Page 1

κωδικός 3573

Τετάρτη 16 Μάη 2018 Αριθμός Φύλλου 1214

ΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΕΣΒΟΥ

www.neo-empros.net

Τιμή 1 €

σελίδα 2

«Η ανάπτυξή σας τσακίζει τη ζωή μας! Αγώνας, οργάνωση και αντεπίθεση η επιλογή μας!». Αυτό είναι το σύνθημα που προτάσσει το ΠΑΜΕ στο κάλεσμά του προς τα σωματεία και τους εργαζόμενους σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, σε κάθε περιοχή, για να πάρουν στα χέρια τους την επιτυχία της απεργίας στις 30 του Μάη, όπως και το περιεχόμενο που αυτή πρέπει να έχει. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της κινητοποίησης, οι ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων καλούνται να συντονίζουν τον αγωνιστικό τους βηματισμό με τις ενώσεις και τους φορείς των αυτοαπασχολούμενων και των φτωχών αγροτών, δυναμώνοντας το ενιαίο τους μέτωπο απέναντι στον κοινό εχθρό, την πολιτική που τους τσακίζει τόσο στην κρίση όσο και στην ανάπτυξη, για τα κέρδη των μονοπωλίων. Σε μια περίοδο που το μεγάλο κεφάλαιο, η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα που το υπηρετούν, εστιάζουν στη «μεταμνημονιακή εποχή» και τον νέο γύρο αντιλαϊκής επίθεσης για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικρομεσαίοι αγρότες, οι γυναίκες και η νεολαία, με τη μαζική τους συμμετοχή στην απεργία και τις διαδηλώσεις μπορούν να στείλουν ισχυρό μήνυμα συνέχισης του αγώνα ενάντια σε παλιά και νέα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση προσθέτει καθημερινά καινούργιες σελίδες στο παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», η μάχη για την επιτυχία της απεργίας μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην προσπάθεια να αποκαλύπτεται πλατιά το γεγονός ότι η ανάκαμψη για την οποία ήδη πανηγυρίζουν τα αστικά επιτελεία χτίζεται πάνω στα θεμέλια των τσακισμένων εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων: Πάνω στους τσακισμένους μισθούς και συντάξεις, τις «ευέλικτες» εργασιακές σχέσεις που γενικεύονται, την επίθεση

στην Κοινωνική Ασφάλιση, την εργοδοτική τρομοκρατία, την αντιλαϊκή φοροληστεία, τη μόνιμη απειλή των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων. Το ΠΑΜΕ καλεί στην απεργία προβάλλοντας τα εξής αιτήματα: • Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές. • Κατάργηση όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων. • Επαναφορά, υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, κανένας κάτω από τα 751 ευρώ. • Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας. • Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. • Κάτω οι φόροι - να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο. • Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας. • Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου. • Να γίνουν προσλήψεις στα δημόσια νοσοκομεία, στα σχολεία, μόνιμων πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών και υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων.


2/

Τετάρτη 16 Μάη 2018

Δ

υο επιστολές η μία με θέμα τη Δακοκτονία και η άλλη τη Δασοπυροπροστασία απηύθυνε ο Στρατής Κόρακας, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Β. Αιγαίου, στον Αντιπεριφερειάρχη κ. Κ. Αδαμίδη και τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου Β. Αιγαίου αντίστοιχα. Για τη δακοκτονία αναφέρει: «Εκτός από την πιθανή καθυστέρηση που θα έχουμε στη διενέργεια της δακοκτονίας, φέτος είναι μειωμένος κατά 100.000 ευρώ ο προϋπολογισμός της δημοπράτησης του έργου σε σχέση με πέρυσι, που ήταν ήδη μειωμένος, με το πρόσχημα ότι έχουν μειωθεί τα ψεκαζόμενα ελαιόδεντρα, λόγω « αύξησης» των βιολογικών, όταν είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί απελπιστικά το κονδύλι για τη δακοκτονία. Αυτή η μείωση του προϋπολογισμού δημοπράτησης θα έχει ως αποτέλεσμα την παραπέρα πλημμελή υλοποίηση του έργου από τον  εργολάβο, ιδιαίτερα σε ότι αφορά στα ορεινά και δυσπρόσβατα ελαιοκτήματα.

Κ

ατεπείγουσα Ερώτηση για τις δεκάδες εν ψυχρώ δολοφονίες Παλαιστίνιων άοπλων διαδηλωτών από τις αρχές του Ισραήλ κατέθεσε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ προς την ύπατη εκπρόσωπο Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ Φ. Μογκερίνι, καταγγέλλοντας τις δολοφονικές επιθέσεις και τις ευθύνες της ΕΕ και των κυβερνήσεών της που με τη στάση τους ενθαρρύνουν την ισραηλινή επιθετικότητα. Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης και Σωτήρης Ζαριανόπουλος κατέθεσαν την παρακάτω Ερώτηση: «Δεκάδες νεκροί και πάνω από 2.000 τραυματίες είναι ο μέχρι τώρα τραγικός απολογισμός από τη σημερινή επίθεση του κράτουςδολοφόνου του Ισραήλ σε βάρος άοπλων Παλαιστινίων, ανάμεσα τους γυναίκες, ανάπηροι, μικρά παιδιά που διαδηλώνουν ενάντια στη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην

Ως Λαϊκή Συσπείρωση έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει τη μείωση του προϋπολογισμού για την προστασία της ελαιοπαραγωγής (που αποτελεί την βασική πηγή εισοδήματος για τη Λέσβο)   και έχουμε ταχθεί υπέρ  της εκτέλεσης του έργου από την Περιφέρεια όπως γινόταν μέχρι το 2011. Δεδομένου ότι η Περιφερειακή Αρχή και η συμπολίτευση της στο Π.Σ. τάσσονται υπέρ της ανάθεσης σε εργολάβο, μέσω δημοπράτησης, θεωρούμε ότι επιβάλλεται, αν μη τι άλλο, να μη μειωθεί ο προϋπολογισμός δημοπράτησης, ώστε να μην γίνει ακόμα πιο επιφανειακή  η δακοκτονία στη Λέσβο». Για τη Δασοπυρόσβεση αναφέρει: «Είναι γνωστό ότι η Περιφέρεια μας έχει

Ιερουσαλήμ και την αναγνώρισή της ουσιαστικά ως «πρωτεύουσας» του Ισραήλ. Σημειώνεται ότι συμπεριλαμβανομένων των διαδηλώσεων που διεκδικούν το δικαίωμα της επιστροφής για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες κι έχουν ξεκινήσει από τις 30 Μάρτη, ο αριθμός των Παλαιστινίων που έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά ξεπερνά τους 100.

