Page 1





Editorial +44 7880 526 547

Advertising +44 7540 100 254



» Page 15






Jury honours prize winners Adana’s closing and awards ceremony will take place tonight at Cukurova University’s Congress Centre (8pm). The National and International juries will announce this year’s prize-winners. The National jury, led by Tomris Giritlioglu, comprises Ahmet Mumtaz Taylan, Cihan Unal, Tuba Buyukustun, Mehmet Acar, Mustafa Presheva and Nebil Ozgenturk. Other prizes include the audience award, and awards from the film directors and film critics associations.

Editorial +44 7880 526 547

Advertising +44 7540 100 254

Adana fetes Serif Goren BY MELANIE GOODFELLOW

Turkish cinema veteran Serif Goren was guest of honour at International Adana Film Festival this week to receive a lifetime achievement award. “I’m particularly pleased because it’s the first time the award has gone to a director,” said Goren. He noted that now Adana is the only festival in Turkey with a national cinema competition, it was becoming more important, but highlighted that this higher profile also came with increased

responsibilities to support and nurture Turkish cinema. “This award gives me responsibilities too,” he added. The veteran filmmaker, who has some 40 credits to his name, is best known as the longtime collaborator of late, local filmmaking hero Yilmaz Guney. Goren stepped in to direct Guney’s political masterpiece The Road (Yol) because the dissident filmmaker was in prison at the time. The film — capturing Turkey in the aftermath of the 1980 military coup through the tales of

five prisoners on temporary leave — was the first Turkish film to win the Palme d’Or at Cannes, in 1982. Goren said The Road had a special resonance for him because he too had just been released from jail before he headed to the set, although he had no idea the film would be so significant. “I thought it was going to be a small film that nobody would notice,” he recalled. “But as the shoot progressed and the performances of the actors came together, I became exhilarated and lifted up.”

Festival mourns passing of Yakup Yavru BY MELANIE GOODFELLOW

Veteran stars of Turkey’s popular cinema paid tribute to actor Yakup Yavru, following his sudden death on the fringes of International Adana Film Festival on Tuesday (September 25). The popular actor was among 25 industry figures associated with the golden age of Turkey’s Yesilcam cinema scene due to be awarded a special ‘labour’ prize on Tuesday evening honouring their work as part of Adana’s 25th edition celebrations. Born in 1952, Yavru qualified as a teacher before pursuing an acting career. His 50-plus credits include drama My Father And My Son, hit comedy Kutsal Damacana and Recep Ivedik. “Yavru was a character actor. He became famous with some advertisements and then moved into TV and cinema,” said actor and friend Yusuf Sezgin. “He was very humorous. It was always a pleasure to talk with him. He was good company and his friends loved spending time with him.” The 25th edition ceremony was postponed until Wednesday. A number of Yesilcam veterans in Adana for the event, including actors Nuri Alco and Coskun Gogen, attended Yavru’s funeral ceremony on Tuesday, where his award was placed by his coffin.

Veteran Turkish filmmaker Serif Goren (right) receives International Adana Film Festival’s lifetime achievement award from Adana Metropolitan Municipality mayor Huseyin Sozlu.

Yelda Reynaud swaps farming for film Turkish actress Yelda Reynaud is in Adana to preside over the student film competition alongside rising actress Neslihan Atagül and actor Enis Arıkan. The peripatetic artist, best known for her performance in 1998 drama The Wound (Yara), quit acting for a time but returned this year for a stint at Germany’s Schauspielhaus Bochum theatre. “I love [acting] but it makes you sick after a while only being in this business so I took myself away for

five years,” she explains. “I bought a piece of land around Mount Ida and tried to be more grounded. I’ve planted and learned how to farm.” Alongside this, she also ran workshops for former Turkish army conscripts suffering trauma, transposing this work into the 2015 feature-length drama Inan Avenue, which she wrote, directed and produced. Reynaud declares she is now ready to take on big roles again: “I feel enriched and

stronger. I’m back in the business.” She praises the quality of the 38 short films — spanning documentaries, drama and experimental works — in the student competition. “There has been a levelling up,” says the 46-year-old actress. “Maybe it’s the influence of the movies on the internet and access to knowledge, to films, which we didn’t have in our generation.” Melanie Goodfellow

Anons, Eleştiriler, s23

FEATURE National heroes Five directors in Adana’s National Competition discuss their solo feature debuts » Page 4

REVIEW The Announcement Mahmut Fazil Coskun’s film segues deftly from drama to dark comedy » Page 10

Onur Saylak talks acting, Madonna BY TIFFANY PRITCHARD

Rising actor and filmmaker Onur Saylak, who took part in the ‘Directing and editing’ panel here at Adana on Tuesday (September 25), called for more Turkish actors to be given parts in international productions. Speaking to Screen International following the panel, Saylak said Turkish actors struggle to find opportunities outside their own industry. “It’s hard for us to find [acting] parts in co-productions or Hollywood films,” said Saylak, whose roles include political drama Sonbahar and family series Asi. Following the success of his feature directorial debut Daha, which premiered in Karlovy Vary in 2017 before playing in Adana’s National and International Competitions (it won the Yilmaz Guney award in National Competition), Saylak shot TV series Sahsiyet for Turkish SVoD platform puhuTV. “These types of platforms are growing in Turkey,” said Saylak. “If they can produce content like Alfonso Cuaron’s ROMA, then I don’t think they’re a bad thing.” Saylak is currently working with production company Ay Yapim on his second feature: an adaptation of Turkish novel Madonna In A Fur Coat centring on a love story in 1920s Berlin, which was first published in 1943 but became a bestseller in Turkey decades later (Harvey Weinstein was circling an adaptation at one point, and it was a hotly contested directing gig in Turkey with Saylak finally hired). “I am lucky, I have found a place in the market with Ay Yapim,” he said.



HEROES Five directors are competing in Adana’s National Competition section with their first solo features. Melanie Goodfellow profiles this diverse group of filmmakers

Abdurrahman Oner Road To The Moon Premiere International Istanbul Film Festival, April 2018 Production company Buhar Film

Abdurrahman Oner has a special connection with Adana having won best experimental film for his early short work Vanished Into Blue at the festival in 2012. “I’ve attended Adana four times with my shorts and documentaries. I know the atmosphere of the festival and city very well,” he says, ahead of his return for this year’s edition. “Being here feels very good.” Road To The Moon is about a young boy who dreams about cycling to the moon to be reunited with his late beloved grandfather while his mother and aunt squabble over their inheritance. Before embarking on the feature, Oner made 10 shorts and documenta-

Road To The Moon

ries, which toured some 150 festivals, picking up 41 awards along the way. “I wrote Road To The Moon years ago,” says Oner, “but I preferred to wait for the best time for me. There were expectations but I didn’t feel ready,” . Oner and producer Arzu Senses Oner, who work under the banner of Istanbul-based Buhar Film, took four years to finance and bring the feature together.

Banu Sivaci The Pigeon Premiere Berlin International Film Festival, February 2018 Production company Anagraf Film


Omur Atay Brothers Premiere Karlovy Vary International Film Festival, July 2018 Production companies Atay Film, Off Film

Adana’s 25th edition is doubly important for director Omur Atay. As well as screening his first solo feature film, Brothers, in the National Competition, the festival will also show the 2005 portmanteau work Istanbul Tales, for which Atay shot one of the segments. Constructed around five modern-day, Istanbul-set retellings of classic fairytales, the latter title won best film at the 13th edition of Adana and is screening here as part of an anniversary showcase of past winners. “It was fun to be here [in 2005] with four other directors. But this year there is a significant difference — I’m on my own as a director,” says Atay.

Brothers is an altogether more sombre affair, exploring the aftershocks of an honour killing. Emerging actor Yigit Ege Yazar makes an impressive big-screen debut as 17-year-old Yusuf, the younger brother of a family stained by murder, who is torn between tradition and a desire to follow his moral compass. Atay says the project grew out of a desire to examine the dark currents that can run through families bound by tradition. The director — whose many TV credits include popular drama series Grand Bazaar (Kapalicarsi) and Guldunya, about life in a women’s shelter — took five years to make Brothers with the support of producer Funda Odemis at Off Film, and co-producers Stefan Gieren at Germany’s Fiction 2.0 and Chouchkov Brothers in Bulgaria. Brothers made its world premiere in Competition at Karlovy Vary International Film Festival in July and Atay was looking forward to its Turkish debut here. “We’re excited to watch the film along with the Turkish audience for the first time,” he says.

4 Screen International at Adana September 29, 2018

The screening of The Pigeon in the National Competition marks an official homecoming for Adana native Banu Sivaci, who left the city for Istanbul to pursue her filmmaking dreams a decade ago. Shot in the neighbourhood where she spent her early childhood, the film follows a retiring, misunderstood young man who only feels happy in the company of the pigeons living on the roof terrace of his parents’ home. “Adana is the city where I was born, and the city where I made The Pigeon,” says Sivaci. “I’ve been going to International Adana Film Festival since I was a child to watch movies. Now being a competitor is very special.” The film grew out of her childhood memories. “I used to know people who fed the pigeons on the roof.

The Pigeon

Many of them would spend whole days with the birds. This is still common in neighbourhoods where expectations and dreams in life are as low as the economic situation. “I have a particular memory of the son of our upstairs neighbours, who was always with the birds, alone and apart from the community,” she says. Sivaci originally studied fine art at Adana’s Cukurova University. She admits her early years in Istanbul were tough as she tried to break into film. “Somehow I

Burak Cevik The Pillar Of Salt Premiere Berlin International Film Festival, February 2018 Production company Fol Film

The other challenge was working with the film’s young cast. “It can be very, very difficult to work with children,” he admits. “They get bored very quickly. In the end, we had a very strong relationship with the kids. In the last few days, they didn’t want to act. I asked them why, and they said, ‘If you finish shooting, you will go. And we don’t want you to go. That’s why!’”

A recent graduate of Istanbul Bilgi University’s prestigious film and television pro gramme, 25-yearold Burak Cevik is the youngest and most experimental filmmaker in the National Competition. It is not the first time Cevik has been a guest at Adana. “When I was in high school, I made a short film and it was screened here,” he says. “It was a great experience coming to the festival and having a dialogue with other filmmakers. “Adana is one of Turkey’s most important festivals so being a part of the festival’s history makes me very happy,” he says of competing in the 25th edition. “I hope my other films will be part of the festival in the future.” Cevik’s debut feature The Pillar Of Salt is a rich, multi-layered work exploring cinema and photography theory through

The Pillar Of Salt

the fantastical journey of a pregnant young woman as she searches for her missing sister. “In a sense, it’s a film about cinema itself and the ontology of photography. The film is also a medium made-up of frames that fix the human in time,” explains Cevik. “At the same time, we also play with some elements that you cannot play with in mainstream cinema, such as acting, dialogue, screenplay and structure of the screenplay.” The film premiered in Berlin International Film Festival’s Forum line-up in

February. “The audience was involved and the questions were interesting. I think the film surprised them. I remember the silence just after the film [had finished]. It was fun from my perspective,” says Cevik. He is now finishing his second feature, Belonging, alongside producer Selman Nacar, which was recently presented at Sarajevo Film Festival’s CineLink workin-progress strand. He describes it as a topographic observation of a crime some 15 years after it took place.

Osman Nail Dogan The Pigeon Thieves Premiere Sarajevo Film Festival, August 2018 Production company Fanus-u Hayal Film

started working on sets. First, as an assistant and later as supporting director,” she recalls. At the same time, Sivaci continued to develop her script for The Pigeon, alongside Kemal Burak Alper, who plays the lead, producer and editor Mesut Ulutas, and director of photography Arda Yildiran. “We all started to brainstorm about the movie, and look where we are now,” says Sivaci, who produced the film alongside Ulutas under the banner of Anagraf Film.

Osman Nail Dogan says he fell into cinema by chance after securing an internship with a director in Istanbul straight out of university. “I wasn’t really into cinema but I needed a job. After I had worked for him for a while, he fired me for no reason but by then I was hooked,” says Dogan. The director returned to his hometown of Yozgat in Central Anatolia to shoot The Pigeon Thieves, a heartwarming tale about tough teenager Mahmut who goes to the rescue of impoverished eight-yearold Ismael, by stealing pigeons to raise money to help his mother build a home. “I had started working in the television industry by producing documentaries in order to earn a living but my ultimate dream was to produce my own movie because I had things to say, stories I wanted to tell,” he says. “The Pigeon Thieves was one of those stories. I wanted

The Pigeon Thieves

to reveal a simple life as my first story. During my whole childhood, I was surrounded by people depicted in the movie. It was a world I was familiar with.” For authenticity’s sake, Dogan decided to work with local, non-professional actors. He auditioned more than 400 children from around Yozgat for the roles of Mahmut and Ismael. “This was a choice, and a hard one because it’s difficult just to stand in front of the camera. But I was almost sure that I could overcome this difficulty with help

from Kutay Sandıkcı, who has experience in coaching child actors,” he says, referring to the actor and casting agent. The decision paid off. The Pigeon Thieves premiered to warm reviews in Competition at Sarajevo Film Festival over the summer, where Oscar-winning Iranian director Asghar Farhadi was jury president and gave Dogan feedback. The film’s screening in competition at Adana marks Dogan’s first trip to the festival. “I am excited to be here with these s great local productions,” he says. ■

September 29, 2018 Screen International at Adana 5



End of days Tayfun Pirselimoglu’s Sideway is closing this year’s International Adana Film Festival. The acclaimed Turkish director tells Geoffrey Macnab about the film’s dark allegory — and his passion for Harry Lime


ayfun Pirselimoglu, whose absurdist allegory, shot in black and latest film Sideway is closing white and set in a seaside town where International Adana Film all the locals seem to be expecting the Festival, has some unusual end of the world — or, at least, the passions. The Turkish filmmaker and arrival of the antichrist. There is an author is an ardent fan of Carol Reed’s atmosphere of despair and barely sup1949 classic The Third Man, and of its pressed violence. celebrated villain Harry Lime, played by Pirselimoglu shot the film in Trabzon, Orson Welles. Pirselimoglu has even on the Black Sea coast, which is where he written a book, The Newest Lives Of grew up. “The topography fits very much Harry Lime, in which he imagines the the story [in Sideway], with the dark sea character let loose in various internaand the forests,” says the director. tional cities. “This is my obsession,” he The events in the unnamed small enthuses. “I like very much the charactown capture in microcosm the ter and so I decided to write Harry “insanity” in the world as a whole. Like all allegories, Lime stories.” Sideway is enigmatic, The Harry Lime in his own fiction is not quite and open to a number as dark a figure as of different interpret h e Me p h i s ttations. ophelian characIs it about ter in Reed’s the craziness of film. The latter Donald Trump’s peddled adulAmerica, or the terated penicilupheaval in the lin to children in Middle East or postwar Vienna, Europe? Audiences whereas Pirse must make up their limoglu’s Lime has a own minds. But wherTayfun Pirselimoglu touch of James Bond ever you look, Pirselimoglu about him. The writer/director believes you can find evidence of sets these stories in cities he has visited the global madness the film exposes. while accompanying his films to interna“You have to know something about tional festivals, among them Tangiers eschatology. I do believe we are coming and Hong Kong. to the end of the whole of humanity,” the Sideway is a long way removed from director suggests cheerfully, adding that the world of Harry Lime. It is a dark and there may be a hint of “sarcasm” in his

