PravasiExpress Onam Special Edition 2024

www.pravasiexpress.com

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ജി . രാജേഷ് കുമാർ ചീഫ് എഡിറ്റർ -പ്രവാസി എക്സ്പ്രസ്സ് , സിംഗപ്പൂർ

ഓണാശംസകൾ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രവാസി എക്സ്പ്രസ് വായനക്കാർക്ക്, എല്ലാവർക്കും ഈ വർഷത്തെ ഓണാശംസകൾ! ഈ ഓണക്കാലത്ത് എല്ലാവർക്കും സമൃദ്ധിയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും ഒരു പുതുവർഷം ഉണ്ടാകട്ടെയെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഓണം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ഓർക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ നമ്മുടെ വീടും തൊടിയിലും പിറന്ന സ്ഥലത്തുമുള്ള ഓർമ്മകളാണ്. പുക്കളങ്ങൾ, ഓണസദ്യ, കളികളും ചിരികളും ഒക്കെയായി ഒരു ഋതുകാലത്തിന്‍റെ സന്തോഷവും കൂട്ടായ്മയും ഓണം കൊണ്ടുവരുന്നു. വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന നമ്മുടെ പാരമ്പര്യവും ആചാരങ്ങളും, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രവാസികളേയും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന ഈ ഓണക്കാലം എല്ലാവർക്കും ഐക്യവും സന്തോഷവും പകരട്ടെ. പ്രവാസി എക്സ്പ്രസ് കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്ന എല്ലാവർക്കും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ നന്ദിയും സ്നേഹവും അറിയിക്കുന്നു . സമൃദ്ധിയുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും ഒരു ഓണക്കാലം ആശംസിച്ച്, പ്രവാസി എക്സ്പ്രസ്. എഡിറ്റോറിയൽ

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

CONTENTS 03 EDITORIAL 05 MAGAZINE BOARD 06 കയ്യെഴുത്തുകള്‍ സച്ചിദാനന്ദന്‍

33

08 മാവേലി നാടുവാണീടും കാലം എം കെ ഭാസി 19 കാമവാണിഭം പി.കെ. ഗോപി

രജിത് മോഹൻ

20 ആദിപ്രണയം ബ്രിജി.കെ.ടി

10 ഗുലാം ഹുസൈൻ ബെന്യാമിൻ

61

താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ് തോം എസ് ഹരീഷ്

24 ആസക്തിയാണ് ഞാൻ! അനിൽ രോഹിത് 30 മരിച്ച പുഴയെക്കുറിച്ച് ആലങ്കോട് ലീലാകൃഷ്ണൻ 32 സർവ്വവ്യാപി ഡി. സുധീരൻ 34 മുണ്ടക്കൈ.. നിശാന്ത് കൊടമന

26 അച്യുതമ്മാമ

71അന്നം

138 ONAM ARRIVES, ONAM

49

പെണ്ണൊരുത്തി രശ്മി വെൺമണി

36 പ്രണയത്തിന്റെ കടൽ എ.കെ. നസീർ ചവറ

140 MY LOVE-HATE

80

അവനില്ലാത്ത ഓണം സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ

37 വേറിട്ട കാഴ്ചകൾ സതീഷ് അയ്യർ പുനലൂർ

52

വ്യാസം സുജാത രാജേഷ്.

58

പോൺസ് പൗഡർ സ്മിത ക്ലെമൻസ് വടക്കൻ

39 ബിർച്ച് അഥവാ ഞാൻ അഥവാ നീ സീന ജോസഫ്

68

പേരുകൾ അടിവേരുകൾ മനോജ് എബിഎസ്

71

നൈന വെൺമണി ബിമൽരാജ്

43 മറന്നു പോയത് സഞ്ജയ്നാഥ്

83

ചെക്കിലെ ലിഡിസ് വില്ലജ് രാജേഷ് കാഞ്ഞിരക്കാടൻ

44 നേർച്ച വെയ്ക്കപ്പെട്ട മുടി

RELATIONSHIP WITH KERALA PN BALJI

142 A JOURNEY TO TIBET SUBU IYER

155 SNEHAM ONAMANU JENTRY JOHNSON

103 പാറക്കടവ് കഥകൾ

പി. കെ. പാറക്കടവ്

84

സംഭാഷണം -സുബിൻ അനഘ

122 “Via”നാട് സുജിത് കെ സി 105 ഓണവും ഫോറിനോ! മനോജ് കെ. പുതിയവിള

87

കുഞ്ഞമ്പു ആദി ശേഷ്

112 പണ്ട് പണ്ട് ഓന്തുകൾക്കും മുമ്പ്… സതീജ.വി.ആർ

94

രാമ രാജ്യം സന്തോഷ് പിള്ള

92

മലയാളികളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ... മെട്രിസ് ഫിലിപ്പ്

162 ഓണേശ്വരനായി അഖിലേഷ് അനഘ 96

ചലച്ചിത്രത്തിലെ ചില ചിത്രങ്ങൾ പനയം ലിജു

131 താങ്ക്സ് ഗിവിംഗ് എസ്. അനിലാൽ

35 മോഹം ലത രാജീവ്‌

41 'നല്ലൊരു നാളേയ്ക്കായ്' ബ്രിജിലാൽ 42 ഓർമ്മക്കൊരു വിരാമം ശ്രീദേവി നായർ

വിപിന്യ രേവതി

45 നിഴൽപ്പോര് വിനേഷ് കെ.എൻ 48 നിലാവിനെ ഹൃദയത്തിൽ നിറച്ചവൾ ഷാം ജോൺ

2024

ARRIVES N C PRAKASH

ടി. ഡി. രാമകൃഷ്ണൻ

100 മിന്നൽ കഥകൾ

ആതിര

102 ഭ്രാന്ത്

അനൂപ്

SEPTEMBER

കെ.പി രാമനുണ്ണി

Editor-In-Chief G Rajeshkumar Souvenir Editorial Team Gineesh Madapparambath Anagha Manoj ABS Sujith KC Suresh Kumar Metrice Philip Rajesh Kanjirakadan Sushama Manoj Venmony Bimalaraj Design & Layout colorvibes www.colorvibes.in

Office Block 769 #16-205, Bedok Reservoir View, Singapore 470769 email: editor@pravasiecpress.com Ph: +65 9238 &443

Cover Photo Costume - Tajaani Designs Photographer - Athul (Grandlens photography) Models - Sona, Pooja and Devananda Makeup - Smina Sherith Jewelry - Vizito

Frequency Annual

Art & Photos Photos: Rajeev Variyar Art: Rajesh & Gini

Published by Pravasi Publications

Marketing sales@pravasiexpress.com

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കയ്യെഴുത്തുകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട് എഴുത്തുകാരുടെ കയ്യെഴുത്തുകള്‍ പല സ്മാരകങ്ങളില്‍, പല ഭാഷകളില്‍, ഇലകളിലും ഓലയിലും കടലാസ്സിലും. കൂര്‍ത്തും ഉരുണ്ടും പരന്നും. ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന്‍ തിരക്കിട്ട് ഓടുന്ന അക്ഷരങ്ങളും വിറ്റ പശുവിനെപ്പോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കി പോകുന്നവയും. വയലില്‍ വിതയ്ക്കപ്പെട്ടവ, ജയിലില്‍ തളയ്ക്കപ്പെട്ടവ ഉലകം ചുറ്റുന്നവ, വേരാഴ്ത്തി നില്ക്കുന്നവ ആകാശത്തേയ്ക്ക് നോക്കുന്നവ. ഇപ്പോള്‍ യന്ത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് വാര്‍ന്നു വീഴുന്ന അക്ഷരങ്ങളുടെ വടിവുകള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ അവ പകച്ചു നില്‍ക്കുന്നു: ഇനിയും ഞങ്ങളുടെ കയ്യക്ഷരങ്ങള്‍ ആരുടേതെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുമോ? ആണി കൊണ്ടും കൈ കൊണ്ടും എഴുതിയിരുന്ന പ്രാകൃതരുടെ ജീവിതമുദ്രകളായി അവ വിസ്മരിക്കപ്പെടുമോ?

കടലാസ്സിനും അച്ചടിക്കും അധിനിവേശത്തിനും മുന്‍പ് താളിയോലകളില്‍ എഴുത്താണി കൊണ്ട് എഴുതപ്പെട്ട ശ്ലോകങ്ങള്‍ പോലെ പുരാവ്സതുശേഖരങ്ങളില്‍ നിന്ന് ‘ഞങ്ങളും ജീവിച്ചിരുന്നു’ എന്ന് തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളാല്‍ അവ ഗവേഷകരോട് വിളിച്ചുപറയുമോ? ആ കൈപ്പടകളില്‍ വീണ വിയര്‍പ്പ് ഏതു കണ്ണട കൊണ്ട് അവര്‍ വായിച്ചെടുക്കും? ആ വറ്റിയ കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ഏതു തുഴ കൊണ്ട് കടക്കും? അവയില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്ന മനുഷ്യരും പ്രകൃതിയും വളരുന്ന യന്ത്രമനുഷ്യരുടെ രചനകള്‍ക്കുള്ള അസംസ്കൃതവസ്തുക്കള്‍ മാത്രമായി മാറുമോ? അവയിലെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഉരുക്കായി മാറുമോ? ഇപ്പോഴും എത്തി നോക്കുന്നു അവയില്‍ നിന്ന്, മുഖങ്ങള്‍, ആകാശങ്ങള്‍, ജീവിതങ്ങള്‍: ഒരു ഭൂതകാലം മുഴുവന്‍, ഇനിയും വിത്തു കാത്തു കിടക്കുന്ന ഉഴവുചാലുകളും നീലനദികളുമായി. ഓ, വാല്മീകി! ഓ, ഷേക്സ്പിയര്‍! @

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മാവേലി നാടുവാണീടും കാലം എം കെ ഭാസി മാവേലി നാടുവാണീടും കാലം

രാജാധിരാജനാം നിന്റെ കൂടെ

മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നുപോലെ

വാമനൻ ചോദിച്ചിതൊന്നു കൂടെ

ഒരുജാതി ഒരുമതമെന്നപോലെ

“എവിടെ ഞാൻ വക്കേണ്ടു ചക്രവർത്തി

ഒരുദൈവമൊരുലോകം എന്നപോലെ.

ഇനിയുമെൻ കാലടിയൊന്നുകൂടി

മുകളിലശോക വനികകളിൽ

സമ്പൽസമൃദ്ധി നിറഞ്ഞു നില്ക്കും

മദഭര നർത്തന ലഹരികളിൽ

'സ്വന്തരാജ്യത്തിന്റെ മാറിൽ നിന്നും

മുഴുകിക്കഴിഞ്ഞവർക്കുള്ളിലെല്ലാം

ഉയരുന്ന കാലടിയേറ്റുവയ്ക്കാൻ

മുറുകിയമർഷങ്ങളെന്തുകൊണ്ടോ.

കുനിയാത്ത നിൻതല താണുചെന്നു.

ദേവാധിനായക ദൂതനായി

“വരുവാനൊരിക്കലൊരാണ്ടിലെന്നെ

വാമനനിങ്ങോട്ടു വന്നുപോലും.

അനുവദിച്ചീടുമോയെന്റെ നാട്ടിൽ

“മൂന്നടി മണ്ണന്റെ കാലടിയാൽ

മധുരിക്കുമോർമ്മകൾ ചൂഴ്ന്നു നില്ക്കും

ഞാനളന്നീടട്ടെ ചക്രവർത്തി

മലയാളമെങ്ങിനെ ഞാൻ മറക്കും?'

ദയവുള്ള സമ്രാട്ടേ! നിന്റെ നാട്ടിൽ

പൂണൂലിൽ വിരലു തെരുപ്പിടിച്ചു

കുടിവച്ചു വാഴുവാനാണു മോഹം.”

വാമനൻ ഗൗരവം പൂണ്ടു ചൊല്ലി

പുഞ്ചിരിക്കൊണ്ടു നീ ചൊല്ലിയേവം

"വരുവാനനുവാദം തന്നിടുന്നു

"സംപൂജ്യ! ഞാനിന്നു ചാരിതാർത്ഥ്യൻ. മലനാടിന്നധികാരി ഞാനിനിമേൽ. അടിവച്ചു, മണ്ണിലും വിണ്ണിലും ര-

തൊഴുകൈപ്പൂമൊട്ടുമായ് നീ പിരിഞ്ഞു

ണ്ടടി വച്ചു, നീണ്ടു നിവർന്നുനിന്നു

തരളിത സ്വപ്നങ്ങൾ പോയ്മറഞ്ഞു.

പൊൻമണിമുത്തുകളാടി മിന്നും

പൊൻമുടി ചൂടിയ നിൻതലയിൽ

പൊന്നിൻ കിരീടത്തിൽ നോക്കി മന്ദം

വൻമദമാർന്നൊരാക്കാലടിയാൽ

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പാതാളലോകത്തിലേയ്ക്ക് നിന്നെ വാമനൻ താഴോട്ടു തള്ളിവീഴ് ത്തേ സംപൂജ്യസത്യമേ! നിൻ തലയിൽ വഞ്ചന തൻചവിട്ടേറ്റുവല്ലോ.

പുതിയൊരുഷസിനെക്കാത്തു നില്ക്കും പഴയൊരു നാടിന്റെയേടിൽ നിന്നും ഒരു നല്ലകാലത്തിന്റെ രേഖയായി ഒരുമ തന്നാദർശ ചിത്രമായി

നിൻ രഥചക്രമുരുണ്ടുപോയോരിവിടത്തെ വീഥിയിൽ, ജനപദത്തിൽ കുതിരക്കവഞ്ചികളാഞ്ഞു വീശി അനുദിനം മനുഷ്യനെ വേട്ടയാടി

സമത തന്നൽഭുതദൃശ്യമായി മറയാത്തൊരോമൽ പ്രതീക്ഷയായി പൊന്നോണമേ, നിന്നെ ഞങ്ങളിന്നും പൊന്നണിയിക്കുന്നിതോർമ്മകളിൽ.

അധികാരം കൈയിലടക്കി നിർത്തി അറിവിന്റെ വട്ടക്കുട ചുഴറ്റി വേലികൾ കെട്ടി, വരമ്പു കുത്തി വേണ്ടാത്ത വർണ്ണങ്ങൾ വാരിവീശി

മഞ്ഞുമലകൾ തന്റെ മുകളിലൂടെ വെള്ളിവെളിച്ചമരിച്ചിറങ്ങേ താഴത്തു ദൂരത്തു നിന്നു നിന്റെ തേരുരുളൊച്ചകൾ കേട്ടുവല്ലോ.

വാമനൻ സൃഷ്ടിച്ചു ഭൂമിയിലും പാതാളം തോൽക്കുന്ന തന്റെ ലോകം. മാവേലി വാണൊരാ നല്ലകാലം മാമലനാടിന്റെ സുവർണ്ണകാലം

മാവേലി മന്നവ! നിന്റെ രാജ്യം മാനുഷഹൃത്തിൻ മധുരസ്വപ്നം. ഇരുളാർന്നൊരീ മണ്ണിൽ നിന്റെ നാമം ഒരു മെഴുതിരി തന്റെ ദീപനാളം.

ഒരു പഴങ്കഥയായിരുന്നിരിക്കാം കവിയുടെ ഭാവനയായിരിക്കാം. എങ്കിലും കൈമാറി തലമുറകൾ എത്രയോ കാലമായിക്കഥകൾ.

നിറപറ വച്ചു, നിലവിളക്കും നിറമുള്ള പൊന്നിൻ കിനാക്കളുമായ് തലമുറയായി നാം കാത്തു നില് പു തറവാട്ടുമുന്നിൽ നിൻ വരവു കാണാൻ.

09

കഥ

ഗുലാം ഹുസൈൻ ബെന്യാമിൻ

ദോഹയിലെ പുരാതനമായ ഇറാനി മാർക്കറ്റിനരികെയുള്ള ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിലിരുന്ന് ഞാൻ ഹുക്കയുടെ ആപ്പിൾ ചുവയുള്ള പുകയൂതി രസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് വിചിത്ര വേഷധാരിയായ ഒരു മനുഷ്യൻ ആ വഴി കടന്നുപോകുന്നത്. അൽ ജെസീറ ചാനൽ, സൗദിയിൽ വച്ച് ലബനീസ് പ്രധാനമന്ത്രി രാജിവച്ച വാർത്ത വളരെ പ്രാധാന്യത്തോടെ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരമായിരുന്നു അത്. ചുറ്റുമിരുന്ന് ഹുക്ക വലിക്കുന്ന അറബികൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ആകാംക്ഷാ പൂർവ്വം സംസാരിക്കുകയും മദ്ധ്യ പൂർവ്വേഷ്യയിൽ തുടർന്നുണ്ടാകാനിടയുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങ ളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. അവരിൽ ചിലർ അറബ് നേതൃത്വത്തിന്റെ ബുദ്ധിശൂന്യതകളെ ഉച്ചത്തിൽ ശകാരിക്കുന്നുണ്ട്. ചിലർക്ക് സ്വന്തം നിസ്സഹായാവസ്ഥയെ ഓർത്തുള്ള രോഷവും വ്യസനവുമാണ്. ഇതെല്ലാം വിട്ടെറിഞ്ഞ് പിറ്റേന്നുതന്നെ യൂറോപ്പിനു ചേക്കേറാൻ പോകുന്നു എന്ന മട്ടിലാണ് ചിലരുടെ സംസാരം. ചിലരാവട്ടെ ഉടൻതന്നെ മറ്റൊരു യുദ്ധത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ പ്രവചിക്കുകയും ആഹാരവും ഹുക്കയും പാതിവഴിയിലുപേക്ഷിച്ച് അവശ്യവസ്തുക്കൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനായി ഗ്രോസറികളിലേക്കോടുകയും ചെയ്തു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മൊത്തത്തിൽ കലുഷിതമായ ഒരന്തരീക്ഷം. അപ്പോഴാണ് അതൊന്നും തന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നമേയല്ലെന്ന മട്ടിൽ ആ വൃദ്ധൻ ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിലൂടെ കാൽവലിച്ച് നടന്നുപോയത്. അയാളുടെ ചാരനിറമുള്ള താടിയും വട്ടത്തൊപ്പിയും തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളും പഴയനിയമകഥകൾ പറയുന്ന സിനിമകളിലെ ജ്ഞാനവൃദ്ധനെപ്പോലെ ഒരാളെ അനുസ്മരിപ്പിച്ചു. എന്തോ കളഞ്ഞുപോയിട്ടെന്നവണ്ണം വഴിയിലുടനീളം തപ്പിയും പരതിയുമാണ് അയാളുടെ നടപ്പ്. റെസ്റ്റോറന്റിലെ മേശയ്ക്കടിയിലും വഴിയരികിലെ വേസ്റ്റ് ബക്കറ്റിനപ്പുറവും കളിപ്പാട്ടക്കടയിലെ പെട്ടികൾക്കിടയിലും നിറുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന കാറിനടിയിലും കുനിഞ്ഞു നോക്കിയും കയ്യിലെ വടികടത്തിയും അയാൾ എന്തോ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.. ‘ഹലോ ചാച്ചാ... ആജ് കുച്ച് മിലാ..?” റെറ്റോറൻ്റിലെ സപ്ലയർ ആവി പറക്കുന്ന കാവ എൻ്റെ കപ്പിലേക്കൊഴിക്കുന്നതിനിടെ അയാളോട് കുശലം ചോദിച്ചു. ഒരുനിമിഷം തിരച്ചിൽ നിറുത്തി അയാൾ ബദ്ധപ്പെട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. പിന്നെ ഹിന്ദിയിൽ ഒരു മുട്ടൻ തെറി പറഞ്ഞിട്ട് നടന്നുപോയി. അത് കേൾക്കാനായിരുന്നു കുശലം ചോദിച്ചത് എന്ന മട്ടിൽ ആ സപ്ലയർ ആർത്തു ചിരിച്ചു. ‘എന്താണ് അയാൾ തിരയുന്നത്..?” കൗതുകമടക്കാനാവാതെ ഞാൻ സപ്ലയറോടു ചോദിച്ചു. ‘ഒരു പുലിക്കുട്ടിയെ..?’ ‘എന്ത് ..?” ‘പുലിക്കുട്ടി....!!’

എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. അയാളെന്നെ കളിയാക്കിയതാണോ എന്നുപോലും ഒരു നിമിഷം ഞാൻ സംശയിച്ചു. എൻ്റെ ആകാംക്ഷയെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു കളഞ്ഞിട്ട് സപ്ലയർ അടുത്ത ടേബിളിലേക്ക് പോയി. അടുത്തിരുന്നവരെയൊക്കെ ഞാൻ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി. പക്ഷേ, അപ്പോഴത്തെ കലുഷമായ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾക്കിടയിൽ അവരെന്നെ ഗൗനിച്ചതേയില്ല. അറബ് നഗരം, വൃദ്ധൻ, പുലിക്കുട്ടി.. അന്ന് ആഹാരം കഴിച്ചു മടങ്ങുമ്പോൾ, പരസ്പരം ചേരാത്ത ഈ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ എൻ്റെയുള്ളിൽ അങ്ങനെ ദഹിക്കാതെ കിടന്നു.

പിന്നൊരു ദിവസം. ഞാൻ ഉടനെ തുടങ്ങാൻ പോകുന്ന ഒരു ബിസിനസ് സംരംഭത്തിന്റെ പങ്കാളിത്ത സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി സംസാരിക്കുന്നതിനായി അവിടുത്തെ ഒരു ഷേക്കിനെ അദ്ദേഹത്തിൻ മജിലീസിൽ ചെന്നു കണ്ടു. കൊട്ടാരത്തിനു പുറത്ത് സ്വന്തം കുതിരാലയത്തിനോട് ചേർന്നായിരുന്നു ആ മജിലീസ് പണി കഴിപ്പിച്ചി രുന്നത്. നാനൂറിലധികം കുതിരകളെ പാർപ്പിക്കുവാൻ തക്ക വലിപ്പമുള്ള എയർകണ്ടീഷൻ ഷെഡ്ഡുകളും അവയെ നടത്താൻ പാകത്തിൽ വിശാലമായ പുൽത്തകിടിയും പണിക്കാരുടെ ക്വാർട്ടേഴ്സും ഒക്കെ ആ കോമ്പൗണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. തുർക്കിയിൽനിന്നുള്ള തൂക്കുവിളക്കുകളും, ഇറാനിൽനിന്നുള്ള പരവതാനികളും യൂറോപ്പിൽനിന്നുള്ള ചിത്രങ്ങളും കൊണ്ട് ആ മജിലീസ് ഒരു കൊട്ടാരത്തെക്കാൾ പ്രൗഢിയിൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ബിസിനസ് ചർച്ച നടക്കുന്നതിനിടെയെല്ലാം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് അതിൻ്റെ ഒരു ഭിത്തിയിൽ മുഴുവൻ ഫ്രെയിം ചെയ്തു തൂക്കിയിരിക്കുന്ന ബ്ലാക്ക് ആൻ്റ് വൈറ്റ് ചിത്രങ്ങളാണ്. കളർ ചിത്രങ്ങളെക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് മനോഹാരിത ഇരുൾ-വെള്ള ചിത്രങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് അന്നാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നത്. ഏതോ അജ്ഞാതനായ ഒരു കലാകാരൻ്റെ കരവിരുത് ആ ചിത്രങ്ങൾ വിതാനിച്ച രീതിയിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. ചർച്ചയ്ക്കു ശേഷമുള്ള ചായസൽക്കാരത്തിനിടെ ആ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കിക്കാണാൻ ഇത്തിരി സമയം ഞാൻ വിനിയോഗിച്ചു. കുതിരകളുടെയും അതിൻ്റെ മുകളിലിരുന്ന് കുതിക്കുന്ന യുവാവിൻ്റെയും ഫോട്ടോകൾ ആയിരുന്നു അതിലേറെയും. ചിലതിൽ സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത്. ചിലത് മൺപാതയിലൂടെ നടക്കുന്നത്. പിന്നെ അതേ യുവാവ് സിംഹത്തിന്റെയും പുലിയുടെയും കടുവയുടെയും ആനയുടെയും ജിറാഫിന്റെയും ഒപ്പം നില്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

“എൻ്റെ പിതാവിൻ്റെ ഫോട്ടോയാണത്. അദ്ദേഹം ഒരു കടുത്ത മൃഗസ്നേഹിയായിരുന്നു.” എന്റെ കൗതുകത്തോടെയുള്ള നോക്കി നില്പ് കണ്ട് ഷേക്ക് അടുത്തു വന്ന് അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. ചിത്രങ്ങൾ കണ്ട് തിരിയാൻ നേരമാണ് അക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരു ചിത്ര • ത്തിൽ എൻ്റെ കണ്ണുടക്കുന്നത്. അന്ന് വഴിയിൽ കണ്ട വൃദ്ധനോട് മുഖസാമ്യമുള്ള ഒരു യുവാവിന്റെ പ്രസരിപ്പുള്ള ചിത്രമായിരുന്നു അത്. വളരെ പ്രാധാന്യത്തോടെ ചിത്രങ്ങളുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തു തന്നെയാണ് അത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നതും. എന്നാൽ ആ ചിത്രം അയാളുടേതു തന്നെയോ എന്ന് ആരായാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു മുൻപേ ഷേക്കിനു വേറെ ചില അതിഥികൾ വരികയും എനിക്ക് വേഗം പുറത്തു പോകേണ്ടി വരികയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പഴയ രണ്ട് സഹപാഠികളെ കാണുന്നതിനുവേണ്ടി ഞാൻ ദൂരെയുള്ള ഒരു ലേബർ ക്യാമ്പു വരെപോയി. ഒത്തിരിക്കാലത്തിനു ശേഷമായി രുന്നു ഞാനവരെ കാണുന്നത്. അന്ന് അവരോടൊപ്പമിരുന്ന് മാതളനാരങ്ങ കഴിക്കുകയും ചൂടുള്ള കപ്പലണ്ടി കൊറിക്കുകയും നാട്ടുവർത്തമാനങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനിടെ പെട്ടെന്ന് ആ വൃദ്ധൻ എങ്ങനെയോ ഞങ്ങളുടെ സംസാരത്തിനിടയിലേക്ക് കയറിവന്നു. “ഹാ... ഹാ... ഇറാനി മാർക്കറ്റിൽ പോകുന്ന ആരും അയാളെ കാണാതിരിക്കില്ല. എത്രയോ വർഷങ്ങളായി അയാളവിടെയുണ്ട്. ഞങ്ങളൊക്കെ വരുന്നതിനും മുൻപേ...” “ഇന്ത്യക്കാരനാണോ അയാൾ..?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഏയ് അല്ലെടാ. ഇറാനിയാണ്. ഹിന്ദി നല്ലപോലെ അറിയാമെന്നുമാത്രം...” “അയാൾ അവിടെയെല്ലാം തിരഞ്ഞു നടക്കുന്നത് ഒരു.....?” “പുലിക്കുഞ്ഞിനെത്തന്നെ..” “ആ സപ്ലയറും ഇതുതന്നെ പറഞ്ഞു. പുലിക്കുട്ടി..?!! അതും ഇതുപോലെ ഒരു വൻനഗരത്തിൽ..?! ചുമ്മാ വട്ടു പറയല്ലേ..” “വട്ടൊന്നുമല്ലെടാ. സത്യം. കഴിഞ്ഞ ഇരുപതു വർഷമായി അയാൾ ആ തിരച്ചിൽ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇപ്പോഴും നിറുത്തിയിട്ടില്ല. പാവം...” “ഇറാനി വൃദ്ധൻ, അറബ് നഗരം, പുലിക്കുട്ടി, ഇരുപത് വർഷം ഒന്നും തമ്മിൽ അങ്ങോട്ട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലല്ലോടാ...” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്നറിയാം. പക്ഷേ, ആ വൃദ്ധനെയും അങ്ങേരുടെ കഥകളും അടുത്തറിയാവുന്ന ഒരാൾ ഈ ക്യാമ്പിലുണ്ട്. അൻസാരി. നിന്റെ പദപ്രശ്നത്തെ നല്ലപോലെ പൂരിപ്പിക്കാൻ അയാൾക്കാവും..” ഞങ്ങളപ്പോൾ തന്നെ അൻസാരിയെ തേടിയിറങ്ങി. ക്യാമ്പിലെ വിശാലമായ അടുക്കളയിലിട്ട് ഞങ്ങളയാളെ പിടികൂടുകയും ചെയ്തു. പ്രധാന പാചകക്കാരൻ്റെ സഹായിയായി അൻസാരി അവിടെ ചെന്നു കൂടിയിട്ട് അപ്പോൾ അഞ്ചുവർഷത്തിലധികം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഗുലാം ഹുസൈൻ എന്നാണ് ആ കിളവൻ്റെ പേര്. അൻസാരി അടുക്കളപ്പടിയിലിരുന്ന് കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. പണ്ടൊരിക്കൽ എഞ്ചിനിയറിങ് പഠിക്കാൻ പൂനെയിൽ വന്നതാണ് അയാളുടെ ഇന്ത്യാ ബന്ധം. പക്ഷേ, പഠനം പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് അയാൾക്ക് പൂനെയിൽനിന്നും മടങ്ങിപ്പോകേണ്ടി വന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഏതോ ഒരു മഴക്കാലത്ത് വഴിയിൽ കിടന്ന ഒരു നായക്കു ട്ടിയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഹോസ്റ്റലിൽ പാർപ്പിച്ചതുവഴിയുണ്ടായ കോലാഹലങ്ങളായിരുന്നു അതിനു തുടക്കം. കോളജിലെ ഭൂരിപക്ഷം വിദ്യാർത്ഥികളും അധ്യാപകരും ആ പ്രവൃത്തിയെ അഭിനന്ദിച്ചെങ്കിലും ഒരു ചെറുവിഭാഗം അതിനെതിരെ രംഗത്തു വന്നു. അതിനിടെ ‘ഇറാനിൽനിന്നും ഒരു മൃഗസ്നേഹി’ എന്ന തലക്കെട്ടിനു താഴെ അയാൾ ആ പട്ടിക്കുട്ടിയെയും എടുത്തുകൊണ്ടു നില്ക്കുന്ന ചിത്രവും വാർത്തയും ഇംഗ്ലിഷ് പത്രത്തിൽ അച്ചടിച്ചുവന്നു. ഇന്ത്യയിൽ പോയി നായക്കുട്ടിയെ വളർത്തുക എന്ന മേച്ഛപ്രവൃത്തിയിലൂടെ മതനിയമം ലംഘിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞ് സംഭവം അങ്ങ് ഇറാനിലും പ്രശ്നമായി. ഖുമേനിയുടെ നേത്യത്വത്തിൽ ഇറാനിൽ ഇസ്ലാമിക വിപ്ലവം അരങ്ങേറുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ തീക്ഷ്ണതയോടെ പാലിക്കപ്പെടുകയും, പാലിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഓരോരുത്തരും അടുത്തവനിലേക്കു നോക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലം. ചെറിയ പിഴവുകൾപോലും പൊറുക്കാനാവാത്ത കാലം. ഖുമേനിയുടെ വിപ്ലവക്കാർ അയാളുടെ വീട്ടുകാർക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു. എത്രയും വേഗം അയാളെ ഇറാനിലേക്ക് തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ സർക്കാർ ഉത്തരവിട്ടു. എന്നാൽ ആ മതഭ്രാന്തന്മാരുടെ മുന്നിലേക്ക് സ്വയം വിട്ടു കൊടുക്കാൻ അയാൾ തയ്യാറായില്ല. ഇറാനിലേക്ക് എന്നു പറഞ്ഞ് പൂനെയിൽനിന്നും വണ്ടികയറിയ ഗുലാം ഹുസൈൻ പിന്നെ പൊങ്ങുന്നത് കെനിയ എന്ന രാജ്യത്താണ്. അവിടെ നിന്ന് അയാൾ മൃഗശാസ്ത്രത്തിൽ ഡിഗ്രിയും മാസ്റ്റേഴ്സും,പിന്നെന്തൊക്കെയോ ബിരുദങ്ങളും കരസ്ഥമാക്കി. ആ ബലത്തിൽ കെനിയൻ ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൽ ജോലി ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇവിടുത്തെ ഒരു ഷേക്കും സംഘ വും കാട്ടുസവാരിക്കായി കെനിയയിൽ എത്തുന്നത്. സർക്കാരിൻ്റെ പ്രത്യേക അതിഥി ആയിരുന്നതിനാൽ ആ സംഘത്തെ കാട് ചുറ്റിക്കാണിക്കാനുള്ള ചുമതല ഗുലാം ഹു സൈനെ ഏല്പിച്ചു. നീണ്ട എട്ടു ദിവസത്തെ കാട്ടുയാത്രയ്ക്കിടയിലാണ് ഗുലാം ഹുസൈനും കാട്ടു മൃഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധം ഷേക്കിനു മനസ്സിലാവുന്നത്. ചുണ്ടിൽ ചോരയുണങ്ങാത്ത സിംഹങ്ങൾ അയാളുടെ തോളിൽ ചാരി നില്ക്കുകയും ഇരപാർത്തിരിക്കുന്ന പുലികൾ അയാളുടെ പിന്നാലെ വീട്ടു നായ്ക്കളെപ്പോലെ പമ്മിനടക്കുകയും തലകുലുക്കി വരുന്ന കൊമ്പനാനകൾ അയാളുടെ ശകാരത്തിനു മുന്നിൽ വഴിമാറിപ്പോവുകയും കലഹപ്രിയരായ ചെന്നായ്ക്കൾ അയാളുടെ മുന്നിൽ വാലാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കാട്ടുസവാരി കഴിഞ്ഞെത്തിയ ഷെയ്ക്കിനു ഒരാഗ്രഹം തോന്നി. സ്വന്തം നഗരത്തിൽ ഒരു ചെറിയ മൃഗശാല ആരംഭിക്കണം. അതിൽ സിംഹവും പുലിയും കടുവയും കാട്ടിലെ സർവ്വജാതി ജന്തുജീവികളും ഉണ്ടാവണം. അതിൻ്റെ മേൽ നോട്ടവും നടത്തിപ്പും ഗുലാം ഹുസൈൻ ഏറ്റെടുക്കണം. മൂന്ന് ആശയങ്ങളും ഗുലാം ഹുസൈൻ ആദ്യമേതന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മൃഗങ്ങൾ ജീവിക്കേണ്ടത് അതിൻ്റെ സ്വന്തം ആവാസവ്യവസ്ഥയിലാണ്. ആ മരുഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാൻ ഒട്ടകങ്ങളും ഗെസെല്ലകളും മണൽപൂച്ചകളുമുണ്ട്. ഈ പാവം ജീവികളെ വെറുതെ കപ്പൽ കയറ്റാൻ നോക്കേണ്ടതില്ല. ഷേക്ക് പക്ഷേ, ആവേശത്തിലായിരുന്നു. തിരിച്ചുവന്ന്, വലിയ പണം മുടക്കി നഗരത്തിനു നടുവിൽ ഉദ്യാനമുണ്ടാക്കി. അവിടെ മരങ്ങൾ വച്ചു പിടിപ്പിച്ച് വനപ്രതീതി സൃഷ്ടിച്ചു. കാശുമുടക്കി കാലാവസ്ഥയുണ്ടാക്കി. പിന്നെ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ആനയെയും കടുവയെയും കൊണ്ടുവന്നു. ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും സിംഹങ്ങളെയും പുലികളെയും ജിറാഫിനെയും. പിന്നെ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽനിന്ന് അപൂർവ്വയിനം പക്ഷികളെയും. ഷേക്ക് പിന്നെയും കെനിയയിലേക്കു ചെന്നു. തൻ്റെ മൃഗശാലയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് ഗുലാം ഹുസൈനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ പക്ഷേ, അയാൾക്ക് അത് നിരസിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. കാരണം കെനിയൻ സർക്കാർ വഴിയാണ് ആ അഭ്യർത്ഥന ചെന്നത്. സത്യത്തിൽ അതൊരു അഭ്യർത്ഥനയായിരുന്നില്ല, ഉത്തരവായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹിതന്റെ ആവശ്യം നിർവ്വഹിച്ചു കൊടുക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടുമെന്നും രാജ്യം വിട്ടു പോകേണ്ടിവരുമെന്നും അതിൽ ശാസനയുണ്ടായിരുന്നു. തൊഴിൽനഷ്ടം അയാൾക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നിരിക്കില്ല.

എന്നാൽ സ്വദേശമായ ഇറാനിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നത് അയാൾക്ക് ചിന്തിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയാണ് ഗുലാം ഹുസൈൻ എന്ന ഇറാനി യുവാവ് ദോഹ എന്ന അറബി നഗരത്തിൽ എത്തിപ്പെടുന്നത്. കഥപറച്ചിലിനിടെ അൻസാരി ഞങ്ങൾക്ക് ചൂടുള്ള ചപ്പാത്തിയും ദാൽ ഫ്രൈയും വിളമ്പിത്തന്നു. അടുക്കളയോടു ചേർന്ന് വൃത്തിയുള്ള ഹാളിലിരുന്ന് ഞങ്ങളത് കഴിച്ചു. പിന്നെ പൊതിനയിലയിട്ടു കാച്ചിയ നല്ല കട്ടൻചായ കൊണ്ടു വന്നു. അതുമായി ഞങ്ങൾ സഹപാഠികളുടെ മുറിയിലേക്കു നടന്നു. അവിടെയിരുന്ന് ആ ആവിപാറുന്ന ചായ മൊത്തി ക്കുടിക്കുന്നതിനിടെയാണ് അൻസാരി ബാക്കി കഥ പറഞ്ഞത്. അയാൾ വരുന്നതിനു മുൻപേ ഇന്ത്യൻ മൃഗശാലകളിൽ തൊഴിൽ പരിചയമുണ്ടായിരുന്ന ഞങ്ങൾ പത്തിരുപതുപേർ ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരം മൃഗശാലയിൽ പന്ത്രണ്ട് വർഷം തൊഴിലെടുത്ത പരിചയം എനിക്കുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ മൃഗപരിപാലനത്തിൽ മികച്ച പരിശീലനം ലഭിച്ചവരായിരുന്നു ഞങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും. എന്നാൽ ഗുലാം ഹുസൈൻ വന്നതോടെ ചിട്ടകൾ ഒക്കെ മാറി. ആഹാരത്തിൽ, പരിപാലനത്തിൽ, കുളിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഒക്കെ അയാൾക്ക് അയാളുടെ തരം വനശീലങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതൊന്നും ഞങ്ങളുടെ ചിട്ടപ്പടി പരിശീലനങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പതിയെ ഒരു സംഘർഷം വളർന്നു. അയാൾ പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ അനുസരിക്കാതെയായി. അതയാളെ കൂടുതൽ ദേഷ്യത്തിലാക്കി.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അയാൾ ഞങ്ങൾക്കെതിരെ പലതരം ശിക്ഷാനടപടികളും സ്വീകരിച്ചു. അയാളോടുള്ള ദേഷ്യം ഞങ്ങൾ മൃഗങ്ങളിൽ തീർത്തു. ഏതെല്ലാം അയാൾ കൃത്യം കണ്ടു പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ മൃഗശാലയിലെ ഓരോ മൃഗങ്ങളും അയാളോട് സംസാരിക്കാറുണ്ട് എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ വാദം. അതിലെ സത്യം എത്രയെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. പക്ഷേ, ഓരോ മൃഗങ്ങളെയും പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുമ്പോൾ അവയുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളും ആ മൃഗങ്ങൾക്ക് അയാളോടുണ്ടായിരുന്ന ചങ്ങാത്തവും ആരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. മൃഗങ്ങളെ കമ്പുകൊണ്ടു കുത്തിയും ബെൽറ്റുകൊണ്ട് അടിച്ചും ശബ്ദമുണ്ടാക്കി പേടിപ്പിച്ചും അനുസരിപ്പിക്കുന്ന ശീലമുള്ള ഞങ്ങളിൽ ആ കാഴ്ച ഉണ്ടാക്കിയത് കടുത്ത അസൂയയും. ഒരുദിവസം സിംഹത്തിനു കൊടുത്ത മാംസത്തെച്ചൊല്ലി ഞങ്ങളുടെ ചില സുഹൃത്തുക്കളും ഗുലാം ഹുസൈനും തമ്മിൽ കടുത്ത വാക്കു തർക്കമുണ്ടായി. മൃഗങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരുതരി വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കു പോലും അയാൾ തയ്യറായിരുന്നില്ല. അയാളത് ഷേക്കിനോട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും അവരെ അന്നുരാത്രി തന്നെ കയറ്റിവിടുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങളെയും കാത്തിരിക്കുന്ന വിധി അതുതന്നെ എന്ന് അനുമാനിച്ച് ഞങ്ങൾ സംഘംചേരുകയും ഗുലാം ഹുസൈനെ എങ്ങനെയും മൃഗശാലയിൽനിന്ന് പുറത്തു ചാടിക്കാനുള്ള വഴികൾ ആലോചിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഗുലാം ഹുസൈൻ പ്രഭാതസവാരിക്കിറങ്ങിയ നേരത്ത് മൃഗങ്ങളിൽ ചിലതിനെ ഞങ്ങൾ കൂടു തുറന്നു വിട്ടു. മൃഗശാലയുടെ അഴികൾക്കപ്പുറത്തുള്ള ലോകത്തേക്ക് വാതിൽ തുറന്നു കിട്ടിയ മൃഗങ്ങൾ ഇത്തിരി നേരം പകച്ചു നിന്നതിനുശേഷം തെരുവിലേക്ക് ഇറങ്ങിയോടി.

കാലത്ത് ജനങ്ങൾ ജോലിക്കു പോകുന്ന നേരമായിരുന്നു അത്. വഴിയിൽ അവിചാരിതമായി വന്യമൃഗങ്ങളെക്കണ്ട് അവർ പേടിച്ചു നിലവിളിച്ചു. വണ്ടികളുടെ ഹോണടിച്ചും ബഹളം കൂട്ടിയും കല്ലെറിഞ്ഞും അവർ അവയെ ഓടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കൂടുതൽ പരിഭ്രാന്തരായ മൃഗങ്ങൾ ഹൈവേയിലൂടെയും പാർക്കിലൂടെയും ഷോപ്പിങ് മാളുകൾക്കുള്ളിലൂടെയും തലങ്ങും വിലങ്ങും കുതിച്ചു. നഗരജീവിതം നിമിഷനേരംകൊണ്ട് താറുമാറായി. നഗരത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വകാര്യ മൃഗശാല ഉണ്ടായിരുന്ന കാര്യം അധികമാർക്കും അറിയാതിരുന്നതുകൊണ്ട് എവിടെ നിന്നാണ് ഈ മൃഗങ്ങൾ നഗരത്തിലെത്തിപ്പെട്ടതെന്ന് ആർക്കും അത്രവേഗം മനസ്സിലായില്ല. ഏതോ ശത്രുരാജ്യക്കാർ നഗരം ആക്രമിക്കുന്നതിൻ്റെ ഭാഗമായി അഴിച്ചുവിട്ട മൃഗങ്ങളാണോ അവ എന്നു പോലും സംസാരമുണ്ടായി. താമസിയാതെ പോലീസ് എത്തി. മൃഗങ്ങളെ കണ്ടാൽ അപ്പോൾതന്നെ വെടിവച്ച് കൊല്ലാനുള്ള ഉത്തരവുമായാണ് അവർ വന്നത്. പക്ഷേ, ഇറങ്ങി ഓടിയ മൃഗങ്ങൾ എവിടെയാണ് കയറി ഒളിച്ചതെന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലായില്ല. പോലീസും ജനങ്ങളും ചേർന്ന് തിരച്ചിൽ ആരംഭിച്ചു. അതിർത്തി കടക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഒരു സിംഹത്തെ പട്ടാളക്കാർ വെടിവച്ചു കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. നഗരം മുഴുവൻ ഇളകിയിട്ടും ഗുലാം ഹുസൈൻ മാത്രം വിവരം അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഏതോ വാഹനാപകടം ഉണ്ടായപോലെ രാവിലെ ജനങ്ങൾ ഓടിക്കൂടുന്നതൊക്കെ അയാൾ കണ്ടതാണ്. പക്ഷേ, അതൊന്നും തന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നമല്ലെന്ന മട്ടിൽ അയാൾ തന്റെ പ്രഭാതസവാരി തുടർന്നു. അവസാനം നടത്തം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തുമ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസ്സിലാവുന്നത്. രോഷംകൊണ്ട് വിറബാധിച്ച ഷേക്ക് അപ്പോഴേക്കും മൃഗശാലയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ നടത്തത്തിനു പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഗുലാം ഹുസൈൻ തന്നെയാണ് മൃഗങ്ങളെ അഴിച്ചുവിട്ടതെന്നും

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അത് അയാളുടെ ശീലമാണെന്നും അതിനിടെ ഞങ്ങൾ ഷേക്കിനെ ധരിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ചില ദിവസങ്ങളിൽ സന്ദർശനത്തിനെത്തുമ്പോൾ ഗുലാം ഹുസൈൻ മൃഗങ്ങളുമായി നടക്കാൻ പോകുന്നത് കണ്ടിട്ടുള്ള ഷേക്ക് അത് പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കഥ ഇത്രയും ആയപ്പോഴാണ് ഒരാൾ ഓടിക്കിതച്ച് ഞങ്ങളിരുന്ന മുറിയിലേക്ക് വരുന്നത്. “നിങ്ങളറിഞ്ഞോ..? സൗദിയിൽ വലിയ പ്രശ്നം. അഴിമതിയുടെ പേരിൽ കുറേ രാജകുമാരന്മാർ അറസ്റ്റിലായിരിക്കുന്നു. സൗദിയിൽ ഉടൻ യുദ്ധം തുടങ്ങും...” അൻസാരിയുടെ കഥ മുറിഞ്ഞു. എൻറെ സഹപാഠികൾ ഓടിച്ചെന്ന് ടി.വി വച്ചു. ചാനലുകൾ വളരെ ഗൗരവത്തോടെ അക്കാര്യങ്ങൾ കാണിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച ഒരു രാജകുമാരൻ്റെ ഹെലികോപ്ടർ അതിർത്തിയിൽ തകർന്നു വീണിരിക്കുന്നു. വാർത്ത അറിഞ്ഞ് ക്യാമ്പിലെ കൂടുതൽ ആളുകൾ ആ മുറിയിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. പിന്നെ അതൊരു വലിയ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചയ്ക്കുള്ള വേദിയായി മാറി. അവിടെ എനിക്കും അൻസാരിയുടെ കഥയ്ക്കും ഇനി വലിയ പ്രസക്തിയില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. പക്ഷേ, ഗുലാം ഹുസൈൻ എന്ന മനുഷ്യൻ എൻ്റെ മനസ്സിനെ വിട്ടുപോയതേയില്ല. പിന്നെ എന്തുണ്ടായി എന്ന സഹജമായ ഒരു കഥാകൗതുകം ആ യാത്രയിലുടനീളം എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇറാനി മാർക്കറ്റിലാണ് എന്റെ വണ്ടി നേരേ ചെന്നു നിന്നത്. പിന്നെ അന്ന് ഗുലാം ഹുസൈനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനിരുന്ന അതേ റെസ്റ്റോറന്റിലെ, അതേ സീറ്റിൽ ഇടം പിടിച്ചു.

അതേ സപ്ലയർതന്നെയാണ് എൻ്റെ ഓർഡർ എടുക്കാൻ വന്നതും. ഹുക്കയുടെ ചുരുൾ പൈപ്പഴിച്ച് അറ്റത്ത് പുതിയ ഫിൽറ്റർ പിടിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഇടവേളയിലിട്ട് ഞാനയാളെ സംസാരത്തിൽ പിടികൂടി. ആ ഇറാനിവൃദ്ധൻ്റെ കഥ കുറെയൊക്കെ മറ്റൊരാളിൽനിന്നും കേട്ടു. അന്ന് കൂടിറങ്ങിപ്പോയ മൃഗങ്ങൾക്ക് പിന്നെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്..? ഞാൻ കേട്ട കഥ എന്തെന്ന് സപ്ലയർ എന്നെക്കൊണ്ട് അന്നേരം പറയിപ്പിച്ചു. അതിന് അയാൾക്കറിയാവുന്ന കഥയുമായി നേർത്ത വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതിൻ്റെ ബാക്കി പറയാൻ അയാൾ തയ്യാറായി. അക്ഷമ കാട്ടരുതെന്നും ഇറങ്ങി പ്പോയ മൃഗങ്ങളെയെല്ലാം താൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരുമെന്നും ഷേക്കിനു വാക്കു കൊടുത്തിട്ട് ഗുലാം ഹുസൈൻ തെരുവിലേക്കിറങ്ങി. പിന്നെ ഓരോ മൃഗത്തിൻ്റെയും പേരു വിളിച്ച് നഗരം മുഴുവൻ അലഞ്ഞു. അത്ഭുതമെന്ന് പറയട്ടെ, ജനങ്ങളും പോലീസും ചേർന്ന് പരതിയിട്ടും കണ്ടുപിടിക്കാനാവാതെപോയ മൃഗങ്ങൾ ഓരോന്നായി വണ്ടികൾക്കടിയിൽ നിന്നും കച്ചടാബോക്സിൻ്റെ പിന്നിൽനിന്നും ഒഴിഞ്ഞ ഇടനാഴികളിൽ നിന്നും പിടഞ്ഞെണീറ്റു വന്ന് അയാളുടെ പിന്നാലെ വളർത്തുനായ്ക്കളെപ്പോലെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. കൂടുചാടിപ്പോയ പതിനേഴ് മൃഗങ്ങളിൽ ഒരു സിംഹത്തെ പട്ടാളക്കർ അതിർത്തിയിൽ വെടിവെച്ചു കൊന്നിരുന്നു. ബാക്കി പതിനഞ്ചിനെയും വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും അയാൾ കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവയെയും നയിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ നഗരത്തിൻ്റെ തെരുവിലൂടെ നടന്നുപോയ കാഴ്ച ജനങ്ങൾ ഭീതിനിറഞ്ഞ അത്ഭുതത്തോടെയാണ്

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നോക്കി നിന്നത്. അവയെ തിരിച്ച് കൂട്ടിലെത്തിച്ചിട്ട് ഗുലാം ഹുസൈൻ പിന്നെയും നഗരത്തിരക്കുകളിലേക്കിറങ്ങി. കാണാതായ പതിനേഴാമത്തെ മൃഗം ഒരു പുലികുട്ടി ആയിരുന്നു. നഗരപരിധി വിട്ട് പുറത്തുപോകാനോ എവിടെയെങ്കിലും ഒളിക്കാനോ അതിനു സാധ്യത ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ദിവസങ്ങളോളം നഗരം മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കി നോക്കിയിട്ടും അതിനെ മാത്രം കണ്ടുകിട്ടിയില്ല. ഷേക്കിൻ്റെയും ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട മൃഗമായിരുന്നു അത്. അതിനെ സംബന്ധിച്ച് എന്തെങ്കിലും വിവരം നല്കുന്നവർക്ക് ഒരു വലിയ തുക ഇനാം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ തുക മോഹിച്ചാവാം ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തുന്ന തൊഴിലാളികളിൽ പലരും രാത്രി ഇരുളുവോളം പുലിയെ അന്വേഷിച്ചു തെരുവുതോറും നടക്കുന്നത് അന്നത്തെ ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആർക്കും അതിനെ കണ്ടെത്തിക്കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇന്നേക്ക് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കും മുൻപ് നടന്ന ഒരു സംഭവമാണത്. ബാക്കി എല്ലാവരും ആ സംഭവംതന്നെ മറന്നിരിക്കുന്നു എന്നാൽ ഗുലാം ഹുസൈൻ മാത്രം ഇപ്പോഴും നഗരത്തിലെ ഓരോ തെരുവിലും അതിനെ അന്വേഷിച്ചു നടപ്പാണ്. സപ്ലയർ കഥ അവസാനിപ്പിച്ച അടുത്ത ടേബിളിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തിടുക്കം കാണിച്ചു. " പോവല്ലേ". “ഒരുനിമിഷംകൂടി. തിരിചെത്തിയ ആ പതിനഞ്ച് മൃഗങ്ങൾക്ക് പിന്നെ എന്തുസംഭവിച്ചു. ആ മൃഗശാല ഇപ്പോഴുമുണ്ടോ..? " അന്നത്തോടെ മൃഗശാല പൂട്ടി ജീവനക്കാരെ എല്ലാം പിരിച്ചു വിട്ടു എന്നറിയാം. എന്നാൽ ആ മൃഗങ്ങൾ. അറിയില്ല. ഒരിക്കൽ തടവു ചാടാൻ ശ്രമിച്ചു പിടിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ സിംഹമാണെങ്കിലെന്ത്... പുലിയാണെങ്കിലെന്ത്... വിധിയെല്ലാം ഒന്നുതന്നെ..!

അപ്പോഴാണ് അൽ ജെസീറ ചാനൽ പുതിയൊരു ഫളാഷ് ന്യൂസ് പുറത്തു വിടുന്നത്. സൗദിയിൽ രണ്ടാതൊരു രാജകുമാരൻകൂടി രാജ്യംവിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ ഹെലികോപ്ടർ അപകടത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നായിരുന്നു ആ വാർത്ത സപ്ലയർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് ആ വാർത്തയ്ക്കു പിന്നാലെ പോയി. അന്നേരം ഗുലാം ഹുസൈൻ എന്ന വൃദ്ധൻ ആ വഴി കടന്നുവന്നു അപ്പോഴും അയാൾ കാണാതെപോയ പുലിക്കുട്ടിയെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാർത്തയിൽ താത്പര്യമില്ലാതെ ഇത്തിരി മാറിയിരുന്ന് ഹുക്ക വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരറബി എന്തോ ഒന്ന് അയാളോട് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. അയാളാവട്ടെ അലസമായി ഒന്ന് കൈവീശിക്കാണിച്ചിട്ട് നടന്നു മറയുകയും ചെയ്തു. തടവുചാടാൻ ശ്രമിച്ചു പിടിക്കപ്പെട്ട സിംഹങ്ങളുടെ വിധിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഹുക്കയുടെ ആപ്പിൾ മണമുള്ള പുക ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കാമവാണിഭം പി.കെ. ഗോപി

കാമദുർമ്മേദസ്സിൻ്റെ കത്തിവേഷങ്ങൾ കേറി മേയുന്ന കലാത്മക വാണിഭം നശിക്കട്ടെ!

കഥ ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പറുദീസയിലെ വിലക്കപ്പെട്ട കനി കായ്ക്കുന്ന മരത്തിലെ, പൊന്നുരുക്കിയ ശാഖകളിൽ ഇഴഞ്ഞു കയറിയ സർപ്പത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. വഴിതടഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന സർപ്പത്തെക്കണ്ട്, ഹവ്വ ഭയന്നെങ്കിലും, അവളുടെ തൊട്ടടുത്തേക്ക് തലനീട്ടിയ സർപ്പത്തിന്റെ നനവാർന്ന നീലക്കണ്ണുകൾ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. രണ്ടു സാഗരങ്ങൾ പോലത്തെ ആ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ച , അതിസുന്ദരമായ മുഖവും വടിവൊത്ത ശരീരവും കണ്ടു ഹവ്വ വിസ്മയിച്ചു. നീണ്ട കൺപീലികൾ ചിമ്മിത്തുറന്നവൾ ചോദിച്ചു. ആരാണിത് ? സർപ്പം ഒന്നു പുളഞ്ഞു പൊന്തി. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കൂ. നീയാണത്.!! ഇന്നു വരെ നീ നിന്നെത്തന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? നിന്നോട് തന്നെ മോഹം തോന്നുന്നില്ലേ ?

അവൾ ഒരുനിമിഷം അങ്ങിനെ തന്നെ നിന്നുപോയി. സർപ്പം ചുറ്റും നോക്കി. എവിടെ ആദം .. ദൈവത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടവളെ... അതാ ആ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ആരാണു നീ.. വഴിമാറൂ.. എനിക്ക് സർപ്പങ്ങളെ ഭയമാണ്‌.! ആദാമിനു ദാഹജലം എടുക്കാനാണു ഞാൻ വന്നത്. സർപ്പം മരക്കൊമ്പിലേക്ക് ചുരുണ്ട് കയറി, തലകീഴായി ഇഴുകിയിറങ്ങി വന്ന് അവളുടെ മുഖത്തിനടുത്തേക്ക് തലനീട്ടി. പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണൂകൾ കൊണ്ടവളെ നോക്കിയ സർപ്പം, അറ്റം പിളർന്ന നാവുനീട്ടി നുണഞ്ഞു. ദാഹം.., ജലം കൊണ്ടു മാറുമോ.. വിശപ്പുമില്ലേ..

ഓ...നിങ്ങൾ എല്ലാ വികാരങ്ങൾക്കും അതീതരാണല്ലോ. ദൈവത്തിന്റെ ആജ്ഞാനുവർത്തികളായ നിങ്ങൾക്ക്, വിശപ്പും ദാഹവും ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല അല്ലേ. ഈ കാണുന്ന പറുദീസയിലെ എല്ലാ ഫലങ്ങളും, തേനും ഭക്ഷിച്ച്, അരുവിയിലെ ശുദ്ധ ജലം കുടിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് വിശപ്പും ദാഹവുമോ... ഒരിക്കലുമില്ല. ആത്മദാഹം..?1 സർപ്പം പുളഞ്ഞുയർന്നു..., മരക്കൊമ്പിൽ നിറയെ കായ്ചുനില്ക്കുന്നവയിൽ നിന്ന് , ഒരു ഫലം കടിച്ചെടുത്ത് അവൾക്ക് നീട്ടി. പെട്ടന്നവൾ ദൂരേക്ക് മാറി. കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണവും നിറവും ഉള്ള ആ ഫലത്തിലേക്ക് നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു. അയ്യോ... ഇത് വിലക്കപ്പെട്ട കനിയാണ്. ഇതു ഭക്ഷിക്കാൻ പടുള്ളതല്ല. ദൈവ കല്പ്പനയാണ്. !! സർപ്പം ആ ഫലം മരക്കൊമ്പിൽ തന്നെ വച്ച്.. പറഞ്ഞു. കല്പ്പനകളിൽ .. എപ്പോഴും ഒരു ഭയം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. തനിക്ക് മാത്രമുള്ളത് മറ്റുള്ളവരും അവകാശപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം. ഒരു പരീക്ഷണം മാത്രമാണത്. ! കല്പ്പനകൾ ലംഘിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടില്ല. പകരം ലഭിക്കുന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത സൗഭാഗ്യവും. പക്ഷെ .. ഇവിടെ, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. ഈ പറുദീസ ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്. ഇവിടെ സർവ്വ സുഖങ്ങളും അനുഭവിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ..കല്പ്പന ലംഘിക്കുകയോ.. സർവ്വ ..സുഖങ്ങളും..!! സർപ്പം ഊറി ച്ചിരിച്ചു. സർപ്പത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നേർത്തു വന്നു. അലിയുന്ന കൃഷ്ണമണികൾ...സർപ്പത്തിന്റെ നിശ്വസാസം മുഖത്തു തട്ടിയപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തോ ഒരസ്വസ്ഥത.. സർപ്പം വീണ്ടും ഫലം നീട്ടി. അതിന്റെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം ... അവളുടെ മേലാസകലം തളരുന്നതു പോലെ.സർപ്പത്തിന്റെ സാമീപ്യം തന്നെ ഒരു ഭയം ഉളവാക്കി. എങ്കിലും അവൾ ചോദിച്ചു.

പക്ഷെ ..,വിലക്കപ്പെട്ട കനി കായ്ക്കുന്ന ഈ മരത്തിൽ നിനക്കെങ്ങിനെ കയറാൻ കഴിഞ്ഞു.? സുന്ദരീ.. നീയെത്ര നിഷ്ക്കളങ്കയാണ് ? ഏദൻ തോട്ടത്തിലെ ഈയൊരു പഴം മാത്രം ഭക്ഷിക്കരുത് എന്നു പറയുമ്പോൾ , അതിൽ എന്തെങ്കിലും രഹസ്യം ഒളിച്ചിരുപ്പുണ്ടാകും എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല സർപ്പമേ. നീ പ്രലോഭനത്തിന്റെ ഭാഷ നിർത്തൂ. പ്രലോഭനത്തിന്റെ ഭാഷയല്ല. സത്യത്തിന്റെ ഭാഷ.! സർപ്പം ഒന്നു കൂടി അടുത്തേക്ക് തല നീട്ടി. നിങ്ങൾക്കിത് അന്യമാക്കിയ ദൈവം കരുതലോടെയാണു കല്പ്പിച്ചതും. ഈ പഴം ഭക്ഷിച്ചാൽ നിങ്ങളും ദൈവത്തെ പ്പോലെയാവും. അതാണു ദൈവത്തിന്റെ ഭയവും. നിർത്ത്... നീചസർപ്പമേ. വഴിമാറൂ. സർപ്പം കുറച്ചു കൂടി ഊർന്നിറങ്ങി, അറ്റം പിളർന്ന നാവു നീട്ടി ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു. ഒരു കാന്തവലയത്തിലെന്ന പോലെ മുന്നോട്ടെടുത്ത് വെച്ച അവളുടെ കാലുകൾ ഉറഞ്ഞുപോയി. അവൾ വീണ്ടും സർപ്പത്തിന്റെ നീലക്കണ്ണുകൾ അടുത്തു കണ്ടു. മോഹിപ്പിക്കുന്ന കൂർത്ത നോട്ടം. ആർത്തിരമ്പുന്ന കടൽ പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ അലകളുയർന്നു.അവളിലെ മാറ്റങ്ങൾ പ്രലോഭനത്തിന്റെ സർപ്പം അടുത്തറിഞ്ഞു. സർപ്പം അവളുടെ ആത്മാവിനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. നോക്കൂ സുന്ദരീ..ഈ മരം മറ്റുള്ള വൃക്ഷലതാധികളിൽ നിന്നും എത്ര വ്യത്യസ്തം. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. ഇന്നു വരെ കാണാത്ത കാഴ്ചകൾ. പലതരം വർണ്ണങ്ങളും ഗന്ധവും ഉള്ള പൂക്കളും വള്ളിക്കുടിലുകളും . പാടിപ്പറക്കുന്ന പക്ഷികൾ, അരുമയായി ഒഴുകുന്ന അരുവികൾ.തടാകത്തിലെ ചില്ലു പോലെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം. അതിന്റെ കരയിൽ ഏതാണ്ട് ഒറ്റപ്പെട്ടു നില്ക്കുന്ന ഈ മരത്തിനു ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി..നിറം. പൂക്കൾക്ക് ഗാഢമായ സുഗന്ധം.. മേഘങ്ങൾ വകഞ്ഞു മാറ്റി ഊർന്നിറങ്ങുന്ന ഒരു പ്രഭ, ആ മരത്തിനു മാത്രം ഒരു ചൈതന്യം നല്കിയിരിക്കുന്നു. അതിൽ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ചുവപ്പു നിറമുള്ള പഴങ്ങൾ. ഹവ്വ സ്വയം മറന്നു നിന്നു.!!

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഈ പറുദീസയുടെ സൗന്ദര്യം ഒന്നും ഇത്രനാളും കണ്ടിരുന്നില്ലേ?! ഈ പക്ഷികളുടെ പാട്ടുകൾ ഇത്രമേൽ ഇമ്പമായിരുന്നില്ല. തേൻ നുകരാൻ മൂളിപ്പറക്കുന്ന വണ്ടുകളുടെ ശബ്ദം ഇത്ര മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. ഇന്നു വരെ തോന്നാത്ത ഒരു അനുഭൂതി. അവൾ ഏതവസ്ഥയിൽ എത്തിനില്ക്കുന്നൂ എന്നു കണ്ട സർപ്പം തിളങ്ങുന്ന ചുവപ്പു നിറമുള്ള ഫലം നീട്ടി. അവൾ സ്വയം ... അറിയാതെ, അതു വാങ്ങി. കല്പ്പന ലംഘിക്കുന്നു എന്നു പോലും ഓർക്കാതെ, ആ പഴത്തെക്കാൾ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ പിളർന്നു അത് കടിച്ചു. അതിമധുരം...അതോ ചവർപ്പോ. പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യാത്ത ഒരു ആവേശത്തോടെ അവളത് ചവച്ചിറക്കി. അരുതാത്തത് ചെയ്യുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഒരു ഹരം. സർപ്പം ഗൂഢമായി സന്തോഷിച്ചു. പെട്ടന്ന്, അവൾ തന്റെ പുരുഷനെ ഓർത്തു. അവനു ദാഹ ജലത്തിനാണു തടാകത്തിലേക്ക് പോന്നത് എന്നു പോലും മറന്നിരുന്നു. ഒരു ഇല കുമ്പിളാക്കി വെള്ളമെടുക്കാൻ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ ചില്ലിനടിയിൽ മത്സ്യ കന്യകയെ പ്പോലെ അതിസുന്ദരമായൊരു രൂപം. അവൾ അവളെ തന്നെ നോക്കി മതിമറന്നു. രജസ്വലയായ ഭൂമി ചുവന്നു തുടുത്തു. ഓരോ കാൽ വെപ്പിലും തുളുമ്പി ക്കൊണ്ടിരുന്ന ജലം തണുപ്പിച്ച നഗ്ന മേനി പുളകം കൊണ്ടു. ദൂരെ നിന്നു തന്നെ തന്റെ പുരുഷനെ കണ്ടപ്പോൾ മുമ്പൊരിക്കലും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ലജ്ജ തോന്നി. ശരീരം മുഴുവൻ നേരിയ വിറയലനുഭവപ്പെട്ടു. ഹവ്വയുടെ കയ്യിലെ കുമ്പിളിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോൾ ആദാമിന്റെ ദൃഢമായ താടിയെല്ലുകൾ അനങ്ങുന്നതും, ബലിഷ്ടമായ നെഞ്ചിലേക്ക് വെള്ളം കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നതും.. അവൾ നോക്കി നിന്നു.

നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് ആദം ചോദ്യഭാവത്തിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു. ഹവ്വയുടെ പതിവില്ലാത്ത ഭാവം വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാതെ ആദം കുഴങ്ങി. അവൾ ചുവന്നു തുടുത്ത പഴം എടുത്തു നീട്ടി. പാതി കടിച്ച ആ ഫലം നോക്കി ആദം പറഞ്ഞു. എന്തു ഭംഗി.. എന്തു സുഗന്ധം. ആദം ഫലം വാങ്ങി... കടിച്ചു. സാവധാനം.. അതിമധുരം കഴിച്ച ഉന്മത്തനെ പ്പോലെ ആദം സ്വയം മറന്നു. അവളെ ആദ്യമായി കാണുന്നതു പോലെയാണു അവനു തോന്നിയത്. പാതിവിടർന്ന ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ.. അലിയുന്ന കണ്ണുകൾ ചിമ്മിത്തുറക്കുന്ന മായാജാലം. അവളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. കൂമ്പിയടഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ മൂക്കിൻ തുമ്പ്.., കടഞ്ഞെടുത്ത കഴുത്തിനു താഴെ നിറഞ്ഞ മാറിലെ എഴുന്നു നില്ക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ.. എന്താണു സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ ആദം അവളെ അടക്കം പുണർന്നു. സർപ്പം ആദാമിന്റെ പാദങ്ങൾ ചുറ്റി ഇഴഞ്ഞു പോയത് അവർ അറിഞ്ഞതേയില്ല. പിന്നീട് .. പരിസര ബോധം വന്ന ആദം, താൻ ഭക്ഷിച്ചത് വിലക്കപ്പെട്ട കനിയാണതെന്നറിഞ്ഞു ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. അയ്യോ എന്തു ബുദ്ധിമോശമാണു നീ ചെയ്തത്.. ദൈവ കല്പ്പന ലംഘിക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങിനെ തോന്നി. ആദം നിലവിളിച്ചു. നീ... കല്പ്പന ലംഘിച്ചു. എന്നേയും പ്രേരിപ്പിച്ചു. ! ഹവ്വയുടെ മുഖം ചുവന്നു.ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി.., കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അതു കണ്ട് ആദം വേദനിച്ചു. അവനൊരു തുണയായി ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച ഇണയോടുള്ള പ്രണയം ആ വേദന ഇരട്ടിപ്പിച്ചു.

ആദം അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിച്ചു.! കണ്ണുനീർ ഇറ്റുവീഴാൻ തുടങ്ങിയ കണ്ണൂകളിൽ അവൻ ചുണ്ടുകളമർത്തി. ദൈവം... അവനെ വിളിച്ചത് അവൻ അറിഞ്ഞതേയില്ല.! നിങ്ങൾക്ക് പറുദീസ നഷ്ടമായി എന്ന അശരീരിയും.., അവർ കേട്ടതേയില്ല.!! എന്തു നഷ്ടപ്പെട്ടു.., എന്തു നേടി എന്നൊന്നും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വിവേകമില്ലാതെ.. വികാരം മുമ്പേ കുതിച്ചു.! അവളേയും ചേർത്തു പിടിച്ചു പറുദീസയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ.. എന്തും അതിജീവിക്കുന്ന പ്രണയം മാത്രം ഒപ്പം നടന്നു.!!

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ആസക്തിയാണ് ഞാൻ! അനിൽ രോഹിത്

ആസക്തിയാണ് ഞാൻ കാണ്മാൻ തുനിഞ്ഞാൽ കാണ്മതുമില്ലെന്നെ ഉള്ളറ തുരന്നാലും കിട്ടുകയില്ലെന്നെ ഉച്‌ഛ്വാസത്തിലുംഉച്ഛിഷ്ടത്തിലുംഉന്മാദത്തിലും തേടുക നിങ്ങളെന്നെ ആസക്തിയാണ് ഞാൻ നുരയുന്ന ചഷകങ്ങളെരിയുന്ന കുറ്റികൾ, തീക്കട്ട പോൽ ചുവന്നൊരാക്കണ്ണുകൾ കേട്ടാലറയ്ക്കുംപദഘോഷയാത്രകൾ നിലത്തുറയ്ക്കാപദവിന്യാസങ്ങളും കുടുംബം തകർത്തോൻ, മാനം കവർന്നോൻ ഉടയോന്റെ മുതൽ കട്ടോൻ, കുട്ട്യോൾടെ അന്നം മുടക്കിയോൻ പഴികൾ പൊഴികൾ പാഴ്‌വാക്കിൻ മുനകൾ പട്ടങ്ങളെന്നെനിൻ വൈരിയാക്കി ആരാണ് ഞാൻ? ആസക്തിയാണ് ഞാൻ എന്താണ് ഞാൻ? വാക്കോടുങ്ങിയോ? ആരുടേതാണ് ഞാൻ? വർണ്ണന പൊലിഞ്ഞുവോ? എങ്ങിനെ ജനിച്ചു ഞാൻ? ലക്ഷണകാരന്മാരേ, ലക്‌ഷ്യം പിഴച്ചുവോ? ആസക്തിയാണ് ഞാൻ ...നിന്നിൽ ഉറവ് കൊണ്ട നിന്റെയാസക്തി! കുരുന്നുകാലത്തിങ്കൽകുഞ്ഞൊരാശയായിപിറന്നു ഞാൻ നിന്നിൽ കനവ് കണ്ടു തുടങ്ങവേ അതിനൊക്കെയും നിറം ചാർത്തുവാനായ് കനവിൽ കണ്ടത് നിജമെന്നുറപ്പിച്ചവയ്ക്കായ്വാശി കൊണ്ടത്; ഞാനോ നീയോ? കിട്ടാമോഹങ്ങൾവ്രണമാക്കിമാറ്റിപകയൂട്ടി കനലേറ്റിയത്; ഞാനോ നീയോ? നന്നെന്നു മൂത്തോർ ചൊന്നതൊക്കെയീയെന്നെപ്പ്രതിയായിരുന്നു, അരുതെന്നു വിലക്കിയതൂതി തെളിച്ചവ നിന്റേതാക്കിയപ്പോൾ, നിന്നിലെ ഞാൻ കുറ്റമേറ്റു, നീയെനിക്കെന്നും കനവ്കാണാൻ വെമ്പും കുരുന്നായിരുന്നല്ലോ! ആസക്തിയാണ് ഞാൻ ...നിന്നിൽ ഉറവ് കൊണ്ട നിന്റെയാസക്തി!

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കാലങ്ങളിതളൂർത്തി, ഋതുക്കൾ മൊഴിമാറ്റി, കുരുന്നു കനവുകൾ മുതിർന്നു കൊടിയേറി എരികനലായോരാവാശിത്തിമിർപ്പുകൾ എരിവോടെയുള്ളിലായ്പെയ്തുവീണു കണ്ടോരറിഞ്ഞു, കേട്ടോർ പറഞ്ഞു ചെക്കൻ കൈവിട്ട പോക്കിലാണ് മേൽമീശവെച്ചൊരുമേൽത്തരം പത്രാസിൽ കുളിമുറിച്ചുവരുകൾചുരുൾ മണത്തു, നിൻ പുകച്ചുരുൾ മണത്തു ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിലെ തീരാരാക്കൂട്ടങ്ങൾ നുരയുന്ന ലഹരിയിൽ അഭിരമിച്ചു, നിൻ മദഭരലഹരിയുംതൊട്ടറിഞ്ഞു ഒക്കെയും പോരാതെ കുറ്റിച്ചെടിയിലെവെള്ളിളം പൂ തിക്കി പുകച്ചെടുത്തു, യൗവ്വന ഹോമാഗ്നി ഹവിസ്സെടുത്തു. കണ്ടോരറിഞ്ഞു, കേട്ടോർ പറഞ്ഞു ചെക്കനാസക്തികൂടി; യല്ലേ! കണികക്കണക്കിലായാമ്‌ളങ്ങൾ നാഡിയിൽ നടമാടുമിരുളിന്റെ യാമങ്ങളിൽ, കൺ തിരിയാതകം പുക്ക നീ ചെയ്തോരു ദുഷ്കൃതം ഓർക്കുകിൽ നിന്ദ്യമല്ലോ ഭോഗനുന്മാദൻ, ഉന്മത്തചിതൻനീയാസക്തമാനസൻഭ്രഷ്ടനായി അമ്ലങ്ങളല്ലത്വരകങ്ങളല്ല; ജയിച്ചത് നിൻ വാശി! പഴിയുണ്ട് ഞാനെന്റെ പശിയടക്കി; ആസക്തിയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹം ദുഖത്തിന് ഹേതുവതെങ്കിൽ, ആസക്തി നോവിന്റെ നീറ്റലേറ്റും മോഹങ്ങളിച്ഛകൾഏതുമില്ലെങ്കിലോസർവ്വരും നിസ്വർ വൈരാഗികളും ചിരിയ്ക്ക സ്വയം ഞാൻ, നിന്നെ സ്നേഹിച്ച കുറ്റത്താൽ വെറുക്കപ്പെട്ടതിനു, അരിച്ചു പെറുക്കി തിരഞ്ഞു കണ്ടെത്തുക നീ, നിന്നിലെ ഞാനെന്നൊരാസക്തിയെ കരാളനല്ല കിരാതനല്ല എന്നുമെനിക്ക്നിൻ രൂപമത്രേ, നിനക്കൊപ്പംവളർന്നവൻ, നിന്നംശസംഭവൻ ആസക്തി ഞാൻ. കാണ്മാൻ തുനിഞ്ഞാൽ കാണ്മതുമില്ലെന്നെ ഉള്ളറ തുരന്നാലും കിട്ടുകയില്ലെന്നെ ഉഛ്വാസത്തിലുംഉച്ഛിഷ്ടത്തിലുംഉന്മാദത്തിലും തേടുക നീയെന്നെ. ആസക്തിയാണ് ഞാൻ!

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

രാവിലെ കൃത്യം ഏഴുമണിക്കാണ് അച്യുതമ്മാമ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. അതും തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ. തിരക്കിന്റെ ബോയ്‌ലറിൽ കിടന്ന് സെക്കന്റിന്റെ തന്മാത്രകളുമായി കെട്ടിമറിയുന്ന സമയം. ഒരുപാട് ദിവസമായല്ലോ അച്യുതമ്മാമയെ കണ്ടിട്ടെന്ന ആശ്ചര്യത്തിനിടയിലും എനിക്കു തോന്നിയത് വികർഷണമായിരുന്നു. ബാല്യകാലസ്വപ്നങ്ങളുടെ അച്ചുതണ്ടായ അച്യുതമ്മാമയ്ക്ക് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്. ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞൊപ്പിക്കാൻ അതിന്റെ മുജ്ജന്മസുകൃതങ്ങളിൽനിന്നു തുടങ്ങി പശ്ചാത്തലവർണ്ണന കഴിഞ്ഞ് രംഗമെല്ലാം കൊഴുക്കണം. ഷേവിങ്ങ് മാത്രം നടത്തി കുളി ഒഴിവാക്കിയാൽത്തന്നെ ഓഫീസ് കാർ ഗേറ്റിനരികിൽവന്ന് ഹോണ് മുഴക്കുമ്പോഴേക്കും ഒരുങ്ങാൻ കഴിയാറില്ല. നിമിഷങ്ങളെ ഇങ്ങനെ അരിച്ചുപെറുക്കുന്ന പ്രഭാതരാശിയിൽ, പ്രാതൽ സമയത്തിൽനിന്ന് രണ്ടുമിനിറ്റു കടമെടുക്കാമെന്ന് നിരൂപിച്ച് അച്യുതമ്മാമയെ ഞാൻ ആശ്ലേഷിച്ചു. വീടിനകത്തേക്ക് സ്വീകരിച്ചിരുത്തി.

