Przewodnik po Konferencji INFUzja 2024

Powitanie

Szanowni Państwo, Drogie Koleżanki i Drodzy Koledzy, w imieniu Komitetów Naukowego i Organizacyjnego mamy przyjemność gościć Państwa na I Kongresie Polskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa Infuzyjnego INFUzja 2024 w Wiśle.

Zakończyliśmy właśnie 12 dostępnych dla wszystkich praktyków konferencji w całej Polsce, podczas których przybliżaliśmy Państwu ideę bezpieczeństwa pacjenta i satysfakcji personelu w klinicznym kontekście kaniulacji oraz prowadzenia infuzji leków i płynów.

To pierwsze w Polsce wydarzenie, które w holistyczny sposób prezentuje opiekę infuzyjną – od kaniulacji, przez prowadzenie terapii dożylnej, aż do usunięcia dostępu, uwzględniając rolę każdego członka zespołu terapeutycznego. Chcemy tworzyć dla personelu medycznego przestrzeń do dyskusji nad wprowadzaniem pozytywnych zmian w codziennej praktyce opartej na dowodach naukowych.

W celu poprawy jakości w obszarze opieki nad pacjentem, u którego istnieje potrzeba prowadzenia terapii drogą parenteralną, w 2023 roku powstało Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego. Organizacja, która w swoich szeregach skupia specjalistów z różnych dziedzin (pielęgniarki, położne, lekarzy, ratowników medycznych), podejmuje wiele inicjatyw promujących dobre praktyki – od publikowania rekomendacji, przez organizację aktywności edukacyjnych, jak webinary i kursy praktyczne, do analizy dokumentów i wydawania opinii.

Wyrażamy nadzieję, że I Kongres będzie okazją do pogłębienia wiedzy podczas sesji wykładowych, zdobycia umiejętności praktycznych w trakcie warsztatów, nawiązania nowych relacji i poszukiwania odpowiedzi na pytania pojawiające się w codziennej praktyce klinicznej.

Dzięki uzyskaniu przez Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego oficjalnej afiliacji Infusion Nurses Society z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki – największej na świecie organizacji skupiającej pielęgniarki infuzyjne – doświadczeniem podzielą się także specjaliści zza granicy, którzy – miejmy nadzieję – będą inspiracją w pracy z pacjentem i własnego rozwoju zawodowego.

Głęboko wierzymy, że czas spędzony podczas Kongresu będzie dla Państwa okazją do refleksji nad kondycją pielęgniarstwa infuzyjnego.

Mgr Maciej Latos Prezes Polskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa Infuzyjnego Przewodniczący Komitetu Naukowego Kongresu

Działalność wydawnictwa Evereth Publishing obejmuje trzy kluczowe gałęzie edukacji medycznej: publikację cenionych czasopism i monografii naukowych, kompleksową organizację ogólnopolskich konferencji szkoleniowych oraz prowadzenie specjalistycznych portali internetowych o tematyce zdrowotnej. Przez 15 lat istnienia firma Evereth podjęła współpracę z najwybitniejszymi specjalistami różnych dziedzin medycyny, renomowanymi towarzystwami naukowymi, a także zorganizowała ponad 150 wydarzeń edukacyjnych dla lekarzy, pielęgniarek, mikrobiologów, farmaceutów, fizjoterapeutów i wielu innych przedstawicieli sektora medycznego.

Dziś Evereth Publishing jest ogólnopolskim liderem w edukacji w zakresie m.in. leczenia ran i oparzeń czy prewencji zakażeń. Flagowe projekty wydawnictwa – „Forum Leczenia Ran” i „Forum Zakażeń” to połączenie działalności naukowej w postaci wydawanych czasopism, specjalistycznych treści publikowanych online oraz organizacji konferencji, gromadzących co roku od 400 do ponad 1000 medyków z całego kraju. Ogromnym sukcesem firmy Evereth jest również zapoczątkowany w 2022 r. coroczny cykl 3-dniowych konferencji „Forum Pielęgniarstwa Anestezjologicznego”, podczas którego w jednym miejscu spotykają się przedstawiciele zawodów medycznych na co dzień pracujący m.in. w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii, SOR-ach, OIOM-ach czy zespołach ratownictwa medycznego.

W 2023 r. wydawnictwo Evereth Publishing podjęło współpracę z Polskim Towarzystwem Pielęgniarstwa Infuzyjnego, wspólnie organizując 11 jednodniowych spotkań naukowo-szkoleniowych pod hasłem „INFUzja Lokalnie”, które odbyły się w różnych miastach w całej Polsce. Podczas tych konferencji każdy, kto w swojej codziennej pracy prowadzi i wdraża terapie infuzyjne, mógł dowiedzieć się więcej m.in. o aktualnych wyzwaniach związanych z bezpieczną infuzją, a także o nowoczesnych technologiach i metodach wspomagających kluczowe procesy w terapii. Ogromną siłą „INFUzji Lokalnie” były warsztaty szkoleniowe, prowadzone przez Ekspertów PTPI w kameralnych, kilkuosobowych grupach – takie rozwiązanie pozwalało chętnym uczestnikom sprawdzić swoją wiedzę teoretyczną w praktyce i przetestować własne umiejętności przydatne w codziennej opiece nad pacjentem.

Zwieńczeniem tegorocznego cyklu szkoleń „INFUzja Lokalnie” jest właśnie I Kongres Polskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa Infuzyjnego „INFUzja 2024”, także współorganizowany przez Evereth Publishing. To pierwsza i jedyna konferencja w Polsce poświęcona w pełni prowadzeniu bezpiecznej infuzji, umożliwiająca personelowi medycznemu zapoznanie się z aktualnymi standardami i wytycznymi postępowania z pacjentami wymagającymi terapii parenteralnej, dyskusję i wymianę doświadczeń oraz wspólną analizę ciekawych przypadków klinicznych.

Współpraca z Polskim Towarzystwem Pielęgniarstwa Infuzyjnego obejmuje ponadto opracowywanie i wydawanie nowego czasopisma naukowego w formie elektronicznej – „European Journal of Infusion Nursing”. Celem półrocznika jest gromadzenie oraz upowszechnianie informacji o teorii, praktyce i badaniach naukowych z zakresu terapii infuzyjnej. Na łamach „European Journal of Infusion Nursing” publikowane są m.in. prace oryginalne, opisy przypadków, artykuły przeglądowe i poglądowe, listy do redakcji, rekomendacje, komentarze i notatki redakcyjne czy streszczenia zjazdowe. Radę Redakcyjną i Redakcję Naukową tworzą nie tylko Eksperci PTPI, ale również międzynarodowi specjaliści z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii, ratownictwa medycznego i wielu innych dziedzin medycyny.

Dzięki rozległemu doświadczeniu w edukacji medycznej wydawnictwo Evereth Publishing zapewnia narzędzia i usługi najwyższej jakości, stanowiąc zaufane źródło wiedzy i umiejętności dla setek tysięcy medyków. Ponad 15 lat aktywnej obecności w branży medycznej to gwarancja wysokiego standardu merytorycznego, rozwiązań doskonale dopasowanych do aktualnych potrzeb oraz innowacyjności w prezentacji treści.

Pielęgniarstwo infuzyjne, chociaż nie istnieje jako dziedzina w powszechnie obowiązujących aktach prawnych, programach kształcenia i wymaganiach zawodowych do sprawowania opieki w tym obszarze, dotyczy każdej pielęgniarki, każdego pielęgniarza, każdego profesjonalisty sprawującego opiekę nad pacjentem, który wymaga terapii dożylnej.

Terapia dożylna wymaga zachowania najwyższych standardów postępowania nie tylko w stosunku do linii naczyniowej, ale także etapu wyboru odpowiedniego dostępu naczyniowego, bezpieczeństwa personelu przeprowadzającego procedury oraz komfortu pacjenta i myślenia o jego przyszłości, tak aby nie była ona przyczyną powikłań i przykrych wspomnień z pobytu w placówce ochrony zdrowia.

Liczne towarzystwa zrzeszające praktyków i naukowców uwzględniają w swoich rekomendacjach aspekty dostępu dożylnego i dobrych praktyk w obsłudze linii naczyniowej. Jako stowarzyszenie, chcemy włączyć się w te działania ludzi, którzy w syntetyczny sposób działają w interesie pacjenta oraz personelu wykonującego procedury związane z pielęgniarstwem infuzyjnym.

Wiele zespołów pielęgniarskich, entuzjastów dobrych praktyk i nieustannego podnoszenia jakości własnych świadczeń medycznych potrzebuje konfrontować między sobą doświadczenia, sposoby wykorzystania lokalnych możliwości i aktualną wiedzę na temat terapii dożylnej, aby wypracować najlepsze standardy postępowania.

Zapraszamy pielęgniarki, pielęgniarzy i specjalistów dziedzin medycznych do włączenia się w prace Towarzystwa w formie pracy w grupach roboczych, udziału w naszych wydarzeniach edukacyjnych czy wspólnego tworzenia rekomendacji postępowania. Obecność w Towarzystwie jest możliwa także w formie reprezentowania go w swoich placówkach medycznych i promowania dobrych praktyk w codziennej pracy przy łóżku chorego.

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego jest stowarzyszeniem rejestrowym, powstałym na skutek orzeczenia Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy.

Główne cele statutowe to m.in.: działalność na rzecz rozwoju pielęgniarstwa, szczególnie w obszarach związanych z dostępami naczyniowymi i prowadzeniem infuzji, współdziałanie w ustalaniu kierunku rozwoju pielęgniarstwa infuzyjnego oraz działalność na rzecz podnoszenia jakości opieki nad pacjentem posiadającym aktywność naczyniowy i pacjentem, u którego prowadzona jest terapia z wykorzystaniem różnego rodzaju dostępów naczyniowych.

PRZEWODNICZĄCY KOMITETU NAUKOWEGO

MGR MACIEJ LATOS

Prezes Polskiego Towarzystwa

Pielęgniarstwa Infuzyjnego

DR N. O ZDR. NATALIA SAK-DANKOSKY

Członkini Zarządu Polskiego Towarzystwa

Pielęgniarstwa Infuzyjnego

PRZEWODNICZĄCY KOMITETU ORGANIZACYJNEGO

MGR MARCELI SOLECKI

Wiceprezes Polskiego Towarzystwa

Pielęgniarstwa Infuzyjnego

MGR ARTUR SZYMCZAK

Członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa Infuzyjnego

KOMITET NAUKOWY KONGRESU

Dr hab. n. o zdr. Lena Serafin

Dr hab. n. med. Dariusz Kosson

Lek. Bartosz Sadownik

Mgr Grzegorz Cichowlas

Mgr Łukasz Bilski

ZARZĄD GŁÓWNY POLSKIEGO TOWARZYSTWA

PIELĘGNIARSTWA INFUZYJNEGO

Mgr Maciej Latos

Mgr Marceli Solecki

Mgr Artur Szymczak

Dr n. o zdr. Natalia Sak-Dankosky

Mgr Grzegorz Cichowlas

Mgr Anna Woda

Lic. Jakub Dzięciołowski

RADA NAUKOWA POLSKIEGO TOWARZYSTWA

PIELĘGNIARSTWA INFUZYJNEGO

Dr hab. n. o zdr. Lena Serafin

Dr n. o zdr. Natalia Sak-Dankosky

Dr n. med. i n. o zdr. Paweł Witt

Mgr Grzegorz Cichowlas

Mgr Izabela Fornal

Mgr Jolanta Wołosianka

Mgr Damian Romańczuk

Mgr Maciej Latos

Lek. Bartosz Sadownik

Mgr Małgorzata Jadczak

Informacje logistyczne

DATA

16.10.2024 r., godz. 15:00– rozpoczęcie Kongresu 18.10.2024 r., godz. 13:10 – zakończenie Kongresu

REJESTRACJA

Punkt rejestracyjny (rejestracja Uczestników, odbiór materiałów konferencyjnych) znajduje się na 3 piętrze.

