ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016

URBAN LIFE | INTERVIEW | CULTURE | ART ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016 | #0027

Φίλια Γη

Οινοποιείο οικογένειας Κοντοζήση

Ένα οικολογικό οινοποιείο

Βιολογικά κρασιά γεμάτα ήλιο

WINE IS THE ANSWER

WHAT WAS THE QUESTION?

YOU WI L L F I N D M E HE R E !

Ο Όλυμπος, ο Δίας και η Ευρώπη Επικοινωνιακά παιχνίδια κάτω απ’ τον πάγο

ΚΑΡΔΙΤΣΑ AMANO AVANTI BLUES BOTECO BROTHERS EATERY & DRINK CADILLAC RECORDS CHARLOT DEL CORSO GASPAR HONDOS CENTER MAMALOU MERCATO PIU CAFÉ ΚΑΒΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ ΚΑΦΕΙΝΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΟΠΤΙΚΑ ΕΝΩΤΙΑΔΗ ΟΠΤΙΚΑ ΚΑΜΙΝΙΩΤΗ ΠΟΥΘΕΝΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΤΟΣΟΔΑ

ΚΑΛΑΜΠΑΚ Α DIVERSO ΜΕΛΥΔΡΟΝ

ΛΑΡΙΣΑ BROTHERS IN LAW HAIR 2 PIT KAVEH KANES KUBRICK LAS RAMBLAS MAMAKAS MOSH PIT PLAY HOUSE WISEDOG ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Η ΓΗ ΚΛΙΜΑΞ ΠΟΡΤΕΓΟ ΜΟ Υ Ζ Α Κ Ι MOUZAKI PALACE PEOPLE CAFÉ Π Α Λ Α ΜΑ Σ KARMA Λ Ι ΜΝ Η Π Λ Α Σ ΤΗ ΡΑ ΑΙΟΛΙΔΕΣ ΗΔΥΜΕΛΕΣ ΚΑΖΑRΜΑ

Γιάννης Μαρκούτης Aπ’ όποια γωνιά κι αν δει κανείς το Ηλιακό Σύστημα θα διαπιστώσει πως σε όλη του την έκταση υπάρχει «άρωμα» Ελλάδας. Από τον Ερμή και την –κυριολεκτικά κολασμένη- επιφάνεια της Αφροδίτης, τον Άρη και τους δορυφόρους του Φόβο και Δείμο, μέχρι τον Ποσειδώνα και τον Χάροντα στις εσχατιές της ηλιακής μας γειτονιάς, η συντριπτική πλειοψηφία των ουράνιων σωμάτων έχει «βαφτιστεί» από την ελληνική μυθολογία. Κι αν είχατε μείνει με την εντύπωση πως ο Όλυμπος είναι απλά το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, ίσως εκπλαγείτε αν μάθετε πως το ψηλότερο βουνό του Ηλιακού Συστήματος που βρίσκεται στον Άρη, φέρει το ίδιο όνομα. Το διάστημα «έπαιξε» πάρα πολύ τις τελευταίες ημέρες στα media, με αποκορύφωμα το ντελίριο ενθουσιασμού που ακολούθησε η αποκάλυψη της NASAότι το διαστημικό τηλεσκόπιο Χάμπλ φωτογράφισε γιγαντιαίους πίδακες νερού πάνω από την Ευρώπη, δορυφόρο του Δία, πράγμα που εικάζονταν ήδη από το 2012. Κάποιοι, ελάχιστοι, στα δημοσιογραφικά στέκια ψέλλισαν το διαχρονικό “Oldnews = Nonews”, όμως στο τέλος παραδόθηκαν στη δελεαστική γοητεία του πιθανού viral. Aς πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Ο Δίας και οι τέσσερις μεγαλύτεροι δορυφόροι του ανακαλύφθηκαν το 1610 από τον Γαλιλαίο. Η ανακάλυψή των λεγόμενων «Μεδικανών πλανητών» δημιούργησε στον Ιταλό αστρονόμο την πεποίθηση πως το ηλιοκεντρικό σύστημα είναι το μόνο που μπορεί να εξηγήσει επαρκώς τις κινήσεις των πλανητών. Όμως έπειτα από λίγα χρόνια αναθεώρησε αυτή του την πεποίθηση εξαιτίας παρεμβάσεων που δεν χρίζουν αναφοράς στο παρόν κείμενο.

Editorial #27

ΒΟΛΟΣ AZZOURO CAFÉ CAFÉ GALA GRAPPA MOLIENDO POCO PICO PUERTO REEF TOY STORIES ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ BISTRO ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΦΟΥΡΝΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΜΠΑΧΑΡΙΚΟ ΜΙΝΕΡΒΑ ΠΛΑΓΙΩΣ ΡΟΥΣΣΟΥ ΕΡΙΦΥΛΗ ΓΛΥΚΟ ΣΤΥΛΛΑΣ

Η Ευρώπη φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1979 από το θρυλικό Βόγιατζερ 1 και έκτοτε δεν έχει πάψει να γεμίζει με ερωτηματικά την επιστημονική κοινότητα.Όσοι δε έχουν παρακολουθήσει το σίκουελ της “Oδύσσειας του Διαστήματος”, ήδη χαμογελάνε μοχθηρά. Είναι ένας φαινομενικά αφιλόξενος, παγωμένος κόσμος με μέση θερμοκρασία επιφάνειας που αγγίζει τους -185 βαθμούς Κελσίου. Με τον πάγο της επιφάνειας να είναι σκληρός σαν ατσάλι και την, κυριολεκτικά θανάσιμη, ραδιενέργεια που διαχέεται στον δορυφόρο από την μαγνητόσφαιρα του Δία, η Ευρώπη θα έπρεπε να φαντάζει ως ένα αδιάφορο περιβάλλον για τους αστροβιολόγους. Κι όμως, όπως ο Ήλιος χαρίζει ζωή στον πλανήτη μας, είναι πολύ πιθανόν το ίδιο να συμβαίνει και στην Ευρώπη, με τη συνέργεια του Δία.

ΣΟΦΑΔΕΣ FLOU CAFÉ

Η πανίσχυρη βαρυτική έλξη που ασκεί ο γιγαντιαίος πλανήτης στον παγωμένο και συνάμα αινιγματικό δορυφόρο του, πέρα από το να τον πιέζει συνεχώς, συνηγορείστην ύπαρξη αλλά και διατήρηση ενός γιγαντιαίου ωκεανού υγρού νερού κάτω από τον πάγο. 15 χρόνια μετά την στιγμιαία επίσκεψη του Βόγιατζερ, το διαστημόπλοιο Γαλιλαίος χάρισε στην επιστημονική κοινότητα εκπληκτικές εικόνες από το αινιγματικό ουράνιο σώμα. Οι τεράστιες σε έκταση ερυθρόχρωμες γραμμές που καλύπτουν την επιφάνεια της Ευρώπης συνηγορούν με τη σειρά τους στην υπόθεση του υπόγειου ωκεανού, ο οποίος όπως φαίνεται, σποραδικά αλληλεπιδρά με την επιφάνεια. Υπολογίζεται μάλιστα πως η ποσότητα του νερού που υπάρχει στην Ευρώπη ξεπερνά κατά δέκα φορές την αντίστοιχη ποσότητα νερού στον πλανήτη μας.

ΤΡ Ι Κ Α Λ Α 4 PLAY BAR ROUGE DIVERSO HOME’S PETIT DEJEUNER THE LOVE SHAKE ZERONINE ΑΣΣΟΣ ΜΥΛΟΣ ΜΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΣΟΥΙΤΑ ΦΑΝ

Το καίριο ερώτημα όμως αφορά το timing της ανακοίνωσης της ΝASA. Καταρχήν την παραδοξότητα της πρώτης ανακοίνωσης, η οποία μας ενημέρωνε πως θα ακολουθήσει μία σημαντική ανακοίνωση σχετικά με την Ευρώπη. Σα να βλέπεις το teaser ενός blockbuster. H NASA δεν είναι μία τυχαία υπηρεσία. Όχι μόνο όσον αφορά το διάστημα, αλλά και στα γήινα. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται την εικόνα της αλλά και τα ευρήματά της, είναι μνημειώδης. Σε μια περίοδο που το Κογκρέσο της μειώνει ελαφρώς τη ροή κονδυλίων και η όλη ιστορία φαντάζει σαν μια παρτίδα πόκερ, η ΝASA απαντά με επικοινωνιακό “raise”. Σε αυτά τα πλαίσια, δεν διστάζει να παρουσιάσει μία είδηση τετραετίας, σαν χθεσινή. Το χρήμα που ρέει στα ταμεία της Διαστημικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ σχετικά με το “Project Europa” φέτος αγγίζουν τα 140 εκατομμύρια δολάρια. Όμως ο διακαής πόθος μεγάλης μερίδας επιστημόνων είναι η άμεση και σχολαστική εξερεύνηση της Ευρώπης, με ορίζοντα τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Κι αυτό, γιατί, σε αντίθεση με τον Άρη ο οποίος απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του μπάτζετ της ΝASA, ο δορυφόρος του Δία είναι ο σπουδαιότερος υποψήφιος για ζωή. Όχι πριν από 4 δις χρόνια, αλλά σήμερα.

Αν ενδιαφέρεστε να σας αποστέλλεται το έντυπο κάθε μήνα, επικοινωνήστε μαζί μας στο email syndromi@pezodromiomag.gr ή τηλεφωνήστε μας στο 2441079000

πεζοδρόμιο | 4

STAFF

INDEX

Έκδοση // Pave P.C. Διευθυντής Χρήστος Αρκομάνης Αρχισυνταξία Χρήστος Αρκομάνης Γιάννης Μαρκούτης Παραχώρησαν τα κείμενά τους: Λίλα Βαρελά Παναγιώτης Δουλόπουλος Θανάσης Καρανίκας Γιώργος Καργιολάκης Αθηνά Κατσή Μαριάννα Μπεβενίου Μαριάννα Μπολτσή Δημήτρης Πάττας Ελένη Πρίτσα Κώστας Τσέλιος Δανάη Τ. Μαρία Τέγου Εµπορική Διαχείρηση Φώτης Αρκομάνης sales@pezodromiomag.gr

Τα μυστικά του κρασιού Το νέκταρ των θεών και οι ιστορίες του

Σελ. 12

Θέμης Καραμουρατίδης «Όταν δεν δημιουργώ, πλήττω»

Διαφήµιση 2441079000 adv@pezodromiomag.gr

Μηνιαία εφημερίδα, διανέμεται δωρεάν. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, ολική ή μερική, ή διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη. Το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων δεν αποτελεί επίσημη θέση της ιδιοκτήτριας εταιρείας, η οποία, σε καμία περίπτωση, δεν υιοθετεί τις εκπεφρασμένες θέσεις και απόψεις των συντακτών, ούτε φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για αυτές. Επίσης η εφημερίδα ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ, όπως και ο ιστότοπος www.pezodromiomag.gr συνιστούν ελέυθερο βήμα έκφρασης των πολιτών. Το περιεχόμενο και εδώ των δημοσιευμάτων δεν αποτελεί επίσημη θέση της ιδιοκτήτριας εταιρείας, η οποία, σε καμία περίπτωση, δεν υιοθετεί τις εκπεφρασμένες θέσεις και απόψεις των συντακτών, ούτε φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για αυτές.

Σελ. 22

Τα… στανταράκια του Netflix Οι νέες σειρές που μας καθήλωσαν

Σελ. 6

Νίνα Αποστολίκα – Κυπαρίσση Επιμέλεια εξωφύλλου Αλέξανδρος Σουλιώτης

40 χρόνια ενασχόλησης με την αρχαιολογία με την Θεόπετρα σε πρώτο πλάνο

www.pezodromiomag.gr Pave Ι.Κ.Ε. Μπλατσούκα 36 Καρδίτσα | 43100 T. 24410 79000 F. 24410 79444

Σελ. 10

πεζοδρόμιο | 5

Το Νησί της Μάγισσας Κίρκης είναι φτιαγμένο με πολύ αγάπη & μεράκι όπως & το φαγητό μας, με την καλύτερη ποιότητα & στις καλύτερες τιμές της πόλης

Σας περιμένουμε να απολαύσετε τις μαγικές μας γεύσεις απο νωρίς το μεσημέρι της Τρίτης έως αργά το βράδυ της Κυριακής

Απολαύστε δροσερές σαλάτες, πεντανόστιμα ορεκτικά, burger & σπαλομπριζόλες για μερακλήδες. Ποικιλίες κρεάτων & σνίτσελ α λα κρέμ, όλα φτιαγμένα με τα αγνότερα υλικά απο ντόπιους παραγωγούς, παρασκευασμένα καθημερινά απο μας! ....και μόνο σε μας, η “Ασπίδα του Οδυσσέα”.

20 γευστικά & ιδιαίτερα μεζεδάκια με 4 τσίπουρα ή 4 μπύρες, σας περιμένουν κάθε Τρίτη έως & Παρασκευή μεσημέρι σε τιμή έκπληξη!

Στο χώρο μας μπορεί να φιλοξενηθεί κάθε είδους κοινωνική εκδήλωση, ενώ η υπηρεσία catering μπορεί να φέρει τις γεύσεις του Νησιού μας στο δικό σας μοναδικό event.

Βότση 2 Πλατεία Δημαρχείου 43131 Καρδίτσα

τηλέφωνο επικοινωνίας & κρατήσεων

24410 26100

πεζοδρόμιο | 6

View From The Couch

White Noise

Βήμα Για Χρήμα Η μοναξιά θα είναι η επόμενη προσοδοφόρα αγορά Κώστας Τσέλιος “Χρειάζεσαι κίνητρο για να πας ένα περίπατο; Φοβάσαι να βαδίζεις μόνος σου το βράδυ; Σε ενοχλεί να σε βλέπουν να περπατάς μόνος και να υποθέτουν ότι δεν έχεις φίλους; Δεν σου αρέσει να προχωράς ακούγοντας μουσική από το mp3 σου, αλλά μισείς και την ιδέα της σιωπής, κάτι που θα σε φέρει αντιμέτωπο με τις σκέψεις σου; Υπάρχει πλέον η λύση...”. Κάπως έτσι θα μπορούσε να πηγαίνει η διαφήμιση που θα έβαζε ο κύριος Τσακ Μακάρθι για να προωθήσει την επιχείρησή του, αν το είχε ανάγκη. Ο 30χρονος ηθοποιός από την Ατλάντα έχει κάνει την παρέα επάγγελμα, συνοδεύοντας και συνομιλώντας με τους πελάτες του για όση απόσταση επιθυμούν, χρεώνοντας τους τρία ευρώ το χιλιόμετρο. Η ζήτηση μάλιστα είναι τόσο μεγάλη που έχει προσλάβει άλλα πέντε άτομα ώστε να καλύψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του Λος Άντζελες. Με λίγα λόγια, αυτός ο τύπος σου προσφέρει την δυνατότητα να αγοράσεις κοινωνική συναναστροφή... Εδώ θα μπορούσε εύλογα να μπει το ερώτημα, σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας; Σε ένα κόσμο που είναι πολύ πιθανό να πληρώνεις για τα πάντα, είναι μια απάντηση. Και ναι, δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό (άσχετα αν δεν λέγεται ανοιχτά...) με τα τωρινά δεδομένα να είσαι είκοσι-κάτι, τριάντα-κάτι, σαράντακάτι και να "αγοράζεις" παρέα. Σύμφωνα με την ισχύουσα οπτική, θα έπρεπε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να έχεις χτίσει τον κοινωνικό σου περίγυρο. Τα δεδομένα όμως ανάλογα με τις εποχές αλλάζουν. Σύμφωνα με σχετική έρευνα, είναι πιο πιθανό να πάσχουν από μοναξιά οι άνθρωποι της ομάδας από 18-35 ετών παρά οι άνω των 55, γεγονός διόλου τυχαίο αφού όλο και περισσότεροι νέοι νιώθουν απομονωμένοι, με τις αιτίες να ποικίλουν. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (που δεν λείπουν από καμία κουβέντα πλέον) εκμηδενίζουν αποστάσεις αλλά ταυτόχρονα αποξενώνουν. Δημιουργούν συχνότερη μεν επαφή, πολύ πιο επιφανειακή, δε. Η ανεργία επίσης βοηθάει στην αποξένωση υπό την έννοια ότι χάνεται η ευκαιρία των νέων γνωριμιών και της σύσφιξης σχέσεων στον εργασιακό χώρο, ενός “παραδοσιακού κάστρου” στο οποίο γεννιούνται φιλίες. Οι οποίες βέβαια ακόμη κι αν υπάρξουν (για τους “προνομιούχους” που εργάζονται) για να “ανθίσουν” θα πρέπει να διατηρούνται και εκτός εργασιακού χώρου, κάτι που ελάχιστοι έχουν κουράγιο να κάνουν με τα εξοντωτικά ωράρια που επικρατούν αυτή την στιγμή στις περισσότερες δουλειές. Η λίστα αυτή μπορεί να συνεχιστεί αλλά το νόημα είναι πως, η εύρεση παρέας δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα πλέον. Η ιστορία μας έχει διδάξει πως κάθε φορά που δημιουργούνται καινούργιες ανάγκες, εμφανίζεται μια νέα αγορά πρόθυμη να τις καλύψει. Και ίσως το φαινόμενο να μην είναι και τόσο τρομερό τελικά. Από την στιγμή που κάποιος πληρώνει για να προσέχουν τους υπερήλικες γονείς του ή να βγάζουν βόλτα τον σκύλο του, γιατί να μην το κάνει και για να βγει για δείπνο, καφέ ή έστω έναν περίπατο; Αν κάποιος είναι διατεθειμένος να πληρώσει έναν άλλο άνθρωπο για να του οργανώσει κάτι που θα αποτελούσε προσωπική υπόθεση όπως πχ το πάρτι γενεθλίων του παιδιού του, γιατί να μην το κάνει για να καταπολεμήσει την μοναξιά του; Εν κατακλείδι, έχω την αίσθηση πως η “επί πληρωμή παρέα” θα... περπατήσει. Κι όσο δύσκολο κι αν είναι να την χωνέψουμε σαν ιδέα, αφού μας πετάει με ωμό τρόπο στα μούτρα την εξάρτηση που έχουμε από τον θεό που λέγεται χρήμα σε οποιαδήποτε πτυχή της ζωής μας πλέον, δεν θα μπορέσουμε να την ξεφορτωθούμε. Καθώς όσο άβολα κι αν μας κάνει να νιώθουμε αυτό το κόνσεπτ, η ανάγκη του ανθρώπου για κοινωνική συναναστροφή ανήκει στα πρωτόγονα ένστικτά του και θα κάνει τα πάντα για να την διατηρήσει, ακόμη και να την αγοράσει αν χρειαστεί. Κι αν τώρα μας κακοφαίνεται, σε μια δεκαετία μπορεί να είναι κάτι τόσο σύνηθες όσο, εν έτει 2016, η ψυχοθεραπεία...

Getting serious about series Τα... στανταράκια του Netflix Γιώργος Καργιολάκης Οι σειρές που σε καθηλώνουν για ώρες μπροστά από μια οθόνη και σε οδηγούν στη ζεστασιά και τη θαλπωρή του σπιτιού το χειμώνα, είναι το αντίστοιχο του θερινού σινεμά το καλοκαίρι. Αποχαιρετώντας λοιπόν οριστικά το καλοκαίρι, σας έχουμε μερικές προτάσεις που θα κάνουν τον ούτως ή άλλως σύντομο ελληνικό χειμώνα να περάσει ακόμη πιο γρήγορα και διασκεδαστικά. Ήδη από αρχές Σεπτεμβρίου έχει ξεκινήσει το streaming της δεύτερης σεζόν του Narcos από το Netflix. Η σειρά αφορά στην –πασίγνωστη πλέον- ιστορία των καρτέλ ναρκωτικών της Κολομβίας και οι δύο πρώτες σεζόν είναι αφιερωμένες στο Pablo Escobar. Η σειρά-ντοκιμαντέρ στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, είναι σκηνοθετημένη με μαεστρία και με σκηνές που έχουν μπόλικη αίσθηση αυθεντικότητας, από τα εντυπωσιακά σκηνικά μέχρι τη φωτογραφία και φυσικά τις ερμηνείες. Ήδη έχουν κλείσει άλλες δύο σεζόν στο Netflix γι αυτή την πραγματικά εξαιρετική σειρά. Αν όμως δεν σας ενδιαφέρει η σκοτεινή πραγματικότητα του κόσμου των ναρκωτικών και το αφηγηματικό στυλ του Narcos, μέσα στο καλοκαίρι του 2016 κυκλοφόρησε από το Netflix η πρώτη σεζόν του Stranger Things, μιας σειράς επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, όπου κυριαρχεί η αισθητική των 80s μέσα από τα μάτια σκηνοθετών όπως ο Spielberg, o Carpenter, o Zemeckis και ο George Lucas. Με τη Wynona Ryder στον πρωταγωνιστικό ρόλο της μάνας που αναζητά το παιδί της σε μια κωμόπολη των ΗΠΑ τη δεκαετία του 80, η σειρά μπορεί να ενθουσιάσει και να σας δημιουργήσει ένα είδος νοσταλγίας με την απότιση φόρου τιμής σε μια εποχή που έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της, ειδικά στη γενιά των σημερινών τριανταπεντάρηδων. Από το μενού δεν θα μπορούσε να λείπει φυσικά και η σειρά με κάποιον υπερήρωα, σκοτεινό με ελαττώματα και αμφιλεγόμενο ηθικό πλαίσιο. Το Daredevil είναι δικαιωματικά η σειρά που έκανε τη διαφορά και οδηγεί το νέο trend της Marvel στο χώρο των υπερηρώων, τόσο σεναριακά όσο και σκηνοθετικά. Μετά από μια εκπληκτική πρώτη σεζόν και με υπέροχη μουσική επένδυση, ο Daredevil επανέρχεται με περισσότερα ηθικά διλήμματα και ισχυρότερους εχθρούς σε μια δεύτερη σεζόν καταιγιστικής δράσης που έχει ήδη κυκλοφορήσει από το Μάρτιο και αξίζει να τη δείτε σε κάθε περίπτωση, αν δεν το έχετε ήδη κάνει. Και για να σας κρατήσει ζεστούς μέσα στο καταχείμωνο, το Netflix έχει φροντίσει να κυκλοφορήσει μια νέα σειρά το Δεκέμβριο (σε συμπαραγωγή με BBC America) με την ονομασία Dirk Gently’s Holistic Detective Agency και η οποία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Douglas Adams. Από το trailer που κυκλοφόρησε δεν μπορεί να πει κανείς και πολλά πράγματα για τη σειρά, όμως το βιβλίο είναι πολυαγαπημένο, με αρκετό χιούμορ και αν δεν το έχετε διαβάσει το προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Για να πάρετε μια γεύση, στο βιβλίο αυτό, ένα πρόγραμμα υπολογιστή με την ονομασία “Reason”, έχει τη δυνατότητα να δικαιολογήσει αναδρομικώς οποιαδήποτε απόφαση, με μια σειρά από αδιάσειστα επιχειρήματα που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ό,τι αποφασίστηκε ήταν και το σωστό. Με λίγα λόγια το πρόγραμμα κατασκευάζει γεγονότα και «λογικά» επιχειρήματα, ώστε να ταιριάζουν στην επιθυμητή απόφαση. Το σενάριο της μεταφοράς έχει γράψει ο Max Landis (Chronicle), ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους του θα βρεθεί ο Samuel Barnett ως Dirk Gently και ο Elijah Wood ως Todd Brotzman.