ένα πολύ κακό ιστορικό στον τομέα της προστασίας των δασών από τη φωτιά. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων έχουν καταστραφεί από πυρκαγιές, κυρίως λόγω ελλιπών ή ανεπαρκών υποδομών για την πρόληψη και καταστολή των πυρκαγιών (ζώνες πυρασφάλειας, δασικοί δρόμοι, δεξαμενές, μέσα ή στις παρυφές των δασών, με εξασφάλιση της υδροδότησης τους, καθαρισμό των παρυφών των δρόμων από τα χόρτα, κλπ). Επίσης μεγάλα είναι τα

ώρα που είναι αυτοί που πυροδοτούν την επιθετικότητά του Ισραήλ που κλιμακώνεται. Ερωτάται η Ύπατη Εκπρόσωπος: Πώς τοποθετείται στο γεγονός ότι τα εγκλήματα του κράτους του Ισραήλ σαν αυτά σε βάρος των Παλαιστινίων ενθαρρύνονται από

κενά στη στελέχωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας σε κάθε νησί (ιδιαίτερα μετά την αποψίλωση τους για την πυροπροστασία των ιδιωτικοποιημένων αεροδρομίων) καθώς και σε επαρκή και σε λειτουργία εξοπλισμό τους. Προτείνουμε λοιπόν να συνέλθει άμεσα το Περιφ. Συμβούλιο με αποκλειστικό θέμα την δασοπυροπροστασία στην Περιφέρεια και με συμμετοχή των εμπλεκομένων φορέων (και της Κυβέρνησης). Γνωρίζουμε ότι την περασμένη Παρασκευή (11 Μαΐου) συνήλθε το Συντονιστικό Όργανο Πολιτικής Προστασίας (ΣΟΠΠ) της Λέσβου και αποφάσισε ορισμένα μέτρα, θεωρούμε όμως, λόγω της σοβαρότητα του θέματος, ότι αυτό δεν υποκαθιστά το Περιφερειακό Συμβούλιο και δεν καλύπτει ολόκληρη την Περιφέρεια. Είναι, λοιπόν, ανάγκη να συνέλθει άμεσα, με αυτό το θέμα το  Περιφερειακό Συμβούλιο Β. Αιγαίου».

την αναβαθμισμένη συνεργασία της ΕΕ και των κυβερνήσεών της μαζί του κλιμακώνοντας την άγρια σφαγή των Παλαιστινίων που διεκδικούν ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος στα όρια του 1967, με πρωτεύουσα την Αν. Ιερουσαλήμ;».

Είναι μεγάλες οι ευθύνες της ΕΕ και των κυβερνήσεών της που αναπτύσσουν την οικονομική, πολιτική, στρατιωτική συνεργασία τους με το κράτος του Ισραήλ και υιοθετούν πολιτική «ίσων αποστάσεων». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αναβαθμισμένης συνεργασίας με το Ισραήλ αποτελεί αυτό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία με την πρόσφατη δήλωση Τσίπρα αναγόρευσε τις ΗΠΑ και την κυβέρνηση Τραμπ ως δήθεν διαμεσολαβητή ειρήνευσης, την

ΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΕΣΒΟΥ Ιδιοκτήτης: ΝΕ Λέσβου ΚΚΕ Εκδότης: Παρασκευάς Γεωργούλας Διευθύνεται από Συντακτική Επιτροπή.

Ταχυδρομική διεύθυνση: Αρχιπελάγους 21, 3ος όροφος, 81100 Μυτιλήνη. Τηλ.: 2251029239, φαξ: 2251042492 e-mail: mail@neo-empros.net web: www.neo-empros.net ΕΚΤΥΠΩΣΗ: Δημ. Δούκας & Σια ΟΒΕΕ, Βενιαμίν Λεσβίου 6, Μυτιλήνη. Τηλ.: 2251024904, φαξ: 2251027454 ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ: ετήσια 35,00 ευρώ, Υπόλοιπη Ελλάδα 70,00 ευρώ, Τραπεζών - ΟΤΑ - Εταιριών - Υπηρεσιών 100,00 ευρώ. Αυστραλία: 200$, Καναδάς: 190$, Ευρώπη: 105,00 ευρώ. ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ: Αθανασία Καλαϊτζόγλου Εθνική Τράπεζα, Αρ.Λογαριασμού: 415/950150-94. Τετάρτη 16 Μάη 2018, Αριθμός φύλλου: 1214 Τιμή φύλλου: 1 ευρώ.


/3

Τετάρτη 16 Μάη 2018

Μ

εγάλη ήταν η προετοιμασία από τη Γραμματεία της Επιτροπής Ειρήνη, όλο το προηγούμενο διάστημα, με ανακοινώσεις, συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στο ξενοδοχείο «ΛΕΣΒΙΟΝ», για να πάρει μαζικά μέρος ο λεσβιακός στην πορεία ειρήνης που έγινε την Κυριακή, 13 Μάη. Την πορεία ακολούθησαν νέοι κάθε ηλικίας, εργάτες, αγρότες και απόμαχοι της δουλειάς. Η πορεία, στην διάρκεια της οποίας ακουγόταν συνθήματα, ξεκίνησε από την Παναγιούδα και έφτασε μέχρι την πλατεία Σαπφούς όπου απαγγέλθηκαν ποιήματα και έγινε η ομιλία. Απαγγέλθηκαν τα ποιήματα «κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία» και «αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» της Ουαρσαν Σάιρ και του Τάσου Λειβαδίτη αντίστοιχα. Την ομιλία του ο πρόεδρος της επιτροπής Θωμάς Τσουκαλάς ξεκίνησε με τον τελευταίο στίχο από το ποίημα του Λειβαδίτη και ανάμεσα στα άλλα τόνισε. (…. Και θα παραμείνουμε άνθρωποι! Κόντρα στη βούληση και στα σχέδια της κυρίαρχης τάξης. Γιατί για να περάσουν τα σχέδιά τους, είτε αυτά είναι πόλεμοι, είτε είναι αντιλαϊκά μέτρα προϋποθέτει να πάψουμε να είμαστε άνθρωποι, να μη δείχνουμε αλληλεγγύη ο ένας στον άλλο, να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο, ο θάνατός σου η ζωή μου! Όπως τα ζώα! Να εκτελούμε άβουλα τις εντολές τους. Όπως τα πρόβατα. Όμως «όσο τα πρόβατα βελάζουν τόσο οι λύκοι θα ουρλιάζουν». … Ο αγώνας για την ειρήνη, είναι ο ανειρήνευτος αγώνας για τα αίτια που δημιουργούν τους πολέμους. Δηλαδή

το καπιταλιστικό κέρδος. Όπως στον Α΄ και Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, έτσι και σήμερα οι οξυμένες αντιθέσεις των ισχυρών καπιταλιστικών χωρών ΗΠΑ- Ρωσίας- Κίνας- ΓαλλίαςΓερμανίας- Μ. Βρετανίας, ΝΑΤΟ-ΕΕ και η εμπλοκή των ιμπεριαλιστικών κέντρων και συμμαχιών επιβάλλουν το ξαναμοίρασμα των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, τον έλεγχο των αγωγών ενέργειας ,των θαλάσσιων και χερσαίων δρόμων μεταφοράς και τον επαναπροσδιορισμό των σφαιρών επιρροής. …. Οι εξελίξεις απαιτούν την μετατροπή της λαϊκής ανησυχίας σε οργανωμένη πάλη για να αποτρέψουμε τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και να αναιρέσουμε τα αίτια που τους προκαλούν, υψώνοντας ένα τείχος στα μεγάλα μονοπωλιακά συμφέροντα και στις ισχυρές ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και οργανισμούς (ΝΑΤΟ, ΕΕ) που τους προστατεύουν. Παίρνουμε κουράγιο, παλεύουμε με δύναμη, γιατί περά τα εμπόδια, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, παρά τις τρικλοποδιές που βάζουν καθημερινά τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε . εκφράζουμε τις διαθέσεις της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού. Καταδικάζουμε αποφασιστικά κάθε συμμετοχή της Ελλάδας σε οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση στ εξωτερικό.