Godziny pracy recepcji konferencyjnej:

• środa, 16.10.2024 r.: 12:00–19:00

• czwartek, 17.10.2024 r.: 8:30–18:00

• piątek, 18.10.2024 r.: 8:30–11:30

WYŻYWIENIE

• śniadania w dniach 17.10 i 18.10: od 7:30 do 10:30 (dotyczy osób zarejestrowanych z zakwaterowaniem)

• obiad dnia 17.10: od 14:15 do 15:30

• uroczyste kolacje 16.10 i 17.10 – 20:00 (dodatkowo płatne)

• istnieje także możliwość skorzystania z Restauracji Hotelowej, czynna jest w godzinach 12:00–21:00 (dodatkowo płatna)

PRZERWY KAWOWE

• 16.10.2024 r. – 12:30–19:00

• 17.10.2024 r. – 11:15–11:45

PARKING

Hotel bezpłatnie udostępnia miejsca parkingowe na czas trwania Konferencji.

KONTAKT DLA UCZESTNIKÓW

Evereth Publishing Sp. z o.o. Tel.: 48 22 813 21 92

E-mail: kontakt@evereth.pl

STRONA KONFERENCJI

www.infukongres.pl

MIEJSCE

Hotel STOK ul. Jawornik 52A 43-460 Wisła, Polska

ZAKWATEROWANIE

Doba hotelowa w środę (16.10) rozpoczyna się o godz. 16:00, a w piątek (18.10) kończy się o godz. 12:00.

Jeśli pokoje zostaną przygotowane wcześniej, pojawi się możliwość wcześniejszego zakwaterowania. W tej sprawie prosimy o bezpośredni kontakt z recepcją hotelową pod numerem: +48 33 856 41 00.

MATERIAŁY KONFERENCYJNE

Każdy zarejestrowany uczestnik Konferencji, który dokonał opłaty konferencyjnej, otrzymuje podczas rejestracji torbę zawierającą komplet materiałów konferencyjnych:

• identyfikator,

• smycz,

• program,

• materiały promocyjne.

Certyfikaty będą wysyłane drogą mailową w ciągu 7 dni od zakończenia Konferencji na adres podany podczas rejestracji.

Każdy uczestnik Konferencji podczas obowiązkowej rejestracji otrzymuje identyfikator, który uprawnia do wstępu na:

• sesje wykładowe,

• wystawę firm,

• przerwy kawowe i obiady,

• warsztaty (osoby zapisane).

Osoby, które zapisały się na wydarzenia towarzyszące, które odbędą się 16 i 17.10.2024 r. o godz. 20:00, otrzymają dodatkowe opaski. Wstęp na wydarzenie towarzyszące wyłącznie z opaską zapiętą na nadgarstku. Osoby bez opasek nie zostaną wpuszczone.

SOCIAL MEDIA

Pokaż nam, jak spędzasz czas na konferencji! Oznacz nas w swoich postach w mediach społecznościowych za pomocą hashtagów: #INFUKongres #INFUZJA2024

www.infukongres.pl/przewodnik-po-konferencji/ www.infukongres.pl

DZIEŃ I – 16.10.2024 (ŚRODA)

12:30–19:00 Przerwa kawowa (w tle obrad)

15:00–15:10 (10’) Otwarcie Konferencji oraz powitanie Gości Specjalnych i Uczestników

Mgr Maciej Latos, mgr Artur Szymczak, mgr Anna Woda

15:10–17:00 (110’) SESJA I. WYZWANIA W BEZPIECZNYM DOSTĘPIE NACZYNIOWYM

Prowadzący: Lek. Bartosz Sadownik

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

15:10–15:35 (25’) Aktualne wyzwania w bezpiecznym dostępie naczyniowym

Mgr Maciej Latos

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

15:35–16:00 (25’) Praktyczne wykorzystanie kompetencji w pielęgniarstwie

Mgr Mariola Łodzińska

Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych

16:00–16:25 (25’) Interdyscyplinarność w uzyskiwaniu dostępu naczyniowego

Dr hab. n. med. Dariusz Kosson

Kierownik Zakładu Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

16:25–16:50 (25’) Bezpieczna Infuzja 2023–2024: raport na temat bezpieczeństwa terapii infuzyjnej w placówkach ochrony zdrowia na podstawie opinii personelu medycznego

Mgr Grzegorz Cichowlas

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

16:50–17:00 (10’) Dyskusja

17:00–19:00 (120’) SESJA II. PRAKTYKA OPARTA NA DOWODACH NAUKOWYCH

Prowadzący: Dr hab. n. med. Dariusz Kosson

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

17:00–17:25 (25’) Jak wdrażać evidence-based practice in nursing w codziennej praktyce?

Prof. dr hab. n. med i n. o zdr. Wioletta Mędrzycka-Dąbrowska

Kierownik Zakładu Pielęgniarstwa Anestezjologicznego i Intensywnej Opieki Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

17:25–17:50 (25’) Deeskalacja dostępu dożylnego

Lek. Bartosz Sadownik Zakład Anatomii Prawidłowej i Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

17:50–18:15 (25’) Płynoterapia i farmakoterapia we wstrząsie septycznym

Prof. dr hab. n. med. Wojciech Szczeklik

Klinika Intensywnej Terapii i Anestezjologii – 5. Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką, Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie

18:15–18:40 (25’) Fundamenty wprowadzania cewników pośrednich

Mgr Artur Szymczak

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego

18:40–19:00 (20’) Dyskusja

20:00 Uroczysta kolacja 

DZIEŃ II – 17.10.2024 (CZWARTEK)

09:00–11:15 (135’) SESJA III. KRÓTKIE I DŁUGIE KANIULE OBWODOWE:

POWIKŁANIA?

Prowadzący: Mgr Artur Szymczak

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

09:00–09:25 (25’)

09:25–09:50 (25’)

JAK MINIMALIZOWAĆ

Krótkie kaniule dożylne: 5 key points

Mgr Jolanta Wołosianka

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Chlorheksydyna, czy jednak nie? Najnowsze zalecenia zabezpieczania miejsca wprowadzenia dostępu naczyniowego

Mgr Joanna Rudek

Clinical Specialist, Solventum. Asystent, WNoZ, CMUJ

09:50–10:15 (25’) Wynaczynienie: przewodnik postępowania

Mgr Małgorzata Jadczak

Wydział Medyczny Uczelni Łazarskiego

10:15–10:40 (25’) Ultrasonografia w dostępie obwodowym: jak stosować, czego unikać?

Mgr Marceli Solecki

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

10:40–11:05 (25’) Prewencja powikłań związanych z cewnikami pośrednimi: rola IV Team

Mgr Gabriela Świętochowska

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

11:05–11:15 (10’) Dyskusja

11:15–11:45 (30’) Przerwa kawowa

11:45–14:25 (160’) SESJA IV. DOSTĘPY CENTRALNE I TĘTNICZE: INTERDYSCYPLINARNA

PERSPEKTYWA

Prowadzący: Mgr Grzegorz Cichowlas

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

11:45–12:10 (25’) Dostęp CICC do żyły podobojczykowej

Dr n. med. Mateusz Zawadka

II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

12:10–12:35 (25’) Opieka nad pacjentem oparzonym z uzyskanym dostępem centralnym w OIT

Mgr Weronika Czapska

Oddział Oparzeń, Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne w Specjalistycznym Szpitalu im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

12:35–13:00 (25’) Kaniule dotętnicze: basic guide

Lek. Maciej Michałowski

Klinika Chirurgii Serca, Klatki Piersiowej i Transplantologii, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego

13:00–13:25 (25’) Przygotowanie pacjenta do zabiegu: perspektywa perfuzjonisty

Tomasz Maleńczyk

Członek Zespołu Dostępów Naczyniowych, Szpital Czerniakowski

13:25–13:50 (25’) Implantacja portów naczyniowych – od czego zacząć?

Lek. Łukasz Wróblewski

II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

13:50–14:15 (25’) Opieka nad pacjentem z wszczepionym portem dożylnym

Mgr Aneta Trzcińska Wiceprezes Polskiego Klubu Dostępu Naczyniowego,Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Nefrologicznych

14:15–14:25 (10’) Dyskusja

14:25–15:20 (55’) Przerwa obiadowa 

15:20–16:45 (85’) SESJA V. JAK BUDOWAĆ, BY NIE DZIELIĆ? LEADERSHIP W PIELĘGNIARSTWIE

Prowadząca: Mgr Jolanta Wołosianka

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

15:20–15:45 (25’) Leadership w pielęgniarstwie

Dr hab. n. o zdr. Lena Serafin

Zakład Pielęgniarstwa Klinicznego, Wydział Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

15:45–16:10 (25’) Jak budować, by nie dzielić?

Mgr Anna Woda

Public Relations Manager Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych

16:10–16:35 (25’) Never event: zdarzenia niepożądane – jak uczyć się na cudzych błędach?

Mgr Aleksandra Steliga

Katedra Pielęgniarstwa i Ratownictwa Medycznego, Instytut Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku

16:35–16:45 (10’) Dyskusja

16:45–19:45 (180’)

SESJA VI. VASCULAR ACCESS CONSIDERATIONS: AN INTERNATIONAL PERSPECTIVE

Prowadząca: Dr n. o zdr. Natalia Sak-Dankosky

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

16:45–17:15 (30’) Vascular Access Device Selection: Right catheter, right implication, right time

Dr Linda Kelly

Clinical Specialist (Global) Vygon

17:15–17:45 (30’) Vascular Access Device (VAD) Considerations

Sebastian Blondin

BD Medical Manager CEE

17:45–18:15 (30’) Global anesthesia: how can we improve access to anesthesia and surgicalcare?

Richard Henker

University of Pittsburgh, School of Nursing, Nurse Anesthesia Department

18:15–18:45 (30’) The Vascular Access Team, an international perspective: benefits and opportunities

Fiona Clarke

BD Market Development Lead Vascular Access Management EMEA

18:45–19:05 (20’) Challenges in implementing an appropriate vascular access strategy: the Polish perspective

Mgr Maciej Latos

Department of Anaesthesiology and Intensive Care Education, Medical University of Warsaw

19:05–19:35 (30’) Drive to Zero: Reducing Vascular Access Complications through Procedural Excellence

Hayleigh Haggerty MSc, ICU (Cert), BSc (Hons), RN

Director, Clinical Affairs – Vascular EMEA, Clinical and Medical Affairs, Teleflex

19:35–19:45 (10’) Dyskusja

DZIEŃ

III – 18.10.2024 (PIĄTEK)

09:00–11:30 (150’) SESJA VII. INFUZYJNY ŁAŃCUCH PRZEŻYCIA: PRECYZJA W

PRAKTYCE

Prowadzący: Mgr Marceli Solecki

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

09:00–09:25 (25’)

09:25–09:50 (25’)

Infuzyjny łańcuch przeżycia: kluczowe ogniwa

Mgr Agata Bryk

Koordynatorka Świadczeń Pielęgniarskich ds. Anestezjologii i Opieki Pooperacyjnej Oddziału Anestezjologii

i Intensywnej Terapii Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie

System infuzyjny zamknięty – jak stosować w praktyce?

Mgr Marceli Solecki

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

09:50–10:15 (25’) Precyzja pod presją – dostępy donaczyniowe u dzieci

Dr n. med. i n. o zdr. Paweł Witt

Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego; Lotnicze Pogotowie Ratunkowe

10:15–10:40 (25’) Dostęp naczyniowy w transporcie lotniczym

Lic. Mateusz Sieradzan

Centrum Operacyjne Lotniczego Pogotowia Ratunkowego

10:40–11:05 (25’) Instrukcja obsługi dostępu ratunkowego

Mgr Marcin Janik

Dziecięcy Szpital Kliniczny UCK WUM, Fundacja MSAR Poland, Humanosh Emergency Medical Team, Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

11:05–11:30 (25’) Dostęp naczyniowy w neonatologii

Mgr Elżbieta Iłendo

Klinika Neonatologii, Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka i Niemowlęcia, Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie

Mgr Katarzyna Leńska

Klinika Neonatologii Szpitala Uniwersyteckiego w Bydgoszczy

11:30–11:40 (10’) Dyskusja

11:40–13:00 (80’) SESJA

VIII. BUDOWANIE ZESPOŁÓW INFUZYJNYCH: OGÓLNOPOLSKA

PERSPEKTYWA

Prowadząca: Mgr Gabriela Świętochowska

Czas prezentacji Tytuł wykładu i wykładowca

11:40–12:00 (20’) Jak zbudować zespół infuzyjny w świetle wytycznych INS?

