Issuu on Google+

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ


ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ


ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ Α. ΜΠΕΪΛΗ Μύηση, Ανθρώπινη και Ηλιακή Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού Η Συνείδηση του Ατόμου Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός Το Φως της Ψυχής Η Ψυχή και ο Μηχανισμός της Από τη Διανόηση στην Ενόραση Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας Από τη Βηθλεέμ στο Γολγοθά Μαθητεία στη Νέα Εποχή – Τόμος Ι Μαθητεία στη Νέα Εποχή – Τόμος ΙΙ Τα Προβλήματα της Ανθρωπότητας Η Επανεμφάνιση του Χριστού Το Πεπρωμένο των Εθνών Γοητεία: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορέας Η Ατελείωτη Αυτοβιογραφία Εκπαίδευση στη Νέα Εποχή Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων: Τόμος Ι – Εσωτερική Ψυχολογία Τόμος ΙΙ – Εσωτερική Ψυχολογία Τόμος ΙΙΙ – Εσωτερική Αστρολογία Τόμος IV – Εσωτερική Θεραπευτική Tόμος V – Oι Ακτίνες και οι Μυήσεις


ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

ΤΟΜΟΣ ΙV ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ

υπό

ΑΛΙΚΗΣ Α. ΜΠΕΪΛΗ

LUCIS PUBLISHING COMPANY 113 University Place, 11th Floor P.O. Box 722 Cooper Station New York, N.Y. U.S.A. 10276 LUCIS PRESS LTD. Suite 54 3 Whitehall Court London SW1A 2EF


U.K.


COPYRIGHT BY LUCIS TRUST, 1953

©

Πρώτη Αγγλική Έκδοση, 1953 Πέμπτη Αγγλική Έκδοση, 1970 Όγδοη Αγγλική Έκδοση, 1977

Η έκδοση αυτού του βιβλίου χρηματοδοτήθηκε από το Κεφάλαιο των Βιβλίων του Θιβετανού, που συστάθηκε για τη συνεχή διάδοση της διδασκαλίας του Θιβετανού και της Αλίκης Α. Μπέϊλη. Αυτό το κεφάλαιο ελέγχεται από τη Lucis Trust, που είναι ένα πνευματικό, εκπαιδευτικό ίδρυμα, απαλλαγμένο φορολογίας. Η Lucis Press Ltd. είναι μη-κερδοσκοπικός οργανισμός που ανήκει στη Lucis Trust. Για το βιβλίο αυτό δεν πληρώνονται συγγραφικά δικαιώματα.

Το βιβλίο αυτό έχει επίσης εκδοθεί στα Ολλανδικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά Ιταλικά και Ελληνικά. Η μετάφρασή του σε άλλες γλώσσες συνεχίζεται. Η πρώτη μετάφρασή του στα Ελληνικά έγινε το 1968.

Τίτλος πρωτοτύπου: «Esoteric Healing», by Alice A. Bailey


Lucis Press Ltd., London 1977


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΘΙΒΕΤΑΝΟΥ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1934

Ε

αρκετό να πω ότι είμαι ένας Θιβετανός μαθητής ορισμένου βαθμού κι αυτό δε σας λέει παρά λίγα, γιατί όλοι είναι μαθητές από τον πιο ταπεινό ζηλωτή μέχρι και πέρα από τον ίδιο τον Χριστό. Ζω σ’ ένα φυσικό σώμα, όπως και οι υπόλοιποι άνθρωποι, στα σύνορα του Θιβέτ και μερικές φορές, όταν το επιτρέπουν τα άλλα μου καθήκοντα, προεδρεύω (από εξωτερική άποψη) σε μια μεγάλη ομάδα Θιβετανών λάμα. Αυτό είναι το γεγονός που έγινε αιτία να διαδοθεί ότι είμαι ηγούμενος αυτού του ιδιαίτερου μοναστηριού των λάμα. Εκείνοι που συνδέονται μαζί μου στο έργο της Ιεραρχίας (και όλοι οι αληθινοί μαθητές συνδέονται μ’ αυτό το έργο) με γνωρίζουν με ένα ακόμη όνομα και υπούργημα. Η Α.Α.Μπ. γνωρίζει ποιος είμαι και με αναγνωρίζει με δύο από τα ονόματά μου. Είμαι ένας αδελφός σας που ταξίδεψε λίγο μακρύτερα πάνω στην Ατραπό από το μέσο σπουδαστή και έχει επομένως επιφορτιστεί με μεγαλύτερες ευθύνες. Είμαι κάποιος που αγωνίστηκε και διάνοιξε το δρόμο του πολεμώντας προς ένα μεγαλύτερο μέτρο φωτός από το ζηλωτή που θα διαβάσει αυτό το άρθρο και συνεπώς πρέπει να ενεργήσει σαν διαβιβαστής του φωτός, αδιάφορο ποιο θα είναι το τίμημα. Δεν είμαι γέρος, καθώς η ηλικία υπολογίζεται στους δασκάλους, όμως δεν είμαι νέος ή άπειρος. Το έργο μου είναι να διδάσκω και να διαδίδω τη γνώση της Αιώνιας Σοφίας οπουδήποτε μπορώ να βρω ανταπόκριση και αυτό κάνω για πολλά χρόνια. Επιδιώκω ακόμη να βοηθήσω το Διδάσκαλο Μ. και το Διδάσκαλο Κ.Χ. όποτε προσφέρεται ευκαιρία, γιατί από πολύ καιρό συνδέομαι μαζί Τους και με το έργο Τους. Σ’ όλα τα παραπάνω σας έχω πει πολλά· ταυτόχρονα όμως δε σας είπα τίποτα που θα σας οδηγούσε να μου προσφέρετε την τυφλή εκείνη υπακοή και την ανόητη αφοσίωση που προσφέρει ο συναισθηματικός ζηλωτής στον Γκουρού και το Διδάσκαλο τον Οποίο είναι ανίκανος ακόμη να προσεγγίσει. Ούτε και θα επιτύχει την περιπόθητη αυτή επαφή μέχρι να μετουσιώσει τη συναισθηματική αφοσίωση σε ανιδιοτελή υπηρεσία προς την ανθρωπότητα – όχι προς το Διδάσκαλο. Τα βιβλία που έγραψα αποστέλλονται στον κόσμο δίχως καμιά αξίωση για την αποδοχή τους. Μπορεί ή όχι να είναι ορθά, αληθινά και χρήσιμα. Ανήκει σε σας να εξακριβώσετε την αλήθειά τους με την ορθή πρακτική και με την άσκηση της ενόρασης. Ούτε εγώ ούτε η Α.Α.Μπ. ενδιαφερόμαστε καθόλου να ανακηρυχθούν σαν εμπνευσμένα κείμενα ή να λέγεται γι’ αυτά (με κομμένη την ανάσα) πως είναι έργο κάποιου από τους Διδασκάλους. Αν παρουσιάζουν την αλήθεια με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτελεί συνέχεια εκείνης που ήδη προσφέρθηκε στις παγκόσμιες διδασκαλίες, αν ΙΝΑΙ


οι πληροφορίες που δίνουν ανυψώνουν την έφεση και τη θέληση-για-υπηρεσία από το πεδίο των συναισθημάτων στο πεδίο του νου (στο πεδίο όπου οι Διδάσκαλοι μπορούν να βρεθούν) τότε θα έχουν εξυπηρετήσει το σκοπό τους. Αν η διδασκαλία που μεταδίδουν προκαλεί την ανταπόκριση του φωτισμένου νου του εργάτη μέσα στον κόσμο και επιφέρει την αστραποβολή της ενόρασής του, τότε η διδασκαλία ας γίνει αποδεκτή. Όχι όμως διαφορετικά. Αν οι δηλώσεις επιβεβαιωθούν τελικά ή κριθούν αληθινές κάτω από το κριτήριο του Νόμου των Αντιστοιχιών, τότε αυτό θα είναι καλό και ικανοποιητικό. Αν όμως δε συμβεί αυτό, ας μην αποδεχθεί ο σπουδαστής όσα λέγονται.


Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων. Το Φως ας κατέλθει στη Γη. Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη. Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή O σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων – O σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν. Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού. Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

«Η παραπάνω Επίκληση ή Προσευχή δεν ανήκει σε κάποιο πρόσωπο ή όμιλο, αλλά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το κάλλος και η ισχύς της Επίκλησης αυτής βρίσκονται στην απλότητά της και στην έκφραση από μέρους της ορισμένων κεντρικών αληθειών τις οποίες αποδέχονται ενδόμυχα και φυσικά όλοι οι άνθρωποι – την αλήθεια για την ύπαρξη μιας θεμελιώδους Νοημοσύνης στην οποία προσδίδουμε αόριστα το όνομα Θεός· την αλήθεια ότι πίσω από όλη την εξωτερική φαινομενικότητα, κινητήρια δύναμη του σύμπαντος είναι η Αγάπη· την αλήθεια ότι ήρθε στη γη μια μεγάλη Ατομικότητα – που ονομάστηκε από τους Χριστιανούς, Χριστός – και ενσωμάτωσε αυτή την αγάπη ώστε να μπορέσουμε να την κατανοήσουμε· την αλήθεια ότι τόσο η αγάπη όσο και η νοημοσύνη είναι αποτελέσματα εκείνου που αποκαλούμε Θέληση του Θεού· και τέλος, την αυταπόδεικτη αλήθεια ότι μόνο μέσω της ίδιας της ανθρωπότητας μπορεί να πραγματοποιηθεί το Θείο Σχέδιο.» ALICE A. BAILEY


ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ ΤΟΜΟΣ Ι. ΤΟΜΟΣ ΙΙ. ΤΟΜΟΣ ΙΙΙ. ΤΟΜΟΣ IV. ΤΟΜΟΣ V.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΗΣΕΙΣ


ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ ΤΟΜΟΣ Ι ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Ι. Εισαγωγικές Παρατηρήσεις ΙΙ. Ορισμένες Ερωτήσεις και Απαντήσεις ΙΙΙ. Δέκα Βασικές Προτάσεις ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Ι. Οι Επτά Δημιουργικοί Δομητές – Οι Επτά Ακτίνες ΙΙ. Οι Ακτίνες και τα Βασίλεια της Φύσης ΙΙΙ. Οι Ακτίνες και ο Άνθρωπος Μερικοί Πίνακες επί των Ακτίνων

ΤΟΜΟΣ ΙΙ Ι. Η Εγωική Ακτίνα ΙΙ. Η Ακτίνα της Προσωπικότητας ΙΙΙ. Η Ανθρωπότητα Σήμερα

ΤΟΜΟΣ ΙΙΙ Ι. ΙΙ. ΙΙΙ. IV. V. VI. VII.

O Ζωδιακός και οι Ακτίνες Η Φύση της Εσωτερικής Αστρολογίας Η Επιστήμη των Τριγώνων Οι Ιεροί και οι Μη-Ιεροί Πλανήτες Οι Τρεις Κύριοι Αστερισμοί Οι Τρεις Σταυροί Οι Ακτίνες, οι Αστερισμοί και οι Πλανήτες

ΤΟΜΟΣ IV Ι. Τα Βασικά Αίτια της Ασθένειας ΙΙ. Οι Βασικές Απαιτήσεις για Θεραπεία ΙΙΙ. Οι Θεμελιώδεις Νόμοι της Θεραπείας

ΤΟΜΟΣ V Ι. Στροφές για Μαθητές ΙΙ. Οι Δεκατέσσερις Κανόνες για Μαθητές και Μυημένους ΙΙΙ. Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις


ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ.........................................................................................17

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ................................................................................23 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι. Τα Ψυχολογικά Αίτια της Ασθένειας..........................................................33 1. Αίτια που Ανακύπτουν στη Συναισθηματική-Επιθυμητική Φύση........................38 α. Ανεξέλεγκτο και Μη-ρυθμισμένο Συναίσθημα................................................41 β. Επιθυμία Καταπιεσμένη ή Αχαλίνωτη..............................................................51 γ. Ασθένειες της Στενοχώριας και του Ερεθισμού...............................................60 2. Αίτια που Ανακύπτουν στο Αιθερικό Σώμα..........................................................63 α. Συμφόρηση........................................................................................................65 β. Έλλειψη Συντονισμού και Ολοκλήρωσης........................................................67 γ. Υπερδιέγερση των Κέντρων..............................................................................68 3. Αίτια που Ανακύπτουν στο Νοητικό Σώμα...........................................................73 α. Λανθασμένες Νοητικές Στάσεις........................................................................73 β. Νοητικός Φανατισμός. Η Κυριαρχία των Σκεπτομορφών...............................75 γ. Φρούδος Ιδεαλισμός.........................................................................................77 Η Ιερή Τέχνη της Θεραπείας..........................................................................80 Προκαταρκτικοί Κανόνες για Ακτινοβόλο Θεραπεία....................................82 Τρεις Κύριοι Νόμοι της Υγείας......................................................................84 Σύνοψη των Αιτίων της Ασθένειας................................................................88 4. Ασθένειες που Οφείλονται στη Ζωή της Μαθητείας.............................................89 α. Ασθένειες των Μυστικιστών.............................................................................90 β. Ασθένειες των Μαθητών...................................................................................93 Τα Κέντρα και το Αδενικό Σύστημα............................................................105 Τα Επτά Κύρια Κέντρα.................................................................................108 Το Σώμα – Η Φαινομενική Εμφάνιση..........................................................120 Τα Επτά Κύρια Κέντρα (συνέχεια)...............................................................124 Το Αιθερικό Σώμα, το Νευρικό και το Ενδοκρινές Σύστημα......................137 Αποτελέσματα που Προκαλούνται σε Ειδικές Περιοχές.............................143 Αποτελέσματα Υποδιέγερσης και Υπερδιέγερσης των Κέντρων................149 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ. Αίτια που Εκπορεύονται από την Ομαδική Ζωή.....................................159 1. Ασθένειες της Ανθρωπότητας, Κληρονομημένες από το Παρελθόν..................162 α. Αφροδίσια και Συφιλιδικά Νοσήματα.............................................................164 β. Φυματίωση......................................................................................................166


γ. Καρκίνος..........................................................................................................169 2. Ασθένειες που Προκύπτουν από Σκοτεινές Πλανητικές Συνθήκες....................172 3. Φυλετικές και Εθνικές Ασθένειες........................................................................177 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ. Οι Καρμικές μας Υποχρεώσεις..............................................................183 1. Οι Καρμικές Υποχρεώσεις του Ατόμου..............................................................201 2. Τα Επτά Ακτινικά Αίτια του Κάρμα....................................................................203 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV. Απαντήσεις σε Μερικά Ερωτήματα.......................................................213

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ......................................................................261 ΚΕΦΑΛΑΙΟ V. Η Διαδικασία της Απόδοσης...................................................................289 1. Η Φύση του Θανάτου..........................................................................................297 Ο Φόβος του Θανάτου....................................................................................300 Ορισμοί του Θανάτου.....................................................................................301 Σκοποί του Θανάτου.......................................................................................302 Η Τέχνη του Θνήσκειν....................................................................................307 2. Η Πράξη της Απόδοσης.......................................................................................311 Παράγοντες που Αντιμετωπίζει η Αποσυρόμενη Ψυχή..................................314 Δύο Κύριοι Λόγοι για την Αποτέφρωση.........................................................317 Αλληλουχία των Γεγονότων κατά το Θάνατο................................................319 3. Δύο Σπουδαία Ερωτήματα...................................................................................322 ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙ. Η Τέχνη της Εξάλειψης.........................................................................329 Δραστηριότητες Αμέσως Μετά το Θάνατο.........................................................331 Η Ντεβαχανική Εμπειρία.....................................................................................335 Ο Δέκατος Νόμος της Θεραπείας........................................................................337 ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙ. Οι Διαδικασίες της Ολοκλήρωσης.......................................................341 Η Σημασία της Ολοκλήρωσης.............................................................................342 Η Κατάσταση του Νου της Ψυχής.......................................................................344 Η Εξάλειψη της Σκεπτομορφής της Προσωπικότητας........................................347

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ...................................................................351 ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙΙ. Απαρίθμηση και Εφαρμογή των Νόμων και των Κανόνων................359 Νόμος Ι.................................................................................................................363 Νόμος ΙΙ...............................................................................................................366 Κανόνας Πρώτος..................................................................................................370 Νόμος ΙΙΙ..............................................................................................................376 Νόμος IV..............................................................................................................379 Κανόνας Δεύτερος...............................................................................................387 Νόμος V...............................................................................................................391


ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

17

Κανόνας Τρίτος....................................................................................................403 Νόμος VI..............................................................................................................406 Νόμος VII............................................................................................................411 Κανόνας Τέταρτος...............................................................................................420 Nόμος VIII...........................................................................................................423 Κανόνας Πέμπτος................................................................................................428 Νόμος ΙΧ..............................................................................................................440 Κανόνας Έκτος....................................................................................................447 Νόμος Χ...............................................................................................................451 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ. Οι Επτά Τρόποι Θεραπείας...................................................................461 Οι Επτά Ακτινικές Ενέργειες...............................................................................462 Οι Ακτίνες του Θεραπευτή και του Ασθενή........................................................464 Οι Επτά Θεραπευτικές Τεχνικές..........................................................................468


ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Τ

όλο θέμα της θεραπείας είναι τόσο αρχαίο όσο κι ο χρόνος και ήταν πάντοτε αντικείμενο έρευνας και πειράματος. Αλλά ως προς την ορθή χρήση της ικανότητας και των δυνάμεων της θεραπείας η γνώση είναι σε νηπιακή κατάσταση. Μόνο σ’ αυτή την εποχή και γενιά είναι επιτέλους δυνατό να μεταδοθούν οι νόμοι της μαγνητικής θεραπείας και να υποδειχθούν τα αίτια εκείνων των ασθενειών – που ανακύπτουν στα τρία εσώτερα σώματα – οι οποίες σήμερα αφανίζουν την ανθρώπινη δομή, προκαλούν αδιάκοπο πόνο και οδύνη και εισάγουν τον άνθρωπο διαμέσου της πύλης που οδηγεί στον κόσμο της ασώματης ύπαρξης. Μόνο σήμερα ο άνθρωπος βρίσκεται στο σημείο εξέλιξης της συνείδησής του όπου μπορεί να αρχίσει να αντιλαμβάνεται τη δύναμη των υποκειμενικών κόσμων και η νέα και πελώρια επιστήμη της ψυχολογίας αποτελεί την ανταπόκρισή του στο αυξανόμενο αυτό ενδιαφέρον. Οι διαδικασίες διευθέτησης, εξάλειψης και θεραπείας απασχολούν τη διάνοια όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων καθώς κι όλων των ανθρώπων που υποφέρουν. Έχουμε πολλά να κάνουμε και γιαυτό ζητώ υπομονή από μέρους σας. Όταν κανείς εισέρχεται στο βασίλειο της θεραπευτικής, εισέρχεται σ’ έναν κόσμο μεγάλης εσωτερικής γνώσης και άπειρων συμπερασμάτων κι αντιμετωπίζει διατυπώσεις πολλών διανοιών που επιδίωξαν ανά τους αιώνες να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν. Τα αίτια και η προέλευση της ασθένειας υπήρξε το θέμα ατελεύτητων ερευνών και εικασιών και πολλά οριστικά συμπεράσματα διατυπώθηκαν για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων· επίσης διατυπώθηκαν πολλές μέθοδοι, τεχνικές, φόρμουλες, συνταγές, ποικίλοι χειρισμοί και θεωρίες. Όλα αυτά συντελούν να γεμίσουν το νου με πολλές ιδέες – μερικές ορθές, άλλες εσφαλμένες – κι αυτό δυσκολεύει πολύ την είσοδο νέων ιδεών και την αφομοίωση από το σπουδαστή του μέχρι τώρα αγνώστου. Οι ζηλωτές χάνουν πολλά αρνούμενοι να εγκαταλείψουν εκείνο που ο κατώτερος νους αγαπά. Όταν κατορθώσουν να αποκτήσουν ανοιχτό νου και είναι έτοιμοι να δεχθούν τις νέες θεωρίες και υποθέσεις, ανακαλύπτουν ότι η παλιά και προσφιλής αλήθεια δεν έχει χαθεί πραγματικά, αλλά μεταφέρθηκε στην ορθή της θέση μέσα σ’ ένα μεγαλύτερο σχήμα. Όλοι οι μυημένοι της Προαιώνιας Σοφίας είναι αναγκαστικά θεραπευτές, παρότι όλοι μπορεί να μη θεραπεύουν το φυσικό σώμα. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι όλες οι ψυχές που έχουν επιτύχει κάποιο μέτρο αληθινής ελευθερίας είναι διαβιβαστές πνευματικής ενέργειας. Αυτή επηρεάζει αυτόματα κάποια όψη του μηχανισμού που χρησιμοποιείται από τις ψυχές που προσεγγίζουν. Όταν χρησιμοποιώ τη λέξη “μηχανισμός” σ’ αυτές τις διδασκαλίες, αναφέρομαι στις διάφορες όψεις του οργάνου, Ο


του σώματος ή μορφικής φύσης, δια του οποίου όλες οι ψυχές ζητούν να εκδηλωθούν. Αναφέρομαι συνεπώς: 1. Στο πυκνό φυσικό σώμα που είναι το άθροισμα όλων των οργανισμών που το απαρτίζουν· αυτοί επιτελούν τις διάφορες λειτουργίες που επιτρέπουν στην ψυχή να εκφρασθεί στο φυσικό ή αντικειμενικό πεδίο σαν μέρος ενός μεγαλύτερου και πιο περιεκτικού οργανισμού. Το φυσικό σώμα είναι το όργανο ανταπόκρισης του ενοικούντος πνευματικού ανθρώπου και χρησιμεύει για να θέτει την πνευματική αυτή οντότητα σε σχέση με το όργανο ανταπόκρισης του πλανητικού Λόγου, της Ζωής στην οποία ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε. 2. Στο αιθερικό σώμα που έχει έναν κύριο αντικειμενικό σκοπό. Αυτός είναι να ζωογονεί και να ενεργοποιεί το φυσικό σώμα κι έτσι να το ολοκληρώνει στο ενεργειακό σώμα της Γης και του ηλιακού συστήματος. Είναι ένας ιστός ενεργειακών ρευμάτων, γραμμών δύναμης και φωτός. Αποτελεί μέρος του απέραντου δικτύου ενεργειών, που υπόκειται όλων των μορφών, μεγάλων ή μικρών (μικροκοσμικών ή μακροκοσμικών). Πάνω σ’ αυτές τις γραμμές ενέργειας ρέουν οι κοσμικές δυνάμεις όπως το αίμα ρέει δια των φλεβών και των αρτηριών. Η συνεχής αυτή ατομική – ανθρώπινη, πλανητική και ηλιακή – κυκλοφορία των ζωικών δυνάμεων διαμέσου των αιθερικών σωμάτων όλων των μορφών είναι η βάση κάθε εκδηλωμένης ζωής και η έκφραση της ουσιώδους μη-χωριστικότητας όλης της ζωής. 3. Στο αστρικό ή επιθυμητικό σώμα (που ονομάζεται μερικές φορές συναισθηματικό σώμα) που είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης της επιθυμίας και της αισθαντικής ανταπόκρισης πάνω στον εαυτό στο κέντρο και η επακόλουθη συνέπεια – σ’ αυτό το σώμα – βιώνεται σαν συναίσθημα και σαν πόνος και ηδονή και σαν άλλα ζεύγη αντιθέτων. Στα δύο αυτά σώματα, το αιθερικό και το αστρικό σώμα, ��ρίσκεται το ενενήντα τοις εκατό των αιτίων της φυσικής ασθένειας και των ανωμαλιών. 4. Στο νοητικό σώμα ή εκείνο το μέρος της τσίττα ή νοητικού υλικού το οποίο η ατομική ανθρώπινη μονάδα μπορεί να χρησιμοποιεί και να εντυπώνει και συνιστά τον τέταρτο κατά σειρά μηχανισμό που διαθέτει η ψυχή. Ταυτόχρονα ας μη λησμονούμε ότι αυτά τα τέσσαρα αποτελούν ένα μηχανισμό. Πέντε τοις εκατό απ’ όλες τις σύγχρονες ασθένειες προέρχονται από αυτό το σώμα ή κατάσταση συνείδησης κι εδώ επιθυμώ να εκφράσω την αλήθεια ότι η συνεχής επανάληψη από ορισμένες σχολές θεραπευτών ότι ο νους είναι η αιτία όλων των παθήσεων δεν αποτελεί προς το παρόν γεγονός. Μετά από ένα εκατομμύριο χρόνια, όταν η εστία της ανθρώπινης προσοχής θα έχει μετατοπισθεί από τη συναισθηματική φύση στο νου κι όταν οι άνθρωποι θα είναι ουσιαστικά νοητικοί, όπως σήμερα είναι ουσιαστικά συναισθηματικοί, τότε τα αίτια της ασθένειας θα πρέπει να αναζητούνται στο βασίλειο του νου. Σήμερα βρίσκονται (εκτός από λίγες σπάνιες περιπτώσεις) στην έλλειψη ζωτικότητας ή σε υπερβολική διέγερση και στο βασίλειο του αισθήματος, των επιθυμιών (παρεμποδισμένων ή υπερικανοποιημένων) και στις


ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

21

διαθέσεις, την καταπίεση ή έκφραση βαθιά ριζωμένων πόθων, ερεθισμών, μυστικών τέρψεων και πολλών κρυφών παρορμήσεων που εκπορεύονται από την επιθυμητική ζωή του ατόμου. Αυτή η σπουδή για ύπαρξη και κατοχή δόμησε αρχικά και δομεί το εξωτερικό φυσικό όργανο ανταπόκρισης και σήμερα αναγκάζει ένα μηχανισμό που κατασκευάσθηκε ουσιαστικά για φυσικούς σκοπούς, να εξυπηρετεί περισσότερο υποκειμενικούς σκοπούς. Αυτό προκαλεί επίσης ανωμαλία και μόνο όταν ο άνθρωπος αντιληφθεί ότι μέσα στο εξωτερικό φυσικό περίβλημα υπάρχουν άλλα σώματα που εξυπηρετούν πιο λεπτοφυείς σκοπούς ανταπόκρισης, θα δούμε τη βαθμιαία αναπροσαρμογή και την υγεία του φυσικού σώματος. Με τα λεπτοφυέστερα αυτά περιβλήματα θα ασχοληθούμε αργότερα. Εδώ φυσικά θα ρωτήσετε: Ποιο είναι το γενικό σχέδιο που θα επιδιώξω ν’ ακολουθήσω καθώς σας διδάσκω τους νόμους της θεραπευτικής, εκείνους τους νόμους που καθοδηγούν τους μυημένους και οι οποίοι πρέπει βαθμιαία να αντικαταστήσουν τις πιο φυσικές μεθόδους της τωρινής θεραπευτικής τέχνης; Επίσης ζητάτε φυσικά να μάθετε ποια είναι η ειδική τεχνική την οποία εσείς – σαν θεραπευτές – πρέπει να μάθετε να χρησιμοποιείτε αναφορικά τόσο με τον εαυτό σας όσο και μ’ εκείνους που ζητάτε να θεραπεύσετε. Θα εκθέσω σύντομα τη διδασκαλία που θα επιχειρήσω να δώσω και θα τονίσω πού πρέπει να δώσετε έμφαση καθώς αρχίζετε τη μελέτη αυτού του θέματος. Πρώτα απ’ όλα θα προσπαθήσω να θίξω τα αίτια της ασθένειας, γιατί ο αποκρυφιστής σπουδαστής πρέπει πάντα ν’ αρχίζει απ’ τον κόσμο των αιτίων κι όχι απ’ τον κόσμο των αποτελεσμάτων. Δεύτερο, θα διευκρινίσω τις επτά μεθόδους θεραπείας που διέπουν “το έργο της απόδοσης” (όπως ονομάζεται στην αποκρυφιστική ορολογία), όπως εφαρμόζονται από τους μυημένους του κόσμου. Αυτές προσδιορίζουν τις τεχνικές που πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Θα σημειώσετε ότι αυτές οι μέθοδοι και τεχνικές ρυθμίζονται από τις ακτίνες (για τις οποίες έγραψα αλλού) • κι ότι συνεπώς ο θεραπευτής πρέπει να λάβει υπόψη όχι μόνο τη δική του ακτίνα αλλά και την ακτίνα του ασθενούς. Υπάρχουν συνεπώς επτά ακτινικές τεχνικές κι αυτές απαιτούν διευκρίνιση προτού γίνει δυνατό να εφαρμοσθούν με νοημοσύνη. Τρίτο, θα τονίσω την ψυχολογική θεραπευτική και την ανάγκη να ασχοληθούμε με την εσώτερη ζωή του αρρώστου, γιατί ο βασικός νόμος που υπόκειται σε κάθε αποκρυφιστική θεραπεία μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: ΝΟΜΟΣ Ι Κάθε ασθένεια είναι αποτέλεσμα αναστολής της ψυχικής ζωής κι αυτό αληθεύει για όλες τις μορφές σ’ όλα τα βασίλεια. Η τέχνη του θεραπευτή συνίσταται στην αποδέσμευση της ψυχής, έτσι ώστε η ζωή της να μπορεί να ρέει δια του αθροίσματος των οργανισμών που συνιστούν κάθε ιδιαίτερη μορφή. 

Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων, Τόμ. Ι και ΙΙ.


ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

22

Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι η απόπειρα του επιστήμονα ν’ αποδεσμεύσει την ενέργεια του ατόμου έχει την ίδια γενική φύση με το έργο του εσωτεριστή όταν προσπαθεί να αποδεσμεύσει την ενέργεια της ψυχής. Σ’ αυτή την αποδέσμευση κρύβεται η φύση της αληθινής τέχνης της θεραπείας. Εδώ βρίσκεται ένας αποκρυφιστικός υπαινιγμός. Τέταρτο, θα εξετάσουμε το φυσικό σώμα, τις ασθένειες και τις νόσους του, αλλά μόνο αφού μελετήσουμε εκείνο το τμήμα του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω και περιβάλλει το πυκνό φυσικό σώμα. Μ’ αυτό τον τρόπο θα εργασθούμε από τον κόσμο των εσώτερων αιτίων στον κόσμο των εξωτερικών γεγονότων. Θα δούμε ότι καθετί που αφορά την υγεία του ανθρώπου προέρχεται από: 1. Το σύνολο των δυνάμεων, αισθημάτων, επιθυμιών και περιστασιακών νοητικών διαδικασιών, το οποίο χαρακτηρίζει τα τρία λεπτοφυέστερα σώματα και προσδιορίζει τη ζωή και την εμπειρία του φυσικού σώματος. 2. Το αποτέλεσμα πάνω στο φυσικό σώμα της κατάστασης της ανθρωπότητας σαν σύνολο. Το ανθρώπινο ον είναι ένα ακέραιο μέρος της ανθρωπότητας, ένας οργανισμός μέσα σ’ ένα μεγαλύτερο οργανισμό. Οι συνθήκες που επικρατούν στο σύνολο αντανακλώνται στη μονάδα του εαυτού και πολλές απ’ τις νόσους από τις οποίες υποφέρει σήμερα ο άνθρωπος είναι το αποτέλεσμα πάνω του των συνθηκών που υφίστανται στο τέταρτο βασίλειο της φύσης σαν σύνολο. Γι’ αυτές δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος. 3. Το αποτέλεσμα στο φυσικό του σώμα της πλανητικής ζωής που είναι έκφραση της ζωής του πλανητικού Λόγου ο Οποίος είναι μια εξελισσόμενη Οντότητα. Οι συνέπειες είναι πέρα απ’ τη γνώση μας, αλλά τα αποτελέσματα είναι αισθητά. Δεν ενδιαφέρομαι πρωτίστως για την εκγύμναση ατόμων προκειμένου να καταστούν πιο ικανοί θεραπευτές. Αποβλέπω στην ομαδική θεραπευτική και με ενδιαφέρει την εποχή αυτή το έργο που γίνεται ομαδικά. Αλλά καμιά ομάδα ανθρώπων δεν μπορεί να εργασθεί σαν μονάδα, αν τα μέλη της δεν αγαπώνται και δεν υπηρετούνται αμοιβαία. Η θεραπευτική ενέργεια της πνευματικής Ιεραρχίας δεν μπορεί να ρέει δια της ομάδας εφόσον υπάρχει δυσαρμονία και επίκριση. Το πρώτο έργο συνεπώς κάθε ομίλου θεραπευτών είναι να συνδεθούν με αγάπη και να εργασθούν για την ομαδική ενότητα και κατανόηση. Θα ήθελα να τονίσω εδώ την ανάγκη για υπομονή, καθώς ο θεραπευτικός όμιλος ολοκληρώνεται και οι αύρες των μελών του ομίλου σμίγουν. Χρειάζεται λίγος χρόνος για να μάθουν οι άνθρωποι να εργάζονται μαζί με τέλεια κατανόηση και απροσωπία και συγχρόνως να επιτυγχάνουν στη διάρκεια του έργου τους μια προσήλωση που θα επιφέρει τον αναγκαίο ομαδικό ρυθμό – ένα ρυθμό τέτοιας ενότητας και έντασης, ώστε το έργο να μπορεί να συγχρονισθεί εσωτερικά. Οι ζηλωτές και σπουδαστές καθώς εργάζονται πάνω σ’ αυτές τις γραμμές, πρέπει να εκγυμνασθούν να σκέφτονται σαν ομάδα και να δίνουν στην ομάδα (δίχως τσιγκουνιά κι επιφύλαξη) ό,τι καλύτερο υπάρχει μέσα τους καθώς και τον καρπό του διαλογισμού τους σ’ αυτά τα θέματα. Θα έπρεπε επίσης να προσθέσω ότι οι οδηγίες αυτές πρέπει να είναι όσο το δυνατό


ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

23

περιεκτικές. Πρέπει να προσπαθήσω να δώσω πολλές αλήθειες και πληροφορίες σε σύντομο χώρο, έτσι ώστε να καταστήσω κάθε φράση ικανή να μεταδίδει κάποια πραγματική ιδέα και να δίνει πραγματικό φως πάνω στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας θεραπευτικός όμιλος. Ό,τι έχω να πω διαιρείται σε δύο μέρη: Πρώτο, θα πραγματευθούμε το γενικό έργο της θεραπευτικής και της διδασκαλίας κι αυτό συνεπάγεται τη μετάδοση από μέρους μου νόμων, τεχνικών και μεθόδων. Δεύτερο, θα εξετάσουμε το θεραπευτή και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να τελειοποιηθεί στην τέχνη της θεραπείας. Δεν αληθεύει άραγε ότι το πρώτο απαιτούμενο απ’ όλους τους θεραπευτές είναι μια συμπαθητική σχέση με τον ασθενή, έτσι ώστε ο θεραπευτής ν’ αποκτά διόραση της ανωμαλίας και να αποκαθιστά την εμπιστοσύνη του ασθενούς; Σας δίνω δύο λέξεις που ενσωματώνουν τις απαιτήσεις για όλους τους αληθινούς θεραπευτές και για τις οποίες πρέπει να εργασθείτε. Είναι Μαγνητισμός και Ακτινοβολία. Ο θεραπευτής πάνω απ’ όλα πρέπει να είναι μαγνητικός και πρέπει να προσελκύει: α. Τη δύναμη της δικής του ψυχής· συνεπάγεται ευθυγράμμιση μέσω ατομικού διαλογισμού. β. Εκείνους που μπορεί να βοηθήσει· συνεπάγεται μια αποκεντρωμένη στάση. γ. Εκείνες τις ενέργειες που όταν προκύψει ανάγκη, θα διεγείρουν τον ασθενή στην επιθυμητή δραστηριότητα. Συνεπάγεται αποκρυφιστική γνώση κι εκγυμνασμένο νου. Ο θεραπευτής πρέπει επίσης να κατανοεί πώς να ακτινοβολεί, γιατί η ακτινοβολία της ψυχής θα διεγείρει σε δραστηριότητα την ψυχή εκείνου που πρέπει να θεραπευθεί και η θεραπευτική διαδικασία θα τεθεί σε κίνηση· η ακτινοβολία του νου του θα φωτίσει τον άλλο νου και θα πολώσει τη θέληση του ασθενούς· η ακτινοβολία του ελεγχόμενου και ανιδιοτελούς αστρικού του σώματος θα επιβάλλει ένα ρυθμό στην ταραχή του αστρικού σώματος του ασθενούς κι έτσι θα επιτρέψει στον πάσχοντα να ενεργήσει ορθά, ενώ η ακτινοβολία του ζωτικού σώματος που λειτουργεί δια του σπληνικού κέντρου, θα βοηθήσει στην οργάνωση του σώματος δύναμης του πάσχοντα κι έτσι θα διευκολύνει το έργο της θεραπείας. Συνεπώς ο θεραπευτής έχει καθήκον να γίνει αποτελεσματικός κι ανάλογα με ό,τι είναι, θα είναι και το αποτέλεσμα στον πάσχοντα. Όταν ο θεραπευτής εργάζεται μαγνητικά και ακτινοβολεί την ψυχική του δύναμη στον πάσχοντα, τότε ο ασθενής θα γίνει ικανός να επιτύχει ευκολότερα το επιθυμητό αποτέλεσμα – το οποίο μπορεί να είναι η πλήρης θεραπεία, ή μπορεί να είναι η εδραίωση μιας νοητικής κατάστασης που θα επιτρέψει στον ασθενή να ζήσει με τον εαυτό του και την ασθένειά του, ανεμπόδιστος από τους καρμικούς περιορισμούς του σώματος. Ή μπορεί να επιτρέψει στον πάσχοντα να επιτύχει (με χαρά και ευκολία) την ορθή απελευθέρωση από το σώμα και δια της πύλης του θανάτου να περάσει στην πλήρη υγεία.


ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

Α

είναι το πρόβλημα με το οποίο αγωνίσθηκε ανά τους αιώνες όλη η ιατρική πρακτική. Στην τωρινή μηχανιστική εποχή μας περιπλανηθήκαμε στην επιφάνεια των πραγμάτων και μακριά απ’ τη μερικώς αληθινή άποψη των περασμένων αιώνων, που ανίχνευε την ασθένεια πίσω στους “κακούς χυμούς” που παράγονται και σήπονται στην εσώτερη υποκειμενική ζωή του πάσχοντα. Με την εξέλιξη της γνώσης παντού βρισκόμαστε πλέον στην επιφάνεια των πραγμάτων (σημειώστε ότι δε χρησιμοποιώ τη λέξη “επιπόλαιη”) και σήμανε η ώρα που η γνώση μπορεί πάλι να εισέλθει στο βασίλειο του υποκειμενικού και να μετουσιωθεί σε σοφία. Προκύπτει σήμερα η αναγνώριση από μέρους των καλύτερων διανοιών στην ιατρική και τα παρεμφερή επαγγέλματα ότι στις υποκειμενικές και κρυφές στάσεις του νου και της συναισθηματικής φύσης και στη ζωή της εμποδιζόμενης ή υπερβολικής σεξουαλικής έκφρασης πρέπει ν’ αναζητηθούν τα αίτια κάθε ασθένειας. Από την αρχή των μελετών μας θα επιθυμούσα να τονίσω ότι το έσχατο αίτιο της ασθένειας, ακόμη κι αν είναι γνωστό σε μένα, δε θα ήταν δυνατό να κατανοηθεί από σας. Το αίτιο βρίσκεται πίσω στην ιστορία του μακρινού παρελθόντος του πλανήτη μας, στη σταδιοδρομία (νοούμενη αποκρυφιστικά) της πλανητικής Ζωής κι έχει τις ρίζες του σ’ ό,τι ορίζεται γενικά σαν “κοσμικό κακό”. Αυτή είναι μια φράση χωρίς κανένα απολύτως νόημα, αλλά είναι συμβολικά περιγραφική μιας κατάστασης συνείδησης η οποία είναι εκείνη ορισμένων “ατελών Θεών”. Δοθέντος του αρχικού αξιώματος ότι και η ίδια η Θεότητα οδεύει προς μια τελειότητα πέραν της κατανόησής μας, συνάγεται ότι μπορεί να υπάρχουν για τους ίδιους τους Θεούς και για το ΘΕΟ (σαν τη ΖΩΗ του ηλιακού συστήματος) ορισμένοι περιορισμοί και ορισμένες περιοχές ή καταστάσεις συνείδησης που δεν έχουν ακόμη κυριαρχηθεί. Αυτοί οι περιορισμοί και οι σχετικές ατέλειες μπορεί να δημιουργούν συγκεκριμένα αποτελέσματα στα σώματα εκδήλωσής Τους – τους διάφορους πλανήτες σαν εκφράσεις Ζωών και στο ηλιακό σύστημα σαν έκφραση μιας ΖΩΗΣ. Με δεδομένη επίσης την υπόθεση ότι τα εξωτερικά αυτά σώματα της θειότητας, οι πλανήτες, είναι οι μορφές δια των οποίων εκφράζονται ορισμένες Θεότητες, μπορεί να προκύψει το αληθινό και λογικό συμπέρασμα ότι όλες οι ζωές και οι μορφές μέσα σ’ αυτά τα σώματα μπορεί αναγκαστικά να υπόκεινται επίσης στους ίδιους περιορισμούς και τις ατέλειες που απορρέουν από τις ακατάκτητες αυτές περιοχές συνείδησης κι αυτές τις καταστάσεις επίγνωσης που δεν έχουν κατανοηθεί ως τώρα από τις Θεότητες, τις ενσαρκωμένες σε πλανητικές και ηλιακές μορφές. Δοθέντος του αξιώματος ότι κάθε μορφή είναι μέρος μιας ακόμη μεγαλύτερης ΥΤΟ


μορφής κι ότι πράγματι “ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν” μέσα στο σώμα του Θεού (όπως το εκφράζει ο Απ. Παύλος), εμείς σαν ακέραια μέρη του τέταρτου βασιλείου της φύσης συμμεριζόμαστε το γενικό αυτό περιορισμό και την ατέλεια. Περισσότερα απ’ τη γενική αυτή υπόθεση είναι πέρα απ’ τις δυνάμεις μας να συλλάβουμε και να εκφράσουμε, γιατί ο γενικός νοητικός εξοπλισμός του μέσου ζηλωτή και μαθητή είναι ανεπαρκής για την προσπάθεια. Όροι όπως “κοσμικό κακό, θεία ατέλεια, περιορισμένες περιοχές συνείδησης, ελευθερία του αγνού πνεύματος, θείος νους”, που τόσο ελεύθερα χρησιμοποιούνται απ’ τους μυστικιστές και τους αποκρυφιστές διανοητές της εποχής, τι άραγε σημαίνουν πραγματικά; Οι διαβεβαιώσεις πολλών σχολών θεραπευτικής ως προς την υπέρτατη θεία τελειότητα και η διατύπωση της πίστης τους για την πραγματική ελευθερία της ανθρωπότητας από τις συνήθεις ασθένειες της σάρκας δεν είναι άραγε συχνά ηχηρές φράσεις που ενσωματώνουν ένα ιδανικό και βασίζονται συχνά σε ιδιοτελή επιθυμία; Μήπως δεν αποτελούν φράσεις τελείως άνευ νοήματος στις μυστικιστικές τους συνέπειες; Πώς αλλιώς μπορεί να είναι, όταν μόνο ο τελειοποιημένος άνθρωπος έχει κάποια πραγματική ιδέα εκείνου που συνιστά τη θειότητα; Είναι ασφαλώς καλύτερο για μας να παραδεχθούμε ότι δεν είναι δυνατό για τον άνθρωπο να κατανοήσει τα βαθιά ριζωμένα αίτια εκείνου που μπορεί να ιδωθεί καθώς προβάλλει στην εξέλιξη της μορφικής ζωής. Δεν είναι άραγε φρόνιμο να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα και τα γεγονότα όπως υπάρχουν στην τωρινή μας αντίληψη και να κατανοήσουμε ότι όπως ακριβώς ο άνθρωπος μπορεί να εισέρχεται με μεγαλύτερη νοημοσύνη στη διάνοια του Θεού απ’ ό,τι μπορεί ο υποδεέστερος νους του ζώου, έτσι ενδέχεται να υπάρχουν άλλες και μεγαλύτερες Διάνοιες που λειτουργούν σε άλλα κι ανώτερα βασίλεια της φύσης, οι οποίες ασφαλώς βλέπουν τη ζωή αληθινότερα και ακριβέστερα απ’ ό,τι το ανθρώπινο γένος; Είναι δυνατό ο αντικειμενικός σκοπός της εξέλιξης (όπως περιγράφεται και τονίζεται απ’ τον άνθρωπο) να είναι (σε τελική ανάλυση) μόνο το μερικό εκείνο κλάσμα ενός μεγαλύτερου σκοπού απ’ ό,τι ο ίδιος με την πεπερασμένη του αντίληψη μπορεί να συλλάβει. Η όλη πρόθεση όπως κρύβεται στη διάνοια του Θεού, ενδέχεται να είναι πολύ διαφορετική απ’ ό,τι ο άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει σήμερα και το κοσμικό κακό καθώς και το κοσμικό καλό, αναγόμενα σε ορολογίες, ενδέχεται να χάσουν τελείως τη σημασία τους και να φαίνονται μόνο διαμέσου της γοητείας και της πλάνης με τις οποίες ο άνθρωπος περιβάλλει όλα τα πράγματα. Οι καλύτερες διάνοιες αυτής της εποχής μόλις αρχίζουν να βλέπουν την πρώτη αμυδρή ακτίνα φωτός που διαπερνά αυτή τη γοητεία και χρησιμεύει πρώτα απ’ όλα στην αποκάλυψη του γεγονότος της πλάνης. Μέσω του φωτός που πέφτει έτσι, η ακόλουθη αλήθεια μπορεί ν’ αποκαλυφθεί σ’ όσους έχουν στάση αναμονής κι ευρύτητα σκέψης: Η ίδια η Θεότητα βρίσκεται στο δρόμο προς την τελείωση. Οι συνέπειες αυτής της δήλωσης είναι πολλές. Ασχολούμενοι με τα αίτια των ασθενειών, θα πάρουμε τη θέση ότι το θεμελιώδες και υπέρτατο κοσμικό αίτιο βρίσκεται πέρα απ’ την κατανόησή μας και μόνο καθώς το


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

27

βασίλειο του Θεού αποκαλύπτεται στη γη, θα εισέλθουμε σε κάποια πραγματική κατανόηση της πλατιά διαδεδομένης ασθένειας που βρίσκεται στον πλανήτη μας και στα τέσσερα βασίλεια της φύσης. Μερικές βασικές δηλώσεις μπορούν ωστόσο να γίνουν, οι οποίες θα βρεθούν τελικά αληθινές από μακροκοσμική έννοια και μπορεί ήδη να αποδειχθούν αληθινές όταν εξετασθεί με νοημοσύνη ο μικρόκοσμος: 1. Κάθε ασθένεια (κι αυτό είναι κοινοτοπία) προκαλείται από έλλειψη αρμονίας – μιας δυσαρμονίας που υφίσταται μεταξύ της μορφικής όψης και της ζωής. Εκείνο που συνενώνει μορφή και ζωή ή μάλλον εκείνο που είναι αποτέλεσμα της σκόπιμης αυτής ένωσης, το αποκαλούμε ψυχή, εαυτό όσον αφορά την ανθρωπότητα και ολοκληρώνουσα αρχή όσον αφορά τα υπανθρώπινα βασίλεια. Η ασθένεια εμφανίζεται όταν υπάρχει έλλειψη ευθυγράμμισης μεταξύ των διαφόρων αυτών παραγόντων, της ψυχής και της μορφής, της ζωής και της έκφρασής της, των υποκειμενικών και αντικειμενικών πραγματικοτήτων. Συνεπώς πνεύμα και ύλη δεν αλληλοσχετίζονται ελεύθερα. Αυτός είναι ένας τρόπος ερμηνείας του Νόμου Ι και η όλη θέση αποσκοπεί να αποτελέσει μια εξήγηση αυτού του Νόμου. 2. Αυτή η έλλειψη αρμονίας που προκαλεί ό,τι ονομάζουμε ασθένεια, διατρέχει και τα τέσσερα βασίλεια της φύσης και δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες που προκαλούν πόνο (όπου η αισθαντικότητα είναι έντονη και αναπτυγμένη) και παντού συμφόρηση, φθορά και θάνατο. Σκεφθείτε αυτές τις λέξεις: Δυσαρμονία, Ασθένεια, Πόνος, Συμφόρηση, Φθορά, Θάνατος, γιατί περιγράφουν τη γενική κατάσταση που διέπει τη συνειδητή ζωή όλων των μορφών, μακροκοσμικών και μικροκοσμικών. Δεν αποτελούν αίτια. 3. Όλες αυτές οι καταστάσεις μπορεί ωστόσο να θεωρηθούν σαν εξαγνιστικές στα αποτελέσματά τους και πρέπει έτσι να θεωρούνται απ’ την ανθρωπότητα, αν πρόκειται να έχει μια ορθή στάση απέναντι στην ασθένεια. Αυτό συχνά λησμονείται απ’ το φανατικό θεραπευτή και τον αδιάλλακτο εκπρόσωπο μιας ιδέας που συλλαμβάνεται περιορισμένα και σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί μέρος μόνο μιας μεγαλύτερης ιδέας. 4. Οι μέθοδοι θεραπείας και οι τεχνικές ανακούφισης είναι ιδιάζουσες στην ανθρωπότητα και είναι αποτέλεσμα της νοητικής δραστηριότητας του ανθρώπου. Υποδεικνύουν τη λανθάνουσα δύναμή του σαν δημιουργού και σαν εκείνου που οδεύει προς την ελευθερία. Υποδεικνύουν τη διακριτική του ικανότητα να νιώθει την τελειότητα, να οραματίζεται το στόχο κι έτσι να εργάζεται προς την τελική αυτή απελευθέρωση. Το λάθος του σ’ αυτή την εποχή συνίσταται: α. Στην ανικανότητά του να εκτιμήσει τις αληθινές χρήσεις του πόνου. β. Στη δυσφορία του για την οδύνη. γ. Στην παρανόησή του του νόμου της μη-αντίστασης. δ. Στην υπερέμφασή του της μορφικής φύσης. ε. Στη στάση του απέναντι στο θάνατο και στην αίσθησή του ότι η εξαφάνιση της ζωής από την οπτική αντίληψη με το μέσον της μορφής και η επακόλουθη αποσύνθεση αυτής της μορφής υποδεικνύει καταστροφή.


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

28

5. Όταν η ανθρώπινη σκέψη αντιστρέψει τις συνηθισμένες ιδέες ως προς την ασθένεια και αποδεχθεί την ασθένεια σαν γεγονός στη φύση, ο άνθρωπος θα αρχίσει να εργάζεται με το νόμο της απελευθέρωσης, με ορθή σκέψη που οδηγεί στη μηαντίσταση. Προς το παρόν με τη δύναμη της κατευθυνόμενης σκέψης του και του έντονου ανταγωνισμού του προς την ασθένεια τείνει μόνο να ενεργοποιήσει τη δυσκολία. Όταν αναπροσανατολίσει τη σκέψη του στην αλήθεια και την ψυχή, τα δεινά του φυσικού πεδίου θα αρχίσουν να εξαφανίζονται. Αυτό θα γίνει φανερό καθώς θα μελετούμε αργότερα τη μέθοδο της εκρίζωσης. Η ασθένεια υπάρχει. Οι μορφές σ’ όλα τα βασίλεια είναι πλήρεις δυσαρμονίας και χωρίς ευθυγράμμιση με την ενοικούσα ζωή. Η ασθένεια, η φθορά και η τάση προς διάλυση βρίσκονται παντού. Διαλέγω τις λέξεις μου με προσοχή. 6. Η ασθένεια δεν είναι συνεπώς το αποτέλεσμα εσφαλμένης ανθρώπινης σκέψης. Υπήρχε στις πολλές μορφές ζωής πολύ πριν εμφανισθεί στη γη η ανθρώπινη οικογένεια. Εάν ζητάτε μια ρηματική έκφραση και θέλετε να μιλήσετε στα όρια του ανθρώπινου νου, μπορείτε να πείτε με κάποια ακρίβεια: ο Θεός, η πλανητική Θεότητα, είναι ένοχος εσφαλμένης σκέψης. Δε θα εκφράσετε όμως την αλήθεια, αλλά μόνο μικρό μέρος του αιτίου όπως παρουσιάζεται στην ασθενή πεπερασμένη σας διάνοια με το μέσον της γενικής παγκόσμιας γοητείας και πλάνης. 7. Από μια άποψη η ασθένεια είναι μια διαδικασία απελευθέρωσης και ο εχθρός εκείνου που είναι στατικό κι αποκρυσταλλωμένο. Μη νομίσετε απ’ τα λεγόμενά μου ότι η ασθένεια πρέπει να είναι ευπρόσδεκτη κι ότι η διαδικασία του θανάτου πρέπει να επιδιώκεται. Εάν συνέβαινε αυτό, ο άνθρωπος θα υπέθαλπε την ασθένεια και θα καθιέρωνε την αυτοκτονία. Ευτυχώς για την ανθρωπότητα η όλη τάση της ζωής είναι ενάντια στην ασθένεια και η αντίδραση της μορφικής ζωής στη σκέψη του ανθρώπου υποδαυλίζει το φόβο του θανάτου. Αυτό είναι ορθό, γιατί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της διατήρησης της μορφικής ακεραιότητας είναι ζωτική αρχή της ύλης και η τάση για την αυτοδιαιώνιση της ζωής μέσα στη μορφή είναι η μεγαλύτερη δοθείσα από το Θεό ικανότητά μας και θα διαρκέσει. Αλλά στην ανθρώπινη οικογένεια πρέπει τελικά να δώσει θέση στη χρήση του θανάτου σαν οργανωμένης, απελευθερωτικής διαδικασίας για να διατηρηθεί η δύναμη και να δοθεί στην ψυχή ένα καλύτερο όργανο εκδήλωσης. Γι’ αυτή την ελευθερία δράσης το ανθρώπινο γένος σαν σύνολο δεν είναι ακόμη έτοιμο. Οι μαθητές και οι ζηλωτές του κόσμου πρέπει λοιπόν τώρα ν’ αρχίσουν να συλλαμβάνουν τις νεότερες αρχές της ύπαρξης. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης διέπει τη σχέση πνεύματος και ύλης, ζωής και μορφής, εφόσον η ίδια η Θεότητα θέλει να ενσαρκώνεται μέσα στο σώμα της εκδήλωσής Της – έναν πλανήτη ή ένα ηλιακό σύστημα. Σας έδωσα στην παραπάνω δήλωση μια νύξη ως προς ένα από τα βασικά αίτια της ασθένειας και τον ατέλειωτο αγώνα μεταξύ του φυλακισμένου πνεύματος και της φυλακίζουσας μορφής. Ο αγώνας αυτός χρησιμοποιεί σαν μέθοδό του την ενδόμυχη εκείνη ποιότητα που εκφράζεται σαν παρόρμηση για διατήρηση και σαν ώθηση για διαιώνιση – τόσο της παρούσας μορφής όσο και του είδους.