"ശോഭേ, അച്യുതമ്മാമയ്ക്ക് ചായ് കൊടുക്ക്". ആ പഴുതിൽ ഒരു ഫ്രഞ്ച് വാഷെങ്കിലും അടിക്കാമെന്നായിരുന്നു എന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ. ഒൻപതു മണിക്കു തുടങ്ങുന്ന കോഫറൻസിനുള്ള ഡാറ്റ ഓഫീസിലെത്തും മുമ്പ് ഞാൻ വിഴുങ്ങേണ്ടതുണ്ട്. ചായ കുടിക്കാനുള്ള സാവകാശമൊന്നും കാണിക്കാതെ അച്യുതമ്മാമ എന്റെ പിന്നാലെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്കുവന്നു. കക്ഷത്തിലുണ്ടായിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് പൊതി രണ്ടു കൈകൾകൊണ്ടും മുറുകെപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "മാധവാ, എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്." "എന്താ അച്യുതമ്മാമേ?" "അങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റില്ല മാധവാ. അതിനു കുറച്ചു സമയംഒരു രണ്ടുമണിക്കൂറെങ്കിലും വേണം."

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

രണ്ടു മണിക്കൂർ, അതായത് നൂറ്റിയിരുപത് മിനിറ്റോ?! ഭാര്യക്കോ കൊച്ചുമോനോ ദിവസത്തിന്റെ അധിപനായ എനിക്കുവേണ്ടി തേന്നെയാ കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കാത്ത സമയം. അസാധ്യമായതിന്റെ കനമില്ലാത്ത ചിരിയും ചിരിച്ച് അച്യുതമ്മാമയോട് ഞാനൊരു ലോഗ്യം പറഞ്ഞു. "ആയ്‌ക്കോട്ടെ, അച്യുതമ്മാമേ. ഏതായാലും ഇന്ന് പടിഞ്ഞാറ്റപ്പുരയിലെക്ക് മടങ്ങേണ്ട". "താമസിക്കാനൊന്നും എനിക്കു വയ്യ മാധവാ. തിരക്കില്ലാത്തപ്പൊ ഞാൻ വരണ്ട്. ഏതായാലും കുറച്ചു സമയം എനിക്കു വേണം." എന്താണ് കാര്യമെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും തിരക്കിയിട്ടും അച്യുതമ്മാമ ഇത്രയേ പറഞ്ഞുള്ളു. ബാല്യത്തിന് ഉത്സവമേറ്റിയ ആ മനുഷ്യൻ ചായ കുടിച്ചു തീരുംമുമ്പ് കമ്പനിവണ്ടിയുടെ ഹോണിൽ കുരുങ്ങി എനിക്ക് ഓഫീസിലേക്കു പോകേണ്ടിയുംവന്നു. അച്യുതമ്മാമ ഉടനെ മടങ്ങിയ വിവരം വൈകുന്നേരത്തിന്റെ ഏതോ അടരിൽ ശോഭ രേഖപ്പെടുത്തിത്തിരുന്നു. ഫയലുകൾക്കിടയിലെ വാലൻപുഴു പോലെ അതെന്റെ മനോമൂലയിൽ ചത്തുമലച്ചു. പിറ്റേന്നു കാലത്ത് കുളിമുറിയിൽ കടപ്പോഴാണ് അച്യുതമ്മാമയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത പ്രജ്ഞയിൽ പ്രകാശം പാറ്റിയത്. അച്ഛനെ ഓർമ്മയില്ലാത്ത എനിക്ക് ബാല്യത്തിന്റെ സംരക്ഷകപ്രതീകം അച്യുതമ്മാമയായിരുന്നു. തോളിൽ കയറിയാൽ കുതിരയായി മാറുന്ന, ഉത്സവപ്പറമ്പിലെ അമിട്ടായി ചിരിക്കുന്ന, ഉത്രാടനാളിലെ നിറവായിത്തീരുന്ന അച്യുതമ്മാമഅമ്മായി മരിച്ചതിനുശേഷം ജീവിതം സുഖകരമല്ലെന്നും പെൺമക്കളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ തലതിരിഞ്ഞ വർഗ്ഗങ്ങളാണെന്നും അറിയാം.

പാവം, എന്തു കാര്യം സംസാരിക്കാനാണ് രണ്ടു മണിക്കൂർ ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്ന പ്രശ്‌നോത്തരി തൊട്ടതും എന്റെ ചിന്ത വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു. കാരണം ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് തല തോർത്തിക്കൊണ്ടു പ്രവേശിച്ച ഞാൻ ഫോണെന്ന ചെകുത്താനാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആന്ധ്രാലോഡിന്റെ എക്‌സൈസ് ക്ലിയറൻസിലുള്ള ചില പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ചും യൂണിയൻ സെക്രട്ടറിക്ക് അടി കൊണ്ട "ഇൻഡസ്ട്രിയൽ അറസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചും" അഡ്മിനിസ്‌ട്രേഷൻ മാനേജർ തീച്ചക്കു ശബ്ദത്തിൽ പുലമ്പാൻ തുടങ്ങി. ആ നിമിഷം കമ്പനിയിലേക്കു കുതിച്ച ഞാൻ അന്നും പിറ്റേന്നും അതിന്റെ പിറ്റേന്നും എക്‌സൈസ് ക്ലിയറൻസിന്റെ കണക്കിൽ എട്ടും പത്തും ഗുണിച്ചാൽ അറുപതാക്കുന്ന മന്ത്രവാദം പരീക്ഷിച്ചു. റൈവൽ യൂണിയൻകാരിൽ നിന്ന് അടികൊണ്ട യൂണിയൻ സെക്രട്ടറിയുടെ വേദന ശമിപ്പിക്കാതെത്തന്നെ മറുവശത്ത് സമരമൊഴിവാക്കാൻ പ്രയത്‌നിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങൾ അച്യുതമ്മാമയെക്കുറിച്ചല്ല, ഡോക്ടറെ കാണിക്കാൻ വൈകിയ മൂലവ്യാധിയെക്കുറിച്ചുപോലും സ്മരിക്കാൻ എനിക്ക് തരപ്പെട്ടില്ല. ആ തിരയൊടങ്ങി കിതപ്പുകൾ വലിയുമ്പോഴാണ് വെട്ടുകിളിപ്പറ്റംപോലെ ഓഡിറ്റേഴ്‌സ് കമ്പനിയിൽ ഇരച്ചുകയറിയത്. അന്ന് സന്ധ്യയായതും അച്യുതമ്മാമ അതാ വീണ്ടും- ഓഡിറ്റേഴ്‌സിനുള്ള സുഖസൗകര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചവരെ രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കാൻ പുറത്തിറങ്ങുകയായിരുന്നു ഞാൻ. അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

"ങാ, ഇരിക്കൂ അച്യുതമ്മാമേ. എന്താണ് പറയാനുള്ളത്? എന്ത് കാര്യമായാലും നമുക്ക് പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം." "വേണ്ട മാധവാ. നീ എങ്ങോട്ടോ പുറപ്പെട്ടതല്ലേ. ഇതിന് കുറച്ചു സമയം വേണം. ഞാൻ പിന്നീട് വരാം." ശോഭ തുറന്നുപിടിച്ച ഉമ്മറവാതിൽ കടക്കാതെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "അച്ഛനെ ഒന്നിനും കിട്ടില്യാ, അച്യുതൻമുത്തച്ഛാ". ഹോംവർക്ക് ചെയ്യുകയായിരുന്ന കൊച്ചുമോൻ കക്ഷിചേർന്നു. "അതെയതെ." പുകഞ്ഞശബ്ദത്താൽ ശോഭയുടെ വക്കാലത്തും സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എന്റെ ജീവിതം എത്രത്തോളം എന്റെ കയ്യിലല്ല എന്ന സത്യം ഗാഢമായി നൊന്തറിഞ്ഞ നിമിഷമായിരു​ു അത്. പെട്ടൊന്നൊരു സംശയം മനസ്സിൽ കുമിളയിട്ടു. പണത്തിന്റെ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യത്തിനായിരിക്കുമോ അച്യുതമ്മാമ വീണ്ടും വീണ്ടും വരുത്? നേരെ ചൊവ്വെ ചോദിക്കാനുള്ള മടികൊണ്ടാണോ രാഗവിസ്താരത്തിന് മുതിരുന്നത്? കുറച്ചേറെ നോട്ടുകൾ പേഴ്‌സിൽനിന്ന് വലിച്ചെടുത്ത് ഞാൻ മുന്നോട്ടുനീങ്ങി. അച്യുതമ്മാമയുടെ സന്ദർശനത്തിന്റെ കച്ചവടം തീർക്കാൻ ഒരു ബ്രോക്കറുടെ ചാതുര്യത്തോടെ ഇടപെട്ടു. "അയ്യോ, എന്താത്?!" പണം ഞാൻ കീശയിൽ തിരുകിക്കഴിഞ്ഞശേഷമാണ് അദ്ദേഹം കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയത്. വൈദ്യുതാഘാതമേറ്റപോലെ ഞെട്ടിത്തരിച്ച അച്യുതമ്മാമ നോട്ടുകളെടുത്ത് പൂമുഖപ്പടിയിൽ വെച്ചു. "നല്ല വിരോധാഭാസം. മാധവനോട് ഇങ്ങോട്ടു പണം വാങ്ങാനല്ല ഞാൻ വന്നത്." പിന്നെ? കഴിഞ്ഞ തവണ കൊണ്ടുവന്ന അതേ പ്ലാസ്റ്റിക് പൊതി അദ്ദേഹം മാറിമാറി പിടിക്കു​ുണ്ട്. പിന്നെ എന്ന ചോദ്യം നാലു നിമിഷത്തേക്കു മാത്രമേ എന്റെ മനസ്സിൽ അവശേഷിച്ചുള്ളു. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രത്യേക രാസവസ്തുവിന്റെ പ്രൊഡക്ഷൻ കൂട്ടുന്ന കാര്യമാണ് കാറിൽ കയറിയ ഉടൻ ചിന്തിച്ചത്. ചില മായം ചേർക്കലുകൾക്കായി ദുരുപയോഗപ്പെടുന്ന ആ സാധനത്തിനിപ്പോൾ നല്ല ഡിമാന്റാണ്.

ഡിമാന്റിനൊത്ത് പ്രൊഡക്ഷൻ കൂട്ടാനുള്ള എന്തെങ്കിലും പോംവഴി കണ്ടെടുത്തേ പറ്റൂ. പ്രൊഡക്ഷൻ യൂണിറ്റ് സി.ഇ.ഒ. വിന്റെ പണിയാണത്. ഏറുന്ന ഡിമാന്റ്, എക്‌സൈസ് ക്ലിയറൻസ്, ഓഡിറ്റേഴ്‌സ് തുടങ്ങി വിവിധ പ്രശ്‌നങ്ങളിലൂടെ മുന്നേറുന്നതിനിടയ്ക്ക് വീണ്ടും അച്യുതമ്മാമ മൂന്നുതവണ വീട്ടിൽ വന്നുമടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ഇനിയും താങ്ങാൻ കഴിയാതെ ഒടുവിൽ ഞാൻ അങ്ങേയറ്റത്തെ അവധി പറഞ്ഞു. "ശരി, അച്യുതമ്മാമേ. അടുത്ത ഞായറാഴ്ച രാവിലെ വരൂ. ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം. അച്യുതമ്മാമയ്ക്ക് വേണ്ടത്ര സംസാരിക്കാം." ടൈം മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ സൂത്രങ്ങളുപയോഗിച്ച് സമയം പരമാവധി കുറയ്ക്കാമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് മണിക്കൂറിന്റെ കണക്കൊന്നും ഏൽക്കാത്തത്. എന്തുചെയ്യാം? പ്രവൃത്തി ദിവസങ്ങളിലെ ഇരുപത്തിനാലിൽ കവിയുന്ന മണിക്കൂറുകളെല്ലാം ഞായറാഴ്ചത്തേക്കാണ് ഞാൻ നീക്കിവെക്കാറുള്ളത്. ഫോണില്ലാത്തിടത്തുവെച്ച് അമ്മാമയുമായി സംസാരിക്കാമെുന്ന് കരുതി വീട്ടിലെ എപ്പോഴും അടച്ചിടാറുള്ള പിൻമുറി ഞാൻ തുറന്നു. പഴക്കു ഗന്ധത്തിൽ ഇരുപ്പോൾ മരിച്ചുപോയ അച്ഛനെയും അമ്മയെയുംപറ്റി ചിന്തിച്ചുപോയി. ശരിയാണ്. എത്രകാലമായി അവരെയെല്ലാം ഓർക്കാൻ ഒഴിവുകിട്ടിയിട്ട്. സ്മരണ എന്ന പരിചയക്കേടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോഴാണ് വല്ലാത്തൊരു സത്യം ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടത്. പരമാവധി യൗവനാരംഭം വരെയുള്ള ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ മനസ്സിന്റെ പുഴയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുള്ളു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് വരണ്ടു വറ്റിക്കിടക്കുന്ന തമസ്സിന്റെ തോടുകൾ മാത്രം. പറഞ്ഞ സമയത്തുതന്നെ അച്യുതമ്മാമ വീട്ടിലെത്തി. മൊബൈൽ ഫോണുകൾ മൂന്നും ഞാൻ ഓഫാക്കിയിരുന്നു. ലാൻഡ് ഫോണിലൂടെ വരുന്ന ബാധകളൊന്നും തീണ്ടിപ്പോകരുതെന്ന് ശോഭയെ ചട്ടവും കെട്ടിയിരുന്നു. കുറേനേരം യാതൊന്നും സംസാരിക്കാതെ അച്യുതമ്മാമ എന്നിലേക്കുതന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിമിരം മൂടിയ കണ്ണുകളിൽ ആദ്രമായൊരു ചന്ദ്രക്കല നനഞ്ഞുകുതിർന്നു. മരിച്ചുപോയ അമ്മയുടെ നാമം ജപിക്കുന്ന മുഖത്തെ നന്നേ ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അച്യുതമ്മാമയുടെ ചുണ്ടുകൾ സ്പന്ദിച്ചു. "മാധവാ, ഇന്നെങ്കിലും നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ..."

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അദ്ദേഹം പകുതിവച്ച് നിർത്തി. എല്ലാ തഞ്ചങ്ങളുമൊഴിവാക്കി, നിശ്ശബ്ദനായി, പ്രാണന്റെ നഗ്നതയിൽ ഞാനിരുന്നു. അച്യുതമ്മാമയുടെ കുഴിനഖം കുത്തിയ ചൂണ്ടുവിരൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അതിന്റെ തുമ്പുപിടിച്ചു കൗതുകപ്പെട്ട ബാല്യത്തിന്റെ ഇളംവെയിലിലേക്കിറങ്ങവെ, കതകിൽ കഠിനമായ മുട്ട്. വാതിൽ തുറന്നതും ഏരിയാ ഡയറക്റ്ററടക്കം കമ്പനിയുടെ ബോസുമാരെല്ലാംകൂടി മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ഫോണിൽ മെനക്കെട്ട് പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതാണവർ. ചില അടിയന്തിര കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഉടൻ അവർക്കൊപ്പം പോകണം. ഉഴറിപ്പോയ എന്നെ നോക്കി അച്യുതമ്മാമ വെന്ത പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "മാധവൻ ഇറങ്ങിക്കോളു." ഗേറ്റ് കടക്കുതിനുമുമ്പ് തിരിഞ്ഞുനി് എന്റേതല്ലാത്ത ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ പുലമ്പി. "അച്യുതമ്മാമേ, ഞാൻ വേഗം വരാം." "നിനക്കതിന് ആവില്ല, മാധവാ. ഞാൻ കാക്കുന്നില്ല." അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കയച്ചു. അച്യുതമ്മാമയ്ക്കുവേണ്ടി മാറ്റിവച്ച ഞായറാഴ്ചയുടെ ചിതയെരിയുന്ന നേരത്താണ് എനിക്കു മടങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞത്. വീട്ടിലേക്ക് കാറ് കയറ്റുമ്പോൾ വിൻഡ് സ്‌ക്രീൻ താഴ്ത്തിപ്പിച്ച് ഏതോ അപരിചിതൻ അച്യുതമ്മാമയുടെ കത്തും ആ പ്ലാസ്റ്റിക് പൊതിയും എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു. കത്ത് ഞാൻ തുറന്നുവായിച്ചു. "മാധവാ, അച്യുതമ്മാമ ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോകുകയാണ്. മടക്കമുണ്ടാവില്ല. നിന്നോടു കഥകളെല്ലാം പറയണമെുണ്ടായിരുന്നു. സാധിച്ചില്ല. കവറിൽ രണ്ടു ലക്ഷം ഉറുപ്പികണ്ട്. തറവാട്ടു സ്വത്തിൽ നിനക്കും അമ്മക്കും തരാനുള്ള ഓഹരിയാണത്" ---

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ആലങ്കോട് ലീലാകൃഷ്ണൻ

പുഴയെക്കുറിച്ചാണ് പിന്നെയും വിഷാദിപ്പോ പുഴയില്ലാതായ് ത്തീർന്ന ദുരാന്തയുഗങ്ങളിൽ നിഴലായ് ഞാനാനിത്യ പ്രവാഹഗതിയോള മൊഴുകാൻ മോഹിയതാം കാലങ്ങളോർമ്മിയ്ക്കുന്നു അന്നൊക്കെ പുഴയാണ് ജീവിതം, തോണിക്കാരൻ അബ്ദുക്ക പാടിത്തന്ന കെസ്സിലെ വരിപോലെ : "പുഴയില്ലെങ്കിൽ നമ്മളെങ്ങനെ കടക്കുമീ കടവിൻ മുസീബത്തും ഖൽബിലെ മഹാബത്തും " പാതിരാക്കടവുകൾ തോണിക്കു ളോല പപ്പായയിൽ തോണിപ്പുര യ്ക്കരുകിൽ നിലാവത്ത് ശാരദാകാശം നോക്കി മലർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ താഹാരകൾ മഴയായി പെയ്യുന്നു വിഭ്രാന്തികൾ

ഋതുക്കൾ നീരാടുന്ന ചന്ദനക്കടവുകൾ ഋതാനൃതങ്ങൾ മുഖം നോക്കുന്ന കണ്ണാടികൾ കാവിലെ വിളക്കുവായ് വില്വാദ്രിച്ചെരുവിലെ കാലത്തിൽ പടവുക ളിറങ്ങും കവിയച്ഛൻ ഇടവപ്പെരുംമാരി-യിരമ്പി പെയ്യൻ രാവിൽ വിലങ്ങാക്കടവത്ത് തോണിയിലൊറ്റയ്ക്കയാൾ ആരുമേ കടക്കാത്ത കവിത പെരുംപുഴ തോടുപോൾ കടന്നതും കണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന കാലം കണ്ണട ച്ചിമ വെട്ടി തുറക്കുമ്പോഴെയ്ക്കെല്ലാം കൺകെട്ടുപോലെ മാഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു : പുഴ മരിച്ചു കിടക്കയാ ണനാഥം കണ്ണിൻ മുന്നിൽ ഒരിറ്റു തിലോദകം നല്കാനുമായീലല്ലോ ....

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഡി. സുധീരൻ

തൂണിൽ, തുരുമ്പി, ലനന്ത വിഹായസ്സിൽ, ധൂളിയിൽ, മേഘമുതിർക്കുന്ന മാരിയിൽ, കാറ്റിൽ, ചുഴലിയി, ലാഴിച്ചുഴികളിൽ ഈശ്വര സ്പർശമുണ്ടെന്നറിയുന്നു ഞാൻ. വേദനിച്ചാകെ പിടയുന്ന വേളയിൽ, ശ്വാസമസാധ്യമായന്ത്യമടുക്കുമ്പോൾ, സ്നേഹാർദ്രമാശ്വാസമാർഗ്ഗമായെത്തുന്നു സർവ്വസാരത്തിന്നുടയവനീശ്വരൻ. ചൂഷണദ്വേഷത്തി, നുരുൾപൊട്ടിയേറെ, വീടും മനുഷ്യരും മണ്ണിൽ മറയുമ്പോൾ, അമറിപ്പിടഞ്ഞ നാളങ്ങൾ നിറച്ച, ചേറിലുമീശ്വര സാന്നിദ്ധ്യമില്ലയോ ?

പുണ്യമായ് വീണ മഴ വെള്ളപ്പൊക്കമായ് സന്തുഷ്ട, സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരമൊക്കെയും ശിഷ്ടമശേഷവുമില്ലാതൊഴുക്കിയ, പ്രളയത്തിനീശ്വരൻ കൂട്ടായിരുന്നുവോ ? വന്യമാം വഹ്നിയിൽ കത്തിപ്പിടയുമ്പോൾ, മാംസം കരിഞ്ഞാർത്തനാദമുയർത്തുമ്പോൾ, മാരകവേദനയാത്മാവടർത്തുമ്പോൾ, അഗ്നിദേവൻ നൃത്തമാടിരസിച്ചുവോ ? ക്രൂരമായ് ഭോഗിച്ചവസാനം വധിച്ച സോദരിമാരിൽ കടന്ന ലിംഗങ്ങളിൽ, പാരയിൽ, ഗർഭാശയം ചീന്തും കൈകളിൽ, സാക്ഷിയായ്ദേവനും സ്പന്ദിച്ചിരുന്നുവോ ? .

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നിശാന്ത് കൊടമന

ചുട്ടുപൊള്ളിയ ഗ്രീഷ്മം കഴിഞ്ഞ് വർഷകാലം വരവറിയിച്ച ആദ്യനാളുകളിൽ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞിരുന്നു ഇത്തവണ മഴ കനക്കുമെന്ന്, ഇലകളും ശിഖിരങ്ങളും പൂവും കായും ഇളക്കിമറിച്ച് കാറ്റും മഴയും വന്ന നേരത്ത് കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞിരുന്നു, ഈ മുത്തശ്ശി കൊള്ളാം എന്ന്, ആർത്തലച്ച് പെയ്ത ഒരേ മഴയുടെ ദിവസങ്ങൾ തുടരവേ, കിഴക്കൻ മലയിൽ നിന്ന് നീരുറവകൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് ചില ജീവജാലങ്ങൾ അറിഞ്ഞു, എല്ലാം അറിയുന്നവർ എന്നൂറ്റംകൊണ്ട മനുഷ്യൻ ഒന്നുമറിയാതെ പോയി, രാത്രി മുത്തശ്ശിയും കുഞ്ഞും ഒരേ വിളക്കിൻ്റെ താഴെ താളും പുഴുക്കും കഞ്ഞിയും കഴിച്ച് കിടന്നുറങ്ങിയ നേരത്ത്, പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ ഒരു കഥ തിരഞ്ഞ് രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങിയുറങ്ങിപ്പോയി,

പിന്നവർ പകൽ കണ്ടില്ല, രാത്രിയും കണ്ടില്ല, മണ്ണിനടിയിൽ എവിടെയോ, കടലിലേക്ക് പാഞ്ഞ പുഴയുടെ ഏതോ മൂലയിലെവിടെയോ ഇപ്പോഴും കാണാത്ത രണ്ടുപേരായി, പലരിൽ രണ്ടുപേരായി ഒരു കഥയായി മാറി, മാനത്ത് നിന്ന് മുത്തശ്ശി താഴേയ്ക്ക് കൈചൂണ്ടി കഥ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി, കുഞ്ഞ് അമ്മയെ കാണാൻ കരഞ്ഞു, അച്ഛനെ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞുകരഞ്ഞു, അവർ അവിടെ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ അമ്മയെയും മുത്തശ്ശിയും തിരഞ്ഞുനടക്കുന്നു, ഇപ്പോഴും..

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മോഹം ലത രാജീവ്‌

അന്നൊരു സായാഹ്നത്തിൽ പൂമരച്ചോട്ടിൽ നിൽക്കെ പുഞ്ചിരി തൂകി മെല്ലെ സുന്ദരിയവൾ വന്നു. മന്ദാരം പൂക്കുന്നൊരു വഴിതന്നോരം ചേർന്നു നാണത്താൽ കളം വരച്ചാമനോഹരി നിന്നൂ.

ദാവണി ചുറ്റിയ നിൻ പൂമേനി കണ്ടിട്ടുള്ളിൽ മോഹങ്ങൾ വലകെട്ടി_ യാടുന്നു നിന്റെ ചുറ്റും.

അഞ്ജനമെഴുതിയോ _ രാമലർമിഴിയിലെ പൊൻതിരയിളക്കം ഞാൻ കണ്ടങ്ങു തരിച്ചുപോയ്‌.

നെൻമേനി വാകപ്പൂക്കൾ കെട്ടിയ പന്തലിൽ നാം ഒന്നാകാൻ കൊതിച്ചങ്ങു നിന്നതും ഓർത്തുപോയി

സുന്ദരിയവളുടെ ചികുരഭാരത്തിലെ കാറൊളി വണ്ടായങ്ങു പരിലസിച്ചുവെങ്കിൽ

താമര നൂലിൽകോർത്ത പൊൻതാലി ചാർത്തി നിന്നെ ചേലെഴും വധുവായി ചേർക്കുവാൻ കോതിച്ചുപോയ്. (ചേലെഴും വധുവായി )

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പ്രണയത്തിന്റെ കടൽ എ.കെ. നസീർ ചവറ

കാടിരുളുന്ന രാത്രിയിൽ, നക്ഷ്ടമായ പ്രണയത്തെ കുറിച്ചു ഓർക്കരുത്.. നിശിതമായൊരു ദുർവിധിയുടെ, ശീതക്കാറ്റു വീശിയടിച്ചപ്പോൾ, ഒരു സ്വപ്നനിദ്രയെ ലോലമായ വിരലുകളാൽ, നീ ഉണർത്തുന്നപോലെതന്നെ.. ഉറക്കം വരാത്ത കണ്ണുകൾക്കു മുന്നിലപ്പോൾ, ഒരോർമ്മ വരച്ചു കാട്ടുന്ന രാത്രി, അറിയാത്ത ഭാഷയിലെഴുതിയ വരിപോലെ, നിന്റെ പഴകിയയൊരു പ്രണയ ലേഖനം.. തിമിർക്കുന്ന പകലിനുമേലേ, ഏകാന്തശോകത്തിന്റെ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ഇടയ്ക്കു വച്ചെനിക്കു വഴി പിഴയ്ക്കുന്നുണ്ടു പെണ്ണെ.. ഞാൻ മടങ്ങിച്ചെല്ലണമെന്നഭ്യർത്ഥിക്കുന്ന, അവളുടെ സന്ദേശത്തിന്, പരിഭാഷയുടെ ആവശ്യമില്ലയെന്നു, നിങ്ങൾ നിങ്ങളോടെത്ര പ്രാവിശ്യം പറയും. ഈ കോലത്തിൽ നിങ്ങൾ മരണത്തെ മറക്കുകയും, ജീവിതത്തെ ഓർക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അടിക്കടലിളക്കിമറിയ്ക്കുന്ന കടലുരുവങ്ങൾപ്പോലെ, ഞാൻ കാത്തു നിൽപ്പുണ്ട്.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

സതീഷ് അയ്യർ പുനലൂർ.

നീവിരിച്ച മുൾപ്പാതകളിൽ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് നടന്നു തുടങ്ങിയതാണ് ഞാൻ...!! നീയെന്ന ഒറ്റവരിയായിരുന്നു എന്റെ മാർഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവും... ഇരുൾനിറയും താഴ് വരയിലേയ്ക്കാണന്നറിഞ്ഞിട്ടും.. പിൻതിരിയാഞ്ഞത്... നീ എന്റെ നിഴലായിരുന്നെന്ന വ്യാമോഹമായിരുന്നു...!! ഇവിടെ ഭ്രാന്ത് പൂക്കുന്ന പകൽച്ചൂടിൽ.. എന്നിലടരുന്ന വേർപ്പുതുള്ളികൾക്കും, കരൾ കത്തിയമരുന്ന ചുടു നിശ്വാസങ്ങൾക്കും നിന്റെ മത്ത്പിടിപ്പിക്കുന്ന രൂക്ഷ ഗന്ധമുണ്ട്...!! മൗനംപെരുക്കുന്ന ഇടനാഴിയിലെ കൂരിരുട്ടിൽ നിന്റെ ചുടുരക്തമൊലിച്ചിറങ്ങുന്ന നഗ്നചിത്രമുണ്ട്...!! എന്റെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയ ജീവശ്വാസം... നെഞ്ചിടിപ്പിലമരുന്നുണ്ട്...!! നിന്റെ ശ്വാസഗതിയുടെ ദ്രുതതാളം എന്നിൽ തുടികൊട്ടുന്നുണ്ട്...!! തണുവേറുംനിലാവുകളിൽ.. രാത്രി മഴച്ചാറ്റലുകളിൽ, രതിമൂർച്ചയിലമറുന്ന നിന്റെ വികൃതശബ്ദം... എന്റെ കാലിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന ചങ്ങലച്ചിലമ്പലിൽ നേർത്തു പോകുന്നു...!! ഉരഞ്ഞൂകീറിയൂർന്നു വീഴുന്ന രക്തത്തുള്ളികളുടെചൂടും, പച്ചിരുമ്പിന്റെ അസ്ഥികൾ പുളിപ്പിക്കും തണുപ്പും എന്റെ സിരകളെ നിദ്രയിലേയ്ക്കാഴ്ത്തിയിടാറുണ്ട്...!!

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഹൃദയം പൊള്ളുന്ന വാക്കുകളെയ്തു നീയെന്നെ ശരശയ്യയിലമർത്തുമ്പോൾ എന്നിൽ ചോരയും, കണ്ണീരുപ്പുംകലർന്നൊഴുകവേ... ആ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം ശ്വസിച്ച് നീ നിർവൃതിയിൽ ആറാടുന്നു...!! ഇനിയും നിന്റെ ഊഴമാണ്... ഇടറിവീണുകിടക്കുമെൻ ജീവനും... ചിതറിത്തെറിച്ച എന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളും പട്ടടയിലേയ്ക്കെറിയുക... കത്തിയമരും, ഹൃദയവും കണ്ണുകളും നിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞേക്കാം.. അവയെ ആവാഹിച്ച് നിന്റെ കിടപ്പറയിൽ കണ്ണാടിച്ചെപ്പിൽ പൂട്ടിയിടുക..!! നിന്റെവിരഹ വേളകളിൽ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി തെറിയും,ശാപവും ചൊരിയുക... ഹൃദയത്തെ തല്ലിനോവിക്കുക... അങ്ങനെ നിന്റെ മനോനില തിരികെ പിടിയ്ക്കുക...!! എന്റെ മരണത്തിനിപ്പുറവും നിൻവഴികളിലെന്നും ഞാനുമുണ്ട്...!! നിഴലായി അസ്ഥിത്വം ചോർന്നുപോയ പാഴ്നിലാവായ്...!! പ്രണയത്തിന്റെ മുൾക്കിരീടവും പേറി മുൾവഴികൾ താണ്ടുമൊരാത്മാവ്...!!

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ബിർച്ച് അഥവാ ഞാൻ അഥവാ നീ സീന ജോസഫ്

ഒന്നിലധികം തായ് തടികളിലൂന്നി ഏതിനം മണ്ണിലും വേരാഴ്ത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ നിന്റെ നാമം അതിജീവിത എന്ന് വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു ബിർച്ച്, നീയെന്നാൽ ഞാനാണ്, അവളും അവനുമാണ്, ആർക്കും വേണ്ടാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളുമാണ്, അവഗണിക്കപ്പെട്ട വാർദ്ധക്യമാണ്, അരികിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റപ്പെട്ടവരാണ്. ആൾക്കൂട്ട വിചാരണയ്ക്ക് മേലെ ഒരുനാൾ സത്യം തലയുയർത്തി നിൽക്കുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ സാമ്രാജ്യമാണ്! *ബിർച്ച്: പുറം തൊലി കൊഴിച്ചു കളയുന്ന ഒരിനം മരം

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മതങ്ങളും,ദൈവങ്ങളുമെവിടെ? മതമത്സരങ്ങൾ ഇന്നെവിടെ..? മതങ്ങളും,ദൈവങ്ങളുമെവിടെ മതമത്സരങ്ങൾ ഇന്നെവിടെ..?

മണ്ണും മനുജനുമിന്നിവിടില്ലാമനസിജമായൊരു ബന്ധങ്ങൾ. മനുകുലം ഇന്നീയുലകം മുഴുവൻ മലിനമതാക്കിനിറയ്ക്കുന്നു. തച്ചുതകർത്തീ പാരിടമെല്ലാം.

മനിതനെ മുഴുവൻ കാർന്നുതിന്നും മാറാവ്യാധികൾ തടയാനുലകിൽ അവതാരങ്ങളുമിന്നെവിടെ.? പലനൂറായിരം ഈവിധമുലകിൽ കണ്ടു വണങ്ങിയ ദൈവങ്ങൾ, അസുരക്ഷയ്ക്കായ് കേഴുന്നവരെ അറിയില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നു. കുമ്പിടുമേറെയുമെന്നും, മനസ്സിൽ കദനംചൊല്ലിക്കേഴും, കരയും കാണാൻകഴിയാ ദൈവങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ മൂടിയതെന്താവാം.?

കെട്ടിയുയർത്തീ ഹർമ്മ്യങ്ങൾ. വെട്ടിനിരത്തീ അടവികളെല്ലാം അരുവികളും മരുഭൂമികളായ്. പാടത്തൊരുപിടി ഞാറുനടാനായ് പാങ്ങുള്ളോരിന്നില്ലാതായ്. തൊടിയിലൊത്തിരി കായ്കറി നടുവാൻ തയ്യാറുള്ളവരില്ലിവിടെ. മണ്ണിനെ മലിനമതാക്കിയ മർത്യൻ മേടയിലിരുന്ന് കരയുന്നു വീടൊരു കാരാഗൃഹമായ് മാറ്റി, മാരിയകറ്റാൻ കേഴുന്നു.

നല്ലൊരു പാഠം ചെയ്തുപഠിക്കാം നല്ലൊരു നാളെയതാകീടാൻ... ഇനിയൊരു മാറ്റമതാകട്ടുലകിൽ ഇല്ല നശിക്കരുതീയുലകം. ഇല്ലൊരു രക്ഷയുമിനിയൊരുകാലം നല്ലവരായ് നാം മാറേണം. നല്ലത് ചെയ്യാൻ നല്ല മനസ്സായ് നല്ലൊരു സ്വപ്നം കാണേണം. നന്മകൾ ചെയ്തിട്ടീയുലകത്തിന് നല്ലവരായ് നാം മാറേണം. നന്മവരുത്തി തെറ്റുതിരുത്തി നല്ലവരായ് നാം മാറേണം.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഓർമ്മക്കൊരു വിരാമം ശ്രീദേവി നായർ , പൂനെ

ഓണക്കാലത്തോടി കളിച്ചുനടന്നാ.... മുറ്റത്ത് ഒരോർമ്മക്കായ് ഞാനിന്നു ചെന്നു നിന്നു. പൂമുഖമില്ല, അച്ഛന്റചാരുകസേരയില്ല, ഓടിട്ടവീടില്ല, ഓലമേഞ്ഞൊരു- കാലിതൊഴുത്തുമില്ല. ഓടികളിച്ച മുറ്റം നിറയെ കാടുപ്പിടിച്ചിപ്പോൾ കാണുവാൻ പറ്റാത്ത കാട്ടുചെടികൾ മാത്രം. നീന്തികുളിച്ചു രസിച്ചുകളിച്ചൊരാനീലജലാശയകുളക്കടവിലിന്ന് പായലും,പാടയും കെട്ടികിടക്കുന്ന നാറുന്നചീഞ്ഞ ഇലകളാൽ ജലം മൂടികിടക്കുന്നു. കാണുവാൻ പറ്റാത്ത കാഴ്ചകൾ കണ്ടപ്പോൾ കണ്ണിനു ശക്തിയില്ലാതെ പോയി. തൃക്കാക്കരപ്പനെ പൂജിച്ചാകാലവും പൂക്കളമിട്ടമുറ്റവും ഓർത്തപ്പോൾ, എൻ നെഞ്ചകം നീറി കരഞ്ഞുപോയി.

ആരോടുമൊന്നും ഉരിയാടാൻ ഇല്ലാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കും നേരം, ഒരുതേങ്ങൽ പിന്നിൽ നിന്നും കേട്ടപോലെ.... അത് ആറടി മണ്ണിൽ ശയിക്കു അച്ഛന്റെതേങ്ങലായെനിക്ക് തോന്നി. ഓർമയിലുള്ള സ്നേഹസൗധമേ... ഇന്നു നിനക്കി ഗതി എങ്ങിനെവന്നുപോയ്.. തെന്നലിൽ ചാറിയ മഴയിലാ – മറ്റാത്മാക്കളുടെ കണ്ണീരുത്തരമായിരുന്നു! എല്ലാം മറക്കുവാൻ, ശക്തിനല്കീടുവാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു ഞാൻ -പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഓർമകളെ എല്ലാം മാറ്റിനിർത്തി ഞാൻ പുതിയ ഒരു ഓണക്കാലത്തിനൊ രുങ്ങി.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മറന്നു പോയത്. സഞ്ജയ്നാഥ്

അപ്പോഴും അയാൾ ഓർത്തത് എന്തോ ഒന്ന് മറന്നുവെന്നാണ്. തിരക്കുകൾക്കിടയിലും അയാൾ കണക്കെടുത്തു പേഴ്സ്,മൊബൈൽഫോൺ,ടിഫിൻ ബോക്സ് ആസ്പിരിൻ ഗുളികകളുടെ പായ്ക്കറ്റ് മകന്റെ ആവശ്യത്തിനായി വാങ്ങിയ നോട്ട് ബുക്ക് മകളുടെ കേടുപാടുകൾ തീർത്ത ചെരിപ്പ് ഭാര്യയുടെ ലിസ്റ്റനുസരിച്ച് വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ ആര്യഭവനിലെ നെയ്യ്റോസ്റ്റ്. ഇല്ല,ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല. റോഡിലെ തിരക്കിൽ പലതവണ ബൈക്ക് നിർത്തി പരിശോധിച്ചു. വീട്ടിലേക്കുള്ള വെട്ടുവഴിയിലേക്ക് ബൈക്ക് തിരിക്കവേ ഒരാന്തലോടെ അയാൾ ബ്രേക്കമർത്തി. "മോനെ "എന്നൊരു ശബ്ദം ചുറ്റിലും കിലുങ്ങി. ഒരാശുപത്രി വരാന്ത ഭയം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി കാത്തിരിക്കുന്നൊരമ്മ.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നേർച്ച വെയ്ക്കപ്പെട്ട മുടി വിപിന്യ രേവതി

അധിക മൗനിയായ ഒരു പകൽ അതിന്റെ ആടകൾ അഴിച്ചു വെക്കുന്ന നേരം വിഷാദ ചുവയുള്ള ഒരു സന്ധ്യ വാതിൽ തുറന്നു. വെള്ളയിൽ ഇളം പച്ച ഇലകളുള്ള ഒരു പാവാട, പച്ചയും മഞ്ഞയും ഇടകലർന്നപൂക്കളുള്ള ബ്ലൗസ്, പച്ച സെറ്റ് വള, പിന്നെയോ ഒരു മഞ്ഞ റിബൺ. നാളെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ദിവസമായിരുന്നു. ഇരുട്ടിനു ഇത്ര തൂക്കലില്ല, അഞ്ചുവയസ്സുകാരിയുടെ കണ്ണിനതിലധികം. നിർത്താതെ നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെപതം പോലെ ഒറ്റക്കാഴ്ചയും അതിലമരാതെ. നേർച്ച വെച്ച മുടി ഇന്ന് ഊർന്നു വീണു. നാളെ കൂടി നാളെ കൂടി എന്ന കരച്ചിൽ അതിന്റെവക്കിൽ പിടിത്തമിട്ടില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങളല്ലേ, മുടിയല്ലേ വളരുന്നതല്ലേ ഈ മട്ടിലൊരു കാലം തലക്ക് കൊട്ടുന്നു.

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നിഴൽപ്പോര്

വിനേഷ് കെ.എൻ

ഞാനന്ന് വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. ഉച്ച തിളച്ചു വരുന്നത് വരെ പഴയ റേഡിയോ പൊട്ടിച്ചു അതിന്റെ സ്പീക്കറുകൾ പുറത്തെടുത്തു പുറകിലെ കാന്തത്തിൽ ഉരസി ചില ശബ്ദങ്ങളുണ്ടാക്കി നേരം കളയുകയായിരുന്നു. അത് മടുത്തപ്പോൾ കുളത്തിനടുത്തേക്ക് പോകാനായി ഉറച്ചു എഴുന്നേറ്റു. അമ്മ പൊത്തിവെച്ച ചോറെടുത്തുണ്ട് പതിയെ പുറത്തിറങ്ങി. ചായ്പ്പിന്റെ തൂണിനു മുകളിൽ വെച്ച ചൂണ്ടയെടുത്തു മണ്ണിര കിളക്കാനായി മൂർച്ചയുള്ള ഒരു കൊള്ളിയുമെടുത്തു കുളത്തിനരികിലേക്ക് നടന്നു. കുളത്തിലെ വെള്ളമൊഴുകുന്ന തോട് നീണ്ടു പോകുന്നത് കവുങ്ങുകൾ ഇടതൂർന്നു നിൽക്കുന്ന തോട്ടത്തിലൂടെ വയലിലേക്കാണ്. വെയിൽ ചിതറിമാത്രം വീഴുന്ന ഒരിടമായിരുന്നു ആ കവുങ്ങിൻ തോട്ടം. അടക്ക പറിക്കാർ അഭ്യാസങ്ങൾ കാട്ടുന്ന കവുങ്ങുകൾ ആകാശത്തെ തൊട്ടു നിൽക്കുന്നു. തോട്ടിലെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. നോക്കുമ്പോൾ അതിൽ ചെറിയ പരലുകളും ഏട്ട മത്സ്യങ്ങളും ചിറകുകൾ കുടഞ്ഞു ഒഴുകുന്നു. ഒരു കവുങ്ങിൻ ചുവടിനു കുറച്ചു പിന്നിലായി, ബലം കുറഞ്ഞ മണ്ണിൽ മണ്ണിരയെ കുത്തിയെടുക്കുമ്പോൾ തോട്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ ഒരു പ്രതിബിംബം. പെട്ടെന്ന് ഒരു കവുങ്ങിൻ പാള താഴെ വീണു. ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ വെള്ളം വൃത്തങ്ങളായി ഓളങ്ങളെ അനക്കി. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ആരുമില്ല. ഞാൻ ഭയത്തോടെ ചുറ്റിലും പരതി. അപ്പോൾ ചെറിയ കാറ്റിനൊപ്പം ഒരു ചളി മണം എന്നെ കടന്നു പോയി.

പിടയ്ക്കുന്ന മണ്ണിരകളെ ചേമ്പിലയിൽ പൊതിഞ്ഞു ഞാൻ നേരെ കുളത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ചൂണ്ടയിൽ പിടയ്ക്കുന്ന മണ്ണിരയെ കൊളുത്തി കുളത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കാത്തിരുന്നു. അപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ വലിയൊരനക്കം. മണ്ണിന്റെ നിറമുള്ള ഒരു തോർത്തുമുടുത്തു കറുത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ ആരുമിറങ്ങാത്ത കുളത്തിലെ അങ്ങേയറ്റത്ത് വെള്ളം കയറുന്ന ഒരു മടയിലേക്ക് വലിയൊരു മത്സ്യത്തെപ്പോലെ നൂണു കയറുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം രണ്ടാമകളെ കയ്യിലെടുത്തു അയാൾ കരയിലേക്ക് നീന്തി വന്നു. ഞാൻ പേടിച്ചു ദൂരേക്ക് മാറി.. കരയിൽ വെച്ച കുട്ടയിൽ അവറ്റകളെ ഇട്ടു വീണ്ടും അയാൾ മടയിലേക്ക് നൂണു. കയ്യിലുള്ള ചൂണ്ടയുടെ അറ്റം അവിടത്തെ തെങ്ങിന് ഭദ്രമായി കെട്ടി ഞാനാ കൂട്ട നോക്കാൻ പോയി. നോക്കിയപ്പോൾ നാലഞ്ച് ആമകൾ തലയുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കാതെ വളരെ അലസമായ വെയിൽ കൊണ്ട് കിടക്കുന്നു.. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. പരിസരങ്ങളിലൊന്നും ആരുമില്ല. ആമയെ അയാൾ പിടിക്കാൻ പോകുന്നത് കാണാനുള്ള കൗതുകത്തിൽ മാത്രം ഞാനവിടെ പേടിയുണ്ടായിട്ടും പിന്നെയും നിന്നു. എങ്കിലും അയാളുടെ ചില നോട്ടങ്ങൾ എന്നിൽ ഭയത്തിന്റെ ഓളങ്ങൾ വെട്ടിച്ചു. കുളം അയാളുടെ നടത്തത്തിൽ പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു. അരികിലുള്ള കണ്ടലുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നും കുളകോഴികളും വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന പേരമരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ നിന്നും ഒരു മരംകൊത്തിയും ചില ശബ്ദങ്ങളോടെ മറഞ്ഞു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഞാൻ പതിയെ അയാൾ കാണാത്ത വിധം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. വെറുതെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോഴുണ്ട് അയാളെന്റെ പിന്നാലെ.. ഞാൻ നടത്തത്തിനു വേഗം കൂട്ടി. ചൂളം വിളിക്കുന്ന തരത്തിൽ അയാളോരൊച്ചയിട്ടതും ഞാൻ ഓടി. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടേ നിന്നുള്ളൂ. വീട്ടിൽ കയറി വാതിലടച്ച്‌ദീർഘ നിശ്വാസമെടുത്തു. പുറകു വശത്തെ വാതിലിന്റ കൊളുത്തു അത്ര ഭദ്രമല്ലായിരുന്നു. ഒരാൾക്ക് തള്ളിയാൽ തുറക്കാം. സിമന്റുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ജനലിലൂടെ ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ആരെങ്കിലുമുണ്ടെയെന്നു എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി. എവിടെയും ആരുമില്ല. നട്ടുച്ച നേരം ഒരു രാത്രിയേക്കാൾ ഏകാന്തമായ ഒന്നാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കട്ടിൽ ഞാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ഉന്തി വാതിലിനു അരികിലെത്തിച്ചു. പിന്നെ ചില പാത്രങ്ങൾ, ഒരു കസേര തുടങ്ങിയവും വെച്ചു. അയാളുടെ വരവും കാത്തിരുന്നു. മണിക്കൂറുകൾ അങ്ങനെ കടന്നു പോയപ്പോൾ എപ്പോഴൊ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഏറെ നേരത്തിനു ശേഷം മുൻവശത്തെ വാതിലിൽ ശക്തിയായ ഒരു മുട്ട് കേട്ടൂ. അമ്മയുടെ വലിയ ഒച്ച. വാതിൽ തുറന്നതും കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് ഒരടി വീണു. കട്ടിൽ എന്റെ പരമാവധി ശക്തിയെടുത്തിട്ടും തിരിച്ചു നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്ന് വൈകുന്നേരം കൂട്ടുകാരനുമൊത്ത് വയലിൽ ചളി കൊണ്ട് പരസ്പരം എറിഞ്ഞു കളിക്കുമ്പോൾ എനിക്കയാളെ വീണ്ടും ഓർമ്മ വന്നു. ഞാൻ അവനോട് അയാളെപ്പറ്റി വിവരിച്ചു.

അയാളുടെ കറുത്ത ദേഹം, കൂർത്ത കണ്ണുകൾ, വെയിലിൽ തിളങ്ങിയ കഷണ്ടി തല, മടയിലേക്കുള്ള നൂണ് പോക്ക്, ആമകളുടെ കിടപ്പ്, എന്റെ ഓട്ടം. അങ്ങനെ ഒരാളില്ലെന്നായി അവൻ. എനിക്ക് പാതി വിശ്വാസമായി. കാരണമുണ്ട്. ശരിക്കും അവനറിയാത്ത ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ കാണാത്ത നാട്ടിന്റെ ഓരങ്ങൾ അവനറിയാം. അനേകം പ്രേത കഥകൾ, ഡ്രാക്കുള, അത്ഭുത വാനരന്മാരായിപ്പോയ കുട്ടികൾ അങ്ങനെ പലതും. എന്നിട്ടും പേടിപ്പിക്കാതെ പേടിപ്പിച്ചു പകൽ വെയിലിൽ ഇരുന്ന് സ്വപ്നം കാണുന്ന എന്നെ അവൻ കളിയാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. അയാൾ കയറിപ്പോയ മട കാണിക്കാനായി ഞാൻ അവനെയും കൂട്ടി നടന്നു. അപ്പോഴാണ് ഇട്ടു വെച്ച ചൂണ്ടയുടെ കാര്യമോർത്തത്. മട ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യന് ഒരിക്കലും അതിൽ കേറാൻ കഴിയില്ലെന്നായി അവൻ. ഞങ്ങളുടെ തർക്കം തുടരുന്നതിനിടെ ഞാൻ ചൂണ്ട വലിച്ചു. ഞങ്ങളെക്കാൾ ശക്തിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഒരു വലി. കുളത്തിന്റെ തിട്ടയുടെ അടിയിലേക്ക് പോയ തെങ്ങിന്റെ വേരുകൾക്കിടയിൽ ചൂണ്ട കുടുങ്ങി. പ്രയാസപ്പെട്ട് ഞങ്ങളതിനെ അഴിച്ചെടുത്തു വലിച്ചു കയറിയപ്പോൾ അതുവരെ കാണാത്ത അത്രയും വലിപ്പമുള്ളൊരു മീൻ. കരയിൽ നിന്നും അത് വല്ലാതെ പിടച്ചു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞങ്ങൾ പകച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അപ്പുറം പാറോത്തിലക്കാടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഒരനക്കം. ഓടാൻ കഴിയാതെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കുമ്പോൾ പാറോത്തിലെക്കാടിന്റെ വശത്തുള്ള ചെറിയ മടയിൽ നിന്നും പാമ്പ് കണക്കെ ആ മനുഷ്യൻ ഇഴഞ്ഞു വന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

തുപ്പല് വറ്റി നിന്ന ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചൂണ്ടലിന്റെ അറ്റം പിടിച്ചു വാങ്ങി മീനിനെ കയ്യിലെടുത്തു. അതിന്റെ വായ തുറന്നു പിടിച്ചു ചൂണ്ടകൊളുത്ത് പുറത്തെടുത്തു മീനിനെയും എടുത്തയാൾ അതിവേഗം നടന്നു. ഞങ്ങൾ കാലുകൾക്ക് ബലമില്ലാതെ തരിച്ചു നിന്നതേയുള്ളൂ. പിന്നീടൊരിക്കലും ചെറുപ്പത്തിൽ ഞങ്ങൾ ആ മനുഷ്യനെ കണ്ടില്ല. നടന്നതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ അതൊ സത്യമോ എന്ന ചിന്ത ഞങ്ങളെ ഏറെ നാൾ അലട്ടി. ഓരോ അനക്കങ്ങളിലും ഭൂമിയിലെ ഏതെങ്കിലും മടകളിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുന്ന അയാളെ ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു. പിന്നെ ഞങ്ങളത് മറന്നു. എന്നാൽ കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തുടർച്ചയായ ചില ദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയുടെ അറ്റത്ത് വെച്ച് മട നൂണ് പോകുന്ന മനുഷ്യനെ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. പിന്നെ ഒരിക്കലും മായാത്ത വിധം അയാളും ആമകളും ആ കുളവും മീനിന്റെ പിടപ്പും എന്റെ ഓർമ്മകളുടെ മേൽ കസേരയിട്ടിരുന്നു.

ഈയടുത്തു ഒരുച്ചയ്ക്ക് വീട്ടിൽ ഊണ് കഴിഞ്ഞു പുറത്തെ കസേരയിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ രൂപ സാദൃശ്യമുള്ള ഒരു വൃദ്ധൻ യാചകനായി നടന്നു വരുന്നു. വിവരിക്കാനാകാത്ത ഒരു ഭയത്തിന്റെ രശ്മികൾ എന്റെ നേർക്കപ്പോൾ വന്നു പതിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരു കുട്ടിയെക്കണക്കെ ഞാൻ വീടിനകത്തേക്ക് കയറി

മിന്നൽകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇരുളിന്റെ ആർദ്രമായ രാക്കിളിപ്പാട്ടുപോലെ... മൗനത്തിന്റെ താഴ്‌വാരത്തിലെവിടെയോ തിരസ്‌കാരത്തിന്റെയോ ഒറ്റപെടലിന്റെയോ നോവിൽ തനിച്ചായ ഒരുവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചവൻ..... അവൾക്കവൻ ഗന്ധർവ്വനായിരുന്നു ..... അവൾക്ക് ചുറ്റും പലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം നിറച്ചവൻ..... നക്ഷത്രങ്ങൾ അണഞ്ഞുപോയ ആകാശത്തിലെ ഇത്തിരിവെട്ടം പോലെ... ഇലകൾ കൊഴിയുന്ന നിശബ്ദതപോലെ.... അവന്റെ ഓർമ്മപുസ്തകത്തിലെ മയിൽപീലി തുണ്ടായ്അവൾ മാറി.... വർണങ്ങളുടെ ലോകത്തു നിറഞ്ഞുല്ലസിച്ച അവനിലെ ചിത്രകാരന്.... നിറമേതുമില്ലാത്ത അവൾ വർണമായ് മാറി..... പരസ്പരം കാണുമ്പോൾ നൽകുവാനായ് നിലാവിനെ ഹൃദയത്തിൽ കരുതി ...... സ്നേഹത്തിന്റെ എഴുജൻമം ഏതാനും ദിനങ്ങൾ കൊണ്ട് പറയാതെ പറഞ്ഞു തീർക്കേ..... സ്വന്തംലോകം തേടി ഗന്ധർവ്വൻ യാത്രയായി..... .... കണ്ണീരിൽ മറഞ്ഞ കാഴ്ചകളുടെ ദിശ തേടി അലയവേ.... ഓർമ്മകൾ ആത്മാവിന്റെ തുറന്ന വാതിലിലൂടെ നിശബ്ദമായി കടന്നുപോയി ... സഫലമാവാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ പവിഴമല്ലിയായി പുനർജനിക്കുന്നതും കാത്ത്.... മൗനത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ പൊഴിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കവിതകൾ തീർത്ത്... പരസ്പരം പറയാതെ പറഞ്ഞും കാണാതെ കണ്ടും ... നീലിമയാർന്ന കടൽ പോലെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങൾ ഉള്ളിൽ നിറച്ച് അവൾ കാത്തിരുന്നു... ഇടക്കെപ്പോഴോ വാക്കുകളിൽ അവൻ നൽകുന്ന ഇളം തണുപ്പിൽ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ നിലാവുതിർന്നു... നിന്നെക്കാൾ മധുരമായ് മറ്റൊന്നില്ലെന്നു പതിയെ മൊഴിയവേ..... മുന്നിൽ നിറയുന്ന സത്യത്തെ കണ്ടവൾ വെറുതെ പിന്നെയും പുഞ്ചിരിച്ചു.

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പെണ്ണൊരുത്തി രശ്മി വെൺമണി ഡാ...നോക്കെടാ നമ്മുടെ സുന്ദരി യക്ഷി പോകുന്നു മുട്ടറ്റം മുടിയും നീല മിഴിയ യഴകും വെണ്ണ തോൽക്കുന്ന മേനി യഴകും ഉള്ള ശാലീനസുന്ദരി... ചെക്കൻമാർ ഓവുപാലത്തിലിരുന്നു നീട്ടി ചൂളം വിളിച്ചാൽ ദാവണി കേറ്റികുത്തി ആരാടാ ചൂളം വിളിച്ചത്?? എന്ന് തന്റേടത്തോടെ ചോദിക്കുന്ന ആണിനും പെണ്ണിനും പോന്നവളായിരുന്നു ശ്രീലക്ഷ്മി. പാടത്തും പറമ്പത്തും ഓടി നടന്നും കുശാലാന്വേഷണം നടത്തി കുട്ടികളോടൊപ്പം ചിരിച്ചുല്ലസിച്ചു ആ നാടിന്റെ കണ്ണിലുണ്ണിയായവൾ ... ശ്രീലക്ഷ്മി....പെണ്ണൊരുത്തി അവളായിരുന്നു... തന്റെ മുഖത്തിന്റെ ഭംഗിയും കണ്ണുകളുടെ തിളക്കവും നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ അവൾ നില കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിൽ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു..മൊബൈലിൽ മെസ്സേജ് വന്ന സൗണ്ട് കേട്ടു അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു.. മനു..അവനാണ് തന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരൻ തന്റെ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും ഒക്കെ പങ്കു വെക്കുന്ന ഒരു തണൽ മരം. ഭാര്യയും മക്കളും ഒക്കെയായി വെസ്റ്റ് ഹില്ലിലാണ് താമസം.. താനാണ് മനുവിനെ കാണണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത്... അതും മിഠായി തെരുവിൽ വെച്ചുകാണാം എന്ന് മനു ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്.. പെട്ടെന്ന് സാരി വലിച്ചു വാരി വലിച്ചു ചുറ്റി, വീട് പൂട്ടി ബസ്സ്റ്റോപ്പിലേക്കു നടന്നു.ആദ്യം വന്ന ബസ്സിന്‌കൈ കാണിച്ചു അത് മാനാഞ്ചിറക്കുള്ള ബസ്സ് ആയിരുന്നു ബസ്സിറങ്ങി മിഠായി തെരുവിലൂടെ മുന്നോട്ടു നടന്നു..

ചേച്ചി, ഏതെടുത്താലും 150രൂപ ..അവൾ പിഞ്ചി തുടങ്ങിയ ഹാൻഡ് ബാഗ് തുറന്നു നോക്കി.. ആകെ ഉള്ളത് 100 രൂപ..50 രൂപ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പുതിയ ഒരെണ്ണം വാങ്ങാമായിരുന്നു... അവളോർത്തു.. പണ്ട് അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു മിഠായി തെരുവിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ബേക്കറികളിലേക്കാവും തന്റെ നോട്ടമെത്തുക.. കോഴിക്കോടൻ ഹൽവയുടെയും ചിപ്സിന്റെ യും രുചി ആസ്വദിക്കാൻ.. രണ്ടുമൂന്നു ബേക്കറികളിൽ കയറി ഇറങ്ങുമ്പോഴേ വയറു നിറയും മനസ്സും.. എത്രവിധം ഹൽവകൾ ആണെന്നോ പച്ച, ചുമപ്പു, മഞ്ഞ, ഓറഞ്ചു, വെള്ള, കറുപ്പ്,... രുചികളോ... കാരറ്റ് , കാന്താരി, ചക്ക,ഇളനീർ, ഇഞ്ചി എന്നുവേണ്ട വിവിധങ്ങളായ രുചിയുടെ പല രൂപങ്ങൾ..മൂന്നു നാലു പാക്കറ്റ് ഹൽവ വാങ്ങിച്ചിട്ടേ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോകാറുള്ളു ചേച്ചിമാരുടെയും അണ്ണന്മാരുടെയും ഒക്കെ ഇഷ്ടങ്ങൾ അമ്മക്ക് നന്നായി അറിയാം... അതെല്ലാം ഒരു കാലം അമ്മ കൂടെ ഇല്ലാതായിട്ട് നീണ്ട മുപ്പത്തി രണ്ട് വർഷങ്ങൾ..കണ്ണുനീർ അവളുടെ കാഴ്ചക്ക് മങ്ങലേൽപ്പിച്ചു.. പെട്ടെന്ന് തൂവാല എടുത്തു അവൾ മുഖം തുടച്ചു... മിഠായി തെരുവിലെ അറ്റത്തുള്ള മരത്തണലത്തു പോയി ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു, ദൂരെക്ക് നോക്കിയിരുന്ന അവൾക്കു മുൻപിലൂടെ ജീൻസും ടോപ്പും അണിഞ്ഞ രണ്ട് ന്യൂജൻ തരുണീമണികൾ ആർത്തുല്ലസിച്ചു നടന്നുപോയി.. ഇപ്പോഴാണ് തനിക്കും ഇവരുടെ പ്രായമെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഒരു കുടുബജീവിതത്തിനെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമായിരുന്നില്ല...

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കുറെ നേരം മനു മിണ്ടാതിരുന്നു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു... ശരി മോഹനേട്ടനും മക്കളുടെം കൂടെ ഇനി നീ കഴിയണ്ട.. അവർ തനിച്ചു താമസിക്കട്ടെ.. നിന്നെ ഞാൻ എവിടേലും പെയിങ് ഗസ്റ്റ് ആയി താമസിപ്പിക്കാം പോരെ.,.. അവർ നിന്നെ ദ്രോഹിക്കുവല്ലേ നീ തനിച്ചു താമസിച്ചു ജോലി ചെയ്തു കാശു സമ്പാദിക്കു... ഇന്നിനി നീ തിരിച്ചു പോകണ്ട മനു ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചു..

പെട്ടെന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മി ചാടി എഴുന്നേറ്റു.. എനിക്ക് പോണം മനു... മോഹനേട്ടനും പിള്ളാരും എന്നെ കണ്ടില്ലേൽ വിഷമിക്കും.. അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി അവൾ മുന്നോട്ടു നടന്നു... ലക്ഷ്മി നിൽക്കു.. ഊണ് കഴിച്ചിട്ട് പോകാം.. അവൾ അതൊന്നും കേട്ടില്ല... അവളുടെ മനസ്സുമുഴുവൻ നിറഞ്ഞത് മോഹനേട്ടനും മക്കളും അവരുടെ ആ കൊച്ചു ലോകവും മാത്രമായിരുന്നു.

ചെറുകഥ

നെടുനീളൻ വരാന്തയിൽ ഉത്തരത്തിലായി തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഭസ്മകൊട്ടയിൽ നിന്ന് അല്പം ഭസ്മമെടുത്ത് കാലം ഞൊറിഞ്ഞെടുത്ത നെറ്റിയിൽ നീളത്തിൽ ഒരു വര വരച്ചു. മിനുസവും മൃദുലവുമായ തൊലിപ്പുറം അസ്ഥികളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ തുങ്ങിയാടുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈക്കുള്ളിലാക്കിയ ഊന്നു വടിയിൽ താങ്ങി തന്റെ ശരീരത്തെ ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ വിശ്രമത്തിനായി ഇട്ടു. ഇരട്ട തൂണുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് കൈനീട്ടിയെടുത്ത പത്രം കാഴ്ചവറ്റിയ കണ്ണുകൾക്കടുത്തേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ചു പതിവ് രീതികളിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് പോലെ കുറെ നേരം അങ്ങനെ കിടന്നു. താഴെ തൊടിയിലായി തേങ്ങ അടർന്നുവീണത് പോലെ ശബ്ദം കേട്ടതും അകത്തേക്ക് നോക്കി ദേവിയെ വിളിച്ചു. അവൾക്ക് പകരം മാളവികയാണ് വന്നത്.

എന്താ മുത്തശ്ശാ.... ആഹാ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു സുന്ദരനായല്ലോ... അവൾ പത്മനാഭ കുറുപ്പിന്റെ കവിളുകളിൽ അരുമയോടെ ഉരസി, കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി പറ്റിച്ചേർന്ന് നിന്നു. നല്ല മണം. അവൾക്ക് കുഴമ്പ് മണത്തു. നിൻ്റെ അമ്മയെവിടെ...? അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി ജോത്സ്യനെ കാണാൻ പോയിരിക്കുവാ, പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നതിൻ്റെ ദിവസം കുറിക്കാൻ. തൊടിയിലൊരു തേങ്ങ വീണു. നീ ഇറങ്ങി അതെടുത്തിട്ട് വാ.... കൂടെ രണ്ട് തളിർവെറ്റില നുള്ളാൻ മറക്കല്ലേ, എനിക്കൊന്ന് മുറുക്കണം. മടങ്ങി വന്നു പാക്ക് കൂടി ചതച്ച് തരണം.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വൃത്തിയായി അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ചെല്ലത്തിൽ നിന്ന് നാലായി മുറിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന അടയ്ക്കയും പേനാകത്തിയുമെടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൊണ്ടു അതിലെ പൂപ്പൽ കളഞ്ഞ് അല്പം പുകയിലയും മുറിച്ചു, വിരൽ തുമ്പിൽ ചുണ്ണാമ്പും എടുത്തു അവളെയും കാത്തിരിപ്പായി. അപ്പോഴാണ് അതുവഴി ഓടുന്ന കുഞ്ഞുട്ടനെ കണ്ടത്. ഇവിടെ വാടാ, ഇതൊന്ന് ചതച്ചു താ..., മാളിവക ആ വഴിക്ക് പോയന്ന് തോന്നുന്നു. മുത്തശ്ശന് പെൻഷൻ വരുമ്പോൾ പത്ത് രൂപ നിനക്ക് തരാം. അപ്പൂപ്പാ... ന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടു അവൻ ഓടി വന്ന് ആ വൃദ്ധൻ്റെ വയറ്റിലേക്ക് ചാടികയറി, താഴെയിറങ്ങടാ... തെമ്മാടി... ഇപ്പോൾ നിൻ്റെ സുനാപ്പി മുറിഞ്ഞു പാേയേനേ. ശാസിക്കുന്ന മട്ടിൽ അവനെ അരുമയോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് തൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ച് കിടത്തി.

തളിർവെറ്റിലയുമായെത്തിയ മാളവികയും കുഞ്ഞുട്ടുനും തമ്മിൽ പാക്ക് തല്ലാൻ തർക്കമായി, കളിയും ചിരിയുമായി മുത്തശ്ശനും പേരകുട്ടികളും കൂട്ടുകുടിയിരുന്നതും ദേവിക കയറിവന്നു. അടുത്ത ഏഴിനാണ് നമ്മൾ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നത്. കൈയ്യിലെ കുറിപ്പടി അവൾ അദ്ദേഹത്തെ ഏൽപ്പിച്ചു. ഇത്ര അത്യാവശ്യം എന്താ... കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് പോരായിരുന്നോ...? പണികഴിഞ്ഞ് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചധികം നാളുകളായില്ലേ, ആളുകൾ അതുമിതും പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. അപ്പൂപ്പൻ ഇവിടുള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ പുതിയവീട്ടിലേക്കു താമസം മാറാത്തതെന്നൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരു വിഷമം.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കുറച്ച് നാളെങ്കിലും അപ്പൂപ്പനും പുതിയ വീട്ടിൽ താമസിക്കേണ്ടേ. ഈ ചാരുകസേരയും മുറുക്കാൻ ചെല്ലവുമൊക്കെ അങ്ങോട്ടേക്ക് മാറ്റാം, അതോർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട. അപ്പൂപ്പന്റെ അച്ഛൻ പണിത വീടല്ലേ.... ഇതിന്റെ കഴുക്കോലുകളൊക്കെ ഒടിഞ്ഞ് തുടങ്ങി. ഒരു മഴക്കാലം കൂടി താങ്ങാനുള്ള കരുത്തില്ല. തട്ടിൻ പുറത്താകെ എലികളാണ്. എലിമൂത്രം ഇറ്റ് വീഴുന്നുണ്ടോന്ന് സംശയമുണ്ട്. നമുക്ക് പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് മാറികൊണ്ട് മേൽക്കൂര പാെളിച്ച് പുതിയ മേൽക്കൂര കയറ്റാം. മ്മ്.. ഒന്ന് മൂളി പാത്മനാഭകുറിപ്പ് മൗനിയായി. ഇത് കാണുമ്പോൾ തോന്നും അമ്മയെയും അമ്മൂമ്മയെയും ഇവിടെ തൊടിയിലുപേക്ഷിച്ച് നമ്മൾ നാടുവിട്ട് പോവുകയാണെന്ന്. പത്ത് ചുവട് വച്ചാൽ എത്തുന്ന പുതിയ വീട്ടിലേക്കാണ് മാറുന്നത്. ഇവിടെ പുതുക്കിപ്പണിതിട്ട് അപ്പൂപ്പന് വേണവെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വരാമല്ലോ... കൂട്ടിന് കുഞ്ഞൂട്ടനും വരും... അല്ലേടാ, ഞാൻ വരില്ല, അവൻ അമ്മയുടെ ചുരിദാറിൻ തുമ്പിൽ തൂങ്ങി.

കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു. തുടർന്ന് സന്തതസഹചാരിയായ ഊന്ന് വടിയിൽ തുങ്ങി വൃദ്ധൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക്‌നടന്നു. വൃത്തിയും മനോഹരവും സുഗന്ധ പൂർണവുമായ മുറി. കഴിഞ്ഞ 94 വർഷമായി തന്റെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾക്കൊപ്പമുണ്ടായിരിന്നിടം, ആദ്യമായി അവളെ അറിഞ്ഞിടം, സന്തോഷത്തിൻ്റെ മർമ്മരങ്ങളും സങ്കടത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പുകളും സ്വീകരിച്ച ചുവരുകളിൽ അരുമയോടെ തലോടി, ജനൽ പാളിയിലൂടെ തൊടിയിൽ അവളുറങ്ങുന്ന തെങ്ങിനെ നോക്കി, മേശമേൽ കൈകൾ താങ്ങി കട്ടിലിലേക്ക് പതിയെ ചാഞ്ഞു. കൈയ്യെത്തും ദൂരത്താ​ായി മേശയും കസേരയും. മേശയിൽ ഗീതയും ഭാരതവും ഡയറികളും. കസേരയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തറയിൽ കാലുകൾ തട്ടാതിരിക്കാനായി സ്ഥാനം തെറ്റാത്ത ചവിട്ടി. മുറിക്ക് അലങ്കാരം പോലെ മൂലയിലൊരു പെട്ടകം അതിൽ അലക്കിവെളുപ്പിച്ച മുണ്ടും ബനിയനും. ചിട്ടയായ ജീവിതം കാലുകൾക്ക് അല്പം ബലക്കുറവ് കൈകൾക്ക് വിറയൽ ശരീരത്തിന് പ്രായത്തിൻ്റെതായ വിഷമതകൾ. അസുഖങ്ങളൊന്നും ബാധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കുറുപ്പ് പുറത്തെ കുളിമുറിയിലേ കുളിക്കൂ. വാശിയല്ല അത്ര ദൂരമെങ്കിലും നടക്കാനായുള്ള ആഗ്രഹം. വൈകുന്നേരം മുറ്റത്ത് ചെറുതായി ഉലാത്തുന്നതുപോലും മോളുടെ മകളായ ദേവിക്ക് ഭയമാണ്, വീണു പോയാൽ അവളുടെ ദിവസത്തിൻ്റെ ഒരുഭാഗം തനിക്ക് കൂടി മാറ്റേണ്ടി വരില്ലേയെന്ന ഭയം. എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടുന്ന സന്ധ്യാസമയത്ത് അവർക്കൊപ്പം ഇത്തിരി നേരമിരിക്കാൻ വേണ്ടി ടിവിയുടെ മുന്നിൽ പത്മനാഭക്കുറുപ്പുംഎത്തും.

അമ്മാ... എന്നെ വിടല്ലേ അമ്മ. കണ്ണട ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ച് ആ കുറിപ്പടി വായിച്ചു ഉറപ്പുവരുത്തി. മുണ്ടിൻ്റെ കോന്തലയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്കിൻ്റെ പൊതിയെടുത്ത് നാലുവശത്തേക്കും തുറന്ന് അതിൻ്റെ പല അടുക്കുകളിൽ നന്നായി മടക്കി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നോട്ടുകൾക്കൊപ്പം നാലായി മടക്കി കുറിപ്പടിയും സൂക്ഷിച്ചു വച്ചു. പുറത്തെ കുളിമുറിൽ മുറുക്കിപിഴിഞ്ഞ് വച്ചിരിക്കുന്ന പത്മനാഭക്കുറുപ്പിൻ്റെ തോർത്തും മുണ്ടുമെടുത്ത് വിരിക്കുന്നതിനായി ദേവിക പുറത്തേക്ക് പോയി.

