Opnieuw Internationaal Auschwitz Comité Opnieuw hebben wij contact opgenomen met het — vernieuwde — Internationaal Auschwitz Comité. Hoe is dat gekomen? Dit jaar zijn wij bijzonder verontrust, nu we al jarenlang zien hoe het fascisme zich reorganiseert. Bijzonder trof ons een uitzending van TROSAktua over groepen jonge en actieve fascisten bij onze buren. Er zijn in de Bondsrepubliek dus blijkbaar niet alleen die steeds als oud en seniel afgeschilderde nazi's van toen, maar er is ook nieuwe en verse aanvoer van nu. Elke dag brengt wel een voorval van herlevend fascisme, in Noord- en Zuid-Amerika en elders. Vooral in West-Duitsland krijgen ze de kans om een grote bek op te zetten en na de RAF-acties en contra-terreur zijn ze daar nog brutaler opgetreden. Ongerust zijn we over het fascisme in Frankrijk (tientallen overvallen op onze vrienden) en in Italië, waar zij met graagte golven van geweld op gang brengen. Zelfs in Engeland klonken naast rassenrellen motto's op als de 'Auschwitz-leugen': de misdaad van Auschwitz zou een bedenksel zijn, zo iets als een slechte grap, zoals een Duits pamflet rondbazuint. Wij hebben met elkaar overlegd: zo kan het niet langer. O zeker, de wereld is moeilijk voor jonge en oudere mensen. Er bestaat bewapening en militarisme, atoombewapening en angst voor deze en andere dingen. Dit alles, ook die angst hebben wij met alle mensen gemeen. Maar voor ons, juist voor ons, overlevenden van een specifiek systeem, dat erop uit was ons uit te roeien, ons, joden, zigeuners, Slavische volken enz. ligt er een eigen taak. Wij die het fascisme kennen in zijn ergste vormen, wij zijn in de eerste plaats aangewezen om op te treden tegen het fascisme, waar ter wereld die uitwassen zich voordoen. We zouden niet verder kunnen leven, als we niet wijzen op dat gevaar. We moeten dan ook alle mensen die hebben meegemaakt wat wij meemaakten bundelen. Samen moeten we alles doen om een nieuwe catastrofe af te weren. Wie anders, wie beter dan wij? Daarom hebben wij een uitnodiging aanvaard om in Brussel te gaan praten met mensen die dezelfde gedachte hebben. Wij ontmoetten daar ook onze Belgische Auschwitz-vrienden, die ons uitnodigden voor een gesprek.
Daarbij was dr. Maurice Goldstein, die in oktober j.l. gekozen is tot voorzitter van het Internationaal Auschwitz Comité. Al tien jaar hebben wij geen binding onderhouden met dit IAC en zijn wij, zomin als onze Belgische en Franse vrienden, meer naar Polen gegaan, omdat de toenmalige Poolse regering met haar antisemitische koers voor ons het bijwonen van bijeenkomsten van het IAC in Polen onaanvaardbaar maakte. Maurice Goldstein wees ons op de wijziging van de statuten van het IAC. Het artikel waar het ons om gaat luidt nu: Doelstelling van het IAC is het bestrijden van de fascistische ideologie en van het gebruik maken van haat, neo-fascisme en neo-nazisme, van het toepassen van genocide, antisemitisme en apartheid, overal en in welke vorm zij ook optreden. Na aanneming hiervan wilde Maurice Goldstein wel voorzitter worden, omdat, zei hij, het Internationaal Auschwitz Comité van ons allen is en wij niet kunnen wachten om dit bestaande (zij het lang sluimerende) orgaan in te zetten in de broodnodige strijd tegen het helaas alweer herlevende fascisme. Onze vriend Maurice heeft ons door zijn rede en zijn persoonlijk optreden overtuigd dat wij in dit vernieuwde IAC niet mogen ontbreken. Ik ben dan ook in januari als voorzitster van het Nederlands Auschwitz Comité naar de bestuurszitting in Warschau gegaan met open oren en ogen. Ik ben daar gekozen in het uitvoerende orgaan dat nu uit een gelijk aantal vertegenwoordigers van West- en Oost-Europa bestaat. Er bleken op deze bijeenkomst ook twee afgevaardigden uit Israël te zijn, van wie een de opdracht had het joodse blok te Auschwitz in samenwerking met Jad Wasjem (Jeruzalem) verder in te richten, zodat het in april 1978 kan worden heropend. Wij hopen dat ook een Nederlands blok, waarvan al lang geleden sprake is geweest, tot stand zal komen. A. Fels—Kupferschmidt Wie kende... Wie kende zuster Ricardo in het N.I.Z.? Wie heeft haar tussen 1942 en 1944 aan het werk gezien in het Nieuw Israëlietisch Ziekenhuis? Het was op de N.Keizersgracht, later in De Joodse Invalide. Wie zich zuster Ricardo herinnert kan dit opgeven bij de redactie van dit blad, Tel. 020 — 795716.
Rede dr. M. Goldstein Uit de rede die dr. Goldstein op 11 oktober 1977 te Auschwitz hield als nieuwe voorzitter van de internationale organisatie volgt hier het voornaamste. Op deze bijeenkomst waren verschillende overleden bestuurders van Auschwitz-comités herdacht, onder wie Jos Slagter, vele jaren voorzitter van het NAC. Sindsdien betreuren wij ook de voormalige internationale voorzitter, prof. Robert Waitz te Straatsburg. Wij moeten ons inspannen om elkaar beter te begrijpen en onze verschillen te erkennen. Behalve onze gemeenschappelijke doeleinden moeten wij erkennen dat sommige van onze leden-organisaties op het ogenblik meer in beslag worden genomen door de strijd tegen het antisemitisme, andere meer door de strijd voor de vrede en weer anderen door die voor de mensenrechten, aldus dr. Goldstein. Het verwezenlijken van deze gemeenschappelijke doeleinden kan voor ons, oud-Auschwitzers, geen onmogelijke taak zijn. De jongste onbeschaamde fascistische uitingen, die zich in een sinds het einde van de oorlog ongekende mate hebben voorgedaan, maken hervatting van de activiteiten van het internationale comité dringend nodig. Ons IAC moet opnieuw onze actieve, krachtige tolk zijn in de strijd tegen de monsterachtige leugens die door onze vijanden worden rondgestrooid, leugens over de kampen waar wij in hebben geleefd en waar wij miljoenen van onze kameraden hebben zien sterven. De cijfers van de aantallen slachtoffers die dadelijk na de oorlog zijn vastgesteld worden op een schandelijke manier betwist en als propaganda voorgesteld; de beschrijving van de gruwelen die wij hebben doorleefd wordt afgezwakt. Moet het Dante-achtige drama dat wij onder het nazidom hebben meegemaakt in vergetelheid raken of zullen wij gezamenlijk ons vaandel weer opheffen en ons eenstemmig vastbesloten verklaren te strijden tegen de herleving van neo-naziactiviteiten en snel aanpakken wat de wereld van ons verwacht? In tien jaar stilstand kenden wij verlies van vertrouwen en twijfel en onze activiteiten hebben daaronder geleden. Ons internationaal comité is (vervolg o p p a g i n a 4)