Punt06 april 2013

6

Van kauwgom kauwen word je slimmer!

437

medicatie Missers

Geld verdienen met YouTube-filmpjes Maandelijks onafhankelijk magazine van Avans Hogeschool i jaargang 21 i april 2013

ambities worden

ondernemingen

In bedrijf met Starterslift Studeer of werk je bij Avans Hogeschool en wil je graag een eigen bedrijf beginnen? Kom dan eens praten en ontdek waarmee wij jou kunnen helpen!

Coos Salomons AKV|St. Joost coos.salomons@starterslift.nl 06 543 555 34 Kamer 61.402 Lovensdijkstraat 61, Breda Berry Timmers Academie voor Marketing en Business Management (AMBM) berry.timmers@starterslift.nl 06 128 552 33 Kamer 61.402 Lovensdijkstraat 61, Breda

Marjolein Rojo Academie voor Marketing marjolein.rojo@starterslift.nl 06 461 179 93 Onderwijsboulevard 215, ’s Hertogenbosch

meer info

www.starterslift.nl

Stichting Starterslift wordt mede mogelijk gemaakt door bijdragen van de provincie Noord-Brabant, het Ministerie van Economische Zaken Landbouw en Innovatie, en het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, in het kader van OP-Zuid.

Dag van de Filosofie Tomáš Sedlácek, Désanne van Brederode, Coen Simon, Abdulwahid van Bommel, Lieven de Cauter, e.a.

Schuld & Boete Tilburg 20 april w w w. d a g va n d e f i l o s o f i e . n l

05 08 commentaar

07 Vrouwen slim genoeg voor de top

achtergrond

rondvraag

buitenland

interview

10 De ov-kaart verdwijnt, wat nu?

14 Verkoop jij je oude studieboeken?

20 ‘No spang’ in Surinaams ziekenhuis 22 Oud-student Marieke is bedrijfsleider

bij Albert Heijn

programma + interview

26 Onderwijsdag 2013:

De wondere wereld van de docent

Arold Roestenburg, Hoofdredacteur Punt aa.roestenburg@avans.nl

10 27

COLOFON Punt is een uitgave van Avans Hogeschool en wordt gratis aan studenten en mede­ werkers ter beschikking gesteld. Het blad verschijnt maandelijks met uitzondering van de hogeschoolvakanties. De redactie werkt volgens beginselen van onafhanke­ lijke journalistiek, zoals vastgelegd in het redactiestatuut.

De redactie wordt terzijde gestaan door een Raad van Advies, die toeziet op de na­ leving van het redactiestatuut, en fungeert als klachteninstantie.

22

inhoud

Voorwoord Klaag jij ook altijd over de overvolle treinen en de bussen richting de hogeschool?

Nergens een zitplekje. Duwen en trekken om überhaupt een staanplaats te hebben. ‘s Ochtends met je neus in de oksel van een medereiziger staan, die natuurlijk geen tijd had om te douchen. Dan kijk jij vast wel uit naar 2014 als alle studenten moeten gaan betalen voor openbaar vervoer. Hoeveel, dat is nog niet bekend.

Belangenorganisaties schetsen een inktzwart scenario als de ov-kaart voor studenten verdwijnt. Een massale run op studentenkamers, chaos op de snelweg, lege bussen en treinen. Hoe kunnen studenten in de toekomst toch goedkoop van A naar B komen? Gaan we weer massaal liften of moet er heil gezocht worden in een trajectkaart? Dat zijn de vragen die we stellen op pagina 10 van dit magazine.

Maar waarom zou je eigenlijk elke werkdag naar school moeten komen? Waarom niet meer investeren in online colleges? Dat je niet fysiek aanwezig hoeft te zijn om goed uitleg te kunnen geven, weet de Bossche student Sharon van Bommel als geen ander. Zij krijgt betaald door YouTube om duizenden vrouwen uitleg te geven over het aanbrengen van make-up. Hoe dat zit lees je vanaf pagina 16.

Hoofdredacteur: Arold Roestenburg, 076-5250906, aa.roestenburg@avans.nl Eindredacteur: Suzanne Wolters, 076-5238882, sm.wolters@avans.nl Deelredactie Breda: Susan Docters, 076-5250893, s.docters@avans.nl Marijke Bron, 076-5238957, m.bron@avans.nl Deelredactie Den Bosch/Tilburg:

Laura Janssen, 076-5250861, lcw.janssen@avans.nl Chiel Timmermans, 073-6295719, m.timmermans1@avans.nl Raad van Advies: Erik Blokland, Hans de Brou­ wer, Petra Driessen, Hans Pekaar.

Redactie-adres: Hogeschoollaan 1 Breda, kamer HA001/ Onderwijsboulevard 215 ‘sHertogenbosch, kamer OE002.

Postadres: Postbus 90116, 4800 RA Breda/ Postbus 732, 5201 AS ‘s-Hertogenbosch.

E-mail: punt@avans.nl.

Advertenties: Bureau Nassau, 020-6230905, info@bureaunassau.nl.

Landelijke nieuwsdienst: HOP. Layout: Seña Ontwerpers, info@senaontwerpers.nl.

Fotografie: Beeldveld/Wilfried Scholtes, Paul Vermeulen en Niek Brunninkhuis/PHOTO 40, Fred Sonnega, Toi Korsten.

Aan dit nummer werkten verder mee: Tedje van Gils, Anna van Dooren, Kim Bell Druk: Drukkerij De Bink Leiden.

Coverfoto: Beeldveld/Wilfriedpunt Scholtes.

3

.

columnmarie Mijn ‘niet-Nederlandstalige achtergrond’ Wat een grappige titel! Hij voldoet alleen niet aan de belangrijkste journalistieke regels; hij is weinig aantrekkelijk en redelijk onduidelijk. Maar hij verleidt de lezer wel om door te lezen - hopelijk.

Als we het toch over journalistieke basiswetten hebben: ik volgde afgelopen semester een minor journalistiek aan de Hogeschool Utrecht. Interessante lessen en gemotiveerde medestudenten maakten de reistijd van vier uur (!!!) weer goed. Ik heb nog nooit zoveel boeken gelezen en nog nooit zat mijn mobieltje zo snel zonder batterij. Pinteresten is dus wel mogelijk op een scherm van 4 inch.

Maar ik had niet slechts positieve ervaringen.

Schuld was mijn ‘niet-Nederlandstalige achtergrond’ die enigszins voor verwarring zorgde. Mijn docenten lieten soms commentaren horen die zelfs mijn medestudenten stomverbaasd achterlieten.

Bijvoorbeeld: ‘Nou Marie, het onderwerp van je verhaal is gewoon niet maatschappelijk relevant genoeg. Maar dat komt zeker door je niet-Nederlandstalige achtergrond.’

Blijkbaar waren al mijn fouten te wijten aan mijn niet-Nederlandstalige achtergrond. Zelfs fouten die op zich niets met taal te maken hadden. Hè? Maar het hoogtepunt zat er nog aan te komen.

Na acht keer had ik er genoeg van en sprak mijn docent opgewonden tegen: ‘Ook in het Duits zeg je dat op die manier!’ Alleen had mijn docent het niet tegen mij en hij zei ook eigenlijk helemaal niets over een wel of niet Nederlandstalige achtergrond.

Ik heb gewoon niet goed geluisterd of was afgeleid door Pinterest. Maar goed, dat ligt zeker ook aan mijn niet-Nederlandstalige achtergrond.

Marie Ernst is vierdejaars Milieukunde in Breda en komt uit Oostenrijk

kort >> 4

Nieuw lid College van Bestuur Diederik Zijderveld is door de Raad van Toezicht van Avans benoemd als lid van het College van Bestuur.

Hij volgt per 1 juni 2013 Frans van Kalmthout op.

Zijderveld is op dit moment mana­ ging director Earth, Environmental and Life Sciences (EELS) TNO. Binnen Avans gaat hij de portefeuilles onderwijs en onderzoek onder zijn hoede nemen. Daarbij ligt de focus enerzijds op de verbinding tussen beroepsonderwijs en onderzoek. En anderzijds op de versterking van het praktijkgerichte karakter van onder­ zoek in samenwerking met onder andere het bedrijfsleven.

Avans is Confucius Instituut Avans is benoemd tot Confucius In­ stituut voor officiële Chinese taalexa­ mens. Een Confucius Instituut heeft als doel de Chinese taal en cultuur te bevorderen en te verspreiden. Ook kun je er een officieel erkend diploma in de Chinese taal en cultuur behalen.

Nederland kent naast Avans nog twee andere Confucius Instituten.

2.500 euro

voor diversiteit Jonathan van Melle, docent bij de Avans School of International Studies (ASIS), heeft de Challenging Diversity Award 2012/2013 gewonnen. Dat is een landelijke stimule­ ringsprijs voor hbo-medewerkers die zich succesvol inzetten voor diversiteit binnen hun hogeschool. Van Melle kreeg de prijs van 2.500 euro uitgereikt door Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch.

Marcouch, zelf afgestudeerd aan het hbo als docent maatschappijleer, prees tijdens de uitreikingsceremonie alle vijf de finalisten om hun voortrekkersrol en multicultu­ reel vakmanschap. ‘Het is bijzonder om zoveel pioniers bij elkaar te hebben. Toch voelt het ook onwerkelijk om hier te staan. Als diversiteit érgens de gewoonste zaak van de wereld zou moeten zijn, is het wel in het onderwijs.’