Mgr Maciej Latos

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

12:00–12:20 (20’) Doświadczenia IV Teams: MSWiA w PIM MSWiA

Lic. Agnieszka Kuzińska, mgr Anna Pawelczyk, dr n. o zdr. Alicja Jakubowska

Państwowy Instytut Medyczny MSWiA w Warszawie

12:20–12:40 (20’) Doświadczenia IV Teams: Szpital Czerniakowski w Warszawie

Mgr Anna Gąsior

Liderka Zespołu Dostępów Naczyniowych Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie

12:40–13:00 (20’) Doświadczenia IV Teams: Szpital w Wodzisławiu Śląskim

Mgr Ewelina Sitko

Przewodnicząca Zespołu Dostępów Naczyniowych Szpitala Powiatowego w Wodzisławiu Śląskim

13:00–13:10 (10’) Podsumowanie Konferencji i dyskusja końcowa

Zakończenie Konferencji

Mgr Maciej Latos, mgr Marceli Solecki

Program merytoryczny – warsztaty

DZIEŃ I – 16.10.2024 (ŚRODA)

Czas Tytuł i prowadzący Patronat

17:00–19:00 Wprowadzanie długich kaniul dożylnych (LPC) pod kontrolą USG

Mgr Gabriela Świętochowska, mgr Karolina Tauz

Sala Biznesowa AB

DZIEŃ II – 17.10.2024 (CZWARTEK)

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Czas Tytuł i prowadzący Patronat

9:30–11:00 Wkłucia pośrednie Midline – zakładanie pod kontrolą USG – pielęgnacja

Dr Linda Kelly

Sala Biznesowa AB Vygon

11:45–12:45 Systemy bezigłowe, mocowania i przepływy dostępów naczyniowych

Mgr Jolanta Wołosianka, mgr Ewelina Sitko

Sala Europa

13:00–14:00 Cewniki PICC i Midline – implementacja i pielęgnacja

Sebastian Blondin

Sala Biznesowa AB

15:00–18:00 Właściwa linia naczyniowa we właściwym czasie!

Mgr Agnieszka Nosek, mgr Grzegorz Cichowlas, mgr Agnieszka Wyderka

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Becton Dickinson

Sala Europa Teleflex

18:15–20:00 Know-how: czyli wszystko o SPCs zakładanych pod kontrolą USG

Mgr Marta Moskal, mgr Anna Gąsior, mgr Marta Jurkiewicz

Sala Biznesowa AB

DZIEŃ III – 18.10.2024 (PIĄTEK)

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Czas Tytuł i prowadzący Patronat

09:00–10:00 Powiedz, a nie pokazuj! O komunikacji w zespole

Mgr Anna Woda

Sala Europa

09:00–10:30 Obsługa wszczepionych portów dożylnych

Mgr Artur Szymczak

Sala Biznesowa AB

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Znajdź Redaktorkę Naczelną Natalię Sak-Dankosky podczas Kongresu, aby uzyskać więcej informacji albo przedyskutować swój pomysł!

SEBASTIAN BLONDIN

BD Medical Manager CEE

FIONA CLARKE

BD Market Development Lead Vascular Access Management EMEA

HAYLEIGH HAGGERTY, MSc

Director, Clinical Affairs – Vascular EMEA, Clinical and Medical Affairs, Teleflex

MGR AGATA BRYK

Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie

MGR WERONIKA CZAPSKA

Oddział Oparzeń, Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne im. Ludwika Rydygiera w Krakowie

RICHARD HENKER

University of Pittsburgh, School of Nursing, Nurse Anesthesia Department

MGR GRZEGORZ CICHOWLAS Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

MGR ANNA GĄSIOR Szpital Czerniakowski w Warszawie

MGR ELŻBIETA IŁENDO

Klinika Neonatologii, Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka i Niemowlęcia, Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie

MGR MAŁGORZATA JADCZAK

Wydział Medyczny

Uczelni Łazarskiego

DR HAB. N. MED.

DARIUSZ KOSSON

Kierownik Zakładu Nauczania

Anestezjologii i Intensywnej

Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

MGR MARIOLA ŁODZI Ń SKA

Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych

MGR MARCIN JANIK

Dziecięcy Szpital Kliniczny

UCK WUM

LIC. AGNIESZKA KUZI Ń SKA

Państwowy Instytut Medyczny

MSWiA w Warszawie

TOMASZ MALE Ń CZYK

Członek Zespołu Dostępów Naczyniowych, Szpital Czerniakowski

DR LINDA KELLY Clinical Specialist (Global) Vygon

MGR MACIEJ LATOS

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

PROF. DR HAB. N. MED. WIOLETTA MĘDRZYCKA-DĄBROWSKA Zakład Pielęgniarstwa Anestezjologicznego i Intensywnej Opieki Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

LEK. MACIEJ MICHAŁOWSKI

Klinika Chirurgii Serca, Klatki Piersiowej i Transplantologii, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne WUM

LEK. BARTOSZ SADOWNIK

Zakład Anatomii Prawidłowej i Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

MGR EWELINA SITKO

Przewodnicząca Zespołu Dostępów Naczyniowych Szpitala Powiatowego w Wodzisławiu Śląskim

MGR ANNA PAWELCZYK

Państwowy Instytut Medyczny

MSWiA w Warszawie

DR HAB. N. O ZDR. LENA SERAFIN

Zakład Pielęgniarstwa Klinicznego, Wydział Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

MGR MARCELI SOLECKI

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

MGR JOANNA RUDEK

Clinical Specialist, Solventum. Asystent, WNoZ, CMUJ

LIC. MATEUSZ SIERADZAN

Centrum Operacyjne Lotniczego Pogotowia Ratunkowego

MGR ALEKSANDRA STELIGA

Katedra Pielęgniarstwa i Ratownictwa Medycznego, Instytut Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku

PROF. DR HAB. N. MED. WOJCIECH SZCZEKLIK

5. Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką, Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie

MGR ANETA TRZCI Ń SKA

Wiceprezes Polskiego Klubu Dostępu Naczyniowego,Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Nefrologicznych

MGR JOLANTA WOŁOSIANKA

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

MGR ARTUR SZYMCZAK

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

DR N. MED. I N. O ZDR. PAWEŁ WITT

Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe

LEK. ŁUKASZ WRÓBLEWSKI

II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

MGR GABRIELA ŚWIĘTOCHOWSKA

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne WUM

MGR ANNA WODA

Public Relations Manager Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych

DR N. MED. MATEUSZ ZAWADKA

II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego i Stowarzyszenie na rzecz Bezpiecznej Praktyki Aseptycznej (ASAP) współpracują w celu promowania standardów bezpieczeństwa w opiece medycznej w Polsce, wdrażając Aseptic Non Touch Technique (ANTT).

ANTT jest międzynarodowym standardem dla krytycznych kompetencji klinicznych w zakresie techniki aseptycznej i jest stosowany w ponad 30 krajach. Jest to również zalecany standard techniki bezdotykowej opublikowany w wytycznych Infusion Nurses Society (INS 2024).

Jednym z kluczowych aspektów tej współpracy jest tłumaczenie materiałów edukacyjnych opracowanych przez ASAP na język polski. Materiały te przedstawiają zasady ANTT i standardy aseptyczne, ułatwiając dostosowanie globalnych wytycznych do polskiego kontekstu i wdrożenie ich w praktyce. Przetłumaczone materiały pomagają pracownikom ochrony zdrowia zrozumieć kluczowe elementy tej techniki i jej rolę w zapobieganiu zakażeniom. Wyjaśniają również oczekiwania organizacji wobec praktyki. Zachęcamy do korzystania z nich.

Patronaty honorowe konferencji

Patronat Konsultanta Krajowego w dziedzinie

Pielęgniarstwa Ratunkowego, dr n. med. Anny Małeckiej-Dubieli

Patronat Konsultanta Krajowego w dziedzinie Pielęgniarstwa Opieki Długoterminowej, mgr Agnieszki Urbańskiej

Patronat Konsultanta Krajowego w dziedzinie

Pielęgniarstwa Chirurgicznego i Operacyjnego, dr n. o zdr. Reginy Sierżantowicz

PARTNERZY KONFERENCJI

SPONSORZY I WYSTAWCY

Miejsce konferencji

Wszystkie wykłady i warsztaty, a także wydarzenia towarzyszące mają miejsce w Hotelu Stok w Wiśle, ul. Jawornik 52A, 43-460 Wisła. Miejsce to zapewnia uczestnikom wyjątkową atmosferę i komfort.

Doba hotelowa rozpoczyna się o godzinie 16:00 w środę, 16.10, a kończy o 12:00 w piątek, 18.10.

Dla uczestników Hotel STOK udostępnia parking do korzystania podczas Konferencji.

W przypadku pytań dotyczących noclegu zachęcamy do kontaktu z recepcją hotelową: +48 33 856 41 00

I ZJAZD POLSKIEGO TOWARZYSTWA

PIELĘGNIARSTWA INFUZYJNEGO

16–18 PAŹDZIERNIKA 2024 r., WISŁA

STRESZCZENIA ZGŁOSZONE DO 31 SIERPNIA 2024 ROKU Streszczenia ułożone chronologicznie, zgodnie z programem wydarzenia.

AKTUALNE WYZWANIA W BEZPIECZNYM DOSTĘPIE NACZYNIOWYM

Mgr Maciej Latos

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Rozwój pielęgniarstwa infuzyjnego wymaga interdyscyplinarnej współpracy wszystkich osób zajmujących się dostępem naczyniowym i prowadzeniem infuzji dożylnej. Wdrażanie właściwej strategii wyboru dostępu naczyniowego, a następnie prowadzenie infuzji w bezpieczny sposób zmniejsza powikłania i pozytywnie wpływa na aspekty ekonomiczne. Wdrażanie koncepcji zespołów infuzyjnych pozwala na prowadzenie zaplanowanego leczenia w sposób efektywny, z mniejszą liczbą powikłań możliwych do uniknięcia. Procedury oparte na aktualnych wytycznych, dostępność sprzętu najwyższej jakości i proaktywne zarządzanie personelem medycznym pozwalają na stworzenie przestrzeni klinicznej bezpiecznej dla pacjentów i personelu. Aktualizacja wiedzy oraz umiejętności personelu przez wewnętrzne szkolenia w placówkach ochrony zdrowia pozwalają na zwiększanie jakości opieki medycznej. Oprócz edukacji, w aspekcie klinicznym niezwykle istotna jest zmiana świadomości w obszarze prowadzenia infuzji przez różnego typu urządzenia dostępu naczyniowego. Wzmacnianie kompetencji personelu pielęgniarskiego w uzyskiwaniu dostępu, decydowaniu o sposobie podawania roztworów leków oraz płynów, a także pielęgnacji miejsca wprowadzania dostępów naczyniowych umożliwiają uzyskiwanie lepszych wyników leczenia, krótszego pobytu w szpitalu oraz większego komfortu pacjentów.

