't Pelsken - 8e jaargang - 3e editie

‘t Pelsken 8e jaargang, 3e editie maart 2020

1

Redactie

Inhoud

Ciel De Kock Marike Aerts

Lay-Out en opmaak

Woordje van de redactie

3

Cultuurreis Mecenas 2020

5

Tentoonstelling Van Eyck

13

MEMEcenas: quarantaine editie

15

Auteurs

Erasmus verslag: Holland edition

19

Max Wijnings

Lise Vandewal Marike Aerts

Ciel de Kock

10 (artistieke) quarantaine-

Lise Vandewal

vriendelijke activiteiten

22 24

Tentoonstelling: Vergeten Vrouwen Kunstgeschiedenis in tijden van COVID-19

26

Quarantine & Chill

28

Horoscoop

31

Dixit

35

2

Celien Govaerts

Woordje van de redactie Geachte lezers, Bij deze de nieuwe editie van ons kringblad, ’t Pelsken. Want nee, ook Corona houdt ons niet tegen! Wel hebben we bij de redactie een belangrijke voorzorgsmaatregel genomen: enkel de digitale versie van ’t Pelsken is beschikbaar. Het papier moeten we, noodgedwongen, achterwege laten.

Maar niet getreurd, dit boekje bevat genoeg leuke inhoud om de tijd in quarantaine fluitend door te komen. Probeer, hoe dan ook, toch even rust te vinden in de gewijzigde situatie. Nu feesten een no-go is kunnen een wandeling en een cinemaavondje thuis een alternatief bieden.

Hoe dan ook, op een goede gezondheid voor iedereen!

Cheers, De redactie

3

4

5

door Max Wijnings Zondagavond, 2 februari. Een dikke maand ver in het nieuwe decennium van de 21e eeuw bestegen een 30-tal beloftevolle kunstwetenschappers, een IT’er van de VUB en een verdwaalde musicoloog de luxe reisbus van buschauffeur Patrick uit Limburg en zijn vrouw, die koers zette naar wat eens het machtscentrum van West-Europa was: Wenen. Omstreeks 22u verlieten we ons vertrouwde Leuven en gingen op weg naar (voor de meesten) onbekende gronden. De eerste 3 uren in de bus bestonden al uit verschillende belangrijke hoogtepunten. Zo zocht iedereen alvast uit wat voor hem/haar de beste slaappositie was, kon men aan de plotse luchtverplaatsing voelen dat er talloze zakken chips werden opengetrokken en kozen we gezamenlijk een Twilight-film uit om te kijken, maar vooral om te becommentariëren en te bekritiseren (n.v.d.r.: gezamenlijk minus mezelf, ik had liever Cars maar ja democratie). Na deze culturele hoogvlieger dommelden de meesten van ons in een weliswaar lichte, doch Tanden poetsen in een tankstation deugddoende slaap.

Bij het ochtendgloren (voor sommigen om 5 uur ’s ochtends, bij anderen om 9 uur) kwamen we bijna aan op onze bestemming. Nog een snel ontbijtje bij een guur Oostenrijks tankstation en daarna reden we Wenen binnen. Patrick manoeuvreerde de luxe 35-meter lange reisbus eerst vakkundig op en af een fietspad, om ons daarna samen met onze bagage af te zetten bij het A&O Hostel. Na met onze koffers de in- en uitgang van de ontbijtzaal te hebben geblokkeerd trokken we met z’n allen het centrum van Wenen in. Ondanks het stormweer bezochten we de majestueuze Stephansdom in het midden van de stad. Na dit bezoek volgde een snelle lunch. De namiddag was een droom voor de competitiebeesten onder ons, want in groepjes van 6 à 8 man startten we

6

met niets minder dan een heuse speurtocht doorheen het stadscentrum. Doorheen de tocht ontmoetten we stadslegendes, schattige winkeltjes, oude kerkjes en immense paleiscomplexen, en na deze indrukken vleiden we moe maar voldaan neer bij een van de vele Starbucks, en daarna bij ons hostel. Bij het vallen van de avond koos iedereen zijn kamergezelschap voor Six girls, one sword de aankomende 4 dagen, en eens dat dat beklonken was gaf de reisleiding ons de rest van de avond vrij. Velen hebben die avond al gesmuld van een goeie schnitzel (never forget 6 girls 1 sword) of Käsespätzle (i.d. Oostenrijkse Mac & Cheese) in combinatie met een heerlijke Weissbier of Riesling (of cola ofzo). Nadat de buikjes vol waren genoot iedereen van een goeie nacht slaap in een echt bed.

De tweede dag kon iedereen aanvatten met een (voor een hostel) uitgebreid ontbijt. Meerdere broodjes, bakjes yoghurt, stukken fruit en mokken koffie werden met smaak genuttigd vooraleer we er weer samen op uit trokken om de wonderen van Wenen te aanschouwen. Een gezellige wandeling met windkracht 10 op kop bracht ons langs de beroemde Weense Musikverein, waar een toelichtend woordje van die verdwaalde musicoloog goed van pas kwam, en langs het prachtige gebouw van de Wiener Secession, waar yours truly dan weer een fijn praatje hield over hoe invloedrijk de Wiener Secession was in het begin van de 20e eeuw (met leden zoals Klimt, Moser en Hoffmann), maar vooral hoe de koepel van vergulde laurierbladeren leek op een boerenkool. Na deze bezichtigingen kregen we, allemaal goed uitgewaaid, vrij voor de lunch. Na op krachten te zijn gekomen door een lekkere lunch begon ons hartje al sneller te slaan, want de namiddagplannen waren niks minder dan rondlopen in… tromgeroffel… het Kunsthistorisches Museum!

