Issuu on Google+

Voetbalvereniging Achilles Reek - 100 jaar volop actie

Jubileumkrant Achilles Reek viert honderdjarig bestaan met drie feestweekenden

‘We pakken flink uit en trakteren onze leden en het dorp’ Zes voetbalclubs binden strijd aan

3

‘Wij willen mensen vermaken en raken’

5 De jubileumcommissie van links naar rechts: Harm Hendriks, Joost Kouwenberg, Gerry Kuipers, Jos Verstegen , Bert Bongaards, Loek Willems, Henk Hendriks en Margreet van der Doelen . Gerard van der Wijst ontbreekt op de foto.

Oudste actieve lid Theo Kouwenberg

7

De negen mensen van de jubileumcommissie zijn al zes jaar bij elkaar om het honderdjarig bestaan van Achilles Reek onvergetelijk te maken. De belangrijkste opdracht was genoeg geld bij elkaar krijgen om dit te realiseren. Daarnaast moest iedereen er doordrongen van zijn dat het bijzondere jubileum eraan komt. “De chemie binnen de groep is goed, iedereen zit op de juiste plek.”

V Buitendorpse voetbalsters

17

Aanvoerders Rob en Matthijs

19 Deze jubilleumkrant wordt u aangeboden door weekblad Arena. Productie: Tekst & Uitleg Media Schaijk

oor Loek Willems (42) is het heel duidelijk. “Zonder geld kun je niets”, stelt hij. “Daarom hebben we bij het vijfennegentigjarig bestaan afgesproken dat we elk jaar iets organiseren om het thema warm te houden. Tegelijkertijd kunnen we dan geld binnenhalen. De pot moet gevuld worden. Dat is goed gelukt. Vooral de opbrengst van de goederen- en dienstenveiling vorig jaar was boven verwachting. Dat heeft met de gunfactor te maken. Door op deze creatieve manier geld bijeen te sprokkelen hoeven we niet altijd bij ons sponsors aan te kloppen. Dat wordt gewaardeerd.”

Vrijwilligers Om de vaste vrijwilligers te ontlasten is gekozen om de festiviteiten in drie weekenden te laten plaatsvinden. “Het is sowieso te veel voor één weekend”, vertelt Henk Hendriks (63). “Theoretisch had het ook in twee weekenden gekund, maar aangezien meer dan zestig mensen meewerken aan de Achilles Revue kom je dan in problemen. We willen iedereen de ruimte bieden. Daarnaast willen we de jeugd niet overslaan. Verder heb je een aantal vaste onderdelen die toch terug dienen te komen, zoals een officiële receptie, reünie en feestavond. Tegelijk willen we meer bieden dan deze traditionele dingen. Daarom pakken we flink uit en trakteren we onze leden en Reek. Wij bestaan bij de gratie van het dorp.”

We leggen een bloemstuk bij Louis Schimmel, de grootste kartrekker van de afgelopen honderd jaar. De afgelopen periode zijn er vrij veel jonge mensen weggevallen. Het raakt me dat juist die mensen er niet meer zijn. Qua leeftijd had het best gekund. Dat hadden ze kunnen genieten van hun harde werk. Eeuwig zonde.”

Jubileumprogramma De jeugd trapt de jubileummaand juni af. Zij vertrekken vrijdag 1 juni naar kampeerboerderij De Tienmorgen in Beers. Twee dagen later komen ze waarschijnlijk gebroken en ontzettend moe terug. Zaterdag 2 juni vindt het grote Achilles-toernooi plaats. Zes voetbalverenigingen uit de Achilles-familie binden op deze onderlinge krachtmeting de strijd aan. Onder meer de landskampioen van de amateurs Achilles ‘29 uit Groesbeek reist af naar Reek. Het tweede weekend staat in het teken van herinneringen ophalen. De zelfgeschreven Achilles Revue wordt drie keer opgevoerd. Verder is er aandacht voor de jeugd op zaterdag 9 juni met Voetbalcity. Een leuke dag om je voetbalvaardigheden te trainen met allerlei spelletjes. Een dag later, op zondag, is er eerst een Heilige Mis uit dankbaarheid. Aansluitend is er op het sportpark een brunch en reünie. Hier kan tevens de tentoonstelling bezichtigd worden. Het laatste weekend is Achilles echt jarig, op zaterdag 16 juni om precies te zijn. Die dag is de officiële receptie. ‘s Avonds is er een feestavond voor leden die doorgaat tot in de kleine uurtjes. Zondag 17 juni wordt het jubileum afgesloten met een gezellige barbecue.

Heilige Mis Zondag 10 juni vindt er in de H. Antonius Abt in Reek om 10.30 uur een Heilige Mis uit dankbaarheid plaats. De eucharistieviering staat in het teken van twee bijzondere jubilea in Reek. Het honderdjarig bestaan van voetbalvereniging Achilles en tevens het zeventigjarig bestaan van Harmonie Semper Crescendo. Henk: “Het gaat om de verbondenheid die we voelen met het dorp en andere verenigingen. Na afloop van de mis gaan we naar het kerkhof om stil te staan bij onze overledenen.

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


Jagersveld 2 5405 BW UDEN T.: 0413 - 25 50 99 E: info@barli.com www.barli.com

ACHILLES GEFELICITEERD MET HET 100-JARIG BESTAAN

Scheltseweg 13 5374 EB Schaijk T: 0486 46 37 88 E: info@petersbouw.nl www.petersbouw.nl

ACHILLES GEFELICITEERD MET HET 100-JARIG BESTAAN 2

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


Amateurkampioen van Nederland komt op bezoek in Reek

Achilles-verenigingen binden strijd aan Het honderdjarig bestaan van een vereniging is een bijzonder moment, daarbij hoort een bijzonder evenement. Naast Achilles Reek zijn er vijf andere voetbalclubs in Nederland die de naam van de Griekse held dragen. Zaterdag 2 juni zijn ze allemaal in Reek te vinden voor het grote Achillestoernooi. Wat er ook gaat gebeuren, Achilles wint altijd!

H

et is voor het eerst dat het grote Achillestoernooi plaatsvindt. De bekendste deelnemer is de Nederlandse amateurkampioen Achilles ‘29. Het bestuur van de Groesbeekse ploeg heeft aangegeven uit te kijken naar de bijzondere krachtmeting. Ook de ploeg van Achilles Veen uit de hoofdklasse zaterdag maakt zijn opwachting. Verder heb je nog Achilles 1894 uit Assen (zondag eerste klasse), CVV Achilles uit Enschede (zaterdag vierde klasse) en het eveneens honderdjarige Achilles ‘12 uit Hengelo (eerste klasse zondag). Gastheer Achilles Reek komt zelf uit in de zesde klasse zondag. Alle leden van de Achilles-familie reizen met plezier af naar Brabant. De bussen zijn al gehuurd om samen met hun supporters de tocht te maken. Waar Achilles ‘29 kampioen is, heeft Achilles Reek af en toe moeite het hoofd boven water te houden in de zesde klasse. Wie

weet zorgt het jubilerende elftal toch voor een stunt. Of gaat er een andere ploeg met de buit vandoor? Het maakt niet uit wat er gebeurt, de winnaar staat op voorhand al vast: Achilles.

Christelijke clubs Henk Hendriks (63) is de grote voortrekker van het toernooi. “Eigenlijk liep ik al langer met dit idee rond”, biecht Henk op. “Jaren terug heb ik al een keer een balletje opgegooid. Het is prachtig dat we het nu wel voor elkaar krijgen. Het mooie ervan is dat het slechts om zes verenigingen gaat. Daarom is het nog te behappen. Nadat de rest van de commissie het plan omarmd had, heb ik contact opgenomen met de voetbalclubs. Ze reageerden zonder uitzondering positief. Achilles Veen en CVV Achilles uit Enschede zijn beiden christelijke verenigingen die niet op zondag voetballen. Daar waarschuwden ze ons met-

Achilles is er klaar voor. een voor, maar dat is geen probleem. Het toernooi vindt op een zaterdag plaats.”

‘Enthousiast’ Achilles Reek is zeer vereerd dat de beste amateurploeg die ons land op dit moment kent op bezoek komt. “Temeer omdat de vereniging zo enthousiast reageerde op de uitnodi-

ging”, vertelt Henk. “Het is toch een bijzonder evenement. Dat hoor je andere mensen ook zeggen. Het is heel wat anders dan een wedstrijd tegen een club uit het betaald voetbal. Dat is afgezaagd, want tegenwoordig doet iedereen dat. We kunnen sowieso nooit de wedstrijd uit 1992 tegen Feyenoord overtreffen.” Henk heeft niet alleen binnen

onze eigen landsgrenzen gezocht. “We hadden zeker ook voetbalverenigingen met onze naam in België en Duitsland verwacht”, vertelt Henk. “Maar ik heb er geen gevonden. Wel andere sportclubs met de naam Achilles, maar geen voetbal. Dat is toch typisch, zeker omdat Nederland er toch zes telt.”

Vier vragen aan Achilles ‘29 Groesbeek heeft zes voetbalverenigingen op een inwonersaantal van amper 19.000 mensen. Is het lastig om een vereniging draaiende te houden met vrijwilligers? “Groesbeek is een echt voetbaldorp. Dat betekent dat bijna iedereen wel bij een voetbalclub betrokken is. Ik weet natuurlijk niet hoe het bij andere verenigingen loopt, maar bij Achilles kunnen wij nog steeds gebruik maken van de inzet van veel vrijwilligers. Daarnaast zet Achilles ook professionals in, maar dat kan ook bijna niet anders gezien het niveau waar onze club op speelt.”

Achilles ‘29 heeft de finale van de landelijke beker gehaald en is de landskampioen van Nederland bij de amateurs. Is er dan nog een uitdaging voor de toekomst? “Wij zijn het afgelopen weekend inderdaad kampioen van Nederland geworden en daar zijn we heel erg trots op. Het is voor het eerst in onze clubgeschiedenis! Ambitie loopt als een rode draad door onze vereniging en Achilles speelt dan ook al vanaf de jaren zeventig op het hoogste amateurniveau. Nu de club een ster heeft gehaald, willen we een tweede, zo simpel is het.”

Is betaald voetbal in de toekomst denkbaar? “Voorlopig wil Achilles ‘29 niet naar de Jupiler League. Dat heeft vooral te maken met de licentie-eisen die door het betaald voetbal worden gesteld. Wanneer er overeeenstemming is tussen het amateurvoetbal en het betaald voetbal, zal Achilles er zeker voor gaan, want zo hoog mogelijk spelen hoort bij deze club.”

Achilles ‘29 wordt uitgenodigd door een zesdeklasser om op toernooi te komen. Wat maakt voor jullie dit toernooi zo bijzonder om spontaan ja te zeggen op deelname? “We vinden het een geweldig initiatief. Achilles ‘29 werd als eerste benaderd en zei meteen ‘ja’. Een honderdjarig bestaan is heel bijzonder. Zeker als dan ook nog alle Achillessen uit Nederland bij elkaar komen, dan willen wij daar bij zijn!”

COLOFON De jubileumkrant voor Achilles Reek is een eenmalige uitgave van Tekst & Uitleg Media. De speciale bijlage wordt verspreid in weekblad Arena van vrijdag 1 juni 2012. De krant verschijnt in Landerd, Herpen en Ravenstein e.o.

Oplage: 10.500 Redactie: Paul Verstegen Acquisitie: Herman Smorenberg

Uitgever: Tekst & Uitleg Media, www.uitleg.nl

Verspreiding: De Winter Mediagroep

Druk: Drukkerij Vorsselmans Zundert

www.arenalokaal.nl www.achillesreek.nl

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

3


Hoogschaijksestraat 11a 5374 EC Schaijk tel. 0486-464722 fax 0486-464762 info@S2Pbv.nl www.S2Pbv.nl twitter: @s2pbv

Voor al uw (ver)bouwplannen -

Planonwikkeling Ontwerp Bouwtechniek Bouwmanagement Vastgoedadvisering VvE- en vastgoedbeheer

ACHILLES GEFELICITEERD MET HET 100-JARIG BESTAAN

Chris School Factum Firmitas Mgr. Suijsstraat 20 * 5375 AG Reek * M. 06-51548106 * chris.school@home.nl 4

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


Gerry Kuipers en Mark Kouwenberg schrijven Achilles Revue

‘Wij willen de mensen vermaken, maar ook raken’ Het weekend van 8, 9 en 10 juni staat volledig in het teken van oude herinneringen ophalen bij Achilles. Niet alleen aan de voetbalvereniging, maar vooral ook aan Reek. De club heeft altijd midden in de gemeenschap gestaan. Zonder de steun van het dorp had Achilles de honderd jaar nooit gehaald. Gerry Kuipers (44) en Mark Kouwenberg (44) zijn de annalen van de club en het dorp ingedoken. Met deze informatie heeft het tweetal naar een oude traditie van Achilles zelf een grootse revue geschreven.