തൻ്റെ ലോകം എത്ര വലുതായിരുന്നു. ആവൃത്തത്തിൻ്റെ വ്യാസം കടലിനോളം വ്യാപ്തിയും ആകാശത്തോളം നീളവുമുള്ളതായിരുന്നു. യാത്രകളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന കാലത്തു സൂര്യനസ്തമിക്കാത്തിടവും സൂര്യനുദിക്കാത്തിടവും കണ്ടു, കാടും മലയും മരുഭൂമിയും കീഴടക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ നാടും കൂടും മറന്നലഞ്ഞു. സുഹൃത്തുക്കളെയും യാത്രകളെയും മത്സരിച്ച് പ്രണയിച്ചു ഒരിക്കൽ കൂടെ കുട്ടിയവരെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല അവരെല്ലാം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കണ്ടസ്ഥലങ്ങളും പരിചയപ്പെട്ട ആൾക്കാരുമെല്ലാം മറവിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കുടിപള്ളിക്കൂടത്തിലെ അച്യുതനും, കരുണനും, ഫിഫ്ത് ഫോമിലെ ഉണ്ടക്കണ്ണി ഭാർഗവിയും വിക്കൻ മുഹമ്മദും, സിക്സ് ഫോമിലെ കോങ്കണ്ണൻ ജനാർദ്ദനനും, തോമസും പിന്നെയങ്ങോട്ട് പഠനത്തിനും ജോലിക്കും യാത്രയ്ക്കുമൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന അറപ്പുരയിലെ കൃഷ്ണനും അടുത്ത വീട്ടിലെ ജാനമ്മ... ഓ അവൾ ജാനമ്മ ടീച്ചർ ആയിരുന്നല്ലോ... പിന്നെ തൊടിയിലും തൊഴുത്തിലും പണിക്ക് വന്നിരുന്ന ഗോപി, തങ്കപ്പൻ, എല്ലാവരും പോയി തൻ്റെ കൂട്ടുകാരിയും ഭാമയുടെ അമ്മയുമായ ലക്ഷ്മിയും പിന്നാലെ ഭാമയും എല്ലാവരും പോയി, വന്നു വന്ന് മിച്ചം താൻ മാത്രമായി. അറുപതിൽ ഉദ്യോഗമവസാനിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൃഷിയും രാഷ്ട്രീയവുമായി കൂടി. മീറ്റിംഗുകളിലും കമ്മിറ്റികളിലും പരിചിത മുഖങ്ങളുടെയെണ്ണം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുന്ന കാഴ്ച പതിവായതോടെ അവിടേയ്ക്കുള്ള യാത്രകളും കുറഞ്ഞു. അവർ സംസാരിക്കുന്നതൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലാകാതെയുമായി. കൊറോണ വൈറസ് വന്നു പോയതോടെ ചെറു യാത്രകളും നിലച്ചു. പഞ്ചായത്ത് കെട്ടിടത്തിൽ നടത്തിയിരുന്ന യോഗയിൽ പതിവായി പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത് മൂന്നുവർഷംമുൻപ് നിർത്തി. യോഗാചാര്യൻ ജോർജിന് മുൻപേ അവൻ്റെ മകൻ മരിച്ചതോടെ ആ ക്ലാസ് പിരിച്ച് വിട്ടു. വയോധികർക്ക് ആശ്രയ കേന്ദ്രമായിരുന്ന അതും അങ്ങനെ നിലച്ചു. വ്യാസം ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി വന്നു റോഡിലിരിക്കുന്ന അലിയാരിൻ്റെ ചായക്കട വരെയായി. ചെല്ലപ്പനും ശിവരാമനുമൊപ്പം ചായയും കുടിച്ച് കൊച്ചു വർത്തമാനവും പറഞ്ഞ് ഇത്തിരി നേരമവിടെ ഇരിക്കും. അന്തിചോപ്പ് പടരുന്ന ആകാശത്തിലെ പറവകൾ കൂടണയുന്നതും നോക്കി ഞങ്ങളും കൂടണയും. ആറുമാസം മുമ്പ് ശിവരാമൻ പോയതോടെ ആ യാത്രയും നിർത്തി. പതിയെ നടത്തം മുറ്റത്തിന്റെ നാലു കോണുകൾക്കുളളിലാക്കി. എൻ്റെ വൃത്തത്തിന്റെ വ്യാസവും എനിക്കറിയാവുന്നവരുടെ എണ്ണവും

ആനുപാതികമായി വരുന്ന അവസ്ഥ. രണ്ടു മാസം മുൻപ് വരെ ചെല്ലപ്പൻ വടിയും കുത്തി നടന്ന് എൻ്റെ മുറ്റം വരെ വരുമായിരുന്നു. അവനും കിടപ്പിലായെന്നറിഞ്ഞു ഇനിയൊരു കൂടിക്കാഴ്ച കാണില്ല. ചെല്ലപ്പനുമായുള്ള ബന്ധം സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞിരുന്നു, എന്റെ പെൻഷൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചായി. അച്ഛനും, അമ്മയും, ഭാര്യയും, മകളും, കൂട്ടുകാരും, അടുത്ത തലമുറയും മടങ്ങി തുടങ്ങി. അതിനടുത്ത തലമുറയോട് തനിക്ക് എന്താണ് സംസാരിക്കാനുള്ളത്. അതിനും അടുത്ത തലമുറയിലുള്ള മാളവികയും കുഞ്ഞൂട്ടനുമാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ തോഴർ. ഏഴാം തീയതി എത്താൻ അധികസമയമെടുത്തില്ല നിറയെ ആളുകൾ, ആഘോഷങ്ങൾ, പുതിയ വീട് പുതിയ രീതികൾ എല്ലാം പുതിയത്. ചാരുകസേര ഇങ്ങോട്ട് എടുത്തില്ല ആളൊഴിഞ്ഞിട്ട് എടുപ്പിക്കാമെന്ന് ദേവിക പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കുറേ നേരമായി ഒരേ ഇരിപ്പ് ഇരിക്കുവാ, മൂത്രമൊഴിക്കണം അറിയാതെ മൂത്രം പോകുമോ... മാളവികയെ എങ്ങും കണ്ടില്ല കുഞ്ഞൂസ് ഓടി നടക്കുന്നുണ്ട്. ദേവീ.... എനിക്കൊന്ന് കിടക്കണം. ദാ വരുന്നു... അവൾ എൻ്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി ഇളം വർണ്ണങ്ങൾ പൂശിയ ഒരു മുറിയിലെത്തിച്ചു. വലുപ്പമേറിയ കട്ടിലിൽ പതുപതുത്തമെത്ത നന്നായി വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. എനിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കണം.. ചുമരലമാരയുടെ അടുത്തായി ബാത്റൂമിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നു അവൾ എന്നെ ബാത്റൂമിലാക്കിയിട്ട് മുൻവശത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി. പാവം ആരൊക്കെയോ അവളെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്. വിശാലമായ ബാത്റൂമിൽ പുതിയ രീതിയിലുള്ള കുറേ പൈപ്പുകൾ. ഏതിലാണ് എങ്ങോട്ടാണ് തിരിക്കേണ്ടത്. ആകെ അങ്കലാപ്പ്, ഫ്ലഷ് ചെയ്യാനുള്ള കെ​െപിടി കാണുന്നില്ല. വെള്ളം നിറയാനുള്ള പാത്രവുമില്ല. എവിടെ അമർത്തിയാലാവും ഈ വൃത്തികേട് ഒഴുകി പോകുന്നത്. ടാപ്പ് ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിച്ചതും ചൂടുവെള്ളം വീഴുന്നു. ശ്ലൊ... ആകെ പാടായല്ലോ...

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പത്മനാഭകുറുപ്പ് പതിയെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചവിട്ടിയിൽ കാലുകൾ വച്ചു. വടി കുത്തിയാൽ തെന്നുന്ന മിനുസമുള്ള തറയിലേക്ക് നോക്കി ഭയന്ന് അവിടെത്തന്നെ കുറേ നേരം നിന്നു. പിന്നെ കൈ അലമാരിയിൽ പിടിച്ച് പിടിച്ച് കട്ടിലിനടുത്തെത്തി ഫാനിൻ്റെ സ്വിച്ച് തിരഞ്ഞു കാൺമാനില്ല. മാളവികയെ വിളിച്ചു. ഈ മുത്തശ്ശനു ഒന്നും അറിയില്ല... ദേ ഈ റിമോർട്ടിൻ്റെ ഇവിടെ അമർത്തിയാൽ മതി. മറ്റൊന്ന് ഉയർത്തികാട്ടി ഇത് എസിയുടെതാണെന്ന് പറഞ്ഞും കൊണ്ടു അവൾ ഓടി മറഞ്ഞു. " അവസാന നാളെങ്കിലും അപ്പുപ്പൻ നന്നായി ജീവിക്കട്ടെ " ദേവിക ആരോടോ പറയുന്നത് കേട്ടു.... ഇനി എനിക്കെന്ത് ജീവിതം. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു സന്ധ്യാപ്രാർത്ഥന നേരത്ത് ഉമ്മറത്ത് ഇത്തിരി നേരമിരിക്കണം അതിനു ശേഷം ഹാളിൽ എല്ലാവർക്കുമൊപ്പം അല്പസമയമിരിക്കുന്നതും ചിട്ടയാണ്. ദേവിക പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചു.... പ്രയാസപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു പറ്റുന്നില്ല മോളേ... അതെന്താ... കാലുകൾക്ക് ഒരു ഭയം. കാലുകൾക്കോ... അതോ ..അപ്പുപ്പൻ്റെ മനസിനോ ... അവൾ വന്നു കൈ തന്നു, സോഫയിലിരുത്തി അത് കുഴിഞ്ഞ് താണുപോയി, ഇരിക്കാൻ നല്ല സുഖം അതിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഒരു ചുവർ വലിപ്പമുള്ള ടിവി അതിന്റെ മുന്നിലായി നാലിലധികം റിമോർട്ടുകൾ, ഏത് ഏതിൻ്റെതെന്ന് എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും. അല്ല അറിഞ്ഞിട്ട് ഇനി എന്തിനാ... കല്ല് പാകിയ മുറ്റത്തുകൂടിയുള്ള നടത്തം പ്രയാസമില്ലെങ്കിലും കൈവരി ഇല്ലാത്തതിനാൽ പടികളിലൂടെ തിരികെ കയറാൻ ഒരുപാട് പ്രയാസപ്പെട്ടു. ഇനിമുതൽ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട.

അയാളുടെ വ്യാസം വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു. എണ്ണയും കുഴമ്പും തേയ്ച്ചുള്ള കുളി ഇനിമുതൽ വേണ്ട അകത്തുള്ള കുളിമുറിയിൽ മെഴുക്കുപുരണ്ട് വൃത്തികേടാവും, ചിലപ്പോൾ തെന്നുകയും ചെയ്യും. ഇനി അതൊന്നും വേണ്ട... ലക്ഷ്മി പോയിട്ട് ആറ് വർഷം കഴിഞ്ഞു മകൾ ഭാമ ആദ്യം മുതലേ രോഗി ആയിരുന്നല്ലോ, അവൾ പോയിട്ടും വർഷം മൂന്ന് കഴിഞ്ഞു. അവളുടെ മകളാണ് ദേവി, അവൾ പേര് പോലെ ദേവി തന്നെയാണ്. അവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാകുന്നതൊന്നും ചെയ്ത് കൂടാ... പഴയ ടിവി മുറിയിലെത്തിച്ചു. കട്ടിലിൻ്റെ വശത്തുള്ള മേശയിൽ റിമോർട്ട് നാലായി. ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് ചാരു കസേരയും മുറുക്കാൻ ചെല്ലവും മുറിയിലെത്തിച്ചു. മിനുമിനുത്ത തറയിൽ നടന്നാൽ തെന്നുമോ എന്നുഭയന്നു നടത്തം തീരെ കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വ്യാസം മുറിക്കുള്ളിലേയ്ക്കായി ചുരുങ്ങി. മൂത്ര തുള്ളികൾ അറിയാതെ ഇറ്റ് താഴെ വീണ് പോയാൽ ചവിട്ടി തെന്നി വീഴുമെന്ന് കരുതി ചാരുകസേരയിലേക്ക് ഒതുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. മുറിക്കി തുപ്പുമ്പോൾ കോളാമ്പിയിൽ വീഴാതെ നിലത്ത് ചുവന്ന പുള്ളികൾ തീർത്താൽ മുറി തുടയ്ക്കാൻ വരുന്നവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയാലോ അതും നിർത്തി. ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം കിടന്ന തൻ്റെ പഴയ കട്ടിലിലേക്കും തൊടിയിലെ കാഴ്ചകൾക്കും വേണ്ടി കണ്ണ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു. ലക്ഷ്മിയുടെ കുഴിമാടത്തിൽ നട്ടിട്ടുള്ള തെങ്ങിന്റെയടുത്തുവരെ പോയി അവസാനമായി അതിനെ ഒന്ന് തൊട്ട് വരാനുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ടായി. നടക്കാത്ത ആഗ്രഹം അവിടെ തന്നെ കുഴിച്ചുമൂടി. മിണ്ടാനും പറയാനും ആരുമില്ല. ടിവി ഒരറ്റത്ത് ഓടുന്നുണ്ട്. കാണാനും കേൾക്കാനുമുള്ളതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും കഴിഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്ക്‌ഇനിയെന്ത്‌കാണാനും കേൾക്കാനും. മുറി വലിപ്പമായിരുന്ന അയാളുടെ വ്യാസം ചുരുങ്ങികട്ടിലിനുള്ളിലേക്ക് ആകുന്നതിന് മുൻപ് തിരിച്ച്

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പോകുന്നതിന് തയ്യാറെടുക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ അയാൾ എഴുന്നേറ്റു. അലക്കി മടക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന മുണ്ടുകളെടുത്ത് ഒന്ന് പുതപ്പിക്കാനും മറ്റേത് ഉടുപ്പിക്കാനും. മുന്നാമതൊരു മുണ്ടെടുത്ത് രണ്ടായി കീറി, ഒരു കഷണം താറുടുപ്പിക്കാനായി മടക്കി വച്ചു, കാൽവിരലുകൾ ചേർത്ത് കെട്ടാനും വായ് തുറക്കാതെ തലയിലൂടെ കെട്ടാനുമുള്ള കഷണങ്ങൾ നീളത്തിൽ കീറി മടക്കിവച്ചു. തലയുടെ അടിയിൽ വയ്ക്കാനായി ഒരെണ്ണം ചുരുട്ടിയും വച്ചു. കുന്തിരക്കത്തിൻ്റ രണ്ട് പാക്കറ്റുകൾ എടുത്ത് വച്ചു. പെൻഷൻ തുകയിൽ നിന്ന് കുറച്ച് തുക എടുത്ത് പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞ് ആ കൂട്ടത്തിൽ വച്ചു. ലക്ഷമിയുടെ താലി എടുത്ത് അതിനൊപ്പം വച്ചു. താലി അസ്ഥിയൊക്കൊപ്പം ഇടാനും പൈസ ശവം കുളിപ്പിക്കുന്നയാളിനുമാണെന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന കൈയ്ക്ഷരത്തിൽ വെളള പേപ്പറിൽ കുറിച്ചു വച്ചു.

തൻ്റെ അവസാന കുളി വൃത്തിയാകാൻ വേണ്ടി ഈഞ്ചയും പൗഡറും സെൻ്റും അതിനൊപ്പം സംഘടിപ്പിച്ചു വച്ചു. എല്ലാം കുടി ഒരു കവറിലാക്കി അലമാരയിൽ സൂക്ഷിച്ചു. ദേവി മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ അവളെ കാണിച്ചു. ഇതിലുള്ള സാധനങ്ങൾ എന്റെ അവസാനത്തേയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്, എടുത്തു കൊടുക്കാൻ മറക്കരുത്. മൂലയിലരിക്കുന്ന വടിയിൽ പൊടിപിടിച്ചു, ചാരുകസേരയിൽ മാറാലാകെട്ടി, വ്യാസം കട്ടിൽ വലിപ്പമായി മാറി. പാഡ് മാറ്റക്കവും ദ്ദേഹം തുടയ്ക്കലുമായി രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ. മൂന്നാം ദിവസം ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന പത്മനാഭ കുറിപ്പിൻ്റെ വ്യാസം ആറടിനീളത്തിൽ ചുരുങ്ങി അവസാനിച്ചു.

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പോൺസ് പൗഡർ സ്മിത ക്ലെമൻസ് വടക്കൻ

പള്ളിയിൽ തിരുസ്വരൂപത്തിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്ന ജീസിന്റെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അൾത്താരയിലേക്ക് പോയി അൾത്താരബാലനായി നിന്ന ആ ചെറുപ്രായത്തിലേക്ക് മനസ്സ് എത്തി നിന്നപ്പോൾ ജീസിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

പിടിച്ചു സൈഡ് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വെള്ളചുരിദാർ ധരിച്ച സ്ത്രീയിലേക്കാണ് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്നെത്തിയത്.ആ പെൺകുട്ടി പെട്ടന്ന് മുൻപിലോട്ട് തിരിഞ്ഞതും മെഴുതിരിയുടെ വെളിച്ചം തട്ടി അവളുടെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ പെട്ടന്നാണ് പുറത്ത് നിന്നും വീശിയ തണുത്ത കാറ്റിൽ ജീസിന്റെ മൂക്കുകളിലേക്ക് പോൺസ് പൗഡറിന്റെ സുഗന്ധം വന്നു നിറഞ്ഞത്..

അറിയാതെ ജീസിന്റെ ചുണ്ടുകൾ സ്മിഷ എന്ന പേര് ഉച്ചരിച്ചു..

ജീസ് കണ്ണു തുറന്ന് മുന്നിലോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ,അണയാൻ പോകുന്ന മെഴുതിരികളെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും ചേർത്തു

തന്റെ ഓർമ്മകളുടെ സുഗന്ധം പേറിയവൾ അതാ നടന്നു വരുന്നു.സ്വപ്നമാണോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യമോ.. ജീസ് ഒന്നൂടെ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി നോക്കി.. അതെ അതവൾ തന്നെ സ്മിഷ..

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകളുടെ തേജസ്സ് മുഴുവൻ വറ്റിവരണ്ട് പോയിരിക്കുന്നു.ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി നിറം കെട്ടു പോയിരിക്കുന്നു..ആകെ മെലിഞ്ഞുണങ്ങി.ഇത് അവൾ തന്നെയാണോ ജീസിന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നി... ജീസ് ഓർത്തു.. വർഷം പതിമൂന്ന് കഴിഞ്ഞു സ്മിഷയെ കണ്ടിട്ട്.കഥ പറയുന്ന കണ്ണുകളും എപ്പോഴും പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞ ചുണ്ടുകളും.. അവൾ കടന്നു വരുമ്പോൾ ആരും നോക്കി നിന്നു പോകും.അത്രക്ക് മനോഹരമായിരുന്നു അവളുടെ ചിരിയും ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളും കാണുവാൻ.. അവൾ ജീസിന്റെ അടുത്തു കൂടെ നടന്നു പുറത്തേക്കു പോയി. കുരിശ് വരച്ചു എഴുന്നേറ്റു അവനും പിന്നാലെ ചെന്ന് സ്‌മിഷാ എന്ന് വിളിച്ചു... ജീസിന് തന്റെ ശബ്ദം ഇടറിയ പോലെ തോന്നിയോ.. സ്മിഷ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അവളുടെ മുഖത്തു സന്തോഷവും അതിനൊപ്പം ചെറിയൊരു സങ്കടവും നിഴലിച്ചു കണ്ടു . വാടിയ ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകിയവൾ ജീസിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അപ്പോഴും അവളുടെ പോൺസ് പൗഡറിന്റെ സുഗന്ധം ജീസിനെ പഴയ മധുരമൂറും ഓർമ്മകളിലേക്ക് മനസ്സിനെ കൊണ്ട് പോകുവാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ടു. സുഖമാണോ എന്ന ജീസിന്റെ ചോദ്യത്തിനവൾ ഒരു മൂളൽ നൽകി.. സ്മിഷയെന്താ ഇവിടെയെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഈ പള്ളിയിൽ കുറെ നാളായി വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു ഇപ്പോഴാണ് സമയമായതെന്ന് ഒരു നെടുവീർപ്പോടെയവൾ പറഞ്ഞു. പരസ്പരം വിശേഷങ്ങൾ പങ്ക് വച്ചപ്പോൾ കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്ത സങ്കടത്തിലെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ പത്താം വർഷം ദൈവം ഒരു കുഞ്ഞു മോളെ തന്നപ്പോൾ നേർച്ച കഴിക്കാനായി

വേളാങ്കണ്ണിയിൽ പോയപ്പോൾ ഒരു ആക്‌സിഡന്റിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെയും കുഞ്ഞിനേയും വിധി തട്ടിയെടുത്ത അവളുടെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ ജീസിന് ഹൃദയത്തിലൂടെയൊരു വാൾ കടന്നു പോയ പോലെയായി. ജീസിന്റെ നല്ല സൗഹൃദമായിരുന്നവൻ സ്മിഷയുടെ ഭർത്താവ് ജോൺ..ജീസിന് കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു കയറുന്ന പോലെ തോന്നി. കൂട്ട് കെട്ടുകൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു അവനിൽ നിന്നും എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഓടി ഒളിച്ചത് താൻ അല്ലേ..ജീസ് നീണ്ട കുറേ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അമേരിക്കയിൽ നിന്നും വന്നത് സ്വന്തം വിവാഹത്തിന് ആയിരുന്നു. ഭാര്യയെ കൊണ്ട് പോയിട്ട് പിന്നെയുള്ള അവന്റെ വരവുകൾ വിരളമായിരുന്നു.പിന്നെ താൻ എങ്ങനെ അറിയാനാണ് ഇതെല്ലാം. ആരുമായും ഒരു സൗഹൃദവും ബന്ധങ്ങളും സൂക്ഷിക്കാതെ തന്റെതായ ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചത് കൊണ്ട് ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. അത് മാത്രമല്ല സത്യത്തിൽ ഇവരുടെ കാര്യങ്ങൾ മനഃപൂർവം അറിയാതെയിരിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയായിരുന്നു തന്റെ എല്ലാത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ഒളിച്ചോട്ടവും. തന്റെയാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു നെയ്ത് കൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് സ്വന്തം കൂട്ടുകാരൻ കയറി വന്നപ്പോൾ പറയാതെ പറഞ്ഞ തന്റെ ഇഷ്ട്ടത്തെ അന്ന് കുഴിച്ചു മൂടി. തനിക്കു സ്മിഷയെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് താൻ അറിയാൻ വൈകി പോയ സങ്കടമായിരുന്നു ജീവിതത്തിലവനെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചതും. അവളോടുള്ള ഇഷ്ടം തുറന്ന് പറയാൻ കഴിയാതെ അവളെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു ജീസിന്റെ ജീവിതത്തിലെ തീരാ നഷ്ട്ടവും.. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ജീസ്,സുസ്മിഷ എന്ന പേരുള്ള പെണ്ണിനെ വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോഴും സ്‌മിഷ എന്ന പേര് അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും മായാതെ ജീവിതത്തോട് ഒട്ടിചേർന്ന് നിന്നിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ആദ്യമുണ്ടായ കുഞ്ഞിനു ബേബി പൗഡറിനു പകരം അറിയാതെ പോൺസ് പൗഡർ വാങ്ങി വന്നപ്പോഴും എല്ലാവരും കളിയാക്കി ചിരിച്ച സമയത്തും അതിന്റെ സുഗന്ധം നൽകിയ ഒരു അനുഭൂതി വേറെ ഒന്നായിരുന്നു.. സ്‌മിഷയും ജീസും കമ്പ്യൂട്ടർ ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നിച്ചായിരുന്നു. ആദ്യമായി കമ്പ്യൂട്ടർ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കടന്നു വന്ന അവളുടെ പോൺസ് പൗഡറിന്റെ സുഗന്ധമാണ് ജീസിനെ അവളിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്.ഓരോരുത്തരെയും ആകർഷിക്കാൻ ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ.. സ്മിഷ അടുത്തു കൂടെ പോകുമ്പോൾ ജീസ് കണ്ണടച്ച് രണ്ടു മൂന്നു മിനിറ്റു ആ സുഗന്ധത്തിനൊപ്പം അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് നിർത്താറുണ്ട്. അറിയാതെ കണ്ണുകൾ തമ്മിലിടയുമ്പോൾ പിടഞ്ഞു മാറുന്ന അവളുടെ ബ്രൗൺ നയനങ്ങളിലെ കുസൃതിയോടെയുള്ള നോട്ടം ജീസ് ആവോളം ആസ്വദിക്കാറുണ്ട്. ടീച്ചർ ഒന്നിച്ചു ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഡൗട്ടുകൾ പറഞ്ഞു തരുന്ന നേരത്ത് ഒരിക്കലും അവൾ അരികിൽ നിന്നും പോകല്ലേയെന്നും ഈ ജന്മം മുഴുവൻ ഈ സുഗന്ധത്തിൽ ഇവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ഇരുത്താൻ കഴിയണേ എന്നും ജീസ് പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ട്. "എവിടെ നിന്നു വന്നു നീ എന്നെ മയക്കിയെങ്ങു പോണു നീ.. എന്ന പോൺസ് പൗഡറിന്റെ പരസ്യത്തിലെ പാട്ടു പാടി ജീസ് സ്മിഷയെ കളിയാക്കുമ്പോൾ പോടാ എന്ന് പറഞ്ഞുള്ള അവളുടെ ചിരിയ്ക്ക് ഏഴഴകുള്ള മാരിവില്ലിന്റെ ഭംഗിയായിരുന്നു.

മനസ്സിൽ നിന്നും ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുമവൾ ദൂരേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോഴും അവളുടെ ഓർമ്മകൾ പോലെ തന്നെയാ സുഗന്ധവും ഇന്നും ജീസിന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.. എടോ ജീസ്.. ഇയാൾ എന്താ ചിന്തിക്കുന്നതെന്നുള്ള അവളുടെ ചോദ്യമാണ് ജീസിനെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്. ജീസ് അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി സ്മിഷ നീയിപ്പോഴും പോൺസ് പൗഡർ തന്നെയാണോ ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന്. ആ സമയത്തു അവളുടെ കണ്ണുകളിലവനൊരു ചെറിയൊരു തിളക്കം കണ്ടു. ആ പൗഡറിന്റെ സുഗന്ധത്തിന് ഒരു ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ,അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരിക്കും അത്ര തന്നെ ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നേനെ.. പോകുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞവൾ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ജീസ് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.. ഒരു പക്ഷെ ഇനിയുമൊരു വേർപാട് താങ്ങാൻ കഴിയാത്തതു കൊണ്ടാകുമോ അതോ തന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഗന്ധം പേറിയവളുടെ സുഗന്ധത്തിൽ അവളെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിക്കാൻ ആയിരുന്നോ.. എന്തോ അവന് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പോൾ പുറത്ത് നിന്നും ആഞ്ഞടിച്ചു വന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ ആടിയുലഞ്ഞ് ആ മെഴുതിരികളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു തിരിവെട്ടം കെടുത്തി.. അതിലെ പുകച്ചുരുളുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പാറി നടന്ന് ജീസിന് ചുറ്റുമൊരു പുകമറ തീർത്തു..

കഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ് തോം എസ് ഹരീഷ്

ചാണകവെള്ളം മുക്കി അലക്കിവെളുപ്പിച്ച ഒറ്റമുണ്ടും തോര്‍ത്തുമാണ് വേഷമെങ്കിലും വെറുംനിസ്സാരനായിരുില്ല പൂഞ്ഞാര്‍ രാജാവ്. ഇന്നത്തെ തീക്കോയിയും മേലുകാവും പാലായുമുള്‍പ്പെട്ട മീനച്ചില്‍ താലൂക്കിന്റേയും അതിനും കിഴക്ക് കൊടും കാടായ ഹൈറേഞ്ച് മലനിരകളുടേയും കരംപിരിവവകാശവും കുരുമുളകിന്റെ കച്ചവടാവകാശവും അങ്ങേരുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ക്കായിരുന്നു. എന്നാല്‍ പില്‍ക്കാലത്ത് തെക്കുനിന്ന് മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ കേറിവന്നപ്പോള്‍ അവരതെല്ലാമുപേക്ഷിച്ച് പടിഞ്ഞാറ് പാട്ടത്തിനു കൊടുത്തിരിക്കുന്ന പുഞ്ചനിലങ്ങളിലെ അരി ചോറാക്കി ഉരുക്കുനെയ്യൊഴിച്ച് ഭക്ഷിച്ച് കാലം കഴിച്ചു. ആ പൂഞ്ഞാര്‍ രാജാവാണ് ഞങ്ങളുടെ മുത്തച്ഛന്‍ ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ വെറ്റിലയില്‍ ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ചതും അരപ്പറ നെല്ലും കൊടുത്തത്. ഒരു ഇടവപ്പാതി ദിവസം മുത്തച്ഛന്‍ പൂഞ്ഞാര്‍ കോവിലകത്ത് സ്യമന്തകം തുള്ളലവതരിപ്പിച്ചതായിരുന്നു സംഭവം. കൊട്ടും പാട്ടും ഡാന്‍സുമെല്ലാം കണ്ട് തമ്പുരാന്‍ ചിരിച്ചു മറിഞ്ഞു. 'എന്താ നിന്റെ പേര്?' അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. 'അടിയന്റെ നാമധേയം ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണനെന്ന് അടിയന്റെ കുപ്പമാടം നീണ്ടൂരുമ്പുക്കാട്ട്' വൃത്തം തെറ്റാതെ ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ ചൊല്ലി. തുള്ളല്‍ക്കാരനായിരുന്നെങ്കിലും ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്റെ പ്രശസ്തി വേലകളിയിലായിരുന്നു. അമ്പലങ്ങളില്‍ ഉത്സവത്തിന് ഭഗവാന്മാരും ഭഗവതിമാരും എഴുള്ളുമ്പോള്‍ ആനയ്ക്കുമുമ്പില്‍ അകമ്പടിയാകുന്നവരാണ് വേലകളിക്കാര്‍.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ചുമന്ന ഉടുത്തുകെട്ടും തലക്കെട്ടുമായി വേലത്തപ്പിന്റെ കൊട്ടിനനുസരിച്ച് അവര്‍ ചുവട് വെച്ച് കളിച്ചു. വലിയയുദ്ധം നടക്കുകയാണെന്ന ധാരണയില്‍ വട്ടമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ടുള്ള പരിചയും ചുള്ളിക്കമ്പിന് പിടിവെപ്പിച്ച് വാളാക്കിയും അവര്‍ കൈയില്‍ പിടിച്ചിരുന്നു. വെറും വേലകളിക്കാരനായിരുന്നില്ല, ആശാന്മാരുടെ ആശാനായിരുന്നു മുത്തച്ഛന്‍ ഏറ്റുമാനൂര്‍ ഉത്സവത്തിനെങ്ങാനും ആശാന്‍ പോയാല്‍ എഴുള്ളത്തിനിടെയാണെങ്കില്‍ പോലും കാട്ടാമ്പാക്ക് സെറ്റുകാര്‍ കളിനിര്‍ത്തി വന്ദിച്ച ശേഷമേ ബാക്കി തുടരൂ. കാരണം അവരുടെ ആശാനെ കുളത്തില്‍ വേലയുടെ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ചുവടുകള്‍ പഠിപ്പിച്ചതും പരിച പിടിക്കുതിലെ അപാകത പരിഹരിച്ചുകൊടുത്തതും അദ്ദേഹമാണ്. അതുകൊണ്ട്തന്നെ വൈകുന്നേരമാകുമ്പോള്‍ കളി പഠിക്കുതിനായി അഞ്ചെട്ട് പിള്ളേര്‍ ആശാന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തെത്തുമായിരുന്നു. വീടെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അങ്ങനൊന്നുമില്ല. ഒരു മുറിയും അടുക്കളചായ്പ്പും തിണ്ണയും. മേല്‍ക്കൂര ഓലയും നിലം ചാണകം മെഴുകിയതും. മുറ്റത്താണെങ്കില്‍ വെട്ടുകല്ല് തുരന്ന് തുരന്നുണ്ടാക്കിയ ചെറിയൊരു കിണര്‍, കരയിലൊരു കടുക്കാച്ചി മാവ്. മാങ്ങ പഴുത്താല്‍ പകുതി വെള്ളത്തിലും പകുതി കരയിലുമാണ് വീഴുക. ആശാനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മടുപ്പകറ്റാന്‍ പിള്ളേര്‍ മാമ്പഴംതിന്ന് പച്ചവെള്ളം കുടിക്കും. ആശാട്ടി അവരെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുറ്റത്തും പറമ്പിലുമായി മുണ്ട് പറിച്ച് കുടഞ്ഞുടുത്തും പശുവിനെ അഴിച്ചുകെട്ടിയും കാന്താരി പറിച്ചും നടപ്പുണ്ടാകും. മിക്ക ദിവസവും ക്ലാസ് നടക്കില്ല. ദൂരെ നിന്ന് ചുവട് തെറ്റിയുള്ള ആശാന്റെ വരവ് കാണുമ്പോഴേ ആശാട്ടി ബഹളമുണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങും.

"കണ്ട വൃത്തികെട്ടവന്മാരുടെ തിണ്ണ നിരങ്ങിയുള്ള വരവാണ്. പോകെടാ പിള്ളേരെ" അവര്‍ കുട്ടികളെ പിരിച്ചു വിടും. എന്നാല്‍ കള്ള്കുടി കൂടി തീര്‍ത്തും അവശനാകുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍ ആശാന്‍ അവരെ പറഞ്ഞ് വിടാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. കുട്ടികളെ ആട്ടിത്തെളിച്ച് ഒരുമൂലയ്ക്ക് ഒതുക്കി നിര്‍ത്തി അഴിഞ്ഞുപോകാറായ മുണ്ടിനറ്റം കാലുകള്‍ക്കിട വഴി വലിച്ച് പിന്നില്‍ കുത്തി മുറ്റത്ത് തലങ്ങും വിലങ്ങും ചുവടുകള്‍ പഠിപ്പിക്കാനാരംഭിക്കും. ഇപ്പോള്‍ കാണിക്കുന്ന താളവും കാല്‍വെയ്പ്പുമായിരിക്കില്ല അല്പം കഴിയുമ്പോള്‍. ആശാന്‍ കാണിക്കുന്നത് വേലയാണോ തുള്ളലാണോയെറിയാതെ പിള്ളേര്‍ വിഷമിക്കും. അവസാനം മുറ്റത്ത് വീഴുകയോ മുണ്ടഴിഞ്ഞുപോവുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ചിരിക്കുന്നവരെ ചുള്ളിക്കമ്പ് വാളിന് അദ്ദേഹം അടിച്ചോടിക്കും. മകരം കുംഭമാസങ്ങളായാല്‍ പഠിച്ചതത്രയും മതിയെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച് ശിഷ്യരുടെ ഒപ്പം ഉടുത്തുകെട്ടുകളുടെ ഭാണ്ഡവുമായി കുമ്മനത്തും തിരുവാര്‍പ്പും കുടവെച്ചൂരുമുള്ള അമ്പലങ്ങളിലേക്കാകും ആശാന്റെ യാത്ര. അവിടങ്ങളില്‍ പുരുഷാരത്തിനും തീവെട്ടിക്കും ആനയ്ക്കുമിടെ നിന്ന് അവര്‍ ചുവട് തെറ്റിച്ചുകളിക്കുമ്പോള്‍ ആകാശത്തേ ക്കായിരിക്കും ആശാന്റെ നോട്ടം. എങ്ങാനും മഴ പെയ്തു കിട്ടിയാല്‍ ഉള്ള കാശും വാങ്ങി കരയ്ക്ക് കയറാമല്ലോ. കളിക്കുശേഷം തിരിച്ചുള്ള യാത്ര രസകരമായിരുന്നു. ചാരായം കഴിച്ചുതീര്‍ത്ത ഉത്‌സാഹത്തില്‍ ആടിയും തുള്ളല്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടിയും തപ്പുകാരനും ആശാനും മുന്നില്‍. പിന്നാലെ ഒുന്നുംകിട്ടാതെ പറ്റിക്കപ്പെട്ട വിഷാദത്തില്‍ ശിഷ്യരും. പാട്ട് നിര്‍ത്തി വഴിനീളെ ആശാന്‍ സ്വയം പുകഴ്ത്താന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ അവരുടെ ദുഖം ഒന്നുകൂടി വര്‍ദ്ധിക്കും.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ആറാട്ടോ പൂരമോ ഒന്നുമല്ല, പള്ളിപ്പെരുന്നാളുകളുടെ കാലമടുത്താലാണ് തനിക്ക് കോളൊണ് ആശാന്‍ പറയുക. മാപ്പിളമാര്‍ക്ക് വാളും പരിചേം എടുത്ത് പെരുമാറാനറിയാമോ! പരിചമുട്ടുകളി അരങ്ങേറ്റത്തിനു മുന്‍പ് ആശാന്‍ കണ്ട് വിലയിരുത്തണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് അവര്‍ പലതവണ വീട്ടില്‍ കയറിയിറങ്ങും. ആദ്യമൊന്നും അങ്ങേര് ഗൗനിക്കില്ല. എാല്‍ അവസാനം പള്ളീലച്ചന്റെ കുശിനിക്കാരന്‍ ദൂരേന്ന് നടന്ന് വരുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ ആശാന്‍ അകത്ത് കയറി വെള്ളമുണ്ടുടുക്കും. തോര്‍ത്ത് കഴുത്ത്ചുറ്റി വളച്ചിടും. പള്ളിപ്പറമ്പിലെ കപ്പിലുമാവിന്‍ ചോട്ടില്‍ കസേരയിട്ടിരുന്ന് പൊടിഞ്ഞുവേകുന്ന കപ്പ, പോത്തിന്റെ വാരിയെല്ലും നെയ്ക്കഷ്ണങ്ങളും ചേര്‍ത്ത് പുഴുങ്ങിയത് കഴിച്ചുകൊണ്ട് പരിചമുട്ടുകളി നിരീക്ഷിക്കും. കുശിനിക്കാരന്‍ ലൂക്കാ ഓട്ടുഗ്ലാസ് ഒഴിയുതിനനുസരിച്ച് നിറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ഒരു തവണ എല്ലിന്‍ കഷ്ണം ഈമ്പിവലിച്ച് ആസ്വദിക്കുതിനിടെ തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയപ്പോള്‍ നിലത്തുകിടുരുണ്ട് മരണവെപ്രാളം കാട്ടിയ ആശാനെ ഔസേഫ് പിതാവാണ് രക്ഷിച്ചത്. എന്നാലും അദ്ദേഹം മാപ്പിളമാര്‍ക്ക് മുഴുവന്‍ ചുവടും പറഞ്ഞ്‌കൊടുത്തിട്ടില്ല. പള്ളീന്നുവന്നാല്‍ പിറ്റേന്നു മുതല്‍ പറമ്പീന്നു കേറാന്‍ നേരമുണ്ടാകില്ല ഞങ്ങളുടെ മുത്തച്ഛന്. വയറിളകി വിഷമിച്ച് പുലര്‍ച്ചെ മുതല്‍ വാഴയുടേയും നടുതലകളുടേയും മറവുകളിലെല്ലാം വിസര്‍ജ്ജിക്കും. വയറ് ശരിയാക്കാന്‍ പല വിദ്യകളുണ്ട്. നെയ്മുറ്റിയ മുഴുത്ത മനഞ്ഞില്‍മീന്‍ തൊലികളയാതെ കുടംപുളി ചേര്‍ത്ത് വേവിച്ച് വറുത്ത് തിന്നുക, കാട്ടുള്ളിയും കടുക്കായും ചേര്‍ത്ത് തിളപ്പിച്ചാറിയ വെള്ളത്തില്‍ തുണിയില്ലാതെ ഇരിക്കുക, കഞ്ഞിവെള്ളത്തില്‍ ഉപ്പും മാങ്ങാക്കറിയുമിട്ട് കുടിക്കുക. പക്ഷേ ചികിത്സ കൂടും തോറും മുത്തച്ഛന് നടക്കാന്‍ പോലും വയ്യാതാകുകയും ഇരുന്നിട്ടെഴുനേല്‍ക്കാന്‍ പറ്റാതാവുകയും ചെയ്യും. ഉത്സവോം പെരുന്നാളുമില്ലാത്ത സമയത്ത് വീടിനു പിന്നിലെ പത്തുപറ കണ്ടം തന്നെത്താനെ ഉഴുതു വിതയ്ക്കും ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍. കാടിവെള്ളവും ഉണക്കപ്പുല്ലും തിന്ന് എല്ലും തോലുമായ ഒരു കാളയാണ് സഹായത്തിന്. കൂടുതല്‍ തീറ്റ കൊടുത്താല്‍ നെയ്മുറ്റി ഉഴവുകാള മടിയനാകുമെന്നാണ് വെപ്പ്.

അവനുമായി വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞ് ഉഴുത് ക്ഷീണിക്കുമ്പോള്‍ പരവശതയോടെ കിഴക്കോട്ട് നോക്കും ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍. അപ്പോള്‍ വരമ്പത്ത് വാട്ടിയ മുട്ടയും ഒരു മൊന്ത വെള്ളവുമായി ഭാര്യ നില്പുണ്ടാകും. ഒരു തവണ മുട്ട വിഴുങ്ങി പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തിയില്‍ ഉഴാന്‍ തുടങ്ങിയ ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണനും കാളയും കലപ്പയ്ക്കടിയില്‍ നിന്ന് അയ്യോ അയ്യോ എന്ന നിലവിളി കേട്ടു. അറ്റം പൊക്കിനോക്കിയപ്പോള്‍ ഒന്നാന്തരമൊരു മൂര്‍ഖന്‍ ചുറ്റിക്കിടക്കുന്നു. അവനെ വാലില്‍ പിടിച്ചെടുത്ത് കരയ്ക്ക് കയറ്റിവിട്ടു മുത്തച്ഛന്‍. ആയില്യം നാളുകാരനായതുകൊണ്ട് പാമ്പുകളുമായി ചില ഏര്‍പ്പാടുകള്‍ അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ മുത്തച്ഛന്റെ ജീവിതം മാറ്റിമറിച്ച ദിവസം വരാനിരിക്കുതേ ഉണ്ടായിരു​ുള്ളൂ. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ ഇടവമാസം ആദ്യം ഒരു ഉച്ചകഴിഞ്ഞനേരം. മഴ ഓങ്ങി ഓങ്ങി വരുതേയുള്ളൂ. ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന് വേദഗിരിക്ക് പോകും വഴി തിരുമേനിമാരുടെ പറമ്പില്‍ നിറയെ എള്ളുചെടി വളര്‍ന്ന് നില്ക്കുന്നത് ഓര്‍മ്മ വന്നു. എല്ലാമിപ്പോള്‍ മൂത്ത് കായ് പൊട്ടിത്തെറിക്കാറായി നില്ക്കുകയായിരിക്കും. മഴ തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല. "നിങ്ങള്‍ക്ക് വേറെ പണിയില്ലേ" ഭാര്യയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. ആ ഭാഗത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കുന്ന ഒരു കള്ളുകുടിയനുമായി ഭര്‍ത്താവ് ചില്ലറ സൗഹൃദത്തിലാണെ് അവര്‍ക്കറിയാം. "ആ പ്ലാവേ കേറി ഒരു ചക്കയിട്.വെട്ടിയരിഞ്ഞ് പുഴുങ്ങിത്തരാം. അല്ലെങ്കില്‍ കുറച്ച് അടതാപ്പ് കാ പറിക്ക്. കട്ട് ഊറ്റിക്കളഞ്ഞ് വേവിക്കാം." "നീ പോടീ ." മുത്തച്ഛന്‍ അങ്ങനെയാണ്. പെണ്ണുങ്ങള്‍ തറുതല പറഞ്ഞാല്‍ അപ്പളേ അടിക്കും. എള്ള് ശേഖരിക്കാനുള്ള മുറവുമായി അദ്ദേഹം തണല്‍ പറ്റി നടന്നു. അക്കാലം അങ്ങോട്ടേയ്ക്കുള്ള വഴി ദുര്‍ഘടം പിടിച്ചതായിരുന്നു. തീരെ ആള്‍പ്പാര്‍പ്പില്ലാത്ത രണ്ട് മലകള്‍ കയറി ഇറങ്ങണം. ചേരുമരങ്ങളും ഉതിയും ആവണക്കും വളർന്നുനില്ക്കുന്നതിനിടെ നായ്ക്കുരണത്തിന്റേയും അമൃത് വള്ളിയുടേയും പടര്‍പ്പുകള്‍.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വലിയ മരങ്ങളില്ലാത്തിടത്ത് പാണലും പൂച്ചപ്പഴവും കദളിച്ചെടികളും വളര്‍ന്ന് നില്ക്കുന്നു. കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ ബലിയിടാന്‍ പോകുന്നതിനും മുയലുകളുടെ മാളത്തിന് പുകയിടുന്നതിനും ആളുകള്‍ നടന്നുണ്ടാക്കിയ വഴിയേ വേണം യാത്ര. അല്പം ചൊല്‍ പാവങ്ങളുടെ പട്ടടയുണ്ട്. പരേതരെ ബഹുമാനിച്ച് അദ്ദേഹം അല്പം മാറി നടന്നു. പക്ഷികളുടെ ചിലപ്പും അനക്കവുമില്ലാത്ത പകല്‍. വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു കിടന്ന ഒരു മുള്ളന്‍പന്നിമുള്ളെടുത്ത് ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ ചെവിതോണ്ടി. രാത്രിയും പകലും താനിതിലെ ഒന്നിനേയും പേടിക്കാതെ നടത്തിയ സഞ്ചാരങ്ങളെ ഓര്‍ത്തു. ക്ഷീണിച്ചു ചെല്ലുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന ഇഞ്ചിയും കറിവേപ്പിലയും ചതച്ചിട്ട മോരുംവെള്ളത്തിന്റെ രുചി ഓര്‍ത്തു.

വേനലായിട്ടും നന്നായി ഇലച്ചിലുമായി നില്ക്കുന്ന ഒരു അപരിചിത മരം അപ്പോഴാണ് മുത്തച്ഛന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അതിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ. അതിന്റെ ഏറ്റവും മുകളില്‍ ചുറ്റിക്കിടക്കുന്നത് പാമ്പാണോ വള്ളിയാണോ എന്നൊക്കെയാലോചിച്ച് വീണ്ടും നടക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം തൊട്ടുമുന്നില്‍ തന്നെ ത്തന്നെ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി മുരണ്ടുനില്ക്കുന്ന മറ്റൊരാളെ കണ്ടു. അയാള്‍ക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്. ഒതുങ്ങിയ വയറും മുന്‍കാലുകളും പിന്‍കാലുകളും കുതിക്കാനായി നിലത്ത് ചേര്‍ത്തുള്ള നില്പും വാല്‍ ചലിപ്പിക്കു രീതിയും കാണുമ്പോളറിയാം. ഈപ്രദേശത്തൊന്നും ഇങ്ങിനെയൊന്നിനെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ, സ്വപ്നം കാണുകയാണോ എാന്നൊക്കെയാലോചിക്കാന്‍ ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന് സമയം കിട്ടിയില്ല. പക്ഷേ പാരമ്പര്യമായി തനിക്ക് കിട്ടിയ ആയുര്‍ദൈര്‍ഘ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. തൊണ്ണൂറു കഴിഞ്ഞിട്ടും അമ്മ പറമ്പില്‍ നടന്ന് കൂണ് പറിച്ചും കാച്ചില് മാന്തിയും ആരോഗ്യമായി കഴിയുന്നു. അവരുടേയും അമ്മാവനായിരുന്നെങ്കില്‍ പരമാവധി മനുഷ്യായുസ്സായ നൂറ്റിയിരുപത്തഞ്ച് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിട്ടും മരിക്കുതിന്റെ ഒരു ലക്ഷണവും കാട്ടിയിരുന്നില്ല. അവസാനം ശാസ്ത്രത്തിനു വെല്ലുവിളിയാകേണ്ടെന്നു കരുതി രണ്ടുമൂന്ന് സായിപ്പന്മാര്‍ വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ മുറുക്കാന്‍ തരാമെന്ന് പ്രലോഭിപ്പിച്ച് മാ​ാനത്ത് ചാത്തുണ്ണിപ്പാറയുടെ മുകളില്‍ കൊണ്ടുപോയി വെടിവെച്ച് കൊല്ലുകയായിരുന്നാണ് കേള്‍വി. അതുവെച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ തനിക്ക് മരിക്കേണ്ട പ്രായം പകുതിപോലുമായിട്ടില്ല. ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ ചിന്തിച്ചു. അമ്മയേയും വല്യമ്മാവനേയും മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് മുത്തച്ഛന്‍ മുണ്ടിനറ്റം കാലിനിടവഴി വലിച്ച് പിന്നില്‍ കുത്തി. ഉള്ളിലെ ഇളകിപ്പോന്ന പൊളിയില്‍ പിടിച്ച് പഴമുറം പരിചയായി മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി. ഒരു ചുള്ളിക്കമ്പൊടിച്ച് വാളായി വലംകൈയില്‍ പിടിച്ചു. വട്ടക്കാലില്‍ നിന്ന് പരിചയും വാളും ചുഴറ്റി വന്ദിച്ചു. ഓരോ കാലുമുയര്‍ത്തി ചുവടുവെച്ച് വാളും പരിചയും വീശി എതിരാളിക്കുനേരെ നടന്നടുത്തു. താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ് തോം താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ് തോം

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇടയ്ക്ക് നാലുചുവട് പിന്നോട്ടിറങ്ങിയ ശേഷം കൂടുതല്‍ താളത്തിലും വേഗത്തിലും മുന്നോട്ടു ചെന്നു. ഇത്തരമൊരു മനുഷ്യനെ ആ ജീവി ആദ്യം കാണുകയായിരുന്നു. കുതിക്കാനൊരുങ്ങി നിന്ന അത് അല്പം പരിഭ്രമിച്ച് നില്പ് നേരെയാക്കി. വാല് താഴ്ത്തിവെച്ചു. വാളും പരിചയുമായി കൂടുതലടുത്തേക്ക് മുത്തച്ഛന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അത് വിശപ്പ് മറന്ന് ശല്യം ഒഴിവാക്കാനെ മട്ടില്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞു. മുണ്ട് നേരേയുടുത്ത് മുറവും കൈയില്‍പിടിച്ച് വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നുപോയെങ്കിലും ആ സംഭവമുണ്ടാക്കിയ ഓളം ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ കരുതിയതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. അല്പദൂരം കൂടി നടന്ന് ഒരു വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറംവഴി അകത്ത് കയറിയ അദ്ദേഹത്തെ കൂട്ടുകാരന്‍ വാരിപ്പുണര്‍ന്നു. "എന്നാലും ഭയങ്കരമായിപ്പോയി. നിങ്ങടെ ധൈര്യം. ലോകത്ത് വേറാരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമോ?" "ഇപ്പം നടന്നത് നീയെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?" അദ്ദേഹം അത്ഭുതം മറച്ചുവെച്ചില്ല. "ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍, വീരകൃത്യങ്ങള്‍ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞറിയണോ? അതിപ്പോ ലോകം മുഴുവന്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞു." സന്തോഷാധിക്യത്താല്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ തുള്ളിച്ചാടി. എന്നാല്‍ കോടികോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ നീണ്ട പുലികളുടെ വംശചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെയൊന്നു നടക്കുന്നത്. പുലികള്‍ക്കുമാത്രമല്ല, കരടി, കടുവ, സിംഹം തുടങ്ങിയ പ്രതാപശാലികള്‍ക്ക് പോലും കടുത്ത നാണക്കേടുണ്ടായി. നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളിലെ വിജനപ്രദേശങ്ങളിലും ചെറുകാടുകളിലും താമസിച്ചിരുന്ന പുലികളെല്ലാം സംഭവമറിഞ്ഞ മാത്രയില്‍ തലതാഴ്ത്തി കിഴക്കന്‍ മലനിരകളിലെ ഇരുണ്ട വനാന്തരങ്ങളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. ഒരു പുലിയെന്നാല്‍ മനുഷ്യന്‍ പഴമുറം വീശിക്കാട്ടിയാല്‍ പേടിച്ചോടുന്നവനാണെന്ന് വന്നു. പുലി വരുന്നേ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ആരും ഓടാതെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നില്പായി.

പുരുഷന്മാര്‍ ശബരിമലയ്ക്ക് കെട്ടുമുറുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ചടങ്ങായി സ്ത്രീകള്‍ നടത്താറുള്ള ഏങ്ങിക്കരച്ചില്‍ നിന്നുപോയി. ചിലര്‍ ഇരുമുടിക്കെട്ടിനൊപ്പം ഒരു കുഞ്ഞ് മുറവും ഭര്‍ത്താക്കന്മാരുടെ കൈയില്‍ കൊടുത്തുവിട്ടു. അയ്യപ്പന്‍ പുലിപ്പാല്‍ കൊണ്ടുവന്ന കഥയിലെ അത്ഭുതം ഇടിഞ്ഞുപോയി. പോകുംവഴി ഒരു പുലിക്കുഞ്ഞിനെ കിട്ടിയാല്‍ സഞ്ചിയിലിട്ടുകൊണ്ടുവന്ന് കയറില്‍ കെട്ടിയിട്ട് വളര്‍ത്താമെന്ന് പോലും ആളുകള്‍ ചിന്തിച്ചു. പട്ടിക്ക് തീറ്റകൊടുക്കുതെന്തിനാ, വീട്ടില്‍ ഒരു പുലിയെ വളര്‍ത്തിയാ പോരേ? നമ്മുടെ കഥാനായകനായ പുലിയാകട്ടെ യൗവ്വനയുക്തനും അധികം താമസിയാതെ ഒരു ഇണയെ ലഭിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചയാളുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇതോടെ ഒറ്റ പുലിയുവതിയും അയാളെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. വെറും മണുങ്ങന്മാരായ ആപുലികളെ അപ്പാടെ അവര്‍ വെറുത്തു. മാതാപിതാക്കളും കൂട്ടരും നടതള്ളിയ നമ്മുടെ പുലിക്ക് ആഹാരത്തിനായിപ്പോലും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നു. മനുഷ്യര്‍ പോയിട്ട് മാനുകളും മുയലുകളും എന്തിന് കൂരന്‍ പോലും പുലി കുതിച്ചുചെല്ലുന്നത് കണ്ടാല്‍ കൂസലില്ലാതെ നില്പായി. ഭയമില്ലാത്തവരെ എന്തുചെയ്യാനാണ്! വിധിയെന്നു പറയട്ടെ, ഒരുകാലം എല്ലാവരുടേയും പേടിസ്വപ്നമായിരു ആ ജീവിക്ക് വല്ലപ്പോഴും കിട്ടുന്ന ഉച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷിക്കേണ്ട സാഹചര്യവുമുണ്ടായി. അടുത്ത തുലാമഴയ്ക്ക് പമ്പയാറ്റില്‍ വെള്ളംപൊങ്ങിയപ്പോള്‍ തടിയില്‍പിടിച്ച് ഒരുപുലി പുളിങ്കുന്ന് ഭാഗത്ത് ഒഴുകിയെത്തിയതായി സംസാരമുണ്ടായി. കരയ്ക്ക് കയറി അത് വേച്ച് വേച്ച് അമ്പലപ്പുഴ ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങിപ്പോയി. "പുലിയിറങ്ങി. ആ പുല്ലുകെട്ട് മാറ്റിയിട്. അല്ലെങ്കില് അതും തിന്ന് തീര്‍ക്കും." പുലിയെ കണ്ട ഒരു പശുവളര്‍ത്തുകാരന്‍ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു. "അത് പുലിയല്ല, വല്ല കാട്ടുമാക്കാനുമായിരിക്കും. മെലിഞ്ഞ്‌തൊലിഞ്ഞിരിക്കുന്നു." "അയ്യോ!എന്നാ പേടിക്കണം."

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ശേഷമുള്ള ജീവിതകാലം, മരിക്കുംവരെ സമൂഹം മുത്തച്ഛന് കൊടുത്ത വില അത്ഭുതകരമായിരുന്നു. കടം ചോദിച്ചാല്‍ കാര്‍ക്കിച്ചുതുപ്പിയിരുന്നവര്‍ പഷ്ണിക്കാലത്ത് കപ്പയും നെല്ലും വീട്ടിലെത്തിച്ചു. കളരിപഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ കുട്ടികളുടെ ഓലവരചടങ്ങിന് അക്ഷരമറിയാത്ത മുത്തച്ഛനെ ഒന്നാം സ്ഥാനത്തിരുത്തി. എന്തിനധികം,ഒരു ഈസ്റ്ററിനു തലേന്ന് ഇറച്ചിക്കറിയാകാന്‍ വിസമ്മതിച്ച് ഒത്തിരി മാപ്പിളമാരെ പറ്റിച്ച് പുരപ്പുറത്തും തുറുവിനുമുകളിലും പാഞ്ഞുനടന്ന പൂവന്‍കോഴി അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടമാത്രയില്‍ തോല്‍വി സമ്മതിച്ച് നിലത്തിരുന്നു. എങ്കിലും ഒരുപാട് കാലത്തിനു ശേഷം വീണ്ടുമൊരു ഇടവത്തില്‍ ഒന്നുകൂടി എള്ളുപറിച്ചാല്‍ കൊള്ളാമെന്ന് ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന് തോന്നി. "നിങ്ങള്‍ക്കാ അതിരമ്പുഴ ചുറ്റിപ്പോയാ പോരേ? എന്തിനാ കാടും മലേം കേറുന്നേ?" മുറമെടുത്ത് കൊടുത്ത് ഭാര്യ വിനയത്തോടെ ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് എള്ളുപറിക്കാന്‍ ധൃതിയായിരുന്നു. അതേ നടപ്പുവഴി ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ ഒരു ജേതാവിനെപ്പോലെ നടന്നു. അതേ മരങ്ങള്‍, അതേ വള്ളികള്‍, പക്ഷികള്‍. ഒറ്റയെണ്ണം അനങ്ങിയില്ല. പണ്ട് കണ്ട അതേ പേരറിയാത്ത മരത്തെ നോക്കി അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുനടന്നു. മുന്നില്‍ അതേ പുലി. കുറച്ചുനാളായി സമയം ഇവിടെ സ്തംഭിച്ചു നില്ക്കുകയായിരുന്നെന്ന് ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന് തോന്നി. ഇതിനുമുന്‍പ് നടന്നതും ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്നതും ഒന്നുതന്നെയാണ്. കുറേക്കാലമായി താനീ പുലിയുടെ മുന്നിലാണ്. പുലി തന്റെ മുന്നിലും. കൂട്ടുകാരും നാട്ടില്‍ കിട്ടിയ ബഹുമാനവും ഒന്നുമില്ല. ഒരു മനുഷ്യനും ഒരു പുലിയും മാത്രം. ഉള്ളില്‍ ഒട്ടും ആന്തലുണ്ടാകാതെ ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ മുണ്ട് പിന്നോട്ട്കുത്തി, പഴമുറം പരിചയാക്കി, ചുള്ളിക്കമ്പ് വാളാക്കി വട്ടക്കാലില്‍ നിന്ന് വാളും പരിചയും ചേര്‍ത്ത് വന്ദിച്ചു. താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ് തോം താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ് തോം

സമയം കളയാതെ പുലിയുടെ നേരെ ചുവട് വെച്ച് ചെന്നു. പരിച വായുവില്‍ വീശി, ഇടത്തും വലത്തും ചാടി. എന്നാല്‍ അലസഭാവത്തില്‍ ഒരു കോട്ടുവാ വിട്ട് പുലി ക്ഷമയോടെ നോക്കി. നാലുചുവട് പിന്നോട്ട് വെച്ച് അദ്ദേഹം പിന്നെയും മുന്നോട്ട്‌ചെന്നു. ഇക്കുറി അതിശയപ്പെട്ടത് ആശാനാണ്. പുലിയും എഴുനേറ്റ് രണ്ട് മുന്‍കാലുകളും നിലംപറ്റെചേര്‍ത്ത് വന്ദിച്ച് മുന്നോട്ട് ചുവട് വെച്ചു. താത്തിത്തകോം തെയ്‌തെയ്‌തോം വിടാന്‍ ഭാവമില്ലാതെ കുറച്ച് പിന്നോട്ടിറങ്ങി അടുത്തചുവടിന് ആശാന്‍ ഒരുങ്ങി. കൊച്ചീക്കാരാ മരമാക്രീ പക്ഷേ ഒരുനിമിഷം പൊക്കിയകാല്‍ താഴ്ത്തി ബാക്കി ചുവടുംതാളവും മറന്ന് ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ നിന്നു. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം പഠിക്കാത്തതും മറന്നതുമായ ചുവടുകള്‍ വെച്ച് പുലി മുന്നോട്ടുവന്നു. കൊച്ചീക്കാരാ മരമാക്രീ മത്തിത്തലയ്ക്കുപ്പുണ്ടോ പിന്നെ പുലിയുടെ ചുവടുകളൊന്നും ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന് മനസ്സിലായില്ല. ഇത് കളിവേറെയാണ്, വേലവേറെയാണ്. അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. കളി നിര്‍ത്താന്‍ തീരുമാനിച്ച് ശങ്കരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ വാളും പരിചയും നിലത്ത് വെച്ച് വണങ്ങി പിന്നോട്ട് അവതാളത്തില്‍ ചുവട് വെച്ച് നീങ്ങി. പുറകോട്ടാഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് താളംതെറ്റാതെ വന്ന് പുലി അദ്ദേഹത്തെ കടിച്ചെടുത്ത് ഒരു പാറപ്പുറത്ത് കിടത്തി. പുച്ച എലിയെ എന്നപോലെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തട്ടി സന്ധ്യയാകും വരെ വേല പഠിപ്പിച്ചു. നന്നായിരുണ്ടപ്പോള്‍ കഴുത്തിന് കടിച്ചെടുത്ത് കാട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഈ ഓണം അവധിക്ക് നാട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു വൈകുരേം ഞാന്‍ അഞ്ചു വയസ്സുകാരന്‍ കുട്ടിയുമായി നടക്കാനിറങ്ങി. നല്ലൊരു കയറ്റംകയറി മുകളിലെത്തി. ഇപ്പോഴവിടെ കാടും വള്ളികളുമില്ല, നിറയെ വീടുകള്‍. ബാക്കി സ്ഥലത്ത് റബ്ബറും വാഴയും. പുലിപോയിട്ട് ഒരു ആട്ടിന്‍കുഞ്ഞ് പോലുമില്ല. മതിലുകളിലിരുന്ന് നിക്കറും ബനിയനുമിട്ട മുതിര്‍ന്ന കുട്ടികള്‍ മൊബൈലില്‍ തിരയുന്നു. ടെറസുകളില്‍ ഉണക്കാനിട്ട തുണികള്‍. കണ്ണാടിപോലെ ടാര്‍ ചെയ്തവഴിയേ സൈക്കിളോടിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികള്‍. അടുക്കളകളില്‍ നിന്ന് സൂര്യകാന്തി എണ്ണയുടെ മണം. "അച്ഛാ ഇതുകണ്ടോ." മകന്‍ വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നത് കണ്ട് ഞാന്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ വെളുത്ത മേഘങ്ങള്‍ ആനയേയും പാറയേയും മലയേയുമൊക്കെ സങ്കല്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്നു. അതില്‍ ഒന്നില്‍നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ചാടിയോടുന്ന മുത്തച്ഛന്‍. പിന്നാലെ പുലിയും. അവനിനിയും മുത്തച്ഛനെ വിട്ടില്ലേ. ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു. അതോ അവര്‍ വേലകളി പഠിക്കുകയാണോ?

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പേരുകൾ അടിവേരുകൾ ദൃഢാംഗനായ രാധാകൃഷ്ണൻ എൻ്റെ കൂടെ പഠിച്ചവനാണ്. സ്കൂളിൽ രാധേ എടാ രാധേ എന്ന ചുരുക്ക പേരിൽ അവൻ വിളികേട്ടു. ക്ലാസ് ടീച്ചർ മാത്രം ഹാജർ വിളിക്കുമ്പോൾ രാധാകൃഷ്ണൻ പി കെ എന്ന് നീട്ടി വിളിക്കും. ഹൈസ്കൂൾ വിട്ട് പലരും പല വഴി ചിതറി . ജോലിയുമായുള്ള വടം വലിയിൽ ഇടക്കു നാട്ടിൽ വന്നു പോകുന്ന വിരുന്നകാരനായി ഞാനും തെറിച്ചു. വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഒരു ലീവിന് രാധാകൃഷ്ണനെ കൂട്ടുകാരന്റെ ഗൃഹപ്രവേശനോൽസവത്തിനു കണ്ടപ്പോൾ ഡാ രാധേ എന്നു വിളിച്ചു പഴയതുപോലെ ഞാൻ വർത്തമാനം തുടങ്ങി. വാ ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് അവൻ എന്നെ ആൾ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും വെള്ള കൊറ്റികൾ കൂടു കൂട്ടി വൈറ്റ് വാഷ് ചെയ്ത ഒരു പുളി മരത്തിൻറ്റെ ചുവട്ടിലിലേക്കു മാറ്റി നിർത്തി… എടാ കോപ്പേ…. ഈ തൊലിഞ്ഞ വിളി മാറ്റാൻ ഒരു വർഷം മുമ്പേ ഗസറ്റിലിട്ടു പേര് ഞാൻ രാംകുമാർ എന്നാക്കിയിരിക്കുന്നു. നിനക്കൊന്നും ഇനിയും നേരം വെളുത്തില്ലേ . ഒന്ന് കൂടി കേട്ടോ നല്ലൊരു പെണ്ണു സെറ്റായി വന്നിട്ടുണ്ട് . അവളുടെ വിളിപ്പേരും രാധയെന്നാണ് അനുരാധ . ആയതിനാൽ നീയെല്ലാം എന്നെ രാം എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. സൂക്ഷിച്ചോ ഇല്ലെങ്കിൽ ഉടക്കേണ്ടിവരും .

മനോജ് എബിഎസ് fb.com/manoj.abs

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഞാൻ പറഞ്ഞു അളിയാ അറിഞ്ഞില്ല . ക്ഷമിസ്‌ബിടി ഇനി സൂക്ഷിച്ചോളാം! രാധ ഒരു മോശം ആണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല. അവനും സ്കൂൾ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെ വിളിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല. ഇനി കാലം മാറിയപ്പോൾ പേര് പഴഞ്ചനായോ ? അതോ രാധേ എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ ഇനി രണ്ടു രാധാമാരും വിളികേൾക്കുമോ .എന്തായാലും രാംകുമാർ എന്നു മനസ്സിൽ രണ്ടു വട്ടം ഉരുവിട്ടു ഒരു ഗ്ലാസ് ചുക്കുവെള്ളം കുടിച്ചു.

ഭാമ

ഗൃഹപ്രവേശ ആഘോഷ സദ്യയുണ്ട് ഞാൻ തിരികെ പോകുമ്പോൾ പാട വരമ്പിൽ ഷുക്കൂറിനെ കണ്ടു. അവൻ കുടിയിരുപ്പു മഹോത്സവം കൂടാൻ പോകുന്നതെ ഉള്ളു. കുറച്ചു നേരം വാചകമടിച്ചു. എൻ്റെ ബാംഗ്ലൂർ പബ് വിശേഷങ്ങളും കലാപരിപാടികളും കേട്ടു അവനും, നാട്ടിലെ അവൻ്റെ ഫാം ഹൗസ്സ് ജീവിതവും ചില കുൽസിത പ്രവർത്തികളും കേട്ടു ഞാനും നെടുവീർപ്പിട്ടു. ബൈ ബൈ പറഞ്ഞു പോകാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ഷുക്കൂർ ചോദിച്ചു വീട് കുടിയിരിക്കുന്നിടത്തു ആരെല്ലാം ഉണ്ട് ?. ഞാൻ പലരുടെയും പേര് പറയുന്ന ഇടയ്ക്കു പുതിയതായി സ്വായത്തമാക്കിയ പേര് ആ…… രാം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ തിരിച്ചുള്ള അവൻ്റെ ചോദ്യമാണ്…. ആര് നമ്മുടെ ഗസറ്റഡ് രാധയോ ? ഞാൻ ചിരിച്ചു മനസ്സിൽ മാത്രം സത്യം! പേരിൻ്റെ പേരിൽ കൂട്ടുകാരുടെ ഇടക്കുള്ള കളിയാക്കൽ ഞാനും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. തറവാട്ടിൽ രാജശേഖരനും ചന്ദ്രശേഖരനും പദ്മനാഭാനും കേശവനും ഉണ്ടായിരുന്നു . എന്താടാ അൻ്റെ അമ്മാമൻമാരും ചെറിയച്ഛൻമാരും ആനയ്ക് പഠികുകയാണോ എന്ന് ചോദിക്കും . ശരിയാണ് ഗുരുവായൂർ കേശവനും മംഗലാംകുന്നു പദ്മനാഭനും തിരുവമ്പാടി ചന്ദ്രശേഖരനുമെല്ലാം തലയെടുപ്പുള്ള ഗജ വീരന്മാർ ആയിരുന്നല്ലോ

പേരുകളെ പറ്റി ഓർക്കുമ്പോൾ എഴുപതുകളുടെ അവസാനവും എൺപതുകളിലും ഉള്ളവയാണ് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വരുന്നത്. അക്കാലത്തെ ആധുനികമായ ഒട്ടു മിക്ക പേരുകളും അവസാനിക്കുന്നത് ഷ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു രാജേഷ്, രമേഷ്, ഷാനിഷ്, കൈലേഷ്, മുകേഷ്, കമലേഷ് ദീപേഷ്‌, സയിലേഷ് എന്നു വേണ്ട ഞങ്ങൾ വായിച്ചിരുന്ന കഥാ പുസ്തകത്തിലെ കുരങ്ങൻ്റെ പേരുപോലും ഈ “ഷ്” ലിൽ ആയിരുന്നു അവസാനിച്ചത് കപീഷ് ! ഇക്കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പറയാൻ കാരണം പഴഞ്ചൻ പേരുകൾ എന്നു ഒരുകാലത്തു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പല പേരുകളും അതെ പോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്ന് മാറ്റി പിടിച്ചോ ഈയിടെയായി കുട്ടികൾക്ക് അഭിമാനത്തോടെ അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ ഇടുന്നില്ലേ. എൻ്റെ കുടുംബത്തിൽ തന്നെ ഊർമ്മിള ഊർമ്മിയായും, സത്യഭാമ ഭാമയായും വല്യമ്മയുടെ മകൾ ഇന്ദുമതിക്കു ഇന്തുമയും പുനർജനിച്ചിരിക്കുന്നു കഴിഞ്ഞയാഴ്ച്ച കുടുംബത്തിലെ ഒരു പേരിടൽ ചടങ്ങിനു അമ്പലത്തിൽ പോകേണ്ടി വന്നു. അടുത്തായതിനാൽ നടന്നാണ് പോയത്. ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റു പാടവരമ്പിലൂടെ നടന്നാൽ ക്ഷേത്ര ഗോപുരം കാണാം. ഒരു കല്യാണത്തിനുള്ള തിരക്കുണ്ട് . അമ്പലം കുറച്ചു മുകളിലാണ് സ്റ്റെപ്പ് കേറണം . താഴേ കുറച്ചു കാറുകൾ കിടന്നു രാവിലത്തെ വെയിൽ കായുന്നു. ചടങ്ങു കൂടാൻ വന്നവരുടെ രഥങ്ങളാണ് . ക്ഷേത്ര മുറ്റത്തേക്കു പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ വെയിൽ കായുന്ന കാറുകളിൽ ഒരു നിസ്സാൻ മൈക്ര ശൂ ശൂ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. സംഗതി അറിയാൻ കാറിനടുത്തു പോയി എത്തിനോക്കിക്കിയപ്പോൾ പിടികിട്ടി. നാട്ടുകാരൻ, കൂട്ടുകാരൻ മൃദുല ഹൃദയൻ കാറിൻ്റെ പിൻസീറ്റിൽ ഇരുന്നു രാവിലെ തന്നെ പൊൻ കിരണമേറ്റു ഒറ്റയ്ക്ക് ബൗൾ ചെയ്യുകയാണ്. ഇരുപ്പൂ കണ്ടാലറിയാം ഓവർ രണ്ടോ മൂന്നോ കഴിഞ്ഞെന്ന്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കാറിൽ നിന്നും തല നീട്ടി സ്വകാര്യത്തിൽ എന്നോടു പറഞ്ഞു മണമില്ല കുത്തും ഇല്ല. അൻറ്റെ സിംഗപ്പൂരിൽ കിട്ടാത്തതാണ് . ഏലക്ക ഇട്ടു അവൻ തന്നെ സ്പുടം ചെയ്തതാണത്രെ . പേരിടൽ ചടങ്ങു ചുറ്റമ്പലത്തിലല്ലേ ശ്രീകോവിലിൽ കയറണ്ടല്ലോ അതോണ്ട് കുഴപ്പമില്ല രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചു കേറിക്കോ. ഹാ എന്തൊരു പ്രോത്സാഹനം എന്തൊരു കരുതൽ! രാവിലെ ശീലമില്ലാത്തതു കൊണ്ടും ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് എന്ന സാധനം ആമാശയത്തിൽ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടും ഇപ്പോൾ വേണ്ടാ എന്നു പറഞ്ഞു അവനൊരു ചെറിയ ഇച്ഛാഭംഗം കൊടുത്തു പടികൾ കയറി.

തിരക്കൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാണിയുടെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു എന്താടി മോൾക്ക് നീ നാടൻ പേരിട്ടത് . മറുപടി എന്തോ നെഞ്ചിൽ കൊളുത്തി വലിച്ച പോലെ തോന്നി. ഏട്ടാ…. മക്കൾക്കു നാടിനെ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി എല്ലാ വർഷവും ഓണത്തിനും വിഷുവിനും ഉത്സവങ്ങൾക്കും അവളെ പോലുള്ളവർക്ക് വരാൻ പറ്റില്ലത്രേ . ഇനി അവരൊന്നും നമ്മുടെ ഈ സംസ്ക്കാരത്തിൽ വളരാനും പോകുന്നില്ല. പറിച്ചു നടപെട്ടു പ്രവാസം ജീവിതം നയിക്കുന്ന നമുക്കൊക്കെ ഇത്രയൊക്കെ ഇനി വരും തലമുറയെ നാടിനെ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്യാൻ പറ്റൂ.

അമ്മായിക്ക് പേരക്കുട്ടിയുടെ പേരിടൽ ചടങ്ങു നാട്ടിൽ തന്നെ വേണം എന്ന പിടിവാശി. അതു നിറവേറ്റാൻ അങ്ങ് യൂ സ് എ യിൽ നിന്നു ജോലി തിരക്കിനിടയിൽ കൈ കുഞ്ഞുമായി മകളും മരുമോനും ലീവെടുത്തു വന്നതാണ് . എന്തായാലം അമ്മായി സംഭവം കളറാക്കി ഞെട്ടിച്ചു! സ്റ്റിൽ ക്യാമറ വീഡിയോ ക്യാമറ എന്നിവയ്ക്കു പുറമെ, അമ്മയുടെ മടിയിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിൻറ്റെ ഏരിയൽ ഷോട്ട് കൊടിമരം ചാരി ഒപ്പിയെടുക്കാൻ ഗോപുര മുകളിൽ പാറി കളിക്കുന്ന ഡ്രോൺ വരെ അറേഞ്ച് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ മല്ലൂസ് മടിയിൽ കിടക്കുന്ന മോൾക്ക് അമ്മൂമ്മയുടെ പേര് ട്രിം ചെയ്തു നാണിനായർ എന്നു മൂന്നും മൂന്നും ആറു തവണ ചെവിയിലോതി എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഞാൻ പടികൾ ഇറങ്ങി പാർക്കിങ് ഗ്രൗണ്ടിലേക്കു വെറുതെ കണ്ണോടിച്ചു . ഇല്ല എന്നെ നേരത്തെ മാടി വിളിച്ച മൈക്ക്ര പ്രാവു പറന്നിരിക്കുന്നു. പാടവരമ്പു പിടിച്ചു കാറ്റേറ്റ് പതുക്കെ നടക്കുമ്പോളോർത്തു. ന്യൂ ജേഴ്സിയിലെ റോക് ലാൻഡ് കൗണ്ടിയിൽ നാണികുട്ടിയമ്മയുടെ കൊച്ചുമോളുടെ മകൾ നാണി നായർ എന്നെങ്കിലും അവളുടെ സ്വത്വം തിരിയുമ്പോൾ അവളുടെ പേരിൻെ ഉത്ഭവം കൂടി മനസിലാക്കും. പേരിൻ പൊരുൾ തേടുമ്പോൾ അവർ അവരുടെ വേരുകളെ അറിയട്ടെ. അവളുടെ അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറട്ടെ.

ഭാമ

*വാൽകഷ്ണം. മുംബൈ കസിൻ മാലിനി മറാത്തി ചെക്കനെ കെട്ടി പുകിലോട് പുകിലായി. മറാത്തി,മലയാളം തെറിയും മല്ലുസ് മൈ കസിൻസ് മറാത്തി തെറിയിലും ഡിഗ്രി എടുത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ മാലിനിക്കും മറാത്തി വാലാക്കും ബാലക്ക്‌ പിറക്കുന്നു . ഡിം വളരെ പെട്ടെന്ന് രണ്ട് ഫാമിലിയും തോളോട് തോൾ ചേർന്നു. സന്തോഷം ശോഭനം അടിപിടികൾക്കു വിരാമം. അവർക്കു ജനിച്ച വീരപരാക്രമിക്കിട്ട പേരാണ് തക്ഷക് .പകച്ചു പോയി ഞാൻ! പരിമിത പുരാണ കഥാ അറിവ് വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ പരീക്ഷിത്തിനു പണ്ടു പണി കൊടുത്തയാളല്ലേ തക്ഷകൻ എന്ന പാമ്പ്. ചെക്കന് പാമ്പിൻ്റെ പേരെന്നെ വേണംന്ന് നിർബന്ധാച്ചാൽ വാസുകിന്ന് ഇട്ടാൽ മത്യാർന്നു. വലുതാവുമ്പോൾ വാസൂന്ന് നീട്ടി വിളിക്കേം ചെയ്യാം മാലിനിക്ക് മുത്തച്ഛൻ മായന്നൂർ വാസു നായരേ ഓർക്കേംചെയ്യാർന്നു

കഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അന്നം

ടി. ഡി. രാമകൃഷ്ണൻ മുറ്റത്തെ പൈപ്പിൽ കൈയ്യും കാലും കഴുകി, ഷർട്ടഴിച്ച് ഉമ്മറത്തെ അയയിൽ തൂക്കി. നിലത്തുവിരിച്ച പുൽപ്പായയിൽ അച്ചുതൻകുട്ടി ഊണ് കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ സമയം മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇളം നാക്കിലയിൽ ചോറും സാമ്പാറും മീൻകറിയും ചീര തോരനും വിളമ്പി സരസ്വതി ടീച്ചർ അടുക്കളവാതിലിൽ ചാരിനിന്നു, മേലെ പുല്ലാട് വീട്ടിൽ ഊണ് മേശയും പ്ളേറ്റുകളും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല അച്യുതൻകുട്ടി നിലത്തിരുന്ന് ഇലയിൽ ഊണ് കഴിക്കുന്നത്. അയാൾക്കു പുൽപ്പായയിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു നാക്കിലയിൽ ഉണ്ടാലെ ഉണ്ടപോലെ തോന്നു. ചെറുപ്പകാലത്തെ ചില ശീലങ്ങൾ അത്ര എളുപ്പത്തിൽ മാറ്റാൻ പറ്റില്ലല്ലോ!. അച്ചുതൻകുട്ടിക്ക് സുമാർ നാൽപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സുണ്ടാവും. അൽപ്പം ഇരുണ്ട നിറമാണ്. മണ്ണിനോട്മല്ലിട്ട് ഉറച്ച ശരീരം നരകയറിതുടങ്ങിയ താടിയും മുടിയും . പാലക്കാടിനടുത്തുള്ള എലപ്പുള്ളിയാണ് ജന്മദേശം. ചെറുപ്പകാലത്തുണ്ടായ എന്തോ നിർഭാഗ്യകരമായ സംഭവം കാരണം നാടും വീടും വിട്ട് പോന്നിട്ട് കുറേ ആയി. കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചു കൊല്ലമായി മുള്ളൂർകോളിലെ ആനക്കല്ലുകാരൻ അന്തോണിയുടെ തൊണ്ണൂറേക്കർ പാട്ടത്തിനെടുത്ത് കൃഷി ചെയ്യുകയാണ്.ഇടക്ക് ലാഭവും ഇടക്ക് നഷ്ടവുമായി കഷ്ടിച്ചു ജീവിച്ചു പോകാമെന്നെയുള്ളു. നെൽകൃഷിയല്ലാതെ മറ്റൊരു തൊഴിലും അച്ചുതൻകുട്ടിക്ക് അറിയില്ല.പഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുമില്ല. എന്നാൽ നെൽകൃഷിയെപ്പറ്റി അച്ചുതൻകുട്ടിക്കു അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളൊന്നുമില്ല. സരസ്വതി ടീച്ചർക്കും ഏതാണ്ട് അച്ചുതൻകുട്ടിയുടെ അതേ പ്രായമാണ്. കോൾപാടത്തിനോട് ചേർന്നുള്ള എൽ പി സ്കൂളിലാണ് ജോലി. അവർ നിയമപരമായി വിവാഹം കഴിച്ചവരൊന്നുമല്ല. പത്തുപന്ത്രണ്ട് കൊല്ലമായി ഒരുമിച്ചു താമസിച്ചുവരുന്നുവെന്ന് മാത്രം.