7

*kunstwetenschappers vallen in zwijm* Dit museum herbergt een aantal van de grootste schatten van Europese schilderkunst in de wereld, en dat allemaal te danken aan die heerlijke Habsburgers. Naast inteelt was kunst verzamelen voor dit machtig vorstenhuis een koud kunstje. Urenlang liepen we rond in het prachtige museum en stonden in elke zaal weer perplex te kijken naar pareltjes van Rafaël, Velazquez, Dürer, Vermeer, Bruegel en Rubens (waaronder het schilderij ’t Pelsken!! *Inception shit*). Om ons daarna te laten bekomen van dit cultureel huzarenstukje kregen we van Mella de avond vrij. Sommigen besloten om hun hoofd even rust te gunnen en bij de bar van het hostel een biertje (of iets anders whatever) te drinken, anderen (mezelf inclus) ontdekten bij de laatavondopening van het Haus der Musik dat bijna elke componist uit de 19e en 20e eeuw een bril droeg en hoe je je eigen orkest kon dirigeren (met alle spot van de muzikanten, die ons gefladder als wannabedirigenten moesten spelen, tot gevolg).

Kortom, iedereen dook na een geweldige dag en deugddoende avond weer tevreden het bedje in.

Op de derde dag schiep God de zee en het land, en wij trokken na wederom een lekker ontbijt naar Slot Belvedere. Dit immense pseudo-kasteel à la Habsburgers is heden ten dage (u raadt het al) een museum en is beroemd om haar bezit van De Kus van Gustav Klimt. Na onze entrée wurmden we onszelf met de kracht van een waterkanon tussen alle Japanners door (because honey we’re the experts) om dit meesterwerk van Klimt in levenden lijve te aanschouwen. Deze Kus stelde niet teleur, en na de terechte hype lieten we onze ogen nog glijden over aanwezige doeken van David, Monet, Schiele, Canaletto en Kokoschka. Nu we voor de tweede dag op rij tot op het bot beroerd werden door de prachtige kunst, en deze keer nog voor het middageten, besloot de reisleiding om ons de

8

resterende middag en avond vrijaf te geven: ontspanning was wenselijk, en zelfs noodzakelijk. Een aantal van ons besloten een ode te brengen aan de legendarische keizerin Sisi (en de film) en bezochten kasteel Schönbrunn, anderen gaven de voorkeur aan een lekkere kop koffie met een stuk Sachertorte en een zoektocht naar gezellige (boeken)winkeltjes in het centrum van de stad. Als avondmaal werd er een breed scala aan schnitzels, pizza’s of noedels (afhankelijk van het restaurant of je honger) naar binnen gewerkt en met de nodige foodbaby (of slaapmutsjes) belandde eenieder weer lekker in bed.

Dag 4, intussen donderdag 6 februari, besloot het hondenweer van de afgelopen dagen eindelijk plaats te maken voor de zon, eureka! Opgeladen door een goeie nachtrust, nu aangevuld met een portie vitamine D, begaven we ons in groep naar het Hundertwasserhaus, een kleurrijke architecturale creatie ontsproten aan het brein van Friedensreich Hundertwasser. In een stad waar het lijkt alsof elke deviatie van een huis (lees: stadspaleis) zonder statige neoclassicistische voorgevel wordt bestraft met een prompte executie, ademden we tevreden de speelse, kromme en kleurrijke sfeer van Hundertwasser in. Deze luchtige tendens zette zich voort in de namiddag met een bezoek aan de Albertina. Dit (surprise surprise) museumbezit vele moderne kunstwerken van impressionisten en avant-gardisten allerhande.

De rijke kleurpaletten van Signac, von Jawlensky, Chagall en Kirchner waren een welgekomen afwisseling met de prachtige maar statige kunst van de afgelopen 3 dagen. Na de luchtige sfeer van de voor- en namiddag liet Mella ons weten dat we die avond met heel de groep om 19u30 verwacht werden aan het restaurant Ebi voor een à la carte all-you-can-eat sushi en andere Oosterse gerechten. Tussen de lekkere flessen wijn per (meestal meer dan 1) persoon transformeerden de lege tafels al snel tot een vlakte vol allerlei soorten eten, en dat zover het oog (en de maag) reikte. Het woord foodbaby

9

dekt hier de lading niet, er werd gegeten tot regelrechte coma’s. En terecht. Na het fantastische tafelen met z’n allen, met lekker drinken en heerlijk eten, en achteraf met meer openstaande broeken dan op de covers van P-magazine, bliezen we de aftocht terug naar ons hostel. Eenmaal daar terug aangekomen beslisten een aantal onder ons om nog een stapje in de wereld te zetten, het was tenslotte onze laatste avond in de hoofdstad van de Habsburgers. Een select groepje feestvierders zakte af naar een snoeiharde technorave (all hail Paul Kalkbrenner), een wat grotere groep zocht het vertier in de lokale internationale (excuses voor het oxymoron) bar TravelShack. Doorheen de nacht leerden we shotjes en halve liters bier meer en meer smaken en keken we vol ongeloof toe hoe elke 25-jarige Oostenrijker (of Erasmusser uit god weet welk land) een geboren paaldanser(es) was.

Vrijdagochtend kondigde voor onze groep de laatste dag in Wenen aan. Met voor sommigen nog het feestgedruis in de oren, het dansen in de benen en de bittere nadorst in de mond werd er iets minder genoten van het uitgebreid ontbijt.