πεζοδρόμιο | 7

πεζοδρόμιο | 8

Tech It Home Δημήτρης Πάττας

PlayStation 4 Δύο νέες εκδόσεις για το «βαρύ πυροβολικό» της Sony Χαράς ευαγγέλια για τους φίλους της δημοφιλέστερης παιχνιδομηχανής στον κόσμο. Σε ένα λιτό αλλά ενδιαφέρον press conference η εταιρία ανακοίνωσε όχι μία, αλλά δύο νέες εκδόσεις του PS4, με την μία να βρίσκεται ήδη στα καταστήματα εδώ και δύο εβδομάδες. Ας δούμε όμως τις νέες κυκλοφορίες αναλυτικά: Η πρώτη ανακοίνωση δεν αφορά τίποτα παραπάνω από μία μικρότερη, πιο κομψή έκδοση του αρχικού PS4. Πέρα από τις μικρότερες διαστάσεις, και το κατά 700 περίπου γραμμάρια μικρότερο βάρος, πρόκειται για ακριβώς την ίδια κονσόλα με κάποιες απειροελάχιστες βελτιώσεις στη συνδεσιμότητα (USB 3.1 αντί για 3.0, Bluetooth 4.0 αντί για 2.1 και υποστήριξη ac standard για το Wi-Fi), ενώ η Sony υποστηρίζει ότι καταναλώνει λιγότερο ρεύμα και αναπτύσσει μικρότερες θερμοκρασίες από τον προκάτοχό του. Η τιμή του βασικού μοντέλου των 500GB ανέρχεται στα €299, αλλά φημολογείται ότι θα υπάρξει και έκδοση χωρητικότητας 1TB. Η μεγάλη είδηση όμως ήρθε με την ανακοίνωση του PlayStation 4 Pro. Η Sony αποφάσισε «να πάει την gaming εμπειρία των χρηστών στο επόμενο επίπεδο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στελέχη της, προσφέροντας μία σημαντικά αναβαθμισμένη έκδοση της τελευταίας της κονσόλας. Έτσι, το PS4 Pro θα υποστηρίζει ανάλυση 4K (Ultra HD), τόσο σε παιχνίδια όσο και σε video streaming (μέσω YouTube και Netflix apps, μεταξύ άλλων) αλλά και την σχετικά πρόσφατη τεχνολογία HDR (High Dynamic Range), η οποία επιτρέπει αισθητά ρεαλιστικότερη απόδοση χρωμάτων. Για να απολαύσει κανείς τις δυνατότητες αυτές, φυσικά, θα πρέπει να διαθέτει οθόνη που να υποστηρίζει τις συγκεκριμένες τεχνολογίες. Στα τεχνικά χαρακτηριστικά, η βασική αναβάθμιση έχει γίνει στην AMD κάρτα γραφικών η οποία τρέχει πλέον στα 4.2 TFLOP από τα 1.84 της βασικής έκδοσης. Ο επεξεργαστής θα είναι ο ίδιος οχταπύρηνος AMD Jaguar, με ανεβασμένους όμως χρονισμούς, και η χωρητικότητα στο 1TB. Εννοείται ότι θα είναι

πλήρως συμβατό με το PlayStation VR και ικανό να τρέξει οποιαδήποτε εφαρμογή θα είναι σχεδιασμένη για αυτό, ενώ δυστυχώς δεν υποστηρίζεται η αναπαραγωγή 4K BluRay. Όσον αφορά το Α και το Ω του gaming, δηλαδή τα παιχνίδια που θα εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες της νέας κονσόλας, παρουσιάστηκαν κάποιοι τίτλοι που θα τρέχουν από την πρώτη μέρα σε ανάλυση 4K και με HDR χρώματα, όπως το “Call of Duty: Infinite Warfare” και “Mass Effect: Andromeda”. Πέρα από τους νέους τίτλους όμως, οι developers θα μπορούν με ένα απλό patch να προσθέσουν νέα features σε παλαιότερα παιχνίδια, τα οποία θα είναι πλήρως playable σε όλες τις εκδόσεις του PlayStation 4. Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο που ανακοινώθηκε είναι ότι τόσο η αρχική κονσόλα όσο και το PS4 Slim θα λάβουν μία αναβάθμιση στο firmware τους που θα επιτρέπει την υποστήριξη HDR χρωμάτων, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα και αυτοί που δεν σκοπεύουν να αγοράσουν το PS4 Pro θα επωφεληθούν από τυχόν updates σε παλαιότερα παιχνίδια. Όσο εντυπωσιακά κι αν φαίνονται τα γραφικά από τα games που προβλήθηκαν, το ερώτημα φυσικά είναι ένα: Αξίζει να επενδύσει κανείς στο καινούριο προϊόν της Sony; Η απάντηση εξαρτάται από το τι είναι αυτό που ζητάει ο καθένας και πόσα χρήματα είναι διατεθειμένος να ξοδέψει γι’ αυτό. To PS4 Pro θα κυκλοφορήσει στις 10 Νοεμβρίου και η τιμή του στην Ευρωπαϊκή αγορά θα είναι €399, ήτοι €100 πάνω από την απλή (Slim πλέον) έκδοση αλλά και την 500GB έκδοση του Xbox One S, το οποίο υποστηρίζει ήδη ανάλυση 4K και HDR. Η πρόταση της Sony είναι βέβαια αρκετά πιο ισχυρή από την τελευταία της Microsoft και μπορεί να πει κανείς ότι αξίζει τη χρηματική διαφορά. Από την άλλη, όπως αναφέραμε, οι πλήρεις δυνατότητες της κονσόλας φαίνονται μόνο σε οθόνες Ultra HD και HDR, οι οποίες κοστίζουν ακόμη αρκετά. Αν λοιπόν κάποιος διαθέτει οθόνη χαμηλότερης ανάλυσης και δεν σκοπεύει να προβεί σύντομα σε αγορά νέας, δεν υπάρχει κανένα νόημα στην αγορά του νέου PlayStation, ειδικά από τη στιγμή που περιμένουμε τον κατά τα φαινόμενα αρκετά ισχυρότερο διάδοχο του Xbox One S, με την κωδική ονομασία Project Scorpio, σε έναν περίπου χρόνο από τώρα. Για τους φανατικούς των υψηλών αναλύσεων που δεν μπορούν να περιμένουν, ωστόσο, το PS4 Pro φαίνεται μία αρκετά τίμια επιλογή. Είναι όμως η ανάλυση το παν; Όπως μπορούν πολύ εύκολα να επιβεβαιώσουν οι PC Gamers, όχι. Όσο όμορφα και αν φαίνονται τα textures, ειδικά σε multiplayer τίτλους το σημαντικότερο για τους πιο πολλούς είναι το ομαλό gameplay. Η Sony ανακοίνωσε ότι θα είναι στα χέρια των δημιουργών το αν θα χρησιμοποιήσουν τη δύναμη του νέου hardware για να αυξήσουν τις αναλύσεις ή το framerate – και μέχρι τώρα δείχνουν να προτιμούν το πρώτο. Έτσι, τα 30 FPS (Frames Per Second) προβλέπεται να παραμείνουν το standard για τα online games, παρόλο που το υλικό θα είναι παραπάνω από ικανό να τρέξει πολλά παιχνίδια στα 60 FPS, ώστε οι κάτοχοι των PS4 Standard/Slim να μην έχουν μειονέκτημα έναντι αυτών του Pro. Όπως και να ‘χει, με μόλις έναν μήνα να μας χωρίζει από την κυκλοφορία του νέου PlayStation, σύντομα θα ξέρουμε τι ακριβώς μέλλει γενέσθαι...

πεζοδρόμιο | 9

Παν Thessaliko Tichu Gkoik Tournament» Ένα μαζικό event για τους λάτρεις του Τίτσου ξεκινά το Σάββατο 8 Οκτωβρίου Το Τίτσου είναι ένα πολύ διαδεδομένο παιχνίδι που παίζεται με τράπουλα. Δημιουργήθηκε το 1991 από τον Urs Hostettler και εκδίδεται από την γερμανική εταιρία Fata Morgana. Παίζεται εδώ και πολλά χρόνια σε δεκάδες παραλλαγές και είναι ένας συνδυασμός από κουμ-καν, πόκερ και μπριτζ. Οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες, και στόχος είναι η κάθε ομάδα να μαζέψει περισσότερους πόντους παίζοντας στρατηγικά. Το πιο συνηθισμένο όριο που πρέπει να φτάσει μια ομάδα για να κερδίσει το παιχνίδι είναι οι 1000 πόντοι. Στις αρχές του 2014 ξεκίνησε μία ομάδα διοργάνωσης για game events με όνομα Gkoik, εμπνευσμένο απο τα αρχικά των επιθέτων των δυο ιδρυτικών μελών. Ενώ αρχικά η ομάδα αποτελουταν από τα δύο αυτά μέλη, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ενεργός είναι μονο ο Βαγγέλης Γκούλιος. Η ομάδα Gkoik έγινε ευρύτερα γνωστή κυρίως για τις διοργανώσεις τουρνουά Τίτσου, όπου και δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στους κανόνες, στη σωστή λειτουργία

του παιχνιδιού και στην εντιμότητα ασφαλείας των επάθλων που πρόκειται να αποκτηθούν από τους νικητές. Πράγμα που συνετέλεσε στο να υπάρχει όλο και μεγαλύτερη επισκεψιμότητα σε όλες τις διοργανώσεις παιχνιδιών που πραγματοποιούνται στη περιοχή του Βόλου, πολλές φορές καταφέρνοντας να ξεπερασει σε αριθμό συμμετοχών αντιστοιχες προσπάθειες μεγάλων πόλεων. Το «Παν Thessaliko Tichu Gkoik Tournament» ήταν μία ιδέα πρωτόγνωρη για τα δεδομένα των θεσσαλικών πόλεων. Γνωρίζοντας την απήχηση που έχει το συγκεκριμένο παιχνίδι και το υψηλό γνωστικό επίπεδο των συμμετεχόντων, έπρεπε να δημιουργηθεί μία διοργάνωση που θα ένωνε όλες τις πόλεις της Θεσσαλίας και θα ανακοίνωνε τον Παν Thesssaliko πρωταθλητή. Η συμμετοχή σε όλα τα τουρνουά των πόλεων είναι δωρεάν, ώστε να μπορούν όλοι να ζήσουν την

εμπειρία και προσφέρουν 4 έπαθλα στους αντίστοιχους νικητές. Ο μεγάλος νικητής κάθε πόλης κερδίζει το πρώτο έπαθλο του καταστήματος που διαγωνίσθηκε και διεκδικεί 200€ μετρητά, καθώς και τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλίας. Η έναρξη όλων των διοργανώσεων έχει οριστεί για το Σάββατο 08/10/2016. Δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να κατατεθούν μέχρι και τις 13:00 μ.μ. της ημέρας έναρξης, καταληκτική ημερομηνία για όλες τις πόλεις. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα online δήλωσης συμμετοχής στην ιστοσελίδα μας www.panthessaliko.com αλλά και μέσω του Android application με όνομα “Παν Thessaliko Tichu Tournament”.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 6947 14 0247 Σκοπός της όλης προσπάθειας, που γινεται χωρίς να υπάρχει οικονομικό αντίκρισμα,είναι στο μέλλον και σαν επόμενο βήμα να πραγματοποιηθεί η διοργάνωση ενός Πανελλήνιου τουρνουά. Ας βοηθήσουμε λοιπόν όλοι προς αυτή τη κατεύθυνση, δηλώνοντας συμμετοχή και απολαμβάνοντας την εμπειρία του Τίτσου.

πεζοδρόμιο | 10

Νίνα Κυπαρίσση – Αποστολίκα Το Σπήλαιο της Θεόπετρας και οι αρχαιότεροι κάτοικοι της Θεσσαλίας

Μαρία Τέγου Στέλιος Μπισκανάκης

Η κα Νίνα Κυπαρίσση-Αποστολίκα, Δρ. Αρχαιολόγος, επίτιμη διευθύντρια της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού, μας συστήθηκε και μας μίλησε για το γεγονός που την ώθησε στην ενασχόλησή της με τον κλάδο της αρχαιολογίας, καθώς και το πώς ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την Προϊστορία που τόσο αγάπησε και αγαπά. Μας ξενάγησε στο νέο μουσείο του Σπηλαίου της Θεόπετρας, που αποτελεί ένα σύγχρονο διαδραστικό μουσείο με πλήθος δράσεων ώστε να κατανοεί ο επισκέπτης τόσο τον τρόπο διαβίωσης τον ανθρώπων που κατά διαστήματα χρησιμοποίησαν το σπήλαιο σαν καταφύγιο αλλά και πως διεξάγεται μια ανασκαφή. Με τεσσαρακονταετή και πλέον ενεργό δράση στον τομέα της Προϊστορίας, μας παρουσίασε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και την τέρψη της όταν αναγνωρίζονται κόποι πολλών δεκαετιών.

Τι σας παρακίνησε για να ασχοληθείτε με την επιστήμη της αρχαιολογίας και τι σας ώθησε στην ενασχόληση με τον τομέα της σπηλαιολογίας; Όταν ήμουνα μικρή, στο δημοτικό και ίσως τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου, μια κρυφή χαρά και ενασχόλησή μου ήταν να περπατώ στην πίσω χωμάτινη αυλή του σπιτιού μας και να αναζητώ μικρά σπασμένα κομματάκια παλιών πιάτων, ιδιαίτερα παλιά μικροαντικείμενα χωρίς αξία, τα οποία κράτησα φυλαγμένα για πολλά χρόνια. Κάνοντας μια αναγωγή σε κείνη την περίοδο, πιστεύω ότι εκεί κρύβεται το πρώτο ενδιαφέρον μου για την έρευνα και την αρχαιολογία. Ωστόσο, καθώς στην Καρδίτσα όπου μεγάλωσα δεν υπήρχε μουσείο και οι σχετικές εμπειρίες μου περιορίζονταν σε οικογενειακά ταξίδια στην Ολυμπία, τους Δελφούς κλπ., την αρχαιολογία δεν την είχα στο πρόγραμμα σπουδών μου μέχρι την προτελευταία τάξη του σχολείου. Ξαφνικά σε κείνη την ηλικία, ένας οικογενειακός φίλος που ήταν Γενικός Γραμματέας τότε στο Υπουργείο Παιδείας ρωτώντας τι σκοπεύω να σπουδάσω μου μίλησε για την Αρχαιολογία και ήταν σαν να ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα να ακούσω για να αποφασίσω τι θα σπούδαζα. Και δεν μετάνιωσα ποτέ για κείνη την απόφασή μου. Η πρώτη ανασκαφική εμπειρία μου ως φοιτήτρια στον Πρόδρομο της Καρδίτσας (1972) σε ανασκαφή της Νεολιθικής περιόδου που πραγματοποιούσε ο Γιώργος Χουρμουζιάδης μου όρισε και την ειδική περίοδο ενδιαφέροντός μου, που ήταν η Προϊστορία, και οι περιστάσεις το έφεραν να ασχοληθώ με την πρώιμη προϊστορία για πάνω από 40 χρόνια τώρα. Η τυχαία τοποθέτησή μου το 1986 στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού ήταν η αρχή μιας μεγάλης και πολύ παραγωγικής εμπειρίας και περιπέτειας που θα κρατήσει ακόμη όσο ζω και παράγω έργο, πιστεύω. Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε αυτά τα χρόνια; Οι δυσκολίες όταν ξεκινάς μια ανασκαφή σε σπήλαιο δεν είναι λίγες, πολύ περισσότερο πριν τριάντα χρόνια που ξεκίνησε η ανασκαφή της Θεόπετρας (έχω γράψει ένα σχετικό άρθρο για τα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες των ανασκαφών σε σπήλαια). Ίσως το βασικότερο ήταν η έλλειψη δρόμου που να φθάνει στο σπήλαιο, όπου έπρεπε να μεταφέρουμε στα χέρια καθημερινά τον εξοπλισμό της ανασκαφής, πετρέλαιο για τη λειτουργία της γεννήτριας για εξασφάλιση φωτισμού, νερό, αλλά και από το σπήλαιο προς τα κάτω να μεταφέρουμε τα ευρήματα με σάκους κεραμικών, χωμάτων που έπρεπε να κοσκινιστούν για περαιτέρω έλεγχο κλπ. Αυτό για κάποια

χρόνια γινόταν με μεταφορά στα χέρια μέσα από ένα μονοπάτι. Όταν όμως η ανασκαφή προχώρησε σε έκταση και σε βάθος και πλέον απαιτούνταν και διάφορες ιδιοκατασκευές για να πάει η ανασκαφή παραπέρα, με τη βοήθεια των ντόπιων παραγόντων ανοίχτηκε ένας στοιχειώδης δρόμος και με τρακτέρ ανεβάζαμε τα απαραίτητα και κατεβάζαμε ευρήματα και κόσμο. Οι δυσκολίες στην ίδια την ανασκαφή στο σπήλαιο της Θεόπετρας είχαν να κάνουν με τις διαταραγμένες επιχώσεις του που οφείλονταν σε γεωλογικούς και φυσικούς παράγοντες και μπορούσαν να προκαλέσουν δυσκολίες στην αρχαιολογική ερμηνεία: π.χ. λόγω των προαναφερθέντων παραγόντων υπήρχε μεγάλο ανακάτεμα των αρχαιολογικών στρωμάτων και όταν έχουμε να κάνουμε με πολλές χιλιετίες χρήσης του χώρου, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε λάθος ερμηνείες. Π.χ. εμφανιζόταν πηλός σε πολύ πρώιμα στρώματα (ακόμη και της Μέσης Παλαιολιθικής περιόδου) και αυτό έπρεπε να μπορεί να εξηγηθεί. Με τη βοήθεια του γεωλόγου συνεργάτη Δρ. Παναγιώτη Καρκάνα και με ειδικές αναλύσεις μπορέσαμε να διαχωρίσουμε τα στρώματα και να αντιστοιχίσουμε τα ευρήματα στα σωστά στρώματα. Με ποια αφορμή ξεκίνησε η διερεύνηση του σπηλαίου της Θεόπετρας; Όταν το 1986 πήρα μετάθεση από την Εφορεία Αρχαιοτήτων της Λάρισας όπου υπηρετούσα για τη νεοσύστατη τότε Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας, ο συνάδελφος της Λάρισας Θανάσης Τζιαφάλιας φεύγοντας μου παρέδωσε μια επιστολή κατοίκου της Θεόπετρας που αναφερόταν σε σπήλαιο της περιοχής και απευθυνόταν στην τότε υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη. Λόγω της καταγωγής μου από την περιοχή (Καρδίτσα-Τρίκαλα) ενδιαφέρθηκα αμέσως και με τη βοήθεια ντόπιων ανθρώπων φτάσαμε στο σπήλαιο. Αμέσως ήταν φανερό πως στο εσωτερικό του υπήρχε αρχαιολογική επίχωση και επιτόπου αποφάσισα ότι θέλω να αρχίσω ανασκαφή εκεί. Με την ως τότε ανασκαφική εμπειρία μου πίστευα ότι θα είχαμε να κάνουμε με μια νεολιθική θέση μέσα σε σπήλαιο. Καθόλου δεν φαντάστηκα ότι εκεί ξεκινούσε μια περιπέτεια που κρατάει ως σήμερα και που θα μας έφερνε σε επαφή με τους πρωιμότερους ανθρώπους της Θεσσαλίας. Πείτε μας λίγα λόγια για το σπήλαιο της Θεόπετρας. Τί θα δει ο επισκέπτης στο Κέντρο Τεκμηρίωσης και Εκπαίδευσης Σπηλαίου Θεόπετρας; Στο σπήλαιο της Θεόπετρας εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι ένοικοι περίπου 130.000 χρόνια πριν από σήμερα και η παρουσία ανθρώπων σε αυτό διήρκεσε, πιθανόν με διαλείμματα, μέχρι

πεζοδρόμιο | 11

“

Στη Θεόπετρα θελήσαμε να δημιουργήσουμε, όσο γινόταν, τη μυστηριακή ατμόσφαιρα ενός σπηλαίου και να δώσουμε στον επισκέπτη να αντιληφθεί την εξέλιξη του ανθρώπου.