6 Screen International at Adana September 29, 2018

‘You have to know something about eschatology. I do believe we are coming to the end of the whole of humanity’ Tayfun Pirselimoglu

despairing vision of the current situation. “I am very pessimistic anyway.” Script surprises Sideway features a mix of seasoned professional actors and amateurs from the director’s hometown. He did not give his cast members the script in advance, wanting them to “be amazed” by the events in the storyline and to feel as if they, like the characters they are playing, are “in limbo”. The film takes its tone from the wailing, lugubrious music played on the tulum, the local equivalent to the Scottish bagpipes, made out of a sheep’s bladder. “It gives a very weird noise,” says the filmmaker, who notes that every religion has its own story of the end of the world. Pirselimoglu is one of the most respected figures in Turkish cinema. His films, including the “conscience and death” trilogy — 2007’s Riza, 2009’s Haze (Pus) and 2010’s Hair (Sac) — have won a number of awards. He speaks of his respect for International Adana Film

Festival, which celebrates its 25th edition this year. “It is one of the oldest ones and it is trying to survive, which is not easy. In Turkey, it is one of the most important [festivals].” Several of his previous films have shown in Adana and his work has always been well received by the festival’s audiences. Last year, International Antalya Film Festival, which runs in close proximity to Adana, decided to cancel its local competition and concentrate on boosting its international profile, the net result was to make Adana seem even more relevant to the local industry. “This decision of Antalya was a bit disappointing,” the director reflects. Adana, though, has continued to welcome independent Turkish filmmakers and is taken more seriously by them as a result. Pirselimoglu has several new projects on the boil. He is planning a film adaptation of one of his novels, Kerr, and is also writing more fiction and hatching a video-art project that will be launched in Vienna. As for Sideway, the film received its world premiere in Warsaw, screened in Istanbul (where it won several prizes) and is continuing to travel. With its dark themes, it may not be an obvious crowdpleaser but it has been one of the best received Turkish films of the year on the s local and international festival circuits. ■ Sideway plays today (12pm, Avsar, screening hall 1)


ter of Jong-su has what you could call a repressed rage or a sense of helplessness that young people living in Korea today seem to feel universally.

Burning man

And Jun Jong-seo? The difficulty was that the film requires nudity. It’s not lascivious nudity, but it is especially burdensome for Korean actresses. So we had to look carefully for someone who was brave enough. But the nudity was only one thing. The character of Hae-mi herself holds a mystery and has emotions that are very difficult to act out. We were lucky to meet Jun Jong-seo.

Korean director Lee Chang-dong tells Jean Noh why he was pleasantly surprised at the reaction to his new film Burning, which screens in International Competition at Adana and is South Korea’s Oscar entry

What was the most difficult thing on the shoot? There was one main scene that takes place outside at sunset and after [in Paju, near the DMZ]. In reality, it had to be done within 10 minutes but of course, that’s not how filmmaking works. In the midst of the tension that needed to be maintained and the dusk that needed to be matched, North Korean propaganda broadcasts would be coming through on loudspeakers so it took us about a week.

Yoo Ah-in in Burning


creening here at Adana in International Competition, Lee Chang-dong’s mysterious thriller Burning made its world premiere at this year’s Cannes Film Festival where it broke Screen International’s Cannes Jury Grid record with 3.8 out of 4 stars. The film, which has sold to multiple territories including the UK (Thunderbird Releasing), China (Time-in-Portrait Entertainment) and France (Diaphana Distribution), has been selected as South Korea’s submission to the Academy Awards foreign-language film category. When Japanese broadcaster NHK asked Lee to choose a short story by Haruki Murakami to adapt into a film, the Korean filmmaker, whose credits include Cannes award-winners Poetry (2009) and Secret Sunshine (2007), saw in 1992’s Barn Burning something he could expand on with co-writer Oh Jung-mi. Burning stars Steven Yeun as a rich man with a secret hobby, Yoo Ah-in as an aspiring novelist and newcomer Jun Jong-seo as the woman who comes between them. The film was produced by Pinehouse Film, NHK and Now Film Co.

What do you think about the reaction to the film since its premiere in Cannes? Actually, the reaction in Cannes from critics and journalists was unexpected because I thought this would be a film that people would either love or hate. I didn’t think everyone would like it unanimously, so that was a surprise. But it was a film that I made after a lot of deep thought about the medium of cinema and how to communicate with audiences. I tried to find a new way to give audiences a new kind of cinematic experience, so it’s good that was accepted. What was your focus when you were adapting Murakami’s short story? The short story is ambiguous; the film is more specific and contains the reality of the era in Korea these days. But it’s still ambiguous since ‘mystery’ itself is also an important theme in the film. There are a lot of mysteries overlapping in it, which I think is what gives it cinematic tension. How did you decide on the casting? [My co-writer] Oh Jung-mi recommended Steven Yeun. He was in The Walking Dead and is Korean-American

‘I thought this would be a film that people would either love or hate. I didn’t think everyone would like it unanimously’ Lee Chang-dong

but there’s an interesting sort of veil around his character and the way he looks, which suits [the part of ] Ben. He isn’t adept at speaking Korean in everyday circumstances but when he’s acting, he captures the perfect nuances and is very good at emotional expression. He’s a very intelligent actor. How about Yoo Ah-in? Everyone knows he is the best [Korean] actor in his age group. He has great sensibilities and the charac(Right) Lee Chang-dong

What is your opinion of Korean films these days? Commercially and in appearance, they are full of energy. But I doubt whether there is a young sensibility or fighting spirit that wants to go after challenges, looking for new things and going down roads others don’t. When you keep getting films that become commercial successes, it’s hard to feel the need to keep taking on challenges. You’ve had two other films submitted as South Korea’s entry to the Oscars’ foreign-language film category: Oasis in 2002 and Secret Sunshine in 2007. What are your thoughts on being submitted this time? This is my third time. I don’t have great expectations because a Korean film has never been nominated yet. The competition is fierce. In the end, it’s the members of the Academy that choose and it comes down to whether a film suits their tastes and preferences. All the same, I’m going to work diligently to promote the film. I went to Toronto [to screen the film and be on the festival’s Platform jury] and that’s somewhat related to that. I don’t have great expectations, but plan s to do my best. ■

September 29, 2018 Screen International at Adana 7



audience Returning to Adana in Sibel, 2014 Golden Boll best actress winner Damla Sonmez talks about her love for the festival


Cem Davran in My Father’s Bones

Change of

direction Actor Cem Davran talks about his starring role in Golden Boll contender My Father’s Bones and his long-standing ties with Adana


em Davran has been a regular attendee at International Adana Film Festival throughout his career and has also presented the closing ceremony in recent years. “It’s an event I’m honoured to be connected with,” says the popular Turkish cinema and theatre actor. “I’ve seen what goes on behind the scenes having worked on the closing ceremony. It’s a meticulously prepared festival and makes a huge contribution to Turkish cinema.” Up until now, however, Adana’s coveted Golden Boll for best actor has eluded Davran, whose trademark comedic big-screen roles do not necessarily make him eligible for consideration for such festival accolades. But this could be set to change this year with his latest starring role in Ozkan Celik’s National Competition title My Father’s Bones, one of the three world premieres in the line-up. Davran plays Omer, the owner of a carwash business who is forced to confront childhood demons during a road trip to his family village with his awkward adolescent son Huseyin. He is headed there on a mission to dig up his father’s remains so they can be reburied with his recently deceased mother, but his plan to slip quietly into the village and excavate the grave soon comes undone. It is a wry tragi-comedy flecked with humour and a heart-warming ending.

“Omer was not the sort of character I had played before but, as I read the screenplay, I was drawn to the film’s delicate feel and uncompromising mood and most of all the way it touched the soul of the main character,” says the actor. “To put it simply, I wanted to meet Omer.”

‘Adana is a meticulously prepared festival and makes a huge contribution to Turkish cinema’ Cem Davran

Davran plays opposite big-screen debutant Omer Aydede in the role of Huseyin, a diffident, taciturn boy who irritates his father. “He is very intelligent, very talented,” says Davran of his young co-star. “I tried to help him and guide him as much as I could. We worked well together and it was very successful. He was the right choice for the film.” As Davran awaits the release of My Father’s Bones, the much-in-demand actor is already back on set working on Cem Yilmaz’s mysterious two-part feature project Karakomik Filmler, which s comes out next year. n Melanie Goodfellow

8 Screen International at Adana September 29, 2018

nternational Adana Film Festival is a special event for Turkish actress Damla Sonmez, who won the best actress Golden Boll in 2014 for her performance in Across The Sea as an expat lawyer who returns from the US to her hometown of Ayvalik on the Aegean coast, hoping to get closure with the lover she left behind. “I love the audience at Adana,” enthuses the actress. “Every year, the participation is incredible. The most important thing for a filmmaker is to make the film reach as many people as possible. Seeing the interest at Adana makes us very happy and gives us hope about the future of the festivals in Turkey.” Sonmez adds that the 2014 win was a welcome affirmation of her work. “Awards are always an honour,” she says. “It’s a voice telling you that you are understood, that your story has touched so many hearts and souls.” The actress is back for Adana’s 25th edition in the starring role of Cagla Zencirci and Guillaume Giovanetti’s National Competition title Sibel. Set in a remote village in Turkey’s Black Sea region, Sonmez plays the titular Sibel, a mute woman in her mid-twenties, who communicates using the ancestral whistled language of the area. Ostracised by the

other villagers, she spends her days tracking down a mythical wolf, until one day she stumbles on a fugitive who needs her help. “Sibel is an outcast,” says Sonmez. “She’s very different from the other girls living in the Black Sea. She has different dreams. We all know Sibel; we all have aspects of Sibel within us. For me, she represents every excluded person. We can all experi-

‘Awards are always an honour. It’s a voice telling you that you are understood’ Damla Sonmez

ence a sense of exclusion sometimes, maybe in our dreams, or in our thoughts or emotions. She is not hard to understand as a character.” Having premiered at Locarno, the film is now touring festivals and Adana marks its Turkish premiere. Sonmez’s next big screen appearance will be in US-Afghan filmmaker Sonia Nassery Cole’s film I Am You, about the struggles of Afghan refugees in Turkey. “Sibel’s festival journey also goes on. I’m excited to see the impact in different parts of the s world,” she says. n Melanie Goodfellow

Damla Sonmez in Sibel

REVIEWS Brothers Reviewed by Sarah Ward

The Announcement Reviewed by Lee Marshall Comedy of the absurd has rarely felt so strangely real as in this dark, droll riff on an attempted Turkish military coup that took place in May 1963. While the coup itself is historical fact, there is no indication the story is based on true events, and this element of uncertainty, together with the director’s intimate, stylised take on the period setting, leaves the audience free to draw comparisons with more recent events — for example, the controversial failed coup of July 2016 that strengthened the political hand of president Recep Tayyip Erdogan. It would be wrong, though, to present Mahmut Fazil Coskun’s third and most exportable film to date as a trenchant comment on Turkey’s current political scene. It is just as much a parable of this complicated nation’s resilience; the way life flows on regardless as military and civilian juntas come and go. And The Announcement works just fine on its own terms, as a poised political chamber drama that gradually opens up to comedy without ever quite divesting itself of a sense of brooding menace. It takes its time doing so: this is one for patient arthouse audiences with a fine-tuned sense of irony. There are more questions than answers at first as, after an odd medical-examination prologue that will only be explained much later, we see two glum, taciturn, besuited men taking a taxi ride across Istanbul at night. Soon enough, after meeting up with accomplices in a bakery and overcoming a small setback, the men, now three, are crammed into a bread delivery truck, dressed as army colonels. Their destination is Istanbul State Radio, where these conspirators plan to read out a prepared statement announcing a military coup. Except that the radio has gone off air for the night and the one technician able to operate the equipment is nowhere to be found. The risk in any exercise of this kind is launching into comedy too soon, or letting deadpan poise descend into mannerism. Coskun avoids both dangers, most of the time, reminding us as small talk is exchanged about frigidaires, martinis and the North Korean national anthem, that people can die in coups, even when they are as incompetently run as this one.

10 Screen International at Adana September 29, 2018

NATIONAL COMPETITION Turkey-Bul. 2018. 94mins Director Mahmut Fazil Coskun Production companies Filmotto Production, Chouchkov Brothers, BKM International sales Heretic Outreach, Producers Halil Kardas, Tarık Tufan Screenplay Ercan Kesal, Mahmut Fazil Coskun Production design Laszlo Rajk Editing Cicek Kahraman Cinematography Krum Rodriguez Music Okan Kaya Main cast Ali Seckiner Alıcı, Tarhan Karagoz, Murat Kılıc, Sencan Guleryuz, Serkan Ercan, Erdem Senocak, Sanem Oge, Mehmet Yılmaz Ak, Nazmi Kırık, Mufit Kayacan

Newcomer Yigit Ege Yazar is a stoic-faced revelation in Omur Atay’s Brothers, a tragedy that is steeped in recognisable narrative beats but remains powerful nonetheless. As guilt and blame fester amid the flashing red lights of the film’s main setting — a roadside motel — both its young lead and its first-time feature writer/ director turn a 17-year-old’s release from juvenile detention into a deeply felt dissection of familial disharmony. Jumping from Karlovy Vary’s competition to Adana should prove just the beginning of this assured effort’s festival tour, marking Yazar and Atay as talents to watch. Emoting with his eyes and posture, the former quietly but commandingly hits every requisite note as Yusuf, while the latter takes a similar show-rather-than-tell approach to charting his protagonist’s homecoming. The movie’s one misstep comes from its rendering of a central plot point as a mystery to unravel — a touch that overburdens an already complex feature. After a four-year stint inside, Yusuf is released into the care of his older brother Ramazan (Caner Sahin) — who visited him only once during his sentence. Ramazan endeavours to grease Yusuf ’s re-entry into the world with clubs, women and promises about the future but, installed in the family’s motel, Yusuf cannot shake the factors that led to his imprisonment. While Brothers plays needlessly coy with the details that blight Yusuf ’s homecoming, the minutiae is both easy to guess and borderline inconsequential. In every glimpse of Yazar’s pained eyes — and every reminder by cinematographer Emre Tanyildiz that the teen’s lodgings are not that far removed from his last address — the film depicts a young man striving to do the right thing but cast adrift by the institutions, individuals and ideals he has previously relied on. It is an absorbing walk through weighty territory, and Atay paints his protagonist’s predicament with the same grim naturalism deployed in the movie’s imagery. And though it might march towards an expected end, Brothers’ final moments still hit with devastating force.