PRAKTYCZNE WYKORZYSTANIE KOMPETENCJI W PIELĘGNIARSTWIE

Mgr Mariola Łodzińska

Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych

Celem wystąpienia jest przedstawienie znaczenia kompetencji jako nadanego zakresu uprawnień i pełnomocnictw uprawniających do podejmowania działań w pielęgniarstwie i ich wykorzystania w praktyce. Kompetencja pomaga wykonywać zadania zawodowe i obowiązki, integrując wiele elementów, w tym wiedzę, techniki, nastawienie i zdolność myślenia. Zgodnie z art. 11 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej każda pielęgniarka, położna ma ustawowy i etyczny obowiązek aktualizowania wiedzy medycznej w ramach swoich kompetencji. Od wielu lat zabiegamy o nowe kompetencje, których celem jest usprawnienie funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej i ułatwienie świadczeniobiorcom, w tym osobom starszym, niepełnosprawnym, dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej przez wyodrębnienie porady pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej oraz porady położnej podstawowej opieki zdrowotnej wraz z dookreśleniem warunków. W wystąpieniu przedstawione zostaną nowe kompetencje w zakresie porad pielęgniarki, położnej POZ, ambulatoryjnych porad pielęgniarek i położnych, poruszone zostaną także kwestie m.in. takich uprawnień, jak: kwalifikacja dawców krwi do oddania krwi lub jej składników, porada stomijna, porada urologiczna, porada leczenia ran czy ordynowanie leków, wypisywanie recept, kwalifikowanie do szczepień. Ponadto nie można zapominać, że zapotrzebowanie na usługi medyczne zwiększa się wraz z postępującym procesem starzenia się populacji, wzrostem liczby zachorowań na choroby przewlekłe, wobec czego naturalnym procesem będzie krzyżowanie się kompetencji (ang. skill mix) w zawodach medycznych i okołomedycznych. Przy tej okazji podczas wystąpienia poruszona zostanie kwestia planowanych nowych kompetencji, które są przedmiotem dyskusji w zakresie wprowadzenia w Polsce zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej.

INTERDYSCYPLINARNOŚĆ W UZYSKIWANIU DOSTĘPU NACZYNIOWEGO

Dr hab. n. med. Dariusz Kosson

Kierownik Zakładu Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Interdyscyplinarność w uzyskiwaniu dostępu naczyniowego stanowi fundament skutecznej terapii, bezpiecznej opieki medycznej i organizacji pracy. Proces ten wymaga ścisłej współpracy pielęgniarek, ratowników medycznych, lekarzy, mikrobiologów oraz dyrekcji szpitala, z uwzględnieniem planowania na podstawie wskazań klinicznych, stanu pacjenta oraz możliwości organizacyjnych szpitala. Doświadczenia lekarzy, takich jak anestezjolodzy, chirurdzy, nefrolodzy, onkolodzy, hematolodzy, wnoszą cenne uwagi dotyczące wykorzystania konkretnego dostępu naczyniowego, prewencji zakażeń i minimalizowania powikłań. Pielęgniarki, ratownicy medyczni i lekarze wnoszą unikalną wiedzę i doświadczenie zdobyte na przestrzenie wielu lat pracy z pacjentami. Współpraca wymaga ciągłego dialogu, szkoleń i wymiany informacji pomiędzy członkami zespołu, co jest kluczowe dla zapewnienia optymalnych wyników leczenia. Planowanie dostępu naczyniowego powinno uwzględniać nie tylko aspekty kliniczne, ale również komfort i wygodę pacjenta. Wypracowanie spersonalizowanego podejścia, dostosowanego do indywidualnych potrzeb chorego wpływa pozytywnie na jego samopoczucie oraz poprawia wyniki terapeutyczne. Efektywna organizacja pracy w oddziale i szpitalu, z jasno określonymi zasadami współpracy oraz standardami dokumentacji, zapewnia płynność działania zespołu medycznego.

Podsumowując, interdyscyplinarny dialog pomiędzy różnymi specjalistami medycznymi, zarówno na poziomie klinicznym, jak i organizacyjnym, jest kluczowy dla zapewnienia wysokiej jakości terapii i opieki medycznej. Utrzymanie otwartej komunikacji, wspólnego planowania i odpowiedniego dokumentowania procedur pozwala na minimalizowanie ryzyka oraz zwiększenie bezpieczeństwa i komfortu pacjenta, co w efekcie prowadzi do lepszych wyników leczenia oraz ograniczenia kosztów terapii.

BEZPIECZNA INFUZJA 2023–2024: RAPORT NA TEMAT BEZPIECZEŃSTWA TERAPII INFUZYJNEJ W PLACÓWKACH OCHRONY ZDROWIA NA PODSTAWIE OPINII

PERSONELU MEDYCZNEGO

Mgr Grzegorz Cichowlas

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Raport „Bezpieczna Infuzja 2023–2024” przedstawia wyniki badania na temat bezpieczeństwa terapii dożylnej w polskich placówkach ochrony zdrowia na podstawie materiału zebranego podczas cyklu konferencji „Infuzja Lokalnie”. Badanie objęło opinie lekarzy, pielęgniarek, położnych oraz ratowników medycznych z różnych regionów Polski, gromadząc cenne informacje na temat standardów, dostępności sprzętu i praktyki klinicznej. Celem raportu było zidentyfikowanie kluczowych wyzwań, zagrożeń oraz dobrych praktyk w kontekście bezpieczeństwa pacjentów podczas stosowania terapii infuzyjnej. Analiza wyników pokazała, że kluczowymi obszarami wymagającymi dalszego wsparcia są edukacja personelu, standardy procedur oraz dostępność nowoczesnych technologii. Raport wskazuje również na pozytywne przykłady implementacji dobrych praktyk, które przyczyniają się do zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów. Raport ma na celu wspieranie placówek w podnoszeniu standardów bezpieczeństwa oraz propagowanie najlepszych praktyk, aby zwiększyć jakość opieki nad pacjentami w całym kraju.

JAK WDRAŻAĆ EVIDENCE-BASED PRACTICE IN NURSING W CODZIENNEJ PRAKTYCE?

Prof. dr hab. n. med i n. o zdr. Wioletta Mędrzycka-Dąbrowska Zakład Pielęgniarstwa Anestezjologicznego i Intensywnej Opieki Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego Opieka oparta na dowodach (ang. evidence-based practice – EBP) pomaga pielęgniarkom stale aktualizować swoją wiedzę i umiejętności, pielęgnować kulturę ciągłego uczenia się i minimalizować stosowanie przestarzałych lub nieskutecznych praktyk. Wdrażanie EBP jest niezbędne z kilku powodów. Po pierwsze, zapewnia pacjentom najskuteczniejszą opiekę opartą na najnowszych badaniach, co może zmniejszyć liczbę powikłań, skrócić pobyt w szpitalu, poprawić jakość życia, zwiększyć satysfakcję pacjentów/rodzin, personelu i kadry. Po drugie, promuje efektywne wykorzystanie zasobów, zwiększoną wydajność, zmniejszone dysproporcje w opiece i zmniejszone koszty, ponieważ interwencje oparte na dowodach okazały się bardziej opłacalne, niż te oparte na tradycji lub opinii. Chociaż wartość EBP jest powszechnie akceptowana,

nie jest ona standardem w systemach opieki zdrowotnej na całym świecie ze względu na liczne bariery. Przezwyciężenie oporu w miejscu pracy i stwierdzenie: „Tak zawsze to robiliśmy” są głównymi ograniczeniami wdrażania EBP. Ostatnio coraz większą uwagę zwraca się na wykorzystanie modelu poprawy jakości „Planuj, Wykonuj, Badaj i Działaj”. Wiele zasobów może pomóc pielęgniarkom wdrożyć EBP w ich praktyce, w tym: bazy danych online, organizacje zawodowe, stowarzyszenia i towarzystwa pielęgniarskie, czasopisma, programy kształcenia ustawicznego i szkoleń, mentorzy i współpracownicy. Niezbędne jest edukowanie studentów pielęgniarstwa na temat EBP w celu poprawy ich wiedzy na ten temat, wzmocnienia wiary w korzyści płynące z EBP dla pacjentów i pielęgniarek oraz zwiększenia samoskuteczności. Istnieją spójne dowody pokazujące, że podczas gdy studenci pielęgniarstwa mają pozytywne przekonania na temat EBP, zgłaszają wiele wyzwań dotyczących jego faktycznego wdrożenia w praktyce klinicznej. W wielu organizacjach liderzy doświadczają oporu przed zmianą ze strony pracowników, którzy mogą wahać się przed przyjęciem nowych procesów, technologii lub sposobów myślenia. Skuteczne przywództwo i współpraca są niezbędne do pokonywania barier i tworzenia środowiska, które wspiera ciągłe doskonalenie i edukację. Liderzy muszą dawać pozytywny przykład, angażując się w ciągłe uczenie się i zachęcając swoje zespoły do robienia tego samego.

DEESKALACJA DOSTĘPU DOŻYLNEGO

Lek. Bartosz Sadownik

Zakład Anatomii Prawidłowej i Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Obserwujemy rozwijającą się ideę wewnątrzszpitalnych Zespołów ds. Dostępów Naczyniowych oraz rosnącą świadomość potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa prowadzonych infuzji. Wraz ze wzrostem kompetencji zwiększa się również obciążenie zespołów pielęgniarskich nowymi obowiązkami. Jak uniknąć pyrrusowego zwycięstwa w codziennej walce o wysoką jakość opieki nad pacjentem? Jak zapewnić swojemu Zespołowi czas oraz siły do pracy, tak by przynosiła ona satysfakcję, a nie rozgoryczenie? W czym medycyna jest podobna do lotnictwa? W ludziach, a dokładnie w czynnikach ludzkich. Właśnie w tych dwóch dziedzinach skutki zaniedbań, utartych przyzwyczajeń i decyzji nieopartych na rzetelnych przesłankach mogą kosztować zdrowie i życie wielu osób. Katastrofa lotnicza w ciągu kilku sekund może pochłonąć setki ofiar – budzi to przerażenie i mobilizuje do przestrzegania standardów bezpieczeństwa. A co, jeśli określenie, kto jest ofiarą wypadku, nie jest tak proste do rozpoznania, jak w lotnictwie? Przyjmując, że szeroko rozumiane istotne powikłania terapii dożylnej mogą wydarzyć się z częstością 0,5 promila, to w Polsce na samych tylko Izbach Przyjęć i SORach, gdzie w 2023 roku leczono 4 mln osób, mogły dotyczyć aż 2000 pacjentów! A jest to prawie 4 razy więcej niż podczas najtragiczniejszego wypadku w historii lotnictwa! Naszym celem jest wypracowanie strategii adekwatnego wykorzystania potencjału, jaki dają dostępy naczyniowe. Ta często niezbędna droga podaży leków i płynów pozostaje zawsze niefizjologiczna (w życiu człowieka tylko pępowina jest naturalnym dostępem naczyniowym), niesie ryzyko zakażenia, pomyłki przy realizacji zleceń czy zakłucia przy jej uzyskiwaniu. Warto pamiętać, że jest również najbardziej czasochłonną i kosztowną formą podaży leków. W jaki sposób bezpiecznie i racjonalnie ograniczać terapię dożylną, aby tam, gdzie jest ona niezbędna, prowadzić ją na najwyższym poziomie? Czy dla chorego mającego już dostęp naczyniowy jest realną różnicą, czy otrzymuje jeden, czy wiele leków dożylnie? Kto decyduje o postaci podawanych leków – czy wciąż jest to jedynie decyzja lekarska, czy powinien brać w niej udział cały zespół terapeutyczny? Jakie korzyści dla pacjenta, lekarza, pielęgniarki, ratownika medycznego, fizjoterapeuty i płatnika przynosi dynamicznie prowadzona strategia deeskalacji terapii dożylnej?

PŁYNOTERAPIA I FARMAKOTERAPIA WE WSTRZĄSIE SEPTYCZNYM

Prof. dr hab. n. med. Wojciech Szczeklik

Klinika Intensywnej Terapii i Anestezjologii – 5. Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką, Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie

Wstrząs septyczny, charakteryzujący się ponad 50% śmiertelnością, jest najcięższą formą sepsy. W przypadku jego wystąpienia konieczne jest natychmiastowe działanie, bez miejsca na wahania czy opóźnienia. Kluczowe stają się nasze automatyzmy i wyuczone schematy postępowania. Celem wykładu jest przypomnienie zasad diagnostyki i terapii w przypadku wstrząsu septycznego, ze szczególnym naciskiem na leczenie płynami i zastosowanie amin presyjnych. Omówione zostaną rodzaje płynów, które należy zastosować, ich objętość oraz sposób podania. Ponadto poruszona zostanie kwestia, kiedy i u jakich pacjentów warto wcześnie zastosować aminy presyjne. Podjęta będzie dyskusja na temat ich drogi podania. Czy noradrenalinę można podawać do wkłucia obwodowego? Jeżeli tak, to do jakiego, do jakiej dawki i jak długo?