”

το τέλος της Νεολιθικής περιόδου γύρω στα 4.000 χρόνια π.Χ. Το κλίμα σε όλες αυτές τις χιλιετίες άλλαξε επανειλημμένως, άλλοτε θερμό και υγρό και άλλοτε πολύ ψυχρό και οι εναλλαγές αυτές του κλίματος έχουν αποτυπωθεί στις επιχώσεις του σπηλαίου. Ανάλογα με το κλίμα, ο πληθυσμός άλλοτε αυξανόταν και άλλοτε μειωνόταν δραματικά μέσα σε αυτό. Ομοίως, τα ζώα που ζούσαν και αποτελούσαν και αντικείμενο κυνηγιού για την επιβίωση του πληθυσμού, προσαρμόζονταν στο κλίμα και άλλαζαν αναλόγως τα είδη που επιβίωναν και αυτό το βρίσκουμε στα κατάλοιπα των οστών τους. Ανάμεσα στα ψυχρά διαστήματα υπήρξε και μία τουλάχιστον θερμή περίοδος, γύρω στα 60.000 χρόνια πριν από σήμερα, και σε αυτόν τον ορίζοντα έχουν εντοπιστεί πολλές εστίες φωτιάς που δείχνουν και έντονη χρήση του σπηλαίου και διατηρούνται ορατές στη θέση εύρεσής τους. Ήμασταν επίσης τυχεροί ότι, εκτός από τα αντικείμενα που δημιούργησε ο άνθρωπος ανά τις χιλιετίες και βρέθηκαν μέσα στο σπήλαιο, βρέθηκαν και κατάλοιπα ανθρώπινων σκελετών διαφόρων περιόδων (δύο ταφές της Ανώτερης Παλαιολιθικής, περίπου 14.000 χρόνια π.Χ. και τρεις της Μεσολιθικής, περίπου 7500-7.000 π.Χ) που επιβεβαιώνουν την ανθρώπινη παρουσία στο σπήλαιο αλλά μας δείχνουν και τις περί θανάτου δοξασίες τους. Ιδιαίτερης σημασίας και πολύ σπάνια παγκοσμίως είναι αποτυπώματα ανθρώπινων πελμάτων που βρέθηκαν στο βαθύτερο καμένο στρώμα που χρονολογείται περίπου στα 130.000 πριν. Η τελευταία περίοδος χρήσης του σπηλαίου είναι η Νεολιθική (περίπου 6.500-4.000 π.Χ), όταν πλέον είχαν αρχίσει να δημιουργούνται και πολλοί υπαίθριοι οικισμοί στην πεδιάδα της Θεσσαλίας. Το σπήλαιο ίσως είχε έναν ιδιαίτερο ρόλο στη νεολιθική κοινωνία και προς το τέλος της περιόδου εμφανίζονται σε αυτό αντικείμενα προερχόμενα από μεγάλες αποστάσεις, από τα Βαλκάνια, ως αποτέλεσμα ανταλλαγών ευρείας κλίμακας, και ίσως τότε το σπήλαιο της Θεόπετρας αποτέλεσε έναν συμβολικό προορισμό και φαίνεται πως εγκαταλείφθηκε ως τόπος σταθερής διαμονής. Στο ΚΤΕΣΘ θελήσαμε να δημιουργήσουμε, όσο γινόταν, τη μυστηριακή ατμόσφαιρα ενός σπηλαίου και να δώσουμε στον επισκέπτη να αντιληφθεί την εξέλιξη του ανθρώπου, όπως προκύπτει από τις ανασκαφές μας, όχι μόνο ως βιολογικό είδος αλλά και την πνευματική του εξέλιξη, ποιες ήταν οι ασχολίες του, πώς παρήγαγε τα εργαλεία και τα σκεύη που χρησιμοποιούσε, ποια ζώα επιβίωσαν σε αυτό το περιβάλλον ανάλογα με τις εναλλαγές του κλίματος και ακόμη ποια είδη φυτών συγκέντρωνε είτε για δική του τροφή είτε για τα ζώα του ή ακόμη και για το άναμμα της φωτιάς. Όλα αυτά έχουν εντοπιστεί με ειδικές αναλύσεις που έκαναν συνεργάτες μας και πληροφορούν τους επισκέπτες σχετικά. Η έκθεση

εξελίσσεται με χρονολογική σειρά, στην αρχή έχουμε μόνο χοντρά λίθινα εργαλεία και κατόπιν αυτά γίνονται μικρότερα με ειδικές τεχνικές, ενώ παράλληλα αρχίζει και η επεξεργασία του οστού με τελική κατάκτηση την κεραμική τεχνολογία κατά τη Νεολιθική εποχή. Σε ειδική προθήκη εκτίθενται κοσμήματα από την Παλαιολιθική ως το τέλος της Νεολιθικής, αρχίζοντας με διάτρητα δόντια ελαφιών και καταλήγοντας σε ένα χρυσό κόσμημα πιθανότατα φερμένο από τα Βαλκάνια. Η έκθεση έχει εμπλουτιστεί με «ζωντανές» εικόνες της καθημερινότητας των προγόνων μας για να γίνει πιο κατανοητή και πιο προσιτή στους επισκέπτες. Μπορεί ακόμη να δει κανείς πώς γίνεται μια ανασκαφή και πώς δημιουργείται η στρωματογραφία σε ένα ανασκαφικό τετράγωνο, καθώς σκάβουμε όλο και βαθύτερα, διατηρώντας τα αποτυπώματα των στρωμάτων απ΄ όπου παίρνουμε και τις πληροφορίες. Ειδικές πινακίδες συνοδεύουν όλες τις ενότητες για την ενημέρωση των επισκεπτών. Και βέβαια, βλέπει κανείς και την ιστορία αυτής της ανασκαφής και την εξέλιξη των ανασκαφικών μεθόδων, των καταγραφών και της τεκμηρίωσης. Πόσο διαφορετικοί ήταν οι άνθρωποι που κατοίκησαν το σπήλαιο κατά τη Μέση Παλαιολιθική περίοδο από εμάς σήμερα; Είναι ορατή η εξέλιξη με βάση τα ευρήματα; Κατά τη Μέση Παλαιολιθική περίοδο, από την οποία δυστυχώς δεν έχουν βρεθεί σκελετικά κατάλοιπα στο σπήλαιο, μια χαρακτηριστική διαφορά στους Neanderthal που πιθανότατα ζούσαν αυτή την περίοδο ήταν τα προτεταμένα υπερόφρυα τόξα. Αν κρίνουμε πάντως από τα λίθινα εργαλεία που δημιούργησαν, αυτά δείχνουν ένα εξελιγμένο μυαλό που κατασκευάζει εργαλεία με συγκεκριμένες τεχνικές και για συγκεκριμένο στόχο. Σίγουρα είχαν μια κοινωνική οργάνωση, κυνηγούσαν, άναβαν φωτιές για να ζεσταθούν αλλά και να ψήσουν τα σφάγιά τους και λίγο αργότερα, κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική, περίπου μετά τα 40.000 χρόνια πριν από σήμερα, έθαβαν τους νεκρούς τους και αργότερα κάναν και αυτοδιακόσμηση με επιλεγμένα φυσικά στοιχεία (δόντια ζώων, κογχύλια κλπ). Όλη αυτή την εξέλιξη την παρατηρεί κανείς καθώς αλλάζουν οι χρονολογικές περίοδοι. Αν πούμε δε για τη Νεολιθική, εκεί οι διαφορές μας έχουν πολύ μειωθεί, σχεδόν ζούσαν όπως λίγες γενιές πριν στις αγροτικές περιοχές. Σχεδιάστηκαν εκπαιδευτικά προγράμματα – δράσεις για παιδιά, ώστε να εξάπτεται το ενδιαφέρον τους για την προϊστορία; Ναι, έχουν δημιουργηθεί ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα από τα οποία, με οθόνες αφής και άλλα μέσα τα παιδιά ενημερώνονται για την ανασκαφή, τα σπήλαια, παίζουν

αρχαιολογικά παιχνίδια που δημιουργήσαμε αλλά και «εξασκούνται» στην ανασκαφή μέσα σε ένα σκάμμα που δημιουργήσαμε την πίσω αυλή βρίσκοντας μικρά «φυτευτά» αντικείμενα-απομιμήσεις των αρχαίων. Πείτε μας λίγα λόγια για την ανακάλυψη της «Αυγής» και πότε θα τη «γνωρίσουμε». «Αυγή» την ονομάσαμε γιατί ανήκει στην πρώτη μετά το Πλειστόκαινο περίοδο, τη Μεσολιθική, όταν το κλίμα είχε βελτιωθεί και η ζωή εκείνη έμοιαζε αρκετά με τη δική μας. Η αποκάλυψή της ήταν μεγάλη χαρά και συγκίνηση για μας, καθώς ήταν η πρώτη ακέραιη ταφή που βρίσκαμε και τη βλέπαμε να αποκαλύπτεται σταδιακά ολόκληρη. Το κεφάλι κοιτούσε κατ’ ευθείαν μπροστά, ενώ το σώμα ήταν στραμμένο προς την είσοδο του σπηλαίου και διπλωμένο σε εμβρυική στάση (για κάποιο λόγο που έχει να κάνει με ταφικές δοξασίες και πρακτικές όλες οι ταφές αυτής της περιόδου βρέθηκαν κοντά στην είσοδο του σπηλαίου). Ζητήσαμε και δημιουργήθηκε μια ανάπλαση της κεφαλής της, την οποία περιμένουμε να μας παραδοθεί για να την εκθέσουμε. Πιστεύω πως θα μοιάζει αρκετά με μας…. Αντιμετωπίσατε δυσκολίες κατά τις διαδικασίες ίδρυσης του μουσείου; Τελικά έγινε όπως το είχατε φανταστεί; Έγινε, πιστεύω, ακόμη καλύτερο χάρη στους νέους συνεργάτες μου και στις φρέσκιες ιδέες τους και ελπίζω να συμβάλει στην ενημέρωση του κόσμου για την προϊστορία του και για τους απώτερους προγόνους του. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε ήταν μέχρι να πειστούν στο Συμβούλιο Μουσείων του Υπουργείου Πολιτισμού κάποιοι «κακόπιστοι» συνάδελφοι που πιστεύουν μόνο στα μεγάλα μουσεία. Από κει και πέρα το έργο πήρε το δρόμο του, με κάποια σκαμπανεβάσματα, με την υποστήριξη του τοπικού δημοτικού συμβουλίου που μας παραχώρησε το κτίριο, του Υπουργείου μας, της Περιφέρειας Θεσσαλίας και την αγάπη όλων μας. Τέλος, η χώρα μας είναι πλούσια σε κατάλοιπα του παρελθόντος και μάλιστα σημαντικά. Είναι επαρκής η ανάδειξη, συντήρηση και προβολή τους; Η χώρα πράγματι έχει πάμπολλες αρχαιότητες, δεν είναι όλες για ανάδειξη. Ωστόσο, είμαστε περήφανοι ότι παραδίδουμε έναν ολοκληρωμένο και αναδεδειγμένο αρχαιολογικό χώρο με το αντίστοιχο μουσείο του, και αυτό πράγματι δεν συμβαίνει πολύ συχνά στη χώρα μας. Ελπίζω να αποτελέσουν τώρα και στο μέλλον εστία πολιτισμού για την περιοχή και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

πεζοδρόμιο | 12

Vitis Vinifera - Το νέκταρ των θεών «Ο Θεός έφτιαξε μόνο το νερό. Ο άνθρωπος έφτιαξε το κρασί» Βίκτωρ Ουγκώ

Η σχέση του ανθρώπου με το κρασί υπήρξε ανά τους αιώνες στενή. Από το «Εν οίνω αλήθεια» των αρχαίων και το αντίστοιχο “in vino veritas” των Ρωμαίων μέχρι το «Οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ανθρώπου» της βιβλικής ρήσης, το κρασί ήταν, είναι και θα είναι στενά συνδεδεμένο με τις χαρές της ζωής, τις διατροφικές συνήθειες, τον ψυχικό μυστικισμό, τις θρησκευτικές τελετουργίες και τις πολιτιστικές αξίες, ήθη και έθιμα, κάτι που υποδεικνύεται και από το πλήθος των αρχαιολογικών ευρημάτων. Μαριάννα Μπολτσή

πεζοδρόμιο | 13

Στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, το κρασί θεωρείται ένα από τα παραδοσιακά βασικά αγαθά, είναι μέρος της παρέας και της κουλτούρα μας. Οι παππούδες στο χωριό μαζεύονταν και έπιναν «ένα ποτηράκι» από αυτό που «και νεκρούς ανασταίνει», περνώντας έτσι τα βράδια τους πίνοντας το κρασάκι τους και λέγοντας ιστορίες για τα «παλιά τα χρόνια». Όσοι μάλιστα είχαν αμπέλια θεωρούσαν τον τρύγο ιεροτελεστία, μία γιορτή, στην οποία συμμετείχαν οικογένεια και φίλοι και από την οποία δεν έλειπαν ούτε τα έθιμα ούτε τα δημοτικά τραγούδια που συντρόφευαν τις αγροτικές εργασίες. Παρομοίαζαν δε τις εργασίες του τρύγου με «πόλεμο», αφού η όλη διαδικασία, από το θερισμό έως την παραγωγή του κρασιού, υπήρξε ιδιαίτερα κοπιώδης, καθώς τα τεχνικά μέσα βελτίωσης των αποδόσεων και του χρόνου παραγωγής ήταν ελάχιστα. Μάλιστα, τα στοιχεία που μας παρέχουν οι σχετικές με την αμπελοκαλλιέργεια παραδόσεις της κάθε περιοχής, που συνδέονται όχι μόνο με τον τρόπο που έφτιαχναν το κρασί, αλλά και με τον τρόπο που το σέρβιραν, συμβαδίζουν με τη πρόσφατη καταναλωτική τάση που θέλει μια «στροφή προς την παράδοση». Οι αρχαίοι έπιναν το κρασί τους «νερωμένο», γι’ αυτό και η λέξη «κρασί» προέρχεται από τη λέξη κράσις, δηλαδή ανάμειξη. Στην αρχαιότητα ο άκρατος οίνος ήταν σπάνιος. Μάλιστα, η πόση κρασιού που δεν είχε αναμειχθεί με νερό θεωρούνταν βαρβαρότητα και συνηθιζόταν μόνο από αρρώστους ή κατά τη διάρκεια ταξιδιών ως τονωτικό. Συνήθως γινόταν αραίωση με νερό (συνήθως 3 προς 1, δηλαδή τρία μέρη κρασί και ένα μέρος νερό). Για την ιστορία, το όνομα «Άμπελος η οινοφόρος» (λατ. vitis vinifera) δόθηκε από τον Διοσκουρίδη τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Η ελληνική μυθολογία θέλει τον Στάφυλο, βοσκό του βασιλιά της Αιτωλίας, Οινέα. Ο Στάφυλος, βοσκός του βασιλιά Οινέα, παρατηρώντας ότι μια από τις κατσίκες του έτρωγε έναν καρπό που ο ίδιος δεν είχε ξαναδεί, ανέφερε το περιστατικό στον Οινέα, ο οποίος και υπέδειξε στον Στάφυλο να στύψει τους καρπούς και να πάρει τον χυμό τους. Το ποτό που παρασκευάστηκε ονομάστηκε «οίνος» από το όνομα του βασιλιά, ενώ οι καρποί ονομάστηκαν σταφύλια από το όνομα του Στάφυλου. Άλλοι θέλουν τον Στάφυλο να είναι γιος του Σιληνού, συντρόφου του Βάκχου ή γιος του θεού Διονύσου και της Αριάδνης, δικαιολογώντας εν μέρη και την ιδιότητα του κρασιού να δημιουργεί εύθυμη διάθεση σε όποιον το καταναλώνει. Κατ’ επέκταση, η καλλιέργεια της αμπέλου και ο οίνος ήταν τα δώρα του θεού Διονύσου και διαδοθήκαν στον ελλαδικό χώρο από τη Θράκη. Αν και υπάρχουν πολλοί μύθοι για την καλλιέργεια της αμπέλου, στοιχεία δείχνουν ότι η πρώτη καλλιέργεια άρχισε το 6000 π.Χ. στις περιοχές του Καυκάσου και της Μεσοποταμίας. Ως πρώτοι αμπελουργοί θεωρούνταν οι Χιττίτες, οι Σουμέριοι, οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες.Η άμπελος μεταφέρθηκε από την Αίγυπτο στη Μινωική Κρήτη και η καλλιέργειά της διαδόθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα διαμέσου των Κυκλάδων. Με τη σειρά τους οι πρώτοι Έλληνες άποικοι μετέφεραν την καλλιέργεια του αμπελιού αρχικά στη Ν. Ιταλία και τη Σικελία και αργότερα στη Γαλλία, τη Β. Αφρική και την Ισπανία. Όμως, τι κρασί πίνουν οι Έλληνες; Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας της GPO, που έγινε για λογαριασμό του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το κρασί καταναλώνεται κυρίως από γυναίκες και άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Η κατανάλωσή του, μάλιστα, δείχνει να αυξάνεται όσο μεγαλώνει η ηλικία. Η γεωγραφική περιοχή στην οποία οι Έλληνες πίνουν περισσότερο κρασί είναι η Πελοπόννησος, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό προτιμά το κόκκινο κρασί, με το λευκό και το ροζέ να ακολουθούν. Όσον αφορά τον τύπο του κρασιού, οι περισσότεροι προτιμάνε ξηρά κρασιά και ακολουθούν τα ημίγλυκα και τα γλυκά, τα οποία προτιμώνται κυρίως από τις γυναίκες και τους νεότερους. Όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή των προτιμήσεων, οι κάτοικοι της Θεσσαλίας φαίνεται να επιλέγουν τα ξηρά, ενώ

πεζοδρόμιο | 14

πεζοδρόμιο | 15

Κρασιά Παλαιού Κόσμου είναι οι οίνοι που παράγονται στις χώρες - γενέτειρες του κρασιού. Έχουν πιο συγκρατημένες γεύσεις και χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Κάθε περιοχή στο Παλαιό Κόσμο κάνει κρασί με συγκεκριμένο τρόπο εδώ και αιώνες, ακολουθώντας συγκεκριμένους κανόνες και τα πρότυπα αυτά ακολουθεί κάθε καινούργιο οινοποιείο.

τα ημίγλυκα και γλυκά κρασιά προτιμώνται κυρίως στη Στερεά Ελλάδα. Το ενδιαφέρον έγκειται στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων προτιμά να αγοράζει τυποποιημένα κρασιά ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) ή ΠΓΕ (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) παρά χύμα. Για τους περισσότερους το σημαντικότερο κριτήριο επιλογής ενός κρασιού είναι το χρώμα και έπειτα ο παραγωγός του κρασιού, ο τύπος και η ποικιλία.

Οινοπαραγωγός στην Ελλάδα; Γιατί όχι; Οι εξαιρετικά ευνοϊκές εδαφικές και κλιματικές συνθήκες της Ελλάδας, σε συνδυασμό με τις άριστες ελληνικές ποικιλίες αμπέλου και την εμπειρία των Ελλήνων αμπελουργών, συμβάλλουν στην παραγωγή αμπελουργικών προϊόντων ποιότητας. Ο ρόλος μάλιστα της αμπελουργίας και της οινοπαραγωγής κρίνεται σημαντικός για την αγροτική οικονομία. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, ο τομέας της οινοποιίας και της αμπελουργίας έχει παρουσιάσει σημαντική ανάπτυξη -ποιοτική και ποσοτικήτόσο στον πρωτογενή όσο και στο δευτερογενή τομέα. Το αποτέλεσμα αυτής της προόδου καταδεικνύει το μεγάλο ποσοστό παραγωγής εμφιαλωμένων οίνων ποιότητας καθώς και η εξαγωγή αυτών στη διεθνή αγορά, όπου ήδη έχουν στραφεί πολλοί οινοπαραγωγοί και το ελληνικό κρασί, όπως φαίνεται, κερδίζει έδαφος.

Όμως η καλλιέργεια απαιτεί κόστος και λόγω του ειδικού φόρου κατανάλωσης αλλά και της μη ενιαίας οινικής πολιτικής, η κατάσταση για τους οινοπαραγωγούς κρίνεται δύσκολη. Πολλοί προσπαθούν να ανταγωνιστούν οικονομικά τους ευρωπαίους εταίρους στην αγορά του εξωτερικού αλλά και να αντιμετωπίσουν την

παραοικονομία που δημιουργείται από το κρασί που πωλείται -χύμα ή εμφιαλωμένο- χωρίς παραστατικά.

Στη χώρα μας, ωστόσο, καλλιεργούνται περίπου 700.000 στρέμματα οινοποιήσιμων ποικιλιών. Η ετήσια οινοπαραγωγή ανέρχεται περίπου στα 4 εκατ. εκατόλιτρα και αποτελεί το 2% της συνολικής παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η ετήσια κατανάλωση ανέρχεται περίπου στα 27,86 λίτρα ανά άτομο (και 300.000 λίτρα σύνολο). Και φυσικά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν όλοι «πότες», καθώς υπάρχει και η μερίδα του καταναλωτικού κοινού που έχει στραφεί στη κατανάλωση κρασιού με μέτρο, γνωρίζοντας τα οφέλη που έχει αυτό στην υγεία του ανθρώπου.