Uitdaging - Veertig Pabostudenten hebben de afgelopen weken leerlingen van groep 7 en 8 geholpen met het uit­ voeren van projecten voor goede doelen. Zo zijn er cakejes verkocht en is er kleding ingezameld.

Slimme tv - De gordijnen openen met een klik op de afstandsbediening of je gezondheid checken op je tv. Twee Bossche Informaticastudenten onderzochten de mogelijkheden van apps op een Smart TV.

Studentenwerkplekken steeds minder een probleem Werkplekken blijven een issue bij Avans. Toch is het probleem de laatste jaren minder groot geworden. Dat blijkt uit een poll op de website van Punt en uit resultaten van de Nationale Studenten Enquête (NSE).

‘Heb jij altijd een werkplek?’ is de vraag die gesteld werd aan lezers van Punt. 24,6 Procent van de respondenten gaf aan dat dat vooral afhan­ kelijk is van het tijdstip. 22,5 Procent vindt het altijd druk in Breda, 15,9 procent in Den Bosch. Daarentegen zegt 14,8 procent van de respon­ denten dan weer dat het geen probleem is om een werkplek te vinden in Den Bosch. In totaal reageerden 609 lezers op de poll.

Foto fred sonnega

Na de verhuizing van de Juridische Hogeschool en de Academie voor Sociale Studies ‘s-Hertogenbosch naar het Hervenplein en de verbou­

Klagen - De opleidingscommissie van de Academie voor Sociale Studies Breda wil meer input van studenten en medewerkers en heeft daarom een Face­ bookpagina opgezet voor ideeën en klachten.

wing van de locatie aan de Onderwijsboulevard zijn meer werkplekken vrijgekomen bij Avans in Den Bosch. Dat is terug te zien in de resultaten van de NSE. In 2010 waardeerden de Bossche studenten de beschik­ baarheid van werkplekken nog met een 2,3 (op een schaal van 0 tot 5), in 2011 was dat een 2,49 en afgelopen jaar 3,17.

Tilburgse Avansstudenten geven nog geen voldoendes voor werkplek­ ken. Zij waardeerden in 2010 de beschikbaarheid van werkplekken met een 2,28. In 2011 was dat een 2,29 en in 2012 een 2,36. Weliswaar een stijgende lijn, maar ook een teken van blijvende ontevredenheid op die locatie. Misschien dat daar in september verandering in komt na de ontwerpwedstrijd van de Tilburgse studentenraad.

Vooral op de locatie Tilburg zijn de studenten ontevreden over de beschikbaarheid van werkplekken.

Nieuwe functie - Ed van Sprundel, directeur van de Academie voor Algemeen en Financieel Management in Breda, gaat in september 2013 naar de Aca­ demie voor Human Resources en Bedrijfskunde.

Bamboe - De Academie voor Bouw en Infra heeft voor elke student die de NSE invulde een euro gedoneerd aan een bamboeproject in Kenia.

.

punt 5

DAAROM

WAAROM

scoor je beter met kauwgom?

In Punt 5 gaf Avansstudent Ruben als gouden tip voor tijdens de tenta­ menweken: kauwgom kauwen. Want dat zou goed zijn voor je concen­ tratie en geheugen. Daar heeft hij gelijk in. Maar hoe komt dat eigenlijk?

Wetenschappers van de Amerikaanse St. Lawrence University onder­ zochten een paar jaar geleden het effect van kauwgom. De onderzoe­ kers verdeelden tijdens een experiment 224 studenten over drie groe­ pen. De eerste groep kauwde vijf minuten lang voorafgaand aan het examen, de tweede kauwde tijdens het examen en de derde kauwde helemaal niet.

De eerste groep scoorde veel beter dan de andere twee groepen. Vooral aan het begin van het examen werkte het geheugen beter. Door te kau­ wen ontstaat er extra bloedtoevoer naar het hoofd en dat stimuleert de werking van je hersenen. Het effect duurt maximaal twintig minuten.

Tijdens het examen kauwen, zoals groep twee deed, leidt te veel af en kost onnodig energie.

Dus het slimste is om vlak voor je tentamen kauwgom te kauwen en dan te beginnen met de moeilijkste vraag. Succes!

Bron: livescience.com

6

commentaar

Focussen op hun doel

Vrouwen slim genoeg voor de top Tekst Suzanne Wolters Illustratie Anna van Dooren

De publieke omroep vindt dat er meer vrouwen in praat- en actualitei­ tenprogramma’s op televisie moeten verschijnen. Er zitten te weinig vrouwen in topfuncties, zegt de overheid. Wat is het probleem?

Waarom zijn vrouwen zo moeilijk enthousiast te krijgen om hun nek uit te steken?

Aan hun opleidingsniveau kan het niet liggen. Sinds eind jaren ne­ gentig zijn de vrouwen in de meerderheid in het hoger onderwijs. Bo­ vendien doen ze het beter. Van de vrouwelijke eerstejaars in het hbo had na vijf jaar 60 procent de studie succesvol afgerond; 21 procent stond nog in het hoger onderwijs ingeschreven. Van de mannelijke eerstejaars was dit respectievelijk 44 en 30 procent. Dat staat in het Jaarboek onderwijs in cijfers 2012 van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Voor het wetenschappelijk onderwijs gelden vergelijkbare

cijfers. Vrouwen studeren sneller af en behalen vaker een diploma.

Vrouwen tussen de 25 en 35 jaar zijn vaker hoogopgeleid dan mannen van die leeftijd. En die van boven de 35 jaar zijn begonnen aan een inhaalslag.

Kunnen we niet gewoon afspreken dat de vrouwelijke studenten die nu bezig zijn met een opleiding wel op televisie hun mening durven verkondigen? Of dat ze een toppositie bij een bedrijf of instelling gaan bekleden? Cijfers liegen niet, vrouwen zijn er intelligent genoeg voor.

Ze moeten alleen even die knop in hun hoofd omzetten.

De overheid kan wel wettelijk gaan vastleggen wat het percentage vrouwen in topfuncties moet zijn, maar dat heeft geen zin als vrou­ wen hun prioriteiten niet bijstellen, menen deskundigen. Ze moeten zich focussen op hun doel: de top behalen. Alleen dan lukt dat echt. ●

.

punt 7

In één kwartaal werden er in het Jeroen Bosch Ziekenhuis 437 fouten gemaakt met medicijnen. Dat konden ‘twaalf gouden regels’ niet voorkomen, ontdekten de Bossche Verpleegkundestudenten Arjenne van der Linden en Eline Schippers.

missers met

medicijnen Tekst Chiel Timmermans Fotografie Paul Vermeulen/Photo40

W

ie weleens bij de huisarts komt, herkent het misschien wel. Na het onderzoek krabbelt de man wat hiërogliefen op een papiertje en stuurt je door naar de apotheker. De dokters in het ziekenhuis lijden aan precies hetzelfde schrijverskwaaltje. Aan de verpleegkundigen dan de taak om het handschrift te ontcijferen.

‘En staat er dan efedrine of epinedrine?’, zegt Verpleegkundestudent Arjenne van der Linden. ‘De patiënt kan daardoor zomaar het verkeerde medicijn krijgen.’

Dergelijke missers komen ook in het Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ) in Den Bosch geregeld voor. In het kwartaal dat Arjenne en medestudent Eline Schippers onderzochten, stuitten ze op 437 zogeheten medicatiemeldingen. De helft van de keren ging het om bijna-incidenten en werd de medicatiefout op het laatste moment onderschept. In de overige gevallen kreeg de patiënt ook daadwerkelijk het verkeerde toegediend. ‘Het gaat bijvoorbeeld om een te hoge of te lage dosering’, legt Arjenne uit. ‘Of een medicijn dat bedoeld is voor patiënt A wordt per ongeluk toegediend bij patiënt B.’ Dat zijn nog redelijk onschuldige voorbeelden. De gevolgen zouden veel groter kunnen zijn, geeft Eline toe: ‘Neem kalium. Als dat te veel wordt toegediend, krijg je als patiënt last van hartritmestoornissen en kun je zelfs overlijden.’

Zulke fatale fouten kwam het Avansduo tijdens het onderzoek overigens niet tegen. Dat neemt niet weg dat zorgvuldigheid het toverwoord is als het gaat om medicatie.

Om minder fouten te maken, stelde het JBZ in 2011 twaalf 8

gouden regels op. Zo moet altijd gevraagd worden welke medicijnen de patiënt al gebruikt, mogen dokters alleen nog medicatie voorschrijven via de computer en moet de apotheek de dosering controleren. Uit een enquête van Arjenne en Eline onder het ziekenhuispersoneel bleek echter dat 90 procent de gouden regels slechts gedeeltelijk of zelfs helemaal niet kent. Arjenne: ‘Daarnaast vinden sommige mensen de regels niet altijd haalbaar of kunnen ze de regels op meerdere manieren interpreteren.’

Maar zelfs als iedereen de gouden regels letterlijk zou volgen, lost dat slechts een gedeelte van het probleem op. ‘Van de 437 medicatiemeldingen zou 57 procent ook hebben plaatsgevonden als de gouden regels goed waren toegepast’, zegt Eline. ‘De regels zijn heel erg toegespitst op het werk van verpleegkundigen omdat zij vaak de medicatie toedienen. Maar veel fouten worden gemaakt bij het voorschrijven van de medicijnen door de arts. En daar is slechts één gouden regel aan gewijd.’