FUNDAMENTY WPROWADZANIA CEWNIKÓW POŚREDNICH

Mgr Artur Szymczak

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Cewniki pośrednie, znane również jako „midline” (od angielskiej nazwy „midline catheter”), zyskują w ostatnich latach popularność w Polsce, stając się coraz częściej wybieranym rodzajem dostępu naczyniowego w wielu placówkach ochrony zdrowia. Wzrost ich stosowania wynika z licznych zalet, takich jak łatwość wprowadzenia, dłuższy czas utrzymania w porównaniu z krótkimi kaniulami obwodowymi oraz mniejsze ryzyko powikłań w stosunku do cewników centralnych, wprowadzanych przez żyły centralne. Niemniej jednak stosowanie cewników pośrednich nie jest pozbawione ryzyka, a ich implantacja może wiązać się z wystąpieniem komplikacji, zarówno wczesnych, jak i późnych. Prezentacja będzie opierać się na analizie szczegółowego studium przypadku, które posłuży jako punkt wyjścia do omówienia kluczowych aspektów związanych z implantacją i użytkowaniem tego typu cewników. Poruszone zostaną zagadnienia, które są istotne zarówno dla personelu medycznego odpowiedzialnego za zakładanie cewników pośrednich, jak i dla tych, którzy zajmują się ich obsługą w codziennej praktyce klinicznej. Wnioski płynące z prezentacji dostarczą cennych wskazówek i zaleceń, które mogą przyczynić się do optymalizacji procesu leczenia oraz minimalizacji ryzyka powikłań związanych z zastosowaniem cewników pośrednich.

KRÓTKIE KANIULE DOŻYLNE: 5 KEY POINTS

Mgr Jolanta Wołosianka Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego

Krótka kaniula dożylna – czy może nas coś jeszcze zaskoczyć? Kondensacja podstawowych zasad wprowadzania kaniul i prowadzenia infuzji. Wskazówki, jak rozpoznać profesjonalistę – 5 podstawowych zasad kaniulacji: ANTT standardowa, wybór odpowiedniej żyły i sprzętu, przepłukiwanie 0,9% NaCl, stosowanie łączników i drenów, obserwacja miejsca wprowadzenia cewnika. Wykład obowiązkowy dla początkujących medyków oraz inspirujący dla tych, którzy o kaniulacji wiedzą już wszystko. Pielęgnacja kaniul to sztafeta, do której stajemy w interdyscyplinarnym zespole na codziennych dyżurach. Dbałość o szczegóły to klucz do zwiększenia bezpieczeństwa infuzji. 5 key point – powrót do podstaw pozwoli nam na osiągnięcie wspólnego sukcesu! Krótka kaniula dożylna w świetle wytycznych INS 2024. Gotowi na nową jakość?

CHLORHEKSYDYNA, CZY JEDNAK NIE? NAJNOWSZE ZALECENIA

ZABEZPIECZANIA MIEJSCA WPROWADZENIA DOSTĘPU NACZYNIOWEGO

Mgr Joanna Rudek

Clinical Specialist, Solventum. Asystent, WNoZ, CMUJ

Etiologia zakażeń krwi związanych ze stosowaniem cewników naczyniowych (CRBSI) jest tematem wielu badań. Droga zewnątrzkanałowa jest podstawową drogą nabywania infekcji w początkowym okresie utrzymywania wkłuć centralnych, natomiast droga zewnątrzkanałowa dominuje w przypadku dłuższego utrzymywania cewników. Źródła zakażeń są różne w przypadku obu tych dróg, ich prewencja wymaga wykorzystywania odmiennych rozwiązań, ale powinny być one stosowane zawsze razem – tak, aby zminimalizować ryzyko CRBSI. Wytyczne INS i PTPI zapewniają kompleksowe rozwiązania wpływające na zmniejszenie częstości występowania infekcji związanych z cewnikiem naczyniowym. Jednym z rozwiązań profilaktyki zakażeń związanych z dostępem naczyniowym jest stosowanie opatrunków zawierających 2% glukonian chlorheksydyny (CHG). Skuteczność bakteriobójcza stosowania opatrunków zawierających CHG poparta jest licznymi badaniami klinicznymi, m.in. badaniem Timsita z 2012 roku czy badaniem Eggimanna z 2019 roku. Badania dowodzą, iż stosowanie opatrunków z chlorheksydyną w przypadku centralnych cewników oraz dostępów tętniczych redukuje ilość odcewnikowych zakażeń krwi.

WYNACZYNIENIE: PRZEWODNIK POSTĘPOWANIA

Mgr Małgorzata Jadczak

Wydział Medyczny Uczelni Łazarskiego

Wynaczynienie (ang. extravasation) wywodzi się z łacińskich słów: „extra” oznaczającego „na zewnątrz” i „vas” oznaczającego „naczynie”. Pochodzi z lat 70. XVII wieku i oznacza „ucieczkę płynu do tkanek po pęknięciu” (Online Etymology Dictionary, 2022). Wynaczynienie definiuje się jako niezamierzony wyciek płynu lub leku z naczynia krwionośnego do otaczających

tkanek, co może spowodować poważne uszkodzenie ciała pacjenta (National Cancer Institute, 2022). Extravasacja może być wynikiem wielu czynników, np. uszkodzenia naczynia krwionośnego podczas zakładania kaniuli naczyniowej, nieprawidłowego umiejscowienia cewnika naczyniowego, zbyt szybkiego podania leku lub pod zbyt dużym ciśnieniem, niewłaściwej drogi podania, niewłaściwego stężenia leku, kruchości naczyń krwionośnych pacjenta, żyły o małej średnicy, problemów z infuzją i wielu innych. Postępowanie po wynaczynieniu leków do chemioterapii doczekało się wielu opracowań i standardów postępowania. Brak jest natomiast wytycznych dot. postępowania w przypadku wynaczynienia pozostałych leków i płynów infuzyjnych. Istotnym elementem profilaktyki wynaczynienia jest prawidłowa obserwacja i ocena miejsca wprowadzenia kaniuli oraz stanu miejscowego okolicznych tkanek w trakcie trwania infuzji. Jedną z podstawowych interwencji klinicznych jest przepłukiwanie kaniuli przed i po podaniu leku lub przetoczeniu płynu. W przeprowadzonych badaniach wśród pielęgniarek na temat wynaczynienia uzyskano wyniki, które mogą wskazywać, że temat urazów związanych z wynaczynieniem wymaga dalszych obserwacji i badań. Konieczna jest współpraca klinicystów i badaczy w obrębie postępowania, ale również w zakresie edukacji w tym obszarze. Istnieje potrzeba prowadzenia rejestrów wynaczynień.

ULTRASONOGRAFIA W DOSTĘPIE OBWODOWYM: JAK STOSOWAĆ, CZEGO UNIKAĆ?

Mgr Marceli Solecki

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Ultrasonografia (USG) stanowi ważne narzędzie w uzyskiwaniu dostępu obwodowego u pacjentów z trudnym dostępem naczyniowym (DIVA), coraz częściej występującym w środowisku szpitalnym. Zastosowanie USG w kaniulacji zwiększa skuteczność zabiegu i zmniejsza ryzyko powikłań. Najnowsze wytyczne podkreślają znaczenie odpowiedniego przygotowania personelu, znajomości anatomii naczyniowej oraz technik ultrasonograficznych, w tym korzystania z obrazu w czasie rzeczywistym. Wybór odpowiedniego sprzętu oraz unikanie błędów są kluczowe dla powodzenia tej procedury. Przestrzeganie zasad aseptyki oraz właściwe umiejscowienie kaniuli są również krytyczne w zapobieganiu zakażeniom i powikłaniom mechanicznym. Edukacja personelu, w tym szkolenia praktyczne oraz stała ocena kompetencji, odgrywa kluczową rolę w skutecznej implementacji USG w dostępie naczyniowym.

PREWENCJA POWIKŁAŃ ZWIĄZANYCH Z CEWNIKAMI POŚREDNIMI: ROLA IV TEAM

Mgr Gabriela Świętochowska

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Prewencja powikłań związanych z cewnikami pośrednimi jest kluczowa w zapewnieniu bezpiecznej i skutecznej terapii pacjentów wymagających dostępu naczyniowego. W tym kontekście zespół dostępów naczyniowych odgrywa istotną rolę. Ważne jest, by uświadomić sobie, że każda góra ma swoje podstawy. Choć prawidłowe uzyskiwanie dostępu jest jej wierzchołkiem, podstawą są kwestie, które często pomijamy w codziennej praktyce zawodowej, tj. rozmowa, odpowiednia kwalifikacja, proces edukacji członków zespołu oraz osób, które na co dzień korzystają z cewników pośrednich. Dzięki tym działaniom zespół dostępów naczyniowych znacząco przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa pacjentów oraz zwiększenia efektywności leczenia przy użyciu cewników pośrednich. Wykład podejmie przewrotną refleksję o tym, że najważniejsze w uzyskiwaniu dostępu pośredniego jest to, aby zastanowić się, czy należy go uzyskiwać.

DOSTĘP CICC DO ŻYŁY PODOBOJCZYKOWEJ

Dr n. med. Mateusz Zawadka

II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

W dostępnych wytycznych największych towarzystw naukowych (ASA, ESICM i NICE) rekomendowane jest wykorzystanie ultrasonografii przy kaniulacji żyły szyjnej wewnętrznej oraz żyły udowej. Rekomendacje są na tyle silne, że w wielu jednostkach wykorzystanie ultrasonografii przy planowanym wykonaniu kaniulacji naczynia centralnego jest obligatoryjne. Wkłucie do żyły podobojczykowej/pachowej jest preferowanym dostępem w grupie pacjentów hospitalizowanych w OIT z uwagi na mniejsze ryzyko zakażeń odcewnikowych, tworzenie się skrzeplin w świetle naczynia oraz większy komfort pacjenta. Jeszcze do niedawna ten dostęp wykonywany był rutynowo w oparciu o wyznaczone punkty anatomiczne. Być może z tego powodu jego zastosowanie wiązało się z historycznie większym odsetkiem powikłań w porównaniu do dostępu do żyły szyjnej wewnętrznej wykonywanego pod kontrolą ultrasonograficzną.

OPIEKA NAD PACJENTEM OPARZONYM Z UZYSKANYM DOSTĘPEM CENTRALNYM

W OIT

Mgr Weronika Czapska

Oddział Oparzeń, Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne w Specjalistycznym Szpitalu im. Ludwika Rydygiera w Krakowie. Doktorantka w Szkole Doktorskiej Nauk Medycznych i Nauk o Zdrowiu Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Pacjenci z ciężkimi oparzeniami wymagają hospitalizacji w oddziałach intensywnej terapii, obejmującej długotrwałe leczenie szpitalne, w tym płynoterapii, farmakoterapii oraz leczenia żywieniowego. Kluczowym elementem opieki nad pacjentami z ciężkimi urazami oparzeniowymi są dostępy naczyniowe, które stanowią ogromne wyzwanie dla personelu medycznego. Ze względu na specyfikę urazu oparzeniowego oraz wiążące się z nim ryzyko infekcji, pielęgnacja dostępu naczyniowego u pacjentów oparzonych stanowi szczególne wyzwanie kliniczne. Celem wykładu jest przedstawienie aktualnych wytycznych oraz najlepszych praktyk w zakresie pielęgnacji dostępu naczyniowego u pacjentów z oparzeniami w czasie pobytu na OIT. Prelekcja opiera się na przeglądzie literatury oraz doświadczeniach klinicznych związanych z opieką nad pacjentami oparzonymi.