Είναι βεβαία γεγονός πως την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί ένα ύψος των τιμών αλλά και της ζήτησης κρασιών από γηγενείς ποικιλίες, όπως είναι και ευχάριστο από την άλλη πλευρά να βλέπει κανείς να εργάζονται σε σύγχρονα οινοποιεία άνθρωποι τεχνολογικά καταρτισμένοι και να αξιοποιούν με τον πλέον καλύτερο τρόπο τις τουλάχιστον 250 ελληνικές ποικιλίες. Το δυσάρεστο είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αμπελουργών αποτελείται από άτομα μεγάλης ηλικίας και μόλις το 10% των αμπελουργών είναι ηλικίας 40 ετών, γεγονός που θέτει επιτακτική την ανάγκη προσέλκυσης των νέων στην αμπελουργία και την οινοπαραγωγή.

«Ένα μπουκάλι κρασί περιέχει περισσότερη φιλοσοφία από όλα τα βιβλία του κόσμου» είπε ο Λουί Παστέρ και εν μέρη είχε δίκιο. Κόκκινο ή λευκό, επιτραπέζιο ή εξαιρετικής ποικιλίας, το κρασί μας συντροφεύει και θα εξακολουθεί να μας συντροφεύει στη χαρά, στον πόνο, στην παρέα. Θα μας κάνει να ξεκινάμε καινούργιες συζητήσεις, θα λύνει τη γλώσσα, θα διεγείρει το πνεύμα. Με μέτρο. Για να μη γίνει το πνεύμα οινόπνευμα!

Τα κρασιά του Νέου Κόσμου προέρχονται κυρίως από χώρες που ήταν αποικίες και έχουν θερμότερο κλίμα. Έχουν πιο τολμηρές γεύσεις φρούτων και πιο υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Στις χώρες αυτές οι πρακτικές οινοποίησης διαφέρουν πολύ, οι οινοπαραγωγοί πειραματίζονται και δεν ενδιαφέρονται τόσο για τις παραδόσεις, ενώ δίνουν περισσότερη έμφαση στις σύγχρονες εξελίξεις της οινοποιίας.

πεζοδρόμιο | 16

Λίλα Βαρελά

Η οικογένεια Κοντοζήση δεν είναι ένα καινούριο όνομα στο χώρο του κρασιού. Λειτουργώντας χρόνια το ονομαστό τσιπουράδικο/ταβέρνα στην Καρδίτσα, όπου το κρασί και το τσίπουρο παραγωγής της έχει συνοδεύσει άπειρες παρέες σε αμέτρητες στιγμές χαράς και λύπης, η κυκλοφορία εμφιαλωμένου κρασιού ήταν το επόμενο λογικό βήμα. Η υπεύθυνη παραγωγής του οινοποιείου, κα Αφροδίτη Τούσια Μπέκερ, τεχνολόγος τροφίμων μας περιέγραψε τη σκληρή δουλειά, τον προσωπικό κόπο, τις θυσίες αλλά και τον ενθουσιασμό και το μεράκι με τα οποία «μπολιάζονται» τα βιολογικά κρασιά που παράγονται. Η οικογένεια Κοντοζήση φτιάχνει κρασιά εδώ και 25 χρόνια. Ο κύριος Γιώργος, πατέρας της οικογένειας, ξεκίνησε το 1991 με τα πρώτα 10 στρέμματα, με τη βοήθεια και των παιδιών του, κυρίως του Πέτρου και του Ανδρέα. Τα προϊόντα που παρήγαγαν τότε προοριζόντουσαν για κατανάλωση στην οικογενειακή ταβέρνα που διατηρούν ακόμη και σήμερα, ψυχή της οποίας είναι τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας, ο Λουκάς, ο Σεραφείμ και η κυρία Ολυμπία, η μητέρα της οικογένειας, με τους ονομαστούς μεζέδες. Από εκεί και πέρα, ο Πέτρος και ο Ανδρέας συνέχισαν την φύτευση των αμπελιών μέχρι και το 2009, οπότε συμπληρώθηκαν περίπου 110 στρέμματα. Οι αμπελώνες βρίσκονται στους πρόποδες των Αγράφων, σε δύο σημαντικά για την περιοχή αμπελοτόπια: των Καναλίων και της Δαφνοσπηλιάς. Όλα καλλιεργούνται από την αρχή με μεθόδους βιολογικής καλλιέργειας. Η προσέγγισή τους έχει να κάνει με τον απόλυτο σεβασμό στη φύση και τη διερεύνηση του τι μπορεί εκείνη να μας προσφέρει και αυτό αποτυπώνεται στους παραγόμενους βιολογικούς οίνους που λαμβάνουν χώρα ανά ποικιλία και αμπελοτεμάχιο. Τα αμπελοτόπια περιλαμβάνουν κυρίως ελληνικές ποικιλίες και μάλιστα οι πρώτες που φυτεύτηκαν ήταν τοπικές ποικιλίες. Ξεκίνησαν με τη Λημνιώνα, η οποία μάλιστα κατάγεται από την περιοχή της Καρδίτσας, όπως και το Μπατίκι. Το Μπατίκι ωστόσο δεν πληρούσε επαρκώς τις προδιαγραφές που είχαν τεθεί, οπότε συνέχισαν με ποικιλίες που ως τότε δεν φαίνεται να υπάρχουν σε αμπελοτόπια της Καρδίτσας, μια από τις οποίες είναι η Μαλαγουζιά που φυτεύτηκε το 2002.

Οινοποιείο Οικογένειας Κοντοζήση Βιολογικά κρασιά γεμάτα ήλιο

Το όραμα της οικογένειας ήταν να ξεφύγει από την παραγωγή κρασιού αποκλειστικά για το μαγαζί και να εξωτερικεύσει τη δημιουργικότητα και την αγάπη για τον βιολογικό οίνο. Εκείνη την εποχή η παραγωγή βιολογικών οίνων αφορούσε αποκλειστικά την καλλιέργεια και όχι τη διαδικασία οινοποίησης, κάτι που ήρθε να συμπληρωθεί με την αλλαγή της νομοθεσίας το 2012 και τον περιορισμό στην χρήση συμβατικών οινολογικών προϊόντων. Το γεγονός αυτό κατέστησε ακόμη μεγαλύτερη την ανάγκη για την παραγωγή σταφυλιών σε άριστη κατάσταση, ακόμη και τις χρονιές που οι καιρικές συνθήκες δεν συνηγορούσαν σε αυτό. Η ματιά του αμπελουργού, η παρατηρητικότητα του και η διαρκής επαγρύπνησή του είναι όλα εκείνα τα όπλα που φέρουν στο οινοποιείο τον καλύτερο δυνατό καρπό για την παραγωγή οίνων που με τη μεγαλειώδη απλότητά τους ξεδιπλώνουν τον μοναδικό χαρακτήρα τους μαρτυρώντας τον τόπο καταγωγής, την ιδιαιτερότητα της ποικιλίας σε κάθε αμπελοτόπι αλλά και την μοναδικότητά τους. Για να συμπληρωθεί το παζλ ξεκίνησε η επέκταση και ο εκσυγχρονισμός του υπάρχοντος χώρου οινοποίησης με μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, σύγχρονες δεξαμενές οινοποίησης και αντλίες ήπιας μεταφοράς σταφυλοχυμού και κρασιού, αυτόματη γραμμή εμφιάλωσης και άλλα, ώστε να αποτυπωθεί η άριστη ποιότητα του σταφυλιού στο

τελικό προϊόν, που είναι το εμφιαλωμένο βιολογικό κρασί ποιότητας. «Χαίρομαι ιδιαίτερα που κι εγώ προσωπικά συνέβαλα τα τελευταία 2 χρόνια σε αυτή την εξέλιξη του οινοποιείου» μας αναφέρει η Αφροδίτη, «δημιουργώντας ένα εξοπλισμένο οινολογικό εργαστήριο μέσα στο χώρο του οινοποιείου, όπου εκτελούνται οι έλεγχοι όσο αφορά τη διασφάλιση της ποιότητας, γίνονται οι απαιτούμενες αναλύσεις, παρακολουθούνται οι ζυμώσεις και γενικά υπάρχει μονίμως μια εικόνα του κρασιού σε κάθε φάση από την αρχή που ζυμώνεται ως το τέλος». Σχετικά με τις ετικέτες που δημιουργήθηκαν το 2013, απαρτίζουν σε πρώτη φάση τη σειρά κρασιών SUN (ΗΛΙΟΣ), ένα όνομα καθόλου τυχαίο αλλά που αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα στην καλλιέργεια ενός βιολογικού αμπελιού: «Η σειρά αυτή περιλαμβάνει τον λευκό οίνο : White Sun, από τις ποικιλίες Sauvignon Blanc και Ασύρτικο, ένα χαρμάνι που δοκιμάστηκε και έγινε γνωστό στην Ελλάδα από τους αμπελώνες της Δράμας. Το υιοθετήσαμε και στον αμπελώνα μας γιατί πιστεύουμε πως μπορεί να δώσει εξίσου ποιοτικά κρασιά στον τόπο μας και με τα πρότυπα βιολογικής οινοποίησης που ακολουθούμε. Το ροζέ οίνο : Rose Sun με τις ποικιλίες Syrah και Ξινόμαυρο για το οποίο φέτος αλλάξαμε τις καλλιεργητικές μεθόδους των αμπελιών, κάτι που περιμένουμε να προσδώσει καλύτερα τα τυπικά χαρακτηριστικά του Syrah, μια εξέχουσα ποικιλία για ροζέ οίνους. Τον ερυθρό οίνο Red Sun, με τις ποικιλίες Λημνιώνα και Ξινόμαυρο, μια ποικιλιακή σύνθεση σπάνια στην Ελλάδα για την οποία είμαστε περήφανοι που πρώτοι εμπιστευθήκαμε, πιστέψαμε και υλοποιήσαμε με αποτέλεσμα κρασιά που αποδίδουν εξαιρετικά αρωματική έκφραση των δύο ελληνικών ποικιλιών και ιδιαίτερη κομψότητα στο στόμα. Στο μέλλον θα έρθουν παλαιωμένες σοδειές του Red Sun σε γαλλικά και αμερικάνικα δρύινα βαρέλια, τα οποία αυτή τη στιγμή εξελίσονται στο κελάρι του οινοποιείου μας». Η προώθηση των κρασιών είναι ένα μεγάλο και σοβαρό θέμα. Η Αφροδίτη έχει εμπεριστατωμένη άποψη: «Θεωρώ πως κανένα προϊόν, ανεξαρτήτου ποιότητας, δεν μπορεί να

πεζοδρόμιο | 17

σταθεί χωρίς marketing. Ιδιαίτερα το κρασί, είναι ένα προϊόν παγκόσμιο. Δεν παράγουμε δηλαδή κρασιά στην Καρδίτσα που απευθύνονται μόνο στην Καρδίτσα ή μόνο στην Ελλάδα. Κρασί παράγεται αναμφισβήτητα σε όλες τις γωνιές της γης. Κάτι τέτοιο αυτομάτως σημαίνει πως το κρασί που παράγεται εδώ μπορεί να ταξιδέψει και να αναγνωριστεί ως προϊόν σε όλο τον κόσμο. Οποιοδήποτε εμπορικό προϊόν για να εκπληρώσει τους στόχους του δημιουργού του, αλλά και να εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες που έχει να βρεθεί οπουδήποτε και να εκτιμηθεί αδιακρίτως από των οποιονδήποτε, χρειάζεται την κατάλληλη σε κάθε περίπτωση υποστήριξη. Αν μη τι άλλο, όσο καλό κι αν είναι κάποιο προϊόν, δεν σημαίνει αυτομάτως πως θα γίνει αποδεκτό και αναγνωρίσιμο από το κοινό, τον κόσμο. Το κρασί σαφώς δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα, απαιτείται να γίνει γνωστό, να δοκιμαστεί κι ένας καλός τρόπος είναι μέσω του interactive marketing». Και καταλήγοντας τονίζει: «Όσον αφορά στο δικό μας μοντέλο ανάπτυξης, τα κρασιά μας διατίθενται σε πολλές πόλεις της Ελλάδος μέσω των καταστημάτων Θαλάσσιος Κόσμος, που είναι και η πρώτη εταιρεία η οποία στήριξε την προσπάθεια μας από την πρώτη στιγμή και την ευχαριστούμε πολύ, όπως επίσης, την εταιρεία Θεσσαλική ΕΠΕ για την τοπική διανομή αλλά πάνω από όλα, τον κόσμο της Καρδίτσας που μας στηρίζει εδώ και 25 χρόνια. Σύντομα έρχονται να προστεθούν άλλες 2 ετικέτες premium από ελληνικές ποικιλίες, ενός λευκού και ενός ερυθρού κρασιού, οι οποίες θα αποτελέσουν τη ναυαρχίδα του οινοποιείου μας και σύμφωνα με την αύξηση της παραγωγής που ήδη έχει ξεκινήσει στους αμπελώνες μας για τις ετικέτες SUN-ΗΛΙΟΣ, θα αποτελέσουν το επόμενο βήμα που είναι η περαιτέρω αύξηση των σημείων πώλησης τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό».

πεζοδρόμιο | 18

Στο τραπέζι του κρασιού

ΟΙΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕ ΝΕΙΣ ΓΕΥ ΣΕΙΣ ΤΟΥ

Syrah Ξινόμαυρο Kontozisis Vineyards

Sauvignon Blanc – Ασύρτικο Kontozisis Vineyards

Λημνιώνα Ξινόμαυρο Kontozisis Vineyards

Γενναιόδωρο και συμπυκνωμένο αρωματικό μπουκέτο με νότες τάρτας βατόμουρου, καραμέλας βουτύρου και διακριτικές νότες φασκόμηλου. Πληθωρικό στόμα με αξιοσημείωτο όγκο και λιπαρότητα, καθώς και χαρακτηριστική αρωματική επιστροφή κόκκινων φρούτων. Εκεί που ο δυναμισμός δε χάνει την κομψότητά του…

Ιδιαίτερης κομψότητας με λεπτά χαρακτηριστικά τροπικότητας, νότες περγαμόντου και λευκόσαρκου ροδάκινου. Δυναμικό στόμα, με χαρακτηριστική οξύτητα χτίζοντας έναν στέρεο άξονα και προσδίδοντας μια ενδιαφέρουσα ισορροπία στην φρουτώδη και μακρά αρωματική του επίγευση. Όταν η αρωματική φρεσκάδα συναντά την δυναμική της έκφραση…

Εξαιρετική αρωματική έκφραση των δύο ποικιλιών με νότες φύλλων τομάτας, φράουλας, ανθέων μανόλιας, νύξεις μαύρου πιπεριού και δαμάσκηνου. Ιδιαίτερης κομψότητας στο στόμα, με τραγανές και ώριμες τανίνες που προσδίδουν φινέτσα και χαρακτηριστική διάρκεια στο καλοδομημένο του σώμα. Σε ένα παιχνίδι αντιθέσεων και συνάμα συμπλήρωσης δυναμικών προσωπικοτήτων…

Sweet Fashion Maniac II

ΓΡΑΒΙΕΡΑ ΟΜΗΡΟΥ ΤΡΙΛΟΓΙΑ

Καθρέφτης σοκολάτας αρωματισμένος με blue curacao και γέμιση τζιαντούγια Τορίνο. Ο pastry chef Ευάγγελος Χασιώτης μας παρουσιάζει τη νέα σειρά “Sweet Fashion Maniac II”, η οποία περιέχει πραλίνες σοκολάτας και κραμπλ μπισκότου το οποία καλύπτονται από καθρέφτες γκανάζ. Τα παρουσιάζει ο ίδιος en action και εκπλήσσει!

T. 6989431450

Iδιαίτερη κεφαλογραβιέρα από το Νιώτικο τυροκομείο, που πήρε αυτήν την ονομασία από τα τρία είδη γάλακτος που περιέχει, και συγκεκριμένα το αγελαδινό, το πρόβειο και το κατσικίσιο. ημίσκληρο τυρί με υπόγλυκη γεύση που συνδυάζεται ιδανικά με κόκκινα κρασιά.

H σχέση του ανθρώπου με το κρασί παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα των αιώνων. Όμως ο οίνος δεν ευφραίνει μόνο την καρδιά, καθώς η παρουσία του στο τραπέζι έχει ταυτιστεί και συνδεθεί άρρηκτα με μια πληθώρα γεύσεων. Γεύσεις που αλληλεπιδρούν με το νέκταρ των θεών και χαρίζουν στον ουρανίσκο απολαύσεις οι οποίες δύσκολα μπορούν να συγκριθούν με κάτι άλλο.

evchasiotis@gmail.com

Παντοπωλείο Αμάραντες Γεύσεις Δημοτική αγορά Καρδίτσας 2441020991

ΔΙΟΝΥΣΟΣ A.Σ. ΑΚΡΑΤΟΣ ΛΕΥΚΟ

Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ

Λευκό ξηρό κρασί, παράγεται από τις ποικιλίες Σαββατιανό και Ροδίτη. Διακρίνεται από το φρουτώδες άρωμα και την ξεχωριστή ισορροπημένη γεύση. Σερβίρεται σε θερμοκρασία 10-12°C και συνοδεύει ιδανικά πιάτα με ψάρι και λευκά κρέατα

Καθημερινή Πολυτέλεια Τα αμπέλια σε μοντέρνα σχεδίαση, η θάλασσα, ο ήλιος που συμβολίζεται με το λογότυπο της ΔΗΜΗΤΡΑΣ είναι το εικαστικό της ετικέτας του νέου κρασιού του Συνεταιρισμού της Νέας Αγχιάλου που φωτογραφίζει τον τόπο μας Λευκός ξηρός από Trebbiano, Ροδίτη και Μοσχάτο λευκό που αναδεικνύει την δυναμική του Θεσσαλικού Αμπελώνα. Διατίθεται επίσης σε Ρετσίνα, Ροζέ ημίξηρο, Ερυθρό ξηρό και Ημίγλυκο ερυθρό ικανοποιώντας κάθε επιθυμία.

ΕΨΑ #DrinkPink

ΤΟ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ Σέμπρος ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

φέτος όλοι πίνουμε Pink Lemonade! Δροσιστικό και trendy με εξαιρετική γεύση, καθώς αναμείξαμε με τέλεια ισορροπία λεμόνι και Pink Grapefruit. Θα τη βρεις σε όλα τα supermarkets και σε επιλεγμένα σημεία. Για να μάθεις περισσότερα, μπες στο pink.lemonade. gr και στο facebook της ΕΨΑ.

Μπράουνις με καραμέλα βουτύρου, καραμελωμένα φουντούκια με μους πικρής σοκολάτας, κράνμπερις και γαλλικά μακαρόν στο ντεκόρ. Συνοδεύει ιδανικά ερυθρούς οίνους. Ζαχαροπλαστείο Σέμπρος Θεόδωρος Καραϊσκάκη 24 τηλ. 2445041536 Μουζάκι

Φίλια Γη ΜΟΣΧΑΤΟ ΡΟΖΕ Οίνος Ροζέ Ξηρός

Φίλια Γη ΑΣΥΡΤΙΚΟ Οίνος Λευκός Ξηρός

Το Φίλια Γη Μοσχάτο Ροζέ αναδεικνύει μια ιδιαίτερη ποικιλία το Μοσχάτο μούρο που κυριαρχεί στο θεσσαλικό κάμπο. Το ζωηρό ροζέ χρώμα, τα αρώματα φράουλας, ροζ γκρέιπφρουτ, λεβάντας και τριαντάφυλλου, το πλούσιο στόμα του ισορροπούν άψογα με τη φινετσάτη οξύτητά του.

Το Φίλια Γη Ασύρτικο αναδεικνύει μια από τις πλέον γνωστές ποικιλίες η οποία προσαρμόστηκε με επιτυχία στο θεσσαλικό κάμπο. Το διακριτικό λεμονί χρώμα με τα άρωμα πυρηνόκαρπων και τροπικών φρούτων, ανθέων όπως νυχτολούλουδο και γαρδένια συναντούν την υψηλή οξύτητα και τη μακρά επίγευση δίνοντας ένα συγκλονιστικό αποτέλεσμα.

Παραδοσιακό τυρί οικογένειας Διβάνη

Τούρτα Muppet Show

παρασκευάζεται με γάλα προερχόμενο από τα χωριά της Θεσσαλίας και παρά την ανάπτυξη της εταιρίας και την κατάκτηση του ISO22000 εξακολουθεί να παράγεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και τρεις γενιές πριν. Θα το βρείτε στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ Μασούτης, ΑΒ και My Market, όπως επίσης και σε επιλεγμένα παντοπωλεία σε συσκευασία ρόδας 8 κιλών και φρατζόλα 3 κιλών.

To ζαχαροπλαστείο Μήνιας Deli σας παρουσιάζει την παιδική, διώροφη τούρτα για βάπτιση με θέμα το Muppet Show. Γλυκές δημιουργίες με παιδικούς ήρωες που ξετρελαίνουν μικρούς και μεγάλους, κερδίζοντας τις εντυπώσεις σε εικόνα αλλά και σε γεύση. Γιατί οι μικροί πρωταγωνιστές της ζωής μας αξίζουν το καλύτερο! Πληροφορίες στο τηλέφωνο 6982509211

πεζοδρόμιο | 19

Ένα τοπίο στην καρδιά του κάμπου που μοιάζει λίγο με Τοσκάνη: αμπελώνες, ένα οινοποιείο, άνθρωποι που αγαπούν το κρασί και ένα μέρος που έχει τις δυνατότητες να γίνει τοπόσημο, για ντόπιους και επισκέπτες.