Ο λαός έχει καθήκον να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας αλλά να μη δείξει καμιά ανοχή και εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και σε οποιαδήποτε κυβέρνηση που θα τον εμπλέξει σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο…». Για το προσφυγικό τόνισε: «Το προσφυγικό αποτελεί αναμφισβήτητα ένα μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα του νησιού. Είναι όμως και αυτό αποτέλεσμα των πολέμων. Ο εγκλωβισμός των προσφύγων στο νησί είναι συνέπεια της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας. Οι πρόσφυγες πρέπει να απεγκλωβιστούν άμεσα από το νησί. Για όσο καιρό χρειάζεται να μείνουν να εξανθρωπιστούν οι συνθήκες διαβίωσής

τους. Να είναι ελεύθεροι η πρόσβασή τους στην ηπειρωτική Ελλάδα και από εκεί στις χώρες που επιθυμούν, όπως επιβάλλουν οι διεθνείς συνθήκες. Πριν τρία χρόνια οι απλοί κάτοικοι, οι απλοί ψαράδες έδωσαν έναν τιτάνιο αγώνα αλληλεγγύης που αποτέλεσε διεθνές παράδειγμα. Το παράδειγμα αυτό πήγαν να το αμαυρώσουν, δρώντας με οργανωμένο σχέδιο, μισάνθρωπες-μισαλλόδοξες-ρατσιστικές-ναζιστικές δυνάμεις. Να τις καταδικάσουμε και να τις απομονώσουμε με πρώτη τη Χρυσή Αυγή αλλά και αυτούς που τους κλείνουν πονηρά το μάτι για να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Ας μη ξεχνάμε ότι ο ναζισμός-φασισμός, ιστορικά, έτσι δημιουργήθηκε, έτσι λειτουργεί και σήμερα. Όταν εξαντλούνται τα «δημοκρατικά- κοινοβουλευτικά όρια» τότε επιστρατεύεται ο φασισμός για να βάλει τάξη με την τρομοκρατία. Ο εθνικισμός δεν είναι πατριωτισμός. Πατριωτισμός είναι η αγάπη της πατρίδα σου και ο σεβασμός της πατρίδας του άλλου. Εθνικισμός είναι το μίσος της πατρίδας του άλλου με πρόσχημα την αγάπη της πατρίδας. «…. Δεν μας αξίζει αν θέλουμε άνθρωποι να λεγόμαστε»».


4/

Σ

Τετάρτη 16 Μάη 2018

Στην κορυφή της αρετής φτασμένοι το θάνατο νικήσανε. Και τώρα με λουλούδια του Μάη στεφανωμένοι πάνω από χρόνο και φυλή και Χώρα με την Ελλάδα μας μέσα τους ακέρια χορό Ζαλόγγου σέρνουνε στην πλάση κι απλώνουνε στον άνθρωπο τα χέρια στην κορυφή της αρετής να φτάσει. (της Σοφίας Μαυροειδή–Παπαδάκη)

τις 27 Απριλίου 1944 τμήματα του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου χτύπησαν στους Μολάους Σπάρτης γερμανική φάλαγγα με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο γερμανός στρατηγός Κρεζ και άλλοι τρεις αξιωματικοί. Σε αντίποινα ο στρατιωτικός διοικητής της νότιας Ελλάδας, γερμανός στρατηγός Σπάιντελ (που το 1962 ήταν διοικητής των χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ!), διέταξε – μεταξύ άλλων – και την εκτέλεση 200 κομμουνιστών. Την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής (που από τότε ονομάστηκε «το θυσιαστήριο της λευτεριάς») 200 παλικάρια, ατρόμητα μπροστά στη φασιστική βαρβαρότητα, αντίκρισαν το θάνατο υμνώντας την Ελλάδα και τη λευτεριά. Οι περισσότεροι από τους 200 εκτελεσθέντες πάρθηκαν από το Χαϊδάρι και κάποιοι από τις φυλακές Χατζηκώστα. Ανάμεσα στους 200 ήταν 120 Ακροναυπλιώτες και 30 Αναφιώτες, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που κρατούνταν στις φυλακές και τις εξορίες πριν από τον πόλεμο. Οι υπόλοιποι ήταν στελέχη της ΕΠΟΝ και αιχμάλωτοι ελασίτες. Η Λέσβος είχε τη δική της συμμετοχή στη μεγάλη αυτή θυσία. Η σημερινή μας αναφορά αποτελεί ταπεινό μνημόσυνο στους ηρωικούς μας νεκρούς. Ανουσάς Γιάννης. Γεννήθηκε στο Μανταμάδο το 1920. Φεύγει από το χωριό του και εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Γίνεται μέλος (και αργότερα στέλεχος) του ΚΚΕ. Συλλαμβάνεται από τη μεταξική δικτατορία και κλείνεται στην Ακροναυπλία. Την περίοδο της Κατοχής αναπτύσσει πλούσια αντιστασιακή δράση και αναδείχνεται σε στέλεχος της ΕΠΟΝ. Για το λόγο αυτό πιάνεται και εκτελείται από τους καταχτητές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την

Πρωτομαγιά του ’44. Αντωνέλης Ιγνάτης. Γεννήθηκε στο Μανταμάδο το 1903. Εργάζεται σαν ηλεκτρολόγος στο εργοστάσιο Ραπίτη στη Μυτιλήνη. Το 1932 γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Πιάνεται το 1936 από τη μεταξική δικτατορία και εξορίζεται στην Ανάφη. Μετά την πτώση του Μουσολίνι και την ανακωχή του Μπαντόλιο (25-7-1943) οι εξόριστοι Αναφιώτες αφήνονται ελεύθεροι. Ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες φτάνει στην Τζια κι ύστερα από δυο μέρες στη Σύρο, όπου ξαναπιάνεται και κλείνεται στις φυλακές της Σύρας (Λαζαρέτα). Από εκεί οι Γερμανοί τον μεταφέρουν στις φυλακές Αβέρωφ και στη συνέχεια στο Χαϊδάρι. Την Πρωτομαγιά του ’44 εκτελείται απ’ τους Γερμανούς στην Καισαριανή. Βασάλος Τηλέμαχος. Γεννήθηκε το 1915 στην Τένεδο. Ήδη από το Γυμνάσιο αναπτύσσει πολιτική δραστηριότητα. Το 1934 μπαίνει στις γραμμές της ΟΚΝΕ και αργότερα γίνεται Γραμματέας της ΟΚΝΕ στη Λέσβο και μέλος του ΚΚΕ. Την περίοδο της «κοσμογονίας» του Κονδύλη εξορίζεται στην Ανάφη. Στη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας δουλεύει παράνομα, οπότε πιάνεται και εκτοπίζεται ξανά στην Ανάφη. Υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία και ξαναστέλνεται στο ξερονήσι. Ύστερα από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας (8-9-1943) δραπετεύει, αλλά συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς στη Σύρο και κλείνεται στις φυλακές Αβέρωφ. Από κει μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και την Πρωτομαγιά του ’44 εκτελείται στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Κακαλιός Ηλίας. Γεννήθηκε το 1913 στην Αγιάσο. Ήταν Γραμματέας της ΟΚΝΕ στην Αγιάσο, που εξέδιδε τότε δική της τοπική εφημερίδα. Ράφτης στο επάγγελμα, πρωτοστατεί για τη συγκρότηση της Συνεργατικής Ραφτάδων Αγιάσου. Το 1934 γίνεται μέλος του ΚΚΕ και την επόμενη χρονιά εξορίζεται για τέσσερις μήνες στη Σίκινο. Γυρίζει και με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο δουλεύει για το Κόμμα και το Λαό. Στη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία. Το Δεκέμβρη του 1938, παραμονή της απόλυσής του από το Στρατό, τον συλλαμβάνουν και τον εκτοπίζουν στη Σίφνο κι από κει στην Ανάφη, για να εκτίσει παλιότερη ποινή που του είχε επιβληθεί. Μένει στην Ανάφη μέχρι το 1943 και από κει μεταφέρεται στις φυλακές