De vraag is volgens Eline dan ook of de twaalf gouden regels wel de juiste oplossing zijn. ‘Je zou bijvoorbeeld ook kunnen denken aan een elektronisch uitdeelsysteem. De verpleegkundige scant eerst het polsbandje van de patiënt en daarna de barcode van het medicijn. Pas als alles klopt, kan de medicatie worden uitgedeeld. En misschien zou je voor elke afdeling specifieke regels kunnen opstellen. Nu gelden de gouden regels voor iedereen: van verpleegkundige tot apotheker.’

Het volledig verdwijnen van de medicatiemissers is overigens een utopie, beseft ook Arjenne : ‘Missers met medicatie zullen er altijd worden gemaakt. Waar mensen werken, worden nu eenmaal fouten gemaakt.’ ●

project

‘Als je te veel kalium krijgt toegediend, kun je overlijden’ .

punt 9

nooit meer gratis reizen Wat nu?

Tekst Petra Vissers [HOP] Illustratie Kim Bell

Politiek, studenten en vervoersbedrijven zijn verwikkeld in een stoelendans. Wie gaat er bloeden voor de miljoenenbezuiniging op de ov-studentenkaart?

10

N

ederland is het enige Europese land waar studenten nog gratis mogen reizen. Maar vanaf 2016 is het gedaan met de gratis tripjes naar Maastricht en Gro­ ningen. Een weekend naar je ouders wordt dan ineens vrij prijzig. Belangrijker nog, op en neer naar college of stage wordt een dure grap.

De studentenkaart is mateloos populair.

Eigenlijk wil niemand hem kwijt. Vervoer­ ders, studenten, onderwijsinstellingen en politici kijken naar elkaar voor een oplos­ sing. Wie gaat de rekening betalen als er 425 miljoen euro op de ov-studentenkaart wordt bezuinigd? In het regeerakkoord stond dat de ov-studentenkaart een kortingskaart zou worden, maar dat idee is niet in beton gegoten.

Plan 1: de trajectkaart

Wie weet is een trajectkaart een goed alter­ natief, zei PvdA-kamerlid Mohammed Mo­ handis begin februari. Dan kunnen studen­ ten gratis naar college reizen, of naar hun stage. Dat zou alvast wat pijn verzachten.

Voor hun vakantietripjes en familiebezoek moeten studenten dan zelf betalen, maar ze zouden nog altijd gratis kunnen reizen voor hun studie.

Dus richten alle ogen zich op de vervoers­ maatschappijen. Als die ermee akkoord gaan, is de zaak al bijna beklonken. ‘Maar zo’n trajectkaart is niet haalbaar’, zegt voorzitter Jan Breugem van de Stuurgroep ov-studentenkaart, waarin alle vervoerders samenwerken. Dat alternatief levert volgens hem namelijk te weinig op. Helemaal omdat het resterende budget over een grotere groep verdeeld moet worden; ook mbo’ers onder de achttien krijgen een ov-kaart.

Hij maakt een simpel rekensommetje. ‘Een bezuiniging van 425 miljoen euro is meer dan de helft van het totale budget, een klei­ ne 800 miljoen, voor de ov-studentenkaart.

Het traject van huis naar de instelling slurpt al een groot deel van de gereden kilometers op’, aldus Breugem. ‘Als je dat vervoer gratis houdt, kun je dus nooit meer dan de helft bezuinigen.’

Plan 2: lokale oplossingen

Maar waarom zou je in deze tijd nog een lan­ delijke studentenkaart maken? Henk Doeke van Waveren van consultancybureau Goud­ appel Coffeng adviseert overheden over hun ov-beleid. Hij legt de bal bij onderwijsinstel­ lingen en regiovervoerders. Voor studenten die stage lopen, zouden instellingen wellicht een tijdelijk abonnement kunnen afsluiten, oppert hij. Dankzij de ov-chipkaart moet dat technisch geen probleem zijn. ‘Instellingen

.

punt 11

>

zullen zich prima kunnen profileren met de ov-deals die ze voor hun studenten afsluiten.

Kom bij ons studeren en je mag gratis met de bus! Is dat een wervende slogan of niet?’, zegt Van Waveren.

Dus ligt de bal bij hogescholen en universi­ teiten. Zien die dit zitten? Paul Rüpp, colle­ gevoorzitter van Avans, denkt van niet. Zelf wil hij best eens met regionale vervoerders bespreken of studenten tijdens hun stage voor een zacht prijsje een trajectkaart kun­ nen krijgen. ‘Dat zou voor een groot deel van onze studenten een hele opluchting zijn.’

Maar hij piekert er niet over om reclame te maken met een eigen Avans-vervoersarran­ gement voor thuiswonende studenten. ‘Ik pleit voor landelijke afspraken.’

‘ Kom bij ons studeren en je mag gratis met de bus’

aantal reizigers dat zij vervoeren in de spits’, vat Van Waveren samen. Dat is een dure grap, en voor een deel ook nog eens wegge­ gooid geld omdat veel bussen en treinen in de daluren stil staan. Later inroosteren kan een forse besparing opleveren.

Zo gooien de vervoerders de hete aardappel weer terug naar de onderwijsinstellingen, al hebben ze er weinig vertrouwen in dat die hem willen vangen. Ze proberen studenten Plan 3: eerst uitslapen, dan de bus in Landelijke afspraken, dus. Dat brengt ons te­ al langer uit de spits te krijgen en voorzit­ rug bij de vervoersbedrijven, want met hen ter Breugem van de Stuurgroep ov-studen­ zal het kabinet die afspraken moeten maken. tenkaart weet nog hoe dat in het verleden Zij hebben nog wel een oud idee dat van stal ging. ‘De bereidheid bij instellingen om de gehaald kan worden. Studenten mogen dan roosters aan te passen is niet groot.’ belangrijke klanten zijn voor ov-bedrijven, Het is inderdaad ‘ingewikkeld’ om alle colle­ ze zorgen ook voor de nodige problemen. ges buiten de spitsuren te roosteren, beaamt Vooral in de spits. Waarom krijgen stu­ Paul Rüpp. Zijn hogeschool trekt studenten van heinde en verre die allemaal naar Breda, denten geen fikse korting in de daluren en betalen ze niet de volle mep in de spits? Dat Tilburg of Den Bosch reizen. ‘We hebben wel eens geprobeerd om ’s avonds nog colleges zou volgens ov-adviseur Van Waveren het te geven’, zegt Rüpp. Maar dan komen stu­ beste zijn.

‘Bedrijven moeten materieel inkopen op het denten volgens hem in de problemen met sport en andere sociale activiteiten. ‘Boven­ dien zijn we de laatste jaren bezig om het

12

aantal contacturen te verhogen, waardoor de ruimte om te schuiven kleiner wordt.’

Plan 4: toch een beetje buiten de spits

Maar Rüpp is wel op een idee gebracht.

Meer flexibele roosters zijn wellicht geen gek idee. Eigenlijk heeft zijn hogeschool hetzelfde probleem als de vervoersbedrijven.

Collegezalen staan soms uren leeg, terwijl er op andere momenten te weinig ruimte is voor alle studenten. Vaker ’s avonds colleges inroosteren zou een deel van dat probleem oplossen. ‘Ik kan me voorstellen dat studenten een kaart krijgen waarmee ze één of twee keer per week in de spits mogen reizen. Dat is al complex genoeg voor onze roostermakers.’

De studenten zelf

Studenten zijn de laatsten die het kabinet uit de brand zullen helpen. Zelf de reiskos­ ten betalen is voor de studentenbonden onbespreekbaar. Een alternatief hebben de studentenorganisaties niet. Ze kunnen de bezuiniging alleen maar afraden.

Als het moet, slepen ze de hele kennisecono­ mie erbij. Zodra reizen duurder wordt, kiezen studenten niet meer voor de opleiding die het beste bij hen past, maar voor een oplei­ ding in de buurt. Gezien de kamernood en de oplopende studiekosten wordt verhuizen ook steeds duurder. De hele bezuiniging moet dus van tafel, vinden ze. ●

‘ De bereidheid om de roosters aan te passen is niet groot’

.

punt 13

rondvraag

Verkoop jij je oude studieboeken? ja

Astrid Herpers tweedejaars Integrale Veiligheid Den Bosch ‘Ik verkoop mijn oude studieboeken via bol.com. Je moet een account aanmaken, maar daarna regelt bol.com alles. Ik hoef ze alleen te posten. Bij Marktplaats willen mensen je 06, je moet onderhandelen en ze willen langskomen. Te veel gedoe.

Sommige studieboeken gebruik ik nau­ welijks, waardoor ze in goede staat blij­ ven. Op bol.com moet je invullen hoe de boeken gebruikt zijn en de besten komen bovenaan te staan.

Ik koop mijn studieboeken trouwens ook tweedehands via bol.com. Vaak krijg je dan een gloednieuw boek voor de helft van de prijs. Wetbundels en de basisboe­ ken Integrale Veiligheid en Rechten be­ waar ik. Die komen mijn hele studie nog van pas. En de Arbeidsveiligheidsgids, maar die kostte ook meer dan 200 euro.’