Λίλα Βαρελά Στέλιος Μπισκανάκης

Ο Μιχάλης Νικολάου, ο Βάιος Ξανάς και ο Χριστόφορος Χριστοφόρου, ιδιοκτήτες της επιχείρησης, που ξεκίνησε να στήνεται πριν από 10 χρόνια περίπου, το 2014, μας ξενάγησαν με υπερηφάνεια στις εγκαταστάσεις του οινοποιείου και μας έκαναν την τιμή να μοιραστούν μαζί μας τα όνειρα και τις προσδοκίες τους. Το οινοποιείο ξεκίνησε ως όνειρο των δύο φίλων, του Βάιου και του Χριστόφορου, που είναι και συνιδιοκτήτες των αμπελιών. Ο τρίτος της παρέας, ο Μιχάλης, “κόλλησε” ως φίλος και συνεργάτης του Χριστόφορου και αφού αποδέχτηκε την πρότασή τους, προστέθηκε όταν ο αμπελώνας ήταν έτοιμος. Από τότε, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι… Η επιχείρηση εντάχθηκε στον Αναπτυξιακό νόμο, κατασκευάστηκε το κτίριο που φιλοξενεί το οινοποιείο δίπλα στους αμπελώνες και εδώ και 3 χρόνια η Φίλια Γη κυκλοφορεί με 7 ετικέτες: Οίνος Λευκός Ξηρός (Ασύρτικο - Chardonnay), Οίνος Ερυθρός Ξηρός (Merlot Syrah), Μαλαγουζιά, Ασύρτικο, Μοσχάτο, Μοσχάτο Ροζέ, Λημνιώνα, και ως επένδυση αναπτύσσεται συνεχώς. Το κτίριο και οι προσδοκίες που το συνοδεύουν κατέχει κεντρικό ρόλο στην επιχείρηση. Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις χωρίζονται βασικά στο χώρο του οινοποιείου, του χημείου, που θα στηθεί άμεσα, και του κελαριού, όπως και στο διώροφο βιοτεχνικό κτίριο των γραφείων, με χώρους έκθεσης των κρασιών, όπου υπάρχει πρόβλεψη για χώρο εκθέσεων και εκδηλώσεων, ώστε να γίνει ένα σημείο αναφοράς της περιοχής. Η δυναμική του οινοποιείου είναι γύρω στους 550 τόνους, με 250 τόνους χωρητικότητα δεξαμενών και 250 τόνους χωρητικότητα κελαριού. Το κελάρι, με χώρο για μπουκάλια με σκοπό την παλαίωση, δημιουργείται σταδιακά με διακόσμηση κατά τα πρότυπα των κελαριών της ιταλικής και γαλλικής υπαίθρου. Επιπλέον, στα πλαίσια του σεβασμού προς το περιβάλλον, στο κτίριο επιδιώκεται η ενεργειακή αυτονομία. «Αυτό που θέλουμε είναι να έρθει ο επισκέπτης εδώ, να μπει μέσα να δοκιμάσει κρασιά και να δει την έκθεση με τις ποικιλίες μας, να καθίσει με την οικογένειά του, να απολαύσει το φυσικό τοπίο και τον εξωτερικό χώρο, να επισκεφθεί

το κελάρι... Υπάρχουν πολλά πλάνα και όνειρα που προγραμματίζονται και υλοποιούνται σταδιακά», μας λέει ο κύριος Νικολάου. Η επιχείρηση πλέον είναι και οικογενειακή υπόθεση, καθώς οι τρεις συνεργάτες έχουν “περάσει” την αγάπη τους για το κρασί και στα παιδιά τους. «Τα παιδιά θα μπουν σταδιακά στην επιχείρηση. Τους αρέσει και ως νέοι άνθρωποι έχουν καινοτόμες ιδέες. Είναι καλλιεργημένα άτομα και σιγά - σιγά θα παίξουν το ρόλο τους. Αλλά τώρα πρέπει να το φτιάξουμε εμείς έτσι, ώστε να το συνεχίσουν αυτά», τονίζει ο κύριος Νικολάου. Η Καρδίτσα έχει πολύ φυσικά “αγκαλιάσει” τα κρασιά της Φίλιας Γης, ωστόσο η επιχείρηση επιδιώκει την εξωστρέφεια, υλοποιώντας σίγουρα και σημαντικά βήματα. Οι ετικέτες της βρίσκονται σε διάσπαρτα σημεία ανά την Ελλάδα, ενώ πρόσφατα η Λημνιώνα ταξίδεψε ως την Αμερική, πραγματοποιώντας την πρώτη ολοκληρωμένη εξαγωγή του οινοποιείου! Παράλληλα, παρουσιάζονται σε εκθέσεις τοπικές, αλλά σχεδιάζονται συμμετοχές και σε πανελλαδικές, όπως το Οινόραμα. Για την περιοχή είναι πολύ σημαντική η ύπαρξη μιας υγιούς επιχείρησης με ελπιδοφόρο μέλλον. «Ήδη, ο μικρός παραγωγός έχει ένα σημείο αναφοράς, όταν ξέρει ότι θα απευθυνθεί σε οινοποιεία στην Καρδίτσα και θα εξασφαλίσει και το εισόδημά του. Βοηθάμε στην τοπική κοινωνία και δημιουργούμε θέσεις εργασίας, πέρα από τις θέσεις εργασίας στο οινοποιείο. Πολλά παιδιά ξεκινάνε και γίνονται αμπελουργοί», τονίζει ο κύριος Νικολάου. Ολοκληρώνοντας, την ξενάγηση, με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, είναι διάχυτη η αίσθηση της οικειότητας, που οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης θέλουν να αισθάνεται ο επισκέπτης. Οι ίδιοι αισθάνονται τυχεροί που μπορούν να ασχοληθούν με επιτυχία με κάτι που αγαπούν πολύ και στο τέλος της ημέρας απολαμβάνουν τους κόπους της δουλειάς τους. «Πάντα πίνουμε κρασί στο οινοποιείο. Μας ξεκουράζει. Καθόμαστε εδώ, συζητάμε για τη δουλειά, τις δοκιμές που γίνονται συνεχώς... Πάνω απ’ όλα όμως, το κρασί μας φέρνει πιο κοντά»

πεζοδρόμιο | 20

Στείλε μας τη φωτογραφία σου στο photo@pezodromiomag.gr ή χαμογέ Επίσης, ανέβασε τη φωτογραφία σου στο Instagram, πληκτρολογώντας

έλασέ μας αν σε συναντήσουμε στο πεζοδρόμιο. #pezodromiomagazine

πεζοδρόμιο | 21

Pezodromio Free Press PezodromioMag Pezodromio

πεζοδρόμιο | 22

Συνθέτης, μαέστρος, τραγουδιστής, που παραμένει πάντα ένας απλός καθημερινός άνθρωπος, όπως χιουμουριστικά (αλλά και εύστοχα) τον παρουσιάζει κατά καιρούς η αγαπημένη του μούσα, Νατάσσα Μποφίλιου στις συναυλίες τους. Συνομιλήσαμε με το Θέμη Καραμουρατίδη, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία, κι εν μέσω περιοδείας της «Βαβέλ», μιας ακόμα σημαντικής κατάθεσης από την πιο ενδιαφέρουσα δημιουργική ομάδα στη σημερινή εγχώρια δισκογραφία.

Θέμης Καραμουρατίδης Θανάσης Καρανίκας Πάνος Γιαννακόπουλος

Tέσσερις ολοκληρωμένοι δίσκοι με τη Νατάσσα Μποφίλιου και τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο, καθώς και αρκετές ακόμα συνεργασίες και άλμπουμ (Γιώτα Νέγκα, Τ. Τσανακλίδου, Σωκράτης Μάλαμας κλπ.). Μια μικρή αποτίμηση αυτής της δεκαετίας περίπου, που βρίσκεσαι στη δισκογραφία; Και κατά πόσο μοιάζει με όλα αυτά που φαντάστηκες και ονειρευόσουν μικρότερος; Αισθάνομαι γεμάτος καλλιτεχνικά και τυχερός δημιουργικά γιατί έχω συνεργαστεί με όλους αυτούς τους ανθρώπους, που είτε θαύμαζα είτε θαύμασα στην πορεία και αγάπησα. Τώρα, σίγουρα πολλά από αυτά τα οποία ονειρεύτηκα τα είδα να πραγματοποιούνται και σίγουρα έχω πάρα πολλά που έχω ονειρευτεί και θέλω να τα δω να πραγματοποιούνται στη συνέχεια. Καινούριο άλμπουμ λοιπόν, με τίτλο «Βαβέλ». Σε τι διαφοροποιείται από τις προηγούμενες δουλειές σας; Και ως προς τον ήχο, αλλά και ως προς την θεματολογία του. Πιστεύω ότι τα στοιχεία που διαφοροποιούν τη Βαβέλ είναι τα τέσσερα χρόνια που μεγαλώσαμε από τις «Μέρες του Φωτός». Τα τέσσερα χρόνια που άλλαξαν θεωρώ ριζικά το γύρω τοπίο, το οποίο είχε φυσικό αντίκτυπο και σε αυτό που κάνουμε εμείς, είτε θεματολογικά με το να μας απασχολούν πράγματα τα οποία ενδεχομένως να μας απασχολούσαν λιγότερο όταν ήμασταν πιο μικροί και πιο ξένοιαστοι, είτε μουσικά που έχω ακούσει, έχω αγαπήσει διάφορα άλλα πράγματα, έχω παίξει πολύ με τις αναφορές μου και προσπάθησα να τις ξαναπροσεγγίσω. Θεωρώ ότι αυτό που έχω πετύχει τουλάχιστον μουσικά είναι να εξελίξω αυτό που είμαστε εμείς. Δηλαδή να παραμένει ο δίσκος να έχει το στίγμα μας αλλά ταυτόχρονα μέσα σε αυτό να προσθέτει και μια διαφορετική απόχρωση. Μοιράσου μαζί μας ένα θετικό, αλλά ίσως και κάποιο αρνητικό σχόλιο που έχεις ακούσει μέχρι στιγμής για αυτήν, το οποία άσχετα αν σε βρίσκουν σύμφωνο ή όχι, κέντρισαν το ενδιαφέρον σου περισσότερο. Το χειρότερο για μένα, το κόκκινο πανί, είναι κάποιες διατυπώσεις του τύπου «αυτός ο δίσκος δε θα μας απασχολήσει πολλά χρόνια» ή «δεν θα προσθέσει κάτι στη μουσική» ή «δε θα αφήσει κάτι». Δε μπορείς να προδικάζεις. Είναι ανεύθυνο και, αν μη τι άλλο, προσβάλλει τον ίδιο τον κριτικό ή οποιονδήποτε, ο οποίος αποφασίζει να προδικάσει και να πει ότι αυτός ο δίσκος δεν θα κάνει κάτι στα επόμενα δέκα-δεκαπέντε χρόνια. Νομίζω ότι θα έπρεπε να αφήσουμε τον χρόνο να μιλήσει πριν προλάβουμε να βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα. Όπως, βέβαια, και τα ακριβώς αντίθετα. Δηλαδή, ούτε για την ιστορική του αξία μπορεί να είναι κανείς σίγουρος. Έχει βγει δυο μήνες, τον έχεις ακούσει δυο φορές, ας είσαι λίγο πιο προσεκτικός στις διατυπώσεις σου. Και, τέλος πάντων, ας αφήσεις τον χρόνο να μιλήσει τελευταίος. Ξαναζούμε την εποχή των singles, όμως εσείς επιμένετε ρομαντικά στους ολοκληρωμένους δίσκους. Πως φαντάζεσαι τη δισκογραφία, και κατ’ επέκταση όλη την μουσική βιομηχανία, στο άμεσο μέλλον; Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων εξελίξεων σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Κατά συνέπεια, και η μουσική βιομηχανία είναι αναπόσπαστο μέρος αυτών των αλλαγών και των εξελίξεων. Δε μπορώ να ξέρω τι ξημερώνει την επόμενη μέρα, μου φαίνονται όλα τα σενάρια πιθανά, αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα βρεθεί ένας τρόπος όλο αυτό να είναι βιώσιμο για τους δημιουργούς, να εξυγιανθεί η σχέση του κοινού με το πνευματικό δικαίωμα, να αντιληφθεί ο καθένας τι σημαίνει αγοράζω τη μουσική που αγαπάω και τι σημαίνει στηρίζω το τραγούδι που με εκφράζει. Σε γενικότερο πλαίσιο, πώς θα χαρακτήριζες την κατάσταση που βιώνουμε σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο; Υπάρχουν στιγμές που ενδεχομένως να νιώθεις «ενοχές» για την γενιά μας, ότι ενδεχομένως δεν κάνουμε ότι καλύτερο θα μπορούσαμε να κάνουμε για να αλλάξουμε τα πράγματα; Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ νωρίς για να κριθεί η γενιά μας. Γιατί είμαστε μια γενιά μεταβατική, μια γενιά που ήρθε αντιμέτωπη με μία κατάρρευση ενός ολόκληρου ονείρου καπιταλιστικού, είδαμε μπροστά στα μάτια μας να διαλύονται όλες αυτές οι προοπτικές πλούτου, εξέλιξης και δύναμης που υποσχέθηκε η δεκαετία του ’90, με αποκορύφωμα τις αρχές του 2000. Είδαμε τη σκληρή πραγματικότητα, προσγειωθήκαμε απότομα, είδαμε τα ταμεία να αδειάζουν μέσα σε μια νύχτα και νομίζω ότι δικαιούμαστε, αν μη τι άλλο, πίστωση χρόνου για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και εάν είμαστε καλύτεροι από τους προηγούμενους. Αν μπορούμε να καθαρίσουμε το τοπίο από όλη αυτή την υποκρισία και να ξαναφτιάξουμε ένα κόσμο από την αρχή. Δεν θέλω να αποποιηθούμε των ευθυνών μας αλλά θεωρώ πως αν τελικά δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κό-

πεζοδρόμιο | 23 σμο, θα μας δώσω κάποια ελαφρυντικά. Για να επιστρέψουμε στα της μουσικής, υπάρχει κάποια στιγμή στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού που την θεωρείς ως την πιο σημαντική; Το ελληνικό τραγούδι έχει ευτυχήσει από πάρα πολλές σημαντικές στιγμές και πραγματικά θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να διαλέξεις κάποια, να την χαρακτηρίσεις ως την αντικειμενικά σημαντική στιγμή του ελληνικού τραγουδιού. Μπορώ να σου πω μία από τις πιο αγαπημένες μου που είναι σίγουρα το «Ρεμπέτικο» του Σταύρου Ξαρχάκου και το ίδιο το τραγούδι «Μάνα μου, Ελλάς». Έχεις γράψει μουσική για θέατρο αλλά και για τον κινηματογράφο, με πιο πρόσφατο το σάουντρακ για το «Ουζερί Τσιτσάνης». Μίλησε μας λίγο για αυτή σου την εμπειρία. Είναι περισσότερο απαιτητικό, αλλά και περιοριστικό όταν έχεις να κάνεις με ένα συγκεκριμένο κόνσεπτ που εξαρτάται άμεσα κι από άλλους παράγοντες όπως το σενάριο και η σκηνοθεσία; Το «Ουζερί Τσιτσάνης» ήταν μια πάρα πολύ σπουδαία εμπειρία για μένα γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να καταπιαστώ με το υλικό του Βασίλη Τσιτσάνη. Μου έδωσε, επίσης, την ευκαιρία να γράψω μουσική πρώτη φορά για τον κινηματογράφο αλλά και να συνεργαστώ με έναν από τους πιο εμπορικούς Έλληνες σκηνοθέτες. Η αλήθεια είναι ότι ένα συγκεκριμένο concept και όλοι οι παράγοντες που σε περιορίζουν γύρω από αυτό, εντέλει σε βοηθούν να αναπτυχθείς περισσότερο, να ξεχάσεις τις μανιέρες σου και να βρεις τρόπους να γίνεις δημιουργικός έχοντας λιγότερα όπλα από αυτά τα οποία θεωρητικά έχεις όταν δεν έχεις περιορισμούς. Εντέλει, νομίζω ότι αυτοί οι περιορισμοί σε κάνουν δημιουργικότερο και μπορούν να αποτελέσουν εξαιρετικά γόνιμο έδαφος για δημιουργία κι ακόμη περισσότερη καλλιέργεια της φαντασίας σου. Είσαι τρομερά δημιουργικός και εργασιομανής απ’ ότι καταλαβαίνω. Θεωρείς πως όλη αυτή η έντονη ενασχόληση σου με τη μουσική, σου έχει στερήσει και πράγματα απ’ την προσωπική σου ζωή; Είμαι από τους ανθρώπους που όταν δεν δημιουργούν, πλήττουν, δυστυχώς. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι διακοπές, θέλω να κάνω και κάθε φορά όταν κάνω, τις απολαμβάνω. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι βόλτες, οι έξοδοι. Δεν θεωρώ ότι τα έχω στερηθεί. Ίσως να έχω στερηθεί λίγο παραπάνω τον ύπνο αλλά γενικά δε μπορώ να φανταστώ να ήμουν ένας εισοδηματίας ο οποίος απλώς θα είχε λεφτά και θα τα ξόδευε. Ενώ με τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο, οι πορείες σας είναι συνυφασμένες εξ αρχής, με τον Οδυσσέα Ιωάννου, που πλέον μετράτε δύο ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές, φαντάζομαι πως ήταν όνειρο από παλιά να βρεθείς μαζί του δημιουργικά. Η συνεργασία με τον Οδυσσέα Ιωάννου υπήρξε πέρα από εξαιρετική και ιδιαιτέρως εύκολη γιατί ο ίδιος ο Οδυσσέας δε σου αφήνει περιθώρια να μην τον συμπαθήσεις, να μην δουλέψεις ωραία μαζί του και να μη νιώσεις οικειότητα και άνεση. Δεν είχε κανένα ντιβισμό από την αρχή και δεν κουβαλούσε τίποτα που να σε κάνει να αισθάνεσαι ότι θα υπάρξει μιαν απόσταση στη συνεργασία. Χαλαρός, φοβερά αστείος, με φοβερή πλάκα, κάτι που δεν το ξέρουν πολλοί, αλλά ο Οδυσσέας έχει φοβερό χιούμορ. Ο ίδιος δε μου έδωσε ποτέ να καταλάβω ότι είναι ο μεγάλος στιχουργός και είμαι ο νέος συνθέτης όταν ξεκινούσαμε μαζί. Απλώς, μια μέρα θυμάμαι που ήμουν στο σπίτι μου και συνειδητοποίησα ποιος είναι ο Οδυσσέας πραγματικά όταν άκουγα το τραγούδι «Μισή Πίστη» που έχει γράψει με τον Σωκράτη Μάλαμα. Συγκινήθηκα πάρα πολύ γιατί λέω «Κοίτα να δεις, ένας από τους ανθρώπους που διαμόρφωσαν το μουσικό σου κριτήριο και την αγάπη σου για το ελληνικό τραγούδι, αυτή τη στιγμή είναι ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράζεσαι τόσα όμορφα τραγούδια». Στις συναυλίες σας, νιώθεις καθόλου άγχος κάθε φορά που ανεβαίνεις στη σκηνή; Κι αν ναι, αυτό έχει να κάνει περισσότερο με την δική σου απόδοση ή με το πως θα παρουσιαστεί το δικό σας υλικό από το σύνολο, μιας και είσαι ο κύριος ενορχηστρωτής του όλου πράγματος; Το μεγαλύτερο άγχος το νοιώθω κάθε φορά που έχουμε να παρουσιάσουμε κάτι καινούριο. Δηλαδή, η πρώτη παράσταση στο Βοτανικό, όπου είχαμε να παρουσιάσουμε καινούριο δίσκο σε καινούριο μαγαζί, ολοκαίνουρια παράσταση με μία καινούρια μπάντα, πραγματικά νομίζω ότι