Αβέρωφ και παραδίδεται από την εθνοπροδοτική κυβέρνηση της Αθήνας στις γερμανικές αρχές κατοχής. Από τις φυλακές Αβέρωφ μεταφέρεται στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και την Πρωτομαγιά του ’44 εκτελείται στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους Γερμανούς ναζιστές. Πατέστος Αναστάσης. Γεννήθηκε το 1902 στα Μοσχονήσια και ήρθε στη Μυτιλήνη πριν τη μικρασιατική καταστροφή. Απ’ το 1919 ως το 1927 υπηρετεί στη Χωροφυλακή, από την οποία θα απολυθεί λόγω ανάμειξής του με το κομμουνιστικό κίνημα. Εντάσσεται στην Κομμουνιστική Νεολαία και παράλληλα δουλεύει σαν τυπογράφος. Μέσα από τη δράση του στο εργατικό κίνημα αναδεικνύεται σε στέλεχος του ΚΚΕ και το 1932 συλλαμβάνεται και εξορίζεται. Το 1935 δουλεύει στην Κ.Ο. Αθήνας ως οργανωτικός υπεύθυνος στην περιοχή Πατησίων. Αρχές του 1936 αναλαμβάνει Γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής του ΚΚΕ. Συλλαμβάνεται επί δικτατορίας Μεταξά και εξορίζεται στην Ανάφη. Από κει φυλακίζεται στην Ακροναυπλία από το 1937 ως το Γενάρη του 1943, οπότε μεταφέρεται στο στρατόπεδο της Λάρισας. Στη συνέχεια κλείνεται στις φυλακές Αβέρωφ και μετά στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Εκτελείται από τους ναζί στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Φουντής Στέφανος. Γεννήθηκε στο Μανταμάδο το 1908. Το 1928 οργανώνεται στην ΟΚΝΕ. Το 1932 αποφοιτά με άριστα από το Λύκειο Μυτιλήνης και στέλνεται στη Γάνδη του Βελγίου για να σπουδάσει μηχανολόγος–ηλεκτρολόγος με υποτροφία του Καραντώνειου Κληροδοτήματος Μυτιλήνης. Γίνεται μέλος του ΚΚΕ και το 1935 γυρίζει στη Λέσβο και δουλεύει μέσα από την Κ.Ο. Μυτιλήνης. Διατέλεσε μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής της Κ.Ο. Μυτιλήνης. Το 1936 πιάνεται στον Ωρωπό Αττικής και εξορίζεται στην Ανάφη. Από εκεί στέλνεται διαδοχικά στην Ακροναυπλία, στις φυλακές Μυτιλήνης, στις φυλακές Σύρου (μέλος της ομάδας πολιτικών κρατουμένων Λαζαρέτας Σύρου το 1938) και πάλι στην Ακροναυπλία. Το 1943 μεταφέρεται με άλλους Ακροναυπλιώτες στις φυλακές Λάρισας και μετά στο Χαϊδάρι, απ’ όπου τον παίρνουν και τον εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44. ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

Ανουσάς Γιάννης

Πατέστος Αναστάσης

Αντωνέλης Ιγνάτης

Βασάλος Τηλέμαχος Φουντής Στέφανος

Ηλίας Κακαλιός


/5

Τετάρτη 16 Μάη 2018

Ε

κδήλωση πραγματοποίησε η ΚΟΒ Μανταμάδου του ΚΚΕ την Κυριακή 13 Μάη στο Μνημείο Λαϊκών Αγωνιστών τιμώντας την επέτειο για την Αντιφασιστική νίκη των λαών, τους αγωνιστές και αγωνίστριες που έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο, το σοσιαλισμό - κομουνισμό. Στην εκδήλωση χαιρέτησαν από τον σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου ο πρόεδρος Στέλιος Τσίκνας, από την ΟΒ Μανταμάδου της ΚΝΕ ο γραμματέας Γιώργος Χιωτέλλης ενώ την πολιτική ομιλία απεύθυνε ο γραμματέας της ΚΟΒ Μανταμάδου Θέμης Κλιομιδιώτης, ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, σημείωσε και τα παρακάτω: Φίλες και φίλοι Συντρόφισσες και σύντροφοι Η 9 Μάη 1945 είναι η μέρα που η ναζιστική Γερμανία συνθηκολογεί άνευ όρων, σφραγίζοντας ουσιαστικά τη μεγάλη νίκη των λαών επί του φασιστικού ιμπεριαλιστικού συνασπισμού του «Άξονα» και των συμμάχων του. Είναι η μέρα που σηματοδοτεί τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, του φονικότερου πολέμου που γνώρισε η ανθρωπότητα. Τη μέρα αυτή, τιμάμε όσες και όσους έδωσαν τη ζωή τους συνέβαλαν με όλες τους τις δυνάμεις για την νίκη των λαών έναντι του χιτλερικού άξονα. Ξεχωριστός όσο και καθοριστικός υπήρξε ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης, του Κόκκινου Στρατού, ο οποίος εκείνη την εποχή συγκροτούσε στη συνείδηση εκατομμυρίων εργατών σ’ όλο τον κόσμο, τον απελευθερωτικό στρατό των προλετάριων όλου του κόσμου. Όπως είχε δηλώσει και ο αμερικάνος συγγραφέας Έρνεστ Χεμινγουει «Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει τόσα στον Κόκκινο Στρατό, που δεν θα μπορούσε ποτέ να τα ξεπληρώσει... Σήμερα ξεδιπλώνεται μπροστά μας, όχι απλά μια ακόμα σελίδα του εργατικού κινήματος, ξεδιπλώνονται μπροστά μας τα πρώτα χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ, τα πρώτα βήματα της εργατικής τάξης, προκειμένου να αποκτήσει συνείδηση για τον εαυτό της. Στη στήλη με τα ονόματα των αγωνιστών μπορεί κάποιος να διαβάσει μία προς μία τις λαμπρές σελίδες αυτής της ιστορίας. Κάθε ένας εκτελεσμένος κομμουνιστής σηματοδοτεί μια βασανιστική πορεία οργάνωσης, καθώς το όνομά του συνδέεται με κορυφαίες στιγμές εργατικών αγώνων και εξεγέρσεων. Τα κορμιά τους, πριν πέσουν από το βόλι του κατακτητή, είχαν ήδη χαραχτεί από τα χτυπήματα του αστικού κράτους.