E

ind jaren twintig verzorgen de Broeders ‘Joh. Baptist de la Salle’ het onderwijs in Reek verzorgen. Zij hebben veel jeugdwerk gedaan. Bijvoorbeeld met de Jonge Wacht, een scouting-achtige club waar ook niet-voetballers een plek vinden. Je kunt het zien als een voorloper van Jong Nederland. In de jaren dertig zetten de Broeders revueavonden op als nevenactiviteit, wat later uitmondt in toneelvereniging Onderling Kunstgenot. Tevens staan de Broeders aan de basis van de zangvereniging die bij Achilles begint en na verloop van tijd overgaat in een gemengd koor.

‘Grote inspiratie’ De laatste revueavond vindt plaats in 1982. De jubileumcommissie wil die oude traditie weer in het leven roepen. Gerry wordt belast met deze opdracht. “Iedereen uit de commissie heeft zijn eigen taken”, legt hij uit. “Naar eigen inzicht verzamel je mensen om je heen die je daarbij kunnen helpen. Ik kwam bij Mark terecht. Het klikte en toen zijn we gaan

brainstormen.” Al vrij snel komen de heren tot de conclusie dat een voorstelling die alleen gaat over honderd jaar Achilles erg eenzijdig is. “Daarom hebben we de ontwikkeling van Reek als leidraad gepakt”, vertelt Mark. “Een grote inspiratie voor ons waren de boeken van Ton Cruijsen en Tini School. Vooral de laatste uitgave. Al bladerend hebben we diverse tijdsblokken gemaakt. Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar muziek en een vertelvorm. Daarbij hielden we rekening met veel afwisseling. Dat hoort bij een revue.”

Markante figuren Na twaalf maanden brainstormen begint het idee dat Gerry en Mark hebben steeds meer vorm te krijgen. Als de tijdsblokken definitief zijn vastgesteld is het tijd om teksten te schrijven. Mark: “We zijn op zoek gegaan naar markante dorpsfiguren die een zware stempel op een bepaalde periode hebben gedrukt. Je moet typische kenmerken van hen overdrijven zonder dat het een karikatuur wordt. We willen een overtuigend

Veel leden van Onderling Kunstgenot spelen ook mee in de Achilles Revue .

Voor de revue wordt gebruikgemaakt van veel oude foto’s. Louis Schimmel staat links. beeld van Reek neerzetten, het moet niet clownesk overkomen.” In de vorm van een historische terugblik vertelt Achilles-legende Louis Schimmel over zijn ervaringen. Mark neemt die rol op zich. “Louis is zo belangrijk geweest voor de club”, weet hij, “hij moest wel een grote rol krijgen. We nemen de bezoekers mee op een reis door het verleden en het heden. Zo zetten we een beeld neer van honderd jaar Reek. De scènes zijn deels berust op feiten, maar de rest is gewoon fictie. Wij weten ook niet wat er toen precies gezegd is. De teksten zijn wel in het historische tijdsbeeld geplaatst.”

Feest van herkenning Het decor is bewust minimalistisch gehouden. “Om in de juiste tijdsgeest te blijven maken we veel gebruik van foto’s”, zegt Gerry. “Er hangen twee grote schermen in de zaal. Een klein doek ter ondersteuning en een groot doek achter het speelveld. De foto’s en het spel van de acteurs en figuranten sluiten op elkaar aan. Dit zorgt voor een feest van herkenning. Wij willen de mensen vermaken, maar ook raken. Dat ze denken ‘oh ja’ en ‘o jee’. Het zal ongetwijfeld geroezemoes opleveren in de zaal, maar dat is niet heel erg. We houden de foto’s bewust maar kort in beeld. Een andere reden is dat de vaart dan in de voorstelling blijft. ” De productie is doorspekt met Reekse sentimenten. Leden van toneelvereniging Onderling Kunstgenot, dweilorkest Ongerakt en het Smitskoor verlenen hun medewerking. Daarnaast betreden ook diverse vrijwilligers van Achilles het podium in een kleine of grotere rol. “De grootste uitdaging is iedereen op de juiste

tijd op de juiste plek te krijgen”, vindt Gerry. “Het enthousiasme is groot. Gelukkig hebben we een flinke groep spelers met toneelervaring. Die helpen mensen die wat meer moeite hebben. Straks moet alles op het juiste moment in elkaar passen. Sommigen denken er nog te licht over. Die denken ‘dat doe ik wel eventjes’. Op de repetitie zien ze dan dat we het toch best serieus aanpakken. De eerste repetitie was maandag 7 mei. Dus in amper een maand tijd zetten we dit stuk op de planken.” Mark vindt het moeilijk te voorspellen hoe op het publiek op de revue gaat reageren. “Ik weet niet wat men verwacht”, zegt hij voorzichtig. “De belangstelling is groot. Er is al één avond uitverkocht en voor de overige twee voorstellingen zijn slechts nog enkele kaarten verkrijgbaar. Dus ik denk dat we drie keer voor een volle zaal spelen. De show is leuk voor jong en oud. Maar oudere mensen herkennen natuurlijk meer, die hebben meer bagage. Dat is nu eenmaal zo.”

Première De Achilles Revue gaat vrijdag 8 juni om 20.30 uur in première. Tijdens de eerste voorstelling wordt

Mark Kouwenberg neemt de rol van Louis Schimmel op zich . tevens het jubileumboek uitgereikt. Vervolgens is er zaterdag 9 juni om 20.30 uur en zondag 10 juni om 18 uur ook nog een show. Kaarten zijn in de vrije verkoop verkrijgbaar bij Haarmode Jan Nelissen aan de Mgr. Borretstraat 44 in Reek. De kosten bedragen 5 euro. Als er op de avond zelf nog stoelen beschikbaar zijn is het mogelijk aan de kassa een ticket te kopen. De verwachting is echter dat de show over de geschiedenis van het dorp en de voetbalclub van tevoren als is uitverkocht.

Gerry geeft instructies aan de figuranten .

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

5


Verhalen zijn herkenbaar voor ieders eigen gevoel en herinnering aan Achilles

Jubileumboek: boordevol belevenissen In aanloop naar het honderdjarig bestaan heeft een tienkoppige commissie enkele jaren hard gewerkt aan het samenstellen van een jubileumboek. Vele bezoeken zijn afgelegd, een forse stapel papier is versleten, een flinke dosis inkt is verbruikt en dat allemaal voor één doel: het Achilles-gevoel vangen in een naslagwerk. Niet zozeer de feiten van een vereniging die honderd jaar bestaat opsommen, maar meer de belevenissen van de leden vastleggen. Als je het hebt over Achilles en de beleving van de mensen dan is dat voor iedereen altijd persoonlijk. De commissie heeft willekeurig een aantal mensen de vraag gesteld wat Achilles voor hen betekent. Op een of andere manier zijn de verhalen of anekdotes altijd herkenbaar. Het jubileumboek is een sfeerimpressie die een kleurrijk beeld geeft van Achilles en een boeiend inzicht in een vereniging die in meer dan alleen voetbal weet te binden. Het eerste exemplaar wordt vrijdag 8 juni overhandigd, voorafgaand aan de première van de Achilles Revue. In overleg met de boekcommissie krijgt de jubileumkrant het exclusieve recht op de voorpublicatie van een van de vele verhalen.

De derby Iedere voetbalclub heeft z’n eigen derby. Dat is een wedstrijd tegen een vereniging in de nabije omgeving waarbij veel prestige op het spel staat. Voor de fans is dat het belangrijkste treffen van het jaar. De wedstrijd die absoluut niet verloren mag worden. Wordt er gewonnen, zorgt dat voor dolle vreugde. Wordt er verloren, betekent dit dat je de supporters van de tegenpartij de komende tijd maar beter uit de weg kunt gaan. Minachting en spot is dan je deel.

voor hen al geslaagd. Achilles heeft natuurlijk in de afgelopen eeuw ook verscheidene derby’s uitgevochten. De wedstrijden tegen Festilent of SCV’58 kunnen met recht als derby worden betiteld. Maar voor Achilles is er eigenlijk maar één echte derby en dat is de wedstrijd tegen DAW. De huidige voorzitter Titus Engbers krijgt op jonge leeftijd al van zijn moeder Annie te horen dat je van DAW altijd moet winnen.

David tegen Goliath Je hebt verschillende soorten derby’s. Zo zijn er de stadsderby’s waarin gestreden wordt om de eer van de stad. In Glasgow gaat die strijd tussen Celtic en Glasgow Rangers. In Milaan vechten Inter en AC Milan met regelmaat een ‘burenruzie’ uit. Die duels zijn vaak op het scherpst van de snede. Alles is geoorloofd, als er maar gewonnen wordt. Naast stadsderby’s heb je ook streekderby’s. Zo is de belangrijkste wedstrijd voor NEC-fans de ontmoeting met Vitesse. Als die wordt gewonnen, is het seizoen

De eerste elftallen van DAW en Achilles zijn elkaar in competitieverband al lange tijd niet tegengekomen. In de gloriejaren van Achilles echter, aan het eind van de vorige eeuw, zijn die wedstrijden toch regelmatig gespeeld. Zeker voor Reekenaren, de derby der derby’s. Achilles tegen DAW is toch zoiets als David tegen Goliath. Het kleine Reek tegen het veel grotere Schaijk. Tegenwoordig is de rivaliteit tussen de dorpen vrijwel verdwenen, maar in die jaren betekent winst op DAW veel voor de

Een derby tussen Achilles en DAW trekt veel bekijks.

6

Titus Engbers is altijd extra strijdbaar in de derby tegen DAW. Achilles-supporters. In de weken voorafgaand wordt de spanning langzaam opgebouwd. Verloren wedstrijden vlak voor de derby worden met de mantel der liefde bedekt. “Als je volgende week maar van DAW wint.” Ook spraken supporters de voetballers in het dorp meerdere malen aan. “Zorg dat je van ze wint”, krijgen ze dan te horen.

Verdwenen middenstip Het is niet ongewoon dat supporters streken uithalen bij de rivaliserende vereniging vlak voor een derby. Titus Engbers, al op jonge leeftijd een vaste kracht in het eerste elftal, kan de verleiding van het uitgaansleven niet weerstaan. Zelfs niet met de volgende dag een derby op het programma. “Een nogal dorstige avond bracht ik door in de Rockefeller”, blikt hij terug. “Verschillende mensen spraken mij die avond aan over de wedstrijd van de volgende dag tegen DAW. De spanning werd flink opgevoerd. Die stapavond sloten we af met gebakken eieren aan de keukentafel van mijn toekomstige schoonouders in Schaijk. Daar ontstond het idee om het sportcomplex van DAW eens te bezoeken. We waren immers toch in Schaijk. Zo gebeurde het dat ik ’s nachts gewapend met een schop en een riek uit het schuurtje van schoonvader op pad ging. Een collega-stapper en DAW-lid ging met me mee. Het was nog een hele toer om over de omheining met prikkeldraad te komen, maar toen we eenmaal op het hoofdveld van DAW stonden wist ik wat ik moest doen. Die middenstip moest eruit. Zeker omdat morgen het hoofdveld na een opknapbeurt voor het eerst weer

feestelijk in gebruik zou worden genomen. Met veel moeite lukte het om een vierkante meter gras weg te steken met daarop de middenstip. Deze verdween ergens tussen de struiken. De klus was geklaard. Met een triomfantelijk gevoel zocht ik mijn bed op om nog een paar uur te slapen.” De volgende ochtend belt de broer van Titus’ vriendin hem op. “Of ik wist waar de middenstip was? Hij was die ochtend gaan voetballen en daar was het ontbreken van de middenstip het gesprek van de dag. Het zou een warm onthaal worden, merkte hij nog fijntjes op. Langzaam werd me duidelijk dat deze actie me wel eens niet in dank zou kunnen worden afgenomen. Dat gevoel werd bevestigd toen we bij DAW aankwamen. ‘Is die van Engbers er ook bij’, hoorde ik al roepen. Die dag heb ik me maar wat gedeisd gehouden. Mijn compagnon van de nachtelijke actie had al gevoetbald en zat in de DAW-kantine. We wisselden geen woord met elkaar, maar zijn blik sprak boekdelen. ‘Zeg alsjeblieft niet dat ik er bij was, dan heb ik geen leven meer’, zeiden zijn ogen. Tot op de dag van vandaag heb ik nooit verteld wie mij die nacht geholpen heeft. Uiteindelijk bracht ik het er die middag zonder kleerscheuren vanaf.”