KANIULE DOTĘTNICZE: BASIC GUIDE

Lek. Maciej Michałowski

Klinika Chirurgii Serca, Klatki Piersiowej i Transplantologii, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Inwazyjny pomiar ciśnienia tętniczego jest dzisiaj standardem w opiece nad krytycznie chorym pacjentem. Kaniula umieszczona w tętnicy chorego to prawdziwa skarbnica informacji. Oprócz pomiaru ciśnienia w czasie rzeczywistym („beat-to-beat”) pozwala nam również na regularne pobieranie próbek krwi do badań laboratoryjnych bez konieczności powtarzania nakłuć. Prawdziwa rewolucja w wykorzystaniu kaniuli tętniczej związana jest z rozwojem techniki oraz udoskonalaniem modeli matematycznych pozwalających uzyskiwać zaawansowane pomiary hemodynamiczne z analizy konturu fali tętna. Już dzisiaj ten sposób monitorowania hemodynamicznego pozwala w wielu aspektach zastąpić metody bardziej zaawanasowane, ale przy tym obarczone większą liczbą powikłań (np. cewnik Swan-Ganz). Przy szerokiej gamie możliwości nie należy jednak zapominać o potencjalnych powikłaniach związanych z dostępem tętniczym. Wraz z rozwojem możliwości tej techniki pojawiają się nowe wątpliwości: czy kaniula umieszczona w tętnicy zakaża się rzadziej niż dostęp centralny? Czy kontur fali tętna różni się w zależność od odległości od serca? Czy analiza konturu fali tętna zastąpi bardziej zaawansowane metody pomiarów hemodynamicznych? Czy kaniula tętnicza może pomóc nam w rozpoznaniu rozwarstwienia aorty? Czy pomiar z prawej tętnicy promieniowej jest lepszy niż z lewej? Kiedy inwazyjny pomiar ciśnienia różni się od pomiaru nieinwazyjnego w największym stopniu? Na te pytania postaram się odpowiedzieć podczas sesji poświęconej wykorzystywaniu kaniuli tętniczej u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii.

PRZYGOTOWANIE PACJENTA DO ZABIEGU: PERSPEKTYWA PERFUZJONISTY

Tomasz Maleńczyk Członek Zespołu Dostępów Naczyniowych, Szpital Czerniakowski. Perfuzjonista, UCK DSK WUM

Przygotowanie pacjenta do zabiegu operacyjnego jest skomplikowanym procesem wymagającym bliskiej współpracy członków zespołu kardiochirurgicznego, w tym perfuzjonisty i zespołu anestezjologicznego. Perfuzjonista pełni kluczową rolę w zarządzaniu pozaustrojowym obiegiem krwi, wymiany gazowej, monitorowaniu funkcji życiowych pacjenta oraz w przeprowadzaniu specjalistycznych procedur mających na celu optymalizację stanu pacjenta i minimalizację ryzyka powikłań. Prezentacja skupi się na ogólnych zasadach przygotowania pacjenta do operacji oraz na tych obszarach, gdzie współpraca między perfuzją a anestezją jest kluczowa dla prawidłowego przebiegu zabiegu i procedur. Pokażę, jak wygląda standardowa procedura wejścia i wyjścia z krążenia pozaustrojowego. Omówione zostaną takie procedury, jak Retrograde Autologous Priming (RAP), zmodyfikowana hemofiltracja oraz odzysk krwi za pomocą Cell Saver®, a także rola wkłuć obwodowych w wyżej

Abstrakty

wymienionych procedurach. Ponadto przedstawię znaczenie wkłucia centralnego i linii tętniczych, które są niezbędne do precyzyjnego monitorowania ciśnienia tętniczego oraz ośrodkowego ciśnienia żylnego, co pozwala na bieżącą ocenę stanu hemodynamicznego pacjenta i dostosowywanie terapii w trakcie operacji. Dodatkowo omówione zostanie obciążenie pracą członków zespołu kardiochirurgicznego, w tym pielęgniarki anestezjologicznej. Ocena ta jest istotna, ponieważ wysokie obciążenie fizyczne i psychiczne może wpływać na jakość pracy i bezpieczeństwo pacjenta. Zrozumienie tych obciążeń i ich skutecznego zarządzania jest kluczowe dla zapewnienia bezpiecznego i skutecznego przebiegu operacji. Celem prezentacji jest pogłębienie wiedzy personelu medycznego na temat przygotowania pacjenta do operacji, znaczenia wkłuć obwodowych, centralnych i linii tętniczych, a także efektywnej współpracy między członkami zespołu kardiochirurgicznego.

IMPLANTACJA PORTÓW NACZYNIOWYCH – OD CZEGO ZACZĄĆ?

Lek. Łukasz Wróblewski

II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Implantacja portu naczyniowego jest procedurą, której wykonanie powinno być zawsze rozważane przy wyborze optymalnego dostępu naczyniowego. W Polsce, pomimo rosnącej liczby ośrodków, w których można założyć port, nadal część pacjentów onkologicznych i hematologicznych nie jest kwalifikowana do tego zabiegu. W trakcie wykładu omówione zostaną kroki, które podjęto, aby skutecznie wprowadzić tę procedurę w Centralnym Szpitalu Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Zaproponowana zostanie ścieżka, której celem jest właściwa kwalifikacja, optymalizacja zasobów ludzkich i sprzętowych, komfort pacjenta i zapewnienie opieki nad pacjentem z długoterminowym dostępem naczyniowym. Omówione zostaną wyzwania związane z wprowadzaniem procedury implantacji portu i podkreślona rola współpracy zespołu pielęgniarskiego i lekarskiego w kwalifikacji, realizacji procedury i dalszej opiece nad pacjentem.

OPIEKA NAD PACJENTEM Z WSZCZEPIONYM PORTEM DOŻYLNYM

Mgr Aneta Trzcińska

Wiceprezes Polskiego Klubu Dostępu Naczyniowego, Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Nefrologicznych, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

Obecnie blisko 80% pacjentów poddawanych hospitalizacji wymaga założenia dostępu naczyniowego. Jest on niezbędny nie tylko do prowadzenia leczenia, ale także do wykonania badań diagnostycznych. Dostęp powinien być więc nie tylko bezpieczny, ale i optymalny – dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta, rodzaju terapii, czasu trwania, a także powtarzalności stosowanego leczenia. Optymalny dostęp naczyniowy to również taki, który pomimo uciążliwości leczenia jest komfortowy dla pacjenta. Porty są coraz częściej stosowane u pacjentów wymagających stałego dostępu dożylnego i znajdują coraz szersze zastosowanie nie tylko w leczeniu onkologicznym, ale i np. POChP, mukowiscydozy, hemofilii, tężyczki, boreliozy. Zalety portów, w porównaniu do cewników wyprowadzanych na powierzchnię skóry, przyczyniły się także do zastosowania ich w żywieniu pozajelitowym, a nawet dializoterapii.

Obecnie liczba implantacji portów naczyniowych w Polsce przekracza 5000 rocznie, co – biorąc pod uwagę liczbę chorych – oznacza, że implantacji tych powinno być wykonywanych 10 razy więcej.

Mimo, iż od pierwszego zastosowania całkowicie wszczepialnych urządzeń do przewlekłego dostępu naczyniowego minęło 42 lata, porty naczyniowe są często tematem tabu w placówkach medycznych i nie są wykorzystywane m.in. ze względu na niechęć, strach, brak wiedzy i umiejętności wśród personelu, a także brak odpowiedniego sprzętu (np. igły).

Biorąc pod uwagę rosnącą liczbę chorych przewlekle oraz wzrost liczby implantowanych cewników, można przypuszczać iż porty będą coraz powszechniej stosowane wszędzie tam gdzie mogą być pomocą dla pacjentów wymagających leczenia drogą dożylną. Oczywistym staje się zatem potrzeba edukowania pacjentów, ich opiekunów ale przede wszystkim personelu medycznego ze wszystkich oddziałów szpitalnych oraz poradni czy hospicjów.

Dobrze wyedukowany pacjent – przygotowany do samoopieki i samopielęgnacji, odgrywa równie istotną rolę w utrzymaniu sprawnego i bezpiecznego dostępu naczyniowego, jak personel medyczny. Kluczową więc rolę w tym przypadku będzie odgrywała edukacja: wiedza i umiejętności personelu pielęgniarskiego, który najczęściej będzie używał portu naczyniowego, będącego niezwykłym udogodnieniem dla personelu oraz samego pacjenta.

LEADERSHIP W PIELĘGNIARSTWIE

Dr hab. n. o zdr. Lena Serafin

Zakład Pielęgniarstwa Klinicznego, Wydział Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Przywództwo w pielęgniarstwie jest kluczowe dla skutecznego wdrażania innowacji oraz zarządzania zespołami opieki zdrowotnej, co ma bezpośredni wpływ na jakość i efektywność opieki nad pacjentem. W obliczu dynamicznych zmian w systemie opieki zdrowotnej pielęgniarki z najwyższymi kwalifikacjami (magister, specjalista) muszą pełnić aktywne role liderów, szczególnie w kontekście wdrażania zmian, jak np. nowoczesne metody dostępów naczyniowych i tworzenie wyspecjalizowanych zespołów, którym przewodzą. Wyjście poza schemat utożsamiania wyłącznie funkcji menedżerskich z rolami liderów i postrzeganie kompetencji przywódczych jako zasobu pielęgniarek koncentruje się na kształtowaniu środowiska, które promuje innowacje, opiekę zorientowaną na osobę, współpracę interdyscyplinarną oraz ciągły rozwój zawodowy. Pielęgniarki jako liderki angażują personel w rozwijanie nowych umiejętności, inicjatywy poprawy jakości oraz zarządzanie zmianami, które prowadzą do lepszych wyników zdrowotnych. Prezentacja analizuje znaczenie przywództwa w pielęgniarstwie, podkreślając konieczność rozwijania specyficznych kompetencji, takich jak zarządzanie zmianą, podejmowanie decyzji, rezyliencja, komunikacja i budowanie zespołów interdyscyplinarnych. Szczególną uwagę poświęcono roli liderów w inicjowaniu i implementowaniu innowacyjnych metod, takich jak zaawansowane techniki dostępu naczyniowego, oraz w tworzeniu skutecznych zespołów, które wspierają najlepsze praktyki w opiece zdrowotnej. Środowisko pielęgniarskie w roli liderów odgrywa kluczową rolę w transformacji opieki zdrowotnej, promując innowacje i wprowadzając kulturę ciągłego doskonalenia praktyki klinicznej. Konieczne jest dalsze inwestowanie w rozwój ich kompetencji przywódczych poprzez programy edukacyjne i szkolenia, które pozwolą na utrzymanie wysokich standardów opieki oraz wspieranie innowacyjności na każdym poziomie praktyki klinicznej.

JAK BUDOWAĆ, BY NIE DZIELIĆ?

Mgr Anna Woda

Public Relations Manager Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych

Konflikty w zespole mogą i często są przyczyną zmiany miejsca pracy. Częsta rotacja nie jest pożądanym zjawiskiem w zespołach medycznych. Biorąc pod uwagę specyfikę pracy medyków, zgrany zespół, który darzy się wzajemnie zaufaniem, jest optymalną formą opieki nad pacjentem. Jednocześnie w opiece zdrowotnej spotykamy się z wieloma patologicznymi zjawiskami w miejscu pracy, takimi jak dyskryminacja ze względu na wiek, płeć, a także z mobbingiem i jego znamionami. Różnice pokoleniowe, stres, nieustanne zmiany w zakresie rozwoju kompetencji, a także różnice w kształceniu przyczyniają się do napięć, których rozwiązanie leży poza wiedzą kliniczną. Praca nad kompetencjami społecznymi staje się kluczem do minimalizowania niepożądanych zjawisk w zakresie relacji międzyludzkich w zespołach medycznych. Kompetencje społeczne nie są „miękkie” – to zbiór narzędzi, technik i kompetencji, które nabywać powinni zarówno członkowie, jak i managerowie zespołów interpersonalnych. Wzmacniają one komunikację tak po stronie pracowników, jak kadry zarządzającej. Wspierają w zakresie rozwoju osobistego i zawodowego. Wykład „Jak budować, by nie dzielić?” poświęcony zostanie relacjom w zespołach interpersonalnych, budowaniu zdrowych granic w ich obszarze, elementom komunikowania bez przemocy (NVC), a także procesowi zmiany. Przedstawione zostaną dobre praktyki wykorzystania metody FUKO. Narzędzia i techniki odnosić się będą również do projektów budowania zespołów naczyniowych w placówkach medycznych.