Desalniettemin waren we klaar voor nog 1 dag cultuur opsnuiven. We pakten onze bagage in en daarmee barricadeerden we alweer de inkom van de ontbijtzaal. Na een stroeve telling om te checken of we compleet waren (komop jongens we doen dit al heel de week wie of waar is nummer 13) zetten we koers richting het Leopold Museum. Hier slenterde iedereen op z’n gemakje door de prachtige collectie, die

10

een inkijk gaf in het ontstaan, verspreiding en nawerking van de kunst van de Wiener Secession.

Zowel schilder-, beeldhouw-, keramiek- als meubelkunst waren aanwezig, aangevuld door de grootste collectie van kunstwerken van Egon Schiele ter wereld. Iemand uit onze groep vond tot ieders verbazing ook zijn dubbelganger in de 20-jarige Schiele (voor foto’s hit me up). Rond de middag sprak Mella de verlossende woorden uit: “Jullie hebben de rest van de middag en avond vrij, iedereen om 21u15 aan het hostel want dan vertrekt de bus terug.” Halelujah, uitkateren it is! (die 6 shotjes naar binnen kieperen leek gisteren Rosalie heeft genoten van de een beter idee). De groep schoot uiteen en Starbucks verspreidde zich in de stad. Een bezoekje aan het Beethoven- of Mozarthuis, nog maar eens een museum bezoeken, de universiteit gaan bekijken, chillen bij Starbucks,… ieder vond zijn/haar eigen ding. Die avond werd er voor de laatste keer genoten van schnitzel, Käsespätzle of andere delicatessen met een heerlijk biertje of wijntje (of ranja kan ook). Rond 21u30 was iedereen voor de laatste keer binnengedruppeld in het hostel, namen we afscheid van Wenen en zochten we, met het nodige proviand om de late avond en nacht te overleven, onze plaatsen in de bus weer op. Ook voor de terugrit werd er een film uitgekozen, deze keer Wild Child (weer geen Cars, ik bestempel dit als een regelrechte dictatuur). Na hersendood te zijn gemaakt door Wild Child viel iedereen in een diepe slaap. Zaterdagochtend 8 februari kwamen we, na nog een kleine tussenstop bij een tankstation en een grondige telling (we waren toch met 36 hè?) terug aan in het mooie Leuven, waar iedereen zijn bagage uitlaadde en zich naar huis begaf. Het einde van 5 prachtige dagen in Wenen, vol van cultuur, culinaire hoogstandjes, slecht en mooi weer, en vooral een fenomenaal gezelschap.

Mijn dank gaat na dit schrijven uit naar Mella (Marike Aerts en Ella De Meester) die als reisleiding alles in vlotte banen hebben laten verlopen, kring Mecenas (my heart, my soul) voor de ondersteuning in deze begeleiding, maar met name bedank ik eenieder van het Wenen-gezelschap. Dankjewel om er samen zo’n topreis van te maken!! Eén en al liefde <3 Ondergetekend door yours truly,

Max Wijnings 11

12

13

door Ciel De Kock Het was vrijdag 14 februari, koud en regenachtig. Na een treinrit van ruim een uur en een korte dwaling in het park kwam ik aan bij het MSK Gent. Er was geen gedrum aan de ingang, wat ik al vreemd vond. Toen ik het statige gebouw binnen wou gaan hielen twee museummedewerkers me tegen met de mededeling dat de tickets voor die dag uitverkocht waren. Met verstomming geslagen herinnerde ik me de reclame op de folder: “koop uw tickets online”.

Lichtjes overstuur liep ik weg van het museum. De rit naar huis die volgde was vergezeld van enkele tranen. Zo snel gaf ik me echter niet gewonnen. De avond zelf nog bestelde ik een ticket voor de maandag die volgde. En zo, op maandag 17 februari, bezocht ik dan eindelijk de Van Eyck tentoonstelling.

De focus van de expositie lag duidelijk op de fascinatie die het oeuvre van Van Eyck na 600 jaar nog steeds teweegbrengt, de optische revolutie. Deze heeft te maken met zijn olieverftechniek, zijn manier van observeren en de optica. Hij onderscheidde zichzelf van zijn voorgangers op verschillende manieren. Hij verbeterde de praktijk van het schilderen met olieverf door de samenstelling van de verf te perfectioneren. Door siccatieven aan de verf toe te voegen maakte de verf makkelijker manipuleerbaar en liet ze sneller drogen. Van Eyck kon zo ongeziene kleureffecten bereiken. Zijn aanpak inspireerde andere Europese schilders en kent tot vandaag nawerking.

Ook zijn observatie van de werkelijkheid was innoverend. Hierdoor zijn portretten en details zoals water, parels, harnassen, … die van zijn hand zijn zo levensecht! Daarbij komt het effect van Van Eycks miraculeuze lichtwerking. Die kon alleen bereikt worden door de theoretische kennis die hij had: de optica.

De fysieke tentoonstelling was uitgebreider dan ik dacht en verspreid over meerdere zalen. Allerlei werken hingen door elkaar, bijeengebracht in het MSK vanuit de hele wereld. Ten eerste waren er werken van Van Eyck zelf, waaronder Hiëronymus in zijn

14

vertrek, de Annunciatie en de Drie Mariaâ&#x20AC;&#x2122;s aan de tombe. Ook de zijpanelen van het Lam Gods stonden verdeeld over de zalen opgesteld achter glas. Het middenpaneel met het Lam zelf was echter afwezig, een spijtige zaak. Het bevindt zich in de Sint-Baafskathedraal in Gent en is te bekijken voor 4 euro.