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

29

8. Ο νόμος του αιτίου και αποτελέσματος, που ονομάζεται Κάρμα στην Ανατολή, κυβερνά όλα αυτά. Το κάρμα πρέπει να θεωρείται στην πραγματικότητα σαν το αποτέλεσμα (στη μορφική ζωή του πλανήτη μας) αιτίων βαθιά εδραιωμένων και κρυμμένων στη διάνοια του Θεού. Τα αίτια που μπορούμε να ανιχνεύσουμε σε σχέση με την ασθένεια και το θάνατο, είναι στην πραγματικότητα μόνο η πραγμάτωση ορισμένων βασικών αρχών που διέπουν – ορθά ή εσφαλμένα, ποιος θα μπορούσε να πει; – τη ζωή του Θεού σε μορφή και πρέπει πάντοτε να παραμένουν ακατανόητες στον άνθρωπο μέχρι την εποχή εκείνη που θα λάβει τη μεγάλη μύηση η οποία συμβολίζεται για μας στη Μεταμόρφωση. Σ’ όλη τη μελέτη μας θα ασχοληθούμε με δευτερεύοντα αίτια και τα αποτελέσματά τους, με τα φαινομενικά επακόλουθα των υποκειμενικών αυτών αποτελεσμάτων που εκπορεύονται από αίτια που είναι για μας πολύ μακρινά για να συλλάβουμε. Αυτό πρέπει να γίνει παραδεκτό και να συλληφθεί. Είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος με το σημερινό νοητικό του μηχανισμό. Όταν σπάνια λειτουργεί η ενόραση και σπάνια φωτίζεται η διάνοια, γιατί θα έπρεπε ο άνθρωπος να περιμένει αλαζονικά να κατανοήσει το καθετί; Ας εργασθεί για την ανάπτυξη της ενόρασής του και την επίτευξη της φώτισης. Τότε η κατανόηση μπορεί να έρθει στο δρόμο του. Θα έχει αποκτήσει το δικαίωμα για τη θεία γνώση. Αλλά η παραπάνω αναγνώριση θα αρκέσει για την εργασία μας και θα μας επιτρέψει να διατυπώσουμε εκείνους τους νόμους και τις αρχές που θα υποδείξουν τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα μπορεί να επιτύχει την αποδέσμευση από τη μορφική συνείδηση και την επακόλουθη απαλλαγή από τη νίκη του θανάτου κι από εκείνες τις συνθήκες που αφορούν την ασθένεια και διέπουν σήμερα την πλανητική μας εκδήλωση. Θα διαιρέσουμε τη μελέτη μας για τα αίτια των ασθενειών σε τρία μέρη, αποκλείοντας από την έρευνά μας για την αλήθεια την τελείως κατανοητή αλλά εξίσου μάταιη επιθυμία να κατανοήσουμε τη διάνοια της Θεότητας: Ι. Τα ψυχολογικά αίτια. II. Τα αίτια που εκπορεύονται από την ομαδική ζωή. III. Τις καρμικές μας ευθύνες, τα καρμικά αίτια. Με όλα αυτά θα αποκτήσουμε μόνο μια γενική ιδέα (ό,τι είναι τώρα εφικτό) για την παρουσία της ασθένειας στην ανθρώπινη οικογένεια κι εκείνης που βρίσκουμε επίσης μερικώς στο ζωικό βασίλειο. Όταν η γενική αυτή ιδέα συλληφθεί, θα έχουμε μια καθαρότερη κατανόηση του προβλήματός μας και θα μπορούμε τότε να προχωρήσουμε στη μελέτη μας των μεθόδων που θα μας επιτρέψουν να χειρισθούμε τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα με μεγαλύτερη ευκολία. Οι σπουδαστές της Τέχνης της Θεραπείας πρέπει επίσης να θυμούνται ότι υπάρχουν τρεις τρόποι με τους οποίους επιτελείται η θεραπεία κι ότι και οι τρεις τρόποι έχουν τη θέση και την αξία τους που εξαρτώνται απ’ το σημείο εξέλιξης του υπό θεραπεία ατόμου. Πρώτο, υπάρχει η εφαρμογή εκείνων των καταπραϋντικών και βελτιωτικών μεθόδων που βαθμιαία θεραπεύουν την ασθένεια κι εξαλείφουν τις ανεπιθύμητες


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

30

συνθήκες· δομούν τη μορφική ζωή και υποδαυλίζουν τη ζωτικότητα, έτσι ώστε η ασθένεια μπορεί να εκβληθεί. Καλοί εκπρόσωποι των μεθόδων αυτών είναι η αλλοπαθητική και η ομοιοπαθητική σχολή και οι διάφορες οστεοπαθητικές, χειροπρακτικές κι άλλες θεραπευτικές σχολές. Έχουν κάνει πολύ καλό κι εποικοδομητικό έργο και το χρέος της ανθρωπότητας στη σύνεση, την επιδεξιότητα και τις ανιδιοτελείς περιποιήσεις των ιατρών είναι μεγάλο. Ασχολούνται συνεχώς με επείγουσες περιπτώσεις κι επικίνδυνα αποτελέσματα αιτίων που δεν είναι φανερά στην επιφάνεια. Με τις μεθόδους αυτές ο πάσχων βρίσκεται στα χέρια τρίτων και πρέπει να είναι παθητικός, ήρεμος κι αρνητικός. Δεύτερο, υπάρχει η παρουσίαση του έργου και των μεθόδων του σύγχρονου ψυχολόγου που επιζητεί να ασχοληθεί με υποκειμενικές συνθήκες και να εξομαλύνει τις εσφαλμένες στάσεις του νου, τις αναστολές, τις ψυχώσεις και τα συμπλέγματα που επιφέρουν τις εξωτερικές καταστάσεις της ασθένειας, τις νοσηρές συνθήκες και τις νευρωτικές και νοητικές καταστροφές. Με τη μέθοδο αυτή ο πάσχων διδάσκεται να συνεργάζεται όσο μπορεί περισσότερο με τον ψυχολόγο, έτσι ώστε να φθάσει σε μια πρέπουσα κατανόηση του εαυτού του κι έτσι να μάθει να εκριζώνει τις εσώτερες εκείνες εξαναγκαστικές συνθήκες που είναι υπόλογες για τα εξωτερικά αποτελέσματα. Εκπαιδεύεται να είναι θετικός και ενεργητικός κι αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα στην ορθή κατεύθυνση. Η τάση του συνδυασμού της ψυχολογίας με την εξωτερική φυσική θεραπεία είναι υγιής και ορθή. Τρίτο, η ανώτατη και νεότατη μέθοδος είναι εκείνη που φέρνει σε θετική δραστηριότητα την ίδια την ψυχή του ανθρώπου. Η αληθινή και μέλλουσα θεραπεία επέρχεται όταν η ζωή της ψυχής μπορεί να ρέει χωρίς προσκόμματα και εμπόδια μέσω κάθε όψης της μορφικής φύσης. Μπορεί τότε να τη ζωογονήσει με τη δυναμικότητά της και μπορεί επίσης να εξαλείψει εκείνες τις συμφορήσεις και τα εμφράγματα που είναι γόνιμες πηγές ασθένειας. Αυτά σας δίνουν πολλά για να σκεφθείτε. Αν προχωρούμε αργά όσον αφορά την πρακτική εφαρμογή των τεχνικών και των μεθόδων, είναι γιατί επιδιώκω να θέσω στέρεα θεμέλια για ό,τι θα μεταδώσω αργότερα. Η ΕΚΓΥΜΝΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗ Όσον αφορά την εκγύμναση του θεραπευτή, θα σας δίνω από καιρό σε καιρό τους έξι κανόνες που διέπουν (ή θα έπρεπε να διέπουν) τη δραστηριότητά του. Να έχετε κατά νου τις δύο λέξεις που σας έδωσα νωρίτερα. Συνοψίζουν την ιστορία του θεραπευτή: ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ και ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ. Διαφέρουν στα αποτελέσματά τους, όπως θα δούμε αργότερα. ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, την καρδιά του, τον εγκέφαλό του και τα χέρια του. Έτσι μπορεί να διαχύσει τη ζωτική θεραπευτική δύναμη στον πάσχοντα. Αυτό είναι μαγνητικό έργο. Θεραπεύει την ασθένεια ή μπορεί να επαυ��ήσει τη λεγόμενη κακή κατάσταση, ανάλογα με τη γνώση του θεραπευτή.


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

31

Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, τον εγκέφαλό του, την καρδιά του και την αυρική εκπόρευση. Έτσι μπορεί η παρουσία του να τροφοδοτήσει την ψυχική ζωή του πάσχοντα. Αυτό είναι έργο ακτινοβολίας. Τα χέρια δε χρειάζονται. Η ψυχή επιδεικνύει τη δύναμή της. Η ψυχή του πάσχοντα ανταποκρίνεται με την ανταπόκριση της αύρας του στην ακτινοβολία της αύρας του θεραπευτή, που είναι πλημμυρισμένη με ψυχική ενέργεια. Εξετάζοντας τα Αίτια της Ασθένειας, θεωρώ αναγκαίο να πω μια λέξη αναφορικά με τις συνθήκες – εξωτερικές κι εσωτερικές. Θα γίνει φανερό στον τυχαίο στοχαστή ότι πολλές ασθένειες και πολλά αίτια θανάτου οφείλονται στις συνθήκες του περιβάλλοντος για τις οποίες δεν είναι κατά κανένα τρόπο υπεύθυνος. Αυτές εκτείνονται από τα καθαρά εξωτερικά περιστατικά ως τις κληρονομικές προδιαθέσεις. Θα μπορούσαν να ταξινομηθούν ως εξής: 1. Ατυχήματα που μπορεί να οφείλονται σε προσωπική αμέλεια, ομαδικά συμβάντα, απροσεξία άλλων ανθρώπων και τα αποτελέσματα συγκρούσεων, όπως σε εργατικές απεργίες ή πολέμους. Μπορεί επίσης να προέλθουν από επιθέσεις ζώων ή φιδιών, από τυχαίες δηλητηριάσεις και πολλά άλλα αίτια. 2. Μολύνσεις που έρχονται στον άνθρωπο απ’ έξω κι όχι σαν αποτέλεσμα της ιδιάζουσας κατάστασης του αίματός του. Τέτοιες μολύνσεις είναι οι διάφορες λεγόμενες μεταδοτικές και μολυσματικές ασθένειες και οι γενικές επιδημίες. Αυτές μπορεί να προσβάλουν τον άνθρωπο κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του, δια των καθημερινών του επαφών ή μιας ευρείας κατάστασης ασθένειας στο περιβάλλον του. 3. Ασθένειες οφειλόμενες σε κακή διατροφή, που συναντώνται ιδιαίτερα στους νέους. Αυτή η κατάσταση υποσιτισμού προδιαθέτει το σώμα στην ασθένεια, υποβιβάζει την αντίσταση και τη ζωτικότητα κι εξουδετερώνει τις “αμυντικές δυνάμεις” του ανθρώπου, οδηγώντας σε πρόωρο θάνατο. 4. Κληρονομικότητα. Υπάρχουν, όπως καλά γνωρίζετε, ορισμένες μορφές κληρονομικών αδυναμιών που είτε προδιαθέτουν ένα πρόσωπο σε ορισμένες ασθένειες και τον επακόλουθο θάνατο είτε προκαλούν σ’ αυτό εκείνες τις συνθήκες που οδηγούν σε μια σταθερή αδυναμία συγκράτησης της ζωής· υπάρχουν επίσης εκείνες οι τάσεις που αποτελούν μια μορφή επικίνδυνης όρεξης και οδηγούν σε ανεπιθύμητες συνήθειες, σε κατάπτωση του ηθικού και είναι επικίνδυνες στη θέληση του ατόμου, γιατί το καθιστούν ανίκανο να καταπολεμήσει αυτές τις προδιαθέσεις. Υποκύπτει σ’ αυτές και πληρώνει το τίμημα τέτοιων συνηθειών, που είναι η ασθένεια και ο θάνατος. Οι τέσσερις αυτοί τύποι ασθένειας και αιτίων θανάτου εξηγούν πολλά που βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας στη ζωή των ανθρώπων, αλλά δεν πρέπει να ταξινομηθούν σαφώς σε οποιοδήποτε από τα ψυχολογικά αίτια της ασθένειας και θα εξετασθούν μόνο κι αυτό πολύ περιληπτικά στο τμήμα που πραγματεύεται την ομαδική ζωή και τα προδιαθέτοντα αίτια της ασθένειας. Οι μολυσματικές ασθένειες θα εξετασθούν εκεί,


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

32

αλλά όχι και οι καταστάσεις που προκύπτουν, λόγου χάρη, από αυτοκινητιστικά ή σιδηροδρομικά δυστυχήματα τα οποία δε θεωρούνται σαν αίτια που προκαλούν ασθένειες. Ότι το έργο του θεραπευτή μπορεί να περιλαμβάνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι αληθινό, αλλά το έργο που πρέπει να γίνει είναι κάπως διαφορετικό από εκείνο που επιτελείται όταν πρόκειται για ασθένειες που έχουν τις ρίζες τους σε κάποιο λεπτοφυές σώμα ή στα αποτελέσματα ομαδικής ασθένειας κ.λπ. Δε θα εξετάσουμε εδώ τις ασθένειες που προκαλούνται από την κακή διατροφή και την εσφαλμένη δίαιτα της σύγχρονης ζωής και του πολιτισμού μας. Γι’ αυτές κανένα παιδί δεν είναι ατομικά υπεύθυνο. Ασχολούμαι με ασθένειες που προέρχονται από εσφαλμένες εσώτερες συνθήκες. Η ευθύνη ενός παιδιού για τις συνθήκες της ζωής του είναι πρακτικά ανύπαρκτη, εκτός αν δεχθείτε το κάρμα σαν παράγοντα προδιάθεσης και τη δύναμή του να προκαλεί εκείνες τις αναπροσαρμογές που προβάλλουν απ’ το παρελθόν κι επηρεάζουν το παρόν. Θα ασχοληθώ μ’ αυτό πληρέστερα στο τρίτο τμήμα μας που πραγματεύεται τις καρμικές μας ευθύνες. Θα ήθελα μόνο να υποδείξω εδώ ότι το όλο ζήτημα της ασθένειας θα μπορούσε να εξετασθεί από τη σκοπιά του κάρμα και να είναι σαφές και πειστικό στην αξία του, αν υπήρχε ορθή διδασκαλία για το δυσνόητο αυτό θέμα από την εποχή που μεταδόθηκε στη Δύση. Αλλά η αλήθεια, όπως μας ήλθε από την Ανατολή, διαστράφηκε τόσο πολύ απ’ τους θεολόγους της Ανατολής όσο και οι δοξασίες της Εξιλέωσης και της Άσπιλης Σύλληψης παρερμηνεύθηκαν και διδάχθηκαν από τους θεολόγους της Δύσης. Η πραγματική αλήθεια μοιάζει πολύ λίγο με τις σύγχρονες διατυπώσεις μας. Εμποδίζομαι συνεπώς σοβαρά όταν ασχολούμαι με το θέμα της ασθένειας από την άποψη του κάρμα. Μου είναι δύσκολο να σας μεταδώσω οτιδήποτε από την αλήθεια όπως υφίσταται πραγματικά, λόγω των προκατειλημμένων ιδεών ως προς τον αρχαίο Νόμο του Αιτίου κι Αποτελέσματος, που κατ’ ανάγκη υπάρχουν στο νου σας. Αν σας πω ότι η δοξασία της Αναδυόμενης Εξέλιξης και οι σύγχρονες θεωρίες της δράσης ενός καταλύτη πάνω σε δύο ουσίες – οι οποίες όταν έλθουν σε επαφή μεταξύ τους υπό την επίδραση του καταλύτη παράγουν μια τρίτη και διαφορετική ουσία – περιέχουν μεγάλο μέρος της αλήθειας περί του κάρμα, άραγε θα καταλάβετε; Αμφιβάλλω. Αν σας πω ότι η έμφαση που δίνεται στο Νόμο του Κάρμα καθώς εξηγεί φαινομενικές αδικίες και τονίζει πάντοτε την εμφάνιση του πόνου, της ασθένειας και της οδύνης, αποτελεί μόνο μια μερική παρουσίαση της βασικής κοσμικής αλήθειας, άραγε διαφωτίζεται κάπως ο νους σας; Αν τονίσω ότι ο Νόμος του Κάρμα, όταν κατανοηθεί ορθά και κατευθυνθεί ορθά, μπορεί να επιφέρει εκείνο που προκαλεί ευτυχία, καλό κι ελευθερία απ’ τον πόνο ευκολότερα απ’ ό,τι επιφέρει πόνο με την αλυσίδα των συνεπειών του, νιώθετε άραγε ότι είσθε ικανοί να συλλάβετε τη σημασία όσων λέω; Ο κόσμος της γοητείας είναι αυτή την εποχή τόσο ισχυρός και η αίσθηση της πλάνης τόσο δυναμική και ζωτική ώστε αποτυγχάνουμε να δούμε τους βασικούς αυτούς νόμους στην αληθινή τους σημασία. Ο Νόμος του Κάρμα δεν είναι ο Νόμος της Ανταπόδοσης όπως μπορεί κανείς να


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

33

υποθέσει διαβάζοντας τα σύγχρονα βιβλία σ’ αυτό το θέμα· αυτός είναι μόνο μια όψη της λειτουργίας του Νόμου του Κάρμα. Ο Νόμος του Αιτίου και Αποτελέσματος δεν πρέπει να κατανοηθεί όπως τον ερμηνεύουμε τώρα. Υπάρχει, λόγου χάρη, ένας νόμος αποκαλούμενος Νόμος της Βαρύτητας, που από καιρό έχει επιβληθεί στις διάνοιες των ανθρώπων· ένας τέτοιος νόμος υφίσταται, αλλά είναι μόνο μια όψη ενός μεγαλύτερου νόμου και η δύναμή του μπορεί, όπως ξέρουμε, να εξουδετερωθεί σχετικά, γιατί κάθε φορά που βλέπουμε ένα αεροπλάνο να πετά πάνω μας, βλέπουμε μια απόδειξη της εξουδετέρωσης αυτού του νόμου με μηχανικά μέσα, που συμβολίζει την ευκολία με την οποία μπορεί να υπερπηδηθεί από τα ανθρώπινα όντα. Αν μπορούσαν μόνο να το αντιληφθούν, μαθαίνουν την αρχαία τεχνική της οποίας η δύναμη της ανύψωσης είναι μια απ’ τις πιο εύκολες και τις πιο απλές αρχικές ασκήσεις. Ο Νόμος των Συνεπειών δεν είναι η αναπόφευκτη και καθορισμένη υπόθεση που φαντάζεται η σύγχρονη σκέψη, αλλά σχετίζεται με τους Νόμους της Σκέψης πολύ στενότερα απ’ ό,τι πιστεύεται· η νοητική επιστήμη προσπαθεί ψηλαφητά να τον κατανοήσει. Ο προσανατολισμός και οι σκοποί της είναι ορθοί και καλοί και ελπίζεται ότι θα φέρουν αποτελέσματα· αλλά τα συμπεράσματα και οι τρόποι εργασίας της είναι προς το παρόν θλιβερά εσφαλμένοι και πολύ παραπλανητικοί. Αναφέρθηκα σ’ αυτή την παρανόηση του Νόμου του Κάρμα γιατί ανυπομονώ να αρχίσετε αυτή τη μελέτη των Νόμων της Θεραπείας με όσο το δυνατό ελεύθερο κι ανοικτό νου, γνωρίζοντας ότι η κατανόησή σας αυτών των νόμων περιορίζεται από: 1. Τις παλιές θεολογίες με τις στατικές, παραμορφωμένες και λαθεμένες απόψεις τους. Η διδασκαλία της θεολογίας είναι πολύ παραπλανητική, αλλά αλίμονο γίνεται γενικά αποδεκτή. 2. Την παγκόσμια σκέψη που είναι ισχυρά χρωματισμένη από το στοιχείο της επιθυμίας και με λίγη πραγματική σκέψη. Οι άνθρωποι ερμηνεύουν τους αμυδρά αισθητούς αυτούς νόμους με όρους τελεσίδικους και από την περιορισμένη τους σκοπιά. Η ιδέα της ανταπόδοσης διατρέχει μεγάλο μέρος της διδασκαλίας του Κάρμα, λόγου χάρη, γιατί οι άνθρωποι επιζητούν μια πιθανή εξήγηση των πραγμάτων όπως φαίνεται να είναι κι αρέσκονται να ζητούν ανταμοιβή. Ωστόσο υπάρχει πολύ περισσότερο γενικό καλό κάρμα παρά κακό, όσο λίγο κι αν το νομίζετε καθώς είσθε βυθισμένοι σε μια περίοδο σαν την τωρινή. 3. Την παγκόσμια πλάνη και γοητεία που εμποδίζει το μέσο και αμαθή άνθρωπο να δει τη ζωή όπως αληθινά είναι. Ακόμη και οι προχωρημένοι άνθρωποι και οι μαθητές μόλις αρχίζουν να έχουν μια φευγαλέα κι ανεπαρκή ματιά στη θαυμαστή πραγματικότητα. 4. Τις ανεξέλεγκτες διάνοιες και τα μη αποδεσμευμένα και μη αφυπνισμένα εγκεφαλικά κύτταρα που εμποδίζουν επίσης τον άνθρωπο από την ορθή αντίληψη. Το γεγονός αυτό συχνά παραγνωρίζεται. Το όργανο της αντίληψης είναι ακόμη ανεπαρκές. Το σημείο αυτό χρειάζεται να τονισθεί. 5. Τις εθνικές και φυλετικές ιδιοσυγκρασίες με τις προδιαθέτουσες διαθέσεις και προκαταλήψεις τους. Οι παράγοντες αυτοί εμποδίζουν επίσης την ακριβή εκτίμηση


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

34

αυτών των πραγματικοτήτων. Σας έδωσα αρκετά εδώ για να σας δείξω πόσο ανόητο είναι να επιχειρείτε να δηλώσετε ότι κατανοείτε αυτούς τους νόμους τους οποίους ψηλαφίζετε κι επιδιώκετε να κατανοήσετε. Πουθενά στην ανθρώπινη σκέψη δεν είναι το σκοτάδι μεγαλύτερο απ’ ό,τι σχετικά με τους νόμους που αφορούν την ασθένεια και το θάνατο. Είναι λοιπόν ανάγκη ν’ αντιληφθείτε από την αρχή ότι σε όλα όσα έχω να πω στο κεφάλαιο για τα Ψυχολογικά Αίτια της Ασθένειας δε θα ασχοληθώ με εκείνες τις παθήσεις ή τις προδιαθέσεις της ασθένειας που προέρχονται από το περιβάλλον ή με εκείνα τα σαφώς φυσικά στίγματα που κληρονομούνται από γονείς που μεταφέρουν στα σώματά τους και μεταδίδουν στα παιδιά τους σπέρματα ασθενειών, τα οποία κι αυτοί με τη σειρά τους ίσως κληρονόμησαν από τους γονείς τους. Θα επιθυμούσα επίσης να τονίσω ότι οι κληρονομικές αυτές ασθένειες είναι πολύ λιγότερες απ’ ό,τι υποτίθεται σήμερα· απ’ αυτές η προδιάθεση για τη φυματίωση, τη σύφιλη και τον καρκίνο είναι οι σπουδαιότερες όσον αφορά την τωρινή μας ανθρωπότητα· κληρονομούνται και μπορούν επίσης να μεταδοθούν με την επαφή. Θα ασχοληθώ μ’ αυτές στο δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο για τις ασθένειες που προκύπτουν από την ομάδα.


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

Τ

σημείο που επιθυμώ να τονίσω εδώ προτού προχωρήσω παραπέρα, είναι ότι θα επιδιώξω ν’ αποφύγω όσο είναι δυνατό κάθε τεχνικό όρο. Το θέμα μας είναι η εσωτερική θεώρηση της ασθένειας και των μορφών της· επιζητώ να διευκρινίσω το ζήτημα και τα ζωτικά αίτια των ασθενειών και να υποδείξω τους γενικούς νόμους με τους οποίους πρέπει να εργασθεί ο θεραπευτής και τους έξι κανόνες τους οποίους πρέπει να επιβάλει πάνω του – και τους οποίους πρέπει να υπακούσει με πειθαρχία και κατανόηση. Θα έχετε σημειώσει ότι κατέταξα τα ψυχολογικά αίτια σε τέσσερις επικεφαλίδες: Ο

1. 2. 3. 4.

Εκείνα που ανακύπτουν από τη συναισθηματική-αισθαντική φύση. Εκείνα που έχουν την προέλευσή τους στο αιθερικό σώμα. Εκείνα που βασίζονται σε λανθασμένη σκέψη. Τις ιδιάζουσες παθήσεις και ψυχολογικές δυσχέρειες των μαθητών.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει να παρατηρήσετε ότι τοποθετώ τις ασθένειες του αιθερικού σώματος στη δεύτερη θέση κι όχι στην πρώτη. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι οι ομαδικές παθήσεις και ασθένειες που περιζώνουν τη φυλή δρουν κυρίως μέσω του αιθερικού σώματος και βρίσκουν τη διέξοδό τους στην εκδήλωση δια των αιθερικών σωμάτων όλων των μορφών. Τις τοποθέτησα όμως σε δεύτερη θέση, παρότι είναι σε τελική ανάλυση πολύ περισσότερες, επειδή η ανθρωπότητα δεν μπορεί προς το παρόν να ασχοληθεί μ’ αυτές μαζικά. Η προσέγγιση πρέπει να γίνει μέσω των ατόμων και οι άνθρωποι πρέπει να καθαρίσουν τα αστρικά ή συναισθηματικά τους σώματα από εκείνες τις συνθήκες που τους προδιαθέτουν σαν άτομα στις ασθένειες. Σήμερα η φυλή είναι αστρικά πολωμένη. Η συναισθηματική αισθαντική φύση είναι πανίσχυρη στις μάζες. Αυτό οδηγεί σ’ ένα σχετικά αρνητικό αιθερικό σώμα που συντονίζεται με ολόκληρη την αιθερική ουσία του πλανήτη. Η ουσία αυτή που υπόκειται σ’ όλες τις μορφές, είναι απλά ένας πράκτορας μεταφοράς και διαβίβασης ζωτικής ενέργειας στο εξωτερικό πυκνό φυσικό σώμα. Η ενέργεια σαρώνει την αιθερική αυτή ουσία, χωρίς κανένα έλεγχο από το ατομικό ανθρώπινο ον και χωρίς να γίνεται αντιληπτή απ’ αυτό επειδή η εστίαση της προσοχής του είναι αστρική. Από την αστρική ή συναισθηματική κατάσταση συνείδησης μπορούν να συναχθούν πολλά που αφορούν τις ατομικές φυσικές συνθήκες. Πρέπει ωστόσο να αποκλείσουμε εκείνες τις ασθένειες που είναι ομαδικές ασθένειες και έχουν εισδύσει σ’ όλο το ανθρώπινο γένος από τον κόσμο της αιθερικής δύναμης, αφήνοντάς το κατά κάποιο τρόπο εξαντλημένο ή υπερδιεγερμένο ή


σε μια τέτοια κατάσταση ώστε να επέρχεται φυσικά ο Θάνατος. Θα μπορούσε να δηλωθεί σαν μια βασική γενίκευση ότι η προσωπική φυσική διαταραχή έχει την έδρα της επί του παρόντος στο συναισθηματικό σώμα κι ότι αυτός ο φορέας έκφρασης είναι ο κατεξοχήν προδιαθέτων πράκτορας της κακής υγείας του ατόμου, όπως ακριβώς οι ομαδικές ασθένειες και η εξάπλωση των κάθε είδους επιδημιών στις μάζες εδράζονται σε κάποια κατάσταση της αιθερικής ουσίας του πλανήτη. Αυτές οι ασθένειες που είναι γενικές, εθνικές, φυλετικές και πλανητικές βρίσκουν το δρόμο τους στο άτομο μέσω του αιθερικού του σώματος, αλλά δεν είναι τόσο προσωπικές στις συνέπειές τους. Σ’ αυτό θα επεκταθώ αργότερα. Σήμερα θέτω τις γενικές αρχές. Θα επιθυμούσα επίσης να υπογραμμίσω ότι οι ασθένειες για τις μάζες, για το μέσο πολίτη, για την ιντελλιγκέντσια και για τους μαθητές του κόσμου μπορεί και πράγματι διαφέρουν πλατιά – όχι τόσο στην έκφρασή τους όσο στο πεδίο της έκφρασής τους. Αυτό είναι ένα σημείο που πολύ δύσκολα αναγνωρίζεται από το μέσο θεραπευτή· δεν του είναι εύκολο ή εφικτό να συλλάβει αυτές τις διακρίσεις και να σταθμίσει το σημείο εξέλιξης στο οποίο μπορεί να έχει φτάσει ο άνθρωπος. Μερικές ασθένειες πρέπει να εξετασθούν από το νοητικό πεδίο και χρειάζονται το νου του θεραπευτή· άλλες απαιτούν από το θεραπευτικό πράκτορα μια συγκέντρωση συναισθηματικής ενέργειας· και σε άλλες πάλι περιπτώσεις ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να είναι μόνο ένας διαβιβαστής πρανικής ενέργειας στο αιθερικό σώμα του πάσχοντα, μέσω του δικού του αιθερικού σώματος. Πόσοι άραγε θεραπευτές έχουν πλήρη συνειδητή επίγνωση της εστίας της συνείδησης ή της ζωικής δύναμης του πάσχοντα με τον οποίο ασχολούνται; Πόσοι άραγε αντιλαμβάνονται κάτι από τον τύπο της θεραπείας που είναι εφικτή και αναγκαία να εφαρμόσουν σ’ ένα μαθητή; Πόσοι λίγοι αντιλαμβάνονται ότι κανένας μαθητής, λόγου χάρη, δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια του μέσου μαγνητικού θεραπευτή ή ακτινοβόλου εργάτη ή κάθε είδους έμπειρου ψυχολόγου! Ένας μαθητής δεν τολμά να υποβληθεί στις αυρικές εκπορεύσεις ενός τυχαίου θεραπευτή, ούτε να αφεθεί στην εξουσία ενός άπειρου ακαδημαϊκού ψυχολόγου, οσοδήποτε διαπρεπής κι αν είναι. Μπορεί ωστόσο να υποβληθεί στη συνετή δεξιότητα ενός ιατρού στο φυσικό πεδίο ή ενός χειρουργού, εφόσον – γι’ αυτόν – το φυσικό σώμα δεν είναι παρά ένα αυτόματο. Μπορεί συνεπώς να επωφεληθεί από τα φυσικά μέσα για το όφελός τους. Πολλές αποτυχίες των θεραπευτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος οφείλονται στην ανικανότητα του θεραπευτή να: 1. Σταθμίσει την έκταση της ανωμαλίας, πού μπορεί να εντοπίζεται βασικά και σε ποιο σώμα κυρίως ανακύπτει κι εδράζεται. 2. Γνωρίσει σε ποιο σημείο στέκει ο ασθενής στην κλίμακα της εξέλιξης και πού πρέπει συνεπώς να ερευνήσει πρώτα για την πηγή της δυσχέρειας. 3. Διαφοροποιήσει μεταξύ των ασθενειών που οφείλονται σε εσώτερες προσωπικές συνθήκες ή σε κληρονομικές τάσεις ή σε ομαδική προέλευση. 4. Γνωρίσει αν η ασθένεια πρέπει ν’ αντιμετωπισθεί: α. Αλλοπαθητικά ή ομοιοπαθητικά, γιατί και τα δύο μπορεί να παίξουν κατά


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

β. γ. δ. ε.

37

καιρούς το ρόλο τους, ή με κάποιο από τα άλλα μέσα της σύγχρονης δεξιότητας και επιστήμης. Μέσω ακτινοβολίας ή μαγνητισμού ή αμφότερων. Μέσω ορθής εσώτερης ψυχολογικής προσαρμογής που να υποβοηθείται από αληθινή διόραση εκ μέρους του θεραπευτικού πράκτορα. Μέσω επίκλησης της δύναμης της ψυχής του ίδιου του ανθρώπου – πράγμα που δεν είναι δυνατό παρά μόνο σε προχωρημένους ανθρώπους. Μέσω σαφώς αποκρυφιστικών μέσων, όπως ο σχηματισμός ενός θεραπευτικού τριγώνου από τους:

Η μέθοδος αυτή προϋποθέτει μεγάλη γνώση κι ένα υψηλό σημείο πνευματικής επίτευξης από μέρους του θεραπευτή· προϋποθέτει επίσης το δεσμό του θεραπευτή με ένα Διδάσκαλο και την ομάδα του Διδασκάλου συν το κερδισμένο δικαίωμα να επικαλείται αυτή την ομάδα για ενέργεια χάρη του πάσχοντα – πράγμα που ως τώρα παρέχεται σπάνια. Θα ήθελα πρώτα απ’ όλα να τονίσω ότι πρόθεση και σκοπός μου δεν είναι να γράψω μια ιατρική πραγματεία. Συνεπώς δε θα ασχοληθώ με την ανατομία του σώματος, ούτε θα συζητήσω τα συμπτώματα των ασθενειών παρά μόνο παρεμπιπτόντως. Δε σκοπεύω ν’ αναλύσω τα συμπτώματα ούτε να εξετάσω τις πολλές ασθένειες με τα μεγάλα ονόματα που προσβάλλουν τη φυλή αυτή την εποχή· όλες αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να τις συλλέξετε, αν επιθυμείτε, από τα συνήθη εγχειρίδια και μπορείτε να τα μελετήσετε αν ενδιαφέρεσθε. Προσωπικά δεν τα θεωρώ ιδιαίτερα ικανοποιητικά. Θα ξεκινήσουμε με την προϋπόθεση ότι η ασθένεια υπάρχει· ότι η ασθένεια είναι αποτέλεσμα εσώτερων αιτίων· ότι ο άνθρωπος έκανε τεράστια βήματα στην κατανόηση του αποτελέσματος αυτών των αιτίων καθώς προκαλούν αλλαγές στο εξωτερικό ένδυμα του ανθρώπου, όπως έκανε και η επιστήμη στην κατανόηση του εξωτερικού ενδύματος του Θεού, του κόσμου της φαινομενικής φύσης. Το βελτιωτικό, ανακουφιστικό και θεραπευτικό έργο της ιατρικής και της χειρουργικής έχει αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι, όπως η ζωοτομία, μπορεί ορθά να προκαλούν στενοχώρια. Παρόλα αυτά η υποχρέωση του ανθρώπινου γένους στο ιατρικό επάγγελμα είναι μεγάλη και η υπηρεσία που παρέχεται στην ανθρωπότητα απ’ το επάγγελμα αυτό αντισταθμίζει κατά πολύ το κακό. Ότι δε γνωρίζουν τα πάντα είναι αληθινό· ότι υπάρχει ένα μικρό ποσοστό ιατρών και χειρουργών (μικρότερο από κάθε άλλο επάγγελμα) που είναι ιδιοτελείς και δεν έχουν καμιά εκτίμηση στην τέχνη τους είναι εξίσου αληθινό· ότι γνωρίζουν ήδη αρκετά για να είναι πρόθυμοι να παραδεχθούν πόσα πολλά ακόμη πρέπει να μάθουν, είναι επίσης ακριβές. Αλλά είναι εξίσου αληθινό ότι είναι μια


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

38

μεγάλη και καλή και αυτοθυσιαζόμενη ομάδα μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια. Μην το ξεχνάτε. Ασχολούμαι με την υποκειμενική όψη του ανθρώπου και με τα δευτερεύοντα αίτια που έχουν τις ρίζες τους στα εσώτερα σώματα του ανθρώπου και στην υποκειμενική πλευρά της ίδιας της φύσης. Τα κύρια πρωτεύοντα αίτια, όπως εξήγησα νωρίτερα, σας είναι αδύνατο να τα συλλάβετε. Βρίσκονται πέρα απ’ την ικανότητα του συγκεκριμένου νου. Επιζητώ να αποσαφηνίσω τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για να ελευθερωθεί προοδευτικά από τις επιβαρύνσεις του παρελθόντος τόσο ατομικά όσο και σαν ομάδα κι έτσι να καθαρίσει το φυσικό του σώμα από τα σπέρματα της ασθένειας. Πρέπει ωστόσο να έχουμε κατά νου ότι πολλές ασθένειες είναι ομαδικής φύσης και συνεπώς είναι συμφυείς στην ίδια την ανθρωπότητα. Όπως ακριβώς ο κόσμος των εντόμων ερημώνει και καταστρέφει το φυτικό βασίλειο, όπως μπορεί να διαπιστώσει κάθε τυχαίος περιπατητής σ’ ένα δάσος, έτσι και τα σπέρματα – ατομικά ή ομαδικά – ερημώνουν και καταστρέφουν σήμερα το ανθρώπινο βασίλειο. Είναι πράκτορες καταστροφής κι επιτελούν επί του παρόντος ένα συγκεκριμένο λειτούργημα και καθήκον στο μεγάλο σχήμα των πραγμάτων. Η πρόθεση για τους ανθρώπους είναι να πεθαίνουν, όπως κάθε άνθρωπος πρέπει να πεθάνει με απαίτηση της δικής του ψυχής. Όταν ο άνθρωπος φθάσει σ’ ένα ανώτερο στάδιο εξέλιξης, εσκεμμένα και με σαφή επιλογή του χρόνου, θα αποσύρεται συνειδητά από το φυσικό του σώμα. Θα εγκαταλείπεται σιωπηλό και κενό από ψυχή· στερημένο φωτός κι ωστόσο υγιές κι ακέραιο· τότε θα αποσυντίθεται υπό τη φυσική διαδικασία και τα συστατικά του άτομα θα επιστρέφουν στην “δεξαμενή των εν αναμονή μονάδων”, ωσότου χρειαστούν πάλι για τη χρήση των ενσαρκούμενων ψυχών. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται πάλι στην υποκειμενική πλευρά της ζωής, αλλά πολλοί έχουν ήδη μάθει να αποσύρονται από το αστρικό σώμα χωρίς να υποστούν “την κρούση στην ομίχλη”, που είναι ο συμβολικός τρόπος περιγραφής του θανάτου ενός ανθρώπου στο αστρικό πεδίο. Έπειτα αποσύρεται στο νοητικό επίπεδο και αφήνει το αστρικό του λείψανο να διογκώσει την ομίχλη και ν’ αυξήσει την πυκνότητά της. Θέλω λοιπόν να τονίσω ότι θα αποφύγω σκόπιμα να χρησιμοποιήσω ιατρικούς όρους, παρότι θα αναφερθούμε συχνά στο φυσικό σώμα και στις ασθένειες των οποίων είναι θύμα. Δεύτερο, θέλω σήμερα να σας δώσω έναν άλλο από τους Νόμους της Θεραπείας καθώς και έναν από τους Κανόνες για το Θεραπευτή. Μελετήστε τους προσεκτικά. ΝΟΜΟΣ ΙΙ Η ασθένεια είναι αποτέλεσμα τριών επιδράσεων και υπόκειται σ’ αυτές. Πρώτο, το παρελθόν του ανθρώπου, για το οποίο πληρώνει το τίμημα αρχαίων λαθών. Δεύτερο, η κληρονομιά του, κατά την οποία μερίζεται με όλο το ανθρώπινο γένος εκείνα τα μολυσμένα ρεύματα ενέργειας που είναι ομαδικής προέλευσης. Τρίτο, μερίζεται με όλες τις φυσικές μορφές εκείνο που ο Κύριος της Ζωής επιβάλλει στο σώμα Του. Οι τρεις αυτές επιδράσεις ονομάζονται ο “Αρχαίος Νόμος Μερισμού του Κακού”. Αυτός πρέπει να δώσει κάποτε τη θέση του στο νέο εκείνο Νόμο του Αρχαίου Επικρατούντος


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

39

Καλού που υπόκειται σ’ όλα όσα έκανε ο Θεός. Αυτός ο νόμος πρέπει να έλθει σε δράση από την πνευματική θέληση του ανθρώπου. Τι είναι νόμος, αδελφέ μου; Είναι η επιβολή (τόσο στο λιγότερο όσο και στο περισσότερο σημαντικό) της θέλησης και του σκοπού εκείνου που είναι υπέρτατα μεγάλο. Βρίσκεται συνεπώς πέρα από τη γνώση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος πρέπει κάποια μέρα να μάθει ότι όλοι οι νόμοι της φύσης έχουν τις ανώτερες πνευματικές αντιστοιχίες τους κι αυτές θα τις ερευνήσουμε σύντομα. Οι νόμοι μας σήμερα είναι δευτερεύοντες νόμοι. Είναι οι νόμοι της ομαδικής ζωής και διέπουν τα βασίλεια της φύσης και βρίσκουν την έκφρασή τους (για το ανθρώπινο βασίλειο) με το μέσον του νου, της συναισθηματικής φύσης και μέσω ενός πράκτορα του φυσικού πεδίου. Δεν έχω την πρόθεση στη σύντομη αυτή πραγματεία να διευκρινίσω τους πρωταρχικούς νόμους. Τους αναφέρω απλά και μελλοντικά (κάτι που εξαρτάται από ορισμένους παράγοντες που δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί) μπορεί να ασχοληθώ μαζί τους. Το τρίτο μέρος αυτής της πραγματείας θ’ αφορά τους βασικούς νόμους της Θεραπείας. Οι νόμοι αυτοί δεν έχουν σχέση με τους προαναφερθέντες Νόμους, αλλά με τις πρακτικές όψεις της θεραπευτικής τέχνης. Ο δεύτερος κανόνας για το θεραπευτή έχει ως εξής: ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ Ο θεραπευτής πρέπει να αποκτήσει μαγνητική αγνότητα δια της αγνότητας της ζωής. Πρέπει να επιτύχει τη διασκορπίζουσα εκείνη ακτινοβολία που φανερώνεται σε κάθε άνθρωπο ο οποίος έχει συνδέσει τα κέντρα στην κεφαλή. Όταν το μαγνητικό αυτό πεδίο εδραιωθεί, εκπέμπεται επίσης η ακτινοβολία. Η σημασία του θα γίνει κάπως φανερή στον προχωρημένο εσωτεριστή σπουδαστή. Όπως γνωρίζετε, το μαγνητικό πεδίο εδραιώνεται όταν οι ισχυροί κραδασμοί του κέντρου μπροστά από την υπόφυση και του κέντρου γύρω και πάνω από την επίφυση παρασύρονται ο ένας στην τροχιά του άλλου. Το μόνο αμφισβητούμενο σημείο σε σχέση με τον παραπάνω κανόνα (τον οποίο θα εξετάσουμε αργότερα) είναι πώς και με ποιο τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η μαγνητική αγνότητα και πώς τα δύο κέντρα στην κεφαλή μπορούν να σχηματίσουν μαζί ένα μαγνητικό πεδίο. Αργότερα στο συμπέρασμά μας το οποίο προτίθεται να είναι έντονα πρακτικό, θα θίξω τα δύο αυτά σημεία. Ένα πράγμα που πρέπει να προβάλει σαφώς στις μελέτες μας, είναι το γεγονός ότι η ασθένεια σπάνια είναι ατομικής προέλευσης, εκτός αν ο άνθρωπος σπαταλά τη ζωή του και συγκεκριμένα κάνει κακή χρήση του σώματός του (με ποτά ή σεξουαλική ακολασία) κι ότι το πλήθος των ασθενειών που συναντάται σήμερα στον κόσμο έχει σχεδόν ολοκληρωτικά ομαδική προέλευση, είναι κληρονομικό και είναι αποτέλεσμα μόλυνσης ή αποτέλεσμα υποσιτισμού. Το τελευταίο αυτό αίτιο είναι κυρίως ένα κακό του πολιτισμού· είναι αποτέλεσμα κακών οικονομικών διευθετήσεων ή αλλοίωσης των τροφών. Όπως τόνισα προηγουμένως, τα τελευταία αυτά αίτια ασθένειας δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα των εσώτερων λεπτοφυών δυνάμεων, αλλά είναι η προς τα πάνω


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

40

διάχυση στο αιθερικό σώμα ενεργειών απ’ το καθαυτό φυσικό πεδίο και από τον εξωτερικό κόσμο των δυνάμεων. Λίγη προσοχή δόθηκε απ’ τους δασκάλους του αποκρυφισμού σ’ αυτές τις δυνάμεις που έρχονται από έξω, που έχουν την προέλευσή τους στο φυσικό πεδίο κι επηρεάζουν τα εσώτερα σώματα. Υπάρχουν φυσικές ενέργειες και ρεύματα δύναμης που εισέρχονται στα αιθερικά σώματα όλων των μορφών, όπως ακριβώς η παγκόσμια πλάνη και τα μιάσματα του αστρικού πεδίου έχουν συχνά τις αιτίες τους στις συνθήκες του φυσικού πεδίου. Οι ενέργειες που εισέρχονται στα κέντρα του ανθρώπου απ’ τα λεπτοφυέστερα επίπεδα εξετάσθηκαν συχνά στα αποκρυφιστικά βιβλία, αλλά οι δυνάμεις που εισέρχονται στα κέντρα από τον κόσμο της ζωής του φυσικού πεδίου σπανίως κατανοήθηκαν ή συζητήθηκαν. Αυτή είναι μια κάπως νέα σκέψη που σας δίνω να εξετάσετε. Ζήτησα από την Α.Α.Μπ. να παρεμβάλει μια σύντομη σύνοψη μερικών σημείων που έθιξα ήδη υπό τον τίτλο: Τι είναι Ασθένεια; Υπέδειξα τα ακόλουθα: 1. Κάθε ασθένεια είναι δυσαρμονία κι έλλειψη ευθυγράμμισης κι ελέγχου. α. Η ασθένεια απαντάται και στα τέσσερα βασίλεια της φύσης. β. Η ασθένεια έχει εξαγνιστικό αποτέλεσμα. γ. Ορισμένες μέθοδοι θεραπείας είναι ιδιάζουσες για την ανθρωπότητα και είναι νοητικής προέλευσης. 2. Η ασθένεια είναι ένα γεγονός στη φύση. α. Ο ανταγωνισμός στην ασθένεια απλώς την ενεργοποιεί. β. Η ασθένεια δεν είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ανθρώπινης σκέψης. 3. Η ασθένεια είναι μια διαδικασία απελευθέρωσης και ο εχθρός εκείνου που είναι στατικό. 4. Ο νόμος του αιτίου και του αποτελέσματος διέπει την ασθένεια όπως διέπει και καθετί στην εκδήλωση. Βρήκαμε επίσης ότι η θεραπεία επιτυγχάνεται με τρεις τρόπους: 1. Με την εφαρμογή των μεθόδων των πολλών σχολών ιατρικής και χειρουργικής και των συγγενών ομάδων. 2. Με τη χρήση της ψυχολογίας. 3. Με τη δραστηριότητα της ψυχής. Δήλωσα επίσης ότι τα κύρια αίτια της ασθένειας είναι τρία: είναι ψυχολογικής φύσης· κληρονομούνται δια της ομαδικής επαφής· και είναι καρμικά. Να θυμάστε ωστόσο ότι αυτά είναι δευτερεύοντα αίτια και τώρα θ’ ασχοληθούμε με το πρώτο απ’ αυτά. 1. ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΚΥΠΤΟΥΝ ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΗ ΦΥΣΗ Στην Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας έδωσα στον κόσμο για πρώτη φορά πληροφορίες για τη φύση και τον έλεγχο του αστρικού σώματος. Το βιβλίο αυτό είναι


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

41

πρακτικά το πρώτο που δόθηκε ποτέ στο κοινό γι’ αυτό το θέμα. Πολλές πληροφορίες δόθηκαν στο παρελθόν για το θέμα του φυσικού σώματος και τη φροντίδα του, τόσο από την εξωτερική όσο και την εσωτερική επιστήμη. Πολλές απ’ αυτές είναι αληθινές και μερικές είναι πλάνη. Είναι πλάνη γιατί βασίζονται σε εσφαλμένες υποθέσεις. Οι σύγχρονοι εσωτεριστές ασχολήθηκαν με το θέμα του αιθερικού σώματος κι αυτό επίσης υπήρξε μερικώς αληθινό και μερικώς εσφαλμένο, αλλά είναι γενικά πιο αληθινό από την αποκρυφιστική σκοπιά παρά απ’ την εξωτερική. Μπορεί να σας εκπλήξω εδώ λέγοντας ότι η Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας είναι επίσης αληθινή όσο είναι δυνατό, αλλά είναι αναγκαστικά περιορισμένη κι εξαιτίας αυτών των περιορισμών είναι επίσης μερικώς ανακριβής. Μήπως η παραπάνω δήλωση σας ξαφνιάζει; Αναλογισθείτε πώς μπορεί να είναι ολοκληρωτικά αληθινή, όταν λάβουμε υπόψη τους περιορισμούς της δύναμης κατανόησής σας; Μου είναι αδύνατο να σας μεταδώσω την αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει ούτε η ορολογία ούτε η επαρκής βάση γνώσης από μέρους σας. Αυτό κάνει το έργο μου δύσκολο. Αυτή η διδασκαλία για τη θεραπεία είναι επίσης η πιο δύσκολη απ’ όσες ανέλαβα ποτέ κι αυτό για δύο λόγους. Πρώτο, (η πραγματική φύση) της φράσης “λεπτοφυέστερα σώματα” είναι κάπως άνευ νοήματος, δεν είναι έτσι; Δεν είναι σώματα όπως το φυσικό σώμα. Μπορεί να θεωρηθούν σαν κέντρα ή δεξαμενές ιδιαίτερων τύπων δύναμης, προσκολλημένα σε κάθε άτομο κι έχοντας τις κατάλληλες εισόδους και εξόδους τους. Είναι αθροίσματα ατόμων που δονούνται με μεγάλη ταχύτητα και χρωματίζονται (σύμφωνα με μερικές σχολές αποκρυφισμού) με ορισμένες συγκεκριμένες αποχρώσεις· εκπέμπουν έναν ορισμένο τόνο και είναι σε ποικίλα σημεία εξέλιξης. Σύμφωνα με άλλες είναι καταστάσεις συνείδησης και μερικές θεωρούν ότι έγιναν κατ’ εικόνα του ανθρώπου. Ποιος είναι ο ορισμός σου, Αδελφέ μου; Για την πλειονότητα του ανθρώπινου γένους το αστρικό σώμα είναι ο κύριος προσδιοριστικός παράγοντας που πρέπει να εξετασθεί. Είναι το κατεξοχήν αίτιο της κακής υγείας. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι έχει ένα δυναμικό και προδιαθετικό αποτέλεσμα στο ζωτικό ή αιθερικό σώμα. Το φυσικό σώμα είναι ένα αυτόματο του ισχυρότερου από τα εσώτερα σώματα. Αν θυμάστε ότι το ζωτικό σώμα είναι δέκτης ρευμάτων ενέργειας κι αποτελείται στην πραγματικότητα και σχηματίζεται από τέτοια ρεύματα κι ότι το φυσικό σώμα παρασύρεται σε δραστηριότητα απ’ αυτά τα ρεύματα, είναι φανερό ότι εκείνο το ρεύμα που είναι το πιο ισχυρό, είναι εκείνο που θα ελέγχει τη δράση του φυσικού σώματος στο φυσικό πεδίο. Υπάρχουν ωστόσο δύο ρεύματα ενέργειας που πρέπει να εξετασθούν στη μελέτη των παραγόντων που οδηγούν σε δράσεις στο φυσικό πεδίο. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω σχετικά μ’ αυτό ότι η ασθένεια είναι μια δραστηριότητα του φυσικού πεδίου: 1. Το ρεύμα της ίδιας της ζωής που αγκυροβολεί στην καρδιά και προσδιορίζει τη ζωτικότητα του ανθρώπου, την ικανότητά του για εργασία και τον όρο της ύπαρξής του. 2. Το κυρίαρχο ρεύμα ενέργειας που έρχεται από το αστρικό, το νοητικό ή το ψυχικό σώμα. Αυτά ελέγχουν την έκφρασή του πάνω στο φυσικό πεδίο.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

42

Για τη μάζα των ανθρώπων σ’ όλο τον κόσμο και για όσους ονομάζουμε το μεγάλο μη σκεπτόμενο κοινό, οι κυρίαρχοι παράγοντες είναι το ρεύμα της ζωής και το ρεύμα της αστρικής ή επιθυμητικής ενέργειας. Αυτή μπορεί να είναι μικρής ή μέσης ολκής. Για το σκεπτόμενο κοινό οι κυρίαρχοι παράγοντες είναι τα δύο αυτά ρεύματα συν μια σταθερή εισρέουσα κι αυξανόμενη πλημμύρα νοητικής ενέργειας. Για την ιντελλιγκέντσια του κόσμου και το ζηλωτή (όσους είναι έτοιμοι ή ήδη βρίσκονται στη δοκιμαστική ατραπό) βρίσκουμε ότι τα παραπάνω τρία ρεύματα φτάνουν σ’ ένα σημείο ισορροπίας κι έτσι δημιουργούν μια ολοκληρωμένη ή συντονισμένη προσωπικότητα. Σ’ αυτούς συγκαταλέγονται οι μυστικιστές του κόσμου και οι δημιουργικοί εργάτες που έχουν συνείδηση της έμπνευσης και της πνευματικής επαφής η οποία υποδεικνύει την έναρξη της εισροής ψυχικής ενέργειας. Στους μαθητές του κόσμου βρίσκουμε μια ομάδα ανδρών και γυναικών που περιέρχονται υπό τον έλεγχο της ψυχικής ενέργειας, ενώ οι άλλες τρεις ενέργειες υποτάσσονται όλο και περισσότερο στον ανώτερο αυτό τύπο ελέγχου. Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι υπάρχουν δύο άλλοι τύποι ενέργειας που πρέπει να υπολογισθούν όταν εξετάζουμε το νοήμονα άνθρωπο: 1. Η ενέργεια που αποτελείται απ’ τις συγχωνευμένες κι ανάμεικτες δυνάμεις μιας συντονισμένης προσωπικότητας. 2. Η ενέργεια του καθαυτού φυσικού πεδίου, που τελικά πιστοποιείται από το ζηλωτή ή μαθητή και ακυρώνεται τόσο απόλυτα, ώστε συνιστά τελικά έναν από τους κύριους παράγοντες στην αποδέσμευση των κέντρων. Έρχεται τελικά ο καιρός όπου ο μυημένος εργάζεται μόνο με τρεις τύπους ενέργειας ενόσω εκφράζεται σε ενσάρκωση: την ενέργεια της καθαυτής ζωής, την αρνητική ενέργεια της προσωπικότητας και τη θετική ενέργεια της ψυχής. Έτσι είναι μια έκφραση σε συνειδητή εκδήλωση των τριών όψεων της Τριάδας. Ορισμένα πράγματα πρέπει να εδραιωθούν σαν αποκρυφιστικά γεγονότα στη συνείδηση του θεραπευτή προτού γίνει ικανός να εργάζεται εποικοδομητικά: 1. Πρώτα απ’ όλα ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο από ενέργεια και η ενέργεια αυτή εκδηλώνεται σαν πολλές διαφορετικές και ποικίλες ενέργειες. Το σύμπαν αποτελείται από τις πολλές αυτές ενέργειες. Επίσης τα σώματα του ανθρώπου ή οι φορείς εκδήλωσης αποτελούνται χωρίς εξαίρεση από ενεργειακές μονάδες. Αυτές τις ονομάζουμε άτομα και οι ατομικές αυτές μονάδες συγκρατούνται σε σωματική μορφή με τη συνεκτική δύναμη ακόμη πιο ισχυρών ενεργειών. 2. Το κύριο εστιακό σημείο ενέργειας που βρίσκεται στα ανθρώπινα όντα είναι εκείνο της ψυχής, αλλά η δυναμικότητά του σαν πράκτορα συνοχής και ολοκλήρωσης είναι ακόμη μεγαλύτερη από τη δυναμικότητα της ποιότητάς του. Στα πρώτα στάδια της ανθρώπινης εξέλιξης επιδεικνύεται η όψη της συνοχής. Αργότερα καθώς το όργανο ανταπόκρισης του ανθρώπου ή τα σώματα αναπτύσσονται περισσότερο, η όψη της ποιότητας της ψυχής αρχίζει να εκδηλώνεται όλο και περισσότερο. 3. Θεωρούμενο από την εσώτερη πλευρά όπου δεν υπάρχει χρόνος, το ανθρώπινο


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

43

πλάσμα εκδηλώνεται σαν ένα εκπληκτικό καλειδοσκοπικό μεταβλητό φαινόμενο. Τα λεγόμενα σώματα ή μάλλον τα αθροίσματα ατομικών μονάδων σβήνουν κι εξαφανίζονται ή λάμπουν πάλι σε εκδήλωση. Ρεύματα χρωμάτων περνούν και ξαναπερνούν· συστρέφονται ή συνυφαίνονται. Ορισμένες περιοχές εντείνουν τότε

αιφνιδίως τη λάμψη τους και αστραποβολούν με λαμπρότητα· ή πάλι μπορεί να ιδωθεί να σβήνουν και το φαινόμενο σε ορισμένες περιοχές θα είναι άχρωμο και φαινομενικά ανύπαρκτο. Αλλά υπάρχει πάντα ένα διαρκές κι επισκιάζον φως απ’ το οποίο χύνεται ένα ρεύμα φώτων προς τα κάτω στο φαινομενικό άνθρωπο· αυτό μπορεί να ιδωθεί ότι συνδέεται σε δύο κύρια μέρη στον πυκνό εσώτερο πυρήνα του φυσικού ανθρώπου. Τα δύο αυτά σημεία σύνδεσης βρίσκονται στην κεφαλή και στην καρδιά. Μπορούν επίσης να ιδωθούν στην αρχή αμυδρά αλλά με αυξανόμενη λαμπρότητα επτά άλλοι ωχροί δίσκοι φωτός, οι οποίοι είναι η πρώτη απόδειξη των επτά κέντρων: 4. Αυτά τα κέντρα που συνιστούν τις όψεις ποιότητας και τις όψεις συνείδησης και των οποίων η λειτουργία είναι να χρωματίζουν την εμφάνιση ή την εξωτερική έκφραση του ανθρώπου και να τη χρησιμοποιούν σαν μηχανισμό ανταπόκρισης, υπόκεινται (στη διάρκεια της εξελικτικής διαδικασίας) σε τρεις τύπους εκδίπλωσης: α. Εκείνη την εκδίπλωση που λαμβάνει χώρα όταν το παιδί στο φυσικό πεδίο γίνεται από νήπιο άνδρας. Όταν γίνει είκοσι ενός ετών, τα κέντρα πρέπει κανονικά να έχουν φτάσει την ίδια ποιότητα έκφρασης την οποία είχαν επιτύχει όταν ο άνθρωπος έφυγε από τη ζωή στην προηγούμενη ενσάρκωση. Ο άνθρωπος ξαναπαίρνει τότε τη ζωή εκεί όπου την άφησε προηγουμένως. β. Η αφύπνιση των κέντρων δια της ζωικής εμπειρίας. Συνήθως ένα μόνο κέντρο μπορεί ν’ αναπτυχθεί σε κάθε ζωή· μερικές φορές περισσότερα έρχονται σε μεγαλύτερη λειτουργική συνείδηση. γ. Τελικά επέρχεται η αφύπνιση αυτών των κέντρων μέσω της διαδικασίας της μύησης. Αυτή βέβαια συμβαίνει μόνο όταν ο άνθρωπος βρίσκεται συνειδητά πάνω στην Ατραπό. 5. Τα κέντρα προσδιορίζουν το σημείο εξέλιξης του ανθρώπου όσον αφορά τη φαινομενική του έκφραση· δρουν απευθείας στο φυσικό σώμα με το μέσον του ενδοκρινούς συστήματος. Το σημείο αυτό πρέπει να το έχετε υπόψη, γιατί ο