Wraakactie Later dat seizoen speelt Achilles nog de thuiswedstrijd tegen DAW. Die derby staat niet alleen in teken van winst of verlies, maar ook de wraakactie van de tegenstander. Een delegatie uit Schaijk kondigt ruim voor de wedstrijd aan een nachtelijk bezoek aan Reek te brengen. Uiteraard laten de Achilles-lieden dit

niet zomaar over hun kant gaan. Titus: “Wij wilden niet toestaan dat DAW-supporters ons eigen sportcomplex zouden betreden, laat staan ook maar iets uithalen waar wij niet van gediend waren. Wij zouden onze grond verdedigen, wat er ook zou gebeuren. De nacht voor de derby hielden wij met een grote groep de wacht. Het werd een bijzondere nacht. In gezelschap van vele kratten bier hadden we de grootste lol en nog mooier was: er kwam niemand. Dat werd door ons uitgelegd als: ze durven niet. Het was al bijna ochtend toen we met een gerust hart onze waakdienst beëindigden. Wij hadden onze plicht gedaan. Wij hadden ons sportcomplex met succes verdedigd.”

Oranje palen Maar helaas, niets is minder waar. De nachtwachters hadden zich schromelijk vergist. Tonny Driessen, de kantinebeheerder, komt die ochtend als eerste bij de voetbalclub. De schrik slaat hem om het hart. Beide goals van het hoofdveld zijn oranje geverfd. “We waren schijnbaar toch te vroeg gestopt met onze verdedigingsactie”, zegt Titus. De hulptroepen worden snel ingeschakeld. Met man en macht werken zij eraan om de goals weer tijdig wit te krijgen. Het zou een schande zijn als de wedstrijd die middag gespeeld moeten worden met oranje goals. Het is nog een hele klus. Gelukkig lukt het de hulpploeg grotendeels, maar een lichte, oranje gloed is helaas niet te voorkomen. Daarom staan de DAW-supporters die middag met een brede glimlach in Reek langs de zijlijn.

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


Oudste actieve lid Theo Kouwenberg al meer dan vijftig jaar vrijwilliger voor de vereniging

‘Als we bij Achilles iets doen, doen we het met z’n allen’ Theo Kouwenberg (75) komt in 1948 op twaalfjarige leeftijd bij Achilles Reek. In die tijd is dat de minimale leeftijd om lid te worden van een voetbalvereniging. Anno 2012 is hij nog steeds actief voor de club als leider van het veteranenelftal en manusje van alles bij de maandagochtendploeg. Al meer dan vijftig jaar staat Theo als vrijwilliger klaar voor Achilles, waaronder dertig jaar als bestuurslid.

Z

ijn jeugd brengt Theo door op het Duifhuis. Dat gebied gaat in 1941 van de gemeente Schaijk naar Zeeland. “Maar daar hadden wij niks mee”, blikt hij terug. “We zaten in Reek op school en zijn daar dus ook gaan voetballen. Samen met mijn tweelingbroer Albert, ze noemden hem Bram, werd ik lid van de club. Dat weet ik nog goed. We speelden met de junioren op die zandhoop in de Dennenlaan, bij Piet van den Sanden. In totaal heb ik drie voetbalvelden meegemaakt. Sinds 1964 zitten we aan de Mgr. Suijsstraat, waar we nu nog steeds voetballen.”

Veteranenelftal Op zijn achttiende gaat Theo naar de senioren. Hij komt direct in het eerste elftal, waar hij zo’n vijftien jaar een vaste kracht is. In 1968 is hij de mede-oprichter van het veteranenelftal. “De initiatiefnemer was Gerrit van der Wijst”, weet hij nog. “We hadden nog geen plek voor veteranen. Met een paar man hebben we dat idee opgepakt. Vijf of zes voetballers uit het eerste maakten de overstap naar de veteranen, onder wie Henk van Gaal, Henk Boll en Theo Willems. Dit werd aangevuld met spelers uit lagere elftallen en jongens die al lang niet meer voetbalden. Meteen het eerste jaar worden wij kampioen. Daar is hij bij gebleven. Het is tevens het enige kampioenschap dat ik zelf ooit heb mogen vieren.” Tot 1994 doet Theo als spe-

ler mee met de veteranen. Dan neemt hij het stokje van Gerrit van der Wijst over als een leider. Een taak die hij tot vandaag de dag nog steeds met plezier uitvoert. “Het is hartstikke leuk om te doen. Ik kom nog elke week mensen tegen waar ik vroeger tegen heb gevoetbald. Soms wordt mij wel eens gevraagd waarom ik niet stop, gezien mijn leeftijd. Maar dat wil ik helemaal niet. Ik haal er nog veel te veel plezier uit. Dat wil ik niet opgeven.”

Consul In 1988 wordt Theo tevens consul van de club. Hij controleert bij slecht weer of het voetbalveld geschikt is om een wedstrijd op te spelen. Deze taak vervult hij tot zijn zeventigste. “Dat is de maximale leeftijd voor een functie bij de KNVB. Ik kreeg een brief thuis waarin mijn ontslag werd aangezegd. Achttien jaar ben ik consul geweest.” In juni 1994 krijgt Theo een gouden KNVB-speld voor bewezen diensten. Hij is de laatste van Achilles die hem heeft gekregen. “Daarvoor moet je minimaal een bepaald aantal jaar in het bestuur hebben gezeten”, legt hij uit. “Volgens mij hebben ze dat verhoogd, waardoor minder mensen in aanmerking komen. Bij Achilles zijn nog wel enkele zilveren spelden uitgereikt.”

Maandagochtendploeg Op zijn achtenvijftigste gaat Theo de VUT in. “Dan heb je ineens veel tijd over. Daarom ben ik bij

Theo Kouwenberg met echtgenote Fien , zijn steun en toeverlaat. de maandagochtendploeg gegaan. Elke maandagochtend zijn we aanwezig op het sportpark. Sommigen maken de kantine en kleedkamers schoon, anderen controleren de velden en maken bijvoorbeeld gaten dicht die ontstaan zijn door slidings. Er is altijd van alles te doen. Lange tijd heb ik ook de contacten met de gemeente onderhouden.” Het honderdjarig bestaan is niet het eerste jubileum dat Theo meemaakt. “Ik was er in 1962 bij het vijftigjarig bestaan ook al bij”, lacht hij. “Ik kijk er wel naar uit. Iedereen heeft er hard voor gewerkt. Als we bij Achilles iets doen, doen we het met z’n allen. Dat is een groot pluspunt van de vereniging. Jong en oud werkt goed samen en door elkaar heen.

Er zijn altijd voldoende mensen beschikbaar. Dat is niet bij elke club hetzelfde.”

Tentoonstelling Ook Theo draagt zijn steentje bij aan het jubileum. “Samen met negen anderen heb ik verhalen gemaakt voor het jubileumboek”, zegt hij. “Nu zijn we bezig met het inrichten van de tentoonstelling. In het archief hebben we heel veel materiaal gevonden. Van mij mogen we dat best een keer aan het grote publiek laten zien. Sommigen zijn bang dat we dan dingen kwijtraken, maar dat valt wel mee. Anders ligt het materiaal over honderd jaar nog in het archief. Het moet zeker bewaard blijven, maar je mag het best tentoonstellen om te laten zien wat we hebben.” De commissie verwacht veel van de tentoonstelling. “Alleen al om het te maken is ontzettend leuk. Straks is het voor de bezoekers ook leuk om het te bezichtigen. Zeker voor de mensen die zondag 10 juni op de reünie komen.”

Lintje Het vele vrijwilligerswerk dat Theo door de jaren heen heeft gedaan is niet onopgemerkt gebleven. Daarom heeft het vete-

ranenelftal een koninklijke onderscheiding aangevraagd voor hun leider. Vlak voor Koninginnedag wordt Theo hiermee verrast. “Mijn kinderen hadden gezegd dat we naar de Floriade zouden gaan. De kaartjes liggen nog steeds binnen”, lacht hij. “Om zeker te weten dat ik wakker zou zijn die dag, lieten ze de kleinkinderen bij ons logeren. Ze kwamen me ‘s ochtends ophalen. Ik had een spijkerbroek aan, dat vond ik goed genoeg voor de Floriade. Maar mijn zoon stond erop dat ik nette kleren aan zou doen. Toen moesten ze ermee voor de dag komen.” Theo vindt het lintje hartstikke leuk. “Ik had het echt niet verwacht en ben er best blij mee”, gaat hij verder. “ Het is toch een stukje waardering voor je werk. De burgemeester heeft al tegen me gezegd dat ik het lintje op moet doen tijdens de festiviteiten bij Achilles, anders stuurt ze me naar huis. Wel wil ik er graag bij zeggen dat ik dit nooit voor elkaar had gekregen zonder de steun van mijn vrouw Fien en het thuisfront. Zij hebben altijd achter mij gestaan.”

Elftalfoto uit de jaren vijftig. Theo zit op de onderste rij, tweede van rechts.

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

7


Uw handelspartner in Biggen * Varkens * Runderen REEK * Heijtmorgen 19 * www.vaex.nl

ITC Holland Transport BV Oud worden in uw bestaande woning?

Vorstengrafdonk 71 5342 LW Oss T: 0412 66 42 30 www.itcholland.com

Levensloopbestendig verbouwen... Wij maken uw ontwerp!

bouwkundig teken- & adviesbureau VANGAAL tekenprojecten bv Garnizoenstraat 5 / Velp (N.B.) / t. 0486 479530 / www.tekenprojecten.nl

Griekenweg 7 • 5342 PX Oss T: 0412 - 67 66 66 • www.kampertnauta.nl

ACHILLES GEFELICITEERD MET HET 100-JARIG BESTAAN

Karbeel 3 5421 BR Gemert

Schaijk tel.: 0486 461644

T: 0492-369510 E: info@janssenenvogels.nl I: www.janssenenvogels.nl

www.derby.nl 8

Achilles 100 JAAr – JubileumkrAnt – VriJdAg 1 Juni 2012


Jubileumprogramma 10

uur

12

uur

14

uur

16

uur

18

uur

20

vrijdag 1 juni

uur

22

uur

24

uur

24

uur

JEUGDKAMP TIENMORGEN BEERS

zaterdag 2 juni

ACHILLES-TOERNOOI JEUGDKAMP

zondag 3 juni

TIENMORGEN BEERS

REVUE

vrijdag 8 juni

VOETBALCITY

zaterdag 9 juni

H. MIS

zondag 10 juni

EK: NL-DK

BRUNCH & REÜNIE

REVUE

REVUE

EK: NL-DLD

woensdag 13 juni

RECEPTIE

zaterdag 16 juni

FEESTAVOND

AFSLUITENDE BBQ

zondag 17 juni

10

uur

12

uur

14

uur

16

uur

18

uur

EK: NL-POR

20

uur

22

uur

jubileumkrant achilles reek

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

9


uit den ouden doosch [1912] De eerste - en dus oudste - medaille die Achilles Reek ooit wint is in Grave op 23 juni 1912. Aan de hand van deze prijs heeft men hoogstwaarschijnlijk enige jaren later de oprichtingsdatum definitief bepaald op 16 juni 1912. In de Graafsche Courant staan destijds uitvoerige verslagen van de zogeheten medaillewedstrijden. In de krant van 29 juni 1912 staat tevens onderstaand gedicht.