14

Gerben Versluis derdejaars Informatica Breda ‘Ik heb alle boeken die ik ooit voor mijn studie heb gekocht bewaard. De stapel is nu zo enorm dat ik er bijna een huis van kan bouwen. Het verkopen van oude stu­ dieboeken lijkt me best makkelijk hoor, bijvoorbeeld via bol.com, maar ik ben ge­ woon te lui om er moeite voor te doen.

Stom eigenlijk dat ik nog nooit heb gepro­ beerd om ze te verkopen, want daar zou ik nog aardig wat aan kunnen verdienen.

Zelf koop ik mijn boeken altijd nieuw bij de boekhandel. Ik heb liever een nieuw dan een oud en gebruikt boek waar weet ik hoeveel mensen al in hebben zitten kladden en bladeren. Ik koop studieboe­ ken alleen als het écht moet.’

ne

e

nee

Malou Janssen eerstejaars Commerciële Economie Breda ‘Op dit moment denk ik er nog niet echt over na om mijn boeken te verkopen. Ik heb ze bijna allemaal nog nodig. Het is ook gewoon handig om ze te bewaren, voor later. Als ik over een tijd echt niks meer aan mijn oude studieboeken heb, zou ik er misschien over nadenken om ze toch te verkopen.

De boeken die ik nodig heb voor mijn stu­ die bestel ik altijd nieuw via Studystore.

Dat vind ik toch het fijnst. Het bestellen is makkelijk en het gaat snel. Uiteindelijk is het misschien wel wat duurder dan wanneer ik mijn boeken tweedehands zou kopen, maar op het geld hoef ik niet te letten. Mijn ou­ ders betalen alles voor me.’

Sommige boeken zou je na je tentamens het liefst ritueel verbranden, omdat de stof te saai of veel te ingewikkeld was. Maar je kunt ze beter verkopen, want dat kan best wat opleveren.

Steffen Maas eerstejaars Civiele Techniek Tilburg

Rob van der Heiden derdejaars Werktuigbouwkunde Den Bosch ‘Op mijn bureau ligt een stapel boeken waarvan ik er veel heb gekocht toen ik hier net op school zat. De meeste heb ik nog steeds nodig voor vakken uit het derde jaar. Op de kast staan ook nog een paar theorieboeken die ik eigenlijk nooit meer gebruik. Als ik die verkoop, krijg ik waarschijnlijk nog niet eens de helft van wat ik er ooit voor heb betaald. Veel blad­ zijdes hebben ezelsoren.

Vanuit Avans raden ze aan om je boeken bij studystore.nl te kopen, maar dan heb je vaak problemen met de levering. Ik kijk daar alleen welke boeken ik nodig heb en dan koop ik ze bij bol.com. De helft daar­ van is tweedehands. Ik moet ze namelijk wel zelf betalen.’

nee

ja

nee

ja

Scarlett van Kakerken tweedejaars Communicatie Breda ‘Mijn oude boeken verkoop ik soms door, maar ik bewaar er ook een aantal die ik later in een ander jaar nog nodig kan hebben. De boeken die ik al heb doorver­ kocht, zijn overgenomen door iemand van mijn werk. Zij doet dezelfde studie, maar zit in het eerste jaar. Bijna al mijn oude boeken gaan dus naar haar. Als ik mijn boeken op een andere manier wil verkopen, zou ik dat denk ik via Facebook doen. Zoiets als bol.com kost me veel te veel moeite!’

Ik koop mijn boeken meestal via Studystore. Je kunt alle boeken van je boeken­ lijst daar namelijk tegelijk bestellen. Dan gaat het gewoon in één keer goed en dat is lekker makkelijk.

‘Al mijn boeken heb ik tweedehands aangeschaft via bol.com. Dat scheelt toch weer een paar tientjes. Sommige boeken die ik heb gekocht, heb ik nog helemaal niet nodig gehad, zoals het boek over wiskunde. Daar heb ik nau­ welijks in gekeken. Daarom bekijk ik ie­ der blok welke boeken ik moet bestel­ len en vraag ik aan docenten of ik ze daadwerkelijk nodig heb. Meestal ben ik te laat met het kopen van boeken, maar dat komt altijd wel weer goed.

Op dit moment heb ik nog geen stu­ dieboeken verkocht, maar dat ga ik binnenkort wel doen. Anders staan ze ook maar te verstoffen in mijn boe­ kenkast en dat vind ik zonde.’

ja

.

punt 15

16

Cashen met YouTubefilmpjes Ze heeft ruim negenduizend abonnees op YouTube en vierhonderd mensen bezoeken dagelijks haar blog Looksbysharon.com. Sharon van Bommel, tweedejaars Advanced Business Creation in Den Bosch, is een beautyblogger. In filmpjes deelt ze haar passie over make-up.

TEKST TEDJE VAN GILS FOTOGRAFIE PHOTO40

>

.

punt 17

‘ In Velp is mascara dragen al veel’

‘A

ls ik zie hoe een gemiddeld meisje zich opmaakt, vind ik dat maar saai’, vertelt Sharon van Bommel. ‘In Amerika zijn vrouwen over het algemeen veel verder in de beautywereld. Ze weten hoe ze foundation moeten gebruiken en hoe ze oogschaduw moeten aanbrengen.

Dat zou ik ook graag in Nederland willen zien’, zegt de student Advanced Business Creation.

‘Ik wil Nederlandse meiden wat bijleren op beautygebied. Ik laat bijvoorbeeld zien hoe je jezelf mooi op kunt maken met verschillende felle kleuren.’

Sharon komt uit Velp, een klein dorpje vlakbij Oss. ‘Alleen mascara dragen is daar al veel.’

Ze wilde meer dan dat. ‘Drie jaar geleden deed ik mee aan een wedstrijd waarbij je een make-up look moest maken in een filmpje.

Toen begon ik met mijn YouTube-kanaal. Eerst in het Engels, maar na een jaar vond ik dat ik mezelf beter kon uiten in het Nederlands. Ik wilde vertellen over het Kruidvat zonder dat ik reacties kreeg: “Kruidvat? What’s that?”

Ik laat ook zien in mijn video’s wat ik heb geshopt, bijvoorbeeld bij Action. Dat filmpje

18

is inmiddels al meer dan 15.000 keer beke­ ken. Mensen vinden het blijkbaar leuk om te zien wat ik koop en interessant om te weten hoeveel ik te besteden heb.’

YouTube-partner

Een half jaar nadat ze begon met filmpjes maken, werd Sharon gevraagd voor een part­ nerschap bij YouTube. Dat was toen nog vrij nieuw in Nederland. ‘Ik voelde me heel ver­ eerd. Ik had echt het idee dat YouTube trots op mij was’, vertelt ze. ‘Het partnerschap houdt in dat ik geld verdien met de filmpjes die ik plaats. Hoe? Door de reclames die voor het filmpje verschijnen en door de pop-ups die in beeld komen tijdens de filmpjes. Ook krijg ik een heel klein bedrag voor iedere view van een filmpje. Ik mag helaas niet vertellen hoeveel geld ik daarvoor krijg. Dat staat in het contract dat ik heb afgesloten met YouTube.

Een jongen heeft ooit eens verteld hoeveel geld hij verdiende met het partnerschap.

Toen is hij uit het programma gegooid. Ik ver­ dien in ieder geval genoeg om er geen extra baantje naast te hebben.’

Je wordt natuurlijk niet zomaar YouTubepartner. Daarvoor moet je aan een aantal

voorwaarden voldoen. ‘Je moet je eigen con­ tent maken en die mag niet kwetsend zijn’, vertelt Sharon. ‘Je moet al een redelijk publiek hebben opgebouwd. Er wordt ook gekeken naar de kwaliteit van je video’s: film je in HD of met een webcam? Dat scheelt nogal. Het komt erop neer dat je een waardevolle verte­ genwoordiger van YouTube bent.’

Naast een goedlopend YouTube-kanaal waar maandelijks ruim driehonderd abonnees bij komen, heeft Sharon nog een blog dat vier­ honderd keer per dag bezocht wordt: looksby­ sharon.com. Daar schrijft ze over beauty en lifestyle gerelateerde onderwerpen. ‘Op dit moment is mijn blog kleiner dan mijn YouTube-kanaal, maar dat komt doordat ik één jaar later ben begonnen met bloggen. Ik ben per dag ongeveer drie uur bezig met mijn blog en met filmen en monteren. Eigenlijk zit Looksbysharon de hele dag in mijn hoofd: ideeën uitwerken, Twitteren, Facebooken en mails moeten ook beantwoord worden.’

Het proces

‘Als ik gedurende de dag leuke ideeën heb voor een filmpje, schrijf ik die op. Overdag moet ik gewoon naar school, dus ik ben

Tips by Sharon

genoodzaakt om ’s avonds te filmen. Ik heb daar speciale filmlampen voor.’ Sharon maakt geen draaiboek voordat ze gaat fil­ men. ‘Ik doe alles lekker spontaan en ik zie wel waar het schip strandt. Laatst kwam ik bij het monteren een fragment tegen waarin ik aan het zingen was. Ik besloot om dat er niet uit te knippen. Ik merk dat persoonlijke video’s het heel goed doen.

Dan leren kijkers je beter kennen en komen ze vaker naar je kanaal.’

Beautycon

Als blogger en YouTuber krijg je vaak uitnodi­ gingen voor evenementen. Zo was Sharon in februari bij Beautycon in Londen, een confe­ rentie voor beautybloggers uit heel Europa.