പതിനെട്ടു കൊല്ലം മുൻപ് വിദേശത്തേക്ക് ജോലി അന്വേഷിച്ചു പോയ ആദ്യ ഭർത്താവ് രാമചന്ദ്രനെകുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ലാതെ കഴിഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിലാണ് ടീച്ചർ അച്ചുതൻകുട്ടിയെ പരിചയപ്പെടുന്നതും ആ സൗഹൃദം പതുക്കെ വളർന്ന് അവർ ഒരുമിച്ച് താമസിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും. ടീച്ചർക്ക് രണ്ട് പെണ്മക്കളാണ്. ആദ്യ ബന്ധത്തിലെ പതിനെട്ട്കാരി ഗ്രിഷ്മയും, അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന രാഹുലും. രണ്ട് പേരെയും സ്വന്തം മക്കളായിട്ടാണ് അച്ചുതൻകുട്ടി വളർത്തുന്നത്. അവരെ തന്റെ കൂടെ പാടത്ത് കൊണ്ട് പോയി വിത്ത് വിതക്കുന്നത് മുതൽ കൊയ്യുന്നവരെ നെൽകൃഷിയെ പറ്റിയുള്ള സകല കാര്യങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നെൽകൃഷിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠിക്കാനായി ഗ്രീഷ്മയെ കാർഷിക സർവകലാശാലയിൽ തന്നെ ചേർക്കുകയും ചെയ്തു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

രാഹുലിനെ തന്നെപോലെ ഒരു കർഷകൻ ആക്കണമെന്നാണ് അച്ചുതൻകുട്ടിയുടെ ആഗ്രഹം. പക്ഷെ, ടീച്ചർക്ക് അതിനോട് മാത്രം യോജിപ്പില്ല. അവനെ ഡോക്ടർ ആക്കണമെന്നാണ് അവരുടെ മോഹം. ടീച്ചർ പലതവണ സൂചിപ്പിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും അച്ചുതൻകുട്ടി കേട്ടതായി പോലും ഭാവിച്ചിട്ടില്ല.

ഭാമ

അച്ചുതൻകുട്ടി ഊണ് കഴിക്കുന്നത് നോക്കി നിൽക്കാൻ ടീച്ചർക്കു വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. ഇലയിൽ വിളമ്പിയ ചോറിൽ തൊട്ട് തൊഴുതു, ഭയഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെയാണ് അച്ചുതൻകുട്ടി ഊണ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങുക. പിന്നെ ചോറിൽ നിന്നും ഒരു ഭാഗം എടുത്ത് സാമ്പാർ കൂട്ടി കുഴക്കും, അതൊരു ഉരുളയാക്കി കൂട്ടി ഉണ്ണും. ഇടക്ക് അച്ചാർ തൊട്ട് നക്കും. സാമ്പാർ കഴിഞ്ഞാൽ മീൻകറിയിലേക്ക് തിരിയും. അതും ചിട്ടയോടെ പതുക്കെ പതുക്കെ ആസ്വദിച്ചാണ് കഴിക്കുന്നത്. ഇലയിൽ ആദ്യം വിളമ്പിയത് മാത്രമേ ഉണ്ണൂ. രണ്ടാമത് വിളമ്പുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല. ടീച്ചർ അതിനനുസരിച്ചു എല്ലാം വേണ്ടത്ര വിളമ്പിയിട്ടുണ്ടാവും. എന്തൊക്കെ, എത്ര വിളമ്പിയാലും അച്ചുതൻകുട്ടി ഊണ് കഴിച്ച് എണീക്കുമ്പോഴേക്കും ഇലയിൽ ബാക്കിയൊന്നുമുണ്ടാവില്ല. വിശപ്പ് മാറാനുള്ള ഭക്ഷണം മാത്രമേ കഴിക്കാവു എന്നതുപോലെ ഒരു വറ്റുപോലും പാഴാക്കി കളയരുതെന്ന കാര്യത്തിലും അയാൾക്ക് നിർബന്ധമുണ്ട്. ഊണ് കഴിക്കുമ്പോൾ അച്ചുതൻകുട്ടി ഒരക്ഷരം സംസാരിക്കാറില്ല. ഒരു പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുന്നപോലെ തികഞ്ഞ ഏകാഗ്രതയോടെയാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക. അന്നത്തെ ദൈവമായിട്ടാണ് അയാൾ കണക്കാക്കുന്നത്. പാടത്തു വിളയുന്ന നെൽക്കതിരുകളുടെ മുന്നിൽ ആരാധനയോടെ തൊഴുതു നിൽക്കും. ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പവിത്രമായ തൊഴിൽ കൃഷിയാണെന്നും ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹമാണ് അന്നത്തിന്റ രൂപത്തിൽ പാടത്തു വിളയുന്നതെന്നും അച്ചുതൻകുട്ടി ടീച്ചരോടും കുട്ടികളോടും പറയാത്ത ദിവസങ്ങളില്ല. അച്ചുതൻകുട്ടിവന്നതിന് ശേഷം മേലേ പുല്ലാട്ടു വീട്ടിൽ സന്ധ്യക്ക് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി വെക്കുന്നത് അറയിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന കതിർരുകുലയുടെ താഴെയാണ്. അവിടെ അന്നതിന്റെ ദേവതയായ ശ്രീദേവിയുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടെന്നാണ് അച്ചുതൻ കുട്ടിയുടെ വിശ്വാസം .

ശ്രീദേവിയെ അല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവത്തെയും ആ വീട്ടുകാർ ആരാധിക്കാറില്ല. ബാലിയിലെ ശ്രിദേവിയെന്ന ദേവതയെപ്പറ്റി ടീച്ചർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് അച്ചുതൻകുട്ടിയാണ്, അന്നത്തിന്റെ ദൈവം ശ്രീദേവി ഞങ്ങൾ എലപ്പുള്ളിക്കാരുടെ ചിരുതേയി തന്നെ. ഭൂമിലെ മനുഷ്യന്മാരുടെ എണ്ണം വല്ലാണ്ടെ കൂട്യേപ്പോ കായ് കന്യോളും മത്സോം മാംസം കൊണ്ട് വിശപ്പ് മാറ്റാൻ പറ്റാണ്ടായി. അപ്പളാ ദേവി നമുക്ക് നെല്ലിന്റ വിത്ത് തന്ന് കൃഷി ചെയ്യാൻ പഠിപ്പിച്ചത്. "ഞങ്ങളുടെ അന്നപൂർണേശ്വരി തന്നെ അല്ലേ " ടീച്ചർ ചോദിച്ചു. "അങ്ങനേം വേണങ്കി കരുതാം" അച്ച്യുതൻ കുട്ടി പറഞ്ഞു. അന്നുമുതലാണ് അറക്കകത്, ശ്രിദേവിയെ പൂജിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. ടീച്ചറുടെ മകൾ ഗ്രീഷ്മ വരച്ച അന്നം എന്ന ജലച്ചായ ചിത്രം ഉമ്മറത്തെ ചുവരിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്നു. ആ ചിത്രത്തിലെ ശ്രിദേവി സാക്ഷാൽ ഭൂമി ദേവിയാണ്. പശ്ചിമ ഘട്ടത്തിനും അറമ്പിക്കടലിനുമിടയിലെ ഭൂപ്രദേശത്ത് ദേവി നീണ്ടുകിടക്കുകയാണ്. ദേവിയുടെ പൊക്കിൾകൊടിയിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ച നെൽച്ചെടികൾ വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. പക്ഷെ, സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ ദേവിയുടെ കൈകാലുകൾ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. മുഖത്തും ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും മുറിവുകൾ ഉണ്ട്. നിസ്സാഹയത നിറഞ്ഞ ദയനീയമായ നോട്ടം ആരെയോ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കൈകൾ. ആ ചിത്രത്തിനാണ് ഗ്രീഷ്മയ്ക്ക് സ്കൂൾ യുവജനോത്സവത്തിൽ ഒന്നാം സമ്മാനം കിട്ടിയത്.

" കൊയ്ത്തിന്റ കാര്യങ്ങളൊക്കെ" അച്ചുതൻ കുട്ടി ഊണ് കഴിഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ടീച്ചർ ചോദിച്ചു. എല്ലാം ശരിയായി എന്ന അർഥത്തിൽ അയാൾ തലയാട്ടി. ആ തിരക്ക് കാരണമാണ് ഉണ്ണാൻ വരാൻ വൈകിയത്. പാടശേഖര കമ്മറ്റിയുടെ ഭാരവാഹികളായി വേറെ ആൾക്കാരുണ്ടെങ്കിലും ആമ്പല്ലൂക്കാരൻ അന്തോണിയുടെ പ്രതിനിധിയെന്ന നിലയിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അച്ചുതൻകുട്ടി തന്നെ വേണമല്ലോ. കോൾപ്പണിയിൽ അയാളുടെയത്ര അറിവും പരിചയവുമുള്ള വേറേയാരും മുള്ളൂർക്കോളിൽ കൃഷിയിറക്കുന്നുമില്ല.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

"അവസാനം കാളിയപ്പൻ നാളെ നമ്മുടെ കോള് കൊയ്യാന്ന് സമ്മതിച്ചു. ചോദിക്കുന്ന റേറ്റ് കൊറച്ചു കൂടുതലാ. വേറെ വഴില്യല്ലോ." കൈ കഴുകി വരുമ്പോൾ അച്ചുതൻകുട്ടിപറഞ്ഞു. ടീച്ചർക്ക് ആശ്വാസമായി. ടീച്ചറെ, നാളത്തെ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞാ നമ്മയുടെ എല്ലാ പ്രശ്നോം തീരും, കോള് നിറയെ സ്വർണ്ണം പോലെ നെല്ല് വെളഞ്ഞു കിടക്കണത് കണ്ടില്ലേ ? ഒരു മുപ്പത്തഞ്ചു നാൽപ്പതു മേനി എന്തായാലും കിട്ടും " "സൊസൈറ്റിന്നെടുത്ത നാലര ലക്ഷം തിരിച്ചടച്ചാലെ എനിക്ക് സമാധാനമുള്ളു അച്ചുതൻ കുട്ടി " ടീച്ചർ സൗമ്യമായിട്ടാണെങ്കിലും ഗൗരവം വിടാതെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. മൂന്ന് കൊല്ലം മുൻപ് കൃഷിയിറക്കാൻ വേണ്ടി വീടും പറമ്പും പണയപ്പെടുത്തിയെടുത്ത കടമാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായ അരണ്ട പ്രളയങ്ങളിൽ കോള് മുങ്ങിയപ്പോൾ കടം പലിശയും പലിശയുടെ പലിശയുമായി പൈഡിസിച്ചാൽ കിട്ടാതെയായി. "അതടയ്ക്കാം ടീച്ചറെ, മില്ലുകാരുടെ കയ്യീന്ന് പണം കിട്ട്യാ, അന്തോണ്യേട്ടന്റെ പട്ടം കൊടുത്ത് നേരെ സൊസൈറ്റിയിലേക്ക് പൂവ്വാം. ലോണടച്ച് കഴിഞ്ഞാലും അത്യാവശ്യം കാശ് ബാക്കിയുണ്ടാവും. അതോണ്ട് ഗ്രീഷ്മ മോൾക്ക് കൊറച്ച് സ്വർണ്ണം വാങ്ങാം" മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി കുള്ളാട്ടില് കയറുന്നതിനിടയിൽ അച്ചുതൻകുട്ടി പറഞ്ഞു . "ഇന്ന് രാത്രി ഇനി വരവ് ണ്ടാവില്ല . പമ്പ് ഹൗസ്സില് തന്നെ കെടക്കും. പൗലോസും ലാസറും കൂട്ടിന് വരാംന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാളെ കൊയ്ത്ത് കഴ്യേണ വരെ എനിക്കൊരു സമാധാനോംല്യ, പൊള്ളാച്ചീന്ന് കൊയ്ത്ത് മെതിയെന്ത്രം പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സന്ധ്യക്ക് മുമ്പേ എത്തും. ടീച്ചര് കെടന്നൊറങ്ങിക്കോ .." അച്ചുതൻകുട്ടി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പോയി. ബൈക്ക് റോഡിലൂടെ കോൾബണ്ടിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പോകുന്നത് ടീച്ചർ നോക്കി നിന്നു .

അതെ സമയത്ത് മുള്ളൂർക്കോളിൽ നിന്ന് പത്തു കിലോമീറ്റെർ ദൂരെ, സൂര്യാ സിറ്റിയുടെ നടുവിലത്തെ ടവറിലെ പെന്റ് ഹൗസിൽ, ആമ്പലൂക്കാരൻ അന്തോണിയുടെ പീരമക്കൾ ജാക്സണും ലീനയും അക്ഷമരായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു വിദേശത്തു പോയി അർബൻ ഡിസൈനിങ്ങിലും ആർക്കിടെക്ചറിലും ഉപരിപഠനം നടത്തി വന്ന അവർ, മുല്ലൂർ കോളിലെ തൊണ്ണൂറ്റാറേക്കർ നികത്തി സൂര്യസിറ്റി പോലെ ഒരു മെഗാ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള പ്രൊപ്പോസലുമായി അപ്പാപ്പനെ കാണാൻ വന്നതാണ്. പക്ഷെ അന്തോണ്യാപ്ല അവർ മുന്നിൽ കൊണ്ട് വെച്ച ഫയലിലേക്ക് നോക്കാൻപോലും താല്പര്യം കാണിച്ചില്ല മക്കളേ, മുള്ളൂർക്കോള്മ്മെ തൊട്ട്ള്ള കളി മാത്രം വേണ്ട. അത് നിങ്ങടെ അമ്മാമ്മയ്ക്ക് സ്ത്രീ ദാനമായി കിട്ടീതാ ... ആ പാവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക് അതവിടെ കെടന്നോട്ടെ നിങ്ങള് പോയി വേറെവല്ല പണീം നോക്ക് .... അപ്പാപ്പനത്തീന്ന് കൊല്ലത്തില് ഒന്നോ രണ്ടോ ലക്ഷമല്ലേ പട്ടം കിട്ടണത്. അതിന്റെ നൂറെരട്ടി ലാഭം കിട്ടണ കാര്യാ ഞങ്ങള് പറേണത് . "അല്ലാന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ .. നിക്ക് ആ കാശു വേണ്ട. മോനെ ജാക്സാ, നിനക്കറിയോ, ആപാവം, അച്ചുതൻകുട്ടി കഴിഞ്ഞൂടാണത് ഈ കോള് പണ്യണോണ്ടാ.. അവൻ ജീവിച്ചു പോട്ടെടാ ... "അപ്പാപ്പനെന്താ അയാളോട് ത്ര സ്നേഹം " "നിങ്ങളെ പോലെ വെറ്തെരുന്ന് തിന്നാണ്ടെ മേലനങ്ങി പണിട ക്കണോണ്ട് " ജാക്സനു ആ പരിഹാസം തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല .അപ്പാപ്പന് ഇപ്പോഴും ശരീരം കൊണ്ടുള്ള അദ്ധ്വാനം മാത്രമാണ് അദ്ധ്വാനം. ബുദ്ധിക്കൊരു വിലയുമില്ല. പഴയ തലമുറയല്ലേ, പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. അപ്പാപ്പനെ പിണക്കാതെ എങ്ങനെയെങ്കിലും നയത്തിൽ കാര്യം സാധിക്കണം. അവൻ ലീനയുടെ നേരെ നോക്കി.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

"അയാൾക്കെത്ര കാശാ വേണ്ടേച്ചാൽ ഞങ്ങള് കൊടക്കാം . " ലീന പറഞ്ഞു അന്തോണ്യാപ്ല അവളോട് പുഞ്ചിരിച്ചൂന്നു വരുത്തി പക്ഷെ അതത്ര നല്ല ചിരിയായിരുന്നില്ല. ഇവളെന്നാണിത്ര വലിയ പണക്കാരി ആയതെന്ന ചോദ്യം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ചിരിയായിരുന്നു. അതറിയാതെ അപ്പാപ്പൻ തൻ്റെ ഓഫറിൽ വീണുവെന്ന് അവൾ വിചാരിച്ചു.

ഭാമ

"ൻ്റെ മോളേ , നമ്മടെ കോള് പാട്ടത്തിനെടുത്ത് പണ്യണ അച്ചുതൻകുട്ടി ഒരു സാധരണ കൃഷിക്കാരനല്ല. പാലക്കാട് ഇതിൻറെ നൂറെരിട്ടി പാഠം സ്വന്തായിട്ട്ണ്ടായിർന്ന കുടുംബത്തില് ജനിച്ചോനാ. എന്തോ കഷ്ടകാലത്തിന് അതൊക്കെ പോയി. അവന് കൃഷിച്ചാ ദൈവാ. അതോണ്ടാ ഞാനവന് കോള് പാട്ടത്തിന് കൊടത്തത്. നിങ്ങള് പോയി അവനെ കണ്ടോന്ന് സംസാരിക്ക്. അപ്പളേ നിങ്ങക്ക് കൃഷീടെ വെല മനസ്സിലാവൂ. അന്തോണ്യാപ്ല തന്റെ നയം വ്യക്തമാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന് ഇനി സംസാരിച്ചിട്ട് പ്രയോജനമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായ ജാക്സനും ലീനയും ശെരിയെന്ന് തലകുലുക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അതവർ പ്രതീക്ഷിച്ചതായിരുന്നു.

അന്തോണ്യാ -പ്ല കാണാൻ പോകുന്നതിന് ലീനേടെ അപ്പൻ ജോർജ് അന്തോണി കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിശദമായി കൊടുത്തിരുന്നതാണ്” നീ അപ്പാപ്പൻറെ വാക്ക് കേട്ട് ആ കൺട്രി ഫാർമറോട് സംസാരിക്കാൻ പുവ്വാണോ? ലീനയുടെ ബെൻസിൽ കയറുമ്പോൾ ജാക്സൺ ചോദിച്ചു നിനക്ക് വല്ല വട്ടുമുണ്ടോ ? ഞാനയാളെ തീർക്കാൻ വല്ല വഴിയുണ്ടോന്നാ ആലോചിക്കണേ " "അതൊരെടുത്തു ചാട്ടാ, വേണ്ട. എൻ്റെ മനസില് വേറൊരു പ്ലാനുണ്ട് ... അച്ചുതൻകുട്ടി പമ്പു ഹൗസിലെത്തുമ്പോൾ പൗലോസും ലാസറും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. കൊയ്ത്തു മെതിയന്ത്രവുമായി കാളിയപ്പനും എത്തിയിരുന്നു . എല്ലാവരും വലിയ സന്തോഷത്തിലാണ്. "ഇ കൊല്ലം അച്ച്വേട്ടൻ ശരിക്കും കോളടിച്ചു. അമ്പതു മേനിക്ക് മേലെണ്ടാവൂന്നാ കളിയാക്കാൻ പറേണേ .. ലാസർ, ബൈക്ക് നിർത്തി ഇറങ്ങിയ അച്ചുതൻകുട്ടിക്ക് കൈ കൊടുത്ത്. പുറകെ പൗലോസും കാളിയപ്പനും. "ആമാ സാർ, നാൻ വയൽ പൂരാ സുത്തി പത്തേൻ. നിശ്ചയമാ അമ്പത്ക്ക് മേലെ കെടയ്ക്കും". കാളിയപ്പൻറെ മുഖത്തും വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നാളെ കൊയ്ത്ത്, ഇന്നേക്ക് ശെലവ്. എല്ലാം റെഡിയാക്കിയിരുക്കേ ..." കാളിയപ്പൻ കൊയ്ത്തുമെതിയന്ത്രത്തിലെ പെട്ടി തുറന്ന് ഒരു ബോട്ടിൽ റമ്മുമായി വന്നു. സന്ധ്യ മയങ്ങിയതോടെ പാട്ടും കളിതമാശകളുമായി അവർ ആഘോഷം തുടങ്ങി. രാത്രി വളരെ വൈകിയാണ് എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയത്. അച്ച്വേട്ടാ ചതിച്ചു. നമമുടെ കോളിനാരോ തീയിട്ടു." ലാസറിന്റെ ഉറക്കെയുള്ള കരച്ചിൽ കേട്ട് അച്ചുതൻ കുട്ടി ഞെട്ടിയുണരുമ്പോൾ സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു . അയാൾക്ക് തൻ്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനാവില്ല, വിളഞ്ഞു കിടന്ന തൊണ്ണൂറ്റാറേക്കർ കോള് നാല് ഭാഗത്തും ആളിക്കത്തുകയാണ്. "ലാസറേ പമ്പ് ഓൺ ചെയ്യെടാ..." അച്ചുതൻ കുട്ടി അലറി. പൗലോസ് മൊബൈലിൽ ഫയർ ഫോഴ്സിലേക്ക് വിളിച്ചു വിവരമറിയിച്ചു. ലാസർ പമ്പ് ഓൺ ചെയ്തിട്ടും പമ്പ് അനങ്ങിയില്ല . "കറണ്ടില്ല അച്ച്വേട്ടാ .... "അയാൾ നിസ്സഹായനായി പറഞ്ഞു . "നോക്കി നിക്കാണ്ടെ എങ്ങിനേങ്കിലും തീ കെടുത്തെടാ .... എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ചുതൻ കുട്ടി പമ്പ് ഹൗസിലെ ബക്കറ്റുമെടുത്ത് പാടത്തേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി. കൂടെ കൂട്ടുകാരും. അവരെ വെള്ളം മുക്കിയൊഴിക്കാനും മണ്ണ് വാരിയെറിയാനും തുടങ്ങി. പക്ഷെ, കോളിൽ പടർന്ന തീയണയ്ക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. തൃശ്ശൂർ നിന്ന് ഫയർഫോഴ്സ് എത്തുമ്പോഴേക്കും പടം മുഴുവൻ കത്തിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. പിറ്റേന്ന് നേരം പുലർന്നപ്പോൾ കത്തിക്കരിഞ്ഞ കോൾപ്പാടത്തിന് നടുവിൽ അതുപോലെ കത്തിക്കരുവാളിച്ച അച്ചുതൻകുട്ടിയുടെ മൃതദേഹം കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഗുരുതരമായി പൊള്ളലേറ്റ ലാസറിനെയും പൗലോസിനെയും മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു .വിവരമറിഞ്ഞ ടീച്ചർ ബോധം കേട്ടു വീണു. കുട്ടികൾ കരഞ്ഞു തളർന്നു . “കടുത്ത വേനലല്ലേ, കാറ്റത്ത് വൈക്കോല് തമ്മിലൊരഞ്ഞു തീ പിടിച്ചതാവും" അന്വഷണത്തിന് വന്ന പോലീസുകാർ നാട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു. ആർക്കും പരാതിയൊന്നുമുണ്ടായില്ല. വൈകുന്നേരം പോസ്റ്റുമാർട്ടം കഴിഞ്ഞു മൃതദേഹം വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ മുറ്റം നിറയെ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. അന്തോണ്യാപ്ല മക്കളോടൊപ്പം വന്നു ആദ്യം തന്നെ റീത്തുവെച്ച് പോയി. പാടശേഖര കമ്മലിറ്റിക്കാരുടെ നേതൃത്വ ത്തിലായിരുന്നു സംസ്കാരച്ചടങ്ങുകൾ. രാഹുൽ മാവിൻ വിറകു കൊണ്ട് മൂടിയ ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്താൻ തുടുങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് ഒരു വ്യദ്ധ തിരക്കിട്ട് അവിടേക്കു വന്നു "ആരാടാ?" കൂട്ടത്തിലാരോ ചോദിച്ചു “ഞാൻ ചിരുതേയി. അതുതാൻ കുട്ടീടെ അമ്മയാ.. ടീവീല് പറേണ കേട്ടാ വിവരമറിഞ്ഞേ.. ഏലാപ്പുള്ളീന്ന് ബസ്സ് കിട്ടി ഇമ്പടെ എത്തണ്ടേ? നിക്കെന്റെ ചെക്കനെ ഒന്ന് കാണണം " അച്ചുതൻ കുട്ടിക്ക് അങ്ങനെയൊരു അമ്മയുള്ളതായി അവിടെയുള്ള ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും മൃതദേഹത്തിന് മുകളിലെ മുകളിലെ വിറകെടുത്തുമാറ്റി അവരെ കാണാൻ അനുവദിച്ചു. അവർ അല്പം കുനിഞ്ഞു നിന്ന് മകന്റെ നെറ്റിയിലൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. അടുത്ത നിമിഷത്തിൽ അവർ അപ്രത്യക്ഷയായി. ചിത എരിയാൻ തുടങ്ങി

ചെറുകഥ

നൈന തടാകം നീളെ തണുപ്പിന്റെ വെള്ളനിറം ഒരു മൂടൽ പോലെ വീണു കിടക്കുന്നു. നാനിറ്റാൾ ഇപ്പോൾ രാത്രി പതിനൊന്നു ആവുന്നു... തെരുവിന്റെ തിരക്ക് മാറിയിട്ടില്ല... ദേവി മന്ദിറിനു മുന്നിലെ കടകളിലെ മസാല ദോശയുടെയും നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളുടെയും മണം, എരിഞ്ഞ കർപ്പൂരത്തിന്റെയും എണ്ണയുടെയും മണത്തിൽ, കൂടി ചേരുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ കാറ്റ്, തടാകത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെ വെള്ളത്തിന്റെ കടുത്ത തണുപ്പിനെ കട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നു. ഹോട്ടൽ പാലസ് ബെൽവിഡരെയിലെ ഓൺ ചെയ്തു വെച്ച, റൂം ഹീറ്റർ, മെല്ലെ ചെവിയിൽ പഴയ ഹിന്ദി ഗാനങ്ങൾ പാടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് നമ്മൾ തടാകം കാണാൻ ഇറങ്ങിയത് .. ഇനി ഈ കുത്തായ ഇറക്കം ഇറങ്ങണം, താഴെ ആ തടാകം വരെ. അവളോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കണം എന്നുണ്ട് "നീ എങ്ങനെ എൻ്റെ കൂടെ കൂടി " ചോദിക്കും മുന്നേ അവളുടെ ഹൈഹീൽ ചെരുപ്പിൻറെ ബോധം തെറ്റി, എന്റെ കൈയ്യിൽ തൂങ്ങി അവൾ വീഴാതെ, ആ കാര്യം ചിരിയിൽ അവസാനിപ്പിച്ചു . "ഈ തണുപ്പിൽ എങ്ങനെ ആണ് ആ നാട്ടുകാർ ദിവസവും കഴിഞ്ഞു കൂടുക " "ഹിമ കരടികളെ പോലെ " അവൾ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. ഇത്രയും നർമ്മബോധമോ? “ദൈവമേ കൊള്ളാമല്ലോ, ഒരു പടി മോളിൽ തന്നെ .... കൊള്ളാം ..എന്റെ കൂടെ കൂട്ടാൻ കൊള്ളാം” അവൾ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങും പോലെ മൂളി. “എന്തെ? “ “പിന്നെ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നവർക്ക് ഹണിമൂൺ ആഘോഷിക്കാൻ എങ്ങും പോകേണ്ടല്ലോ?” അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തൻ്റെ തോളിലേക്ക് തല ചേർത്തു വെച്ച് അവൾ നടന്നു ... റോഡരികിലെ ചുവന്ന, തെരുവ് വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അവളുടെ നിശ്വാസത്തിൽ, മഞ്ഞു ചെറിയ പുകയായി പുറത്തേക്കു പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു ഞാൻ "ഇപ്പൊ തീവണ്ടി പോലെ ഉണ്ട്, മൂക്കിലൂടെ പൊക പോന്നു "

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024 വെൺമണി ബിമൽരാജ് fb.com/venmonybimalraj

മഞ്ഞിൽ അവളുടെ ചിരി, തണുപ്പിൻറെ കിതപ്പിൽ ചേർന്ന്, ഇറക്കം ഇറങ്ങി. വഴിയുടെ അരികിൽ, നീണ്ട ടാക്സികളുടെ നിര . രാത്രി ഏറെ ആയിട്ടും വഴി ശൂന്യം അല്ല. ടാക്സിക്കാർ തീകൂട്ടി അതിനരുകിൽ കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്നു . സൈക്കിളിൽ ചായ വിൽക്കുന്നവർ അവിടെ ചുറ്റി തിരിയുന്നു . ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു , സിംഗപ്പൂരിൽ നിന്ന് ഷിനു രവീന്ദ്രൻ്റെ കാൾ ആണ്. ചൈന യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്നതേയുള്ളൂ .. തെരുവിന് മുഴുവൻ ഓറഞ്ച് കലർന്ന ചുവപ്പു നിറം. അത് മൂടൽ മഞ്ഞു നിറഞ്ഞു മൂടിയിരിക്കുന്നു .. കൂടെ കടകളിലെ പുകയും.. താഴേക്കുള്ള വഴി വലത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.. അവിടുന്ന് അങ്ങോട്ട് കാൽനടമാത്രം... ഡിവൈഡർ തിരിച്ച ഇടുങ്ങിയ രണ്ടു വരി. വഴികൾക്ക് മുകളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ഇരുണ്ട കാടു നിറഞ്ഞ ആ ഹിമാലയൻ മലനിരയിൽ ആകാശം മുട്ടെ ദീപങ്ങൾ തെളിയിച്ച പോലെ വെട്ടങ്ങൾ കാണാം... ഹിമാലയത്തിലെ കുഞ്ഞു മലനിരകളിൽ പഹാഡികളുടെ വീടുകൾ.. അതിനു മുകളിലായി വലിയ വട്ടമായി മങ്ങിയ നിറമുള്ള ചന്ദ്രനും ... കണ്ണുകൾ മാത്രമാണ് പുറം ലോകവുമായി ഒരു ബന്ധം. പിന്നെ ശ്വാസവും. മങ്കി ക്യാപ്പും കൈയുറയും ഷൂസും കട്ടിയുള്ള കോട്ടും, ഒരു ചന്ദ്രയാൻ യാത്രികനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി. തണുപ്പു കൊണ്ടാവും അവൾ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. “എന്തെ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ, തിരികെ പോണോ? ” “വേണ്ട വേണ്ട എനിക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നുന്നു ... ക്ഷീണിക്കുവോളം നടക്കാം” ... വഴിയുടെ അരികിൽ നിറയെ വിൽപ്പന ശാലകൾ, ബാറുകൾ, ഡാൻസ് ബാറുകൾ, ഹോട്ടലുകൾ, തടാകക്കര ഒരു ഉത്സവപറമ്പുപോലെ ഉണ്ട്. "എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ഉണ്ടോ ?" "വേണ്ട, ഇപ്പോൾ ഒന്നും വാങ്ങാൻ ഇല്ല. ഇനീം സമയം ഉണ്ടല്ലോ?". “എന്നാൽ ഓരോ കാപ്പി കുടിച്ചാലോ “ “അതാവാം” അവൾ ചിരിച്ചു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

തടാകക്കരയുടെ അരികിലെ നടപ്പാതയിലൂടെ പിന്നെയും നടന്നു..അതിനു മറുവശത്തായി നിരയായി ചെറിയ കടകൾ ... ബ്രൂ കോഫിയും, ചുട്ട ചോളവും, പുഴുങ്ങിയ മുട്ടയും ഒക്കെ വിൽക്കുന്ന കുറെയേറെ കടകൾ.. ഞാൻ രണ്ടു ബ്രൂ കോഫീ പറഞ്ഞു. അവിടെ സിമെന്റ് ബെഞ്ചിൽ തടാകം നോക്കി ഞങ്ങൾ ഇരുന്നു .... കാപ്പി വരാൻ അഞ്ചു മിനിറ്റ് എടുത്തു. അത് വരെ രണ്ടു പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..... കാറ്റിൽ ചൂളമരങ്ങൾ വല്ലാത്ത ഒച്ചയിൽ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നു. മരങ്ങൾ നരച്ച ജീവനുകൾ പോലെ നിൽക്കുകയാണ് ... ഇലകൾക്ക് മീതെ തണുത്ത കാറ്റ് ശ്വസിച്ച മഞ്ഞു പൊഴിയുന്നു. എതിർ ഭാഗത്ത് തടാകക്കരയിൽ ദേവിയുടെ അമ്പലം, അതിന്റെ ഗേറ്റ് അടച്ചിരിക്കുന്നു. പൂജകൾ കഴിഞ്ഞ അമ്പലം ആരോ കഴുകി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവിടേക്കുള്ള വഴിയുടെ വലത്തായി വലിയ ശൂന്യമായ ഒരു മൈതാനം. അതിലൂടെ നായ്ക്കളും പശുക്കളും അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു. അതിനും അപ്പുറം വലിയ മുസ്ലിം പള്ളി. അമ്പലവും പള്ളിയും മുഖാമുഖം. തടാകത്തിന്റെ മക്കളെ പോലെ. നൈനി തടാകം ഒരു മുതുമുത്തശ്ശിയെ പോലെ, നരച്ച ഹിമമുടി വിടർത്തി, ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി. "ആ ദേവീ ടെമ്പിൾ കണ്ടോ ? അറിയാമോ അതിന്റെ കഥ " "ഇല്ല ". “അറിയണം, അത് കേൾവിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റുന്ന കഥയല്ല” സതി ദേവിയുടെ കഥയാണ്, മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സുദർശന ചക്രത്താൽ അൻപത്തി ഒന്നായി മുറിക്കപ്പെട്ട ദേവിയുടെ ശരീരം ശിവനാൽ വഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിൽ നിന്നും നിന്ന് കണ്ണ് വീണ സ്ഥലമാണ് നൈന ദേവിയുടെ അമ്പലം." "കൊള്ളാല്ലോ നിനക്കീ കഥകൾ ഒക്കെ എങ്ങനെ അറിയാം " “അറിയാം”

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് മുന്നിൽ ചൂടുള്ള ബ്രൂ കോഫിയുടെ ആവി പറന്നു പൊങ്ങി അത് തണുത്ത മഞ്ഞിന്റെ വെളുപ്പിൽ ഒന്നായി ചേരുന്നത് അയാൾ നോക്കി ഇരുന്നു. അവൾ സിമെൻറ് ബെഞ്ചിൽ കാലുകൾ പൊക്കി വെച്ചിരുന്ന്, തടാകത്തിന്റെ ഇളകുന്ന കറുത്ത നിറത്തിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കുന്നു .. അയാൾക്ക് എന്തോ പേടി തോന്നി. ഉള്ളിൽ ഒരു ചൂട് വന്നു ചേക്കേറുന്നു... മൂക്കിലൂടെയുള്ള തണുത്ത ശ്വാസം, നെഞ്ചിൽ എവിടെയോ മുറിഞ്ഞു പോകുന്നു.. തടാകക്കരയിലെ ഒരേയൊരു ചെറിയ സിനിമാ കൊട്ടകയിൽ പടം തീർന്നിരിക്കുന്നു.. ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചും, ഉറക്കെ സംസാരിച്ചും ഓടിയും നടന്നും പഹാടികൾ മൈതാനത്തിനു കുറുകയും നടവഴിയിലും പരന്നു. ടൂറിസ്റ്റുകളെ പോലെ അവർ മുഴുവൻ മൂടി പുതച്ചല്ല നടത്തം.. കൈകൾ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ തിരുകിയിട്ടുണ്ട്.. തലയിൽ ഒരു ടർക്കി കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്... അയാൾക്ക്‌മഞ്ഞുദേശത്തെ ഹിമകരടികളെ ഓർമ്മ വന്നു.. പക്ഷെ ചിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.... “നമുക്ക് തിരികെ പോയല്ലോ....” “സമയം ആയിട്ടില്ലല്ലോ.. പോകാം. കുറെ സമയം കൂടി ഈ കാറ്റ് കൊള്ളാം... ഇത് ആ കാണുന്ന ഹിമാലയം കടന്നു വരുന്ന കാറ്റാണ്... അത് വരുന്നത് ഇവിടേക്കാണ്... സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ പോലും ധ്യാനത്തിന് പറ്റിയ പുണ്യസ്ഥലം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഈ നൈന തടാക കരയിൽ.... എനിക്ക് ഇവിടം വിട്ടു പോകേണ്ടാ.... ഇവിടം ആണെന്റെ കണ്ണുകൾ ഉള്ളത്.... കണ്ണുകൾ പൂട്ടാതെ ആ തടാകം നോക്കിയിരിക്കാൻ പൂർണ്ണ ചന്ദ്രൻ ഉള്ള ഈ രാത്രിയിൽ ഇവിടെ എന്നെ കൊണ്ട് വന്നത് ആരാണ് ?" “ഞാൻ അല്ലെ ?” “അല്ല” “പിന്നെ ?” അവൾ ചിരിച്ചു ...... “ എസ്ക്യൂസ്‌മീ... പട്ട പാതിരയ്ക്കല്ല മെഡിറ്റേഷൻ..... നാളെ രാവിലെ നമുക്ക് അവിടെ അമ്പലത്തിൽ പോയി ധ്യാനം ചെയ്താൽ പോരെ?.... ഇപ്പൊ തിരികെ പോകാം ....” “എന്തെ പോടിച്ചു പോയോ” അവൾ നിർത്താതെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി..... എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ചിരിയോടു ചിരി.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അയാൾ പുഞ്ചിരിക്കും പോലെ ചിരിച്ചതേയുള്ളു, ചുണ്ടിന്റെ ഒരു കോണിലേക്ക് മാറി നിന്ന ചിരി. “അത് പോട്ടെ നമുക്ക് കുറച്ചൂടെ നടന്നാലോ ? ലേക്കിന്റെ ഈ വഴി ...” “ഇനീം വേണോ ? അങ്ങനെ എങ്കിൽ ആ റോഡിലൂടെ പോകാം.. ഇവിടെ ആകെ ഇരുട്ടാണ് ...” “ഇവിടെ ആണ് നല്ലത്.. ആൾകൂട്ടം നല്ലതല്ല... പിടിച്ചു പറി ഒക്കെ കാണും, കള്ളന്മാർ.....” അവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്വീണ്ടും കയ്യിൽ പിടിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. “എനിക്കാ ഹോട്ടൽ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.. പഴയ കൊട്ടാരം... നന്നായി അവർ ഒന്നും മാറ്റിയിട്ടില്ല... മുറിയിലെ യൂറോപ്യൻ ക്ളോസ്റ്റ് കണ്ടോ, നിറം മങ്ങി, തടിയുടെ ഫ്ലഷ് ബട്ടണും... എന്ത്മാത്രം പഴയ തോക്കുകൾ ആണ് ഭിത്തിയിൽ... പുലിതോലുകൾ കണ്ടോ എന്താ എണ്ണമാ.... ഓരോന്നിനെയും കൊന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ പേരും എല്ലാം അവിടെ വെച്ചിട്ടുണ്ട് ...” “എന്താണേലും അതിലും രസമുണ്ട് തൻ്റെ ഈ സംസാരം കേൾക്കാൻ .... നൂറ്റി അറുപത് വർഷമായ രാജകൊട്ടാരം ആണ് .. ഒന്നോർത്തു നോക്ക് ഇപ്പോഴേ ഇവിടെ എത്താൻ എന്ത് പാടാണ്‌അപ്പൊ അന്നത്തെ കാര്യം .. എന്തായാലും അവിടുന്ന് ഇവിടെ വരാനും ഒരു നാള് താമസിക്കാനും പറ്റിയല്ലോ .....” “മുറിയിൽ ജിം ബീം ഉണ്ടായിരുന്നു .. കുറച്ചു മിക്സ് ചെയ്ത് എടുക്കാമായിരുന്നു ..” കൈയുറയിട്ട വിരലുകൾ തിരുമ്മി ഞാൻ പറഞ്ഞു. "അത് കൊണ്ടാണോ നിങ്ങളെ എല്ലാരും ബിം ബിം എന്ന് വിളിക്കുന്നെ " "ആവാം , ബട്ട് ഇത് കുടിക്കുന്ന കാര്യം എല്ലാർക്കും അറിയില്ലല്ലോ, ഒരു കോഫീ കൂടി ആയാലോ? " "എനിക്ക് വേണ്ട, കുടിച്ചോള്ളൂ " രാത്രി കറുക്കുകയും ഇരുളുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിന്നിട്ടും താഴ് വാര നരച്ച ഓറഞ്ച് നിറത്തിൽ തന്നെ പൊങ്ങികിടന്നു ... "സാബ് സിഗരറ്റ് ചാഹിയെ " ഒരാൾ കുറെ ഐറ്റംസ് ആയി മുന്നിൽ ബെൽറ്റ് , തൊപ്പി, കണ്ണട, കൈയുറ എല്ലാം ഉണ്ട് കൈയിൽ.

“നഹി ഭായ് , നഹി ചാഹിയെ ...” “കം ഓൺ വൈ നോട്ട് ...” ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് അവൾ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി. “കിതനാ ഹേ ഭായ് ...” “കം ഓൺ ..വൈ കോണ്ട് വി ട്രൈ .....” “വേണോ ..എനിക്ക് വലിക്കാൻ ബുദ്ധി മുണ്ടുണ്ട് “ സാബ് ഏ തോ ബഡിയ മാൽ ഹേ ... കിതർ ഭി നഹി മിലേഗാ ...”” “ഇതെന്താ കഞ്ചാവ് ആണോ ..ഇവൻ എന്തോ വല്യ സ്വർണം പോലെ പറയുന്നു....” “പ്ലീസ് എനിക്കും ഒന്ന് വലിക്കണം .. വാങ്ങാം ...” അവൾ നിർബന്ധിച്ചു. ചുറ്റും നൈനി തടാകം പുകയുന്ന പോലെ .... ഹിമാലയത്തിന്റെ താഴ്വരകൾ തനിയെ നീങ്ങും പോലെ .... കണ്മുന്നിൽ തടാകം ഉയരുന്നു .. കരയ്ക്കു പുറമെ ഒരു തുള്ളി പോലും തുളുമ്പും പോലെ തോന്നാതെ ഓളങ്ങൾ മെല്ലെ ഇളക്കി, ഒരു ധ്യാനം പോലെ, തടാകം മെല്ലെ നീങ്ങുന്നു ...... മൈതത്തിനു മീതെ വെള്ളം വന്നു നിറയുകയാണ് ..... അത് മെല്ലെ പള്ളിയുടെ മുറ്റത്തേക്ക് ഉയർന്നു കയറുന്നു .... കൽപ്പടവുകൾ കടന്നു പിന്നെയും പിന്നെയും മുകളിലേക്കു പോകുന്ന നേരം, അമ്പലം കണ്ണുകൾ പൂട്ടി , നീണ്ട മൂക്കുകൾ കൈകൾ കൊണ്ട് മുറുക്കി അടച്ചു, തടാകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി കൊണ്ടേയിരുന്നു ..... നിറയെ മഞ്ഞവെട്ടം നിരത്തിവെച്ച താഴ് വാരം തടാകത്തെ ചുംബിക്കുന്നു. ... കടപുഴകിയ മലകൾ ഹൂംകാരമോടെ തടാകത്തിലേക്ക് വന്നു പതിക്കുന്നു....... അയാൾ പിന്നെയും ഒരു പുക കൂടി അകത്തേക്ക് വലിച്ചു... കണ്മുന്നിൽ പഹാഡികൾ മഞ്ഞുകയറിയ തടാകത്തിൽ താഴ്ന്നു പോകുന്നു .....അയാൾ ബ്രൂ കോഫിയുടെ മണം ഒന്ന് കൂടി ആസ്വദിച്ചു ..പിന്നെയാണ് അവളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചു " നീ എങ്ങനെ ആണ് എന്നോടൊപ്പം കൂടിയത് "... അപ്പോൾ അവൾ പുലിത്തോൽ പതിച്ച ചുവരില് താഴെ കിടക്കയിൽ തടാകം പോലെ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുകായായിരുന്നു .. അവൾ പൂർണ്ണമായും നഗ്‌നയായിരുന്നു ... കിളി വാതിലിലൂടെ മലകളുടെ മേലെ ചന്ദ്രബിംബം പൂർണ്ണമായി കാണാം .. താഴ് വാരം ചലിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു ... തടാകം വെള്ളം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു .... എപ്പോഴാണ് തിരികെ മുറിയിൽ എത്തിയത് എന്ന് അയാൾ ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു മലയിടിഞ്ഞു വരുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം . അവളെ വിളിച്ചിട്ട് കേൾക്കുന്നില്ല.. തോളിൽ പിടിച്ചു അവളെ ചരിച്ചു..... ഇത്ര സുന്ദരിയായി താൻ ഒരു പെണ്ണീനെയും മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ല ..... കവിളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു ... “വാ...നമുക്ക് പോകാം ...മലയിടിഞ്ഞു വരുന്നു ... താഴ് വാരം

വെള്ളം കൊണ്ട് നിറയുന്നു ...മഞ്ഞു നിറഞ്ഞാൽ ...നമുക്ക് ഇറക്കം ഇറങ്ങാൻ പറ്റില്ല ....” ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിറയെ വെള്ളം നിറയുന്നു ...... താഴ് വാരം മണ്ണും കല്ലും കൊണ്ട് നിറയുകയാണ് ... മല ഇടിഞ്ഞു വരുന്നു ..മരങ്ങൾ ..മണ്ണ് ...മലവെള്ളം ......അയാൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നപോലെ തോന്നി.... കാതുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു കൈകൾ ചേർത്തു വെച്ച് , അയാൾ ഉച്ചത്തിൽ അലറി ..... പിന്നെ കിടക്ക വിരിയോടെ അവളെ വലിച്ചു താഴേക്ക് ഇടാൻ ശ്രമിച്ചു .... ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു ... അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ... ഭാര്യ അകത്തു കയറി വാതിലിനു കുറ്റിയിട്ടു ..... "എന്താ തണുപ്പ് ...കിടക്കാം ...” അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കി ..

കുറിപ്പ് PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

എന്റെ സമപ്രായക്കാരുടെ കൗമാരത്തിനു പിന്നാലെയാണ് കടുങ്ങല്ലൂ രിൽ പുതിയ കാലത്തിൻ്റെ ഓണാഘോഷങ്ങൾ വന്നത്. കേരളീയ യൗവനം എന്താഘോഷിക്കാനും മദ്യത്തെ കുടിയിരുത്തിത്തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തു തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ അയൽദേശമായ വൈപ്പിനിൽ ചത യദിനത്തിൽ വിഷമദ്യദുരന്തം അരങ്ങേറിയതും. കാലം പായുന്നു. ഇടവ ഴിത്തഴപ്പുകളിൽ ഞങ്ങളുടെ കൗമാരങ്ങൾക്കു നേരേ ബൊക്കെ നീട്ടിനിന്ന ഈടമുക്കിച്ചെടികളുടെ ഹൃദ്യമായ സുഗന്ധത്തിനു മുകളിൽ ഓണാ ഘോഷം, മദ്യത്തിന്റെ്റെ കയ്‌പും ലഹരിയും വിളമ്പാൻ തുടങ്ങുന്നു. ജോലി കിട്ടി ഞാൻ കോഴിക്കോട്ടേക്കു പോന്നിട്ടും ഈ നീണ്ട പത്തു വർഷക്കാലവും മുറതെറ്റാതെ ഓണമാഘോഷിക്കാൻ കടുങ്ങല്ലൂരിലെ പുഴക്കടവിൽ ഉത്രാടരാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കൾ ഒത്തുകൂടാറുണ്ട്. ഏഴുപേർ അടങ്ങുന്ന ആ സംഘത്തിലെ പകുതിയിലേറെപ്പേർ ഇന്ന് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിലാണ് ജോലി നോക്കുന്നത്. എങ്കിലും മുടങ്ങാതെ എല്ലാവരും വരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ ഇളയവനാണ് കിശൻ എന്ന കൃഷ്ണകുമാർ. പുഴയോരത്തു തന്നെയാണ് അവൻ്റെ വീട്. നാട്ടിൽത്തന്നെയാണ് അവനു ജോലി. അതുകൊണ്ട് മിക്കവാറും ആതിഥേയൻ്റെ വേഷം അവൻ ഏറ്റെ ടുക്കുന്നു. അയൽ ഗ്രാമമായ മുപ്പത്തടത്തെ ശ്രീനിയേയും തൊട്ടയൽ വീട്ടിലെ സുരയേയും ഒരുപോലെ അവൻ ചേർത്തുപിടിച്ചു. പഠിപ്പിലും ഉദ്യോ ഗത്തിലും കേമന്മാരായ ഞങ്ങളെ 'പത്താം ക്ലാസും ഗുസ്‌തിയു'മുള്ള കിശൻ നേർക്കുനേർ നിന്ന് പരിഹസിച്ചു. "എന്തൂട്ടാഡോ, മനുഷ്യന് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുംപോലെ എഴുതടോ” എന്ന് എന്റെ കഥകളെ വിമർശിച്ചു.

ഈ ഓണത്തിനും പതിവുപോലെ ഞങ്ങൾ ഏഴുപേരെയും പുഴയോ രത്ത് ഒന്നിപ്പിക്കാൻ കിശൻ ശ്രമം തുടങ്ങിയിരുന്നു. കോഴിക്കോട് ഞാൻ വച്ച വീട്ടിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി അവൻ കഴിഞ്ഞ മാസം ഒറ്റയ്ക്കു വന്നു. ഇനി വരാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ? അതുകൊണ്ട് ഞാനിങ്ങ് പോന്നു!' എന്ന് എൻ്റെ വീട്ടുകാരിയോട് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു. കോഴിക്കോട്ടു നിന്നു മടങ്ങിയതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒരു ദിവസം എറണാകുളത്തെ ചാറ്റൽമഴയിൽ ബൈക്കു തെറ്റി ഒരു രാത്രിയിൽ കിശൻ വീണു. 'നമ്മുടെ കിശൻ പോയി' എന്ന് ഫോണിൽ കടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്നു ഗോപു വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ നാട്ടിൽ, കൂട്ടത്തിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന അവനും ഗൾഫിലേക്കു പോയി എന്നു വിശ്വസിക്കാനേ എനിക്കു കഴിഞ്ഞുള്ളു. ഈ ഓണത്തിനും പതിവുപോലെ ഗൾഫ് ചങ്ങാതിമാർ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആലുവാപ്പുഴയുടെ തീരത്ത്, ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടി മാത്രം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ പറമ്പിൽ ഇത്തവണ ഓർമകൾ നിറയും. അവിടെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഓണാഘോഷങ്ങൾ കോർക്കഴിഞ്ഞ് നുരഞ്ഞത്. വീര്യത്തിനു കൂട്ടുചേർക്കാൻ കരിക്കിൻവെള്ളം തന്നെ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് അതാ കിശൻ തെങ്ങിൽ കയറുന്നു. നാഥനാരെന്നറിയാത്ത ആ തെങ്ങിൽനിന്ന് കിശന്റെ വിരലുകൾ കരിക്കുകൾ ഉതിർക്കുന്നു. സുരയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നെടുത്ത ചില്ലു ഗ്ലാസുകളിൽ കണ്ണിറുക്കിപ്പിടിച്ച് നിലാവിൽ ലെവൽ നോക്കി നിറമുള്ള ദ്രാവകം നിറയ്ക്കുന്ന പണി എസ്. കെ. സന്തോഷിനാണ്. കരിക്കിന്റെ മൂടു ചെത്തുന്ന പണി എനിക്ക്. അപ്പോൾ പുഴയിൽ വീണു കിടക്കുന്ന ചന്ദ്രനിൽ മഗ്നരായി മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന അനിയേയും വിക്രമനേയും നോക്കി കിശൻ ശകാരിക്കുന്നു: 'എന്തൂട്ടഡവേ, അടിച്ചുപൊളിക്കാനുള്ള സമയത്തും അവന്മാരുടെ നശിച്ച ഒരു മൂഡോഫ്!'

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഒരു മുഴുവൻ രാത്രിയുടെ ഉറക്കച്ചടവും ക്ഷീണവുമായി തിരികെ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് അടുത്ത രാത്രിയിൽ തിരിക്കുമ്പോൾ യാത്രയാക്കാനും അവൻ കൂടെയുണ്ടാകും. ബസിനോ തമിഴൻ ലോറിക്കോ കൈകാട്ടി എന്നെ കയറ്റിവിടാൻ. കഴിഞ്ഞമാസം ചിതയിലേക്കെടുക്കും മുമ്പ് അവൻ എന്നെ കാത്തുകിടന്നു. കോഴിക്കോട്ടു നിന്ന് ഞാൻ എത്തുംവരെ അഴുകാതെ, സംയമനം പാലിച്ച്. കുറ്റങ്ങളേയും കുറവുകളേയും മാറ്റിവച്ച്, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളേയും ആട്ടി പ്പായിച്ച് നമ്മൾ ആറേഴുപേർ ഒത്തുകൂടാറുള്ള ഉത്രാടരാത്രിയിൽ ഇത്ത വണ നീയില്ല. നമ്മുടെ സംഘത്തിലെ എല്ലാവരും വിവാഹിതരായപ്പോൾ നീ മാത്രം ബാക്കിവന്നത് നിൻ്റെ പ്രായക്കുറവുകൊണ്ടാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതി. എല്ലാവരും ജോലിതേടി മറുനാടുകളിൽച്ചെന്നു കരപറ്റിയപ്പോൾ നീ മാത്രം അവശേഷിച്ചതിന് നിനക്ക് വ്യക്തമായ കാരണങ്ങളുണ്ടായി രുന്നു. ഇപ്പോൾ ചെറിയൊരു മഴച്ചാറ്റലിൽ തെറ്റി മരണത്തിനു പിടികൊ ടുത്തത് ഞങ്ങൾക്കില്ലാത്ത എന്തോ അധികയോഗ്യത നിനക്കുള്ളതുകൊണ്ടാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. എല്ലാവരേയും ഒന്നിപ്പിക്കുകയും എല്ലാവരിലും സന്തോഷം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്ത‌ഭംഗിയുള്ള ഒരു ചിരിയായി ഞങ്ങളിൽ വിടർന്നവനായിരുന്നു കിശൻ. ഈ ഓണത്തിനു കിശനില്ല. ഇനിയൊരിക്കലുമില്ല

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

/TajaaniDesigns

+65 9180 9137

യാത്ര PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ചെക്കിലെ ലിഡിസ് വില്ലജ് രാജേഷ് കാഞ്ഞിരക്കാടൻ ലിഡിസ് എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ കൂട്ട കൊലചെയ്യപ്പെട്ട 82 നിഷ്കളങ്കരായ കുട്ടികളുടെ വെങ്കല പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ നിൽക്കുകയാണ്, അഗാധമായ ദുഃഖവും സഹാനുഭൂതിയും കൊണ്ട് ഞാൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു, കൂട്ടംകൂടി നിൽക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ചുറ്റും ഒന്ന് നടക്കാൻ ഒരു 8 പതിറ്റാണ്ടോളം ദൂരം ഉണ്ട് . കൊലചെയ്യാൻ കൂടിനിർത്തിയിയിരിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ കണ്ണിലെ അതെ ഭയം എന്റെ കണ്ണിലും ഉണ്ട് ..എന്നാൽ പിൻനിരയിൽ പുറകോട്ടു തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ബാലന്റെ കണ്ണിൽ മരവിച്ച നിഷ്കളങ്കമായ ഭാവം, മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന നാസി കാപാലിക്കാരുടെ ആയുധങ്ങൾ കുട്ടത്തിൽ ഉയരം കുറഞ്ഞ അവൻ കാണുന്നില്ല. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ദുരന്തംത്തിന്റെ ആഴം സാങ്കൽപ്പിക്കാൻ ഉള്ള പ്രായം അവനില്ല , പിന്തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവൻ എന്തായിരിക്കും

ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക ? ചെക് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ തലസ്ഥാനവും സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയുമായ പ്രാഗിൽ നിന്ന് 30 കിലോമീറ്റര് മാത്രം ദൂരെയാണ് ലീഡ്‌സ് വില്ലജ് . 1942 മെയ് 27 ന്, ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റ് പരിശീലിപ്പിച്ച ചെക്കോസ്ലാവാക്യ ( 1992 വേർപിരിഞ്ഞു ചെക്കറിപബ്ലിക്കും സ്ലോവോക്കിയയും ആയി) പ്രതിരോധ പോരാളികളുടെ ഒരു സംഘം പ്രാഗിലെ ഹെയ്‌ഡ്രിച്ചിൽ വധശ്രമം നടത്തി. ആക്രമണത്തിൽ ഗുരുതരമായി ഹെഡ്രിക്ക്ന് ഗുരുതരമായി പരിക്കേൽക്കുകയും ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1942 ജൂൺ 4-ന് മരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കൊലപാതകം നാസി ഭരണകൂടത്തിന് കനത്ത ആഘാതമായിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പ്രാഗിലെ കശാപ്പുകാരൻ" എന്ന് പലപ്പോഴും വിളിക്കപ്പെടുന്ന റെയ്ൻഹാർഡ് ഹെയ്‌ഡ്രിച്ച്, പ്രാഗ് നഗരം ഉൾപ്പെടുന്ന ബൊഹേമിയയുടെയും മൊറാവിയയുടെയും നാസി നിയമിത സംരക്ഷകനായിരുന്ന കാലത്ത് അങ്ങേയറ്റം ക്രൂരതയ്ക്കു പേരുകേട്ട ഒരു ഉയർന്ന നാസി ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു, നാസി ഭരണത്തിലെ ഏറ്റവും ക്രൂരനായ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം പരക്കെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അധിനിവേശ ചെക്ക് ദേശങ്ങളിലെ ക്രൂരവും അടിച്ചമർത്തുന്നതുമായ ഭരണത്തിന് പേരുകേട്ടയാളായിരുന്നു ഹൈഡ്രിക്ക്. മേഖലയിലെ ചെറുത്തുനിൽപ്പും വിയോജിപ്പും ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, ഹെയ്‌ഡ്രിച്ച് ഭീകരവാഴ്ച നടപ്പാക്കി. ( സിനിമകൾ Anthropoid (2016) , The Man with the Iron Heart- 2017 ) 1942-ൽ റെയ്ൻഹാർഡ് ഹെയ്‌ഡ്രിച്ചിന്റെ കൊലപാതകം നടത്തിയ വ്യക്തികൾ ലിഡിസ് ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ളവരല്ല. ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റ് പരിശീലിപ്പിച്ച ചെക്കോസ്ലോവാക് പ്രതിരോധ പോരാളികളായിരുന്നു കൊലയാളി സംഘം. ഓപ്പറേഷൻ ആന്ത്രോപോയിഡ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ദൗത്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ വ്യക്തികളെ യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ചെക്കോസ്ലോവാക്യയിലേക്ക് പാരച്യൂട്ട് ചെയ്യുകയായിരുന്നു .

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഹെയ്‌ഡ്രിച്ചിന്റെ കൊലപാതകത്തിന് പ്രതികാരമായി, നാസികൾ കൂട്ട പ്രതികാര നടപടികൾ ഉൾപ്പെടെ ക്രൂരമായ പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചു. ചെക്കോസ്ലോവാക്യയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമായ ലിഡിസ്, കൊലപാതകത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും കൂട്ട ശിക്ഷയുടെ ലക്ഷ്യമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ലിഡിസിൽ നിന്നുള്ള ഏകദേശം 192 പുരുഷന്മാരെ അടുത്തുള്ള ഖനന നഗരമായ ക്ലഡ്‌നോയിൽ വച്ച് വധിച്ചു. ആളുകളെ വളഞ്ഞിട്ട് പട്ടണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി വെടിവച്ചു. ലിഡിസിലെ സ്ത്രീകളെ പുരുഷന്മാരിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി. പലരും ആദ്യം തടവിലാക്കപ്പെട്ടു, ചിലരെ പിന്നീട് കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിലേക്ക് അയച്ചു. കുറച്ചുപേർക്ക് ക്യാമ്പുകളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു, പക്ഷേ പലർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല.

ലിഡിസിന്റെ കുട്ടികളുടെ വിധി പ്രത്യേകിച്ച് ഹൃദയഭേദകമായിരുന്നു. കുട്ടികളെ അമ്മമാരിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തുകയും പിന്നീട് രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ആര്യൻ രൂപഭാവമുള്ളവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവരെ "ജർമ്മനിസ്" ചെയ്യാൻ അയച്ചു, അതേസമയം ആര്യൻ സ്വഭാവസവിശേഷതകളുടെ നാസി ആദർശത്തിന് അനുയോജ്യമല്ലാത്തവർക്ക് ഭയങ്കരമായ വിധി നേരിടേണ്ടി വന്നു. ഇവരിൽ പല കുട്ടികളും ഉന്മൂലന ക്യാമ്പുകളിലേക്ക് അയച്ചു നശിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെയും സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെയും കേന്ദ്ര കേന്ദ്രമായ സ്‌കൂൾ അവർ കത്തിക്കുകയും പള്ളിയെ ചാരമാക്കുകയും ചെയ്തു, ഈ ക്രൂരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പുറമേ, നാസികൾ ആസൂത്രിതമായി ഗ്രാമത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ വീടുകളും നിലംപരിശാക്കി. നാശം സമഗ്രവും വിനാശകരവുമായിരുന്നു, കുറച്ച് ഘടനകൾ നിലച്ചു അതിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ ഇന്ന് കാണാനാവും. നാസികൾ അവരുടെ ക്രൂരത കൂടുതൽ പ്രകടമാക്കി, ശ്മശാനത്തെ അവർ മരിച്ചവരുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ പുറത്തെടുത്തു, മായ്‌ക്കലിനും പ്രതികാരത്തിനുമുള്ള അവരുടെ ക്രൂരമായ പ്രചാരണത്തിന് ഭയാനകമായ ഒരു മാനം നൽകി. ഒരു കാലത്ത് സ്മരണയുടെയും ആദരവിന്റെയും ഇടമായി വർത്തിച്ചിരുന്ന സെമിത്തേരി, ഭീതിയുടെയും അപമാനത്തിന്റെയും സ്ഥലമായി. നിലവിൽ മറ്റു പ്രതിരോധങ്ങളെ എതിരെയുള്ള ഭീഷണിയായി മാറണമെന്നുള്ള തീരുമാനത്തിൽ നിന്ന് ലിഡിസ് ഗ്രാമം മാപ്പിൽ നിന്ന് തന്ന തുടച്ചുമായ്ച്ചു .

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

1942-ൽ നാസി പ്രതികാരത്തിനിടെ കൊല്ലപ്പെട്ട ലിഡിസിൽ നിന്നുള്ള 82 കുട്ടികളുടെ സ്മരണയ്ക്കായി 1995 ൽ ഈ വെങ്കല പ്രതിമ നിർമ്മിച്ചത് ചെക്ക് ശിൽപിയായ മേരി ഉചിറ്റിലോവയാണ്. നാസി പ്രതികാരത്താൽ ദാരുണമായി ബാധിച്ച ലിഡിസിലെ നിരപരാധികളായ കുട്ടികളുടെ ശക്തമായ പ്രതിനിധാനമാണ് ഈ പ്രതിമ. ആ വെങ്കല രൂപങ്ങൾ, യൗവനത്തിന്റെ മരവിച്ച പ്രതിധ്വനികൾ എന്നിവ കാണുമ്പോൾ, മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ കുട്ടികൾ, അവരിൽ നിന്ന് ക്രൂരമായി മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അവരുടെ ജീവിതം, ജീവിതത്തിലെ ലളിതമായ സന്തോഷങ്ങളെയും നിഷ്കളങ്കതയുടെ ചിരിയെയും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ ഈ ഗ്രാമത്തെ വീട് എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന കുട്ടികളുടെ വെങ്കല പ്രതിമ അവരുടെ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്കും ചെക്ക് ജനതയുടെ അദമ്യമായ ആത്മാവിനും ഹൃദയസ്പർശിയായതും എന്നാൽ ഹൃദ്യവുമായ ആദരാഞ്ജലിയാണ്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് അവിടെ നടന്ന ദാരുണമായ സംഭവങ്ങളുടെ സ്മാരകമായി വർത്തിക്കുന്ന ഒരു റോസ് ഗാർഡൻ ഇന്ന് ലിഡിസിന്റെ കവാടത്തിലുണ്ട്. ലിഡിസ് കൂട്ടക്കൊലയിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്കും നിരപരാധികളായ നിവാസികൾക്കും ആദരാഞ്ജലിയായി.

പ്രായമുള്ള ലിഡിസുകാരൻ ഡ്രൈവർ Egon കൂടെ അടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിലും പോയിരുന്നു. ഈ ഗ്രാമത്തിൽ പോകണമെന്ന് ഓർമിപ്പിച്ചത് Saji Markose ആണ് . ഓരോ ഉരുളൻകല്ലിനും മരത്തിനും ഓരോ കഥകൾ പറയാനുള്ള ഈ ഗ്രാമവും അതിന്റെ ഗഹനമായ ചരിത്രവും പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാൻ സ്മരണയുടെ ആത്മാവിൽ പറയട്ടെ , പ്രാഗ് യാത്രയുടെ ആദ്യദിനങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ ലീഡ്‌സ് പോകരുത് , അത് മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിയുടെ സൗന്ദര്യം ഊടും പാവും നെയ്യുന്ന പ്രാഗിന്റെ വഴിയോരങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് നഷപ്പെടുത്തും, മോസർട്ടിന്റെയും ബീഥോവന്റെയും സംഗതനിശകൾ നിങ്ങളെ അലോരസപ്പെടുത്തും. …………. ഈ പശ്ചിമേഷ്യൻ യുദ്ധത്തിൽ ഇതുവരെ മാത്രം എത്ര കുട്ടികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു ! ഇനിയും ?

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കുഞ്ഞമ്പു ആദി ശേഷ്

ചുമടുതാങ്ങിയിൽ ചാരി ആലോചനയിലായിരുന്നു മാധവൻ. ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാനുള്ള വണ്ടി പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്ന മാധവന്റെ മനസ് സംഘർഷഭരിതമായിരുന്നു. ആദ്യമായി ലഭിച്ച ജോലിയെ കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല അതിനു കാരണം, ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അമ്മയെ പിരിഞ്ഞു വേറൊരു സ്ഥലത്തു പോയി താമസിക്കുന്നതിലുള്ള ആകുലതയും അവനുണ്ടായിരുന്നു. ബെയ്‌ലി സായിപ്പിന്റെ ഹൈറേഞ്ചിലുള്ള ഏലത്തോട്ടത്തിലെ കങ്കാണിപ്പണി മാധവന് ശരിക്കും ചെറിയച്ഛന്റെ കുത്തുവാക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു രക്ഷപ്പെടൽ ആയിരുന്നു. ചെറിയച്ഛന് വിധവയായ ജ്യേഷ്ഠത്തിയോടും മകനോടും ഉള്ളതിലും കൂടുതൽ കരുതൽ അനന്തരാവകാശികളായ മരുമക്കളോടായിരുന്നു എന്ന യാഥാർഥ്യം അവൻ മനസിലാക്കിയിരുന്നു. ചരക്കുമായി അതുവഴി വന്ന കാളവണ്ടിക്കാരന്റെ "ഞാൻ മത്തായി, സായ്‌പ് പറഞ്ഞ ആളല്ലേ" എന്ന ചോദ്യം മാധവനെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുമുണർത്തി. അതെ എന്നർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് അവൻ വസ്ത്രങ്ങൾ അടങ്ങിയ തകരപ്പെട്ടിയുമായി വണ്ടിയുടെ പിന്നിൽ അടുക്കി വെച്ചിരുന്ന അരിച്ചാക്കുകൾക്കിടയിലെ പരിമിതമായ സ്ഥലത്തു കയറിയിരുന്നു. എതിർഭാഗത്തായി അവനെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്ന ബാലനെ മാധവൻ അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു വയസു മാത്രം തോന്നിക്കുന്ന മുട്ടൊപ്പം എത്തുന്ന മുഷിഞ്ഞ ഒറ്റമുണ്ട് ധരിച്ച അവൻ മാധവനെ നോക്കി സൗഹൃദ ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു. പരസ്പരം സംസാരിക്കാതെ അവർ യാത്ര തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. നീണ്ട നിശ്ശബ്ദതയെ ഭഞ്ജിച്ചുകൊണ്ട് മത്തായി സംസാരത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചു.

"അങ്ങെത്താൻ രണ്ടു ദിവസമെടുക്കും." അരിചാക്കുകൾ കാഴ്ച മറച്ചിരുന്നെങ്കിലും മത്തായിയുടെ ശബ്ദം മാധവന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു . "കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുത്തിട്ടുണ്ടോ?" "ഉണ്ട് .. കുറച്ചു പൊടിയരിയും കരി നെല്ലിക്കയും കാപ്പിപ്പൊടിയും പഞ്ചസാരയും കയ്യിലുണ്ട് ". മാധവന്റെ ആ മറുപടി ഏറ്റവുമധികം സന്തോഷിപ്പിച്ചത് ആ ബാലനെയായിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ മുൻ ഭാഗത്തു തൂക്കിയിട്ട റാന്തൽ വിളക്കിൽ നിന്നും വന്ന നേരിയ വെട്ടത്തിൽ അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ തിളക്കം മാധവന് കാണാമായിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം നടക്കുന്ന സമയമായതിനാൽ അരി പാവങ്ങൾക്ക് വളരെ വിരളമായി ലഭിക്കുന്ന ഒരു ആഡംബര ഭക്ഷണം ആയിരുന്നു. "നന്നായി.. ഇന്നത്തേക്ക് ചീനി കിഴങ്ങു പുഴുങ്ങിയത് ഉണ്ട്.. കഞ്ഞി രാവിലെയാക്കാം.. ഇച്ചിരി കഞ്ഞി കുടിച്ചിട്ട് ഒരുപാടു നാളുകളായി. അരിയും ചൊമന്നോണ്ട് മലകയറി ചെല്ലുമെങ്കിലും അതിൽ നിന്നും ഒരു വറ്റെടുത്ത് കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കി കുടിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല ആ എമ്പോക്കി മുതലാളി". മത്തായിയുടെ പല്ലക്കം പറച്ചിൽ കേട്ടെങ്കിലും മാധവന്റെ ശ്രദ്ധ ആ ബാലനിലായിരുന്നു. "എന്താ നിന്റെ പേര്? " "കുഞ്ഞമ്പു.. ഞാൻ മത്തായിച്ചേട്ടനെ ചരക്കു പീടികയിലെത്തിക്കാൻ സഹായിക്കാൻ വന്നതാ.. എനിക്കു അതിനു അര അണ കിട്ടും". മാധവന്റെ അടുത്ത ചോദ്യത്തിന് മുന്നേ തന്നെ കുഞ്ഞമ്പു ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ എല്ലാ കാര്യവും പറഞ്ഞു തീർത്തു. ദുർഘടം പിടിച്ച വഴികളിലൂടെയുള്ള യാത്രാക്ഷീണത്താൽ മൂവരും ഉറങ്ങി പോയെങ്കിലും കാളകൾ വണ്ടിയുമായി മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വർഷങ്ങളായുള്ള ഇത്തരം യാത്രകൾ കാരണം പോകേണ്ട വഴി കാളകൾക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവ നടത്തം നിർത്തിയതും പെട്ടെന്ന് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന മത്തായി കാളകളെ വണ്ടിയിൽ നിന്നും അഴിച്ചു മാറ്റികെട്ടി. രാത്രി വിശ്രമത്തിനു ശേഷം പിറ്റേ ദിവസം യാത്ര തുടർന്ന അവർ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിയത് രണ്ടാമത്തെ ദിവസം ഉച്ചയോടു കൂടിയാണ്. " ഇനി നടന്നു പോണം.. അങ്ങോട്ടേക്ക് സായിപ്പിന്റെ കുതിരക്ക് പോകാനുള്ള വഴിയേ വെട്ടിയിട്ടൊള്ളു. കുഞ്ഞമ്പു കൂടെ വരും അവന്റെ അപ്പനു സായിപ്പിന്റെ തോട്ടത്തിലാ പണി.'" മത്തായി പറഞ്ഞത് കേട്ടു മാധവൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി അയാൾക്ക്‌അരുകിലെത്തി. "ചെയ്ത സഹായങ്ങൾക്ക് നന്ദി മത്തായിച്ചേട്ടാ." അതുകേട്ടതും പ്രായം കൊണ്ട് ചുളിവ് വീണ ആ മുഖത്തു ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. മാധവനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു അയാൾ കാളകളെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി മുന്നോട്ട് നീക്കി ചരക്ക് ഇറക്കേണ്ട പീടിക ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി. മാധവൻ തന്റെ പെട്ടിയെടുത്തില്ല എന്നോർത്തതും കണ്ടത് തന്റെ പെട്ടിയും തലയിൽ വെച്ചു പോകാൻ തയ്യാറായി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കുഞ്ഞമ്പുവിനെയാണ്. "അതിങ്ങു തന്നേക്ക് ഞാൻ എടുത്തോളാം." "വേണ്ടങ്ങുന്നേ ഞാൻ എടുത്തോളാം." കുഞ്ഞമ്പു മാധവൻ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കാതെ പെട്ടിയും തലയിൽ വെച്ചു സായിപ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. മാധവൻ അവന്റെ പിന്നാലെ ചെന്ന് പെട്ടി പിടിച്ചുവാങ്ങി അവനൊപ്പം നടന്നു. രണ്ടു രാത്രിയും രണ്ടുപകലും ഒരുമിച്ചുള്ള യാത്ര മാധവന്റെ പകുതി പ്രായം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന കുഞ്ഞമ്പുവിനെ മാധവന്റെ അനുജനും കൂട്ടുകാരനുമൊക്കയായി മാറ്റിയിരുന്നു.