„NEVER EVENTS”: ZDARZENIA NIEPOŻĄDANE – JAK UCZYĆ SIĘ NA CUDZYCH

BŁĘDACH?

Mgr Aleksandra Steliga

Katedra Pielęgniarstwa i Ratownictwa Medycznego, Instytut Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku

To sesja przygotowana dzięki współpracy mgr Aleksandry Steligi oraz członków Polskiego Towarzystwa Symulacji Medycznej. Zaproponujemy „podróż“ dookoła świata i poznanie rodzajów zdarzeń niepożądanych związanych z aktualnymi wyzwaniami pielęgniarstwa infuzyjnego. Podejmując tematy w oparciu o konkretne przypadki kliniczne koncepcji „nigdy się nie zdarza”, zaproponujemy odnalezienie użytecznej strategii zarządzania błędami i bezpieczeństwem podczas wykonywania

czynności związanych z dostępem naczyniowym. Jeśli polityka ma koncentrować się na „zdarzeniach, które nigdy nie występują”, konieczne jest specjalistyczne szkolenie kluczowych pracowników, aby umożliwić zbadanie złożonych interakcji systemowych i problemów, które przyczyniają się do nich. Wykład ma na celu zakwestionowanie panujących założeń dotyczących tego, w jaki sposób bezpieczeństwo pacjenta można zrozumieć i poprawić, oferując alternatywne sposoby myślenia o powiązanych złożonościach w kontekście nauczania poprzez symulację medyczną.

VASCULAR ACCESS DEVICE SELECTION: RIGHT CATHETER, RIGHT IMPLICATION, RIGHT TIME

Linda J. Kelly

Clinical Specialist (Global) Vygon

The use of peripheral and central vascular access devices is necessary for the delivery of a range of intravenous therapies. The family of vascular access devices includes short peripheral catheters, midline catheters, peripherally inserted central catheters, tunnelled central venous catheters and totally implanted vascular access devices. When it comes to ensuring the correct device is selected for the anticipated treatment, many issues must be considered. Things that influence device selection include the expected duration of the treatment, the treatment type (pH, osmolarity, etc.) and the vasculature of the patient. Where possible, the patient should be involved in decisions. This presentation will provide an overview of the vascular access devices available and discuss the device selection process.

VASCULAR ACCESS DEVICE (VAD) CONSIDERATIONS

Sebastian Blondin

BD Medical Manager CEE

Vascular Access Devices (VADs) are essential in treatment and diagnostics. Selecting the appropriate VAD is crucial for optimizing patient outcomes and minimizing complications. This presentation explores key considerations for VAD selection, focusing on clinical practice, catheter-associated complications, and prevention strategies. The presentation will address the factors that influence VAD choice, including patient characteristics, clinical context and potential complications. It will provide context to the updated INS 2024 recommendations guidelines to ensure best practice for VAD management. It also highlights the importance of vascular access management. Furthermore, the presentation emphasizes the significance of Vascular access management. Bundles provide a structured approach to managing VADs, reducing the risk of complications and improving patient safety. By understanding the factors involved in VAD selection and implementing effective care practices, healthcare professionals can enhance patient outcomes and optimize the use of vascular access devices.

GLOBAL ANESTHESIA: HOW CAN WE IMPROVE ACCESS TO ANESTHESIA AND SURGICALCARE?

Richard Henker

University of Pittsburgh, School of Nursing, Nurse Anesthesia Department

Globally, five billion people lack access to safe, affordable surgical, obstetric, trauma, and anesthesia (SOTA) care, with only 6% of the 313 million annual surgeries performed in the poorest countries, which are home to 37% of the world's population (Meara et al., 2015). In low- and middle-income countries (LMICs), a quarter of surgical patients face financial catastrophe. Annually, 16 million deaths (32.9%) are linked to conditions requiring surgical and anesthesia care, and 77 million disability-adjusted life years could be prevented through basic interventions (Shrime et al., 2015). Despite a 2015 World Health Assembly resolution to expand surgical and anesthesia access, significant gaps remain in essential surgery, obstetric, trauma, and anesthesia care. In 2023, a new Emergency, Critical, and Operative Care World Health Assembly resolution was passed to further address these challenges. This presentation will explore policy and implementation barriers in LMICs and outline strategies with WHO and other stake holders to achieve the G4 Alliance's goal of delivering safe surgical and anesthesia care to 80% of the global population by 2030. Key approaches include policy advocacy, the development of national surgical plans, and expanding the capacity of healthcare workforce to close the care gap and improve global health outcomes.

THE VASCULAR ACCESS TEAM, AN INTERNATIONAL PERSPECTIVE: BENEFITS AND OPPORTUNITIES

Fiona Clarke

BD Market Development Lead Vascular Access Management EMEA

Vascular Access Teams (VATs) have emerged as a pivotal component in healthcare, enhancing patient safety and outcomes. This lecture provides a global overview of VAT establishment, their evidence-based benefits, and the role of advanced technologies like Sherlock 3CG TCS. VATs are multidisciplinary teams that specialize in vascular access management. Their establishment varies internationally, influenced by factors such as healthcare infrastructure and delegation of procedures. There is a growing body of evidence which demonstrates the positive impact of VATs on patient outcomes, including reduced complications, shorter hospital stays, and improved patient satisfaction. ECG catheter placement confirmation is a crucial aspect of VAT practice, fast becoming the accepted standard of care for PICC tip confirmation. Sherlock 3CG TCS utilizes advanced imaging techniques to provide real-time, accurate visualization of catheter tip position, leading to improved patient safety and reduced complications. Improving catheter malposition rates and negating the need for post placement chest x rays has played a significant part in the development of the multi-disciplinary vascular access team.

CHALLENGES IN IMPLEMENTING AN APPROPRIATE VASCULAR ACCESS STRATEGY: THE POLISH PERSPECTIVE

Maciej Latos, RN, MSN, CCRN

Department of Anaesthesiology and Intensive Care Education at the Medical University of Warsaw. President of the Polish Society of Infusion Nursing

Students graduating from the university know that intravenous catheters are something that can do a lot of harm to the patient. They know that it's supposed to be sterile, that it's supposed to be clean, and that there are places that must not be touched. They often don't know why. To talk about the difficulties in implementing best practices, we must not forget that it all starts during the first stages of education. Unclear treatment protocols, shortage of mentors on the wards, and neglect of continuous education causes a delay in the implementation of up-to-date practice guidelines. Until 2020, there was no postgraduate education in providing safe infusion. In the same year, by starting the first program to introduce midline catheters in the hospital by the nursing team in all patients who have indications, a debate began about the need to develop infusion nursing in Poland. One type of catheter demonstrated that nurses are a strength.

DRIVE TO ZERO: REDUCING VASCULAR ACCESS COMPLICATIONS THROUGH PROCEDURAL EXCELLENCE

Hayleigh Haggerty, MSc, ICU (Cert), BSc (Hons), RN

Director, Clinical Affairs – Vascular EMEA, Clinical and Medical Affairs, Teleflex

Zero complications, Zero compromises, Zero inconsistency. This presentation aims to provide insight into minimising risk within vascular access, with a special focus on the use of pressure-injectable catheters and protected technology. Many ICU patients who receive a Central Venous Catheter (CVC) have something in common: they are critical ill patients and may require a CT scan. We will discuss terminology (including high flow vs pressure injectable), the effective use of pressure injectable and the benefits of antimicrobial impregnated catheters. Furthermore, device selection, anatomy, care and maintenance along with a guideline review will be covered.

INFUZYJNY ŁAŃCUCH PRZE Ż YCIA: KLUCZOWE OGNIWA

Mgr Agata Bryk

Koordynatorka Świadczeń Pielęgniarskich ds. Anestezjologii i Opieki Pooperacyjnej Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie

Wykład „Naczyniowy łańcuch przeżycia: Kluczowe ogniwa w pielęgniarstwie infuzyjnym” przedstawia zintegrowane podejście do zarządzania dostępem naczyniowym u pacjentów, od momentu przyjęcia do szpitala, aż po wypis. Bazując na koncepcji łańcucha przeżycia z resuscytacji krążeniowo-oddechowej (ERC), wykład przenosi ten model na grunt decyzji

dotyczących dostępu naczyniowego. Prezentacja obejmuje kluczowe etapy procesu, takie jak wczesne rozpoznanie i ocena w skali ADIVA, mające na celu ograniczenie niepotrzebnych prób wkłucia. Następnie omówione zostanie znaczenie wczesnego ustalenia planu dostępu naczyniowego, aby zapewnić optymalny dostęp od samego początku. Kolejnym krokiem jest szybkie powiadomienie zespołu naczyniowego oraz kontynuacja opieki aż do wypisu pacjenta. Celem wykładu jest podkreślenie, że każdy etap procesu jest kluczowy, a jego skuteczność zależy od współpracy wszystkich zaangażowanych osób. Każde ogniwo w tym łańcuchu jest istotne, ponieważ jego siła jest determinowana przez najsłabsze ogniwo.

ZAMKNIĘTY SYSTEM INFUZYJNY – JAK STOSOWAĆ W PRAKTYCE?

Mgr Marceli Solecki

Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Infuzyjne systemy zamknięte stanowią nowoczesne rozwiązanie w terapii dożylnej, które minimalizuje ryzyko zakażeń związanych z dostępem naczyniowym oraz zwiększa bezpieczeństwo pacjentów. Wykład skupi się na omówieniu zasad działania tych systemów oraz ich zastosowania w codziennej praktyce klinicznej. Prezentacja obejmie kluczowe aspekty, takie jak budowa i rodzaje systemów zamkniętych, ich zalety w porównaniu do tradycyjnych metod, a także procedury zapewniające aseptyczność podczas podawania płynów i leków. Szczególna uwaga zostanie poświęcona redukcji ryzyka zakażeń oraz powikłań związanych z obsługą linii infuzyjnych.

PRECYZJA POD PRESJĄ – DOSTĘPY DONACZYNIOWE U DZIECI

Dr n. med. i n. o zdr. Paweł Witt

Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Lotnicze Pogotowie Ratunkowe

Uzyskanie dostępu donaczyniowego u dzieci jest jednym z najbardziej wymagających aspektów pediatrycznej opieki medycznej, zwłaszcza w sytuacjach nagłych. Precyzja i szybkość działania są kluczowe, ponieważ dostęp donaczyniowy umożliwia podawanie leków, płynów, a także pozwala na pobieranie próbek krwi, co jest niezbędne dla oceny stanu pacjenta i wdrożenia odpowiedniego leczenia. W kontekście dzieci te procedury stają się wyjątkowo złożone z uwagi na specyficzne wyzwania związane z ich anatomią i fizjologią. Dzieci, w porównaniu do dorosłych, mają mniejsze, bardziej delikatne naczynia, a ich żyły mogą być trudniejsze do zlokalizowania i nakłucia, co zwiększa ryzyko niepowodzenia procedury i potencjalnych powikłań. Dodatkowo młodzi pacjenci mają tendencję do szybszego rozwijania objawów wstrząsu lub dekompensacji, co sprawia, że szybkie uzyskanie dostępu donaczyniowego jest jeszcze bardziej istotne. Wiele dzieci, zwłaszcza noworodki i niemowlęta, ma ograniczoną liczbę miejsc odpowiednich do nakłucia, co wymaga od personelu medycznego nie tylko umiejętności technicznych, ale także umiejętności podejmowania decyzji pod presją czasu. Wyzwania te są potęgowane przez czynniki psychologiczne zarówno u dzieci, jak i ich opiekunów. Lęk i stres mogą znacznie utrudniać procedury medyczne, wymagając od personelu umiejętności komunikacyjnych i podejścia empatycznego. Dlatego konieczne jest stosowanie technik minimalizujących ból i dyskomfort, co jest kluczowe dla zbudowania zaufania i zmniejszenia traumy związanej z procedurami inwazyjnymi. W ostatnich latach nastąpił znaczący postęp w technikach uzyskiwania dostępu donaczyniowego u dzieci. Wprowadzenie nowoczesnych technologii, takich jak ultrasonografia, oraz specjalistycznego sprzętu zaprojektowanego z myślą o populacji pediatrycznej, przyczyniło się do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa tych procedur. Równocześnie rozwijają się nowe strategie edukacyjne i treningowe, które mają na celu poprawę umiejętności klinicznych i przygotowanie zespołów medycznych do pracy w sytuacjach nagłych. W kontekście dynamicznie zmieniających się warunków klinicznych dostęp donaczyniowy u dzieci pozostaje wyzwaniem wymagającym nieustannego doskonalenia umiejętności, wiedzy i współpracy zespołowej. Jest to kluczowy element kompleksowej opieki nad najmłodszymi pacjentami, który wymaga nie tylko zaawansowanych umiejętności technicznych, ale także zdolności do działania pod presją, szybkiego podejmowania decyzji i elastyczności w dostosowywaniu się do unikalnych potrzeb każdego pacjenta.

