Nederland heeft altijd een dubbelzinnige verhouding gehad met de Tweede Wereldoorlog en de holocaust. Vanuit zijn persoonlijke ervaring — Buruma werd vlak na de oorlog geboren uit een Nederlandse vader en een Britse moeder en had een Duits-joodse grootmoeder — brengt de auteur verslag uit van de evoluties in deze verhouding. In de Nederlandse beeldvorming werd Duitsland lang afgeschilderd als autoritaire, racistische staat. Toch heeft Buruma de rauwste antisemitische echo’s niet gehoord in Duitsland, maar wel in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Of hoe een land nog niet met zichzelf in het reine is gekomen.