"ഇനി എത്ര ദൂരമുണ്ട് ?" "ദാ എത്തി " കുഞ്ഞമ്പു ദൂരെ കാണുന്ന സായിപ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവ് ചൂണ്ടി കാണിച്ചപ്പോഴാണ് മാധവന് സമാധാനമായത്. വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഏലത്തോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ കൊടും വനം പോലെയാണ് മാധവന് തോന്നിയത്. ബംഗ്ലാവിലെത്തിയ മാധവന് സായിപ്പ്‌വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി മുന്നോട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾക്കായി തന്റെ ജോലിക്കാരൻ കേളുണ്ണിയെ ചുമതലപെടുത്തി. കേളുണ്ണി ഒരു സഹായം ആയിരുന്നെങ്കിലും ആ സ്ഥലവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ മാധവന് ദിവസങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു. കുഞ്ഞമ്പുവുമായുള്ള സൗഹൃദം മാധവനൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. മലയും കാടും കാട്ടരുവികളുമെല്ലാം അവന് കുഞ്ഞമ്പു കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ബെയ്‌ലി സായിപ്പ് കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന എസ്റ്റേറ്റിന്റെ മേൽനോട്ട ചുമതല പല കങ്കാണികൾക്കായി വീതിച്ചു നൽകിയിരുന്നു, അവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു മാധവൻ. ഒരു ദിവസം തന്റെ ചുമതലയിലുള്ള സ്ഥലത്തെ ഒഴിഞ്ഞ കോണിലുള്ള ആളൊഴിഞ്ഞ പ്രേതഭവനം പോലെയുള്ള ഒരു കെട്ടിടം മാധവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടപ്പോൾ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന കേളുണ്ണിയെ അയാൾ ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി. "ഇത് ചീക്ക് ലയമാണ്.. മാറാ വ്യാധികൾ വരുന്നവരെ ഇവിടെ കൊണ്ടിടും. പുറത്തിറങ്ങാതെ അവർ തന്നെ ഭക്ഷണം വെച്ചു കഴിച്ചു ഇവിടെ തന്നെ കഴിയും. ചിലർ രോഗം മാറി പുറത്തുവരും ചിലർ ഇവിടെ തന്നെ കിടന്നു മരിക്കും." മാധവന് അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ പോലെ തോന്നി.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

" വരൂ നമുക്ക് അൽപ ദൂരം കൂടി മുന്നോട്ട് നടക്കാം ഇനി അങ്ങോട്ട് കൃഷി ഇല്ല അവിടെ അയ്യന്റെ കുടിൽ മാത്രമേ ഉള്ളൂ." കേളുണ്ണി പറഞ്ഞ അയ്യൻ ആരെന്നു മാധവന് മനസിലായില്ല. "അയ്യന്റെ മോനാണ് കുഞ്ഞമ്പു." കേളുണ്ണി വിശദികരിച്ചു. "എങ്കിൽ നമ്മൾക്കവിടേക്കു ഒന്ന് പോകാം." മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ മാധവന്റെ ആവശ്യം അംഗീകരിച്ച് കേളുണ്ണി മാധവനെയും കൂട്ടി കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ കുടിലിന് സമീപം എത്തി. അവർ അവിടെ ചെന്നതും കണ്ടത് തൊട്ടടുത്ത മരത്തിന്റെ മുകളിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞമ്പുവിനെയാണ്. അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പക്ഷിക്കുഞ്ഞുമുണ്ടായിരുന്നു. മാധവനെ കണ്ടതും പക്ഷിക്കുഞ്ഞിനെ അതിന്റെ കൂട്ടിൽ വെച്ചിട്ട് അവൻ മരത്തിൽനിന്നും ഊർന്നു താഴെയിറങ്ങി. "കിളിക്കുഞ്ഞ് കാറ്റത്തു താഴെ വീണപ്പോൾ പൂച്ച പിടിക്കാതെ തിരിച്ചു കൂട്ടിൽ വെച്ചതാണ്." ചെയ്ത കാര്യം വിശദികരിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ ഓടി വന്ന കുഞ്ഞമ്പു മാധവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കുടിലിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. "നീയിതെങ്ങോട്ടാ മാധവ? പുലയ കുടിയിൽ നിനക്കെന്താ കാര്യം?" കേളുണ്ണി അതും പറഞ്ഞു മാധവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു വിലക്കി . മാധവൻ തിരിച്ചു കേളുണ്ണിയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. “കേളുണ്ണി തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോളൂ എനിക്കു തിരിച്ചു വരാനുള്ള വഴിയറിയാം."

മാധവന്റെ പ്രതികരണം കണ്ട കേളുണ്ണി ഇഷ്ടക്കേട് മനസിലാക്കി പതിയെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ശബ്ദം കേട്ടു കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ അച്ഛൻ അയ്യനും അമ്മ ചീരുവും മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. ചീരുവിന്റെ ഒക്കത്തു കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ മൂന്ന് വയസുകാരി അനുജത്തി കാത്തുവുമുണ്ടായിരുന്നു, അവൾ കൈകുടിച്ചുകൊണ്ട് സുഖനിദ്രയിലായിരുന്നു. അയ്യൻ കൈകൾ മാറത്തു കുറുകെ വെച്ചു ശരീരം വളച്ചു ഒരു അടിമയെപ്പോലെ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട മാധവൻ പെട്ടെന്നുതന്നെ അയാളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു നേരെയാക്കി കുടിലിന്റെ ചാണകം മെഴുകിയ തിണ്ണയിൽ ഇരുത്തി അയാൾക്കൊപ്പം ഇരുന്നു. മാധവന്റ അത്തരത്തിലുള്ള പെരുമാറ്റം അവരൊട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. "ഞാൻ ഇതുവഴി പോയപ്പോൾ കുഞ്ഞമ്പുവിനെ കാണാൻ കയറിന്നെ ഉള്ളൂ." "അമ്മേ മാധവൻ ചേട്ടന് കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കൂ." കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ ആ ചോദ്യം അയ്യനും ചീരുവും ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു നിമിഷം അവിടെ ഒരു നിശബ്ദത പരന്നു. "ഇവിടെ വാഴ തട പുഴുങ്ങിയത് മാത്രമേ ഉള്ളൂ." ചീരു ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു . "അതിനെന്താ.. എനിക്കതു മതി. "

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മാധവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഉത്സാഹത്തോടെ കുഞ്ഞമ്പു അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു കുടിലിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.. പിന്നാലെ എത്തിയ ചീരു തേക്കിലയിൽ വാഴതട പുഴുങ്ങിയതും കാന്താരിയും മാധവന് വിളമ്പി. അവൻ അത് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി കഴിക്കുകയായിരുന്നു. വാഴയുടെ ചുവട്ടിലെ കിഴങ്ങു പോലുള്ള ഭാഗം തൊലി ചെത്തി അരിഞ്ഞു ഉപ്പിട്ട് പുഴുങ്ങിയതായിരുന്നു ആ വിഭവം. നാരുകളുള്ളതിനാൽ കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള അത് കുഞ്ഞമ്പുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നതായി മാധവൻ ഭാവിച്ചു. അവർ മൂന്നുപേരുടെയും പുഞ്ചിരിയിൽ നിന്നും, തന്റെ കള്ളത്തരം പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന് മാധവന് മനസിലായി. "എത്ര നിഷ്കളങ്കരാണ് ഈ മനുഷ്യർ "അവൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു . അന്ന് വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് മാധവൻ അവിടെനിന്നും പോയത്. മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതോടെ മാധവന് തന്റെ ജോലിയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടാൻ സാധിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൻ പതിയെ തന്റെ ജോലിയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം അവിടമാകെ ഒരു വാർത്ത പരന്നു തോട്ടത്തിൽ രണ്ടു പേരുടെ ദേഹത്ത് തടിച്ചു പൊങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അത് വസൂരിയുടെ ലക്ഷണം പോലെ തോന്നിയ നിമിഷം ബെയ്‌ലി സായിപ്പ് അവരെ ചീക്ക് ലയത്തിലേക്കയച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി വസൂരി പേടിച്ചു ആരും തന്നെ ചീക്കു ലയത്തിന്റ ഭാഗത്തേക്ക്‌ പോകാറില്ലായിരുന്നു. ഒരുദിവസം രാവിലെ താൻ താമസിക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള വേപ്പുമരത്തിൽ കുഞ്ഞമ്പുവിനെ മാധവൻ കണ്ടു. അവൻ വേപ്പില ശേഖരിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. "നീയിതെന്തെടുക്കുവാ ഇവിടെ.. ഇത്രയും വേപ്പില ആർക്കാണ്?"

"രണ്ടുപേർ വസൂരി പിടിച്ചു കിടക്കുവല്ലേ.. പാവങ്ങൾ.. ഇത് അവർക്കുള്ളതാ.. ഞാൻ ഇത് മുറ്റത്തുവെച്ചാൽ അവര് വന്നെടുക്കുമായിരിക്കും .. വേപ്പില വസൂരി മാറ്റുമെന്നു കേളു വൈദ്യരു പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. ഈ ഒരു പ്രാവശ്യം വെച്ചു നോക്കട്ടെ.. ചിലപ്പോൾ അവർ രക്ഷപെട്ടാലോ." എപ്പോഴും ചെയ്യുംപോലെ വിശദീകരിച്ചുതന്നെ കുഞ്ഞമ്പു മാധവന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞിട്ട് ഇലകളും വാരിയെടുത്തു അവിടെ നിന്നും ഓടി മറഞ്ഞു. അവനറിയാമായിരുന്നു അവിടെ നിന്നാൽ മാധവൻ അവനെ അതിന് അനുവദിക്കില്ല എന്ന്. അവൻ മുറ്റം വരെയല്ലേ പോകുന്നുള്ളൂ അതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ലായിരിക്കും എന്നോർത്ത് മാധവനും സമാധാനിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ചീക്കുലയത്തിൽ നിന്നും ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്നത് ശ്രെദ്ധയിൽ പെട്ടപ്പോഴാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രോഗികൾ മരിച്ച വിവരം തോട്ടത്തിൽ ഉള്ളവർ അറിഞ്ഞത്. മരണകാരണം വസൂരി ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ ആളുകൾക്ക് മരിച്ചവരുടെ ശരീരം മറവു ചെയ്യാൻ ഭയമായിരുന്നു.ഒടുവിൽ സായിപ്പുതന്നെ അതിനൊരു പരിഹാരം കണ്ടുപിടിച്ചു. പട്ടണത്തിൽ നിന്നും മണ്ണെണ്ണ വീപ്പകൾ എസ്റ്റേറ്റിൽ എത്തിച്ച സായിപ്പ് ചീക്കു ലയത്തിന് തീയിട്ടു. മണ്ണെണ്ണയിൽ കുതിർന്ന ചീക്കുലയവും മൃതദേഹങ്ങളും കത്തിയമർന്നു. തീ അണഞ്ഞപ്പോൾ ഭീതിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഓർമ്മയുടെ അടയാളമായി അസ്ഥിപഞ്ചരം പോലെ ആ കെട്ടിടം കാണപ്പെട്ടു. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതോടെ ആളുകൾക്ക് ചീക്കുലയം വെറുമൊരു ഓർമ മാത്രമായി. എലത്തിനു വളമിടുന്ന സമയമായതിനാൽ മാധവന് കുഞ്ഞമ്പുവിനെ ഒരാഴ്ച്ചയോളമായി കാണാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം താമസ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിയാണ് പരിഭ്രമത്തോടെ എതിരെ വരുന്ന കേളുണ്ണിയെ കണ്ടത്. " നീ ഒരു കാര്യമറിഞ്ഞോ "

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

----

"എന്താ.. നീ കാര്യം പറയു വെറുതെ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാതെ." കേളുണ്ണിയുടെ ഭാവം കണ്ടു കാര്യങ്ങൾ അത്ര പന്തിയല്ല എന്ന് കണ്ടു മാധവൻ ചോദിച്ചു. "കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ദേഹത്ത് തടിച്ചു പൊങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആ കുഞ്ഞു കൊച്ചിന്റെയടക്കം ദേഹത്തുണ്ടെന്ന കേട്ടെ.. കുഞ്ഞമ്പു വേപ്പില കേട്ടുമായി ചീക്കു ലയത്തിനുള്ളിലേക്ക് കയറുന്നതു പണിക്കാർ കണ്ടിരുന്നു.. അവരത് ഇപ്പോഴാ എന്നോട് പറയുന്നത്.. ആ ചെറുക്കന് ഇതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ.. സായിപ്പ് അവരോട് തത്കാലം അവിടെ നിന്നു പുറത്തിറങ്ങരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." കേളുണ്ണി പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് മാധവന് എന്ത് പറയണം എന്നറിയില്ലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്‌ഒരു ഉൾഭയം തോന്നിയിട്ട് കേളുണ്ണിയുടെ വിലക്കിനെ അവഗണിച്ചു കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ കുടിലിരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് മാധവൻ ഓടിപോയി. മാധവന്റെ ഭയം ആസ്ഥാനത്തായിരുന്നില്ല. അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് കുടിലിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു അഗ്നി ഗോളത്തെയാണ്, അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പടർന്ന് ഉമിത്തീ പോലെ നീറിക്കത്താൻ തുടങ്ങി. കണ്ണുനീർ മാധവന്റെ കാഴ്ച്ചയെ മറച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെയും അവന്റെ വീട്ടുകാരുടെയും മരണവെപ്രാളത്തോടെയുള്ള കരച്ചിലിനൊപ്പം മാധവന്റെ ഹൃദയം പൊട്ടിയുള്ള തേങ്ങലും ആർക്കും കേൾക്കാനാവാത്ത വിധം അവിടുത്തെ തണുത്ത കാറ്റിൽ ലയിച്ചില്ലാതായി.

ലേഖനം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മലയാളികളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ... മെട്രിസ് ഫിലിപ്പ് സിംഗപ്പൂർ "അടിച്ചുപൊളിച്ചു കേറിവാ മക്കളെ ".. പൂക്കളുടെ ചിങ്ങമാസവും സെപ്റ്റംബർന്റെ വസന്തകാലവും നിറഞ്ഞ, മലയാളികളുടെ ഉത്സവമായ ഓണം 2024 വരവായ്. എല്ലാ മലയാളികൾക്കും, സ്‌നേഹവും സഹോദര്യവും സന്തോഷവും നന്മകളും സമ്പൽസമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ഓണം ആശംസിക്കുന്നു. ഓണാഘോഷങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോ ഓണവും ഓരോ ഓർമ്മകൾ ആവണം. ആ ഓർമ്മകൾക്കു മധുരം ഉണ്ടാവണം. ഓരോ പുലർകാലവും നന്ദിയുടെയും പ്രതീക്ഷകളുടെയും ആവണം. സ്വപ്നം കണ്ടത് നാളെ ലഭിക്കും എന്ന് ഒരുറപ്പും ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോളും, ഇന്ന് നമുക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്തു, എന്ന് കൂടി ഓർക്കുക. ഓരോ ദിവസവും നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത് ബോണസ് ആണെന്ന് കരുതി, നന്ദിയുള്ളവരവാകുക. ചിരിക്കു, പിണങ്ങാൻ സമയം ഇല്ലാ, എന്ന് പറയുന്നപോലെ, എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കുക. നമ്മുടെ മനസിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ദിവസവും കുറച്ചു സമയം മാറ്റി വെക്കുക. ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളു എന്ന് എപ്പോളും ഓർക്കുക. നഷ്ടപെട്ടത് ഓർത്തു ദുഃഖികാതെ, നാളെ പുതിയവ ലഭിക്കും എന്നുള്ള ചിന്തയാണ് വേണ്ടത്. മലയാളികൾ, ശരിക്കും ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്ത്, പണം സമ്പാദിച്ച്, അവശനായി ഈ ലോകം വിട്ട് പോയിരുന്ന ഒരു തലമുറ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇപ്പോൾ, കുറെയൊക്കെ മാറി കഴിഞ്ഞു. ലോകം കീഴടക്കി മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്ന മലയാളികൾ. അവൻ /ൾ, അതി ശൈത്യവും, കഠിന ചൂടും, സഹിച്ച്, ഏത് രാജ്യത്തും ജീവിച്ചു കാണിക്കുന്ന മല്ലൂസ്. പുലർകാല സുന്ദര സ്വപ്‍നത്തിൽ ഞാനൊരു, പൂമ്പാറ്റയായി ഇന്ന് മാറി, മണ്ണിലും വീണ്ണിലും വർണ്ണചിറകുമായി, പാറിപറക്കുന്നവരായിരിക്കുന്നു.

മലയാളി അടിപൊളി ആണുട്ടോ. സ്വപ്‍നങ്ങളും പ്രതീക്ഷികളും ആഗ്രഹങ്ങളുമായി ജീവിക്കുന്ന മലയാളികൾ.

Adjustment/Compromise, എന്നി വാക്കുകൾ സോഷ്യൽ മീഡിയാക്കു പുതിയതായി ചർച്ച, ചെയ്യുവാൻ അവസരം നൽകിയ മല്ലൂസ്. ആരെയും എയറിൽ, നിർത്തുവാനും ഇറക്കുവാനും ഇവർക്കുള്ള കഴിവ് അപാരംതന്നെയാണ്‌. ഓണവും വിഷുവും ക്രിസ്മസുമുൾപ്പടെ എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളും അടിച്ചുപൊളിച്ചാഘോഷിക്കുന്ന, ലണ്ടൻ, ന്യൂയോർക്, നഗരത്തിലൂടെ കയ്ലി മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി പോകുന്ന ലോക മല്ലൂസ്. ചന്ദ്രനിലെ, കുമാരേട്ടന്റെ ചായക്കടയിൽ പോയി "ചേട്ടാ ഒരു ചായ" എന്ന് ചോദിക്കുന്ന, ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ആളോട്, "ഓ മലയാളി ആണല്ലേ" എന്ന് ചോദിച്ചു പോകുന്ന മല്ലൂസ്. ഇവരുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ഒരുപാട് ആണ്താനും. വലിയ വീട്, കാർ, സ്വത്തുക്കൾ, എല്ലാം നേടുവാൻ രാപകൽ ജോലി ചെയ്യും. തേക്കിലും മാഞ്ചിയത്തിലും ആട് വളർത്തലിലും പണം മുടക്കി വഞ്ചിതരാവുന്നതും മല്ലൂസ് ആണെന്നേ. കോടികൾ ചിലവഴിച്ചു പണിതിട്ടിരിക്കുന്ന, വലിയ വീട്ന്റെ, ഉമ്മറത്തു വാങ്ങിയിട്ടിരിക്കുന്ന, നീളൻ ചാരുകസേരയിൽ (കവിഞ്ചി) ചാരിയിരുന്നു കൊണ്ട്, ഒരു ചായ കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മലയാളികൾ. അങ്ങനെ ഇരികുമ്പോൾ, ഓർമ്മിക്കാൻ കുറേ നല്ല ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടാവണം. തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള ആളുടെ വീടിനെക്കാൾ വലിയ വീട്, ലോൺ എടുത്ത് പണിത്, പൂട്ടിയിട്ട്, വിദേശത്തു പോയി രാപകൽ ജോലി ചെയ്തു തളർന്നു വീഴുന്ന കാഴ്ചകളും നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കും. ഉരുളൻ കല്ലിനും ഗർഭം ഉണ്ടെന്ന് കര പറയുന്ന, വട്ടത്തിലിരുന്ന് ഓരോ ആളുടെയും കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും പറഞ്ഞു കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്ന മല്ലൂസ്. ലോകത്തിൽ നൂറ് ശതമാനം പെർഫെക്ട് ഉള്ള ആളുകൾ ഇല്ല എന്ന് ഓർക്കുക. സ്വപ്‌നങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് പറക്കാമെന്നേ,

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പെൻഷൻ ആയിട്ട് വേണം, പറമ്പു മുഴുവൻ കിളച്ചു കപ്പയും വാഴയും നടുവാൻ, എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുകയും, എന്നാൽ 50 വയസ്സ് കഴിയുമ്പോളേക്കും, ഓരോ, ചെറിയ ചെറിയ അസുഖങ്ങൾ പിടിപെടുകയും, ഒരു പ്രകാരത്തിൽ, 56 വയസ്സ് തികച്ചു റിട്ടയർ ചെയ്തു, കസേരയിൽ അവശൻ ആയി ഇരിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരെയല്ലെ നമ്മളൊക്കെ ഇപ്പോൾ കാണുന്നത്. നമുക്കെല്ലാം, ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടമുള്ള കരിമ്പിൻ ജ്യൂസ്‌എങ്ങനെ ആണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ടോ. കരിബിൻ തണ്ട്, ഒരു മെഷീനുള്ളിലൂടെ, പലതവണ കടത്തിവിട്ട് ഞക്കി പിഴിഞ്ഞ്, അതിലെ മുഴുവൻ ചാറും ഊറ്റി എടുത്ത്, വെറും കരിമ്പിൻ ചണ്ടിയാണ് ദൂരേക്ക് എറിയുന്നത്. ഇത് പോലെ തന്നെയാണ്, ലോകത്തിൽ, ഏത് ജോലി ചെയുന്നവരുടെയും 50/59 വയസ്സിലെ മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥ. ഫുൾടൈം ശീതികരിച്ച, ക്യാമ്പിനുള്ളിൽ, കറങ്ങുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു ജോലിചെയുന്നവരും, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന, കൺസ്ട്രക്ഷൻ സൈറ്റ്ലൊ, ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെയും, ആരോഗ്യവസ്ഥ, ഏതാണ്ടൊക്കെ ഒരു പോലെ തന്നെ ആയിരിക്കും. എയർകോൺ തണുപ്പിൽ നിന്നും, മനുഷ്യ ശരീരത്തിന് അൽപ്പം വെയിൽ നൽകാൻ, പുറത്തിറങ്ങുകയും, കഠിന ചൂടിൽ നിന്നും അല്പ്പം തണൽ തേടി മരത്തണലിൽ ചെന്നിരിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടുപേർക്കും കിട്ടുന്ന സുഖം ഒരുപോലെ തന്നെയാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും ജോലിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ് നോക്കി, ഫ്രണ്ട്സിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർ ആണ് മലയാളികൾ. തന്നേക്കാളും, താഴെകിടയിൽ ജോലി ചെയ്‌യുന്നവരോടുള്ള പെരുമാറ്റം ഒന്ന് കാണേണ്ടതാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ, ഓരോ സെലിബ്രിറ്റികളുടെയും, ഫോട്ടോക്കടിയിൽ വരുന്ന കമന്റ്സ് വായിച്ചാൽ, എത്ര സഹിഷ്ണുതയും അസഹിഷ്ണുതയും ഉള്ളവർ ആണ് മലയാളികൾ എന്ന് തോന്നിപോകും.

ഈ ലോകത്തിൽ, വേദനയും സങ്കടവും, അനുഭവിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ ആളുകൾ ഉണ്ട്‌. അവരോടുള്ള നമ്മുടെ വാക്കുകളും, പ്രവൃത്തികളും, സ്നേഹവും കരുണയും നിറഞ്ഞതാവട്ടെ. ജീവിതത്തിൽ നിലനിൽക്കും എന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്തത് സ്വപ്നം, ഭാഗ്യം, വിജയം എന്നിവയാണ്. സ്നേഹവും ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ നല്ല സൗഹൃദങ്ങൾ ജീവിത്തിൽ ഉണ്ടാവണം. നിപ്പയും പ്രളയവും കൊറോണയുമൊക്കെ കേരളത്തിലൂടെ കടന്നു പോയി. അവയെ എല്ലാം ധീരതയോട് നേരിട്ടു. പ്രളയം വന്നപ്പോൾ, കൈമറന്നു പണം നൽകിയതും, നമ്മുടെ സ്വന്തം മലയാളികൾ തന്നെ ആണെന്ന് അഭിമാനത്തോടെ പറയുവാൻ കഴിയും.

1950 മുതൽ ഈ 2024 വരെയുള്ള മലയാളികളുടെ വളർച്ച വളരെ വലുതാണ്. ട്രെൻഡ്നനുസരിച്ചു, മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുവാൻ ഇവർ പരിശ്ശ്രമിക്കും. ഓരോ പത്തുവർഷങ്ങൾ കൂടുമ്പോളും, ജീവിതത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നു. ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ സ്ഥലങ്ങൾ വാങ്ങി കൂട്ടുന്ന അപ്പച്ചൻമാർ, എന്നാൽ പിന്നീട് അവരുടെ മക്കൾ വലിയ വീടുകൾ പണിയുന്നു. എന്നാൽ 2020 ലേക്ക് വരുമ്പോൾ, കേരളത്തിൽ നിന്നും, വിദേശങ്ങളിലേക്ക്, ഓടിപ്പോകുന്ന മലയാളികൾ. കേരളത്തിനുള്ളിൽ സർക്കാർ ജോലി അല്ലെങ്കിൽ വൈറ്റ് കോളർ ജോബ്‌മാത്രം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, കേരളം വിട്ടാൽ, ഏത് ജോലിയും ചെയ്യാൻ മടിയില്ലാത്തവർ ആണ് താനും. കുറേ വർഷങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ, കേരളം ബംഗാളികളുടെ നാടായി മാറും. എത്രയൊക്കെ മല്ലൂസ് മാറിയാലും, തങ്ങളുടെ ജന്മനാടിനെ മറക്കില്ല. അത് ഈ തലമുറയിൽ ഉള്ളവരെ കൊണ്ട് തീരും. വിദേശത്തു വളർന്ന കുട്ടികൾ കേരളം എന്ന നാട് മറക്കും. നാളെ, അല്ലെങ്കിൽ റിട്ടയർ ചെയ്തിട്ട് ജീവിക്കാം എന്ന് ആരും കരുതരുതേ. ഇന്ന്, നമ്മുടെ മനസിന്‌ആഗ്രഹം ഉള്ളത്, എന്താണോ അത് സാധിക്കുക. ഇന്ന് കഴിഞ്ഞേ നാളെ ഉണ്ടാകു. അടിച്ചു പൊളിച്ചു ജീവിക്കു. എല്ലാവരെയും സ്നേഹിച്ചും സഹായിച്ചും ജീവിക്കുക. ജീവിതം ആസ്വാദിക്കാം. എല്ലാവർക്കും തിരുവോണാശംസകൾ .

🥰😍

Life is beautiful. Enjoy always ..

ലേഖനം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

രാമ രാജ്യം സന്തോഷ് പിള്ള

കർക്കിടക മാസാവസാനം, രാമായണവായന പൂർത്തിയാവുമ്പോഴാണ് ശ്രീരാമൻ്റെ രാജ്യ ഭാര ഫലം പാരായണം ചെയ്യാറുള്ളത്. ശ്രീരാമൻ്റെ രാജ്യം എങ്ങനെയുള്ളതായിരുന്നു? വിധവകൾ ഇല്ലാത്ത രാജ്യം. രോഗ പീഡകളിൽ പെട്ട് ആരുംതന്നെ വലയുന്നില്ല. എല്ലാവർക്കും വേണ്ടത്ര ഭക്ഷണ പദാർത്ഥകൾ ലഭിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ,ഫലഭൂയിഷ്ടമായ ഭൂമി, സമൃദ്ധമായി വിളവുകൾ നൽകുന്നു. ആവശ്യമുള്ള സമയങ്ങളിൽ, ആവശ്യമുള്ള അളവിൽ മഴ ലഭിക്കുന്നു. തസ്കരൻമാരെ കൊണ്ടുള്ള ശല്യം ആർക്കും തന്നെ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. മോഷണം സമൂഹത്തിൽ ഒരിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നില്ല. അവരവർക്ക് അറിയാവുന്ന തൊഴിൽ, മുടക്കം കൂടാതെ എല്ലാവരും ചെയ്യുന്നു. പരസ്പരം അനുകമ്പ പുലർത്തിക്കൊണ്ടാണ് എല്ലാ ജനങ്ങളും വസിക്കുന്നത്. അന്യരുടെ ഭാര്യമാരെയും. അന്യരുടെ സ്വത്തുക്കളേയും ആർത്തിപൂണ്ട് ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല . പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും നിയ്രന്തിച്ച് മനസ്സിനെ അടക്കിനിർത്തി, പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയുമാണ് എല്ലാവരും പെരുമാറുന്നത്. അച്ഛൻ, മക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, രാജ്യത്തിലെ എല്ലാ ജനങ്ങളേയും രാജ്യാധികാരി സ്നേഹത്തോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരുരാജ്യത്ത് എല്ലാ പ്രജകളും സമാധാ നത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ജീവിക്കുന്നു. ഇതാണ് രാമരാജ്യം!

എന്നാൽ മഹാത്മാ ഗാന്ധി വിഭാവനം ചെയ്ത രാമരാജ്യം എങ്ങനെയുള്ളതായിരുന്നു? പാവപെട്ടവരിൽ പാവപെട്ടവർക്കുപോലും, രാജ്യനിർമ്മിതിയിൽ ഭാഗവാക്കാവുകയും, ഇത് എൻ്റെ രാജ്യമാണെന്ന അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്യാവുന്ന ഭാരതം. സമത്വ സുന്ദരമായ എല്ലാ മതാനുയായികളും സൗ ഹൃദത്തോടും, സാഹോദര്യത്തോടും വാഴുന്ന നാട്. ലഹരിപദാർത്ഥങ്ങ ൾ ഉപയോഗം ഇല്ലാത്ത രാജ്യം. സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും തുല്യ അവകാശമുള്ള ദേശം. തുല്യ നീതി സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന രാജ്യം ഇങ്ങനെ ഒരുരാജ്യം ഉണ്ടോ? മലയാളികൾക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു നാടിനെകുറിച്ചറിയാം. പണ്ട് മാവേലി നാടുവാണിരുന്ന രാജ്യം. രാമരാജ്യത്തിനോടടുത്തൊന്നും എത്തില്ല എങ്കിലും, ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും അധികം സന്തോഷത്തോടെ ജനങ്ങൾ വസിക്കുന്ന രാജ്യം ഏതാണ്? ഫിൻലൻഡ്‌എന്ന രാജ്യമാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷവാന്മാർ ജീവിക്കുന്നു രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനത്ത് നില്കുന്നത്. അവിടെ ആരുടെയെങ്കിലും വാലെറ്റ് (പേഴ്‌സ്) നിരത്തിൽ വീണുപോയാൽ, കണ്ടുകിട്ടുന്നവർ, അതിന്റെ ഉടമസ്ഥന് തിരികെ കൊണ്ടുകൊടുക്കുന്നു. മോഷണം ഒട്ടുമില്ല എന്ന് ചുരുക്കം. ആരോഗ്യപരിപാലനം, ഉന്നത വിദ്യാഭാസം ഒക്കെ സൗജന്യമായോ വളരെ ചിലവ് കുറഞ്ഞരീതിയിലെ ലഭ്യമാണ്. അവിടുത്തെ ഭരണാധികാരി, സമൂഹത്തിൽ തുല്യത നിലനിർത്താൻ പരമാവതി ശ്രമിക്കുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

രാമായണ പാരായണം, മലയാള ഭാഷയുടെ മാദക ഭംഗി ചുരളഴിക്കുന്നതിനോടപ്പം, മനുഷ്യ ജീവിതത്തിൽ അനുവർത്തിക്കേണ്ട മൂല്യങ്ങളെയും നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ശ്രീരാമന്റെ രാജ്യ ഭാര ഫലമാകട്ടെ, മാനവരാശിക്കാകമാനം വലിയ ഒരു പ്രത്യാശയും നൽകുന്നു. യുദ്ധക്കെടുതി, മഹാമാരികൾ, പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജനങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുവാനായി, ശ്രീരാമനെ പോലെയുള്ള ഭരണാധികാരികൾ ക്ക് സാധിക്കും എന്ന പ്രത്യാശ. അതെ ആ നല്ല നാളെകൾക്കായി നമ്മൾക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കാം.

ലേഖനം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ചലച്ചിത്രത്തിലെ ചില ചിത്രങ്ങൾ പനയം ലിജു

മലയാള സിനിമ ഇന്ന് വരെ അഭിമുഖീകരിച്ചതിൽ ഏറ്റവും വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയാണ് ഹേമ കമ്മിറ്റി റിപ്പോർട്ട്‌പുറത്ത് വന്ന ശേഷം ഉണ്ടായത്. ഞെട്ടിക്കുന്ന വാർത്തകൾ പല ദിക്കുകളിൽ നിന്നും വന്നപ്പോൾ സമൂഹ മദ്ധ്യേ വലിച്ചു കീറപ്പെട്ട മുഖങ്ങൾ ദശാബ്ദങ്ങളായി അഭിനയത്തിലൂടെയും തിരക്കഥകളിലൂടെയും സംവിധാനത്തിലൂടെയുമൊക്കെ മലയാള സിനിമാ പ്രേക്ഷകരുടെ ആരാധനാ മൂർത്തികൾ ആണ്. സമൂഹത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുന്ന മാധ്യമമാണ് ചലച്ചിത്രം. നാം കാണുന്ന കഥകളിലൂടെയും കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെയും നമ്മുടെ ദൈനം ദിന ജീവിതവുമായി വളരെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന വ്യക്തികളായി തോന്നിപ്പിക്കാൻ പലപ്പോഴും അഭിനേതാക്കൾക്ക് അവർ പോലുമറിയാതെ സാധിക്കാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് അവരോട് സ്നേഹവും ബഹുമാനവും ആദരവും ആരാധനയുമൊക്കെ ഉണ്ടാവുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ആരാധന ഉണ്ടാവുന്നത് അവർ ചെയ്ത കഥാപാത്രങ്ങളോടാണെന്നും യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ അവരും നമ്മളെ പോലെ ശരികളും തെറ്റുകളും ഉള്ള സാധാരണ മനുഷ്യർ ആണെന്നുമുള്ള സത്യം മറന്നു പോകുന്നു. ഈ തെറ്റിദ്ധാരണയെ ചൂഷണം ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് അവർക്ക് എന്തും ചെയ്യാം, ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലെന്നൊരു ചിന്തയിലേക്ക് താരങ്ങളെ എത്തിക്കുന്നത്. പുരുഷ മേധാവിത്വത്തിന്റെ ഒരു സാമ്രാജ്യം തന്നെ സിനിമയ്ക്കുള്ളിലുള്ളതുകൊണ്ടും അവരെ അന്ധമായ ആരാധന കൊണ്ട് പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു വലിയ കൂട്ടം അവരോടൊപ്പം ഉള്ളതുകൊണ്ടും പെണ്ണിനോരു പ്രശ്നം നേരിട്ടാൽ തുറന്നു പറയാനോ, എതിർക്കാനോ പോലും പലപ്പോഴും കഴിയില്ല. അത് അവരുടെ നിവൃത്തികേട് ആണ്... മറിച്ചു കഴിവില്ലായ്മ അല്ല.

അതിനൊരു മാറ്റം വന്നത് 2017 ൽ നടി ആക്രമിക്കപ്പെട്ട സംഭവത്തോടെയാണ്. പെണ്ണിന്റെ മൗനം ആണിന് അവസരം ആവുമ്പോൾ അവളുടെ ഗർജ്ജനം അവനൊരു താക്കീത് ആവണം എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ സംഭവം ആയിരുന്നു ആക്രമിക്കപ്പെട്ട നടി ധൈര്യപൂർവം പ്രതികരിച്ചതിലൂടെ കാണിച്ചു തന്ന മാതൃക. അതോടെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ പ്രതികരണത്തിൽ ഒരു വലിയ വിപ്ലവം തന്നെ ഉണ്ടായി. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുണ്ടായ അനുഭവങ്ങൾ വരെ വിളിച്ചു പറയപ്പെട്ടു.... മാന്യതയുടെ മുഖം മൂടികൾ ഓരോന്നായി അഴിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ പിടക്കോഴി കൂവുന്നൊരു നൂറ്റാണ്ട് വരുമെന്നും അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാനും അതിന് വില കൽപിക്കാനും സമൂഹം തയ്യാറാവുമെന്നും തെറ്റ് ചെയ്തവർ ആരായാലും ഒറ്റപ്പെടുത്തി നിയമത്തിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്നു ശിക്ഷ വിധിക്കുമെന്നും അവർ കരുതിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ അഹങ്കാരം അത് കാണാൻ കണ്ണ് തുറന്നു കൊടുത്തില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ നെഗറ്റീവ് ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന കുബുദ്ധി... അതായിരുന്നു അന്ന് നടിയെ ആക്രമിക്കാൻ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചവർക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തത്...കാരണം, അന്ന് അവൾ വിവാഹ നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞു വിവാഹ തീയതി ഉറപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണ് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു അവസരത്തിൽ ശരീരിക ആക്രമണം ഉണ്ടാവുന്നൊരു പെണ്ണ് മൗനം പാലിക്കുമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. എന്നാൽ അവളുടെ പ്രതികരണം ഇത് ചെയ്തവരുടെ അമിതാത്മവിശ്വാസം ജലരേഖ ആക്കി മാറ്റി. അന്നത്തെ അവളുടെ ചങ്കൂറ്റത്തോടെയുള്ള വിളിച്ചു പറയൽ പിന്നീട് ഒരുപാട് പെൺകുട്ടികൾക്ക് ധൈര്യമേകി. ഞാൻ 'ഇര' അല്ലെ, 'അതിജീവിത' ആണെന്ന് അവൾ സമൂഹത്തോട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അതിനെ തുടർന്ന് മുൻകാലങ്ങളിൽ നടന്മാരും സംവിധായകരും നിർമാതാക്കളുമായ പലരിൽ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ദുരനുഭവങ്ങൾ അന്ന് പറയാൻ മടിച്ച പലരും തുറന്നു പറയാൻ തുടങ്ങി 'Me too' എന്നൊരു പ്രചാരണ സമര രീതി തന്നെ ഉണ്ടായി. ഇപ്പോൾ ഹേമ കമ്മിറ്റി റിപ്പോർട്ട്‌പുറത്ത് വന്നതിനു ശേഷം ഒരുപാട് പ്രശസ്തരും അല്ലാത്തവരുമായ നടിമാരും ജൂനിയർ ആർട്ടിസ്റ്റുകളുമൊക്കെ മുഖവും പേരും മറയ്ക്കാതെ തന്നെ ക്യാമറക്ക് മുന്നിൽ വന്നു അനുഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞത് കേൾക്കുമ്പോൾ മലയാള സിനിമാ പ്രേക്ഷകർ മനസ്സിൽ ആരാധനയോടെ പ്രതിഷ്ടിച്ചിരുന്ന പല വിഗ്രഹങ്ങളും ഉടഞ്ഞു വീഴുന്നത് നാം കണ്ടു. അനുഭവങ്ങൾ എണ്ണമിട്ട് പറയാൻ മാത്രം ഒരുപാട് ഉള്ളവരും ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ അവസരം ദുരുപയോഗം ചെയ്തു വ്യാജ ആരോപണങ്ങളുമായി വന്നവരും ഇല്ലെന്ന് പറയാനാവില്ല. പരസ്പര സമ്മതത്തോടെയുള്ള ശരീരിക ബന്ധങ്ങൾ നിയമം അനുവദിക്കുമ്പോഴും സമ്മതമോ അനുവാദമോ ചോദിക്കാതെ അവകാശമായി കണ്ട് അധികാരത്തോടെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഹീനമായ പ്രവൃത്തികളുടെ കഥകൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു. ഇത് ശരീരികമായ കീഴ്പ്പെടുത്തൽ മാത്രമല്ല, അധികാര ദുർവിനിയോഗത്തോടൊപ്പം തൊഴിൽ നിഷേധം എന്ന അലിഖിത ശിക്ഷാ രീതിയിലേക്കു കൊണ്ടെത്തിക്കയും അതിനെ ധിക്കരിച്ചു അവർക്ക് റോളുകൾ കൊടുക്കുന്ന സംവിധായകരെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ അപ്രഖ്യാപിത വിലക്കുകളും നേരിട്ട് സിനിമ എന്ന സ്വപ്നം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയവർ ഒരുപാട് ആയി. സിനിമ എന്നത് ഒരു വ്യവസായമാണ്. ദിവസക്കൂലി മുതൽ കോടികൾ പ്രതിഫലം വാങ്ങുന്നവർ വരെ അവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. കഴിവും സർഗ്ഗ വാസനയുമുള്ള ആർക്കും സ്വതന്ത്രമായി തൊഴിൽ ചെയ്യാൻ സാധിക്കേണ്ട ഒരു വ്യവസായത്തിൽ ചില പുഴുക്കുത്തുകൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മലയാള സിനിമയുടെ മുഖഛായ ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ പോലും വികൃതമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു.

പേര് ദോഷത്തോടൊപ്പം മലയാള സിനിമയ്ക്ക് ഇത് ഉണ്ടാക്കുന്ന വിപണി ഇടിവും സാമ്പത്തിക നഷ്ടവും ഒരുപാട് വലുതാണ്. ഹേമ കമ്മിറ്റിയിൽ ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെട്ട ഏറ്റവും വലിയ ആരോപണം സിനിമക്കുള്ളിലെ ലൈംഗിക ചൂഷണം ആണല്ലോ. അതിനെ കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായുണ്ട്..’ കാസ്റ്റിംഗ് കൗച് കാസ്റ്റിംഗ് കൗച് എന്ന് സിനിമയിൽ സർവ്വ സാധാരണമായി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ഈ അടുത്ത കാലത്താണെങ്കിലും എഴുപതുകൾ മുതലേ ഇത് നില നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നും അതിന് ഇരയായി ഒരുപാട് പെൺകുട്ടികൾ സിനിമയിൽ നിന്ന് മാറി പോകയും മാറ്റപ്പെടുകയും ചിലരൊക്കെ മരണത്തിലേക്ക് പോലും പോകേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്നുള്ളത് ഒരു യഥാർഥ്യമാണ്. പരിചയ സമ്പത്ത് അഥവാ എക്സ്പീരിയൻസ് എന്നതിനെ സീനിയർ ജൂനിയർ ലെവലിൽ നിന്ന് മാറ്റി അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരമോ മുതലാളിത്ത അടിമത്ത മനോഭാവമോ ആക്കി മാറ്റിയ ഇടത്താണ് ഒരു അഭിനയ മോഹി അല്ലെങ്കിൽ പുതുമുഖ നടി ആയി വരുന്ന പെൺകുട്ടികൾ തങ്ങൾക്ക് ശാരീരികമായി കീഴ്പ്പെടണം എന്നൊരു അപരിഷകൃത രീതി തന്നെ അലിഖിതമായി നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. ജനങ്ങൾ നൽകുന്ന സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഭരണാധികാരികളുടെ നിശബ്ദ പിന്തുണയും എന്നുമൊപ്പമുണ്ടാവുമെന്നവർ സ്വയം വിശ്വസിച്ചു... പ്രിവിലേജ് കാസ്റ്റിംഗ് കൗച് പോലെയുള്ള ചൂഷണങ്ങൾക്ക് വിധേയരാവുന്നവരെയും അതിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നവരെയും ശ്രദ്ധിച്ചാൽ സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കുന്ന എല്ലാവരും കിടക്ക പങ്കിട്ടാണ് മുൻനിരയിൽ എത്തിയതെന്നോ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നവരാണെന്നുമോ പറയാൻ കഴിയില്ല. അവിടെ പ്രിവിലേജ് ഒരു മുഖ്യ ഘടകമായി വരാറുണ്ട്. അഭിനയകലയിൽ മുൻകാല അനുഭവങ്ങളോ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പിന്തുണയോ യുവജനോത്സവ / നാടക വേദികളുടെ പിൻബലമോ ഇല്ലാത്ത, അഭിനയ മോഹികളായി വരുന്നവരെയാണ് കൂടുതലും ഇത്തരം ചൂഷങ്ങൾക്ക് സമീപിക്കുക. അവിടെ ഇരയുടെ

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

എക്സ്പീരിയൻസ് കുറവ് അവരുടെ പ്രിവിലേജ് നഷ്ടപ്പെടുത്തുമ്പോൾ വേട്ടക്കാരന്റെ സീനിയോർട്ടി അവന്റെ പ്രിവിലേജ് ആയി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. മുതലെടുപ്പ് സിനിമയിൽ അവസരത്തിന് വേണ്ടി വരുന്നവരെ നായിക ആക്കാമെന്നും പ്രാധാന്യമുള്ള റോളുകൾ നൽകാമെന്നും മോഹിപ്പിച്ചു അവരെ കിടക്കയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ച ശേഷം അവസരം കൊടുക്കാതെ കബളിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പരാതിയുമായി വരുന്നവരെയും നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ട്. അവർ എന്തുകൊണ്ട് അന്ന് എതിർത്തില്ല അഥവാ അന്ന് സമ്മതത്തോടെ പോയി ചെയ്തിട്ട് ഇപ്പോൾ വിളിച്ചു പറയുന്നു എന്നൊരു ആക്ഷേപം അവർ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അത് പീഡനത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരില്ലെങ്കിലും അതിലെ മുതലെടുപ്പും വാദ്ഗാന ലംഘനവും ചൂഷണം തന്നെ ആണ്. വഴികൾ പലവിധം മുൻകാലങ്ങളിൽ സിനിമാ നിർമ്മാണം കലാ സ്നേഹമുള്ളവരും നല്ല സിനിമകൾ പ്രേക്ഷകരിലെത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുമായ സാമ്പത്തികമുള്ളവർ കഴിവുള്ള തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളെയും സംവിധായകരെയും സംയോജിപ്പിച്ചു കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യരായ നടീ നടന്മാരെ ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ ആയിരുന്നു. അവിടെ നടപ്പിലാവുന്നത് സംവിധായകന്റെ തീരുമാനങ്ങളും വീക്ഷണങ്ങളും ആയിരുന്നു. ഇന്ന് സംവിധായകനെയും സഹ നടന്മാരെയും തീരുമാനിക്കുന്നത് നായക നടന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. നായകൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ആളുകളെ വച്ച് ചെയ്യാൻ പാകത്തിൽ കഥകൾ പോലും മാറ്റി പരാജയപ്പെട്ട സിനിമകൾ ഒരുപാടുണ്ട്. നിർമാതാക്കൾ ചിലരെങ്കിലും അഴകിയ രാവണൻ കളിക്കുന്നതും സ്ത്രീകളെ ലക്ഷ്യമിട്ടും ബ്ലാക്ക് മണി വെളുപ്പിക്കാനും മാത്രം സിനിമ നിർമ്മാണം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒരുപാട് നിർമ്മാതാക്കൾ ഉണ്ടായി. ഈയിടെ ഒരു TV പ്രോഗ്രാമിൽ പ്രിയ നടി ഷീല പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നു. അന്നത്തെ കാലത്ത് നടിയെ തൊടാൻ മാത്രമായി സിനിമ നിർമ്മാണം എടുത്തു വന്നൊരു സംഭവം. അന്നും അങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് അതിന്റെ എണ്ണം കൂടി.

എന്താണ് പരിഹാരം?

Internal Complaint Committee (ICC) പോലെയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ എല്ലാ സിനിമാ സെറ്റുകളിലും നിർബന്ധിതമാക്കുകയും അത് ശരിയായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് മോണിറ്റർ ചെയ്യാനൊരു സർക്കാർ സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കേണ്ടതും അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒന്നാണ്. അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം പ്രൊഡക്ഷൻ കമ്പനിക്കും മേൽനോട്ടം പോലിസ് വിഭാഗത്തിനും കൊടുത്താൽ ഒരു third party ഓഡിറ്റിംഗ് സാധ്യമാവും. സംഘടനകൾ ആപത്തോ? മലയാള സിനിമയിൽ എന്ത് പ്രശ്നം വന്നാലും ആരോപണം നേരിടുന്ന ഒരു സംഘടനയാണ് A. M. M. A. എന്നാൽ ഇത് സിനിമയിലെ ഏക സംഘടനയോ ഈ സംഘടനയിലെ എല്ലാരും തെറ്റുകാരോ അല്ല. സിനിമയിലെ നടീ നടന്മാരുടെ മാത്രം സംഘടനയാണ് A. M. M. A. ഒരു രെജിസ്ട്രേഷൻ ഫീസ് കൊടുത്തു അംഗമാവുന്ന ഒരു ക്ലബ്‌. അതിൽ മലയാള സിനിമയിലെ എല്ലാ അഭിനേതാക്കളും അംഗങ്ങളല്ല. മാത്രമല്ല, A. M. M. A അവശത അനുഭവിക്കുന്ന കലാകാരന്മാർക്കായി ചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് സേവനങ്ങളുമുണ്ട്. ഈ സംഘടനയുടെ നിലനിൽപ്പ് അതിൽ നിന്ന് ചികിത്സാ സഹായം ഉൾപ്പെടെ മാസംതോറും നേടുന്ന ഒരുപാട് അവശ കലാകാരന്മാരുടെ കൂടി ആവശ്യമാണ്‌. കുറ്റവും ശിക്ഷയും ആരോപണങ്ങളും പ്രത്യാരോപണങ്ങളും ദിനേന വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു....അതിൽ വ്യാജവും നിർവ്യാജവും ഏതൊക്കെയെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കോടതി വിധി വരും വരെ കാത്തിരിക്കുക തന്നെ വേണം. കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ ചെയ്തവർ എത്ര കൊമ്പത്തെ താര രാജാക്കന്മാർ ആയാലും അർഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ കൊടുക്കണം. ഇനിയൊരു പെണ്ണിനു നേരെയും അനുവാദമില്ലാതെ കൈ വയ്ക്കാൻ ഒരുത്തനും ധൈര്യമുണ്ടവരുത്. കാര്യക്ഷമതയുള്ള ഒരു പോലിസ് വിഭാഗവും കെട്ടുറപ്പുള്ള ഒരു നിയമ സംഹിതയും നമുക്കുണ്ട്. അത് അതിന്റെതായ രീതിയിൽ സത്യസന്ധമായി പ്രവർത്തിക്കട്ടെ....

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഒരുപാട് കഴിവുള്ള കലാകാരന്മാരുടെ സ്വപ്നവും അധ്വാനവും ദീർഘ വീക്ഷണവുമൊക്കെ കൊണ്ട് പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ട ഒരു വ്യവസായത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ കാർമേഘാവൃതമായ അവസ്ഥ മാറി എല്ലാം കലങ്ങി തെളിഞ്ഞു തെളിനീരായി തുല്യ നീതിയും തൊഴിലവസരങ്ങളും കൂടുതൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു പുതുജീവൻ പ്രാപിച്ചു ചിരിപ്പിക്കാനും ചിന്തിപ്പിക്കാനും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കാനും കഴിയുന്ന മനോഹരങ്ങളായ സിനിമകൾ ഉണ്ടാവുന്നൊരു പൊൻപുലരി വിരിയും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. ഈ വർഷം പുറത്തിറങ്ങി ദേശീയ പുരസ്‌കാരം വരെ നേടിയ ആട്ടം എന്ന സിനിമ പറയുന്ന കഥ പോലെ സ്വന്തം ഗുണങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തിന്മയ്ക്ക് നേരെ കണ്ണടക്കാതെ, ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചു ഇരകൾ ഇല്ലാത്തൊരു നല്ല നാളെ മലയാള സിനിമക്ക് ഉണ്ടാവട്ടെ...

മിന്നൽകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മിന്നൽ കഥകൾ ആതിര

നിഴൽ ഇരുട്ടിന്റെ പാതയിൽ അവൾ നടന്നു നീങ്ങി. ആളൊഴിഞ്ഞ പാതയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് അവൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഇരുട്ട് കണ്ണുകളിൽ വന്ന് നിറയുകയാണ്. ഭയത്തിന്റെ കരങ്ങൾക്ക് അവളെ സ്പർശിക്കാനായില്ല. ഏറെ കാതങ്ങൾ അവൾ നടന്നു നീങ്ങി. അവളുടെ പാദങ്ങൾ തളർന്നില്ല. ഒച്ചത്തിൽ ആരോ കരയുന്ന ശബ്ദം ഇരുട്ടിന്റെ വിടവിൽ നിന്നും അവളുടെ കാതിൽ പതിച്ചു. ശബ്ദം വന്ന ദിശയിലേക്ക് അവൾ നടന്നു നീങ്ങി. പതിയെ അവൾ വേഗം കുറച്ചു നടന്നു . പക്ഷെ അവൾ അടുത്തെത്തിയില്ല. ഒലി അകന്ന് പോയ്ക്കോണ്ടേയിരുന്നു. നിലാവെളിച്ചം അവൾക്ക് പാത കാട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു. ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നടന്ന അവൾക്ക് ആ ശബ്ദം ലക്ഷ്യമായി മാറി. തന്റെ കാതുകളിലെത്തിയ ഒലിയുടെ ഉറവിടം തേടി അവൾ അലയുകയാണ്. അവൾക്ക് ഭയമില്ല. അവൾ ആ കൂരിരുട്ടിൽ ഏകയാണ്. നിലാവെളിച്ചം അവളെ പിന്തുടർന്നു. അവൾ നിലത്തേക്ക് നോക്കി. കണ്ട കാഴ്ച അവളിൽ ആകാംഷയുളവാക്കി. മുടിയുലഞ്ഞ് മെലിഞ്ഞ ശരീരവും തക്കമായ പൊക്കവുള്ള ഒരു രൂപം. അവൾ അതിനെ നോക്കി നിന്നു. കൈകൾ ഒന്നു പൊക്കി. അപ്പോൾ അതാ ആ രൂപത്തിന്റെ കൈകളും പൊങ്ങി. അത് മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല. തന്റെ നിഴൽ അതെ തന്റെ നിഴൽ തന്നെ. അവൾ ഒച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ ചിരി മുഴങ്ങി. അവൾ ചിരി നിർത്തി. ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു. താൻ നേരത്തെ കേട്ട കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദവും തന്റെ ചിരിയുടെ ശബ്ദവും ഒന്നു തന്നെ. അവളുടെ ആലോചന അവൾക്ക് ഉത്തരം നൽകി . ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഏകാകയായി നടന്ന അവളുടെ ചെവിയിൽ പതിച്ച കരച്ചിൽ വേറെ ആരുടെയുമല്ലായിരുന്നു. തന്റെ സ്വന്തം മനസ്സിന്റേതായിരുന്നു. താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ആത്മവിശ്വസമുള്ള ഒരു മനസ്സ് തന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. തുണയായി നിഴലുമുണ്ട്. അവൾ യാത്ര തുടർന്നു. ഇനിയും, ഇനിയും താൻ കാണാത്ത വെളിച്ചത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്.....

പുസ്തകം പുഴവക്കിൽ ചായക്കട നടത്തിയിരുന്ന ഒരു വൃദ്ധനുണ്ടായിരുന്നു. മഴയുടെ ശക്തമായ പെയ്ത്തിൽ പുഴ കരയെ സ്വന്തമാക്കി. ഇറമ്പത്തു നിന്ന കടയും വൃദ്ധനും വെള്ളത്തിൽ അവസാനിച്ചു. വൃദ്ധന്റെ ജഡം ഇരുമ്പ് പെട്ടിയെ നെഞ്ചോടമർത്തി പിടിച്ചിരുന്നു. രാത്രിയിലുണ്ടായ വെള്ളകേറ്റത്തിൽ നിദ്രയിലായിരുന്ന സാധു മനുഷ്യൻ ശ്വാസം മുട്ടിയാവാം മരിച്ചത്. ചിലപ്പോൾ ആ ഇരുമ്പ് പെട്ടിയെ കെട്ടിപിടിച്ചാവാം അയാൾ ഉറങ്ങിയത്. വെള്ളത്തിൽ പൊന്തി കിടന്ന മൃതദേഹം നാട്ടുകാർ സംസ്കരിച്ചു. ചായ പീടികയിലെ സ്ഥിരം സന്ദർശകനായിരുന്ന ഒരു പയ്യൻ പെട്ടി അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൻ അത് മോഷ്ടിച്ചതല്ല. പഴമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഇരുമ്പ് പെട്ടി കൗതുകത്തോടെ എടുത്തതാണ്. താക്കോൽ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ പെട്ടി തുറക്കുവാൻ പൂട്ട് പൊളിക്കേണ്ടതായി വന്നു. താക്കോൽ ചിലപ്പോൾ പുഴ കൈക്കലാക്കിയതാവാം.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പെട്ടിക്കുള്ളിൽ കറുത്ത ബൈന്റുള്ള ഒരു പുസ്തകമുണ്ടായിരുന്നു. പൂട്ടുള്ള പെട്ടിയായിരുന്നതിനാൽ ഉള്ളിലിരുന്ന പുസ്തകത്തെ വെള്ളത്തിന് തൊടുവാനായില്ല. പുസ്തകം പയ്യൻ തുറന്നു നോക്കി. പുസ്തകം ഒരു കഥ പറഞ്ഞു. പുഴയുടെ കുറുകെ കെട്ടിയിരുന്ന ചെറിയ തടി കക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള തൂക്കുപാലത്തിൽ നിന്നും അവൾ കാൽ വഴുതി വെള്ളത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അലിഞ്ഞു പോയി. കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഇരുമ്പ്പെട്ടി, തന്നെ പുഴയിൽ തള്ളിയിട്ട പാലത്തിന് ഉപഹാരമായി നൽകി യാത്രയായി. പഠനം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് പോയ അവളെ പുഴ എന്നിൽ നിന്നും അപഹരിച്ചെടുത്തു. “നീ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ ഈ പെട്ടിയിൽ ഞാൻ എന്റെ പുസ്തകം വെയ്ക്കുന്നു”. നിന്റെ കൂടെ വരാനായില്ലെങ്കിലും നിന്നെ എന്നിൽ നിന്നകറ്റിയ പുഴയുടെ അടുത്ത് ഞാനുണ്ടാവും. കൂടെ കൂട്ടുവാൻ നീ വരുന്നത് വരെ ഞാൻ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കും.വൃദ്ധൻ എഴുതിയ അയാളുടെ ജീവിതത്തിലെ കഥയായിരുന്നു അത്. പുസ്തകത്തിലെ വരികൾ ആ പതിനെട്ടുവയസ്സുള്ള ചെറുപ്പകാരന്റെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു. ഒടുവിൽ ആ മനുഷ്യൻ ആഗ്രഹിച്ചതു പോലെ തന്റെ പ്രിയപ്പട്ടവളുടെ അരികിലേക്ക് പുഴ വന്ന് അയാളെ കൂട്ടികൊണ്ടു പോയതാവാം.

ഇരുട്ട് അന്ന് ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് അരുൺ വളരെ താമസിച്ചാണ് വീട്ടിലേക്ക് തന്റെ കാറിൽ യാത്ര തിരിച്ചത്. സമയം ഏറെ വൈകിയിരുന്നതിനാൽ വളരെ വേഗതയിൽ തന്നെ അരുൺ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. മഴക്കാലമായതിനാൽ മഴയും തോരാതെ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓഫീസിൽ നിന്നും അരുണിന്റെ വീട്ടിലെത്താൻ കുറച്ച് ദൂരം ഡ്രൈവ് ചെയ്യണമായിരുന്നു. അങ്ങനെ പാട്ടൊക്കെ കേട്ട് കാറോടിച്ച് പൊയ്ക്കോണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കുടയും പിടിച്ച് ഒരു പെൺകുട്ടി അരുണിന്റെ വണ്ടിക്ക് കൈ കാണിക്കുന്നു. ധൃതിയിൽ പോകുന്നതിനാൽ അരുൺ വണ്ടി നിർത്തിയില്ല. കുറച്ചു മീറ്റർ മുന്നോട്ടു പാസ് ചെയ്തപ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് ഒരു സംശയം തോന്നിയത് ആ പെൺക്കുട്ടിയെ താൻ എവിടെയോ കണ്ടപ്പോലെ ഒരു പരിചയം അനുഭവപ്പെടുന്നു. അയാൾ കാർ റിവേർസെടുത്ത് പെൺകുട്ടിയുടെ സമീപം നിർത്തി അവളോട് കേറിക്കോളൂവെന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ കാറിന്റെ ഫ്രെണ്ട് സീറ്റിൽ അരുണിനു സമീപം തന്നെയിരുന്നു. അരുൺ അവളോട് ചോദിച്ചു :” നമ്മൾ ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ കുട്ടി?” അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ചെറിയ മന്ദഹാസം തൂകി. അപ്പോഴേക്കും അരുൺ അടുത്ത ചോദ്യമുന്നയിച്ചു.” എങ്ങോട്ടാണ് കുട്ടിക്ക് പോകേണ്ടത്?” അവർ ഉത്തരം നൽകിയില്ല. അവിടെയും ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം. അരുണിന് ദേഷ്യം വന്നു. മയമില്ലാത്ത സ്വരത്തിൽ അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു :”നീയെന്താ പെണ്ണേ ഊമയാണോ?” ‘അല്ല’ എന്ന് അവൾ ഉത്തരം നൽകി. മറുപടി കേട്ട അരുൺ ശ്രദ്ധ റോഡിൽ നിന്നും മാറ്റി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കി. ആ കാഴ്ച കണ്ട് അരുൺ ഞെട്ടി. സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം മാറി തീ വെന്ത വികൃതമായ കോലമായി. അവൻ പേടിച്ച് അലറി. അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സ്റ്റിയറിംഗിൽ നിന്ന് കൈ വിട്ട് അവൻ സ്വന്തം കണ്ണുകൾ ഭയം കൊണ്ട് പൊത്തി. കാർ നിയന്ത്രണം തെറ്റി റോഡ് സൈഡിൽ നിന്ന പോസ്റ്റിലിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഇരുട്ട് മാറി പുലരി വിടർത്തു. സ്വന്തം മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുറക്കമായിരുന്ന അരുൺ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു . കാറിൽ സഞ്ചരിച്ച പെൺകുട്ടി തന്റെ കിടക്കയുടെ വലതു വശത്ത് കിടന്നുറങ്ങുന്നു. അതെ അവൾ തന്റെ ഭാര്യയാണ്. തന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ. അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു : “ ഐയ്യോ എന്റെ പാവം ഭാര്യയെ ആണോ ആ സ്വപ്നം ഭീകരിയാക്കി മാറ്റിയത്”. അവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും അവൾ കൺതുറന്നു നോക്കി പറഞ്ഞു:” ഓ ശബ്ദമുണ്ടാകാതെ മനുഷ്യാ ഞാനൊന്ന് ഉറങ്ങിക്കോട്ടേ”.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഞാനിപ്പോഴും നിന്നെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കയാണ് എൻ്റെ വരികളിൽ, വരകളിൽ ഭ്രാന്തിന്റെ ഭ്രമണപഥങ്ങളിൽ പ്രണയമഞ്ഞിൽ പുതഞ്ഞ ഉഷ്നമാപിനികളിൽ മുരളും സ്നേഹാവേഗങ്ങളിൽ ലക്ഷ്യമില്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച സാന്ത്വനങ്ങളിൽ കടലിരമ്പുമെൻ മൗനങ്ങളിൽ മഞ്ഞുതുള്ളിയിൽ തെളിയുന്നൊരു ശലഭമിഴിയിൽ കാണെക്കാണെയകന്നു പോകും കാലത്തിൻ വിഫല നിമിഷങ്ങളിൽ എൻ്റെ മിഴികളിൽ, മൊഴികളിൽ കത്തിയെരിയും ഹൃദയത്തിൽ നിനക്കായ് ത്രസിക്കുന്നൊരെൻ ജീവകോശങ്ങളിൽ നിദ്രയിൽ നിറയുന്ന നിറങ്ങളിൽ നിലാവിൽ, വെയിലിൽ, ഇരുളും ത്രിസന്ധ്യയിൽ ഇരുളും വെളിച്ചവുമിടകലരുന്ന കോണുകളിൽ, ഈ മഹാപ്രപഞ്ചത്തിൽ… ഒടുവിലൊരിക്കൽ മറഞ്ഞിരുന്നൊരെൻ മനസ്സും ഭേദിച്ച് ഋതു വർണ്ണങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊരു ശലഭമായി നീ ചിറകു വിരിച്ചുയരും ഞാനപ്പോളീ മരുഭൂവിൽ വിരിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടാവും ഒരു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവായി… നിനക്കാവോളം മധു നുകരുവാൻ..

പാറക്കടവ് കഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പാറക്കടവ് കഥകൾ പി. കെ. പാറക്കടവ്

കൂട്ട്

-------------------ഭൂമിയിലായിരിക്കുമ്പോഴും കുട്ടിക്കാലത്ത്, ഇരുട്ടിൽ നമ്മോടൊപ്പം ഏറ്റവും കൂടുതൽ നടന്നത് ഭൂമിയിലല്ലാത്ത തലയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള ചന്ദ്രനാണ്.

-------------------------

വാക്കുകൾ

------------------------ചുമലിൽ കൈ വെച്ച് അത്തറു പുരട്ടിയ വാക്കുകൾ കൊണ്ട്‌ അവനെന്നെ തലോടി. നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ ചുമലിൽ ചോരക്കറ.

------------------------

എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കൂ

------------------------എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കോരിച്ചൊരിയുന്ന വെയിൽ. നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴ. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കൂ. നിന്റെ മഴ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്‌ആവിയായിപ്പോകും. അപ്പോൾ നീ ചിരിക്കും.

നീണ്ട കരച്ചിൽ

------------------------ജനിക്കുമ്പോഴുള്ള സ്വയം കരച്ചിലല്ല, മരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ കരയിക്കുന്നതുമല്ല, ഇതിനിടയിൽ ആരും കാണാത്ത നീണ്ട കരച്ചിലാണ് ജീവിതം.

-----------------------

സുരക്ഷ

------------------------സ്വന്തം അവയവങ്ങളെല്ലാം ഭദ്രമായി അലമാരയിൽ വെച്ച് പൂട്ടി അവൾ വീട് വീട്ടിറങ്ങി.

-------------------------

പടക്കം

-----------------------ഇല്ലാതായിപ്പോവുന്നതിന്റെ വെപ്രാളമാണ് പടക്കത്തിന്റ പൊട്ടലും ചീറ്റലും വെളിച്ചവും.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വാക്ക്

------------------------വാക്ക് തോക്കിനോട് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് നേരെ നീണ്ടുവന്ന നീ ഒരുനാൾ തുരുമ്പിക്കും. നിന്നെ കൈയിലേന്തിയ ആളെ ഒരുനാൾ പുഴുവരിക്കും." എന്നിട്ട് നാടാകെ വാക്ക് പൂത്തണഞ്ഞുനിന്നു.

------------------------

ഏദൻതോട്ടം

------------------------വീണ്ടും ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ എല്ലാം പഴയത് പോലെ. സാത്താനുണ്ട്. പ്രലോഭനമുണ്ട്. ആപ്പിൾ മാത്രമില്ല. ആപ്പിളിന്റെ പാറ്റന്റ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ അമേരിക്ക കൊണ്ട്‌ പോയിരുന്നു.

തീ

------------------------ചുണ്ടിൽ സിഗരറ്റ് വെച്ച് അയാൾ കടയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. " തീ ചോദിക്കരുത്."കടയുടമ പറഞ്ഞു. അയാൾ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. 'നെഞ്ചിൽ നിറയെ തീയാ"വീട്ടുകാരി പറഞ്ഞു. പിന്നെ താമസിച്ചില്ല. അയാൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും തീ കൊളുത്തി.

------------------------

ത്രോ എവെ

------------------------ആദ്യം അഴിഞ്ഞു വീണ മുല്ലപ്പൂമാല ചവറ്റുകോട്ടയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, ഒടുവിൽ അവളെയും. രാവിലെ ചവറ്റുകൊട്ടയിൽ നിന്നും കിടക്കയിലേക്ക് ഒരു കൈ നീണ്ടുവന്നു. 'ബെഡ് കോഫി.

ലേഖനം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഓണവും ഫോറിനോ! മനോജ് കെ. പുതിയവിള

ചരിത്രത്തിലെ ഓണവും മാവേലിക്കഥയുടെ ചരിത്രവ്യാഖ്യാനങ്ങളും കേരളം സൃഷ്ടിച്ചത് പരശുരാമൻ ആണെന്ന് ഒരു ഐതിഹ്യം. കേരളം ഭരിച്ച മഹാബലിയെ പാതാളത്തിലേക്കു ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയത് വാമനൻ ആണെന്ന് മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം. ഇൻഡ്യൻ പുരാണങ്ങളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളാണല്ലോ പരശുരാമനും വാമനനും. രണ്ടാളും ഉൾപ്പെടുന്ന ദശാവതാരങ്ങളിൽ വാമന കഴിഞ്ഞാണല്ലോ പരശുരാമൻ. അപ്പോൾ, പരശുരാമൻ ഉണ്ടാക്കിയ കേരളത്തിൽ മാവേലിയെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്താൻ എങ്ങനെ വാമനൻ വരും!? ഇത് മുമ്പുമുതലേ പലരും ചോദിക്കുന്നതാണ്. ചോദ്യം ശരിയാണെങ്കിലും കഥയിൽ ചോദ്യമില്ലല്ലോ. ഐതിഹ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നവർ എല്ലാ യുക്തിയും ആലോചിച്ചെന്നുവരില്ലല്ലോ. ഐതിഹ്യങ്ങളെയൊക്കെ രസകരമായ കഥകളായി കണ്ടാൽ മതി. അപ്പോൾ പ്രശ്നമില്ല. പരശുരാമകഥയിൽ ആ കഥ ഉണ്ടാക്കിയവരുടെ ജാതിതാത്പര്യങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ച നല്ലൊരു കൊനിഷ്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും മഹാബലിയുടെ കഥ മഹത്തായ ആശയം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണല്ലോ. എല്ലാവരും സുഖവും സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയുമായി തുല്യരായി, ഒരുമയോടെ കഴിയുന്ന ഒരു നല്ല ലോകത്തെയും കാലത്തെയും പറ്റിയുള്ള പ്രതീക്ഷ അതിൽ ഉണ്ടല്ലോ. ഐതിഹ്യം മാറ്റിവച്ച് ഓണത്തിന്റെ ചരിത്രം നോക്കിയാലോ? യഥാർത്ഥത്തിൽ മഹാബലി എന്നൊരു രാജാവ് കേരളം മൊത്തത്തിലോ ഇന്നത്തെ കേരളത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന

ഏതെങ്കിലും രാജ്യമോ ഭരിച്ചതായി ചരിത്രത്തിൽ തെളിവില്ല. ഇന്ത്യയിൽത്തന്നെ ഈ പേരുള്ള ഒരു രാജ്യമോ കഥയിൽപ്പറയുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതൃപരമ്പരയോ വാണതായും ചരിത്രത്തിലില്ല. ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഒരു ബലിരാജാവിനെപ്പറ്റി ചരിത്രത്തിൽ പരാമർശമുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിനു നമ്മുടെ മഹാബലിക്കഥയുമായി ഒരു ബന്ധവും കണ്ടെത്താൻ ചരിത്രകാരർക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടുമില്ല. അപ്പോൾപ്പിന്നെ, നല്ലവനായ ആ രാജാവ് എങ്ങനെ നമ്മുടെയെല്ലാം പ്രിയപ്പെട്ട മാവേലിയപ്പൂപ്പനായി? സുന്ദരമായ ഈ മാവേലിക്കഥ എവിടെനിന്നു വന്നു? എങ്ങനെ വന്നു? ഇത്ര സുന്ദരമായ ഒരു ആഘോഷം നമുക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടായി? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം തേടിയ ചിലർ കൗതുകകരമായ ചില കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചരിത്രകാരർ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യമല്ലെങ്കിലും അത് അറിയുന്നത് പുതിയ അന്വേഷണങ്ങൾക്കു സഹായിക്കും. പണ്ടുപണ്ട്… മനുഷ്യരുടെ ആദ്യസംസ്കാരം പൂത്തുലഞ്ഞ നാളുകൾ. രംഗം പടിഞ്ഞാറെ ഏഷ്യയിൽ മെസൊപ്പൊട്ടേമിയായിലെ അസ്സീറിയ. ചരിത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാമത്തെ നാഗരികത. ഇന്നേക്ക് അയ്യായിരത്തിലേറെ കൊല്ലം മുമ്പ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു രാജാവായിരുന്നെങ്കിലോ മഹാബലി?

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വൈജ്ഞാനികമേഖലകളിൽ ഏറെ പാണ്ഡിത്യം ഉണ്ടായിരുന്ന എൻ. വി. കൃഷ്ണവാരിയരാണ് അസീറിയൻ സമക്കാരകാലത്തുതന്നെ എഴുതിവെക്കപ്പെട്ട ചരിത്രരേഖകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി ഇങ്ങനെയൊരു വാദം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. അന്നത്തെ എഴുത്തുരീതിയായ ക്യൂണിഫാം എന്ന ചിത്രലിപിയിൽ കളിമൺപലകയിൽ ആണ് അവർ എല്ലാം എഴുതിസൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ടാബ്‌ലെറ്റുകൾ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഈ ഫലകങ്ങൾ പലതും ഗവേഷകർ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവയിലൊന്നിൽ മഹാബലിചക്രവർത്തിയുടെ രാജപരമ്പരയിലെ മുൻഗാമികളുടെയും പിൻഗാമികളുടെയും പട്ടികതന്നെ ഉണ്ടെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. അദ്ദേഹം പറയുന്ന ആ രാജപരമ്പരയിലെ ഒരു രാജാവായിരുന്നു അസിർബനിപാൽ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏതാണ്ടു പൂർണ്ണമായ ഒരു ഗ്രന്ഥാലയംതന്നെ അസ്സീറിയയിൽ നടത്തിയ ഉദ്ഘനനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിനവെ എന്ന നഗരം ആയിരുന്നു ആ രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം. പേരിനൊപ്പം ‘ബെലെ’ എന്നു ചേർത്തിട്ടുള്ള പല രാജാക്കന്മാരും നിനവെയിൽ വാണിട്ടുണ്ട്. ‘ബെല’ ആയിരിക്കാം സംസ്കൃതത്തിൽ ബലി ആയതെന്നു കൃഷ്ണവാരിയർ വിലയിരുത്തുന്നു.

അസ്സീറിയക്കാരെ ‘അസൂർ’ എന്നുവിളിച്ചിരുന്നു. ‘അസുറി’ൽനിന്നാകാം അസുരർ എന്ന പദം ഉണ്ടായതെന്നു ചരിത്രകാരർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മദ്ധ്യേഷ്യയിൽനിന്ന് ഇൻഡ്യയിലേക്കു വന്ന നാടോടിജനതയായ ഇൻഡോഇറാനിയൻസ് യാത്രയ്ക്കിടെ ഇവരെ കാണാനും ഏററുമുട്ടാനും ഇടയായിരിക്കാം. ആര്യന്മാർ എന്നു സ്വയം വിളിച്ച ഈ നാടോടിജനതയുടെ ഗോത്രസ്മൃതിയിൽ ഈ സംഭവം ദേവാസുരയുദ്ധമായതാകാമത്രെ. മഹാബലിയുടെ മകനായ ബാണന്റെ രാജധാനിയായ ശോണിതപുരം നിനവെ ആയിരിക്കാമെന്ന് എൻ. വി. കൃഷ്ണവാരിയരിയരെപ്പോലെ ‘കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരികചരിത്രം’ രചിച്ച പി. കെ. ഗോപാലകൃഷ്ണ‌നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ഈ മഹാബലി എങ്ങനെ പതിനായിരക്കണക്കിനു കാതം ദൂരവും ഒരു മഹാസമുദ്രവും താണ്ടി നമ്മുടെ മലയാളക്കരയിൽ കുടിയേറി പ്രിയപ്പെട്ട മാവേലിയപ്പൂപ്പ നായി? പുരാവൃത്തവും പുരാതനകുടിയേറ്റങ്ങളും മാവേലി മാത്രമല്ല, മലയാളിതന്നെ അവിടുന്നു കുടിയേറിയവരാണല്ലോ. ആഫ്രിക്കയിൽ പിറന്ന ഹോമോ സാപ്പിയൻ എന്ന ആധുനികമനുഷ്യർ അവിടെനിന്ന് ആ വഴിക്കൊക്കെ വ്യാപിച്ചാണല്ലോ ഇൻഡ്യയിലും തെക്കേയിൻഡ്യയിലുമൊക്കെ എത്തിയത്. അതുപക്ഷെ, പത്തൻ‌പതിനായിരം കൊല്ലം മുമ്പാണ്. ആ മനുഷ്യർ അന്നു കേരളത്തിലും എത്തിയോ എന്ന് ഇതുവരെ നമുക്ക് അറിയില്ല. ചിലപ്പോൾ, തെക്കേയിൻഡ്യയിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽനിന്ന് ഇവിടെയും വന്നിരിക്കാം. ഏതായാലും, പിന്നീടു പലവട്ടം ഇൻഡ്യയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുകൂടി നടന്നും കടൽ‌യാത്രയൊക്കെ തുടങ്ങിയശേഷം കടൽ‌വഴിയും മനുഷ്യർ കേരളക്കരയിലേക്ക് എത്തിയിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യർ സംസ്ക്കാരങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയശേഷം അങ്ങനെ നടന്ന ഏതെങ്കിലും കുടിയേറ്റത്തിലൂടെയാകാം ഈ ഗോത്രസ്മൃതി വന്നതെന്നാണ് ആ വാദം ഉന്നയിക്കുന്നവർ കരുതുന്നത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇവിടത്തെ ദ്രാവിഡസമൂഹത്തിൽ നല്ലപങ്കു മദ്ധ്യധരണി(Mediterranean region)യിൽനിന്നു വന്നവരാണം. ‘കേരളചരിത്രം’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ എ. ശ്രീധരമേനോൻ പറയുന്നതു കാണുക: “ഇവർ ഗ്രീക്കുകാരുടെ ആക്രമണത്താൽ മെഡിറ്ററേനിയൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ തങ്ങളുടെ ആദിമസങ്കേതം കൈവെടിഞ്ഞു മൂന്നു സംഘങ്ങളായി ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി ഇന്ത്യയിലേക്കുവന്നു എന്നതാണു പൊതുവേയുള്ള അഭിപ്രായം.”