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

44

αποκρυφιστής θεραπευτής του μέλλοντος θα πλησιάζει τον ασθενή του μ’ αυτή τη γνώση. Θα εργάζεται τότε μέσω εκείνων των κέντρων και αδένων που διέπουν την ιδιαίτερη περιοχή του σώματος όπου εντοπίζεται η ασθένεια ή αδιαθεσία. Όμως η στιγμή αυτή δεν έφθασε ακόμη, γιατί η άγνοια του ανθρώπου είναι μεγάλη. Η υπερδιέγερση των κέντρων κι επομένως των αδένων θα μπορούσε να επιτευχθεί εύκολα και η κατάσταση της ασθένειας θα μπορούσε επίσης να ενταθεί και να επιδεινωθεί αντί να διασκορπισθεί ή να θεραπευθεί. α. Ανεξέλεγκτο και Μη-Ρυθμισμένο Συναίσθημα. Σύμφωνα με τα βασικά αυτά γεγονότα μπορεί να ιδωθεί πώς οι εσφαλμένες συναισθηματικές στάσεις και η γενική ανθυγιεινή κατάσταση του αστρικού σώματος πρέπει να είναι δυναμικοί παράγοντες στην πρόκληση ενόχλησης και ασθένειας. Οφείλεται στο γεγονός ότι το ζωτικό ή αιθερικό σώμα της μάζας της ανθρωπότητας διέπεται κυρίως και παρασύρεται σε δραστηριότητα δια της δράσης του αστρικού σώματος. Η ταραχή σ’ αυτό το σώμα, κάθε βίαιη δραστηριότητα υπό την ένταση θυμού, έντονης στενοχώριας ή παρατεταμένου ερεθισμού διαχύνει ένα ρεύμα αστρικής ενέργειας στο ηλιοπλε��ματικό κέντρο και γαλβανίζει αυτό το κέντρο σε μια κατάσταση έντονης ανωμαλίας. Αυτό κατόπιν επηρεάζει το στομάχι, το πάγκρεας, τη χοληδόχο κύστη και την ουροδόχο κύστη. Λίγοι άνθρωποι (και θα μπορούσα να ρωτήσω ποιος εξαιρείται την ιδιαίτερη αυτή εποχή της ιστορίας του κόσμου) είναι απαλλαγμένοι από δυσπεψίες, ανεπιθύμητες γαστρικές καταστάσεις ή από ενοχλήσεις που συνδέονται με τη χοληδόχο κύστη. Η τάση επίκρισης, σφοδρής αντιπάθειας και μίσους που βασίζεται στην κριτική ή σε σύμπλεγμα ανωτερότητας, παράγει μεγάλο μέρος της οξύτητας από την οποία πάσχει η πλειονότητα των ανθρώπων. Θα ήθελα όμως να προσθέσω ότι εδώ γενικεύω. Τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι επιρρεπείς σ’ ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας σε σχέση με τον εαυτό τους, αλλά σ’ ένα σύμπλεγμα ανωτερότητας όσον αφορά τη σχέση τους με άλλους ανθρώπους! Τα στομαχικά επακόλουθα στο φυσικό πεδίο συνδέονται στενά με την επιθυμητική όψη του φυσικού σώματος, η οποία εκφράζεται με τη λήψη του επιθυμητού φαγητού και ποτού και οδηγεί μετέπειτα σε εκείνες τις προσβολές της χολής στις οποίες τόσο πολλοί άνθρωποι είναι επιρρεπείς. Δίνω τα παραπάνω παραδείγματα για να δείξω το αποτέλεσμα των κυρίαρχων λανθασμένων στάσεων στη ζωή και τους ανθρώπους, που χαρακτηρίζουν σήμερα το ανθρώπινο γένος και προκαλούν τις προαναφερθείσες καταστάσεις. Οι ασθένειες που βασίζονται στην επίκριση, το μίσος και την ικανότητα αμοιβαίας κριτικής (συνήθως κακόβουλης) λειτουργούν δια του κέντρου του λαιμού στο ηλιακό πλέγμα. Αυτή η αλληλοσχέτιση που υφίσταται μεταξύ των κέντρων δεν εξετάσθηκε ποτέ ικανοποιητικά. Τα κέντρα του αιθερικού σώματος μεταφέρουν μεταξύ τους διάφορα είδη ενεργειών και μεγάλο ποσό της ενέργειας που διαβιβάζεται από το ένα κέντρο στο άλλο είναι ανεπιθύμητη, όταν ρέει απ’ τα κέντρα κάτω του διαφράγματος σ’ εκείνα πάνω του διαφράγματος. Το φυσικό σώμα (αιθερικό και πυκνό) μπορεί να απεικονισθεί σαν ένα σπίτι με δύο


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

45

τηλεφωνικές εγκαταστάσεις – η μια εισάγει ενέργειες απ’ έξω και η άλλη είναι σαν εσωτερικό τηλέφωνο απ’ το ένα δωμάτιο στο άλλο. Η αναλογία είναι ακριβέστερη απ’ ό,τι φαίνεται στον τυχαίο διανοητή. Σε κάθε σύγχρονο σπίτι υπάρχουν εγκαταστάσεις για φως και νερό, φωταέριο και τηλεφωνική επικοινωνία. Φως, το σύμβολο της ψυχής· νερό, το σύμβολο των συναισθημάτων· τηλεφωνική επικοινωνία, το σύμβολο του νου με τη μετάδοση γνώσης· και αέριο, το σύμβολο της αιθερικής φύσης. Είναι ενδιαφέρον και λυπηρό να σημειωθεί ότι εκείνο που επί του παρόντος εξέρχεται από το μέσο σπίτι είναι τα απορρίμματα που είναι ανεπιθύμητα – αυτή είναι η αντιστοιχία προς ό,τι είναι ιδιοτελές και θλιβερό και η απαίτηση για την ικανοποίηση προσωπικών αναγκών και επιθυμιών. Μπορεί λοιπόν να ιδωθεί γιατί τόσο εμφατικά σας τόνισα την ανάγκη της αβλάβειας, γιατί είναι η κατεξοχήν και από εσωτερικής άποψης επιστημονική μέθοδος καθαρισμού του σπιτιού και εξάγνισης των κέντρων. Η εφαρμογή της καθαρίζει τους φραγμένους αγωγούς και επιτρέπει την είσοδο ανώτερων ενεργειών. Τα συναισθηματικά αίτια της ασθένειας και οι νοητικές στάσεις που προκαλούν φυσική ενόχληση είναι οι επικρατέστερες την ιδιαίτερη αυτή εποχή. Όταν εμμένουν για μακρά περίοδο χρόνου και μεταφέρονται από ζωή σε ζωή, παράγουν τις πιο βίαιες όψεις των καταστάσεων που προαναφέρθηκαν και απ’ αυτά μπορεί να προκληθούν σοβαρές και καταστροφικές ασθένειες που απαιτούν, λόγου χάρη, την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης ή εκείνες τις εγχειρήσεις που σχετίζονται με την εμφάνιση χρόνιου γαστρικού έλκους. Άλλες ασθένειες προκύπτουν από τη συνεχή προαγωγή της επιθυμητικής φύσης, παρότι οι σεξουαλικές ασθένειες ανήκουν σ’ άλλη κατηγορία. Μπορεί να ιδωθεί από τα παραπάνω πόσο είναι επιθυμητό να συνδυάζει ο αληθινός θεραπευτής όχι μόνο κάποιο βαθμό εσωτερικής γνώσης, αλλά – ωσότου μυηθεί – κάποια γνώση ψυχολογίας, κάτι από το έργο ενός μαγνητικού θεραπευτή και να είναι επίσης έμπειρος ιατρός ή χειρούργος. Πολλές από τις θεραπείες που γίνονται τώρα είναι χειρότερες από άχρηστες, γιατί απουσιάζουν οι τρεις προαναφερθείσες συνθήκες. Πολλοί ιατροί, ειδικά όσοι ασχολούνται με τη γενική ιατρική, είναι καλοί ψυχολόγοι κι έχουν επίσης καλή γνώση των συμπτωμάτων, της ανατομίας και των θεραπευτικών μέσων που συνήθως αγνοεί ο μέσος μεταφυσικός θεραπευτής. Αγνοούν όμως τελείως ένα μεγάλο πεδίο γνώσης – εκείνο που αφορά τις ενέργειες που συναντώνται και μάχονται στο ανθρώπινο σώμα και τις δυναμικότητες που μπορούν να κινητοποιηθούν όταν ορισμένες εσωτερικές αλήθειες γίνουν αποδεκτές. Εφόσον δεν εργάζονται με το αιθερικό σώμα και δε μελετούν την επιστήμη των κέντρων, μπορούν να επιτελέσουν πολύ λίγη πρόοδο. Ο εσωτεριστής θεραπευτής γνωρίζει πολλά για τις εσώτερες δυνάμεις κι ενέργειες κι έχει κάποια κατανόηση των βασικών αιτίων των εξωτερικών ασθενειών, όμως η άγνοιά του για το μηχανισμό του ανθρώπου είναι αξιοθρήνητη και αποτυγχάνει ν’ αντιληφθεί δύο πράγματα: Πρώτο, ότι η ασθένεια είναι συχνά η πραγμάτωση σ’ εκδήλωση ανεπιθύμητων υποκειμενικών συνθηκών. Όταν αυτές εξωτερικευθούν κι έλθουν στην επιφάνεια


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

46

του ανθρώπινου σώματος, μπορούν τότε να γίνουν γνωστές, να εξετασθούν και να εξαλειφθούν. Είναι καλό να θυμάται ακόμη ότι αυτή η πραγμάτωση κι εξάλειψη μπορεί συχνά να επιφέρει το θάνατο του ιδιαίτερου αυτού σώματος. Αλλά η ψυχή προχωρεί. Μια σύντομη ζωή μετρά πολύ λίγο στο μακρύ κύκλο της ψυχής και θεωρείται αξιόλογη αν μια περίοδος κακής υγείας (ακόμη κι αν απολήξει σε θάνατο) επιφέρει την κάθαρση εσφαλμένων συναισθηματικών και νοητικών συνθηκών. Δεύτερο, η ασθένεια είναι συχνά συμπτωματική και μέρος της διαδικασίας απόσυρσης της ψυχής απ’ την κατοικία της. Αυτή την ονομάζουμε θάνατο και μπορεί να επέλθει γοργά και απροσδόκητα όταν η ψυχή αποσυρθεί ξαφνικά από το σώμα της. Ή ο θάνατος μπορεί να διαρκέσει επί μακρό χρονικό διάστημα και η ψυχή να χρειασθεί πολλούς μήνες ή χρόνια για την αργή και βαθμιαία έξοδό της από το σώμα, ενώ το σώμα πεθαίνει συνεχώς εκατοστό προς εκατοστό. Οι θεραπευτές δεν έχουν ακόμη την επαρκή γνώση που θα τους επιτρέψει να ασχοληθούν συνετά με τα θέματα αυτά. Μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι: 1. Η ασθένεια είναι μια εξαγνιστική διαδικασία που διεξάγεται για να επιφέρει μια αγνότερη έκφραση, ένα άρωμα ζωής, μια επίδραση και χρησιμότητα της ψυχής. Όταν συμβαίνει αυτό, είναι εφικτή η θεραπεία. 2. Η ασθένεια μπορεί να είναι μια βαθμιαία και αργή διαδικασία θανάτου κι έτσι αποδέσμευσης της ψυχής. Τότε δεν είναι εφικτή η θεραπεία, παρότι χρειάζονται και πρέπει ασφαλώς να χρησιμοποιηθούν ανακουφιστικά και βελτιωτικά μέτρα. Η διάρκεια της ζωής μπορεί να παραταθεί, αλλά αποκλείεται μια διαρκής και τελική θεραπεία. Αυτό ο μέσος νοητικός θεραπευτής αποτυγχάνει να το αντιληφθεί. Θεωρεί το θάνατο σαν κάτι φρικτό, ενώ στην πραγματικότητα ο θάνατος είναι ένας ευεργετικός φίλος. 3. Η ασθένεια μπορεί να είναι η αιφνίδια και τελική κλήση στο σώμα να εγκαταλείψει την ψυχή και να την ελευθερώσει για άλλη υπηρεσία. Σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να γίνεται ό,τι είναι δυνατό απ’ τη σκοπιά της σύγχρονης ιατρικής και χειρουργικής επιστήμης και των συναφών επιστημών που είναι τόσο πολλές σήμερα. Πολλά επίσης μπορεί να γίνουν από την πλευρά της νοητικής και πνευματικής θεραπείας με τη βοήθεια της επιστήμης της ψυχολογίας. Κάποτε πρέπει να υπάρξει συνεργασία στα διάφορα αυτά πεδία και σύνθεση των προσπαθειών τους. Τόνισα προηγουμένως ότι το αστρικό σώμα είναι ο κύριος παράγοντας κινητοποίησης στη ζωή της πλειονότητας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι: 1. Είναι το σώμα στο οποίο η μάζα των ανθρώπινων όντων επικεντρώνει σήμερα τη συνείδησή της. 2. Είναι το πιο αναπτυγμένο από τα σώματα αυτή την εποχή και συνεπώς δέχεται το σύνολο της ζωικής ενέργειας καθώς κατέρχεται το ζωικό ρεύμα από την ψυχή κι επίσης δέχεται την ενέργεια του ρεύματος της συνείδησης.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

47

3. Είναι προσανατολισμένο, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι, προς τα έξω ή προς το πεδίο της φυσικής εμπειρίας. Ο προσανατολισμός αυτός μετατοπίζεται συχνά και στην περίπτωση του ζηλωτή στρέφεται προσωρινά προς τα μέσα. Όπως ακριβώς τα κέντρα στον άνθρωπο, οι “λωτοί της ζωής”, απεικονίζονται σαν στραμμένοι προς τα κάτω και με το στέλεχος προς τα πάνω στον υπανάπτυκτο άνθρωπο, αλλά στραμμένοι προς τα πάνω στην περίπτωση του αναπτυγμένου, έτσι υπάρχουν συνθήκες στο αστρικό σώμα ανάλογες μ’ αυτό. Στην περίπτωση του πολύ εξελιγμένου ανθρώπου, του μυημένου ή του Διδασκάλου, το αστρικό σώμα προσανατολίζεται σταθερά στην ψυχή. Στο μυστικιστή, το ζηλωτή και το μαθητή η διαδικασία αυτής της συγκεκριμένης αλλαγής της διεύθυνσης των δυνάμεων συνεχίζεται και προκαλεί συνεπώς ένα πρόσκαιρο χάος. 4. Το αστρικό σώμα του ανθρώπου, όντας το τελευταίο που αναπτύχθηκε (το φυσικό και το αιθερικό είναι τα δύο πρώτα σε χρονολογική σειρά), είναι ακόμη το πιο ζωηρό και δυναμικό. Έφθασε στην ακμή της ανάπτυξής του κατά το τέλος της Ατλάντειας εποχής και η δυναμικότητά του είναι ακόμη μεγάλη, συνιστώντας τη μαζική δυναμικότητα, έμφαση και πόλωση. Επαυξάνεται επίσης από ενέργειες που έρχονται από το ζωικό βασίλειο το οποίο είναι τελείως αστρικό στο σημείο επίτευξής του. Θα ήθελα να σας θυμίσω εδώ ότι η χρήση της λέξης “σώμα” είναι πολύ παραπλανητική και άστοχη. Δημιουργεί στη συνείδηση την ιδέα μιας καθορισμένης μορφής κι ενός ειδικού σχήματος. Το αστρικό σώμα είναι ένα άθροισμα δυνάμεων που εισδύουν στη συνείδηση με τη μορφή επιθυμιών, παρορμήσεων, πόθων, ελπίδων, αποφάσεων, κινήτρων και προβολών, θέτοντας έτσι τη βάση μεγάλου μέρους της αλήθειας των διδασκαλιών της σύγχρονης ψυχολογίας. Οι ψυχολόγοι ανακάλυψαν (ή μάλλον αποκάλυψαν) τη φύση μερικών απ’ αυτές τις δυνάμεις και η σχετική ορολογία τους είναι συχνά αληθινότερα αποκρυφιστική και ακριβής απ’ ό,τι είναι εκείνη του ορθόδοξου εσωτεριστή και θεοσοφιστή. Θα σας είναι ενδιαφέρον αν κάνω δύο πράγματα. Πρώτα απ’ όλα θα σας δώσω μερικές τεχνικές πληροφορίες σε σχέση με την εισχώρηση των δυνάμεων από το αστρικό πεδίο στο φυσικό σώμα κι έπειτα θα σας δώσω τα αποτελέσματα αυτής της είσδυσης καθώς παίρνουν – λόγω της κακής χρήσης τους απ’ τον άνθρωπο – τη μορφή ασθένειας και πολλών ποικίλων διαταραχών στις οποίες ρέπει ο άνθρωπος. Με τη θεραπεία τους δε θα ασχοληθούμε προς το παρόν. Θέτω εδώ απλά τη δομή του γεγονότος πάνω στο οποίο θα βασίσουμε αργότερα τα συμπεράσματά μας. Αναφορικά μ’ αυτό θα εξετάσουμε μόνο το μέσο άνθρωπο. Τα προβλήματα του μαθητή θα εξετασθούν στο Μέρος Ι.4. Τόνισα νωρίτερα ότι οι τρεις κύριες ομάδες ασθενειών για τις μάζες είναι: 1. Η φυματίωση. 2. Οι κοινωνικές ασθένειες όπως ονομάζονται: τα αφροδίσια νοσήματα και η σύφιλη. 3. Ο καρκίνος.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

48

Σ’ αυτές πρέπει να προσθέσουμε δύο άλλες ομάδες ασθενειών οι οποίες προσβάλλουν κατεξοχήν εκείνους που είναι λίγο παραπάνω απ’ το μέσο όρο και των οποίων το γενικό επίπεδο νοημοσύνης είναι υψηλότερο από εκείνο των μαζών· αυτό περιλαμβάνει επίσης τους ζηλωτές του κόσμου: 4. Τις καρδιακές ασθένειες, αλλά όχι ό,τι αποκαλείται καρδιακή ανεπάρκεια. 5. Τις νευρικές ασθένειες που τόσο επικρατούν σήμερα. Οι πέντε αυτές ομάδες ασθενειών και οι διάφορες υποδιαιρέσεις τους ευθύνονται για την πλειονότητα των φυσικών νόσων που προσβάλλουν την ανθρωπότητα. Η ορθή σύλληψη των επικρατούντων αυτών αιτίων θα βοηθήσει σαφώς την ιατρική του μέλλοντος. Πόσα απ’ αυτά θα γίνουν αποδεκτά, είναι προς το παρόν αμφίβολο. Θα επιθυμούσα να τονίσω εδώ ότι, όπως γνωρίζετε καλά, υπάρχουν φυσικές αντιστοιχίες των επτά κέντρων δυνάμεων, τα οποία εντοπίζονται στο αιθερικό σώμα και τροφοδοτούνται απ’ το αστρικό σώμα. Αυτές τις ονομάζουμε ενδοκρινείς αδένες. Οι αδένες αυτοί είναι αποτελέσματα των κέντρων και επιμαρτυρούν την ύπαρξή τους και με τη σειρά τους εγκαινιάζουν αίτια μικρότερων αποτελεσμάτων στο φυσικό σώμα. Θα ήταν χρήσιμο να παραθέτουμε εδώ μερικά απ’ τα πράγματα που γνωρίζουμε και τα οποία θα βοηθήσουν την κατανόηση: Κέντρο

Αδένας

Φυσικά Όργανα

Τύπος Δύναμης

Προέλευση

Σώμα

1. Κεφαλή........Επίφυση........Άνω εγκέφαλος........Πνευματική........Άτμα...................Αιτιώδες σώμα. Βραχμαράντρα. Δεξιός οφθαλμός. θέληση. Ενάδα δια της Πετράδι στο λωτό. 1000 πέταλος Συνθετική. ψυχής. Θέληση. λωτός. Δυναμική. Αποκρυφιστής. Μυημένος. Διδάσκαλος. Δεσπόζει μετά την 3η Μύηση. 2. Κέντρο.........Υπόφυση.......Κάτω εγκέφαλος......Ψυχική................Πέταλα...............Βουδδικός φορέας. μεταξύ των Αριστερός δύναμη. Αγάπη. εγωικού λωτού Αιτιώδες σώμα. οφθαλμών. οφθαλμός. Μύτη. Μαγνητική. σαν σύνολο. Ανώτερο νοητικό. Κέντρο άζνα. Νευρικό σύστημα. Φως. Ενόραση. Όραση. Ζηλωτής. Μαθητής. Μυστικιστής. Δεσπόζει μετά τη 2η Μύηση. 3. Καρδιά.........Θύμος............Καρδιά.....................Ζωική δύναμη....Πέταλα...............Ανώτερο νοητικό. Αναχάτα. Κυκλοφορικό Ομαδική αγάπης. Αιτιώδες σώμα. σύστημα. Αίμα. συνείδηση. Επίσης πνευμονογαστρικό νεύρο. Όλοι οι τύποι Πνευματικών Ανθρώπων. Δεσπόζει μετά την 1η Μύηση. 4. Κέντρο.........Θυρεοειδής...Αναπνευστικό..........Δημιουργική.......Πέταλα...............Νοητικό σώμα. λαιμού. σύστημα. ενέργεια. Ήχος. γνώσης. Θρεπτικός αγωγός. Αυτοσυνείδηση. Δημιουργικοί Καλλιτέχνες. Η προχωρημένη ανθρωπότητα. Η ιντελλιγκέντσια. 5. Ηλιακό.........Πάγκρεας......Στομάχι....................Αστρική..............Αστρικά..............Αστρικό σώμα. πλέγμα. Ήπαρ. Χοληδόχος δύναμη. κέντρα. κύστη. Νευρικό Συναίσθημα. σύστημα. Επιθυμία. Αφή.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

49

Μέση ανθρωπότητα. Συνηθισμένοι άνθρωποι. 6. Ιερό..............Γονάδες.........Σεξουαλικά...............Ζωική..................Φυσικό................Αιθερικό σώμα. κέντρο. όργανα. δύναμη. πεδίο. Δύναμη φυσικού πεδίου. Ζωτική ενέργεια. Ζωώδης ζωή. Χαμηλού βαθμού ζωώδεις τύποι ανθρώπων. 7. Βάση της.....Επινεφρίδια...Νεφρά......................Βουλητική..........Η Μητέρα του σπονδυλικής Σπονδυλική ενέργεια. Κόσμου. στήλης. στήλη. Παγκόσμια ζωή. Μουλαντάρα. Κουνταλίνι.

Αυτός ο πίνακας είναι απλά μια περιγραφή και σαν τον πίνακα των αρχών και των αντιστοιχιών τους, που δόθηκε απ’ την Ε.Π.Μπ. στον τρίτο τόμο της Μυστικής Δοξασίας, η ερμηνεία του θα εξαρτηθεί απ’ τη σκοπιά του σπουδαστή. Θα τον χρησιμοποιήσουμε αργότερα και θα προσθέσουμε σ’ αυτόν περισσότερες στήλες και περισσότερες αντιστοιχίες. Σ’ όλες μας τις μελέτες ό,τι έχουμε να πούμε θα έχει πίσω του την ακόλουθη δομική σύνθεση: 1. Την ψυχή. 2. Τα λεπτοφυέστερα σώματα του νου και των συναισθημάτων, τα οποία είναι απλά εξειδικευμένα κέντρα ενέργειας. 3. Το ζωτικό σώμα με τα επτά του κύρια κέντρα δύναμης. 4. Το ενδοκρινές σύστημα που είναι αποτέλεσμα των επτά κέντρων και ο καθοριστικός παράγοντας ελέγχου στο φυσικό σώμα του ανθρώπου. 5. Το νευρικό σύστημα στις τρεις διαιρέσεις του. 6. Την κυκλοφορία του αίματος. Όλα τα δευτερεύοντα όργανα του ανθρώπου είναι αποτελέσματα· δεν αποτελούν προκαθοριστικά αίτια. Τα καθοριστικά αίτια στον άνθρωπο κι ό,τι τον κάνει αυτό που είναι, είναι οι αδένες. Αποτελούν εξωτερικεύσεις των τύπων δύναμης οι οποίες διαχύνονται δια των αιθερικών κέντρων από τους λεπτοφυέστερους κόσμους ύπαρξης. Εκφράζουν το σημείο εξέλιξης στο οποίο έφτασε ο άνθρωπος· είναι ζωτικοί κι ενεργοί ή μη-ζωτικοί και αδρανείς, ανάλογα με την κατάσταση των κέντρων. Εκδηλώνουν επάρκεια, υπερεπάρκεια ή ανεπάρκεια, ανάλογα με την κατάσταση των αιθερικών στροβίλων. Επίσης η διαδικασία ελέγχου μπορεί να δηλωθεί ότι γίνεται δια του νευρικού συστήματος· το αυστηρό αλληλοσυμπλεκόμενο διευθυντήριο του νευρικού συστήματος, του εγκεφάλου και της ροής του αίματος (σαν φορέα της ζωικής αρχής) διέπει τις δραστηριότητες του ανθρώπου – συνειδητές, υποσυνείδητες, αυτοσυνείδητες και τελικά υπερσυνείδητες. Τα τρία κέντρα που ασκούν σήμερα τον υπέρτατο έλεγχο για την πλειονότητα είναι: 1. Το κέντρο άζνα, το κέντρο μεταξύ των φρυδιών.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

50

2. Το ηλιακό πλέγμα. 3. Το ιερό κέντρο. Τελικά όταν ο άνθρωπος θα έχει “γίνει αυτό που είναι” (η παράδοξη αυτή εσωτερική φράση), τα κέντρα ελέγχου θα είναι: 1. Το κεφαλικό κέντρο, το βραχμαράντρα. 2. Το καρδιακό κέντρο. 3. Το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Μεταξύ του παρόντος και του μέλλοντος η έμφαση θα τεθεί σε μια σταθερά μετατοπιζόμενη τριπλότητα και κάθε άνθρωπος θα είναι διαφορετικός από τους συνανθρώπους του ως προς την έμφαση, την κατάσταση των κέντρων του, τις αδενικές τους αντιστοιχίες στο φυσικό σώμα και συνεπώς ως προς τις παθήσεις και ασθένειες, τις αναστολές και τις δυσχέρειες τις οποίες κληρονομεί η σάρκα του. Αναφορικά μ’ αυτό είναι φανερό ότι το έργο του ιατρού και του ψυχολόγου πρέπει τελικά να προχωρεί χέρι-χέρι. Οι τρεις σπουδαιότερες όψεις όλων των διαγνώσεων είναι: 1. Η ψυχολογική, ή η εκτίμηση των εσώτερων σωμάτων του ανθρώπου από τη σκοπιά της ανάπτυξής τους, της ολοκλήρωσής τους και του ολικού συντονισμού της προσωπικότητας, καθώς οι λεπτοφυέστερες αυτές όψεις του ανθρώπινου όντος εκφράζονται στη συνείδηση. 2. Το έργο του ενδοκρινολόγου καθώς ασχολείται με τους ενδοκρινείς αδένες, θεωρώντας τους σαν σταθμούς δύναμης δια των οποίων ενέργεια – δυναμική και φωτίζουσα – μπορεί να διαχυθεί από τα κέντρα. 3. Ο ιατρός ο οποίος εξετάζοντας τα συμπεράσματα των δύο παραπάνω ειδικών, διαγνώσκει την ασθένεια και τη θεραπεύει με τη συνεργασία των δύο άλλων. Οι τρεις αυτοί μπορούν να καλέσουν άλλους εμπειρογνώμονες και ειδικούς στην ηλεκτροθεραπεία, οστεοπάθεια και χειροπρακτική, αλλά με το συνδυασμό της γνώσης του ιατρού, του ψυχολόγου και του ενδοκρινολόγου το ιατρικό επάγγελμα μπορεί να αποκτήσει μια νέα έκφραση ωφελιμότητας και να εισέλθει στη νέα εποχή εξοπλισμένο για ν’ ασχοληθεί με ανθρώπους που βαθμιαία θ’ αποκτούν τους νέους τύπους και ένα μεταβαλλόμενο φυσικό οργανισμό. Ο ηλεκτρισμός σε σχέση με τα ανθρώπινα νοσήματα είναι προς το παρόν μια νηπιακή επιστήμη, αλλά περιέχει τα σπέρματα των νέων τεχνικών και μεθόδων θεραπείας. Το επιτελούμενο έργο απ’ τους χειροπράκτες είναι καλό και αναγκαίο, αλλά θα έπρεπε μαζί με την οστεοπάθεια ν’ αποτελέσει μια καθορισμένη τεχνική επικουρική των τριών άλλων. Το έργο των χειροπρακτών και των οστεοθεραπευτών αποτελεί τα δύο ήμισυ ενός όλου, όσο λίγο κι αν το αναγνωρίζουν όσοι το ασκούν. Η πρώτη ομάδα χρειάζεται πιο προσεκτική και μακροχρόνια εκγύμναση και απαιτεί ένα ανώτερο επίπεδο τεχνικής γνώσης. Η ιατρική εισέρχεται αργά σε μια νέα χρησιμότητα. Όταν το αίτιο της ασθένειας μετατοπισθεί από ένα όργανο ή σωματικό σύστημα σ’ ένα πιο λεπτοφυές και ζωτικό βασίλειο, θα δούμε ριζικές και αναγκαίες αλλαγές που θα οδηγήσουν σε απλοποίηση κι όχι σε μεγαλύτερη περιπλοκή και δυσκολία.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

51

Απ’ τις παραπάνω παρατηρήσεις θα φανεί ότι η ασθένεια αναδύεται στο φυσικό σώμα από τον κόσμο του αοράτου και από τη χρήση ή κατάχρηση των λεπτοφυέστερων δυνάμεων στα εσώτερα πεδία. Πρέπει ωστόσο να θυμόμαστε ότι η ασθένεια – όπως εκφράζεται στον άνθρωπο – μπορεί γενικά να θεωρηθεί ότι οφείλεται στα παρακάτω αίτια και οι σπουδαστές θα κάνουν καλά να τα έχουν προσεκτικά υπόψη καθώς στοχάζονται αυτά τα θέματα: 1. Ατομική ασθένεια που οφείλεται σε ενδότερες συνθήκες του εξοπλισμού του ανθρώπου, στη νοητική του κατάσταση ή σε μια συναισθηματική κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές νόσους. Αυτή κληρονομείται απ’ το παρελθόν. 2. Ασθένεια συμφυής στην ανθρωπότητα σαν σύνολο. Υπάρχουν ορισμένες ασθένειες στις οποίες είναι επιρρεπείς όλοι οι άνθρωποι· τα σπέρματα αυτών των ασθενειών λανθάνουν στους φυσικούς φορείς της πλειονότητας των ανθρώπων και περιμένουν μόνο τις προδιαθέτουσες συνθήκες για να εκδηλωθούν. Μπορούν να θεωρηθούν σαν ομαδικές ασθένειες. 3. Ασθένειες που είναι αρκετά περίεργα συμπτωματικές. Αυτές ο άνθρωπος τις κληρονομεί όταν, λόγου χάρη, υποκύπτει σε κάποιες μολυσματικές ή μεταδοτικές παθήσεις. 4. Ασθένειες που ενυπάρχουν στο έδαφος. Γι’ αυτές πολύ λίγα είναι γνωστά προς το παρόν. Όμως το έδαφος της γης μας είναι πολύ αρχαίο και είναι εμποτισμένο με σπέρματα ασθενειών που παίρνουν το φόρο τους από το φυτικό, το ζωικό και το ανθρώπινο βασίλειο, εκδηλωνόμενες διαφορετικά στο καθένα, ενώ βασικά οφείλονται στα ίδια αίτια. 5. Ασθένειες που αποτελούν δυσχέρειες του μυστικισμού. Είναι ιδιάζοντα νοσήματα και παθήσεις που προσβάλλουν τους μαθητές και ζηλωτές του κόσμου. Μπορεί να αποδοθούν σε κάθε περίπτωση στην εισροή ενέργειας δια των κέντρων που δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένα ή επαρκώς αναπτυγμένα για να χειρισθούν τη δύναμη. Τα ανωτέρω είναι γενικότητες που μπορεί να είναι χρήσιμες. Η μέθοδος με την οποία εκδηλώνονται οι αστρικές αυτές δυνάμεις (που είναι, όπως ξέρουμε, οι κατεξοχήν καθοριστικές ζωικές δυνάμεις για την πλειονότητα των ανθρώπων σήμερα) είναι ένα σχετικά απλό ζήτημα. Στον αστρικό φορέα έκφρασης υπάρχουν, όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, οι αντιστοιχίες των επτά κέντρων του αιθερικού σώματος. Αυτά είναι ουσιαστικά τα επτά κύρια εστιακά σημεία δύναμης και το καθένα απ’ αυτά εκφράζει μια από τις επτά ακτινικές ενέργειες. Ας διευκρινίσω πρώτα ποια κέντρα εκφράζουν τους επτά αυτούς ακτινικούς τύπους: Κέντρο

Ακτίνα

1. Κεφαλικό Κέντρο 2. Κέντρο Άζνα 3. Καρδιακό Κέντρο

1η 7η 2η

4. Κέντρο Λαιμού

Ποιότητα Θεία Θέληση. Οργάνωση. Διεύθυνση. Αγάπη-Σοφία. Ομαδική Αγάπη. Δημιουργικότητα.

Προέλευση Εναδική. Ατμική. Βουδδική. Νοητική.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

5. Ηλιακό Πλέγμα 6. Ιερό Κέντρο 7. Βάση Σπονδυλικής Στήλης

6η 3η 4η

Συναίσθημα. Επιθυμία. Αναπαραγωγή. Αρμονία, Ένωση μέσω Διαμάχης.

52

Αστρική. Αιθερική. Φυσική.

Σημείωση: Στο τέταρτο βασίλειο, το ανθρώπινο, η τελική σύνθεση επιτυγχάνεται με την ενέργεια της τέταρτης ακτίνας που συνεργάζεται με την πρώτη. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ του ανώτατου κέντρου (του κεφαλικού κέντρου) κι εκείνου στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Ο τέταρτος αυτός τύπος ενέργειας εκφράζεται έτσι σε συνεργασία με τον πρώτον τύπο, γιατί είμαστε ακόμη Ατλάντειοι στην πόλωσή μας κι εκείνος ο πολιτισμός ήταν ο τέταρτος κατά σειρά. Κατά μεγάλο μέρος το έργο που επιτελείται στον πέμπτο πολιτισμό μας, την τωρινή Αρεία φυλή, σε συνεργασία με την πέμπτη αρχή του νου, θα φέρει μια μετατόπιση σε ανώτερο επίπεδο συνείδησης. Θα επιφέρει μια εναρμόνιση όλων των κέντρων με μια πράξη θέλησης που θα εφαρμοσθεί διανοητικά και με νοημοσύνη με αντικειμενικό σκοπό τη δημιουργία αρμονίας. Το σημείο αυτό αξίζει να το σκεφθείτε. Στο αστρικό πεδίο βρίσκονται επίσης σε κάθε αστρικό σώμα επτά αντίστοιχα εστιακά σημεία δια των οποίων μπορεί να εισέλθει ενέργεια η οποία ακτινοβολεί κατόπιν τα ζωτικά κέντρα του αιθερικού φυσικού σώματος σαν επτά διαφοροποιημένοι τύποι δύναμης. Αυτοί οι τύποι δύναμης προκαλούν κακά και καλά αποτελέσματα, ανάλογα με την ποιότητα του αρνητικού πυκνού φυσικού σώματος. Διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο της ακτίνας ή δύναμης και θα ήταν ενδιαφέρον να σας υποδείξω εδώ τα καλά και κακά αποτελέσματα και τις αντίστοιχες ασθένειες. Αστρική Δύναμη

Κέντρο

Κακή Όψη

Ασθένεια

Καλή Όψη

Πρώτη ακτίνα. Κεφαλή. Θέληση ή Δύναμη.

Αυτο-οικτιρμός. Το δραματικό εγώ.

Καρκίνος.

Θυσία. Αφοσίωση του εγώ.

Δεύτερη ακτίνα. Αγάπη-Σοφία.

Καρδιά.

Φιλαυτία. Προσωπικότητα.

Καρδιακές ανωμαλίες. Ψυχική αγάπη. Στομαχικές ανωμαλίες. Ομαδική αγάπη.

Τρίτη ακτίνα. Δραστηριότητα.

Ιερό.

Σεξουαλικότητα. Υπερδραστηριότητα.

Αφροδίσια νοσήματα.

Γονική αγάπη. Ομαδική ζωή.

Τέταρτη ακτίνα. Αρμονία.

Άζνα.

Ιδιοτέλεια. Δογματισμός.

Παραφροσύνη.

Μυστικισμός.

Πέμπτη ακτίνα. Γνώση.

Λαιμός.

Κατώτερος ψυχισμός.

Κακός μεταβολισμός. Ορισμένοι καρκίνοι.

Δημιουργικότητα. Ευαισθησία. Έμπνευση.

Έκτη ακτίνα. Αφοσίωση.

Ηλιακό πλέγμα.

Συναισθηματισμός.

Νευρικές ασθένειες. Γαστρίτιδα. Ηπατικές διαταραχές.

Έφεση. Ορθή διεύθυνση.

Έβδομη ακτίνα. Οργάνωση.

Βάση σπονδυλικής στήλης.

Ατομικό συμφέρον. Καθαρή ιδιοτέλεια. Μαύρη Μαγεία.

Καρδιακές ασθένειες. Όγκοι.

Λευκή Μαγεία.

Παρακαλώ να θυμάστε μελετώντας αυτό τον πίνακα ότι είναι μια γενίκευση και


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

53

μόνο μια μερική απαρίθμηση των τύπων ασθένειας που μπορεί να προκύψουν από την εισροή ενέργειας. Αποσκοπεί να είναι μόνο ενδεικτικός· η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου εξοπλισμού και η περιπλοκή των ακτινικών ενεργειών είναι τέτοια ώστε δεν είναι δυνατό να τεθούν απόλυτοι κι αυστηροί κανόνες. Οι ακτινικές δυνάμεις εκδηλώνονται διαφορετικά, ανάλογα με τον ακτινικό τύπο και το σημείο εξέλιξης. Δεν υπάρχει συνεπώς εδώ αντίφαση με τους προηγούμενους πίνακες. Όταν έχετε κατά νου ότι κάθε ανθρώπινο ον είναι βασικά μια έκφραση πέντε ακτινικών δυνάμεων: 1. 2. 3. 4. 5.

Της ακτίνας της ψυχής, Της ακτίνας της προσωπικότητας, Της ακτίνας που κυβερνά το νοητικό σώμα, Της ακτίνας που κυβερνά τον αστρικό εξοπλισμό, Της ακτίνας της φυσικής φύσης,

θα γίνει φανερό ότι για το μέσο πρόσωπο θα έπρεπε να καταστρωθούν δύο τέτοιοι πίνακες: 1. Θα χρειαζόταν η θετική ανάλυση των αστρικών δυνάμεων καθώς εκφράζουν την προσωπικότητα. 2. Μια ανάλυση των ψυχικών δυνάμεων όπως υποδεικνύονται αμυδρά. Μια αρνητική ανάλυση που θα αφορούσε ό,τι δεν απαντάται στον εξοπλισμό, θα είχε εδώ πολύ μικρή αξία. Θα ήταν επίσης αναγκαίο να έχουμε μια ανάλυση των δυνάμεων που επιδρούν στο φυσικό σώμα απ’ το αστρικό πεδίο, οι οποίες γίνονται δεκτές απευθείας από την ψυχή και είναι συνεπώς ένας συνδυασμός ψυχικής δύναμης συν τον ανώτατο τύπο αστρικής ενέργειας. Αυτή θα είχε τη φύση συνθετικής ανάλυσης και θα ήταν εφικτή μόνο στην περίπτωση του μαθητή ή του μυημένου. Θα έχετε λοιπόν τελικά για κάθε πρόσωπο: 1. Μια θετική ανάλυση των δυνάμεων της προσωπικότητας, κυρίως της αστρικής δύναμης καθόσον είναι η κατεξοχήν δύναμη που εισρέει στα αιθερικά κέντρα. 2. Μια αρνητική ανάλυση εκείνων των όψεων της ψυχικής ενέργειας που δεν είναι παρούσες. 3. Μια συνθετική ανάλυση που θα βασίζεται στις δύο παραπάνω, αλλά θα συνδυάζει επίσης την καταγραφή της θετικής ψυχικής έκφρασης. Σ’ αυτούς τους πίνακες και τις δηλώσεις σας έδωσα πολλή τροφή για σκέψη. β. Επιθυμία Καταπιεσμένη ή Αχαλίνωτη. Θα άξιζε να σας διευκρινίσω εδώ ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που ο σπουδαστής πρέπει να θυμάται είναι ότι – για την πλειονότητα των ανθρώπινων όντων, την τεράστια πλειονότητα – οι επιδράσεις και παρορμήσεις που εκπορεύονται απ’ το αστρικό πεδίο είναι προδιαθετικοί παράγοντες για όλα τα ζητήματα για τα οποία ενδιαφέρεται το άτομο, εκτός από εκείνες τις συνθήκες οι οποίες (επειδή του επιβάλλονται από το περιβάλλον του και την εποχή στην οποία ζει) είναι γι’ αυτό αναπόφευκτες. Το αστρικό πεδίο είναι ένα κέντρο δυναμικής εκπορευόμενης δύναμης


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

54

που είναι θεμελιωδώς ρυθμιστική στο αποτέλεσμά της εξαιτίας του σταδίου της ατομικής συνείδησης στο οποίο βρίσκεται η πλειονότητα. Οι άνθρωποι κυριαρχούνται από την παρόρμηση της επιθυμίας υψηλής ή χαμηλής ολκής. Αυτό βέβαια είναι μια πλατιά γενίκευση, γιατί η βασική αυτή κατάσταση τροποποιείται σταθερά από παρορμήσεις που έρχονται από το νοητικό πεδίο. Αυτό αναγκαστικά περιπλέκει το πρόβλημα. Παρουσιάζονται επίσης επιρροές που εκπορεύονται απ’ την ψυχή κι έτσι περιπλέκουν ακόμη περισσότερο το πρόβλημα του προχωρημένου ανθρώπινου όντος. Αυτό το “πρόβλημα της περιπλοκής” (αν μπορώ να το ονομάσω έτσι) είναι μια “σκληρή κουβέντα” για να την καταλάβει ο σπουδαστής σε σχέση με τη δική του φυσική κατάσταση ή με εκείνη οποιουδήποτε επιδιώκει να βοηθήσει. Θα επιθυμούσα εδώ σχετικά μ’ αυτό να σας δώσω τον τρίτο απ’ τους Νόμους που διέπουν την ιερή τέχνη της θεραπείας: ΝΟΜΟΣ ΙΙΙ Οι ασθένειες είναι αποτέλεσμα της βασικής επικέντρωσης της ζωικής ενέργειας του ανθρώπου. Από το πεδίο όπου εστιάζονται αυτές οι ενέ��γειες προέρχονται οι καθοριστικές εκείνες συνθήκες που προκαλούν κακή υγεία και οι οποίες συνεπώς εκδηλώνονται σαν ασθένεια ή σαν απαλλαγή απ’ την ασθένεια. Θα σας είναι λοιπόν φανερό ότι μια μετατόπιση της εσώτερης προσοχής (νοητικής στάσης) του ασθενούς μπορεί και θα προκαλέσει είτε μια πραγματική απαλλαγή από φυσικά νοσήματα είτε μια ένταση εκείνων των αντιδράσεων που προκαλούν δυσφορία, ασθένεια ή θάνατο. Στους τρεις νόμους που σας έδωσα κι έχετε τώρα μπροστά σας για μελέτη, είναι φανερό ότι προβάλλουν τα εξής γεγονότα. Αυτά πρέπει ν’ αποτελέσουν τη βάση του στοχασμού σας: 1. Ασθένεια είναι το αποτέλεσμα της απόφραξης της ελεύθερης ροής της ζωής της ΨΥΧΗΣ. 2. Είναι προϊόν ή αποτέλεσμα τριών επιδράσεων: α. Αρχαίων σφαλμάτων που εκπορεύονται από την περασμένη ιστορία του ενεχόμενου προσώπου. β. Ανθρώπινων μολύνσεων που κληρονομούνται επειδή κάποιος είναι μέλος της ανθρώπινης οικογένειας. γ. Πλανητικού κακού που επιβάλλεται σ’ όλες τις μορφές στη γη απ’ τις βασικές συνθήκες και απ’ το χρόνο. 3. Ρυθμίζεται από τις δυνάμεις που εκπορεύονται από εκείνο το πεδίο στο οποίο είναι κυρίως επικεντρωμένη η συνείδηση του ανθρώπου. Στις παραπάνω δηλώσεις πρέπει να προστεθεί ένα ακόμη γεγονός που ήδη αναφέρθηκε, ότι: 4. Υπάρχουν πέντε κύριες ομάδες ασθενειών με τις συναφείς τους παθήσεις και τις δευτερεύουσες ασθένειες: α. Φυματίωση.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

β. γ. δ. ε.

55

Συφιλιδικά νοσήματα. Καρκίνος. Καρδιακές παθήσεις. Νευρικές ασθένειες.

Δε διαιρώ ό,τι έχω να πω σε οργανικές και λειτουργικές διαταραχές, ούτε αναφέρομαι εδώ σε ασθένειες που προκαλούνται από επιδημίες ή ατυχήματα. Αναφέρομαι στις βασικές εκείνες μολύνσεις ή προδιαθέσεις που είναι η αβέβαιη κληρονομιά της ανθρωπότητας σαν σύνολο και σ’ εκείνες τις δυσχέρειες που είναι συμπτωματικές των σταδίων της εξελικτικής ανάπτυξης που χαρακτηρίζουν όσους βρίσκονται στα πιο προχωρημένα στάδια της Ατραπού. Θα γίνει λοιπόν φανερό ότι ο άνθρωπος έρχεται σε ενσάρκωση έχοντας κληρονομήσει προδιαθέσεις ασθενειών που προέρχονται: 1. Απ’ το παρελθόν του, δηλαδή συνέπειες που είναι αποτέλεσμα αιτίων που άρχισαν σε προηγούμενες ενσαρκώσεις. 2. Από τη γενική φυλετική κληρονομιά της ανθρωπότητας. 3. Από τις συνθήκες της πλανητικής ζωής. Τα τελευταία αυτά αίτια ανυψώνουν το όλο πρόβλημα πάνω από τη συνήθη κατανόηση του μέσου ανθρώπου. Το ανθρώπινο ον έχει επίσης προδιάθεση σε διαταραχές, αν επιτύχει (σαν αποτέλεσμα μακράς εξελικτικής ιστορίας) να αφυπνίσει κατά κάποιο τρόπο, έστω και αμυδρό, τα κέντρα πάνω από το διάφραγμα. Τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, υπόκειται για ένα μακρό κύκλο ζωών σε δυσχέρειες που συνδέονται με την καρδιά ή με το νευρικό σύστημα στις διάφορες διακλαδώσεις του. Συχνά ένα προχωρημένο ανθρώπινο ον, όπως ένας ζηλωτής ή ένας μαθητής, μπορεί να έχει απαλλαγεί απ’ τις κληρονομικές μολύνσεις, αλλά υποκύπτει σε καρδιακές διαταραχές, σε νευρικές ανωμαλίες, σε νοητική αστάθεια και υπερδιέγερση. Αυτές ταξινομούνται περιστασιακά σαν “ασθένειες των Μυστικιστών”. Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δε σκοπεύω να υπεισέλθω σε συζητήσεις φυσιολογίας, ούτε να ερευνήσω τα συμπτώματα ασθενειών ή να ασχοληθώ με τις βλάβες, τις παθολογικές συνθήκες και τις θλιβερές λεπτομέρειες που συνοδεύουν τη συντριβή οποιουδήποτε ανθρώπινου οργανισμού. Δεν πρόκειται να γράψω μια πραγματεία για την ανατομία ή τις διάφορες επιστήμες που αναπτύχθηκαν από τη μελέτη του μηχανισμού του ανθρώπινου όντος και συνδέονται με το σκελετό και τη δομή, τα όργανα, τα νεύρα, τον εγκεφαλικό ιστό και τα αλληλοσχετιζόμενα συστήματα που συνιστούν το πολύπλοκο εκείνο σύνολο μηχανισμού, του ανθρώπινου σώματος. Όσον αφορά την εξωτερική επιστήμη, δύο πράγματα θα μπορούσαν να με αποτρέψουν: 1. Το όλο θέμα εκτίθεται θαυμάσια στα πολλά βιβλία που ενσωματώνουν τη φιλολογία της ιατρικής και της χειρουργικής. Λίγα θα μπορούσα να προσθέσω που θα ήταν χρήσιμα σε μια συζήτηση σαν κι αυτή. 2. Οι αναγνώστες μου, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, δεν έχουν γνώσεις για τη δομή και τη σύσταση του ανθρώπινου σώματος· και οι παθολογικές λεπτομέρειες, οι


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

56

περιγραφές των ασθενειών και τα ποικίλα δυσάρεστα συμπτώματα του ανθρώπινου εκφυλισμού αποτελούν νοσηρό ανάγνωσμα για το μέσο άνδρα ή γυναίκα. Η λίγη γνώση πάνω στις γραμμές αυτές μπορεί να είναι κάτι πολύ επικίνδυνο. Επιζητώ να πραγματευθώ κυρίως με αίτια, με τις εσώτερες πηγές της ασθένειας και να ασχοληθώ με εκείνες τις καταστάσεις συνείδησης (δε λέω μόνο καταστάσεις του νου) που προκαλούν κακή λειτουργία και τελικά κακές συνθήκες. Το πρόβλημα του θεραπευτή είναι συνεπώς διπλό: Πρώτο, πρέπει να γνωρίζει αν η δυσχέρεια βρίσκεται πάνω ή κάτω απ’ το διάφραγμα· αυτό τον φέρνει οριστικά στο βασίλειο της αποκρυφιστικής καθώς και της ψυχολογικής γνώσης. Δεύτερο, πρέπει να έχει σαφή αντίληψη της εσώτερης έμφασης του πάσχοντα· το τελευταίο τον βοηθά στη διάγνωση του πρώτου. Η δήλωση αυτή με οδηγεί στη διατύπωση του τρίτου Κανόνα για Θεραπευτές: ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΡΙΤΟΣ Ο θεραπευτής ας εκγυμνασθεί να γνωρίζει το εσώτερο στάδιο της σκέψης ή επιθυμίας εκείνου που ζητά τη βοήθειά του. Έτσι μπορεί να γνωρίσει την πηγή από την οποία έρχεται η ενόχληση. Ας συσχετίσει το αίτιο και το αποτέλεσμα κι ας γνωρίσει το ακριβές σημείο απ’ το οποίο μπορεί να έλθει ανακούφιση. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στις λίγες αυτές τελευταίες λέξεις και να σας τονίσω το γεγονός ότι η ασθένεια είναι κυρίως μια προσπάθεια από μέρους του φυσικού σώματος να επιδιώξει ανακούφιση και να επιτύχει αποδέσμευση από τις εσώτερες πιέσεις, από τις υποκειμενικές αναστολές και τις κρυφές αναχαιτίσεις. Από την άποψη του εσωτερισμού κάθε φυσική ασθένεια είναι πρωτίστως αποτέλεσμα: 1. Εσφαλμένης διέγερσης ή υπερδιέγερσης ή κακώς εντοπισμένης διέγερσης κι εσώτερης έντασης σε κάποιο τμήμα του μηχανισμού. 2. Αναστολών, ψυχικής πείνας και των συσσωρευμένων εκείνων υποκειμενικών δυνάμεων που φράζουν τη ροή των ζωικών δυνάμεων. Βλέπετε λοιπόν ότι και πάλι (στον τομέα της υγείας) όλα τα προβλήματα ανάγονται στην ορθή χρήση και τον ακριβή χειρισμό της δύναμης για να επιφέρουν την ελεύθερη ροή της ενέργειας. Αναπόφευκτα προκύπτουν τα ακόλουθα ερωτήματα: Από πού έρχονται οι κληρονομικές αυτές μολύνσεις; Είναι δυνατό να φτάσουμε στην πηγή τους; Το πρόβλημα του παρελθόντος και τα τωρινά αποτελέσματα αυτού του παρελθόντος είναι πολύ αχανή για να εξετασθούν, αλλά ούτε και οποιαδήποτε δήλωση για την κατάσταση μπορεί να βοηθήσει την ανθρωπότητα. Ωστόσο μπορώ να κάνω μια γενίκευση, αν κι αυτή θα μεταδώσει λίγα στην κατανόησή σας. Απ’ τις τρεις κύριες ασθένειες που κληρονομήθηκαν απ’ το παρελθόν θα μπορούσε να ειπωθεί ότι τα συφιλιδικά ή τα λεγόμενα κοινωνικά νοσήματα είναι κατάλοιπα των καταχρήσεων στη Λεμούρεια εποχή· έχουν τόσο αρχαία καταγωγή ώστε το ίδιο το έδαφος της γης είναι εμποτισμένο με τα σπέρματα αυτών των ασθενειών – γεγονός τελείως άγνωστο στη σύγχρονη επιστήμη. Ανά τους αιώνες οι άνθρωποι υπέφεραν απ’


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

57

αυτές τις ομάδες μολύνσεων· πέθαιναν κι ενταφιάζονταν και κατά εκατομμύρια προσέθεταν το μερίδιο τους στη μόλυνση της γης. Στους Λεμούρειους καιρούς η έμφαση της ζωικής δύναμης ήταν στο φυσικό σώμα, στην ανάπτυξη, τη χρήση και τον έλεγχό του κι επίσης στη διαιώνιση ή αναπαραγωγή του. Στους Λεμούρειους χρόνους άρχισαν οι διαταραχές που συνδέονται με την κατάχρηση της σεξουαλικής ζωής· ήταν με μια ιδιάζουσα έννοια το ουσιαστικό αρχέγονο κακό και γι’ αυτό το γεγονός βρίσκονται στα αρχικά αρχεία και κείμενα αρχαίοι μύθοι και υπαινιγμοί. Υπάρχουν πολλές παρερμηνευμένες μαρτυρίες για το γεγονός αυτό κι όταν οι άνθρωποι διαβάσουν ακριβέστερα τα αρχεία και τα ερμηνεύσουν ορθά, θα κατανοήσουν τη λύση, γιατί θα δουν καθαρότερα τα υποκείμενα αίτια. Ο καρκίνος είναι ένα δώρο στο σύγχρονο άνθρωπο απ’ την Ατλάντεια ανθρωπότητα και η μάστιγα αυτής της ασθένειας ήταν ο κύριος παράγοντας που αφάνισε τους κατοίκους της παλιάς Ατλαντίδας. Οι ρίζες του τρομερού αυτού κακού είναι βαθιά εδραιωμένες στη συναισθηματική ή επιθυμητική φύση και θεμελιώνονται στο αστρικό σώμα. Ο καρκίνος είναι μερικώς αποτέλεσμα μιας αντίδρασης στις ασθένειες που συνδέονται με τη σεξουαλική ζωή η οποία ήταν αχαλίνωτη στους όψιμους Λεμούρειους καιρούς και στους πρώιμους Ατλάντειους χρόνους. Οι άνθρωποι εκείνων των εποχών βλέποντας τα φοβερά κακά και την έκταση της ασθένειας που αυξανόταν από τη γόνιμη Λεμούρεια ζωή σαν αποτέλεσμα της ασύδοτης σεξουαλικής ζωής παντού, για χάρη της αυτοσυντήρησης αναχαίτισαν τη φυσική ροή της επιθυμίας (τη ροή της ζωής όπως εκφράζεται δια των κέντρων αναπαραγωγής και γέννησης) κι αυτό με τον καιρό προκάλεσε άλλα κακά. Ο καρκίνος είναι κυρίως ασθένεια αναστολής, όπως ακριβώς τα συφιλιδικά νοσήματα είναι εκείνα της υπερβολικής έκφρασης και χρήσης μιας όψης του μηχανισμού του ανθρώπου. Σήμερα, λόγω των απέραντων χρονικών περιόδων και των αναρίθμητων γενιών όσων πέθαναν στη γη, τα “σπέρματα” (όπως λέγονται απ’ τον αμαθή στοχαστή) της φρικτής ασθένειας του καρκίνου βρίσκονται στο καθαυτό έδαφος στο οποίο ζούμε, μολύνοντας το φυτικό βα��ίλειο κι επίσης την ανθρώπινη οικογένεια. Μια αντιστοιχία των συφιλιδικών νοσημάτων του ανθρώπου βρίσκεται στο ορυκτό βασίλειο. Η φυματίωση που εξαπλώθηκε καταστροφικά σε ένα ορισμένο στάδιο της Ατλάντειας εποχής, είναι όμως μια ασθένεια που γεννήθηκε κυρίως στη δική μας Αρεία φυλή, μια ασθένεια που την κληροδοτούμε στο ζωικό βασίλειο και τη συμμεριζόμαστε μαζί του. Αυτό αρχίζει να γίνεται αντιληπτό. Τόσο στενή είναι η σχέση μεταξύ ανθρώπων και ζώων (ιδιαίτερα των κατοικίδιων ζώων) ώστε σήμερα συμμερίζονται με τους ανθρώπους πρακτικά όλες τις ασθένειές τους με τη μια ή την άλλη μορφή, άλλοτε αναγνωρίσιμη κι άλλοτε όχι. Αρκετά περίεργα το αίτιο της μεγάλης αυτής λευκής μάστιγας βρίσκεται στο γεγονός της μετατόπισης της ζωικής έμφασης από τη συναισθηματική φύση στη νοητική φύση, προκαλώντας μια πρόσκαιρη ασιτία της συναισθηματικής φύσης. Είναι κυρίως ασθένεια εξάντλησης. Ο καρκίνος με τη σειρά του βασιζόταν επίσης σε μια προηγούμενη μετατόπιση της ζωικής δύναμης απ’ το φυσικό σώμα σ’ εκείνο της συναισθηματικής φύσης, προκαλώντας υπερανάπτυξη της


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

58

κυτταρικής ζωής μέσω υπερδιέγερσης. Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία σύλληψης αυτών των δηλώσεων. Δεν μπορώ να σας δώσω παρά μόνο τους επουσιώδεις αυτούς υπαινιγμούς. Μόνο μεταγενέστερες ανακαλύψεις μπορούν ν’ αποδείξουν την αλήθεια των εισηγήσεών μου. Ας συνοψίσουμε εδώ τα συμπεράσματά μας: Ασθένεια Φυλή Σώμα Βασίλειο Όργανο Σύφιλις..........Λεμουρεία.....Φυσικό........Ορυκτό.....Σεξουαλικά όργανα. Ιερό κέντρο. Καρκίνος.......Ατλάντεια......Αστρικό......Φυτικό......Ηλιακό πλέγμα. Φυματίωση....Αρεία.............Νοητικό.......Ζωικό.......Αναπνευστικό σύστημα. Κέντρο λαιμού.