Ze was samen met zes andere Nederlandse YouTubers uitgenodigd. ‘Er werden workshops gegeven door de bekendste beautybloggers en we kregen een rondleiding op het hoofdkan­ toor van YouTube. Het was heel raar om tussen YouTubers te lopen die drie miljoen views op hun video’s hebben. Het is sowieso onwerkelijk om ‘even’ twee dagen op en neer te gaan voor een beautyevenement in Londen. Ik vond het vooral heel inspirerend om met mensen te praten die er hun werk van hebben gemaakt.’

- Iedereen kan filmpjes maken. Je hoeft in het begin echt geen dure camera te hebben.

- Kies een naam die mensen makkelijk kunnen onthouden. Dus niet Melissadevries33425.

- Praat tegen de camera alsof het een echt persoon is. Je camera is je beste vriend!

- Wees jezelf. Er zijn een heleboel mensen die video’s maken op YouTube. Als je jezelf durft te zijn, kun je je onderscheiden van de rest.

- Doe het niet voor het geld. In het begin zul je nog weinig verdienen, en als je geen passie hebt wordt het gauw saai.

- P robeer origineel te zijn. Er zijn al duizenden video’s over: ‘How to make smokey eyes’. Probeer iets nieuws!

Toekomst

Beautybloggen is op dit moment heel popu­ lair. Blogs en YouTube-kanalen over beauty schieten als paddenstoelen uit de grond.

Voor sommige dames is het zelfs een fulltime baan. Maar hoe lang is dat beroep houdbaar?

‘Als ik de kans zou krijgen om mijn werk te maken van mijn blog en mijn YouTube-kanaal, zou ik die met beide handen aangrijpen. Of het echt haalbaar is, weet ik niet. Er zijn op dit moment heel veel beautybloggers die het willen maken in Nederland,’ vertelt Sharon. ‘Je moet er echt uitspringen. Ik wil sowieso mijn studie Advanced Business Creation afmaken.

Als ik niet genoeg geld kan verdienen met YouTube en mijn blog, kan ik altijd daar nog op terugvallen.’ ●

.

punt 19

S

tudenten in Suriname

in het weekend slapen in het bos Tweedejaarsstudenten Verpleegkunde Daphne Maas, Angelina van Oosterhout en Antoine Sonneveld lopen stage in een ziekenhuis in Paramaribo. ‘We hebben ons werktempo flink moeten aanpassen.’

Bloemen ‘Ik heb altijd een orchidee in huis.

Dat was de lievelingsbloem van mijn moeder, die overleden is.’

Waar lopen jullie stage?

‘In het Sint Vincentius Ziekenhuis in Paramaribo, Suriname. Daphne en Angelina op de kinderafdeling, Antoine op de afdeling interne genees­ kunde mannen. Stage hier is heel anders dan in Nederland. Wij hebben bijvoorbeeld ons werktempo flink moeten aanpassen, we zijn namelijk langzamer gaan werken! Een dag bestaat uit het verlenen van basis­ zorg, papierwerk (dat gaat namelijk niet digitaal) en vaak wachten tot er weer werk is. Zoals ze hier zeggen: “no spang”, geen stress.’

Hoe wonen jullie in Paramaribo?

‘Met z’n drieën bewonen we de benedenverdieping van een villa. De huisbazin woont boven ons en door haar zijn we warm onthaald. Dat gaf ons snel het gevoel thuis te zijn. De wijk waarin we wonen is erg rustig en ligt een kwartier fietsen van ons stageadres. Het verkeer is wel gevaarlijk. Ze rijden links en daar maken we nog weleens fouten mee.

Daarnaast zijn veel bestuurders brokkenpiloten die geen oog hebben voor fietsers.’

Wat is het leukste dat jullie hebben meegemaakt?

‘Suriname heeft een fijn klimaat en een prachtige natuur. In onze vrije weekenden maken we uitstapjes. Zo hebben we al bergen beklommen, op piranha’s gevist, twee dagen gekajakt door het regenwoud en in een hangmat in het bos geslapen.’

Is er ook iets tegengevallen?

‘De Surinamers in het ziekenhuis hebben een afwachtende houding, het duurde even voordat ze zich voor ons openstelden. De eerste dagen liepen we als een kip zonder kop over de afdeling. Als je veel wilt leren tijdens je stage, kun je beter in Nederland blijven. Je moet echt interesse hebben voor het land. We genieten van de trips die we hier maken. Dit blijft ons de rest van ons leven bij.’

20

Waterpijp ‘Die komt uit Turkije, uit Istanbul. Ik heb er ook nog van die smaakjes bijgekocht, maar die zullen nu wel niet meer goed zijn. Ik heb de pijp namelijk nog nooit gebruikt.’

studentenkamer

Kim van Dun, vierdejaars Bouwtechnische Bedrijfskunde in Tilburg, betaalt 390 euro inclusief per maand voor 30 m2 .

Kees ‘Je mag hier geen honden of katten houden en met een vis heb ik niks. Daarom een vogel. Kees is een valk­ parkiet. Hij komt uit de volière van de ouders van mijn vriend . Als ik thuis kom, haal ik hem altijd uit zijn kooi.’

Foto Beeldveld/Wilfried Scholtes

Gitaar ‘Mijn vriend heeft me geïnspireerd om gitaar te spelen.

Ik zat zo vaak met zijn gitaar in mijn handen, dat ik er zelf maar een gekocht heb. Ik heb geen les, maar wel een goed programma gevonden op internet.’

.

punt 21

Marieke van Wolferen is pas 25 jaar oud en stuurt als supermarktmanager bij Albert Heijn nu al 150 medewerkers aan. Onder leiding van de oud-student Small Business en Retail Management schopte de winkel het tot de beste vijf van het land.

Ster van de super

Tekst Chiel Timmermans Fotografie Beeldveld/Wilfried Scholtes

H

et imperium van Albert Heijn telt ruim achthonderd su­ permarkten. Ze streden stuk voor stuk mee in de jaarlijkse winkelwedstrijd van de grootgrutter. In de eerste ronde werd de winkel van oud-student Marieke van Wolferen uitgeroepen tot de beste van in totaal 25 supermarkten in de regio Breda-Oosterhout.

‘Een van de opdrachten was bijvoorbeeld dat de omzet op de aardap­ pelen-, groente- en fruitafdeling moest stijgen in vergelijking met 2011’, aldus Marieke. ‘We gebruiken sinds kort kratten die minder diep zijn. De klant kijkt dan niet tegen de binnenkant van de krat aan, maar ziet meer groente. Dat smoelt lekkerder. En dan heb je eerder zin om het te eten.’

Mariekes winkel liet ook de zes overige regiowinnaars van ZuidoostNederland achter zich, maar strandde uiteindelijk in de landelijke finale.

Dat ze zich met haar supermarkt onder de beste vijf van het land schaart, dankt Marieke aan de klantvriendelijkheid: ‘Onze grote kracht is denk ik dat we de klant altijd het gevoel geven dat hij welkom is. Daarnaast orga­ niseren we geregeld lokale acties, bijvoorbeeld dat basisschoolkinderen eten inzamelen voor de Voedselbank.’

Dat Marieke ooit de scepter zou zwaaien in de supermarkt stond in de sterren geschreven. Ze is net veertien als ze in de AH van haar vader in Oss 22

bijklust en droomt van een baan als supermarktmanager. Een jaar later promoveert ze tot vakkenvuller. Via winkels in Vught en Son en Breugel klimt ze snel omhoog op de AH-carrièreladder en tussendoor rondt ze op Avans in Den Bosch de opleiding Small Business en Retail Management af.

Sinds een halfjaar runt ze de AH aan de Bisschopshoeve in Breda, een

Over de datum Marieke: ‘Producten die bijna over de datum zijn, krijgen een sticker met “35 procent korting”. Alles wat we overhouden na de verkoopdatum gaat terug naar het distributiecentrum. Daar wordt het vergist tot groene stroom. Producten die over de datum zijn, sturen we dus niet naar de Voedselbank. Dat doen we alleen met producten die we ook aan de klant zouden verkopen.’

‘Op basis van groente bepalen klanten wat ze die avond gaan eten’

net afgestudeerd

ROB LIGTVOET

LEEFTIJD: 23 AFGESTUDEERD: juni 2011 OPLEIDING: Pabo in Breda WERKT BIJ: basisschool “de lage weide” in Made FUNCTIE: leerkracht groep 2 VERDIENT: 2300 bruto per maand

markt reguliere wijkwinkel met honderdvijftig medewerkers. Ze houdt sollicita­ tiegesprekken, controleert wat er de vorige dag is verkocht en zorgt dat de winkel er netjes bijstaat. ‘Ik ben verantwoordelijk voor de omzet, maar ook dat de klant met een glimlach de winkel verlaat’, vat Marieke haar werk samen. ‘Ik bepaal als supermarktmanager niet wat er in de schap­ pen ligt. Daarvoor hebben we een hoofdkantoor dat alles analyseert.

Hetzelfde geldt min of meer voor de voorraad. Een computer berekent precies welke producten je nodig hebt aan de hand van wat er vandaag is verkocht, wat er verkocht is op dezelfde dag vorig jaar, wat de omzet is, of het een feestdag is, of het mooi weer is et cetera.’

