ΜΗΝΙΑΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ - ΤΕΥΧΟΣ 420 - ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2025
ΠΑΣΧΑ = ΣΤΑΥΡΩΣΗ + ΑΝΑΣΤΑΣΗ Ο Χριστιανισμός θεωρεί τον άνθρωπο ως μία ενιαία ψυχοσωματική οντότητα. Το σώμα δεν είναι έδρα της αμαρτίας, όπως πολλοί πιστεύουν, ούτε κατώτερο της ψυχής. Αντιθέτως, αποτελεί το ναό του Θεού και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.
κούς στοχαστές όπως ο Καρτέσιος που με τη σειρά του επηρέασε τους πάντες - με άλλους να τον ακολουθούν πιστά και άλλους να τον αντιμάχονται λυσσαλέα. Η σύγχρονη δυτική ιατρική ακόμα βασίζεται σε αυτήν τη δυϊστική θεωρία.
Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν του και ο Χριστός -που δίδαξε κυρίως με το παράδειγμά του- κατέβηκε στη γη και ενανθρωπίστηκε, έλαβε σάρκα και οστά, σταυρώθηκε και αναστήθηκε μέσα στο σώμα Του.
Γεγονός είναι, πως ο άνθρωπος ιστορικά έχασε την αίσθηση της ενότητας και της επικοινωνίας με τη Φύση ή Θεό - όπως θα έλεγε ο Σπινόζα - , καθώς και με τα υπόλοιπα όντα έξω από τον εαυτό του, τον συνάνθρωπο και τον ίδιο του τον εαυτό. Διχάστηκε και αποξενώθηκε.
Στην δε Αποκάλυψη, ο Ιωάννης μιλά για τη Δευτέρα Παρουσία και την ανάσταση των νεκρών με ανάκτηση του φυσικού τους σώματος. Ο Χριστιανισμός βέβαια ως γνωστόν δεν είναι μια ακριβώς ενιαία θρησκεία. Πάντα ταλανιζόταν από διαφορετικές απόψεις και επιρροές, από συγκρούσεις, αιρέσεις, σχίσματα κ.λπ. και η παραμικρή λεπτομέρεια κατέληγε να ορίζεται από τις Οικουμενικές Συνόδους. Ο δυϊσμός σώματος-πνεύματος του Πλάτωνα, ας πούμε, και στη συνέχεια του Νεοπλατωνισμού, επηρέασαν βαθιά τον Χριστιανισμό, καθώς και νεωτερι-
*** Η Παλαιά Διαθήκη προέτρεπε «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, και γεμίσατε την γην, και κυριεύσατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης, και επί των πετεινών του ουρανού, και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης.» (Γένεσις 1:28) και επίσης δίδασκε «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Ο Χριστός ήρθε και δίδαξε με τη στάση του κάτι εντελώς διαφορετικό, όμως η αποκοπή του ανθρώπου από τον Θεό ή Φύση είχε ήδη επέλθει και εδραιωθεί προ αιώνων.*** Υπό οποιοδήποτε πάντως πρίσμα, το σώμα στο Χριστιανισμό θεωρείται ιερό. Αυτό που μας παρακινεί να καταστρέψουμε δεν είναι το σώμα μας, αλλά τα πάθη που το κατακλύζουν. Η θεραπεία που προτείνει η Εκκλησία προς αυτόν τον σκοπό είναι διάφορες ασκήσεις αυτοπειθαρχίας και εγκράτειας. Ο άνθρωπος οφείλει να μην ζει διαρκώς με ανέσεις αλλά από καιρού εις καιρόν να διάγει ασκητική ζωή.
Συνέχεια στη σελίδα 2