NATIONAL COMPETITION Turkey-Ger-Bul. 2018. 103mins Director/screenplay Omur Atay Production company Atay Film Sales contact Atay Film, Producer Funda Odemis Editing Doruk Kaya, Amon Guilliard Cinematography Emre Tanyildiz Music Erdem Helvacıoglu Main cast Yigit Ege Yazar, Caner Sahin, Gozde Mutluer, Nihal Koldas, Erol Afsin

» The Announcement p10 » Brothers p10 » Yuva p11

» My Father’s Bones p11 » Insiders p12 » In Between p12

» Kaos p13 » Halef p13

My Father’s Bones Reviewed by Jonathan Romney

Yuva Reviewed by Sarah Ward The second feature from writer/director Emre Yeksan after fellow Adana title Körfez, Yuva is as willowy and unconstrained as the forest-dweller at its centre, even as both protagonist and film hew to a broadly familiar path. Focusing on one man’s fight to remain in the woods that he calls home, the Biennale College-funded project strips its narrative to the essentials, in what proves a sensory and emotive rather than strictly plot-driven effort. A strong candidate for further festival play thanks to its lush greenery-filled images, immersive sound design and increasingly dream-like nature, Yuva initiates audiences into the world of the scruffily content Veysel (Kutay Sandikci). From the moment he is first spied scurrying through the foliage to save his dog from a trap, Veysel is clearly at one with his surroundings — later trilling at the vocal birdlife, sunning himself on the rocks after a refreshing dip and bunking down in the undergrowth. It takes 22 minutes before Veysel utters any dialogue, and he never appears happier than during that time. Indeed, with supplies delivered by Mehmet (Okan Bozkus), a friend of his brother Hasan (Eray Cezayirlioglu), Veysel need not contemplate any other kind of life. Yet builders with their sights set on bulldozing the land are adamant that he is not welcome, and have ample firepower to back up their threats. As Yeksan’s wordless opening makes plain, the filmmaker wants viewers to experience the splendour of the feature’s setting and to then feel the pain brought by its antagonists. An early shot that overlays a caressing hand on top of the forest also stresses these intentions. That is the type of experimental flourish that keeps Yuva memorably unorthodox, although it is also indicative of the movie’s not-quite-satisfying supernatural bent. Yuva is better when it is soaking in the woodlands and Veysel’s place within them. Patient shots that barely move and the scantest traces of Mustafa Avci’s score allow an otherworldly sensation to emanate naturally, rather than by force. Similar sentiments apply when the distant sound of chainsaws become more tangibly menacing, as well as to the film’s few narrative twists.

NATIONAL COMPETITION Turkey. 2018. 119mins Director/screenplay Emre Yeksan Production company Istos Film Sales contact Istos Film, Producer Anna Maria Aslanoglu Production design Osman Ozcan Editing Selda Taskin Cinematography Jakub Giza Music Mustafa Avci Main cast Kutay Sandikci, Okan Bozkus, Eray Cezayirlioglu, Imren Sengel


A father and son come to terms with the past, and each other, in My Father’s Bones, a Turkish drama with — as the title suggests — a faintly macabre streak. Elegant execution and a strong lead performance by Cem Davran should ensure respectable festival presence for Ozkan Celik’s second feature, following 2014 horror title Muska. Working in a straight realist vein, Celik tells the story of Omer (Davran), a disillusioned middle-aged man who grew up in a village, but is now a city dweller scraping by running a small car wash. His relationship with wife Nurten (Goncagul Sunar) is strained, partly because of son Huseyin (Omer Aydede), a taciturn boy who is failing his exams. Before Omer’s mother (Tanju Tuncel) dies, she insists that she be buried next to her late husband — and that his remains be brought back to the city. So Omer drives Huseyin to the village that he left in his teens, a chiaroscuro episode that takes place at night by torchlight. The trip culminates in the exhumation of Omer’s father, a sequence that proves tragi-comic rather than grisly. The road trip itself is sustained by Huseyin’s emergence as a character. The boy turns out to be a lot smarter than he appears, not least about the facts of death — a grim running gag that Ismail Doruk’s script spins out amusingly. The solemn, restrained performance by young actor Aydede is among the film’s strongest assets. The revelation of Omer’s teenage crisis does not entirely come as a surprise and a reunion with a figure from his past is somewhat thrown away — although to its credit, the film declines to milk the scene for its more obvious emotional potential. Still, it all helps illuminate Omer as a man who has taken an unexpected path and has lived ever since in a state of anxious, cantankerous discontent. And Davran’s downbeat, careworn performance gives his character more grace than we might expect. Serdar Ozdemir’s widescreen photography catches the everyday drabness of Omer’s city life, with the imagery opening up as the film hits the road amid some imposingly stark landscapes.

Turkey. 2018. 103mins Director Ozkan Celik Production companies Papyon Film, Turhal Belediyesi, Celik Film Sales contact Mustafa Ensari Dal, mustafaensari@gmail. com Producer Mustafa Ensari Dal Screenplay Ismail Doruk Editing Nilay Atilgan, Ozkan Celik Cinematography Serdar Ozdemir Main cast Cem Davran, Omer Aydede, Goncagul Sunar, Tanju Tuncel

September 29, 2018 Screen International at Adana 11


In Between Reviewed by Lee Marshall

Insiders Reviewed by Sarah Ward Desire is weaponised in Adana premiere Insiders, an adaptation of Melih Cevdet Anday’s conversation-heavy 1965 play that ruminates on human nature under fraught circumstances. While lead Caner Cindoruk puts in a gripping performance as a detained man simultaneously fighting for his freedom and against his urges, writer/director Huseyin Karabey (2014’s Come To My Voice) struggles to mould an increasingly problematic premise into a wholly convincing drama — and similarly struggles with transcending the material’s stage origins. When a police commissioner (Settar Tanriogen) promises an imprisoned teacher (Cindoruk) time alone with his wife, he explains his reasoning as such: “Business and humaneness are two different things.” With the six-month legal time limit for holding the inmate without trial days away from ending, however, the cop’s motives are hardly noble. Certain that a conjugal tryst will finally entice his charge to confess to writing an inflammatory political note, the determined officer surreptitiously makes the necessary arrangements. The first half of Karabey’s feature follows a cat-andmouse chat between the two men, with Tanriogen’s police chief trying to intimidate the detainee into acquiescing, and Cindoruk’s captive caught between maintaining his innocence and indulging his impulses. Tension bubbles between the actors as they tussle for power; indeed, the initial back-and-forth is sufficiently engaging that it almost comes as a disappointment when the film moves on. Surprises abound when, in the second half, the captive comes face-to-face with his visitor, although it is to Cindoruk and actress Gizem Erman Soysaldi’s credit that they imbue the situation and its sexual politics with even a sliver of believability. As the prisoner contemplates using force to satisfy his needs, parallels are drawn with the first half of the film. But while the narrative highlights the human and social impetus to achieve results at any cost, it is not enough to take away the film’s clumsy air. Visually, Insiders lives up to its name: boxed into one room for almost the entirety of its duration and emanating the corresponding sense of stifling confinement. As the camera peers at the characters in mid-shots and close-ups, cinematographer Ulas Zeybek also gives the film glimpses of the texture that is somewhat missing elsewhere.

12 Screen International at Adana September 29, 2018

NATIONAL COMPETITION Turkey. 2018. 115mins Director/screenplay/ producer Huseyin Karabey Production company Asi Film Sales contact Asi Film, huseyinkarabey@yahoo. com Production design Meral Efe Yurtseven, Yunus Emre Yurtseven Editing Murat Sercan Subasi Cinematography Ulas Zeybek Music Kıvanc Sarıkus Main cast Caner Cindoruk, Settar Tanriogen, Gizem Erman Soysaldi

An intriguingly droll premise descends into an overly didactic tale about cultural and linguistic minorities in Kurdish director Ali Kemal Cinar’s latest mediumlength feature, In Between. Cinar displays a deft control of tone, walking the thin edge between comedy of the absurd and a rather melancholy realism, but that is not enough to save what feels (to quote the title) like an ‘in between’ project for the prolific director. Opening as a surreal parable of a car mechanic’s problems with language, women and multi-tasking, the film becomes preachy in a second half that spends too much time on explanations — as if Cinar did not quite trust his audience to ‘get’ the allegory. The director specialises in odd, zero-budget parables of Turkish-Kurdish life in which he takes the lead role, including his last film, Genco, which was the surprise winner of the best film award at the 2017 Ankara International Film Festival. That was about a depressed superhero whose limited powers included such achievable miracles as repairing flat tyres. A previous feature, Hidden (Vesarti), explored the male bias of Turkish/Kurdish society via the highconcept story of a shopkeeper who is told he will turn into a woman on his 30th birthday. Here, for once, it is not the director but his brother Osman Cinar who stars as Osman, the owner of a car repair workshop. He lives at home with his parents (played by the brothers’ real-life parents), who are keen for Osman to get married to a nice girl. But it gradually emerges the glum bachelor has two related problems that get in the way of dating. One is the fact that he cannot concentrate on two things at once: if, for example, a passenger asks him a question in a car, he has to pull over to reply. The other is linguistic: he can only understand people when they talk to him in Kurdish, but only reply in Turkish. A chance meeting will lead Osman to discover that he is not alone in suppressing his mother tongue — but it will also lead to the film’s quirky, humanistic story of an introverted misfit being hijacked by speeches about selfdetermination, and the way a people’s sense of identity and pride is intimately bound up with its language. That is a shame, as Cinar — who writes, shoots and edits all his films — has a distinctive voice, one that deserves a more self-disciplined script.

NATIONAL COMPETITION Turkey. 2018. 65mins Director/screenplay/ producer/editing/ cinematography Ali Kemal Cinar Production company Layen Film Sales contact Layen Film, Production design Mehtap Yıldırım Main cast Osman Cinar, Fatos Yıldız, Ihsan Sakar, Gulbin Bozan, Rabia Cınar


Reviewed by Mark Adams

Kaos Reviewed by Allan Hunter There are echoes of One Thousand And One Nights and The Canterbury Tales in Kaos as writer/director Semir Aslanyurek explores the stories of three men whose lives are marked by death, betrayal and dishonour. The attractive locations in Jordan and the simple sincerity of the storytelling are the main virtues of an uneven, modestly engaging film that could secure some festival interest. As a storm rumbles, three men take shelter in a mountain cave. A subsequent earthquake causes a landslide, leaving the men trapped and obliged to reflect on their crimes and misdemeanours. That is the basic set-up for a trio of tales that have recurring themes but are not directly connected. The young Suleiman (Erdal Sari) has taken the law into his own hands to avenge the death of his grandfather at the hands of the villainous Hasan Agha (Ali Erdogan). Sheikh Abdullah (Orhan Aydin) has abandoned his blind followers to their fate as he takes shelter from marauding bandits. Both stories have their moments. Aslanyurek builds tension as Agha waits to see if his barber has the courage to slit his throat, and there is almost a Pythonesque humour watching the bickering blind men left to their own devices in the forest. But the stories tend to fizzle out without achieving any compelling dramatic arc or conclusion. The third tale is the strongest as we meet Fadime (Canan Erguder), a devoted wife who has waited 26 years for her husband to return from war. Some consider her loyalty a sign of madness. One night, she gives sanctuary to lonely traveller Saffet (Bulent Emin Yarar). The tender, understated playing of the two actors creates an emotional connection to the intimacy that blossoms between them. Saffet is a rare sympathetic figure in Fadime’s life, plying her with alcohol and inviting her to share confidences. The twist in this tale means that Saffet is now the third man trapped in the cave. Aslanyurek makes effective use of his locations in Jordan, with cinematographer Yusuf Aslanyurek highlighting the bright light of the desert and the lush green of the shaded forest. The performances are variable: Erdogan is overly theatrical in his villainy, but Erguder brings out the vulnerability and longing of Fadime, and makes her the most interesting character in the film.

NATIONAL COMPETITION Turkey-Jor. 2018. 111mins Director/screenplay Semir Aslanyurek Production company Adonis Film Sales contact Adonis Film, Producers Yusuf Aslanyurek, Tamer Cicek Production design Yusuf Inan Gunes Editing Ramazan Yuksel Cinematography Yusuf Aslanyurek Music Cevahir Cokbilir Main cast Bulent Emin Yarar, Orhan Aydin, Erdal Sari, Canan Erguder, Ali Erdogan

Moody and cryptically enigmatic, Murat Duzgunoglu’s intriguing Halef hints at reincarnation and mysticism but ultimately finds it hard to balance the more straightforward aspects of its dramatic conflict between two men and the subtext of complex family histories and a brother reincarnated. The film screened at this year’s Istanbul and Moscow film festivals and further festival outings could be likely, though video-on-demand would appear the best route in terms of sales. Essentially the story of two damaged and troubled men, Halef skirts around a spiritual story — and is at its best when juxtaposing practical medical science with ancient mystical beliefs — but its matter-of-fact format and naturalistic backdrop do little to elevate it beyond a gently paced, though intriguing, drama. Mahir (Muhammet Uzuner, who starred in Once Upon A Time In Anatolia for director Nuri Bilge Ceylan) has had a series of strokes and urgently needs an operation. When he returns home to help his mother Sakine (Guler Okten) with the orange harvest, he is bemused — and more than a little annoyed — to also find hanging around his home Halef (Baran Sukru Babacan), who believes he is the reincarnation of Mahir’s long-dead older brother. Mahir’s anger at being told he has only a few months to live is set alongside Halef ’s strangeness (he walks with a limp and works as a cleaner at the local hospital). Slowly and gradually, the two men draw closer after a fashion, especially when Halef comes to the rescue when there is a fire among the oranges, but despite Mahir coming to understand the truth behind Halef ’s family background he still finds it hard to obtain any kind of real peace or understanding. Both men are driven by sadness and angst — which means a film of few laughs — and while the final section does contain a striking moment of real power, the film relies on its glacial sense of gloom and low-key performances to gloss over a coherent sense of drama. That being said, the performances hit the right notes, with the two leads especially good as differently troubled men whose moody silences carry a good deal of sombre weight and whose fragile relationship gives the film a much-needed sense of intensity.