Achter alles zit een gedachte, heeft Marieke inmiddels wel geleerd.

‘Wat er in de bonus gaat, bepaalt het hoofdkantoor. Maar je moet wel nadenken over hoe je dat in de winkel presenteert. Het heeft weinig zin om Danone Actimel neer te leggen in de eerste bancarella (koelingen met actieproducten, red.) die de klant tegenkomt. Een klant bepaalt vaak op basis van de groente wat hij die avond gaat eten. Pas na de groente en het vlees kies je het toetje dat daarbij past. En dan heb je geen zin meer om terug te lopen richting de ingang. Zo moet alles kloppen. Ik wil dat het allemaal perfect is. Elke dag opnieuw.’

Is het moeilijk om een baan voor de klas te vinden?

‘Ja. Op dit moment zijn er erg weinig banen te vinden in het onderwijs. Het leerlingenaantal loopt terug en daardoor zijn er minder leerkrachten nodig. Ik denk dat ik een beetje geluk heb gehad dat ik een man ben, want die willen scholen graag.’

Hoe is het om als man voor een kleuterklas te staan?

‘Heel leuk. Ik denk ook dat het goed is voor de kinderen, dat maakt het afwisselend. Wat mij betreft zouden er meer man­ nen in het onderwijs moeten voor een andere kijk op de klas.

Ik heb gemerkt dat jongens eerder dingen van mij aannemen.

Een soort ‘grote broer’-effect denk ik.’

Kun je rondkomen?

‘Op dit moment wel. Ik heb nu een tijdelijke aanstelling voor een half jaar in groep 2. Mijn vakanties worden doorbetaald.

Als ik straks weer naar iets anders moet gaan zoeken, is mijn vriendin ook afgestudeerd van de Pabo. We wonen samen, dus ik ben benieuwd hoe het tegen die tijd gaat lopen. Als ik geen vaste baan krijg bij mijn huidige baas, wil ik eerst weer gaan invallen.’

Zou je nog willen doorleren?

‘Misschien wel. Als ik nergens een vast contract krijg en de financiën het toelaten. Voor de Pabo heb ik een jaar een econo­ mische opleiding gedaan. Misschien pak ik dat weer op en ga ik op zoek naar een baan in het middelbaar onderwijs.’

Hoe zie jij jezelf over vijf jaar?

‘Ik hoop dat ik dan een vaste baan ergens heb, maar daar durf ik op dit moment nog niet vanuit te gaan. Ik zie wel hoe het loopt. Ik ben nu blij met mijn tijdelijke baan in groep 2.’

. 23

punt

studententijd van

columnwim Een student, een meisje en haar moeder Het was mijn probleem. Hij sprak gedecideerd, de docent daar op ‘de Lovensdijk’. Ik had hem uitgelegd dat we dit lokaal, waar hij volgens het rooster nu les moest geven, hadden gekozen omdat het ons oorspronkelijk toebedeelde lokaal niet toegankelijk was voor de student in de rolstoel. Ik legde uit dat een rolstoel het hele bestaan in de wielen rijdt en vroeg hem of we samen niet een oplossing konden bedenken.

Naast het computerlokaal waar wij ons bevonden was immers een ander computerlokaal.

Leeg. Zou hij daar niet…? Onwrikbaar wachtend bewerkstelligde hij mijn door ingehouden woede gekenmerkte capitulatie. Wij zetten onze les voort in het lege lokaal.

Weer terug op mijn kamer zag ik de moeder waar ik iedere dag naast zit. Op de deur van onze kamer hangt een poster waarop het gezicht van haar dochter prijkt. Er bestaan nauwelijks mooiere ogen die zo indringend ‘Ecce Homo’ zeggen. Het meisje heeft het RETT syndroom. Haar moeder lieft haar door het leven.

Net als haar vader en haar broertje.

Ik ben een dromer. Met een in mij woedende hoop. Dat een gebouw niet meewerkt, is niet zo erg. Versteende opvattingen zijn dat wél. Het zijn ons meisje en onze student, godverdomme!

Wim Boluijt is docent aan de Academie voor Sociale Studies Breda

24

Han de Haas Gespannen stage in Paramaribo Suriname was net verscheurd door de decembermoorden toen docent Commerciële Economie Han de Haas naar het land vertrok voor zijn afstudeeronderzoek van de opleiding Technische Bedrijfskunde.

‘Op de avond dat ik in Nederland mijn afscheidsfeestje had, vonden in Suriname de decembermoorden plaats (in december 1982 werden vijftien tegenstanders van het regime van Bouterse vermoord, red.). Mijn vlucht die een week later gepland stond, werd geannuleerd. De regering verbood Nederlanders om in Suriname te gaan werken. Dan zou je Nederlandse nationaliteit worden afgenomen. Eerder was ik al bezig geweest met afstuderen in Indonesië, Kaapverdische Eilanden en Kenia. Dat ging allemaal op het laatste moment niet door. Bovendien had ik al zes maanden litera­ tuuronderzoek gedaan; ik zou hoe dan ook naar Suriname gaan. Omdat er vanuit Nederland geen vluchten vetrokken, ben ik uiteindelijk via Parijs naar Frans-Guyana gevlogen en heb ik daar de taxi naar Paramaribo gepakt. Mijn studiemaat was toen al afgehaakt. Hij was naar een waarzegster geweest en die had gezegd dat het fout zou aflopen als hij naar Suriname ging.

Er heerste in Suriname een heel gespannen sfeer. Je had duidelijk twee kampen: voor- en tegenstanders van Desi Bouterse. Ik studeerde af bij Centrum Index en dat zat in het pro-Bouterse kamp. Dat merkte je al aan het feit dat wij airconditioning hadden. Ik weet nog dat op een gegeven moment via Vrij Nederland het gerucht ging dat er vanuit Nederland huurlingen op komst waren om de regering Bouterse omver te werpen.

Toen zei de directeur: “Dan zetten we hier vijftig Nederlanders voor de mi­ trailleur en dan zullen we eens zien of ze nog komen.” Toen het eenmaal veilig was, zijn mijn vrouw en kind ook overgekomen. Het klinkt misschien vreemd, maar ik heb daar een schitterende periode gehad.’

‘Elke machine heeft een noodknop’ bijbaan

‘Na mijn examen ben ik op zoek gegaan naar een bedrijf waar ik in de zomer fulltime kon werken. Ik wilde niet vakken vullen maar iets doen wat te maken heeft met mijn studie. Ik ben bij elf bedrijven langs gegaan tot een vriend opperde om de houtzagerij te proberen. Na de vakantie ben ik daar geble­ ven op zaterdag.

We verkopen voornamelijk balken en planken aan consumenten. Die moeten we schaven of op maat zagen. Vaak bellen klanten hun bestelling door en kunnen ze alles twee dagen later komen ophalen.

Vooral hout om zelf tuinmeubels en speeltoestellen te maken verkoopt goed.

De eerste weken mocht ik niet aan de machines komen. Toen moest ik helpen met laden en spullen op voorraad zetten. Na een week of twee heb ik uitleg gekregen over de machines en inmiddels zaag ik ook stukken op maat. Elke machine heeft een noodknop en we dragen altijd onze oorkleppen. Ongeluk­ ken heb ik nog niet zien gebeuren.

Ik merk wel dat ik meer verstand krijg van materialen. Ik weet nu welke soorten hout je waarvoor gebruikt. Mijn ruimtelijk inzicht wordt ook beter. Ik zie veel sneller wat de lengte en breedte van een voorwerp is. Hopelijk heb ik daar in mijn studie wat aan. Het is niet mijn bedoeling hier mijn carrière van te maken. Ik zie het toch wel echt als een bijbaan.’

.

punt 25

Foto Paul vermeulen/photo40

Rob van Sleeuwen, eerstejaars Bouwtechnische Bedrijfskunde in Tilburg, werkt elke zaterdag bij een houtzagerij. Hij verdient 6 euro per uur.

Onderwijsdag 2013:

De wondere wereld van de docent Vijf dingen die je niet mag missen op de Onderwijsdag De keynotespeech van Margriet Sitskoorn: Hoe word je wijzer en gelukkiger?

Sitskoorn is hoogleraar klinische neuropsycho­ logie aan Tilburg University en komt vertellen waarom we willen wat we willen en doen wat we doen. ‘Ik wil de Avansmedewerkers graag laten zien en ervaren hoe ze hun gedrag kun­ nen veranderen. Dat kan namelijk alleen door je hersens te veranderen.’

Uitreiking Avans Innovatieprijzen: De Innovatieprijs is inmiddels uitgegroeid tot de Avans-versie van de Oscars. Ook dit jaar zullen de verschillende genomineerden op het puntje van hun stoel zitten. Wie kan met de cheque terug naar zijn academie? Nieuw dit jaar is de publieksprijs. In de weken vooraf­ gaand aan de Onderwijsdag kunnen mede­ werkers stemmen via de site van het Leer- en Innovatiecentrum.

Theater in de klas: Een workshop die je leert studenten bij de les te houden met het gebruik van een aantal eenvoudige technieken uit het theater. Gijs Meeusen geeft al jaren training in theatervaar­ digheden aan hoogleraren bij de Technische Universiteit Eindhoven en is een expert op dit gebied.

Inspireren door te betoveren: Zou het niet mooi zijn als Avans net zo klant­ gericht of gastgericht wordt als de Efteling?