Voetbalsport Ziet ze hollen, ziet ze draven, Ziet ze baden in hun zweet, Ziet hoe zij zich amuseeren Als hansworsten aangekleed; Hoort ze brullen, hoort ze schreeuwen Met ‘r mooi gekleurde kieltje Er ‘r voetbal klompen aan. (bis.) Voetbalspelen is zoo nuttig, ‘t Is zoo edel en zoo goed, ‘t Is versterkend voor de spieren ‘t Geeft de menschen kracht en moed Om zoo’n voetbal voort te schoppen Is toch heusch niet ieder’s werk, Daarom zijn de voetbalspelers, Allemaal zoo ijzersterk.

Het kampioenselftal van 1930.

Op een veld met witte streepjes Soms met touwtjes afgezet Strijden zij als sterke helden Geven ze elkaar hun vet Tweemaal elf groote jongens Trappen raak en trappen mis, ‘t Is toevallig dat hun aantal Ja, maar altijd elf is. Kijk ze eens parmantig stappen Als ze naar hun slagveld gaan Met hun tasschen in hun handen En hun Zondag-plunje aan. O, wat loopen ze als dandies Met hun snotneus in de wind, Om zich straks te gaan vermaken Met het speelgoed van een kind.

De dames vieren in 1998 een kampioenschap.

Het publiek staat langs de lijntjes Voetbalvrienden klein en groot Staan hun keel kapot te schreeuwen Brommen zich de koppen rood. Jongedames tuk op vrijers, Gillen ook maar voor de lol. Als zoo’n kikvorsch in zijn zwembroek Met de bal gaat op den hol. Ja zoo’n wedstrijd is zoo aardig Voor het zwak geslacht vooral Vier en veertig bloote beenen Zie je spelen met één bal. Om de pret nog te verhoogen Trapt men soms bij ongeluk Een geachte medespeler Lijf en ledematen stuk.

Het thema van het jeugdkamp in 1996 is cowboys en indianen .

O, wat geuren ze, die branies Met hun kuiten, dun of dik Boven afgezakte sokken Ach wat zijn ze in hun schik Als zoo’n held in pure geestdrift Iemand haast doormidden trapt Kijkt hij net of wil hij zeggen: Heb ik ‘m dat niet fijn gelapt. En genoemde jongedames Hebben ook de voetbalkoorts Kletsen over leuke ventjes Voetbalsterren, enzoovoorts; Dikke beenen, witte tanden Mooie scheiding, krullend haar: Voetbalvrienden en vriendinnen Trouwen altijd met elkaar.

10

Het thema van het jeugdkamp in 1996 is cowboys en indianen .

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


De karakteristieke zebrashirts waar Achilles jaren in heeft gespeeld .

Louis Schimmel hijst de vlag bij het vijftigjarig bestaan (1962) van Achilles Reek .

De beginjaren van het dameselftal eind jaren zeventig.

Ter ere van het tachtigjarig bestaan komt Feyenoord in 1992 op bezoek in Reek . Op de jaarlijkse paasbingo in het clubhuis komen veel bezoekers af.

Een elftalfoto uit de jaren veertig.

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

11


reek, schaijk, zeeland, oventje, ravenstein, herpen, overlangel, neerlangel, neerloon, demen, dieden, deursen, dennenburg, huisseling, keent en koolwijk

3 Boodschappendienst 5 MensenWerk:

Geert Konings

9 Afscheid na 45 jaar thuisverzorging

15:28

Pagina 1

15 Doe mee met de Arena EK-pool

t/m

18 Arena 21 Tuinspecial

Voorjaarseditie

Feestweekend met tal van activiteiten op 1, 2 en 3 juni

VV Ravenstein viert 75-jarig bestaan uitbundig RAVENSTEIN - Voetbalvereniging Ravenstein viert dit jaar haar vijfenzeventigste verjaardag. De sportclub pakt flink uit op vrijdag 1, zaterdag 2 en zondag 3 juni met onder meer een officiële receptie, discoshow, jubileumquiz, survivalloop voor de jeugd en een reunie op sportpark Den Ong. Het hoogtepunt van het weekend is het beachsoccertoernooi met aansluitend een beachparty. “Wij zien heel 2012 als jubileumjaar.”

O

ngeveer een jaar geleden steekt een aantal leden de koppen bij elkaar om het aanstaande jubileum te organiseren, onder wie Gerwin van der Ven. Naast onderdeel van de jubileumcommissie, is hij tevens bestuurslid en zit in de activiteitencommissie. Het startschot voor het feestjaar wordt gegeven met de presentatie van de jubileumwand, die in de kantine is terug te vinden. Gerwin: “Het thema is ‘VV Ravenstein vijfenzeventig jaar jong’. Daarmee richten we ons vooral op de jeugd. We willen de komende jaren de voetbalclub voorbereiden op de toekomst. Dan moet je bij de jongeren beginnen.” Thermometer Op de jubileumwand zijn de doelen terug te vinden die VV Ravenstein zichzelf heeft gesteld voor 2012. Een thermometer geeft aan welke doelen de club al bereikt heeft. “Het begon met het idee om te sparen voor een kunstgrasveld, maar dat waren wilde dromen”, lacht Gerwin. “We hebben gebrainstormd en zijn op

magazine

reek, schaijk, zeeland, oventje, ravenstein, herpen, overlangel, neerlangel, neerloon, demen, dieden, deursen, dennenburg, huisseling, keent en koolwijk

arena Jaargang 3 • maart 2012 • ISSN: 2211-4777 • € 4,95

arena

in Schaijk

22-03-2012

magazine

Arena Magazine Cover 001-2012:Opmaak 1

Voorjaarseditie

Zeelanders

vinden geluk in Nieuw-Zeeland

Schaijkseweg 3a - Herpen 0486-415100

www.kriekeput.nl - kriekeput@herperduin.nl

Te kooP: ZeeLAND, keRkAkkeRS 18

Toon Suppers en Gerwin van der Ven zorgen samen met een aantal anderen dat VV Ravenstein een onvergetelijk jubileumfeest krijgt. zoek gegaan naar duurzame ideeën waar onze leden ook in de toekomst mee vooruit kunnen. Toegespitst op de jeugd, haalbaar en tastbaar. Het hoofddoel is een pannaveldje. Verder sparen we voor een informatiesysteem en toestellen voor een speeltuin.” Inmiddels is de thermometer in de jubileumwand een heel eind gevuld. “Ik durf best te stellen dat we al onze doelen gaan realiseren”, vertelt Gerwin, “maar we kunnen altijd extra sponsoren gebruiken. Het is niet erg als de meter straks een beetje overstroomt. Dat kan een vereniging altijd gebruiken.” Beeldend boek Ter ere van het jubileum is een groep vrijwilligers aan de slag gegaan met een boek. “Verschillende professionals hebben een jaar hard gewerkt”, zegt Gerwin. “Allemaal zijn ze op een of andere manier bij de club betrokken. Het boek is geen opsomming

van feiten, maar het verhaal van VV Ravenstein dat beeldend verteld wordt. Het begint met oudgedienden en eindigt bij de jongste jeugd. Hele voetbalfamilies worden geportreteerd. Tevens zijn alle teams erin terug te vinden. Die hebben allemaal op een ludieke manier een groepsfoto gemaakt. Zo’n boek is vooral leuk om later nog eens terug te kijken.” Toon Suppers, ere-voorzitter en al zestig jaar lid van VV Ravenstein, vindt het een bijzonder naslagwerk. “Het is anders dan normaal, met een eigenzinnige inslag”, vindt hij. “Het was flink aanpakken, maar ze hebben het netjes afgemaakt. Naast het boek verschijnt er ook een jubileumshirt, speciaal ontworpen door een mode designer. Ik heb het ontwerp nog niet gezien, maar heb gehoord dat de shirts er net als vroeger uitzien. Dat schijnt retro te heten. Ze zijn net voor het feestweekend verkrijgbaar.”

Hindernissenparcours De laatste dag is het de jeugd die het spits afbijt met een survivalloop. “Een aantal atleten heeft een heus hindernissenparcours bedacht”, vertelt Gerwin. “De jongeren mogen zelfs groepjes van drie maken. Er is echter één vereiste waar ze aan moe-

Visagist

Landerd verbiedt gebruik alcohol op openbare weg

Mari van de Ven

LANDERD - De gemeente Landerd heeft onlangs de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) aangepast om het nuttigen van alcohol op de openbare weg te verbieden. Zo hoopt het college van B en W te voorkomen dat er hangplekken ontstaan waar jongeren bij elkaar komen om te drinken. Het is niet meer toegestaan in de dorpskernen van Reek, Schaijk en Zeeland alcohol te nuttigen. Dit geldt ook voor een gebied van 250 meter rondom horecazaken, campings en gelegenheden met de mogelijkheid tot nachtverblijf of kamperen. In het verleden luidde burgemeester Willy Doorn al vaker de noodklok over het drankgebruik onder jongeren. Door deze maatregel is het voor de politie mogelijk handhavend op te treden als iemand betrapt wordt op het drinken van alcohol in het openbaar. “Het lijkt steeds normaler te worden dat kinderen met een bierfles in de hand rondlopen”, verzucht de burgermoeder. ten voldoen. Bij elkaar opgeteld moeten ze minimaal veertig jaar oud zijn. Op die manier kun je elkaar helpen bij de hindernissen.” Daarna staat de zondag in teken van oude herinneringen ophalen met een reünie. Voordat het zover is spelen de reüniegangers eerst onderling een wedstrijd. “Het is leuk om te zien hoe die oudjes het doen, al spelen ze maar vijf minuten mee”, vindt Gerwin. “Wat is oud”, vraagt Toon zich af. “Sommigen voetballen nog steeds elke zondag en zijn erg fanatiek. Na afloop gaan we met z’n allen onder het genot van een hapje en een drankje naborrelen om te genieten van een geslaagd weekend.

Tegen die tijd zal het wel ongeveer maandag zijn.” Het feestweekend van 1, 2 en 3 juni is voor VV Ravenstein slechts één onderdeel in kader van het vijfenzeventigjarig bestaan. “Wij zien heel 2012 als jubileumjaar”, stelt Gerwin. “De afgelopen periode hebben al enkele bijzondere activiteiten gehouden. Daar gaan we bij de start van de nieuwe competitie gewoon mee verder. Iedere leeftijdsgroep komt aan bod.” Kijk op www.vvravenstein. nl voor het volledige jubileumprogramma. Tevens is op de website meer informatie over de voetbalvereniging te vinden.

uit Nistelrode

maart 2012

Beachsoccertoernooi De voetbalvereniging trapt vrijdag 1 juni af met een officiële receptie. Daarna vindt de finale van de jubileumquiz plaatst. “Intern hebben we de voorrondes al gespeeld”, weet Gerwin. “Nu betrekken we andere Ravensteinse verenigingen erbij om een brug te slaan met de gemeenschap. De avond sluiten we af met

een discoshow.” De hoofdactiviteit op zaterdag is een beachsoccertoernooi. Gerwin: “Het tussenveld wordt met honderdvijftig kuub zand omgetoverd tot twee beachsoccervelden. Teams uit de hele omgeving zijn gevraagd deel te nemen. Dit is volgens mij voor het eerst dat zoiets in de regio plaatsvindt. Die dag zijn er twee poules. Eentje is prestatiegericht, de ander recreatief. Deelnemers spelen op hun blote voeten of met sokken aan. Ik heb gehoord dat het heel erg zwaar is. Ik ben benieuwd of iedereen heel blijft.” Tegelijk met het beachsoccertoernooi spelen de dames vijf tegen vijf op het gewone veld. In aansluiting op het toernooi is er een beachparty. “Dat is de finishing touch”, zegt Toon. “Naast een huisDJ hebben we de bekende feest-DJ Bas weten te strikken”, vult Gerwin aan. “Die draait onder meer op Chersonissos. Ook komt er een lokale DJ die veel bekendheid geniet in Ravenstein.”