Naast het eerder beknopte oeuvre van Van Eyck zelf was er ten tweede ook werk van zijn atelier en dat van andere Brugse ateliers, waaronder Memling, te zien. Interessant was om op te merken hoe de 15 de-eeuwse ateliers modellen (veelal figuurtekeningen) onder elkaar uitwisselden. Ten derde waren er schilderijen te zien van Italiaanse tijdgenoten. Het was interessant om de werken van Van Eyck op het gebied van stijl en iconografie te vergelijken met werken van zijn Italiaanse collegaâ&#x20AC;&#x2122;s.

Al bij al bood de tentoonstelling een aangename ervaring. Het is echt wel een unieke opportuniteit om zoveel werk van de meester bij elkaar te zien zonder ver te moeten reizen. Minpuntjes waren de drukte die het moeilijk maakte om alle werken in detail te bekijken. Een andere jammere zaak was de afwezigheid van het middenpaneel van het Lam Gods. Mijn mening is dat ik omwille van de intense marketing van de tentoonstelling minder onder de indruk was dan ik verwacht had. Ik ben blij dat ik geweest ben maar het verwachte wauw-effect is bij mij eerlijk gezegd een beetje uitgebleven.

15

Isolatie is niet gemakkelijk. We zijn allemaal op zoek naar een bezigheid. Een van de leukste? SOCIAL MEDIA. DĂŠ locatie om in deze zware tijden toch is goed te kunnen lachen. Hierbij onze favorieten!

16

17

18

Door Celien Govaerts Het gras is altijd groener aan de overkant. Zij onder ons die geboren zijn als Belg can relate. Een leven lang worden we geplaagd door het feit dat Nederlanders zich in een verdere staat van evolutie bevinden dan wij in het Zuiden. Toen ik mijn Erasmusbestemming mocht kiezen heb ik niet lang getwijfeld. Het was tijd dat ik deze mythe aan de tand voelde. Enkele maanden later kan ik jullie alle ups and downs vertellen. Let’s spill the tea…

Belegd broodje? Never heard of her.

Om deze rit wat minder wild te maken, begin ik bij het ergste. De grootste ramp die Holland voor ons Belgen in petto heeft is namelijk het feit dat zij GEEN BELEGDE BROODJES HEBBEN. But they act like they do! Bespaar jezelf de moeite een “Belegde Broodjes Bar” binnen te gaan en een hartaanval te krijgen door het feit dat een Broodje Kaas in hun hoofd gelijk staat aan een schaamteloos stokbrood is met daarop een lapje kaas gedrapeerd. Het enige wannabe belegde broodje dat je hier vind zijn pistolets met Italiaanse beleg-achtige dingen op. Honey, nobody needs that.

TM

This is the sound of P

Als je net als ik een persoon bent die het HAAT als anderen je horen plassen op de WC, then run for your freaking life. Ik wist niet dat Hollanders zo musicaal waren aangelegd. Er is namelijk niet één directe verbinding die je plas leidt naar de donkere krochten van het riool. Nee, daarentegen is er een random horizontaal gedeelte ingebouwd, dat lekker je plas opvangt voordat je het manueel moet doorsjassen en het voor altijd verdwijnt. And there’s more: het is een soort kommetje, waardoor er steeds een plasje WC water in staat, klaar om het goud op te vangen. Je lichaamsvloeistoffen klonken nog nooit zo mooi.

19

You’re the worst to my bread

Naast het famous belegde broodje lusten we op wilde dagen allemaal wel eens een worstenbroodje. Het knapperige bladerdeeg omhult steevast een stevige curryworst en het geheel verwarmt je binnenkant zoals geen enkele man dat ooit kan doen. Maar helaas, ook dat Godengebak gunnen de Nederlanders ons niet. Na de eerste schuchtere zoektochten in de Jumbo’s, Albert Heijnen en andere obscure supermarkten wist ik het zeker… Deze mensen leven écht zonder curryworsten. In plaats daarvan hebben ze twee varianten. De eerste lijkt op een worstenbroodje en wordt dan ook “curryworst broodje” (ofzo) genoemd, maar de pret is snel over wanneer een niet-identificeerbare saus je mond binnenstroomt. Hij is donkerbruin- of rood en doet wat denken aan een kant en klare wok paste. Zelf prefereer ik mijn worsten droog, of met een scheutje mayonaise. De tweede soort ziet er helemaal niet uit als een worstenbrood en kan eventueel als een klein, minder goed ontwikkeld broertje worden beschouwd. Ik presenteer u: het “saucijzenbroodje”. Uit principe zal je mij nooit dit woord IRL horen uitspreken, laat staan ooit juist schrijven, want what the fuck. Bon, er zit in ieder geval wel een deftige worst in. Enige nadeel is het kleine formaat en de betwijfelbare samenstelling van het bladerdeeg.

P.S. Toen ik op zoek ging naar een foto van een worstenbroodje in Nederland vond ik een obscure variant die letterlijk een sandwich is met een worst in gemoffeld. Een beetje zoals niet nader genoemde lichaamsdelen functionerend in onvoorbereide omstandigheden. Bij deze dus nog meer trauma’s, danku Holland.

My haargel brings all the boys to the yard

Last but not least is het tijd om (eindelijk) het andere geslacht af te breken.