ήταν μια εξαιρετικά αγχωτική στιγμή, την οποία, βέβαια, κατάφερα να ελέγξω. Θεωρώ, δηλαδή, ότι πια έχω κατακτήσει την ικανότητα να διαχειρίζομαι αυτό το άγχος και τον πανικό που θα μπορούσε να με πιάσει. Πες μου τι είναι αυτό που αγαπάς και θαυμάζεις περισσότερο στη Νατάσσα και στο Γεράσιμο ξεχωριστά, σε επίπεδο φιλίας πρώτα, αλλά και σε επαγγελματικό. Τί να πρωτοαγαπήσεις και τί να πρωτοθαυμάσεις στη Νατάσσα και στο Γεράσιμο. Δύσκολη ερώτηση και με πολύ δύσκολη απάντηση. Η Νατάσσα είναι ένας εξαίρετος άνθρωπος, βαθιά καλόψυχος, πανέξυπνος, αυθόρμητος, συγκινητικός, παρορμητικός. Ο Γεράσιμος είναι γητευτής. Μπορεί να σε κάνει ό, τι θέλει. Είναι από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου. Αγαπώ περισσότερο το ότι θυμώνει κι ενθουσιάζεται με απόλυτα παιδικό τρόπο και ο συναισθηματισμός του μου θυμίζει πάρα πολύ το πώς αντιδρά ένα παιδί. Στις χαρές, στις λύπες, στα νεύρα. Και, φυσικά, λατρεύω το χιούμορ του. Υπάρχουν στιγμές που ο ένας απορρίπτει πράγματα του άλλου; Για παράδειγμα, μια μουσική που έχεις γράψει πάνω σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου, που μπορεί τελικά να μην του αρέσει, ή ένα τραγούδι που να έχετε δώσει στη Νατάσσα Μποφίλιου και να μην θέλει ίσως, να το τραγουδήσει. Είναι ευκολότερο να διαχειρίζεστε τις διαφωνίες σας επειδή είστε οικογένεια πλέον, ή μήπως είναι δυσκολότερο όταν μέσα στο καλλιτεχνικό κομμάτι μπαίνει και το συναισθηματικό ; Έχουμε κατακτήσει μιαν ειλικρίνεια σε αυτό τον τομέα, η οποία μας απελευθερώνει από οποιοδήποτε άγχος και ανασφάλεια μεταξύ μας. Δηλαδή, θεωρώ ότι δεν θα με κρίνουν τα παιδιά ως συνθέτη αν μου πουν ότι αυτό το κομμάτι δε μας αρέσει ή δεν θα κρίνουμε εμείς τη Νατάσσα ως ερμηνεύτρια αν νοιώσουμε ότι ένα κομμάτι δεν της πάει. Όπως και η ίδια, δεν θα μας ακυρώσει ως δημιουργούς. Είμαστε πολύ καλά μέσα στη σχέση μας σε αυτό και ακόμη και τώρα, δηλαδή στη Βαβέλ, έχουν υπάρξει στιγμές που αποτύχαμε στην προσπάθειά μας να φτιάξουμε κάποια τραγούδια. Η διαπροσωπική σχέση, παίζει τελικά ρόλο για σένα στη συνεργασία με κάποιον καλλιτέχνη; Θα έδινες για παράδειγμα τραγούδια σε κάποιον/α που θαυμάζεις και θεωρείς σπουδαία φωνή, αλλά δε τα βρίσκεις σε προσωπικό επίπεδο; Η διαπροσωπική σχέση δεν παίζει ακριβώς ρόλο, δεν αποτελεί, δηλαδή, προϋπόθεση για μένα αλλά είναι σίγουρα η ιδανική συνθήκη. Αν μπορούσα με αυτόν τον άνθρωπο, που λες, να επικοινωνήσω ουσιαστικά καλλιτεχνικά και ήταν τόσο σπουδαία φωνή αλλά δε συμπαθιόμασταν, ας πούμε, πιστεύω ότι θα του έδινα τραγούδι, αν βρίσκαμε αυτό το κοινό σημείο επαφής που είναι η ίδια η δημιουργία. Δε θα μπορούσα να δώσω τραγούδι, να συνεργαστώ, τέλος πάντων, με έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν θα τα έβρισκα καλλιτεχνικά και προκειμένου να βγάλω χρήματα ή να γίνω πιο γνωστός. Κάποια στιγμή, στα «Εισιτήρια Διπλά» αν δεν κάνω λάθος, είχατε πει πως σκέφτεστε να σταματήσετε προσωρινά να δουλεύετε σαν τριάδα, και να συνεχίσετε ο καθένας σε διαφορετικούς δρόμους. Προσωπικά θεωρώ πως τελικά έχετε βρει τη χρυσή τομή, δηλαδή δεν αναλώνεστε αποκλειστικά στη δική σας συνεργασία κι επιστρέφετε πάντα σ’ αυτήν ορεξάτοι και διαφορετικοί. Μετά τη «Βαβέλ» λοιπόν, τι; Υπάρχει κάποιο πλάνο στο μυαλό σας ή αφήνετε τα πράγματα να έρθουν από μόνα τους; Νομίζω ότι είναι πολύ νωρίς για να συζητήσουμε για το τι θα γίνει μετά τη Βαβέλ γιατί τώρα είμαστε σε μια φάση του να μαθαίνουμε να απολαμβάνουμε και να χαιρόμαστε αυτά που φτιάχνουμε. Γιατί μας έχει συμβεί πολλές φορές να κάνουμε πράγματα τα οποία δεν αντιλαμβανόμαστε και όταν φύγουν να αρχίσουμε να νοιώθουμε όμορφα με αυτά. Τώρα, λοιπόν, εγώ είμαι στη φάση που θέλω να χαρώ τη Βαβέλ, να χαρώ την καινούρια μας συνεργασία με τα παιδιά. Θα σου πω με σιγουριά ότι δε μπορούμε να βάλουμε πλάνο γιατί δε λειτουργούμε με πλάνο οι τρεις μας. Λειτουργούμε συναισθηματικά και συγκινησιακά. Δηλαδή, μπορεί να μας έρθει να βγάλουμε έναν δίσκο ακόμη σε οχτώ μήνες, μπορεί και σε δεκαπέντε χρόνια. Πάντως, ό, τι από τα δύο γίνει, να είσαι σίγουρος ότι θα είναι απόλυτα ειλικρινές από πλευράς μας.

πεζοδρόμιο | 24

The Record Store

Παναγιώτης Δουλόπουλος

Frank Ocean

Το πολυαναμενόμενο δεύτερο άλμπουμ του εξαιρετικά ταλαντούχου Frank Ocean είναι γεγονός και το υπογράφει με τον τίτλο “Blonde”. Τέσσερα χρόνια λοιπόν μετά το ντεμπούτο του με το “Channel Orange”, ο Αμερικανός τραγουδιστής, στιχουργός αλλά και παραγωγός της R&B σκηνής επιστρέφει με την νέα του δουλειά θέλοντας όχι μόνο να συνεχίσει την επιτυχία που είχε το “Channel Orange”, αλλά να κάνει το παραπάνω βήμα ώστε να καθιερωθεί σε ένα από τα πιο hot ονόματα της μουσικής βιομηχανίας. Την αρχή στο “Blonde” κάνει το ατμοσφαιρικό “Nikes”, με τον Ocean να παραμορφώνει την φωνή του στο πρώτο μισό του τραγουδιού πριν αυτή επανέλθει στο υπόλοιπο, ενώ η «καθαρή» μπασογραμμή που χρησιμοποίησε συμπληρώνει τέλεια το κομμάτι. Έπεται το “Ivy”, μια πιο ιδιαίτερη και ψυχεδελική δημιουργία στην οποία βοήθησε και ο Jamiexx. Ένα όμως από τα highlight του δίσκου είναι το “Pink+White”, όπου με την υπογραφή του Pharrell Williams στο πιάνο και τα μελωδικά φωνητικά της Beyonce στο background του κομματιού, το κατατάσσουν σε ένα από τα πιο εμπορικά του “Blonde”. Αντίθετα το “SkylineT o”, στο οποίο συμμετέχει ο Kendrick Lamar, δεν θεωρείται από τα καλύτερα του δίσκου αφού φαίνεται να λείπει κάτι. Στο “White Ferrari” βρίσκουμε τον James Blake να συμπληρώνει με την φωνή του αυτή του Frank, σε μια πιο μελαγχολική δημιουργία. Τέλος, ο ακροατής αξίζει να σταθεί σε δύο ακόμη τραγούδια που αναδεικνύουν την ποιότητα του άλμπουμ, το “Nights” στο οποίο ο Ocean ξεκινάει να ραπάρει πάνω σε μια «μεταλλική» παραγωγή πριν το beat αλλάξει και προστεθεί μια ψυχεδελική μελωδία κιθάρας και ενώ εκεί δείχνει ότι το κομμάτι φτάνει στο τέλος, ο ρυθμός αλλάζει τελείως με τον Frank να μοιράζεται μια αναμνησή του, και επίσης το “Seigfried” που ξεκινάει να μας τραγουδάει πιο συναισθηματικά, ενώ μια χαλαρή και ομορφή μελωδία τον συνοδεύει. Σίγουρα το “Blonde” θα πρέπει ήδη να θεωρείται ένα από τα καλύτερα άλμπουμ για το 2016 αν και πιστεύω πως ήταν το λιγότερο που θα μπορούσε να προσφέρει οFrank Ocean για του θαυμαστές του μετά άπο τέσσερα χρόνια αναμονής.

Gucci Mane

Κώστας Τσέλιος

Blon d e

Ev e rybo dy Lo o k ing

Future, Young Thug, Migos, Chief Keef… είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που προέκυψαν από την ηχητική κληρονομιά του αξιότιμου Radric Delantic Davis ή αλλιώς Gucci Mane. Με άλλα λόγια, το πιο «καυτό» μουσικό είδος αυτή την στιγμή στην Αμερική, η τραπ σκηνή της Ατλάντα, χρωστάει την ύπαρξή της σε εκείνους του προ δεκαετίας δίσκους ενός ράπερ που (η αλήθεια είναι πως) η Αμερική, πάλεψε να αλλάξει. Διότι αντί η μουσική βιομηχανία να ακολουθήσει έναν διορατικό καλλιτέχνη που της έδειχνε το μέλλον, πάσχιζε να τον φέρει στα μέτρα της. Και κάπως έτσι κατέληξε να κυκλοφορεί δίσκους - ατσούμπαλα κοκτέιλ που προσπαθούσαν να έχουν και την σφραγίδα του αλλά παρακαλούσαν κιόλας για airplay (TheAppeal - Georgia’sMostWanted). Οι καταχρήσεις έφεραν την κάτω βόλτα, οι τσακωμοί (με τους πάντες) έγιναν μόνιμο φαινόμενο και κανείς δεν ένιωσε έκπληξη όταν προέκυψε η φυλάκισή του εν έτει 2013. Την στιγμή δηλαδή που η τραπ απογειωνόταν... Ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ μετά την αποφυλάκισή (“Everybody Looking”), θα μπορούσε εύκολα να περιγράψει την επιρροή που ασκεί σε μια σκηνή της οποίας, δεν είναι απλά ο δημιουργός, αλλά κι αυτός που για χρόνια όλοι κοιτούσαν ώστε να μάθουν τί κατεύθυνση θα ακολουθήσουν. Ο ίδιος είναι η αλήθεια πως σε αυτό το πρότζεκτ κρατάει τον κύκλο του κλειστό. Εμπιστεύεται τον δίσκο σε δύο παραγωγούς που γνωρίζει αρκετά καλά (Zaytoven και Mike Will) και αναμιγνύει τα beats και τις μελωδίες τους με στίχους που είναι λιγότερο πάρτι και περισσότερο ενδοσκόπηση, με κύριες θεματικές την εξάρτηση από τα ναρκωτικά, την περίοδο που ήταν στην φυλακή και τον αντίκτυπο που είχε στους νεότερους καλλιτέχνες. Στο “No Sleep” λόγου χάρη, μιλάει ανοικτά για την προσπάθεια απεξάρτησης από τους δαίμονες του, ενώ στο “All My Children” τονίζει την συμβολή του στην τραπ σκηνή (“All of these rappers are all my children”). Για να αποδίδουμε όμως τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, αρκετά τραγούδια (όπως το ατμοσφαιρικό “At Leasta M”) χρωστάνε πολλά στην παραγωγή, κάτι που αναγνωρίζει κι ο ίδιος ο Gucci, o οποίος στο χάιλαϊτ “Waybach” (με την “φονική” μπασογραμμή) ραπάρει “rather rapa Zay track than a Dre track”. Μιας και πιάσαμε τα χάιλαϊτς, επικεντρο και κορυφαία στιγμή του δίσκου αποτελεί το “First Day Out Tha Feds”, που κυκλοφόρησε αμέσως μετά την αποφυλάκιση του και αποτελεί, τηρουμένων των αναλογιών, το δικό του “HotlineBling”. Κάπου εδώ θα μπούνε στην εικόνα και οι τρεις “υψηλοί” καλεσμένοι του άλμπουμ, ο Drake (συμπαθητικό το “BackOn Road”), o Kanye West κι ο YoungThug (“Guwop Home”, ο ορισμός του τραπ χιτ) οι οποίοι βρίσκονται περισσότερο για σημειολογικούς λόγους. Μ’ άλλα λόγια είναι ο τρόπος του 36χρονου ράπερ από την Ατλάντα να πει στο ποπ κοινό “Κοιτάξτε, μπορεί να μην είμαι τόσο γνωστός, αλλά είμαι το ίδιο επιδραστικός”. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το άγχος για αναγνώριση είναι ένα μείον, με ένα δεύτερο την αίσθηση ότι κάποια κομμάτια (πχ “Gucci Please”, “Out DoYa”, “Robbed”) μοιάζουν να μην πολυδουλεύτηκαν. Κι αν τους πήρε έξι μέρες για να ηχογραφήσουν αυτό το άλμπουμ, φανταστείτε τι θα είχε γίνει αν αφιέρωναν δώδεκα. Που καλό θα ήταν να το είχανε κάνει διότι, κακά τα ψέμματα, με τον Future να έχει ανεβάσει το παιχνίδι επίπεδο και όλους τους Desiigner του κόσμου να ξεπετάγονται από παντού πλέον, θέλει έξτρα προσπάθεια ακόμη κι αν παίζεις μπάλα σε γήπεδο που εσύ έχτισες. Όπως και να ’χει, το “Everybody Looking” μπορεί να μην είναι ότι καλύτερο έχει ηχογραφήσει ο Gucci Mane αλλά είναι σίγουρα ανώτερο των προσδοκιών. Και με τα επόμενα πρότζεκτ που έχει ήδη στα σκαριά, άλμπουμ με τον Drake (“Sixers” ο προσωρινός τίτλος) και νέος δίσκος (“Woptober”, αυτό είναι οριστικό) αργά ή γρήγορα θα έρθει και η «στέψη». All hail the (trap) king.

πεζοδρόμιο | 25

πεζοδρόμιο | 26

The Record Store

Θανάσης Καρανίκας

M etr ono my

S u m m e r 08

Στη μουσική πορεία ενός καλλιτέχνη/γκρουπ/πρότζεκτ, υπάρχει πάντα ένα κομβικό σημείο που αποτελεί σημείο αναφοράς της. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι εκείνος ο δίσκος που θα αγγίξει το δημιουργικό του ζενίθ και που θα παραμείνει στη σύνειδησή μας ως ο κορυφαίος του.Για τον Joseph Mount και το προσωπικό του πρότζεκτ, που όλοι γνωρίζουμε ως Metronomy, το σημείο αυτό είναι το καλοκαίρι του 2008 και η κυκλοφορία του δεύτερού τους δίσκου “Nights Out”. Όχι όμως επειδή αυτή είναι η κορυφαία τους δισκογραφική τους κατάθεση, αλλά γιατί ήταν αυτή που ουσιαστικά μας σύστησε τον ιδιαίτερο ήχο τους, που λατρέψαμε ακόμα περισσότερο στις δύο επόμενες δουλειές, οι οποίες με τη σειρά τους, τους ανέδειξαν ως την πιο σημαντική synth-pop μπάντα της γενιάς αυτής. Το “Summer 08” λοιπόν, δημιουργήθηκε με τον ίδιο τρόπο όπως και το “Nights Out”. Ο Mount αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου τη σύνθεση, τα παιξίματα και την παραγωγή του υλικού, όπως συνέβαινε και τότε, πριν δηλαδή και τα υπόλοιπα session μέλη του γκρουπ συμβάλλουν και με δικές τους ιδέες στην δημιουργία και ηχογράφηση των κομματιών. Αν και από τον δίσκο μπορεί να λείπουν σπουδαία κομμάτια, αντάξια των “Heartbreaker”, “The Look”, “The Bay” κλπ, από το πρόσφατο και ένδοξο παρελθόν τους, σε καμία περίπτωση το υλικό δεν πάσχει σε δημιουργικότητα και ιδέες. Oι ποστ-πανκ κιθαριές του εναρκτήριου “Back Together” ξαφνιάζουν ευχάριστα, το “OldSkool” με τη συμμετοχή του MixMaster Mike των Beastie Boys παντρεύει καλές εποχές των New Order με το χιπ-χοπ , ενώ η Robyn, που συμμετέχει στο “Ηang Me Out To Dry”αναδεικνύει ακόμα περισσότερο την μελωδικότητά του, με την πάντα ιδιαίτερη ερμηνεία της. Το “Night Owl” είναι ίσως αυτό που θα ακουστεί περισσότερο στα ραδιόφωνα, ενώ με το αποχαιρετιστήριο “SummerJ am”, ο Μount μας αποκαλύπτει μία ακόμα πτυχή της βαθιάς γνώσης και αγάπης του για τα ’80s. Oι Metronomy άλλωστε έχουν το δικαιώμα να «νοσταλγούν» την ήχο της δεκαετίας αυτής περισσότερο από κάθε άλλον, αφού καταπιάστηκαν με την –κατά κάποιο τρόπο- αναβίωση αλλά και επανεφεύρεσή του, αρκετά χρόνια πριν αυτή η μόδα κατακλύσει όλη την indie κοινότητα. Ένας δίσκος, λοιπόν, που θα μπορούσε να συστήσει το σύμπαν των Metronomy στους νέους ακροατές ιδανικά. Αλλά και ένας δίσκος που μας δίνει την εντύπωση ότι ο δημιουργός σε πολλά σημεία «μαζεύεται», φοβούμενος ίσως να γίνει περισσότερο μαζικός από ότι ήδη είναι. Με αυτήν την χαρακτηριστική παιδικότητα και αφέλεια που χαρακτηρίζει εξ αρχής την μουσική των Metronomy, η ακρόαση του «Summer ’08», σε κάθε τέλος της, μου δημιουργεί πάντα την εξής απορία: Είναι άραγε ο Joseph Mount του 2016 κάπου χαμένος ανάμεσα στον ενθουσιασμό αλλά και την εγκράτεια και την αβεβαιότητα του, ή στην (έστω και φαινομενική) αφέλειά του. Αυτή που έχει μπολιάσει τόσο έντεχνα μέσα στην ίδια του την μουσική, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της. Η απάντηση ίσως να είναι περισσότερο ξεκάθαρη στο επόμενο βήμα των Metronomy, που απ’ ότι φαίνεται δε θα αργήσει και πολύ. Όσον αφορά του “Summer 08” πάντως, θα μας βόλευε να τον τοποθετήσουμε νοητά, ακριβώς στο ημερολογιακό σημείο του ίδιου του του τίτλου.Μια αναγκαία στάση, κι επιστροφή στην αρχή του κύκλου, για ανεφοδιασμό δυνάμεων και επαναπροσδιορισμό στόχων, δημιουργώντας –θέλουμε να ελπίζουμε- το έδαφος για έναν άξιο διάδοχο του καταπληκτικού “English Riviera” που μας έκαναν να τους πάρουμε τόσο στα σοβαρά, πέντε χρόνια πριν.

Garbag e

Γιάννης Μαρκούτης

Strang e Little Bi r d s Mια φορά κι αν καιρό, στις αρχές των 90s, όταν στη χώρα κυκλοφορούσαν ακόμα οι ταπεινές δραχμούλες, ο ήχος του Σηάτλ καθώς και αυτός του Λος Άντζελες είχαν τραβήξει τα βλέματα (και τα αυτιά) των μουσικόφιλων στη δυτική πλευρά του Ατλαντικού. Όμως η αυτοκτονία του Kurt Cobain έσβησε για τα καλά τις μηχανές του θηρίου που άκουγε στο όνομα grunge. Tην ίδια στιγμή, όταν το βροχερό Σηάτλ παρέδιδε τη σκυτάλη στην εξίσου βροχερή, μουσικομάνα Αγγλία, ο μουσικός παραγωγός Butch Vig – πασίγνωστος για την εξαιρετική δουλειά που έκανε στο “Nevermind” των Nirvana, έψαχνε μία γυναικεία φωνή που θα έμοιαζε περισσότερο στην Patty Smith και λιγότερο «στα κοριτσάκια που στριγκλίζουν ενώ προσπαθούν να πιάσουν τις ψηλές». Εκείνη την περίοδο το Μάντσεστερ έπαιζε μπάλα με ποπ και ροκ, το Μπρίστολ με τριπ-χοπ και η 25χρονη, τότε, Σκωτσέζα Shirley Manson ένιωθε κοντά στη μουσική και των δύο πόλεων. H φωνή λοιπόν βρέθηκε. Τί κι αν τους χώριζε ένας ολόκληρος ωκεανός. ”This shit sounds like garbage!” και οι Garbage με τον ομώνυμο δίσκο τους κατακτούν τα παγκόσμια charts και δύο Grammy μέσα σε ένα χρόνο. Fast forward στο 2016: Η ηλεκτρική ποπ τους εξακολουθεί να χαρίζει boosts αδρεναλίνης. Μία ποπ που ελάχιστοι πλέον εξιδανικεύουν, αλλά δεν υπήρξε ποτέ φθηνή όταν μιλάμε για τους Garbage. Το “Strange Little Birds” περιέχει όλα τα στοιχεία που αγαπήσαμε σ’ αυτούς. Ευτυχώς, για το συγκρότημα αλλά και για μας, έπειτα από το απογοητευτικό “Not Your Kind Of People” του 2012. Σαν το εναρκτήριο “Sometimes”, κομμάτι που λειτουργεί σαν ένα μακρόσυρτο intro, με την mid-tempo μουσική υπογραφή του γκρουπ και τα παιχνιδιάρικα (έως a bit… kinky) φωνητικά της... μουσικής θεότητας Shirley. Συνέχεια με το “Empty”, και η καλύτερα αρχή, μιας και αποτέλεσε το πρώτο single του δίσκου. Κοφτερά “in your face” κιθαριστικά riff συναντούν μία δυνατή μπασογραμή και μία μεστή ερμηνεία. Έπειτα σειρά έχει το “Blackout”, που όσο κι αν η εισαγωγική του είναι ψαρωτική, καταλήγει σαν μία άκρως προβλέψιμη σύνθεση που δεν έχει να προσφέρει πολλά στον ακροατή. Το αγαπημένο“If I Lost You”φλερτάρει ξεδιάντροπα με την τριπ-χοπ, ενώ το γλυκόπικρο“Night Drive Loneliness” φαντάζει σα να βγήκε απ’ το “Version 2000”. Ακολουθεί το “Even Though Our Love Is Doomed”, ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου, που και «γενναίο» είναι, και ατμόσφαιρα φτιάχνει με χαρακτηριστική άνεση, ενώ όπως τονίστηκε και προηγουμένως, οι στίχοι της Shirley δε φλερτάρουν με τη μετριότητα. Εν αντιθέσει, στο στιχουργικό μέρος το “Strange Little Birds” ίσως να αγγίζει την κορυφή της δισκογραφίας των Garbage. Προσπερνάμε την επιτηδευμένα πλαστικοποιημένη σύνθεση που ακούει στο όνομα “Μagnetized” για να πάμε στο hypercatchy “We NeverTell” που έχει ήδη αποκτήσει αρκετό airplay. Όμως και τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου προσφέρουν κάτι, όπως το «λεπτεπίλεπτο» άσμα “Teaching Little Fingers ToPlay”. Συμπερασματικά, οι Garbage δεν περνάν μία δεύτερη εφηβεία. Είναι δημιουργικοί αλλά και τίμιοι. Παίζουν ποπ αλλά δεν γράφουν σαχλοτράγουδα. Και παραμένουν μία από τις μεγαλύτερες μουσικές αδυναμίες του γράφοντος. Η Shirley, ο Steve, o Duke και ο Butch πλησιάζουν τα πρώτα τους –ήντα με όλη την εμπειρία του παρελθόντος σαν όχημα που θα τους οδηγήσει μπροστά, και όχι σαν βάρος που συσσωρεύεται στις πλάτες τους. Οι τριαντάρηδες έχουν δώσει ήδη μία ευκαιρία στο “Strange Little Birds“. Το θέμα είναι να συμβεί το ίδιο και με άτομα μικρότερων ηλικιών, μιας και οι Garbage είναι κάτι παραπάνω από το υπεραπλουστευμένο “grunge meets electronic pop”. Συμπερασματικά, είμαι βέβαιος πως ο δίσκος θα κερδίσει τη μάχη με το χρόνο. Κι αν οφείλω να τον κατατάξω κάπου σε σχέση με την υπόλοιπη δισκογραφία τους, θα τον τοποθετούσα στις «μέρες της αγνότητας». Εκεί, ανάμεσα από το “Garbage” και το “Version 2000”. Nαι, τόσο καλός δίσκος είναι.