συμμαχία της ΕΕ είναι μονόδρομος, αλλά και ότι μπορεί να διορθωθεί με διαπραγματεύσεις για να επιστρέψει δήθεν «στις καλές της ρίζες». Η Ιστορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, συνολικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποδεικνύει περίτρανα και ανεξίτηλα πως ο ναζισμός – φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Φίλες και Φίλοι, Ο λαός του Μανταμάδου και του νησιού μας ξέρει καλά τι σημαίνει αγώνας για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, ξέρει πολύ καλά τι θα πει προσφυγιά. Ένα νησί που γέμισε από τους ξεριζωμένους της Μικρασιατικής Καταστροφής, γνωρίζει ότι οι πρόσφυγες -τότε και τώρα και πάντα- είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Σήμερα, η χώρα μας κατακλύζεται από ένα νέο κύμα προσφύγων. Ως αποτέλεσμα της φωτιάς του πολέμου που έχουν ανάψει οι ανταγωνισμοί των μονοπωλίων. Παρ’ όλες τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στους Μικρασιάτες πρόσφυγες και τους σημερινούς πρόσφυγες, είναι όλοι τους θύματα της εκμεταλλευτικής δράσης των μονοπωλίων και των δολοφονικών τους πολέμων. Τότε, ήταν η «Μεγάλη Ιδέα» που έριξε στο σφαγείο της Μικρασιατικής Εκστρατείας εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες της Μικράς Ασίας, τους φαντάρους - παιδιά του ελληνικού λαού. Και έφερε 1,5 εκατ. πρόσφυγες στην Ελλάδα. Σήμερα, είναι η πολιτική της λεγόμενης «γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας», δηλαδή αναβάθμισης των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου σε μια περιοχή όπου οξύνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΕΕ, με τη Ρωσία, την Κίνα και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη. Όπως το νεαρό τότε ΚΚΕ (το ΣΕΚΕ) αντιτάχθηκε με όλες του τις δυνάμεις στη Μικρασιατική εκστρατεία και στην αποστολή στρατού έξω από τα σύνορα, έτσι και τώρα παλεύει ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία και τη Μ. Ανατολή. Για να σταματήσει οποιαδήποτε εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Για να γυρίσουν πίσω οι Έλληνες στρατιωτικοί από τις αιματοβαμμένες αποστολές σε άλλες χώρες. Για να μη γίνει η χώρα προκεχωρημένο φυλάκιο και ορμητήριο των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ.

Η Ιστορία αυτή, που γράφτηκε με το αίμα των λαών, γίνεται προσπάθεια να “ξαναγραφτεί”, ιδιαίτερα μετά τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Στην παραχάραξη της Ιστορίας πρωτοστατεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, που καθιέρωσε την 9η του Μάη ως “Μέρα της Ευρώπης”, ενώ ταυτόχρονα προωθεί τον αντικομουνισμό, την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα απαγορεύονται σε μια σειρά από χώρες, αγωνιστές διώκονται, ενώ την ίδια στιγμή αποκαθίστανται οι ναζιστές, τα Ες-Ες. Στο παιχνίδι της παραχάραξης συμμετέχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, καθώς συγχέει σκόπιμα και ανιστόρητα την επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης με τη «Μέρα της ΕΕ». Προσπαθεί να πείσει το λαό όχι μόνο ότι η ιμπεριαλιστική Για να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Για να σταματήσει το χωρίς τέλος δράμα του ξεριζωμού

προσφύγων και μεταναστών. Όπως τότε, που το ΚΚΕ πρωτοστάτησε για να λυθούν τα δραματικά προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Έλληνες Μικρασιάτες Πρόσφυγες. Ενάντια στο ρατσισμό που και τότε εκδηλώθηκε εναντίον τους, παρόλο που ήταν «ομοαίματοι» και «ομόθρησκοι», όπως χαρακτηριστικά λέγεται. Για να σπάσει η μοιρολατρία και ηττοπάθεια και να ενταχθούν στο νεαρό εργατικό κίνημα της εποχής. Όπως και έγινε, με αποτέλεσμα οι Μικρασιάτες πρόσφυγες να γίνουν σοβαρός αιμοδότης του εργατικού κινήματος. Έτσι και τώρα, το ΚΚΕ στέκεται αλληλέγγυο στα σημερινά θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, στους πρόσφυγες και μετανάστες των τελευταίων ετών. Παλεύουμε για να μετακινηθούν με ασφάλεια στις χώρες που πραγματικά θέλουν να πάνε, για να ενωθούν με τις οικογένειές τους που βρίσκονται σε άλλες χώρες της ΕΕ. Για να έχουν αξιοπρεπείς, υγιεινές και ανθρώπινες συνθήκες υποδοχής και φιλοξενίας για όσο διάστημα μένουν στην Ελλάδα, για να πηγαίνουν τα παιδιά τους σχολείο. Για να υπάρχει κρατική μέριμνα και φιλοξενία στους χιλιάδες ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες. Ο άμεσος απεγκλωβισμός των προσφύγων και μεταναστών από τα νησιά με τη μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα και στη συνέχεια στις χώρες προορισμού τους, η αποφασιστική απομόνωση των φασιστικών συμμοριών, πρέπει να γίνει αίτημα όλου του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Για να σταματήσει το δράμα του διπλού εγκλωβισμού στα νησιά του Αιγαίου, που είναι αποτέλεσμα των παζαριών της ΕΕ με την τουρκική κυβέρνηση, με την ενεργή στήριξη και της ελληνικής κυβέρνησης - και που έχει δυσμενείς επιπτώσεις και στους κατοίκους των νησιών. Φίλες και Φίλοι, Συντρόφισσες και Σύντροφοι, Τιμάμε όλους τους αγωνιστές του αντιφασιστικού και αντιιμπεριαλιστικού αγώνα. Τους μαχητές του Κόκκινου Στρατού, της Σοβιετικής Ένωσης. Τους αγωνιστές του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΔΣΕ. Όλους και όλες που πέρασαν από τα κολαστήρια των φυλακών, τα κάτεργα της εξορίας, τα στρατοδικεία, τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων στο μνημείο. Είμαστε σίγουροι. Η τελική νίκη θα είναι των λαών! Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφανιών στο μνημείο.


6/

Τετάρτη 16 Μάη 2018

Γεννήθηκε στην Αγιάσο το 1936. Το όνομα του ήταν Κυριάκος, όμως τα χρόνια του εμφυλίου η αναφορά σε τέτοιο όνομα παρέπεμπε στο διαβόητο και πλέον καταζητούμενο αντάρτη Κυριάκο Πασχαλιά. Κλίθηκε λοιπόν από την αστυνομία η μητέρα του και της έγινε «σύσταση» να αλλάξει το όνομα του μικρού. Έγινε Ηλίας και με αυτό τον γνώριζαν οι περισσότεροι συγχωριανοί του. Αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ μικρός επειδή ορφάνεψε από πατέρα στα 12 του χρόνια. Έτσι έπιασε δουλειά σε (τσουρχανά), κλωστοϋφαντουργία που αυτή την εποχή ήταν σε άνθηση στην Αγιάσο και δούλευε πολύς κόσμος σ’ αυτή. Αγωνίστηκε για την ίδρυση σωματείου και ασφάλισης των εργαζομένων στον κλάδο σε χρόνια δύσκολα. Πολλές φορές εκδιώχθηκε από τη δουλειά για τους αγώνες του.