DOSTĘP NACZYNIOWY W TRANSPORCIE LOTNICZYM

Lic. Mateusz Sieradzan

Centrum Operacyjne Lotniczego Pogotowia Ratunkowego

Podczas wystąpienia zostaną poruszone najistotniejsze kwestie odnośnie do przygotowania linii naczyniowej u pacjentów transportowanych drogą lotniczą. Transport międzyszpitalny, zarówno śmigłowcem, jak i samolotem, rządzi się innymi

prawami niż transport naziemny, wymaga również specjalnego przygotowania pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem dostępów naczyniowych, co gwarantuje bezpieczeństwo całego transportu. Zostaną poruszone kwestie z perspektywy dyspozytora Centrum Operacyjnego LPR, doświadczenia własne na podstawie gromadzonych danych podczas planowania transportu, a także doświadczenia załóg śmigłowcowych i samolotowych, które przejmują pacjenta w miejscu wezwania lub na lotniskach. Celem wykładu jest zaznajomienie słuchaczy ze standardami LPR w zakresie linii naczyniowej oraz ułatwienie współpracy pomiędzy załogami a personelem medycznym w szpitalach podczas przygotowania i realizacji transportów.

INSTRUKCJA OBSŁUGI DOSTĘPU RATUNKOWEGO

Mgr Marcin Janik

Dziecięcy Szpital Kliniczny Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego, Warszawski Uniwersytet Medyczny

Wykonanie ratunkowego dostępu dożylnego lub doszpikowego u pacjentów w stanie zagrożenia życia to procedura, która praktycznie zawsze wykonywana będzie w deficycie czasu. A w przypadku ratownictwa przedszpitalnego – prawdopodobnie także w warunkach ograniczonego dostępu do sprzętu, z niewystarczającym oświetleniem oraz w trudnych warunkach środowiskowych. Warto pamiętać, że kaniulacja naczyń obwodowych jest najczęstszą inwazyjną procedurą wykonywaną przez Zespoły Ratownictwa Medycznego w Polsce. Czy takie warunki i taki stan pacjenta mogą usprawiedliwiać niestosowanie się do wytycznych i dobrych praktyk pielęgniarstwa infuzyjnego? Jak połączyć to, co już wiemy o wysokiej jakości terapii infuzyjnej, z trudnościami, jakimi charakteryzuje się ratownictwo przedszpitalne? Pomocne w odpowiedziach na te pytania, poza dowodami naukowymi, mogą być doświadczenia płynące z działalności górskiego (3653 m n.p.m.) ambulatorium projektu Bezpieczny Kazbek oraz przygotowań Zespołu Ratunkowego Humanosh (Humanosh Emergency Medical Team) do udzielania pomocy medycznej w warunkach wystąpienia katastrof naturalnych, epidemii i konfliktów zbrojnych, ograniczających populacji dostęp do świadczeń zdrowotnych.

DOSTĘP NACZYNIOWY W NEONATOLOGII

Mgr Elżbieta Iłendo1 , mgr Katarzyna Leńska2

1 Klinika Neonatologii, Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka i Niemowlęcia, Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie 2 Klinika Neonatologii Szpitala Uniwersyteckiego w Bydgoszczy

Uzyskiwanie dostępów naczyniowych to codzienna praktyka personelu medycznego. Noworodek, szczególnie ten skrajnie niedojrzały, to nie jest po prostu małe dziecko. Zasady prowadzenia infuzji czy uzyskiwania dostępu naczyniowego są inne. Trudny dostęp naczyniowy u noworodków poniekąd wiąże się z koniecznością zlokalizowania naczynia większego niż średnica kaniuli 26G… Wykład skupi się na problemach neonatologicznego pacjenta w odniesieniu do zaleceń towarzystw infuzyjnych. Omówimy odmienności przygotowania noworodka do kaniulacji, a także jak technicznie uzyskać dostęp naczyniowy. Czy na neonatologii istnieje jeden „złoty” środek dezynfekcyjny? Czy skóra noworodka donoszonego jest taka sama, jak skóra skrajnie niedojrzałego wcześniaka? Co oznacza pojęcie bezpiecznej infuzji u noworodka?

JAK BUDOWAĆ ZESPÓŁ INFUZYJNY W ŚWIETLE WYTYCZNYCHW INS?

Maciej Latos

Zakład Nauczania Anestezjologii i Intensywnej Terapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Badania naukowe dowodzą, że wdrażanie koncepcji interdyscyplinarnych zespołów infuzyjnych pozytywnie wpływa na organizację i ekonomię placówek ochrony zdrowia. Może przynieść korzyści w postaci zwiększenia satysfakcji pacjenta z pobytu w szpitalu przez wybór jednego cewnika dożylnego do końca trwania terapii dożylnej, a co za tym idzie zmniejszenia przykrych doświadczeń związanych z kolejnymi procedurami uzyskiwania dostępu naczyniowego. Rolą zespołów infuzyjnych jest wsparcie personelu oddziałów szpitalnych w zakresie wyboru odpowiedniego dostępu naczyniowego dla pacjenta, konsultowanie sposobu i rodzaju podawanych roztworów, ocena i wskazanie sposobu leczenia powikłań oraz edukacja w zakresie procedur oraz wprowadzania innowacyjnych rozwiązań w szpitalu. Zespół infuzyjny powinien zostać zbudowany w oparciu o sprawdzone rozwiązania, proponowane np. w Standards of Infusion Therapy of Practice, publikowane i aktualizowane przez Infusion Nurses Society. Personel wchodzący w skład zespołów infuzyjnych powinien być dobierany na podstawie kompetencji, a nie liczby wykonanych procedur, poddawany nieustannej ewaluacji teoretycznej i praktycznej i entuzjastyczne nastawiony do wprowadzania rozwiązań opartych na aktualnej wiedzy.

Abstrakty

DOŚWIADCZENIA

IV TEAMS: PIM MSWIA W WARSZAWIE

Lic. Agnieszka Kuzińska, mgr Anna Pawelczyk, dr n. o zdr. Alicja Jakubowska

Państwowy Instytut Medyczny MSWiA w Warszawie

Celem prezentacji będzie przedstawienie procesu powstawania Zespołu Dostępów Naczyniowych w naszej placówce medycznej, tj. Państwowym Instytucie Medycznym MSWiA, a także podsumowanie doświadczeń i wyzwań, z którymi mierzyłyśmy się w ciągu roku intensywnej pracy. Chcemy przedstawić, jaki system pracy obecnie udało nam się wypracować w zespole, nad czym nadal musimy pracować i jakie mamy plany na przyszłość i dalszy rozwój pielęgniarstwa infuzyjnego w naszym ośrodku.

DOŚWIADCZENIA IV TEAMS: SZPITAL CZERNIAKOWSKI W WARSZAWIE

Mgr Anna Gąsior

Liderka Zespołu Dostępów Naczyniowych Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie

Zespół Dostępów Naczyniowych został utworzony w 2021 roku w Szpitalu Czerniakowskim w Warszawie i od tego czasu nieustannie się rozwija. W prezentacji omówię kluczowe aspekty naszej pracy, w tym organizację zespołu, napotkane wyzwania oraz osiągnięcia. Szczególną uwagę poświęcę współpracy interdyscyplinarnej, która umożliwia kompleksowe podejście do terapii infuzyjnej, oraz wdrożonym i planowanym programom edukacyjnym. Nasze doświadczenia pokazują, że dobrze zorganizowana praca zespołowa i konsekwentne doskonalenie umiejętności są kluczowe dla sukcesu w podnoszeniu jakości opieki zdrowotnej.

DOŚWIADCZENIA

Mgr Ewelina Sitko

IV TEAMS: SZPITAL W WODZISŁAWIU ŚLĄSKIM

Przewodnicząca Zespołu Dostępów Naczyniowych Szpitala Powiatowego w Wodzisławiu Śląskim

Wykład poświęcony jest powstaniu „Zespołu Dostępów Naczyniowych" w małym, powiatowym szpitalu w Wodzisławiu Śląskim. Stanowi on kompleksowe omówienie procesu jego powstawania, wyzwań oraz osiągnięć. Prezentacja rozpoczyna się od przedstawienia kontekstu lokalnego, w którym zespół został utworzony, uwzględniając potrzeby mieszkańców regionu oraz dostępność usług medycznych. W dalszej części omówiono kluczowe trudności, jakie napotkano na etapie realizacji projektu, w tym kwestie logistyczne, organizacyjne oraz finansowe. Szczególną uwagę zwrócono na problemy związane z pozyskiwaniem odpowiednich zasobów ludzkich oraz technologicznych, które były niezbędne do efektywnego funkcjonowania zespołu. Mimo licznych przeszkód zespół odniósł znaczące sukcesy, takie jak poprawa jakości opieki nad wkłuciem dożylnym oraz wzrost zaufania pacjentów. Pomimo trudności zespół ciągle podnosi swoje umiejętności praktyczne poprzez uczestnictwo w licznych szkoleniach i kursach, ponieważ stawiamy na jakość, a nie bylejakość. Wykład kończy się refleksją na temat przyszłości dostępów naczyniowych w regionie oraz możliwości dalszego rozwoju i doskonalenia zespołu. Dodatkowo przedstawiam wynik pierwszych statystyk, które prowadzimy od pierwszego implantowanego wkłucia pośredniego.

Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Infuzyjnego Warszawska Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych ul. Żelazna 59 (VII piętro) 00-848 Warszawa

BIURO

Agnieszka Lamcha-Chełchowska biuro@ptpi.pl

PREZES ZARZĄDU

Maciej Latos maciej.latos@ptpi.pl

EDUKACJA (KURSY STACJONARNE, KURSY WYJAZDOWE)

Artur Szymczak edukacja@ptpi.pl

EUROPEAN JOURNAL OF INFUSION NURSING

Natalia Sak-Dankosky – Redaktor Naczelna biuro@ptpi.pl

KSIĘGOWOŚĆ (FAKTURY, ROZLICZENIA)

Artur Szymczak ksiegowosc@ptpi.pl

WEBINARY I INFUSZKOŁA

Agnieszka Lamcha-Chełchowska webinary@ptpi.pl

INFUZYJNE. CZASOPISMO CZŁONKOWSKIE PTPI

Gabriela Świętochowska redakcja@ptpi.pl

Evereth Publishing Sp. z o.o. ul. Paprociowa 13 04-751 Warszawa +48 22 813 21 92

PREZES ZARZĄDU

Mariola Piotrowska evereth@evereth.pl

KRS: 0000350152

NIP: 9522084377

REGON: 142097713 kontakt@evereth.pl