രണ്ടുവഴിക്കും എന്നാണ് ചരിത്രപണ്ഡിതരുടെ ഉത്തരം. അയ്യായിരത്തിലേറെ കൊല്ലം മുമ്പുതന്നെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മനുഷ്യർ ഭൂമിശാസ്ത്രവിജ്ഞാനം നേടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. പിന്നീട് സമുദ്രയാനവും വണ്ടിയോട്ടവും അവർക്കു വശമായി. ഏതാണ്ട് 2500 കൊല്ലം മുമ്പൊക്കെത്തന്നെ നമ്മുടെ കൊച്ചുകേരളം വിദൂരങ്ങളിൽപ്പോലും അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അവിശ്വസനീയമായി തോന്നുന്നു, അല്ലെ?

അതിനുമുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നവരും ഇവിടെ ഉത്ഭവിച്ചവരല്ല. കാടർ, കാണിക്കാർ, മലമ്പണ്ടാരങ്ങൾ, മുതുവന്മാർ, ഉള്ളാടർ, ഊരാളിമാർ, പണിയർ തുടങ്ങിയവർ ആഫ്രിക്കയിൽ കാണപ്പെടുന്ന നെഗ്രിറ്റൊ വർഗ്ഗക്കാരും ഇരുളർ, കുറിച്ചിയർ, കരിബാലന്മാർ, മലയരയർ, മലവേടർ തുടങ്ങിയവർ ഓസ്ട്രേലിയൻ വർഗ്ഗമായ ആസ്ട്രലോയ്‌ഡുകളുമാണ് എന്നു നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ നേരത്തേ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ആ നാടുകളിലെ ചില ജീവിത, ആചാരരീതികൾപോലും ഇവർ പിന്തുടരുന്നുണ്ടത്രേ!

എങ്കിൽ കേൾക്കൂ, ആദികാവ്യമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന രാമായണത്തിൽ വാൽമീകി കേരളത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നത്: “നദീം ഗോദാവരീചൈവ സർവ്വമേവാനു പശ്ചത തധൈവാന്ധ്രാംശ്ച പുണ്ഡ്രാംശ്ച ചോളാൻ പാണ്ഡ്യാംശ്ച കേരളാൻ” (സർഗ്ഗം 11, ശ്ലോകം 12കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡം) ഇത് വള്ളത്തോൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നത് ഇങ്ങനെ: “ആന്ധ്രവും പുണ്ഡ്രവും ചോളം പാണ്ഡ്യവും മലയാളവും പൂകേണം ധാതുവർഗ്ഗത്തെയണിയും സഹ്യശൈലവും.” സീതയെ തേടി പുറപ്പെടുന്ന വാനരർക്കു വഴി പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ഭാഗമാണിത്. മഹാഭാരതത്തിലും കേരളം ഒന്നിലേറെ തവണ കടന്നുവരുന്നുണ്ട്.

ചരിത്രാതീതകാലത്തുതന്നെ ഇവരെല്ലാം എങ്ങനെ ഇത്രദൂരം താണ്ടി എന്നത് വിസ്മയകരമാണ്. എങ്ങനെ? കരയിലൂടെയോ കടലിലൂടെയോ?

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇതെല്ലാം പക്ഷെ ചേരവും ചോളവുമൊക്കെ ഉണ്ടായശേഷമുള്ള കാര്യം. രാമായണകാലത്തിനും ഏറെ മുമ്പ്, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾക്കു പേരുകേട്ട കേരളത്തിലേക്കു സുമേറിയക്കാർ വന്നതിനു തെളിവുണ്ട്. അവരുമായൊക്കെ വാണിജ്യം അന്നു നടന്നിരുന്നു എന്നാണ് എ. ശ്രീധരമേനോൻ പറയുന്നത്. എങ്കിൽ അതിനും മുമ്പുതന്നെ ബന്ധം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ലെ? അക്കാലത്തുതന്നെ സിന്ധുനദീതടവുമായും കേരളം കച്ചവടം നടത്തിയിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ആ വഴിയിലൂടെ ആയിരുന്നിരിക്കാം വരവുപോക്കുകൾ.

അരവിന്ദാക്ഷൻ ‘ആചാരങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നു. “പുതുവർഷപ്പിറവിയിൽ നമ്മുടെ മാവേലിയെപ്പോലെ തമ്മൂസ് (സർഗ്ഗവസന്തത്തിന്റെ അവതാരം) അധോലോകത്തിൽനിന്നു ഭൂതലത്തിലേക്കു വരുന്നു. അതു ബാബിലോണിയക്കാർ ഓണംപോലെ കൊണ്ടാടി.” കർക്കിടകത്തിന്റെ ഒടുവിൽ ഇല്ലായ്മയുടെയും കഷ്ടപ്പാടിന്റെയും പ്രതീകമായ ചേട്ടയെ പുറത്താക്കി ഐശ്വരത്തെ വരവേൽക്കുന്ന ചടങ്ങും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്ന പൈതൃകവും നമുക്കു പൊതുവായി ഉള്ളതാണ്.

ബിസി‌ഇ. 2000-ത്തോടടുത്ത് ഹമ്മുറബി രാജാവ് സഹ്യന്റെ കോട്ടയ്ക്കിപ്പുറം ഒറ്റപ്പെട്ടുള്ള കേരളത്തിന്റെ ദേവേന്ദ്രനായ മർദുകിന്റെ സേവകനായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു. കിടപ്പും സമുദ്രസാമീപ്യവും പരിഗണിക്കുമ്പോൾ പിന്നത്തെ രാജാക്കന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ കടൽ‌വഴിയുള്ള വരവുപോക്കിനും സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. ബിസി‌ഇ പ്രതിപുരുഷന്മാരായാണു ഭരണം നടത്തിയത്. തിരുവിതാംകൂർ ആയിരത്തിനടുത്ത് സോളമൻ ഫിനീഷ്യരെ കപ്പലിൽ രാജാക്കന്മാർ തൃപ്പടിദാനം നടത്തി ദൈവപ്രതിനിധികളായി കേരളത്തിലേക്ക് അയച്ചതു പരിത്രത്തിലുണ്ട്. ഭരിച്ചത് ഈ പാരമ്പര്യത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ ഈജിപ്തുകാരും ഫിനീഷ്യരുമൊക്കെ നീണ്ട നാവികപാരമ്പര്യം യാദൃശ്ചികമാകാം. എന്നാൽ മറിച്ചു ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന വളരെ ഉള്ളവരാണ്. പ്രാചീന ഈജിപ്തിലെ കപ്പലിന്റെ വിഖ്യാതമായ വിചിത്രമായ ഇത്തരം മറ്റൊരു ആചാരം കൂടി കാണുക. ചിത്രംതന്നെ ഇതിന്റെ സാക്ഷ്യമാണ് തുഴക്കാർ നിരനിരയായി മുന്നോട്ടിരുന്നും പിന്നിലറ്റത്ത് നാലഞ്ചു തുഴക്കാർ നീളൻ ഓണത്തിനു സമാനമായ ബാബിലോണിയായിലെ പങ്കായവുമായി നിന്നും തുഴയുന്ന ആ കപ്പലിനു നമ്മുടെ പുതുവർഷാഘോഷത്തെപ്പറ്റി നേരത്തേ പറഞ്ഞില്ലേ? ആ ചുണ്ടൻ വള്ളവും അതിന്റെ തുഴച്ചിൽരീതിയുമായുള്ള സാമ്യം വേളയിൽ അവിടത്തെ രാജാവ് സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും കേവലം യാദൃശ്ചികമാണെന്നു കരുതേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തിൽനിന്ന് അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. ഓണക്കാലത്തു കൊച്ചിയിലെയും തിരുവിതാംകൂറിലെയും അങ്ങനെ, എന്നോ ഇന്നത്തെ ഇറാക്കിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു രാജാക്കന്മാർ ഇത്തരത്തിൽ വാഴ്ചയൊഴിഞ്ഞ് ദേവനിൽനിന്ന് കേരളത്തിലെത്തിയവരുടെ പിന്മുറക്കാരാണ് ഇവിടുത്തെ രാജാധികാരം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ബാബിലോണിയായിലെ ഈ ജനങ്ങളിൽ ചിലവിഭാഗങ്ങളെന്ന് നരവംശവിശകലനം സ്ഥാനമൊഴിയൽ ചടങ്ങിനിടെ പുരോഹിതൻ രണ്ടുവട്ടം വെളിവാക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു നാട്ടിലെയും മനുഷ്യരുടെ രാജാവിന്റെ ചെകിടത്ത് അടിക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. നമ്മുടെ രൂപഘടനയ്ക്കുള്ള സാദൃശ്യം പലപ്പോഴും കൗതുകം നാട്ടിൽ ഓണക്കാലത്തു നടത്തുന്ന ഓണത്തല്ലിന് ഇതുമായി ഉണർത്തുന്നതാണല്ലോ. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ അങ്ങനെ ബന്ധമുണ്ടോ? ആരും പരിശോധിച്ചതായി കണ്ടിട്ടില്ല. നമുക്കു കുടുംബബന്ധുക്കൾ കൂടിയാണ്. അവിടെ കൈകൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഈ തല്ലു നടത്തുന്നത്. യുദ്ധത്തിൽ തകർക്കപ്പെട്ടത് നമ്മുടെകൂടി പൂർവസംസ്കൃതിയാണ്. ഓണാട്ടുകരയിൽ പത്തുമുപ്പതുകൊല്ലം മുമ്പുവരെ സജീവമായിരുന്ന ഓണക്കളികളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രാചീനകാലത്ത് ആ നാടുകളിൽ നമ്മുടെ ഓണത്തിനു ഒന്നായിരുന്നു കൂവയടി. ഇതും ഒരു തമ്മിൽത്തല്ലുകളി തന്നെ. സമാനമായ ആഘോഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി പ്രൊഫ. വി.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മറെറങ്ങുമില്ലാത്ത ഈ ആചാരങ്ങളുടെ സമാനത ഗോത്രസ്മൃതിയുടെ ആവിഷ്കാരമാണോ എന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ ആഴത്തിലുള്ള ചരിത്രഗവേഷണം ആവശ്യമാണ്. “ഈജിപ്തിലും കനാനി(ഫലസ്തീൻ)ലും യൂദനാട്ടിലും ഓണം, നിറപുത്തരി എന്നിവയുമായി സാദൃശ്യമുള്ള അനേകം ആഘോഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു”: പ്രൊഫ. വി. അരവിന്ദാക്ഷൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഈ രണ്ടു ദേശത്തെയും ശ്മശാനം, ശവപ്പെട്ടി, സ്മാരകം, ആരാധനാസാമഗ്രികൾ എന്നിവക്കെല്ലാം അവിശ്വസനീയമായ സാദൃശ്യമുണ്ടെന്നും ഗവേഷണങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇന്നേക്ക് 3500 - 3800 വർഷംമുമ്പ് സിന്ധൂതടം വഴിയും 3000 - 3500 വർഷം മുൻപ് കടൽ വഴി നിരവധി സംഘങ്ങൾ നേരിട്ടും ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവർ ഇവിടത്തെ ആദിമമനുഷ്യരുമായി ചേർന്നാണ് ആദ്യത്തെ ദ്രാവിഡസമൂഹം ഉണ്ടായതത്രേ. ഓണം ചരിത്രത്തിൽ

മഹോദയപുരത്തെ കുലശേഖരഭരണകാലത്ത് (സി‌ഇ. 8001002) തൃക്കാക്കരയിൽ 28 ദിവസം നീളുന്ന രാജകീയപ്രൗഢിയുള്ള ആഘോഷങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു. ഇതെപ്പറ്റിയുള്ള ശാസനം തൃക്കാക്കരയിൽനിന്നു കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് സി‌ഇ. ഒമ്പതാം നൂററാണ്ടിലെ പെരിയാഴ്‌വാരുടെ കവിതകളായ ‘പല്ലാണ്ടി’ലും ‘പതികങ്ങ’ളിലുമുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ഈ വ്യാപകമായ ആഘോഷങ്ങളെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ബലിയുടെ ഭരണം തിരികെവരാൻ നമ്മെപ്പോലെ മഹാരാഷ്ട്രക്കാരും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. അവർ പക്ഷേ, മാവേലിക്കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്നത് ദീപാവലി ദിനത്തിൽ ആണെന്നുമാത്രം. ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കൃതിയായ ‘തിരുമൊഴി’യിലും പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ‘ഉണ്ണുനീലി സന്ദേശ’ത്തിലും ഓണം കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉദ്ദണ്ഡശാസ്ത്രികളും ഓണത്തെപ്പറ്റി പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മഴയും ദുരിതവും നിറഞ്ഞ മാസമായിരുന്നു അടുത്തകാലം‌വരെയും കർക്കടകമാസം. ഓണസ്മൃതി കേരളത്തിന്റേതു മാത്രം ആയിരുന്നില്ല; അതുകഴിഞ്ഞുവരുന്ന ചിങ്ങമാകട്ടെ വിളവെടുപ്പിന്റെയും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ദ്രാവിഡരുടെ പൊതു സമൃദ്ധിയുടെയും വേളയാണ്. കാറ്റും കോളും ഒഴിയുന്ന ആ ആഘോഷമായിരുന്നു എന്നുവേണം കരുതാൻ. ഓണത്തിനു കാലാവസ്ഥയിലാണ് കച്ചവടത്തിനായി വിദേശക്കപ്പലുകൾ 2000 വർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്നു തമിഴ് രേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നതായി കേരളചരിത്ര നിഘണ്ടുവിൽ എസ്. കെ. വന്നിരുന്നത്. സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും മറ്റും വാങ്ങാൻ വ്യാപാരികൾ കൊണ്ടുവരുന്നത് സ്വർണ്ണമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വസന്തൻ പറയുന്നു. പുരാതനതമിഴ്‌നാട്ടിലാകെ ഓണം ചിങ്ങമാസം പൊന്നിൻചിങ്ങവും ഓണം പൊന്നോണവും കൊണ്ടാടിയിരുന്നത്രേ. ആയതെന്നു ചിലർ പറയുന്നു. പൊൻ‌വെയിൽ തെളിയുന്ന വേള എന്നനിലയിലും ചിങ്ങം പൊന്നിൻ‌ചിങ്ങം ആകാമല്ലോ, കേരളത്തിൽ ഓണാഘോഷം എന്നു തുടങ്ങി എന്നതിനു കൃത്യമായ രേഖയൊന്നുമില്ല. സി‌ഇ. 861-ൽ സ്ഥാണു രവിവർമ്മ അല്ലെ. രാജാവു പുറപ്പെടുവിച്ച ശാസനമാണ് അറിയപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ രേഖ. തിരുവാറ്റുവായ് ക്ഷേത്രത്തിൽ ചില എത്രയെത്ര ഓണക്കഥകൾ! പതിവുകൾ ഏർപ്പെടുത്തിയതിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു ചെപ്പേടാണ് രാജകുമാരനായിരുന്ന സിദ്ധാർത്ഥൻ ബോധോദയം ഉണ്ടായി അത്. ചെമ്പുതകിടിൽ എഴുതിസൂക്ഷിക്കുന്ന രേഖയാണ് ചെപ്പേട്. ആ ചെപ്പേടിൽ ‘ആവണി ഓണ’ത്തെപ്പറ്റി പറയുകയും ബുദ്ധൻ ആയതിന് ശ്രവണപദപ്രാപ്തി എന്നും പറയാറുണ്ട്. സദ്യവട്ടം വിവരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇതു നടന്നത്‌ശ്രാവണമാസത്തിലെ തിരുവോണനാളിൽ ആണെന്നാണു വിശ്വാസം. ഒരുകലത്തു ബുദ്ധമതം പ്രചാരം നേടിയിരുന്ന കേരളം ആ ദിവസം ആഘോഷമാക്കിമാറ്റിയിരിക്കാ​ാം. അതിന്റെ തുടർച്ചയാണ് ഇന്നത്തെ ഓണം എന്നതാണ് മറ്റൊരു വാദം. ശ്രാവണത്തിനു പാലി ഭാഷയിൽ സാവണം എന്നാണു പറയുക. അത് പിന്നീട് ആവണവും ഓണവും ആയതാകാം. ശ്രാവണം ബുദ്ധമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാക്കാണ്. ബുദ്ധനു ശ്രമണൻ എന്നും പേരുണ്ട്. ബുദ്ധശിഷ്യരെ ശ്രമണർ എന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്. ബുദ്ധമതം പ്രചരിച്ചിരുന്ന തമിഴകത്താകെയും പാണ്ഡ്യരാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന മധുരയിലും ഓണം വലിയ ആഘോഷമായിരുന്നു. മഴമാറിത്തെളിഞ്ഞ ശ്രാവണത്തിൽ മധുരയിൽ ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി സംഘകാലസാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ പത്തുപ്പാട്ടിൽപ്പെടുന്ന മങ്കുടി മരുതനാരുടെ ‘മധുരൈകാഞ്ചി’യിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ ഓണാഘോഷത്തിന്റെ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിലും കാണുന്നത്. ജാതിമതഭേദങ്ങളില്ലാതെയുള്ള ആഘോഷം. ഹിന്ദുനവോത്ഥാനത്തിനായി ബുദ്ധമതത്തെ തകർക്കാൻ നടത്തിയ അക്രമങ്ങളുടെ ഓർമ്മ ഉണർത്തുന്നതാണ് ഓണത്തല്ലും ചേരിപ്പോരും വേലകളിയും പടേനിയും മറ്റുമെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു. ആന്ധ്രാപ്രദേശിൽ‌പ്പെടുന്ന തിരുപ്പതിക്ഷേത്രത്തിൽ ആണ്ടുത്സവം നടത്തിയിരുന്നത് ഓണത്തോടു ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണെന്ന് എൻ. വി. കൃഷ്‌ണവാരിയർ ‘കലോത്സവം’ എന്ന ലേഖനസമാഹാരത്തിൽ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഇവിടെ തൃക്കാക്കരയ്ക്കുള്ള പ്രാധാന്യമാണ് ഓണാഘോഷത്തിൽ തിരുപ്പതിക്കുള്ളത്. കുടകിലും ഗൂഡല്ലൂരിലും ഓണം ആഘോഷിച്ചിരുന്നു. വിദേശികളായ ഫ്രയർ ഒഡോറിക് 1286-ലും റീഗ്‌നെല്ലി 1347-ലും പിനോർ ജോൺ 1200-ലും മാവേലിക്കഥ

സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പിനോർ ജോൺ എഴുതിയതിന്റെ പരിഭാഷ ഇങ്ങനെ കാണുന്നു: “ഇവിടെ സവിശേഷമായ ഒരു ഉത്സവം നടക്കുന്നുണ്ട്‌. നല്ലവനായ ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ സ്മരണയാണ്‌അതിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്‌. ജനങ്ങൾ വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ്‌ഈ നാളുകളിൽ കഴിയുന്നത്‌. പല കളികളും കാണിച്ച്‌അവർ ആഹ്ലാദം പങ്കിടുന്നു.” കേരളം ഭരിച്ചിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാൾ ഇസ്ലാംമതം സ്വീകരിച്ചു മക്കത്തുപോയത്‌ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണദിവസം ആണെന്നും അതിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കാണ് ഓണം കൊണ്ടാടിത്തുടങ്ങിയതെന്നും ചരിത്രകാരനായ വില്യം ലോഗൻ ‘മലബാർ മാനുവലി’ൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തൃക്കാക്കര കേന്ദ്രമായി ഭരിച്ച ഒരു ചേരമാൻ പെരുമാളിനെ ചതിയിൽപ്പെടുത്തി ബ്രഹ്മഹത്യ ആരോപിച്ച് ജാതിഭ്രഷ്ടു കല്പിച്ചു നാടുകടത്തിയിരുന്നു. പ്രിയങ്കരനായ രാജാവിനെ നാടുകടത്തിയതിൽ ജനങ്ങൾ രോഷാകുലരായി. അവരെ ശാന്തരാക്കാൻ ആണ്ടുതോറും തിരുവുത്സവനാളിൽ മാത്രം നാട്ടിൽ വന്നുപോകാൻ പെരുമാൾക്ക് അനുമതി നല്കിയെന്നാണു കഥ. അതാണ് മാവേലിക്കഥയ്ക്ക് ആധാരമെന്നും ഓണത്തപ്പനെ തൃക്കാക്കരയപ്പൻ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ പൂക്കളത്തിൽ വയ്ക്കുന്നതെന്നുമാണ് അവരുടെ നിഗമനം. ബാണർ എന്നൊരു പഴയ ഗോത്രവർഗ്ഗം ആന്ധ്രയിലുണ്ട്. മഹാബലിയുടെ അച്ഛന്റെ പേര് ബാണൻ എന്നാണല്ലോ. ആ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നവരാണ് ഈ ഗോത്രം. തമിഴ്നാട്ടിൽ ചില നാടുകൾ ഭരിച്ചിരുന്ന അവർ ഭരണം കൈമോശം‌വന്നപ്പോൾ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കേരളത്തിലേക്കു വന്നത്രേ. അവരിൽ ‘മാവേലി’ എന്നു പേരുള്ള ഒരാൾ തൃപ്പൂണിത്തുറയും തൃക്കാക്കരയും ഭരിച്ചത്രേ. മഹാബലിയുടെ ഐതിഹ്യം കേന്ദ്രമാക്കി ഒറീസയിലും കർണാടകയിലും നിലനിന്ന ആഘോഷം ഇവിടുത്തെ കൊയ്ത്തുത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം ഇവിടെ നടപ്പാക്കിയതാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വാദം. കെ. ബാലകൃഷ്ണക്കുറുപ്പ് എന്ന ചരിത്രകാരനാണ് ഈ നിഗമനം മുന്നോട്ടുവച്ചത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

മാവേലിക്കരയെയും ഓണാട്ടുകരയെയുമൊക്കെ മഹാബലിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയാറുണ്ടെങ്കിലും ഇതിനു ചരിത്രത്തിന്റെ പിന്തുണയില്ല. പഴയ ഓടനാട് ആണ് ഓണാട്ടുകര ആയതെന്നു പറയുന്നു. മാവേലി രാജാക്കന്മാർ എന്നൊരുകൂട്ടർ കമ്പം കൂടല്ലൂർ ഭരിച്ചിരുന്നത്രേ. ഇവർക്ക് ഒരുകാലത്ത് ആമേഖലയിൽ ആധിപത്യം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന്റെ മാത്രം സൂചനയാണ് മാവേലിക്കര എന്ന സ്ഥലനാമമെന്നാണ് ചില ചരിത്രകാരർ പറയുന്നത്.

കമ്മ്യൂണിസത്തിന് വളരെ വേഗം വേരോട്ടമുണ്ടാകാൻ പോലും ഈ മവേലിക്കഥ പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ടാവില്ലേ? ഇത്രയും പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം ഇതാണ് ഓണത്തെ പ്പറ്റിയുള്ള ശരിയായ ചരിത്രം എന്നല്ല. ഓണത്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരു ചരിത്രപശ്ചാത്തലം കൂടി ഉണ്ട് എന്നു സൂചിപ്പിക്കാനാണ്. ഈ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലിന് ഇന്നു പ്രത്യേക സാംഗത്യവുമുണ്ട്. നാം ഇവിടെ ആഘോഷപൂർവം ഓണം കൊണ്ടാടുമ്പോൾ നമ്മുടെ ആദിമഗോത്രത്തിലെ മറ്റൊരു താവഴിക്കാർ ബോംബിന്റെയും വെടിയുണ്ടയുടെയും ഓണസദ്യ ഇങ്ങനെ പലപല ചരിത്രവ്യാഖ്യാനങ്ങളുണ്ട് ഓണത്തെപ്പറ്റി. ഉണ്ണുകയാണ്. ഒരേ സംസ്കാരത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാർ. പക്ഷെ, ഇവയിൽ ഏതാണു ശരി? ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ വേണ്ട തുടക്കത്തിൽ ആർക്കും മതമില്ലായിരുന്നു. ഓരോ നാട്ടിലും തെളിവുകൾ ഇനിയും നമുക്കു കിട്ടിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഈ ജീവിച്ചവർ ഓരോ ജീവിതചര്യയും ആചാരവും ദർശനങ്ങളും കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിനെ നമുക്കു സ്വീകരിക്കാനും സ്വാംശീകരിച്ചു. അതിനെ ആരോ മതമെന്നു വിളിച്ചു. മതം ആവില്ല. ഓണാഘോഷത്തിന്റെ ഉത്പത്തിവിശേഷം ഇല്ലാത്തത് ഒരു കുറവാണെന്നു തോന്നിയവർ മതമില്ലാഞ്ഞിട്ടും ചുരുളഴിയാൻ ഇനിയുമേറെ ഗവേഷണങ്ങൾ വേണ്ടിവരും. മതക്കാരായി. എല്ലാവർക്കും മതമായപ്പോൾ അതിന്റെ മഹത്വത്തെച്ചൊല്ലി മത്സരമായി; യുദ്ധങ്ങളായി. എന്നിട്ട് അതിനു സംസ്കാരങ്ങളുടെ ഏററുമുട്ടൽ എന്നു ദർശനം ലോകോത്തരം ഓണസങ്കല്പം ചമച്ചു. അതിന്മേൽ ന്യായംപിടിച്ചു. പുതിയ ഏതായാലും ഒന്നുണ്ട്. ഈ മഹത്തായ ഐതിഹ്യവും അതിന്റെ ആഗോളയുദ്ധങ്ങൾ!.... എല്ലാം എത്ര നിരർത്ഥകം! സമത്വദർശനവുമാണ് മലയാളികളെ വ്യത്യസ്തരാക്കുന്നത്. അതുതന്നെയാണ് കേരളത്തെ ഇന്നത്തെ രൂപത്തിൽ ലോകത്തെയാകെ മാവേലിനാട് ആക്കാനും മാലോകരെ ആക്കിയതും. സമത്വത്തിലൂന്നുന്ന സമൃദ്ധിയുടെ ദർശനം. മുഴുവൻ എന്നും പൊന്നോണം ഊട്ടാനും വേണ്ടതിലും എല്ലാവർക്കും എല്ലാം ലഭ്യമാക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമത്തിലൂടെ എത്രയോ മടങ്ങു സമ്പത്താണ് ഈ നിരർത്ഥക ലോകം വാഴ്ത്തിയ ഒരു കേരളമാതൃക കരുപിടിപ്പിക്കാൻ നമ്മെ നശീകരണത്തിനായി തുലയ്ക്കുന്നത്. ഇതെല്ലാം പ്രേരിപ്പിച്ചത് ആ ദർശനമല്ലാതെ മറെറന്താണ്? ഓർത്തുകൊണ്ടാകട്ടെ നമ്മുടെ ഓണാഘോഷങ്ങൾ.

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പണ്ട് പണ്ട് ഓന്തുകൾക്കും മുമ്പ്… സതീജ.വി.ആർ

'പണ്ട് ഓന്തുകൾക്കും മുൻപ്, ദിനോസറുകൾക്കും മുൻപ്, സായാഹ്നത്തിൽ നടക്കാനിറങ്ങിയ രണ്ട് ജീവബിന്ദുക്കൾ അസ്തമയത്തിലാറാടി നിന്ന ഒരു താഴ്‌വരയിലെത്തി, ഇതിന്റെ അപ്പുറം കാണണ്ടേ? ചെറിയ ബിന്ദു വലിയ ബിന്ദുവിനോട് ചോദിച്ചു. പച്ച പിടിച്ച താഴ്‌വര, ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞു. ഞാനിവിടെത്തന്നെ നില്കട്ടെ. എനിയ്ക് പോകണം, അനുജത്തി പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുൻപിൽ കിടന്ന അനന്തപഥങ്ങളിലേക്ക് അനുജത്തി നോക്കി. നീ ചേച്ചിയെ മറക്കുമോ? ഏട്ടത്തി ചോദിച്ചു. മറക്കില്ല, അനുജത്തി പറഞ്ഞു.

'മറക്കും, ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞു. ഇത് കർമ്മപരമ്പരയുടെ സ്നേഹരഹിതമായ കഥയാണ്. ഇതിൽ അകല്ച്ചയും ദു:ഖവും മാത്രമേയുള്ളൂ. അനുജത്തി നടന്നകുന്നു. അസ്തമയത്തിന്റെ താഴ്‌വരയിൽ ഏട്ടത്തി തനിച്ചു നിന്നു. പായൽക്കുരുന്നിൽ നിന്ന് വീണ്ടുമവൾ വളർന്നു.അവൾ വലുതായി. വേരുകൾ പിതൃക്കളുടെ കിടപ്പറയിലേക്കിറങ്ങി. മൃതിയുടെ മുലപ്പാലു കുടിച്ച് ചില്ലകൾ പടർന്നു തിടം വെച്ചു. കണ്ണിൽ സുറുമയും കാലിൽ തണ്ടയുമിട്ട ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ചെതലിയുടെ താഴ്‌വരയിൽ പൂവിറുക്കാനെത്തി. അവിടെ തനിച്ചു നിന്ന ചമ്പകത്തിന്റെ ചില്ലയൊടിച്ചു പൂനുള്ളിയെടുത്തപ്പോൾ ചമ്പകം പറഞ്ഞു, അനുജത്തീ നീയെന്നെ മറന്നുവല്ലോ... ‘

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ചേച്ചിയെ മറന്നു പോയ അനിയത്തിയുടെ കളഞ്ഞു പോയ ഓർമ്മയില്ലായ്മയുടെ ശൂന്യതയിലേക്കാണ് താഴെ നിന്നും അമ്മയുടെ തേങ്ങൽ കയറിവന്നത്. . രസകരമായ ഒരുച്ച സിനിമയുടെ കാഴ്ചപ്പെരുക്കത്തിലായിരുന്നു അമ്മ.സിനിമയ്ക്കിടയിലെ കരച്ചിലും ചിരിയും അമ്മയ്ക്ക് പതിവായിരുന്നതിനാൽ ആദ്യം ഗൗനിച്ചില്ല. എന്നാൽ തേങ്ങൽ നിലവിളിയായി മാറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ബാൽക്കണിയിലിരുന്ന് പരസ്പരം നക്കി ത്തുടച്ചിരുന്ന മൈമൂനയും അപ്പുക്കിളിയുംഅമ്മയുടെ നിലവിളി കേട്ടതും ലിവിംഗ് റൂമിലേക്ക് ചാടിയിറങ്ങിച്ചെന്ന് പൂച്ചക്കണ്ണുകളിൽ വിഷാദം നിറച്ച് അമ്മയെ നോക്കിയിരിപ്പായി. അവനു പിന്നാലെ അവിടെയെത്തിയതേ അവളും എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും വഴുതിയിറങ്ങി അമ്മയുടെ പാദങ്ങൾക്കരികിലായി ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു. സാരിത്തലപ്പുകൊണ്ട് കണ്ണീരൊപ്പിയൊപ്പി ദൂരക്കാഴ്ചയുടെ വിസ്മയങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞ ലിവിങ് റൂമിൽ അമ്മ തളർന്നിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖം വിളറിയും കൈകൾ പതിവിലും തണുത്തുമായിരുന്നു . കാറിൽ കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അപ്പു ക്കിളിയും മൈമൂനയും ഒന്നും പിടികിട്ടാത്ത മട്ടിൽ സിറ്റൗട്ടിലെ സിമന്റ് ബഞ്ചിനു കീഴെ മുൻകാലുകൾ മുന്നോട്ടു നീട്ടി വാലുകൾ പിന്നിലേക്ക് വീശി വച്ച്വംശമഹിമ വെളിവാക്കും വിധം കിടന്നു. ഇറങ്ങാൻ നേരം അപ്പുക്കിളിയുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു: "ഇന്ന് എലി, പാറ്റ, പല്ലി തുടങ്ങിയ നോൺ വെജ് കഴിച്ച് തൃപ്തിയായി ക്കൊള്ളണം.കിട്ടുന്നതിൽ പാതി അവൾക്കും കൊടുക്കണം.” പിന്നെ രണ്ടു പേരോടുമായി പറഞ്ഞു: "രണ്ടും കൂടി കടിപിടി കൂടല്ലേ" എല്ലാം മനസ്സിലായെന്ന മട്ടിൽ രണ്ടും എണീറ്റു വന്ന് കാലുകളെ ഉരുമി നിന്നു . "സമയത്തിന് നോക്കിയാ ഒന്നു പോലും കാണൂല" അമ്മ കണ്ണു തുടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള കൈലേസിനെപ്പറ്റി മാത്രം വേവലാതിപ്പെട്ടു.

നഗരത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ പിന്നിട്ട് വയലുകൾക്കും തെങ്ങിൻതോപ്പുകൾക്കും നടുവിലൂടെ വണ്ടി ഓടുമ്പോഴും അമ്മ ഒരക്ഷരം പോലും ഉരിയാടിയില്ല. പുറം കാഴ്ചകളിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ച് എന്തൊക്കെയോ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിടെ നെടുവീർപ്പിടുകയും മുഖവും കണ്ണും അമർത്തി തുടയ്ക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മയുടെ ചലനങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന രവിഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് എന്നെ നോക്കി. ചെറിയമ്മാവന്റെ മരണം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു .ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയമുള്ള ചെറിയമ്മാവൻ കൃഷി ഉപജീവനമാക്കിയ ഒരു തനി നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരനായിരുന്നു ഓർമ്മവയ്ക്കുമ്പോൾ കൈക്കോട്ടും കന്നാലികളുമായി ചേറിലും ചെളിയിലും പണിയെടുത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു പട്ടണത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പുറത്ത് സിംഹമുദ്രകൾ ഉള്ള ഒരു തടിച്ച മരപ്പെട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ വേനലിൽ വീടു മോടി പിടിപ്പിക്കുന്ന പണികൾ തകൃതിയായി നടന്നു പോരവേ അമ്മആ വലിയ പെട്ടി ബദ്ധപ്പെട്ട് തുറന്നു .ചെറിയ മാമൻറെ പല പോസിലുള്ളകറുപ്പിലും വെളുപ്പിലുമുള്ള ഫോട്ടോകൾ . ഒപ്പം ഇരു വശത്തേക്കും മുടി പിന്നിക്കെട്ടിയ പുള്ളിപ്പാവാടയും ഉടുപ്പുമിട്ട പെൺകുട്ടിയുടെനാലഞ്ച് ഫോട്ടോകളും ഇരട്ട വാലികളും കൂറകളുംകരണ്ട് കരണ്ട് അതിന്റെ പലഭാഗങ്ങളും മങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ചെറിയമ്മാവന്റെ ചിത്രങ്ങൾ 80 കളിലെ റൊമാൻറിക് നായകന്മാരെ ഓർമിപ്പിച്ചു. ആ ഫോട്ടോകളിൽ ഒരെണ്ണത്തിനെ രവി കുട്ടൻ ചില്ലിട്ട് ഷോക്കേസിൽ വച്ചു നിലക്കണ്ണാടിക്ക് മുമ്പിൽ നിന്ന് കിളിർത്ത് വരാൻ തുടങ്ങിയ പൊടിമീശ കോതിയൊഴുക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ ആരാധനയോടെ അതിലേക്കു നോക്കി. മുടി പല സ്റ്റൈലിൽ കോതി വച്ച് അവൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു: "അമ്മേ എന്ന ക്കാണാൻ ചെറിയമ്മാവന്റെ നല്ല ഛായ ഇല്ലേ " "പോടാ... എന്റെ ചെറ്ക്കന്റെ വാലിൽ കെട്ടിയിട്ടടിക്കാൻ ഇല്ല .... ” അമ്മ വാ പൊത്തി ചിരിച്ചു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇരട്ട വാലികളും കൂറകളും തിന്ന് നിറം മങ്ങിച്ച ഫോട്ടോയിലെ നാല് നാൾ അവിടെ കാത്തു . വൈത്തിശ്വരത്തും വെളുത്ത പെൺകുട്ടി മാമ്പുറത്തെ തുളസിയാണത്രേ ! കുംഭകോണത്തും തഞ്ചാവൂരും പിന്നെ ഒരേഴു ദിവസം കൂടി അവളെ കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി ചെറിയ മാമൻ അലഞ്ഞു.ചെറിയ മാമനെ കാണാതെ മടങ്ങി. പിന്നെയും ഉണ്ണാവ്രതമിരുന്നു. അമ്മയും അമ്മൂമ്മയും ബന്ധുക്കളായ ചെറിയമാമൻ വരുന്നതുംനോക്കിരാവും പകലും ഉമ്മറത്തു ബന്ധുക്കളൊക്കെയും എതിർത്തു. പണിക്കരുടെ പീടികയിൽ നിന്നും പടിപുരയിലേക്കും തിരിച്ചും പലതവണ ബീഡി തെറുക്കുന്ന ശങ്കരൻ നായരുടെ മകൾക്ക്തറവാടിന്റെ വെപ്രാളത്തോടെ നടന്നു.. ദിവസം കഴിയുന്തോറും നടപ്പിന്റെ ആഭിജാത്യമുള്ളപടിപ്പുര കടക്കാനുള്ള അർഹത പോലുമില്ല വേഗവും എണ്ണവും കൂടി കൂടി വന്നു. നടപ്പ് ഓട്ടമായി. ചെറിയ എന്ന് അമ്മമ്മ കട്ടായം പറഞ്ഞു. സ്വതവേ മൃദു ചിത്തയായ മാമന്റെ ശനി മാറിയില്ല. വെള്ളിയാഴ്ചകൾ പലതവണവന്നു അമ്മമ്മയുടെ നിലപാട് ചെറിയമ്മാമനെ ചൊടിപ്പിച്ചു. കിഴക്കു പോയി. ഓടി ഓടി തളർന്ന് വീണ്അമ്മമ്മ മരിച്ചു. ദേശത്തുള്ള ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ വന്ന് തുളസിയെ മംഗലം മരിക്കാൻ നേരം അമ്മയെ അടുത്തിരുത്തി പറഞ്ഞു: കഴിച്ച് നാസികിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി. "മക്കളായ് പിറക്കുവത് മുജ്ജന്മ ശത്രുക്കളാണ് ചാലു . " അന്ന് രാത്രി അമ്മയുടെ പേർക്ക് ഒരു കുറിപ്പും എഴുതിവെച്ച് "ഞാനും അമ്മമ്മ" കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു. ചെറിയ മാമൻ സ്ഥലം വിട്ടു കുറിപ്പിൽ ഇത്രമാത്രം എന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വെറുതെ മച്ചിൽ നോക്കി കിടന്നു. പിന്നീട് കാക്കണ്ട ഞാൻ മരിക്കില്ല. മച്ചിലേക്ക് തറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തിരുമി അടയ്ക്കുമ്പോൾ അമ്മമ്മ വാവിട്ടു കരഞ്ഞു. ഊണും ഉറക്കവുമില്ല. അമ്മയുടെ വിരലുകൾ നനഞ്ഞു . കാലത്തെണീറ്റ് പടിപ്പുരയോളം ചെല്ലും റോഡിലേക്ക് നീളുന്ന അമമ്മയുടെ മുഖം ചിരിച്ചിട്ടായിരുന്നെങ്കിലും ചെമ്മൺ വഴിയറ്റം വരെ കാഴ്ചയെ നീട്ടും. മടങ്ങി വന്ന് കരയുകയായിരുന്നു. ഉമ്മറത്തിരിക്കും. വെപ്രാളത്തോടെ ശിവ ശിവാ ന്ന് വിളിക്കും അമ്മ പതം പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞു കണ്ണു തുടയ്ക്കും. " അമ്മമയെ കാണാനെത്തുമ്പോഴൊക്കെ അമ്മയോട് "ന്റെ കുട്ടി എന്നെ ഇങ്ങനെ വേദനിപ്പിച്ചാ ഞാനെന്താ തിരക്കുമായിരുന്നു ചെയ്യാ…..” " ചാലു നിനക്ക് അവൻ കത്തെങ്ങാനും അയച്ചോ ….' അമ്മമ്മ തലയറഞ്ഞ് കരഞ്ഞു. അമ്മയുടെ മറുപടി അമ്മമ്മയെ നിരാശപ്പെടുത്തി അമ്മയെ പപ്പു കണിയാരെ വരുത്തി. അയാൾ കവടി നിരത്തി . ഗണിച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അമ്മമ്മ കരഞ്ഞു . .ധ്യാനിച്ചു. കവടിയൊരു പിടി വാരി നെഞ്ചോട് ചേർത്തു "ഒരു പനി വന്നാൽ എന്നെ അടുത്ത് ന്ന് മാറാൻ സമ്മതിക്കാത്ത പിന്നെ പറഞ്ഞു: കുട്ടിയായിരുന്നു. എന്നിട്ട് ഒരു കത്തുകൂടി അയക്കാൻ "സങ്കടപ്പെടേണ്ട ആള് ഇപ്പോ ചിദംബര നാഥന്റെ സന്നിധിയിൽ തോന്നിയില്ലല്ലോ എന്റെചിദംബര നാഥാ .” ഉണ്ട്…..” " അമ്മ പിന്നെന്താ തൊളസിയെ കെട്ടാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് " അമ്മമ്മ പടിപ്പുരയോളം നോട്ടം നീട്ടി. പിന്നെ പറഞ്ഞു. അമ്മമ്മ വിശ്വസിച്ചു .മടക്കം ഉണ്ടാവോ "ജാതക പൊരുത്തം ഇല്ല.” "മൂന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച….. അതു കഴിയുമ്പോൾ വരും.” മൺ കലത്തിൽ ഉറവച്ച് കൈത്തഴക്കം പരിശോധിച്ച് അമ്മമ്മ നിസ്സാഹയതയോടെ അമ്മയെ നോക്കി അമ്മമ്മ നാലു വെള്ളിയാഴ്ച കഴിയുന്നതു വരെ കാത്തു.നാലു "എനിക്കൊരു തടസോം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ കൺമുമ്പിൽ വെള്ളിയാഴ്ചയ്ക്കു ശേഷമുള്ള . തിങ്കളാഴ്ച അമ്മമ്മ ഭാർഗ്ഗവി കിടന്ന് വളർന്ന കുട്ടിയല്ലേ തൊളസി .ജാതകം ചേരില്ലാന് പപ്പു ചെറിയമ്മയെയും തങ്കു ചിറ്റപ്പനേയും കൂട്ടി ചിദംബരത്തേക്കു കണിയാര് പറഞ്ഞു.ഞാ ന്നോക്കിയതാ. അവൾക്ക് വൈധവ്യ തിരിച്ചു. യോഗൊണ്ട് ....”

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അമ്മമ്മയുടെ പുലയടിയന്തിരത്തിന്റെ അന്ന് ചെമ്പിന്റെ നിറമുള്ള ഒരു തെലുങ്കത്തിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് ചെറിയമ്മാവൻ അഭിജാത്യത്തിന്റെ പടിപ്പുര നടന്നു കയറി, നിലവിളക്കും ആരതിയും ഇല്ലാതെ .ആരും കൈപിടിച്ച് ആനയിച്ചുമില്ല. എന്നിട്ടും തെക്കിനിയിൽ കുടിവെപ്പ് നടന്നു. അമ്മ ഇടയ്ക്കിടെ പിറുപിറുത്തു. വൃത്തീം ശുദ്ധിയും ഇല്ലാത്ത കൂട്ടങ്ങൾ . അമ്മ പോയത് നന്നായി. ഒന്നും കാണണ്ടല്ലോവ്രതവും ശുദ്ധിയും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ചെറിയമ്മായി രണ്ടു പെറ്റു.ചെമ്പിന്റെ നിറമുള്ള രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ . പട്ടാളക്കാരനുമായി യോജിച്ച് ജീവിക്കാൻ പറ്റാതെ മാമ്പുറത്തെ തുളസി നാസിക്കിൽ നിന്നും കയ്യോടെ വീട്ടിലേക്കുമടങ്ങി.. ആയിടയ്ക്കാണ് ചെറിയ മാമന് മദ്യ സേവ ശീലമായി തുടങ്ങിയത്. ചെറിയമ്മായി അമ്മയെവിളിച്ച് പരിഭവം പറഞ്ഞു .അമ്മ കണ്ണീർതുടച്ചു . ശാപം. ശങ്കരൻ നായർ ആണോ ശപിച്ചത് അതോ മൺകലത്തിൽ വിളമ്പിവച്ച് ചോറിന്റെ കൈത്തഴക്കം നോക്കി നോക്കിയിരുന്നു കണ്ണടഞ്ഞു പോയ അമ്മമ്മയോ .... ബ്ലോക്കിൽ നിന്നും പൈക്കൾക്കുള്ള തീറ്റയും വാങ്ങി സ്കൂട്ടറിൽ വന്നിറങ്ങിയതായിരുന്നു ചെറിയ മാമൻ. അകത്തേയ്ക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു : "കുറച്ചു വെള്ളം ....’ ചെറിയമ്മ വെള്ളവുമായി വന്നപ്പോൾ മണ്ണിൽ മുഖം പതിപ്പിച്ച് കിടക്കുകയാണ് മറിച്ചു കിടത്തുമ്പോൾ മുക്കിൽ നിന്നും ചോരയൊലിക്കുന്നു. അമ്മായിയും കുട്ടികളും ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു ചെറിയമ്മാവൻ കണ്ണു തുറന്നില്ല. " ഇറങ്ങാം ഇനിവണ്ടി പോവില്ല " തെങ്ങിൻതലപ്പുകളുടെ കരിഞ്ഞ നിഴലിലേക്ക് വണ്ടി കയറ്റിയിട്ട് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു : ഇറങ്ങാം ഇനിവണ്ടി പോവില്ല. അച്ഛൻ ഇറങ്ങി .അമ്മയും . സാരി തലപ്പ് തലയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് ശക്തി ക്ഷയിച്ചവളെ പോലെ രവി കുട്ടന്റെ ചുമലിൽ താങ്ങി അമ്മ നടന്നു പച്ചപ്പൊഴിഞ്ഞ് കിടന്ന വയലുകളിൽ അവിടവിടെ തലപൊക്കി നിന്ന കുറുന്തോട്ടിയെയും തൃത്താറാവിനെയും നിറ വെയിലിനൊപ്പം പോത്തുകളും എരുമകളും കടിച്ചുപറിച്ചു. തകരയും താളും പിടിച്ചനടവരമ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ കാവ്. കവിൽ എപ്പോഴും ചെമ്പകങ്ങൾ പൂത്ത് മണം പ്രസരിച്ചിരുന്നു.

ഇലകളുടെ മേലാവരണം ഇല്ലാതെ ചെമ്പകത്തറകളിൽ ഭരദേവതകൾ വെയിലും മഴയും മഞ്ഞുമേറ്റ് തപസ്സിരുന്നു . അതു കഴിഞ്ഞാൽ ചെമ്മൺപാത. മൈലാഞ്ചി തഴപ്പുകൾ അതിരിട്ട ധൂളികൾ അടങ്ങാത്ത ചുവന്ന പാത . ഓടുകൾ കമഴ്ത്തി വച്ച മൺ ചുവരു കൾക്കപ്പുറത്ത് ചന്ദനത്തിരിയുടെ ഗന്ധം കനത്തു. മുഖം മാത്രം പുറത്തുവച്ച് ചെറിയ മാമൻറെ ജീവൻറെ തുടിപ്പില്ലാത്ത ഉടൽ കിടന്നു. ആരോ വികൃതമായി വരച്ചിട്ട രണ്ടു വിരൽ കനത്തിലുള്ള ഭസ്മക്കുറി . വായിൽ പുകയിലയും വാസന പാക്കും തിരുകി വെച്ച് കീഴ്ത്താടി മുറുകെ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇനി ഒരു ഒച്ചയും പുറത്തു വരില്ല ! ഇനി ഒരിക്കലും വികസിക്കാൻ ഇടയില്ലാത്ത വിധം പതിഞ്ഞുപോയ ശ്വാസകോശങ്ങളിൽ ഇനിയും ഒരുതരി കാറ്റു കൂടിയും കടക്കാത്തവിധം മൂക്കിലേക്ക് തിരുകി കയറ്റിയ പഞ്ഞിക്കഷണങ്ങളുമായി ചെറിയമ്മായിയുടെയും മക്കളുടെയും സങ്കടപ്പെരുമഴയിൽ നനഞ്ഞ് ഇനി ഉണരാതെ എൻ്റെ ചെറിയ മാമൻ കിടന്നു .അമ്മ സങ്കടം ഒതുക്കാൻ പാടുപെട്ടു. അമ്മയെ കണ്ടതോടെ അമ്മായിയും ആശ്രയമറ്റ വള്ളികളെ പോലെ അമ്മായിയെ ചുറ്റി പിണഞ്ഞു കിടന്ന ചെമ്പിന്റെ നിറമുള്ള പെൺകുട്ടികളും ഏങ്ങലടിച്ചു .പതം പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു പൂമുഖത്തും നടുത്തളത്തിലുംനിന്നിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ അമ്മയെയും ഞങ്ങളെയും അനുതാപത്തോടെ നോക്കി. രവി വടക്കിനിയിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ ഞാനും . വടക്കേമുറിയിൽ മുഷിഞ്ഞ തുണികളുടെയും വേർപിന്റെയും ഗന്ധം തങ്ങി നിന്നിരുന്നു അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ ചിതറിക്കിടന്ന കട്ടിലിൽ മുഷിഞ്ഞ തുണികളുടെ ഗന്ധം ശ്വസിച്ച് രവിയിരുന്നു , ഞാനും. വടക്കിനിയുടെ ജാലകത്തിലൂടെ നോക്കിയാൽ കാണുന്ന വലിയ മാവിന്റെ ചില്ലകൾ ഒന്നൊന്നായി മുറിഞ്ഞു വീണു. അതിന്റെ വലിയ ചില്ലയിൽ ഞാത്തിയിട്ട ഉഞ്ഞാലിലിരുന്നായിരുന്നു ത്രേസ്യാ പള്ളിയുടെ കുരിശിനു മേലെ മേഘങ്ങൾ കുഞ്ഞാടുകളും അനയും കടുവയുമായി രൂപം മാറുന്നത് കണ്ടിരുന്നത്. അതിലെ പൊത്തിൽ പാർത്തിരുന്ന തത്തയെ പിടിക്കാനാണ് ചെറിയ മാമൻ പാത്ത് കയറി ചെന്നതും പുളിയനുറുമ്പിന്റെ കടിയേറ്റ് താഴെ വീണ് കാലൊടിഞ്ഞതും . ഓർമ്മകളുടെ

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

തളിരും പച്ചപ്പും ഇല്ലാതെ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നുപൊങ്ങിയഒരസ്ഥികൂടം പോലെ മാവ് നിന്നു .പിന്നെ തായ്ത്തടിയിൽനിന്നും വേറിട്ട് പോകുന്ന ശാഖകളാണ് അടർന്നടന്നു വീണത്. ഒടുവിൽ തായ്ത്തടി മാത്രമായി. അതും വീണു, ഭൂമിയിലേക്ക് തെല്ലൊരൊച്ചയോടെ . " ഇനിയിപ്പം എന്തിനാ കാക്കണേ തെലുങ്കർ ആരെങ്കിലും വരല് ഉണ്ടാവുമോ .” " ഇത്രയും കാലം ഇല്ലാത്ത ഒരു ബന്ധം ഇനി സ്ഥാപിക്കാൻ എത്തും എന്നാണോ .” "ആരാ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് " "ഉണ്ടല്ലോ' "ചാലു ന്റെ മോൻ ഉണ്ടല്ലോ "തലനരച്ച കാരണവർ പട്ടും കച്ചയുമെടുത്ത് രവിയുടെ നേരെ നീട്ടി " വേഗം ആവട്ടെ .വരൂ. രാഹുകാലത്തിനു മുമ്പ് വേണം ..” രവി വാച്ച് ഊരി നീട്ടി ."അവൻ വേണ്ട "അമ്മയാണ് "ലാസ്റ്റ് സെമസ്റ്ററാ അവസാന പരീക്ഷയ്ക്ക് രണ്ടുമാസം ഉള്ളൂ. അവന് പറ്റില്ല.” പെണ്ണുങ്ങൾക്കിടയിൽ നെഞ്ചു തല്ലി കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന എൻറെ അമ്മ എപ്പോഴാണ് ഇവിടെ എത്തിയത്. കാരണവരുടെ മുഖം മങ്ങി.രവി കുട്ടന്റെയും .അവൻ വാച്ച് മടക്കി വാങ്ങി അകത്തേക്ക് നടന്നു അമ്മയെ പിന്നെ അവിടെ കണ്ടില്ല.കൂടി നിന്നവർ പരസ്പരം നോക്കി. അടക്കി സംസാരിച്ചു. കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഒടുവിൽ തറവാടിന്റെ താവഴിയിലുള്ള ഒരു പയ്യനെ കിട്ടി. അവൻ പട്ടുംകച്ചയും ചുറ്റി ഈറനോടെ നിന്നു . വിരലുകളിൽ കറുകവലയങ്ങൾ അണിഞ്ഞു . രവി ചോദിച്ചു : "ആരാ അവൻ' മുഖം പരിചയം കൂടിയില്ലാത്ത കുട്ടി ."എനിക്കറിയില്ല " ഞാൻപറഞ്ഞു. മാവിൻ കഷണങ്ങൾ എരിഞ്ഞു തുടങ്ങി ആത്മാവിൻറെ ഭാരമില്ലായ്മയെയും കൊണ്ട് തീനാളങ്ങൾ ഉയർന്നുപൊങ്ങി. ദേഹിയെ തിരികെ അയച്ച് ദേഹം ഭൂമിയിലേക്ക് എരിഞ്ഞമർന്നു തുടങ്ങി. അമ്മ എന്തിനാണ് ഇത്ര ശാഠ്യം പിടിച്ചത്.

അവന്റെ ശബ്ദം പരുഷമായിരുന്നു അവൻ ഇത്രയും കാർക്കശ്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണ്. നിനക്ക് രണ്ടുമാസമേ ഉള്ളൂ പരീക്ഷയ്ക്ക് .പോയൊരു പോയി. " നിങ്ങൾക്ക് പഠിക്കണ്ടേ . നിങ്ങളിവിടെ നിൽക്കേണ്ടിവരും. “ "രണ്ട് ദിവസം നിന്നിട്ട് പോയാൽ പോരേ" അമ്മയോട് എതിരിടണമെന്നു തോന്നി. അമ്മ രൂക്ഷമായി നോക്കി. പിന്നെ പറഞ്ഞു നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കാലത്തുതന്നെ പുറപ്പെടണം ആദ്യ വണ്ടിക്ക് .അമ്മ അവസാനവാക്ക് പറഞ്ഞു. രാത്രി നല്ല തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മഞ്ഞും . ആരും ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല .തീറ്റ കിട്ടാത്ത പൈക്കൾ രാത്രി മുഴുവൻ അമറിക്കരഞ്ഞു. രാവിലെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ചന്ദ്രക്കാരൻ കാരണവർ മഞ്ഞ് തൊപ്പി വച്ച് വന്നുകയറി " "എവിടെ ചാലുവിന്റെ ഭർത്താവ് .അച്ഛൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി കുറച്ചു പഞ്ചസാര കരുതിക്കോളൂ നെഞ്ചിൻകൂട് ദഹിച്ചിട്ടില്ല. പരേതന് എന്തോ ദു:ഖമുണ്ട്.” മറ്റാരോ ചോദിച്ചു : "കർമ്മങ്ങളിൽ അതൃപ്തിഉണ്ടാവോ.” കാരണവർ .. രവിക്കുട്ടനെ പാളി നോക്കി അവൻറെ മുഖം കുനിഞ്ഞു കാരണവർ തൃപ്തിയോടെ അമ്മയെ നോക്കി അമ്മയുടെ മുഖവും താഴ്ന്നു .

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

"ബസ്സിന് സമയമായി അമ്മ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. " ചുറ്റി പുകഞ്ഞ മഞ്ഞിലെ കാഴ്ചകൾക്ക് തെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു. അങ്ങാടിയിലേക്കുംനഗരത്തിലേക്കുംപോകുന്ന കുറേ പേർ ഞങ്ങളെ കടന്നുപോയി. ആരെയും പരിചയം തോന്നിയില്ല. ഒറ്റപ്പട്ടു മാത്രം ചുറ്റി തപസ്സിരുന്ന ഭഗവതിയും ഇരുണ്ടിരുന്നു. ചെമ്പകത്തിന്റെ പൂ പിടിച്ച ചില്ലകളിൽ തട്ടി മഞ്ഞു മണത്തു. കൊഴിഞ്ഞുവീണ ചെമ്പകപ്പുകളെ രവി കുട്ടൻ പെറുക്കി യെടുത്തു. "ചെമ്പകപ്പൂക്കൾ " ആഹ്ലാദത്തോടെ രവി പറഞ്ഞു ഒരു പൂവിനെ വിരൽത്തുമ്പുകൾക്കിടയിൽ തിരക്കി അലസമായി കറക്കി കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു : " "ചെമ്പകപ്പൂവുകൾ കോർത്തെടുത്ത കാറ്റാടികളെ ചേച്ചിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ .” അവനത് ചോദിച്ചത് ഞാൻ കേട്ടില്ല. ഞാൻ അസ്തമയത്തിലാറാടി നിന്ന ഒരു താഴ്വരയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. പണ്ട് എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ ഞാൻ ഓർമ്മകളിൽ പരതിയെടുത്ത ചെമ്പക പൂക്കളെ വാസനിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഓർമ്മയുണ്ട് ..…” 'രവി നീയെന്നെ മറക്കുമോ" അവൻ വിസ്മയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. "എന്തേ.. ഇപ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം "

46

ഇത് കർമ്മ പരമ്പരയുടെ സ്നേഹരഹിതമായ കഥയാണ് ഒരേഗർഭത്തിന്റെ ഇരുളിൽ പെരുത്ത് പെരുത്ത് വെയിൽ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന രണ്ട് ജീവബിന്ദുക്കൾ ഒരേ മുലപ്പാൽ കുടിച്ച് കൊഴുത്തവ. ഒരേ കിടക്കയിൽ പനിപിടിച്ചു കിടന്നവ. പുത്രന്മാരുടെ പിറവികൊണ്ട് പുണ്യം നേടാത്ത ഒരു ആത്മാവ് മൃതി കവാടത്തിൽ പതറി നിന്നു .എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു. ഉടഞ്ഞു പോയ മൺകുടത്തിൽ നിന്നും ചോർന്നൊഴുതിയ ഉദക ജലം പരമ്പരയുടെ നൈരന്തര്യം നഷ്ടപെട്ട് ഒഴുക്ക് നിലച്ചു നിന്നു . അവന്റെ മറുപടിക്കു വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തു . എന്റെ ചോദ്യം അവനെയും കുഴക്കിയിട്ടുണ്ടാവണം. അവനും പറയാനൊരു ഉത്തരത്തിനായി തിരഞ്ഞു . ഞാൻ അവന്റെ കൈകോർത്തുപിടിച്ചു. "കുട്ടികൾ പസ്റ്റ് വണ്ടിക്ക് തന്നയല്ലേ" നടവരമ്പിൽ നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു ."ബസ് പുറപ്പെടാറായിരിക്കുന്നു .വേഗം വരൂ വേഗം" . ബസ്സിന്റെ ഇരമ്പൽ. രവി കൈയിലിരുന്ന ചെമ്പകപ്പൂവിനെ ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. മഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞ പുൽനാമ്പുകളെയും വീണു കിടന്ന പൂക്കളെയുംചവിട്ടി മെതിച്ചു ഞാൻ ഓടി .ദൂരെ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന ബസ്സിന്റെ ഇരമ്പൽമാത്രം . ബസ്സിന്റെ തുറന്നു പിടിച്ച വാതിൽ പിന്നിൽ അടഞ്ഞു. കുഴ മഞ്ഞ് വീണ് നനഞ്ഞ വിൻഡോ സീറ്റ്. ഇരുന്നു. യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നു. ബസ് അനങ്ങിത്തുടങ്ങി. .. രവി കയറിയോ .... എണീറ്റു. നോക്കി.ആകെ പത്തോ ഇരുപതോ പേർ . ആ കൂട്ടത്തിൽ രവിയില്ല. വണ്ടിക്ക് വേഗമേറുകയാണ്. പകുതി വായിച്ച പുസ്തകം തുറന്നു പിടിച്ച് ഞാൻ വായിക്കുന്നു പണ്ട് പണ്ട് ഓന്തുകൾക്കും മുമ്പ് ......

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

തോറ്റവൻ്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ ഡോ. അനിൽ കുമാർ. എസ് .ഡി

അടർന്നുവീണ സിമൻ്റ് പാളിക്കിടയിലൂടെയാണ് വെയിറ്റിംഗ് ഷെഡ്ഡിൻ്റെ മുകളിൽ സ്ഥലം എം .എൽ.എയുടെ പേര് കണ്ടത്.

പുഴയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച പാലത്തിൻ്റെ ചരിഞ്ഞ തൂണിൽ ഒരു ഡസൻ മന്ത്രിമാരുടെ പേരുകൊത്തിയ ഗ്രാനൈറ്റ് ബോർഡും.

ഇനിയും മൂടാത്ത ഓടയുടെ ഓരത്ത് വാർഡ് മെമ്പറിൻ്റെ ചിരിക്കുന്ന ഫോട്ടാേയും വീരസ്യങ്ങളും.

നാടുകട്ടുതിന്നുന്നവരുടെയെല്ലാം പേരുവായിച്ചു വായിച്ചു ഞാനീ പൊതുനിരത്തിലൂടെ ചതഞ്ഞിറങ്ങുന്നു!

പൊട്ടിത്താണ കലുങ്കിൻ്റെ കൈവരിയിൽ മുൻ മന്ത്രിയുടെ നാമം കൊത്തിയ മാർബിൾ ഫലകവും.

ഞാനുൾപ്പെടുന്ന ജനങ്ങളെല്ലാം കഴുതകളായതിനാലല്ലേ നാടുകട്ടവൻ നേതാവായതും ജനപ്രതിനിധിയായതും മന്ത്രിയായതും!

കുണ്ടും കുഴിയുമായ റോഡിൻ്റെ ഓരത്ത് ചെളിക്കെട്ടിലൂടെ ചാടിയ ചൊറിത്തവള ഇന്നലെയും സ്റ്റേറ്റ് കാറിൽ കറങ്ങിയ പൊതുമരാമത്തു മന്ത്രിയുടെ പേരു കൊത്തിയ ഫലകത്തിലേക്ക് നാലു കാലുകളും കുത്തുന്നു.

എന്നെ ഞാൻ തന്നെ തെറിവിളിച്ച് മഷിപുരട്ടിയ വിരലുഛേദിച്ച് കണ്ണുപൂട്ടി കാതുകൊട്ടിയടച്ചു എന്നിലേക്ക് ഒളിച്ചാേടുന്നു ഞാനും!

ലേഖനം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഓണം വെറുമൊരു ആഘോഷമോ? മോഹനൻ കെ.വി. പൊന്നംവയൽ

കാലം വന്നും പോയും കൊണ്ടേയിരിക്കും. മാസങ്ങൾ മാറി മറിയുന്നതിനനുസരിച്ച് ആഘോഷങ്ങളും വന്നു പോകുന്നു. പക്ഷെ, തലമുറകളുടെ പരിണാമ പ്രകാരം ആഘോഷങ്ങളുടെ മട്ടിനും ഭാവത്തിനും മാറ്റങ്ങൾ ഏറെയുണ്ടായി. ഓണാഘോഷത്തിന് പ്രാരംഭം കുറിച്ചവരുടെ സങ്കൽപ്പവും ഇന്നത്തെ ആഘോഷ രീതികളുടെ യാഥാർഥ്യവും തമ്മിലുള്ള അന്തരം എത്രയാണെന്ന് തിട്ടപ്പെടുത്താൻ മുതിർന്നവർ ഏറെയുണ്ടാവും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നന്മയുടെപ്രതീകമായി പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട മഹാബലി രാജാവിന്റെ ഭരണ രീതികൾ പിന്തുടരുവാൻ അശേഷം താൽപ്പര്യം കാട്ടാത്ത പിൻഗാമികൾ, ഓണാഘോഷങ്ങൾക്കും നവീനമായ ഒരുപാട് വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ കൊടുത്ത് ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് തികച്ചും അപരിചിതമായ ഒരു ആഘോഷ രീതി സംജാതമായി വന്നു എന്ന് പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഓണാഘോഷത്തിന്റെ പുരാണ കഥകളിലേയ്ക്കോ അതിന്ടെ സാധുതയോയിലേക്കോ ഒന്നും കടന്നു ചെല്ലാൻ ഇവിടെ മുതിരുന്നില്ല. മറിച്ച് അങ്ങിനെയൊരു സാങ്കൽപ്പിക ഭരണകൂടവും പ്രജകളും തന്നെ നല്ലതല്ലേ എന്ന ചിന്താഗതിയോടെ വസ്തുതകളെ വീക്ഷിക്കുക എന്ന ഒരു എളിയ ഉദ്ദേശ്യം മാത്രമേ ഉള്ളൂ. പുരാണങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട മഹാബലി രാജാവിന്റെ സാങ്കൽപ്പിക ചിത്രം ഇന്ന് കാണാനേയില്ല.

മറിച്ച് കുടവയറുമായി അവഹേളനത്തിന് പാത്രമായിത്തീരുന്ന മാവേലിയുടെ ചിത്രമാണ് എവിടെയും പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇന്നത്തെകാലത്ത് ഭൂരിപക്ഷം കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളുടെയും ഓണാഘോഷം സ്വന്തം സ്വന്തം വീടുകളിലോ ഫ്ളാറ്റുകളിലോ ആയി ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒത്തുചേരലിന്റെ പ്രസക്തി തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ പോലെ. സാമ്പത്തികനില മെച്ചപ്പെട്ടതിനാൽ മാറിമാറി വരുന്ന ഫാഷനനുസരിച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നു. അതിനൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ ഓണക്കോടി എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിന് എന്തുണ്ട് പ്രസക്തി? ഓണവിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള പാടവം തുലോം കുറവായ യുവജനങ്ങൾ സ്വന്തം വീട്ടിലോ ഫ്ലാറ്റിലോ ആഘോഷത്തിനൊരുങ്ങുമ്പോൾ ഓണ സദ്യ എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിനും പ്രസക്തിയില്ലാതാവുന്നു. പലരും ഓണ സദ്യ തേടി മാർക്കറ്റുകളിലേക്ക് ചേക്കേറുന്ന അവസ്ഥ! സ്വന്തം ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയ്ക്കിടയിൽ കുടുംബം വിട്ടിറങ്ങിപ്പോയവരുടെ ഒറ്റപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കളാളുടെ ഓണാഘോഷം കേവലം, പോയ കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളിലും വർത്തമാനത്തിന്റെ നൊമ്പരക്കണ്ണീരിലും അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നു. മലയാളത്തിന് അഭിമാനിക്കാൻ ഇന്ന് ടെലിവിഷൻ ചാനലുകൾ ഒട്ടേറെയുണ്ട്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പക്ഷെ, ഓണത്തിന്റെയും കേരളത്തിന്റെയും തനത് സംസ്കാരം വിളിച്ചോതുന്ന വ്യത്യസ്തതയാർന്ന പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിച്ച് അവതരിപ്പിക്കാൻ ഒരു ചാനലെങ്കിലും മുതിരുന്നതായി ഇന്നേവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. നാല് സിനിമ പ്രവർത്തകരെയോ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെയോ വിളിച്ച് ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്താൽ തങ്ങളുടെസാംസ്‌കാരിക കടമകൾ തീർന്നു എന്ന് ധരിച്ചുവെച്ചതു പോലെ! ഓണപ്പുലരിയിൽ ഓണപ്പാട്ടുകൾ കേട്ട് മനസ്സുകുളിർക്കാമെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ ടി.വി. ഓൺ ചെയ്താൽ നിരാശ മാത്രമാണ് ഫലം!

ഓണം ആഘോഷിക്കണമെങ്കിൽ കാണം വിൽക്കേണ്ടിവരുമെന്ന അവസ്ഥ ഇന്ന് ഭൂരിപക്ഷം കേരളീയർക്കും ഉണ്ടായിരിക്കാൻ ഇടയില്ല. സാമ്പത്തികമായി താഴെക്കിടയിൽ ഉള്ളവർക്കുവേണ്ടി സർക്കാർ സഹായങ്ങൾലഭ്യമാണ്. ഇല്ലാതെ പോയത് നമ്മുടെ നല്ല സംസ്കാരമാണ്, സഹോദര്യമാണ്, സാമൂഹ്യ സ്നേഹമാണ്, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി നന്മ മനസ്സാണ്. പൊയ്പ്പായ ആ നല്ല സംസ്കാരം വീണ്ടെടുക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയുമാറാകട്ടെ എന്ന പ്രത്യാശയോടെ ഈ കുറിപ്പിന് വിരാമമിടുന്നു. ===

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വിസ്മൃതി അനശ്വരം മാമ്പിള്ളി

വർണ്ണ ചിത്രങ്ങളാൽ ഉത്രാട പൂനിലാവ് സ്മൃതിയുടെ മിനാര പറവകളായ് ചിറകടിച്ചെത്തുമ്പോൾ ചരിത്രങ്ങളെല്ലാം ചിത്രങ്ങളായ് ചുറ്റിച്ചഴിപ്പെന്റെ നെഞ്ചം പിളർക്കുന്ന, പുളക്കുന്ന പഴിക്കുന്ന ആ പഴകിയ ചിത്രം.. അതെന്റെ- ചരിത്രം... എന്റെ... ചിത്രം... അതെന്റെ... ചരിത്രം..

ദോഷങ്ങളെത്രയോ കൂടിക്കിടക്കുന്ന ദേഷ്യങ്ങളില്ലാത്തയെൻ ചിത്രം.. അതെന്റെ.. ചരിത്രം... ദുഃഖം ദുരിതം മലീമസമാക്കുന്ന വിഴുപ്പായ ലോകത്ത് കാമവും കള്ളവും വീർക്കുന്ന പെരും കാലത്ത് വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു ഞാൻ നിലക്കാത്ത കണ്ണുനീർ തുടക്കാത്തെടുത്തൊരു ചിത്രം... നിർവചനങ്ങളില്ലാത്തൊരു രൂപംമായി മാറിയ ചിത്രം... അതെന്റെ ചരിത്രം....

അപ്രഭയാർന്ന ചിന്തകൾ വാരിപുണർന്നു- ഞാൻ അപ്രമാണ തീരത്തലഞ്ഞു.. അശാന്തിയുടെ തീരത്തണഞ്ഞു അസ്തിത്വ ബോധമില്ലാതെ കിടന്നു. ഓർത്തുവെച്ചതും കൂട്ടിക്കുറിച്ചതും ഒരു സങ്കല്പ സ്വപ്നമായിരുന്നു... യെന്റെ ചിത്രം ഒരു സൗന്ദര്യ സങ്കല്പമില്ലാത്തതായിരുന്നു.. എന്റെ.. ചിത്രം... അതെന്റെ.. ചരിത്രം...

മിന്നിമറയുന്ന മൗന ചിന്തയിൽ മൗഢ്യമായി മറന്നകന്നിടുന്നു.. യെന്റെ ചിത്രം അപ്രൗഢ ചിത്രം... അപരാഗമില്ലാത്ത ചിത്രം... അതെന്റെ ചരിത്രം...

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

“VIA”നാട് സുജിത് കെ സി

പ്രളയമാണിന്ന്.... ഒരു കാടിൻ നടുവിൽ, ഒരു മലനാടിൻഓർമ്മയിൽ തീർത്തൊരെൻ കണ്ണീർപ്രളയം....

ഇന്നാണെൽ നിശബ്ദതയാണ് മതമില്ലാ മൃതദേഹിയുമാണ്..

സ്ഥലമുണ്ടാർന്ന്.... ഇന്നലതൻ അതിർത്തി തിരിച്ച ഓണമാണിന്ന്... കരിങ്കൽ മതിലുകൾ, ഇന്നെൻ പൂവിളി കേൾക്കാതെ അവരെല്ലാം നിദ്രയിലാണ്, ഇന്നാണേൽ വേർതിരിവില്ലാതെ ചിതറി കിടക്കുന്നു എൻ മുകളിൽ ആരോസ്നേഹത്താൽ തീർത്തൊരു പൂക്കളവും ഇന്ന്... എൻ പേരിലവർ പല പിരിവുണ്ടാക്കി, മതമുണ്ടാർന്ന്...... അതിലൊരു വേർതിരിവില്ലാതെ ഇന്നലെ അവനുമെനിക്കുമൊരു കവർന്നെടുത്തു പണിതു അവർതൻ മാളികകൾ.. മതമുണ്ടാർന്നു.. അതിൽ ഒരു പിടി കലപിലയും

ARTICLE അഭിമുഖം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

“പപ്പ ബുക്ക” യുടെ വിശേഷങ്ങളുമായി ഡോ. ബിജു രജിത് മോഹൻ

പപ്പുവ ന്യൂ ഗിനിയയിൽ നിന്നും ചിത്രീകരിച്ച "പപ്പ ബുക്ക" യുടെ വിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഡോ. ബിജുവുമായി രജിത് മോഹൻ നടത്തിയ അഭിമുഖം എന്ത്കൊണ്ട് പാപ്പാ ന്യൂ ഗുനിയ തിരഞ്ഞെടുത്തു? അവിടെ മാത്രം പറയാൻ പറ്റുന്ന കഥയാണോ? ഈ പ്രൊജക്ട് ഉണ്ടായത് ഒരു സുഹൃത്ത് വഴിയാണ് . എന്തെങ്കിലും സിനിമ ഐഡിയ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇവിടെ ഒരു സിനിമ ചെയ്യാമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്നു. 2019-ൽ ആണ് ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ ഡിസ്ക്കഷൻ നടക്കുന്നത്. അങ്ങനെ നമ്മൾ സ്ക്രിപ്റ്റ് തയ്യാറാക്കാൻ തുടങ്ങി. പാപ്പാ ഗുനിയായെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച്ആദ്യം ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റ് എഴുതി. ആ സ്ക്രിപ്റ്റ് എല്ലാപേർക്കും സമ്മതമായിരുന്നു. ശേഷം കോ_പ്രൊഡക്ഷൻ ലെവലിൽ വന്നപ്പോൾ രണ്ടു രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള സിനിമ ആയത് കൊണ്ട് കുറച്ച് പൊളിറ്റിക്കൽ കറക്ട്നസ്സ് ആവശ്യമായി തോന്നി .