Παντρεύτηκε τη Δέσποινα Κουνή και απέκτησε δυο παιδιά, το Σταύρο καθηγητή στο Πολυτεχνείο και τον Προκόπη υπάλληλο στο Λιμενικό Σώμα. Το 1960 μετανάστευσε στη Γερμανία, γύρισε πίσω το 1968 αλλά λόγω της χούντας αναγκάστηκε να ξαναφύγει και να γυρίσει οριστικά στην Ελλάδα το 1976. Υπήρξε από τα πρώτα στελέχη της κομματικής οργάνωσης Αγιάσου του ΚΚΕ και υπηρέτησε το Κόμμα από διάφορες θέσεις. Τρεις φορές δημοτικός σύμβουλος επί δη-

ΚΟΒ ΑΓΙΑΣΟΥ του ΚΚΕ

ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΗ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ Με άνοδο 40% ψηφίσαντες ολοκληρώθηκαν οι εκλογές

Τ

ην Παρασκευή 11 Μάη ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες στην Παλλεσβιακή Ένωση Συνταξιούχων ΙΚΑ. Σ’ αυτή την εκλογική διαδικασία σημειώθηκε άνοδος στη συμμετοχή των ψηφισάντων κατά 40%. Συγκεκριμένα συμμετείχαν 306 συνταξιούχοι (το 2015 είχαν ψηφίσει 220). Η αύξηση αυτή του ποσοστού συμμετοχής επιβεβαιώνει τη στάση αλλά και τη δράση του σωματείου σ’ ένα βαθμό, που βέβαια μπροστά στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται οι συνταξιούχοι του νησιού μας, χρειάζεται να εντείνει και να παγιώσει την καθημερινή δράση. Να σημειωθεί ότι κάλπες στήθηκαν τόσο στην πόλη της Μυτιλήνης όσο και σε χωριά του νησιού. Η Παλλεσβιακή Ένωση Συνταξιούχων ΙΚΑ είναι ένα από τα ταξικά σωματεία που στο πλευρό του Εργατικού Κέντρου του νησιού μας και μαζί με αυτό, δίνει με τις δικές του δυνάμεις και δυνατότητες τη μάχη για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος στο νησί μας. Για το ΔΣ εκλέχτηκαν οι παρακάτω: Αντώνα Βάσω Βελισάριος Παναγιώτης Καρίνος Μιχάλης Κυπριωτέλλης Μιχάλης Πατσέλης Παναγιώτης Σεβαστός Στρατής Χριστοδούλου Βαγγέλης

μαρχίας Παναγιώτη Κουτρή και μια επί δημαρχίας Νικολάου Σουσαμλή. Διετέλεσε σύμβουλος στο Συνεταιρισμό Αγιάσου για αρκετά χρόνια και πρόεδρος του συμβουλίου. Επίσης για ένα διάστημα διετέλεσε και πρόεδρος της Ένωσης Συνεταιρισμών Λέσβου. Άνθρωπος χαμηλών τόνων πάντα στις γραμμές του Κόμματος και πάντα πρώτος στους αγώνες (απεργίες, συλλαλητήρια). Έφυγε από τη ζωή πριν σαράντα μέρες περίπου αφού ταλαιπωρήθηκε από αρρώστια με την οποία πάλεψε αντρίκια πάνω από 10 χρόνια. Σύντροφε Κυριάκο. Καλό ταξίδι και να ξέρεις πως θα σε θυμόμαστε πάντα. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα, μέχρι να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο όπως ήταν και το όνειρό σου.

Χριστοδούλου Δημήτρης Ψύλλου Παναγιώτα Για την Ομοσπονδία εκλέχτηκαν: Αντώνα Βάσω Καριωτέλλης Μιχάλης Χριστοδούλου Βαγγέλης Ψύλλου Παναγιώτα

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Μ.Μ.Ε. ΛΕΣΒΟΥ

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε σε σώμα το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Λέσβου όπως αυτό προέκυψε από τις αρχαιρεσίες της Κυριακής 6 Μάη 2018. Η κατανομή των θέσεων έχει ως εξής: Πρόεδρος: Βαγγέλης Παπαντώνης Αντιπρόεδρος: Ιωάννα Βαριά Γενικός Γραμματέας: Θράσος Αβραάμ Οργανωτική Γραμματέας: Ελένη Μυλωνά Ταμίας: Ελένη Βόμβα


/7

Τετάρτη 16 Μάη 2018

«Ευτυχισμένος σ’ αυτόν τον κόσμο μου φαίνεται πως είναι εκείνος που ήρθε εδώ, για να κάμει κάτι που το θεωρεί καλό για τους ομοίους του - αδιάφορο μικρό ή μεγάλο, σε λίγους ή σε πολλούς - και δουλεύει επίμονα ως το τέλος να το κάμει αυτό το κάτι». (Αργύρης Εφταλιώτης, από το πεζοτράγουδο «Οι δυο εικόνες») Ο Αργύρης Εφταλιώτης αγωνίστηκε με ξεχωριστό πάθος για το δίπτυχο: ελευθερία και γλώσσα και έγινε «κανόνας, πηγή, μαγιά» κατά το Γ. Βαλέτα της λογοτεχνικής μας κληρονομιάς. Ανιστόρησε πράγματα δικά μας: ιστορίες του νησιού μας, την ομορφιά της φύσης και της απλής ζωής, την ερωτική αγάπη, την αγάπη της πατρίδας με άφταστο νεοελληνικό δημοτικό λόγο, για τον οποίο ο Μήτσος Τσιάμης στη «Μυθοπλασία» του (Μικρό ελεγείο στη Μήθυμνα και στον πανάκριβο ψάλτη της Εφταλούς ΑΡΓΥΡΗ ΕΦΤΑΛΙΩΤΗ) γράφει: Γυμνό μαχαίρι λάμπιζε σε σμιλευτό θηκάρι Χαριτομίλητες γραφές, γεμάτες φως και χάρη. Ο λόγος σου άνθος πύρινο παλιών καιρών υφάδι άγρυπνος λύχνος που φωτά της μάθητας το λάδι. Στο λυρικό κόσμο του ποιητικού και πεζού έργου του Μυθημναίου δημιουργού ενσωματώνονται αρμονικά στη μαστορική αφήγηση αξιοπρόσεκτοι στοχασμοί όχι σαν κάποιες νεφελώδεις, λεκτικές ακροβασίες και επιτηδευμένες εκλάμψεις, αλλά ως πεντακάθαρες, κρουστές ιδέες μέσω προσιτών, αναβαπτισμένων στους χυμούς της πλουτοφόρας γλώσσας των συμβολισμών. Προς επικύρωση των παραπάνω θα παραθέσω αποσπάσματα από τρία πεζοτράγουδά του, που έχουν εξάλλου ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί αναφέρονται σε πλευρές της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Στο πρώτο πεζοτράγουδο με τον τίτλο «Μοναξιά», θίγει το ζήτημα της επιλεγμένης, της συνειδητής μοναξιάς, μέσα στη

ΕΛΕΝΗ ΖΟΥΜΠΟΥΛΗ

Χειρούργος οφθαλμίατρος τ. Επιμελήτρια του Ε.Σ.Υ. - Υπ. Διδάκτωρ Συνεργάτις του Οφθαλμολογικού Ινστιτούτου Αθηνών ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΚΑΒΕΤΣΟΥ 40, (2ος όρ.) (τρία κτίρια μετά το κατάστημα Σκοπελίτη)

Πρωί: 9π.μ. - 1μ.μ. Καθημερινά χωρίς ραντεβού Απογεύματα και Σάββατο πρωί με ραντεβού Το ιατρείο δύναται να συνταγογραφεί απευθείας γυαλιά μέσω ΕΟΠΠΥ, φάρμακα και λοιπές παροχές ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