Brabantse figuranten in tv-serie Van God Los

Inhoud: 539 m3 - Perceeloppervlak: 410 m2 Vraagprijs: n.o.t.k. Inruil van uw woning/grond bespreekbaar. www.peelgraaf.nl - T: 0486 - 453850

www.arenalokaal.nl/magazine

www.arenalokaal.nl – jaargang 18 – week 21 – vrijdag 25 mei 2012

www.dienblad.nl

DIENBL AD DIENBLAD JAARGANG 14 - JUNI 2012

Hét GRATIS uitgaansblad van Oost-Brabant

www.landerd.net OOST-BRABANT Wonen inLENTE Landerd wordt alleen maar fijner 2012

Van der Heijden Bouw en Ontwikkeling bouwt en ontwikkelt al vier generaties lang. Dat is zeldzaam. Het succes schuilt in hun motto ‘traditie in kwaliteit’. Die brengt dynamiek, houdt iedereen scherp en zorgt ervoor dat begrippen zoals duurzaamheid en continuïteit geen plotselinge hype zijn, maar een gegeven waar al langer dan een eeuw aan wordt gewerkt. Daarbij luisteren zij écht naar uw wensen en weten die te vertalen naar producten die woongenot verzekeren.

Zo ook bijvoorbeeld met de tweekappers aan de noordrand in Plan Akkerwinde te Schaijk. Bovengemiddeld royale woningen, ± 500 tot 550 m3!, in een groen en open landschap. Met een royale tuin, een geïsoleerde garage, bijkeuken, eigen achterom en een opstelplaats voor de auto. Duurzaam, aangezien voor verwarming én verkoeling een energiezuinige warmtepomp wordt geïnstalleerd! Voor meer informatie: www.akkerwindeschaijk.nl

Informatiegids Landerd 2011 - 2012

En zeker in zo’n kwaliteitswoning van Van der Heijden!

Topartiesten op WiSH Outdoor Proef het Slokdarmfestival

Informatiegids LANDERD

TOERISTISCHE GIDS

historie gemeente landerd bouwen & wonen natuur & recreatie jeugd & jongeren ouderen gezondheid bedrijven religie

www.vd-heijden.nl Schaijk, 0486 - 46 18 55

1

bovenstaande media zijn uitgaven van Pastoor van Winkelstraat 57a 5374 bH schaijk t. 0486 463112 * www.uitleg.nl 12

Achilles 100 JAAr – JubileumkrAnt – VriJdAg 1 Juni 2012


Ferry Zegers en zijn vrouw Bep zetten zich al jaren in voor Achilles Reek

‘Ik ben een aanhankelijk persoon en kan mezelf soms echt laten gaan’ Wat is er lekkerder om na de wedstrijd een biertje of iets fris te pakken in de kantine? Veel mensen beseffen niet dat er meer bij komt kijken dan een tap aansluiten. Daarom is Achilles gezegend met Ferry en Bep Zegers. Het echtpaar bestiert het clubhuis en weet van aanpakken. Regelmatig zijn ze op het sportpark te vinden en zorgen ze ervoor dat alles in orde is. Verder is Ferry leider en trainer van het dameselftal, zet zich met hart en nieren in voor de jeugdafdeling en voetbalt - op 72-jarige leeftijd - af en toe nog een potje mee in het veteranenelftal.

F

erry en Bep Zegers trekken in 1973 vanuit het westen van het land naar deze regio. Ze vinden een huis aan de Dennenlaan. Het echtpaar woont pas enkele maanden in Reek als een paar van de Lindeboys voor de deur staan met de vraag of ze in de loods achter hun huis een carnavalswagen mogen bouwen. “Wij kenden carnaval wel, we hadden het wel eens in Maastricht gevierd”, zegt Ferry. “Maar ik had niet in de gaten wat er komt kijken bij het bouwen van een complete praalwagen. Een paar keer ben ik wezen kijken, dat was prachtig om te zien. Op een gegeven moment werden Bep en ik meegevraagd naar het Vatte en Moete-bal. Zo wordt je erin meegesleurd en opgenomen in de gemeenschap. Ik weet nog goed dat we met carnaval midden in de nacht ineens in het café stonden. Erg gezellig.”

was de cultuur niet. Op een gegeven moment werd ik gevraagd voor het bestuur, om structureel mee te denken. Dat wilde ik wel. Zo is het balletje aan het rollen gegaan. Steeds meer werd ik een verenigingsmens.”

Carrière

Al voordat ze uit Amsterdam vertrekken meldt Ferry zich aan bij de lokale voetbalvereniging Achilles. Direct na de winterstopt schuift hij aan en speelt de tweede competitiehelft mee. Hij begint in het derde elftal en komt later via het tweede uiteindelijk in het vierde terecht. “Dat was een fijn team”, weet Ferry nog. “Alles klopte. Dat is lekker voetballen. We zijn drie keer achter elkaar kampioen geworden.” Een aantal jaar later, in het seizoen ‘78/’79, wordt Ferry gevraagd om plaats te nemen in het bestuur van de club. “Als er een probleem was binnen de vereniging of iemand was het ergens niet mee eens, dan werd dit binnen de muren van de kleedkamer besproken”, vertelt hij. “Iedere keer zei ik dan dat ze het bij het bestuur moesten aankaarten, maar zo

Ferry werkt voor transportbedrijf Eijgenhuijsen in Zeist. “Er was een depot in Reek, vanuit daar werkte ik”, vertelt hij. “Door slechte tijden ging dat depot een aantal weken dicht. Dat werkt natuurlijk niet. Ik ben aan de slag gegaan bij een ander bedrijf.” Na verloop van tijd belt zijn voormalige baas Ferry op. “Hij wilde dat ik weer voor hem kwam rijden. Het kwam neer op technische apparatuur rondbrengen. Dat beviel mij wel, want van huis uit ben ik elektricien. Ik bezorgde en installeerde computers door heel Nederland.” Dan besluit Eijgenhuijsen zich in Ruurlo te vestigen. Ferry: “Daar was ik nodig voor een redelijk verantwoordelijke taak. Dat bracht veel werk met zich mee. Ik was het op en neer reizen helemaal zat. Soms was ik van vijf uur ‘s ochtends tot tien uur ‘s avonds weg. Daarom besloten Bep en ik naar Ruurlo te vertrekken.” In 2001 gaat Ferry de VUT in. “Dat beviel ons prima. Bep werkte nog wel en we hadden het in Ruurlo prima naar onze zin. Onze dochter Natasha, die in Reek is opgegroeid, woonde inmiddels in Oss. Zij vroeg of we terugkwamen deze kant op. Dat hebben we in 2003 gedaan. We zijn regelmatig te vinden op chaletpark De Landerije in Schaijk. Daar komen we nog steeds met plezier.” Bep: “De eerste keer dat ik boodschappen ging doen nadat we teruggekeerd waren ben ik bijna drie uur weggeweest. Ik kwam ontzettend veel bekenden te-

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

‘Lekker voetballen’

gen, mensen die ik jaren niet had gezien. Iedereen wilde even een praatje maken. Dat voelde als een warm bad.”

Rendement kantine Er is vrijwel direct weer contact met Achilles en Ferry komt in het veteranenteam. Dat betekent dat hij elke zondag op het voetbalveld te vinden is. “Ik ging bijna altijd mee om te kijken”, vertelt Bep. “In de rust en na afloop van de wedstrijd zat ik dan in de kantine. Op dat moment waren er net twee belangrijke mensen (Tonny Driessen en Annie van der Ven, red.) weggevallen. Het viel ons op dat er weinig structuur inzat.” Ferry kan zich daar ontzettend aan ergeren. “Ik heb het eens aan zitten kijken, maar er klopte niets van”, vult hij zijn echtgenote aan. “De mensen deden maar wat. Het rendement van de bar zou veel hoger kunnen. Bij zoiets ga ik niet over één nacht ijs, maar er kwam geen verbetering in. Daarom heb ik het aangekaart bij Tonny’s dochter Susan.” Vanuit het bestuur krijgen Ferry en Bep de vraag of zij het beheer van de kantine op zich willen nemen. Ferry is in eerste instantie wat gereserveerd. “Wat ik absoluut niet wilde is de plaatsvervanger van Tonny Driessen worden. Die man was er altijd. Het is voor ons belangrijk tijd voor onszelf over te houden. Daarom coördineren wij nu de taak in de kantine.” “Het was niet mijn opzet elke dag in het clubhuis te zijn”, vult Bep hem aan. “Nu zijn we eindelijk op een leeftijd dat we tijd hebben om leuke dingen te doen. Maar het sluipt erin. Als Ferry gelukkig is vind ik het prima, ik vermaak me toch wel. De club is ook niet heilig voor mij. Ik ben er graag en doe het met plezier, maar als er iets tussenkomt

Bep en Ferry Zegers achter de tap in ‘hun kantine’. dan gaan we gewoon. Dan kan iedereen op z’n kop gaan staan bij Achilles, maar dat bepalen wij toch zelf. Ze kunnen het best een tijdje zonder ons.”

Emotioneel Naast zijn werkzaamheden in de kantine is Ferry ook trainer van het Reekse dameselftal. Voor de voetbalsters is hij meer dan een leider, Ferry is voor velen van hen een vertrouwenspersoon. Hij staat altijd voor ze klaar. “Het is een club leuke en lieve meiden”, glundert hij met vaderlijke trots. “Ik denk altijd eerst aan het team, dan pas aan mezelf. Als zij tevreden zijn ben ik dat ook. Ik ben er voor hen en zij voor mij.” De klik die Ferry met ‘zijn meiden’ heeft komt grotendeels voort uit het gegeven dat de Amsterdammer een echt gevoelsmens is. “In mijn tijd bij de club heb ik een flink aantal mensen veel te vroeg zien vertrekken”, vertelt een zichtbare geëmotioneerde man met waterige ogen. “Als je samenwerkt bouw je toch een band op. Het is erg verdrietig om ze dan zien weg te vallen. Ik ben een aanhankelijk persoon en kan mezelf soms echt laten gaan. Onlangs heb ik samen met één van de dames een potje zitten janken in de kleedkamer. Ik merkte aan haar dat ze niet goed in haar vel zat. Ik schrok ontzettend toen ze me vertelde waarom. Gelukkig is dat later allemaal goed gekomen, maar op z’n moment leef ik ontzettend mee. Daar sta ik ook voor open. Ik kan heel vrij met ze praten. Zelf heb ik ook het een en ander meegemaakt, waardoor ik mezelf vaak goed kan inleven.” Daar tegenover staat dat Ferry heel direct is, hij neemt niet snel een blad voor de mond. “Af en toe kan ik erg lomp uit de hoek ko-

men, dan moet ik het even kwijt. Dat zegt Bep ook wel eens. Het heeft ongetwijfeld te maken met mijn westerse mentaliteit, daar zijn mensen heel direct. In Amsterdam heb ik geleerd van me af te bijten. Tot mijn achttiende was ik niet veel groter dan anderhalve meter. Ik verdedigde me verbaal.” Die mentaliteit komt ook wel eens bovendrijven in de rust, als de dames niet het spel vertonen wat hij voor ogen heeft. “Dan ben ik boos, maar daar is dan wel een reden toe. Ik probeer ze een oppepper te geven. Op zo’n moment flap ik eruit wat ik denk. Helaas is de formulering niet altijd even gelukkig, maar ze kunnen het waarderen. Ik kan ook met iedereen in het team door een deur. Het zijn lieve schatten.”

‘Meer vrijwilligers’ Na zoveel jaar zijn Ferry en Bep Achilles-mensen pur sang. Ze kennen de club van binnen en buiten. In kader van het honderdjarig bestaan is Ferry benoemd tot uitvoerder van allerlei klussen op en rondom het sportpark. “Er is al veel gebeurd om alles klaar te krijgen voor het grote feest. Elke week doen we iets. Soms neem ik te veel hooi op mijn vork. Ik doe het allemaal met plezier hoor, maar ik zeg te makkelijk ja. Na het jubileum wil ik weer wat tijd voor mezelf, dan mag het een tandje minder.” Het echtpaar vindt het niet erg om lekker bezig te zijn. “Maar de taken komen nu wel elke keer bij dezelfde mensen terecht”, vindt Ferry. “Het zou fijn als er wat meer jeugdige vrijwilligers bijkomen. Dan krijgen de ouderen wat meer rust. Tevens is er iemand die de taken kan waarnemen, mocht iemand onverhoopt wegvallen. Dat gebeurt op den duur toch.”