Vrouwen komen van Venus, mannen van Mars, maar de Hollandse Boyz komen van een nog veel andere planeet. Positief aan deze planeet is dat de mensen daar heel rechtuit zijn. Waar Belgische jongens je eerst 10 maanden laten chatten, 6 dates doen afleggen om vervolgens met je te trouwen en je DAN pas te kussen, willen Nederlandse jongens op de eerste date al op je deurbel duwen (if u get what I mean). Ook als je zaagt, stinkt uit je bek of gewoon super cute

20

bent, zal je het geweten hebben. Helaas, moest de wereld ooit vergaan en we allen gedwongen worden (dit zou niemand ooit vrijwillig doen) om naar planeet HollieBoy te verhuizen, dan zou onze haardos een drastische, onomkeerbare verandering doormaken. Hollandse Boyz prefereren een naar achteren geslikt halflang kapsel. Aan de haaruiteinden piepen weelderige doch doodse krulletjes naar buiten, als lintwormen gedrenkt in een badje olijfolie. Waar in Leuven de rechtenboys de uitzondering zijn (thank god), zijn deze vergissinkjes van God de norm in Nederland. Mijn tip voor hen: vergeet de opwarming van de aarde en smijt die gelpot nu eens EINDELIJK in de gracht. De wereld dankt u.

21

1. SCRAPBOOKING, need I say more. Er is niets leuker dan je opnieuw een kind voelen door het absolute geluk van stickers, gekleurd papier en stiften. Laat je creatieve vrijheid volledig los op een lege notebook die je ongetwijfeld nog ergens hebt rondliggen. Maakt een overzicht van je dag, een lijst van je favoriete liedjes of plak misschien eindelijk die foto’s van je laatste reis in. Gegarandeerd uren plakplezier. (nvdr. ’t Pelsken en de redactie is niet verantwoordelijk voor mogelijke papercuts) Honestly, leef je Pinterest-bord waardige knutseldromen, het resultaat is sowieso een onbetaalbaar kunstwerk!

2. MARIE KONDO UNHAUL. Je kent ze wel, die uitzonderlijk schattige en gemotiveerde Japanse vrouw die je zegt dat alles wat je in huis moet hebben je gelukkig moet maken. “And if it does not spark joy, it needs to go.” Ga door die random dozen in de garage of durf misschien eindelijk eens die ene lade in je bureau open te trekken (geen schaamte we hebben allemaal een random rommelschuif).

Reorganiseer je ganse boekenkast of kleerkast, misschien op kleur of type? Laat jezelf helemaal gaan en maak van je kamer/kot een organisatieparadijs!

3. NETFLIX AND QUARANTAINE. Hoogstwaarschijnlijk is dit het meest voor de hand liggend idee, maar kijk het moet neergeschreven worden.

Maak een kussenfort en duw wat popcorn in de microgolf, plezier gegarandeerd. OH en doe jezelf een plezier, blijf weg van biologische rampenfilms, daar ga je echt niet gelukkiger van worden in deze tijden. Ga voor loze rom-coms of vreemde fantasy, iets waarmee je je gedachten helemaal kan verzetten.

4. SOCIAL MEDIA OPRUIMSESSIE. Wees heel eerlijk je volgt een aantal rommel accounts die je geliked hebt in 2012 ofzo. Ga systematisch door al je accounts en verwijder de compleet irrelevante profielen waar je je enkel aan stoort, ja ik kijk naar die damn detox tummy carebear bullshit infuencers. Er zijn waarschijnlijk ook talloze mensen in je vriendenlijst die absoluut niet meer thuishoren in jouw sociale cirkel of plots vreemde keuzes zijn beginnen maken, waar jij helemaal geen nood an hebt. Geen grap, ik volgde een Scientology lid met een noodzaak om allés te delen.

22

5. 24-HOUR-READ-A-THON. Iedereen heeft wel dat een boek dat al jaren op de kast staan waar je een klein beetje hartpijn van krijgt telkens je ernaar kijkt, want waarom ben je er toch nog steeds niet toegekomen? Laat deze quarantaine tijd nu toch wel het perfecte moment zijn om je neer te zetten in je zetel, bed of tuinstoel en schaamteloos niets te doen buiten lezen. Daag jezelf uit om zoveel mogelijk te lezen in 24 uur tijd 6. LEER EEN RANDOM SKILL. Misschien heb je altijd al willen leren schilderen? Of tarotkaarten leren lezen? De DIY community op Youtube is je allerbeste vriend in deze periode. Ten eerste omdat er een absurd grote hoeveelheid nieuwe channels is die je kan ontdekken en bingewatchen, maar ook 7. T H E S I S. Sorry het moest gezegd worden, maar dit is dé perfecte moment om echt kei hard te knallen aan die thesis, bachelorproef of andere paper. Trek je (stervende) academische carrière uit de gracht en gebruik deze periode om alles in te halen, bij te werken of voor te bereiden voor juni (in het scenario dat we tegen dan al buiten mogen komen, fingers crossed) 8. SELF-CARE / SPA DAY. Bathbombs bitches!

9. VIDEOGAMES. Haal die stoffige Nintendo DS nog eens boven, of zet die Xbox of Playstation nog eens aan. Het is tijd om je ogen weer eens kapot te turen op loze videogames. Zoals in de goede oude tijd. De Sims4 is ook een aanrader.

10. MAAK KUNSTZINNIGE BOTERHAMMEN… ofzo?

23

Door Marike Aerts Vergeten Vrouwen is een bescheiden, stille tentoonstelling die de stemmen van ongehoorde vrouwen doet galmen in een open ruimte. Hun gefluister wordt gehoord en vervolgens versterkt door de standvastige stemmen van hun hedendaagse zusters. Aan de hand van meer dan 20 vrouwelijke kunstenaars creëert Cera een tentoonstelling als geen ander. De werken van deze professionele vrouwen staan in harmonieuze samenvoeging met werken door vrouwelijke patiënten uit het psychiatrisch centrum in Kortenberg, waar tot de jaren ’70 uitsluitend vrouwen werden opgenomen. Opgegraven uit het stoffige archief vinden deze (vaak anonieme) werken een nieuw, geherwaardeerd leven in de grote zaal van het Cera-gebouw. De bescheiden kunstwerkjes ontstonden uit het initiatief van beeldende therapie dat sinds 1963 werd toegepast in het centrum. Zo konden patiënten de gedachten verzetten en hun artistieke vaardigheden ontplooien.