Trainer/coach Hans Bassing neemt praktijk­ voorbeelden van de Efteling en vertaalt deze naar de situatie binnen de hogeschool.

Kijkje bij de zonneboot: In de zomer van 2014 is het de bedoeling dat Avansstudenten met een zelf gebouwde e-boot (boot die werkt op zonne-energie) van biopoly­ meren meedoen aan de zomerse variant van de Elfstedentocht: de Dong energy solar challenge.

Het Expertisecentrum Duurzame Innovatie geeft in de Efteling een impressie.

26

Programma 08.45 uur

Ontvangst (Foyer)

09.30 uur

Opening door dagvoorzitter Jan Douwe Kroeske (Theaterzaal)

10.00 uur

Interview met Paul Rüpp (Theaterzaal)

10.30 uur

Keynote door Margriet Sitskoorn (Theaterzaal)

11.30 uur

Uitreiking Avans Innovatieprijzen door Joke Snippe (Theaterzaal)

12.00 uur

Lunch (Foyer)

Kennisplein (Foyer)

13.00 uur

Kennisplein (Foyer)

1. Masterclass ‘Theater in de klas’ (Carrousel)

Digitale vraagmuur (Foyer)

2. Workshop ‘Creatief denken’ (Fata Morgana)

14.00 uur

3. Ronde 1 Interactieve lezing ‘Inspirerend docentschap’ (Theaterzaal) 4. Ronde 1 Pep Talks (Restaurant Applaus) 5. Ronde 2 Interactieve lezing ‘Inspireren door te betoveren’ (Theaterzaal) 6. Ronde 2 Pep Talks (Restaurant Applaus)

15.00 uur

Wrap Up (Theaterzaal)

15.30 uur

Verrassing

17.00 uur

Einde

En verder? Er zijn workshops en presentaties rondom auteursrecht, duurzaamheid, onderne­ men, internationalisering, Brein en Leren, pro­ fessionaliseren, organiseren van werkzaamhe­ den, open leermiddelen, Hippocampus, kritisch denken, diverse peptalks en meer.

Plus prijzen! Bij binnenkomst vinden bezoe­ kers van de Onderwijsdag een opdracht onder hun stoel. Bij inlevering van de opdrachtkaart, tijdens de afsluiting om 15.00 uur, maak je kans op verschillende prijzen, van boeken tot een iPad mini.

Wat heb je zelf met het hbo?

‘Ik ben oorspronkelijk leraar lichamelijke opvoeding. De reden waarom ik graag betrok­ ken ben bij een dag als deze is dat ik docenten optimaal wil motiveren. Studenten hebben rust en regelmaat nodig, maar dat is voor docenten niet altijd gewenst. Onderdeel van mijn huidige werk is praten over spannende, innovatieve zaken en daarmee probeer ik mensen en dus ook docenten te motiveren.’

Maar in het onderwijs verandert er toch niet zoveel?

‘De afgelopen tien tot vijftien jaar zijn er grote maatschappelijke veranderingen geweest. In­ ternet heeft zijn intrede gedaan als massame­ dium. Maar ook de dood van Theo van Gogh en Pim Fortuyn hebben we gehad en de opkomst van het populisme. Zaken die men in Neder­ land voorheen voor onmogelijk had gehou­ den. Om maar niet te spreken van technische vernieuwingen zoals de iPhone en iPad. Dat zijn allemaal factoren die docenten stevige onrust kunnen bezorgen. Daarom is een Onderwijsdag zo belangrijk. Daar kun je met collega’s kennis delen, samenvatten. Waar staan we nu en waar gaan we naartoe?’

Revolutionaire tijd voor het onderwijs Tekst Arold Roestenburg

Jan Douwe Kroeske is vooral bekend van in de jaren ne­ gentig populaire radio- en televisieprogramma’s als 12 steden, 13 ongelukken en Jules Unlimited. Als dagvoorzitter op de Onderwijsdag wil hij Avansmedewerkers motiveren.

‘Onderwijs moet blijvend kritisch bekeken worden.’

Vergeet niet alle kritiek op het hbo.

‘Daar ben ik eerlijk gezegd niet op tegen. Wat mij betreft moeten alle vormen van onderwijs blijvend kritisch bekeken worden. Voor studen­ ten moet het zo zijn dat ze een vibrerend veld binnenkomen dat ze qua inhoud zo inspireert dat ze verder willen leren. Dat geldt voor het mbo maar ook voor universiteiten. Vergis je niet, we leven in een revolutionaire tijd. Docen­ ten moeten daar op inhaken. Waarom zou je een boek aanschaffen als je alle informatie op je smartphone kan vinden? Parate kennis is niet meer nodig. Dan heb je ook nog de ecologische veranderingen, duurzaamheid. Allemaal zaken waar het onderwijs op moet blijven inspelen.’

Ga je docenten op 11 april aan hun haren erbij slepen om ze te betrekken bij de dag?

‘Nee, dat is niet mijn werkwijze. Maar het is ook niet de bedoeling dat iedereen een halve dag gaat zitten luisteren. Zo ga ik zelf rondlopen en vragen stellen. Ik ga op zoek naar persoonlijke verhalen. De bedoeling is dat iedereen deelt en luistert. Het is mijn taak om de verschillende verhalen te verbinden en conclusies te trekken.’

.

punt 27

sport Foto toi korsten

‘Ik sta zeker open voor de Olympische Spelen’

Wie hem tegenkomt op Avans denkt niet meteen aan een topjudoka. Met zijn 1.73 meter en 60 kilo is Jari Vorstenbosch de tegenpool van Dennis van der Geest. Toch werd de Chemiestudent onlangs tweede op het NK Judo.

28

Toen Jari Vorstenbosch een jochie van 7 was, vond zijn vader het wel nuttig dat hij goed zou leren zijn val te breken. ‘Hij had vroeger zelf ook op judo gezeten en moedigde het aan’, vertelt de tweedejaarsstudent Chemie in Den Bosch. De sport beviel, Jari bleek talentvol en van het één kwam het ander. Nu heeft hij de zwarte band, is al meerdere keren kampioen van Zuid-Neder­ land geworden en half maart stond hij op een internationaal toernooi in Portugal.

Jari komt uit in de lichtste gewichtsklasse, onder de 60 kilo. Negen keer per week traint hij, op drie dagen zelfs twee keer op één dag, ’s mid­ dags en ’s avonds. Alleen op zondag is hij ‘vrij’.

‘Ik train deels in Eindhoven en deels in Berlicum.

Beide coaches hebben op topniveau judoka’s getraind.’

Zijn Berlicumse coach ontdekte op een dag bij de jonge Jari dat hij eigenlijk een ‘linkse judoka’ is, terwijl kinderen standaard alle worpen rechtsom krijgen aangeleerd. ‘Dat was een eye

opener. Mijn rechtse worpen zijn mijn zwakke plek, maar linksom ben ik ijzersterk. Mijn favo­ riet is de Tai Otoshi, een staande werptechniek, daar scoor ik vaak punten mee.’

Chemie is wat drukte betreft een handige studie voor Jari. ‘Het is veel praktijk, dus weinig leer­ werk thuis. Gelukkig. Vaak moet ik wel meteen na de verplichte lab-uren door naar de training.

Uitgaan doe ik weinig en vrije tijd moet ik echt máken. Voor mijn studie doe ik het noodzake­ lijke. Voldoende is genoeg.’

Internationale toernooien en in de toekomst Europese en wereldkampioenschappen zijn nu belangrijker. Het hoogst haalbare voor een judoka zijn de Olympische Spelen. ‘Judo is een olympische sport, nog wel, want er is wat discussie over. Veel judoka’s pieken nu rond hun 27e. Als de Spelen haalbaar zijn voor mij - ik sta er zeker voor open - dan zou dat moeten gebeu­ ren in 2020. Dan ben ik 26.’

Waar was dat

feestje?

Wat? I love Mustache Party

Foto Beeldveld/Wilfried Scholtes

Wanneer? woensdag 27 februari Waar?

Walkabout Café, Breda

persoonlijk FLEUR DUFFHUIS

eerstejaars International Business and Management Studies Breda

Wat is je favoriete film aller tijden?

‘Blood Diamond met Leonardo DiCaprio. Die film heeft veel indruk op me gemaakt.’

een kleine letter f op mijn hand gezet toen ik twaalf was. Ik wil ooit nog wel een echte tattoo, maar ik weet nog niet wat voor een.’

Met wie zou je een dagje willen ruilen?

‘Met Barack Obama om te kijken hoe het eraan toegaat in het Witte Huis.’

Wat staat er op nummer één op jouw bucket list?

‘Op een bepaald punt in mijn leven alles verkopen, een Volkswagen hippiebusje kopen en vertrekken. Geen plan maken, gewoon gaan.’

Wat is je slechtste gewoonte?

‘Op vakantie ben ik mijn pinpas, paspoort, telefoon en de sleutel van het apparte­ ment kwijtgeraakt. Gelukkig hadden ze mijn paspoort gevonden en kon ik terug naar huis vliegen. Daar heb ik niet van geleerd, want ik raak nog steeds alles kwijt.’

Hoe drink jij je koffie?

‘Ik drink heel veel koffie: zwart en sterk.’

Hoe ziet jouw ontbijt eruit?

‘Een boterham met avocado.’