46

അങ്ങനെ ആ സ്ക്രിപ്റ്റ് മാറ്റി രണ്ടു രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 'പുതിയ സ്ക്രിപ്റ്റ് തയ്യാറാക്കി' അതവർ അംഗീകരിച്ചു. 2022-ൽ ആണ് ഈ സ്ക്രിപ്റ്റ് പൂർത്തിയാക്കി അവരുടെ ചരിത്ര കമ്മീഷൻ അത് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു . 2023-ൽ പ്ലാനിംഗ് തുടങ്ങി . പാപ്പാ ഗുനിയയിൽ ചെയ്യാൻ ഒരു സാധ്യത വന്നപ്പോൾ അത് വിനിയോഗിച്ചു അവിടെ നമ്മുടെ പട്ടാളക്കാർ പോയിട്ടുണ്ടെന്നും വേൾഡ് വാറിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അവിടെ ധാരാളം ശവകുടീരങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നുമുള്ള ആരും പറയാത്ത ഒരു ചരിത്രം അവിടെ ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടെന്നും പലർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ ചരിത്രപരമായ ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റിലേക്ക് ഞങ്ങൾ എത്തപ്പെടുകയായിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അപ്പോൾ ഇത് ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണോ? അതെ 'ഇതിനു തൊട്ടു മുന്നിലുള്ളത് ഒരു ആൻ്റി വാർ സിനിമ ആയിരുന്നു. 'രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും ഇൻഡ്യയും 'ആയുള്ള ഒരു ബന്ധത്തിൻ്റെ കഥയാണ് ഈ സിനിമ 'ഇവിടെ രണ്ടു കോമൺ വെത്ത് സെമിത്തേരികൾ ഉണ്ട്. അതിൽ ഒന്ന് ബൊവാന മറ്റൊന്ന് ബോളിൻ അവിടെ ഇന്ത്യാക്കാരുടെ ശവകുടീരങ്ങളും കാണാം ഇതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തീള്ളുതമാണ് ഈ സ്ക്രിപ്റ്റ് '. അവരുടെ ചരിത്രവും കലാസംസ്കാരവും കോർത്തിണക്കിയാണ് ഈ കഥ രൂപപ്പെടുത്തീട്ടുള്ളത് കഴിഞ്ഞ സിനിമയിൽ ഒരു ഫാൻ്റസി എലമെൻ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ സിനിമയിലും അതുപോലെ എന്തെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാമോ? ഇതിൽ ഉണ്ട്. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ സിനിമയിൽ ഒരു ഉടനീള ഫാൻറസി ട്രീറ്റ്മെൻ്റ് ആയിരുന്നു. ഇതിൽ കുറച്ച് സ്വപ്ന സീനുകൾ ഒഴിച്ചാൽ ബാക്കി യാഥാർത്ഥ ചരിത്ര ത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥയാണ് പറയുന്നത്. .അവിടത്തെ ചരിത്രപരമായ സ്ഥലങ്ങളും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള ആളുകളും അങ്ങനെ ഒരു ഹിസ്റ്റോറിയൻ കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെയാണ് കഥ പോകുന്നത്. അവരുടെ സംസ്ക്കാരവും ഇൻഡ്യൽസംസ്കാരവുമായി ഒരുപാട് വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നാൽ പോലും സമാനതകൾ ഉണ്ടാവും.. എങ്ങനെയാണ് ഈ സംസ്കാരത്തെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് '? ഇത് ഒരു ചരിത്ര സിനിമ ആയതിനാൽ ഇതിലുള്ള യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞു പോകുന്നു. അവിടത്തെ ട്രൈബൽ കൾച്ചറിനെക്കുറിച്ചു അവർ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. അത് നമ്മൾ സിനിമയിലൂടെ കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവിടെയുള്ള ജനതയുടെ ആഹാര രീതികൾ പരമ്പരാഗതമായ സമ്പ്രദായങ്ങൾ അതെല്ലാം അതേ രീതിയിൽ സിനിമയിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ ഗോത്രസംസ്കാരങ്ങൾ എല്ലാം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? അവരുടെ സംസ്‍കാരം എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ അവരുടെ ഒരു ട്രൈബൽ ആര്ട്ട് ഒക്കെ തന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ എടുത്തിട്ടുണ്ട്

അവിടുത്തെ ചിത്രീകരണം , അതായത് സിനിമ ആയിട്ട് ബന്ധം ഇല്ലാത്ത ജനത, ഒരേ ഒരു തിയേറ്റർ മാത്രമേ ഉള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞു, അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ജനതയുടെ മുന്പിലോട്ടു ഒരു സിനിമ ആയിട്ടു എത്തുമ്പോൾ , അവിടുന്നുള്ള പ്രതികരണം എങ്ങനെയായിരുന്നു ഫിലിം മേക്കിങ് എക്സ്പീരിയൻസ്? അത് ശെരിക്കും രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് .ഒന്ന് അങ്ങനെ ഇന്റർനാഷണൽ ഫിലിംസ് ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത അവരുടെ പോലും ലോക്കൽ സിനിമകൾ വളരെ അപൂർവമായി ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വളരെ അമച്ചു്ർ ആയിട്ടുമുള്ള ഫിലിം ഇൻഡസ്ടറി ഉള്ള സ്ഥലമാണ്. അതുകൊണ്ടു അവരുടെ ഗവണ്മെന്റ് നു അത് വളരെ തലപര്യം ഉണ്ടായിരിരുന്നു. അവർ വലിയ സപ്പോർട്ട് ആയിരുന്നു. അവരുടെ സിനിമയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്ന നാഷണൽ കൾച്ചറൽ കമ്മീഷനും നാഷണൽ ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഉം ആണ്. അവർ രണ്ടും ഇ എപ്പോഴും നമ്മോടു കൂടെ ഉണ്ടായിരിന്നു, ഈ നാഷണൽ കൾച്ചറൽ കോപ്പറേഷൻ അവരുടെ കുറെ എക്വിപ്മെന്റ്സ് നമ്മുക്ക് തരികയും , അവരുടെ കുറെ ആളുകളെ നമ്മുടെ ഒപ്പം സിനിമ പഠിക്കാൻ വിടുകയുണ്ടായി. നാഷണൽ ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഉം അതുപോലെ തന്നെ അവരുടെ ഡയറക്ടർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ള ആളുകൾ അതുപോലെ തന്നെ നമ്മുടെ സിനിമയുടെ കൂടെ എല്ലാ ദിവസവും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടുന്ന് കുട്ടികൾ നമ്മുടെ കൂടെ ഡയറക്ഷൻ സൈഡിലും മറ്റു സൈഡിലും പഠിക്കാൻ വന്നു. മറ്റു യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് നാല്പത്തഞ്ചോളം കുട്ടികളാണ് നമുക്ക് മൊത്തത്തിൽ ഈ ഒരു സിനിമയ്ക്കു ട്രെയിനിയായിട്ടും അവരുടെ കോളേജുകളും ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടും തന്നെ വിട്ടിട്ടുള്ളത്. പിന്നെ സെന്സർഷിപ് , അവരുടെ സെന്സർഷിപ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ പോലും മുഴുവൻ സമയവും നമ്മുടെ കൂടെ സിനിമ പഠിക്കാൻ ആയിട്ടാണ് അവർ വന്നിരിക്കുന്നത്. അവർ പറഞ്ഞത് അവർ അവിടെ സെൻസർ ചെയുന്നത് ഈ ഹോളിവുഡ് ബോളിവുഡ് സിനിമ ഒക്കെ സെൻസർ ചെയ്യാറുണ്ട് , പക്ഷെ അവരുടെ ഭാഷയിൽ ഉള്ള സിനിമ അവർക്കു സെൻസർ ചെയ്യാൻ ഇല്ല. വളരെ അപൂർവമാണ്,

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അതുകൊണ്ടു അവരുടെ ഭാഷ യിൽ ഉള്ള ഒരു സിനിമ സെൻസർ ചെയ്യാൻ കിട്ടുന്ന അവസരമാണ്. ആ രീതിയിൽ ഗവണ്മെന്റ് ന്റെ വലിയ ഒരു സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം ആണ്. പിന്നെ അവിടെ ചലഞ്ചേസ് എന്ന് പറയുന്നത് സിനിമ ഇല്ലാത്തതിൻറെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരന്നു. സിനിമ ഇല്ലാത്തതായുതു കൊണ്ട് തന്നെ , പിന്നെ അവിടുത്തെ ഒരു ഭൂപ്രകൃതിയും വ്യത്യസ്തമാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു സിനിമ ചെയുന്ന പോലെ ഈസി അല്ല അവിടെ ഒരു സിനിമ ചെയുന്നത്. ലൊക്കേഷൻ കൊറച്ചു ഇന്റീരിയർ ആയിരുന്നു, അതിന്റെ കൊറച്ചു ലോജിസ്റ്റിക്സ് പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ക്രൂ ഇൽ ഉള്ള ആളുകൾ ഇടയ്ക്കു സിക്ക് ആയി , മറ്റു പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ഈ പാപ്പാ ഗുനിയ അറിയപ്പെടുന്ന വേറെ ഒരു പേരിൽ ആണ്, ലാൻഡ് ഓഫ് അൺ എസ്‌പെക്ടഡ് എന്നാണ്. അവരുടെ ഒരു പേര് തന്നെ അങ്ങനെയാണ് . ലാൻഡ് ഓഫ് പാരഡയസ്, ലാൻഡ് ഓഫ് അൺ എസ്‌പെക്ടഡ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പേരുണ്ട്. അവർ പറയുന്നത് പാപ്പാ ഗുനിയഇൽ എന്തും അൺ എസ്‌പെക്ടഡ് ആണ് , എന്തും പ്രതീക്ഷിക്കാം എന്നാണ്, അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തും സംഭവിക്കാം എന്നാണ്, നമ്മുടെ സിനിമയിലും അങ്ങനെത്തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ നമ്മുടെ സിനിമക്കും ഒത്തിരി ചലഞ്ചേസ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്, ഫ്ലൈറ്റ് ക്യാന്സല്ലഷൻ കൊണ്ടുള്ള ഡിലെ , ആളുകൾക്കു അസുഖം

വന്നിട്ടുള്ള ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഷൂട്ട് നടക്കാതെ പോയിട്ടുളളതു, മഴ കാരണം നമ്മുക്ക് സ്റ്റോപ്പ് ചെയേണ്ടിവന്നിട്ടുള്ളത്, അങ്ങനെ ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ അതിനെയൊക്കെ മറികടന്നു പൂർത്തീകരിക്കാൻ പറ്റി. ഭയങ്കര ഹെക്ടറിക് ഷൂട്ട് ആയിരുന്നു. അവിടെ ഉള്ള ആളുകളുടെ വലിയ സഹകരണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുക്ക് ഭംഗിയായിട്ടു പൂർത്തീകരിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. പ്രധാനമായിട്ടും അവിടുത്തെ ആളുകളുടെ ഒരു അപ്പ്രോച്ച് ഉം സഹകരണവും ആണ്, അവർക്കു സിനിമ പറ്റി അറിയില്ലെങ്കിൽ പോലും അവർ ഇതിന്റെ കൂടെ ഭയങ്കരമായിട്ടു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

Bilingual ആയിട്ടാണോ എടുക്കുന്നത് ? സിനിമയിൽ ഒരു നാലഞ്ചു ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിലെ ഭൂരിഭാഗം പേരും സംസാരിക്കുന്നത് അവരുടെ ഭാഷ ഭാഷയായ ഡോക്ടർസിൻ ആണ് പിന്നെ കുറച്ച് portion ഇംഗ്ലീഷിൽ ഉണ്ട്. കുറച്ച് ആർട്ടിസ്റ്റുകൾ സംസാരിക്കുന്നത് ഇംഗ്ലീഷിലാണ് കുറച്ച് ഹിന്ദി ഉണ്ട് ബംഗാളിയുണ്ട് കുറച്ചു ബംഗാളി ഉണ്ട് നാലു ഭാഷകൾ സിനിമയിൽ വരുന്നുണ്ട് മലയാളം ഇല്ലേ? മലയാളം ഇല്ല അവർ തന്നെയാണോ ട്രാൻസിലേഷൻ ചെയ്യുന്നത് ? അവരുടെ ഭാഷയിൽ ഉള്ള ട്രാൻസ്ലേഷൻ അവർ തന്നെയാണ്

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ചെയ്തത് . ടോക് പിസിൻ ഉള്ളത് നമ്മൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ ആക്കി കൊടുത്തു ലൊക്കേഷനിൽ തന്നെ നമുക്ക് അത് ട്രാൻസിലേറ്റ് ചെയ്തു തരാൻ ഉള്ള ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഡയറക്ട് ചെക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ തന്നെ അവർ ഡയറക്ട് ചെക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ചെക്ക് ചെയ്തിട്ടാണ് നമ്മൾ ഫൈനൽ അപ്രൂവൽ ചെയ്യുന്നത്. ഓരോ ഷോട്ടിനും. സെൻസർഷിപ്പിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു അപ്പോൾ ചലച്ചിത്ര വ്യവസായം ഇല്ലാത്ത രാജ്യത്ത് സെൻസർഷിപ്പ് നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല അവർ കൂടെയുണ്ട് എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ ആ സമയത്ത് തന്നെ സെൻസർ ചെയ്യും എന്നാണോ ? ഏതാണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അവർ മോണിറ്റർ ചെയ്തിട്ട് റിപ്പോർട്ട് കൊടുക്കും. അവർ അങ്ങനെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആ റിപ്പോർട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പിന്നീട് സെൻസർഷിപ്പ് ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ ഇവിടുത്തെ പോലെ മുഴുവൻ സിനിമ കണ്ടിttonnu ഒന്നു അല്ല സെൻ ചെയ്യുന്നത് അവർ പിന്നീടൊന്നു കാണുകയുള്ളൂ അതുകൊണ്ടാണ് അവർ ഒപ്പം കൂടെയുണ്ടായിരുന്നത്. അതു മാത്രമല്ല അവർ പോലും ഫിലിം മേക്കിങ് പ്രോസസ് പഠിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നമ്മുടെ കൂടെ നിന്നത് സെൻസർഷിപ്പിന്റെ ആളുകൾ വന്നത് ഒരു ഇൻറർനാഷണൽ ക്രൂവിന്റെ കൂടെ നിന്ന് പഠിക്കാനും താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. സെൻസർഷിപ്പിന്റെ തായ് ഒരു rigid പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുംഇല്ലായിരുന്നു. രാജ്യത്തിന് മോശമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നുമില്ല. വേറെ എന്തെങ്കിലും രസകരമായ അനുഭവങ്ങൾ? എന്നാൽ വേറെ ഒരിടവും നടക്കാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും അനുഭവങ്ങൾ പറയാമോ? ഒരു രാജ്യത്തിൻറെ അവർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയിട്ട് ഏതാണ്ട് 50 വർഷം 1974 ആണ് എന്ന് തോന്നുന്നു 79 ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് തുടങ്ങി. ഏതാണ്ട് 50 വർഷത്തോളമായി നാഷണൽ ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് തുടങ്ങിയിട്ട് . നമ്മൾ അവിടെ ഒരു സിനിമ ചെയ്യുമ്പോൾ നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആളുകൾ ഡയറക്ടർ ഉൾപ്പെടെ വരുന്ന ഒരു

എക്സ്പീരിയൻസ് ഉണ്ട്, അത് അവർക്ക് തന്നെ അവരുടെ സിനിമ ഡെവലപ്പ് ചെയ്യണം എന്നുള്ള താല്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് .ഈ നാഷണൽ കൾച്ചറൽ കമ്മീഷന്റെ ആളുകൾ ബോർഡിൻറെ ആൾക്കാരെ പിന്നെ ഇത്രയും യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഉള്ള കുട്ടികള് ഇത്രയും പേര് നമ്മുടെ കൂടെ സിനിമ പഠിക്കാൻ വരുന്ന ഒരു സാഹചര്യം ഏതാണ്ട് 40 കുട്ടികളോളം ട്രെയിൻ ചെയ്യാനുള്ളത് ഏതാണ്ട് ക്ലാസ് എടുക്കുന്നത് കൂടെ തന്നെയാണ് നമ്മൾ സിനിമ ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം തന്നെ നമ്മൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാനും വിശദീകരിക്കാനും ഉള്ള ഒരു സമയം കൂടെ നമ്മൾ എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. അതിനുശേഷം നമ്മൾ അവർക്ക് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കൊടുത്തു നമ്മുടെ കീഴിൽ ട്രെയിനിങ് ആയിരുന്നു എന്നുള്ളതിന് ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കൊടുക്കാൻ ഉള്ള ഒരു അവസരം കിട്ടുന്നു. അതൊക്കെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്.

Centre Department for community development and religion അവിടുന്ന് കുറെ കുട്ടികൾ വന്നിരുന്നു അതുപോലെതന്നെ Papa New Guinea നിയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട യൂണിവേഴ്സിറ്റി ആയ പിഎൻജി പിന്നെ പസഫിക് adventures യൂണിവേഴ്സിറ്റി, ഇവിടുത്തെ കുട്ടികളും ട്രെയിനിങ്ങിന് വന്നിരുന്നു. അവരുടെ ഒരു കാര്യം എന്നുവച്ചാൽ ഒരു പ്രധാന കാര്യമാണ് വുമൺ എംപവർ മെൻറ്. നമുക്ക് വന്ന സ്റ്റുഡൻസ് ഭൂരിഭാഗവും നമുക്ക് അവിടെവച്ച് തന്നെ മൊത്തം ക്രൂവിന്റെ ഒരു 60% സ്ത്രീകളായിരുന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒന്നും അത് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാത്ത കാര്യമാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു സിനിമയില് നൂറുപേര് വർക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും അഭിനയിക്കുന്ന ആൾക്കാരും അവരുടെ അസിസ്റ്റൻറ് ഒഴിച്ചാൽ സ്ത്രീകളുടെ പ്രാധാന്യം ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. 100 പേര് വർക്ക് ചെയ്യുന്ന ഒരു സിനിമയാണെങ്കിൽ കൂടി പോയാൽ ഒരു പത്ത് സ്ത്രീകൾ കാണാം. . പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു ക്രൂവില് 100 പേരുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ 60 പേരും സ്ത്രീകളാണ്. അതിൻറെ പ്രൊഡക്ഷൻകൺട്രോൾ ലൈൻ പ്രൊഡ്യൂസ് ചെയ്തത് 17 വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നമ്മുടെ അവിടെ പ്രൊഡക്ഷൻ കൺട്രോൾ ചെയ്യുന്ന ജോലിയാണ് അപ്പോൾ ആ കുട്ടി ഒറ്റയ്ക്കാണ് ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ കോഡിനേറ്റ് ചെയ്തത്. വുമൺ എംപവർ കൂടെ പ്രമോട്ട് ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യം കൂടിയായിരുന്നു ഗവൺമെന്റിന് ഒരുപാട് സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു സിനിമ ക്രൂയിൽ ഏതാണ്ട് 60 ശതമാനവും സ്ത്രീകൾ ഉള്ളത് അതും അതിൽ പ്രധാന ആൾക്കാർ സ്ത്രീകളായി ഉള്ളത് അതും അവരുടെ ഒരു വലിയ പാർട്ടിസിപ്പേഷൻ ഒരു പുതിയ എക്സ്പീരിയൻസ് ആയിരുന്നു . അതിൻറെയൊക്കെ ഒരു പുതുമ അതാണ് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഇല്ലാത്തത് ആയിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യമാണ് ഇത്രയും കുട്ടികൾ ട്രെയിനിങ്ങിന് വരുന്നു. സിനിമ making പ്രോസസ് പഠിക്കുന്നു ഇത്രയേറെ കുട്ടികൾ സിനിമയിലേക്ക് വരുന്നു സ്ത്രീകൾ , അവരിതിന്റെ പാർട്ട് ആവുന്നു ഇന്ത്യയിൽ ഒട്ടും നമുക്ക് ആലോചിക്കാൻ പറ്റത്തില്ല അല്ലെങ്കിൽ കേരളത്തിൽ ഒട്ടും ആലോചിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഒരു സിനിമയിലെ 60ശതമാനം സ്ത്രീകൾ സിനിമയിലെ നമുക്ക് ആലോചിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഇതിൽ മൊത്തം അംഗസംഖ്യ 60% കൂടുതലും സ്ത്രീകളായിരുന്നു അത് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ് .

റിതാബരി ചക്രബർത്തിയെ കാസ്റ്റ് ചെയ്തില്ലേ അത് കഥ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടാണോ എന്തുകൊണ്ടാണ് മലയാളത്തിൽ നിന്നും കാസ്റ്റ് ചെയ്യാഞ്ഞത് ? അത് ഒരു ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും വരുന്ന ഒരു ഹിസ്റ്ററി ക്യാരക്ടർ ആണ്. മലയാളി ചെയ്യാവുന്നതാണ് ആർക്കും ചെയ്യാവുന്നതാണ് , മലയാളത്തിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ അത്രയും പോർഷൻ മലയാളത്തിലാകുമായിരുന്നു. ഞാൻ റീത്തയുമായി ഞാൻ നേരത്തെ വർക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് . അപ്പോ വർക്ക് ചെയ്യാൻ വളരെ കംഫർട്ടബിൾ ആയിട്ടുള്ള ഒരു ആക്ടർ ആണ്. പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു രാജ്യത്ത് വന്ന് വർക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ സിറ്റുവേഷൻ അനുസരിച്ച് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന ആളായിരിക്കണം, വളരെയധികം ഡിമാൻഡ് ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരാളായിരിക്കണം. റീത്ത സോഷ്യൽ ആക്ടിവിറ്റീസ് ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ആളാണ് ഇതിനോട് കൂടുതൽ ആത്മാർത്ഥതയുണ്ട് . അങ്ങനെയാണ്.റീത്ത വരുന്നതും ബംഗാളി ഭാഷയിലേക്ക് അത് ചെയ്യപ്പെട്ടത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വേറെ ഏതെങ്കിലും ക്യാരക്ടർ ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ഉണ്ടോ? വരുന്ന ഒരു സ്റ്റോറി ആയിട്ടാണ് പ്രകാശ് ഉണ്ട് , പ്രകാശ് കാരെ. രണ്ട് ക്യാരക്ടർസ് ആണ് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും വരുന്നത് പ്രകാശ് കേരളത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന ഒരു ഹിസ്റ്റോറിയൻ ആയിട്ടാണ് വേഷമിടുന്നത്. റീത്ത ബംഗാളിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഒരു ക്യാരക്ടർ ആയിട്ടും ആണ്. അങ്ങനെ രണ്ടു പേരും കൂടി ചേർന്ന് ഒരു historical പുസ്തകം എഴുതാൻ പോകുന്നതായിട്ടാണ്. ബാക്കിയുള്ള രണ്ട് ലീഡ് ക്യാരക്ടേഴ്സ് Papa Gunial നിന്നാണ്. അതിന്റെ ലീഡ് ടൈറ്റിൽ ക്യാരക്ടർ Papa Bukuva ചെയ്യുന്നത് എന്ന് പറയുന്ന ഒരു 85 വയസ്സുള്ള ഒരു പിഎൻജിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരാളാണ്. അടുത്ത ക്യാരക്ടർ 24 വയസ്സുള്ള ഒരു ജോൺ CK എന്ന് പറയുന്ന അവിടുത്തെ ഒരാളാണ് .അത് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കഥാപാത്രമാണ് സ്ത്രീകൾക്ക് അഭിനയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സ്ഥലമല്ലല്ലോ ? സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രാതിനിധ്യം ഉള്ള ക്യാരക്ടർസ് ഉണ്ടോ ? ഇല്ല ഒന്നുമില്ല സ്ത്രീകൾക്ക് അഭിനയിക്കാൻ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല . ഒരു മ്യൂസിയം ഓഫീസർ ആയിട്ട് ഒരു സ്ത്രീ കഥാപാത്രമാണ്. പിന്നെ ചെറിയ ചെറിയ ഒരുപാട് സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾ ഈ സിനിമയിലുണ്ട്.അങ്ങനെ ഒരുപാട് ലോക്കൽ ആർട്ടിസ്റ്റ്, ആർട്ടിസ്റ്റ് ആൾക്കാര് സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട് . Papa Bukuva എന്ന് പറയുന്നത് സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ള എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ള ആളൊന്നുമല്ല അത് ഒരു സാധാരണക്കാരനാണ്. അങ്ങനെ ആ സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ളവരെല്ലാം തന്നെ സാധാരണക്കാരാണ് അല്ലാതെ അഭിനയിച്ച എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ള ആൾക്കാരെ ഒന്നും തന്നെ ആയിരുന്നില്ല. ആദ്യമായാണ് ഇവർ ക്യാമറ ഫേസ് ചെയ്യുന്നത് വരെ ട്രെയിൻ ചെയ്യുന്നതിന് എന്തെങ്കിലും ചലഞ്ച് ഉണ്ടായിരുന്നോ? നമ്മൾ ആദ്യം ഒരു ഓഡിഷൻ വെച്ചിരുന്നു ഇവരെയെല്ലാം തന്നെ നമ്മൾ ഓഡിഷൻ വഴി സെലക്ട് ചെയ്തതാണ്. ട്രെയിൻ ചെയ്യേണ്ട എന്ന് നേരത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു, കാരണം ട്രെയിൻ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അവർ ഓവർ conscious , overloaded ആകും. അതുകൊണ്ട് ട്രെയിനിങ് ഒന്നും നേരത്തെ കൊടുത്തിരുന്നില്ല.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഷോട്ട്ട്ടിനു മുന്നേ എന്താണ് ആവശ്യമുള്ളതെന്ന് എക്സ്പ്ലൈൻ ചെയ്തു അത് അവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അങ്ങനെ ഒരു സീൻ ചെയ്യുമ്പോൾ ആ സീൻ മാത്രം പഠിച്ചു അത് അങ്ങ് ബിഹേവ് ചെയ്ത് പോവുകയായിരുന്നു. Sync സൗണ്ടും കൂടിയാണ് അതുകൊണ്ട് ആ എടുക്കുന്ന ആ സീനുകൾ മാത്രം ബൈഹാർട്ട് പഠിച്ച് അത് അഭിനയിച്ചു പോവുകയാണ് : നമ്മൾ എവിടെ പോയാലും എന്തെങ്കിലും പഠിക്കാൻ കാണുമല്ലോ അങ്ങനെ അവിടെ ചെന്നിട്ട് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ പറ്റിയ എന്ത് കാര്യമാണ്? അവിടുത്തെ ആളുകൾ ഭയങ്കര ലവബിളാണ് , അവിടെയുള്ള . ആൾക്കാരുടെ സ്നേഹം , ഭയങ്കര attachment ആണ് , ടേക്ക് കെയർ ചെയ്യുന്നത് hospitality പിന്നെ അവരുടെ കൾച്ചറിൽ അവര് ഭയങ്കര pride ആണ്. ഒരു ട്രൈബൽ കമ്മ്യൂണിറ്റി എന്ന രീതിയിൽ ഒരുപാട് കമ്മ്യൂണിറ്റിസ് ഉണ്ട് ഒരു കമ്മ്യൂണിറ്റി ക്കും അവരുടേതായ കസ്റ്റം ഉണ്ട് ട്രഡീഷൻ ഉണ്ട് , ഇതൊക്കെ ഷോക്കേസ് ചെയ്യുന്നതിനും അവരുടെ കൾച്ചറിലും അവര് വളരെ pride ആണ്. അവരെ അവരുടെ ട്രൈബ് പറയുന്നതിൽ അവർക്ക് അഭിമാനമാണ് അവരുടെ ഫുഡ് അതൊക്കെ ഭയങ്കര വളരെ അതിഥി മര്യാദ ഉള്ള കാര്യം നമ്മൾ കണ്ടുപടിക്കേണ്ടതാണ്. എത്ര തലമുറ കഴിഞ്ഞാലും അവരുടെ ട്രൈബൽ കൾച്ചറില് അവ അവർക്ക് അഭിമാനമാണ്. അവിടുത്തെ ഫുഡ് എങ്ങനെയുണ്ട് ? അവിടുത്തെ ഫുഡ് കാരണം ക്രൂവിനും എന്തെങ്കിലും challenges ഉണ്ടായിരുന്നോ? അതെ ഫുഡ് ഒരു ചലഞ്ച് ആയിരുന്നു കാരണം അത് ട്രൈബൽ ഫുഡ് ആണല്ലോ . സ്പൈസി ഫുഡ് ഒന്നുമല്ല .നമ്മുടെ ഇന്ത്യൻ ഫുഡ് പ്രത്യേകിച്ച് സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ ഫുഡ് ഒന്നും കിട്ടില്ലായിരുന്നു പിന്നെ നോർത്തിന്ത്യൻ തന്നെ അവിടുത്തെ ഒരു രീതിയിലാണ് ചെയ്യുന്നത് അവർക്ക് ബെസ്റ്റ് നമുക്ക് എല്ലാ സഹായവും ചെയ്തു തന്നിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പിന്നെ ലൊക്കേഷനിലേക്ക് ഒരു ശ്രീലങ്കൻ ക്യാപ്റ്റേഴ്സ് ആണ് ഫുഡ് സപ്ലൈ ചെയ്തത് അവര് മാക്സിമം സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ രീതിയിലൊക്കെ കുക്ക് ചെയ്ത് നമുക്ക് തന്നിരുന്നു. ഷൂട്ടിന്റെ ഭാഗമായിട്ട് പിന്നെ നമ്മൾ ഒരു കൊയ്യാരി tribal ഫുഡ് ചെയ്യുന്നത് ഷൂട്ട് ചെയ്തിരുന്നു, അവർ പന്നിയെ കൊന്നിട്ടാണ് ആ ഒരു ഫുഡ് പ്രിപ്പയർ ചെയ്യുന്നു mumu എന്നാണ് ഫുഡിന്റെ പേര്. അവരൊരു പ്രത്യേക രീതിയിലാണ് പ്രിപ്പയർ ചെയ്യുന്നത് ആ ഫുഡ് വേവിക്കുന്നത് ചൂട് കല്ലിലാണ്. ചൂടു കല്ല് നിരത്തിയിട്ട് അതിൻറെ പുറത്ത് പന്നിനെ വാഴയില വച്ച് ഇട്ട് അതിൻറെ പുറത്ത് വീണ്ടും മുകളിൽ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് മധുരക്കിഴങ്ങ് നിരത്തി അതിന്റെ മുകളിൽ വീണ്ടും ചൂടു കല്ല് വച്ച് തീ ഇല്ല ചൂടു കല്ല് മാത്രമേ ഉള്ളൂ അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇത് മണ്ണിട്ട് മൂടി ഒരു മൂന്നുമണിക്കൂർ വെച്ചിട്ട് പിന്നീട് അത് പുറത്തെടുക്കും. അത് ഈ നമുക്ക് offer ചെയ്യും അത് നമുക്ക് റിജെക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല അത് അവരുടെ ഒരു വിശ്വാസത്തിൻറെ ഭാഗം കൂടിയാണ് അവർക്ക് വിചാരിക്കുന്നത് കഴിക്കുന്ന സമയത്ത് അവരുടെ ആത്മാക്കളും ജീവികളും ഒക്കെ വരും എന്നാണ് ഒരു തടാകത്തിൽ ഒരു പാമ്പ് വന്നു , ആ സ്ഥലം കാണിച്ചു തരികയും ചെയ്തു പക്ഷേ അത് എന്താണെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലായില്ല. നമ്മളും എന്തോ ഒരു സാധനം അവിടെ കണ്ടു പക്ഷേ അത് അവര് ഫോട്ടോ എടുക്കരുത് എന്നു പറഞ്ഞു. അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗം കൂടിയാണ് അങ്ങനെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് വരും എന്നാണ് അവരുടെ ഒരു വിശ്വാസം. അവര് ഭയങ്കര വിശ്വാസികളാണ് അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭയങ്കരമായ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അവർക്കുണ്ട് . ഈ അറുൽ ഏരിയയിലെ ഷൂട്ട് ചെയ്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ധാരാളം ആയിട്ടുള്ള പാമ്പുകളും അല്ലെങ്കിൽ വൈൽഡ് ലൈഫ് ഒക്കെ ഒരുപാട് അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? ഉണ്ട് ധാരാളം പാമ്പുകൾ ഉണ്ട് അവിടത്തെ തന്നെ ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ള Papuan ബ്ലാക്ക് എന്ന് പറയുന്ന ഒരു പാമ്പ് അത് നമ്മൾ ഷൂട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ ഇടയ്ക്ക് 2-3 പ്രാവിശ്യം ക്യാമറയുടെ അടുത്ത് DOP അടുത്തു കൂടെ തന്നെ പോയിട്ടുണ്ട് .

നമ്മൾ ഷൂട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ സൈഡിൽ കൂടെ ഇങ്ങനെ പോയി അവിടെ കിടന്നിട്ടുണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതി കൊല്ലാൻ പാടില്ല അത് കൊല്ലുന്നത് അവർക്ക് പാപമാണ് അങ്ങനെ ഒരു വിശ്വാസം കൂടി അവർക്ക് ഉണ്ട്. നമ്മുടെ ഷൂട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അടുത്തു കൂടെ തന്നെ ഇത് ഇഴഞ്ഞു പോയിട്ട് അത് അവിടെ മാറി കിടന്നു. Papa Bukuva എന്തൊക്കെയോ അതിനോട് സംസാരിച്ചിട്ട് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് അവിടുന്ന് ഇഴഞ്ഞു പോയി. അതുപോലെ നമ്മൾ ഒരു വില്ലേജ് സെറ്റ് ഇട്ടിരുന്നു, അവിടെ ധാരാളമായിട്ട് വിഷമുള്ള പാമ്പിനെ അവർ കണ്ടിരുന്നു പക്ഷേ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല . അവിടെ എങ്ങനെ വേറെ വൈൽഡ് അനിമൽസ് ഒന്നുമില്ല പാമ്പുകൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ വേറെ tree kangaroo വല്ലബി എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് , പന്നിയും മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ അതുപോലെ തന്നെ ഫിഷ് അവരുടെ ഒരു delicacy ആണ് എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്? ഫിഷ് അവരുടെ ഒരു പ്രധാന ഭക്ഷണം ആണ് ഫിഷ്, മീറ്റുമാണ് അവർക്ക് പ്രധാനമായിട്ടുള്ളത് Port സിറ്റി ആണല്ലോ അതുകൊണ്ട് ധാരാളം ആയിട്ട് ഫിഷ് അവൈലബിൾ ആണ്. ഇതുപോലെ ധാരാളം ഫ്രെയിംസ് and ട്രൈബൽ ആൾക്കാരും ഒക്കെയുള്ള ഒരു സിനിമ, നമ്മുടെ ഇന്ത്യൻ സിനിമയെ വേറൊരു തലത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുമോ ? അങ്ങ് ഇതിൽ സാറ്റിസ്ഫൈഡ് ആണോ? നമ്മൾ അവരുടെ ട്രൈബൽ വില്ലേജ് ഷൂട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് , നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ അവിടെ കൊയ്യാരി ട്രൈബൽ ഉള്ള ഒരു ഡാൻസ് നമ്മൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ബാക്കി ഉള്ള അവിടെ കൂടുതലും Highlands ആണ് പിന്നീടുള്ള ഷൂട്ട്. അവിടെ പ്രധാനമായിട്ടും അഞ്ച് ട്രൈബൽ പ്രോവിൻസസ് ഉണ്ട്. നമുക്ക് അവിടെ ഒരു ഡ്രീം sequence, അവരുടെ ആർട്ട് വളരെ പ്രധാനമാണ് അവരുടെ തലയിൽ വെക്കുന്ന കൊമ്പും തൂവലും ഉള്ള കിരീടം , അത് വിഷ്വലി നല്ല ട്രീറ്റാണ് അത് നന്നായി വരും എന്നാണ് നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നത്. ഇത് Internationally കൂടുതൽ തലങ്ങളിലേക്ക് പോകും, ശ്രദ്ധ നേടും എന്നാണ് വിചാരിക്കുന്നത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നമ്മുടെ ഉദ്ദേശം പ്രത്യേകിച്ച് ഇൻഡസ്ട്രി ഇല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഇൻറർനാഷണൽ ആയിട്ടുള്ള ഒരു സിനിമ ഉണ്ടാക്കുക Papa Guneia നിന്നും ഉള്ള ഒരു ഇൻറർനാഷണൽ സിനിമ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട്, അവിടെയുള്ള ആൾക്കാർ കൂടുതലായിട്ട് സിനിമ ഇൻഡസ്ട്രിയിലേക്ക് വരണം എന്നാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് . നമ്മുടെ Crew ലൊരു 45 കുട്ടികളോളം കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു അവരിൽ ആരെങ്കിലും അവരുടെ സിനിമ തന്നെ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യുക എന്നുള്ളതാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം. അവരുടെ സിനിമ ചെയ്യാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുക എന്നുള്ളത് തന്നെയാണ്, അതിന് നമ്മൾ ഒരു ഇൻസ്ട്രുമെന്റിൽ ആയി എന്ന് മാത്രം . അവിടെ ഷോർട്ട് ഫിലിംസ് ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് നല്ല രസമായിട്ടാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത് ഒരുപാട് കഥകൾ അവരുടെ ഇടയിൽ തന്നെയുണ്ട് അങ്ങനെ അവർ തന്നെ ഇതുപോലെ ഒരു ഇൻറർനാഷണൽ ലെവലിലുള്ള ഫിലിം എടുക്കണം എന്നുള്ളതാണ് അതിന് അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുക എന്നതാണ് നമ്മൾ ചെയ്തത്. അവർ വിചാരിച്ചിരുന്നത് വളരെ ബജറ്റിൽ മാത്രമേ ഫിലിം എടുക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ എന്നാണ് ടാലൻറ് ഉണ്ടെങ്കിൽ മിനിമം ലൈറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് മിനിമം ബജറ്റിൽ സിനിമ എടുക്കാം എന്നുള്ളത് അവർ ഇപ്പോൾ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് അത് അവരുടെ ഒരു പുതിയ എക്സ്പീരിയൻസ് ആയിരുന്നു എനിക്ക് തോന്നുന്നു നമ്മുടെ ഈ സിനിമയ്ക്ക് ശേഷം അവർക്ക് ഒരു ഇൻഡസ്ട്രി ബൂം തന്നെ ഉണ്ടാവും .

അവർ ഇൻറർനാഷണൽ ഫിലിം പോളിസി തന്നെ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയാണ് മറ്റുള്ള സിനിമകളുടെ ലൊക്കേഷൻ അവിടേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നുള്ളതും അങ്ങനെ കൂടുതൽ സിനിമകൾ അവിടെ ചെയ്യാനുള്ള ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ടാവാൻ വേണ്ടി ഒരു പോളിസി ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യുക എന്നുള്ളതും അതിനുള്ള സഹായം നമ്മളോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൻറെ പ്രൊഡക്ഷൻ Pa Ranjith ടീമും ആണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതേ Pa Ranjith, പ്രകാശ് Barree, പിന്നെ NAAFA Native Arts And Fashion Academy in Papa Guinea കൂടെ ചേർന്നിട്ടാണ് ഫിലിം പ്രൊഡ്യൂസ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ ഇത് ഒരു ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട സിനിമയാകട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു. ഇതൊരു Oscar entry ചെയ്യാനാണ് അവർ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത് 2025 പിഎൻജി അവരുടെ ആദ്യത്തെ ഫിലിം ആയിട്ട് submit ചെയ്യാനാണ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത് . അതുപോലെ Papa Guniea ചലച്ചിത്ര പിതാവ് എന്ന് ഡോക്ടർ ബിജുവിനെ വിളിക്കട്ടെ. അടുത്തവർഷം ഓസ്കാർ വേദികളിൽ ഡോക്ടർ ബിജുവിനെ കാണാൻ സാധിക്കട്ടെ എന്നും എല്ലാവിധ ആശംസകളും

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

താങ്ക്സ് ഗിവിംഗ് എസ്. അനിലാൽ

തലച്ചോറിന്റെ ഗാനമേള കേട്ട് പാലച്ചോട്ടിൽ ഇട്ടി കട്ടിലിൽ “ഞാനിവിടുണ്ടെന്നേ. നിങ്ങള് ദേ അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു കെട. രസിച്ചു കിടന്നു. ആ പൊതപ്പെടുത്തങ്ങോട്ടു മൂട്. തണുപ്പൊക്കെ 'ഒത്തു തിരിച്ചവർ കപ്പൽ കേറി പൊക്കോളും” മലനാട് നോക്കി പുറപ്പെട്ടാറെ അവള് പറേന്നപോലൊക്കെ ചെയ്താലും മറ്റേടത്തെ തെറിപ്പാട്ട് കൊടുങ്ങല്ലൂരങ്ങിതെ വന്നിറങ്ങി പിന്നേം വന്നോണ്ടിരിക്കും. വട്ടാവും ചെലപ്പോ. അപ്പൊ കൊച്ചി ലഴിമുഖം കണ്ടവാറെ' ഉച്ചത്തിൽ പിന്നേം ഒച്ചവെക്കും. അതുകേട്ടു മുറിയിൽ പുറത്തെ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾപ്പിച്ചു തരുന്ന സാധനം മാത്രമല്ല വരുന്നതു ജോസൂട്ടിയാവും. ചെവികൾ. മനുഷ്യന് ഇങ്ങിനെ വയ്യാണ്ട് കെടക്കുമ്പോ “അച്ചാച്ചാ! എന്നായിതു. ആരോടാ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്നതും പാടിയിരുന്നതുമായ പാട്ടുകൾ ഒരു പാട്ടു പറയുന്നേ?” പെട്ടീടേം സഹായമില്ലാതെ സ്വന്തം തലമണ്ട തെരഞ്ഞെടുത്തു “ങാ ജോസൂട്ടി, അച്ചാച്ചനേ സ്വപ്പനം കണ്ടതാ മോനെ.” ചെവിക്കോളാമ്പികളിലൂടെ കേപ്പിക്കുന്നത് ഒരു സുഖാല്ലേ? “അടങ്ങികിടക്കെന്റപ്പച്ചാ. അവക്ക് വെളുപ്പിനെ ജോലിക്കു ആണ്, ഇട്ടി സ്വയം സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേങ്കി അത്ര സുഖമല്ലാത്ത പോവേണ്ടതാ” കേൾപ്പിക്കലുകളും ഉണ്ട്. അപ്പച്ചനോട് കള്ളിന്റെ ലഹരിയിൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പ്രാകി കൊണ്ടു കെടക്കും. വിലക്കുകൾ മൊതലിനായി വഴക്കൊണ്ടാക്കീതും അമ്മച്ചിയെ കരയിപ്പിച്ച പാടില്ലാത്ത ചെല അവസരങ്ങളും എല്ലാം ചെലപ്പോ തെറിയും കേട്ട്. വെളുക്കപ്പൊറാവുമ്പം ഒരു മയക്കം കിട്ടും. കേക്കേണ്ടിവരും.എന്തിന് പണ്ടെപ്പോഴോ പാടിയ രാവിലെ ഭരണിപ്പാട്ടുകള് പോലും. അതില് നിന്നും ഒരു രക്ഷേമില്ല. വൈകിയാവും എണീക്കുക. എപ്പോ എണീറ്റാലെന്നാ. ഒച്ചയും ബഹളോം കൂടുമ്പം ചെലപ്പോ അറിയാതെ രണ്ടു കാത്തിരിക്കാൻ പതിവുപോലെ ഒരു വലിയ കിണ്ണം നിറയെ ചെവിയും പൊത്തിപ്പോവും. സഹിക്കാൻ മേലാതെ വരുമ്പം ഓട്സും കൂടെ കുറെ പഴങ്ങളും. അതു വേണ്ടിടത്തു തന്നെ മാത്രം ഉറക്കെ വിളിക്കും. ഉണ്ടാവും. “തെയ്യാമ്മേ.. എടീ തെയ്യാമ്മേ..” എണീക്കുമ്പം എല്ലാപേരും ജോലിക്കു പോയിരിക്കും. അത് കേക്കുമ്പളേ തെയ്യാമ്മ കട്ടിലിനരികെ നിറയും. “ഞാനടുത്തുണ്ടെന്ന. നിങ്ങള് അറിയാവുന്ന നമസ്ക്കാരോം എത്തിച്ചു കെടക്കാനേ ഒറക്കം വന്നോളും.” “നീയവിടിരിക്കെടി. ആകെ പരവേശാ. മൊത്തത്തി ഒരു തണുപ്പാ ഇപ്പൊ”

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

അന്നും പതിവുപോലെ, ഇട്ടിക്കുഞ്ഞെണീറ്റു ടി വി ക്കു മുന്നിലെ സോഫയിൽ പോയിരുന്നു. വീണ്ടും ഓരോന്നോർത്തു. ജോസൂട്ടിക്ക് പിള്ളേരില്ല. ഒണ്ടാരുന്നേൽ അതുങ്ങളെ കണ്ടും കളിപ്പിച്ചുമിരിക്കാമായിരുന്നു. വലിയൊരു ടി വി ഉണ്ട്. സ്വിച്ചിട്ടു ഓണാക്കിയാ അതേക്കാളും വേഗത്തില് ഓഫാക്കാൻ തോന്നും. ഒടുക്കത്തെ ഇംഗ്ലീഷ്. മലയാളം വല്ലോം കാണണോങ്കി വൈകുന്നേരം ഏലിയോ ജോസൂട്ടിയോ വരണം. രണ്ടു റിമോട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്നില് എന്തോ ചെയ്താലേ മലയാളം പരിപാടി കിട്ടൂ. ഏഷ്യാനെറ്റ് കൈരളി എല്ലാം കിട്ടും. ആദ്യം പഠിപ്പിച്ചു തന്നാരുന്നു. ഒരു പ്രാവശ്യം ഒരബദ്ധം പറ്റി. മലയാളത്തിനുവേണ്ടി ഞെക്കിയത് മാറിപ്പോയി. ടി. വി.ക്കതു പിടിച്ചില്ല. വല്ലാത്തൊരൊച്ചയോടെ അത് കറുപ്പും വെളുപ്പും കുത്തുകളിട്ടു കെറുവിച്ചു. എന്തുചെയ്‌തിട്ടും മാറുന്നില്ല. അവസാനം ടി. വി. തന്നെ ഓഫു ചെയ്തു. വൈകുന്നേരം ഏലിക്കു 'തട്ടീം മുട്ടീം' സീരിയലു കാണാൻ മേലാതെ എന്നാ പുകിലാരുന്നു. അതോടെ ടീ വിടെ കാര്യത്തിലൊരു തീരുമാനമായി. നെടുവീർപ്പോടെ ഇട്ടി സോഫായിൽ ഒന്നിളകിയിരുന്നു. അലസമായ നോട്ടം ചെന്നു തറച്ചത് ഫയർ പ്ലേസിനു (മുറിയിൽ ചൂടിനായി തീയുണ്ടാക്കാനുള്ള സ്ഥലം) മുകളിൽ ഭിത്തിയിലെ കർത്താവിന്റെ വല്യ പടത്തേലായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകൾ തന്നോടു സഹതപിക്കുന്നതായി അയാൾക്ക് തോന്നി. കുറെ നേരം അങ്ങിനെയിരുന്നു. ഏകാന്തതയുടെ മടുപ്പ് സഹിക്കാൻ മേലാഞ്ഞിട്ടാണ് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്. വീട്ടിലാരുമില്ലാത്തപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങരുതെന്നാ ജോസൂട്ടിടെ എണ്ണമറ്റ കല്പനകളിലൊന്ന്. വീടിനു പിന്നിലെ യാഡിൽ (പറമ്പ്) എലീനയുടെ പൂന്തോട്ടമാണ്. അങ്ങോട്ടുനടന്നു. പല തരം ചെടികൾ. ചെടികളുടെ പേരുകൾ നാട്ടിലേതു പോലൊന്നുമല്ല. ആദ്യമൊക്കെ പേരുകൾ തന്നെ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിന് വെല്ലുവിളികളായിരുന്നു . ഒടുവിൽ 'ഒരു പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു' എന്ന് സമാധാനിച്ചാണ് അവക്കിടയിലൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. തലങ്ങും വിലങ്ങും. ചെരുപ്പിടാതെ പാദങ്ങൾ മണ്ണിലൂന്നി. പാലച്ചോട്ടിൽ വീട്ടുപറമ്പിന്റെ സുഖം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും കിട്ടിയിരുന്നത് അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്.

നടത്തിനിടെ, നിലത്തു വാടിവീണുകിടന്ന പൂക്കൾ കണ്ടപ്പോൾ മണ്ണിൽ നിന്നും വേരോടെ പിഴുതെറിയപ്പെട്ട തന്റെ ജീവിതം ഓർത്തു. തെയ്യാമ്മയുടെ അകാല മരണം ഇട്ടിക്കൊരിടിവെട്ടായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും നാടുവിടാൻ ഒരുങ്ങുമായിരുന്നില്ല. നിരന്തരമായി ജോസൂട്ടിടെ ഫോൺ വിളികൾ. പിന്നെ, എ ങ്ങാനും തലേലാവുമന്നു കരുതി ബന്ധുക്കളുടെ സ്നേഹം നടിച്ചുള്ള ഉപദേശങ്ങളും. “അതേയ്!അവിടെ ഒറ്റക്കുകിടന്നു എന്തേലും സംഭവിച്ചാ പിന്നെ നാട്ടുകാരുടേം സ്വന്തക്കാരുടേം വക കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളു മുഴുവൻ ഞങ്ങള് കേക്കണം. മേലാത്ത അപ്പനെ നാട്ടീ ഇട്ടിട്ടു ഒറ്റമോൻ അമേരിക്കയിപ്പോയി സുഖിക്കുവാന്നു.”, ജോസൂട്ടിടെ വാക്കുകൾ. പലതവണ കേട്ടതാണ്. ഒന്നും പറയാറില്ല. ഒരിക്കൽ ശാസന പോലെ പറഞ്ഞു: “അച്ചച്ചാ, ഞങ്ങള് ടിക്കറ്റു ബുക്കു ചെയ്യുവാ.ഏലിയും ഇരുത്തി പൊറുപ്പിക്കുന്നില്ല. ഇവിടെ ഞങ്ങളു മാത്രമല്ലേയുള്ളു. പിന്നെന്താ ഇങ്ങു പോരാനെ” അന്ന് രാത്രി കിടന്നിട്ടുറക്കം വന്നില്ല. തെയ്യാമ്മയോടു കുറെ പരിതപിച്ചു. ജോസൂട്ടിയെ തെറി പറഞ്ഞു. ആദ്യം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഒടുവിലവൾ പറഞ്ഞു: “ന്റെ മനുഷ്യാ. ഞാനും അതാന്നാ പറേണെ. നാശങ്ങള് നാട്ടിലൊരെണ്ണത്തിനെ വിശ്വസിക്കാമ്മേലാ. ഇതിയാനങ്ങു പോ. ഞാനില്ലേ കൂടെ? ഒന്നൂല്ലേലും നമ്മുടെ ജോസൂട്ടിടെ കൂടല്ലേ. ഒന്നും ആലോചിക്കെണ്ടാന്നേ. കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക് നാളെ ആശൂത്രീ പോവേണ്ടതല്ലേ?” പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഡ്രൈവർ എത്തി. ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ. ആഴ്ചയിൽ മൂന്നു ദിവസ്സം ഡയാലിസിസ്. ഡ്രൈവർ നല്ല പയ്യനാണ്. എല്ലാം വേണ്ടപോലെ ചെയ്തോളും. ‘അവൻ പിന്നെ ചെയ്യേണ്ടതല്ലേ. അതിനല്ലേ മാസാമാസം ജോസൂട്ടി എണ്ണി കൊടുക്കുന്നെ’, ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു സ്വയം ന്യായീകരിച്ചു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

നന്നായി ഡ്രസ്സ് ചെയ്തോ എന്നൊക്കെ ഡ്രൈവറു പയ്യൻ ഉറപ്പുവരുത്തി. പതിവുപോലെ ഹാൻഡ്ബാഗിൽ എന്തൊക്കെയോ നിറച്ച ശേഷം മെല്ലെ പിടിച്ചു വണ്ടിയിൽ കയറ്റി. ആശുപത്രിയിൽ എത്താൻ ഇത്തിരി വൈകി. പക്ഷെ അമേരിക്കേലുള്ള ജോസൂട്ടിടപ്പൻ ഇച്ചിരി വൈകിയാലും അത് എല്ലാർക്കും ഓക്കേയാണ്. ഒരുപക്ഷെ അസുഖങ്ങൾ പോലും തനിക്കു സ്വകാര്യമായ ആഘോഷങ്ങളായിരുന്നു- അയാളോർത്തു. സ്ഥിരം കാണാറുള്ളവർ തന്നെയാണ് കൂടെയുള്ള രോഗികൾ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവർക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ചിലര് മരിച്ചുപോയി. മറ്റു ചിലർ വളരെ മോശമായ അവസ്ഥകളിലാണ്. എന്നാലും ശേഷിക്കുന്നവരിൽ ഒരാൾ വന്നില്ലെങ്കിലോ താമസിച്ചുപോയാലോ ഒക്കെ മറ്റുള്ളവർ വല്ലാതെ ഉൽക്കണ്ഠാകുലരാകാറുണ്ട്. ചിലർക്ക് ഇക്കാരണത്താൽ ബി പി കൂടി ഡയാലിസിസു തുടങ്ങാൻ താമസിച്ചുപോയ സംഭവങ്ങൾ വരെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഈ അന്വേഷണങ്ങൾ, ശ്രദ്ധ ഒക്കെ ഒരു സുഖമാണ്. കൂട്ടുകാരുടെ വഴിയേ പോയി തെയ്യാമ്മക്കൊപ്പം ചേരാൻ ഇട്ടിക്കു സന്തോഷമാണ്; അത് തന്നെയാണ് മോഹവും. കുശലാന്വേഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പതിവുപോലെ കക്കൂസിൽ പോയി. ബാഗുമായേ കക്കൂസിൽ പോകാറുള്ളൂ. ഉള്ളിലെത്തി കതകടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. ബാഗ് തുറന്നു. ഡ്രൈവർ മിക്സ് ചെയ്തു വച്ചിരുന്ന പൈന്റ് കുപ്പിയിലെ ബ്രാണ്ടി മുക്കാലും അകത്താക്കി. കുപ്പി തിരികെ ബാഗിൽ വച്ചു. രണ്ടു മിനിറ്റുനേരം വെറുതെ ഒന്നുംചെയ്യാതെ നിന്നു. പിന്നെ വിസ്തരിച്ചൊന്നു മൂത്രമൊഴിച്ച ശേഷം ഫ്ലഷ് ചെയ്തു. അത് പുറത്തുള്ളവരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനുള്ള ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിന്റെ നമ്പരാണ്‌. പക്ഷെ അതൊക്കെ അറിയുന്നവർക്കറിയാം എന്ന് ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിന് മാത്രം അറിയില്ല.

പിന്നെ വന്നൊരു കിടപ്പാണ്, മുന്നിലെ ടി വിയും നോക്കി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കൂട്ടുകാരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിയുന്നത് പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും നേടിയ പുതു രക്തമുള്ള ഇട്ടിയാണ്. ഡ്രൈവറോടൊപ്പം തിരികെയാത്ര ശുഭമായി അവസാനിക്കണമെങ്കിൽ കവലയിൽ കാറ് നിറുത്തി പനയത്തിലെ കുര്യന്റെ ചായക്കടയില് നിന്നും രണ്ടു പരിപ്പുവടയും ചായയും കിട്ടണം. അതും ഡ്രൈവറു പയ്യൻ തന്നെ വാങ്ങി കാറിൽ കൊണ്ടു കൊടുക്കും. ഇങ്ങിനെയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ താനിപ്പോൾ നരകത്തിലാണ്. ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു ചിന്തിച്ചു. അന്നുണ്ടായിരുന്നവരിൽ എത്രപേർ ഇപ്പൊ ബാക്കി കാണും. പോയവർ ഭാഗ്യം ചെയ്തവർ. സ്വന്തം മണ്ണിൽ മരണം സ്വന്തമാക്കിയവർ. അയാളുടെ ആരോഗ്യം നന്നേ താഴെപ്പോയിരുന്നു. ഡയാലിസിസിനു ജോസൂട്ടി കൊണ്ടുപോയ്ക്കോളും. പക്ഷെ നാട്ടിലെ..മറ്റേ.. ആഡംബരം ഇല്ലെന്നു മാത്രം. ഇട്ടിക്കു ചെറുതായി പരവേശമനുഭവപ്പെട്ടു. ചെറുതായി ദേഹം തളരുന്നു. തറയിൽ തന്നെയിരുന്നു. കൈയ്യിലെ കുപ്പി തുറന്നു വെള്ളം കുടിച്ചു. കുറേനേരം കുനിഞ്ഞങ്ങിനെയിരുന്നു. നടക്കാമെന്നായപ്പോൾ എണീറ്റു. ബദ്ധപ്പെട്ടു നടന്നു വീടിനുള്ളിൽ കയറി സോഫയിൽ കിടന്നു, എപ്പോഴെങ്കിലും കിട്ടിയേക്കാവുന്ന ഉറക്കവും കാത്ത് . ഈയിടെയായി മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിനെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മരണഭയം മുമ്പൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല. ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്തുതീർത്തുവെന്ന സംതൃപ്തിയാണോ അതിനു പിന്നിൽ? ഒരിക്കലുമല്ല. എന്തേലും കാര്യമായി ചെയ്തു എന്നൊന്നും വിചാരിക്കുന്നുമില്ല. ഇനിയെന്തേലും ആഗ്രഹം ബാക്കിയുണ്ടോ? ഒന്നുണ്ട് - ‘ശവാടക്ക് നാട്ടില് പള്ളി പറമ്പവേണം. കുടുംബക്കാരുടെ കൂട്ടത്തി തെയ്യാമ്മക്കടുത്ത്. നാട്ടിലാണെങ്കി ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഇടയ്ക്കു കാണാൻ വന്നെന്നിരിക്കും. ചെലരുടേങ്കിലും കൈയ്യില് പൂക്കളും കാണും.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

തെയ്യാമ്മേടേം തന്റെയും കല്ലറകൾക്കു മേൽ പൂക്കൾ വച്ചിട്ടവര് വായിക്കും. പാലച്ചോട്ടിൽ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞ് ജനനം : 1934 ഡിസമ്പർ 4 മരണം : ..................... അതുമതി. അവിടെ അങ്ങിനെ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ചവനാവണം.’ സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങിയ അന്ന് രാത്രി, മെഴുകുതിരികളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അവയുടെ കാവലിൽ വെള്ള വസ്ത്രമിട്ടു കുരിശും കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഇട്ടിക്കുഞ്ഞ്. ചുറ്റിനും പരിചിത മുഖങ്ങൾ. അവർ സംഘമായി പാടുന്നു. 'മങ്ങിയോരന്തിവെളിച്ചത്തിൽ ചെന്തീ പോലൊരു മാലാഖ വിണ്ണിൽനിന്നും മരണത്തിൻ സന്ദേശവുമായ് വന്നരുകിൽ' സ്വപ്നത്തിലെ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു ഉറങ്ങുന്ന ഇട്ടിയുടെ ചുണ്ടത്തു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. നാട്ടിൽ മരിച്ചില്ലേലും അമേരിക്കയില് മരിക്കേണ്ടാത്തതിനു മറ്റൊരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ വേക്ക് എന്ന ചടങ്ങു്. അതിനു ശവത്തെ ഒരുക്കുന്ന രീതി. എംബാം എന്ന് പറയുമത്രെ. വന്നയിടെ ആദ്യമായി പോയ ഒരു വേക്കിനാണ് ഈ വാക്ക് പിടിച്ചെടുത്തത്. അടുത്തിരുന്നവരുടെ വർത്തമാനത്തിൽ നിന്ന്. വീട്ടിലെത്തി ജോസുട്ടിയോടു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. “അച്ചച്ചാ എംബ്ലം അല്ലാ എംബാം”, എന്നിട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു ഞെട്ടി.

പിന്നീട് ഒരു വേക്കിനു കൂടി മാത്രമേ പോയുള്ളു. പറമ്പിലെ വർക്കീനെ കാണാൻ. കണ്ണാടിയും വച്ച് കുരിശും പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന വർക്കിക്ക് മരണം വരെ അവശ്യസാധനങ്ങളായി കൊണ്ടുനടന്നിരുന്ന കരളും കുടലുമൊക്കെ അപ്പോൾ നഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് ഞെട്ടലോടെ ഓർത്തു. വർക്കിക്ക് പകരം ശവപ്പെട്ടിയിൽ ഇട്ടിയെ സ്വയം സങ്കൽപ്പിച്ചു. ശവമായാൽപ്പോലും സ്വന്തം ശരീരം ഇങ്ങിനെ കീറിമുറിക്കുന്നത് ഇട്ടിക്കു സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. അത്രമേൽ അയാൾ അയാളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ പിറ്റേന്നു കാര്യം ജോസൂട്ടിയോടു നയത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചെങ്കിലും മറുപടി കേട്ടപ്പോ കരച്ചിലാണു വന്നത്. “അപ്പച്ചന് എന്തേലുമൊക്കെ പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടു പോയാ മതി. അതിനൊക്കെ എന്നാ ഫോർമാലിറ്റീസ് എന്നറിയാമോ? കാശിന്റെ കാര്യം പോട്ടെ. ഒന്നോർത്തുനോക്ക്. പാലച്ചോട്ടിൽ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു അമേരിക്കയിൽ നിര്യാതനായി എന്ന വാർത്തയും പാലച്ചോട്ടിൽ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു നിര്യാതനായി എന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം! ഒന്നുമാലോചിക്കാത്തങ്ങു പറഞ്ഞൊള്ളുവാ!” കൂടുതലൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പ്രതിഷേധം രണ്ടു ദിവസത്തെ നിരാഹാരം കൊണ്ടു രേഖപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും സംഗതിആശുപത്രിയിലെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചു. പിറ്റേന്ന് തന്നെ ജോസൂട്ടി അപ്പച്ചനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. “അപ്പച്ചനിപ്പം ഒന്നുമാലോചിക്കേണ്ട. എല്ലാം അപ്പച്ചന്റെ ഇഷ്ട്ടം പോലെയേ ചെയ്യൂ. ഇപ്പൊ ശരിക്കു മരുന്നും ഫുഡും കഴിക്ക് കേട്ടോ.”

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ജോസൂട്ടിയുടെ മനം മാറ്റം ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചെങ്കിലും അതിനു കാരണം എലീനയുടെ തലയണമന്ത്രമായിരുന്നുഎന്നയാൾ അറിഞ്ഞില്ല. “നിങ്ങള് ചുമ്മാ തർക്കിക്കാനൊന്നും നിക്കണ്ട. അങ്ങ് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തേക്കണം. നമ്മള് എന്തേലും പറഞ്ഞു അപ്പച്ചനെന്തെങ്കിലും പറ്റിപ്പോയാ അറിയാല്ലോ. മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ചോദ്യം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ.” ഇവിടെയൊക്കെയാണ് ജോസൂട്ടി എലീനയെ സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കുന്നത്. മൂന്നു മാസം കഴിഞ്ഞിരിക്കണം. ഇട്ടിയുടെ ആരോഗ്യവും ബോധവും നന്നേ ക്ഷയിച്ചു. പലപ്പോഴും ഡയാലിസിസ് ഇടക്കുവച്ചു നിറുത്തി മണിക്കൂറുകൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും തുടരേണ്ടി വന്നു. തളർച്ചയോ ബോധക്കേടോ ഒക്കെ പതിവായി. ചിലപ്പോൾ ഉള്ളിൽ കയറിയ രക്തം തിരിച്ചിറങ്ങി. അകാരണമായുണ്ടായ ഭയം അയാളുടെ ഉറക്കത്തിന്റെ ക്രമം തെറ്റിച്ചു. ചിലപ്പോൾ രാത്രി മുഴുവൻ ജോസൂട്ടി അടുത്തിരിക്കണം. ബോധത്തിന്റെ ഇടവേളകളിൽ അയാൾ സ്വയം ശപിക്കാനും വെറുക്കാനും തുടങ്ങി. അങ്ങിനെ ‘താങ്ക്‌സ് ഗിവിങ് ഡേ’ വന്നെത്തി. അമേരിക്കയിൽ ക്രിസ്മസ് പോലെ തന്നെ പ്രാധാന്യമുള്ള ദിവസ്സം. വൈകിട്ട് ജോസൂട്ടിയുടെ കൂട്ടുകാർ, എലീനയുടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന മലയാളികൾ, കൂടാരയോഗക്കാർ അങ്ങിനെ ഒരു വലിയ സംഘത്തെ തന്നെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവരുടെ ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ട് മനസ്സിലായി. ഇവിടെ വന്ന ശേഷം ആദ്യകാലത്തു ഇത്തരം പാർട്ടികൾ മാത്രമാണ് സന്തോഷം നൽകിയിരുന്നത്. എന്തൊക്കെയാണേലും കുറച്ചു ഹെന്നസ്സി രഹസ്യമായോ പരസ്യമായോ അടിച്ചിട്ട് കുറെ വർത്തമാനം പറയുക. ആളുകളെ രസിപ്പിക്കാൻ പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട് ഇട്ടിക്ക്. രണ്ടെണ്ണം ചെന്നാൽ പിന്നെ പറയുകേം വേണ്ട. ജോസൂട്ടി നേരത്തേ താക്കീതു നൽകിയിരുന്നു. അധികം കുടിക്കരുതെന്ന്. എന്നാലും പരസ്യമായി രണ്ടെണ്ണവും രഹസ്യമായി കുറെ കൂടുതലും അടിച്ചു ഉഷാറായി. “ഈ ടർക്കിയിറച്ചി കഴിക്കണേലും ഭേദം വെറകുകൊള്ളിയെടുത്തു ചവക്കുന്നതാ”, പതിവ് ശൈലിയിൽ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു തുടങ്ങി. ചുറ്റുമിരുന്നവർ ഇറച്ചി കഴിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഇട്ടിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ഇട്ടിക്കുഞ്ഞ് ഒരിക്കൽക്കൂടി വാചാലനായി. തമാശകളും പൊട്ടിച്ചിരികളുമായി പാതിരാത്രി കഴിയും വരെ അവർ ആഘോഷം തുടർന്നു.

പാർട്ടി കഴിഞ്ഞു കിടന്നെങ്കിലും ഉറക്കം വന്നില്ല. കുറേനേരം കഴിഞ്ഞു ഉറങ്ങാൻ മരുന്നെടുത്തു. സ്വപ്നം കാണാൻ മരുന്നെടുത്തു എന്നാണ് പറയേണ്ടത്. പ്രത്യേക നിറക്കൂട്ടുകളുടെ ധാരാളിത്തം നിറഞ്ഞ സ്വപ്നം. അയാൾ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തെയ്യാമ്മയുടെ മയിലാഞ്ചിയിടൽ മുഴുവൻ അവളുടെ തറവാട്ടു മുറ്റത്തെ വല്യപന്തലിൽ അന്നു രാത്രി കണ്ടു. വല്യമ്മച്ചി മയിലാഞ്ചിയണിയിക്കുന്നതും അപ്പാപ്പന്മാർ ഇച്ഛപ്പാട് കൊടുക്കുന്നതും ഒക്കെ. മാർഗം കളിപ്പാട്ടിന്റെ ഓളം ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിനെ ഉന്മാദം കൊള്ളിച്ചു. ‘കാലാൽ നടന്നു കനി തിന്ന കാരണം കാൽപ്പുടം തന്നിൽ പൊതിയുന്നു മൈലാഞ്ചി’ ചട്ടയും മുണ്ടുമിട്ട അവളുടെ സൗന്ദര്യം ഒരു കാഴ്ച്ചക്കാരനെപ്പോലെ അയാൾ നോക്കിക്കണ്ടു. കാതുകളിലെ സ്വർണകുണുക്കിൽ തെയ്യാമ്മ തിളങ്ങി. പിന്നെ അന്തം ചാർത്തൽ. അളിയന്റെ കൈപിടിച്ച് പന്തലിൽ വന്നത്. കൊരണ്ടിയിലിരുന്നപ്പോൾ ക്ഷുരകന്റെ ചോദ്യം: “പതിനേഴു പരിഷക്കു നേരുള്ള മാളോരോട് ചോദിക്കുന്നു, മണവാള ചെറുക്കനെ അന്തം ചാർത്തട്ടെ?” മൂന്നാം തവണത്തെയും ചോദ്യത്തിനുത്തരം അതേയെന്നായപ്പോൾ അയാൾ ചെറുക്കനെ ക്ഷൗരം ചെയ്തു. എണ്ണ തേച്ചു കുളിച്ചുവന്നു അപ്പാപ്പന്മാരുടെ ഇച്ഛപ്പാട് വാങ്ങി. ചടങ്ങുകൾക്കവസാനം അമ്മാച്ചന്മാരും അപ്പാപ്പന്മാരും പേരപ്പന്മാരും അന്തിക്കള്ളു മോന്തി വെളുക്കുവോളംപുരാതനപ്പാട്ടുകളുച്ചത്തിൽ പാടിയതു കണ്ടു ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിനു ചിരി വന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പള്ളീലെ കല്യാണ ചടങ്ങുകൾക്കു ശേഷം മണവാളനും മണവാട്ടിയും മണ്ഡപത്തിലേക്ക് നടന്നു. ഇടക്കുവച്ചു അമ്മാച്ചന്മാർ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിനെ പൊക്കിയെടുത്തു തോളത്തിരുത്തി. കാറ്റത്തു വള്ളത്തേലിരിക്കുന്ന പോലായിരുന്നു ആദ്യം. മണ്ഡപത്തിൽ അമ്മച്ചി നെല്ലും നീരും വച്ച് തെയ്യാമ്മയെയും ഇട്ടിയെയും സ്വീകരിച്ചു. പാച്ചോറിൽ ചക്കരയലിയിച്ചു കഴിക്കാനിരുന്നപ്പോഴാണ് തെയ്യായെ അത്രേം അടുത്ത് കാണുന്നത്. പുത്തൻ ഉടുപ്പിന്റെ മണം. അവളുടെ സാമീപ്യം, അതിന്റെ ചൂട് ഇട്ടിയിൽ ഉന്മാദമുണർത്തിയെങ്കിലും മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല. പെട്ടെന്നാണത് കണ്ടത്. ചക്കര പൊട്ടിച്ചു പാച്ചോറിലലിയിക്കാൻ അവൾ പാട് പെടുന്നു. ഒരുൾപ്രേരണയാലെന്നോണം ഇട്ടിയുടെ കൈകൾ സഹായത്തിനെത്തി. അപ്പോഴാണ് ആദ്യമായി തെയ്യാമ്മ ഇട്ടിയെ ഒന്ന് നോക്കിയത്, നിറഞ്ഞ പ്രേമത്തോടെ. ഇട്ടിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. ആ നോട്ടത്തിലൂടെ, ചക്കര പാച്ചോറിൽ ലയിച്ചപോലെ രണ്ടു ജീവന്റെ ലയനം സ്വപ്നത്തിലാണെങ്കിലും അയാൾ ഒന്നുകൂടി അറിഞ്ഞു. അമ്പതു വര്ഷങ്ങളല്ല ജന്മാന്തരങ്ങൾക്കപ്പുറം പോലുമറിയുന്ന സ്നേഹം. പെട്ടെന്ന് ആ ദൃശ്യം അവിടെ മരവിച്ചപോലെ. ഹൃദയമിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടുന്നു. വല്ലാത്ത പരവേശം. നെഞ്ചും കൈകളും തോളും കഴുത്തുമൊക്കെ വല്ലാതെ കഴക്കുന്നു. അത് വേദനയാവുന്നു. സഹിക്കാനാവാത്ത വേദന. ഓർക്കാപ്പുറത്തായിരുന്നു അത്. നെഞ്ചിലാരോ തീയിട്ടപോലെ. ഇട്ടിക്കുഞ്ഞു നിലവിളിച്ചില്ല. രണ്ടു കൈകളും കൊണ്ട് നെഞ്ചമർത്തിപ്പിടിച്ചു. തീ കുറെ നേരം ആളിക്കത്തി. ഒഴുകിയിറങ്ങിയ വിയർപ്പിൽ തീയണയുമ്പോഴേക്കും ശ്വാസവും നിലക്കുകയായിരുന്നു. ബോധത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷം വരെ ആ സ്വപ്‍ന ദൃശ്യം ഇട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ വർണപ്പൊലിമയോടെ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഇ.എസ്. ആർ. ടി എന്നോ എസ്.സി.ഡി എന്നോ ഒക്കെ പറഞ്ഞു മരണം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു.

പക്ഷെ ജോസൂട്ടിക്കും എലീനക്കും ഒന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നില്ല. ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിന്റെ വേക്കും സംസ്കാരവും കഴിഞ്ഞിട്ടൊരാഴ്ചയായിക്കാണും. ഒരുച്ചനേരത്തു എലീനയും ജോസൂട്ടിയും ഫാമിലി മുറിയിൽ ഒത്തുകൂടി. അച്ചാച്ചൻ ഇരുന്നിരുന്ന സോഫാക്കെതിർവശം ഫയർ പ്ലേസിനു മുകളിൽ കർത്താവിന്റെ പടത്തിനരികെ ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിന്റെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിം ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുന്നു. ജോസൂട്ടി അതിൽ നോക്കിയിരുന്നു. അത് ശ്രദ്ധിച്ച എലീന: “എന്നായിതു ഓരോന്നാലോചിക്കിരിക്കുന്നെ?” “അതെടി ഒറക്കം അങ്ങോട്ട് ശരിയാവുന്നില്ല. രാത്രി അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചീം വന്നോരോന്നു പറയുന്നു. അമ്മച്ചി ദേഷ്യപ്പെടുന്നു. എനിക്ക് ശരിക്കും കേൾക്കാം.” എലീന സമാധാനിപ്പിക്കാനെന്നോണം പറഞ്ഞു: “ഇതാ കുറ്റബോധംന്നു പറേണത്. എന്തിനാ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കാൻ പോവുന്നേ!” ഒന്ന് നിറുത്തിയിട്ട് വീണ്ടും തുടർന്നു: “ഇവിടെ നമുക്ക് ഇങ്ങിനെയൊക്കെയേ ചെയ്യാൻ പറ്റൂ.” “ശരിയാ ഏലി, ന്നാലും നമ്മള് അപ്പച്ചന് വാക്കു കൊടുത്തില്ലാരുന്നോ?” “അങ്ങിനെ വാക്കു കൊടുത്തോണ്ട് ഇത്രേം കാലം ജീവിച്ചു. അല്ലെങ്കി ആധികൊണ്ട് നേരത്തെ പോയേനെ. നമ്മൾ മാന്യമായല്ലേ ഫ്യൂണറൽ നടത്തിയേ.. അന്തസ്സായി.. ല്ലേ?” “ശരിയാ” ഏലി തുടർന്നു: “ഫ്ലൈറ്റിൽ ഒരു ബോഡി നാട്ടിലെത്തിക്കാൻ എന്നാ ചെലവാന്നാ? നമ്മളു നോക്കിയതല്ലേ. അതും ചുമ്മാതങ്ങു കേറ്റി വിടാനൊക്കുമോ? ജോസൂട്ടിയെങ്കിലും കൂടെപ്പോവണ്ടേ? എത്ര അന്തസ്സായി ഇവിടെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നു. ഒരയ്യായിരം സേവ് ചെയ്യാനും പറ്റി. പിന്നേ നമ്മുടെ ഡെക്ക് (വീടിനു പിന്നിൽ ഇറച്ചി ഗ്രിൽ ചെയ്യാനും പാർട്ടിക്കുമൊക്കെയായി മേൽക്കൂരയില്ലാതെ തടികൊണ്ട് നിർമിക്കുന്ന ഒരു പ്ലാറ്റ് ഫോറം, തടി കൊണ്ടു തന്നെയുള്ള അര മതിലോടുകൂടി) സമ്മറിന് മുന്നേ റെഡി ആക്കണം. അത് നാശമായി കെടക്കുവാ. അതുകൊണ്ട് ഈ കാശ് വേറൊന്നിനും എടുത്തേക്കല്ല്”

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

‘അവള് പറേണത്തിലും കാര്യമുണ്ട് ന്നാലും,’ ജോസൂട്ടി ചിന്തിച്ചു, ‘രാത്രി അമ്മച്ചിയോടെന്തു സമാധാനം പറയും.’ ജോസൂട്ടി ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നത് കണ്ട് എലീന തോളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി ചോദിച്ചു: “സമ്മതിച്ചോ?” “സമ്മതിച്ചു” തെയ്യാമ്മയുടെ അരികിലുറങ്ങാനുള്ള ഇട്ടിക്കുഞ്ഞിന്റെ മോഹം കത്തിച്ചു മിച്ചം പിടിച്ച പണം, വീടിനു പിന്നിലെ

പുതിയ ഡെക്കായി ഉയരാൻ മാസങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളെങ്കിലും അമ്മച്ചീടെ ശകാരം കാരണം രാത്രി നേരെചൊവ്വെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്ന കാര്യംജോസൂട്ടി ഏലിക്കുട്ടിയോടും പറയാതെയായി.

-----താങ്ക്‌സ് ഗിവിങ് ഡേ - അമേരിക്കക്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അവധി ദിവസ്സങ്ങളിലൊന്ന്. ഈ ദിവസ്സം അവർ ബന്ധുമിത്രാദികളോടൊപ്പം തിന്നാനും കുടിക്കാനുമായി ഒത്തുകൂടുന്നു.

POEM PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ONAM ARRIVES, ONAM ARRIVES N C Prakash From backwaters to the city's hum, Father's dream, our heritage become.

Pookalams blend with urban grace, Welcoming Onam's vibrant embrace.

Ona Sadhya, a feast displayed, Each dish, Mother's love conveyed.

On banana leaves, rice piled high, "Moane, eat well!" her gentle cry.

Neighbors come, "Happy New Year!" they say, We've stopped explaining, just laugh it away.

No phone to call, yet friends arrived, And Mother's bounty always survived.

Though time flies at dizzying speed, The echoes of our past we still heed.

The TV hums with National Day pride, While Onam's warmth too stays by our side.

From Kerala to Singapore's shore, Old customs blend with something more.

In this melting pot, our roots shine through, Dad's plan honored, traditions renewed.

ARTICLE PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

MY LOVE-HATE RELATIONSHIP WITH KERALA PN Balji My friends just cannot get it. They look at me with bewilderment when I tell them that I had just returned from a holiday in Kerala, the narrow strip of land in the south-west coast of India with a sun-kissed Arabian Sea on one side and a majestic mountain range on the other.

every year for the last 48 years. And it is not just about the house boats, lush greenery, coconut milk-soaked curry and pretty ladies. For a 75-year-old man like me, the state opens up attractions and opportunities that Singapore doesn’t provide.