En ontplooien, doen ze.

De discrete tekeningen op kopieerpapier zijn niet melodramatisch, of onnodig zwaar, of luguber. In tegendeel, er straalt en soort rust uit de nederige werkjes.

Een A4-tje toonde een nauwgezet geschilderd deel van een nette zakdoek. Een ander blad papier toont een griezelige spin, met extra details van haar poten.

Als je met je neus op het werk gaat staan, zie je de piepkleine haartjes langs de poten van de spin. Sommige vrouwen creëerde ook zelfportretten, waarin de penibele mentale toestand waarin ze verkeerden als een waas aanwezig is. Wat opviel, was de subtiele afwezigheid van herkenbare fysionomie. Klein borduurwerk streelt het netvlies van de geduldige bezoeker.

De werken van de kunstenaars vulde aan waar de leegte van de therapeutische werken soms te luid was.

24

â&#x20AC;&#x153;De tentoonstelling vertelt op die manier een verhaal over artistieke passie, psychische kwetsbaarheid, stigma en vrouw-zijn.â&#x20AC;?

25

Deze bekende kunstwerken zien er verlaten uit, want iedereen blijft veilig in zijn kot om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Hoeveel schilderijen herken jij?

26

27

Om deze zware tijden van binnen zitten te overleven, zullen wij van ’t Pelsken u maar al te graag een handje helpen bij het kiezen van het juiste entertainment.

In deze lijst vinden jullie een stevig aantal ijzersterke films en series die wij ten zeerste aanraden. Zo hoef je niet te waden tussen films zoals The Kissing Booth om te komen tot een acceptabele film. Deze lijst bevat enkel films en series die beschikbaar zijn op Netflix!

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

Spirited Away (2001) Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) Matrix (1999) Mamma Mia (2008) Billy Elliot (2000) The Da Vinci Code (2008) Ferris Bueller’s Day Off (1986) Moonlight (2016) Pride & Prejudice (2005) Clueless (1995) The Social Network (2010) Kiki’s Delivery Service (1989) My Neighbour Totoro (1988) Now You See Me (2013) The Shawshank Redemption (1994) Prisoners (2016) Uncut Gems (2020) Call Me By Your Name (2017) Memento (2000) Hereditary (2018)

28

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

Elementary Sex Education Explained The IT Crowd Brooklyn Nine-Nine Arrested Development The Good Place La Casa de Papel / Money Heist Derry Girls Queer Eye Rupaulâ&#x20AC;&#x2122;s Drag Race Grace and Frankie Stranger Things The End of the F***ing World Avatar: The Last Airbender Peaky Blinders The Alienist Friends The Fresh Prince of Bel-Air 20. Please Like Me

29

Dit is voor die arme stakkers onder ons ZONDER Netflixabonnement of vriend die hen laat parasiteren. Deze films kan je trachten te zoeken op het wereldwijde web via al dan niet legale websites. Of gewoon, omdat Netflix toch wel echt een slecht aanbod heeft soms.

1. Rear Window (1954) 2. Lady Bird (2017) 3. Loving Vincent (2017) 4. Frida (2002) 5. Pride (2014) 6. Parasite (2019) 7. Portrait of a Lady on Fire (2019) 8. Little Women (2019) 9. The Hunt / Jagten (2012) 10. My Love, Donâ&#x20AC;&#x2122;t Cross That River (2013) 11. Her (2013) 12. Hidden Figures (2016) 13. Colette (2018) 14. The Grand Budapest Hotel (2014) 15. The Taste of Tea (2004) 16. Isle of Dogs (2018) 17. Arrival (2016) 18. Shutter Island (2010) 19. Juno (2007) 20. The Room (2003)

30

Horoscoop RAM De Ram zal zich de komende maanden verliezen in de kleinste details.

Bouw je bunker en kruip er in. Conspiracies zijn overal en het loont de moeite deze tot op de bodem uit te zoeken, Shane Dawson-style.

Vind je een koffievlek op je favoriete trui? Begint het plots te regenen, net nu je je paraplu vergeten bent? Something fishy is going on here.

Tip van de maand: Zwaai eens naar de FBI-agent als je nog eens achter je pc zit.

STIER Nu de lente (volgens de kalender) weer voor de deur staat, voelt de stier dat bekende gevoel van bronstigheid opnieuw opborrelen.

Jammer genoeg is het nog te koud om vrolijk door de velden te dartelen, op zoek naar een paarpartner. Gelukkig leven we in de 21e eeuw en kan je altijd rekenen op je geliefde Tinder. Wees wel op je hoede, want mensen identificeren op basis van dickpics is niet evident.

Tip van de maand: Mr. FBI-agent is watching you.

TWEELING Time is money en dat zal de Tweeling deze maand geweten hebben.

Je ziet het leven als een race tegen de klok, waardoor je er voor anderen uitziet als een Youtube-filmpje op dubbele snelheid. Trage mensen irriteren je, zeker als ze voor je staan aan de kassa van de Spar of de Alma. Geduld is absoluut geen mooie zaak, want daar krijg je alleen maar hartkloppingen van.

31 kalm, astemblief.