Αναφερόμενος παραπάνω στα κέντρα, εννοώ το κέντρο διανομής της ζωικής δύναμης, στο οποίο βρίσκεται η έμφαση των μαζών. Από τα ανωτέρω θα γίνει φανερό πού πρέπει να βρίσκεται η έμφαση της πιθανής θεραπείας. Ήδη κι επειδή είναι η πιο πρόσφατη κι επομένως η λιγότερο βαθιά εδραιωμένη από τις τρεις κύριες ασθένειες που κληρονομήθηκαν στο σύγχρονο άνθρωπο, μάθαμε πώς να θεραπεύουμε τη φυματίωση. Ανακαλύφθηκε (όταν ο νους εφαρμόσθηκε με νοημοσύνη στο πρόβλημα) ότι το ηλιακό φως και η καλή τροφή μπορούν να θεραπεύσουν ή τουλάχιστον να ανακόψουν την ασθένεια. Είναι ένα ενδιαφέρον ζήτημα στο πεδίο της εσωτερικής αντιστοιχίας ότι όπως ακριβώς το φως της ψυχής που διαχύνεται στο νου μπορεί να επιτύχει την επίλυση κάθε προβλήματος, έτσι και το φως του ηλίου και οι προφυλακτικές του ακτίνες μπορούν να διαλύσουν τα τρομερά συμπτώματα της φυματίωσης. Επίσης καθώς η φυλή αναπτύσσει ορθό συναισθηματικό έλεγχο, θα δούμε τη βαθμιαία εξαφάνιση των φαινομένων του καρκίνου. Είπα ορθό συναισθηματικό έλεγχο· η αναστολή και η καταπίεση των παρορμήσεων της επιθυμίας με τη δύναμη της θέλησης δεν είναι ορθός έλεγχος. Έχει ενδιαφέρον επίσης να σημειώσουμε ότι μολονότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες υποφέρουν απ’ την ασθένεια του καρκίνου, το γενικό αίτιο δεν είναι ταυτόσημο, αν και το βασικό αίτιο (η αντίδραση από μια υπερέκφραση της σεξουαλικής ζωής δια της καλλιέργειας της επιθυμητικής φύσης) παραμένει το ίδιο. Οι γυναίκες λόγω των κινδύνων που διατρέχουν κατά την εγκυμοσύνη με τη στροφή της ζωικής έμφασης στη σεξουαλική όψη της ζωής, επαναστάτησαν σε μεγάλη κλίμακα (όπως και οι Ατλάντειοι) ενάντια σ’ αυτή τη μορφή ζωικής έκφρασης και πάνω σ’ αυτή τη γραμμή – τη σεξουαλική γραμμή – βρίσκονται οι κύριες αναστολές τους. Δεν υποφέρουν τόσο πολύ από τη γενική αναστολή της συναισθηματικής-επιθυμητικής-αισθαντικής έκφρασης. Οι άνδρες πράγματι υποφέρουν από την τελευταία αυτή αναστολή κι έχουν μια παράδοση ή φανερή τάση για μεγαλύτερο συναισθηματικό έλεγχο στο χειρισμό της ζωής απ’ ό,τι οι γυναίκες. Οι άνδρες δε χρειάζεται να αποκτήσουν τόσο έντονο σεξουαλικό έλεγχο. Το γενικό πεδίο της παρεμποδισμένης ζωικής τάσης τους είναι συνεπώς μεγαλύτερης έκτασης κι επομένως (αν εμπιστευθούμε τις στατιστικές) οι άνδρες προσβάλλονται από καρκίνο περισσότερο απ’ τις γυναίκες και είναι μια τρομερή ασθένεια που όλοι φοβούνται. Στο μυστικό της ορθής μετουσίωσης βρίσκεται η θεραπεία του καρκίνου κι αυτή τελικά θα γίνει αντιληπτή. Χρησιμοποιώ αυτή τη φράση όχι μόνο συμβολικά αλλά


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

59

επίσης τεχνικά κι επιστημονικά. Κι αυτό θα ιδωθεί αργότερα. Με το μυστικό της ορθής ρυθμικής ζωής και μ’ έναν ορθό αναλογικό τονισμό όλων των φάσεων της ζωής θα έλθει (κι έρχεται γοργά) η πλήρης ανοσία απ’ τη φυματίωση. Με το μυστικό της ορθής κατανόησης των εποχών και των κύκλων και της περιοδικής αναπαραγωγικής δημιουργίας θα έλθει η απαλλαγή της φυλής απ’ τα δεινά των κοινωνικών νοσημάτων. Θα σας είναι λοιπόν φανερό ότι τα συφιλιδικά νοσήματα θα εξαφανισθούν τελευταία, όπως ακριβώς υπήρξαν τα πρώτα που αποδεκάτισαν τη φυλή. Η φυματίωση εξαφανίζεται. Η προσοχή των ειδικών στρέφεται τώρα στη θεραπεία του καρκίνου. Θα ήθελα να προσθέσω ένα ή δύο σχόλια που θα είναι γενικού ή μάλλον επίκαιρου ενδιαφέροντος. Είπα ότι αυτές οι μολύνσεις στις οποίες είναι επιρρεπής η ανθρωπότητα βρίσκονται στο έδαφος κι ότι η παρουσία τους εκεί οφείλεται κυρίως στη ταφή ανά τους αιώνες εκατομμυρίων πτωμάτων. Με την αύξουσα χρήση των διαδικασιών της αποτέφρωσης η κατάσταση αυτή θα βελτιωθεί σταθερά. Έτσι βαθμιαία, πολύ βαθμιαία, η μόλυνση θα εξαλειφθεί. Είναι συνεπώς πολύ επιθυμητό να γίνει όσο το δυνατό μεγαλύτερη προπαγάνδα για τη χρήση αυτής της μεθόδου διάθεσης των απορριφθέντων φυσικών φορέων των ψυχών που φεύγουν απ’ την ενσάρκωση. Καθώς ελαττώνεται η μόλυνση του εδάφους κι εδραιώνεται ψυχική επαφή, μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα δούμε τη σταθερή μείωση του αριθμού εκείνων που υποκύπτουν σε κληρονομικές μολύνσεις. Αρκετά περίεργα η ελεύθερη χρήση θαλάσσιων λουτρών έχει σαφές αποτέλεσμα στην υγεία του φυσικού σώματος. Το νερό που απορροφάται τυχαία δια του δέρματος και του στόματος έχει ένα ζωτικό προφυλακτικό αποτέλεσμα. Ένα από τα μεγάλα προβλήματα σήμερα για τον ψυχολόγο και σε μικρότερο βαθμό για τον ιατρό είναι η αύξηση της ομοφυλοφιλίας τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες. Προβάλλονται ευλογοφανή επιχειρήματα για να αποδείξουν ότι η ανώμαλη αυτή ανάπτυξη (και το επακόλουθο ενδιαφέρον για τη νοσηρή αυτή τάση) οφείλεται στο γεγονός ότι η φυλή καθίσταται βραδέως ανδρόγυνη στην ανάπτυξή της κι ότι ο μελλοντικός ερμαφρόδιτος άνδρας ή γυναίκα κάνει βαθμιαία την εμφάνισή του. Αυτό όμως δεν αληθεύει. Η ομοφυλοφιλία είναι ό,τι ονομάζετε “κατάλοιπο” των σεξουαλικών υπερβολών της Λεμούρειας εποχής, μια κληρονομική μόλυνση αν θέλετε. Τα εγώ που ατομικοποιήθηκαν κι ενσαρκώθηκαν στη απέραντη εκείνη χρονική περίοδο, είναι εκείνα που εκδηλώνουν σήμερα ομοφυλοφιλικές τάσεις. Εκείνες τις μέρες η σεξουαλική όρεξη ήταν τόσο απαιτητική ώστε οι κανονικές διαδικασίες της ανθρώπινης συνουσίας δεν ικανοποιούσαν την ακόρεστη επιθυμία του προχωρημένου ανθρώπου της εποχής. Η ψυχική δύναμη που εισέρρεε δια των διεργασιών της ατομικοποίησης, συντελούσε στη διέγερση των κατώτατων κέντρων. Γιαυτό κι εφαρμόζονταν απαγορευμένες μέθοδοι. Εκείνοι που τις εφάρμοζαν βρίσκονται σήμερα σε μεγάλους αριθμούς σε ενσάρκωση και οι αρχαίες συνήθειες είναι πολύ ισχυρές γι’ αυτούς. Έχουν όμως τώρα προχωρήσει πολύ στην εξελικτική ατραπό, έτσι ώστε η θεραπεία παρουσιάζεται έτοιμη αυτή την εποχή – εφόσον επιλέξουν να τη χρησιμοποιήσουν. Μπορούν με σχετική ευκολία να μεταφέρουν τη σεξουαλική


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

60

παρόρμηση στο κέντρο του λαιμού κι έτσι να γίνουν δημιουργικοί με την ανώτερη έννοια, χρησιμοποιώντας την αισθητή ενέργεια και κυκλοφορώντας την με ορθό κι εποικοδομητικό τρόπο. Πολλοί απ’ αυτούς αρχίζουν να το κάνουν αυτόματα. Ωστόσο είναι πολύ γνωστό ότι μεταξύ των λεγόμενων καλλιτεχνικών τύπων η ομοφυλοφιλία είναι πολύ διαδεδομένη. Λέω “λεγόμενων” γιατί ο αληθινά δημιουργικός καλλιτέχνης δεν είναι θύμα των αρχαίων αυτών κακών προδιαθετικών συνηθειών. Μπορεί να τονισθεί εδώ ότι η ομοφυλοφιλία είναι τριών ειδών: 1. Εκείνη που είναι αποτέλεσμα αρχαίων κακών συνηθειών. Είναι σήμερα το κύριο αίτιο και υποδεικνύει: α. Την ατομικοποίηση πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη· γιατί εκείνοι που ατομικοποιήθηκαν στη σεληνιακή άλυσο δεν είναι επιρρεπείς στα επικίνδυνα αυτά χαρακτηριστικά. β. Ένα σχετικά προχωρημένο στάδιο στην εξελικτική ατραπό, το οποίο επιτεύχθηκε από τα Λεμούρεια εγώ που υπέκυψαν σ’ αυτή την ικανοποίηση της επιθυμίας. γ. Μια επακόλουθη μελέτη της σεξουαλικής μαγείας συν μια σταθερή και ακόρεστη φυσική και σεξουαλική παρόρμηση. 2. Μιμητική ομοφυλοφιλία. Αρκετά πρόσωπα απ’ όλες τις τάξεις μιμούνται τους καλύτερούς τους (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω έναν τόσο παράδοξο όρο) κι έτσι αναπτύσσουν κακές συνήθειες στη σεξουαλική συνουσία από τις οποίες θα μπορούσαν διαφορετικά να είναι απαλλαγμένοι. Αυτός είναι ένας απ’ τους κυρίαρχους λόγους σήμερα μεταξύ πολλών ανδρών και γυναικών και βασίζεται σε μια πολύ ζωηρή φαντασία συν μια ισχυρή φυσική ή σεξουαλική φύση και μια ακόλαστη περιέργεια. Αυτό το λέω σαν προειδοποίηση. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν πολλοί απ’ τους Σοδομιστές και τις Λεσβίες μας. 3. Λίγες σπάν��ες, πολύ σπάνιες, περιπτώσεις ερμαφροδιτισμού. Οι άνθρωποι αυτοί, συνδυάζοντας μέσα τους και τις δύο όψεις της σεξουαλικής ζωής, αντιμετωπίζουν ένα πολύ πραγματικό πρόβλημα. Είναι ένα πρόβλημα που επιδεινώνεται πολύ απ’ την ανθρώπινη άγνοια, την ανθρώπινη άρνηση ν’ αντιμετωπίσει τα γεγονότα, από μια λανθασμένη αρχική εκγύμναση και διδασκαλία και από μια διαδεδομένη παρανόηση. Οι περιπτώσεις αυτές απαντώνται σε μικρούς αριθμούς παντού, αν κι ο αριθμός τους σε σχέση με τον παγκόσμιο πληθυσμό είναι ακόμη αμελητέος. Το ότι όμως υπάρχουν, έχει πραγματικό ενδιαφέρον για το ιατρικό επάγγελμα και είναι αντικείμενο βαθιάς λύπης και οίκτου για τον ανθρωπιστή και τον ψυχολόγο με κατανόηση. Αντιμετωπίζουν μια δύσκολη κατάσταση. Επεκτάθηκα κάπως σ’ αυτό το ζήτημα επειδή σας είναι χρήσιμο να γνωρίζετε αυτά τα γεγονότα και οι πληροφορίες σας είναι χρήσιμες. Χρησιμεύουν στη διαφώτιση ενός προβλήματος που μεγάλος αριθμός ανθρώπων καλείται να αντιμετωπίσει. Οι ψυχολόγοι, οι κοινωνικοί λειτουργοί, οι ιατροί κι όλοι όσοι ασχολούνται με την ομαδική εκπαίδευση συναντούν συνεχώς αυτό το πρόβλημα και είναι καλό να γίνεται κάποια διάκριση μεταξύ των τύπων που πρέπει να εξετασθούν, αποσαφηνίζοντας έτσι


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

61

το ζήτημα.• Θα βρείτε σ’ αυτές τις οδηγίες πολλές νύξεις οι οποίες παρότι δεν μπορούν να ταξινομηθούν σαφώς σαν θεραπευτικές οδηγίες, ωστόσο υπάγονται σ’ αυτή την κατηγορία γιατί θα επιτρέψουν σε όσους από σας τις διαβάζετε μια πληρέστερη κατανόηση. Θα σημειώσετε επίσης από τα παραπάνω πώς η μόλυνση αυτή, όπως μπορεί ν’ αναμένεται, έχει τις ρίζες της στο αστρικό ή αισθαντικό σώμα, το σώμα της αίσθησης. Γι’ αυτό το λόγο τη συμπεριέλαβα. Θα ήταν ένα ενδιαφέρον πείραμα ανάλυσης αν οι διάφορες αυτές πολύ γνωστές δυσχέρειες, ασθένειες και παθήσεις μπορούσαν να ταξινομηθούν σύμφωνα με τις γενεσιουργές παρορμήσεις τους. Πολύ λίγες απ’ αυτές έχουν νοητική προέλευση, παρά τα όσα αντίθετα λέει η Χριστιανική Επιστήμη ή η Νοητική Επιστήμη. Ίσως θα έπρεπε μάλλον να πω ότι δε βασίζονται σε λανθασμένη ανθρώπινη σκέψη, παρότι κάθε κακό μπορεί να επιδεινωθεί και να ενταθεί απ’ τη λανθασμένη σκέψη. Πολλές ή ίσως οι περισσότερες απ’ τις παθήσεις απ’ τις οποίες υποφέρει ο μέσος άνθρωπος βασίζονται σε αστρικά αίτια ή σε κάποια σαφώς καθορισμένη επιθυμία. Διατυπωμένη επιθυμία είναι εκείνη που βρίσκει έκφραση σε κάποια μορφή δραστηριότητας. Απ’ αυτές η ομοφυλοφιλία είναι εκείνη που ορίζεται σαφέστερα. Οι άλλες ασθένειες τις οποίες κληρονομεί η ανθρωπότητα δεν είναι συχνά τόσο εύκολο να διευκρινισθούν και να ορισθούν. Ο άνδρας ή η γυναίκα είναι το θύμα, αλλά το αίτιο που προκαλεί την ασθένεια ή δυσχέρεια – φυσική ή ψυχολογική – κρύβεται σ’ ένα μακρινό παρελθόν το οποίο το θύμα (με την περιορισμένη του γνώση) είναι ανίκανο να ερευνήσει, ούτε μπορεί να φθάσει στο αίτιο που προκάλεσε το αποτέλεσμα. Ό,τι μπορεί να βεβαιώσει πιθανότατα είναι ότι η επιθυμία ήταν η αρχική παρόρμηση. Ό,τι είναι σήμερα τα ανθρώπινα όντα κι ό,τι υποφέρουν είναι αποτέλεσμα του μακρινού τους παρελθόντος και το παρελθόν προϋποθέτει μακρές και καλά εδραιωμένες συνήθειες. Τέτοιου είδους συνήθειες είναι αναπόφευκτα το αποτέλεσμα ενός από τους δύο παράγοντες: 1. Της επιθυμίας που κυριαρχεί και ελέγχει τη δράση, ή 2. Του νοητικού ελέγχου που υποκαθιστά την επιθυμία με μια σχεδιασμένη εκστρατεία που είναι αντίθετη σε πολλές περιπτώσεις με την κανονικά αισθητή, καθορισμένη επιθυμία. Θα σημειώσετε από τα παραπάνω ότι επιθυμώ να συλλάβετε τη σπουδαιότητα του συναισθηματικού αισθαντικού σώματος και της δύναμής του να εισάγει τα δευτερεύοντα εκείνα αίτια τα οποία σ’ αυτή τη ζωή εκδηλώνονται σαν ασθένεια. Θα σημειώσετε συνεπώς την έμφαση που έθεσα στο αστρικό σώμα σαν ενισχυτή των εσφαλμένων φυσικών συνθηκών και την ανάγκη της αστρικής κατανόησης κι ελέγχου από μέρους του πάσχοντα, αν πρόκειται να υπάρξει αληθινή υπερνίκηση της ασθένειας. Άραγε θα με καταλάβετε αν πω ότι η αληθινή υπερνίκηση μπορεί να σημαίνει αποδοχή της Οδού του Θανάτου σαν διεξόδου, εφόσον έλθει κανονικά, ή η θεραπεία, αν τα αίτια που είναι οι αρχικές παρορμήσεις έχουν εξαντληθεί; 

Το Πρόβλημα του Σεξ. Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων, Τόμ. Ι, σελ. 268-307.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

62

Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Σ’ όλα τα παραπάνω, ακόμη και σε συνάφεια με ό,τι είπα σχετικά με την ομοφυλοφιλία, εξέτασα είτε την αχαλίνωτη είτε την καταπιεσμένη επιθυμία, αλλά την εξέτασα μόνο με γενικούς όρους και σ’ ένα πλατύ περίγραμμα. Θα με παρεξηγήσετε άραγε αν σας τονίσω ότι όπου αναστέλλεται η επιθυμία (που είναι η περίπτωση πολλών ζηλωτών σήμερα), όλων των ειδών οι ασθένειες – καρκίνος, συμφόρηση των πνευμόνων κι ορισμένες παθήσεις του ήπατος – είναι εφικτές, καθώς και η τρομερή ασθένεια της φυματίωσης; Οι ασθένειες της αναστολής είναι πολυάριθμες και σοβαρές, όπως θα έχετε σημειώσει απ’ την παραπάνω απαρίθμηση. Πρέπει να σημειωθεί ότι όπου η επιθυμία είναι αχαλίνωτη και ανεξέλεγκτη και δεν υπάρχει αναστολή, εμφανίζονται ασθένειες όπως οι συφιλιδικές διαταραχές, η ομοφυλοφιλία, οι φλεγμονές και οι πυρετοί. Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία θα είναι και οι τύποι της ασθένειας και η ιδιοσυγκρασία εξαρτάται από την ακτινική ποιότητα. Οι άνθρωποι στις διάφορες ακτίνες έχουν προδιάθεση σε ορισμένες διαταραχές. Οι ψυχολόγοι έχουν δίκιο όταν διαφοροποιούν βασικά τα ανθρώπινα όντα σε δύο μεγάλους τύπους – εξωστρεφείς και ενδοστρεφείς. Οι δύο αυτοί τύποι προκαλούν τις δικές τους ποιότητες ασθένειας που εμφανίζονται σαν κακή υγεία μέσω υπερέκφρασης ή αναστολής. Εξετάσαμε το δεύτερο σημείο μας για τη θεραπεία των ασθενειών που ανακύπτουν στη συναισθηματική ή επιθυμητική φύση. Το πρώτο σημείο μας αφορούσε το ανεξέλεγκτο συναίσθημα. Θα ήθελα να σας θυμίσω την πρόθεσή μας να εξετάσουμε μόνο τις ασθένειες στις οποίες είναι επιρρεπής η προχωρημένη ανθρωπότητα, οι ζηλωτές και οι μαθητές όλων των βαθμών. Δε θ’ ασχοληθούμε (στη σύντομη αυτή πραγματεία) με όλη την κλίμακα των ασθενειών που προσβάλλουν την ανθρωπότητα σαν σύνολο ή ανά τους αιώνες. Όσο πιο προχωρημένος είναι ο ζηλωτής, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα ότι οι ασθένειες απ’ τις οποίες υποφέρει θα εκδηλώνονται έντονα και ισχυρά, λόγω της εισροής σε μεγάλο ή μικρό βαθμό της διεγερτικής δύναμης της ψυχής. Επικουρική στις πέντε κύριες ομάδες ασθενειών στις οποίες προαναφέρθηκα και η οποία εκδηλώνεται σε συνάφεια μαζί τους στον ανθρώπινο οργανισμό, είναι μια ομάδα συμπτωμάτων που αναφέρονται γενικά με τους όρους: πυρετοί, όγκοι, περιοχές συμφόρησης συν μια γενική αδυναμία και αυτοτοξίνωση που βρίσκεται πίσω από τόσα πολλά συμπτώματα. Θα ήθελα να το θυμάστε αυτό με προσοχή και να έχετε πάντα κατά νου ότι εδώ μόνο γενικεύω, αλλά ότι η γενίκευση αυτή είναι βασική και συνεπώς σημαντική. γ. Ασθένειες της Στενοχώριας και του Ερεθισμού. Η τρίτη κατηγορία παθήσεων που ανακύπτουν στο συναισθηματικό ή αστρικό σώμα συνοψίζεται εσωτερικά με τον όρο: ασθένειες ερεθισμού. Είναι ύπουλα δηλητήρια που κρύβονται πίσω απ’ τα φαινόμενα της ασθένειας. Μπορεί να ειπωθεί ότι όλες οι ασθένειες μπορούν να προσδιορισθούν με δύο ορισμούς από τη σκοπιά του αποκρυφισμού: 1. Ασθένειες που είναι αποτέλεσμα αυτοτοξίνωσης. Αυτές είναι οι γενικές. 2. Ασθένειες που είναι αποτέλεσμα ερεθισμού. Αυτές είναι πολύ κοινές στους


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

63

μαθητές. Ακούμε πολλά σήμερα για την αυτοτοξίνωση και πολλές προσπάθειες γίνονται για τη θεραπεία της με δίαιτα και ρύθμιση της ζωής με όρους ρυθμικής διαβίωσης. Όλα αυτά είναι καλά και υποβοηθητικά, αλλά δε συνιστούν βασική θεραπεία όπως οι εκπρόσωποί της μας οδηγούν να πιστέψουμε. Ο ερεθισμός είναι μια βασική ψυχολογική πάθηση κι έχει τις ρίζες του στην ένταση του αστρικού σώματος η οποία προκαλεί ανώμαλα αποτελέσματα στο νευρικό σύστημα. Είναι μια ασθένεια ιδιοτέλειας, αυτάρκειας κι αυταρέσκειας. Το επαναλαμβάνω, στοχασθείτε αυτούς τους όρους, γιατί οι τρεις αυτές όψεις του ερεθισμού απαντώνται γενικά. Συνεπώς θα πραγματευθούμε τον ερεθισμό, την “έκθεση σε κίνδυνο”, όπως ονομάζεται από τους εκπροσώπους της πρώτης ακτίνας όπως ο Διδάσκαλος Μ. Συμπληρώσαμε σχεδόν το πρώτο τμήμα του κεφαλαίου για τα Ψυχολογικά Αίτια της Ασθένειας και με μεγάλη συντομία, αν και πιστεύω υποδηλωτικά, εξετάσαμε εκείνα τα προβλήματα που προκύπτουν απ’ την υπερδραστηριότητα και τις εσφαλμένες συνθήκες του αστρικού σώματος. Ό,τι μπορώ να κάνω στη σύντομη αυτή πραγματεία είναι να γενικεύσω, γιατί οι περισσότερες από τις δηλώσεις που κάνω είναι σε κάθε περίπτωση τόσο νέες και επαναστατικές (από τη σκοπιά της ορθόδοξης ιατρικής) ώστε θα χρειαστεί καιρός ακόμη και γι’ αυτή την πρώτη εσώτερη δομή ιδεών και την κάπως νέα αυτή διατύπωση της αλήθειας να κάνει την κρούση της στους διανοητές της φυλής. Τότε, αν γίνουν αποδεκτές σαν υποθετικές δυνατότητες απ’ όσους είναι ανοιχτόμυαλοι, πρέπει να περάσει πολύς χρόνος για να διεξαχθεί επαρκής έρευνα που θα οδηγήσει σε σαφώς διατυπωμένα συμπεράσματα τα οποία θα συντελέσουν στη γενική αναγνώριση και χρήση των ιδεών. Λέγοντας αυτά δεν επικρίνω το ιατρικό επάγγελμα. Οι φιλοχρήματοι ειδ��κοί και οι αγύρτες είναι σπάνιοι· ασφαλώς υπάρχουν, όπως υπάρχουν διεφθαρμένοι κι ανεπιθύμητοι σε κάθε επάγγελμα. Και πού δε βρίσκονται; Οι στενόμυαλοι είναι πολλοί· και πού δε βρίσκονται; Οι πρωτοπόροι πάνω στις νέες γραμμές σκέψης και οι άνθρωποι που συνέλαβαν κάποιες από τις αντιλήψεις της Νέας Εποχής είναι συχνά εξίσου στενόμυαλοι και δε βλέπουν παρά τους νέους τρόπους, τάσεις και μεθόδους και απορρίπτουν καθετί παλιό κι έτσι χάνουν πολλά. Το ιατρικό επάγγελμα έχει ένα απ’ τα μεγαλύτερα και ωραιότερα ιστορικά στον κόσμο για τους σκοπούς και το πεδίο δραστηριότητάς του· κι έχει αναπτύξει μερικές απ’ τις μεγαλύτερες ψυχικές ποιότητες – αυτοθυσία, συμπόνια και υπηρεσία. Αλλά οι τρόποι και οι τεχνικές της Νέας Εποχής είναι δύσκολο να συλληφθούν. Πολλοί από τους παλιούς τρόπους πρέπει να εγκαταλειφθούν και πολλά να θυσιαστούν προτού γίνει εφικτή η νέα τέχνη της θεραπείας. Ωσότου αναγνωρισθεί κατάλληλα το γεγονός των λεπτοφυέστερων σωμάτων από τους στοχαστές του κόσμου και εδραιωθεί η ύπαρξή τους μέσω της ορθής και αληθινής επιστήμης της ψυχολογίας και της ανάπτυξης της ικανότητας της ψυχόρασης, η ανίχνευση των αιτίων της ασθένειας στα λεπτοφυέστερα σώματα είναι σχετικά άνευ σημασίας. Η καλύτερη αντίδραση την οποία ο πιο ανοιχτόμυαλος ιατρός μπορεί να (λέω μπορεί κι όχι θα) προκαλέσει ή να παραδεχθεί είναι ότι η ψυχολογική στάση, η


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

64

νοητική κατάσταση και οι συναισθηματικές συνθήκες του αρρώστου είτε βοηθούν είτε εμποδίζουν. Πολλοί το έχουν ήδη παραδεχθεί. Αυτό από μόνο του είναι πολύ. Όταν συνεπώς λέω ότι ο καρκίνος, λόγου χάρη, έχει τις ρίζες του σε αστρικές συνθήκες κι άρχισε τη σταδιοδρομία στους Ατλάντειους καιρούς, σημαίνει ελάχιστα στο σημερινό μέσο άνθρωπο. Δεν αντιλαμβάνεται ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα είναι Ατλάντειοι στην συνείδησή τους. Θα ήθελα να θίξω σύντομα τα πιο κοινά από όλα τα αίτια της δυσχέρειας: τη Στενοχώρια και τον Ερεθισμό. Επικρατούν αυτή την εποχή περισσότερο από ποτέ πριν και για τους εξής λόγους: 1. Τόσο η παγκόσμια κατάσταση όσο και τα προβλήματα και οι αβεβαιότητες είναι τέτοια ώστε σπάνια εξαιρείται κάποιο πρόσωπο στον κόσμο αυτή την εποχή. Ο καθένας έχει εμπλακεί λίγο ή πολύ στην πλανητική κατάσταση. 2. Η επικοινωνία μεταξύ των λαών έχει αναπτυχθεί τόσο πολύ και οι άνθρωποι ζουν τόσο πολύ σε μαζικές ομάδες – μεγάλες ή μικρές – ώστε αναπόφευκτα προκαλούν αμοιβαία αποτελέσματα όσο ποτέ άλλοτε. “Και είτε πάσχει έν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη” είναι μια δήλωση αλήθειας, αρχαίας αλλά νέας σε εφαρμογή και για πρώτη φορά γίνεται σήμερα αντιληπτή. 3. Η αυξημένη ευαισθησία του ανθρώπινου μηχανισμού είναι τέτοια ώστε οι άνθρωποι “συντονίζονται” με τις συναισθηματικές συνθήκες και τις νοητικές στάσεις ο ένας του άλλου μ’ ένα νέο και πιο δυναμικό τρόπο. Στα δικά τους αποκλειστικά ενδιαφέροντα και στενοχώριες προστίθενται κι εκείνα των συνανθρώπων τους με τους οποίους μπορεί να σχετίζονται. 4. Τηλεπαθητικά κι επίσης με μια αναπτυγμένη αίσθηση πρόβλεψης οι άνθρωποι προσθέτουν σήμερα τις δυσκολίες που ανήκουν σε κάποιον άλλο ή σε κάποια άλλη ομάδα διανοητών και ανθρώπων στις δυσχέρειες που μπορεί να υπάρξουν. Δεν είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν. Τα προβλήματα αυτά θα σας δείξουν πόσο εξαιρετικά δύσκολο είναι για τους ανθρώπους ν’ αντιμετωπίσουν τη ζωή. Θα γίνει φανερό ότι τα προβλήματα της στενοχώριας και του ερεθισμού (που ονομάζονται από το Διδάσκαλο Μορύα “έκθεση σε κίνδυνο”) είναι πολλά και πρέπει να εξετασθούν. Γιατί αυτές οι δυσκολίες του αστρικού σώματος είναι τόσο “επικίνδυνες” και τόσο σοβαρές; Η Στενοχώρια και ο Ερεθισμός είναι επικίνδυνα γιατί: 1. Μειώνουν τη ζωτικότητα του ανθρώπου σε τέτοιο σημείο ώστε γίνεται επιρρεπής στην ασθένεια. Η μάστιγα της γρίπης έχει τις ρίζες της στο φόβο και τη στενοχώρια κι όταν ο κόσμος ηρεμήσει κι απαλλαγεί από την τωρινή “φοβερή” κατάσταση, θα δούμε την ασθένεια αυτή να εξαφανίζεται. 2. Είναι τόσο πολύ μολυσματικές από αστρική σκοπιά, ώστε μειώνουν κατά έναν ιδιάζοντα τρόπο την αστρική ατμόσφαιρα κι έτσι δυσκολεύουν τους ανθρώπους – με αστρική έννοια – να αναπνέουν ελεύθερα. 3. Γιατί οι αστρικές συνθήκες φόβου, στενοχώριας και ερεθισμού είναι τόσο


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

65

διαδεδομένες σήμερα, ώστε μπορούν να θεωρηθούν σαν επιδημικές με πλανητική έννοια. 4. Γιατί ο ερεθισμός (δε μιλώ εδώ για τη στενοχώρια) είναι φλεγμονώδης στα αποτελέσματά του – και η φλεγμονή δύσκολα γίνεται υποφερτή – και οδηγεί σε μεγάλη δυσχέρεια. Ενδιαφέρει να σημειώσουμε ότι ορισμένες διαταραχές των ματιών οφείλονται σ’ αυτόν. 5. Γιατί η στενοχώρια και ο ερεθισμός εμποδίζουν την αληθινή όραση. Αποκλείουν τη θέα. Ο άνθρωπος που είναι θύμα αυτών των καταστάσεων, δε βλέπει παρά το αίτιο των παθήσεών του και κατακλύζεται τόσο πολύ από τον αυτοοικτιρμό, την αυτοεξέταση ή από μια εστιασμένη αρνητική κατάσταση ώστε η όρασή του στενεύει και η ομάδα του εμποδίζεται. Να θυμάστε ότι υπάρχει ομαδική ιδιοτέλεια όπως και ατομική ιδιοτέλεια. Ανέφερα αρκετούς λόγους για τα αποτελέσματα της Στενοχώριας και του Ερεθισμού για να σας δείξω την έκταση της δυσκολίας. Δε χρησιμεύει σε τίποτε να μιλούμε αυτή την εποχή για το φάρμακο. Κανείς δε λέει σε έναν άρρωστο από γρίπη (όταν υποφέρει από τις χειρότερες οδύνες της ασθένειας) “Δεν είναι τίποτε σοβαρό. Μη δίνεις σημασία. Σήκω και πήγαινε στη δουλειά σου”. Δε χρησιμεύει σε τίποτε να λέμε σήμερα στους ανθρώπους “Μη φοβάστε. Μη στενοχωριέστε. Όλα θα πάνε καλά”. Δε θα σας πιστέψουν – κι αυτό είναι ευτύχημα, γιατί δεν είναι αληθινό. Τα πράγματα δεν πάνε καλά και η ανθρωπότητα και η πλανητική ζωή δεν είναι καλά. Η Ιεραρχία το γνωρίζει και εργάζεται για τη βελτίωση των συνθηκών. Όταν οι πόνοι της “πλανητικής γρίπης” περάσουν (κι ο ασθενής δεν πεθάνει), τότε μπορεί να γίνει έρευνα και να καταβληθούν προσπάθειες που μπορεί να εμποδίσουν την υποτροπή. Επί του παρόντος εκείνο που μπορεί να γίνει είναι να διατηρήσουμε τον ασθενή ήσυχο κι επίσης να κρατήσουμε χαμηλό τον πυρετό. Αυτό είναι το έργο του Νέου Ομίλου Υπηρετών του Κόσμου και των νοήμονων ανθρώπων καλής θέλησης. Το όνομά τους είναι Λεγεών. 2. ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΚΥΠΤΟΥΝ ΣΤΟ ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΣΩΜΑ Θα είναι συνετό να έχετε κατά νου ότι δεν πρόκειται εδώ να ασχοληθώ με εκείνα τα αίτια που ανακύπτουν στο νοητικό ή το αστρικό σώμα παράγοντας αποτελέσματα στο φυσικό σώμα. Αναγκαστικά διέρχονται απ’ το αιθερικό σώμα. Το αιθερικό σώμα είναι ο διαβιβαστής όλων των ενεργειών στο φυσικό σώμα κι όλοι οι τύποι δύναμης περνούν απ’ αυτό στα διάφορα μέρη της φυσικής μορφής, όπου προκαλούν καλά και κακά αποτελέσματα, αρνητικά ή θετικά αποτελέσματα ανάλογα με την περίπτωση. Είναι ένα γεγονός που αποδεχόμαστε. Εξετάζω εδώ τις ασθένειες, τα προβλήματα και τις φυσικές δυσκολίες που ανακύπτουν στο καθαυτό αιθερικό σώμα κι εκδηλώνονται στις σχέσεις του με το φυσικό σώμα. Αυτές είναι πολύ διαδεδομένες και συνήθεις. Είναι ουσιώδες να διατηρήσετε σαφώς διαφοροποιημένες στο νου σας τις δύο αυτές γραμμές δύναμηςδράσης. Αμφότερες διέρχονται απ’ το αιθερικό στο φυσικό σώμα, αλλά μόνο μια απ’ αυτές έχει την πηγή της σ’ αυτό ή σχετίζεται με παθήσεις που έχουν αιθερική προέλευση.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

66

Το αιθερικό σώμα είναι ένα σώμα που αποτελείται ολοκληρωτικά από γραμμές δύναμης και από σημεία όπου αυτές οι γραμμές δύναμης διασταυρώνονται κι έτσι σχηματίζουν (διασταυρωνόμενες) κέντρα ενέργειας. Εκεί όπου πολλές τέτοιες γραμμές δύναμης διασταυρώνονται, έχουμε ένα μείζον κέντρο ενέργειας κι εκεί όπου μεγάλα ρεύματα ενέργειας συναντώνται και διασταυρώνονται, όπως συμβαίνει στο κεφάλι και πάνω στη σπονδυλική στήλη, έχετε τα επτά κύρια κέντρα. Υπάρχουν επτά τέτοια συν είκοσι ένα δευτερεύοντα κέντρα και σαράντα εννέα μικρότερα κέντρα γνωστά στους εσωτεριστές. Ωστόσο θα περιορισθούμε αυτή τη φορά στο αιθερικό σώμα σαν σύνολο και στα επτά κύρια κέντρα. Θα ήταν ενδιαφέρον ωστόσο να γνωρίζετε πού βρίσκονται τα είκοσι ένα μικρότερα κέντρα. Μπορεί να εντοπισθούν στα εξής σημεία: Δύο απ’ αυτά βρίσκονται μπροστά στα αυτιά εκεί όπου συνδέονται τα οστά της γνάθου. Δύο βρίσκονται ακριβώς πάνω από τους δύο μαστούς. Ένα άλλο βρίσκεται εκεί όπου συναντώνται τα οστά του στήθους, κοντά στο θυρεοειδή αδένα. Αυτό μαζί με τα δύο κέντρα του στήθους σχηματίζει ένα τρίγωνο δύναμης. Δύο βρίσκονται σε κάθε παλάμη των χεριών. Δύο βρίσκονται σε κάθε πέλμα των ποδιών. Δύο βρίσκονται ακριβώς πίσω από τα μάτια. Δύο επίσης συνδέονται με τις γονάδες. Ένα βρίσκεται κοντά στο ήπαρ. Ένα συνδέεται με το στομάχι· σχετίζεται συνεπώς με το ηλιακό πλέγμα αλλά δεν ταυτίζεται μαζί του. Δύο συνδέονται με τη σπλήνα. Αυτά σχηματίζουν στην πραγματικότητα ένα κέντρο, αλλά το κέντρο αυτό σχηματίζεται από την υπέρθεση των δύο. Δύο βρίσκονται το καθένα πίσω από κάθε γόνατο. Υπάρχει ένα ισχυρό κέντρο που συνδέεται στενά με το πνευμονογαστρικό νεύρο. Είναι πολύ δυναμικό και θεωρείται από μερικές αποκρυφιστικές σχολές σαν κύριο κέντρο· δεν είναι στη σπονδυλική στήλη, αλλά βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το θύμο αδένα. Ένα άλλο βρίσκεται κοντά στο ηλιακό πλέγμα και το συνδέει με το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης, σχηματίζοντας έτσι ένα τρίγωνο από το ιερό κέντρο, το ηλιακό πλέγμα και το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Τα δύο τρίγωνα που αναφέρονται σ’ αυτή την κατάταξη έχουν μεγάλη σπουδαιότητα. Το ένα είναι πάνω και το άλλο κάτω από το διάφραγμα. Είναι βέβαια φανερό ότι όπου υπάρχει ελεύθερη ροή δύναμης δια του αιθερικού σώματος στο πυκνό φυσικό σώμα, θα υπάρχει μικρή πιθανότητα ασθένειας ή αδιαθεσίας. Ωστόσο μπορεί να υπάρχει μια αυξημένη τάση για αρρώστιες που ανακύπτουν από υπερδιέγερση και τα επακόλουθα αποτελέσματά της της υπερδραστηριότητας του νευρικού συστήματος, με όλα τα συναφή προβλήματα. Οι δυνάμεις αυτές που επιζητούν είσοδο στον πυκνό φορέα είναι εκπορεύσεις από τρεις


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

67

κατευθύνσεις (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω έναν τέτοιο όρο): 1. Από τους φορείς της προσωπικότητας – το αστρικό και νοητικό σώμα. 2. Από την ψυχή, αν έχει εδραιωθεί συνειδητά ή όχι επαφή. 3. Από τον περιβάλλοντα κόσμο για τον οποίο οι φορείς της ψυχής και της προσωπικότητας δρουν σαν “θύρες εισόδου”. Συμπτωματικά σε σχέση με την τελευταία αυτή φράση θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας σε μια πιθανή σχέση μεταξύ αυτών των “θυρών εισόδου” και της φράσης “θύρα της μύησης”. Στην περίπτωση που αυτά τα κέντρα δια των οποίων ρέει η εισρέουσα ενέργεια απ’ αυτές τις πηγές εφοδιασμού, είναι ήρεμα, μη αφυπνισμένα ή λειτουργούν μερικώς ή πολύ αργά (όσον αφορά τον κραδασμικό τους ρυθμό), τότε θα έχετε μια κατάσταση απόφραξης. Αυτή θα προκαλέσει συμφόρηση του αιθερικού φορέα και συνεπώς επακόλουθες δυσχέρειες στη λειτουργία του φυσικού σώματος. Μια απ’ τις κοινότερες είναι η συμφόρηση των πνευμόνων η οποία – παρότι μπορεί εξωτερικά ν’ αποδοθεί σε ορισμένα και συγκεκριμένα φυσικά αίτια – στην πραγματικότητα είναι αυτά τα αίτια συν μια εσώτερη κατάσταση αιθερικής συμφόρησης. Η σύνδεση του εξωτερικού φαινομενικού αιτίου και του εσώτερου αληθινού αιτίου ευθύνεται για την εκδήλωση της δυσχέρειας. Όταν οι δύο αυτές συνθήκες έρχονται σε αμοιβαία συνάφεια κι έχετε ένα φυσικό εμπόδιο και μια ανεπιθύμητη αιθερική κατάσταση, τότε θα έχετε ασθένεια, αδιαθεσία ή κάποιου είδους αδυναμία. Κάθε εξωτερική συμφόρηση μπορεί πάντα να αποδοθεί στα δύο αυτά αίτια – ένα εσώτερο κι ένα εξωτερικό. Στις περιπτώσεις αυτές εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι ότι το εξωτερικό αίτιο δεν είναι αποτέλεσμα του ατομικού εσώτερου αιτίου. Θα σημειώσετε συνεπώς ότι όλες οι ασθένειες δεν είναι καθαρά υποκειμενικής ή ψυχολογικής προέλευσης όσον αφορά το άτομο, αλλά μερικές φορές είναι τόσο εξωτερικής όσο και εσωτερικής. Απ’ όπου και η περιπλοκή του προβλήματος. Η παραπάνω δήλωση διανοίγει το όλο ζήτημα της δραστηριότητας των επτά κέντρων δύναμης στο αιθερικό σώμα. Αυτά μπορεί να θεωρηθούν σαν υπνώττοντα ή μη αφυπνισμένα, αφυπνιζόμενα αλλά ακόμη οκνηρά, ή λειτουργούντα κανονικά, πράγμα που σημαίνει ότι μερικές από τις ενέργειες που δημιουργούν τη μορφή του κέντρου κινούνται ρυθμικά και είναι συνεπώς δεκτικά στην εισροή, ενώ άλλα είναι ακόμη τελείως αδρανή και μη ανταποκριτικά. Μερικά κέντρα είναι πλήρως ενεργά και συνεπώς ελκύουν κατεξοχήν τις εισρέουσες δυνάμεις· ενώ άλλα μόνο μερικώς. Για την πλειονότητα των ανθρώπων τα κέντρα κάτω απ’ το διάφραγμα είναι περισσότερο ενεργά από εκείνα πάνω από το διάφραγμα (αναφέρομαι εδώ στα επτά κύρια κέντρα κι όχι στα είκοσι ένα μικρά). Για τους ζηλωτές τα κέντρα κάτω από το διάφραγμα είναι ενεργά και τα κέντρα της καρδιάς και του λαιμού έρχονται αργά σε δράση, ενώ στην περίπτωση των μαθητών το κέντρο άζνα συν τα κέντρα κάτω απ’ αυτό στο σώμα αφυπνίζονται γοργά. Στο μυημένο το κεφαλικό κέντρο έρχεται σε κραδασμική δράση, παρασύροντας έτσι όλα τα κέντρα σε πραγματικό και συντονισμένο ρυθμό. Κάθε ασθενής ή ανθρώπινο ον βρίσκεται σε κάποια ακτίνα κι ανταποκρίνεται διαφορετικά· ο παράγοντας του χρόνου διαφέρει επίσης· ο τύπος της ανέλιξης ποικίλλει και η


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

68

ανταπόκριση στις εισρέουσες δυνάμεις διαφοροποιείται αμυδρά. Όλα αυτά θα τα εξετάσουμε με τη δέουσα προσοχή όταν πραγματευθούμε το Κεφάλαιο IX που αφορά τους επτά τρόπους θεραπείας. Εδώ το αναφέρω απλώς για να θέσω τα θεμέλια εκείνου που θα εξετάσουμε αργότερα κι έτσι να σας δείξω με ποιο τρόπο το όλο ζήτημα της σχέσης του αιθερικού σώματος με το φυσικό σώμα συνδέεται με το πρόβλημα της θεραπείας. Θα γίνει λοιπόν φανερό πόσο σπουδαίο είναι – πριν λάβει χώρα η πραγματική θεραπεία – να γνωρίζει ο θεραπευτής το σημείο εξέλιξης στο οποίο έφθασε ο ασθενής και να γνωρίζει επίσης τον ακτινικό του τύπο τόσο της προσωπικότητας όσο και τον εγωικό. Αν σ’ αυτό προστεθεί κάποια γνώση των αστρολογικών του τάσεων και ενδείξεων, μπορεί να υπάρξει μια πιο ακριβής διάγνωση. Το κλειδί κάθε αποδέσμευσης (είτε δια της φυσικής θεραπείας της ασθένειας είτε δια του θανάτου) βρίσκεται στην κατανόηση της κατάστασης των κέντρων στo αιθερικό σώμα. Αυτά καθορίζουν το ρυθμό της σωματικής κραδασμικής δραστηριότητας και τη γενική ανταποκριτικότητα του φυσικού σώματος. Ρυθμίζουν επίσης τη δραστηριότητα και την ακρίβεια της ενστικτώδους φύσης και τη σχέση της με τη ζωή του εξωτερικού πεδίου και την “ακεραιότητα” και γενική υγεία του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. α. Συμφόρηση. Πολύ μεγάλη δυσχέρεια μπορεί να αποδοθεί στη συμφόρηση ή στην έλλειψη ελεύθερης δράσης των δυνάμεων. Σχετικά μ’ αυτή μπορεί να τονισθεί ότι το αιθερικό σώμα είναι ένας μηχανισμός εισόδου κι εξόδου. Υπάρχει συνεπώς μια περίεργη κι άμεση σχέση μεταξύ αυτού και ορισμένων οργάνων όπως οι πνεύμονες, το στομάχι και τα νεφρά. Ο συμβολισμός που παρουσιάζεται εδώ, όταν κατανοηθεί ορθά, τείνει να δείξει ότι υπάρχει μια υποκείμενη βαθιά εσωτερική σχέση μεταξύ: 1. Του νου και των πνευμόνων. Η λειτουργία της αναπνοής με τα στάδια της εισπνοής, του διαλείμματος και της εκπνοής, επιτελείται σε σχέση με αμφότερες τις όψεις δύναμης, νοητική και φυσική. 2. Της επιθυμητικής φύσης και του στομαχιού. Εδώ πάλι απαντάται η διαδικασία λήψης, αφομοίωσης και αποβολής. 3. Του καθαυτού αιθερικού σώματος και των νεφρών με τη σαφώς καθορισμένη διαδικασία σε αμφότερες τις περιπτώσεις της απορρόφησης, χημικής μεταβολής και διαβίβασης. Δεν υπάρχει σύμβολο τόσο σχετικά ακριβές για την όλη δημιουργική διαδικασία όσο το ανθρώπινο σώμα. Η συμφόρηση στο αιθερικό σώμα, που προκαλεί μεγάλη ταλαιπωρία στο φυσικό σώμα, μπορεί συνεπώς να υφίσταται στο σημείο εισόδου απ’ το αστρικό σώμα ή απ’ το αστρικό πεδίο (σημειώστε την έκφραση και τη διαφορά) ή στο σημείο εξόδου σε σχέση με το κέντρο στο οποίο ρέει ευκολότερα ο ιδιαίτερος τύπος αιθερικής δύναμης και δια του οποίου διέρχεται ευκολότερα. Όπου δεν υπάρχει ελεύθερη δράση μεταξύ του αιθερικού σώματος και του αστρικού σώματος, θα έχετε ανωμαλία. Όπου δεν υπάρχει


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

69

ελεύθερη δράση μεταξύ του αιθερικού σώματος και του φυσικού σώματος, που περιλαμβάνει επίσης τα νευρικά γάγγλια και το ενδοκρινές σύστημα, θα έχετε επίσης ανωμαλία. Δεν πρέπει ποτέ να λησμονείται η στενή σχέση μεταξύ των επτά κύριων κέντρων και των επτά κύριων αδένων του φυσικού συστήματος. Τα δύο συστήματα σχηματίζουν ένα στενά συναρμοσμένο διευθυντήριο με τους αδένες και τις λειτουργίες τους να καθορίζονται από την κατάσταση των αιθερικών κέντρων. Αυτά με τη σειρά τους ρυθμίζονται απ’ το σημείο εξέλιξης και την εμπειρία που έχει αποκτήσει η ενσαρκωμένη ψυχή, απ’ την ειδική πόλωση της ψυχής σε ενσάρκωση και από τις ακτίνες (προσωπικότητας και ψυχής) του ανθρώπου. Μην ξεχνάτε ότι οι πέντε όψεις του ανθρώπου (καθώς λειτουργεί στους τρεις κόσμους) καθορίζονται από ορισμένες ακτινικές δυνάμεις· έχετε την ακτίνα της ψυχής, την ακτίνα της προσωπικότητας και τις ακτίνες του νοητικού, του αστρικού και του φυσικού σώματος. Όλες αυτές θα εξετάζονται σαφώς και θα ανακαλύπτονται στην ερχόμενη Νέα Εποχή και η γνώση αυτή θ’ αποκαλύπτει στο θεραπευτή την πιθανή κατάσταση των κέντρων, τη σειρά αφύπνισής τους και τον ατομικό και βασικό τους φθόγγο ή φθόγγους. Η νέα ιατρική επιστήμη θα δομηθεί κατεξοχήν πάνω στην επιστήμη των κέντρων και σ’ αυτή τη γνώση θα βασιστούν όλες οι διαγνώσεις και οι δυνατές θεραπείες. Ο ενδοκρινολόγος μόλις αρχίζει να διαβλέπει δυνατότητες και πολλά απ’ όσα εξετάζει τώρα έχουν μέσα τους τα σπέρματα της μελλοντικής αλήθειας. Η “ισορρόπηση του αδενικού συστήματος” και η σχέση των αδένων με το κυκλοφορικό σύστημα κι επίσης με το χαρακτήρα και με κάθε είδους προδιάθεση είναι αξιόλογες μελέτες κι αξίζει να συνεχισθούν. Πολλά ωστόσο μένει ακόμη ν’ ανακαλυφθούν προτού γίνει πραγματικά ασφαλές να εργασθούμε με τους αδένες, καθιστώντας τους κύριο αντικείμενο προσοχής (όπως θα συμβεί κάποια μέρα για όλες τις μορφές της ασθένειας). Σε όλη τη σύντομη αυτή πραγματεία θα σας δώσω πολλές νύξεις που θα χρησιμεύσουν για να οδηγήσουν τον ανοιχτόμυαλο ερευνητή στην ορθή κατεύθυνση. Πριν προχωρήσουμε στην εξέταση της σχέσης του αιθερικού σώματος, σαν μονάδας, με το φυσικό σώμα, θα ήθελα να τονίσω ότι τοποθετώ τις περιπλοκές της συμφόρησης πρώτες στον πίνακα των ασθενειών που ανακύπτουν στο αιθερικό σώμα, γιατί αυτή την εποχή είναι – και θα είναι τους δύο επόμενους αιώνες – το κύριο αίτιο δυσχερειών για τη μάζα της ανθρωπότητας ή για εκείνους τους ανθρώπους που αποκαλούνται εσωτερικά “ηλιακοί-ιεροί”. Οφείλεται μερικά στις μακραίωνες συνήθειες της καταπίεσης και της αναστολής τις οποίες ανέπτυξε η φυλή σαν σύνολο. Αυτή η συμφόρηση στο σημείο εισόδου κι εξόδου στο αιθερικό σώμα ευθύνεται για την παρεμπόδιση της ελεύθερης ροής της ζωικής δύναμης, που καταλήγει στην ταχεία υποταγή στις ασθένειες. Γιαυτό επίσης θα δείτε ότι οι προσεκτικά οριζόμενες αναπνευστικές ασκήσεις με τα λεπτοφυή τους αποτελέσματα στην αναδιοργάνωση κι αναπροσαρμογή των λεπτοφυέστερων σωμάτων (ιδιαίτερα του αιθερικού και του αστρικού σώματος) θα χρησιμοποιούνται όλο και γενικότερα. Το διαδεδομένο ενδιαφέρον για την αναπνοή, σήμερα αποδεικνύει μια υποκειμενική αναγνώριση αυτού του γεγονότος, παρότι δεν είναι ακόμη γνωστά αρκετά για τις μεθόδους και τα


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

70

αποτελέσματα. Ένα άλλο πράγμα στο οποίο θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας είναι ότι τα σημεία συμφόρησης μπορεί να υπάρχουν είτε στο κέντρο του αστρικού σώματος είτε στο αιθερικό σώμα και την κατάσταση αυτή πρέπει να ερευνήσει ο θεραπευτής. β. Έλλειψη Συντονισμού και Ολοκλήρωσης. Ερχόμαστε τώρα σε μια σύντομη εξέταση του δεύτερου σημείου δυσχέρειας που απαντάται στο αιθερικό σώμα, την οποία αποκαλέσαμε στην κατάταξή μας έλλειψη συντονισμού ή ολοκλήρωσης. Επικρατεί σε μεγάλο βαθμό σήμερα κι ευθύνεται για μεγάλο μέρος της ανωμαλίας. Το αιθερικό σώμα είναι η εσώτερη “ουσιώδης” μορφή πάνω στην οποία δομείται ή κατασκευάζεται το φυσικό σώμα. Είναι η εσώτερη σκαλωσιά που υπόκειται σε κάθε μέρος του όλου εξωτερικού ανθρώπου· είναι το πλαίσιο που υποβαστάζει το όλο· είναι εκείνο πάνω στο οποίο σχεδιάζεται η εξωτερική μορφή· και είναι το δίκτυο των νάντις (άπειρα περίπλοκο) που συνιστά το αντίγραφο ή την πανομοιότυπη όψη ολόκληρου του νευρικού συστήματος το οποίο αποτελεί ένα τόσο σπουδαίο τμήμα του ανθρώπινου μηχανισμού. Είναι έτσι μαζί με τη ροή του αίματος το οριστικό όργανο της ζωικής δύναμης. Αν λοιπόν υπάρχει αδυναμία στη σχέση μεταξύ της εσώτερης αυτής δομής και της εξωτερικής μορφής, θα σας είναι αμέσως φανερό ότι θα επέλθει πραγματική δυσχέρεια. Η δυσχέρεια αυτή θα πάρει τρεις μορφές: 1. Η φυσική μορφή στην πυκνή της όψη θα είναι πολύ χαλαρά συνδεμένη με την αιθερική μορφή ή πανομοιότυπο. Αυτό οδηγεί σε μια καχεκτική κι εξασθενημένη κατάσταση που προδιαθέτει τον άνθρωπο στην ασθένεια και την κακή υγεία. 2. Η σύνδεση είναι χαλαρή σε ορισμένες κατευθύνσεις ή όψεις του εξοπλισμού. Μέσω ορισμένων εστιακών σημείων ή κέντρων η ζωική δύναμη αδυνατεί να κυκλοφορήσει επαρκώς και συνεπώς έχετε μια συγκεκριμένη αδυναμία σε κάποιο μέρος του φυσικού σώματος. Λόγου χάρη, η ανικανότητα είναι μια τέτοια δυσκολία και μια άλλη είναι η τάση για λαρυγγίτιδα – για ν’ αναφέρω μόνο δύο τελείως διαφορετικές διαταραχές. 3. Η σύνδεση μπορεί επίσης να είναι τόσο βασικά χαλαρή και ασθενής ώστε η ψυχή να έχει πολύ μικρή κατοχή στο φορέα της εξωτερικής της εκδήλωσης κι έτσι να συμβαίνει εύκολα κατάληψη ή κατοχή. Είναι ένα ακραίο παράδειγμα των δυσχερειών που είναι συμφυείς μ’ αυτή την κατάσταση. Άλλες είναι ορισμένες μορφές λιποθυμίας ή απώλειας συνείδησης και η επιληψία. Υπάρχουν επίσης, όπως θα γίνει φανερό, οι ακριβώς αντίθετες καταστάσεις, όταν το αιθερικό σώμα είναι στενά συνδεμένο ή ολοκληρωμένο με την προσωπικότητα – είτε είναι ανώτερης εξελιγμένης φύσης ή απλό δείγμα ενός κοινού αιθερικού σώματος – ώστε κάθε μέρος του φυσικού σώματος να είναι σε μια συνεχή κατάσταση διέγερσης, γαλβανισμένης προσπάθειας, με μια επακόλουθη δραστηριότητα του νευρικού συστήματος που – αν δε ρυθμισθεί ορθά – μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη ταλαιπωρία. Σ’ αυτό αναφέρομαι στο τρίτο τμήμα της “Υπερδιέγερσης των Κέντρων”. Μια πολύ