13


Voederheil 6a • 5411 RK Zeeland Tel.: 0486 451453 • www.vantienen.nl

Albert Heijn Gewoon bij Albert Heijn

HOEFSLAG 8

Burg Hoefnagelstraat 14 5374 GZ Schaijk - T: 0486 - 464046

5411LS ZEELAND TEL: 0486 451303

Van harte gefeliciteerd met het 100-jarig bestaan

Kerkstraat 74 * 5411 BC Zeeland * Tel: 0486-450160 * www.vangerwenadvies.nl

14

Achilles 100 JAAr – JubileumkrAnt – VriJdAg 1 Juni 2012


Bestuursleden Tonny van den Broek en Harm Hendriks kijken met gezonde spanning uit naar jubileum

‘Het gaat om de sfeer en gezelligheid, niet per se om de prestige’ Enkele jaren geleden is bij Achilles Reek gekozen voor een structuur waarin subcommissies langzaamaan de taken verlichten van het bestuur, dat er voor de dagelijkse gang van zaken zit. Voor het honderdjarig bestaan is vijf jaar geleden een jubileumcommissie in het leven geroepen. Dit neemt echter niet weg dat het bestuur ook nog een flink aantal taken heeft richting het naderende feest. Secretaris Tonny van den Broek (50) en bestuurslid Harm Hendriks (39) vertellen hierover.

H

et is voor het bestuur belangrijk dat het jubileum breed gedragen wordt. “Daarom zitten slechts twee bestuursleden in die commissie”, legt Harm uit. “We streven ernaar zoveel mogelijk elftallen vertegenwoordigd te hebben. Dat is door de jaren heen zo gegroeid. Je kunt van een team niet eisen dat ze iemand leveren, want dan wordt het een verplichting. Mensen moeten het met plezier doen en een bepaalde commitment hebben.” De jubileumcommissie, die uit

genomen. Daar plukt de Reekse club nu de vruchten van. “Het bestuur van EMOS heeft als dank aangeboden voor barpersoneel te zorgen op onze feestavond van zaterdag 16 juni”, zegt Tonny. “Dat is fijn, want dan kunnen die avond ook onze vaste vrijwilligers genieten van het feest.”

Vertegenwoordiging Verder ligt de formele vertegenwoordiging bij het bestuur. “Wij hebben de contacten die nodig zijn om dingen voor elkaar te krijgen”, vertelt Tonny. “Zoals

Bestuursleden Tonny van den Broek en Harm Hendriks. de kantine komen. Die boom was geen probleem. Hij zou gewoon een gat in het dak snijden en de tent om de boom heen bouwen. En zo geschiedde.”

Geen stress

Een van de aanpassingen op het sportpark zijn de nieuwe dug-outs. negen personen bestaat, neemt de meeste taken voor haar rekening. Toch zijn enkele opdrachten teruggegeven aan het bestuur. Harm: “De organisatie van de receptie en feestavond ligt bij ons. Alhoewel dat betrekkelijk is, want de activiteitencommissie vult beide evenementen uiteindelijk in. Achilles heeft sowieso de afspraak dat er elke vijf jaar een feestavond voor de leden moet plaatsvinden.” Vorig jaar heeft de Schaijkse dameskorfbalvereniging EMOS tijdelijk asiel gekregen op de velden van Achilles, terwijl hun sportaccommodatie onder handen werd

bijvoorbeeld met de gemeente. Daar zijn wij meerdere malen op bezoek geweest om de vergunning voor de jubileumweekenden te regelen. Tevens is het sportpark flink aangepakt, zodat het er weer netjes uitziet.” Ook de tent is geregeld door het bestuur. “Dat is een bijzonder verhaal”, vindt Harm. “De bedoeling was eigenlijk om hem op de zijstrook te zetten naast het trainingsveld. Dat is een eindje bij de kantine vandaan, maar daar staat een boom die niet weg mag. Toen de tentverhuurder kwam kijken was hij er vrij snel uit. De feesttent zou op de binnenplaats bij

Nu het jubileum steeds dichterbij komt neemt ook de druk toe. “Het is gezonde spanning en geen stress”, weet Tonny. “Dat komt omdat alles goed op poten staat. Het merendeel is geen verrassing meer voor ons. Dat komt door het goede werk van de jubileumcommissie. Dat is een fijn gevoel.” Voor Harm moet de druk er wel zijn. “Want anders kan ik niet presteren”, lacht hij. De jubileumcommissie heeft zichzelf bij haar oprichting als doel gesteld elk jaar een evenement te organiseren. Ten eerste om iedereen bewust te maken van de verjaardag van Achilles. Daarnaast zeker ook om fondsen te werven. “We hebben meteen in het be-

gin gepiekt met het 24-uurstoernooi”, geeft Harm aan. “Dan kom je erachter dat vijf jaar erg lang is om te overbruggen. Zeker als je de boog gespannen wil houden. We kwamen fel uit de startblokken. Het blijkt echter geen sprint te zijn, maar een marathon. Toch heb ik het gevoel dat we vorig jaar met de goederen- en dienstenveiling weer alles op scherp gezet hebben. Iedereen is er klaar voor.”

Publieksvermaak Zelf kijken beide heren erg uit naar de Achilles Revue. “Daar heb ik tot nu toe heel weinig van meegekregen”, zegt Tonny. “Dus ik ben ontzettend nieuwsgierig naar wat ze ervan gemaakt hebben. Hetzelfde geldt voor het jubileumboek. Ook daar heb ik geen idee van de inhoud. Ik zie het als een fysieke herinnering aan wat nu al een geweldig feest is.” Harm is tevens benieuwd naar

hoe het Achilles-toernooi zich ontwikkelt. “Ik heb het niet alleen over het evenement van zaterdag 2 juni bij ons op het sportpark, maar ook wat er in de toekomst mee gaat gebeuren. Zowel Achilles ‘29 als Achilles Veen zijn heel enthousiast. Beiden hebben aangegeven het in de toekomst een keer te willen organiseren. Voor ons is het een waardige vervanger van het Louis Schimmel-toernooi. Het gaat om de sfeer en gezelligheid, niet per se om de prestige. We hopen op publieksvermaak.” Vermaak is vanaf het begin de insteek geweest. Tonny: “We willen iets organiseren voor onze leden en de inwoners van Reek. Als we dat goed doen komt de sfeer vanzelf. Daar halen wij onze voldoening uit. Ik hoop dat iedereen tevreden is met wat wij bedacht hebben, dat ze het waarderen. Maar dat komt wel goed. Ons jubileum leeft overal, dus het is sowieso al niet voor niks geweest.”

Het bestuur is onder meer verantwoordelijk voor het regelen van de vergunningen , waaronder die van de feesttent.

Midden in de feesttent staat een boom.

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

15


Mariska Adriaans over haar tijd bij de Achilles Dames

‘Alleen voetbal was voor mij niet genoeg’ Achilles Reek viert dit jaar haar eeuwfeest. Toch is dat niet het enige jubileum binnen de club. Het dameselftal bestaat anno 2012 vijfendertig jaar. Ook dat is bijzonder. Slechts weinig verenigingen in omgeving kregen het voor elkaar om elk jaar een volledig vrouwenteam op de been te brengen. Een van de leden die veel heeft meegekregen is Mariska Adriaans (40). Zij vertelt over haar belevingen bij de Reekse voetbalvereniging.

‘H

eel veel jaren geleden, ik ben niet zo goed in datums onthouden, ben ik begonnen als klein voetbalmeisje bij Achilles Reek. Er was toen nog sprake van een meisjesteam. Zowat onze hele basisschoolklas zat in dat team, kortom één brok gezelligheid. Ik ben niet alleen voetbalster geweest maar ook heb ik het doel mogen bewaken.” “Als meisje blijf je niet altijd klein en moet je toch ooit over naar het damesteam, ook voor mij kwam dat moment. Heel even heb ik dat volgehouden. Waarom ik toen bij de dames gestopt ben, dat weet ik niet meer. Maar

omgekeerd. Zo’n tas was natuurlijk niet acceptabel bij een weekendje van Achilles. Vele weekendjes daarna volgden, maar er werd steeds minder aanhang meegenomen. Zonder was veel leuker.”

Bijnamen “Mijn functie als voetbalster bij Achilles werd steeds uitgebreider, ook was het team aan het veranderen. Er gingen dames weg, maar er kwamen ook weer nieuwe dames bij. Ik ben verslagen gaan schrijven voor het Achillespeesje, dat vond ik geweldig. De meest onzinnige verhalen kwamen er uit mijn pen.

Na afloop van de wedstrijd tegen het artiestenteam tijdens het jubileum in 2002. omdat ik het voetballen toch niet helemaal kon loslaten, ben ik een paar jaar later toch maar weer begonnen. Dat was nadat Hermien van de Kolk mij voor de vijfde keer kwam overhalen, onder het genot van een heerlijk frietje in de cafetaria waar ik toen werkte.”

Weekendje weg “Het was fijn om weer terug te zijn. Al vrij snel gingen we met z’n allen een weekendje weg. Dat hoorde er gewoon bij, ieder jaar werd dat georganiseerd. Zelfs de aanhang mocht mee. Mijn toenmalige vriendje Jop van Oort was ook van de partij. Aangezien Jop uit Schaijk komt en logischerwijs ook in Schaijk voetbalde, kwam hij heel stoer met zijn DAW-tas naar Achilles om mee op weekend te gaan. Dat was natuurlijk vragen om problemen. De tas heeft er welgeteld twee seconden gestaan, voordat hij werd

16

Iedereen had op een gegeven moment een bijnaam. Claudia van Erp noemden we bijvoorbeeld ‘Highlander’ en Elly Janssen kreeg de naam ‘Rampelly’. Vraag mij niet meer waarom, het is zo gegroeid.” “We hebben een paar seizoenen te maken gehad met te weinig leden. We hebben zelfs een keer een wedstrijd met zeven dames gespeeld. Dat mag eigenlijk niet, maar we hadden de scheidsrechter wijsgemaakt dat dame numero acht nog wel zou komen. Diverse ledenzoekacties hebben we op touw gezet en iedere keer lukte het ons toch weer om een volledig damesteam bij elkaar te krijgen. In Demen hadden ze ook een dameselftal maar op een gegeven moment redden de dames van SDDL het niet meer en daardoor hebben we vier dames uit Demen kunnen bemachtigen. We hadden een leuke deal met die club, we trainden namelijk om de

Het dameselftal in 2003. Mariska staat vierde van links achter het reclamebord . week in Demen.” “In 1996 zijn we op toernooi gegaan naar Footballclub Antwerp Girls in het Belgische Sint-Job-in’t-Goor. Dat was inclusief overnachting en een avontuur dat we nooit meer zullen vergeten. Door een sneaky ontsnappingspoging van mezelf met Claudia kregen we niet alleen ontzettend op onze donder, maar lag ook het hoofd van Claudia ineens op straat en zat er binnen no-time een reuzebult op. En dat alleen omdat ik struikelde over een stoeptegel.” “Seizoen 1997-1998 was een heel bijzonder jaar, dat had ik nooit willen missen. We zijn dat jaar kampioen geworden. Het is spannend gebleven tot het eind, er kon nog van alles gebeuren. Door tijdens de laatste wedstrijd onze grote vriendinnen uit Beers te verslaan werden we kampioen, wat een feest.”

zegt: ‘zeg maar Dennis’. In een ander weekend hadden we een onderdeel dat ook erg bijzonder was, een mountainbiketocht door de bossen. Toen onze groep op een gegeven moment in een stuk bos belandde waar de bomen zowat tegen elkaar stonden, niet echt een mountainbikepad dus, zei Kees - de man van Gerrie Zegers uit Demen- heel trots: ‘we zitten op de juiste weg’.”