Turkey. 2018. 104mins Director/producer Murat Duzgunoglu Production company Fikirtepe Film Sales contact Fikirtepe Film, Screenplay/editing Murat Duzgunogly, Melik Saracoglu Cinematography Safak Ildiz Main cast Muhammet Uzuner, Baran Sukru Babacan, Guler Okten, Muhammed Cangoren, Kubra Kip, Bulent Duzgunoglu

September 29, 2018 Screen International at Adana 13

SCREENINGS Edited by Paul Lindsell

» Screening times and venues are correct at the time of going to press but subject to alteration.


(Canada) Canadian Broadcasting Corporation. 83mins. Dir: Alireza Khatami. When the elderly caretaker of a morgue discovers the body of a young woman killed during a protest, he embarks on a magical odyssey to give her a proper burial. Fresh From International Festivals Cinemaximum 3


(Turkey) Bad Crowd. 119mins. Dir: Tayfun Pirselimoglu. Strange signs indicate the arrival of doomsday. The people of a small town find themselves on the edge of insanity, thinking the antichrist is already among them. Closing Film Avsar 1




(Turkey) 127mins. Dir: Emre Yeksan. Veysel’s wild, solitary life in the woods is disrupted when the land he inhabits is sold to investors. One day, his younger brother Hasan comes from the city to convince Veysel to leave. Fresh From International Festivals Ariplex 1



(Tunisia) Polimovie International Pictures. 91mins. Dir: Elyes Baccar. After more than two decades working for Tunisia national public

A Parisian publisher and his wife must adapt to the new-media landscape. International Competition Cinemaximum 4


(Argentina) Visit Films. 90mins. Dir: Maria Alche. Deep in the summer heat of Buenos Aires, Marcela is faced with the task of purging the apartment of her deceased sister, all the while being drawn into an illicit affair with a younger man.


Fresh From International Festivals Ariplex 2

International Competition Avsar 3

(Greece, Poland) New Europe Film Sales. 97mins. Dir: Babis Makridis. When his wife wakes from a coma, a lawyer concocts elaborate ways to regain what he misses most: the pity of others.


(France) Playtime. 108mins. Dir: Olivier Assayas. The latest from Assayas probes the promises and pitfalls of art in the age of digital communication.

See box, above

12:30 BABIC

(Turkish Republics) 100mins. Turkish Republics Selection Ariplex 3

radio, Youssef is close to retirement. However a series of unfortunate events sees him run away from his family and into a city he no longer recognises. Beyond Mediterranean Cinemaximum 2


(Russia) Antipode. 113mins. Dir: Aleksey Fedorchenko. In the 1930s, a group of cosmopolitan men travel to a town in northern USSR to take part in the Great Samoyedic War. Visionary Director Award: Aleksey Fedorchenko Ariplex 2

14:30 DOGMAN

(Italy) Rai Com. 102mins. Dir: Matteo Garrone. Mild-mannered Marcello spends his days grooming dogs, hanging out with his daughter and trying to avoid Simoncino, a former boxer and resident bully with whom Marcello coexists uneasily — until a double-crossing

prompts an ugly act of vengeance. Fresh From International Festivals Avsar 1


Turkish Republics Selection Ariplex 3

(China) mk2 Films. 137mins. Dir: Jia Zhangke. A gangster’s ex-girlfriend struggles to adapt to life and find her way in the new capitalist China after five years in prison.


International Competition Cinemaximum 3


(Turkish Republics)

(Turkey) 82mins. Dir: Osman Nail Dogan. Sixteen-year-old Mahmut’s life consists of feeding pigeons and making money from stealing those of others. His dream is to have the best birds. One day, one of his escapes. National Competition Ariplex 1


(Turkey) 90mins. Dir: Faruk Hacihafizoglu. It is 1981. Turkey is at the dawn of one of its most atrocious coup d’etats and its hardest winter. In Kars, a remote city located on Turkey’s eastern border, the people’s need for warmth is acute. Three children, Serhat, Gurbuz and Ibo, are about to start a journey in pursuit of coal. Unhindered Films Cinemaximum 2


(US) The Exchange. 127mins. Dir: Ethan Hawke. A film inspired by the life of Blaze Foley, the unsung songwriting legend of the Texas outlaw music movement who inspired the likes of Merle Haggard and Willie Nelson. Blaze weaves together three periods of time — reimagined versions of the musician’s past, present and future. These explore his love affair with Sybil Rosen; his last night on earth; and the impact of his songs and death on his fans, friends and foes. International Competition Cinemaximum 4

140mins. Dir: Radu Jude. A young theatre director tries to stage an accurate re-enactment of the Odessa Massacre — in which Romanian soldiers slaughtered tens of thousands of Ukrainian Jews — despite the municipal government’s attempts to censor her. International Competition Avsar 3

16:00 NUMBER 7

(Turkish Republics) Turkish Republics Selection Ariplex 3


(Singapore) Visit Films. 95mins. Dir: Siew Hua Yeo. A construction worker from China goes missing at a Singapore land reclamation site, and a sleepless police investigator must put himself in the mind of the migrant to uncover the truth. Fresh From International Festivals Ariplex 2



(Romania) Beta Cinema.

(US) The Exchange.


September 29, 2018 Screen International at Adana 15


World of locations MAY - OCTOBER 2018

World of locations

Showcasing the world’s f ilm, TV & commercial locations

Brought to you by



Screen International, Broadcast, shots and KFTV Find your latest location inspiration

World of locations


FESTIVAL 94mins. Dir: Jeremiah Zagar. Manny, Joel and Jonah tear their way through childhood. Their mother and father have a volatile relationship that makes and unmakes the family many times over, often leaving the boys to fend for themselves. As their parents argue, Manny and Joel harden and grow into versions of their father. Fresh From International Festivals Cinemaximum 2


(Belgium) Minds Meet. 75mins. Dir: Bert Scholiers. Charlie is witty, inaccessible and — in her own words — fundamentally dialectic. Hannah is chatty, neurotic, always hungry and always in love. Things take an unexpected turn when one of the girls conjures up magical candy that makes body parts talk, pineapples fly and opens up another galaxy. Distant Corners Avsar 1


(Italy) The Match Factory. 125mins. Dir: Alice Rohrwacher. Lazzaro is a young peasant so nice that he is often mistaken for being simpleminded, while Tancredi is a young nobleman cursed by his imagination. Life in their isolated village, Inviolata, is dominated by the terrible Marchesa Alfonsina de Luna. A loyal bond is sealed when Tancredi asks Lazzaro to help him orchestrate his own kidnapping. Fresh From International Festivals Cinemaximum 4


(Turkey) 65mins. Dir: Ali Kemal Cinar. Osman has difficulties communicating because he can understand his mother tongue, Kurdish, but cannot speak it; and can speak Turkish, but cannot understand it. National Competition Ariplex 1


(South Korea) Finecut. 148mins. Dir: Lee Changdong. Jong-soo runs into Hae-mi,


(US) FilmNation Entertainment. 114mins. Dir: Gus Van Sant. A portrait of cartoonist John Callahan, who is confined to a wheelchair

after an accident and discovers drawing as a form of therapy. A funny and touching study of one of life’s survivors. From The Eyes of the Masters Cinemaximum 2

a girl who once lived in his neighbourhood, and she asks him to watch her cat while she is out of town. When Hae-mi returns, she introduces Jong-soo to Ben, who may prove to be a rival.

the brutal debris of war becomes increasingly nightmarish.

Fresh From International Festivals Cinemaximum 3

(Sweden) 188mins. Dir: Ingmar Bergman. As children in the loving Ekdahl family, Fanny and Alexander enjoy a happy life with their parents, who run a theatre company. After their father dies unexpectedly, the siblings end up in a joyless home when their mother marries a stern bishop.


(Soviet Union) Seagull Films. 142mins. Dir: Elem Klimov. The invasion of a village in Byelorussia by German forces sends young Florya into the forest to join the Resistance fighters. There he meets a girl who accompanies him back to the village where Florya finds his family and fellow peasants have been massacred. His continued survival amid

Restorated Films Avsar 3


19:30 DON’T WORRY, HE WON’T GET FAR ON FOOT See box, left


(Greece) mk2 Films. 94mins. Dir: Yorgos Lanthimos. A controlling father locks his three adult offspring in a state of perpetual childhood by keeping them prisoner within the sprawling family compound. Increasingly curious about the outside world, the older daughter hatches a plan to escape. Greek New Wave Cinemaximum 4


(Turkish Republics)

(Greece) The Match Factory. 97mins. Dir: Athina Rachel Tsangari. A dying architect and his emotionally stunted daughter inhabit the remains of a once-booming industrial community in the middle of nowhere, now populated by the precious few who didn’t have the heart to leave it behind.

Turkish Republics Selection Ariplex 3

Greek New Wave Avsar 1

Restorated Films Ariplex 2



(Turkey) 71mins. Dir: Burak Cevik. A woman is looking for her sister, who is nowhere to be found. A pet shop, a botanical garden, a workshop for television repairs, a photography lab and a restaurant form the surreal stations of her mysterious search. National Competition Ariplex 1


(Portugal) Charades. 92mins. Dir: Gabriel Abrantes, Daniel Schmidt. Soccer star Diamantino ends his career in disgrace. Searching for a new purpose, the icon sets off on a delirious odyssey. Fresh From International Festivals Cinemaximum 3


(US-Belgium) XYZ Films. 121mins. Dir: Panos Cosmatos. Red Miller has fallen for the beguiling Mandy Bloom. But when his life comes crashing down at the hands of ravagers, he lives to exact vengeance. Distant Corners Avsar 3

September 29, 2018 Screen International at Adana 17


Ulusal Kahramanlar Adana Ulusal Yarışma’da yer alan uzun metrajlardan beşinin yönetmeni bu yıl yarışmaya ilk solo filmleriyle katılıyor. Melanie Goodfellow bu yeni isimlerin profillerini mercek altına aldı

Abdurrahman Öner Aydede Dünya Prömiyeri Uluslararası İstanbul Film Festivali, Nisan 2018 Yapım Şirketi Buhar Film

Ö n e r ’ i n Adana’yla özel bir bağı var, zira 2012’de ilk işlerinden biri olan Buhar’la en iyi deneysel film ödülünü almıştı. Öner, “Adana’ya kısa filmlerim ve belgesellerimle tam dört kez katıldım. Festivalin atmosferini ve şehri çok iyi biliyorum. Burada olmak bana çok iyi geliyor,” diyor 25. yıl için festivale yeniden dönüşünde. Aydede, çok sevdiği dedesinin ölümünün ardından bisikletle Ay’a giderek onunla buluşma hayalleri kuran bir oğlan çocuğunun annesi ve teyzesinin miras kavgalarının ortasında gelişen hikayesini anlatıyor. Öner, ilk uzun metrajına girişmeden önce 10 kısa film ve belgesel yapmış,

Mohamed Rashed Buali


bunlarla tam 150 festival dolaşıp 41 ödül kazanmış. “Aydede’yi yıllar önce yazdım ama benim için en iyi zamanın gelmesini bekledim. Benden beklentisi olanlar vardı ama kendimi hazır hissetmiyordum” diyor Öner. Buhar Film bünyesinde çalışan yapımcı Arzu Şenses Öner’in filmin finansmanını çözmesi ve yapım için gerekenleri bir araya getirmesi dört yılı bulmuş.

Banu Sıvacı Güvercin Dünya Prömiyeri Berlin Uluslararası Film Festivali, Generation 14plus, Şubat 2018 Yapım Şirketi Anagraf Film


Ömür Atay Kardeşler Dünya Prömiyeri Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali, Temmuz 2018 Yapım Şirketi Atay Film, Off Film

Adana’nın 25. yılı Ömür Atay için iki kat daha önemli. İlk solo uzun metrajı Kardeşler’i, Ulusal Yarışma’da göstermesinin yanı sıra festivalde Atay’ın da bir bölümünü çektiği 2005 yapımı antolojik film Anlat İstanbul da gösterilecek. Beş klasik masalın günümüz İstanbul’unda geçen modern zamanlar uyarlamalarından oluşan bu film, 13. Adana Film Festivali’nde En İyi Film ödülünü kazanmıştı. 25. festivalde önceki yılların kazananlarının yer aldığı bölümde gösteriliyor. Atay, “Diğer yönetmenlerle birlikte 2005’te burada olmak çok eğlenceliydi. Ama bu yıl benim için önemli bir değişiklik var, şimdi yönetmen olarak tek

başınayım” diyor. Kardeşler, bir namus cinayetinin artçı şoklarında gezintiye çıkan daha kasvetli bir film. Yiğit Ege Yazar, cinayet bağıyla birbirine bağlanan bir ailenin küçük çocuğu olan ve kendi ahlaki pusulasıyla ailesinin geleneksel değerleri arasında sıkışan 17 yaşındaki Yusuf rolünde beyaz perdeye etkileyici bir başlangıç yapmayı beceriyor. Atay, filmin gelenek etrafında kenetlenen ailelerin karanlık dehlizlerinde gezinme arzusundan doğduğunu söylüyor. Kapalıçarşı ve Güldünya gibi popüler dizilerin de aralarında yer aldığı TV dramalarının yönetmeni olarak tanınan Atay’ın Kardeşler’i çekmesi; Off Film’den yapımcı Funda Ödemiş, ortak yapımcılar; Alman şirketi Fiction 2.0’dan Stefan Gieren ve Bulgaristan’dan Chouchkov Kardeşler’in katkılarıyla beş yıl sürmüş. Dünya prömiyerini Temmuz’da Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali’nin yarışmalı bölümünde yapan Kardeşler, şimdi Türkiye prömiyerini bekliyor hevesle. Atay “Filmimizi Türk seyircilerle birlikte ilk kez izleyeceğimiz için heyecanlıyız,” diyor.

18 Screen International at Adana September 29, 2018

Güvercin’in Ulusal Yarışma’da gösterilmesi, 10 yıl önce film yapma hayallerinin peşinden İstanbul’a giden Adanalı Banu Sıvacı için bir çeşit eve dönüş anlamına da geliyor. Sıvacı’nın çocukluğunu geçirdiği mahallelerde çekilen bu film, kendisini sadece ailesinin terasındaki güvercinlerin arasında mutlu hisseden, toplum tarafından yanlış anlaşılmış münzevi bir gencin hikayesini anlatıyor. “Adana doğduğum kent, Adana, Güvercin’i çektiğim kent. Adana Uluslararası Film Festivali’ne çocukluğumdan beri gider ve filmler izlerim. Şimdi bir yarışmacı olarak festivalin bir parçası olmak benim için çok özel” diyor Sıvacı. Film, Sıvacı’nın çocukluk anılarından doğmuş; “Çatılarında güvercin besleyen insanları hep bilir-

Mohamed Rashed Buali


dim. Çoğu bütün günlerini güvercinler arasında geçirirdi. Beklenti ve hayallerin, insanların maddi durumları gibi yoksul olduğu mahallelerde bu hala çok yaygın” diyor. “Üst kat komşumuzun toplumdan uzak yaşayan ve her zaman kuşların arasında olan oğulları özellikle hafızama kazınmış” diyor Sıvacı. Adana Çukurova Üniversitesi’nde Güzel Sanatlar okuyan Sıvacı, sinema dünyasına girmek için gittiği İstanbul’da ilk yıllarda çok zorlandığını anlatıyor ve “Bir şekilde setlerde çalışmaya başladım.