Ιατρείο: 22510-42312 /// Κιν:6944434811

γαλήνη της οποίας συλλαμβάνονται με μια βαθειά, διεισδυτική όραση τα λεπτότερα στοιχεία του κόσμου, της ζωής και κυοφορείται το δημιουργικό έργο. Και κατά το Νίτσε: «Όποιος κάποτε πολλά θάχει να πει, σε σιωπή βυθίζεται πολύ, όποιος θέλει ν’ ανάψει την αστραπή, σύννεφο πρέπει νάναι για πολύ». Γράφει: «Όλα, όλα της τέχνης και της επιστήμης τα λούλουδα σε μοναξιές φυτρώνουν και σα βιολέτες μοσχοβολούν .... Ο κόσμος τη μοναξιά τη μισεί, τη φοβάται, την καταριέται, γιατί ο κόσμος να χάνει τον καιρό του δεν αρέσκεται σε βαθιούς στοχασμούς. Άνθρωπος που φοβάται τη μοναξιά είναι άνθρωπος του κόσμου και στην ιερή φάλαγγα των εργατών του πολιτισμού να καταταχτεί δεν μπορεί». Πιο κάτω δίνει την εικόνα των ανθρώπων, που κυριολεκτικά σκοτώνουν τον καιρό τους μέσα σε ανόητες, φλύαρες συναναστροφές πέρα και μακριά πολύ από την βαθειά ευεργεσία και ευφορία της μοναξιάς: «Τους παίρνεις όμως από τα βάθη της μοναξιάς, τους αποθέτεις σε μαλακό καναπέ σαλονιού, ανάβεις δεκάδες φώτα ολόγυρα τους, προσκαλείς μερικούς άλλους ορνιθόμυαλους πλάγι τους και ξυπνούν αμέσως και ψαλιδίζ’ η γλώσσα τους, και τρέμουν τα νεύρα τους

και τους μεθάει ο ερεθισμός και σκοτώνεται ο ανωφέλητος καιρός τους». Στο δεύτερο «Ο ανήφορος του τεχνίτη» περιγράφει μιαν άλλη όψη της μοναξιάς του δημιουργού: τη μαρτυρική. Το σισύφειο αγώνα του για την κατάκτηση της δικής του Ιθάκης, την ανάβαση προς το δυσπρόσιτο βασίλειο της τελειότητας της τέχνης, παρόλο που γνωρίζει πως «όνειρο είναι το τέλειο, το ξέρουμε κι όμως γύρω στο θρόνο του αγωνιζόμαστε να παρασταθούμε»: «Και ξανάρχισε ο γέρος να σκαλώνει, να πιάνεται από πέτρες, να πληγώνεται, κι ωστόσο να μη γογγύζει, ν’ ανεβαίνει, ν’ ανεβαίνει, κι άξαφνα να κατρακυλάει, μα πάντα να κερδίζει ασήμαντο ύψος στ’ ανέβασμα του, ώσπου, περνώντας χρόνια κατόπι, τον είδα σαν μερμήγκι να σαλεύει σε γκρεμούς αψηλότερους, κι ακόμα να πέφτει και να σηκώνεται, να σκαλώνει και να κατρακυλιέται, κι ωστόσο πάντα να χαίρεται και να τραγουδάει μέσα σ’ εκείνο το φοβερό το τυράνισμα...». Να λοιπόν παραστατικά το μαρτύριο του υπεύθυνου λογοτέχνη, του ταγμένου, του αφοσιωμένου της τέχνης. Εδώ αξίζει να θυμηθούμε και τους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη: «Πάμε λοιπόν κι ας μας λιθοβολούν κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες όσοι δεν ξέρουν με τι πέτρες, τί αίμα και τί φωτιά τί σίδερο χτίζουμε, ονειρευόμαστε και τραγουδάμε». Η δημιουργική προσπάθεια, μ’ όλο το μόχθο και τις ωδίνες της, είναι και η πιο πλήρης στιγμή του ανθρώπου, αφού με αυτήν ενσαρκώνει πόθους και ελπίδες και οραματισμούς του και διαιωνίζει την ύπαρξή του (φεύγει αυτός, μα το έργο του μένει), αφήνοντας κληρονομιά και διδαχή και «καλοθεμέλιωτο γιοφύρι», «για να περνούν οι άλλοι πιο εύκολα, να μη σκοντάφτουν». Αυτό το τελευταίο υπογραμμίζεται στο τρίτο πεζοτράγουδο «Οι δυο εικόνες», στο οποίο τίθεται το ερώτημα: Τί απομένει από την πορεία ενός ανθρώπου και ιδιαίτερα ενός καλλιτέχνη στη ζωή; Τί αφήνει στον κόσμο;, «στα γλιστερά μονοπάτια πόσα πατήματα, πόσους στα πέλαγα φάρους». Και όσο και αν ο ίδιος ο δημιουργός θεωρεί ταπεινό το έργο του (έτσι συμπεριφέρνονται οι άξιοι δημιουργοί, κατά την παροιμία: το βαθύ ποτάμι δε βουίζει), αντικειμενική είναι τούτη η αξιολόγηση, με την οποία κλείνει το πεζοτράγουδο: «Είναι έργο που τ’ όνομά σας δεν το δοξάζει, έργο που κάμνοντάς το πως έχει το σκοπό του δεν το φαντάζεστε. Κι ωστόσο γίνεται με πόνο κι αναστεναγμό και βλέποντας το μύριοι εκεί κάτου διαβάτες μαζεύουνε δύναμη να περάσουν άφοβα τον ίδιο το δρόμο».


8/

Του Καρόλου και της Καμήλας (1)

Σ

το χωριό μου λένε: «Είχαμε πολλά (απ’ αυτά), μας ήρθαν κι απ’ τα Μουδανιά…», αλλά, εν πάση περιπτώσει, πρίγκηπες είναι οι άνθρωποι, και όσο νάναι δε μπορεί να μας αφήσουν ασυγκίνητους. Και ειδικότερα ο Κάρολος, ο οποίος με εμφαντικό τρόπο έδειξε τις οικολογικές του ευαισθησίες. Εκεί στην πλατεία Καπνικαρέας. Διότι το να πιείς μια φραπεδιά ελληνική, ή έστω ένα φρέντο καπουτσίνο, και να ρουφάς μ’ ένα καλαμάκι μπροστά στον κόσμο, ε, δεν είναι και τόσο ευγενικό. Πολύ περισσότερο, δεν το λες πριγκηπική συμπεριφορά…Έτσι, με εγγλέζικη ευγένεια, αρνήθηκε το προσφερθέν καλαμάκι. Δηλώνοντας μάλιστα ρητά, ότι η άρνησή του δεν έχει σχέση με την οποιαδήποτε αγένεια προς το γκαρσόνι, αλλά ότι είναι προϊόν της οικολογικής του ευαισθησίας. (φαντάζομαι για το πλαστικό καλαμάκι και όχι για το πλατάγισμα των χειλέων του από το αγενές ρούφηγμα του φρέντο…). Ειλικρινά, «συγκλουνίστκα» από την, αυτού του μεγέθους, οικολογική ευαισθησία. Σαν ανατριχίλα, ένα πράμα, ένοιωσα. Και να φανταστείς, ότι από το φραπόγαλο του καφέ, σχηματίστηκε μια ασπράδα από αφρό, στο πάνω χείλος του Πρίγκηπα (εκεί που άλλοι έχουν μουστάκι). Σε σημείο, που η αμήχανη Καμήλα (μπροστά στα μάτια της γινόταν όλα αυτά) έσπευσε να του σκουπίσει τον αφρό. Για νάναι καθώς πρέπει. Κοτζάμ Πρίγκηπας μαθές. Άσε που προηγουμένως είχε μασουλήσει και ένα ολόκληρο κουλούρι Θεσσαλονίκης. Χωρίς να δώσει ούτε μια δαγκωματιά στην Καμήλα…(«που στο λαιμό να σου κάτσει» σιγοψιθύρισε). Δεν είναι κουτσομπολιά αυτά που σας γράφω. Δυό μέρες όλα τα τηλεοπτικά δελτία με αυτά ξεκινούσαν!