Artiestenteam “In 2002 bestond Achilles 90 jaar en de dames 25 jaar. Voor dit jubileum heb ik plaatsgenomen in de activiteitencommissie en dat was gaaf om te doen. Een droom van mij was om ooit tegen het

artiestenteam te mogen spelen, deze droom is toen in vervulling gegaan. We hebben sponsoren gezocht, we hadden een mooie poster gemaakt en op de dag zelf hadden we nog een etentje met de artiesten van het team. Dit is een van de meest bijzondere ervaringen geweest met het voetbalteam. Ook werden we die dag helemaal in het nieuw gestoken; shirtjes, broekjes, sokken en zelfs trainingspakken. Het is altijd erg gezellig geweest met de Achilles Dames. We hebben met veel plezier gevoetbald, maar ook vele leuke nevenactiviteiten gedaan. Helaas ben ik door te veel blessures inmiddels gestopt, maar ik mis het toch wel heel erg.”

Mariska Adriaans in het seizoen 1991/1992.

Aanvoerder “Uiteindelijk ben ik aanvoerder van het team geworden, een hele bijzondere taak. Alleen voetballen was voor mij niet genoeg, ik wilde meer voor het team betekenen. Het verzamelen van de ballen, hesjes en trainingspakken op zondagochtend was een van mijn taken. Ook ben ik regelmatig weekendjes gaan organiseren en dat deed ik met veel plezier. We probeerden een perfect weekend in elkaar te zetten, met zo weinig mogelijk budget, want dat is de kick natuurlijk.”

‘Meneer, meneer’ Voor een van onze weekendjes zijn we naar België afgezakt. Een opmerking die ik niet snel zal vergeten was tegen onze chauffeur daar. Ik riep die goede man: ‘meneer, meneer’. Zegt Petra Marinussen: ‘Mariska, dat is een mevrouw’. Waarop de chauffeur zelf

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


Dana Borgers uit Grave en Hannah van den Hoogen uit Ravenstein zijn wekelijks bij Achilles Reek te vinden

‘Ik heb er een nieuwe vriendengroep bij’ Bijna alle dorpen en steden hebben wel een voetbalvereniging, vaak zelfs meerderen. Toch komt het regelmatig voor dat iemand niet voetbalt in de plaats waar hij woont, maar bij een club ergens anders. Ook Achilles kent een flink aantal van deze zogeheten buitendorpse voetballers. Veel van hen hebben wel een band met Reek, bijvoorbeeld doordat ze hier opgegroeid zijn. Anderen komen echter van ‘buiten af’, onder wie Dana Borgers (27) uit Grave en Hannah van den Hoogen (28) uit Ravenstein.

D

ana is op jonge leeftijd al begonnen met voetballen. “Mijn broertje is anderhalf jaar jonger. Altijd als hij moest voetballen ging ik mee om te kijken”, blikt de Graafse terug. “Ook deed ik wel eens mee met een training of voetbalde ik op straat met andere kinderen. Op een gegeven moment ben ik lid geworden van GVV’57. Ik ben begonnen bij de jongens, maar al vrij snel werd er een meisjesteam gestart. Het stond toen nog echt in de kinderschoenen.” Als Dana een jaar of zestien is stopt ze met voetbal. “Stappen was leuker”, geeft ze aan. “Een jaar of vijf geleden ben ik echter weer begonnen met trainen bij GVV en later ook voetballen. Het animo van het team was alleen niet echt geweldig. Veel dames lieten op de training verstek gaan, maar stonden op zondag wel in de basis terwijl ik op de reservebank moest plaatsnemen. Dan is de lol er snel vanaf.”

dan pas voor het eerst lid van een voetbalvereniging. “Toen ik nog jong was trapte ik wel eens een balletje met mijn neefjes en nichtjes, maar tot mijn zestiende heb ik nooit echt gevoetbald”, vertelt de Ravensteinse. “Ik heb ongeveer anderhalf jaar bij DAW gespeeld, maar op een gegeven moment was het niet meer te combineren met mijn studie in Dronten. Ik kwam niet aan trainen toe, dus het spelen van wedstrijden haalde ook weinig uit.” Na haar studie keert Hannah terug in Ravenstein en gaat aan de slag bij TNT Post in Schaijk. Daar loopt ze Peggy van Hout tegen het lijf. Peggy weet dat Hannah weer wil gaan voetballen en nodigt haar uit een kijkje in Reek te komen nemen. “Ik had eerst bij DAW geïnformeerd”, zegt Hannah. “Daar was geen plek. Te veel spelers voor één team, te weinig voor twee. Op uitnodiging van Peggy ben ik een keer in Reek gaan kijken. Ik was niet de enige,

Dana en Hannah tijdens de warming-up. bestaat uit zoveel verschillende karakters, op zondag heel hecht samenspeelt en na de wedstrijd nog lange tijd in de kantine kan kletsen over van alles en nog wat. Het verschil in leeftijd en kwaliteit is soms ook groot, maar iedereen laat elkaar in haar waarde.” Hannah’s favoriete positie is rechtsbuiten. “Dan kan ik langs de lijn naar voren”, lacht ze. “Ik moet het van mijn snelheid hebben. Iemand uitkappen kan nog, maar op het middenveld raak ik helemaal de weg kwijt. Laat mij maar lekker die voorzet geven.” Dana heeft op diverse plekken in het veld gestaan. “Bij GVV was linksback mijn plek”, geeft ze aan. “Toen ik bij Achilles kwam belandde ik op het middenveld. Tegenwoordig sta ik in de voorhoede, vaak zelfs als spits. Daar probeer ik ruimte te creëren voor de rest.”

‘Meer vastigheid’

De trainer van de Reekse dames is goed bevriend met Dana’s ouders. Als hij hoort hoe ontevreden ze is vraagt hij haar naar Achilles te komen. “Hij zei dat het in Reek veel gezelliger is en dat de trainingsopkomst wel goed is”, weet Dana nog. “Daarom hakte ik de knoop door. In eerste instantie zou ik samen met een vriendin gaan, maar die is slechts één jaar lid geweest. Ze heeft bijna niet meegedaan in verband met een zwangerschap en blessures. Inmiddels speel ik zelf al drie seizoenen met plezier bij Achilles.”

Dana Borgers in actie . ook Lisette Vloet had wel interesse en kwam tegelijk met mij kijken. Nu, zes seizoenen later, zijn we nog steeds allebei lid.”

‘Open armen’

Het elftal speelt momenteel zesde klasse. Dit tot ongenoegen van beide dames. “Ik weet zeker dat wij een klasse hoger prima mee kunnen draaien”, beweert Hannah. “Dan trekken we ons op aan dat niveau. Het is alleen heel moeilijk om die promotie af te dwingen. Het is lastig een team op te bouwen als de bezetting constant wisselt. Ik weet niet of het vrouw-eigen is, maar er is altijd wat. Blessures, stages, vakanties. Een aantal van ons werkt in de zorg. Die hebben onregelmatige roosters. Iets meer vastigheid zou ons zeker ten goede komen. Maar wanneer is het echt een probleem? Het is nu wel altijd gezellig, niks hoeft. Dat is de keerzijde. Een goede sfeer is heel belangrijk. Ik denk dat ik het liever goed naar mijn zin heb, dan dat ik wat vaker wedstrijden win met

meiden waar ik niet zoveel mee op heb. Nu heb ik het gevoel dat ik er een nieuwe vriendengroep bij heb. Een leuke club meiden die ik ook buiten het voetbal om graag zie.” Naast het gebrek aan vastigheid ondervinden de dames nog een ander probleem. “Het is niet leuk als je tegenstander het team aanvult met spelers uit een hoger elftal”, vindt Dana. “Die spelen niets voor niets hoger. Dan word je zonder pardon van de mat getikt. Sportiviteit en eerlijkheid staan bij ons hoog in het vaandel. Daar heeft dit niks mee te maken.”

Kleedkamergeheimen Echte kleedkamergeheimen zijn er volgens beide dames niet. “We voeren echt geen serieuze gesprekken”, onthult Hannah. “Het is vooral grappig. En een bak herrie. Vaak wordt er volop gezongen.

Hannah van den Hoogen passeert een tegenstander.

Waar Dana op haar zestiende tijdelijk stopt met voetbal om op stap te gaan, wordt Hannah

Dana en Hannah zijn allebei blij dat ze voor Achilles hebben gekozen. “Ik werd met open armen ontvangen”, zegt Hannah. “De sfeer was prima en ik had meteen goed contact met mijn teamgenoten.” Ook Dana is erg te spreken over haar ontvangst. “Ze vroegen wie ik was en waar ik vandaag kwam”, vult ze aan. “Iedereen was erg geïnteresseerd. Er was meteen een klik. Het is bijzonder dat een team dat

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

‘Neefjes en nichtjes’

De jonge meiden zingen bijvoorbeeld K3. Dat komt de sfeer zeker ten goede. Nu ik erover nadenk gedragen we ons gewoon maf. Na een verloren wedstrijd kunnen we nog lang mopperen, maar bij winst staan we te springen.” Iedere voetballer is wel eens zijn spullen vergeten. Het kunnen sokken zijn, een broekje of zelfs voetbalschoenen. Bij de dames komt dit regelmatig voor verklapt Dana. “Je zou zeggen dat vrouwen zoiets goed zouden regelen”, lacht ze. “We hebben wel eens ergens zonder broekjes gestaan. Die wedstrijd hebben we uiteindelijk in het reservetenue van de tegenstander gevoetbald. Het is ook een paar keer voorgekomen dat we zonder sokken op het veld stonden. En heel af en toe wordt er wel eens een string of BH vergeten. Dat zit niet lekker met die strakke kleren van tegenwoordig.”

17


Oefenmeester Jos Koenen heeft vertrouwen in het talent van de Reekse selectie

‘Volgend jaar pakken we minimaal een periodetitel’ Het eerste elftal van Achilles Reek is in de competitie op de zevende plek geëindigd. Volgens trainer Jos Koenen (47) had er meer ingezeten. Hij ziet een sterk stijgende lijn in het jonge team. Als het aan de oefenmeester ligt spelen de Reekse voetballers volgend jaar mee voor minimaal één periodetitel. “Het is prachtig om te zien hoe goed de jongens zich ontwikkelen.”

V

oordat Jos aan de slag gaat als trainer heeft hij een succesvolle voetbalcarrière bij SES Langenboom. Daar speelt hij ruim driehonderd wedstrijden in het eerste elftal. Vervolgens krijgt hij respectievelijk het tweede team van SES en Estria onder zijn hoede. In 2011 vindt hij het tijd voor de volgende stap en solliciteert Jos als hoofdtrainer bij Achilles Reek. Daar krijgt hij een tweejarig contract, waarvan de oefenmeester inmiddels de helft heeft vervuld. Was je op de hoogte van het jubileum bij je sollicitatie? “Natuurlijk wist ik dat. Iedereen had het erover en het stond in alle kranten, maar dat is niet de reden dat ik hier naartoe ben gekomen. Daar was ik eigenlijk helemaal niet mee bezig. Mijn doel was en is om het eerste elftal te leiden, niet om te feesten.” Hoe beviel je eerste jaar als hoofdtrainer? “Het bevalt me hier hartstikke goed. Coach zijn van een eerste elftal is het mooiste wat er is. Ik heb gekeken bij veel verschillende trainers en hoe zij dingen aanpakken. Bij elk van hen heb ik wat opgestoken. Dat gebruik ik nu om mijn team verder te helpen.” Reek is een hechte gemeenschap. Hoe heb jij dat ervaren? “De organisatie van de vereniging is goed op orde, het is geen

brandhout. Er zijn veel vrijwilligers die zich inzetten voor hun club. Je moet beseffen dat Achilles een zesdeklasser is. Daardoor zijn er gewoon minder mogelijkheden. Maar iedereen probeert zijn steentje bij te dragen.” Wat vind je van de selectie? “Ik heb gewerkt met een ontzettend jonge groep. De oudste is dertig, daaronder enkelen die halfweg twintig zijn. De rest is begin twintig en vier spelers zijn pas net negentien geworden. Toch klikt het erg goed. Ik had de jongens beloofd mee te gaan naar het stREEKfeest als ze van OKSV zouden winnen. Dan moet je dat ook doen. Het was erg leuk. Toch probeer ik het wel gescheiden te houden. Ik moet niet een van hen worden, maar boven de groep blijven staan.” Kon je snel je draai vinden? “Het heeft zeker een halfjaar geduurd voordat ik iedereen op de goede positie had staan. Langzaam maar zeker kwam het plezier terug bij de voetballers. Ik kan me de eerste training nog goed herinneren. Wat me destijds verbaasde was het schelden op elkaar. Af en toe gingen ze zonder pardon tekeer. Daar heb ik met de jongens over gesproken. Ik zie sporten als een bezigheid die je samen met je vrienden doet. Nu alles klopt zie je dat het goede voetbal vanzelf komt. Het is prachtig om te zien hoe goed de jongens zich ontwikkelen. Waar het de eerste paar maan-

Jos Koenen speelt een partijtje met zijn jongens mee . den nog elke keer puzzelen was, kon ik de laatste tijd gewoon de opstelling van een week eerder erbij pakken en slechts dingen die fout gingen verbeteren.”

meer voetballende mensen in de achterhoede, waardoor we beter kunnen opbouwen. Dit betaalt zich uit in rustiger en beter voetbal.”