Burak Çevik Tuzdan Kaide Dünya Prömiyeri Berlin Uluslararası Film Festivali, Forum, Şubat 2018 Yapım Şirketi Fol Film

Bir başka zorluk ise filmin genç oyunculardan kurulu kadrosu olmuş. Öner, “Çocuklarla çalışmak bazen çok ama çok zor olabiliyor” diyerek bu güçlüğü itiraf ediyor. Ama ekliyor; “Çok çabuk sıkılıyorlardı. Ama sonunda onlarla aramızda çok güçlü bir bağ kuruldu, son birkaç günde oynamak istemediler, niye diye sorduğumuzda ‘Eğer çekimleri bitirirsen gidersin. Gitmeni istemiyoruz, işte bu yüzden’ dediler.”

İstanbul Bilgi Üniversitesi’nin prestijli Sinema-TV bölümünden henüz mezun olan 25 yaşındaki Burak Çevik Ulusal Yarışma’daki en genç ve deneysel yönetmen şüphesiz. Çevik, Adana’ya ilk kez konuk olmuyor. “Lisedeyken bir kısa film yaptım ve burada gösterildi. Festivale gelip başka sinemacılarla diyaloğa girmek müthiş bir deneyimdi. Adana Türkiye’nin en önemli festivallerinden biri, dolayısıyla bu festivalin tarihinde bir yer sahibi olmak beni çok mutlu ediyor” diye anlatıyor 25. yılda yarışmada yer almasının önemini. “Umarım gelecekte çekeceğim filmler de bu festivalde yer bulur ve tarihe kazınır” diye ekliyor. Çevik’in ilk uzun metrajı Tuzdan Kaide, kayıp kız kardeşini arayan hamile bir genç kadının fantastik yolculuğunu takip ederken, sinema ve fotoğraf kuramının sınırlarında gezintiye çıkan çok katmanlı

Tuzdan Kaide

zengin bir film. “Bir yönüyle bu film fotoğrafın ontolojisi ve sinemanın kendisi hakkında. Bir medya olarak film, karelerden oluşur ve tıpkı hikayedeki kahramanların başına geldiği gibi insanı zamanda asılı tutar. Bu filmde bir yandan da oyunculuk, diyalog, senaryo yapısı gibi ana akımda tabuya dönüşmüş sinemasal ögelerle oynadık” diye açıklıyor Çevik. Film, prömiyerini Şubat ayında Berlin Uluslararası Film Festivali’nin Forum bölümünde yaptı. “İzleyiciler ilgiliydi ve sorular çok ilginçti. Bence film onları

şaşırttı. Film biter bitmez salondaki sessizliği çok iyi anımsıyorum. Benim perspektifimden bu çok eğlenceli bir andı” diyor Çevik. Genç sinemacı Burak Çevik, şu sıralar yapımcısı Selman Nacar’la birlikte ikinci uzun metrajını bitirmenin arifesinde… Bu film, Saraybosna Film Festivali’nin ‘yapımı devam edenler’ bölümü CineLink’te görücüye çıkmış. Çevik yeni filmini ‘15 yıl önce işlenen bir suçun topografik gözlemi’ diye tarif ederek merak uyandırıyor.

Osman Nail Doğan Güvercin Hırsızları Dünya Prömiyeri Saraybosna Film Festivali, Ağustos 2018 Yapım Şirketi Fanus-u Hayal Film

Önce asistan sonra da yardımcı yönetmen olarak” diye ekliyor. Sıvacı, bir yandan da boş durmayarak Güvercin’in başrolünü canlandıracak Kemal Burak Alper, yapımcı ve kurgucu Mesut Ulutaş ile görüntü yönetmeni Arda Yıldıran’la birlikte kendi senaryosunu geliştirmeyi sürdürmüş. Filmin yapımcılığını, Anagraf Film bünyesinde Ulutaş’la Sıvacı birlikte üstlenmiş; “Bu proje hakkında beraber beyin fırtınası yaparak başladık ve bakın şimdi neredeyiz” diyor gururla.

Osman Nail Doğan üniversiteden mezun olur olmaz İstanbul’da bir yönetmenin asistanı olarak çalışma şansı bulduğu için sinema dünyasına tesadüfen düştüğünü söylüyor; “Sinemayla o kadar da ilgili değildim ama bir işe ihtiyacım vardı. Bir süre onunla çalıştıktan sonra beni nedensiz yere kovdu ama sinemaya bir kez tutulmuştum artık.” Doğan bunun üzerine Güvercin Hırsızları’nı çekmek üzere memleketi Yozgat’a dönmüş. Film sert delikanlı Mahmut’un sekiz yaşındaki İsmail’i kurtarmak için güvercin çalıp satmasını ve kazandığı parayı da ev yapması için İsmail’in yoksul annesine vermesini anlatıyor. “Televizyon endüstrisinde belgeseller yaparak geçinmeye başladım ama nihai hedefim kendi filmimi yapmaktı, çünkü söyleyecek sözlerim, anlatacak

Güvercin Hırsızları

hikayelerim vardı” diyor Doğan. “Güvercin Hırsızları işte bu hikayelerden biri. İlk hikayemde basit bir hayatı yansıtmak istedim. Çocukluğum boyunca etrafımda bu filmde anlatıldığı türden insanlar vardı. Bu benim aşina olduğum bir dünya.” Otantikliği korumak için profesyonel olmayan yerel oyuncularla çalışmaya karar veren Doğan, Mahmut ve İsmail rolleri için Yozgat civarında 400’den fazla çocukla deneme çekimi yapmış. Doğan, “Bu seçimi yapmak zordu çünkü çocuklar için bir kameranın karşısında öylece durmak bile zordu. Ancak çocuk oyuncularla çalışma deney-

imine sahip olan Kutay Sandıkçı’nın da yardımıyla bu güçlüğün üstesinden geleceğime emindim” diyerek oyuncu ve cast direktörü Sandıkçı’ya selam gönderiyor. Bu kararın doğruluğu ortaya çıkmış. Yazın, katıldığı Saraybosna Film Festivali’nden olumlu eleştirilerle dönen film jüri başkanı olan İran’ın Oscar ödüllü yönetmeni Asghar Farhadi’den geri bidirimler de almış. Filmin Adana’nın yarışmalı bölümünde gösterilmesi, Doğan’ın festivale ilk yolculuğunun vesilesi olmuş. “Bu harika yerli yapımlarla birlikte burada bulunmaktan dolayı çok s heyecanlıyım” diyor Doğan. ■

September 29, 2018 Screen International at Adana 19


Yol Kenarı

Günlerin sonu

Tayfun Pirselimoğlu imzalı Yol Kenarı (Sideway, 2017) bu yıl Adana Film Festivali’nin kapanış filmi. Ünlü yönetmen, Geoffrey Macnab’a filmin karanlık alegorisini ve Harry Lime’a olan tutkusunu anlattı


on filmi Yol Kenarı’yla Uluslararası Adana Film Festivali’ni kapatacak olan Pirselimoğlu’nun bazı alışılmadık tutkuları var. Türkiyeli sinemacı ve yazar, Carol Reed’in 1949 yapımı klasiği Üçüncü Adam’ın (The Third Man) ve filmde Orson Welles’in canlandırdığı meşhur kötü adam karakteri Harry Lime’ın ateşli bir hayranı. Pirselimoğlu, Harry Lime’ın En Yeni Hayatları başlıklı bir kitap bile yazmış. Pirselimoğlu, kitapta Lime’ın dünyanın çeşitli şehirlerinde aylaklık ettiğini hayal etmiş. “Bu benim takıntım” diye ifade ediyor hayranlığını; “Harry Lime karakterini o kadar sevdim ki Harry Lime öyküleri yazmaya karar verTayfun dim.” Pirselimoğlu Onun kurgusunda Harry Lime, Reed’in filmindeki gibi Mefistovari karanlık bir figür değil. Reed’in Lime’ı savaş sonrası Viyana’sında sokakta çocuklara katkılı penisilin satan biriyken Pirselimoğlu’nun Lime’ında bir James Bond dokunuşu var. Yazar-yönetmen, bu öykülere mekân olarak uluslararası festivallere yönetmen sıfatıyla davet edildiğinde ziyaret ettiği şehirleri seçmiş. Bu kentlerin arasında Tanca ve Hong Kong da yer alıyor.

Yol Kenarı ise Harry Lime’ın dünyasından çok uzak bir film. Siyah beyaz çekilen bu karanlık ve absürt alegori, sakinlerinin dünyanın sonunu ya da en azından deccali beklediği bir deniz kıyısı kasabasında geçiyor. Ortamda ise umutsuzluk ve güçlükle bastırılan bir şiddet atmosferi var. Pirselimoğlu, filmi çocukluğunun geçtiği şehirde Karadeniz kıyısındaki Trabzon’da çekmiş. “Topografya, karanlık deniz ve ormanlarıyla öyküye çok iyi uyuyordu” diyor yönetmen. Adsız kasabadaki olaylar dünyayı kaplayan “cinnet”in bir küçük bir modeli gibiydi. Bütün alegoriler gibi Yol Kenarı da çok sayıda farklı yoruma açık bir muğlaklık taşır. Bu film aslında Donald Trump’ın Amerika’sının çılgınlığına mı dairdir? Yoksa Orta Doğu ya da Avrupa’daki çalkantıları mı anlatır? İzleyiciler kendi kararlarını kendileri vermeli. Ancak Pirselimoğlu, filmin açığa vurduğu küresel çılgınlığa dair kanıtları, baktığınız her yerde göreceğinizi savunuyor. “Eskatoloji (kıyamet bilim) üzerine bir şeyler bilmeniz gerek. Ben bütün

20 Screen International at Adana September 29, 2018

‘Eskatoloji üzerine bir şeyler bilmeniz gerek. Ben bütün insanlığın sonuna yaklaştığımıza inanıyorum bu aralar’ Tayfun Pirselimoğlu

insanlığın sonuna yaklaştığımıza inanıyorum” derken gülümseyen yönetmen, mevcut durumla ilgili umutsuz görüşlerinde bir miktar “sarkazm” olduğunu da ekliyor; “Her halükârda ben epey karamsarım.” Senaryo sürprizleri Yol Kenarı’nda bir dizi profesyonel oyuncuyla yönetmenin memleketinden amatör oyuncunun karışımını izliyoruz. Pirselimoğlu, oyunculara senaryoyu önceden vermemiş, onların öyküdeki olaylarla “hayrete düşmelerini” ve tıpkı canlandırdıkları karakterler gibi kendilerini arafta hissetmelerini istemiş. İskoç gaydalarının yerel karşılığı olan; koyun işkembesinden yapılma tulumun çaldığı acılı ve kasvetli müzik, filme rengini çalıyor. Bütün dinlerin dünyanın sonuna dair kendine has bir hikâyesinin olduğunu vurgulayan sinemacı, “Tulum çok garip bir gürültü veriyor” diyor. Pirselimoğlu Türkiye sinemasının en saygın isimlerinden biri şüphesiz. Yönetmenin, Rıza (2007), Pus (2009) ve Saç’tan (2010) oluşan “vicdan ve ölüm” üçlemesi; çok sayıda ödül kazandı. Bu yıl 25. yaşını kutlayan Adana Film

Festivali’nden saygıyla söz eden Pirselimoğlu, “Adana, en eski festivallerimizden biri ve güçlükle ayakta kalmaya çalışıyor. Türkiye’nin en önemlilerinden…” diyor. Pirselimoğlu’nun önceki pek çok filmi Adana’da gösterildi ve işleri festival seyircileri tarafından her zaman ilgiyle karşılandı. Geçen yıl Adana’ya en yakın festival olan Uluslararası Antalya Film Festivali’nin ulusal yarışmayı kaldırma ve uluslararası profilini yükseltme kararı almasının ardından Adana, yerel film endüstrisi için eskisinden de önemli hale gelmiş. “Antalya’nın kararı hayal kırıklığı yarattı, Türkiye sinemasını baltaladı” diyor usta yönetmen. Öte yandan Adana, bağımsız Türk sinemacılara kucak açmayı sürdürüyor ve sonuç olarak onlar tarafından da giderek daha fazla ciddiye alınıyor. Pirselimoğlu’nun mutfakta sırasını bekleyen başka projeleri de var. Kendi romanlarından biri olan Kerr’in sinema uyarlamasını çekmeyi planlıyor. Bir yandan yeni kurmacalar yazıyor ve Viyana’da görücüye çıkacak bir video-art projesi hazırlıyor. Dünya prömiyerini Varşova’da yapan ve İstanbul Film Festivali’nde çeşitli ödüller kazanan filmi Yol Kenarı yolculuğunu sürdürüyor. Yol Kenarı karanlık temaları nedeniyle belki geniş kitleleri memnun eden bir film olmayabilir ama bu yıl yerel ve uluslararası festival çevrelerinde en olumlu karşılanan s Türk filmlerinden biri olduğu kesin. ■ Yol Kenarı, bugün Avşar Salon 1’de 12’de gösterilecek.


Yakan Adam

kişiliği ve görünümü etrafında öyle ilginç bir gizem var ki, Ben rolüne çok uyduğunu fark ettik. Gündelik yaşamda Korece konuşmakta zorlanıyordu, ama oynarken nüansları mükemmel yakalıyordu ve duyguyu vermekte çok başarılıydı. Çok zeki bir oyuncu.