Welk land zou je nog willen bezoeken?

‘Ik heb op mijn zeventiende een wereldreis gemaakt, dus ik heb al veel gezien. Ik zou nog wel naar India willen, vanwege de cultuur.

Ook lijkt Mexico me een mooi land, daar zou ik graag willen backpacken.’

Zou je ooit een tattoo willen?

‘Ik heb zelf met Oost-Indische inkt en een passer

.

punt 29

Puntuit H 28 maart - musical

Aspects

24 maart- dans

of love De jonge Engelsman Alex (René van Kooten) wordt hopeloos verliefd op actrice Rose (Lone van Roosendaal). Hij verleidt haar om mee te gaan naar de villa van zijn flamboyante oom George (Ernst Daniël Smid). Maar als George onverwacht binnenvalt, valt Rose voor zijn onconventionele en kunstzinnige karakter en veranderen hun levens op slag. Aspects of Love is gebaseerd op de gelijknamige roman van David Garnett.

Chassé Theater Breda, 20.00 uur, vanaf 14 euro.

C’est la Vie C’est la Vie is een tweeluik bestaande uit eerdere successen van choreograaf Isabelle Beernaert: Ne Me Quitte Pas en Et Après. Ne Me Quitte Pas (Verlaat me niet), vertelt het verhaal van een ‘verloren liefde’.

Et Après (En daarna) is een ode aan de lach en de onschuld, maar ook aan de absurditeit van het leven.

Het ensemble, met daarin dansers van So You Think You Can Dance en The Ultimate Dance Battle, brengt de beste scènes van de twee theaterproducties.

Schouwburg Tilburg, 20.15 uur, vanaf 25 euro.

17 april - cabaret

dolfjansen In de zomer van 2013 wordt Dolf Jansen 50 jaar en zit hij 25 jaar in ‘het vak’. Naar eigen zeggen verkeert hij in absolute topvorm en komt daarom met de gelijknamige show: Topvorm. Als vader en echtgenoot in volstrekte harmonie, als marathonman nog steeds in staat een goede tijd te lopen, als presentator en columnist scherp en ad rem en als cabaretier opererend op het hoogste niveau.

Verkadefabriek Den Bosch, 20.30 uur, 17,25 euro.

7 april - muziek 3 JS

30

18 april - muziek Dope D.O.D.

Drie succesvolle theatertours verder, blikken de 3JS (Jan Dulles, Jaap Kwakman en Jaap de Witte) met Bronnen terug op de tijd dat er op de radio nog ruimte was voor écht goede liedjes. Naast hun eigen repertoire zullen een aantal juweeltjes uit tachtig jaar muziekgeschiedenis voorbij komen, die als inspiratiebron hebben gediend voor hun eigen muziek.

Het is de laatste tour in deze formatie. Gitarist Jaap de Witte stopt met de 3JS. Na zijn afscheidstournee zullen de fans het met zijn zoon Jan - hoe kan het ook anders - moeten doen.

Dope D.O.D zette in 2011 de debuutvideo ‘What Happened’ op YouTube en werd direct internationaal ontdekt. Ze stonden in het voorprogramma van Limp Bizkit en reisden met KORN door de Verenigde Staten. Snel daarna volgde het debuutalbum Branded. In 2012 sloot de hiphop crew uit Groningen een deal met het beroemde Amerikaanse hiphop label Duck Down Music. En in april brengt de formatie het tweede album uit waarmee ze nu op het podium staan.

Theater aan de Parade Den Bosch, 20.00 uur, vanaf 31,45 euro.

Mezz Breda, 20.00 uur, 12,50 euro.

GPuntthuis BOEK Arjen Lubach - IV

●●●● Arjen Lubach won in 2012 het televisieprogramma De slimste mens. IV is zijn eerste thriller. Een Dan Brown-achtige puzzeltocht die zich grotendeels afspeelt in Nederland. Hoofdpersoon is wiskundige Elsa Ruys van wie de vader wordt vermoord. Gelukkig heeft deze net voor zijn dood een eerste aanwijzing achtergelaten die alleen zijn dochter begrijpt. Wat volgt is een race tegen de klok. En tegen een groep Oranjegezinden onder leiding van de mysterieuze Vier.

Lubach heeft met IV een aardig thrillerdebuut in handen.

Er zit tempo in het verhaal. Het plot is niet bijster origineel maar vermakelijk. En je krijgt nog wat Nederlandse geschiedenis mee. Lubach overspeelt een aantal keren zijn hand onder andere door de toekomstige koning weg te zetten als een koude killer. Je moet beter schrijven dan Lubach hier doet, wil je dat geloofwaardig neerzetten. IV is geen nieuwe Da Vinci Code maar Lubach kan zich wel meten met de bekendste Nederlandse thrillerschrijver: Tomas Ross.

muziek Kate Nash - Girl Talk

●●

‘3AM’, de eerste single van het album, heeft die herkenbare ‘poppy’ sound en gaat natuurlijk over een verbroken relatie. In de andere nummers probeert Nash wat meer stijlen uit, wat ze misschien vindt passen bij haar volwassen imago. Ze gebruikt meer bas en meer harde gitaren. Bijvoorbeeld in ‘Part Heart’, een donker grunge-achtig nummer. Voor ‘Death Proof’ liet de Britse zich inspireren door de gelijknamige Tarantino-film.

De verschillende uitprobeersels van Nash, zoals het schreeuwerige ‘Sister’ en het akoestische ‘Lullaby for An Insomniac’ maken het een rommelig album. De rode draad ontbreekt en dat maakt het niet prettig om naar te luisteren.

tv Revolution

●●●● film SPRING BREAKERS

●●

Alsof er een schakelaar is omgezet, zo valt de elektriciteit overal ter wereld van het ene op het andere moment uit.

Vliegtuigen storten neer, mobiele telefoons zijn onbruikbaar en ziekenhuizen worden gesloten. De serie Revolution pakt het verhaal vijftien jaar later op als mensen leven in door kaarsen verlichte dorpjes en worden overheerst door milities. De jonge vrouw Charlie Matheson gaat na de moord op haar vader op zoek naar de oorzaken van de wereldwijde stroomuitval.

Revolution komt uit de koker van Eric Kripke en J.J. Abrams, de bedenkers van respectievelijk Supernatural en Lost . En dat zie je terug. De serie combineert de actie uit Supernatural met het mysterieuze van Lost . Het maakt bovendien pijnlijk duidelijk hoe afhankelijk wij zijn van elektriciteit. Revolution mist opvallende acteurs en details kloppen geregeld niet. Desondanks is de serie irritant verslavend. Dat wordt wekelijks afstemmen op Veronica dus.

app candy crush

●●●● Het derde album van de Britse zangeres Kate Nash heet dan wel Girl Talk , Kate is inmiddels een vrouw geworden. Het rebellerende meisje dat we in Nederland vooral kennen van het nummer ‘Foundations’ uit 2007, is veranderd in een elegante dame.

Relaties blijven haar favoriete onderwerp om over te zingen.

Met op de achtergrond een vrolijk middeleeuws muziekje en veel suikerzoete kleuren (vooral roze) is het spel leuk aangekleed, maar niet over the top.

Door snoep weg te spelen verdien je punten en bij elk volgend level moet je met minder zetten, meer punten verdienen. Vanaf level 6 draait het om opdrachten. Als je de opdracht niet haalt, kun je nieuwe zetten kopen, maar ook het level opnieuw proberen. Dat gaat dan wel ten koste van je levens en als die op zijn, moet je een half uur wachten per leven. Heel frustrerend voor de verslaafde Candy Crush-speler! Wie volledig gratis wil blijven spelen, moet dus wat geduld hebben…

De nieuwe verslaving voor de smartphone heet Candy Crush.

Hele volksstammen spelen het spelletje waarin je snoep in een veld moet ‘wegspelen’ door minstens drie dezelfde snoepjes naast elkaar te zetten. Dat kan door twee snoepjes met elkaar te wisselen.

Trillende billen in slow motion, gewapende gangsters met gouden tanden en orgies op het strand. Welkom in de wereld die Spring Break heet. Vier high school meisjes doen er alles aan om er voor de eindexamens een weekje tussenuit te gaan. Om aan geld te komen beroven ze een restaurant. Dat is slechts het begin van hun wilde vakantie. De bikinibabes (waaronder de voormalige Disney-sterretjes Selena Gomez en Vanessa Hudgens) komen terecht bij drugsgangster Alien (James Franco) nadat ze een nachtje in de cel hebben doorgebracht vanwege een uit de hand gelopen feestje. De stapsgewijze ontsporing van de meisjes wordt ondersteund door Skrillex’ dubstepmuziek en hypnotiserende beelden. In telefoontjes naar hun ouders praten ze over nieuwe vrienden maken en jezelf ontwikkelen, maar tegelijkertijd zie je ze zuipen, strippen en moorden. Een absurde film met een bizar script. Ben je op zoek naar een luchtige film, ga dan ergens anders naartoe. Je moet van dit genre houden. Vanaf 11 april in de bioscoop.

.

punt 31

ENJOY OUR

* WWW.BRESS.NL NIEUWE INSLAG 99,

4817 GN BREDA 076-5215453

info@bress.nl

* AVANS STUDENTS ONLY

Kom je ook sporten bij het Studentensportcentrum? www.tilburguniversity.edu/sport