πεζοδρόμιο |27

Στέλιος Μπισκανάκης

πεζοδρόμιο | 30

Ιστορίες από τον εξώστη

Doctor Strange

Η ιστορία του Doctor Strange ξεκινάει πολύ νωρίς από το 1963 όταν ο δημιουργός του Steve Ditko κρατούσε στα χέρια του μόλις πέντε σελίδες με τον καινούριο ήρωα. Την ίδια χρονιά μπήκε στο Strange Tales της Marvel κάνοντας την πρώτη του δημόσια εμφάνιση. Με τον καιρό, ο χαρακτήρας του Doctor Strange υπήρξε κεντρικό πρόσωπο σε βιβλία κόμικ, video games, κινούμενα σχέδια και ταινίες, ποτέ όμως άλλοτε στην μεγάλη οθόνη. Φέτος, ο Scott Derrickson σκηνοθετεί το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Doctor Strange και παραδίδει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον ηθοποιό Benedict Cumberbatch (The Imitation Game, Black Mass, Sherlock). Ο Stephen Vincent Strange είναι ένας από τους σπουδαιότερους νευροχειρούργους στον κόσμο. Όμως έπειτα από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα τραυματίζει τα χέρια του, πράγμα που τον καθιστά πλέον ανίκανο να ασκήσει το επάγγελμά του. Μετά από καιρό, απελπισμένος και έχοντας εξαντλήσει τις

Ελένη Πρίτσα

προσπάθειές του, αποφασίζει να στραφεί στον Ancient One, ένα προσώπο του οποίου την ύπαρξη έμαθε τυχαία. Ο γιατρός ελπίζει πως η νέα, μυστηριώδης γνωριμία του θα μπορέσει να επαναφέρει τα χέρια του στην αρχική τους κατάσταση. Και όπως δεν καταλάβατε, ο Ancient One είναι ο ανώτατος μάγος που έχει την ιδιότητα να γερνά πιο αργά από κάθε άλλο άνθρωπο, όπως δηλώνει και το όνομά του. Ο μάγος θα πάρει υπό την προστασία του τον Dr. Strange και θα του φανερώσει τον κόσμο του μυστικισμού. Θα του διδάξει την δύναμη των φίλτρων αλλά και αυτή που o ίδιος ο πρωταγωνιστής κρύβει μέσα του. Ο Dr. Strange αφού ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του θα είναι έτοιμος να πολεμήσει τις δυνάμεις του κακού, όπως και κάθε άλλος ήρωας της Marvel. Rachel McAdams, Mads Mikkelsen, Tilda Swinton σε μια πολλά υποσχόμενη παραγωγή. Από τις 27 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους.

The Beatles: Eight Days a Week - The Touring Years Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ροκ συγκροτήματα όλων των εποχών και το πιο επιδραστικό στον κόσμο. Ξεκίνησαν από τα κλαμπ του Liverpool και έφτασαν στα μεγαλύτερα στάδια της Αμερικής. Ιδιαίτερα την δεκαετία του ’60, που ήταν αυτή της συναυλιακής δράσης τους, σάρωσαν τα chart και τους συναυλιακούς χώρους. Είναι οι Beatles, ή αλλιώς τα «Σκαθάρια», και το φιλμ που θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε από τις 13 Οκτωβρίου στη χώρα μας είναι ένα ντοκιμαντέρ από τη συναυλιακή τους πορεία ως συγκρότημα. Η υπόθεση της ταινίας, τόσο απλή όσο ο τίτλος της: οι Beatles ζωντανά στη σκηνή. Πρωταγωνιστές, φυσικά, οι ίδιοι: John Lennon, George Harrison, Paul McCartney, Ringo Star. «Ηθικός αυτουργός» ο σκηνοθέτης Ron Howard (Cocoon, Apollo 13, A Beautiful Mind, DaVinci Code). Το ντοκιμαντέρ αυτό θα μας δώσει την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στιγμιότυπα από τις 250 συναυλίες του συγκροτήματος από το ’63 έως το ’66. Η φήμη τους ξεκίνησε το ’62 όταν ηχογράφησαν το “Love me do”, το πρώτο τους κομμάτι που έκανε μεγάλη επιτυχία ως σαρανταπεντάρι και τους άνοιξε το δρόμο προς τη δόξα. Έπειτα

κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, “Please Please me” το ’63, ενώ εντελώς αναπάντεχα το 1966 σταμάτησαν τις live εμφανίσεις μετά την κυκλοφορία του “Revolver”, δίνοντας την τελευταία τους συναυλία στο Candlestick Park (San Francisco) στις 29 Αυγούστου. Στην τελευταία τους βέβαια αυτή συναυλία μάζεψαν λιγότερο από τον αναμενόμενο κόσμο αλλά όχι παραδόξως... Αυτό συνέβη εξαιτίας της δήλωσης του Lennon ότι οι Beatles είναι πλέον πιο διάσημοι και από τον Χριστό και της παραδοχής του McCartney ότι έχει πάρει LSD. Έπειτα, και ενώ εξακολουθούσαν να βγάζουν δίσκους – και μάλιστα τους καλύτερούς τους, δεν εμφανίστηκαν ποτέ ζωντανά. Μόνη εξαίρεση, ένα απόγευμα σε μία ταράτσα, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Το “Eight Days A Week” είναι ένα σεντούκι γεμάτο με τις συναυλιακές στιγμές του συγκροτήματος, και υλικό το οποίο δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα. Ραντεβού στον κινηματογράφο. Το “The Beatles: Eight Days a Week - The Touring Years” θα ξεκινήσει να προβάλλεται στη χώρα μας στις 13 Οκτωβρίου.

The Girl on the Train Μυστήριο και δράμα. Ένα ψυχολογικό θρίλερ που βασίζεται στο πρώτο μυθιστόρημα της Βρετανίδας συγγραφέως Paula Hawkin, σε σκηνοθεσία Tate Taylor. Επικεντρώνεται στη ζωή της Rachel Watson (Emily Blunt), μίας ψυχικά διαταραγμένης προσωπικότητας. Μετά τον χωρισμό της με τον σύζυγό της, Tom (Justin Theroux), ο οποίος την απατούσε με μια άλλη γυναίκα, την Anna (Rebecca Ferguson), η Rachel αντιμετωπίζει προβλήματα αλκοολισμού που καθιστούν το hangover σαν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς της. Πολλές φορές τηλεφωνεί στον πρώην σύζυγό της χωρίς να το θυμάται την επόμενη μέρα. Παίρνει κάθε μέρα το τρένο για τη δουλειά της και περνά συνεχώς μπροστά από το σπίτι που ζούσε με τον Tom, ο οποίος εξακολουθεί να ζει εκεί με την καινούρια του οικογένεια. Λίγα μέτρα μακριά ζει ένα ευτυχισμένο ζευγάρι, η

Megan (Haley Bennett) και ο Scott (Luke Evans). Η Rachel αρχίζει να πλάθει στο μυαλό της μία εξιδανικευμένη οικογένεια, αυτό δηλαδή που ποτέ δεν είχε, και να την ταυτίζει με το ζευγάρι που παρακολουθεί. Όμως μια μέρα το όνειρό της καταρρέει. Βλέπει τη Megan να φιλάει έναν άλλο άντρα. Το επόμενο πρωί ξυπνάει σε άθλια κατάσταση, με πληγές και μώλωπες, και καμιά ανάμνηση από το προηγούμενο βράδυ. Στη συνέχεια μαθαίνει στις ειδήσεις ότι η Megan Hipwell εξαφανίστηκε. Εμπλέκεται στην υπόθεση και προσπαθεί να μάθει τί έχει συμβεί. Πού μπορεί να είναι η Megan και τί έκανε η ίδια την ώρα που εξαφανίστηκε η νεαρή κοπέλα; Το “Girl on the Train” προβάλλεται από τις 6 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους της χώρας μας.

πεζοδρόμιο | 31

The Reader’s Corner

Μαριάννα Μπεβενίου

Mαύρα Ρόδα

Το αηδόνι Kristin Hannah

Thynne Jane Μεταφερόμαστε στο Βερολίνο του 1933 και μέσα από τις σελίδες περνούν σκηνές από το περίφημο κινηματογραφικό στούντιο της Ufa. To Τρίτο Ράιχ μόλις είναι ήδη ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων, ενώ το Υπουργείο Προπαγάνδας και οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι εντείνουν το αίσθημα αβεβαιότητας που πλανάται στην ατμόσφαιρα. Τα σύννεφα του πολέμου επισκιάζουν την Ευρώπη και όλοι γνωρίζουν πως αυτός αργά ή γρήγορα θα αποτελέσει γεγονός. Πρωταγωνίστρια του διηγήματος είναι η Κλάρα Βάιν, μία ακριβοθώρητη ηθοποιός από την Αγγλία, η οποία προσφάτως μετακόμισε από το Λονδίνο στο Βερολίνο με στόχο την διεθνή καριέρα. Ο κίνδυνος κάνει συνεχώς αισθητή την παρουσία του στη ζωή της ηθοποιού, ενώ δύο νέες γνωριμίες της θα την στρέψουν σε δύστροπα, γεμάτα αβεβαιότητα μονοπάτια. Υπουργικοί κύκλοι, υποθέσεις κατασκοπείας και αντικατασκοπίας, απειλές και βία, περιστρέφονται με θανάσιμη ταχύτητα και απειλούν όχι μόνο τα καλλιτεχνικά σχέδια της Κλάρα, αλλά και την ίδια της τη ζωή. Η αγωνία γιγαντώνεται όταν ένα θανάσιμο μυστικό θα ανοίξει τις πύλες για μια άλλη ζωή. Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου θα συμμετάσχει σε μία ριψοκίνδυνη αποστολή η οποία θα περιπλέξει τα πράγματα ακόμα περισσότερο. Όταν δε κληθεί να διαλέξει ανάμεσα στις υπεραξίες της αγάπης και της ζωής απέναντι στα δεσμά της υποχρεώσης, θα οδηγήσει την εξέλιξη της ιστορίας σε μία συγκλονιστική ανατροπή, με καταιγιστικές εναλλαγές συναισθημάτων που καθιστούν βέβαιο ότι θα καθηλώσουν τον αναγνώστη. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος

Μεταξένια Αγάπη Λία Ζώτου/ Θοδωρής Καραγιώργου

Η νεαρή και επιτυχημένη σχεδιάστρια μόδας Αντζέλικα Ρινάλντι φεύγει από την μητρόπολη της μόδας για το Σουφλί, όπου έζησε η γιαγιά της Αργυρώ, θέλοντας να αφήσει πίσω της τον θορυβώδη βίο που έζησε στο Μιλάνο. Στο Σουφλί θα μάθει αναλυτικά την ιστορία της γιαγιάς της, άγνωστη έως τότε για κείνη, όταν θα συναντήσει της αγαπημένη φίλη της γιαγιάς, την Φανή. Εκείνη θα της ξεδιπλώσει άγνωστες σκηνές του ομιχλώδους παρελθόντος που θα τον οδηγήσουν σε ξεχασμένα μονοπάτια της μνήμης που φαινομενικά είχαν παραδοθεί στη λήθη. Μετά από δεκάδες χρόνια, γεγονότα καλά θαμμένα στο σεντούκι με τα μυστικά θα δουν το φως της μέρας και χρόνιες παρεξηγήσεις θα λυθούν οριστικά. Μέσα από τη σωρεία των αποκαλύψεων, η Αντζέλικα θα μεταφέρει στη γιαγιά της και ένα γεγονός – έκπληξη, το οποίο μέχρι σήμερα η ηλικιωμένη γυναίκα αγνοούσε. Όμως έκπληξη στα μάτια του ηλικιωμένου Άγγελου αποτελεί και η παρουσία της πρωταγωνίστριας. Ο Άγγελος, μεγάλος και κρυφός έρωτας της Αργυρώς, θα πείσει την Αντζέλικα να πάρει κάποιες σοβαρές αποφάσεις άμεσα. Αποφάσεις που θα της αλλάξουν όλη τη ζωή. Η ιστορία μας ταξιδεύει από τη μία στα σπίτια του Σουφλιού και την περίοδο της Κατοχής μέχρι τα βάθη της Ανατολής και τον Δρόμο του Μεταξιού. Και από την άλλη, στη μεταξένια αγάπη της Αργυρώς για τα υφάσματα και την υψηλή ραπτική. Μα πάνω απ’ όλα, στο μεγάλο κάδρο της ιστορίας τοποθετείται η αγάπη της Αργυρώς και του Άγγελου, μια αγάπη που άντεξε στην απόσταση και στο χρόνο, σε πείσμα όλων των προστριβών. Μια ιστορία βουτηγμένη στο μετάξι. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Λίγο πριν την αυγή του 1940 η Βιαν, γυναίκα αγροτικής καταγωγής, αποχαιρετά τον σύζυγό της ο οποίος φεύγει για τα χαρακώματα του πολεμικού μετώπου. Σύντομα όμως η Γαλλία τελεί υπό κατοχή και η σκιά της καθιστά την καθημερινότητα ανυπόφορη. Το χωριό της Βιαν «πέφτει» και αυτό, ενώ το σπίτι της επιτάσσεται από τους Γερμανούς. Το άβολο, και συνάμα σκληρό, συναίσθημα της συμβίωσης και καθημερινής τριβής με τους κατακτητές αποτελεί ένα σημείο αναφοράς στις σελίδες του βιβλίου. Σε αυτά τα πλαίσια, και ενώ στερείται ακόμα και τα βασικά, η Βιαν θα αναγκαστεί να πάρει πολλές και επώδυνες αποφάσεις που θα τη βοηθήσουν να εξασφαλίσει την επιβίωση της οικογένειάς της. Ταυτόχρονα, η 18χρονη Ιζαμπέλ, αδερφή της Βιαν, θα ερωτευτεί σφόδρα έναν συνομήλικό της που ανήκει στην Αντίσταση. Μετά τον χωρισμό τους, η Ιζαμπέλ ακολουθεί και αυτή έναν επικίνδυνο δρόμο. Πολλές φορές η λύτρωση προϋποθέτει αυταπάρνηση και θυσίες σε κάθε επίπεδο. «Το αηδόνι» τις τονίζει, μέσα από την ιστορία δύο αδελφών που μπορεί να τις χωρίζουν πολλά, αλλά τις ενώνουν ακόμα περισσότερα. Αναφέρεται στις γυναίκες που έδωσαν τις δικές τους μάχες επιβίωσης μακριά από τα φώτα. Γυναίκες που δεν παρασημοφορήθηκαν ποτέ, όμως καθόλη τη διάρκεια του πολέμου έπραξαν το καθήκον τους στο έπακρο, ενώ στη συνέχεια μάζεψαν τα διαλυμένα κομμάτια τους και ξεκίνησαν μια νέα, καλύτερη ζωή. Ανθρώπους με αγάπη για όλο το συγγενικό και φιλικό τους περιβάλλον και μία ακατανίκητη θέληση για ελευθερία. Ένα συναρπαστικό βιβλίο που υμνεί τα όρια και τις αντοχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος

πεζοδρόμιο | 32

Τη ζωή με το κουτάλι

Αθηνά Κατσή

Σε πίνω στο ποτήρι μου… Δεν ξαναπίνω… Το γλυκό φθινόπωρο αγκαλιάζει τις αισθήσεις μας και αφήνουμε για λίγο τα χρωματιστά ποτά για να επιστρέψουμε στο αγαπημένο μας κρασί. Στάθηκες εδώ αναγνώστη, για μία ακόμη περιπλάνηση στις ποικιλίες του κρασιού ίσως, ή ακόμη στα αρώματα, στο σώμα του ή στην επίγευση. Αυτά θα τα αφήσω στους ειδικούς, αφού οι περισσότεροι είμαστε ερασιτέχνες στην κατανάλωση, καλύτερα να δούμε αυτή την πλευρά. Παραδοσιακά το κρασί είναι το πρώτο ποτό που γνωρίζουμε και θυμόμαστε στα οικογενειακά τραπέζια και πολλοί από εμάς βουτήξαμε κρυφά το χεράκι στο ποτήρι του μπαμπά για να το δοκιμάσουμε. Μας ξίνισε; Μας γλύκανε; Μας μύρισε; Ό,τι και να έγινε αφορούσε εκείνο το κρασί. Αλλά το αγαπήσαμε και το έχουμε πάντα στο σπίτι. Χύμα από το χωριό (;), ελληνικά, γαλλικά, χιλιανά και φυσικά από τους οινοποιητικούς συνεταιρισμούς της περιοχής μας! Κάθε κρασί για κάθε περίσταση, από ένστικτο περισσότερο και λιγότερο από ειδικές γνώσεις διαλέγουμε το κρασί για την κάθε στιγμή αφού υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε ποιότητα και τιμή. Η κατανάλωση όμως παραμένει το μεγάλο ζητούμενο αφού δεν είναι λίγες οι φορές που βρεθήκαμε με hangover από ένα ποτηράκι! Εντάξει, δεν ήταν ποτηράκι, ίσως μπουκάλι, κανάτα, βαρέλι! Οι παράμετροι για ένα άσχημο μεθύσι είναι πολλές, το συμπτώματα ίδια, πονοκέφαλος, ναυτία, δίψα, κόπωση, υπνηλία, φωτοευαισθησία και άλλα. Γιατί; Γιατί προφανώς χάσαμε το μέτρο, η καλή παρέα είναι η μόνη δικαιολογία για μένα. Η χυλόπιτα, το κέρατο, η αβαρία είναι μερικές από τις αιτίες που οι άνθρωποι πίνουν, για να ξεχάσουν, δυστυχώς όμως άλλο η προσωρινή αναισθησία, άλλο η λησμονιά κι αυτή δεν συναναστρέφεται το κρασί. Το κρασί συναναστρέφεται με τους έρωτές μας και το μεθύσι του αφήνει τα ίδια σημάδια πάνω μας. Ένα ντελικάτο κρασί σε τυλίγει με ένα γλυκό μούδιασμα, σαν τα αιθέρια λόγια του πόθου σου που στριφογυρίζουν όλη μέρα στο μυαλό σου. Ο αφρώδης οίνος θα σου χαρίσει έξαψη, αυτή που φουντώνει μέσα σου όταν αγκαλιάζεις το κορμί που ποθείς. Από την άλλη, ένα βαρύ κρασί παραλύει το σώμα σου και μοιάζει με την απόλυτη παράδοση στο άγνωστο. Τέλος, ένας αψύς οίνος βίαιος στο λαρύγγι και στο σώμα σου, προκαλεί αποστροφή και προσωρινούς αφορισμούς, όπως ‘‘Δεν ξαναπίνω’’ και άλλα τέτοια γραφικά. Για το τελευταίο ποτηράκι έχω κρατήσει μερικές σκέψεις για τις ειδικές περιπτώσεις. Όλα τα εμφιαλωμένα κρασιά περιέχουν θειώδη όπως σαφώς αναφέρεται στην ετικέτα τους, αυτό σημαίνει ότι περιέχουν τα πλέον ενδεδειγμένα συντηρητικά και σε σωστές ποσότητες για να απολαμβάνουμε την καλύτερη ποιότητα σε κάθε φιάλη. Στην εξαιρετική περίπτωση που υπάρχει αλλεργία στο θειώδη ανυδρίτη, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση κρασιών με θειώδη. Επίσης, κυρίως στα καταστήματα εστίασης, ενδείκνυται η κατανάλωση εμφιαλωμένων κρασιών γιατί διασφαλίζεται η ποιότητα τους, αφού τα χύμα κρασιά είναι ανώνυμα και αμφίβολης προέλευσης και συνθηκών υγιεινής. Τέλος, θα ήθελα να μου επιτρέψετε μια μικρή αναφορά στην υπερκατανάλωση και στον εθισμό στο αλκοόλ, που είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα στη χώρα μας και δημιουργεί πλήθος κοινωνικών προβλημάτων. Ο αλκοολισμός είναι σοβαρή μορφή εθισμού που αρχίζει στην κρίσιμη δεκαετία 15-25 ετών και ο σημαντικότερος λόγος είναι η κοινωνικότητα, αρά προσέχουμε τον εαυτό μας και τους φίλους μας και σε επαναλαμβανόμενα φαινόμενα οξείας μέθης πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια από ψυχολόγο. Σας αφήνω, χλιαρό μεσημεράκι με ένα αντισυμβατικό ασυρτικό και ψητό γαύρο, μικρές απολαύσεις για να αντέξουμε τις μεγάλες δυσκολίες.