Koreli yönetmen Lee Chang-dong Adana’da Uluslararası Yarışma’da yer alan ve Güney Kore’nin Oscar adayı olarak seçilen yeni filmi Şüphe’nin (Burning/ Boening) aldığı çok olumlu tepkilere neden şaşırdığını Jean Noh’a anlattı

Peki Yoo Ah-in? Malum, kendi yaş grubunun en iyi Koreli oyuncusu. Çok güçlü sezgileri var ve Jong-su karakterindeki, bastırılmış öfke ve çaresizlik duygusu günümüzün Koreli gençlerinde çok yaygın. Ve Jun Jong-seo? Filmin güçlüklerinden biri çıplaklık gerektirmesiydi. Şehvet uyandıran bir çıplaklık olmasa bile bazı Koreli aktrislerin epeyce çekindiği bir durum bu. Dolayısıyla cesur birini bulmalıydık. Ancak tek mesele çıplaklık değildi. HaeMi karakterinin kendine dair bir gizemi ve dışa vurulması epeyce güç duyguları var. Jun Jong-seo’yla karşılaştığımız için çok şanslıyız.



ee Chang-dong’un Adana’da Uluslararası Yarışma’da yarışacak gizemli gerilimi Şüphe dünya prömiyerini bu yıl Cannes Film Festivali’nde yapmış ve Screen’in Cannes Jürisi’nden 4 üzerinden 3.8 yıldız alarak rekor kırmıştı. Şimdiden aralarında Birleşik Krallık’ın (Thunderbird Releasing), Çin’in (Time-in-Portrait Entertainment) ve Fransa’nın (Diaphana Distribution) bulunduğu pek çok bölgeye satılan film, en iyi yabancı film kategorisi için Güney Kore’nin Oscar adayı olarak da seçildi. Japon TV kanalı NHK, Lee’den Haruki Murakami’nin bir kısa hikayesini seçip sinemaya uyarlamasını istediğinde Cannes’dan iki kez ödülle (2009’da Şiir ve 2007’de Güneşli Kent) dönen Koreli sinemacı, yazarın 1992 tarihli Barn Burning adlı öyküsünü senaryo ortağı Oh Jung-mi ile geliştirebileceğini düşünmüş. Şüphe’de Steven Yeun gizli bir hobisi olan zengin bir adamı, Yoo Ah-in umut vaat eden bir romancıyı ve Jun Jong-seo da ikisi arasında kalan kadını canlandırıyor. Filmin yapımcılığını Pinehous Film, NHK ve Now Film Co. üstlenmiş.

Cannes’daki prömiyerinden bu yana filminizin aldığı tepkiler hakkında ne düşünüyorsunuz? Aslında, Cannes’da eleştirmenler ve gazetecilerden aldığım tepkiyi hiç beklemiyordum, zira ben bu filmin insanların ya çok seveceği ya nefret edeceği bir film olduğunu düşünüyordum. Herkesin oy birliğiyle filmi seveceği aklımın ucundan geçmemişti, büyük sürpriz oldu. Bu film sinema sanatı ve seyircilerle nasıl iletişim kurulması gerektiği üzerine epeyce derin düşünceye daldıktan sonra yaptığım bir filmdi. İzleyenlere de yeni bir sinematik deneyim yaşatmak istedim, bunun kabul görmesi çok güzel. Murakami’nin kısa öyküsünü uyarlarken odağınızda ne vardı? Hikaye muğlaktı; filmse daha açık ve günümüz Kore’sindeki yaşam üzerine gerçeklikler Lee Chang-dong

‘İnsanların bu filmi ya çok seveceklerini ya da ondan nefret edeceklerini düşünüyordum. Herkesin seveceği hiç aklıma gelmemişti.’ Lee Chang-dong

de içeriyor. Ama yine de biraz muğlak çünkü ‘gizem’in kendisi filmin önemli temalarından biri. Filmde üst üste binen pek çok gizem var ve sinematik gerilimi oluşturan da bu. Oyuncu seçimine nasıl karar verdiniz? Senaryoyu birlikte yazdığımız Oh Jung-mi, Steven Yeun’u tavsiye etti. The Walking Dead’de oynayan, KoreliAmerikan bir aktör. Yeun’un

Çekimlerde karşılaştığınız en büyük güçlük neydi? Silahtan arındırılmış bölgenin yakınlarındaki Paju’da gün batımında geçen bir dış çekimimiz vardı. Aslında 10 dakikada olup bitmesi gerekiyor, ama tabii ki film yapımı böyle bir şey değil. Gerilimin orta yeri alacakaranlıkta olmak zorunda ve bunu denk getirmeliyiz. Öte yandan beklenmedik anlarda Kuzey Kore’nin propaganda hoparlörleri anonsa başlıyordu. Bu sahnenin çekilmesi bir hafta aldı. Günümüzün Kore filmleri hakkında ne düşünüyorsunuz? Ticari olarak ve görünümde büyük bir enerjiyle dolular. Ama genç bir duyarlılık ya da güçlüklerin üstesinden gelmek isteyen savaşçı bir ruh taşıdıklarından, daha önce kimsenin gitmediği yolları aradıklarından emin değilim. Filmleriniz ticari başarı kazanıyorken, yeni meydan okumalara girişme ihtiyacı duymanız nadirdir. Daha önce, iki filminiz daha Güney Kore’nin Oscar adayı oldu: 2002’de Oasis ve 2007’de Güneşli Kent (Milyang). Bir kez daha seçilmek sizin için ne anlama geliyor? Çok büyük beklentim yok, zira şimdiye kadar hiçbir Kore filmi adaylar arasına giremedi. Vahşi bir rekabet var. Nihayetinde Akademi üyeleri kendi damak tatlarına göre bir seçim yapıyor. Her zamanki gibi filmimi tanıtmak için özenle ve sebat ederek çalışacağım. Büyük bir beklentim yok, ama elimden s geleni yapacağım. ■

September 29, 2018 Screen International at Adana 21


seyirci Özel

Sibel rolüyle Antalya’ya dönen En İyi Kadın Oyuncu dalında Altın Koza sahibi aktris Damla Sönmez festivale sevgisini anlatıyor


Cem Davran Babamın Kemikleri’nde

değişimi Yön

Aktör Cem Davran’la Babamın Kemikleri’ndeki rolüyle ve Adana’yla arasındaki geçmişe dayanan bağlarla ilgili konuştuk


em Davran kariyeri boyunca Uluslararası Adana Film Festivali’nin düzenli katılımcılarından biri oldu ve önceki yıllarda kapanış törenini de sundu. Popüler sinema ve tiyatro oyuncusu, “Bu etkinlikle bağlantıda olmak benim için büyük bir onurdur” diyor ve ekliyor; “Önceki yıllarda kapanış töreni sunuculuğunu da yapmıştım, işin mutfağına da tanıklığım var. Özenle hazırlanan bir festival ve sinemamıza müthiş katkı sunuyor.” Ne var ki, Davran, Adana’nın çok arzulanan En İyi Erkek Oyuncu Altın Koza’sını ne yazık ki şimdiye dek hep ıskaladı. Beyaz perdede daha çok komedi rolleriyle tanınan Davran, böylesi festival ödülleri için ilk akla gelen adaylardan değil doğrusu. Ne var ki, bu durum bu yıl Ulusal Yarışma’da yer alan Babamın Kemikleri’yle değişebilir. Özkan Çelik’in filmi festivalin yarışmasında dünya prömiyerini yapan üç filmden biri. Davran, bu filmde beceriksiz ergen oğlu Hüseyin’le, ailesinin köyüne doğru yolculuk yaparken çocukluğunun acı hatıralarıyla yüzleşen, araba yıkamacı sahibi Ömer’i canlandırıyor. Ömer’in seyahatinin bir amacı var; babasının kemiklerini alıp yakın zamanda ölen annesinin yanına yeniden gömmek. Planı da köye gizlice sızıp kimse görmeden mezarını açmak. Film yürek ısıtan finaliyle biraz buruk bir traji-komedi.

“Ömer daha önce oynadığım karakterlere benzemiyordu ama senaryoyu okur okumaz derinliği beni çok etkiledi. İncelikli bir yanı vardı ve belki de en önemlisi insanın ruhuna dokunan bir masumiyet taşıyordu. Beni etkiledi” diyor Davran, “En sade haliyle ifade edersem

‘Adana büyük bir özenle hazırlanan bir festival ve sinemamıza müthiş katkı sunuyor’ Cem Davran

Ömer’le tanışmak istedim” diye de ekliyor. Davran’ın karşısında beyaz perdeye ilk adımını atan Ömer Aydede var. Aydede, babasını gıcık eden pısırık çocuk Hüseyin’i canlandırıyor. Davran, rol arkadaşı için; “Çok zeki, çok yetenekli bir çocuk. Elbette elimden geldiği kadar ona rehberlik etmeye çalıştım. Hikâyenin bütününde karşılıklı oynadık ve çok başarılı oldu. Doğru bir seçim oldu film için” diyor. Setlerin aranan isimlerinden Davran, sinema yolculuğunu da sürdürüyor. Babamın Kemikleri’nin vizyona girmesini beklerken Cem Yılmaz’ın iki film birden projesi Karakomik Filmler için s kamera karşısına geçmiş bile. n Melanie Goodfellow

22 Screen International at Adana September 29, 2018

luslararası Adana Film Festivali 2014’te Deniz Seviyesi’ndeki oyunuyla Altın Koza’ya uzanan oyuncu Damla Sönmez için özel bir olay. Sönmez, ödülü Amerika’ya giderken geride bıraktığı sevgilisiyle yarım kalan hesabı kapatma umuduyla memleketi Ayvalık’a dönen uluslararası avukat rolüyle kazanmıştı. “Adana’nın seyircisine bayılıyorum,” diyor heyecanlı oyuncu. “Her yıl beklenmeyecek bir katılım oluyor. Bir sinemacı için en önemli şey filminin olabildiğince çok insana ulaşmasıdır. Adana’da festivalin gördüğü ilgi bizi çok mutlu ediyor ve Türkiye’deki festivallerin geleceği açısından umut veriyor” diye ekliyor. Sönmez 2014’teki ödülü için “Ödüller her zaman büyük onurdur elbette. Bu yaptığınız işin anlaşıldığını, öykünüzün birçok kalbe ve ruha dokunduğunu gösterir.” Sönmez, Çağla Zencirci ile Guillaume Giovanetti ikilisinin Ulusal Yarışma’da gösterilen filmi Sibel’deki başrolüyle Adana’ya yeniden iddialı bir şekilde geri döndü. Karadeniz’deki ücra bir kasabada geçen filmde, Sönmez, atalarının ıslık diliyle konuşan 20’li yaşların ortalarındaki dilsiz Sibel’i canlandırıyor. Diğer köylülerin ötekileştirdiği Sibel, günlerini efsanevi bir kurdu yakalamanın

peşinde geçirirken yardıma ihtiyacı olan bir kaçakla karşılaşıyor. “Sibel kelimenin tam anlamıyla bir asi” diyor Sönmez, “O Karadeniz’de yaşayan diğer kızlardan çok farklı. Onun kesinlikle çok başka hayalleri var. Hepimiz Sibel’i biliyoruz aslında. Hepimizin içinde Sibel’den parçalar var. Bana göre Sibel, bütün dışlanmışları temsil ediyor. Bazen hepimiz bu dışlanma hissini yaşarız, biliriz. Sibel anlaşılması zor bir karakter değil.”

‘Bir sinemacı için en önemli şey filminin olabildiğince çok insana ulaşmasıdır.’ Damla Sonmez

Dünya prömiyerini Locarno Festivali’nde yapıp oradan iki prestijli ödülle dönen film şimdilerde festivalleri turluyor ve Adana’da da Türkiye prömiyerini yapıyor. Sönmez’in yeni sinema filmi, Afgan-Amerikalı sinemacı Sonia Nassery Cole’un Türkiye’deki Afgan mültecilerin yaşam mücadelelerini konu alan ve çekimleri biten filmi I Am You olacak. “Sibel’in festival yolculuğu sürüyor. Ben de filmin dünyanın farklı köşelerinde alacağı tepkileri merakla bekliyorum” s diyor Sönmez heyecanla... n Melanie Goodfellow

Damla Sonmez, Sibel rolünde


» Anons s23 » Kardeşler s23 » Yuva s24

» Babamın Kemikleri s24 » İçerdekiler s25 » Arada s25

» Kaos s26 » Halef s26

Kardeşler Eleştiri Sarah Ward

Anons Eleştiri Lee Marshall

Absürt komedinin, Türkiye’de 1963 Mayıs’ında yaşanan bir darbe girişimini konu edinen karanlık ve eğlenceli bu filmdeki kadar tuhaf bir gerçeklik hissi vermesi nadirdir. Darbe girişiminin kendisi tarihsel bir gerçek olsa da öykünün gerçek olaylara dayandığına dair hiçbir ibare bulunmuyor ve bu belirsizlik öğesiyle yönetmenin, dönemi samimi ve stilize bir anlayışla ele alması birleşince, seyirci filmdeki olaylarla daha yakın olayları kıyaslama imkânını buluyor. Mesela; 11 yıllık başbakanlığının ardından cumhurbaşkanlığında beşinci senesine girmekte olan Recep Tayyip Erdoğan’ın politikada elini daha da güçlendiren, Temmuz 2016’daki çok tartışılan başarısız darbe girişimiyle... Ancak Mahmut Fazıl Coşkun’un üçüncü filmi Anons’u Türkiye’nin mevcut politika durumu hakkında kuvvetli bir eleştiriden ibaret gibi sunmak yanlış olacaktır. Anons aynı zamanda, gelip geçen askeri ve sivil cuntalara aldırmadan yaşamını sürdüren bu karmaşık ulusun direnci hakkında bir kıssadan hissedir. Ve Anons’un dengeli siyasi çevre draması, korkutucu bir tehdit duygusunu hiçbir zaman feda etmeden kendini yavaş yavaş komediye açarak özgün mantığı içinde gayet iyi iş görüyor. Bunu becerirken de hiç acele etmiyor: bu film güçlü bir ironi duygusuna sahip ve sabırlı sanat sineması izleyicilerine göre... Başlangıçta yanıtlardan çok sorular var, anlamı çok sonra açıklanacak olan tuhaf bir tıbbi deney girizgâhının ardından, iki somurtkan, soğukkanlı, takım elbiseli adamın İstanbul’da taksiyle bir gece gezintisine çıktığını görüyoruz. Bir fırındaki suç ortaklarıyla buluştuktan ve küçük bir aksaklığın üstesinden geldikten sonra artık üç kişi olan bu adamlar, albay üniformalarını çekip ekmek dağıtan bir kamyona atlıyor. İstikametleri, önceden hazırladıkları darbe bildirisini okumayı planladıkları İstanbul Radyosu… Yalnız, radyo, yayın saati sona erdiği için yayını durdurmuş ve ekipmanı çalıştırmayı bilen tek teknisyen hiçbir yerde bulunamıyor. Bu tür denemelerin en büyük riski ya komediye çok erken dalmak ya da ‘deadpan’ öğeleri aşırı kullanarak uslupçuluğa düşmektir. Fazıl Coşkun, çoğu zaman, bu iki tehlikeden de kaçınmayı beceriyor, o zamanlar Türkiye’de bir yenilik olan buzdolapları ya da Kuzey Kore ulusal marşı üzerine küçük muhabbetlerin arasında, filmdeki kadar beceriksizce bile düzenlense darbelerde insanların ölebildiğini bize hatırlatıyor.