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

71

χαλαρή ή πολύ στενή σύνδεση οδηγεί σε ανωμαλία, αν και το πρώτο είδος δυσχέρειας είναι συνήθως σοβαρότερο από το άλλο. Έδωσα εδώ αρκετά για να δείξω πόσο ενδιαφέρουσα και πόσο σπουδαία μπορεί να είναι η μελέτη του αιθερικού σώματος. Το όλο θέμα της θεραπείας “συνάπτεται” (για να χρησιμοποιήσω μια σύγχρονη φράση που τη βρίσκω δύσκολη) με την ανάπτυξη, την ανέλιξη και τον έλεγχο των επτά κύριων κέντρων. γ. Υπερδιέγερση των Κέντρων. Θα μπορούσα να προσθέσω πολλά σε όσα είπα για το αίτιο της ασθένειας που ανακύπτει στο αιθερικό σώμα, αλλά στο Μέρος II (όταν ασχοληθώ με ορισμένες βασικές απαιτήσεις) θα αποσαφηνίσω περαιτέρω το θέμα. Η συμφόρηση, η έλλειψη ολοκλήρωσης και η υπερδιέγερση των κέντρων είναι προφανώς θεμελιώδη αίτια όσον αφορά το πυκνό φυσικό σώμα, αλλά αυτά είναι συχνά αποτελέσματα λεπτοφυέστερων αιτίων που κρύβονται στη ζωή του αστρικού και νοητικού σώματος και στην περίπτωση της υπερδιέγερσης είναι μερικές φορές αποτέλεσμα ψυχικών επαφών. Το αιθερικό σώμα αντιδρά κανονικά και σχεδιασμένα σ’ όλες τις καταστάσεις που απαντώνται στους λεπτοφυέστερους φορείς. Ουσιαστικά είναι διαβιβαστής κι όχι δημιουργός και μόνο οι περιορισμοί του παρατηρητή τον οδηγούν να αποδώσει τα αίτια των σωματικών ασθενειών στο αιθερικό σώμα. Είναι ένας θάλαμος εκκαθάρισης όλων των δυνάμεων που φθάνουν στο φυσικό σώμα, υπό την προϋπόθεση ότι το σημείο εξέλιξης έχει φέρει τα διάφορα κέντρα δύναμης σε μια κατάσταση όπου είναι δεκτικά σε κάθε ιδιαίτερο τύπο δύναμης. Μιλώντας εσωτερικά, τα κέντρα μπορεί να βρίσκονται σε μια από τις πέντε συνθήκες ή καταστάσεις ύπαρξης. Αυτές μπορούν να περιγραφούν με τους εξής όρους: 1. Κλειστά, ήρεμα και σφαλισμένα, αλλά με σημεία ζωής, σιωπηλά και γεμάτα από βαθιά αδράνεια. 2. Ανοικτά, ασφράγιστα κι ελαφρά χρωματισμένα· η ζωή πάλλεται. 3. Επιταχυμένα, ζωντανά, άγρυπνα προς δύο κατευθύνσεις· οι δύο μικρές θύρες είναι διάπλατα ανοικτές. 4. Ακτινοβόλα και προσεγγίζοντα όλα τα σχετιζόμενα κέντρα μ’ έναν κραδασμικό φθόγγο. 5. Είναι συγχωνευμένα κι εργάζονται μεταξύ τους ρυθμικά. Η ζωτική δύναμη ρέει απ’ όλα τα πεδία. Ο κόσμος στέκει διάπλατα ανοικτός. Σε σχέση με τα πέντε αυτά στάδια κατά τα οποία το αιθερικό σώμα διευρύνεται και αποβαίνει η ζωτική ζωντάνια κάθε έκφρασης στο φυσικό πεδίο, είναι οι πέντε φυλές των ανθρώπων αρχίζοντας με τη Λεμουρεία φυλή, τα πέντε πεδία της ανθρώπινης και υπερανθρώπινης έκφρασης, τα πέντε στάδια συνείδησης και οι διάφορες άλλες ομάδες των πέντε που συναντάτε στην εσωτερική φιλοσοφία. Συμπτωματικά θα άξιζε και θα ήταν ενδιαφέρον να τονίσουμε ότι ο πεντάκτινος αστέρας δεν είναι μόνο το σημείο και το σύμβολο της μύησης και τελικά του τέλειου ανθρώπου, αλλά επίσης το βασικό σύμβολο του αιθερικού σώματος και των πέντε κέντρων που ελέγχουν τον τέλειο


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

72

άνθρωπο – των δύο κεφαλικών κέντρων, του καρδιακού κέντρου, του κέντρου του λαιμού και του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Όταν τα κέντρα αυτά έχουν πλήρως αφυπνισθεί και λειτουργούν αμοιβαία με ορθό ρυθμό, οι διάφορες πεντάδες στις οποίες αναφέρθηκα παραπάνω αποτελούν ακέραιο μέρος της συνείδησης του τέλειου ανθρώπου. Παρότι οι ιδιαίτερες αυτές πληροφορίες δε συνδέονται σαφώς με την Επιστήμη της Θεραπευτικής, όμως το όλο θέμα σχετίζεται με την ενέργεια και η ενέργεια σχετίζεται στη μια ή την άλλη μορφή με τα αίτια και τα αποτελέσματα της ασθένειας, γιατί η ασθένεια είναι το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της ενέργειας πάνω στην ενεργειακή μονάδα που ονομάζουμε άτομο. Πρέπει να θυμάστε ότι το αιθερικό σώμα του ανθρώπινου όντος είναι ένα ακέραιο μέρος του αιθερικού σώματος του πλανητικού Λογού και συνεπώς συνδέεται με όλες τις μορφές που βρίσκονται μέσα σ’ αυτό το σώμα σε καθένα και σ’ όλα τα βασίλεια της φύσης. Είναι μέρος της ουσίας του σύμπαντος, συντονισμένο με την πλανητική ουσία και γιαυτό παρέχει την επιστημονική βάση της ενότητας. Αν με ρωτήσετε τι βρίσκεται στην πραγματικότητα πίσω από όλες τις ασθένειες, τις ανατροπές, τα λάθη και την έλλειψη θείας έκφρασης στους τρεις κόσμους, θα σας έλεγα ότι είναι η χωριστικότητα που προκαλεί τις μεγάλες ανωμαλίες που ανακύπτουν στο αιθερικό σώμα συν η ανικανότητα της εξωτερικής απτής μορφής ν’ ανταποκριθεί επαρκώς στις εσώτερες και λεπτοφυέστερες παρωθήσεις. Εδώ βρίσκεται το αίτιο (το δευτερεύον αίτιο όπως τόνισα παραπάνω) του κύριου όγκου των παθήσεων. Το αιθερικό σώμα του πλανήτη δε διαβιβάζει ακόμη ελεύθερα ούτε κυκλοφορεί τις δυνάμεις που επιζητούν είσοδο στην συνείδηση και την έκφραση του ανθρώπου στο φυσικό πεδίο. Οι δυνάμεις αυτές εκπορεύονται απ’ τον εαυτό του καθώς λειτουργεί στα λεπτοφυέστερα επίπεδα συνείδησης και από την ψυχή· έρχονται επίσης από συναφείς και προσεγγισθείσες ομάδες, από την πλανητική ζωή και τελικά σε τελευταία ανάλυση από ολόκληρο το σύμπαν. Καθένα απ’ τα κέντρα μπορεί, όταν αφυπνισθεί πλήρως και χρησιμοποιηθεί συνειδητά κι επιστημονικά, να χρησιμεύσει σαν ανοιχτή θύρα δια της οποίας μπορεί να εισέλθει η επίγνωση εκείνου που βρίσκεται πέρα απ’ την ατομική ανθρώπινη ζωή. Το αιθερικό σώμα είναι θεμελιωδώς το πιο σπουδαίο όργανο ανταπόκρισης που κατέχει ο άνθρωπος, προκαλώντας όχι μόνο την ορθή λειτουργία των πέντε αισθήσεων και συνεπώς παρέχοντας πέντε μεγάλα σημεία επαφής με τον απτό κόσμο, αλλά επιτρέπει επίσης στον άνθρωπο να καταγράφει ευαίσθητα τους λεπτοφυέστερους κόσμους και όταν ενεργοποιείται κι ελέγχεται από την ψυχή, τα πνευματικά βασίλεια στέκουν επίσης διάπλατα ανοικτά. Το αιθερικό σώμα είναι ένας δυναμικός δέκτης εντυπώσεων που μεταδίδονται στην ανθρώπινη συνείδηση διαμέσου των αφυπνισμένων κέντρων. Δεν υπάρχει, λόγου χάρη, αληθινή ψυχόραση ως τη στιγμή της αφύπνισης του ηλιακού πλέγματος ή του κέντρου άζνα. Οι διαβιβαζόμενες αυτές εντυπώσεις και πληροφορίες γίνονται τα κίνητρα για την έναρξη της συνειδητής δραστηριότητας. Χρησιμοποιούνται πολλές λέξεις για να περιγράψουν αυτές τις δυνάμεις και τα προκαλούμενα αποτελέσματά τους, όπως


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

73

παρορμήσεις, κίνητρα, επιδράσεις, δυναμικότητες, επιθυμίες, εφέσεις και πολλοί παρόμοιοι όροι που είναι απλά συνώνυμα της δύναμης ή της ενέργειας κι έτσι μεταδίδουν την ίδια γενική ιδέα. Όλες αυτές οι λέξεις αναφέρονται σε μορφές δραστηριότητας του αιθερικού σώματος, αλλά μόνο όταν το φυσικό σώμα τις καταγράφει και δρα κάτω από την εντύπωσή τους. Το όλο θέμα της ελαύνουσας δύναμης έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Το αχανές του θέματος είναι ωστόσο τόσο πραγματικό ώστε μόνο βαθμιαία μπορεί η ανθρωπότητα να συλλάβει την κατάσταση και να φθάσει στην αντίληψη ότι ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά (δια του αιθερικού του σώματος) ένα ακέραιο μέρος του μεγάλου και δονούμενου Όλου· μόνο με τον καιρό θα μάθει μέσω των διαδικασιών της εξέλιξης ότι μπορεί να ελπίζει να καταγράψει όλες τις διαφορετικές περιοχές της θείας έκφρασης. Μόνο όταν το αιθερικό σώμα παρασύρεται σε δραστηριότητα υπό την επιρροή και δια των “εντυπωνόμενων δυνάμεων” της ψυχής, του νου και πρόσκαιρα του αστρικού σώματος μπορεί ο άνθρωπος να αποκτήσει επίγνωση όλων των κόσμων, όλων των φαινομένων και όλων των καταστάσεων συνείδησης κι έτσι να επιτύχει εκείνη την παντογνωσία που είναι κληρονομικό δικαίωμα όλων των υιών του Θεού. Αλλά διαρκούσης της περιόδου κατά την οποία αυτή η κατάσταση ύπαρξης είναι σε διαδικασία επίτευξης, ή έλλειψη ανάπτυξης, η αποτυχία καταγραφής, το βιωματικό έργο της αφύπνισης και οργάνωσης των διαφόρων κέντρων κι έπειτα της ορθής αμοιβαίας συσχέτισής τους προκαλεί μεγάλη δυσκολία. Η κατάσταση αυτή είναι η γόνιμη πηγή των δυσκολιών οι οποίες, όταν μεταφερθούν στο φυσικό σώμα, προκαλούν ασθένειες διαφόρων ειδών, πολλές εντάσεις και συμφορήσεις, την υπερδιέγερση των κέντρων σε κάποιο μέρος του αιθερικού φορέα και την υπανάπτυξή τους σε κάποιο άλλο συν την άνιση ανέλιξη και τη λανθασμένη ισορροπία των κέντρων. Πολλά λέγονται σήμερα στη σύγχρονη ιατρική έρευνα για την “ανισορροπία” των ενδοκρινών αδένων και πολλές φυσικές δυσχέρειες αποδίδονται στη συχνή αυτή ανισορροπία. Πίσω όμως απ’ αυτή την κατάσταση του αδενικού συστήματος βρίσκεται η βασική ανισορροπία των ίδιων των κέντρων. Μόνο όταν υπάρχει ορθή κατανόηση της δύναμης και της λήψης και της επακόλουθης χρήσης της, θα επιτευχθεί ορθή ισορροπία και το ανθρώπινο ενδοκρινές σύστημα θα ελέγχει το φυσικό άνθρωπο με τον αποσκοπούμενο τρόπο. Υπάρχει σήμερα μεγάλη ανάγκη για τη μελέτη των ακόλουθων προβλημάτων: 1. Του προβλήματος της ορθής λήψης δύναμης δια του κατάλληλου κέντρου. Ένα παράδειγμα μπορεί να βρεθεί στον ακριβή έλεγχο του ηλιοπλεγματικού κέντρου σαν εκείνου στο οποίο η αστρική ευαισθησία μπορεί να καταγραφεί και να χρησιμοποιηθεί κατάλληλα. 2. Του προβλήματος της ορθής σχέσης ενός ιδιαίτερου κέντρου με το σχετικό αδένα του, που επιτρέπει την ελεύθερη δράση της δύναμης η οποία διαχύνεται απ’ το κέντρο στο συναφές αδενικό αντίστοιχο, ρυθμίζοντας έτσι την ιδιάζουσα ορμόνη του και τελικά τη ροή του αίματος. Αν συλλάβετε αυτή την αλληλουχία επαφής, θα


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

74

κατανοήσετε σαφέστερα την απόκρυφη σημασία των λόγων της Παλαιάς Διαθήκης ότι “το αίμα είναι ζωή”. Η ζωτικότητα που προέρχεται από το αιθερικό σώμα, εκδηλώνεται στη ροή του αίματος μέσω του κέντρου που ανταποκρίνεται σ’ έναν από τους επτά ιδιάζοντες τύπους δύναμης και του συγγενικού του αδένα. Θα γίνει λοιπόν φανερό ότι υπάρχει στενή σχέση μεταξύ: α. Του αιθερικού σώματος σαν διαβιβαστή ενός απέραντου συνόλου ενεργειών και δυνάμεων. β. Του ενδοκρινούς συστήματος του οποίου οι διάφοροι αδένες είναι στην πραγματικότητα η εξωτερίκευση ή υλοποίηση των κέντρων, μεγάλων και μικρών. γ. Της καρδιάς που είναι το κέντρο της ζωής, όπως ο εγκέφαλος είναι το κέντρο της συνείδησης. Από την καρδιά το αίμα κυκλοφορεί κι ελέγχεται. Έτσι τα τρία αυτά μεγάλα συστήματα συσχετίζονται. δ. Ολόκληρου του αδενικού συστήματος με το νευρικό σύστημα με το μέσον του δικτύου των νεύρων και των “νάντις” που υπόκεινται αυτού του δικτύου. Αυτά τα νάντις είναι τα νήματα της ζωικής δύναμης που υπόκεινται σε κάθε μέρος του σώματος και ιδιαίτερα του νευρικού συστήματος σ’ όλες τις όψεις του. Σ’ αυτά τα προβλήματα και τις σχέσεις μπορεί να προστεθεί μια ακόμη. Είναι η αλληλοσχέτιση που πρέπει να εδραιωθεί μεταξύ όλων των κέντρων, επιτρέποντας την ελεύθερη δράση της δύναμης με ορθό ρυθμό σ’ ολόκληρο το φυσικό φορέα. Έχετε λοιπόν ορισμένα μεγάλα αλληλοσυμπλεκόμενα διευθυντήρια που ελέγχουν ή αποτυγχάνουν να ελέγξουν το φυσικό σώμα. Όπου υπάρχει έλλειψη ελέγχου, οφείλεται στην αποτυχία εδραίωσης ορθών σχέσεων μέσα στο σώμα ή σε έλλειψη ανάπτυξης. Οι αλληλοσυμπλεκόμενες αυτές ομάδες είναι: 1. Εκείνη του αιθερικού σώματος που εργάζεται κυρίως δια των επτά κύριων κέντρων του, αλλά και δια πολλών άλλων κέντρων. 2. Εκείνη του ενδοκρινούς συστήματος που εργάζεται κυρίως δια των επτά μεγάλων αδενικών ομάδων, αλλά και δια πολλών άλλων λιγότερο σημαντικών αδένων. 3. Εκείνη του νευρικού συστήματος (του συμπαθητικού και του εγκεφαλονωτιαίου) με μια ιδιάζουσα έμφαση στο πνευμονογαστρικό νεύρο με το αποτέλεσμά του στην καρδιά και συνεπώς στην κυκλοφορία του αίματος. Όλα αυτά τα σημεία πρέπει να εξετασθούν και να συσχετισθούν με κάθε σύστημα απόκρυφης θεραπείας και το τεχνικό θέμα που πρέπει να καλυφθεί είναι σε τελική ανάλυση λιγότερο περίπλοκο απ’ το αχανές σύστημα που οικοδόμησε η ορθόδοξη ιατρική και χειρουργική. Εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού των τριών αυτών συστημάτων η θεραπευτική τέχνη αυτή την εποχή αποτυγχάνει να επιτύχει όλα όσα επιθυμεί. Έκανε πολλά, αλλά πρέπει να κάνει ένα ακόμη βήμα στο αιθερικό πεδίο, προτού μπορέσει να διακριβώσει το πραγματικό κλειδί της ασθένειας και της θεραπείας της. Η έλλειψη, λόγου χάρη, ζωτικότητας και οι κοινές ανώμαλες συνθήκες που μας


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

75

είναι τόσο οικείες, δείχνουν την αδράνεια του αιθερικού σώματος και την έλλειψη ζωτικότητάς του. Τα αποτελέσματα αυτής της αδράνειας του ζωτικού σώματος μπορεί να είναι φυσικά και ψυχολογικά, επειδή οι αδένες στο φυσικό σώμα δε θα λειτουργούν κανονικά κι όπως είναι πολύ γνωστό, ρυθμίζουν τη φυσική έκφραση του ανθρώπου καθώς και τις συναισθηματικές και νοητικές του καταστάσεις στο βαθμό που είναι ικανές ή όχι να βρουν έκφραση με το μέσον του φυσικού φορέα. Οι αδένες δε ρυθμίζουν τον εσώτερο άνθρωπο ή τις καταστάσεις της συνείδησής του, αλλά μπορούν κι εμποδίζουν εκείνες τις εσώτερες καταστάσεις που εκδηλώνονται προς τα έξω. Στην αντίθετη περίπτωση ένα πολύ ισχυρό αιθερικό σώμα και η υπερδιέγερση των σχετικών κέντρων μπορεί να επιβάλουν μεγάλη πίεση στο νευρικό σύστημα και να προκαλέσουν σαν συνέπεια συγκεκριμένη νευρική ανωμαλία, ημικρανία, νοητική και συναισθηματική ανισορροπία και σε κάποιες περιπτώσεις να οδηγήσουν σε φρενοβλάβεια. Επεκτάθηκα κάπως σ’ αυτό το θέμα γιατί η σχέση του αιθερικού σώματος με το φυσικό σώμα και η δεκτικότητά του στις εσώτερες ενέργειες ρυθμίζουν πολύ αποφασιστικά τον άνθρωπο. Θα είναι αναγκαίο να το έχουμε πάντα κατά νου καθώς μελετούμε τα αίτια των ασθενειών που ανακύπτουν στο νοητικό σώμα ή οφείλονται στη δραστηριότητα της ψυχής στη ζωή του μαθητή, ή καθώς ερευνούμε τις διαδικασίες με τις οποίες ο άνθρωπος προετοιμάζεται για μύηση. Το αιθερικό σώμα πρέπει πάντα να δρα και δρα σταθερά σαν πράκτορας διαβίβασης των εσώτερων ενεργειών στο εξωτερικό πεδίο και το φυσικό σώμα πρέπει να μάθει ν’ ανταποκρίνεται και ν’ αναγνωρίζει εκείνο που διαβιβάζεται. Η αποτελεσματικότητα της διαβίβασης και η επακόλουθη φυσική δραστηριότητα εξαρτάται πάντοτε από τα κέντρα τα οποία με τη σειρά τους ρυθμίζουν τους αδένες· οι τελευταίοι καθορίζουν αργότερα τη φύση και την εκφρασμένη συνείδηση του ανθρώπου. Αν τα κέντρα είναι αφυπνισμένα και δεκτικά, θα βρεθεί ένα φυσικό όργανο που θα ανταποκρίνεται στις διαχυνόμενες δυνάμεις. Αν τα κέντρα υπνώττουν κι έτσι διαβιβάζουν λίγη δύναμη, θα έχετε ένα φυσικό όργανο που θα είναι εξίσου βραδύ και μη ανταποκριτικό. Αν τα κέντρα κάτω του διαφράγματος είναι αφυπνισμένα κι εκείνα πάνω απ’ αυτό δεν είναι, θα έχετε έναν άνθρωπο του οποίου η συνείδηση θα είναι εστιασμένη στη ζωώδη και συναισθηματική φύση και πολλές απ’ τις φυσικές του ασθένειες θα βρίσκονται επίσης κάτω απ’ το διάφραγμα. Βλέπετε λοιπόν πόσο πολύπλοκο και περίπλοκο είναι όλο αυτό το θέμα – τόσο πολύπλοκο ώστε θα κατανοηθεί αληθιν�� μόνο όταν τα ανθρώπινα όντα ανακτήσουν τη χαμένη δύναμη να “βλέπουν το φως” του αιθερικού σώματος και των επτά κύριων κέντρων του και μέσω μιας αναπτυγμένης αίσθησης αφής στα χέρια και τα δάκτυλα να επιβεβαιώνουν το ρυθμό κραδασμού στα διάφορα κέντρα. Όταν τα δύο αυτά μέσα γνώσης γίνουν διαθέσιμα, το όλο ζήτημα του αιθερικού σώματος θα προσλάβει μια νέα σπουδαιότητα και θα κατανοηθεί ορθά. 3. ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΚΥΠΤΟΥΝ ΣΤΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑ Άρχισα αυτό το τμήμα της μελέτης μας με τα αίτια που ανακύπτουν στο αστρικό και το αιθερικό σώμα, γιατί αυτά είναι οι κύριες πηγές ανωμαλιών, λόγω του γεγονότος ότι


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

76

η πλειοψηφία της ανθρωπότητας είναι αστρικά εστιασμένη, όπως ακριβώς η πλειονότητα των μορφών του ζωικού βασιλείου είναι αιθερικά εστιασμένη. Οι δυνάμεις που εισρέουν στο ζωικό βασίλειο έρχονται κατεξοχήν από αιθερικά επίπεδα και από τα πυκνά φυσικά επίπεδα της ζωής. Ωστόσο τα ανώτερα ζώα, λόγω της ανάπτυξης που επήλθε απ’ την επαφή τους με τα ανθρώπινα όντα, γίνονται επιδεκτικά σε δυνάμεις που έρχονται απ’ το αστρικό πεδίο κι έτσι αναπτύσσουν δράσεις κι αντιδράσεις που δεν είναι καθαρά ενστικτώδεις. Σήμερα, λόγω της ανάπτυξης του νου στην Αρεία φυλή, μπορεί να προκύψουν ορισμένες δυσκολίες στο φυσικό σώμα. Η προέλευσή τους δεν είναι βασικά νοητική, αλλά οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι το νοητικό σώμα είναι διαβιβαστής (όταν είναι ενεργό και ορθά ευθυγραμμισμένο) ψυχικής ενέργειας και η ψυχική αυτή ενέργεια που εισρέει στο φυσικό σώμα, μπορεί να προκαλέσει ορισμένες συνθήκες υπερδιέγερσης και δυσκολίες που συνδέονται με το νευρικό σύστημα. Αλλά είναι η διαβιβαζόμενη ενέργεια που προκαλεί την ανωμαλία κι όχι ο παράγοντας που ανακύπτει στον ίδιο το νου. Θα το διευκρινίσω κάπως αργότερα. α. Λανθασμένες Νοητικές Στάσεις. Θα ήθελα ν’ ασχοληθώ πρώτα απ’ όλα με τη βασική πρόταση ότι η ασθένεια και τα φυσικά μειονεκτήματα δεν είναι αποτέλεσμα λανθασμένης σκέψης. Φαίνεται πιθανότερο ότι είναι αποτέλεσμα πλήρους απουσίας σκέψης ή ότι προκαλούνται απ’ την αποτυχία να τηρηθούν οι βασικοί εκείνοι νόμοι που διέπουν τη Διάνοια του Θεού. Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα της αποτυχίας αυτής είναι το γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν ακολουθεί το βασικό Νόμο του Ρυθμού, που διέπει όλες τις διαδικασίες της φύσης και ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης. Σ’ αυτή την αποτυχία τήρησης του Νόμου της Περιοδικότητας μπορεί να ανιχνευθεί μεγάλο μέρος της δυσκολίας που είναι εγγενής στη χρήση και την κατάχρηση της σεξουαλικής ορμής. Αντί ο άνθρωπος να κυβερνάται από την κυκλική εκδήλωση της σεξουαλικής παρόρμησης κι επομένως η ζωή του να κυβερνάται από έναν καθορισμένο ρυθμό, δε συμβαίνει κάτι τέτοιο την τωρινή εποχή, εκτός από την περίοδο των κύκλων της γυναίκας στους οποίους δίνεται ελάχιστη προσοχή. Ο άνδρας ωστόσο δε διέπεται από τέτοιους κύκλους και παραβιάζει επίσης το ρυθμό στον οποίο πρέπει να υποτάσσεται το γυναικείο σώμα και ο οποίος – αν κατανοηθεί ορθά – καθορίζει τη χρήση της σεξουαλικής σχέσης, περιλαμβανομένης φυσικά και της ανδρικής παρόρμησης. Αυτή η αποτυχία να ζούμε με το Νόμο της Περιοδικότητας και να υποτάσσουμε τις ορέξεις μας στον κυκλικό έλεγχο είναι ένα από τα κυριότερα αίτια της ασθένειας· κι επειδή οι νόμοι αυτοί παίρνουν μορφή στο νοητικό πεδίο, θα μπορούσε κανείς δικαιολογημένα να πει ότι η παραβίασή τους έχει νοητική βάση. Αυτό θα συνέβαινε αν η φυλή εργαζόταν νοητικά, αλλά δε συμβαίνει. Στο σύγχρονο κόσμο αρχίζει μια πλατιά παραβίαση των νοητικών αυτών νόμων, ιδιαίτερα του Νόμου των Κύκλων, που καθορίζει τις παλίρροιες, ελέγχει τα παγκόσμια γεγονότα και θα έπρεπε επίσης να ρυθμίζει το άτομο κι έτσι να εδραιώνει ρυθμικές συνήθειες ζωής – ένα από τα μεγαλύτερα αίτια που προδιαθέτουν στην καλή υγεία. Παραβιάζοντας αυτό το Νόμο του Ρυθμού, ο άνθρωπος αποδιοργάνωσε τις


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

77

δυνάμεις οι οποίες αν χρησιμοποιηθούν ορθά, τείνουν να φέρουν το σώμα σε γερή και υγιεινή κατάσταση· ενεργώντας έτσι, έθεσε τα θεμέλια για τη γενική εκείνη ατονία και τις έμφυτες εκείνες οργανικές τάσεις που προδιαθέτουν τον άνθρωπο στην κακή υγεία κι επιτρέπουν την είσοδο στο σύστημα των σπερμάτων και βακτηριδίων που προκαλούν τις εξωτερικές μορφές της κακοήθους ασθένειας. Όταν η ανθρωπότητα επανακτήσει την κατανόηση της ορθής χρήσης του χρόνου (που καθορίζει ο Νόμος του Ρυθμού στο φυσικό πεδίο) και μπορέσει να προσδιορίσει τους κατάλληλους κύκλους για τις ποικίλες εκδηλώσεις της ζωικής δύναμης στο φυσικό πεδίο, τότε εκείνο που ήταν πρωτύτερα μια ενστικτώδης συνήθεια θα γίνει η νοήμων χρήση του μέλλοντος. Αυτή θ’ αποτελέσει μια τελείως νέα επιστήμη κι ο ρυθμός των φυσικών διαδικασιών και η εδραίωση σαν συνηθειών των ορθών κύκλων της φυσικής λειτουργίας θα επιφέρει μια νέα εποχή υγείας και υγιεινών φυσικών συνθηκών για ολόκληρη τη φυλή. Χρησιμοποίησα τη λέξη “εδραίωση”, γιατί καθώς η εστία της φυλετικής προσοχής θα μετατοπίζεται στην περιοχή των ανώτερων αξιών, ο φυσικός φορέας θα επωφελείται σημαντικά και η καλή υγεία – δια της ορθής ρυθμικής ζωής συν την ορθή σκέψη και την ψυχική επαφή – θα εδραιωθεί μόνιμα. Υπάρχουν συνεπώς πολύ λίγες ασθένειες τις οποίες κληρονομεί η σάρκα, που έχουν νοητική βάση. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσδιορίσουμε ποιες είναι. Υπάρχουν δύο λόγοι για τη στατιστική αυτή αποτυχία: 1. Το γεγονός ότι ελάχιστοι, μιλώντας σχετικά, απ’ τη φυλή είναι νοητικά πολωμένοι κι επομένως σκέφτονται. 2. Το γεγονός ότι οι περισσότερες ασθένειες είναι αιθερικές ή αστρικές. Ένας άλλος παράγοντας που προκαλεί αυτή τη δυσκολία είναι ότι οι νοητικές και συναισθηματικές αντιδράσεις του ανθρώπου αλληλοσχετίζονται τόσο στενά, ώστε δεν είναι εύκολο στο τωρινό στάδιο εξέλιξης να διαχωρίσουμε το αίσθημα από τη σκέψη ή να πούμε ότι αυτή ή εκείνη η ασθένεια ανακύπτει στο αστρικό ή στο νοητικό σώμα, ή ότι ορισμένες παθήσεις οφείλονται σε λανθασμένο αίσθημα κι άλλες σε λανθασμένη σκέψη. Μιλώντας με όρους ολόκληρης της ανθρώπινης οικογένειας, βρίσκουμε ότι όσοι σκέφτονται στον κόσμο σήμερα είναι σχετικά λίγοι. Οι υπόλοιποι ασχολούνται με τα αισθήματα, την αισθητική αντίληψη και τις πολλές και ποικίλες όψεις του συναισθηματισμού, όπως ο ερεθισμός, η στενοχώρια, η σφοδρή ανησυχία, η έφεση για κάποιο επιθυμητό σκοπό ή στόχο, η κατάθλιψη συν τη δραματική ζωή των αισθήσεων και της συνείδησης του “εγώ στο κέντρο”. Λίγοι ζουν στον κόσμο της σκέψης και ακόμη λιγότεροι στον κόσμο της πραγματικότητας. Όταν το κάνουν, το αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτα μια καλύτερη υγεία, γιατί υπάρχει καλύτερη ολοκλήρωση και σαν αποτέλεσμα μια πιο ελεύθερη δράση των ζωικών δυνάμεων στους φορείς έκφρασης. β. Νοητικός Φανατισμός. Η Κυριαρχία των Σκεπτομορφών. Θα ήθελα να τονίσω εδώ ότι οι ασθένειες και οι δυσκολίες που ανακύπτουν απ’ ό,τι ονόμασα λανθασμένες νοητικές στάσεις, φανατισμούς, φρούδους ιδεαλισμούς και διαψευσθείσες ελπίδες, εμπίπτουν σε τρεις κατηγορίες και μια μελέτη τους θα σας


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

78

δείξει ότι σε τελική ανάλυση δεν έχουν καθόλου νοητική προέλευση, αλλά είναι κυρίως αποτέλεσμα υπεισερχόμενου συναισθηματισμού: 1. Εκείνες που συνδέονται με τις επιβληθείσες δραστηριότητες κι εργασίες του φυσικού πεδίου, οι οποίες έχουν το κίνητρό τους στις νοητικές αυτές συνθήκες. Οδηγούν, λόγου χάρη, σε πυρετώδη δραστηριότητα και υπεραπασχόληση, λόγω της απόφασης να μη ματαιωθεί αλλά να εφαρμοσθεί το σχέδιο. Το αποτέλεσμα είναι συχνά η κατάρρευση του νευρικού συστήματος, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν η νοητική κατάσταση άλλαζε κι επιτυγχανόταν ορθός ρυθμός στο φυσικό πεδίο. Αλλά εκείνο που δημιούργησε την ανωμαλία ήταν έργο της φυσικής φύσης και όχι της νοητικής συνθήκης. 2. Εκείνες που προκαλούνται από μια κατάσταση εξέγερσης που χρωματίζει όλη τη ζωή και μια καταγραφή βίαιων συναισθηματικών αντιδράσεων. Μπορεί να βασίζονται, λόγου χάρη, σε μια νοητική αντίληψη του Σχεδίου συν την αναγνώριση ότι τα σχέδια αυτά δεν υλοποιούνται συχνά λόγω της ανεπάρκειας του φυσικού εξοπλισμού· αλλά η βασική αιτία της ασθένειας είναι η συναισθηματική εξέγερση κι όχι συνεπώς η νοητική συνθήκη. Η πικρία, η αηδία, το μίσος και η αίσθηση της ματαίωσης μπορούν και πράγματι προκαλούν πολλές απ’ τις επικρατούσες τοξικές συνθήκες και μια κατάσταση γενικής δηλητηρίασης και κακής υγείας από την οποία υποφέρουν συνήθως πολλοί άνθρωποι. Το όραμά τους είναι μεγαλύτερο απ’ την επίτευξή τους κι αυτό προκαλεί συναισθηματικό πόνο. Η θεραπεία για τη κατάσταση αυτή βρίσκεται στην απλή λέξη αποδοχή. Δεν είναι μια αρνητική κατάσταση υποταγής σε μια πειθήνια αδρανή ζωή, αλλά είναι μια θετική αποδοχή (σε σκέψη και σε πρακτική έκφραση) μιας κατάστασης που επί του παρόντος φαίνεται αναπόφευκτη. Οδηγεί σε αποφυγή απώλειας χρόνου στην προσπάθεια να επιτευχθεί το αδύνατο και σε ορθή προσπάθεια να προωθηθεί εκείνο που είναι εφικτό. 3. Εκείνες τις δυσκολίες που προκαλούνται από την αποτυχία του φυσικού μηχανισμού ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νοητικής ζωής του ατόμου. Είναι φυσικά και συνήθως μέρος της φυσικής κληρονομιάς και στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί κανονικά να γίνει τίποτε, αν κι όταν η έφεση είναι πραγματική και διαρκής, μπορούν να επιτευχθούν πολλά για τη βελτίωση και τη θεμελίωση μιας καλύτερης λειτουργίας σ’ έναν άλλο βιόκυκλο. Είναι ανάγκη να πραγματευθώ εδώ, όσο το δυνατό συντομότερα, το πρόβλημα της νοητικής θεραπείας και της διδασκαλίας ότι κάθε ασθένεια είναι προϊόν λανθασμένης σκέψης. Αρχίζετε να εργάζεσθε και θα ήθελα καθαρή σκέψη σ’ αυτό το σημείο. Τα δύο προβλήματα που έθεσα σχετίζονται στενά. Θα μπορούσαμε να τα εκφράσουμε με τη μορφή δύο ερωτήσεων: 1. Είναι άραγε η ασθένεια αποτέλεσμα σκέψης; 2. Μπορεί άραγε η δύναμη της σκέψης να επιφέρει θεραπευτικά αποτελέσματα, όταν χρησιμοποιείται από ένα άτομο ή μια ομάδα;


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

79

Με βάση το γεγονός ότι πολλές ασθένειες, όπως σας είπα, λανθάνουν στην καθαυτή ύλη του ίδιου του πλανήτη, είναι φανερό ότι η ανθρώπινη σκέψη δεν ευθύνεται για την ασθένεια. Προηγείται της άφιξης της ανθρωπότητας στον πλανήτη. Υπάρχει ασθένεια στον ορυκτό κόσμο, στο φυτικό βασίλειο κι επίσης ανάμεσα στα ζώα, ακόμη και στην άγρια κατάστασή τους και στη φυσική τους κατοικία που δεν έχει μολυνθεί από τον άνθρωπο. Συνεπώς ο άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος γι’ αυτή, ούτε είναι αποτέλεσμα της λανθασμένης ανθρώπινης σκέψης. Ούτε δίνουμε απάντηση στο ερώτημα λέγοντας ότι θα πρέπει συνεπώς να οφείλεται στη λανθασμένη σκέψη του πλανητικού Λόγου ή του ηλιακού Λόγου. Αυτό είναι μόνο μια υπεκφυγή της ερώτησης και μια αποφυγή του ζητήματος. Θα ήθελα εδώ να σας υπενθυμίσω τους δύο ορισμούς των αιτίων της ασθένειας, που σας έδωσα νωρίτερα. Θα σας συστήσω να τους προσέξετε καλά: “Κάθε ασθένεια είναι αποτέλεσμα αναστολής της ψυχικής ζωής. Αυτό αληθεύει για όλες τις μορφές σ’ όλα τα βασίλεια.” “Η ασθένεια είναι αποτέλεσμα τριών επιδράσεων και υπόκειται σ’ αυτές. Πρώτο, το παρελθόν του ανθρώπου, για το οποίο πληρώνει το τίμημα αρχαίων λαθών. Δεύτερο, η κληρονομιά του, κατά την οποία μερίζεται με όλο το ανθρώπινο γένος εκείνα τα μολυσμένα ρεύματα ενέργειας που είναι ομαδικής προέλευσης. Τρίτο, μερίζεται με όλες τις φυσικές μορφές εκείνο που ο Κύριος της Ζωής επιβάλλει σ’ αυτές τις μορφές. Οι τρεις αυτές επιδράσεις ονομάζονται ο Αρχαίος Νόμος Μερισμού του κακού. Αυτός πρέπει να δώσει κάποτε τη θέση του στο νέο εκείνο Νόμο του Αρχαίου Επικρατούντος Καλού. Αυτός ο νόμος πρέπει να έλθει σε δράση από την πνευματική θέληση του ανθρώπου.” Αν αναλύσετε τα τέσσαρα αίτια της ασθένειας που δίνονται εδώ, θα σημειώσετε ότι η ασθένεια θα ελεγχθεί τελικά από την αποδέσμευση της ψυχής σ’ όλες τις μορφές κι ότι αυτό θα γίνει με την ενεργό χρήση από τον άνθρωπο της πνευματικής του θέλησης. Θα μπορούσαμε να το διατυπώσουμε διαφορετικά και να πούμε ότι όταν η ψυχική ενέργεια και η ορθή χρήση της θέλησης (που στο άτομο είναι η αντανάκλαση και ο πράκτορας της βουλητικής ενέργειας της ψυχής) αποδεσμεύεται και κατευθύνεται ορθά από το νου, τότε η ασθένεια μπορεί να χειραγωγηθεί και τελικά να οδηγηθεί σ’ ένα τέρμα. Συνεπώς δια της επιβολής μιας ανώτερης ενέργειας κι ενός ανώτερου ρυθμού πάνω στις κατώτερες δυνάμεις, η ασθένεια μπορεί να ελεγχθεί. Η ασθένεια είναι συνεπώς το αποτέλεσμα στο φυσικό σώμα της αποτυχίας να φέρει τις ανώτερες αυτές ενέργειες και ρυθμούς κι αυτό με τη σειρά του εξαρτάται από το σημείο εξέλιξης. Η αμυδρή αίσθηση αυτής της αποτυχίας και η αντίληψη αυτών των γεγονότων οδήγησε τόσες πολλές ομάδες να πιστεύουν στη θεραπεία της ασθένειας με τη δύναμη της σκέψης και να αποδίδουν την εμφάνιση της ασθένειας σε λανθασμένη σκέψη. Αλλά στην πραγματικότητα η ανθρωπότητα πρέπει κάποια μέρα να μάθει ότι μόνο η ανώτερη συνείδηση της ψυχής, η οποία εργάζεται μέσω του νου, μπορεί τελικά να λύσει το δύσκολο αυτό πρόβλημα. Δεν μπορούμε κατά συνέπεια να διαβεβαιώσουμε ότι η ασθένεια έχει κατά γενικό


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

80

κανόνα οποιαδήποτε σχέση με τη σκέψη. Αποτελεί απλώς την κακή χρήση των δυνάμεων του αιθερικού, του αστρικού και του πυκνού φυσικού επιπέδου. Η πλειονότητα των ανθρώπων είναι ανίκανη να κάνει οτιδήποτε γι’ αυτό, επειδή οι δυνάμεις που συνιστούν, για παράδειγμα, το φυσικό σώμα και οι οποίες περνούν απ’ αυτό κι επιδρούν πάνω του, έχουν κληρονομηθεί από ένα πολύ αρχαίο παρελθόν, είναι συστατικά μέρη του περιβάλλοντος και της ομαδικής ζωής μέσα στην οποία ολοκληρώνονται και τις οποίες συμμερίζεται με όλους τους συνανθρώπους του. Μια τέτοια δύναμη-ύλη χρωματίζεται από τα αποτελέσματα αρχαίων λανθασμένων ρυθμών, κατάχρησης δυνάμεων και κληρονομηθέντων ποιοτήτων. Η ψυχική ενέργεια η οποία εκφράζεται δια της ορθής σκέψης, μπορεί να θεραπεύσει τις ασθένειες στις οποίες υπόκειται ο άνθρωπος. Είναι λάθος να σκεφτόμαστε και να καταγράφουμε και να εκφράζουμε τις ανώτερες καταστάσεις συνείδησης η οποία οδηγεί σε λανθασμένους ρυθμούς. Κατά συνέπεια επαναλαμβάνω ότι η ασθένεια δεν είναι αποτέλεσμα της σκέψης. γ. Φρούδος Ιδεαλισμός. Υπάρχουν ωστόσο ορισμένες ασθένειες οι οποίες εμφανίζονται στο φυσικό μηχανισμό και είναι σαφώς ριζωμένες στο γεγονός ότι η δραστηριότητα (που είναι ειδικά αποτέλεσμα της σκέψης) έχει χρωματισθεί και ρυθμισθεί από τη συναισθηματική ζωή του ατόμου και η συναισθηματική ζωή είναι μια γόνιμη πηγή ασθένειας κι εδραίωσης εσφαλμένων ρυθμών. Συνεπώς η επικράτηση της αστρικής δύναμης κι όχι της νοητικής ενέργειας είναι εκείνη που προκαλεί πραγματικά τη φυσική ανωμαλία. Δεν αναφέρομαι εδώ στις ασθένειες του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου, που είναι αποτέλεσμα υπερδιέγερσης και της κρούσης της ενέργειας (συχνά από το νου και την ψυχή) πάνω σε ένα όργανο που είναι ακατάλληλο να τη χειρισθεί. Αυτές θα τις εξετάσουμε αργότερα. Αναφέρομαι απλά στην ακόλουθη σειρά γεγονότων της ψυχολογικής ζωής και στις επακόλουθες δραστηριότητες: Η ασθένεια είναι μια μορφή δραστηριότητας. 1. Η νοητική δραστηριότητα κι ενέργεια προκαλεί (δια της δύναμης της σκέψης) ορισμένη καταγραφή σχεδίων, ιδεαλισμού και φιλοδοξιών. 2. Η ενέργεια αυτή, ανάμεικτη με αστρική ενέργεια, κυριαρχείται κι ελέγχεται από αστρικές αντιδράσεις ενός ανεπιθύμητου είδους, όπως στενοχώριας για κάτι που δεν έχει επιτευχθεί, αποτυχίας υλοποίησης των σχεδίων κ.λπ. Η ζωή συνεπώς πικραίνεται. 3. Τότε εμφανίζεται η ασθένεια στο φυσικό σώμα, ανάλογα με τις προδιαθέτουσες τάσεις του σώματος και τις έμφυτες κληρονομημένες αδυναμίες του. Θα σημειώσετε ότι στην πραγματικότητα το νοητικό σώμα και η δύναμη της σκέψης δεν υπήρξαν σε καμιά περίπτωση το αίτιο της ανωμαλίας. Αυτή προκλήθηκε από την ακύρωση της αρχικής σκέψης και τον υποβιβασμό της στο επίπεδο του συναισθηματισμού. Όταν αυτός ο υποβιβασμός κι ο τελικός έλεγχος από τις αστρικές δυνάμεις δε συμβαίνει και η σκέψη παραμένει καθαρή και άθικτη στο νοητικό πεδίο,


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

81

μπορεί να υπάρξει ανωμαλία άλλου είδους, λόγω της αποτυχίας “διακόμισης” της σκέψης σε αποτελεσματική δράση στο φυσικό πεδίο. Η αποτυχία αυτή δεν επιφέρει μόνο ένα σχίσμα στην προσωπικότητα, που είναι τόσο γνωστό στον ασκούμενο ψυχολόγο, αλλά και μια διακοπή ενός πολύ αναγκαίου ρεύματος ενέργειας. Σαν συνέπεια το φυσικό σώμα αποζωτικοποιείται και καταλήγει σε κακή υγεία. Όταν η σκέψη μπορεί να διακομισθεί στο φυσικό εγκέφαλο και να γίνει εκεί κατευθυντήριος πράκτορας της ζωικής δύναμης, θα έχετε συνήθως μια κατάσταση καλής υγείας κι αυτό αποδεικνύεται αληθινό είτε η ατομική σκέψη είναι καλή ή κακή, ορθά κινητοποιημένη ή εσφαλμένα προσανατολισμένη. Είναι απλά το αποτέλεσμα ολοκλήρωσης, γιατί τόσο οι άγιοι και οι αμαρτωλοί, όσο και οι ιδιοτελείς και οι ανιδιοτελείς κι όλα τα είδη των ανθρώπων μπορούν να επιτύχουν την ολοκλήρωση και μια ζωή κατευθυνόμενη από τη σκέψη. Το δεύτερο ερώτημα είναι αν ένα άτομο ή μια ομάδα μπορεί να θεραπεύσει με τη δύναμη της σκέψης. Ασφαλώς μπορεί να γίνει η γενίκευση ότι ένα άτομο και μια ομάδα μπορεί να θεραπεύει κι ότι η σκέψη μπορεί να παίξει το δυναμικό της ρόλο στη θεραπευτική διαδικασία, όχι όμως η σκέψη μόνη κι αβοήθητη. Η σκέψη μπορεί να είναι ο διευθύνων πράκτορας των δυνάμεων κι ενεργειών οι οποίες μπορούν να διασπάσουν και να διαλύσουν την ασθένεια, αλλά η διαδικασία πρέπει να βοηθηθεί από τη δύναμη του οραματισμού, από μια ικανότητα εργασίας με ιδιαίτερες δυνάμεις όταν κρίνεται σκόπιμο, από την κατανόηση των ακτίνων και των τύπων των ενεργειών τους κι επίσης από μια ικανότητα χειρισμού της φωτεινής ουσίας, όπως ονομάζεται. Στις δυνάμεις αυτές πρέπει να προστεθεί η ικανότητα να σχετίζεται κανείς με εκείνον που πρέπει να θεραπευθεί συν μια αγαπητική καρδιά. Στην πραγματικότητα, όταν αυτές οι συνθήκες εκπληρωθούν, η υπερβολική χρήση της ικανότητας της σκέψης και μια πολύ δυναμική χρήση των διαδικασιών του νου μπορεί ν’ αναχαιτίσει και να παρεμποδίσει το θεραπευτικό έργο. Η σκέψη πρέπει να ρυθμίσει το αρχικό κίνητρο, οδηγώντας τη νοημοσύνη του ανθρώπου πάνω στο πρόβλημα της θεραπείας και στην κατανόηση της φύσης εκείνου που πρέπει να θεραπευθεί· όταν όμως έχει βοηθήσει στην εστίαση της προσοχής του θεραπευτή και της θεραπευτικής ομάδας, πρέπει να γίνει ένας σταθερός αλλά υποσυνείδητος διευθύνων πράκτορας και τίποτε περισσότερο απ’ αυτό. Η θεραπεία επιτυγχάνεται, όταν είναι δυνατό, με τη χρήση της ορθά κατευθυνόμενης ενέργειας και τον λεπτομερή οραματισμό· η αγάπη παίζει επίσης ένα μεγάλο ρόλο, όπως κι ο νους στο αρχικό στάδιο. Θα μπορούσα ίσως να πω ότι μια αγαπητική καρδιά είναι μια απ’ τις πιο δυναμικές ενέργειες που χρησιμοποιούνται. Έφερα τα δύο αυτά ερωτήματα στη προσοχή σας, γιατί ανυπομονώ ν’ αποσαφηνισθεί ο νους σας σ’ αυτά τα προβλήματα προτού αρχίσετε οποιοδήποτε ομαδικό έργο θεραπείας. Η σκέψη ούτε θεραπεύει την ασθένεια ούτε την προκαλεί. Η σκέψη πρέπει να χρησιμοποιείται στις διαδικασίες, αλλά δεν είναι ο μόνος ή ο πιο σπουδαίος παράγοντας. Στο σημείο αυτό πολλές ομάδες και θεραπευτές πλανώνται. Ο νους


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

82

μπορεί να κατευθύνει την ενέργεια και η ενέργεια αυτή μπορεί με τη σειρά της να προκαλέσει υπερδιέγερση του εγκεφάλου και των σωματικών κυττάρων κι έτσι να προξενήσει νευρική ανωμαλία και μερικές φορές εγκεφαλική ασθένεια, όμως ο ίδιος ο νους και η καθαυτή σκέψη δεν μπορούν να προκαλέσουν ασθένεια και ανωμαλία στο φυσικό σώμα. Καθώς η φυλή μαθαίνει να σκέπτεται καθαρά και συγκεκριμένα και οι νόμοι της σκέψης αρχίζουν να ελέγχουν τη φυλετική συνείδηση, η ασθένεια – όπως τη γνωρίζουμε τώρα – θα περιορισθεί πολύ κι ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων θα επιτυγχάνει ολοκλήρωση. Όταν υπάρχει ολοκλήρωση, υπάρχει μια ελεύθερη δράση δύναμης κι ενέργειας σ’ ολόκληρο το υλικό σώμα. Τα προβλήματα της διέγερσης θα αυξάνουν ωστόσο σταθερά με την ανάπτυξη της ευαισθησίας του φυσικού ανθρώπου και την αυξανόμενη εστίαση της συνείδησής του στη νοητική φύση. Αυτό θα συνεχισθεί ωσότου ο άνθρωπος μάθει πώς να χειρίζεται τις ανώτερες ενέργειες και να αναγνωρίζει την ανάγκη μιας ρυθμικής ζωής, δίνοντας προσοχή στο Νόμο της Περιοδικότητας. Στο θεραπευτικό έργο ορισμένοι κανόνες πρέπει να κυριαρχηθούν και να τηρηθούν από το θεραπευτή. Σας έχω ήδη δώσει τρεις σπουδαίους κανόνες. Αυτοί σε συντομία είναι οι ακόλουθοι και διαιρώ τον πρώτο στα συστατικά του τμήματα για περισσότερη σαφήνεια: 1. α. Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, την καρδιά του, τον εγκέφαλό του και τα χέρια του. Έτσι μπορεί να διαχύσει τη ζωτική θεραπευτική δύναμη στον ασθενή του. Αυτό είναι μαγνητικό έργο. β. Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, τον εγκέφαλό του, την καρδιά του και την αυρική εκπόρευση. Έτσι μπορεί η παρουσία του να τροφοδοτήσει την ψυχική ζωή του πάσχοντα. Αυτό είναι έργο ακτινοβολίας. Τα χέρια δε χρειάζονται. Η ψυχή επιδεικνύει τη δύναμή της. 2. Ο θεραπευτής πρέπει να αποκτήσει μαγνητική αγνότητα δια της αγνότητας της ζωής. Πρέπει να επιτύχει τη διασκορπίζουσα εκείνη ακτινοβολία που φανερώνεται σε κάθε άνθρωπο ο οποίος έχει συνδέσει τα κέντρα στην κεφαλή. Όταν το μαγνητικό αυτό πεδίο εδραιωθεί, εκπέμπεται τότε ακτινοβολία. 3. Ο θεραπευτής ας εκγυμνασθεί να γνωρίζει το εσώτερο στάδιο της σκέψης ή της επιθυμίας εκείνου που ζητά τη βοήθειά του. Έτσι μπορεί να γνωρίσει την πηγή απ’ την οποία έρχεται η ενόχληση. Ας συσχετίσει το αίτιο και το αποτέλεσμα κι ας γνωρίσει το ακριβές σημείο απ’ το οποίο μπορεί να έλθει η ανακούφιση. Θα ήθελα να σας δώσω εδώ σαν ομάδα έναν άλλο κανόνα, έχοντας έτσι τέσσερις μεγάλους κανόνες: ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ Ο θεραπευτής και η θεραπευτική ομάδα πρέπει να διατηρούν τη θέληση συγκρατημένη. Δεν είναι η θέληση που πρέπει να χρησιμοποιηθεί, αλλά η αγάπη. Ο τελευταίος αυτός κανόνας είναι μεγάλης σπουδαιότητας. Η συγκεντρωμένη θέληση κάθε ατόμου και η κατευθυνόμενη θέληση μιας ενωμένης ομάδας δεν πρέπει


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

83

ποτέ να χρησιμοποιείται. Η ελεύθερη θέληση του ατόμου δεν πρέπει ποτέ να υποβάλλεται στην κρούση ενός ισχυρά εστιασμένου ομίλου ή ατόμου· είναι μια πολύ επικίνδυνη διεργασία για να επιτραπεί. Η βουλητική ενέργεια (ιδιαίτερα εκείνη ενός αριθμού ανθρώπων που επιδρούν ταυτόχρονα στο λεπτοφυές και φυσικό σώμα του ανθρώπου που πρέπει να θεραπευθεί) μπορεί να επαυξήσει κατά πολύ την ανωμαλία αντί να τη θεραπεύσει. Μπορεί να επιδεινώσει την ασθένεια σε επικίνδυνο βαθμό και να διασπάσει αντί να συνεργασθεί με τις θεραπευτικές δυνάμεις της φύσης και μπορεί τελικά ακόμη και να σκοτώσει το ενεχόμενο πρόσωπο, υποδαυλίζοντας την ασθένεια έτσι ώστε η κανονική αντίσταση του ασθενούς να αποδειχθεί ανώφελη. Θα σας ζητούσα λοιπόν σε κάθε ομαδικό έργο θεραπείας να διατηρείτε τη θέληση (κι ακόμη την έντονη επιθυμία) σε αναστολή. Μόνο στους μυημένους υψηλού βαθμού επιτρέπεται να θεραπεύουν με τη δύναμη της θέλησης, εστιασμένη στη ΛΕΞΗ ΔΥΝΑΜΗΣ κι αυτό μόνο γιατί μπορούν να δοκιμάσουν την ικανότητα του πάσχοντα, την ένταση της ασθένειας και να γνωρίσουν επίσης αν η θέληση της ψυχής είναι να θεραπευθεί ή όχι η ασθένεια. Καλύψαμε πολύ σημαντικό έδαφος σ’ αυτό το τμήμα που δικαιολογεί την προσεκτική σας μελέτη. Στο επόμενο θα εξετάσουμε τα ιδιάζοντα προβλήματα του μαθητή· θα σας ζητούσα να προετοιμασθείτε γι’ αυτό μελετώντας με προσοχή τη διδασκαλία που έδωσα νωρίτερα για τις ασθένειες των μυστικιστών. • Πολλά απ’ όσα ειπώθηκαν εκεί δε χρειάζεται να επαναληφθούν, αλλά πρέπει να ενσωματωθούν στις διδασκαλίες μας για τη θεραπεία. Σας συνιστώ να τις διαβάσετε και να γνωρίσετε κάτι γι’ αυτά τα προβλήματα, τόσο θεωρητικά όσο και με την κατανόηση του εαυτού σας. Θα πρέπει να έχετε επίγνωση, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, μερικών απ’ αυτές τις δυσκολίες στη δική σας εμπειρία. Η Ιερή Τέχνη της Θεραπείας. Δε σκοπεύω στην πραγματεία αυτή ν’ ασχοληθώ με την παθολογία των ασθενειών, τα συμπτώματα και τις νοσηρές τους ενδείξεις. Αυτά καλύπτονται πλήρως σε οποιοδήποτε συνηθισμένο ιατρικό εγχειρίδιο κι εγώ, αδελφοί μου, δεν είμαι εκπαιδευμένος ιατρός ή ιατρική αυθεντία, ούτε έχω το χρόνο να ασχοληθώ με τεχνικότητες. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι να δώσω στον κόσμο κάποια ιδέα των αληθινών και αποκρυφιστικών αιτίων της ασθένειας και της κρυφής τους προέλευσης και ν’ ασχοληθώ με το έργο της θεραπείας, όπως προωθείται και εγκρίνεται από τη Μεγάλη Λευκή Στοά. Το έργο συνίσταται στην πραγματικότητα στη συνετή χρήση της ενέργειας που εφαρμόζεται με αγάπη κι επιστήμη. Ό,τι σας λέω είναι αποτέλεσμα πειράματος. Τέτοιες θεραπείες διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: 1. Στη μαγνητική θεραπεία ο θεραπευτής ή η θεραπευτική ομάδα κάνει δύο πράγματα: α. Ελκύει στο θεραπευτικό κέντρο εκείνο τον τύπο ενέργειας που θα αντενεργήσει στην ασθένεια. Αυτό είναι αναγκαστικά ένα πελώριο θέμα και βαθιάς επιστημονικής σημασίας. 

Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων, Τόμ. ΙΙ, σελ. 520-625.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

84

Ορισμένοι τύποι ακτινικής δύναμης μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ορισμένους τύπους ασθένειας, απαιτώντας τη χρήση ορισμένων ειδικών κέντρων για τη διανομή. Μ’ αυτούς θ’ ασχοληθούμε και θα τους περιγράψουμε όταν φθάσουμε στο τμήμα με τον τίτλο Οι Επτά Τρόποι Θεραπείας. β. Ελκύει και απορροφά εκείνες τις δυνάμεις που προκαλούν την ασθένεια, αντλώντας τες από τον πάσχοντα. Η τελευταία αυτή μέθοδος απαιτεί προσεκτική περιφρούρηση του θεραπευτή από κάθε μόλυνση από την ασθένεια, έτσι ώστε οι δυνάμεις να μην μπορούν να βρουν θέση στο σώμα του. Πρέπει επίσης να εφοδιασθεί ο ασθενής με νέα ενέργεια η οποία θ’ αντικαταστήσει εκείνη που αποσύρθηκε. Η διαδικασία αυτή εδραιώνει μια συγκεκριμένη αλληλεπίδραση μεταξύ του θεραπευτή και του πάσχοντα. Υπάρχει συνεπώς κάποιος πραγματικός κίνδυνος σ’ αυτό το έργο της αποκρυφιστικής θεραπείας και γι’ αυτό το λόγο οι εκγυμναζόμενοι θεραπευτές πρέπει να έχουν υπόψη ότι θα εργασθούν σαν ομάδα κι όχι σαν άτομα. Η ελεύθερη κυκλοφορία δύναμης προξενεί καλή υγεία στο άτομο ή την ομάδα. Η ελεύθερη κυκλοφορία δύναμης μεταξύ του θεραπευτή ή της θεραπευτικής ομάδας και του προσώπου που πρέπει να θεραπευθεί μπορεί να επιφέρει την ίαση της ασθένειας, υπό τον όρο ότι είναι πεπρωμένο του πάσχοντα να θεραπευθεί κάποια δεδομένη στιγμή κι ότι παρέχει τη συνεργασία του όταν είναι δυνατό, αν κι αυτή δεν είναι πραγματικά ουσιώδης. Δίνει ταχύτερα αποτελέσματα σε πολλές περιπτώσεις. Σε άλλες η αγωνία του πάσχοντα μπορεί να εκμηδενίσει τα επιθυμητά αποτελέσματα. 2. Στην ακτινοβόλο θεραπεία η διαδικασία είναι απλούστερη και ασφαλέστερη, γιατί ο θεραπευτής συγκεντρώνει απλά δύναμη μέσα του κι έπειτα την ακτινοβολεί στον ασθενή με τη μορφή ενός σταθερά εκχυνόμενου ρεύματος ακτινοβόλου ενέργειας. Αυτό το ρεύμα ενέργειας πρέπει να διευθύνεται στο κέντρο που βρίσκεται πλησιέστερα στην έδρα της ασθένειας. Στο έργο αυτό ο θεραπευτής δε διατρέχει κίνδυνο, αν όμως το στοιχείο της θέλησης υπεισέλθει στη σκέψη του ή το ρεύμα της προβαλλόμενης ενέργειας είναι πολύ ισχυρό, μπορεί να υπάρξει κίνδυνος για τον πάσχοντα. Η κρούση της δύναμης που ακτινοβολείται πάνω του μπορεί όχι μόνο να προκαλέσει νευρική ένταση, αλλά και να οδηγήσει σε μια αύξηση της ισχύος της ασθένειας και στην επιδείνωσή της με τη διέγερση των ατόμων και των κυττάρων που εμπλέκονται στη δραστηριότητα της δύναμης στην οποία οφείλεται η ανωμαλία. Γι’ αυτό το λόγο οι αρχάριοι πρέπει ν’ αποφεύγουν κάθε συγκέντρωση στην ίδια την ασθένεια ή στην εμπλεκόμενη περιοχή του φυσικού σώματος και να συγκρατούν προσεκτικά κάθε σκέψη εφόσον έχει γίνει η προκαταρκτική εργασία, γιατί η ενέργεια ακολουθεί πάντα τη σκέψη και πηγαίνει εκεί όπου εστιάζεται η σκέψη. Οι θεραπευτές πρέπει να καθορίσουν την αποτελεσματικότητα της προσπάθειάς τους και τη δυναμικότητα του ενωμένου ομαδικού τους έργου και της δύναμης που μπορούν να χειρισθούν. Πρέπει επίσης ν’ ανακαλύψουν την ικανότητά τους να κρατούν τη θέληση στο περιθώριο και να στέλνουν τη θεραπευτική ακτινοβολία


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

85

πάνω σ’ ένα ρεύμα αγάπης-ενέργειας. Να έχετε πάντα κατά νου ότι η αγάπη είναι ενέργεια κι ότι είναι μια ουσία τόσο πραγματική όσο η πυκνή ύλη. Αυτή η ουσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ν’ απομακρύνει τον άρρωστο ιστό και να αντικαταστήσει με υγιές το άρρωστο υλικό που εξαλείφθηκε. Θα επιχειρήσουν λοιπόν στον πρώτο κύκλο εργασίας τη μέθοδο της ακτινοβολίας. Είναι απλούστερη και κυριαρχείται ευκολότερα. Αργότερα μπορούν να πειραματισθούν με τη μέθοδο της μαγνητικής θεραπείας. Βλέπετε τώρα το σκοπό των κανόνων για τους τρόπους θεραπείας, που έδωσα νωρίτερα σ’ αυτή τη σειρά οδηγιών. Αντιλαμβάνεσθε γιατί σ’ αυτό το ακτινοβόλο έργο η διαδικασία σύνδεσης περιλαμβάνει την ψυχή, τον εγκέφαλο κι ολόκληρη την αύρα ή το μαγνητικό πεδίο της ατομικής ή ομαδικής δραστηριότητας. Ο νους δεν αναφέρεται ούτε περιλαμβάνεται και ο εγκέφαλος δρα μόνο σαν εστιακό σημείο της αγάπης και της θεραπευτικής δύναμης που πρέπει να προβληθεί στο ρεύμα της ενέργειας που εκπορεύεται από το κέντρο άζνα. Ο θεραπευτής θα διατηρήσει συνεπώς όλες τις δυνάμεις εστιασμένες στο κεφάλι και η προσοχή του πρέπει να συγκεντρωθεί εκεί. Η καρδιά θα εμπλακεί αυτόματα, αφού θα χρησιμοποιεί την ενέργεια της αγάπης – στην αρχή ολοκληρωτικά. Ας απαριθμήσουμε τώρα τους κανόνες με τους οποίους πρέπει να εργάζονται όλες οι θεραπευτικές ομάδες. Θα ήθελα να παρεμβάλω εδώ ότι δεν είναι πάντα αναγκαίο ή εφικτό να ανταμώνουμε και να εργαζόμαστε σε ομαδικό σχηματισμό. Το έργο αυτό μπορεί να διεξαχθεί αποτελεσματικά και δυναμικά, αν τα μέλη εργάζονται σαν υποκειμενική ομάδα· ο καθένας τότε πρέπει να ακολουθεί τις οδηγίες καθημερινά και σαν να εργαζόταν με την ομάδα του σε απτή μορφή. Η πραγματική αυτή σύνδεση επιτυγχάνεται φανταζόμενος ότι βρίσκεται στην παρουσία των αδελφών του. Αν συναντώνταν σαν ομάδα στο φυσικό πεδίο θα ήταν δύσκολο να εμποδίσουν το διασκορπισμό της δύναμης με τις συζητήσεις, τους συνηθισμένους αστεϊσμούς των συναντήσεων και τη φυσική αλληλεπίδραση των προσωπικοτήτων. Δε θα ήταν δυνατό να αποφευχθεί η υπερβολική συζήτηση και το έργο που θα γινόταν δε θα ήταν επαρκώς αποτελεσματικό. Από τη φυσική σκοπιά εργάζονται μόνοι· από την αληθινή εσώτερη σκοπιά εργάζονται σε στενότατη συνεργασία. Εδώ είναι οι πρώτοι κανόνες που έχει να μάθει ο σπουδαστής: Προκαταρκτικοί Κανόνες για Ακτινοβόλο Θεραπεία. 1. Αφού ευθυγραμμισθείτε γοργά και συνειδητά με μια πράξη θέλησης, συνδεθείτε σαν ψυχή με τις ψυχές των αδελφών σας στον όμιλο. Έπειτα συνδεθείτε με το νου τους και κατόπιν με τη συναισθηματική τους φύση. Κάντε το χρησιμοποιώντας τη φαντασία, αντιλαμβανόμενοι ότι η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη κι ότι η διαδικασία της σύνδεσης είναι αναπόφευκτη, αν γίνει ορθά. Τότε μπορείτε να λειτουργήσετε σαν ομάδα. Έπειτα ξεχάστε την ομαδική σχέση και συγκεντρωθείτε στο έργο που πρέπει να γίνει. 2. Κατόπιν συνδέστε μέσα σας την ψυχή και τον εγκέφαλο και συγκεντρώστε τις δυνάμεις της αγάπης που βρίσκονται στην αύρα σας κι εστιασθείτε μαζί με όλα όσα


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

86

έχετε να προσφέρετε μέσα στο κεφάλι, εικονίζοντας τον εαυτό σας σαν ένα ακτινοβόλο κέντρο ενέργειας ή ένα σημείο ζωηρού φωτός. Το φως αυτό πρέπει να προβληθεί πάνω στον ασθενή μέσω του κέντρου άζνα ανάμεσα στα μάτια. 3. Έπειτα πείτε το ακόλουθο ομαδικό μάντραμ: “Με αγνότητα κινήτρου που εμπνέεται από μια αγαπητική καρδιά, προσφερόμαστε γι’ αυτό το έργο της θεραπείας. Κάνουμε αυτή την προσφορά σαν ομάδα σ’ εκείνον που ζητούμε να θεραπεύσουμε.”

Καθώς το κάνετε, οραματισθείτε τη διαδικασία σύνδεσης που συνεχίζεται. Δείτε την σαν κινούμενες γραμμές ζώσας φωτεινής ουσίας που σας συνδέουν από τη μια μεριά με τους αδελφούς σας και από την άλλη με τον πάσχοντα. Δείτε τις γραμμές αυτές να πηγαίνουν από σας στο κέντρο της καρδιάς του ομίλου και στον πάσχοντα. Αλλά εργασθείτε πάντα από το κέντρο άζνα, ωσότου διδαχθείτε να το κάνετε διαφορετικά. Μ’ αυτό τον τρόπο το κέντρο άζνα και το καρδιακό κέντρο όλων των ενεχόμενων προσώπων θα συσχετισθούν στενά. Βλέπετε εδώ από πού προέρχεται η αξία του οραματισμού. Στην πραγματικότητα είναι η αιθερική εξωτερίκευση της δημιουργικής φαντασίας. Σκεφθείτε την τελευταία αυτή φράση. 4. Έπειτα για μια σύντομη στιγμή χρησιμοποιήστε τη σκέψη, την κατευθυνόμενη σκέψη και σκεφθείτε εκείνον που ζητάτε να θεραπεύσετε, συνδεόμενοι μαζί του κι εστιάζοντας την προσοχή σας πάνω του, έτσι ώστε να γίνει μια πραγματικότητα στη συνείδησή σας και πολύ κοντά σας. Όταν έχετε επίγνωση της φυσικής δυσχέρειας, τότε απλώς ανακαλέστε την στο νου σας κι έπειτα ξεχάστε την. Ξεχάστε τώρα τις λεπτομέρειες του έργου, όπως τον όμιλο, τον εαυτό σας και τη δυσχέρεια του πάσχοντος και συγκεντρωθείτε στον τύπο δύναμης που πρόκειται να χειρισθείτε και η οποία είναι στην περίπτωση αυτή και προς το παρόν δεύτερη ακτινική δύναμη, δύναμη της αγάπης. Ό,τι σας δίνω εδώ είναι μια προσαρμογή της δεύτερης ακτινικής μεθόδου θεραπείας που προσαρμόσθηκε για αρχάριους. 5. Νιώστε μια βαθιά αγάπη να χύνεται μέσα σας. Θεωρήστε την σαν ουσιώδες φως που μπορείτε και θα χειρισθείτε. Έπειτα στείλτε την σαν ένα ρεύμα ακτινοβόλου φωτός από το κέντρο άζνα και κατευθύνετέ την με το μέσον των χεριών σας στον πάσχοντα. Κάνοντας αυτό, κρατήστε τα χέρια μπροστά στα μάτια, με τις παλάμες προς τα έξω και με τη ράχη των χεριών κοντά στα μάτια και περίπου δέκα πέντε εκατοστά από το πρόσωπο. Μ’ αυτό τον τρόπο το ρεύμα που εκπορεύεται απ’ το κέντρο άζνα, διαιρείται σε δύο και διαχύνεται απ’ τα δύο χέρια. Έτσι κατευθύνεται στον πάσχοντα. Οραματισθείτε το να διαχύνεται και νιώστε τον ασθενή να το δέχεται. Καθώς το κάνετε, πείτε ηχηρά με χαμηλή φωνή: “Είθε η αγάπη της Μιας Ψυχής, που εστιάζεται σ’ αυτό τον όμιλο, να ακτινοβολήσει πάνω σου αδελφέ μου και να διαπεράσει κάθε μέρος του σώματός σου – θεραπεύοντας, ανακουφίζοντας, ενισχύοντας· και διασκορπίζοντας καθετί που εμποδίζει την υπηρεσία και την καλή υγεία.”

Πείτε τα αργά και σκόπιμα, πιστεύοντας στα αποτελέσματα. Προσέξτε να μην υπεισέλθει δύναμη-σκέψης ούτε δύναμη-θέλησης στο ρεύμα της θεραπευτικής ενέργειας, αλλά μόνο μια συγκεντρωμένη ακτινοβόλος αγάπη. Η χρήση της


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

87

ικανότητας του οραματισμού και της δημιουργικής φαντασίας συν μια αίσθηση βαθιάς και σταθερής αγάπης θα κρατήσουν το νου και τη θέληση σε αναστολή. Θα ήθελα να τονίσω την επιτακτική ανάγκη για πλήρη σιγή και αποσιώπηση σε σχέση με κάθε θεραπευτικό έργο. Ποτέ μην αφήσετε να γίνει γνωστό σε οποιονδήποτε ότι εργάζεσθε μ’ αυτό τον τρόπο και ποτέ μην αναφέρετε σε κανέναν τα ονόματα όσων επιζητείτε να βοηθήσετε. Μη συζητάτε για τον υπό θεραπεία πάσχοντα ακόμη και μεταξύ σας. Αν δεν τηρηθεί ο βασικός αυτός κανόνας της σιγής, σημαίνει ότι δεν είστε ακόμη έτοιμος γι’ αυτό το έργο και πρέπει να το διακόψετε. Η εντολή αυτή είναι πολύ περισσότερο σπουδαία απ’ ό,τι μπορείτε ν’ αντιληφθείτε· γιατί η ομιλία και η συζήτηση όχι μόνο τείνουν να εκτρέψουν και να διασκορπίσουν τη δύναμη, αλλά παραβιάζουν ένα θεμελιώδη κανόνα που όλοι οι θεραπευτές εξασκούνται να τηρούν κι ακόμη το ιατρικό επάγγελμα στο φυσικό πεδίο ακολουθεί την ίδια γενική τακτική. Τρεις Κύριοι Νόμοι της Υγείας. Υπάρχουν τρεις μεγάλοι νόμοι της υγείας κι επτά μικροί νόμοι. Πραγματώνονται στους τρεις κόσμους οι οποίοι είναι οι μόνοι που σας αφορούν αυτή τη στιγμή. Σε κάθε διδασκαλία που θα δοθεί στο άμεσο μέλλον, η κύρια έμφαση θα τεθεί τελικά στην τεχνική του αιθερικού σώματος, γιατί αυτό είναι το επόμενο βήμα μπροστά. Οι τρεις μεγάλοι νόμοι είναι: 1. Ο νόμος που ελέγχει τη θέληση για ζωή, μια εκδήλωση της πρώτης όψης του Λόγου, της θέλησης ή δύναμης. 2. Ο νόμος που ελέγχει την ισότητα του ρυθμού, μια εκδήλωση της δεύτερης όψης του Λόγου, της αγάπης ή σοφίας. 3. Ο νόμος που ελέγχει την κρυστάλλωση, μια εκδήλωση της τρίτης όψης του Λόγου, της δραστηριότητας ή θεμελιώδους όψης. Οι τρεις αυτοί διέποντες παράγοντες ή νόμοι εκδηλώνονται δια των τριών κύριων τμημάτων της ανθρώπινης οντότητας: 1. Η όψη θέληση εκδηλώνεται δια των οργάνων της αναπνοής. Μια άλλη από τις εκφράσεις της είναι η ικανότητα του ύπνου. Σε αμφότερες έχετε μια επανάληψη ή αναλογία στο μικρόκοσμο της Λογοϊκής εκδήλωσης και της Λογοϊκής πραλάγια. 2. Η όψη αγάπη καταδεικνύεται δια της καρδιάς, του κυκλοφορικού συστήματος και του νευρικού συστήματος. Είναι από κάθε άποψη πολύ σπουδαία να την κατανοήσετε, γιατί ελέγχει κατεξοχήν το αιθερικό σώμα και την από μέρους του αφομοίωση της πράνα ή ζωτικότητας. Αυτή η πράνα λειτουργεί δια του αίματος και των νεύρων, γιατί η ζωική δύναμη χρησιμοποιεί τη ροή του αίματος και η ψυχική δύναμη εργάζεται δια του νευρικού συστήματος. Τα δύο αυτά τμήματα του ανθρώπινου οργανισμού είναι εκείνα που προξενούν μεγάλο μέρος της διαταραχής αυτή την εποχή και ακόμη μεγαλύτερο στο μέλλον. Η φυλή διδάσκεται δια του πόνου και μόνο η φρικτή ανάγκη ωθεί τον άνθρωπο ν’ αναζητήσει λύση και ανακούφιση. Από την τωρινή άποψη της θεραπείας ο άνθρωπος σχηματίζει πάλι μια δευτερεύουσα σημαντική τριάδα:


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

88

α. Το πυκνό φυσικό σώμα για το οποίο τόσο η επιστήμη όσο και η ιατρική γνωρίζουν πολλά. β. Το αιθερικό σώμα που είναι το επόμενο πεδίο προσπάθειας, πειράματος και ανακάλυψης. γ. Το αστρικό σώμα το οποίο ταυτόχρονα με το αιθερικό είναι το επόμενο αντικείμενο επιστημονικού ελέγχου. Εδώ θα εργασθεί η επιστήμη της ψυχολογίας. 3. Η όψη δράση που εκδηλώνεται κυρίως δια των οργάνων αφομοίωσης και αποβολής. Επιζητώ εδώ να τονίσω ένα σημείο. Όπως ακριβώς το ηλιακό μας σύστημα αναπτύσσει την όψη αγάπη που είναι η δεύτερη όψη κι όπως ακριβώς το ανθρώπινο ον είναι πολωμένο στο αστρικό σώμα που είναι η αντανάκλαση της δεύτερης αυτής όψης, έτσι και το δεύτερο απ’ τα τρία προαναφερθέντα τμήματα του ανθρώπινου οργανισμού, το αιθερικό, έχει πρωταρχική σπουδαιότητα. Ως τώρα ήταν κυρίως διαβιβαστής αστρικής ενέργειας στο φυσικό σώμα. Αυτό είναι τώρα σε διαδικασία αλλαγής. Η όλη τάση της ιατρικής επιστήμης πρέπει τώρα να αφυπνισθεί στα συγκεκριμένα γεγονότα του πυκνού φυσικού σώματος και να στραφεί στη μελέτη της ζωογόνησης και κυκλοφορίας, γιατί αυτές οι δύο συνδέονται στενά. Το νευρικό σύστημα ελέγχεται κυρίως σήμερα απ’ το αστρικό σώμα μέσω του αιθερικού και η βάση κάθε νευρικής ανωμαλίας κρύβεται στο συναισθηματικό σώμα όπου η ανθρωπότητα είναι πολωμένη αυτή την εποχή. Το κυκλοφορικό σύστημα του φυσικού σώματος ελέγχεται κυρίως από το αιθερικό σώμα. Όταν έχετε ένα αιθερικό σώμα που δε λειτουργεί κανονικά και δε διαβιβάζει επαρκώς την πράνα κι όταν έχετε ένα αστρικό ή συναισθηματικό σώμα που δεν ελέγχεται αρκετά ή κατάλληλα, έχετε σ’ αυτά τα δύο την πηγή των περισσότερων ασθενειών και των νευρικών και νοητικών συνθηκών που αυξάνονται ετησίως. Η ανακλαστική δράση της ανεπαρκούς κυκλοφορίας στο φυσικό εγκέφαλο (που οφείλεται πάλι στο αιθερικό σώμα) οδηγεί σε νοητική υπερένταση και τελική κατάρρευση. Απ’ αυτό μπορείτε να δείτε τη σπουδαιότητα του αιθερικού φορέα. Η πρώτη όψη που έχει σαν έκφρασή της και πεδίο ελέγχου τα όργανα της αναπνοής και τη λειτουργία του ύπνου, όταν δε λειτουργεί κανονικά προκαλεί θάνατο, φρενοβλάβεια και μερικές απ’ τις ασθένειες του εγκεφάλου. Η τρίτη όψη όταν δε λειτουργεί κανονικά, προκαλεί στομαχικές διαταραχές, εντερικές ανωμαλίες και τις διάφορες ασθένειες που εντοπίζονται κάτω από το ηλιακό πλέγμα στο υπογάστριο. Βλέπετε λοιπόν ότι η ιατρική επιστήμη πρέπει τελικά ν’ αναζητήσει μια λύση στην απλοποίηση των μεθόδων και στην επιστροφή απ’ την πολυπλοκότητα των φαρμάκων και των εγχειρήσεων στην κατανόηση της ορθής χρήσης των ενεργειών που διαχύνονται απ’ τον εσώτερο άνθρωπο μέσω του αιθερικού σώματος στο φυσικό. Οι παρακάτω υποδείξεις μπορεί να βοηθήσουν: 1. Με την ανάπτυξη της καλής θέλησης που είναι η θέληση της καλής πρόθεσης και κινήτρου, θα επέλθει η θεραπεία των ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος,


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

89

των πνευμόνων και του λάρυγγα, η σταθεροποίηση των κυττάρων του εγκεφάλου, η θεραπεία των φρενοβλαβειών και των καταληψιών και η επίτευξη ισορροπίας και ρυθμού. Θα επακολουθήσει μακροβιότητα, γιατί ο θάνατος θα είναι η αναγνώριση από την ψυχή της εκπλήρωσης του έργου και του δικαιώματος της πραλάγια. Αργότερα θα συμβαίνει σε μακρές και ξεχωριστές περιόδους και θα ελέγχεται από τη θέληση του ανθρώπου. Θα παύει να αναπνέει όταν θα έχει τελειώσει το έργο του και τότε θα στέλνει τα άτομα του σώματός του στην πραλάγια. Αυτή είναι ο ύπνος του φυσικού, το τέλος της εκδήλωσης και η αποκρυφιστική της σημασία δεν έχει ακόμη κατανοηθεί. 2. Με την κατανόηση των νόμων της ζωτικότητας – και στη φράση αυτή περιλαμβάνονται οι νόμοι που διέπουν την πράνα, την ακτινοβολία και το μαγνητισμό – θα έλθει η θεραπεία των ασθενειών του αίματος, των αρτηριών και φλεβών, ορισμένων νευρικών ανωμαλιών, της έλλειψης ζωτικότητας, του γεροντικού εκφυλισμού, της ελαττωματικής κυκλοφορίας και παρόμοιων ασθενειών. Θα έχει επίσης σαν αποτέλεσμα την παράταση της ζωής. Οι νόμοι της ηλεκτρικής ενέργειας θα κατανοηθούν επίσης πληρέστερα. 3. Με την κατανόηση των ορθών μεθόδων αφομοίωσης και αποβολής θα έλθει η θεραπεία ασθενειών που συνδέονται με τους σωματικούς ιστούς, το στομάχι και τα έντερα και τα αναπαραγωγικά όργανα του άνδρα και της γυναίκας. Κάποια μέρα θα κατανοηθεί ότι τα τελευταία αποτελούν μόνο ένα άλλο σύστημα αφομοίωσης και αποβολής, επικεντρωμένο αυτή την εποχή στη θηλυκή ή γυναικεία όψη, γιατί σας υπενθυμίζω πάλι ότι αυτό είναι το δεύτερο ή σύστημα αγάπης. Η σειρά είναι η εξής: α. Το πρώτο σύστημα ήταν αρσενικό. β. Το παρόν σύστημα, το δεύτερο, είναι θηλυκό. γ. Το τρίτο σύστημα θα είναι ερμαφρόδιτο. Παρότι η εξελισσόμενη ανθρώπινη Ιεραρχία είναι αρσενική ή θετική, αυτό δε σημαίνει όμως ότι καθετί που βρίσκεται στο παρόν σύστημα είναι επίσης αρσενικό. Το γεγονός είναι ότι η αρνητική ικανότητα ή θηλυκή όψη κυριαρχεί, ακόμη κι αν δεν το αναγνωρίζετε. Ας το αποδείξω δίνοντάς σας κάποια ένδειξη με αριθμούς σ’ αυτή την υπόθεση: 1. Στο πρώτο ηλιακό σύστημα υπήρχε μια κυρίαρχη εξέλιξη και αποτελείτο από εκατό δισεκατομμύρια ενάδες. 2. Στο τωρινό σύστημα, το δεύτερο, υπάρχουν δύο κυρίαρχες εξελίξεις, η ανθρώπινη και η ντεβαϊκή· υπάρχουν – όπως είπα νωρίτερα – εξήντα δισεκατομμύρια ανθρώπινες ενάδες. Προσθέστε σ’ αυτές τη θηλυκή εξέλιξη των ντέβα, που αποτελείται από 140 δισεκατομμύρια κι έχετε τα αναγκαία διακόσια δισεκατομμύρια. Αυτό διευκρινίζει τη δήλωσή μου ότι είναι ένα θηλυκό σύστημα. 3. Στο τρίτο ηλιακό σύστημα ο ολικός αριθμός στην εξέλιξη θα είναι τα αναγκαία τριακόσια δισεκατομμύρια που απαιτεί η τελειότητα του τριπλού Λόγου.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

90

Η συζήτησή μας είναι αναγκαστικά υποτυπώδης, γιατί ό,τι επιχειρώ να κάνω εδώ είναι να δώσω ενδείξεις ως προς τις γραμμές τις οποίες πρέπει τελικά ν’ ακολουθήσει η νέα τέχνη της θεραπευτικής και να δώσω ορισμένες νύξεις για τα αίτια των επικρατέστερων ασθενειών κι έτσι να επιτρέψω στο συνετό να εξουδετερώσει τα αποτελέσματα. Η συντομία και το σύστημα μετάδοσης γνώσης μέσω υπαινιγμών είναι ουσιωδώς αποκρυφιστικό και είναι ο μόνος τρόπος για ν’ ασχοληθούμε με το σχετικά επικίνδυνο αυτό ζήτημα μέχρι τη στιγμή που μια υγιής ιατρική, χειρουργική και νευρολογική εκγύμναση τεχνικής φύσης θα συνδυασθεί με μια εξίσου υγιή ψυχολογική κατανόηση συν ένα μέτρο πνευματικής όρασης. Ιδεώδης ιατρός και χειρούργος είναι ο άνθρωπος που είναι επίσης μεταφυσικός· στην έλλειψη αυτού του συνδυασμού μπορούν ν’ αποδοθούν πολλές απ’ τις τωρινές δυσκολίες και συγχύσεις. Ο μεταφυσικός θεραπευτής σήμερα είναι τόσο απορροφημένος απ’ αυτό που δεν είναι το σώμα, ώστε είναι πολύ λιγότερο χρήσιμος στο άρρωστο, πάσχον και πληγωμένο ανθρώπινο ον από τον πρακτικό ιατρό. Ο μέσος μεταφυσικός, άσχετα με ποια ετικέτα παρουσιάζεται, είναι στενόμυαλος· υπερτονίζει τις θείες δυνατότητες, αποκλείοντας τις υλικές ή φυσικές πιθανότητες. Η τέλεια πνευματική θεραπεία θα γίνει τελικά δυνατή μ’ ένα θείο τρόπο· αλλά αυτή είναι υλικά ανέφικτη σ’ ορισμένες δεδομένες στιγμές στο χρόνο και το χώρο και με ανθρώπους σε πολύ διαφορετικά σημεία στην κλίμακα της εξέλιξης. Ο ορθός χρονισμός και η ορθή γνώση της λειτουργίας του Νόμου του Κάρμα συν ένας μεγάλος βαθμός ενορατικής αντίληψης είναι ουσιώδη στην υψηλή τέχνη της πνευματικής θεραπείας. Σ’ αυτό πρέπει να προστεθεί η γνώση ότι η μορφική φύση και το φυσικό σώμα δεν είναι ουσιαστικά οι κύριοι παράγοντες ούτε τόσο μεγάλης σπουδαιότητας όσο νομίζουν μερικοί. Διάφοροι οπαδοί και θεραπευτές υποστηρίζουν συνήθως ότι είναι μεγάλης σημασίας να απαλλαγεί ο φυσικός φορέας από την ασθένεια και ν’ αποφύγει τις διαδικασίες του θανάτου. Ωστόσο θα μπορούσε να είναι επιθυμητός (και συχνά είναι), ώστε να επιτρέπεται στην ασθένεια να κάνει το έργο της κι ο θάνατος να ανοίξει τη θύρα για τη διαφυγή της ψυχής από τη φυλακή. Έρχεται αναπόφευκτα ο καιρός σε όλα τα ενσαρκωμένα όντα, όπου η ψυχή απαιτεί απελευθέρωση από το σώμα και από τη μορφική ζωή και η φύση έχει τους δικούς της σοφούς τρόπους για να το επιτύχει. Ασθένεια και θάνατος πρέπει ν’ αναγνωρισθούν σαν απελευθερωτικοί παράγοντες, όταν έρχονται σαν αποτέλεσμα ορθού χρονισμού από την ψυχή. Πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους σπουδαστές ότι η φυσική μορφή είναι ένα άθροισμα ατόμων, δομημένων σε οργανισμούς και τελικά σ’ ένα συνεκτικό σώμα κι ότι το σώμα αυτό συγκρατείται από τη θέληση της ψυχής. Αν αποσυρθεί αυτή η θέληση στο δικό της πεδίο ή (όπως εκφράζεται αποκρυφιστικά) αν “ο οφθαλμός της ψυχής στραφεί προς άλλη κατεύθυνση”, στον τωρινό μας κύκλο η ασθένεια κι ο θάνατος αναπόφευκτα θα επέλθουν. Αυτό δεν είναι νοητικό λάθος ή αποτυχία αναγνώρισης της θειότητας ή υποταγή στο κακό. Είναι στην πραγματικότητα η διάλυση της μορφικής φύσης στα συστατικά της μέρη και στη βασική της ουσία. Η ασθένεια είναι ουσιαστικ�� μια όψη του θανάτου. Είναι η διαδικασία με την οποία η υλική φύση και η ουσιαστική μορφή


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

91

προετοιμάζονται να αποχωρισθούν από την ψυχή. Πρέπει όμως να έχουμε κατά νου ότι όπου υπάρχει ασθένεια ή ανωμαλία ή νόσος που δε συνδέεται με την τελική διάλυση, τα αίτια πρέπει να αναζητηθούν σε πολλούς παράγοντες· μπορεί να βρεθούν στο περιβάλλον, γιατί ένας αριθμός ασθενειών είναι περιβαλλοντικές ή επιδημικές· στο συντονισμό του ατόμου με δηλητηριώδη ρεύματα που εκπορεύονται απ’ το παγκόσμιο μίσος ή από ψυχολογικά συμπλέγματα με μερικά από τα οποία ασχοληθήκαμε ήδη και στις ασθένειες (αν μπορώ να τις ονομάσω έτσι) που είναι ενδογενείς στην ύλη από την οποία η ανθρωπότητα επέλεξε να κατασκευάσει το φυσικό της φορέα, απομονώνοντάς την και διαχωρίζοντάς την από τη γενική ουσία της εκδήλωσης κι έτσι δημιουργώντας έναν τύπο ύλης που καθιερώθηκε στο έργο του σχηματισμού της εξωτερικής έκφρασης της ενδόμυχης πραγματικότητας. Αυτή συνεπώς συνιστά μια μοναδική και ιδιάζουσα όψη της παγκόσμιας ουσίας που τελειοποιήθηκε ως ένα ορισμένο σημείο στο τελευταίο ηλιακό σύστημα και είναι αναγκαστικά ανώτερης τάξης από την ουσία που δονείται δημιουργικά στην κλήση των τριών υπανθρώπινων βασιλείων της φύσης. Σύνοψη των Αιτίων της Ασθένειας. Σε κάθε αποκρυφιστική εξέταση της ασθένειας πρέπει να παραδεχθούμε σαν βασική πρόταση ότι κάθε ασθένεια είναι αποτέλεσμα της κατάχρησης δύναμης σε κάποια προηγούμενη ζωή ή στην τωρινή. Αυτό είναι θεμελιώδες. Σε σχέση μ’ αυτό θα ήθελα να σας υπενθυμίσω μερικές δηλώσεις που έκανα νωρίτερα πάνω σ’ αυτό το ζήτημα: 1. Το ενενήντα τοις εκατό των αιτίων της ασθένειας βρίσκονται στο αιθερικό και το αστρικό σώμα. Η εσφαλμένη χρήση της νοητικής ενέργειας και η κακή εφαρμογή της επιθυμίας είναι οι κυριότεροι παράγοντες, όμως για το πλήθος της ανθρωπότητας που είναι ακόμη στα Ατλάντεια στάδια συνείδησης, μόνο το πέντε τοις εκατό των κυριότερων ασθενειών οφείλονται σε νοητικά αίτια. Το ποσοστό ποικίλλει με την ανάπτυξη της φυλής και την εξέλιξή της. Συνεπώς η ασθένεια είναι η πραγμάτωση σε εκδήλωση ανεπιθύμητων, υποκειμενικών συνθηκών – ζωτικών, συναισθηματικών και νοητικών. 2. Καθετί που αφορά την υγεία του ανθρώπου μπορεί να προσεγγισθεί από τρεις σκοπιές: α. Εκείνη της ζωής της προσωπικότητας……γι’ αυτή μαθαίνουμε πολλά. β. Εκείνη της ανθρωπότητας σαν σύνολο……αυτή αρχίζει να εκτιμάται. γ. Εκείνη της πλανητικής ζωής……γι’ αυτή μπορούμε να ξέρουμε λίγα. 3. Κάθε ασθένεια προκαλείται από έλλειψη αρμονίας μεταξύ μορφής και ζωής, μεταξύ ψυχής και προσωπικότητας· αυτή η έλλειψη αρμονίας διατρέχει όλα τα βασίλεια της φύσης. 4. Ο όγκος των ασθενειών είναι: α. Ομαδικής προέλευσης. β. Αποτέλεσμα μόλυνσης. γ. Υποσιτισμός νοούμενος φυσικά, υποκειμενικά και αποκρυφιστικά. 5. Οι ασθένειες για τις μάζες, για το μέσο πολίτη, για την ιντελλιγκέντσια και για τους


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

92

μαθητές διαφέρουν πλατιά κι έχουν διαφορετικά πεδία έκφρασης: α. Οι τρεις κύριες ομάδες ασθενειών για τις πρώτες δύο τάξεις είναι: Φυματίωση. Κοινωνικά νοσήματα. Καρκίνος. β. Οι δύο κύριες ασθένειες για την ιντελλιγκέντσια και τους μαθητές είναι: Καρδιακά νοσήματα. Νευρικές παθήσεις. 6. Η ασθένεια είναι ένα γεγονός στη φύση. Όταν αυτό γίνει αποδεκτό, οι άνθρωποι θα αρχίσουν να εργάζονται με το Νόμο της Απελευθέρωσης, με ορθή σκέψη που οδηγεί σε ορθές στάσεις και προσανατολισμό και με την αρχή της μη-αντίστασης. Η κατώτερη εκδήλωση αυτής της μη-αντίστασης είναι η υπερισχύουσα προθυμία του θανάτου που χαρακτηρίζει συχνά το τελικό στάδιο που προηγείται του θανάτου. Η μη-αντίσταση είναι εκείνη που ψυχολογικά διέπει το κώμα. 7. Ο Νόμος του Αιτίου και Αποτελέσματος ή του Κάρμα κυβερνά κάθε ασθένεια. Περιλαμβάνει το ατομικό, το ομαδικό, το εθνικό και το ολικό ανθρώπινο κάρμα. Αν σταματήσετε στο σημείο αυτό και ανασκοπήσετε όσα επανέλαβα κι αν ξαναδιαβάσετε και στοχασθείτε τους τέσσερις Νόμους και τους τέσσερις Κανόνες, θα αποκτήσετε το αναγκαίο υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα συνεχίσουμε τις μελλοντικές μελέτες μας, αρχίζοντας με τις ασθένειες που εμπίπτουν στη ζωή της μαθητείας. Με μερικές απ’ αυτές ασχολήθηκα ήδη στο δεύτερο τόμο της Πραγματείας επί των Επτά Ακτίνων (σελ. 520-625). Εκεί η προσέγγιση ήταν κυρίως από τη σκοπιά του μυστικιστή, ενώ εδώ σκοπεύω να θίξω τα προβλήματα του αποδεγμένου μαθητή. 4. ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ Προηγουμένως σας είπα ότι οι ασθένειες έχουν την προέλευσή τους στα ακόλουθα τέσσερα αίτια: 1. Είναι αποτέλεσμα απόφραξης της ελεύθερης ζωής της ψυχής. 2. Προξενούνται από τρεις επιδράσεις ή πηγές μόλυνσης: α. Αρχαία σφάλματα, τα λεγόμενα αμαρτήματα και λάθη του ατόμου, που διαπράχθηκαν σ’ αυτή τη ζωή ή σε μια άλλη προηγούμενη ενσάρκωση. β. Ανθρώπινες μολύνσεις και προδιαθέσεις που κληρονομήθηκαν από κοινού με όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα. γ. Πλανητικό κακό που είναι επακόλουθο του σημείου επίτευξης του πλανητικού Λόγου και ρυθμίζεται από το πλανητικό Κάρμα. 3. Ρυθμίζεται απ’ τις δυνάμεις που εκπορεύονται απ’ το πεδίο πάνω στο οποίο εστιάζεται κυρίως η συνείδηση του ανθρώπου. 4. Οι πέντε κύριοι τύποι ασθένειας με τις κύριες και δευτερεύουσες συνέπειές τους μπορούν και πράγματι προκαλούν αποτελέσματα όσον αφορά το μαθητή· δεν είναι απρόσβλητος παρά μόνο μετά την τρίτη μύηση.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

93

α. Ασθένειες των Μυστικιστών. Ωστόσο ο μαθητής σπάνια γίνεται φυματικός (εκτός αν ρυθμίζεται καρμικά) ούτε τείνει να υποκύψει στα κοινωνικά νοσήματα εκτός αν τον επηρεάσουν φυσικά κατά τη θυσιαστική ζωή της υπηρεσίας του. Η μόλυνση μπορεί να τον προσβάλλει, όχι όμως σοβαρά. Μπορεί να πέσει θύμα του καρκίνου, αλλά είναι περισσότερο επιρρεπής σε καρδιακά νοσήματα και νευρικές ανωμαλίες του ενός ή του άλλου είδους. Ο απλός μυστικιστής υποκύπτει περισσότερο σε καθαρά ψυχολογικές καταστάσεις που συνδέονται με την ολοκληρωμένη προσωπικότητα κι επομένως οφείλονται στην εστίασή του κυρίως στο αστρικό πεδίο. Ο μαθητής είναι περισσότερο επιρρεπής σε νοητικές ανωμαλίες και σ’ εκείνα τα νοσήματα που έχουν σχέση με την ενέργεια και οφείλονται στη συγχώνευση – είτε πλήρη είτε σε διαδικασία – ψυχής και προσωπικότητας. Το πρώτο αίτιο που ανέφερα νωρίτερα σ’ αυτή την πραγματεία συνοψίζεται στη δήλωση ότι η ασθένεια είναι αποτέλεσμα απόφραξης της ελεύθερης ζωής και της εισρέουσας ενέργειας της ψυχής. Η απόφραξη αυτή επέρχεται στο μυστικιστή όταν υποκύπτει στις δικές του σκεπτομορφές που δημιουργούνται συνεχώς σε ανταπόκριση της ανερχόμενης έφεσής του. Αυτές γίνονται εμπόδια μεταξύ του ιδίου και της ελεύθερης ζωής της ψυχής και παρεμποδίζουν την επαφή του και την επακόλουθη εισροή ψυχικής ενέργειας. Ο μαθητής αντιστρέφει την όλη κατάσταση και γίνεται θύμα (πριν την τρίτη μύηση) της τρομερής εισροής ψυχικής ενέργειας – ενέργειας της δεύτερης όψης – που έρχεται σ’ αυτόν από: α. Τη δική του ψυχή, το κέντρο ενέργειας με το οποίο λαμβάνει χώρα ταχεία συγχώνευση. β. Τον όμιλό του ή το Άσραμ με το οποίο συνδέεται σαν αποδεγμένος μαθητής. γ. Το Διδάσκαλό του με τον Οποίο έχει πνευματική σχέση και στου Οποίου την κραδασμική επίδραση είναι πάντοτε επιδεκτικός. δ. Την Ιεραρχία, της οποίας η ενέργεια μπορεί να τον φθάσει με το μέσον και των τριών παραπάνω παραγόντων. Όλα αυτά τα ρεύματα ενέργειας έχουν ένα σαφές αποτέλεσμα στα κέντρα του μαθητή ανάλογα με την ακτίνα του και την ειδική του πόλωση σ’ αυτή την ενσάρκωση. Καθώς το κάθε κέντρο σχετίζεται με τον έναν ή τον άλλο από τους αδένες κι αυτοί με τη σειρά τους ρυθμίζουν την κυκλοφορία του αίματος κι έχουν επίσης ένα ειδικό αποτέλεσμα στην οργανική δομή μέσα στην περιοχή της κραδασμικής τους επιρροής (π.χ. το στομάχι κοντά στο ηλιακό πλέγμα και η καρδιά κοντά στο καρδιακό κέντρο κ.λπ.), βλέπετε πώς είναι δυνατό οι κύριες ασθένειες από τις οποίες υποφέρει ο μαθητής (οι οποίες είναι μοναδικές και περιορίζονται κυρίως στην προχωρημένη ανθρωπότητα) να είναι αποτέλεσμα υπερδιέγερσης ή εισροής ενέργειας σε κάποιο ιδιαίτερο κέντρο, προκαλώντας υπερβολική και τοπική διαταραχή. Σ’ αυτές τις καταστάσεις ο μυστικιστής δεν είναι τόσο επιρρεπής εκτός αν αποβαίνει γοργά πρακτικός μυστικιστής ή αποκρυφιστής. Είναι ένας συγκεκριμένος μεταβατικός


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

94

κύκλος μεταξύ της μυστικιστικής στάσης και της πιο καθορισμένης θέσης που αναλαμβάνει ο αποκρυφιστής. Δε θα ασχοληθώ συνεπώς με τις ασθένειες που κληρονομεί ο μυστικιστής, εκτός μόνο για να τονίσω ένα ενδιαφέρον γεγονός: ο μυστικιστής έχει πάντοτε συνείδηση της δυαδικότητας. Είναι ο αναζητητής που αναζητεί το φως, την ψυχή, τον αγαπημένο ή εκείνο το ανώτερο κάτι που νιώθει ότι υπάρχει και μπορεί να βρεθεί. Αγωνίζεται να αναγνωρίσει και να αναγνωρισθεί απ’ το θείο· είναι οπαδός του οράματος, μαθητής του Χριστού κι αυτό κυβερνά τη σκέψη του και την έφεσή του. Είναι ο ευλαβής κι εκείνος που αγαπά το φαινομενικά ανέφικτο – τον Άλλο από τον εαυτό του. Μόνο όταν γίνει αποκρυφιστής, μαθαίνει ο μυστικιστής ότι ο μαγνήτης που τον έλκυε πάντα και η δυαδικότητα που χρωμάτιζε τη ζωή και τις σκέψεις του και του έδινε το κίνητρο σε καθετί που ζητούσε να κάν��ι, ήταν ο αληθινός του εαυτός, η μία Πραγματικότητα. Αναγνωρίζει τότε ότι η αφομοίωση και η ταύτιση με τη μία αυτή πραγματικότητα επέτρεψε στη δυαδικότητα να μετουσιωθεί σε ενότητα και στην αίσθηση της έρευνας να μετασχηματισθεί στην προσπάθεια να γίνει ό,τι ουσιαστικά είναι – ένας Υιός του Θεού, ένα με όλους τους Υιούς του Θεού. Όταν το επιτύχει βρίσκει τον εαυτό του ένα με τον ΕΝΑΝ στον Οποίο ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε. Θα ήθελα κατόπιν να τονίσω ότι η κατώτατη έκφραση της μυστικιστικής κατάστασης με την οποία εξοικειωνόμαστε όλο και περισσότερο, είναι εκείνη που ονομάζεται “διχασμένη προσωπικότητα”· όταν παρουσιάζεται αυτή η κατάσταση, ο προσωπικός κατώτερος εαυτός εκφράζεται μέσω μιας βασικής κατάστασης δυαδικότητας και εκφράζονται φαινομενικά δύο πρόσωπα, αντί μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας-ψυχής. Αυτό αναγκαστικά δημιουργεί μια επικίνδυνη ψυχολογική κατάσταση που απαιτεί έμπειρο επιστημονικό χειρισμό. Αυτός όμως λείπει σε μεγάλο βαθμό αυτή την εποχή, γιατί ελάχιστοι εκγυμνασμένοι ψυχολόγοι και ψυχίατροι αναγνωρίζουν το γεγονός της ψυχής. Το αναφέρω επειδή έχει αξία σήμερα και θα έχει αυξανόμενα στα επόμενα χρόνια, όταν θα είναι αναγκαίο να ανιχνεύσουμε και να κατανοήσουμε τις αναλογίες που υφίστανται στην ανθρώπινη συνείδηση με τις μεγάλες ανεξερεύνητες περιοχές επίγνωσης. Η διχασμένη προσωπικότητα και ο μυστικιστής είναι δύο όψεις ενός όλου – η όψη που είναι ορθή και πάνω στη γραμμή της υψηλής πνευματικής ανέλιξης και η όψη που είναι αντανάκλαση και παραμόρφωση εκείνου του βαθμού ανάπτυξης που προηγείται εκείνης του εκγυμνασμένου αποκρυφιστή. Υπάρχουν πολλές συνθήκες που επικρατούν στην ανθρωπότητα αυτή την εποχή και μπορούν να υποβληθούν στην ίδια λογική κι ένας απ’ τους τρόπους θεραπείας που θα εφαρμοσθεί αργότερα, είναι η ανακάλυψη των ανώτερων αντιστοιχιών των κατώτερων δυσχερειών και ασθενειών και η αναγνώριση ότι αυτές δεν είναι παρά διαστροφές μιας μεγάλης πραγματικότητας. Αυτή οδηγεί στη μεταφορά της προσοχής εκείνου που βρίσκεται στη φροντίδα του θεραπευτή σ’ αυτή την αναγνωρισμένη ανώτερη όψη. Η όλη Επιστήμη της Ολοκλήρωσης περιλαμβάνεται σ’ αυτό το θέμα. Η επιστήμη αυτή, αν κατανοηθεί ορθά, θα διανοίξει ένα τελείως νέο πεδίο ψυχολογικής


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

95

προσέγγισης στην ασθένεια, είτε είναι φυσιολογική είτε νευρική. Μια μικρή αρχή έχει ήδη γίνει σ’ αυτή τη γραμμή απ’ τους πνευματικά σκεπτόμενους ψυχολόγους κι εκπαιδευτές. Το σύστημα της ψυχολογικής βοήθειας των ανθρώπων είναι σαφώς πάνω στις νέες αυτές γραμμές και μπορεί να εκφρασθεί ως εξής: ο μέσος ψυχολόγος χρησιμοποιεί τη μέθοδο (όταν ασχολείται με νευρικές περιπτώσεις, μ’ όσους είναι στα όρια και με ανθρώπους που έχουν νευρωτικές τάσεις) της ανακάλυψης των βαθιά ριζωμένων συμπλεγμάτων, των τραυμάτων, των αρχαίων κλονισμών ή των φόβων που βρίσκονται πίσω απ’ την εμπειρία του παρόντος και κάνουν τον άνθρωπο ό,τι είναι σήμερα. Οι ρυθμιστικοί αυτοί παράγοντες μπορούν συνήθως να ανιχνευθούν στο υποσυνείδητο με τη μέθοδο της ανασκαφής του παρελθόντος, της εξέτασης του τωρινού περιβάλλοντος, της εκτίμησης της κληρονομικότητας και της μελέτης των αποτελεσμάτων της εκπαίδευσης – είτε ακαδημαϊκής είτε βασισμένης στην ίδια τη ζωή. Τότε ο παράγοντας που υπήρξε το κύριο εμπόδιο και οδήγησε τον άνθρωπο στο ψυχολογικό πρόβλημα, έρχεται (με τη βοήθειά του, αν είναι δυνατό) στην επιφάνεια της συνείδησής του και τότε εξηγείται με νοημοσύνη και σχετίζεται με την υφιστάμενη κατάσταση και ο άνθρωπος οδηγείται συνεπώς στην κατανόηση της προσωπικότητάς του, των προβλημάτων της και της επικείμενης ευκαιρίας της. Όμως η πνευματική τεχνική είναι τελείως διαφορετική. Το πρόβλημα της προσωπικότητας και η διαδικασία ανασκαφής του υποσυνείδητου αγνοούνται, γιατί οι συνθήκες που είναι ανεπιθύμητες θεωρούνται σαν αποτέλεσμα της έλλειψης ψυχικής επαφής και ψυχικού ελέγχου. Ο πάσχων (αν μπορώ να τον ονομάσω έτσι) διδάσκεται να απομακρύνει τα μάτια του και συνεπώς την προσοχή του από τον εαυτό του, τα αισθήματα, τα συμπλέγματα, τις έμμονες ιδέες και τις ανεπιθύμητες σκέψεις του και να τα εστιάζει στην ψυχή, στη θεία Πραγματικότητα μέσα στη μορφή και στη Χριστική συνείδηση. Θα μπορούσε να ονομασθεί ορθά διαδικασία επιστημονικής υποκατάστασης ενός νέου δυναμικού ενδιαφέροντος για ό,τι κρατούσε ως τώρα τη σκηνή· φέρνει σε λειτουργική δραστηριότητα έναν παράγοντα συνεργασίας του οποίου η ενέργεια σαρώνει την κατώτερη ζωή της προσωπικότητας κι απομακρύνει τις λανθασμένες ψυχολογικές τάσεις, τα ανεπιθύμητα συμπλέγματα που οδηγούν σε εσφαλμένες προσεγγίσεις στη ζωή. Αυτό τελικά αναγεννά τη νοητική ή ζωή της σκέψης, έτσι ώστε ο άνθρωπος ρυθμίζεται από ορθή σκέψη υπό την παρώθηση ή φώτιση της ψυχής. Παράγει τη “δυναμική εξωθητική δύναμη μιας νέας αγάπης”· οι παλιές έμμονες ιδέες, οι παλιές καταθλίψεις κι αθλιότητες, οι παρεμποδιστικές και ανασταλτικές αρχαίες επιθυμίες – όλες αυτές εξαφανίζονται και ο άνθρωπος στέκει ελεύθερος σαν ψυχή και κύριος των διαδικασιών της ζωής του. Συζήτησα αρκετά τις δύο αυτές καταστάσεις γιατί είναι ουσιώδες να κατανοηθεί ένας άλλος νόμος της θεραπείας πριν προχωρήσουμε παραπέρα. Η συζήτηση για τη διχασμένη προσωπικότητα, τα προβλήματα του μυστικιστή και ο νέος τρόπος προσέγγισης στην ασθένεια (απ’ την ψυχική σκοπιά και το βασίλειο των αιτίων, αντί απ’ τη σκοπιά της προσωπικότητας και το βασίλειο των αποτελεσμάτων) μπορεί να αποσαφηνίσουν αυτό το νόμο στο νου σας και να υποδείξουν τουλάχιστον τη


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

96

λογικότητά του και την πολύτιμη εφαρμογή του στην ανθρώπινη ανάγκη. ΝΟΜΟΣ IV Η ασθένεια, φυσική και ψυχολογική, έχει τις ρίζες της στο καλό, το ωραίο και το αληθινό. Είναι μια παραμορφωμένη αντανάκλαση των θείων δυνατοτήτων. Η παρεμποδιζόμενη ψυχή που επιδιώκει την πλήρη έκφραση κάποιου θείου χαρακτηριστικού ή της εσώτερης πνευματικής πραγματικότητας, προκαλεί μέσα στην ουσία των περιβλημάτων της ένα σημείο τριβής. Σ’ αυτό το σημείο εστιάζονται τα μάτια της προσωπικότητας κι αυτό οδηγεί στην ασθένεια. Η τέχνη του θεραπευτή αφορά την ανύψωση των προς τα κάτω εστιασμένων ματιών στην ψυχή, το Θεραπευτή μέσα στη μορφή. Τότε ο πνευματικός ή τρίτος οφθαλμός κατευθύνει τη θεραπευτική δύναμη κι όλα έχουν καλώς. β. Ασθένειες των Μαθητών. Θα διαιρέσουμε ότι έχουμε να πούμε για τις ασθένειες των μαθητών σε δύο μέρη: τα ειδικά προβλήματα όλων των μαθητών και τις δυσχέρειες που επισυμβαίνουν με την ψυχική επαφή. Χρειάζεται να θυμόμαστε εδώ ότι όλοι οι μαθητές είναι επιδεκτικοί στις κύριες κατηγορίες ασθενειών. Επιχειρούν να γίνουν ένα με όλη την ανθρωπότητα κι αυτό συνεπώς περιλαμβάνει όλες τις ασθένειες τις οποίες κληρονομεί η σάρκα. Ωστόσο μπορεί να μην υποκύπτουν στις παθήσεις του συνήθους ανθρώπου και πρέπει να θυμόμαστε ότι οι ασθένειες της καρδιάς και των νεύρων συνιστούν το κύριο πρόβλημά τους. Σχετικά πρέπει να τονιστεί ότι οι μαθητές ανήκουν σε δύο μεγάλες ομάδες: σε εκείνους που ζουν πάνω απ’ το διάφραγμα και είναι συνεπώς επιρρεπείς στα καρδιακά νοσήματα, τις ανωμαλίες του θυρεοειδή αδένα και του λαιμού και σε εκείνους που βρίσκονται στη διαδικασία μεταφοράς των ενεργειών των κέντρων κάτω του διαφράγματος στα κέντρα πάνω από το διάφραγμα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς σήμερα μεταφέρουν τις ηλιοπλεγματικές ενέργειες στην καρδιά και η παγκόσμια αγωνία επισπεύδει κατά πολύ τη διαδικασία. Τη μεταφορά αυτή συνοδεύουν ανωμαλίες του στομάχου, του ήπατος και του αναπνευστικού συστήματος. 1. Τα Ειδικά Προβλήματα των Μαθητών. Τα ειδικά αυτά προβλήματα είναι, όπως ξέρετε, ιδιάζοντα σε όσους ανυψώθηκαν στη συνείδηση από τη ζωή της προσωπικότητας στη ζωή της ψυχής. Σχετίζονται κυρίως με την ενέργεια, την εισροή της, την αφομοίωση ή μη αφομοίωσή της και την ορθά κατευθυνόμενη χρήση της. Δε θα εξετάσουμε εδώ τις άλλες ασθένειες που κληρονομεί η σάρκα αυτή την εποχή της ανθρώπινης εξέλιξης (γιατί πρέπει να θυμάστε ότι οι ασθένειες ποικίλλουν ανάλογα με το σημείο εξέλιξης και είναι επίσης κυκλικές στην εμφάνισή τους) και στις οποίες οι μαθητές μπορεί και πράγματι υποκύπτουν· αρκεί να πω ότι οι τρεις κύριες ασθένειες της ανθρωπότητας, στις οποίες αναφέρθηκα, παίρνουν το φόρο τους απ’ τους μαθητές, ιδιαίτερα όταν επιφέρουν την απελευθέρωση της ψυχής απ’ το φορέα της. Ωστόσο – όσο κι αν φαίνεται ελάχιστα – ελέγχονται σ’ αυτές τις περιπτώσεις από τα ψυχικά επίπεδα και η αποχώρηση σχεδιάζεται να συμβεί