Tip van de maand: Doe nei is ne keer

KREEFT Oh Erik, doe rustig. Erik, doe rustig, ik voel hier hele heftige vibes bij jou.

Heb je veel stress, Erik? Je moet echt even stoppen met schreeuwen, Erik, anders kan ik niet aan je werken. Oké, ik ga een kaart voor je trekken… Oh, ik voel het ook aan de kaart, je bent zo gefokt, Erik. Erik, doe rustig. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, daar moet je echt aan werken. De Brie met de Bril, weet je wat dat betekent? DAT JE HEEL SNEL RUSTIG MOET WORDEN, ERIK. Anders gaat het heel snel mis gaan. Erik, doe rustig, ik kan op deze manier niet aan je werken. Als je wil dat ik aan je ga werken, moet je heel snel rustig doen, Erik. Ik gooi je van de lijn hoor!

Tip van de maand: Oké, dat was Erik.

LEEUW De Leeuw heeft last van een acuut aandachtstekort de komende maand. Jouw drang om in de spotlights te staan, loopt de spuigaten uit de laatste tijd. Dit is niet alleen enorm annoying voor je omgeving, maar zal ook grote gevolgen hebben voor je spirituele zelf. De sterren kunnen namelijk geen sympathie opbrengen voor aandachtshoeren.

Tip van de maand: Just stop.

MAAGD Huismus is your middle name, maar deze maand heb je wel het gevoel dat je je luie zetel uit moet. Jouw geluk ligt op de straten van de Oude (of de fak). Just go out and drink those tequilla’s. Drink nooit een bessenbom, want dat smaakt naar roze Theramed tandpasta. Je zal er geen spijt van krijgen, maar misschien wel een kater.

Tip van de maand: When in doubt, add glitter.

32

WEEGSCHAAL De steeds zo stabiele Weegschaal zal deze maand de balans verliezen, door zich compleet over te geven aan zijn / haar wild side. You are the dancing queen en ook al ben je geen zeventien meer, je voelt je wel nog steeds young and sweet. Breng je innerlijke hoer naar boven en je leven zal er plots veel rooskleuriger uitzien. De sterren hebben gesproken.

Tip van de maand: Wij zijn niet verantwoordelijk voor ongewenste zwangerschappen en obscure ziektes.

SCHORPIOEN Je bent onbeschreven. Niemand kan jou gedachten lezen. Je bent ongedefinieerd. Je bent net aan het beginnen, pen in je hand, het einde ongepland. Starend naar de lege pagina voor je, open het vuile raam. Laat de zon de woorden, die je niet kon vinden, verlichten. Reikend naar iets in de verte, zo dichtbij dat je het bijna kan proeven. Laat je remmingen los!

Tip van de maand: FEEL THE RAIN ON YOUR SKIN!

BOOGSCHUTTER Breakup Season is officieel begonnen, voor de vrijgezelle Boogschutter de beste tijd van het jaar. Neem je boog en ga op jacht om al die gebroken hartjes aan je pijlen te rijgen. Je bent maar al te bereid om droevige jongens en meisjes je schouder en een hele hoop andere lichaamsdelen aan te bieden. En ja voor de Boogschutters in een relatie: good for you, I guess.

Tip van de maand: Please maak geen relaties kapot, dat vinden de sterren echt niet chill.

33

STEENBOK Gisteren is geschiedenis en morgen is een mysterie. Vandaag is een geschenk, dus pluk de dag! Als het leven je citroenen geeft, maak dan limonade. Je leeft maar één keer. Niet elke dag zal goed zijn, maar er zit wel iets goeds in elke dag. Richt op de maan, want zelfs als je die mist, land je tussen de sterren.

Tip van de maand: Live, laugh, love.

WATERMAN Je mag van geluk spreken, want deze maand heb je alle sleutels tot succes in je zak zitten. Midas-gewijs verandert alles wat je aanraakt in figuurlijk goud. Hoewel het lijkt alsof niets je nog kan stoppen, willen de sterren je wel waarschuwen voor de nakende downfall. Ja kijk, zo gaat dat nu eenmaal in Griekse mythes. De enige deur die je deze maand niet zal kunnen openen, is die van je kot, nadat je je sleutel op een niet nader genoemde avond in de fak verloren bent. Oeps.

Tip van de maand: Blijf niet te lang voor de spiegel staan.

VISSEN Disclaimer: de sterren behandelen elk sterrenbeeld hetzelfde en zullen nooit ofte nimmer een favorietje uitkiezen. Nu dit misverstand uit de wereld is, moet gezegd worden dat Vissen deze maand wel zeer dicht in de buurt van perfectie komt. Mensen zullen je aanbidden en terecht, want niemand is zo volmaakt als jij. Work that crown, my king / queen.

Tip van de maand: Don’t ever change, you beautiful specimen, en drink af en toe een beetje thee met wodka.

34

Marike (in het Rijksmuseum): “Waarom ziet dat schilderij er zo raar uit, daar is echt niks aan.” (over een schilderij met uitzicht op een landschap in Indië) Celien: “Zal wel gewoon zijn geweest om in huis te hangen.”

Marike: “Ja, als ge geen raam kon betalen.”

Wouter tegen Pepijn: “Spuit gij maar op iets anders.”

Daan tegen Pepijn: “Als die jongen nu wil spuiten, moet ge die dat gewoon laten doen he zeg.”

(op de pizza avond, over studeren) Laura aan Max: "Kunt gij dan goed blokken?"

Max: "Nee, ik ben niet goed in tetris.”

[in de fakbar Wannes met Marie en agi in gesprek] Marie: “Maar jij gaat altijd wel fatsoenlijk gekleed.”