23 Screen International at Adana September 29, 2018

ULUSAL YARIŞMA Türkiye-Bulgaristan. 2018. 94dakika Yönetmen Mahmut Fazıl Coşkun Yapım şirketleri Filmotto Production, Chouchkov Brothers, BKM Uluslararası satış Heretic Outreach, Yapımcılar Halil Kardaş, Tarık Tufan Senaryo Ercan Kesal, Mahmut Fazıl Coşkun Yapım tasarımı Laszlo Rajk Kurgu Çiçek Kahraman Görüntü yönetmeni Krum Rodriguez Müzik Okan Kaya Oyuncular Ali Seçkiner Alıcı, Tarhan Karagöz, Murat Kılıç, Şencan Güleryüz, Serkan Ercan, Erdem Şenocak, Sanem Öge, Mehmet Yılmaz Ak, Nazmı Kırık, Müfit Kayacan

Ömür Atay’ın tanıdık anlatı döngüleriyle ilerlese de gücünden hiçbir şey kaybetmeyen trajedisi Kardeşler’de sinemaya yeni adım atan Yiğit Ege Yazar’ın çilekeş yüzünü keşfediyoruz. Hem yönetmeni hem de başrol oyuncusunun bu ilk uzun metrajında; filmin ana mekanı olan yol kenarı motelinin yanıp sönen kırmızı ışıkları suçluluk duygusu ve suçlamaları imlerken 17 yaşındaki bir delikanlının ıslah evinden çıkıp uyumsuz ailesinin parçalanmasına tanık olmasını izliyoruz. Kardeşler’in Karlovy Vary’nin yarışmalı bölümünden sonra Adana’ya gelmesi, bunun Yazar ve Atay’ı iki yeni yetenek olarak tanıtacak uzun bir festival turunun sadece başlangıcı olduğunu gösteriyor. Sadece gözleri ve duruşuyla duyguları yansıtabilen Yazar, Yusuf rolünde her bir notaya yavaşça ama kendinden emin şekilde dokunuyor. Atay da bununla uyumlu bir ‘anlatma göster’ yaklaşımıyla kahramanının eve dönüşünü takip ediyor. Filmin tek yanlış adımı, öykünün merkezi noktalarından birini çözülmesi gereken bir muamma halinde bırakması… Bu da filme taşıyabileceğinden fazla yük bindiriyor. Dört yıllık hapislikten sonra Yusuf, onu cezası boyunca sadece bir kez ziyaret eden ağabeyi Ramazan’ın ellerinde bulur. Ramazan, Yusuf’un gece kulüpleri, kadınlar ve geleceğe ilişkin vaatlerle dolu bir dünyaya girmesini kolaylaştırmaya çabalarken aile oteline yerleşen Yusuf, kendisini hapishaneye götüren koşulları değiştirmeyi başaramaz. Kardeşler, Yusuf’un eve dönüşünü mahvedecek ayrıntılarla oynarken fazlasıyla nazlı oysa ki bunlar hem tahmin etmesi kolay hem de tutarsızlığın sınırlarında gezen detaylar. Yazar’ın acılı gözlerindeki her bakışta (Tanyıldız sinematografisiyle çocuğun şimdi kaldığı motel odasının son ikametinden farklı olmadığını bize her hatırlattığında) doğru şeyi yapmak için mücadele eden ama önceden bel bağladığı kurumların, bireylerin ve ideallerin akıntısına kapılıp giden bir genci izliyoruz. Kahramanının ikilemlerini filmin görsel dünyasındaki haşin natüralizmle boyayan Atay için bu netameli bir bölgede ilgi çekici bir yürüyüş. Ve beklenen bir sona doğru ilerlese de Kardeşler’in son anları harap edici duygularla yüklü…

ULUSAL YARIŞMA Türkiye, Almanya, Bulgaristan. 2018. 103dakika Yönetmen-senaryo Ömür Atay Yapım şirketi Atay Film İletişim fundaodemis@ Yapımcı Funda Ödemiş Yapım Tasarımı Emre Yurtseven, Meral Efe Yurtseven Kurgu Doruk Kaya, Amon Guilliard Görüntü Yönetmeni A. Emre Tanyıldız Müzik Erdem Helvacıoğlu Oyuncular Yiğit Ege Yazar, Caner Şahin, Gözde Mutluer, Nihal Koldaş, Erol Afşin


Babamın Kemikleri Eleştiri Jonathan Romney ULUSAL YARIŞMA

Yuva Eleştiri Sarah Ward

Emre Yeksan’ın, yine Adana’da gösterilen Körfez’in ardından gelen, bu ikinci uzun metrajı, Yuva, tıpkı ormanda yaşayan münzevi başkahramanı gibi başına buyruk bir film ve büyük ölçüde onunla aynı patikayı izliyor. Filmin Venedik’teki Biennale College’dan destekli senaryosu, ormanı evi belleyen bir adamın, evinden ayrılmamak için verdiği savaşın öyküsünü sadeleştirerek anlatıyor. Bu senaryo yaklaşımı, Yuva’yı olay örgüsünden ziyade duygulara dayanan bir filme dönüştürüyor. Gürül gürül akan yeşil görüntüleri, etkileyici ses tasarımı, ilerledikçe rüyaya çalan atmosferiyle Yuva, izleyiciyi Veysel’in (Sandıkçı) dünyasına çekiyor. Köpeğini kurtarmaya çalışırken yeşillikler arasında gördüğümüz sahneden itibaren Veysel, her zaman onu çevreleyen doğayla tam bir bütünlük içinde resmediliyor. Sonrasında onu kuşlarla onların dilinden konuşurken, serin sulara daldıktan sonra kayaların üzerinde güneşlenirken ya da çalıların altında uzanırken hep doğada görüyoruz. Filmin ilk 22 dakikasında Veysel’den tek kelime bile duymuyoruz ve konuşmak zorunda kalmadığında çok daha mutlu görünüyor sanki. Aslında, kardeşi Hasan’ın arkadaşı Mehmet’ten (Bozkuş) edindiği malzemeler sayesinde Veysel’in başka türlü bir yaşam üzerine kafa yormasına hiç gerek yok. Ne var ki, inşaatçılar buldozerleri, silahlı güçleriyle son derece kararlı bir şekilde ormana girerek, Veysel’e ormanda artık ona yer olmadığını ilan ediyor. Yeksan’ın sözsüz ve güçlü açılışı sayesinde film, izleyenlerin Veysel’in yaşadığı ormanın görkemini deneyimleyebilmesini ve böylelikle de ‘kötü adamlar’ geldiğinde Veysel’in hissettiği acıyı yürekten hissedebilmesini mümkün kılıyor. Ormanın üzerinde şefkatli bir el gibi gezinen ilk çekimler de bu hedefte. Deneysel dokunuşlar, Yuva’nın hafızalara kazınacak kadar ayrıksı olmasını sağlasa da filmin doğaüstü eğilimleri tatminkar değil. Veysel’in ormandaki yaşamını göstermek için yeşillikler arasına daldığı kısımlar filmin en başarılı dakikalarını oluşturuyor; sakin kamera hareketleri ve müzikle gelen ‘dünya dışılık’ hissi doğallıkla yaratılıyor. Elektrikli testere sesleri giderek daha fazla yükselip tehdit edici hale gelirken ve öyküdeki birkaç sürpriz dönüşte de aynı ince tarzı izliyoruz.

24 Screen International at Adana September 29, 2018

ULUSAL YARIŞMA Türkiye. 2018. 119dakika Yönetmen-senaryo Emre Yeksan Yapım Şirketi İstos Film Uluslararası Haklar annamaria@istosfilm. com Yapımcı Anna Maria Aslanoğlu Yapım tasarımı Osman Özcan Kurgu Selda Taşkın Görüntü Yönetimi Jakub Giza Müzik Mustafa Avcı Main cast Kutay Sandıkçı, Okan Bozkuş, Eray Cezayirlioğlu, İmren Şengel

Bir baba-oğulun geçmişle ve birbirleriyle uzlaşma hikâyesi olan Babamın Kemikleri tam da adının çağrıştırdığı gibi ölüm hakkında bir çeşit fars. Özkan Çelik’in Muska’yı (2014) takip eden bu ikinci uzun metrajı, zarif sineması ve Cem Davran’ın başroldeki güçlü performansıyla saygın festivallerde güçlü bir yere sahip olmaya aday. Çelik, köyde büyüdükten sonra şehirde küçük bir araba yıkamacı işleten, hayata biraz küskün orta yaşlı bir adam olan Ömer’in hikâyesini doğrudan gerçekçi bir tarzda ele alıyor. Ömer’in bir ölçüde, tembel ve sünepe oğulları Hüseyin’den (Aydede) de kaynaklanan nedenlerle eşi Nurten’le (Sunar) gergin bir ilişkisi vardır. Ömer’in annesi (Tuncel) ölmeden önce, rahmetli kocasının yanına gömülmek istediğini söyler ve kocasının köy mezarlığında gömülü kemiklerinin şehre yanına getirilmesini vasiyet eder. Böylece Ömer’in çocukken ayrıldığı köye yolculuğu başlar. Filmin vurucu açılış bölümünde açıklanan nedenlerle, Ömer bu yolculukta Hüseyin’i de yanına alacaktır. Yolculuk, Ömer’in babasının mezardan çıkarıldığı ve dehşetli olmaktan çok trajikomik olan sekansla zirveye erişir. Bu yolculuk aynı zamanda Hüseyin’in bir karakter olarak ortaya çıkış serüvenidir. Genç oğlan göründüğünden daha zekidir. Buralarda İsmail Doruk’un senaryosu zalimce esprileri arka arkaya fırlatırken epey eğlenceli bir hâl alıyor. Filmin en güçlü yanlarından biri de genç oyuncu Aydede’nin vakur ve sade performansı... Pek de sürpriz olmayan bir şekilde, Ömer’in ergenlik krizinin yüzeye çıkmasını ve geçmişinden gelen bir figürle bir araya gelişini izleriz. Hakkını teslim etmek gerekir ki, bu sahneler sahip oldukları potansiyele rağmen daha fazla duygusal etki için sömürülmez. Aksine yaşamı için beklenmedik bir yol tercih etmesiyle başlayarak sürekli bir kaygı ve hoşnutsuzluk içinde yaşayan Ömer’e ışık tutmak içindir. Davran’ın bezgin ve düşük tempolu gibi görünen yorumu karaktere beklenmedik bir incelik katar. Serdar Özdemir’in görüntüleri, Ömer’in gündelik yaşamının kasvetini çok iyi yakalar ve film ilerledikçe görkemli bir ıssızlığa sahip manzaralarla birlikte imgelemini genişletir.

Türkiye. 2018. 103dakika Yönetmen Özkan Çelik Yapım Şirketi Papyon Film, Turhal Belediyesi, Çelik Film mustafaensari@gmail. com Yapımcı Mustafa Ensari Dal Senaryo İsmail Doruk Yapım Tasarımı Özkan Çelik Kurgu Nilay Atılgan, Özkan Çelik Görüntü Yönetimi Serdar Özdemir Müzik Neşet Ertaş Oyuncular Cem Davran, Ömer Aydede, Goncagül Sunar, Tanju Tuncel

Arada Eleştiri Lee Marshall ULUSAL YARIŞMA

İçerdekiler Eleştiri Sarah Ward

Prömiyerini Adana’da yapacak olan, Melih Cevdet Anday’ın diyalog ağırlıklı 1965 tarihli tiyatro oyununun uyarlaması İçerdekiler, insan doğasının zorlu koşullarla imtihanını konu alıyor… Başroldeki Caner Cindoruk, hem özgürlüğü için hem de kendi cinsel arzularına karşı savaşan tutuklu bir adam rolünde ilgi çekici bir performans sergiliyor. 2014 yapımı Sesime Gel’le bildiğimiz senarist/yönetmen Karabey, giderek daha problematik hale gelen bir önermeden inandırıcı bir drama çıkarmak için çabalıyor. Bir polis komiseri (Tanrıöğen) hapisteki öğretmene (Cindoruk) eşiyle birlikte hapishanede zaman geçirme sözü veriyor, bu iyiliken şüphe duyan öğretmen nedenini sorduğunda ise; “iş başka, insanlık başka” yanıtını alıyor. Ne var ki, bir tutukluyu mahkemeye çıkarmadan tutabilecekleri maksimum yasal sürenin sonuna yaklaşılırken getirilen bu teklifin arkasında başka amaçlar var. Komiser, kışkırtıcı bir politik bildiriyi yazdığını bir türlü itiraf ettiremediği bu mahkumu konuşturmanın son çaresi olarak bu evlilik randevusunu tezgahlıyor. Karabey’in uzun metrajının ilk yarısı iki adam arasında konuşmaya dayalı bir kedi-fare oyunu şeklinde geçiyor. Tanrıöğen’in canlandırdığı polis şefi, hem vaatler hem de tehditlerle mahkumu suçu kabul etmeye zorlarken, Cindoruk’un canlandırdığı mahkum ise masumiyetini savunmakla içgüdülerine teslim olmak arasına sıkışıyor. Aslında başlangıçtaki ilgi çekici oyun beklentiyi yükseltiyor ama film ilerledikçe, hayal kırıklığına dönüşüyor. İkinci yarıda, mahkum ziyaretçisiyle yüz yüze geldiğinde sürprizler patlıyor. Öte yandan yaşananlarda ve filmin cinsel politikasında birazcık inandırıcılık payı varsa bunun onuru Cindoruk ve Soysaldı’ya ait. Mahkum cinsel ihtiyaçlarını tatmin etmek için güç kullanmayı düşünmeye başladığında buradaki güç ilişkileriyle filmin ilk yarısı arasında paralellikler kurulmaya başlanıyor. Ancak her ne kadar anlatı, her ne pahasına olursa olsun istenen sonuçlara ulaşma arzusunun altını çizse de bu başarı filmin duygusuz ve hoyrat havasını dağıtamıyor. Görsel açıdan İçerdekiler tam da adı gibi: neredeyse filmin tüm süresi tek bir odaya sıkışıyor ve buna boğucu bir hapsedilme duygusu eşlik ediyor. Zeybek’in sinematografisi, karakterlerin yakın ve orta planları arasında dikkatle gidip gelirken filmin geri kalanında bir şekilde eksik olan dokuyu zaman zaman bütüne eşlik edebiliyor.