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

97

σαν αποτέλεσμα ψυχικής απόφασης κι όχι σαν αποτέλεσμα της δραστικότητας της ασθένειας. Ο λόγος για τον οποίο οι τρεις αυτές κύριες ασθένειες που είναι συμφυείς στην πλανητική ζωή στην οποία ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε, έχουν αυτή την εξουσία πάνω στους μαθητές, είναι ότι οι ίδιοι οι μαθητές αποτελούν ακέραιο μέρος της πλανητικής ζωής και στα αρχικά στάδια της από μέρους τους αναγνώρισης αυτής της ενότητας τείνουν να πέσουν εύκολα θύματα στην ασθένεια. Είναι ένα γεγονός λίγο γνωστό ή αντιληπτό, αλλά εξηγεί γιατί οι μαθητές και οι προχωρημένοι άνθρωποι υπόκεινται σ’ αυτές τις ασθένειες. Θα μπορούσαμε να διαιρέσουμε τα προβλήματα αυτά σε τέσσερις κατηγορίες: 1. Εκείνα που συνδέονται με το αίμα ή με την όψη ζωή, γιατί “το αίμα είναι ζωή”. Έχουν ειδικό αποτέλεσμα στην καρδιά, συνήθως όμως μόνο λειτουργικής φύσης. Η οργανική ασθένεια της καρδιάς έχει βαθύτερα εδραιωμένα αίτια. 2. Εκείνα που είναι άμεσο αποτέλεσμα της ενέργειας που δρα επί και δια του νευρικού συστήματος μέσω του κατευθύνοντος εγκεφάλου. 3. Εκείνα που σχετίζονται με το αναπνευστικό σύστημα κι έχουν μια αποκρυφιστική πηγή. 4. Εκείνα που οφείλονται ειδικά στη δεκτικότητα ή μη δεκτικότητα, στη λειτουργία ή μη λειτουργία και στην επίδραση του κέντρου. Αναγκαστικά διαιρούνται σε επτά ομάδες που επηρεάζουν επτά μεγάλες περιοχές του σώματος. Για το μέσο μαθητή, πριν υπάρξει πλήρης ψυχικός έλεγχος κι εναδική διεύθυνση, ο κύριος διευθύνων πράκτορας μέσω του εγκεφάλου είναι το πνευμονογαστρικό νεύρο δια του οποίου οι ενέργειες (που εισέρχονται μέσω του κεφαλικού κέντρου) διανέμονται στο υπόλοιπο του σώματος. Μια συγκεκριμένη επιστήμη των κέντρων και της σχέσης τους με την κουνταλίνι έχει δημιουργηθεί από κάποια ισχυρή εσωτερική σχολή στην Ανατολή. Περιέχει πολλή αλήθεια, αλλά και πολλά λάθη. Διαφοροποίησα τα προβλήματα και τις φυσικές αντιδράσεις από την ασθένεια, επειδή η εισροή, η διανομή και η κατεύθυνση της ενέργειας δεν προκαλούν αναγκαστικά ασθένεια. Πάντοτε ωστόσο κατά τη διάρκεια της μαθητείας που προηγείται όλων των μυήσεων, προκαλούν δυσκολίες και προβλήματα του ενός ή του άλλου είδους είτε στη συνείδηση του μαθητή είτε στις σχέσεις του με τους γύρω του. Έτσι επηρεάζεται το περιβάλλον του και κατά συνέπεια η δική του αμοιβαία δράση. Πρέπει σχετικά να θυμάστε ότι όλοι οι μαθητές είναι ενεργειακά κέντρα στο σώμα της ανθρωπότητας και βρίσκονται στη διαδικασία να αποβούν σημεία εστιασμένης, κατευθυνόμενης ενέργειας. Η λειτουργία και η δραστηριότητά τους προκαλεί πάντα και αναπόφευκτα συνέπειες, αποτελέσματα, αφυπνίσεις, ρήξεις και αναπροσανατολισμούς στις ζωές όσων βρίσκονται γύρω τους. Στα αρχικά στάδια το προκαλούν ασυνείδητα και γιαυτό τα αποτελέσματα σ’ εκείνους που προσεγγίζουν δεν είναι συχνά επιθυμητά, ούτε και η ενέργεια κατευθύνεται, εκτρέπεται ή συγκρατείται συνετά. Πίσω από κάθε συνετή διεύθυνση ενέργειας πρέπει να υπάρχει νοήμων πρόθεση. Αργότερα όταν μαθαίνουν συνειδητά να είναι και γίνονται ακτινοβόλα κέντρα θεραπευτικής δύναμης που κατευθύνεται συνειδητά, αυτή η εμψυχώνουσα και


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

98

κατόπιν διαβιβαζόμενη ενέργεια χρησιμοποιείται πιο εποικοδομητικά πάνω σε ψυχολογικές και φυσικές γραμμές. Ωστόσο σε κάθε περίπτωση ο μαθητής αποβαίνει μια αποτελεσματική επιρροή και δεν μπορεί ποτέ να είναι ό,τι καλείται εσωτερικά “απαρατήρητος στη θέση του και μειωμένης κρούσης στις άλλες ψυχές”. Η επίδραση, η ακτινοβολία και η ισχυρή του ενέργεια του δημιουργούν αναπόφευκτα προβλήματα και δυσκολίες· αυτά βασίζονται στις ανθρώπινες σχέσεις που εδραίωσε καρμικά και στις αντιδράσεις εκείνων τους οποίους προσεγγίζει είτε για καλό είτε για κακό. Ουσιαστικά η επίδραση ενός μαθητή της Μεγάλης Λευκής Στοάς είναι θεμελιωδώς καλή και ρυθμιζόμενη πνευματικά· επιφανειακά και στα εξωτερικά της αποτελέσματα – ιδιαίτερα όσον αφορά το μαθητή – κάνουν την εμφάνισή τους και συχνά εμμένουν για πολλές ζωές δύσκολες καταστάσεις, έκδηλα χάσματα και αναδυόμενα ελαττώματα καθώς και αρετές από μέρους εκείνων που επηρεάζονται, ωσότου το επηρεαζόμενο πρόσωπο αποβεί ό,τι καλείται “αποκρυφιστικά συμφιλιωμένο με την εκπορευόμενη ενέργεια”. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Η προσαρμογή πρέπει να γίνει από την πλευρά εκείνων που επηρεάζονται κι όχι από το μαθητή. Ας εξετάσουμε τώρα τα τέσσερα προβλήματα απ’ την ψυχολογική σκοπιά κι όχι τη φυσική: α. Τα προβλήματα που ανακύπτουν από το αφυπνισμένο καρδιακό κέντρο του μαθητή είναι ίσως τα κοινότερα και συχνά μερικά από τα πιο δύσκολα στο χειρισμό τους. Τα προβλήματα αυτά βασίζονται στις ζωντανές σχέσεις και στην αλληλεπίδραση της ενέργειας της αγάπης με τις δυνάμεις της επιθυμίας. Στα αρχικά στάδια αυτή η εισρέουσα αγάπη-δύναμη εδραιώνει επαφές της προσωπικότητας που μεταπίπτουν μεταξύ των σταδίων της έξαλλης αφοσίωσης και του υπέρτατου μίσους από μέρους του προσώπου που επηρεάζεται από την ενέργεια του μαθητή. Αυτό δημιουργεί συνεχή αναταραχή στη ζωή του μαθητή κι επίσης συχνές ρήξεις σχέσεων και συχνές συμφιλιώσεις, ωσότου προσαρμοσθεί στα αποτελέσματα της ενεργειακής διανομής του. Όταν ο μαθητής έχει επαρκή σημασία για να γίνει το οργανωτικό κέντρο μιας ομάδας ή είναι σε θέση ν’ αρχίσει να σχηματίζει εσωτερικά το δικό του άσραμ (πριν λάβει κάποιες από τις μείζονες μυήσεις), τότε η δυσκολία μπορεί να γίνει πολύ πραγματική και πολύ ενοχλητική. Ωστόσο λίγα μπορούν να γίνουν από το μαθητή, εκτός από μια προσπάθεια ρύθμισης της εξερχόμενης ενέργειας της αγάπης. Το πρόβλημα παραμένει θεμελιωδώς πρόβλημα του επηρεαζόμενου· οι προσαρμογές, όπως σημείωσα παραπάνω, πρέπει να γίνουν απ’ την άλλη πλευρά, με το μαθητή έτοιμο να συνεργασθεί στην πρώτη ένδειξη μιας προθυμίας αναγνώρισης της σχέσης και της πρόθεσης συνεργασίας σε ομαδική υπηρεσία. Είναι ένα σημείο που αμφότερα τα μέρη – ο μαθητής και το πρόσωπο που αντιδρά στην επιρροή του – χρειάζεται να εξετάσουν. Ο μαθητής είναι έτοιμος· το ανταποκρινόμενο πρόσωπο συνήθως αποσύρεται ή προσεγγίζει ανάλογα με την παρόρμηση της ψυχής του ή της προσωπικότητάς του – μάλλον της τελευταίας στα πρώτα στάδια. Ωστόσο τελικά στέκει σε πλήρη συνεργατική κατανόηση με το μαθητή και ο χρόνος των δυσκολιών της δοκιμασίας τερματίζεται.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

99

Δε μου είναι εφικτό εξετάζοντας αυτά τα προβλήματα που συνδέονται με την καρδιά και τη ζωική ενέργεια του μαθητή, να υπεισέλθω σε σαφείς λεπτομέρειες. Αυτές ρυθμίζονται από την ακτίνα του, τη μύηση για την οποία προετοιμάζεται και την ποιότητα, την εξελικτική κατάσταση και την ακτίνα εκείνων που επηρεάζονται. Υπάρχουν επίσης δυσκολίες και προβλήματα μιας λεπτοφυέστερης φύσης, που ανακύπτουν από το ίδιο αίτιο αλλά δεν εντοπίζονται σε συγκεκριμένες ανθρώπινες σχέσεις. Ο μαθητής υπηρετεί· γράφει και μιλά· τα λόγια και η επίδρασή του διεισδύουν στις μάζες των ανθρώπων και τις παρακινούν σε κάποιου είδους δραστηριότητα – συχνά καλή και πνευματική, άλλοτε κακή, ανταγωνιστική κι επικίνδυνη. Πρέπει συνεπώς να ασχολείται όχι μόνο με τις δικές του αντιδράσεις στο έργο που κάνει, αλλά και κατά μια γενική και ειδική έννοια να ασχοληθεί με τις μάζες τις οποίες αρχίζει να επηρεάζει. Αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει, ιδιαίτερα από έναν άπειρο εργάτη του Σχεδίου. Ταλαντεύεται μεταξύ του νοητικού πεδίου όπου επιχειρεί να λειτουργεί κανονικά και του αστρικού πεδίου όπου είναι εστιασμένες οι μάζες των ανθρώπων κι αυτό τον φέρνει στο βασίλειο της γοητείας και του επακόλουθου κινδύνου. Προχωρεί συνειδητά σ’ εκείνους που επιδιώκει να βοηθήσει, αλλά άλλοτε σαν ψυχή (και τότε υπερδιεγείρει συχνά τους ακροατές του) και άλλοτε σαν προσωπικότητα (και τότε τρέφει κι ενισχύει τις προσωπικές τους αντιδράσεις). Με την πάροδο του χρόνου μαθαίνει – δια των δυσκολιών που προκύπτουν από την αναγκαία καρδιακή προσέγγιση – να στέκει σταθερά στο κέντρο, να εκπέμπει το φθόγγο του, να μεταδίδει το μήνυμά του, να διανέμει κατευθυνόμενη ενέργεια αγάπης και να επηρεάζει τους γύρω του, αλλά να παραμένει απρόσωπος, μόνο κατευθυντήριος πράκτορας και κατανοούσα ψυχή. Αυτή η απροσωπία (που μπορεί να ορισθεί σαν απόσυρση της ενέργειας της προσωπικότητας) προκαλεί τα δικά της προβλήματα, όπως γνωρίζουν καλά όλοι οι μαθητές· ωστόσο δεν υπάρχει τίποτε που να μπορούν να κάνουν γι’ αυτό, αλλά να περιμένουν το χρόνο που θα οδηγήσει το άλλο πρόσωπο σε μια σαφή κατανόηση της σημασίας και της εσωτερικής έννοιας των ορθών ανθρώπινων σχέσεων. Το πρόβλημα των εργατών με τα άτομα και τις ομάδες συνδέεται βασικά με την ενέργεια της καρδιάς και με τη ζωογόνο δύναμη της ενσωματωμένης ζωής της. Σε σχέση μ’ αυτό το πρόβλημα και τις αντιδράσεις του στο μαθητή τείνουν να εμφανισθούν ορισμένες φυσικές δυσκολίες με τις οποίες θα ασχοληθώ σύντομα. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι τείνουν να εμφανισθούν δυσκολίες ρυθμού και προβλήματα που συνδέονται με την κυκλική ζωή του μαθητή. Η καρδιά και το αίμα σχετίζονται εσωτερικά και ορίζουν συμβολικά την παλλόμενη ζωή της ψυχής που εκδηλώνεται στο φυσικό πεδίο με την εξερχόμενη και την αποσυρόμενη διπλή ζωή της μαθητείας, της οποίας κάθε φάση παρουσιάζει τα δικά της προβλήματα. Όταν ο μαθητής κυριαρχήσει το ρυθμό της εξωτερικής και της εσώτερης ζωής του και οργανώσει τις αντιδράσεις του έτσι ώστε να αντλεί την ανώτερη έννοιά τους χωρίς όμως να ρυθμίζεται απ’ αυτές, τότε εισέρχεται στη σχετικά απλή ζωή του μυημένου. Μήπως σας ξαφνιάζει αυτή η φράση; Είναι ανάγκη να θυμάστε ότι ο μυημένος έχει ελευθερωθεί, μετά τη δεύτερη μύηση, απ’ τις περιπλοκές του συναισθηματικού και


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

100

αστρικού ελέγχου. Η γοητεία δεν μπορεί πια να τον κατανικήσει. Μπορεί να σταθεί με σταθερότητα παρά τα όσα κάνει ή νιώθει. Αντιλαμβάνεται ότι η κυκλική κατάσταση συνδέεται με τα ζεύγη των αντιθέτων και αποτελεί μέρος της ζωικής εκδήλωσης της καθαυτής ύπαρξης. Κατά τη διαδικασία αυτής της εκμάθησης περνά από μεγάλες δυσκολίες. Υπόκειται σαν ψυχή σε μια ζωή εξωτερίκευσης, μαγνητικής επίδρασης κι εξωστρέφειας. Μπορεί αμέσως μετά ν’ ακολουθήσει μια ζωή απόσυρσης, φαινομενικής έλλειψης ενδιαφέροντος στις σχέσεις του και στο περιβάλλον του και μια έντονη ενδοσκοπική, ενδοστρεφής έκφραση. Μεταξύ των δύο αυτών άκρων παραπαίει με δυσφορία – μερικές φορές για πολλές ζωές – ωσότου μάθει να συγχωνεύει και να σμίγει τις δύο εκφράσεις. Τότε η διπλή ζωή του αποδεγμένου μαθητή στους διάφορους βαθμούς και στάδια της γίνεται σαφής γι’ αυτόν· γνωρίζει τι κάνει. Σταθερά και συστηματικά τόσο η εξωτερίκευση όσο και η απόσυρση, η υπηρεσία στον κόσμο και η ζωή του στοχασμού, παίζουν το χρήσιμο ρόλο τους. Πολλές ψυχολογικές δυσκολίες ανακύπτουν μέχρι να κατακτηθεί αυτή η διαδικασία, οδηγώντας σε ψυχολογικά χάσματα, άλλοτε βαθιά ριζωμένα κι άλλοτε επιπόλαια. Ο στόχος κάθε εξέλιξης είναι η ολοκλήρωση – ολοκλήρωση σαν προσωπικότητα, ολοκλήρωση με την ψυχή, ολοκλήρωση μέσα στην Ιεραρχία, ολοκλήρωση με το Όλο, ωσότου επιτευχθεί πλήρης ενότητα και ταύτιση. Για να κατακτήσει αυτή την επιστήμη της ολοκλήρωσης της οποίας βασικός στόχος είναι η ταύτιση με τη Μία Πραγματικότητα, ο μαθητής προοδεύει από μια ενοποίηση σε άλλη, κάνει σφάλματα, οδηγείται συχνά σε πλήρη αποθάρρυνση, ταυτίζεται με ό,τι είναι ανεπιθύμητο, ωσότου σαν ψυχή-προσωπικότητα αποκηρύξει τις προηγούμενες σχέσεις· πληρώσει επανειλημμένα το τίμημα του εσφαλμένου ζήλου, της στρεβλωμένης έφεσης, του καταλυτικού αποτελέσματος της γοητείας και των πολλών καταστάσεων ψυχολογικών και φυσικών ανατροπών που πρέπει να προκύψουν ενόσω θεραπεύονται τα χάσματα, επιτυγχάνεται η ορθή ταύτιση κι εδραιώνεται ο ορθός προσανατολισμός. Ενώ συμβαίνει αυτή η βασική, αναπόφευκτη και αναγκαία διαδικασία, προωθείται ένα συγκεκριμένο έργο στο αιθερικό σώμα. Ο μαθητής μαθαίνει να ανυψώνει τις ενέργειες που συλλέγονται απ’ τα κατώτερα κέντρα στο ηλιακό πλέγμα κι απ’ αυτό το κέντρο στο καρδιακό κέντρο, επιφέροντας έτσι μια επανεστίαση των ενεργειών πάνω απ’ το διάφραγμα αντί να δίνει έμφαση κάτω απ’ αυτό. Αυτό οδηγεί συχνά σε βαθιές περιπλοκές, γιατί – από τη σκοπιά της προσωπικότητας – το ηλιοπλεγματικό κέντρο είναι το πιο δυναμικό, όντας ο θάλαμος εκκαθάρισης των δυνάμεων της προσωπικότητας. Αυτή η διαδικασία αποκέντρωσης και “ανύψωσης” της κατώτερης συνείδησης στην ανώτερη προκαλεί τις κύριες δυσκολίες στις οποίες υπόκειται ο μαθητής. Η διαδικασία αυτή βαίνει επίσης στον κόσμο σαν σύνολο σήμερα, προκαλώντας την τρομερή ρήξη των ανθρώπινων υποθέσεων, της κουλτούρας και του πολιτισμού. Η όλη εστία της συνείδησης της ανθρωπότητας αλλάζει· η ιδιοτελής ζωή (χαρακτηριστική του ανθρώπου που επικεντρώνεται στις επιθυμίες του και συνεπώς στο ηλιοπλεγματικό κέντρο) δίνει τη θέση της στην αποκεντρωμένη ζωή του ανθρώπου που είναι ανιδιοτελής (επικεντρωμένος στον Εαυτό ή την Ψυχή) κι έχει επίγνωση των


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

101

σχέσεων και της ευθύνης του στο Σύνολο κι όχι στο μέρος. Αυτή η μεταρσίωση της κατώτερης ζωής στην ανώτερη είναι βαθύτατης σημασίας για το άτομο και τη φυλή. Όταν ο μαθητής ατομικά και η ανθρωπότητα που συμβολίζει τον παγκόσμιο μαθητή, κατακτήσουν από την άποψη αυτή τη διαδικασία μεταφοράς, θα δούμε να εδραιώνεται η νέα τάξη της ατομικής υπηρεσίας και της παγκόσμιας υπηρεσίας και συνεπώς την έλευση της αναμενόμενης νέας τάξης. Για όλες αυτές τις διαδικασίες η κυκλοφορία του αίματος είναι το σύμβολο και το κλειδί για την εδραίωση της παγκόσμιας τάξης κρύβεται σ’ αυτό το συμβολισμό – την ελεύθερη κυκλοφορία όλων όσων απαιτούνται σε όλα τα μέρη του μεγάλου πλαισίου της ανθρωπότητας. Το αίμα είναι ζωή και η ελεύθερη ανταλλαγή, ο ελεύθερος μερισμός, η ελεύθερη κυκλοφορία όλων όσων απαιτούνται για την ορθή ανθρώπινη ζωή θα χαρακτηρίζουν το μελλοντικό κόσμο. Οι συνθήκες αυτές δεν υφίστανται σήμερα, το σώμα της ανθρωπότητας είναι άρρωστο και η ενδόμυχη ζωή του διασπασμένη. Αντί της ελεύθερης κυκλοφορίας μεταξύ όλων των μερών της ζωικής όψης, υπάρχει χωρισμός, φραγμένοι αγωγοί, συμφόρηση και αποτελμάτωση. Χρειάστηκε η τωρινή τρομερή κρίση για να αφυπνίσει την ανθρωπότητα στη νοσηρή της κατάσταση, στην έκταση του κακού που τώρα ανακαλύπτεται πόσο μεγάλη είναι και στις αρρώστιες “του αίματος της ανθρωπότητας” (νοούμενες συμβολικά) που είναι τόσο σοβαρές, ώστε μόνο τα πιο δραστικά μέτρα – πόνος, αγωνία, απελπισία και φρίκη – μπορεί να επαρκέσουν για την επίτευξη θεραπείας. Οι θεραπευτές θα κάνουν καλά να το θυμούνται και να έχουν κατά νου ότι οι μαθητές κι όλοι οι καλοί άνθρωποι και οι ζηλωτές συμμερίζονται την παγκόσμια αυτή ασθένεια της ανθρωπότητας που πρέπει να πάρει το φόρο της ψυχολογικά ή φυσικά ή και με τα δύο. Η ανωμαλία είναι αρχαίας προέλευσης και από καιρό εδραιωμένη συνήθεια και αναπόφευκτα επηρεάζει το φυσικό φορέα της ψυχής. Η εξαίρεση απ’ τα αποτελέσματα των ανθρώπινων ασθενειών δεν αποτελεί ένδειξη πνευματικής ανωτερότητας. Μπορεί απλά να δείχνει αυτό που ένας Διδάσκαλος ονόμασε “τα βάθη της πνευματικής ιδιοτέλειας και αυταρέσκειας”. Ο μυημένος του τρίτου βαθμού μπορεί να εξαιρεθεί, αλλά αυτό γίνεται μόνο επειδή έχει ελευθερωθεί πλήρως από τη γοητεία και καμιά όψη της ζωής της προσωπικότητας δεν έχει πια εξουσία πάνω του. Όλοι οι ακτινικοί τύποι υπόκεινται εξίσου στα ιδιαίτερα αυτά προβλήματα. Όμως ο έβδομος ακτινικός τύπος είναι περισσότερο επιδεκτικός στα προβλήματα, τις δυσχέρειες και τις ασθένειες που συνδέονται με την κυκλοφορία του αίματος από κάθε άλλο ακτινικό τύπο. Ο λόγος είναι ότι αυτή η ακτίνα έχει να κάνει με την έκφραση και την εκδήλωση της ζωής πάνω στο φυσικό πεδίο και με την οργάνωση της σχέσης μεταξύ πνεύματος και ύλης στη μορφή. Αφορά συνεπώς σήμερα, καθώς επιδιώκει να δημιουργήσει τη νέα τάξη, την ελεύθερη κυκλοφορία και την επακόλουθη προτιθέμενη ελευθέρωση της ανθρωπότητας απ’ όλα τα δεινά και τα προβλήματα του παρελθόντος. Έχει ενδιαφέρον να το θυμάστε και οι σπουδαστές θα βρουν χρήσιμο αυτή την εποχή, αν θέλουν να συνεργασθούν με νοημοσύνη με τα γεγονότα της ημέρας, να συγκεντρώσουν και να μελετήσουν όλα όσα έγραψα για την έβδομη ακτίνα της τελετουργικής τάξης και


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

102

μαγείας. β. Οι ασθένειες του νευρικού συστήματος που οφείλονται στη ροή της ενέργειας σ’ όλα τα μέρη του σώματος, η οποία κατευθύνεται είτε απ’ την προσωπικότητα, κάποια όψη του προσωπικού κατώτερου εαυτού είτε απ’ την ψυχή μέσω του εγκεφάλου, είναι πολλές και οξύνονται καθώς ο μαθητής πλησιάζει τη μύηση ή καθίσταται μυημένος. Εκτός απ’ τις φυσιολογικές ασθένειες που προκαλεί, υπάρχουν πολλές άλλες συνθήκες που δημιουργούνται από αυτή την εισροή δύναμης. Ο μαθητής, λόγου χάρη, παρουσιάζει υπερδιέγερση και συνεπώς υπερδραστηριότητα· χάνει την ισορροπία του κι όταν το λέω αυτό δεν αναφέρομαι σε νοητική ανισορροπία (αν κι αυτή μπορεί να συμβεί), αλλά σε υπερανάπτυξη και υπερέκφραση σε κάποιο μέρος της φύσης του. Μπορεί ν’ αποβεί υπερβολικά υπερδιοργανωμένος διαμέσου κάποιου υπερδραστήριου κέντρου, ή αποδιοργανωμένος και νωθρός. Υπόκειται συνεπώς στην ανισορροπία του αδενικού συστήματος, με όλες τις συνακόλουθες δυσκολίες. Η υπερδιέγερσή του ή υπανάπτυξή του όσον αφορά τα κέντρα επηρεάζει κανονικά τους αδένες κι αυτοί με τη σειρά τους προκαλούν δυσκολίες στο χαρακτήρα, που αναγκαστικά κι αυτές με τη σειρά τους δημιουργούν προβλήματα στο περιβάλλον καθώς και εμπόδια της προσωπικότητας. Είναι λοιπόν ένας φαύλος κύκλος κι όλα οφείλονται στην εσφαλμένη διεύθυνση της δύναμης και στην εισροή δύναμης από τον έναν ή τον άλλο φορέα της προσωπικότητας στο συγγενικό του κέντρο (π.χ. της αστρικής δύναμης και της σχέσης της με το ηλιακό πλέγμα), οπότε έχουμε την εμφάνιση προβλημάτων υγείας, χαρακτήρα κι επιρροής. Υπερακτινοβόλος δραστηριότητα με το μέσον κάποιου κέντρου ελκύει την προσοχή κι ο μαθητής γίνεται το θύμα της επίτευξής του. Μ’ αυτά θα ασχοληθώ εκτενέστερα όταν εξετάσω τις ασθένειες που αναπτύσσονται απ’ τις τέσσερις κατηγορίες. Οι δυσχέρειες αυτές είναι ενός πολύ γενικού είδους αλλά επηρεάζουν κυρίως τους μαθητές της δεύτερης και έκτης ακτίνας. Η μια επειδή η δεύτερη ακτίνα είναι δομητική ακτίνα και αφορά συνεπώς κατεξοχήν την εξωτερική εκδήλωση και τη χρησιμοποίηση όλων των κέντρων και η άλλη επειδή είναι κυρίως η ακτίνα της έντασης – μιας έντασης που μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή του χείριστου φανατισμού ή της πιο αλτρουιστικής αφοσίωσης. Περιττό να πω ότι όλες οι ακτίνες παρουσιάζουν τα ίδια προβλήματα, αλλά η δεύτερη ακτίνα έχει να κάνει κυρίως με τη δραστηριότητα της ψυχής μέσω όλων των κέντρων (πάνω και κάτω του διαφράγματος), αλλά με την καρδιά σαν το κύριο κέντρο προσοχής. Η έκτη ακτίνα έχει στενή σχέση με το ηλιοπλεγματικό κέντρο σαν το θάλαμο εκκαθάρισης και τον τόπο αναπροσανατολισμού της ζωικής δύναμης στην προσωπικότητα. Να το έχετε σταθερά κατά νου. γ. Τα προβλήματα που συνδέονται με το αναπνευστικό σύστημα σχετίζονται όλα με την καρδιά και συνεπώς αφορούν την εδραίωση ορθού ρυθμού και ορθής επαφής με το περιβάλλον. Η άντληση της ζωική πνοής, ο μερισμός του αέρα με όλα τα άλλα ανθρώπινα όντα, υποδηλώνει τόσο ένα ατομικό κέντρο ζωής όσο και συμμετοχή στη


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

103

γενική ζωή όλων. Με αυτά τα προβλήματα της ατομικής ή χωριστής ύπαρξης και του αντιθέτου της, η Ιερή Λέξη, το ΟΜ, σχετίζεται στενά. Μπορεί να ειπωθεί με τα λόγια ενός απόκρυφου εγχειριδίου θεραπευτικής που δίνεται σε προχωρημένους μαθητές, ότι: “Εκείνος που ζει υπό τον ήχο του ΑUΜ γνωρίζει τον εαυτό του. Εκείνος που ζει ηχώντας το ΟΜ γνωρίζει τον αδελφό του. Εκείνος που γνωρίζει τον ΗΧΟ γνωρίζει τα πάντα.”

Έπειτα, στην κρυπτική και συμβολική γλώσσα του μυημένου, το εγχειρίδιο συνεχίζει: “Η πνοή της ζωής γίνεται το αίτιο του θανάτου σε εκείνον που ζει μέσα σε κέλυφος. Υπάρχει αλλά δεν είναι· τότε η πνοή φεύγει και κινείται σπειροειδώς προς το όλο. “Εκείνος που εκπνέει το ΟΜ δε γνωρίζει τον εαυτό του μόνο. Γνωρίζει ότι η πνοή είναι πράνα, ζωή, το ρευστό της σύνδεσης. Τα δεινά της ζωής είναι δικά του γιατί είναι ο κλήρος του ανθρώπου – δε γεννιέται σε κέλυφος γιατί το κέλυφος δεν είναι. “Εκείνος που είναι ο ΗΧΟΣ και η ήχηση δε γνωρίζει ασθένεια, δε γνωρίζει το χέρι του θανάτου.”

Στις λίγες αυτές λέξεις συνοψίζεται το όλο θέμα των προβλημάτων και ασθενειών της τρίτης ομάδας. Αφορούν την κυκλοφορία της ψυχικής ενέργειας που είναι η ενέργεια της αγάπης και δε σχετίζονται με την κυκλοφορία της ζωικής ουσίας. Οι δύο αυτές βασικές ενέργειες καθώς δρουν πάνω στις δυνάμεις της προσωπικότητας, προκαλούν τον όγκο των προβλημάτων που κληρονομεί η ανθρωπότητα. Αυτά είναι έλλειψη αγάπης, έλλειψη ζωής, αποτυχία ορθής ήχησης του φθόγγου της ψυχής και της ακτίνας και αποτυχία διαβίβασης. Το μυστικό της σύστασης ενός καθαρού αγωγού (για να χρησιμοποιήσω μυστικιστική κι όχι αποκρυφιστική φρασεολογία) εξετάζεται στην πρώτη ομάδα προβλημάτων· και η εδραίωση ορθής σχέσης με την ορθή ήχηση του ελκτικού φθόγγου της ψυχής εξετάζεται στις δύο τελευταίες ομάδες. Η τρίτη αυτή ομάδα δυσχερειών, προβλημάτων και ασθενειών αφορά βέβαια τους ανθρώπους σ’ όλες τις ακτίνες, αλλά οι άνθρωποι της πρώτης ακτίνας έχουν μια σαφή προδιάθεση στις ειδικές αυτές ενοχλήσεις. Ταυτόχρονα όταν χρησιμοποιούν ορθά τις λανθάνουσες δυνάμεις τους, μπορούν να υπερνικήσουν με την ορθή χρήση του ΟΜ και τελικά του ΗΧΟΥ τα συμπτωματικά προβλήματα και τις δυσκολίες ευκολότερα από εκείνους στις άλλες ακτίνες. Έχετε εδώ μια αναφορά στην Απωλεσθείσα Λέξη του Τεκτονισμού και στην ΗΧΗΣΗ του Ανέκφραστου Ονόματος. Ο ήχος του ΑUΜ, ο ήχος του ΟΜ και ο ίδιος ο ΗΧΟΣ συνδέονται όλοι με τον κραδασμό και τα διαφορετικά και ποικίλα αποτελέσματά του. Το μυστικό του Νόμου του Κραδασμού αποκαλύπτεται προοδευτικά καθώς οι άνθρωποι μαθαίνουν να ηχούν τη ΛΕΞΗ στις τρεις όψεις της. Οι σπουδαστές θα έκαναν καλά να συλλογισθούν τη διαφορά μεταξύ της πνοής και του ήχου, μεταξύ της διαδικασίας της αναπνοής και της διαδικασίας της δημιουργίας κραδασμικής δραστηριότητας. Σχετίζονται αλλά διαφέρουν μεταξύ τους. Η μια σχετίζεται με το Χρόνο και η άλλη με το Χώρο και (όπως λέει το Αρχαίο Σχόλιο) “ο ήχος, ο τελικός κι όμως εναρκτήριος ήχος, αφορά εκείνο που δεν είναι ούτε Χρόνος ούτε Χώρος· βρίσκεται έξω από το εκδηλωμένο Όλο, την Πηγή όλων όσων είναι κι όμως δεν είναι” (ή τίποτε. Α.Α.Μπ.). Για το λόγο αυτό οι μαθητές της τέταρτης ακτίνας μπορούν να αναπτύξουν συνήθως


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

104

με τη δύναμη της ενόρασης μια κατανόηση του ΟΜ. Αυτή η ακτίνα της αρμονίας μέσω διαμάχης (της διαμάχης των ζευγών των αντιθέτων) αφορά αναγκαστικά την εισαγωγή της κραδασμικής εκείνης δραστηριότητας που θα οδηγήσει σε ενότητα, σε αρμονία και σε ορθές σχέσεις και στην αποδέσμευση της ενόρασης. δ. Τα προβλήματα που συνδέονται με τη δραστηριότητα ή αδράνεια των κέντρων είναι ίσως τα πιο σπουδαία από τη σκοπιά της ασθένειας, γιατί τα κέντρα κυβερνούν το αδενικό σύστημα και οι αδένες έχουν άμεση σχέση με τη ροή του αίματος και ρυθμίζουν επίσης τις μεγάλες και πιο σημαντικές περιοχές του ανθρώπινου σώματος· έχουν ένα φυσιολογικό και ψυχολογικό αποτέλεσμα στην προσωπικότητα και στις ενδόμυχες και εξωτερικές επαφές και σχέσεις της. Η αντίδραση είναι κυρίως φυσική, αλλά τα αποτελέσματα είναι σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικά, γιαυτό θα επεκταθώ κυρίως στην τέταρτη αυτή ομάδα και θ’ ασχοληθώ με τις ασθένειες των μαθητών, δίνοντας κάποιες συγκεκριμένες διδασκαλίες για τα κέντρα. Αυτές θα δείξουν σαφέστερα από καθετί άλλο τα αίτια πολλών ανθρώπινων ασθενειών και φυσικών δυσχερειών. Πριν προχωρήσουμε στο επόμενο σημείο προσπαθήστε να συλλάβετε κάπως πληρέστερα τους Νόμους της Θεραπείας και τους Κανόνες που δόθηκαν ως τώρα κι επαναλαμβάνονται εδώ για να διευκολύνουν τις προσπάθειές σας: ΝΟΜΟΣ Ι Κάθε ασθένεια είναι αποτέλεσμα αναστολής της ψυχικής ζωής κι αυτό αληθεύει για όλες τις μορφές σ’ όλα τα βασίλεια. Η τέχνη του θεραπευτή συνίσταται στην αποδέσμευση της ψυχής, έτσι ώστε η ζωή της να μπορεί να ρέει δια του αθροίσματος των οργανισμών που συνιστούν κάθε ιδιαίτερη μορφή. ΝΟΜΟΣ ΙΙ Η ασθένεια είναι αποτέλεσμα τριών επιδράσεων και υπόκειται σ’ αυτές: πρώτο, το παρελθόν του ανθρώπου, για το οποίο πληρώνει το τίμημα αρχαίων λαθών· δεύτερο, η κληρονομιά του, κατά την οποία μερίζεται με όλο το ανθρώπινο γένος εκείνα τα μολυσμένα ρεύματα ενέργειας που είναι ομαδικής προέλευσης· τρίτο, μερίζεται με όλες τις φυσικές μορφές εκείνο που ο Κύριος της Ζωής επιβάλλει στο σώμα Του. Οι τρεις αυτές επιδράσεις ονομάζονται ο “Αρχαίος Νόμος Μερισμού του Κακού”. Αυτός πρέπει να δώσει κάποτε τη θέση του στο νέο εκείνο “Νόμο του Αρχαίου Επικρατούντος Καλού” που υπόκειται σ’ όλα όσα έκανε ο Θεός. Αυτός ο νόμος πρέπει να έλθει σε δράση από την πνευματική θέληση του ανθρώπου. ΝΟΜΟΣ ΙΙΙ Οι ασθένειες είναι αποτέλεσμα της βασικής επικέντρωσης της ζωικής ενέργειας του ανθρώπου. Από το πεδίο όπου εστιάζονται αυτές οι ενέργειες προέρχονται οι καθοριστικές εκείνες συνθήκες που προκαλούν κακή υγεία και οι οποίες συνεπώς εκδηλώνονται σαν ασθένεια ή σαν απαλλαγή απ’ την ασθένεια. ΝΟΜΟΣ IV Η ασθένεια, φυσική και ψυχολογική, έχει τις ρίζες της στο καλό, το ωραίο και το αληθινό. Είναι μια παραμορφωμένη αντανάκλαση των θείων δυνατοτήτων. Η


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

105

παρεμποδιζόμενη ψυχή που επιδιώκει την πλήρη έκφραση κάποιου θείου χαρακτηριστικού ή της εσώτερης πνευματικής πραγματικότητας, προκαλεί μέσα στην ουσία των περιβλημάτων της ένα σημείο τριβής. Σ’ αυτό το σημείο εστιάζονται τα μάτια της προσωπικότητας κι αυτό οδηγεί σε ασθένεια. Η τέχνη του θεραπευτή αφορά την ανύψωση των προς τα κάτω εστιασμένων ματιών στην ψυχή, το Θεραπευτή μέσα στη μορφή. Τότε ο πνευματικός ή τρίτος οφθαλμός κατευθύνει τη θεραπευτική δύναμη κι όλα έχουν καλώς. ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, την καρδιά του, τον εγκέφαλό του και τα χέρια του. Έτσι μπορεί να διαχύσει τη ζωτική θεραπευτική δύναμη στον πάσχοντα. Αυτό είναι μαγνητικό έργο. Θεραπεύει την ασθένεια ή επαυξάνει την κακή κατάσταση, ανάλογα με τη γνώση του θεραπευτή. Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, τον εγκέφαλό του, την καρδιά του και την αυρική εκπόρευση. Έτσι μπορεί η παρουσία του να τροφοδοτήσει την ψυχική ζωή του πάσχοντα. Αυτό είναι έργο ακτινοβολίας. Τα χέρια δε χρειάζονται. Η ψυχή επιδεικνύει τη δύναμή της. Η ψυχή του πάσχοντα ανταποκρίνεται με την ανταπόκριση της αύρας του στην ακτινοβολία της αύρας του θεραπευτή, που είναι πλημμυρισμένη με ψυχική ενέργεια. ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ Ο θεραπευτής πρέπει να αποκτήσει μαγνητική αγνότητα δια της αγνότητας της ζωής. Πρέπει να επιτύχει τη διασκορπίζουσα εκείνη ακτινοβολία που φανερώνεται σε κάθε άνθρωπο ο οποίος έχει συνδέσει τα κέντρα στην κεφαλή. Όταν το μαγνητικό αυτό πεδίο εδραιωθεί, εκπέμπεται επίσης η ακτινοβολία. ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΡΙΤΟΣ Ο θεραπευτής ας εκγυμνασθεί να γνωρίζει το εσώτερο στάδιο της σκέψης ή επιθυμίας εκείνου που ζητά τη βοήθειά του. Έτσι μπορεί να γνωρίσει την πηγή από την οποία έρχεται η ενόχληση. Ας συσχετίσει το αίτιο και το αποτέλεσμα κι ας γνωρίσει το ακριβές σημείο απ’ το οποίο μπορεί να έλθει ανακούφιση. ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ Ο θεραπευτής και η θεραπευτική ομάδα πρέπει να διατηρούν τη θέληση συγκρατημένη. Δεν είναι η θέληση που πρέπει να χρησιμοποιηθεί, αλλά η αγάπη. 2. Δυσχέρειες Συναφείς με την Ψυχική Επαφή. Αρχίζουμε σήμερα τη μελέτη των δυσκολιών, των ασθενειών και των ψυχολογικών ανωμαλιών (νευρολογικών και νοητικών) των ζηλωτών και των μαθητών του κόσμου. Θα τις μελετήσουμε σαφώς από τη σκοπιά των επτά κέντρων και θα εξετάσουμε επίσης τα αποτελέσματα των δυνάμεων και ενεργειών (χρησιμοποιώ σκόπιμα τις ξεχωριστές αυτές λέξεις) που διαχύνονται μέσα απ’ αυτά. Πολλά απ’ όσα πω θα προκαλέσουν αμφιβολίες απ’ τη σκοπιά της ορθόδοξης ιατρικής κι όμως την ίδια στιγμή η ορθόδοξη ιατρική ωθείται σταθερά στην αποκρυφιστική άποψη. Δε θα επιχειρήσω να σχετίσω την εσωτερική στάση της θεραπείας, τις προτάσεις και μεθόδους της, με τις σύγχρονες


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

106

σχολές θεραπείας. Αμφότερες προσεγγίζουν βαθμιαία σε κάθε περίπτωση. Ο κοινός αναγνώστης για τον οποίο προορίζονται οι διδασκαλίες αυτές, θα έχει μια σαφέστερη κατανόηση της θέσης μου, αν την κρατήσω σχετικά απαλλαγμένη από τεχνικούς όρους και την ακαδημαϊκή στάση των ιατρικών επιστημών. Μάλλον θα προκαλούσαν σύγχυση και η προσπάθειά μου είναι να δώσω μια γενική εικόνα των υποκείμενων αιτίων των εξωτερικών φυσικών ασθενειών. Επιζητώ να παρουσιάσω ορισμένες όψεις της αποκρυφιστικής θεραπείας για την οποία είναι πλέον έτοιμο το ανθρώπινο γένος, υπενθυμίζοντάς σας ότι η παρουσίαση είναι φυσικά ανεπαρκής και μερική και για το λόγο αυτό μπορεί να φαίνεται ανακριβής και να δώσει λαβή σε εκείνους που αναζητούν πάντα διεξόδους της ανθρώπινης ευπιστίας. Αυτό όμως δε με ενδιαφέρει. Ο χρόνος θα αποδείξει την ακρίβεια των δηλώσεών μου. Η νέα ιατρική θα ασχοληθεί με παράγοντες που αναγνωρίζονται αμυδρά σήμερα και οι οποίοι δε συσχετίσθηκαν ως τώρα ουσιαστικά ή πραγματικά με τον άνθρωπο και το σώμα του. Η βασική θεωρία πάνω στην οποία θα βασιστεί η νέα ιατρική διδασκαλία, μπορεί να συνοψισθεί άριστα στη δήλωση ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτε να εξετασθεί παρά η ενέργεια και οι δυνάμεις που ανθίστανται ή αφομοιώνουν ανώτερους ή διαφορετικούς τύπους ενέργειας. Ας αρχίσω λοιπόν δίνοντάς σας ένα νέο Νόμο που θα προστεθεί στους τέσσερις που ήδη σας έδωσα. Οι προηγούμενοι Νόμοι είχαν τη φύση αφηρημένων προτάσεων κι αν δε συσχετισθούν με τον πέμπτο αυτό Νόμο θα παραμείνουν κάπως αόριστοι και άνευ σημασίας: ΝΟΜΟΣ V Δεν υπάρχει τίποτε παρά ενέργεια, γιατί ο Θεός είναι ζωή. Δύο ενέργειες συναντώνται στον άνθρωπο, όμως άλλες πέντε είναι παρούσες. Για καθεμιά βρίσκεται ένα κεντρικό σημείο επαφής. Η διαμάχη αυτών των ενεργειών με τις δυνάμεις και των δυνάμεων μεταξύ τους προκαλεί τις σωματικές ασθένειες του ανθρώπου. Η σύγκρουση της πρώτης και της δεύτερης εμμένει επί αιώνες ωσότου προσεγγισθεί η βουνοκορφή – η πρώτη μεγάλη βουνοκορφή. Η μάχη μεταξύ των δυνάμεων δημιουργεί όλες τις ασθένειες, όλα τα δεινά και τους σωματικούς πόνους που ζητούν αποδέσμευση στο θάνατο. Οι δύο, οι πέντε κι έτσι οι επτά συν εκείνο που παράγουν, κατέχουν το μυστικό. Αυτός είναι ο πέμπτος Νόμος της Θεραπείας μέσα στον κόσμο της μορφής. Ο Νόμος αυτός μπορεί να αναλυθεί σε ορισμένες βασικές δηλώσεις που μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής: 1. Ζούμε σ’ έναν κόσμο ενεργειών και είμαστε οι ίδιοι ένα συστατικό μέρος τους. 2. Ο φυσικός φορέας είναι μια συγχώνευση δύο ενεργειών και επτά δυνάμεων. 3. Η πρώτη ενέργεια είναι εκείνη της ψυχής, η ακτινική ενέργεια. Είναι δημιουργός διαμάχης καθώς η ψυχική ενέργεια επιζητεί να ελέγξει τις δυνάμεις. 4. Η δεύτερη ενέργεια είναι εκείνη της τριπλής προσωπικότητας – η ακτίνα της προσωπικότητας καθώς αντιστέκεται στην ανώτερη ενέργεια. 5. Οι δυνάμεις είναι οι άλλες ενέργειες ή ακτινικές δυναμικότητες που ελέγχουν τα


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

107

επτά κέντρα και κυριαρχούνται είτε από την ενέργεια της προσωπικότητας είτε από εκείνη της ψυχής. 6. Δύο συγκρούσεις βαίνουν συνεπώς μεταξύ των δύο κύριων ενεργειών και μεταξύ των άλλων ενεργειών που εστιάζονται δια των επτά κέντρων. 7. Η αλληλεπίδραση των ενεργειών αυτών δημιουργεί καλή ή κακή υγεία. Δόθηκε πολλή διδασκαλία για το μακραίωνο αγώνα προσωπικότητας και ψυχής, αλλά παρουσιάσθηκε πάντα στη γλώσσα της πνευματικής προσέγγισης, του μυστικισμού και της θρησκείας, ή αλλιώς με όρους αντίδρασης χαρακτήρα, αφηρημένης έφεσης και αγνότητας ή μη-αγνότητας. Μ’ αυτές δε θα ασχοληθώ. Θέμα μου είναι τα αποτελέσματα αυτής της σύγκρουσης στο φυσικό σώμα. Επιθυμώ λοιπόν να περιοριστώ μόνο στα φυσιολογικά και ψυχολογικά προβλήματα που συνοδεύουν τον αγώνα και κυρίως καθιστούν σκληρό τον κλήρο του μαθητή. Πρέπει να τονισθεί ότι: α. Όλες οι ασθένειες και φυσικές δυσκολίες προκαλούνται από ένα ή περισσότερα από τρία πράγματα ή συνθήκες: 1. Μια αναπτυγμένη ψυχική επαφή που προκαλεί έτσι τη ζωογόνηση όλων των κέντρων με διευθετημένο ρυθμό, ανάλογα με την ψυχική ακτίνα. Αυτή αναγκαστικά προκαλεί ένταση και πίεση στο φυσικό φορέα. 2. Η ζωή και η εστίαση της προσωπικότητας που επιχειρεί ν’ αποκλείσει τον ψυχικό αυτό έλεγχο και εκφράζεται κυρίως δια της δραστηριότητας του κέντρου του λαιμού (που προδιαθέτει σε μια δραστηριότητα του θυρεοειδή αδένα) και των κέντρων κάτω από το διάφραγμα. 3. Έναν κύκλο στη ζωή του ζηλωτή κατά τον οποίο ο έλεγχος της προσωπικότητας αρχίζει να εξασθενεί και η έμφαση και η επακόλουθη δραστηριότητα μετατοπίζεται στα κέντρα πάνω απ’ το διάφραγμα – προκαλώντας πάλι δυσχέρεια κι αναπροσαρμογή. β. Ορισμένοι αντικειμενικοί σκοποί παρουσιάζονται στο ζηλωτή σε διάφορα στάδια και καθένας συνεπάγεται πρόοδο, αλλά την ίδια στιγμή ορισμένες συνακόλουθες δυσκολίες: 1. Ο αντικειμενικός σκοπός ενώπιον του μυημένου είναι να έχει κάθε κέντρο του αιθερικού σώματος ανταποκριτικό στην ακτινική ενέργεια της ψυχής κι όλες τις άλλες επτά ακτινικές ενέργειες επικουρικές σ’ αυτή. Αυτή η διαδικασία διέγερσης, αναπροσαρμογής κι επίτευξης εδραιωμένου ελέγχου προχωρεί μέχρι μετά την τρίτη μύηση. Τότε, όταν ληφθεί αυτή η μύηση, ο φυσικός φορέας έχει μια τελείως διαφορετική ολκή και ποιότητα και οι Κανόνες και οι Νόμοι της Υγείας δεν εφαρμόζονται πια. 2. Ο αντικειμενικός σκοπός ενώπιον του μαθητή είναι να προαγάγει τον έλεγχο των κέντρων στο σώμα μέσω της ψυχής δια της διέγερσης, της εξάλειψης και της τελικής σταθεροποίησης. Αυτό δημιουργεί αναπόφευκτα δυσκολία και η ζωογόνηση ή έμπνευση (αμφότερες οι λέξεις είναι κατάλληλες), ή η έλλειψη ή ανεπάρκειά τους


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

108

επηρεάζουν τα όργανα του σώματος στις περιοχές γύρω από τα κέντρα κι επηρεάζουν όλες τις ουσίες που περιβάλλουν τα κέντρα. 3. Ο αντικειμενικός σκοπός ενώπιον του ζηλωτή ή δόκιμου μαθητή είναι να μεταφέρει τις δυνάμεις απ’ τα κέντρα κάτω του διαφράγματος μέσω του ηλιοπλεγματικού κέντρου στα κέντρα άνω του διαφράγματος. Η ενέργεια της βάσης της σπονδυλικής στήλης πρέπει να μεταφερθεί στο κεφάλι· η ενέργεια του ιερού κέντρου πρέπει ν’ ανυψωθεί στο λαιμό, ενώ η ενέργεια του ηλιακού πλέγματος πρέπει να μεταφερθεί στην καρδιά. Αυτό γίνεται σε ανταπόκριση στη μαγνητική “έλξη” της ψυχικής ακτίνας καθώς αρχίζει να δεσπόζει στην ακτίνα της προσωπικότητας. Είναι μια μακρά κι επίπονος διαδικασία που καλύπτει πολλές ζωές κι επιφέρει σαν αποτέλεσμα πολλά φυσικά δεινά. 4. Ο αντικειμενικός σκοπός ενώπιον του μέσου ανθρώπου (ασυνείδητα αποτελεσματικού) είναι ν’ ανταποκρίνεται πλήρως στη δύναμη της προσωπικότητας που εστιάζεται κυρίως στο μεσαίο σημείο – το ηλιακό πλέγμα – κι έπειτα σταθερά και με νοημοσύνη να συντονίζει αυτές τις δυνάμεις έτσι ώστε να παρουσιασθεί τελικά στην ψυχή μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα για έλεγχο και χρήση. 5. Ο αντικειμενικός σκοπός ενώπιον του πρωτόγονου ή υπανάπτυκτου ανθρώπου (και πάλι ασυνείδητα αποτελεσματικού) είναι να ζει μια τελείως ζωώδη και συναισθηματική ζωή, αποκτώντας έτσι εμπειρία ανάπτυξης, επαφής και τελικά κατανόησης. Με αυτά τα μέσα δομείται το όργανο ανταπόκρισης της ψυχής στους τρεις κόσμους. Θα ήθελα επίσης να επισύρω την προσοχή στη σκέψη που παρέθεσα εδώ, ότι οι αντικειμενικοί σκοποί έχουν ουσιαστικά καθαυτοί ένα αποτέλεσμα πάνω σ’ εκείνο για το οποίο αγωνίζεται ο άνθρωπος. Είναι μια σκέψη που αξίζει να εξετασθεί προσεκτικά. Αυτές οι γενικότητες θα είναι χρήσιμες μόνο αν θυμάστε ότι είναι γενικότητες. Κανένας ζηλωτής σ’ οποιοδήποτε στάδιο δεν είναι τελείως σαφής στην προσπάθειά του μέχρι και μετά την τρίτη μύηση, ούτε είναι τελείως ειδικευμένος στη ζωή και την προσπάθειά του. Οι άνθρωποι βρίσκονται σ’ όλα τα νοητά σταδία ανάπτυξης και πολλά απ’ αυτά τα στάδια είναι ενδιάμεσα στα πέντε στάδια που προαναφέραμε. Όλα αυτά σμίγουν και συγχωνεύονται μεταξύ τους και συχνά συνιστούν έναν τρομερό και συγκεχυμένο στίβο σκέψης και δραστηριότητας. Μόνο στη ζωή του υπανάπτυκτου ατόμου απαντάται μια σαφής απλότητα. Στο ενδιάμεσο – απ’ το στάδιο της παιδικής ηλικίας της φυλής ή του ανθρώπου μέχρι εκείνο της κατάστασης απελευθέρωσης από τη ζωή της προσωπικότητας – δεν υπάρχει παρά πολυπλοκότητα, αλληλεπικάλυψη των καταστάσεων συνείδησης, δυσκολίες, ασθένειες, ψυχολογικά προβλήματα, νοσήματα και θάνατος. Αυτό πρέπει προφανώς να είναι έτσι, όταν ο αχανής αριθμός των ενεργειών και δυνάμεων που συνιστούν την ύπαρξη του ανθρώπου και σχηματίζουν το περιβάλλον του, σχετίζονται μεταξύ τους. Κάθε ανθρώπινο ον είναι στην πραγματικότητα σαν μια μικρογραφία δίνης στο μεγάλο εκείνο ωκεανό της Ύπαρξης στον οποίο ζει και κινείται – ακατάπαυστα σε κίνηση ως τη στιγμή που η ψυχή “πνεύσει επί των υδάτων” (ή


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

109

δυνάμεων) και ο Άγγελος της Παρουσίας κατέλθει στη δίνη. Τότε όλα ηρεμούν. Τα ύδατα που αναταράσσονται απ’ το ρυθμό της ζωής κι αργότερα αναταράσσονται βίαια απ’ την κάθοδο του Αγγέλου, ανταποκρίνονται στη θεραπευτική δύναμη του Αγγέλου και μεταβάλλονται “σε ήρεμη λίμνη στην οποία οι μικροί μπορούν να εισέλθουν και να βρουν τη θεραπεία που χρειάζονται”. Έτσι λέει το Αρχαίο Σχόλιο. Τα Κέντρα και το Αδενικό Σύστημα. Θα σας γίνει λοιπόν φανερό ότι η ασθένεια (όταν δεν είναι ομαδικής προέλευσης ή αποτέλεσμα πλανητικού κάρμα ούτε βασίζεται σε δυστύχημα) προκύπτει από τη δραστηριότητα ή μη των κέντρων. Είναι μια δήλωση βασικής αλήθειας που δίνεται με τον πιο απλό τρόπο. Τα κέντρα, όπως ξέρετε, κυβερνούν το ενδοκρινές σύστημα το οποίο με τη σειρά του ελέγχει τις επτά μεγάλες περιοχές του φυσικού σώματος και ευθύνεται για την ορθή λειτουργία ολόκληρου του οργανισμού, προκαλώντας τόσο φυσιολογικά όσο και ψυχολογικά αποτελέσματα. Η σπουδαιότητα του αδενικού αυτού συστήματος δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Είναι ένα αντίγραφο σε μικρογραφία της επταδικής σύστασης του σύμπαντος και το μέσον έκφρασης και το όργανο επαφής για τις επτά ακτινικές δυνάμεις, τα επτά Πνεύματα ενώπιον του Θρόνου του Θεού. Γύρω απ’ αυτές τις μέχρι τώρα απαρατήρητες αλήθειες θα οικοδομηθούν η ιατρική και οι θεραπευτικές μέθοδοι του μελλοντικού πολιτισμού. Οι αδένες αποτελούν ένα μεγάλο συνδετικό σύστημα του σώματος· φέρνουν όλα τα μέρη του φυσικού φορέα σε αμοιβαία σχέση· συνδέουν επίσης τον άνθρωπο με το αιθερικό σώμα – τόσο το ατομικό όσο και το πλανητικό – καθώς και με τη ροή του αίματος, το μεταφορέα της ζωικής αρχής σ’ όλα τα μέρη του σώματος. Στο φυσικό σώμα απαντώνται συνεπώς τέσσερις μεγάλοι πράκτορες διανομής. Είναι πλήρεις από μόνοι τους, συντελούν όλοι στη λειτουργική και την οργανική ζωή του σώματος, αλληλοσυνδέονται στενά και προκαλούν όλοι τόσο φυσιολογικά όσο και ψυχολογικά αποτελέσματα ανάλογα με τη δυναμικότητά τους, την ανταπόκριση των κέντρων στην ανώτερη εισροή, το επιτευχθέν εξελικτικό σημείο και την ελεύθερη έκφραση ή μη των εισερχόμενων ενεργειών. Αυτοί οι τέσσερις πράκτορες διανομής ενέργειας είναι: 1. Ο καθαυτός αιθερικός φορέας. Με τις μυριάδες των γραμμών δύναμης κι ενέργειας, τις εισερχόμενες κι εξερχόμενες ενέργειες, την ανταποκριτικότητά του στις ενεργειακές κρούσεις που έρχονται απ’ το περιβάλλον καθώς και απ’ τον ανώτερο πνευματικό άνθρωπο και τα λεπτοφυέστερα σώματα, υπόκειται ολόκληρου του φυσικού σώματος. Σ’ αυτόν βρίσκονται τα επτά κέντρα σαν εστιακά σημεία λήψης και διανομής· είναι οι δέκτες επτά τύπων ενέργειας και διανέμουν τις επτά αυτές ενέργειες σ’ ολόκληρο το μικρό ανθρώπινο σύστημα. 2. Το νευρικό σύστημα και τα ποικίλα του αλληλοσυνδεόμενα διευθυντήρια. Είναι ένα σχετικά απτό δίκτυο ενεργειών και δυνάμεων που αποτελούν την εξωτερική έκφραση του εσώτερου, ζωτικού, δυναμικού δικτύου του αιθερικού σώματος και των εκατομμυρίων νάντις ή του πρωτότυπου των νεύρων που υπόκεινται του πιο ουσιώδους σώματος. Αυτά τα νεύρα και πλέγματα και οι πολλές διακλαδώσεις τους