Του Καρόλου και της Καμήλας (2)

Κ

ι αν «συγκλουνίστκα» από την προπεριγραφόμενη οικολογική ευαισθησία του πρίγκηπα Καρόλου και της Καμήλας της Κουρνουάλης, με τα άλλα, που παρεμπιπτόντως, έμαθα, ένοιωσα ένα πράμα σαν βούρλισμα. Αρχικά, βέβαια, δεν το κρύβω, συγκινήθηκα. Εκεί που ο πρίγκηψ αναφέρθηκε στις ελληνικές, κατά το ήμισυ έστω, ρίζες του. Διότι, για όσους το έχουν ξεχάσει, είναι εγγονός του πρίγκηπα της Ελλάδος και Δανίας Ανδρέα και της πριγκίπισσας Αλίκης. Να σας φρεσκάρω τη μνήμη, αν εσείς οι αμνήμονες του θεσμού της Βασιλείας, τους έχετε ξεχάσει. Ο πρίγκηπας Ελλάδος και Δανίας Ανδρέας, ήταν γιός του Βασιλέως Γεωργίου του Α’ της Ελλάδος. Το έβδομο, μάλιστα, παιδί του (καρπερός ο βασιλιάς μας!). Ο οποίος Ανδρέας (πρίγκηπας μετά συγχωρήσεως), πολέμησε στη Μικρά Ασία, με τον Ελληνικό Στρατό. Και μάλιστα, όχι ως απλός στρατιώτης, αλλά δεδομένου ότι είχε αποφοιτήσει από τη Σχολή Ευελπίδων, έφτασε στο βαθμό του Αντιστρατήγου. Και ως τέτοιος, διορίσθηκε και Διοικητής του Β’ Σώματος Στρατού. Εκεί, στις μάχες του Εσκί Σεχίρ και του Σαγγάριου. Και επικεφαλής

Τετάρτη 16 Μάη 2018

της εκστρατείας στην Αλμυρά Έρημο για την …κατάληψη της Άγκυρας…Μετά αναρωτιόμαστε πώς προέκυψε η καταστροφή. Αποκόμισε βέβαια και έναν τίτλο από αυτή την «ηρωική» του αρχηγία. Του έμεινε ο τίτλος του «Καψοκαλύβα». Διότι, όπως ξέρετε, όλοι οι βασιλείς και αυτοκράτορες, έχουν και έναν πρόσθετο τίτλο -επιθετικό προσδιορισμό- έτσι, για να ξεχωρίζουν από τους λοιπούς θνητούς. Έτσι έχουμε τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο, τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο, τον Ιουλιανό τον Παραβάτη, τον Κωνσταντίνο τον Κοπρώνυμο κλπ. Ε, στον δικό μας τον Πρίγκηπα, έδωσαν αυτόν τον πιο λαϊκο τίτλο του Καψοκαλύβα. Διότι στο διάβα του, κατά την Μικρασιατική εκστρατεία, για να δείξει και την παληκαριά του, απ’ όποιο τουρκικό χωριό περνούσε, έκαιγε ό,τι σπίτι και καλύβα έβρισκε μπροστά του. Κατατροπώνοντας έτσι τον εχθρό… Βέβαια, πριν τη λήξη της εκστρατείας, επέστρεψε μουλωχτά στην Ελλάδα και προσπάθησε να την κοπανήσει, αλλά τον συνέλαβαν στην Κέρκυρα. Μεταφέρθηκε στην Αθήνα και καταδικάσθηκε σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο, με την κατηγορία της άρνησης διαταγής. Τελικά τη γλύτωσε με παρέμβαση του Πάγκαλου (όχι του «μαζί τα φάγαμε». Του παππού του (δικτάτορα μετέπειτα). Και τη γλύτωσε με το ελαφρυντικό της «τελείας απειρίας περί τη διοίκηση μεγάλων μονάδων». Σα να λέμε δηλαδή, ως ντιπ αδιαφόρετος…. Ε, τέκνο αυτού το «γενναίου ανδρός» είναι ο (δυο μέτρα μπόι) Φίλλιπος της Αγγλίας. Σύζυγος της βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ. Και τέκνο του Φίλιππα, ο δικός μας επισκέπτης. Ο πρίγκηπας Κάρολος. Ο και σύζυγος της Καμήλας ονομαζόμενος. Της Καμήλας της Δούκισσας Κουρνουάλης. Στο επόμενο θα σας γράψω και για τις περγαμηνές

της γιαγιάς του. Της πριγκίπισσας Αλίκης. Που από πριγκίπισσα, κατέληξε καλογριά και μόνιμη ασθενής του Φρόιντ. Με σχιζοφρενικές διαταραχές και άλλα… Τάχουν αυτά οι βασιλικές οικογένειες ξέρετε…

Κι ο Φίλιππος που μας χώλιασε…

Μ

ετά όμως από όλα αυτά, ο (δυο μέτρα μπόι) Φίλιππος, σύζυγος της βασίλισσας Ελίζαμπεθ, δεν θέλει να δει την Ελλάδα ούτε ζωγραφιστή. Σου λέει, εκδιώξατε την βασιλική οικογένεια απ’ την Ελλάδα. Καταργήσατε το πολίτευμα της Βασιλείας, φτιάχνοντας και κάτι άθλιες αφίσες με ένα παιδάκι να κατουράει μέσα στο στέμμα (θυμάστε οι παλιότεροι). Καταδικάσατε τον πατέρα μου σε θάνατο. Δεν τον εκτελέσατε, αλλά τον απαλλάξατε απ’ την εκτέλεση ως αδιαφόρετο. Ε, σιγά κι εγώ, μη θέλετε να επισκεφθώ την Ελλάδα ως σύζυγος της Βασίλισσας της Αγγλίας. Και μαζί μ’ εμένα, δεν θα δείτε στα εδάφη σας ούτε την Ελίζαμπεθ. Βρε, τι πάθαμε! Και έτσι, ενώ μέχρι σήμερα το βασιλικό ζεύγος της Αγγλίας έχει επισκεφθεί περισσότερες από 200 χώρες του κόσμου, την Ελλάδα, ούτε ζωγραφιστή!! Και έτσι μας έπιασε ομαδικά μια μελαγχολία. Αλλά να που ο Κάρολος με την Καμήλα του, έσπασαν αυτό το εμπάργκο και ήρθαν. Νάναι καλά οι άνθρωποι (και κάτι παραπάνω από άνθρωποι..). Και μαζί με όλα τα άλλα που κερδίσαμε ως έθνος, μάθαμε να πίνουμε, απ’ εδώ κι εμπρός, και τον φραπέ μας χωρίς καλαμάκι! Κάτι είναι κι αυτό. Γιατί, όσο νάναι, και μαθαίνουμε από καλούς τρόπους, και δείχνουμε κι εμείς τις οικολογικές μας ευαισθησίες. Όχι μόνο ο πρίγκηψ! Κ.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΟΛΙΑΣ «Οι αλύγιστοι της ταξικής πάλης»

ΗΛΙΑΣ ΒΟΥΛΒΟΥΛΗΣ Σουφλέλ’ Η ανταρτομάνα της Αγιάσου

Τα βιβλία διατίθενται από τα γραφεία της Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ, Αρχιπελάγους 21 (πλατεία Σαπφούς) 2ος όροφος.

1214  

ΝΕΟ ΕΜΠΡΟΣ, αρ. φύλλου 1214, 16.05.2018. Βδομαδιάτικη εφημερίδα των εργαζομένων της Λέσβου.

1214  

ΝΕΟ ΕΜΠΡΟΣ, αρ. φύλλου 1214, 16.05.2018. Βδομαδιάτικη εφημερίδα των εργαζομένων της Λέσβου.

Advertisement