Wannes: “Ik heb gewoon een saai hoofd, ik moet.” - 11/12/2019"

Laura: "ge lijkt op Jezus" Esmée: "ik ben Jezus omdat ik toevallig haar heb"

"Sinds die nudist heb ik echt een trauma en heb ik beseft dat sommige mannen echt anders zijn." – Celien

“I came here to eat frietjes & fuck bitches... And I’m all out of frietjes.” – Marike

35

Rim @ Esmée (fake agressief tegen elkaar) in Wenen: "hebt ge al eens slaag gehad in Wenen op een maandag?"

“Mijn ei ruikt naar piemel!?” – Celien

"Wow, mensen gaan voor het eerst in 12 jaar mijn buik zien. Nee, maar dat heeft al zo lang geen daglicht meer gezien. Daar is echt niks." – Britt

Ella (tijdens een praatje bij de kathedraal van Wenen): “Boven die deur hing dus vroeger een mammoetbot...”

Marike: “Huh... een mammoetboot?”

"Als je een paasei moet leggen, doe dat dan als we stoppen, want voor de rest is dat anders niet zo aangenaam." - buschauffeur Patrick, in een Limburgs accent, over de wc in de bus

*Ella gaat naar de wc op de hostelkamer* Britt: “Ja, sorry, het stinkt daar wel een beetje.”

Ella: “... Ik wou zeggen “nee ça va wel” maar eigenlijk...”

"Nesquick is echt voor pussies." – Rosalie

“Staat de van U-Bahn voor ‘Unter de Grund?” -Lise Vandewal

“Gij hebt wel een beknopt voorhoofd.” - Zoë, tegen Ella

“Het leven is als een toverheks.” – Zoë

36

“Kunstwetenschappen is eigenlijk gewoon een diploma in het plunderen van museumshops.” – Ella

"in België is een educatieve klop legal” – Lara over de pedagogische tik

"In mijn hart ben ik een influencer, in real life ben ik een grottrol." – Sofie

"ik heb dezelfde energie als rosalie haar zus, wij hebben allebei een speciale relatie met kaka." - celien

"Ik heb al alles eruit gecockt… gekakt in de cocktailbar" – Rosalie "Dat is de binnenkreeft van de... de binnenkant van de kreeft" – Rosalie

“Als jullie nu gaan puzzelen, ga ik beneden de wc vernietigen.” – Sofie na de all-you-can-eat in Wenen

Dorien wil een sigaret roken en Rim vraagt of hij die een keer mag aansteken.

Amandine wilt ook eens proberen en krijgt de aansteker niet aan waarop Dorien als tip geeft: “je moet dat met agressie doen, alsof je heel graag wil roken.”

Hilde Van Gelder: "Maar Van Gogh had er geen oren naar."

Charlotte: "Amai, dit was echt mijn jam in het zesde middelbaar."

Rim: "Ah, is dat al zo oud?"

"Zo ne piemel heb ik nog nooit gezien gelukkig" - Lise over de dildo op de historia perma

37

De wondere wereld van Machteld Mercelis' humoristische uitspraken: - *We passeren de 'Gerststrasse' in Wenen* Machteld: "haha, ik hou meer van TARWE!!!”

- *Tijdens een gesprek dat gaat over eten kauwen* Celien: "ik ben echt een kauwer" Machteld: "ik ben meer een WARMER" - *Charlotte klaagt over platte appel in tas* Machteld: "haha zo'n platte appel, APPELMOES!!!"

- Rosalie: "heeft iemand iets scherps?" Machteld: "ja, mijn humor!!"

*We zitten in een Vietnamees restaurant, hebben net onze wijn ontvangen, en zijn klaar voor een toast. De serveerster staat nog aan tafel. Rosalie neemt het woord om te proosten* "CHING CHANG CHO-OOOOW FUCK"

*over de muziek op Mystic Monday* Machteld: “Dit klinkt als kerstmuziek.”

Zoë: “Maar dat gaat wel, het is ook wel bijna kerstmis, toch? ... Ah oei nee het is maart.”

Charlotte: “Ik hou ook van mijn lief maar het is niet omdat ik op dieet ben in niet op de menu kaart mag kijken.”

Celien: "Noem eens een kunstwerk!”

Lara: "Euh... EUH... DU TEMPS PERDU!"

38

"Mijn plasstraal is zo sterk. als ik op de kermis was bij die blikskes die ge omver moet gooien, zou ik dat echt omver kunnen plassen." – Celien

"Ik ben gewoon dat vettig wijf." – Inès

“Niets in het leven is goed als dat droog is.” - Celien, over veggie nuggets

"Ik ben gewoon een hete kool." – Celien

"Dildo's die uit de hemel vallen zijn nu niet meteen mijn grootste angst." – Britt

"Ik wou vanavond wel graag in ballen duiken maar dat gaat niet meer lukken jammer genoeg." – Britt

"Wacht, was dat de week van de feest, zoals in deze week, of de feestweek?" – Zoë

*Tijdens een spelletje Trivial Pursuit in de Fak* Britt: "In welk museum kan je de Venus van Milo bezichtigen?" (Het Louvre) Marike: "Hé maar das niet eerlijk, ik ben nog nooit in Italië geweest!"

*Charlotte joint de Google Hangout-vergadering, hijgend en puffend* Britt: "Amai gij hebt precies een marathon gelopen."

Charlotte: "Gij wilt echt niet weten wat ik vandaag al allemaal heb doorstaan...

Ik ben naar de Colruyt geweest." (17/3/20)

39

40