πεζοδρόμιο | 33

Aπό το 2011 έως και σήμερα, το A Mano έχει ταυτιστεί με τον καλό καφέ. Όλα ξεκίνησαν από το take-away κατάστημα στη γωνία των οδών Καποδιστρίου και Αζά. Έπειτα γνωρίσαμε το hotspot της πόλης, στην οδό Υψηλάντου. Εκεί όπου η σύγχρονη αρχιτεκτονική σέβεται το παλαιό, και η εμπειρία του καφέ μεταφράζεται σε άψογη εξυπηρέτηση. Καποδιστρίου & Αζά | Υψηλάντου & Πλαστήρα | Υψηλάντου & Γαριβάλδη τ. 24410 42425 | Καρδίτσα

Δ. Τερτίπη και Σμύρνης γωνία. Μια ξεχασμένη γειτονιά στην οποία το Τόσο Δα τα τελευταία χρόνια έδωσε ζωή και έθεσε τη διασκέδαση της Καρδίτσας σε νέες βάσεις. Δημιούργησε ένα εναλλακτικό ρεύμα και άλλαξε τις συνήθειες της πόλης, καθιερώνοντας τον specialty καφέ, τα cocktails και τα μουσικά ακούσματα πέρα από τα δεδομένα!

H τοποθεσία ενός espresso bar που φιλοδοξεί να κάνει τη διαφορά στον χώρο του καφέ. Χώρος ιδανικός για να απολαύσετε ένα υπέροχο ρόφημα, αλλά και με υπηρεσία delivery που λειτουργεί από τις 8 το πρωί έως τις 8 το απόγευμα.

Mamalou, όχι μόνο για τον ποιοτικό καφέ, αλλά και για την υπέροχη ποικιλία φρέσκων μικρογευμάτων! Καραϊσκάκη 47 & Αβέρωφ τ. 24410 28161 | Καρδίτσα

The small Coffee Ένας νέος χώρος μόλις προστέθηκε στην λίστα των espresso bars. Το Small Coffee εδρεύει στην πόλη της Καρδίτσας και συνδυάζει την ιδανική λύση του γρήγορου delivery ποιοτικού καφέ με την αμεσότητα του takeaway. Ξέχωρα όμως από τον καφέ, τη σοκολάτα και το τσάι, στον πλούσιο κατάλογο του καταστήματος υπάρχει μεγάλη ποικιλία γευστικών γλυκών.

Δ. Τερτίπη & Σμύρνης | τ. 24410 42369 | Καρδίτσα

Λάμπρου Σακελλαρίου 23 | Delivery από 07:00 έως 23:00 – τηλ. 24413 03855 What’s Up 698 9758776 | Καρδίτσα

23 χρόνια Blues. Ιστορικό, διαχρονικό, παλαιωμένο, μοντέρνο. Από την τέχνη του να φτιάξεις έναν καλό espresso ή τα μοτίβα σε μια καλή κρέμα, έως τον τρόπο που θα παρουσιάσεις μια συναρπαστική και αναπάντεχη πορεία προς τα blues, με το ποτό να μας ηρεμεί και να μας φέρνει πιο κοντά, στο Blues κινείται ένας ολόκληρος κόσμος.

Το Charlot εμφανίστηκε στην πόλη της Καρδίτσας πριν από λίγο καιρό με σκοπό να χαρίσει στην έξοδό σας μία απόδραση από την καθημερινότητα. Βρίσκεται μια ανάσα από τον χώρο του Παυσιλύπου και σας προσκαλεί από νωρίς το πρωί να απολαύσετε τον καφέ σας συνοδεύοντάς τον με ένα καλό πρωινό. Ο ιδιαίτερος και οικείος χώρος του θα σας κερδίσει από την πρώτη στιγμή αφήνοντάς σας μόνο ευχάριστες εντυπώσεις. Μην παραλείψετε όμως να δοκιμάσετε και τα ολόφρεσκα, χειροποίητα γλυκά του!

Δ. Τερτίπη 19 | τ. 24410 71528 | Καρδίτσα

30 χρόνια πριν, άνοιξε στην πόλη μας ένα bar με σκοπό στην αρχή να λειτουργήσει με την μορφή ενός τόπου για άτομα που αγαπούν το jazz και το blues. Σήμερα, το pianobar Πουθενά παραμένει αναλλοίωτο στη φθορά του χρόνου, κρατώντας ένα μοναδικό ύφος και χωρίς να αλλάζει μουσικές προτιμήσεις. Πλατεία Στρατολογίας | τ. 24410 73012 Καρδίτσα

Δ. Τερτίπη & Μπότση 2 | τ. 2441076760 | Καρδίτσα

Στο στενό της οδού Βάλβη υπάρχει ένας ιδιαίτερος χώρος στον οποίο με το που μπεις θα νιώσεις πως μεταφέρεσαι αυτόματα σε ένα υπέροχο bar του Δουβλίνου. Αυτή είναι η Μαργαρίτα, το κατάστημα όπου η ζεστή ατμόσφαιρα, τα προσεγμένα ποτά και η σαφής άποψη για την καλή μουσική αποτελούν ένα ιδανικό τρίπτυχο επιτυχίας. Αδιάψευστος μάρτυρας, τα 19 χρόνια της. Πεζόδρομος Βάλβη | τ. 24410 42434 | Καρδίτσα

πεζοδρόμιο |34

&

To Gaspar café & resto αποτελεί ένα χώρο εξαιρετικής αισθητικής, με άρτια εναρμονισμένες παροχές σε όλο το φάσμα της μαζικής εστίασης. Ανοιχτά από νωρίς το πρωί με το αγαπημένο σας ρόφημα και την κουζίνα να ανοίγει από τις 12 το μεσημέρι έως αργά το βράδυ, προσφέροντάς σας μία πιο “street” επιλογή πέρα από τα συνηθισμένα. Έπειτα το βράδυ πλησιάζει υπό τους ήχους των καλύτερων DJs. Kαζαμπάκα 6 – Πλατεία Δικαστηρίων | τ. 24411 01666 | Καρδίτσα

Το Cafeina είναι ένα από τα παλαιότερα coffe & cocktail bar στην πόλη της Καρδίτσας. Από το 2002 βρίσκεται στον πεζόδρομο της οδού Βαλταδώρου στο κέντρο της πόλης. Θα το βρείτε ανοιχτό όλες τις μέρες του χρόνου, από νωρίς το πρωί για έναν χαλαρό καφέ, έως και αργά το βράδυ για τη διασκέδασή σας. Ένα cocktail list από τους καλύτερους και βραβευμένους bartenders της πόλης, τα πολλά all-day parties καθώς και τα πολυποίκιλα event είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την ταυτότητα του Cafeina.

Cadillac Records, ή αλλιώς ό,τι πιο κοντινό μπορείς να βρεις σε μια ευκαιρία για απόδραση από τα στενά νοητά όρια της πόλης. Η διακόσμηση είναι λιτή και άνετη στο μάτι, ενώ τα μεγάλα τραπέζια του μπορούν να φιλοξενήσουν δύο και τρεις διαφορετικές παρέες, πράγμα που μπορεί να σταθεί ως αφορμή νέων γνωριμιών.

Πεζόδρομος Βαλταδώρου | τ. 24410 74131 κ. 6972 011394 | Καρδίτσα

Δ. Τερτίπη & Χατζημήτρου | τ. 24410 75105 | Καρδίτσα

Ένα από τα πιο εναλλακτικά και ιδιαίτερα καταστήματα της πόλης. Ένας πανέμορφος, ατμοσφαιρικός χώρος, αγαπημένο νεανικό στέκι για ποιοτικό καφέ, επιτραπέζια παιχνίδια και επιλεγμένες μουσικές. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο ζωντανή ρεμπέτικη μουσική, μια ανεπανάληπτη μουσική πανδαισία, από τα δημοφιλέστερα ρεμπετάδικα της χώρας. Ηρακλείτου 12 | τ. 24410 76013 | Καρδίτσα

Εδώ και τρία χρόνια η οδός Διάκου έχει αποκτήσει άλλο χαρακτήρα στον τομέα της διασκέδασης, κι αυτό οφείλεται στο Mercato. Έναν προσεγμένο χώρο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής που παραπέμπει σε σαλόνι σπιτιού. Εκτός από τον καφέ και το ποτό, τη διαφορά κάνει η κουζίνα του, καθώς κάθε μέρα σερβίρονται διαφορετικά και αυστηρώς μελετημένα πιάτα, υπό τους ήχους όμορφης μουσικής. Διάκου 11 – Νέα Αγορά | τ. 24414 00587 Καρδίτσα

To Έδεσμα αποτελεί μία διαχρονική και συνάμα γευστική πρόταση για ποιοτικό και γρήγορο φαγητό στην πόλη της Καρδίτσας. Θα το βρείτε ανοιχτό από τις 2 το μεσημέρι έως αργά το βράδυ για να γευτείτε τον χειροποίητο χοιρινό του γύρο, τον γύρο κοτόπουλο, το ολόφρεσκο μπιφτέκι από κιμά που πλάθεται καθημερινά, καθώς και όλων των ειδών τα σουβλάκια. Έπειτα από 19 χρόνια λειτουργίας, το Έδεσμα εγκαινιάζει και τη νέα του υπηρεσία delivery, από τις 6 το απόγευμα έως τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Πεζόδρομος Αφών Βαλταδώρου 5 | Tηλ Delivery 24410 76360 – What’s Up 6988289151 | Καρδίτσα

πεζοδρόμιο | 35

Brothers, ή αλλιώς η συνέχεια του Avanti, εξού και η ονομασία! Ένα steakhouse που δημιουργήθηκε με σκοπό να σας προσφέρει διαφορετικές επιλογές στην καθημερινότητά σας και φιλοδοξεί να γίνει το νέο σας στέκι, προσφέροντάς σας ξεχωριστές και ιδιαίτερες γεύσεις.

Σε ένα άριστα διακοσμημένο, αλλά παράλληλα ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον το Avanti pizza - restaurant μπορεί να φιλοξενήσει και να εξυπηρετήσει όλες τις γαστρονομικές σας επιθυμίες, από ένα απλό γεύμα ως ένα ιδιαίτερο δείπνο, αλλά και κάθε είδους κοινωνική εκδήλωση. Oι συνταγές του που συνδυάζουν κρέας και λαχανικά αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των γευμάτων, γεύματα στα οποία πρωταγωνιστεί το ελαιόλαδο στα πλαίσια της Μεσογειακής διατροφής.

Πλατεία Στρατολογίας | τ. 24411 00344 | Καρδίτσα

Βενιζέλου 98 – Πλατεία Λάππα | τ. 24410 75772 | Καρδίτσα

Το Solair ανακαινίστηκε και σας περιμένει. Βρίσκεται στην καρδιά της Καρδίτσας, στην πλατεία Δικαστηρίων και είναι κοντά σας από νωρίς το πρωί με τον καλύτερο καφέ της πόλης, έως το βράδυ με μια μεγάλη γκάμα ποτών και κρασιών. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τον industrial αισθητικής χώρο, κάνουν το Solair το μέρος που αξίζει να επισκεφθείτε και να γνωρίσετε και τον προορισμό που θα σας ταξιδέψει.

Πλαστήρα 1 – Πλατεία Δικαστηρίων | τηλ. 697 903 0199 | Καρδίτσα

πεζοδρόμιο |36 Δανάη Τ.

The Cosmic Whisperer Project

ΚΡΙΌΣ

ΖΥΓΌΣ

Το φθινόπωρο ήρθε με ευνοϊκές συγκυρίες για σένα Κριέ μου. Έτσι και ο Οκτώβριος θα αποτελέσει το εφαλτήριο για να πάρουν σάρκα και οστά κάποιες από τις σκέψεις που έκανες το προηγούμενο διάστημα. Kαι όταν αναφερόμαστε σε σκέψεις, δε μιλάμε μόνο για τα ρεαλιστικά, επαγγελματικά πλάνα που έκανες πριν από λίγες μέρες. Μην ξεχνάς πως είμαστε φτιαγμένοι απ’ το υλικό των άστρων και η πραγματοποίηση κάποιων, φαινομενικά τρελών, ονείρων είναι μέσα στα όρια του εφικτού! «Καθάρισε τους δρόμους» γύρω σου, ώστε να είσαι απερίσπαστος από παρεμβολές. Όλα θα γίνουν όπως θες εσύ, αρκεί να οπλιστείς με υπομονή!

Η περίπτωσή σας είναι περίεργη. Πίνετε πολλά Redbull ή η κεκτημένη ταχύτητα που έχετε από το καλοκαίρι οφείλεται σε boost που σας έδωσαν τα άστρα. Σημασία έχει πως ήδη έχετε ανέβει 5 level, ενώ σαν καλό DPS εξολοθρεύετε ό,τι σας απειλεί. Αν ο Οκτώβριος είχε ένα σλόγκαν, αυτό θα ήταν «Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα». Έτσι και σεις, από την αρχή κιόλας του μήνα, δουλέψτε με προοπτική για το μέλλον και συνάμα χαρείτε την ομορφιά των ημερών, γιατί η συνεχής τύχη δεν αποτελεί καθεστώς!

ΤΑΎΡΟΣ

Οκτώβριος και καχυποψία σας οδηγούν σε περίεργα συναισθήματα και άχρωμες μέρες. Αποφύγετε αυτή τη συνταγή γιατί έχετε πολύ σπουδαιότερα πράγματα να κάνετε. Καταρχήν ο μήνας ευνοεί σε όλη του διάρκεια την επιστροφή της αυτοπεποίθησής σας. Η εκτίμηση προς τον εαυτό σας θα επανέλθει με θαυματουργά για εσάς αποτελέσματα στη δουλειά και τα ερωτικά. Μία προαγωγή από το πουθενά θα τονώσει το πορτοφόλι σας, ενώ η κρίση που θα βιώσετε με το ταίρι σας θα είναι πρόσκαιρη. Μη μου αγχωθείτε, αγαπάτε και αγαπιέστε!

Ο Οκτώβριος σε προσκαλεί να δεις τα προσωπικά αλλά και τα επαγγελματικά σου από τη δική σου σκοπιά, προβληματισμένε Ταύρε. Τα άστρα σε θέλουν να περνάς όλες σου τις υποθέσεις από κόσκινο κι αυτό θα σου βγει σε καλό. Φρόντισε όμως να μην πέσεις στην παγίδα της υπερανάλυσης, γιατί αν συμβεί αυτό θα χάσεις όλο σου τον μήνα μη έχοντας κάνει τίποτα δημιουργικό! Πάρε λοιπόν τις αποφάσεις σου και κοίταξε μπροστά, γιατί οι τελευταίοι μήνες του 2016 σε θέλουν δυναμικό.

ΔΊΔΥΜΟΙ

ΣΚΟΡΠΙΌΣ

ΤΟΞΌΤΗΣ

Είστε ο άνθρωπος που όχι μόνο τα έχει καλά με τον εαυτό του, αλλά έχετε και το εξαιρετικό χάρισμα να αντιλαμβάνεστε τα προβλήματα των άλλων, και να τους βοηθάτε να τα επιλύνουν. Με αυτό τον τρόπο κερδίζετε τον σεβασμό και την αγάπη των γύρω σας, όμως ξεχνάτε το πιο βασικό πρόβλημα: Δεν εφαρμόζετε σχεδόν ποτέ τις συμβουλές που δίνετε στους άλλους! Κάπου στα μέσα του μήνα ίσως το σώμα σας να διαμαρτυρηθεί μια σταλίτσα, αλλά αν το ρίξετε στην υγιεινή διατροφή τα «σήματα κινδύνου» θα περάσουν άμεσα.

Γκρινιάρηδες Τοξότες, ρίξτε βέλη στην καρδιά του άλλου φύλου και όχι στους ανθρώπους που σας αγαπάν! Κανείς δε σας φταίει που ξεχάσατε να περάσετε το αυτοκίνητο από ΚΤΕΟ, ούτε που κάψατε το φαγητό. Καταρχήν μπορείτε να πετύχετε πολλά όταν είστε προσηλωμένοι στους στόχους σας, αρκεί να τους οριοθετήσετε σωστά. Η επιμονή και η συγκέντρωση πρέπει να γίνουν σύμμαχοί σας μιας και ο Οκτώβριος σας θέλει δημιουργικούς, χωρίς αυτό να αποκλείει διαφόρων ειδών καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Τα μάτια σας ανοιχτά και στις παλιές αγάπες. Κάποιος χτυπά την πόρτα!

ΚΑΡΚΊΝΟΣ

ΑΙΓΌΚΕΡΩΣ

Τί να πούμε για σας που να μην το έχουν γράψει τα βιβλία της λογοτεχνίας; Aγαπάτε το φθινόπωρο και «you ‘re only happy when it rains”, όπως αναφέρεται και στο συμπαθές άσμα των 90’s. H γλυκιά μελαγχολία του Οκτωβρίου ίσως «γκριζάρει» για μια στιγμή τα εργασιακά σας. Το Σύμπαν σας προϊδεάζει για αλλαγή εργασιακού περιβάλλοντος, ίσως και πόλης, στις πρώτες μέρες του μήνα. Το πόσο βολικό θα είναι αυτό το περιβάλλον θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Όσο για τα ερωτικά σας, αυτά μυρίζουν… άνοιξη!

Ίσως ο Οκτώβριος σας δυσκολέψει, όμως από την άλλη θα σας διδάξει κάποια χρήσιμα πράγματα. Τον τελευταίο καιρό ήσασταν η ψυχή του πάρτι. Η κατάσταση αυτή σας άρεσε και θέλετε να διατηρηθεί. Όμως από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα είναι ορατός ο κίνδυνος να πέσετε θύμα αυτής της κατάστασης που όλοι αγαπάμε και συνάμα μισούμε, και λέγεται κουτσομπολιό. Aφήστε τους μακροσκελείς μονολόγους στα κοσμικά στέκια ή στα social media και κοιτάξτε απλά να εμπνεύσετε τους άλλους. Σας ταιριάζει η λάμψη, βρείτε όμως πού βρίσκεται και το φρένο!

ΛΈΩΝ Λέων ο κοινωνικός, Λέων ο καταξιωμένος, Λέων ο ατρόμητος. Υπερβολές ή κομμάτι της πραγματικότητας; Τα άστρα συνηγορούν στο δεύτερο. Τον Οκτώβριο θα έχετε πάρα πολλές ευκαιρίες να κερδίσετε σε προσωπικό επίπεδο, απλά και μόνο λόγο της φήμης σας. Μην επαναπαυτείτε όμως σε αυτό, αλλά φροντίστε να «χτίσετε» μεθοδικά στον έρωτα και στη δουλειά. Για όσους βρίσκονται σε σχέση ο μήνας θα δράσει καταπραϋντικά, καθώς θα υπάρξει τόνωση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Όσοι όμως είστε ελεύθεροι, γελάστε μοχθηρά μιας και τα φλερτ σας ίσως να είναι περισσότερα του ενός!

ΥΔΡΟΧΌΟΣ Μεταβατικός ο δεύτερος μήνας της άνοιξης, αλλά εσείς δε χρειάζεται να ανησυχείτε. Όλοι το ξέρουν, κι όσοι δεν το ξέρουν θα το μάθουν, πως ξεχειλίζετε από πάθος και δίψα για ζωή. Το κοσμικό τζακ-ποτ πέφτει σε σας και είστε οι ευνοημένοι του μήνα. Εργαστήκατε επίμονα για να πετύχετε κάποια πράγματα, και ο Οκτώβριος θα φέρει την αναγνώριση από τα πρόσωπα που θέλετε. Ένα ευχάριστο τηλεφώνημα στα μέσα του μήνα θα σας θυμίσει επίσης πόσο σημαντικοί είστε, ακόμα και για ανθρώπους που δεν θεωρούσατε ότι σας εκτιμάνε.

ΠΑΡΘΈΝΟΣ

ΙΧΘΎΕΣ

Tα συνεχή ψυχολογικά σας σκαμπανεβάσματα δεν δικαιολογούνται, Παρθενάκια μου. Η ζωή σας είναι πολύ καλύτερη από αυτή που νομίζετε ότι είναι, ειδικά όταν τα βάφετε μαύρα. Δε σας βοηθάει ο Οκτώβριος σε αυτό αλλά εν αντιθέσει, σας γιγαντώνει τέτοιες σκέψεις. Θα σκεφτείτε πολλές φορές πως οι άλλοι ζουν ιδανικά, ιδιαιτέρως αν περνάτε πολλές ώρες στα social media. Δείτε το θέμα με νηφαλιότητα: Στο Internet καθένας μπορεί να παρουσιάζει μία εξιδανικευμένη εικόνα του εαυτού του. Μην ψαρώνετε, τώρα ειδικά που τα οικονομικά πηγαίνουν 2 κλικ καλύτερα.

Ήρθε η ώρα να παλέψετε για τα πιστεύω σας, Ψαράκια μου. Όσο κι αν ακούγεται σαν πρόλογος από trailer κινηματογραφικής περιπέτειας, είναι γεγονός. Ο μήνας θα κυλήσει προβλέψιμα τις πρώτες μέρες του, όμως στα μισά του θα κληθείτε να αποφασίσετε αν θα είστε «ορθολογιστές» ή αμιγώς συναισθηματικοί. Μία ένοχη ιστορία από το παρελθόν θα εμφανιστεί στη ζωή σας και αναμένεται να φέρει τα πάνω – κάτω. Τότε θα κληθείτε να αποδείξετε πως δεν είστε… ελέφαντας ή θα υποχωρήσετε προσβλέποντας σε ένα νέο αλλά ανορθόδοξο love story.

πεζοδρόμιο |37

πεζοδρόμιο |38

πεζοδρόμιο | 39