Their knowledge of Kerala, and to a great extent India, is dictated by the blood and gore pushed out by TV channels like BBC and CNN. I was surprised by how Channel News Asia went on and on about the rape and murder of a junior doctor in Kolkatta.

There is a lot of space, both physical and political. The people I meet can talk about their country in depth; from movies to books to politics, they can talk at length and without inhibitions. They don’t look behind their back to see if anyone is watching or eavesdropping. Fear is the last thing on their mind. During my last trip in June, I detected a growing apprehension against the Muslim community, who live in palatial houses and flock to the shopping malls showing off their branded clothes and jewellery.

India, especially Kerala, is much more than that.

I am a regular visitor, going to Kerala nearly .

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

The statistics are also showing a Kerala that is more prosperous. Economic growth clocked 6.6 per cent in 2022/2023, the highest growth in a de cade. Per capita income has risen. The state is awash with wealth, judging by the number of modern bars and shopping centres being opened.

I didn’t fall in love with Kerala at first sight. My first few annual trips since 1970 were not pleasant. I had to fly to Chennai and take the 11hour night train to Mahe. My two daughters hated the journey, especially the condition of the toilets. I remember one such train trip from Chennai. Ther human crush on the station’s platform, was challenging, to use a favourite Singapore euphemism.

More than 40 years later, Kerala is a changed state. I can bypass Chennai, fly direct to Kochi and take a connecting flight to Kozhikode. Law and order is good. My wife and her sister take an auto from Karaparamba to Kozhikode and return at night. I thought they are brave but when I learnt the way police walk the streets, I could sense their confidence. They know they are in a safe city. Once, I didn’t wear the car seat belt and my wife’s nephew urged me to belt up or face the music. “They are very strict here,” he said.

As we age, different places become attractive.

When I was younger, Singapore was THE place to be in. Today, it is Kerala; it is a place which offers a happy mix of modern life and a slow-paced journey that throws up opportunities to smell the roses and soak in an unhurried pace of existence.

TRAVELOG PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

A JOURNEY TO TIBET Subu Iyer Traveling is a wonderful way to explore the world and I did exactly that. A journey of a lifetime, a journey to Tibet and explore the deep snow-clad mountains that lay further up North.

After clearing immigration, the routine of paying a visit to the lounge continued as I picked up bottles of water and then decided to walk around the airport. Between walks, tweeted BCCI on the bad Indian cricket team selection for their tour of North America (yes,the Yankees now play cricket too).

The journey has thus started as I wait to be boarded on to my flight to Kathmandu.

“Landed, taxing to gate” – my first message on landing at Kathmandu. Small airport with no flashy facilities. Transportation by bus is how we go from the tarmac to the immigration point.

Immigration was a breeze and hardly took a minute to clear. Collecting baggage, finding the travel desk and going to the hotel was all like clockwork. Prima facie, Nepal was welcoming.

Day 2 – A Day Out in Kathmandu Nepal has a population of 35 Million with 85% Hindu and the rest practicing Buddhism, Islam and Christianity. The day started with a healthy breakfast of Upma, Idli and Poori Sabji. Met a few people who were part of my travel group to Kailash at the hotel lobby. Impromptu we decided to go on a road trip and so it started.

We hired a van and first drove uphill to a temple called Jal Narayan or Budda Neelakant temple.

Legend goes that the place where the temple exists was a farmland and belonged to this person named Budda Neelakant. One day he started to till his land and chanced upon this idol. Since this idol was found in the land of the old man it was named the Budda Neelakant temple. The water surrounding the temple they say streamed down the mountain. There are other smaller temples surrounding the precinct with bhajans and chanting going on continuously.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024 Second pit stop was the Boudhyanath temple.

This is a Buddhist temple and holds the distinction of being the second biggest stupa in the world. The first being in Myanmar.

Nothing much to see or do, but to go around the temple. As one goes around, the practice is to rotate the drums that are placed along the surrounding walls of the temple. Opposite the temple we visited a monastery and offered our prayers to Buddha. The interesting part of this visit was a walk into a painting school where we got a glimpse of how Mandala’s are drawn.

The work is very intricate and detailed. The mandala has four entrances and each sets a pathway towards the center of meditation.

Blending into the five elements of nature before starting to meditate elevates our journey towards peace.

Lunch was next and we dared to try the Nepalese thali. It was a bowl of rice, curd, rasam and a mixed sabzi of beans, potato and cauliflower. Specific instructions were given to the cook as to not add any msg whilst preparing the food. The food was heartily prepared and deliciously devoured as hunger was at its peak With lunch out of the way we made our journey towards the old capital of Nepal, called Bhaktipur. The name means town of devotees. We were told that 90% of the population in this town were Hindus and the rest Buddhists. There was a palace visit and a walk around some temples. Most of the structures in this town were destroyed due to earthquake and restoration work is in progress. The palace was built by a Mala king who was originally from Rajasthan.

Concluded the day with a simple dinner of dal, rice and sabzi. Tiring day but we still have to prepare for our visit to Pashupatinath temple tomorrow. Wake up call has been set for 430 AM. Looking forward to a good night’s sleep in preparation for another long day.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 3 – Shiva Calling Had breakfast around 7 am and set out for a morning outing by 830. The first pit stop was Patan Square. This again was a palace and darbar built by a Mala king. We spent a good one and a half hour there listening to some history about the place, which sincerely went unheard.

The next point of visit was the famous Pashupathinath temple. On the way we happened to walk into a house where the Nepalese claim one of the three living goddess lives. We got on opportunity to visit her too.

Kumari, or Kumari Devi, or Living Goddess – Nepal is the tradition of worshiping young prepubescent girls as manifestations of the divine female energy or devi in Hindu religious traditions. Please refer to Wikipedia for more information.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024 Pashupathi means ‘Master of animals’ another name for Shiva. The legend goes that in Pashupathi is the forehead of Shiva as he stretches all the way to Kailash. The idol itself has four faces. Westface Satyojatha, Northface Vamadeva, East face Tatpurusha and Southface Aghora. It was a divine experience. Prayed for the wellness of all living beings in this planet, ‘Loka Samastha Sukhino Bhavantu’ Dinner was served and we collected our duffle bags which will be used for our onward trip from Kathmandu.

Day 4 Lazing in the room Nothing much to be done as we had a free day to get ready for our onward journey. We were advised to do a rain check on our items and do last-minute purchases if any. Bags had to be repacked to be more compact and for easy transportation.

Day 5 To Lhasa Brought back memories of reading Tintin in Tibet. Son of a Gun, it was already exciting just thinking about landing in Tibet.

We drove down to Kathmandu airport and flew down to Lhasa by China Airlines. It was a smooth flight and the view was not that amazing. Was hoping to see Mount Everest and was also seated on the right side only to be disappointed by the over laying clouds. Landed in Lhasa and the first impression was fantastic.

Have to admit that the Chinese government has done a fantastic job with the airport as well as the highway to the city.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 6 Temple and Monastery Tibet has a population of around half a million with 60% being traditional Tibetan, 39% Chinese and the rest termed as others. The day started with satsang followed by breakfast. It was a day of acclimatization for altitude. The first half was filled by a visit to a Tibetan temple called the Jokhang Temple. A very important temple to the local Tibetans. The highlight of the visit to the temple was seeing people of all ages, irrespective of gender, doing the full prostration.

The goal is to perform 108 naman at one go. This is done either in the morning or evening.

Returned to the hotel for lunch and set out for a drive in the afternoon. Blistering Barnacles! I was reminded of captain Haddock as we were treated to a philosophical debate between monks. The guy standing would ask the guy sitting a question and expected a correct answer.

Partially correct answers are given a soft clap and a wave round the head which signifies that the answerer has to become wiser. If the answer is fully correct there is silence. If the answer is wrong, there is a hard clap. It was interesting I must admit.

It was dinner time by the time we got ready for our ride to Shigatse.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 7 In Shigatse we arrived Left the hotel at Lhasa after breakfast for a 6hour drive to Shigatse, the second largest city in Tibet. The drive was pleasant and all credit goes to the Chinese government for paving such a smooth highway.

The best part of the drive was having the great river Brahmaputra flowing parallely along until Shigatse. Shigatse is a small town predominantly populated by Chinese. The change in weather was immediately

experienced as the feeling of dryness in the air and a dip in temperature wasn’t easy to adjust to.

But as humans, we have learned to adapt fast to different conditions and that is exactly how it went. We were treated to a great Indian dinner with jeera rice, potato sabji, beans and cauliflower sabzi, roti, papad’s and bitter gourd fries.

The day ended with a medical check and we retired for the day.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 8 To Saga we go Saga is the third city in Tibet and is an army base for the Chinese. A quiet town with a few hundred habitants.

The road journey to Saga was very scenic with snow clad mountains and again the river Brahmaputra for company. We will be going to the start point of the great Brahmaputra tomorrow.

Saga is at a height of 15400 ft above sea level and the altitude was playing on our minds. Long breaths to fill up the lungs was the way to go and we were thoroughly enjoying it. Everyone was trying different techniques of breathing to remain in high spirits.

We did our regular medical check on arrival, followed by dinner and then a walk down the street. Not many shops but wherever we went the shop keepers did not speak English. It was fun trying to communicate when either side was not able to comprehend anything.

It was 10 PM by then and time to sleep. We were advised not to shower for the next 5 days until our return back to Saga from Kailash as a bath disturbs the equilibrium within us and at high altitudes it starts creating problems.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 9 Mansarovar A long 9-hour drive was ahead of us and we started preparing for the same at Saga. We were allocated a room in the third floor with no lifts.

At 16,000 ft with oxygen at its thinnest our hearts were working hard to pump out the blood.

But all was well.

We started our drive around 8 am in the morning and after driving through 3 checkpoints arrived at the holy Mansarovar. Upon arrival at Mansarovar we got our first glimpse of Kailash. I was stunned to be standing in front of this great mountain which is termed as a mystic rock.

Day 10 – Stunning Mansarovar Mansarovar – A lake filled with life. Chirping birds and sea gulls freely glided above the lake and when hungry hunted for fish below them.

It was a serene and quiet atmosphere with a scenic beauty which only the naked eye can capture. Manasarovar is surrounded with mountains and the shore itself is a great place for meditation, with lush green grass and a peaceful environment to support the search for inner peace. The sunrise was stunning with a string of yellow at the tip of the mystic rock, covered by snow. One gets a view of the south face of Kailash from Mansarovar. The South Face is said to receive the maximum snow and the most difficult face to navigate as well.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 11 / 12 – The Mystic Kailash The day started with breakfast and medical checkup. Unusually high blood pressure was a trend during this trip, thus creating a level of anxiety in me and among a lot of my fellow travelers. The altitude and Diamox, the so-called magic tablet for altitude acclimatization, were the culprit they said. So, we took the message in our stride and marched on towards our destination “The Mystic Kailash” A 90 minute drive from Mansarovar to Darchen took us closer to Kailash. The excitement was at its peak, but the peak was still a bit away. In technology terms a bit is a small unit of a byte but here it was unmeasurable.

We reached Darchen and had to go through a process called selecting the porter. Porters are local inhabitants who provide assistance with one’s backpacks and walk the path with you to your final location. The Porters are selected via a lottery system. If you want a porter, names are written in pieces of paper, thrown into a bottle and each one is given a chance to pick a piece.

The name that appears in the chit one picks will be the porter accompanying one with one’s backpack.

After this process of porter selection was done, we started off on our walk. The first gate to be passed is Yamdwar. A small gateway that everyone has to go through as we set on our slow-paced walk to the North Face. After offering a small prayer, the journey started. The valley through which we passed had a stream of water on one side and huge muddy mountain/s (similar to the Grand Canyon) on the other. As we walk through the terrain, one could see monasteries at the top of these mountains.

Pony’s and all-wheel drive vehicles did pass along, used by those who prefer not to walk the 14km to The North Face.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024 West face of Kailash on our right, rose up with a crown of ice, as we walked through. The locals have built a prayer stone covered with prayer flags. As we viewed the peak of Kailash (West Face) we offered a small prayer and marched forward to Dirapuk. After a trek of 5 hours, we reached Dirapuk from where The North Face of Kailash is visible. Our room had “Kailash View”.

Kailash seemed just a couple of km away from where we stayed.

The gigantic peak towered above the rest of the surroundings, thus making a human being seem like a speck of dust. The surrounding mountains were all mud but for Kailash, which is a Black Rock with a blanket of snow just over itself. It is amazing that no other peak had snow, except Kailash. It was a mesmerizing experience, something beyond description and uncapturable via any lens. The naked eye view cannot be beaten by all the click/s that taken through expensive lenses.

On day 11 we trekked up 500 meters closer to Kailash. Had a small mediation session with the sound of Kailash stream flowing on the right, thus setting the right ambience to attain some level of enlightenment if at all any was possible.

Spending some alone time with Kailash was a peaceful experience.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 13 / 14 / 15 / 16 The day started early as we began our return trek from Dirapuk to Darchen. We had 5 hours of trek in front is us after the satisfying time with Kailash. Relishing the time spent there, we slowly began our trek back.

Once we reached Darchen, our long 12 hour ride to Saga by road started. Exhausted and hungry we reached Saga around 2200 hrs. A hot shower is what I was looking forward to. It was refreshing and after a light dinner we retired to bed in preparation for our next long drive to Shigatse.

Day 14 was a 9 hour drive to Shigatse. We reached the hotel around 1800 hrs. First shot was at dinner. Special mention has to be given here to the dinner. We relished the “Vethalkozhumbu” a delicacy from Chennai, India and “Batata Vada” a delicacy from Mumbai, India.

Day 15 was a 6 hour drive to Lhasa. Not much to describe as it was just an evening of chilling out with chili pakodas and masala chai.

On Day 16 we prepared to take the flight to Kathmandu. We thanked, tipped and bade good bye to our friendly Sherpas, who become our best friends at altitudes of 6000 meters. It was a rainy morning and we had to beat the chill as we marched towards the airport entrance.

The excitement of going home, kept all of us in high spirits. We reached Kathmandu around 1300 hrs and were led for lunch straight away.

Excited was I as my return flight to Singapore was just 24 hours away.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

Day 17 – Home sweet home Started with breakfast. Since I had a good 18 hours before boarding my return flight, I decided to get a tattoo done at Thamel. Thamel is an area in Kathmandu frequented by foreigners. With deals galore it is a paradise for shopping addicts.

Did a bit of shopping and also spent 3 hours getting a tattoo done at “Jads Tattoo”.

Left for the airport at 1900 hrs. Reached home around 7 am the next day and was glad to be back with my loved ones after a tough 18 days journey. This journey was an experience that cannot be expressed in words. Made some new friends, met a few hard-working individuals (porters, sherpas and volunteers). It was learning journey of a different dimension which opened up a path to think about life from another perspective.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

/TajaaniDesigns

+65 9180 9137

SHORT STORY PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

SNEHAM ONAMANU (FRIENDSHIP IS ONAM) Jentry Johnson

In the mid-September of 1978, Ramesh boarded the local compartment of the Jayanti Janata Express from Thrissur station after a week-long Onam celebration. In spite of being the president of the Kanakamala Arts and Sports Club, he found no available seat in the fully crowded train. Amidst the swelling crowd and rising discomfort, Ramesh steadied himself with resolve and determination, bracing to carve out a place for himself in the city of dreams. As the train meandered through the damp and arid forests, a cascade of thoughts occupied his mind—his bedridden father, his industrious mother, and his elder sister who had already surpassed the traditional age of marriage. The nineteen-year-old, sporting a thin mustache, was burdened with responsibilities.

He neither harbored complaints nor shirked from his family’s daily needs. Armed with only a pre-degree certificate and a rudimentary grasp of broken Hindi, he managed to secure a menial job at a cotton mill in the slum-ridden, marshy expanse of Sion. Despite the grueling hours and meager wages, Ramesh faced each challenge with an unwavering smile. The oppressive heat and squalid living conditions scarcely fazed him. Amidst his relentless toil, the modest savings he painstakingly amassed each day served as a constant reminder of the promise he made to his friends: "Adutha onnathine nattile vanne adhiche pollik kanam" ("We will reunite for next year's Onam celebration and make it unforgettable").

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

After months of tireless work and steadfast determination, Ramesh a succeeded in saving enough money and securing a two-week leave, pre-approved by his Rajasthani boss. When questioned by his employer about his intention to return home, Ramesh eagerly described the ten-day festival in Kerala, detailing everything from "onna paattu" to "onna thallu," "pulikali" to "onna sadya," in his broken Hindi but with unbridled enthusiasm. With genuine excitement, he even extended an invitation to his boss to visit Kerala and partake in the Onam festivities, though the boss politely declined.

Finally, the much-awaited day had arrived.

Ramesh took a final look at his suitcase and checked the items he was carrying from Bombay to Kerala. The so-called Bombaywala had packed some packets of dry fruits, stainless steel utensils, a Crompton ceiling fan, a shirt piece for his father and uncles, sarees for his mother and elder sisters, all purchased from the Dadar supermarkets. He had also added a bundle of foreign chocolates to his collection. Just as he was about to leave, he heard a knock on his door. It was Mayur Kamble, his fellow mill worker. Both of them worked together at the same mill.

The boss was reluctant to grant him leave since Ramesh and had already taken leave, and having two workers absent could affect the company’s production. Mayur needed to go to Kolhapur to see his critically ill mother. The boss finally agreed to grant Mayur leave on the condition that he would be able to convince Ramesh to cancel his leave and resume his duties. Ramesh didn’t know what to say; his excitement diminished into sadness. At the same time, he felt compassion for Mayur’s helpless situation.

The next day, Ramesh walked out of the Kerala Transport Service hub after sending his Onam gifts to his family. He swiftly walked to the Matunga bus stop and boarded the BEST bus.

Amidst the hustling noise and traffic, Ramesh silently imagined the Onam celebrations in his village back in Kerala. He smiled and realized a truth: a true Malayalee is someone who never leaves a fellow being in helplessness; he will always act for them in their time of need.

After a forty-minute journey, the bus reached the gates of his mill. With a newfound smile and determination, he walked to the gate, chanting the words of his friends. "Adutha onnathine nattile vanne adhiche pollikkanam" ("We will Mayur was facing an emergency. His mother reunite for next year's Onam celebration and was seriously ill, and he needed to urgently leave make it unforgettable"). for his native place to see her.

SHORT STORY PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

CLAY SCULPTURES Dr. Premraj K K He lit the small pyre and a cigarette. The first smoke mingled with the smoke of the pyre.

Cigar is the norm. oh Yes. we can get cigars and beedi too.

Yellow and red light filled the yard. His shadow grew as large as the house in that light.

The pile was full of baby sculptures. Seen amid the golden flame, human figures. Eyes and claws can be seen. They will doubt whether they are smiling. They are getting a new life.. Baked clay sculptures are always very strong. He let out a puff of smoke and said "You must be strong before you see the outside world, this fire will give you strength.. or else others will destroy you."

He looked inside the house and called.

"Dear daughter Hita...Hurry up Hita.."

He put his head towards the fire and looked... . .

He backed away when he got smoke in his eyes..

"Hita Dear, when the fire burns, the embers burn.. hurry up.. these figures are saying that they want to talk to you..."

His daughter came running.. with her father, leaning on her father.. She raised her hands and showed happiness..

She asked, like a dialogue in a drama.. “Oh sculptures.. are you fine.. come all of you and join with me, Let’s build a new world..”

She looked at fire and started counting the number of sculptors.

He laughed.. very loudly.. was it a laugh! The flames flickered…..

Hita .. a child of eighty-nine years, ran around the fire. He ran after her.

Even when his daughter stopped running, he kept running. .. The circle of that race became bigger and hit the boundary wall. ..

When the fire was extinguished, he came to his daughter.. She had fallen asleep where she was sitting.

He took her inside the house. Her mother sleeps unaware of this. As his daughter lay close to her mother, her mother moved to the side of the bed and give her space to lay down.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

The next morning, before the sunlight hit branches of Mango tree, he got up and stood in front of the pile, looked around. Then he blow into the bundle pile. The ash flew away. Taking black tea in one hand and sculptures in the other hand, he blew into it Look at the sculptures. Everything is looks fine.

He prided himself on his sculpture making.

Some of the sculptures are green, some are saffron, some are white. Some sculptures will have multiple colours, like dress will have one colour, skin will another, over coat another etc.

She didn't ask for anyone's opinion.. Everything was on her own accord.

Hitha asked, "Dad, how do you make so many Sculptures of about the same size.. all about half sculptures? One is not similar to another one…” feet tall. It cannot say that all are like human He laughed. He thought for a moment how to beings. explain to his daughter.

He smiled and said, “You all have names, listen.. "My hands sculpt the shapes that come to me, That will be told by my daughter. now you are all each one that comes to my mind... My dear takes just sculptures.. after you are named, you will care of it all by giving it life... You bring it all only be called by name.” together... Know this much now.

He took them all and placed them in the verandah. In a row..

"Hita.. please wake up.. your friends are standing here.. " Daughter came..

She asked "Daddy, are there no animals and birds.."

She didn't understand anything. She looked at her father and showed wicked face….

“Have you showered? Call mom and tell her...”

He went inside the house. Entered the kitchen and called..

"Hey wife.. are you making breakfast or not should I make it..?"

He said: "We made all those before...isn’t it? " She nodded and agreed.

He made breakfast himself and put it on the table.

“Honey, you and mother come to have breakfast” he said and went outside.

She named everyone.. those names only she knows.. only she can tell. She told me each one's name several times.. brand new names!!!

The light wind of that morning blew away the ash from yesterday's fire.. A few small pieces of She placed them on the wall one by one. wood remained.

She herself brought a big box.. it was full of paints..

He threw his shoulder bag around his neck and Mother called from inside.. “Dear Hita..Do you hurried away. He flipped his long hair back and brush your teeth now..Then only I will give let it fly in the wind. The cigarette smoke drifted tea..” back and melted into the breeze.

She ignored it and took out the paints.

Picking up each of the sculptures, she began to paint them. Very carefully, no drop should spill off on dress. She got lots of brushes in the paint bod, small to large.

Then Hita ate breakfast at home and continued playing with sculptures. A few are taught kitchen work, taught how to perform puja. How the choir sings in the church.. for them she

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

recites hymns and sings church songs.. rings the bells. Few idols are placed on their knees..

Salah is recited.. Lamps are lit, Salah is recited..

Lamps are lit, aroma sticks are lit..

Suddenly it happened, the can of acrylic paint fell from his hand, and the can came open and the paint spilled out. It was a red in colour, dark red. The red of the setting sun.

Everything was done by them

He threw away everything in his hand and ran out. The shop keeper did not say anything.

Because he is familiar person.

Female statues serve food. All the dishes are placed there. She is serving separate food for vegetarians and also for meat eaters. There are different meats like goats, buffaloes, fish and pigs are served.

When she serves it with sculptors, she asks if we want the next one or this one.

After that she gives food to those who have served food.

Then everyone is told to study. They are seated in different places and given books.

Hita who went to the house to take the note book was scared.. The statues are all became monstrous..

Some statues in green robes are running behind her.... some of them are standing at the door of the house with swords.. shouting. “kill her” Those dressed in saffron are watching everything.. without saying a word.. some are standing with their heads down. Some pray.

Some, shirtless, stand dumbfounded, some The idols were given books to study according to laugh. But some speak something.. in a language their age. For children’s their favourite books that neither the hearers nor they or anyone else given. She tears out pages from her textbooks understands. Hita ran inside the house in fear. and gives them to everyone. The names of the Screamed for help. Still they were running after books were written on the paper, all the same her, with deadly weapons. books from father's bookcase. It also has sculptures that love literature.

When he ran home, he saw his daughter's clothes being torn off a sculpture. He heard And the Ramayana. Bhagwat Gita, Bible and noises from the house.. Some sculptures are Quran, all kinds of books. You can also see some standing idle in the verandah of the house. They screenplays. When one notebook was finished, were whispering to each other. she went inside to get the next notebook.

He called out and said, “Sculptures, leave my Then he was choosing paints at a paint shop. daughter.. “Just leave.. she has done nothing..”

He usually prepares the canvas himself. There are all kinds of materials in the house. Cutting Then a sculpture said, “You made us, but she.. tools, nails and glue etc. So he can make it in any yes she named us all. She taught us. That's what size he likes. That is why his pictures will last for she did wrong. She won't be left alone.” a long time. He makes pictures for himself .. then He said: “Didn't she feed you.. didn't she love if some people are interested in buying then he you.. leave her alone.” will sell. There is a shop in the city where they The sculptures shouted: “No, she will not be occasionally buy his paintings. Their price is left...she is the cause of everything.” different, very low price.. but they buy eight or He cried again and again and fell on the floor. .. ten pictures a month. Various sizes. He doesn't Still they shouted. sign any of it, that's a fact.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024 Some of them mutilated her.. Her blood flowed down the steps of the house..

He got up and took the ‘thinner’ that was used to add to the paint from outside the house... and poured it on the verandah of the house.

He took a cigarette from pocket.. He lit the cigarette.. and thrown in to the ‘thinner.’

The whole house caught fire.. he burst out laughing.. he called out.. “My dear.. I can do only this.... with you, let those monsters whom you raised go too.. I am coming.. with you.. I am the cause of this...”

He ran into the burning house.. still with the cigarette on his lips.

കവിത PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഗീതു fb.com/geethu.jijesh

പൂമരപ്പൂക്കൾക്ക് പൂക്കാലം വരവായി മാവേലി പൂക്കൾക്ക് ആർപ്പോവിളി... പുത്തൻ കോടിയിൽ പുതു ഓണത്തിന് മുത്തശ്ശി ചൊല്ലിയ ആർപ്പോവിളി... മോഹപ്പടം വിളമ്പിയും ചിങ്ങം വന്നേ ആർപ്പുവിളി..... ആർപ്പോവിളി...... ആരവങ്ങൾ മുഴുകി പുതുകാലത്തിൻ പുതുവോണത്തിൻനാർ-പ്പോവിളി..... പുതുമയിൽ പുതുവഞ്ചി കളികൾ എല്ലാം കാഴ്ചയിൽ ചാലിച്ചയാർപ്പോവിളി....... ഓണത്തിന് സ്വയം ചോദിക്കാതെ കണ്ണടച്ചു കാണുന്ന ഒരു ഓണക്കാലത്തിന്നാർപ്പോവിളി..... പഴമയുടെ രുചിയിൽ പുതുമയിലെ ഓണത്തിനെ വാർത്തെടുത്തൊരു ഓണക്കാലം ഒത്തുചേർന്നോർരാർപ്പോവിളി........ പഴമയിലെ ഓണത്തിനേറെയേറെയാർപ്പോവിളി. മധുരമാം ആർപ്പുവിളി , ആർപ്പോവിളി....... ഓർമ്മയിലെ പൊന്നോണത്തിന് ഇന്നേറെമധുരം എൻ കൂട്ടരേ.... ആർപ്പോ.. ..ഇർറോ.. ഇർറോ….

ARTICLE ഫീച്ചർ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഓണമെത്തി.... ഒപ്പം നിട്ടൂരിന്റെ നാട്ടുവഴികളിൽ മണികുലുക്കി ഓണേശ്വരനായി അഖിലേഷ് മാഷും ..... അനഘ

ഓണത്തിന്റെ വരവറിയിച്ച് മലബാറിന്റെ നാട്ടുവഴികളിലൂടെ മണികുലുക്കി എത്തുന്ന ഓണപൊട്ടന്മാർ കോഴിക്കോടൻ ഗ്രാമവീഥികളിലെ ഒരു നിറകാഴ്ചയാണ്. ഓണപ്പൊട്ടൻ അഥവാ ഓണേശ്വരൻ ഇവർ ചായംതേച്ച് വേഷമണിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആരോടും ഉരിയാടാറില്ല, അതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ഓണപ്പൊട്ടൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഓണത്തിന്റെ വരവറിയിച്ച് മലബാറിന്റെ നാട്ടുവഴികളിലൂടെ മണികുലുക്കി എത്തുന്ന ഓണപൊട്ടന്മാർ കോഴിക്കോടൻ ഗ്രാമവീഥികളിലെ ഒരു നിറകാഴ്ചയാണ്. ഓണപ്പൊട്ടൻ അഥവാ ഓണേശ്വരൻ ഇവർ ചായംതേച്ച് വേഷമണിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആരോടും ഉരിയാടാറില്ല, അതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ഓണപ്പൊട്ടൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. മുഖത്ത് ചായം തേച്ച് കുരുത്തോല കുട ചൂടി കൈതനാരുകൊണ്ട് മുടിവെച്ച് ആടയാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞാണ് ഓണപൊട്ടന്മാർ എത്താറുള്ളത്. അത്തം മുതൽ തിരുവോണംവരെ കൃത്യമായ വ്രതാനുഷ്ടാനങ്ങളോടെ ഇപ്പഴും ഈ കലാരൂപത്തെയും അതിന്റെ പാരമ്പര്യത്തെയും പരിശുദ്ധിയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരുനാടും നാട്ടുകാരും ഇന്നും മലബാറിലുണ്ട്. കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ കുറ്റ്യാടി താലൂക്കിലെ നിട്ടൂർ ഗ്രാമത്തിലാണ് ഇന്നും ഈ അനുഷ്ടാനങ്ങൾ മുടങ്ങാതെ തുടരുന്നത്. ഓരോ വര്‍ഷവും ഓണമാകുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഓണപ്പൊട്ടനായി വീടുകളിലെത്തുന്നയാളാണ് നിട്ടൂർ ഗ്രാമത്തി നടുപൊയിൽ യുപി സ്‌കൂളിലെ

അദ്ധ്യാപകനായ അഖിലേഷ്. ഒരു തെയ്യം കലാകാരന്‍ കൂടിയായ അഖിലേഷ് പ്രവാസി എക്സ്‌പ്രസിനോട് സംസാരിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ അന്യം നിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനുഷ്ഠാന പാരമ്പര്യ നാടൻ കലാരൂപങ്ങളാണ് നമ്മുടെ ഈ കടത്തനാട് പ്രദേശത്ത് അതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തോട് കൂടി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഇതിൽ നമ്മൾ കർക്കിടക മാസം ആകുമ്പോഴേക്കും വേടൻപാട്ടും കർക്കിടകം 14 ആകുമ്പോഴേക്കും കാലൻപാട്ടും കർക്കിടകം 30 ആകുന്ന സമയത്ത് ശീപോതിപ്പാട്ട് എന്നിങ്ങനെ പല നാടൻ കലാരൂപങ്ങളും അനുഷ്ടിച്ചതിന്ശേഷം അതിനു ശേഷം ഓണത്തെ വരവേറ്റുകൊണ്ട് ഉത്രാടം തിരുവോണം ദിനങ്ങളിൽ ഓണേശ്വരൻ അല്ലെങ്കിൽ ഓണപ്പൊട്ടൻ എന്ന കലാരൂപം കെട്ടിയാടുന്ന. ആളുകളുമായി സംസാരിക്കാതെ ആംഗ്യഭാഷയിൽ ആശയ വിനിമയം നടത്തി വീടുകളിൽ കയറി ഇറങ്ങുന്ന പ്രധാന പെട്ട ഒരു ചടങ്ങാണ് ഓണേശ്വരൻ. പൂർവികർ എത്ര പ്രാധാന്യത്തോട് കൂടിയാണോ ഈ ആചാരം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത് അതേ പ്രാധാന്യത്തോട് കൂടിയാണ് ഞാനും എന്റെ ഒപ്പമുള്ളവരും ഈ ആചാരം അനുഷ്ടിച്ചു പോരുന്നത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പന്തീരടി തറവാട്ടിലേക്ക് ഓണപൊട്ടന്മാർ പന്തീരടി തറവാട്ടിലേക്കാണ് ഓണപൊട്ടന്മാർ ആദ്യം എത്തുക. അതിനു പിന്നിലൊരു കഥയുണ്ട്. മുൻകാലങ്ങളിൽ ദൂരെ ദിക്കായ വടയോത്ത് ദേശത്തു നിന്നായിരുന്നു ഓണപൊട്ടന്മാർ എത്താറുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരുപാട് വൈകിയേ ഇവർ പന്തീരടി തറവാട്ടിൽ എത്തൂ. ‘എന്താണിതിനൊരു പരിഹാരം’ തറവാട്ട് കാരണവർ തലപുകഞ്ഞാലോചിച്ചു. അങ്ങനെ തെയ്യം െകട്ടുന്നവരെ തറവാടിനടുത്ത് താമസിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനമായി. മലയ സമുദായക്കാർക്ക് തറവാടിന്റെ ഭാഗമായുള്ള *വെള്ളോലിപ്പ് എന്ന സ്ഥലം നൽകി അവിടെ താമസിപ്പിച്ചു. ഒപ്പം കാരണവർ മലയ മൂപ്പനുമായി ഒരു വ്യവസ്ഥയും വച്ചു, ‘ഓണപൊട്ടന്മാർ ആദ്യം പന്തീരടി തറവാട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷമെ മറ്റ്‌സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു പോകാൻ പാടുള്ളൂ’. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും വ്രതനിഷ്‌ഠയോടു കൂടി ആ വ്യവസ്ഥ അവര്‍ പാലിച്ചു പോരുന്നു. തിരുവോണദിവസം വെള്ളോലിപ്പിൽ നിന്നു പുലർച്ചെ ഇറങ്ങുന്ന ഓണപൊട്ടന്മാർ പന്തീരടി തറവാട്ടിൽ എത്തി, കാരണവരിൽ നിന്നു കോടിയും ദക്ഷിണയും വാങ്ങി ദേശദേവനായ നിട്ടൂരപ്പനെയും വണങ്ങി വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്കു പിരിയുന്നു. ജാതിമത ഭേദമെന്യേ എല്ലാ വീട്ടിലും കയറിയിറങ്ങും. ഞാൻ അടക്കമുള്ള ഓണപ്പൊട്ടന്റെ വേഷം കെട്ടുന്ന ആൾ അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെ വ്രതം അനുഷ്‌ഠിക്കണം. വേഷം കെട്ടുന്നതിൻ്റെ തലേദിവസം ഒരു നേരം മാത്രമെ അരിയാഹാരം കഴിക്കൂ. പുലർച്ചെ രണ്ടു മണിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ചു മുഖത്ത് മഞ്ഞ തേപ്പു തുടങ്ങും. വിളക്കിൻ തിരി കത്തിച്ചെടുത്തുണ്ടാക്കുന്ന കൺമഷിയാണ് നിറച്ചാർത്തിനെടുക്കുന്നത്. ഏതെല്ലാം ദിവസങ്ങള്‍, എന്തൊക്കെ വ്രതാനുഷ്ടാനങ്ങൾ ചിങ്ങമാസത്തിലെ അത്തം നാളില്‍ ഓണക്കാലം

പിറന്നുകഴിഞ്ഞ് ഒമ്പതാം നാളായ ഉത്രാടത്തിന്റെ അന്നും പത്താം നാളായ തിരുവോണദിനത്തിലുമാണ് ഓണപ്പൊട്ടന്‍ വീടുകളിലേക്ക് എത്തുക. വേഷം അണിഞ്ഞ് കിരീടം വച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ സംസാരിക്കാന്‍ പാടില്ല. ചമയത്തിനു ശേഷം ഓണപ്പൊട്ടൻ ആദ്യം പോകുന്നത് കുടുംബക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ്. ദൈവത്തെ വണങ്ങി പൂജാരി നൽകുന്ന ദക്ഷിണയും കോടിവസ്ത്രവും വാങ്ങും. പരമാവധി വീടുകള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ച് വൈകീട്ടോടെയേ ഓണപ്പൊട്ടൻ തിരികെയെത്തുള്ളു. വേഷം അഴിച്ച ശേഷം മാത്രമേ ഓണപ്പൊട്ടൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കാറുള്ളൂ. അത്തം മുതൽ തുടങ്ങുന്ന വ്രതം മത്സ്യ മാംസാദികളൊക്കെത്തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് കൃത്യമായ അർപ്പണ ബോധത്തോടെയാണ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്. ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന നേരത്താണ് ഓണപ്പൊട്ടന്റെ ആടയാഭരണങ്ങൾ പുതുക്കിയുണ്ടാക്കുന്നത്ത്. ഒപ്പം ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണമാണ്. ഉത്രാടത്തിനു വേഷം കെട്ടിയാൽ പിന്നെ തിരുവോണ ദിവസമാണ് അന്നാഹാരം കഴിക്കുന്നതെന്നതും വ്രതത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. ഓണപ്പൊട്ടനാകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ ആഭരങ്ങൾ ഓണപ്പൊട്ടനായി ഒരുങ്ങുന്നതിന് പ്രത്യേക വേഷവും ചായവുമെല്ലാം വേണം. ഇതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ ഒരുമാസം മുമ്പേ തന്നെ തുടങ്ങും. മത്സ്യവും മാംസവുമെല്ലാം ഒഴിവാക്കുന്നത് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ചിട്ടകൾ പാലിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വ്രതത്തിന് ശേഷമാണ് ഓണപ്പൊട്ടനാകുക. ചുവപ്പ്, കാണി, മല്ല് മുണ്ട്, ചാമരം, തണ്ട, ചീപ്പ്, കാക്കുട എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് സാധനങ്ങള്‍ വേണം ഓണപ്പൊട്ടന്. ഇതില്‍ ചിലത് മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ചത് തന്നെ പുതുയെടുക്കും. ചിലത് പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കേണ്ടിവരും.

21 പാളികൾ അടങ്ങിയ തലപ്പാളിയാണ് ഓണേശ്വരൻ അണിയുന്നയാൾ ഏറ്റവും ആദ്യം അണിയുന്നത്. 21 പാളികൾ എന്നാൽ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ഗുരുക്കൻമാരാണ് , ഈ ഗുരുക്കന്മാരെ വന്ദിച്ചതിനു ശേഷം മാത്രമേ ഇത് അണിയാറുള്ളു.ഇത് അഴിച്ചുമാറ്റുമ്പോഴും വന്ദിക്കണം.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

പിന്നെയുള്ളതാണ് വെള്ളിപോള തലപാളിയുടെ തൊട്ട് താഴെ കെട്ടുന്ന ആഭരണമാണ് വെള്ളിപോള ഇത് തെയ്യത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ആഭരണമാണ്. പിന്നെയുള്ളത് ചൂടകം ഇതും തെയ്യത്തിനും ഉപയോഗിക്കും. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊന്നാണ് തിരുമുടി. തെച്ചി പൂവാണ് തിരുമുടിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. തിരുമുടിയുടെ മുകളിലുള്ളതാണ് കുടുംബി ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ മുരിക്കാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരോപ്പ എന്ന നാരും കുടുംബിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പിന്നെയുള്ളത് വളകളാണ് തകിട ഒട്ടിച്ച് കൊത്തുപണികൾ ചെയ്തും ചക്കയുടെ പശയും ഉപയോഗിച്ചുമാണ് വളകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. പിന്നെ ഉറുകുമ്പൊടി, കൊമ്പൻ ഒറ്റനാക്ക് ,കച്ചിങ്കര, തണ്ടകൾ ഇവയെല്ലാമാണ് ഓണേശ്വരന്റെ വേഷവിധാനത്തിനു പ്രധാനമായും വേണ്ടവ. ചുവപ്പ്, കാണി, മല്ല് മുണ്ട്, ചാമരം, തണ്ട, ചീപ്പ്, കാക്കുട എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് സാധനങ്ങള്‍ വേണം ഓണപ്പൊട്ടന്. ഇതില്‍ ചിലത് മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ചത് തന്നെ പുതുക്കിയെടുക്കും. ചിലത് പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കേണ്ടിവരും.

ഓരോ വര്‍ഷവും വേഷമണിയാന്‍ വാഴപ്പോളകൊണ്ടാണ് ചാമരവും താടിയുമുണ്ടാക്കുക. പനയോല കൊണ്ടാണ് കാക്കുട. നൂലുപയോഗിച്ച് തണ്ടയും ഉണ്ടാക്കും. ചായില്യം, മഞ്ഞള്‍, അരിച്ചാന്ത് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് മുഖത്തും ദേഹത്തും ചായമിടുക. കാക്കുട കുരുത്തോല കൊണ്ട് നന്നായി അലങ്കരിക്കും. ചാമരം തലയില്‍ വെച്ച് കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഓണപ്പൊട്ടന്‍ സംസാരിക്കില്ല. അത് അഴിച്ചാല്‍ മാത്രമേ പിന്നെ എന്തെങ്കിലും മിണ്ടാന്‍ പാടുള്ളൂ. അഖിലേഷിനെ കുറിച്ച് നിട്ടൂർ ഗ്രാമത്തി നടുപൊയിൽ യുപി സ്‌കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകനായ ഞാൻ കക്കട്ടിലെ നിട്ടൂരിലെ പുതിയ മഠത്തിൽ പരേതനായ ആണ്ടി പണിക്കരുടെയും ഉഷയുടേയും മൂത്തമകനായി ജനിച്ചു. ഇപ്പോൾ അമ്മയും ഭാര്യയും രണ്ടുപെൺമക്കളും, അനുജനു മടങ്ങുന്ന കൊച്ചു കുടുംബം. അദ്ധ്യാപനത്തോടൊപ്പം തെയ്യം എന്ന കലാരൂപത്തെ കൂടെ ജനകീയമാക്കുന്നു. പഠനകാലത്തുതന്നെ തെക്കൻ കേരളത്തിലെ മുഴുവൻ തെയ്യത്തിന്റെയും ബ്രാൻഡ് അംബാസിഡറായിരുന്നു. രാജ്യത്തിൻറെ തന്നെ നാല്പതോളം വേദികളിൽ തെയ്യം അവതരിപ്പിച്ചു.ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ തെയ്യം കെട്ടാനും ചെണ്ട കൊട്ടാനുമൊക്കെ പോകാറുണ്ട്.

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

കൊറോണയോര്‍മ്മകള്‍ സിയാദ് കേളോത്ത്

സുബ്ഹി നിസ്ക്കാരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒന്നുകൂടി ചെറുതായി മയക്കം വരുന്നുണ്ട്. റൂംബോയി വിളിക്കുമെന്ന ഉറപ്പില്‍ ഒന്നും കൂടി ചെറുതായി കണ്ണടച്ചത് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് വാതിലില്‍ ആഞ്ഞുള്ള മുട്ടും ഭയ്യാ എന്നുള്ള വിളിയും കേട്ടാണ് ഞെട്ടി എണീറ്റത്. പെട്ടെന്ന് മനസ്സ് ഏതോ അശുഭമായ ഓര്‍മ്മയിലേക്കോടി മറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ കൊറോണക്കാലത്തിനു ശേഷം മനസ്സിനേറ്റ ക്ഷതം ഇന്നും വിട്ടൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഹോട്ടല്‍ മുറികളെ വല്ലാതെ വെറുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഓര്‍മ്മകള്‍ വീണ്ടും ആ നശിച്ച കാലത്തിലേക്ക്. അന്നും ഇതേപോലെയുള്ള ഭയ്യാ ഭയ്യാ എന്ന അലര്‍ച്ച കേട്ടാണ് കട്ടിലില്‍ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റത്. രാത്രി നാട്ടിലേക്ക് പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് വൈകിയാണ് കിടന്നത്. വാതില്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ ഒരു പടയുണ്ട് റൂമിനു വെളിയില്‍. പി.പി കിറ്റൊക്കെ ധരിച്ച് എന്തൊക്കെയോ മെഷീന്‍സുമായി. "നിങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന് റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് കോറന്‍റൈന്‍ സെന്‍ററിലേക്ക് പോകണം. പെട്ടെന്ന് പുറത്തിറങ്ങണം. റൂം ഡിസിന്‍ഫക്ഷന്‍ ചെയ്യണം." ആ ഹോട്ടല്‍ മാനേജര്‍ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിലാണെല്ലാം പറഞ്ഞത്. ഏതോ അഗാധമായ കയത്തില്‍ അകപ്പെട്ടുപോലെ ഒരു മരവിപ്പ് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ആ അവസ്ഥ മാനേജര്‍ക്ക് മനസ്സിലായെന്നു തോന്നുന്നു. "നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്‍റെ കോവിഡ് റിസല്‍ട്ട് വന്നു. വൈഫും കുട്ടിയും പോസിറ്റീവ് ആണ്. ഇവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ക്വാറന്‍റൈന്‍ സെന്‍ററിലേക്ക് പോണം"

എല്ലാം പെട്ടെന്ന് തീര്‍ത്തു, ബില്ലും അടച്ചു. ആംബുലന്‍സില്‍ ഒരു മലയടിവാരത്തിലുള്ള ക്വാറന്‍റൈന്‍ സെന്‍ററിലേക്കാ. ഒരു 2 ബെഡ്റൂം ഫ്ളാറ്റ് എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും സമയത്തു ഭക്ഷണം, നാലുനേരം ഡോക്ടര്‍വന്നു ചെക്കുചെയ്യും. 3 ദിവസം പോയതറിഞ്ഞില്ല. എല്ലാം നന്നായി പോകുന്നു. പത്താം ദിവസം തിരിച്ചുപോരാമെന്നുള്ള ഉറപ്പില്‍ ദിവസങ്ങള്‍ എണ്ണിയെണ്ണി വിട്ടു. പക്ഷെ നാലാം ദിവസമായപ്പോള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ കീഴ്മേല്‍ മറിഞ്ഞു. ഭാര്യക്കു ശ്വസിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ട്. "ആശുപത്രിയിലേക്കു മാറ്റണം. പെട്ടെന്ന് റെഡിയാകണം." നഴ്സ് വന്നു പറഞ്ഞുപോയി. എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് റെഡിയായി, പാക്കിംഗ് കഴിഞ്ഞു. നഴ്സും ഒരു പയ്യനും റൂമില്‍ വന്നു. എല്ലാവരും റൂമിനു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആ സത്യം അറിയുന്നത്. ഭാര്യയെ മാത്രേ കൊണ്ടുപോകാനുള്ളൂ. എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധരായി. പക്ഷെ അവളെന്നത്തേയും പോലെ നിര്‍ന്നിമേഷയായി വീല്‍ ചെയറില്‍ ഇരുന്നു കൊണ്ട് എന്നെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഈ കാലവും കഴിഞ്ഞുപോകും. ഞാന്‍ പോയി വരാം. പിന്നെ ആറു ദിവസങ്ങള്‍ ഒരു തരം ശൂന്യതയും നിര്‍വ്വികാരതയുമായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിലെ വിവരങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ അപ്പപ്പോള്‍ അറിയിക്കുന്നുണ്ട്. എട്ടാം ദിവസമായപ്പോഴേക്കും അവളെ വിളിക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്. അവളുടെ സ്വരം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചുപോയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചുദിവസം അവള്‍ കടന്നുപോയത് ആ വൈറസിന്‍റെ സംഹാരതാണ്ഡവത്തിലൂടെ ആയിരുന്നു. അതവളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ വല്ലാതെ ഉലച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ അവള്‍ക്ക് പിടികൊടുക്കാത്ത തന്നിഷ്ടക്കാരനായി ശ്വാസകോശം മാറിയിരുന്നു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ന്യൂമോണിയ എത്രത്തോളം ഭീകരമാകുമെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്. പത്താം ദിവസം ക്വാറന്‍റൈന്‍ കഴിഞ്ഞു അവളുടെ ഹോസ്പിറ്റലിനടുത്തുള്ള ഒരു റൂം സംഘടിപ്പിച്ചു അങ്ങോട്ടു മാറി. സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെ എന്നും ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോയി ഭക്ഷണം കൊടുക്കും. കാണാന്‍ പറ്റില്ല. പിന്നെയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ഡോക്ടറില്‍ നിന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു അവള്‍ കടന്നുപോയ ഭീകരദിവസങ്ങളെ പറ്റി. മാനസികമായി അവള്‍ക്കു ശക്തി കൊടുക്കണം - ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ ഡിസ്കണക്ടു ചെയ്തു. അവളെ കാണാതെ ആ രോഗത്തിന്‍റെ ഭീകരതയറിഞ്ഞു പാതി മരിച്ച മനസ്സുമായി എന്നെകൊണ്ടാവുന്ന തരത്തില്‍ അവളെ ബൂസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. നെഗറ്റീവ് റിസല്‍ട്ട് കിട്ടാതെ അവള്‍ക്കവിടെ നിന്നും പുറത്തുവരാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന സത്യവുമായി അവള്‍ പൊരുത്തപ്പെട്ടപോലെ തോന്നി. സുഹൃത്തുക്കള്‍ തരുന്ന സൗകര്യം മാത്രമായിരുന്നു കൂട്ടിനുള്ളത്. നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൂടപ്പിറപ്പാകുന്നതിന്‍റെ സുഖം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ ദിവസങ്ങള്‍. എല്ലാ രണ്ടുദിവസം കൂടുമ്പോഴും കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യും. ഇതിപ്പോള്‍ 12 ദിവസമായി അവള്‍ ഹോസ്പിറ്റലില്‍. 4 ടെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞു. പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് പുലര്‍ച്ചെ 2 മണിക്കു ഹെല്‍ത്ത് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റ് അയക്കുന്ന എസ്.എം.എസ് വരെയേ ആയുസുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. ഉറക്കമില്ലാത്ത ദിനങ്ങള്‍ പതിനാലാമത്തെ ദിവസം അഞ്ചാമത്തെ ടെസ്റ്റും പോസിറ്റീവ് തന്നെ. പക്ഷെ പതിനാറാമത്തെ ദിവസം ദൈവത്തിനു മതിയായിട്ടോ അതോ എല്ലാവരുടെയും പ്രാര്‍ത്ഥന കൊണ്ടോ 2 മണിക്ക് മെസ്സേജ് വന്നു. എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് ചിറക് മുളച്ചപോലെ. റിസല്‍ട്ട് നെഗറ്റീവ്. രാവിലെ ഡിസ്ചാര്‍ജ് ചെയ്യും. സമയസൂചിയെ അത്രക്കും വെറുത്ത സമയം. രാവിലെയാകാന്‍ അക്ഷമനായുള്ള പരക്കം പാച്ചില്‍

അതുനിന്നത് അവളെയും വീല്‍ചെയറില്‍ തള്ളിവരുന്ന നഴ്സിനെ കണ്ടപ്പോഴാണ്. ഒറ്റയ്ക്ക് എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ കൂടി പറ്റാത്ത രീതിയില്‍ ആ വൈറസ് അവളെ കാര്‍ന്നു തിന്നിരുന്നു. ഒന്നു നല്ലപോലെ എഴുന്നേറ്റു നില്‍ക്കാന്‍ ഒരാഴ്ചയെങ്കിലും കഴിയുമെന്നാണ് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മനസ്സ് പൂര്‍വ്വസ്ഥിതിയില്‍ എത്തിയിരുന്നു. ഭക്ഷണം ആര്‍ത്തിയോടെ കഴിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ ഒരുതരം ഭീതിയാണ്. പക്ഷെ ആ 7 ദിവസം കൊണ്ട് അവള്‍ ശരീരത്തെ കുറച്ച് നടക്കാന്‍ പററുന്ന രീതിയില്‍ പാകപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. നമുക്ക് ടെസ്റ്റിനു പോകണ്ടേ‫ٹ‬എണീക്കൂ‫ٹ‬- അവളെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി. പിറ്റെദിവസം റിസല്‍ട്ടു വരുന്നതുവരെ ഒരു മരവിപ്പായിരുന്നു. പേടിച്ചുകൊണ്ടാണ് എസ്.എം.എസ് തുറന്നത്. 3 പേരും നെഗറ്റീവ് ദൈവത്തിനു സ്തുതി. സുഹൃത്തിന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ എത്തും വരെ ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഹോട്ടല്‍മുറികളെ ഭയമായതുകൊണ്ടാണ് അവള്‍ ഡിസചാര്‍ജ്ജ് ആയപ്പോള്‍ സുഹൃത്തിന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയത്. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവന്‍ ആ സത്യം പറഞ്ഞു. ഇവള്‍ രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല എന്ന്. അവളെ ഒന്നുകൂടി ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു. ആ രാജ്യത്തോട് വിടപറയുമ്പോള്‍ സന്തോഷമാണോ ദു:ഖമാണോ മനസ്സിലെന്നറിയില്ല. ഇപ്പോഴും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും വാര്‍ത്തകള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഒരു മരവിപ്പാണ്. ആ ദിവസം മുഴുവന്‍ നശിപ്പിക്കാന്‍ പ്രാപ്തിയുളള ഒരു മരവിപ്പ്. 'ഭയ്യാ ഭയ്യാ' - വീണ്ടും അതേ വിളിയും. ഇപ്പോ വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നതിന്‍റെ തീവ്രത ഒന്നുകൂടെ കൂടിയിട്ടുണ്ട്. ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് വാച്ചില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ 9 മണി. 10.30നാണ് ഫ്ളൈറ്റ്. പെട്ടെന്നു റെഡിയായി മുറി വിട്ടിറങ്ങുമ്പോള്‍ ആ റൂംബോയിയും പിന്നാലെ വന്നു. "എന്താണ് സര്‍ ഒരു മ്ലാനത" അവന്‍ വല്ല തെറ്റും ചെയ്തോ എന്നുള്ള ഭാവം. ഒരു ചിരിവരുത്തി അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ച് നേരെ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക്.

ചെറുകഥ PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഓർമ്മകളിൽ എന്നും തെസി കിനാശ്ശേരി

ഒരുപാട് കാലത്തെ പരിശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍ രഘുവിന് ആഗ്രഹിച്ച ഇടത്തേക്ക് തന്നെ ജോലി ശരിയായിട്ടുണ്ട്. മീര അത് സുഹൃത്തിനോട് പങ്കുവെക്കുമ്പോള്‍ വളരെയധികം സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു. ഒരുപാട് കാലം എന്നു പറഞ്ഞത്, പ്രളയവും അതു കഴിഞ്ഞു വന്ന കൊറോണയും ആണ്. ജീവിതത്തെ ആകെ തകിടം മറിച്ചു. രണ്ട് ദുരന്തങ്ങള്‍. മീരയുടെ ചെറിയ വേതനം കൊണ്ടു മാത്രം മുന്നോട്ടു പോകുന്ന മൂന്നു ജീവനുകള്‍. നന്ദൂട്ടിയും മീരയും രഘുവും അതാണ് ആ മൂന്നു പേര്‍. വളരെയധികം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ദുരന്തങ്ങള്‍ ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായ്. പ്രളയകാലത്ത് ആയിരുന്നു രഘു ജോലിയില്‍ നിന്ന് പുറത്തായി നാട്ടില്‍ എത്തിയത്. മറ്റൊരു ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്, അന്നുതൊട്ട്. എന്തുകൊണ്ടോ ഒന്നും രഘുവിന് ശരിയായില്ല. മീരയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളും വഴിപാടുകളും മുറയ്ക്ക് നടന്നുവെങ്കിലും അവരുടെ ജീവിതം എങ്ങും എത്താതെ വഴിമുട്ടി നിന്നു. ആ ഇടയ്ക്ക് മീര ഒരു ട്യൂഷന്‍ സെന്‍ററില്‍ ജോലി നേടുകയും, വീട്ടില്‍ വെച്ച് ട്യൂഷന്‍ എടുത്തും ചെറിയ രീതിയില്‍ സമ്പാദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട് വന്ന കൊറോണക്കാലം അവര്‍ക്ക് ശരിക്കും മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള യാത്രയില്‍ വലിയ തടസ്സമായി. നമ്മുടെ ലോക്ഡൗണും നാടാകെ ഭീതിപരത്തി താണ്ഡവമാടിയ കൊറോണയും ഇവര്‍ക്കും പിടിപെട്ടിരുന്നു. കൊറോണക്കാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഓണ്‍ലൈനിലേക്ക് ഇടം പിടിച്ചപ്പോള്‍ മീരയും ട്യൂഷന്‍ ഓണ്‍ലൈനായി ചെയ്തു തുടങ്ങി. രഘുവും നന്ദൂട്ടിയും നല്ല കൂട്ടാണ്. അച്ഛനും മോളും ഏത് നേരവും കളിയും ചിരിയും ഒക്കെയായി വീട്ടില്‍ തന്നെ ഇരിപ്പാണ്. ഗവണ്‍മെന്‍റില്‍ നിന്നും, പിന്നെ സഹായ സമിതികളില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന ഭക്ഷ്യകിറ്റുകളും മരുന്നുമെല്ലാം

ഉള്ളതുകൊണ്ട് വലിയ പട്ടിണി ഇല്ലാതെ മുന്നോട്ടു പോകുന്ന നേരം, രണ്ടുതവണ രഘുവേട്ടന്‍ വാക്സിന്‍ എടുത്തിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് പോകണമെങ്കില്‍ വാക്സിന്‍ നിര്‍ബന്ധമാണെന്ന കാര്യം കൊണ്ട്. അല്ലാതെ ഏട്ടൻ ഒരു മരുന്നും എടുക്കാത്ത പ്രകൃതക്കാരന്‍ ആണ് . ഇന്ന് ഏട്ടന്‍ ആണ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്, ഏട്ടന് ദുബായിയില്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ജോലി ശരിയായി എന്ന്. മീര ഇത്രേം, തന്‍റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്തിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ പങ്കുവെച്ചു. കൊറോണ കാലത്ത് നാട്ടില്‍ എത്തി തിരിച്ചുപോകാന്‍ കഴിയാതെ വന്നതായിരുന്നു സുഹൃത്ത്. അവളെ കാണാന്‍ പോയ നേരമാണ് രഘുവേട്ടന്‍റെ ഈ സന്തോഷവാര്‍ത്ത എത്തുന്നത്. മീര പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല. തിരിച്ചുവേഗം തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അന്ന് അവിടെ ചെറിയ ഒരു ഓണം തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞു സദ്യയും പായസവും വെച്ച് ആ കൊച്ചു കുടുംബം ആ സന്തോഷം കൊണ്ടാടി. ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി ഇനി 2 ആഴ്ചയേ ഉള്ളൂ രഘുവേട്ടന് പോകാന്‍. അതിനിടയില്‍ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണലും ആഘോഷങ്ങളും രഘു ചെറുതായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൊറോണയുടെ പലതരത്തില്‍ ഉള്ള ഘട്ടങ്ങള്‍ വരുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. ഭീകരമാണ് എന്നതില്‍ വന്ന, ഡെല്‍റ്റ തലപൊക്കിയ നേരം. ആദ്യം എല്ലാവര്‍ക്കും കൊറോണയോടു ഉണ്ടായിരുന്ന സമീപനം ആയിരുന്നില്ല ഡല്‍റ്റ വന്ന നേരത്ത്. പേടി എല്ലാം പിന്നോട്ട് മാറിയിരുന്നു. നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് വരുന്ന രഘുവേട്ടന്‍ സമയം 8 ആയിട്ടും വന്നില്ല. മീര പോയി നോക്കുമ്പോള്‍ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ് കക്ഷി. അടുത്തുവന്ന് കുലുക്കി നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ഞെരക്കം മാത്രം. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന പനിയില്‍ മീര ആദ്യം തന്‍റെ കൈ പിന്‍വലിച്ചു.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

“അയ്യോ ഏട്ടന് പനിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..” എന്നുപറഞ്ഞ് അവള്‍ രഘുവിനെ ഉണര്‍ത്താന്‍ നോക്കി. തലേന്ന് ഉറങ്ങാന്‍ നേരം ചെറിയ തൊണ്ടവേദന പറഞ്ഞത് അവള്‍ ഓര്‍ത്തു. “ഈശ്വരാ ഇനി കൊറോണ ആകുമോ? തിരിച്ചുപോകാന്‍ ഇനി ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. എന്ത് പരീക്ഷണമാണ് ദേവീ…” എന്നും പറഞ്ഞു അവള്‍ ഏട്ടനെ ഉണര്‍ത്താന്‍ നോക്കി. തൊട്ടടുത്തുള്ള ഹെല്‍ത്ത് സെന്‍ററില്‍ കാണിച്ചപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ കൊറോണ ടെസ്റ്റിനു പറയുകയുണ്ടായി. ആ വരാന്തയില്‍ ഇരുന്ന് രഘു ചിന്തിച്ചു. ഈശ്വരാ മൂന്നാമത്തെ തവണയും കോവിഡ് ആകുമോ? പറഞ്ഞ സമയത്ത് ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല എങ്കില്‍ എന്‍റെ സ്വപ്നം..? എന്തോ ഇത്രനാളും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ഭീതി രഘുവിന്‍റെ കാലിലൂടെ അങ്ങ് ഉച്ചിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. മനസ്സിന് എന്തോ ഒരു ഉറപ്പ് ഇല്ലാത്തപോലെ. അതോ കൊറോണ ഹൃദയത്തെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയോ? വീട്ടില്‍ ചെന്ന് രഘു ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കിടന്നു. തന്നെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചത്തിന്റെ പേരില്‍ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോരേണ്ടി വന്ന മീര, പിന്നെ ഒന്നും അറിയാത്ത എന്‍റെ മകള്‍, അന്ന് രഘുവിന് ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റിയില്ല.വാടക വീട്ടില്‍ നിന്ന് സ്വന്തം എന്ന വീടിന്‍റെ സ്വപ്നം അകലേക്ക് മായുന്ന പോലെ അയാള്‍ക്ക് തോന്നി. പനി മണിക്കൂറികള്‍ കഴിയുംന്തോറും കൂടി വരുന്നു. മരുന്ന് ഒന്നും ഏശാത്ത പോലെ.. മീരയ്ക്ക് എന്തോ വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ട് റിസല്‍ട്ട് വന്നു. കൊറോണ പോസിറ്റീവ് ആണ്. മരുന്ന് കഴിച്ച് വീട്ടില്‍ ഇരിക്കാം ഇത്തവണ. പണ്ടത്തെ പോലെ കൊറോണ സെന്‍ററില്‍ പിടിച്ചിടുന്ന കാലമല്ല. പക്ഷെ പണ്ട് വന്ന് പോലെ അല്ല രഘുവില്‍ കൊറോണയുടെ കയറ്റം..ആള്‍ രണ്ട് ദിവസത്തില്‍ വല്ലാതെ ക്ഷീണിതനായ പോലെ. ചെറുതായി ചുമക്കുന്നുണ്ട്. മൂന്നാമത്തെ ദിവസവും മാറ്റമില്ല എന്ന് കണ്ട്. മീര രഘുവിനെ ഹോസ്പിറ്റല്‍ എത്തിച്ചു.

അവിടെ കുടന്ന ആദ്യദിനം കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് തൊട്ട് രഘുവിന്‍റെ ആരോഗ്യത്തില്‍ താളപ്പിഴകള്‍ ഉണ്ടായി. ഓക്സിജന്‍ ലെവല്‍ മാറ്റം കാണിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. 95ല്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ലെവല്‍ ഇപ്പോ 91ല്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു. ആള്‍ക്ക് തനിയെ നടക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. പിന്നെ മീരയുടെ മുന്നില്‍ നടന്നതെല്ലാം ആകസ്മികമായിരുന്നു. ഓക്സിജന്‍ ട്യൂബ് മുഖത്ത് ഘടിപ്പിച്ച രഘു, ആള്‍ക്ക് തനിയെ ശ്വാസം എടുക്കാന്‍ പറ്റാത്ത പോലെ ഉള്ള അവസ്ഥയായി. ശരീരം ക്ഷീണിച്ചു വല്ലാതെ ആയിരുന്നു. മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയാല്‍ രഘുവേട്ടന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വെന്‍റിലേറ്ററിണ് രഘു ഇപ്പോള്‍. ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ന്യൂമോണിയ അയാളെ വളരെ ശക്തിയായി പിടിമുറുക്കിയിരുന്നു. ഇനി ഒരു പ്രതീക്ഷയും അവനില്‍ ഇല്ലാത്ത പോലെ. വരാന്തയില്‍ നന്ദൂട്ടിയെ മുറുകെ പിടിച്ചു അവള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. രഘുവേട്ടന് ഒന്നും പറ്റല്ലേ എന്ന്. പതിനഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പുറം നന്ദൂട്ടി ഡോക്ടര്‍ ആവുന്ന ദിനം മീര ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ന്നു. കൊറോണയില്‍ പൊലിഞ്ഞുപോയ അച്ഛന്‍റെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നില്‍ കണ്ണടച്ച് നന്ദൂട്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമ്പോള്‍, കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

8 വയസ്സുകാരി അച്ഛന്‍ മരിച്ച വാര്‍ത്ത, ആശുപത്രി വരാന്തയില്‍ നിന്ന് കേട്ട് പകച്ച് നിന്ന നിമിഷം അവള്‍ ഓര്‍ത്തെടുത്തു. മകളെ പഠിപ്പിച്ച് ആതുരസേവനത്തിന് സന്നദ്ധയാക്കിയ മീര ആ ഫോട്ടോക്ക് മുന്നില്‍ നിന്ന് അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. “രഘുവേട്ടാ നമ്മുടെ നന്ദൂട്ടി ഡോക്ടര്‍ ആയെന്ന്..”

ARTICLE അഭിമുഖം PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

ഇത്തിരി വർത്തമാനം അനഘ

(യുവകവി സുബിൻ അമ്പിത്തറയിലുമായി നടത്തിയ സംഭാഷണം ) പുതുതലമുറയിലെ കവികളിൽ ശ്രദ്ധേയനാണ് സുബിൻ അമ്പിത്തറയിൽ. ഡി സി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'ഉച്ചാന്തല മേലെ പുലർകാലെ ' യാണ് സുബിന്റെ ആദ്യ കവിതാ പുസ്തകം. ജീവിത പരിസരത്തു നിന്നും കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട കവിതകളാണ് സുബിനിന്റേത് എന്നത് വായനക്കാരന് കവിതയോടുള്ള അടുപ്പം കൂട്ടുന്നു.''കാവ്യകലയെ നാടോടിത്തമാക്കുന്നു എന്നതാണ് സുബിൻ അമ്പിത്തറയിൽ എന്ന പുതുകവിയിൽ താൻ കാണുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അപൂർവ്വതയും മൗലികതയും' എന്ന് പി. രാമൻ അവതാരികയിൽ എഴുതുന്നു. പുതിയതും നാഗരികവും ആയ കാലത്തിന്റെ നാടോടിത്തം ആണ് ഈ കവിതകളിൽ കാണാനാവുക എന്നും അദ്ദേഹം കുറിയ്ക്കുന്നു.2023 ലെ ആശാൻ യുവകവി പുരസ്‌കാരം ഈ സമാഹാരത്തിന് ലഭിച്ചു..സമാഹാരത്തിലെ തന്നെ 'ചില്ലകളിൽ ഓർമ്മ വീശുന്ന നേരം' എന്ന കവിത എം ജി യൂണിവേഴ്സിറ്റി ബി എ സിലബസിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

*

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

വായനയിലേക്ക് കടന്നു വരവ് എങ്ങനെയായിരുന്നു ?

പുതിയ കവിതകളെ കുറിച്ച് വരുന്ന വിമർശനങ്ങൾ ( പുതിയ കവിതകൾ കഥകൾ പോലെയുണ്ട് എന്നൊക്ക കേൾക്കാറില്ലേ?) ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?

മറുപടി : വളരെ ചെറുപ്പം മുതല്‍ തന്നെയുളള വായനാശീലമൊന്നും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല..സ്കൂള്‍ കാലത്തിനൊക്കെ ശേഷം, പൊതുവെ അന്തര്‍മുഖനും മറുപടി :ഈണമാണ് അതിന്റെ കവിത എന്ന ധാരണയില്‍ ഏകാകിയുമായ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇണങ്ങുന്ന വിനോദം എന്ന നിന്നും വരുന്ന വിമര്‍ശനമാണത്. ഒരു എഴുത്തിനെ നിലയില്‍ വായനയെ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. സമീപിക്കുമ്പോള്‍ , ഗദ്യമാണോ പദ്യമാണോ എന്നതല്ല, കവിതയുണ്ടോ എന്നതിലാണ് എന്റെ പരിഗണന..വായന *. പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരൻ? വിപുലപ്പെടുത്തുക, ലോക കവിതകള്‍ വായിച്ചുനോക്കുക എന്നൊക്കെയാണ് പറയാനുളളത്..കൂടുതല്‍ മറുപടി :ഇഷ്ടപ്പെട്ട നിറം, ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഗാനം എന്നപോലുളള വിശദീകരിച്ചാലും വല്യ 'കഥ'യില്ല.. ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുകാലത്തും ഒരു സ്ഥിരം ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്ന ആളല്ല ഞാന്‍.ഇപ്പോള്‍ ഈ ചോദ്യത്തിനും *സാഹിത്യത്തിൽ മേൽകോയ്മകൾ ഉണ്ട് എന്ന് അങ്ങനെ തന്നെ..പലകാലങ്ങളില്‍ പല എഴുത്തുകാരിലൂടെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? വായന സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുന്നു എന്നുമാത്രം..ഒരു വാക്കോ വരിയോ കൊണ്ട് പോലും വിസ്മയിപ്പിച്ചവരോട് ഇഷ്ടം മറുപടി :സമൂഹത്തില്‍ എല്ലായിടത്തിലുമെന്നപോലെ തോന്നാറുണ്ട്..കവികളോടാണ് ആരാധന എപ്പോഴും. സാഹിത്യത്തിലും അതുണ്ടാവാന്‍ ഇടയുണ്ട്..പുതിയ കാലം അതിനെ വകവെക്കില്ല എന്ന് കരുതാം.. *പുതിയകാലത്തു കവികളെ തടഞ്ഞിട്ട് ( എണ്ണം കൂടുതൽ ) നടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്ന ആക്ഷേപത്തെ എങ്ങനെ നോക്കി * സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ നമ്മുടെ താല്പര്യത്തിന് രചനകൾ കാണുന്നു? പ്രസിദ്ധീകരിക്കാമെന്നിരിക്കെ അച്ചടി മാധ്യമങ്ങളിൽ രചനകൾ വരുന്നതിനു പ്രാധാന്യം കൽപ്പിക്കുന്നത് എന്ത് മറുപടി : വെറും ആക്ഷേപം മാത്രമാണത്... കൊണ്ടായിരിക്കും? അത്തരം എഴുത്തുകാർക്ക് കൂടുതൽ സോഷ്യല്‍ മീഡിയക്ക് പുറത്ത്, നമ്മുടെ ജീവിത അംഗീകാരം കിട്ടുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? പരിസരങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചാല്‍ കവികളെ പോയിട്ട് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വായിക്കുന്നവരെ പോലും കണ്ടെത്തുക മറുപടി :ഒരു വലിയ വായനാസമൂഹം ഇപ്പോഴും വായനക്ക് പ്രയാസമാണ്..എഴുതാന്‍ ഇഷ്ടമുളളവര്‍ എല്ലാക്കാലത്തും പിന്‍തുടരുന്നത് അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളെയാണ്, നല്ല വായനക്കാരെ എമ്പാടും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം, പക്ഷേ ആരുടെയും കണ്ടെത്തുക ഓരോ എഴുത്തുകാരന്റെയും സ്വപ്നമാണല്ലോ.. കനിവുകള്‍ വേണ്ടാതെ തന്നെ അവ പ്രകാശപ്പെടുത്താവുന്ന സോഷ്യല്‍ മീഡിയയിലെ വായന പലപ്പോഴും ഈ കാലത്ത് തിരക്കള്‍ക്കിടയില്‍ ആളുകള്‍ അതുകൂടി സ്ക്രോളിങ്ങിനിടയില്‍ വിരലില്‍ തടയുന്ന ഒന്നാണ്..നാനാതരം ചെയ്യട്ടെന്നേ...അത് മികച്ചതാണോ അല്ലേ എന്നതൊക്കെ വിനോദങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വായനയും കൂടി എന്ന പിന്നെപിന്നത്തെ കാര്യമല്ലേ..ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ വായിച്ചാല്‍ നിലയിലാണത്.. (സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ കൂടി വൈറലായ പല പോരേ ഈ ആക്ഷേപക്കാര്‍ക്ക്? ധാരാളം എഴുത്തുകളുമുണ്ട് എന്ന വസ്തുതയുണുണ്ട്..എങ്കിലും അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നത് വായനക്കാരെ ഉറപ്പിക്കുന്ന കാര്യമാണ്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

*. കവിതാ കൊണ്ട് കവിയെ വായിക്കുക എന്നൊരു പ്രവണത നിലവിൽ കൂടി വരുന്നതായി അഭിപ്രായമുണ്ടോ?

* പുതു തലമുറയിൽ വായനയുടെ കുറവ് രചനയിലും പ്രകടമാണ് എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? അതോ രചനകൾ ജീവിതം പരിസരത്ത് നിന്ന് മാത്രം കണ്ടെടുക്കേണ്ടതാണോ?

മറുപടി :കവിതയിലെ വിഷയം ഒരാളുടെ ഭാവനയോ, സങ്കല്‍പ്പമോ, അനുഭവമോ, കാഴ്ചയോ, എന്തുമാവാം...അതിനാല്‍ ഒരു കവിതയിലൂടെ കവിതയെ മറുപടി :വായന ഈ കാലത്ത് എന്നല്ല എല്ലാ തലമുറയിലും വായിക്കുക എന്നത് നടപടിയില്ലാത്ത കാര്യമാണ്..(വായിക്കുന്ന കുറവാണ് എന്നാണ് അഭിപ്രായം.. ഫോണും സോഷ്യല്‍ പ്രവണത കൂടിവരുന്നത് നല്ലതാണ്.) മിഡിയയും സകലരെയും ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്...പക്ഷേ വായനയുടെ അളവല്ല പ്രതിഭ എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്....നിരന്തര * കവിതാ പുസ്തകം ചെയ്യുമ്പോൾ അവതാരിക / പഠനം വായന എഴുതുന്നവരില്‍ എഴുത്താവേശം കൊടുക്കുന്നതിന്റെ ആവശ്യകത എന്താണ്? അത് നിറച്ചേക്കാമെന്നേയുളളു... വായനക്കാരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള കടന്നു കയറ്റം എഴുതാന്‍ വേണ്ടിമാത്രം വായിക്കേണ്ടതില്ല..വായന ഒറ്റയ്ക്ക് അല്ലെ? തന്നെ ഒരു സര്‍ഗ്ഗാത്മ പ്രവൃത്തിയാണ്. മറുപടി :കവിതക്ക് പലതരത്തിലുളള വായനക്കാരുണ്ട്..കവിതയിഷ്ടമുളളവര്‍,, പഠിക്കുന്നവര്‍, സൂക്ഷമമായ് കവിതയെ പിന്‍തുടരുന്നവര്‍ എന്ന തരത്തില്‍...ചില വായനകള്‍ക്ക് അവതാരികയും പഠനവുമൊക്കെ വേണ്ടതാണ് എന്നുതോന്നുന്നു..എന്താണ് വേണ്ടത് അത് വായിക്കാനുളള ഒരാളുടെ തീരുമാനത്തിലേക്ക് കടന്നുകയറുക സാധ്യമേയല്ല...(എന്റെ കവിത സമാഹാരത്തിന് കവി പി രാമന്‍ അവതാരികയും സുധീഷ് കോട്ടേമ്പ്രം പഠനവും തയ്യാറാക്കിയത് ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നു.ദഅത് എന്റെ പുസ്തകത്തെ സമ്പന്നമാക്കി എന്ന വിശ്വാസമാണ് എനിക്കുളളത്.

*താങ്കൾ ഉദ്ദേശിക്കാത്ത രീതിയിൽ കവിത വായിക്കപ്പെടുകയും ആ രീതിയിൽ ഇകഴ്ത്തപ്പെടുകയോ പുകഴ്ത്തപ്പെടുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ഇടപെടണം എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? മറുപടി :ഇല്ല..എഴുതുമ്പോഴുളള സ്വാതന്ത്ര്യം എഴുതിക്കഴിയുന്നതോടെ കഴിയുമല്ലോ...ഇങ്ങനെ വായിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കാം എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല..വായന വായനക്കുന്ന ആളുടെ ഇടമാണ്..അവിടെ എഴുത്തുകാരന് ഇടപാടൊന്നുമില്ല..അല്ലെങ്കിലും കവിത പല വായനയില്‍ പലതാണ് എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്.

PravasiExpress ഓണപ്പതിപ്പ് 2024

New or Resale Hdb, Condominium or Commercial Property Where Affordability, Luxury and Convenience Converge in Singapore!

I would also be glad to assist you with buying your dream home and selling your existing property for an upgrade.

Contact me at +6591892437 or haridas@orangetee.com to further discuss.

Haridasan CEA: l3009250k/R002600C