ULUSAL YARIŞMA Türkiye. 2018. 115dakika Yönetmen-senaryo Hüseyin Karabey Yapım Şirketi Asi Film İletişim huseyinkarabey@ Yapımcı Hüseyin Karabey Yapım tasarımı Meral Efe Yurtseven, Yunus Emre Yurtseven Kurgu Murat Sercan Subaşı Görüntü Yönetmeni Ulaş Zeybek Müzik Kıvanç Sarıkuş Oyuncular Caner Cindoruk, Settar Tanrıöğen, Gizem Erman Soysaldı

Kürt yönetmen Ali Kemal Çınar’ın son orta metrajı, ilginç bir komedi olabilecekken azınlık dilleri ve kültürleri üzerine son derece didaktik bir söyleve dönüşüyor. Çınar’ın komedi ile absürt ve hatta melankolik gerçekçilik arasındaki ince çizgide maharetle yürümesi, Arada’nın bu üretken yönetmenin kariyerinde adı gibi “arada” kalmış bir proje olarak kalmasına engel olamıyor. Bir araba tamircisinin dil, kadınlar ve iki işi birden yapamama gibi sorunları etrafında gerçeküstü bir küçük hikayeyle açılan film, ikinci yarısına doğru her şeyi fazlasıyla açıklayarak adeta bir vaaza dönüşüyor. Sanki Çınar, izleyicilerin yönetmenin kurduğu alegoriyi anlayabileceğine güvenmiyor. Çınar, özellikle Türkiyeli Kürtlerin yaşamı üzerine, başrolünde kendisinin oynadığı sıfır bütçeli kıssadan hisseler çekmesiyle tanınıyor. Tıpkı 2017 Ankara Film Festivali’nde sürpriz bir şekilde En İyi Film Ödülü alan son filmi Genco gibi. Filmde patlak tekerleri tamir etmek gibi mütevazi özel güçleri olan depresif bir süper kahramanı izlemiştik. Bir önceki filmi Gizli ise Türkiye Kürtlerindeki önyargıları, 30’ncu yaş gününde kadına döneceği söylenen bir bakkalın hikayesi üzerinden deşen bir filmdi. Bu kez yönetmenin kendisi değil ama erkek kardeşi Osman Çınar filmin baş karakteri olan araba tamircisinin sahibi Osman’ı canlandırıyor. Ailesiyle yaşayan Osman (aileyi Çınar kardeşlerin gerçek ailesi oynuyor) hoş bir kızla evlenecektir. Ancak buluşma yaklaştıkça müzmin bekarın birbiriyle bağlantılı iki sorunu açığa çıkar. Birincisi Osman iki işe aynı anda konsantre olamamaktadır; örneğin araba kullanırken yanındaki soru sorarsa, cevap vermek için kenara çekmesi gerekmektedir. Diğer sorunu ise dille ilgilidir; Osman kendisine söylenenleri sadece Kürtçe’yse anlamakta ama onlara yalnızca Türkçe cevap verebilmektedir. Tesadüfi bir karşılaşma anadilinin bastırılması nedeniyle sorun yaşayanın sadece Osman olmadığını gösterir. Ancak bu karşılaşmadan sonra uyumsuz bir içe dönük olan Osman’ın insancıl ve şaşırtıcı hikayesinin yerini, kendi kaderini tayin hakkı ya da bir h alkın kimliği ile dilinin özgür olmasının arasındaki bağlar gibi konularda konuşmalar alıyor. Bütün filmlerini kendisi yazan, yöneten ve kurgulayan ve kendine has sesi olan bir sinemacı olarak tanıdığımız Çınar’a çok yazık, zira bu film daha fazla öz disiplin içeren bir senaryoyu hak ediyordu.

Türkiye.2018.65 dakika Yönetmen-senaryokurgu-görüntü yönetmeni Ali Kemal Çınar Production company Layen Film Contact info@layen. Yapımcılar Ali Kemal Çınar Yapım tasarımı Mehtap Yıldırım Oyuncular Osman Çınar, Fatoş Yıldız, İhsan Şakar, Gülbin Bozan, Rabia Çınar

September 29, 2018 Screen International at Adana 25


Halef Eleştiri Mark Adams

Kaos Eleştiri Allan Hunter

Yazar-yönetmen Semir Aslanyürek’in yaşamları ölüm, ihanet ve onursuzlukla lekelenmiş üç adamın hikayesine yoğunlaştığı filmi Kaos, Binbir Gece Masalları ve Canterbury Öyküleri’nden izler taşıyor. Ürdün’ün çekici mekanları, hikaye anlatımındaki samimi sadelik, festivallerden ilgi görmesi beklenen bu oldukça sempatik filmin iki önemli erdemi. Üç adam fırtınaya yakalanınca aynı mağaraya sığınır ama aniden gelen heyelan mağaranın ağzını kapatınca orada sıkışırlar. Ölmeyi bekleyen üç adam, suçlarını ve günahlarını birbirlerine anlatmaya başlar. Bu basit kuruluş sayesinde doğrudan bağlantılı olmasa da ortak temaları paylaşan üç ayrı hikâyeye tanık oluruz. Genç adam Süleyman (Erdal Sarı), dedesini öldüren Hasan Ağa’dan (Ali Erdoğan) intikam almak için adaleti kendi sağlamıştır. Şeyh Abdullah (Orhan Aydın) yağmacı haydutlar saldırdığında kör müritlerini kendi kaderlerine terk edip kaçmıştır. İki hikayenin de zirve anları vardır; Ağa berberinde kendisinin boğazını kesecek cesaret var mı diye beklerken Aslanyürek tansiyonu yükseltir ve şeyhleri kendilerini terk edince ormanın ortasında kendi başlarına kalan körlerin ağız dalaşında neredeyse Monthy Python’vari bir mizah vardır. Ancak iki öykü de inandırıcı bir dramatik kavis ya da dramatik sonuca varmaksızın söner gider. En kuvvetli olan üçüncü hikayede ise 26 yıldır kocasının savaştan dönüşünü bekleyen vefakâr eş Fadime’yle (Canan Ergüder) tanışırız. Bazıları bu sadakati delilik işareti olarak görür. Fadime, bir gece yalnız yolcu Saffet’e (Bülent Emin Yarar) kapısını açar. İki oyuncunun hassas ve ölçülü performansları sayesinde aralarında mahrem bir duygusal bağın yükseldiğine tanık oluruz. Fadime’nin hayatındaki ender sempatik figürlerden olan Saffet, Fadime’yi alkole teşvik eder, birbirlerine açılmaya davet eder. Hikâyedeki sürpriz dönüş, Saffet’in neden mağarada sıkışan üçüncü adam olduğunu ispatlar. Aslanyürek, çöldeki parlak ışığın ya da gölgeli ormandaki bereketli yeşilliklerin altını çizen görüntü yönetmeni Yusuf Aslanyürek’le birlikte Ürdün’deki mekânları çok etkili kullanıyor. Oyunculuk performansları ise epey değişken: Örneğin Erdoğan’ın kötülüğü biraz fazla teatral ama Ergüder, Fadime’nin kırılganlığını ve hasretini başarıyla ortaya çıkarıyor ve böylece onu filmin en ilginç karakteri haline getiriyor.

26 Screen International at Adana September 29, 2018

ULUSAL YARIŞMA Türkiye-Ürdün. 2018. 111dakika Yönetmen-senaryo Semir Aslanyürek Yapım şirketi Adonis Film Uluslararası haklar Adonis Film,info@ Yapımcılar Yusuf Aslanyürek, Tamer Çiçek Yapım tasarımı Yusuf İnan Güneş Kurgu Ramazan Yüksel Görüntü Yönetmeni Yusuf Aslanyürek Müzik Cevahir Çokbilir Oyuncular Bülent Emin Yarar, Orhan Aydın, Erdal Sarı, Canan Ergüder, Ali Erdoğan

Murat Düzgünoğlu’nun karamsar ve esrarengiz yeni filmi Halef, reenkarnasyon ve mistisizm üzerine dokundurmalarda bulunuyor ama anlatısının temel unsurları olan; iki adam arasındaki dramatik çatışma, karmaşık aile hikayelerine dair alt metin ve reenkarne olan erkek kardeş arasında bir denge tutturmakta zorlanıyor. Bu yıl İstanbul ve Moskova film festivallerinde gösterilen filmin başka festivallerde şans bulması da mümkün ama eğer filmin ticari satış olanaklarından bahsedeceksek Video on Demand pazarları en iyi rota gibi gözüküyor. Temelde iki yaralı ve dertli adamın öyküsü olan Halef, tümden ruhani bir öykü olmaktan kaçınmaya çalışıyor ve filmin en iyi anları, pratik tıp bilimiyle kadim mistik inançları yan yana koyduğu yerler. Ancak bu natüralist arka plan, filmi sakin ritimli ama ilginç bir dramanın ötesine taşıyamıyor. Bir dizi inme atağı geçirip acilen ameliyata alınması gereken Mahir (Bir Zamanlar Anadolu’da da oynayan Muhammet Uzuner) annesi Sakine’ye (Ökten) portakal hasadında yardımcı olmak için eve döner. Ancak evinde, uzun zaman önce ölen ağabeyinin reenkarnasyonu olduğunu iddia eden Halef’in (Babacan) dolandığını görünce kafası karışır ve öfkelenir. Sadece birkaç ay ömrünün kaldığı söylenen Mahir, hem bu duruma hem de Halef’in tuhaflıklarına öfkelidir. Topallayarak yürüyen Halef yerel bir hastanede hademe olarak çalışmaktadır. Yavaş yavaş iki adam az çok birbirine yaklaşır. Özellikle de portakal fideliğinde yangın çıktığı zaman Halef’in yardıma gelip onu kurtarmasından sonra… Ne var ki Mahir, Halef’in aile geçmişiyle ilgili gerçekleri anlamaya başlasa da bunu gerçek bir duygudaşlığa taşımakta zorlanır. Her iki adam da kederlidir (bu da filmin pek güldürmediği anlamına geliyor) ve her ne kadar final bölümü çarpıcı olsa da filme çoğunlukla buz gibi bir kasvet duygusu hakim ve gösterişten uzak performanslar tutarlı bir drama hissiyatının önemini azaltıyor. Bunların ışığında, oyunculukların da doğru notalara dokunduğunu, bambaşka nedenlerden dertlenen iki dertli başrol karakterinin bilhassa iyi canlandırıldığını, ikilinin arasındaki kasvetli sessizliklerin filme epeyce karanlık bir ağırlık kattığını ve kırılgan ilişkilerinin filme ihtiyaç duyduğu yoğunluğu kazandırdığını söyleyebiliriz.

ULUSAL YARIŞMA Türkiye. 2018. 104dakika Yönetmen Murat Düzgünoğlu Yapım şirketi Fikirtepe Film Uluslararası haklar Fikirtepe Film Yapımcı Murat Düzgunoğlu Senaryo Murat Düzgünoğlu, Melik Saraçoğlu Kurgu Murat Düzgünoğlu, Melik Saraçoğlu Görüntü Yönetmeni Şafak Ildız Oyuncular Muhammet Uzuner, Baran Şükrü Babacan, Güler Ökten, Muhammed Cangören, Kübra Kip, Bülent Düzgünoğlu

Get the latest news from Screen direct to your inbox  K & European Daily / Festival Dailies U Daily round-up of top stories and reviews from UK and Europe  sia Pacific Weekly A Headlines from the Asia market  S Daily U Daily round-up of top stories and reviews for the North American audience  reaking news B Breaking news alerts as they happen throughout the day  wards Countdown A Weekly round-up of news and features during the awards season

Update your preferences at

★ ★★

Milliyet Sanat, Turkey


NTV, Turkey


Milliyet Sanat, Turkey


BirGun, Turkey


★ ★★








Arka Pencere, Turkey




★ ★★


★★ Average ★ Poor

✖ Bad

Screen office Van Odasi, Sinanpasa Mh, Hacı Sabancı Boulevard. No 1, 01220 Yuregir, Adana Editorial Tel +44 7880 526 547 Editor Matt Mueller,, +44 7880 526 547 Editor (Turkish pages) Kerem Akça

ROAD TO THE MOON (Turkey) Abdurrahman Oner

★ ★★






BUTTERFLIES (Turkey) Tolga Karacelik

★ ★★

★ ★★

★ ★★

★ ★★


★ ★★

SIBEL (Fr-Ger-Lux-Turkey) Cagla Zencirci, Guillaume Giovanetti

THE PIGEON (Turkey) Banu Sivaci


THE PIGEON THIEVES (Turkey) Osman Nail Dogan


THE PILLAR OF SALT (Turkey) Burak Cevik

MY FATHER’S BONES (Turkey) Ozkan Celik

HALEF (Turkey) Murat Duzgunoglu

KAOS (Turkey-Jor) Semir Aslanyurek


INSIDERS (Turkey) Huseyin Karabey

BROTHERS (Turkey-Ger-Bul) Omur Atay


★ ★★



★ ★★

★★ ★★


★ ★★

★ ★★

2.8 2.7




★★ ★★



★ ★★




★ ★★


★ ★★


★ ★★

★ ★★



★★ ★★


★ ★★

★ ★★


★ ★★

★ ★★



★ ★★

★★ ★★



★ ★★

★ ★★

★ ★★

★ ★★


Reporters Melanie Goodfellow (, Tiffany Pritchard (tiffanypritchard@ Group head of production and art Mark Mowbray,, +44 7710 124 065 Features writers Tom Grater, Geoffrey Macnab, Jean Noh Group art director Peter Gingell Sub-editors Willemijn Barker-Benfield, Paul Lindsell, Jon Lysons, Tim Mawdsley Translations Meriç Şenyüz Advertising and publishing Publishing director Nadia Romdhani, nadia.romdhani@, +44 7540 100 315 Commercial director Scott Benfold, scott.benfold@ International account managers Hettie Halden, hettie.halden@ Ingrid Hammond +39 05 7829 8768, Gunter Zerbich, gunter.zerbich@

1.6 2.5 2.8

President, North America Nigel Daly,, +1 213 447 5120 Business development executive, North America Danny De Lillo,, +1 917 818 8701 Business development executive, North America Nikki Tilmouth, +1 323 868 7633 Production manager Jonathon Cooke, Marketing executive Charlotte Peers, charlotte.peers@ Managing director, publishing and events Alison Pitchford

THE ANNOUNCEMENT (Turkey-Bul) Mahmut Fazil Coskun


IN BETWEEN (Turkey) Ali Kemal Cinar

YUVA (Turkey) Emre Yeksan


28 Screen International at Adana September 29, 2018

★★ ★★

★ ★★

★ ★★

★★ ★★

★ ★★






★ ★★

★ ★★


★ ★★


Chief executive, MBI Conor Dignam Screen International, London MBI, Zetland House, 5-25 Scrutton Street, London EC2A 4HJ, United Kingdom Subscription enquiries +44 330 333 9414

Adana Day 2  
Adana Day 2