Het is vast niet allemaal rozengeur en maneschijn. Of toch wel? “Ik baal een beetje van het feit dat sommigen zo makkelijk afmelden. Er is altijd wel iets, een weekendje weg, werk of een familieweekend. Het is jammer van de tijd die je er als team insteekt. Je laat de anderen in de steek. Gelukkig neemt dit wel af. De jongens krijgen steeds meer respect voor elkaar en het spelletje.”

Achilles heeft momenteel geen A-jeugd. Dat betekent geen nieuwe aanwas voor de selectie. Kun je vooruit met de huidige groep? “De selectie is al zo jong. Het is ook niet nodig om elk jaar vijf à zes nieuwe spelers erbij te krijgen. In deze groep zit nog genoeg potentie. Het tweede bevat nog enkele veelbelovende voetballers die het eerste elftal nog wel halen. Sowieso is het tweede team beter gaan voetballen. Dat is een verdienste van Vally Veldhoen, Mark Cobussen en Loek Willemsen. De uitdaging is om de hele selectie beter te maken, niet alleen de jongens van het eerste. Het gat moet kleiner.”

De laatste competitiehelft heb je nog flink wat punten gepakt. Hoe wil je deze lijn volgend jaar voortzetten? “Het draait momenteel ontzettend goed. Iedereen kent zijn taak en voert die uit. Je ziet dat het plezier terugkomt, onder meer in het feit dat de trainingsopkomst toeneemt. Er staan

Heb je de opstelling voor het Achilles-toernooi al klaar? “Eerlijk gezegd ben ik daar niet

echt mee bezig. Mijn pijlen zijn gericht op volgend seizoen, daarvoor ben ik al flink aan het puzzelen. Het is lekker om nog elke week lekker te trainen in aanloop naar het toernooi, maar veel liever had ik dat gedaan voor de nacompetitie. We gaan een mooie dag maken van de onderlinge krachtmeting tegen de andere Achilles-verenigingen. Ik heb een selectie van achttien à negentien man samengesteld. Daarbij kijk ik onder meer naar de trainingsopkomst. Het toernooi is een geschikt moment om jongens uit het tweede te belonen voor hun inzet.” Wat zijn de doelstellingen voor volgend jaar? “Het moet mogelijk zijn om minimaal voor een periodetitel mee te spelen. Ondanks dat we geen grote selectie hebben draait het erg goed. Iedereen staat op de goede plek, we kennen elkaar beter en het plezier is terug. Die periodetitel gaat er komen.”

De selectie bereidt zich voor op het Achilles-toernooi .

18

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2


Aanvoerders Rob van der Wijst en Matthijs van der Steen over hun teams en elkaar

‘Bij een vereniging als Achilles is iedereen gelijk, dat hoort ook zo’ De coach staat aan het hoofd van een elftal. Hij geeft sturing en zet de voetballers op de juiste plek neer. Tijdens de wedstrijd staat hij echter aan de kant, terwijl het in het veld moet gebeuren. Daarvoor stelt elk team een aanvoerder aan. Bij het eerste elftal en de B1 van Achilles Reek zijn de respectievelijk Rob van der Wijst (21) en Matthijs van der Steen (17). Zij laten hun licht schijnen over de voetbalvereniging en elkaar.

R

ob krijgt zijn eerste voetbalschoenen op zijn derde verjaardag. “Ik kon niet wachten tot ik mocht gaan trainen op mijn vijfde”, weet hij nog. “Voetbal is mij thuis echt met de paplepel in gegoten.” Na een paar jaar bij Achilles maakt Rob de overstap naar een grotere club. “Een tijdje heb ik tegelijkertijd bij TOP Oss en FC Den Bosch getraind. Uiteindelijk koos ik voor Oss. Daar heb ik twee jaar gespeeld, in de D2 en D1. Totdat de club vanwege bezuinigingen het aantal jeugdteams terugbracht van tien naar vier. Toen kwam ik terug op het oude nest bij mijn vrienden in de B-jeugd. Het was een mooie

geven. De laatste paar wedstrijden stond ik in de spits, dan is het lastiger. Daarvoor was mijn positie midmid, dan heb je veel meer overzicht. Zo probeer ik mijn steentje bij te dragen.”

‘Veel bijgebracht’ Naast zijn eigen voetbalcarrière werkt Rob ook aan de ontwikkeling van de B-junioren door het jeugdelftal elke dinsdag- en donderdagavond te trainen. Aanvoerder Matthijs is op zijn zesde begonnen met voetballen. “Ons team is dit jaar sterk gegroeid”, vindt hij. “Er zit veel meer voetbal in. Waar we voorheen de bal naar voren poeierden om er blind achteraan te rennen, hebben we

De B-jeugd speelt begin mei een wedstrijd tegen het veteranenelftal . kans om het twee jaar lang op te nemen tegen ploegen als Ajax en PSV. Toch vond ik het niet erg om weer in Reek te gaan voetballen.”

‘Hele eer’ Na een paar jaar in de B maakt Rob op zijn zeventiende de overstap naar de senioren. Hij komt meteen in het eerste terecht. In dit jubileumseizoen is hij aanvoerder van zijn elftal. “De spelers hebben mij in overleg met de trainer gekozen”, vertelt hij. “Het is een hele eer. Je bent niet meer dan de rest van je team, maar soms sta je wel tussen de coach en de spelers in. Bij een vereniging als Achilles is iedereen gelijk, dat hoort ook zo. In het veld probeer ik sturing te

nu de rust om van achteruit op te bouwen. Persoonlijk heeft Rob mij veel bijgebracht. Tegenwoordig ben ik veel balvaster. Alleen mijn overzicht kan beter. Soms speel ik een verkeerde bal of te gehaast. Door aanvalsoefeningen op de training heeft het hele team nieuwe dingen geleerd. Het is mooi om te zien wanneer dat in het veld ook wordt uitgevoerd. Dat gaat vaak niet meteen, maar door regelmatig te oefenen zie je het tijdens de wedstrijd terug.”

Overstap Matthijs heeft het ontzettend goed naar zijn zin in het team. “We kunnen het allemaal goed met elkaar vinden”, vertelt hij. “De laatste tijd gaan we na afloop van

Matthijs van der Steen en Rob van der Wijst. het voetballen ook steeds vaker samen de kantine in om nog een biertje te drinken. De sfeer is erg goed. Volgend jaar gaan we over naar de A. Qua voetbal zou ik best wel al naar de senioren willen. Ik heb al één oefenwedstrijd met het eerste meegespeeld. Dat was bijzonder. In mijn eigen team coach ik iedereen, maar bij de senioren word ik aangestuurd. Je hebt wel meer voetbal om je heen. Alleen lijkt het me fysiek nog niet zo slim om nu die stap al te maken.” Rob is het niet met hem eens. “Matthijs is een hele goede voetballer en ik denk dat hij wel klaar zou zijn voor de overstap naar het eerste elftal”, beweert de aanvoerder van de selectie. “Hij heeft een enorm goede trap, zowel rechts als links. Ondanks dat hij niet zo groot is, wint hij veel persoonlijke duels. Matthijs heeft een goede balbehandeling en voert zijn taken als aanvoerder goed uit. Een verbeterpunt is zijn overzicht, daar moet hij nog in groeien. Daar heb ik echter alle vertrouwen in. Ik denk dat het verstandig is om hem in de A te laten starten. Dat zijn toch grotere jongens dan in de B. Laat hem dat een jaartje meemaken om te groeien. Wellicht kan hij na de winterstop al samen met de selectie trainen. Zo kan hij er langzaam in groeien.”

techniek. Het is mooi om te zien hij een vrije trap langs de muur krult. Soms doet hij een partijtje mee op de training. Daar kan ik nog veel van leren.”

Kampioenschap Het trainen van de B-jeugd geeft Rob veel voldoening. “Het is heel erg leuk om te doen”, geeft hij aan. “Je ziet ze groeien. Het is een heel fijne groep, ondanks dat ze eigenlijk allemaal in de pubertijd zitten. Ik kan met iedereen goed opschieten. We maken ook veel lol. Het hoeft niet altijd even serieus, soms staat plezier voorop.

Op zaterdagen kan ik er helaas niet bij zijn. Er moet ook gewerkt worden. Het is de bedoeling dat ik volgend seizoen met deze groep meega naar de A. Maar dat ligt aan de haalbaarheid in combinatie met school en werk. Ik zou het heel graag blijven doen. Dit jaar ging het erg goed. Het team heeft twee keer bovenin meegedraaid, maar bleef beide keren steken op de tweede plek. Het zou mooi zijn als ze met het A-elftal wel een kampioenschap pakken. Dat maak je niet vaak mee. Het is een mooi feest om te vieren.”

Rob heeft een goede traptechniek .

‘Fijne steekpass’ Matthijs is ook vol lof over de voetbalkwaliteiten van Rob. “Hij is een balvaste speler met een goede techniek”, zegt de jeugdspeler. “Zijn steekpass is erg fijn. Die heeft hij zeker het eerste halfjaar veel gegeven. Daarnaast beschikt hij over een goede trap-

A c h i l l e s 1 0 0 J aa r – J u b i l e u m k r a n t – V r i j d a g 1 j u n i 2 0 1 2

19


Achilles Reek bedankt de jubileumsponsors voor de bijdrage die zij hebben geleverd. Mede dankzij jullie kunnen wij er een geweldig feest van maken! PLATINA

STARLINE r e c r e a t i e . n l

GOUD

STARLINE mobiele bungalows

Schimmel Tankstations Uden

VANGAAL beheer

HETVERSGILDE SCHAIJK

NEDERHEIDE l a n d gWilma o & Thijs e d Toonen

VANGAAL design / plot- & reproservice / kantoorartikelen

VANGAAL

Factum Firmitas design / plot- & reproservice / kantoorartikelen

Chris School

ELSENDORP

ZILVER

n a t u r i s t i s c h r e c r e a t i e p a r k

plot- & reproservice

VANGAAL design

aidiVVaeV``Zi6"bZg`Zc a^ccdkVi^ZkZegdYjXiZc aeZghddca^_`ZhZgk^XZ a')"jjghaZkZg^c\ aeZghddch"ZckZgWgj^`hgZ\^higVi^Z

BRONS

AUTORUITSERVICE & VERHUUR VAN: ROLSTEIGERS / HOOGWERKERS

VANGAAL kantoorartikelen

JIJ & IK

VANGAAL tekenprojecten

n

F[hieedb_`a[X[iY^[hc_d]

n

8[he[fab[Z_d]

n

L[_b_]^[_ZiiY^e[d[d

n

Ifk_jWffWhWjkkh

n

Ifk_jYWX_d[i

n

JWf[i

n

<_bj[hcWj[h_Wb[d

n

IY^kkhcWj[h_Wb[d

M_bj[Y8$L$

20





:cZg\^ZaVVc *)%*69JYZc

I# %)&("'))))) ;# %)&("')))..



Achilles 100 JAAr – JubileumkrAnt – VriJdAg 1 Juni 2012





>/lll # l^aiZX# ca :/hVaZh@l^aiZX#ca  



Wiltec werkt.

Ook voor u!

Karbeel 3 • 5421 BR Gemert • Telefoon 0492 - 369510 • Fax 0492 - 369927 • E-mail info@janssenenvogels.nl Beconnummer 366456 • Rabobank rekeningnr. 1371.73.504


Jubileumkrant Achilles Reek Weekblad Arena week 22 2012