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

110

είναι οι αρνητικές όψεις των θετικών ενεργειών που ρυθμίζουν ή επιχειρούν να ρυθμίσουν τον άνθρωπο. 3. Το ενδοκρινές σύστημα. Είναι η απτή κι εξωτερική έκφραση της δραστηριότητας του ζωτικού σώματος και των επτά κέντρων του. Τα επτά κέντρα δύναμης βρίσκονται στην ίδια περιοχή όπου εντοπίζονται οι επτά κύριοι αδένες και κάθε κέντρο δύναμης παρέχει, σύμφωνα με την εσωτερική διδασκαλία, τη δύναμη και τη ζωή του αντίστοιχου αδένα του οποίου είναι στην πραγματικότητα η εξωτερίκευση: Κέντρα Αδένες Κεφαλικό κέντρο...............................................Επίφυση. Κέντρο μεταξύ των φρυδιών.............................Υπόφυση. Κέντρο λαιμού...................................................Θυρεοειδής αδένας. Καρδιακό κέντρο...............................................Θύμος αδένας. Κέντρο ηλιακού πλέγματος...............................Πάγκρεας. Ιερό κέντρο........................................................Γονάδες. Κέντρο βάσης σπονδυλικής στήλης..................Επινεφρίδια. Τα τρία αυτά συστήματα σχετίζονται πολύ στενά μεταξύ τους κι αποτελούν ένα αλληλοσυνδεόμενο διευθυντήριο ενεργειών και δυνάμεων που είναι ουσιαστικά ζωτικές, γαλβανικές, δυναμικές και δημιουργικές. Αλληλεξαρτώνται βασικά κι απ’ αυτά εξαρτάται η όλη ενδόμυχη υγεία του φυσικού οργανισμού. Ανταποκρίνονται πρώτα στο ένα ή το άλλο σώμα (συναισθηματικό ή νοητικό), έπειτα στην ολοκληρωμένη προσωπικότητα και την ακτίνα της και τελικά στην ψυχική ακτίνα καθώς αρχίζει να αναλαμβάνει τον έλεγχο. Ευθύνονται στην πραγματικότητα για τη δημιουργία του φυσικού σώματος και – μετά τη γέννηση – ρυθμίζουν την ψυχολογική του ποιότητα κι αυτή με τη σειρά της παράγει τον αναπτυσσόμενο φυσικό άνθρωπο. Είναι οι πράκτορες των τριών θείων όψεων κάθε εκδήλωσης: ζωής-ποιότηταςεμφάνισης. 4. Το κυκλοφορικό σύστημα. Είναι ο μεταφορέας της ζωικής αρχής και των συνδυασμένων ενεργειών και δυνάμεων των τριών ανωτέρω συστημάτων. Αυτή θα είναι μια κάπως νεωτεριστική ιδέα για τον ορθόδοξο. Η σχέση του κυκλοφορικού συστήματος του αίματος και του νευρικού συστήματος δεν έχει ως τώρα αναπτυχθεί επαρκώς στη σύγχρονη ιατρική. Ωστόσο έγιναν πολλά για τη συσχέτιση του αδενικού συστήματος και του αίματος. Μόνο όταν τα τέσσερα αυτά αλληλοσχετιζόμενα συστήματα θεωρηθούν σαν ένα ολοκληρωμένο όλο και σαν οι τέσσερις όψεις ενός ζωτικού κυκλοφορικού συστήματος, θα προβάλει η αλήθεια. Μόνο όταν αναγνωρισθεί ότι είναι οι τέσσερις κύριοι πράκτορες διανομής των συνδυασμένων ακτίνων του ανθρώπου ατομικά, θα συλληφθεί η αληθινή φύση των υλικών φαινομένων. Θα μπορούσε να προστεθεί εδώ ότι: 1. Ο αιθερικός φορέας από την κυκλοφορική σκοπιά διέπεται από τη Σελήνη καθώς καλύπτει τον Ήφαιστο.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

111

2. Το νευρικό σύστημα κυβερνάται από την Αφροδίτη. 3. Το ενδοκρινές σύστημα κυβερνάται από τον Κρόνο. 4. Η ροή του αίματος κυβερνάται από τον Ποσειδώνα. Τα τέσσερα αυτά συστήματα είναι στην πραγματικότητα η εκδήλωση των τεσσάρων όψεων της ύλης στην κατώτατη ή καθαρά φυσική της έκφραση. Υπάρχουν κι άλλες όψεις έκφρασης της θεμελιώδους ουσίας, αλλά αυτές είναι οι τέσσερις με τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Καθεμιά απ’ αυτές είναι ουσιαστικά διπλή και κάθε δυαδικότητα αντιστοιχεί στην ακτίνα της ψυχής ή της προσωπικότητας. Καθεμιά είναι συνεπώς θετική και αρνητική· καθεμιά μπορεί να περιγραφεί σαν μια μονάδα ανθιστάμενης δύναμης και δυναμικής ενέργειας· καθεμιά είναι ένας συνδυασμός ορισμένων όψεων της ύλης και της ουσίας – της ύλης που είναι η σχετικά στατική όψη και της ουσίας που είναι ο σχετικά ρευστός ή ο χορηγών-ποιότητα πράκτορας. Η αλληλεπίδραση, η σχέση και η ενοποιημένη λειτουργία τους είναι μια έκφραση της Μίας Ζωικής Αρχής κι όταν φθάσουν ένα σημείο τέλειας συγχώνευσης ή σύνθεσης ή συντονισμένης δραστηριότητας, τότε εμφανίζεται εκείνη η “περισσή ζωή” για την οποία μίλησε ο Χριστός και για την οποία προς το παρόν δε γνωρίζουμε τίποτε. Οι τέσσερις όψεις της ύλης παράγουν επίσης την αντιστοιχία στις τέσσερις θείες ιδιότητες καθώς και στις τρεις θείες όψεις. Η αναλογία του βασικού δυαδισμού κάθε εκδήλωσης διατηρείται επίσης κι έτσι έχουμε το εννέα της μύησης – τα τρία, τα τέσσερα και τα δύο. Αυτή η αντιστοιχία με τη μυητική διαδικασία είναι ωστόσο στην αντίθετη κατεύθυνση, γιατί πρόκειται για μύηση στη δημιουργική τρίτη όψη, την υλική όψη και τον κόσμο της νοήμονος δραστηριότητας. Δεν είναι μύηση στη δεύτερη ή ψυχική όψη, όπως στην περίπτωση των ιεραρχικών μυήσεων για τις οποίες ετοιμάζεται ο μαθητής. Είναι η μύηση της ψυχής στην εμπειρία της φυσικής ενσάρκωσης, στην ύπαρξη στο φυσικό πεδίο και στην τέχνη της λειτουργίας σαν ανθρώπινου όντος. Η θύρα σ’ αυτή την εμπειρία είναι η “Πύλη του Καρκίνου”. Εισερχόμαστε δια της “Πύλης του Αιγόκερου” στη μύηση στο βασίλειο του Θεού. Οι τέσσερις αυτές ιδιότητες και οι τρεις όψεις της ύλης συν τη διπλή τους δραστηριότητα είναι η αντιστοιχία των τεσσάρων όψεων της προσωπικότητας και της Πνευματικής Τριάδας και της διπλής ενεργού σχέσης τους. Στη δήλωση αυτή κρύβεται το κλειδί της απελευθέρωσης. Τα Επτά Κύρια Κέντρα. Θα ήταν εδώ χρήσιμο αν εξετάσουμε για λίγο τη φύση των ίδιων των κέντρων, συνοψίζοντας κάπως τη διδασκαλία που δόθηκε ήδη στα άλλα βιβλία μου και παρουσιάζοντας έτσι μια καθαρή εικόνα του ενεργειακού σώματος που υπόκειται του πυκνού φυσικού φορέα. Υπάρχουν πολλά εστιακά σημεία δύναμης μέσα στο σώμα, αλλά θ’ ασχοληθούμε μόνο με τα μεγαλύτερα επτά που ελέγχουν σε κάποιο βαθμό όλα τα υπόλοιπα. Μ’ αυτό τον τρόπο δε θα υπάρξει σύγχυση. Θα εξετάσουμε τα πέντε κέντρα που βρίσκονται πάνω στη σπονδυλική στήλη και τα δύο που βρίσκονται στο κεφάλι:


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

112

1. Το Κεφαλικό Κέντρο. Εντοπίζεται ακριβώς στην κορυφή της κεφαλής. Ονομάζεται συχνά “ο χιλιοπέταλος λωτός” ή Βραχμαράντρα. α. Αντιστοιχεί στον κεντρικό πνευματικό ήλιο. β. Έρχεται σε λειτουργική δραστηριότητα μετά την τρίτη μύηση και είναι το όργανο για τη διανομή της εναδικής ενέργειας, της όψης θέληση της θειότητας. γ. Συνδέεται με την τριπλή προσωπικότητα δια της ανταχκάρανα την οποία μαθητές και μυημένοι βρίσκονται σε διαδικασία κατασκευής και η οποία φτάνει στην πλήρη χρησιμότητά της μόνο μετά την καταστροφή του αιτιώδους σώματος κατά την τέταρτη μύηση. δ. Είναι το κέντρο της Σαμπάλλα στο φυσικό σώμα και ο πράκτορας του Πατρός ή της πρώτης θείας όψης. ε. Καταγράφει το σκοπό, αντιστοιχεί στο “ηλεκτρικό πυρ” του ηλιακού συστήματος και η ποιότητά του είναι δυναμική. ζ. Η πυκνή φυσική του εξωτερίκευση είναι η επίφυση στο κεφάλι. Παραμένει ενεργός στη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας και μέχρι να εδραιωθεί επαρκ��ς η θέληση-για-είναι, έτσι ώστε το ενσαρκούμενο πρόσωπο να αγκυροβολήσει σταθερά στη φυσική ενσάρκωση. Στα τελικά στάδια της θείας έκφρασης του ανθρώπου έρχεται πάλι σε δραστηριότητα και χρησιμότητα σαν ο πράκτορας για την επίτευξη στη γη της βουλητικής ενέργειας του εδραιωμένου Όντος. η. Είναι το όργανο της σύνθεσης, γιατί μετά την τρίτη μύηση και πριν την καταστροφή του αιτιώδους σώματος συλλέγει μέσα του τις ενέργειες και των τριών όψεων της εκδηλωμένης ζωής. Όσον αφορά τον άνθρωπο, αυτό σημαίνει τις ενέργειες της Πνευματικής Τριάδας, του τριπλού εγωικού λωτού και της τριπλής προσωπικότητας κι έτσι έχουμε πάλι το εννέα της μύησης. Οι ενέργειες που έτσι συγχρονίζονται κι εστιάζονται μέσα, γύρω και πάνω απ’ το κεφάλι είναι μεγάλης ομορφιάς κι εκτεταμένης ακτινοβολίας και δυναμικής αποτελεσματικότητας. Χρησιμεύουν για να συνδέσουν το μυημένο με όλα τα μέρη της πλανητικής ζωής, με το Μεγάλο Συμβούλιο στη Σαμπάλλα και με τον Κύριο του Κόσμου, τον τελικό Μυσταγωγό – μέσω του Βούδδα κι ενός απ’ τους τρεις Βούδδες Δράσης. Ο Βούδδας κατά μια πολύ ιδιάζουσα έννοια συνδέει το μυημένο με τη δεύτερη όψη της θειότητας – εκείνη της αγάπης – και συνεπώς με την Ιεραρχία· οι Βούδδες Δράσης τον συνδέουν με την τρίτη όψη της θειότητας, εκείνη της ενεργούς νοημοσύνης. Έτσι η ενέργεια της θέλησης, της συνείδησης και της δημιουργικότητας απαντώνται μέσα του, παρέχοντας τη σύνθεση των θείων όψεων. θ. Είναι το μόνο από τα επτά κέντρα το οποίο κατά το χρόνο της τέλειας ελευθέρωσης διατηρεί τη θέση του αντεστραμμένου λωτού, με το μίσχο του λωτού (την ανταχκάρανα, στην πραγματικότητα) να φτάνει στον “έβδομο ουρανό”, συνδέοντας έτσι το μυημένο με το πρώτο κύριο πλανητικό κέντρο, τη Σαμπάλλα. Όλα τα άλλα κέντρα είναι αρχικά αντεστραμμένα, με όλα τα πέταλα στραμμένα προς τα κάτω στη βάση της σπονδυλικής στήλης· όλα κατά τη


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

113

διαδικασία της εξέλιξης εκδιπλώνουν βαθμιαία τα πέταλά τους κι έπειτα στρέφονται αργά προς τα πάνω “στην κορυφή της ράβδου”, όπως ονομάζεται στο Αρχαίο Σχόλιο. Η παραπάνω πληροφορία έχει μικρή αξία, εκτός ότι παρουσιάζει μια αλήθεια, συμπληρώνει την εικόνα και δίνει στο σπουδαστή μια συμβολική ιδέα εκείνου που είναι ουσιαστικά ένας πράκτορας διανομής της βουλητικής ενέργειας της Θεότητας. 2. Το Κέντρο Άζνα. Είναι το κέντρο μεταξύ των φρυδιών και βρίσκεται στην περιοχή της κεφαλής πάνω ακριβώς απ’ τα δύο μάτια όπου “δρα σαν οθόνη για την ακτινοβόλο ομορφιά και τη δόξα του πνευματικού ανθρώπου”. α. Αντιστοιχεί στο φυσικό ήλιο και είναι η έκφραση της ολοκληρωμένης και λειτουργικής προσωπικότητας – πρώτα απ’ όλα σαν μαθητής και τελικά σαν μυημένος. Είναι το αληθινό προσωπείο ή μάσκα. β. Επιτυγχάνει πλήρως τη λειτουργική αυτή δραστηριότητα τη στιγμή λήψης της τρίτης μύησης. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι αυτή η μύηση θεωρείται από την Ιεραρχία σαν η πρώτη κύρια μύηση, γεγονός που σας έχω ήδη μεταδώσει. Είναι το όργανο για τη διανομή της ενέργειας της τρίτης όψης – της ενέργειας της ενεργού νοημοσύνης. γ. Συνδέεται με την προσωπικότητα δια του δημιουργικού νήματος της ζωής και συνεπώς έχει στενή σχέση με το κέντρο του λαιμού (το κέντρο της δημιουργικής δραστηριότητας), όπως ακριβώς το κεφαλικό κέντρο συνδέεται με το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Όταν εδραιωθεί ενεργός αλληλεπίδραση μεταξύ του κέντρου άζνα και του κέντρου του λαιμού, προκύπτει για το μυημένο μια δημιουργική ζωή και μια εκδηλωμένη έκφραση της θείας ιδέας. Με τον ίδιο τρόπο η ενεργός αλληλεπίδραση μεταξύ του κεφαλικού κέντρου και του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης δημιουργεί την εκδήλωση της θείας θέλησης ή σκοπού. Όταν συνδυασθούν οι δυνάμεις του κέντρου άζνα και του κέντρου του λαιμού, επιφέρουν την ανώτατη εκδήλωση του “πυρός δια τριβής”, όπως ακριβώς οι ενέργειες του κεφαλικού κέντρου και του βασικού κέντρου δημιουργούν το ατομικό “ηλεκτρικό πυρ”, το οποίο όταν εκφράζεται πλήρως, ονομάζεται κουνταλινικό πυρ. δ. Είναι το κέντρο δια του οποίου βρίσκει έκφραση στο δικό της πεδίο η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία κι εδώ επίσης η Ιεραρχία αυτή και το τέταρτο βασίλειο της φύσης, η ανθρώπινη οικογένεια, σμίγουν και συγχωνεύονται. Το κεφαλικό κέντρο συνδέει την ενάδα με την προσωπικότητα. Το κέντρο άζνα συνδέει την πνευματική Τριάδα (την έκφραση της ενάδας στους άμορφους κόσμους) με την προσωπικότητα. Συλλογισθείτε αυτή τη δήλωση, γιατί έχετε εδώ – στο συμβολισμό του κεφαλικού κέντρου, εξεταζόμενου φυσικά – την αντανάκλαση της πνευματικής θέλησης – άτμα – και της πνευματικής αγάπης, βούδδι. Εδώ επίσης υπεισέρχεται η διδασκαλία για τη θέση των ματιών στην ανάπτυξη της συνειδητής έκφρασης που προωθεί δημιουργικά το θείο σκοπό: Ο Τρίτος Οφθαλμός.....................κέντρο κεφαλής...........................Θέληση. Άτμα.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

114

Ο οφθαλμός του Πατρός, της Ενάδας. ΣΑΜΠΑΛΛΑ. Η πρώτη όψη της θέλησης ή δύναμης και σκοπού. Συνδέεται με την επίφυση. Ο Δεξιός Οφθαλμός.....................κέντρο άζνα.................................Αγάπη. Βούδδι. Ο οφθαλμός του Υιού, της Ψυχής. ΙΕΡΑΡΧΙΑ. Η δεύτερη όψη της αγάπης-σοφίας. Συνδέεται με την υπόφυση. Ο Αριστερός Οφθαλμός................κέντρο λαιμού..............................Ενεργός Νοημοσύνη. Ο οφθαλμός της Μητρός, της προσωπικότητας. ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. Η τρίτη όψη της νοημοσύνης. Συνδέεται με τον καρωτιδικό αδένα.

ε.

ζ.

η.

θ.

Όταν τα τρία αυτά μάτια λειτουργούν κι όλα “βλέπουν” ταυτόχρονα, θα έχετε τότε διόραση του θείου σκοπού (ο μυημένος), ενορατική όραση του σχεδίου (ο μαθητής) και μια πνευματική διεύθυνση της επακόλουθης δημιουργικής δραστηριότητας (ο Διδάσκαλος). Το κέντρο άζνα καταγράφει ή εστιάζει την πρόθεση για δημιουργία. Δεν είναι το όργανο της δημιουργίας με την ίδια έννοια που είναι το κέντρο του λαιμού, αλλά ενσωματώνει την ιδέα που βρίσκεται πίσω απ’ την ενεργό δημιουργικότητα, την επακόλουθη πράξη της δημιουργίας που παράγει τελικά την ιδεώδη μορφή για την ιδέα. Η πυκνή φυσική του εξωτερίκευση είναι η υπόφυση· οι δύο λοβοί αυτού του αδένα αντιστοιχούν στα δύο πολλαπλά πέταλα του κέντρου άζνα. Εκφράζει φαντασία κι επιθυμία στις δύο ανώτατες μορφές τους κι αυτές είναι οι δυναμικοί παράγοντες που βρίσκονται πίσω από κάθε δημιουργία. Είναι συνεπώς το όργανο του ιδεαλισμού και – αρκετά περίεργα – συνδέεται στενά με την έκτη ακτίνα, όπως ακριβώς το κεφαλικό κέντρο συνδέεται ουσιαστικά με την πρώτη ακτίνα. Η έκτη συνδέεται περίεργα με την τρίτη ακτίνα και την τρίτη όψη της θειότητας καθώς και με τη δεύτερη ακτίνα και τη δεύτερη όψη. Συγχωνεύει, αγκυροβολεί κι εκφράζει. Είναι ένα γεγονός που δεν το έχω τονίσει ως τώρα στα άλλα κείμενά μου. Το κέντρο άζνα είναι το σημείο στην κεφαλή όπου συμβολίζεται η δυαδική φύση της εκδήλωσης στους τρεις κόσμους. Συγχωνεύει τις δημιουργικές ενέργειες του λαιμού και τις μεταρσιωμένες ενέργειες της επιθυμίας ή την αληθινή αγάπη της καρδιάς. Αυτό το κέντρο, επειδή έχει δύο μόνο πραγματικά πέταλα, δεν είναι ένας αληθινός λωτός με την ίδια έννοια που είναι τα άλλα κέντρα. Τα πέταλά του αποτελούνται από 96 μικρότερα πέταλα ή μονάδες δύναμης (48+48=96) αλλά αυτά δεν παίρνουν το σχήμα άνθους των άλλων λωτών. Απλώνονται σαν τα φτερά ενός αεροπλάνου δεξιά και αριστερά της κεφαλής και συμβολίζουν τη δεξιά ατραπό και την αριστερή ατραπό, το δρόμο της ύλης και το δρόμο του πνεύματος. Συνιστούν συνεπώς συμβολικά τους δύο βραχίονες του Σταυρού πάνω στον οποίο σταυρώνεται ο άνθρωπος – δύο ρεύματα ενέργειας ή φωτός, τοποθετημένα λοξά στο ρεύμα της ζωής που κατέρχεται από την ενάδα προς τη


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

115

βάση της σπονδυλικής στήλης και περνά από την κεφαλή. Η ιδέα της σχετικότητας είναι μια ιδέα που πρέπει πάντα να έχει κατά νου ο σπουδαστής καθώς επιζητεί να κατανοήσει τα κέντρα που συνδέονται ενδόμυχα στο αιθερικό σώμα και σχετίζονται ταυτόχρονα με τα λεπτοφυέστερα σώματα, τις καταστάσεις συνείδησης που είναι συνώνυμες με τις καταστάσεις ύπαρξης κι έκφρασης, τις ακτινικές ενέργειες, τις περιβαλλοντικές συνθήκες, τους τρεις περιοδικούς φορείς, (όπως ονομάζει η Ε.Π.Μπ. την προσωπικότητα, την τριπλή ψυχή και την Πνευματική Τριάδα), τη Σαμπάλλα και την ολότητα των εκδηλωμένων Ζωών. Η πολυπλοκότητα του θέματος είναι εξαιρετική, αλλά όταν ο μαθητής ή ο μυημένος λειτουργεί στους τρεις κόσμους και οι διάφορες ενέργειες του όλου ανθρώπου “γειώνονται” στον προσκολλημένο στη γη άνθρωπο, τότε η κατάσταση γίνεται καθαρότερη. Χρησιμοποιώ την έκφραση “γειώνεται” με την αληθινή κι ορθή της έννοια κι όχι με την περιγραφή του ανθρώπου που έχει αποβάλει το φυσικό του σώμα, όπως χρησιμοποιούν τον όρο οι πνευματιστές. Ορισμένες αναγνωρίσεις σε χρόνο και χώρο γίνονται εφικτές· ορισμένα αποτελέσματα μπορούν να σημειωθούν, ορισμένες ακτινικές επιρροές εμφανίζονται πιο κυρίαρχες από άλλες· ορισμένα “πρότυπα ύπαρξης” εμφανίζονται· μια έκφραση του πνευματικού Όντος σε κάποιο σημείο συνειδητής εμπειρίας προβάλλει καθαρά και μπορεί τότε να διαγνωσθεί πνευματικά. Οι όψεις και οι ιδιότητές του, οι δυνάμεις και οι ενέργειές του μπορούν να καθοριστούν εκείνη τη στιγμή και για μια ιδιαίτερη δημιουργημένη έκφραση ζωής. Αυτό πρέπει να το έχετε υπόψη και ο σπουδαστής δεν πρέπει να επιτρέπει στις σκέψεις του να περιπλανώνται μακριά, αλλά πρέπει να συγκεντρώνεται στην εμφάνιση του ανθρώπου (του εαυτού του ή άλλου) και στην αναδυόμενη ποιότητα. Όταν ο σπουδαστής αυτός είναι μαθητής ή μυημένος, θα είναι επίσης ικανός να μελετήσει την όψη ζωή. Η μελέτη μας ωστόσο θα είναι κάπως διαφορετική, γιατί θα επιχειρήσουμε να ανακαλύψουμε τις ασθένειες και δυσχέρειες που σχετίζονται με την ενεργειακή διέγερση ή την έλλειψη διέγερσης των κέντρων κι έτσι να φτάσουμε σε ορισμένα από τα αποτελέσματα που προκύπτουν απ’ αυτή την ενεργειακή εισροή και τη σύγκρουσή της με τις δυνάμεις. 3. Το Κέντρο του Λαιμού. Το κέντρο αυτό βρίσκεται στο πίσω μέρος του λαιμού και φτάνει προς τα πάνω ως τον προμήκη μυελό, περιλαμβάνοντας έτσι τον καρωτιδικό αδένα και προς τα κάτω στα οστά της ωμοπλάτης. Είναι εξαιρετικά ισχυρό και καλά ανεπτυγμένο κέντρο όσον αφορά τη μέση ανθρωπότητα. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε σχετικά ότι: α. Το κέντρο του λαιμού κυβερνάται απ’ τον Κρόνο όπως ακριβώς τα δύο κεφαλικά κέντρα κυβερνώνται αντίστοιχα από τον Ουρανό (που κυβερνά το κεφαλικό κέντρο) και τον Ερμή (που κυβερνά το κέντρο άζνα). Αυτό συμβαίνει μόνο στο μαθητή· η κυριαρχία αλλάζει μετά την τρίτη μύηση ή πριν από την πρώτη. Οι τρεις αυτοί πλανήτες αποτελούν ένα πολύ ενδιαφέρον τρίγωνο δυνάμεων και στις ακόλουθες τριπλότητες και τις αναπόφευκτες αλληλοσχετίσεις τους έχετε – πάλι μόνο στην περίπτωση των μαθητών – μια πολύ εκπληκτική απεικόνιση ή


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

116

συμβολισμό του εννεαπλού της μύησης: 1. Το κεφαλικό κέντρο, Το κέντρο άζνα, Το κέντρο του λαιμού, 2. Τον τρίτο οφθαλμό, Το δεξιό οφθαλμό, Τον αριστερό οφθαλμό, 3. Την επίφυση, Την υπόφυση, Τον καρωτιδικό αδένα, που παρουσιάζει έτσι το μηχανισμό δια του οποίου λειτουργεί η Πνευματική Τριάδα, η ψυχή και η προσωπικότητα. Το κλειδί για την ορθή κατανόηση της διαδικασίας βρίσκεται στη σχέση των τριών πλανητών: Ουρανού, Ερμή και Κρόνου, καθώς χύνουν τις ενέργειές τους δια των εννέα αυτών “σημείων πνευματικής επαφής” πάνω στο φυσικό πεδίο στη “γειωμένη σφαίρα φωτός και δύναμης που είναι ο άνθρωπος σε χρόνο και χώρο”. β. Το κέντρο αυτό σχετίζεται με την πρώτη μύηση κι αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα όταν επιτευχθεί αυτό το σημείο εμπειρίας, όπως έχει επιτευχθεί από τη μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων που είναι αυτή την εποχή οι ζηλωτές και οι δόκιμοι μαθητές του κόσμου. (Μην ξεχνάτε ότι μιλώντας τεχνικά, η πρώτη κύρια μύηση από την ιεραρχική σκοπιά είναι η τρίτη. Η πρώτη μύηση θεωρείται από τους Διδασκάλους ότι υποδηλώνει είσοδο στην Ατραπό. Ονομάζεται μύηση απ’ την ανθρωπότητα γιατί στις Λεμούρειες ημέρες ήταν η πρώτη μύηση που δήλωνε την επίτευξη πλήρους φυσικού ελέγχου). Είναι το όργανο για τη διανομή δημιουργικής ενέργειας, της ενέργειας της τρίτης όψης από τις ψυχές που βρίσκονται στο παραπάνω σημείο εξέλιξης. Υπάρχουν τρία κέντρα στο ανθρώπινο ον που σχετίζονται και είναι η κύρια έκφραση της τρίτης ακτίνας ή όψης σε ορισμένα διαφορετικά στάδια ανάπτυξης πάνω στην ατραπό: 1. Το ιερό κέντρο για τον υπανάπτυκτο και μέσο άνθρωπο. 2. Το κέντρο του λαιμού για το ζηλωτή και δόκιμο μαθητή. 3. Το κέντρο άζνα για μαθητές και μυημένους. Εδώ έχετε πάλι μια μεγάλη τριπλότητα ενεργειών που περιέχουν σήμερα μεγάλες δυναμικότητες λόγω του γεγονότος ότι η έκφραση της τρίτης όψης της ενεργού νοημοσύνης έχει φτάσει σε τέτοια ύψη μέσω της ανθρώπινης ανάπτυξης και συνείδησης. γ. Σχετίζεται με την προσωπικότητα δια του δημιουργικού νήματος, με την ψυχή δια του νήματος της συνείδησης και με την ενάδα δια της σουτράτμα ή του νήματος της ζωής. Δε συνδέεται με οποιαδήποτε απ’ τις θείες όψεις δια της ανταχκάρανα, γιατί το νήμα αυτό που συνδέει άμεσα την ενάδα με την προσωπικότητα (και τελικά ανεξάρτητα απ’ την ψυχή), αγκυροβολεί απλώς την εναδική έκφραση της ζωής στο κεφάλι, στο κεφαλικό κέντρο. Έπειτα


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

117

εδραιώνεται άμεση συνείδηση μεταξύ της ενάδας και της προσωπικότητας και μια μεγάλη δυαδικότητα έρχεται σε ύπαρξη. Ζωή, συνείδηση και μορφή εστιάζονται τότε όλες δημιουργικά κι ενεργά στο κεφάλι και η δραστηριότητά τους διευθύνεται απ’ το κεφάλι μέσω των δύο κεφαλικών κέντρων. Μόνο το κέντρο άζνα έρχεται σε δημιουργική δραστηριότητα όταν δομηθεί η ανταχκάρανα. Στα πρώιμα στάδια το κέντρο του λαιμού είναι ο δημιουργικός πράκτορας και στην αρχική περίοδο όλων το ιερό κέντρο είναι ενεργό. Πρέπει λοιπόν να θυμάστε ένα ενδιαφέρον πράγμα. Η δόμηση της ανταχκάρανα γίνεται αληθινά εφικτή μόνο όταν η δημιουργική ζωή του ζηλωτή μετατοπίζεται απ’ το ιερό κέντρο στο κέντρο του λαιμού και γίνεται πραγματική και εκφραστική. Ο λαιμός είναι το σύμβολο της συνδετικής αυτής “γέφυρας” καθώς συνδέει την κεφαλή – μόνη κι απομονωμένη – με το διπλό κορμό που αποτελείται απ’ ό,τι βρίσκεται πάνω απ’ το διάφραγμα κι ό,τι βρίσκεται κάτω απ’ αυτό – το σύμβολο της ενωμένης ψυχής και προσωπικότητας που σμίγουν και συγχωνεύονται σε ένα. Η κεφαλή είναι το σύμβολο εκείνου που ο Πατάντζαλι περιγράφει σαν κατάσταση της “απομονωμένης ενότητας”. δ. Είναι το κέντρο δια του οποίου εστιάζεται δημιουργικά η όψη νοημοσύνη της ανθρωπότητας. Είναι επομένως το κέντρο δια του οποίου ρέει η δημιουργική ενέργεια του μεγάλου εκείνου πλανητικού κέντρου που ονομάζεται Ανθρωπότητα. Τα τρία κύρια πλανητικά κέντρα είναι η Σαμπάλλα, η Ιεραρχία και η Ανθρωπότητα. Όταν επιτευχθεί τελειότητα, η Σαμπαλλική ενέργεια της θέλησης, της δύναμης και του σκοπού θα ρέει ελεύθερα δια του κεφαλικού κέντρου, οι ενέργειες της αγάπης-σοφίας της Ιεραρχίας θα ρέουν δια του καρδιακού κέντρου και η ενέργεια της ανθρωπότητας θα εστιάζεται δια του κέντρου του λαιμού, ενώ το κέντρο άζνα θα δρα σαν πράκτορας και των τριών. Τότε θα λάβει χώρα μια νέα δραστηριότητα από μέρους του ανθρώπινου γένους. Είναι το χρέος της σύνδεσης των τριών υπερανθρώπινων βασιλείων με τα τρία υπανθρώπινα βασίλεια κι έτσι θα εδραιωθεί ο καινός ουρανός και η καινή γη. Τότε η ανθρωπότητα θα φτάσει στο κορύφωμα του εξελικτικού της στόχου πάνω σ’ αυτή τη Γη. ε. Το κέντρο του λαιμού είναι ειδικά το όργανο του δημιουργικού ΛΟΓΟΥ. Καταγράφει την πρόθεση ή το δημιουργικό σκοπό της ψυχής, που διαβιβάζεται σ’ αυτό με την εισροή ενέργειας από το κέντρο άζνα· η συγχώνευση των δύο ενεργειών που επέρχεται μ’ αυτό τον τρόπο, θα οδηγήσει σε κάποιο τύπο δημιουργικής δραστηριότητας. Είναι η ανώτερη αντιστοιχία της δημιουργικότητας του ιερού κέντρου. Σ’ αυτό το κέντρο η αρνητική και η θετική δημιουργική ενέργεια ενσωματώνονται στους χωριστούς οργανισμούς του αρσενικού και του θηλυκού και φέρονται σε σχέση με μια πράξη δημιουργίας που αναλαμβάνεται συνειδητά, αν κι ακόμη χωρίς πολύ σαφή σκοπό. ζ. Η πυκνή φυσική εξωτερίκευση αυτού του κέντρου είναι ο θυρεοειδής αδένας. Ο αδένας αυτός θεωρείται σαν μεγίστης σπουδαιότητας για την ευεξία του


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

118

σημερινού μέσου ανθρώπινου όντος. Σκοπός του είναι να διαφυλάσσει την υγεία, να ισοσταθμίζει τη σωματική ισορροπία σε ορισμένες σπουδαίες όψεις της σωματικής φύσης και συμβολίζει την τρίτη όψη της νοημοσύνης και της ουσίας που διαποτίζεται από το νου. Στην πραγματικότητα συνδέεται με το Άγιο Πνεύμα ή την τρίτη θεία όψη της εκδήλωσης που “επισκιάζει” (όπως το εκφράζει η Βίβλος) τη Μητέρα, την Παρθένο Μαρία. Οι παραθυρεοειδείς συμβολίζουν τη Μαρία και τον Ιωσήφ και τη σχέση τους με το επισκιάζον Άγιο Πνεύμα. Τελικά θα προσδιορισθεί ότι υπάρχει μια στενή φυσιολογική σχέση μεταξύ του θυρεοειδή αδένα και της επίφυσης και μεταξύ των παραθυρεοειδών και των δύο λοβών της υπόφυσης, φέρνοντας έτσι σε ένα συσχετισμένο σύστημα ολόκληρη την περιοχή του λαιμού και της κεφαλής. η. Όπως ακριβώς η κεφαλή συμβολίζει την ουσιαστικά δυαδική φύση του εκδηλωμένου Θεού, έτσι και το κέντρο του λαιμού συμβολίζει την τριπλή φύση της θείας έκφρασης. Η δυαδική φύση εμφανίζεται ανάμεικτη και συγχωνευμένη στην κεφαλή στη σχέση μεταξύ των δύο κέντρων και των δύο πυκνών φυσικών τους αντανακλάσεων. Οι τρεις μεγάλες ενέργειες που έρχονται σε δράση κατά τη διάρκεια της θείας δημιουργικής δραστηριότητας, ενοποιούνται σε δραστηριότητα από την πλήρη έκφραση της ενέργειας που ρέει δια του κέντρου του λαιμού, δια του οργάνου της ομιλίας και των δύο πνευμόνων. Έχετε σ’ αυτή τη σχέση: Ζωή ή Πνοή, τη Λέξη ή την Ψυχή και το κέντρο του λαιμού, της Ουσίας σε δραστηριότητα. θ. Αυτός ο λωτός του λαιμού είναι αντεστραμμένος στα αρχικά στάδια εξέλιξης και τα πέταλα του εκτείνονται στους ώμους και περιλαμβάνουν τους δύο πνεύμονες ή μέρος τους. Κατά τη διάρκεια του βιόκυκλου της ψυχής, αντιστρέφεται βραδέως και τότε τα πέταλα εκτείνονται στα δύο αυτιά και περιλαμβάνουν τον προμήκη μυελό και τον καρωτιδικό αδένα. Ο αδένας αυτός συνδέεται στενότερα με το θυρεοειδή αδένα απ’ ό,τι με τους δύο άλλους αδένες της κεφαλής. Έτσι θα σας γίνει φανερό πώς ολόκληρες περιοχές του φυσικού οργανισμού μπορούν να έλθουν σε ενεργό και ορθή λειτουργία, μπορούν να ζωογονηθούν και να διατηρηθούν σε καλή και αληθινή κατάσταση με τη δραστηριότητα σε μια ή άλλη μορφή του κέντρου που βρίσκεται πλησιέστερα στην περιοχή του σώματος που εξετ��ζουμε. Θα σας γίνει επίσης φανερό ότι νόσοι και ασθένειες μπορεί να προκύψουν από την αδράνεια ενός κέντρου. 4. Το Καρδιακό Κέντρο. Αυτό εντοπίζεται μεταξύ της ωμοπλάτης και – στις μέρες και την εποχή μας – είναι το κέντρο που δέχεται την πιο μεγάλη προσοχή από Εκείνους που είναι υπεύθυνοι για την ανέλιξη της ανθρώπινης συνείδησης. Θα μπορούσε να ειπωθεί αληθινά, αδελφέ μου, ότι η γοργή εκδίπλωση αυτού του λωτού είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο παγκόσμιος πόλεμος δεν ήταν δυνατό να αποφευχθεί. Κατά μια έννοια ήταν ένα αναγκαίο γεγονός (λόγω της τυφλής ιδιοτέλειας της μάζας της ανθρωπότητας), γιατί ήταν αναγκαίο ν’ απορριφθούν όλες οι παλιές μορφές της διακυβέρνησης, της θρησκείας και της αποκρυσταλλωμένης


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

119

κοινωνικής τάξης. Η ανθρωπότητα έφτασε πλέον σ’ ένα σημείο ομαδικής επίγνωσης κι ομαδικής αλληλεπίδρασης βαθιάς πνευματικής φύσης και χρειάζονται νέες μορφές για να λειτουργήσει επαρκέστερα το νέο αυτό πνεύμα. α. Το καρδιακό κέντρο αντιστοιχεί στην “καρδιά του Ηλίου” και συνεπώς στην πνευματική πηγή φωτός και αγάπης. β. Έρχεται σε λειτουργική δραστηριότητα μετά τη δεύτερη μύηση. Η μύηση αυτή σημαδεύει τη συμπλήρωση της διαδικασίας δια της οποίας η συναισθηματική φύση (με την εξέχουσα ποιότητα της επιθυμίας) φέρεται υπό ψυχικό έλεγχο και η επιθυμία του προσωπικού κατώτερου εαυτού μετουσιώνεται σε αγάπη. Είναι το όργανο για τη διανομή ιεραρχικής ενέργειας που διαχύνεται μέσω της ψυχής στο κέντρο της καρδιάς όλων των ζηλωτών, μαθητών και μυημένων· μ’ αυτό τον τρόπο η ενέργεια αυτή γίνεται διαθέσιμη κι επιφέρει δύο αποτελέσματα: 1. Την αναγέννηση της ανθρωπότητας δια της αγάπης. 2. Τη σταθερά εδραιωμένη σχέση μεταξύ μιας γοργά αναπτυσσόμενης ανθρωπότητας και της Ιεραρχίας. Μ’ αυτό τον τρόπο δύο μεγάλα πλανητικά κέντρα – η Ιεραρχία και η Ανθρωπότητα – έρχονται σε στενή επαφή και σχέση. Όπως λέει η Βίβλος: “η αγάπη του Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις” και η μετασχηματίζουσα, μαγνητική κι ακτινοβόλος δύναμή της είναι ουσιώδης για την ανοικοδόμηση του κόσμου και για την εδραίωση της νέας παγκόσμιας τάξης. Όλοι οι μαθητές οφείλουν σήμερα να στοχάζονται και να σκέφτονται την εκδίπλωση του καρδιακού κέντρου και τη νοήμονα σχέση του ανθρώπινου γένους με την Ιεραρχία με την επακόλουθη ανταπόκριση του ανθρώπου στην ενέργεια της αγάπης, γιατί “όπως ο άνθρωπος σκέφτεται στην καρδιά του, έτσι και είναι”. Η σκέψη στην καρδιά γίνεται αληθινά εφικτή μόνο όταν οι νοητικές ικανότητες έχουν αναπτυχθεί επαρκώς και φτάσει σ’ ένα πολύ υψηλό στάδιο ανέλιξης. Το αίσθημα της καρδιάς συγχέεται συχνά με τη σκέψη. Η ικανότητα της σκέψης στην καρδιά είναι αποτέλεσμα της διαδικασίας μετουσίωσης της επιθυμίας σε αγάπη κατά τη διάρκεια του έργου της ανύψωσης των δυνάμεων του ηλιακού πλέγματος στο καρδιακό κέντρο. Η καρδιακή σκέψη είναι επίσης μια από τις ενδείξεις ότι η ανώτερη όψη του καρδιακού κέντρου, του δωδεκαπέταλου λωτού που βρίσκεται στο καθαυτό κέντρο του χιλιοπέταλου λωτού, έχει φτάσει σ’ ένα σημείο πραγματικής δραστηριότητας. Η σκέψη σαν αποτέλεσμα ορθού αισθήματος αντικαθιστά τότε την προσωπική ευαισθησία. Μας δίνει επίσης τις πρώτες αμυδρές ενδείξεις εκείνης της κατάστασης ύπαρξης που είναι χαρακτηριστική της ενάδας και η οποία δεν μπορεί να ονομασθεί συνείδηση – όπως κατανοούμε τον όρο. γ. Το κέντρο της καρδιάς συνδέεται ουσιαστικά με την προσωπικότητα όταν κυριαρχηθεί η διαδικασία ευθυγράμμισης με την ψυχή. Η διαδικασία αυτή διδάσκεται σήμερα σ’ όλες τις νεότερες και γνήσιες εσωτερικές σχολές και τονίσθηκε απ’ την αρχή στην Σχολή Αρκέην· είναι εκείνη η διαδικασία (που


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

120

διακρίνεται από ορθό προσανατολισμό, συγκέντρωση και διαλογισμό) που συνδέει την προσωπικότητα με την ψυχή κι έτσι με την Ιεραρχία. Η σχέση με την Ιεραρχία γίνεται αυτόματα καθώς η ευθυγράμμιση αυτή προωθείται και συνεπώς εδραιώνεται άμεση ψυχική επαφή. Η συνείδηση της προσωπικότητας αντικαθίσταται από την ομαδική συνείδηση και η εισροή ιεραρχικής ενέργειας επακολουθεί σαν φυσική συνέπεια, γιατί όλες οι ψυχές είναι μόνο όψεις της Ιεραρχίας. Η εδραιωμένη αυτή σχέση με την επακόλουθη αλληλεπίδρασή της (μαγνητική και ακτινοβόλο) επιφέρει την τελική καταστροφή του ψυχικού σώματος ή του αιτιώδους σώματος καθώς η σχέση φτάνει το ύψιστο σημείο της εντατικοποιημένης αναγνώρισής της. δ. Το κέντρο αυτό είναι συνεπώς στο φυσικό σώμα το μέσον δια του οποίου εργάζεται η Ιεραρχία· είναι επίσης ο πράκτορας της ψυχής. Όταν εδώ χρησιμοποιώ τη λέξη “ψυχή”, δεν αναφέρομαι μόνο στην ατομική ψυχή του ανθρώπου αλλά και στην ψυχή του πλανητικού Λόγου, γιατί αμφότερες είναι αποτέλεσμα της ένωσης πνεύματος και ύλης, της όψης του Πατρός και της όψης της Μητρός. Είναι ένα μεγάλο μυστήριο που μόνο η μύηση μπορεί ν’ αποκαλύψει. ε. Το καρδιακό κέντρο καταγράφει την ενέργεια της αγάπης. Θα μπορούσε εδώ να ειπωθεί ότι όταν η ανταχκάρανα κατασκευασθεί τελικά, οι τρεις όψεις της Πνευματικής Τριάδας θα βρουν η καθεμιά ένα σημείο επαφής μέσα στον αιθερικό μηχανισμό του μυημένου που λειτουργεί στο φυσικό πεδίο. Ο μυημένος είναι πια μια συγχώνευση ψυχής και προσωπικότητας δια της οποίας μπορεί να διαχυθεί η πλήρης ζωή της ενάδας: 1. Το κέντρο της κεφαλής γίνεται το σημείο επαφής για την πνευματική θέληση, Άτμα. 2. Το κέντρο της καρδιάς γίνεται ο πράκτορας για την πνευματική αγάπη, Βούδδι. 3. Το κέντρο του λαιμού γίνεται η έκφραση του παγκόσμιου νου, Μάνας. Στο έργο του μυημένου, καθώς πραγματώνει το θείο σκοπό σύμφωνα με το σχέδιο, το κέντρο άζνα γίνεται ο κατευθυντήριος πράκτορας ή διανομέας των συγχωνευμένων ενεργειών του θείου ανθρώπου. Το κέντρο της καρδιάς αντιστοιχεί στο “ηλιακό πυρ” μέσα στο ηλιακό σύστημα και είναι μαγνητικό σε ποιότητα και ακτινοβόλο σε δραστηριότητα. Είναι το όργανο της ενέργειας που επιφέρει περιεκτικότητα. ζ. Η πυκνή φυσική του εξωτερίκευση είναι ο θύμος αδένας. Γι’ αυτό τον αδένα πολύ λίγα είναι γνωστά επί του παρόντος, αν και πολλά θα μαθευτούν καθώς οι ερευνητές θ’ αποδέχονται και θα πειραματίζονται με τις υποθέσεις που παρουσιάζουν οι απόκρυφες επιστήμες και καθώς αναπτύσσεται το καρδιακό κέντρο και ο θύμος αδένας επανέρχεται σε ώριμη λειτουργική δραστηριότητα. Αυτό όμως δε συμβαίνει ακόμη. Η φύση της έκκρισής του δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί και τα αποτελέσματα αυτού του αδένα είναι καλύτερα γνωστά απ’


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

121

την ψυχολογική τους πλευρά παρά απ’ τη φυσική. Η σύγχρονη ψυχολογία όταν συνδυαστεί με την ιατρική, αναγνωρίζει ότι η υπερδραστηριότητα αυτού του αδένα δημιουργεί το ανεύθυνο και ανήθικο πρόσωπο. Καθώς η φυλή των ανθρώπων μαθαίνει τη φύση της ευθύνης, θα έχουμε τις πρώτες ενδείξεις της ψυχικής ευθυγράμμισης, της αποκέντρωσης της προσωπικότητας και της ομαδικής επίγνωσης και τότε – παράλληλα μ’ αυτή την ανάπτυξη – θα βρούμε ότι ο θύμος αδένας θα καταστεί ορθά ενεργός. Προς το παρόν η γενική ανισορροπία του ενδοκρινούς συστήματος αντιστρατεύεται την ασφαλή και πλήρη λειτουργία του θύμου αδένα στον ενήλικο. Υπάρχει ακόμη μια δυσδιάγνωστη σχέση μεταξύ της επίφυσης και του θύμου αδένα, καθώς και μεταξύ αυτών των δύο και του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Καθώς η Πνευματική Τριάδα γίνεται ενεργός με το μέσον της προσωπικότητας, τα τρία αυτά κέντρα και οι τρεις εξωτερικεύσεις τους θα εργάζονται συνθετικά, διέποντας και διευθύνοντας ολόκληρο τον άνθρωπο. Καθώς η επίφυση επανέρχεται σε πλήρη ώριμη λειτουργία (κι αυτό δε συμβαίνει στον ενήλικο άνθρωπο), η θεία θέληση-για-τοκαλό θα γίνει αισθητή κι ο θείος σκοπός θα επιτευχθεί· όταν επίσης ο θύμος αδένας δραστηριοποιείται στον ενήλικο, η καλή θέληση θα γίνει φανερή και το θείο σχέδιο θ’ αρχίσει να πραγματοποιείται. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για την αγάπη, τις ορθές ανθρώπινες σχέσεις και την ειρήνη. Η καλή αυτή θέληση κάνει ήδη αισθητή την παρουσία της στον κόσμο σήμερα, υποδεικνύοντας την έναρξη δραστηριότητας του καρδιακού κέντρου κι αποδεικνύοντας ότι το καρδιακό κέντρο στο κεφάλι αρχίζει να εκδιπλώνεται σαν αποτέλεσμα της αυξανόμενης δραστηριότητας του καρδιακού κέντρου στη σπονδυλική στήλη. η. Είναι το όργανο της συγχώνευσης, όπως ακριβώς το κεφαλικό κέντρο είναι το όργανο της σύνθεσης. Καθώς το κέντρο της καρδιάς ενεργοποιείται, ο ζηλωτής ατομικά έλκεται αργά σε αυξανόμενη στενότερη σχέση με την ψυχή του και τότε συμβαίνουν δύο διευρύνσεις της συνείδησης, που ερμηνεύονται απ’ αυτόν σαν γεγονότα ή συμβάντα: 1. Έλκεται στο Άσραμ ενός από τους Διδασκάλους, ανάλογα με την ψυχική του ακτίνα και γίνεται αποδεγμένος μαθητής με την τεχνική έννοια. Ο ίδιος ο Διδάσκαλος είναι το καρδιακό κέντρο του Άσραμ και μπορεί πλέον να φτάσει το μαθητή Του δια της ψυχής, γιατί ο μαθητής μέσω ευθυγράμμισης κι επαφής έχει θέσει την καρδιά του σε στενή σχέση με την ψυχή. Ανταποκρίνεται τότε στην καρδιά όλων των πραγμάτων, η οποία όσον αφορά προς το παρόν την ανθρωπότητα, είναι η Ιεραρχία. 2. Έλκεται σε στενή σχέση υπηρεσίας με την ανθρωπότητα. Η αυξανόμενη αίσθηση ευθύνης του, λόγω της καρδιακής δραστηριότητας, τον οδηγεί να υπηρετεί και να εργάζεται. Τελικά γίνεται κι ο ίδιος η καρδιά ενός ομίλου ή μιας οργάνωσης – στην αρχή μικρής, αλλά γίνεται παγκόσμια καθώς αναπτύσσεται η πνευματική του δύναμη και σκέφτεται με όρους ομάδας και ανθρωπότητας. Οι δύο αυτές σχέσεις από μέρους του είναι αμοιβαίες. Έτσι η


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

122

όψη αγάπη της θειότητας γίνεται ενεργός στους τρεις κόσμους και η αγάπη αγκυροβολεί στη γη και παίρνει τη θέση του συναισθήματος, της επιθυμίας και των υλικών όψεων του αισθήματος. Σημειώστε αυτή τη φράση. θ. Στα αρχικά στάδια ανέλιξης τόσο του ατόμου όσο και της φυλής ο αντεστραμμένος καρδιακός λωτός με τα δώδεκα πέταλά του φτάνει προς τα κάτω στο ηλιοπλεγματικό κέντρο. Το τελευταίο αυτό κέντρο έχει αντιστραφεί από τους Ατλάντειους καιρούς και τα πέταλά του φτάνουν τώρα προς τα πάνω στο επόμενο κέντρο της σπονδυλικής στήλης, το κέντρο της καρδιάς, εξαιτίας των βραδέως ανερχόμενων ενεργειών από το ηλιοπλεγματικό κέντρο, που επιζητούν να διαφύγουν από τη “φυλακή των κατώτερων περιοχών” μέσω μιας διαδικασίας μετουσίωσης. Σαν αποτέλεσμα το καρδιακό κέντρο αρχίζει βραδέως να εκδιπλώνεται κι επίσης ν’ αντιστρέφεται. Η αντιστροφή των “κέντρων του λωτού” επέρχεται πάντοτε σαν αποτέλεσμα μιας διπλής δράσης – της ώθησης εκ των κάτω και της έλξης εκ των άνω. Η αντιστροφή του καρδιακού λωτού και η προς τα άνω εκδίπλωσή του οφείλεται στους ακόλουθους παράγοντες: 1. Την αυξανόμενη δυναμικότητα της ιεραρχικής προσέγγισης. 2. Την ταχέως εδραιωνόμενη ψυχική επαφή. 3. Την ανταπόκριση του εκδιπλωνόμενου καρδιακού λωτού στην έλξη του Άσραμ του Διδασκάλου. 4. Την προς τα άνω εφόρμηση των μετουσιωμένων ενεργειών κάτω του διαφράγματος, μέσω του ηλιακού πλέγματος, σε ανταπόκριση στην πνευματική “έλξη”. 5. Την αυξανόμενη κατανόηση από μέρους του ανθρώπου της φύσης της αγάπης.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

123


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

124

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες, αλλά αυτοί είναι εκείνοι που θα κατανοήσετε


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

125

ευκολότερα αν τους εκλάβετε συμβολικά κι όχι πολύ κυριολεκτικά. Μέχρι το έτος 1400 μ.Χ. η σχέση του ηλιοπλεγματικού κέντρου με το καρδιακό κέντρο θα μπορούσε να εκφρασθεί εικονικά όπως υποδεικνύεται στο επόμενο διάγραμμα. Στο πέρας της επόμενης φυλετικής ρίζας θα έχετε τελικά την πλήρη έκφραση της αγάπης και οι λωτοί πάνω στη σπονδυλική στήλη – και οι πέντε – θα διαφέρουν μόνο στον αριθμό των πετάλων που έχει καθένας τους. Τελικά στο πέρας του μεγάλου παγκόσμιου κύκλου, όταν όλοι οι λωτοί θα έχουν αντιστραφεί, όλοι θα είναι ανοιχτοί και θα παρέχουν ελεύθερους αγωγούς για την εισροή και τη διαβίβαση των τριών μεγάλων θείων ενεργειών και των τεσσάρων μικρότερων δυνάμεων. Σ’ αυτή τη διαρκή κίνηση των κέντρων και τη συνεχή εισροή ενεργειών μπορούμε ν’ ανιχνεύσουμε μεγάλο μέρος της δυσχέρειας της ανθρωπότητας στα διάφορα σώματά της· η ανικανότητα των κέντρων να ανταποκριθούν ή να εκδιπλωθούν προκαλεί σε πολλές περιπτώσεις ασθένεια και δυσχέρεια· η ανισόρροπη εκδίπλωση των κέντρων, η παρεμποδιζόμενη ανάπτυξή τους και η έλλειψη ανταπόκρισής τους δημιουργεί προβλήματα σε άλλες περιπτώσεις· η πρόωρη εκδίπλωσή τους και η υπερδραστηριότητά τους προκαλεί σε άλλες περιπτώσεις κίνδυνο· η αποτυχία του φυσικού μηχανισμού ν’ ανταποκριθεί στην εσώτερη ανέλιξη είναι η αιτία μεγάλης δυσχέρειας. Έτσι βλέπετε πάλι την πολυπλοκότητα του ζητήματος. Το στάδιο της θεωρίας είναι απλό, εκτός στο βαθμό που θέτει σε κίνηση δυνάμεις οι οποίες οδηγούν τελικά σε δυσκολίες. Το στάδιο της αντίδρασης στην ανταπόκριση και της προσαρμογής στη θεωρία εγκαινιάζει επίσης έναν κύκλο έντονης δυσχέρειας και περιπλοκής, επειδή οδηγεί σ’ έναν κύκλο πειράματος και εμπειρίας κατά τη διάρκεια του οποίου ο μαθητής μαθαίνει πολλά και υποφέρει πολύ. Κατόπιν, καθώς αποκτάται εμπειρία, επικρατεί το στάδιο της πνευματικής έκφρασης κι επέρχεται η ελευθερία από τον κίνδυνο και η χειραφέτηση από τη δυσχέρεια και η απαλλαγή από την ασθένεια. Αποκαθίσταται η απλότητα. Το Σώμα, η Φαινομενική Εμφάνιση. Δε χρειάζεται να γραφούν πολλά εδώ γι’ αυτό, γιατί η σωματική φύση και η μορφική όψη ήταν αντικείμενο έρευνας και θέμα σκέψης και συζήτησης των σκεπτόμενων ανθρώπων για πολλούς αιώνες. Πολλά στα οποία κατέληξαν είναι βασικά ορθά. Ο σύγχρονος ερευνητής παραδέχεται το Νόμο της Αναλογίας σαν βάση των προτάσεών του και αναγνωρίζει μερικές φορές ότι η Ερμητική θεωρία, “Ως άνω, ούτω κάτω”, μπορεί να ρίξει πολύ φως στα τωρινά προβλήματα. Τα ακόλουθα αξιώματα μπορούν να συντείνουν στη διευκρίνιση: 1. Ο άνθρωπος στη σωματική του φύση είναι ένα άθροισμα, μια ενότητα. 2. Το άθροισμα αυτό υποδιαιρείται σε πολλά μέρη και οργανισμούς. 3. Όμως οι πολλές αυτές υποδιαιρέσεις λειτουργούν μ’ έναν ενοποιημένο τρόπο και το σώμα είναι ένα συσχετιζόμενο σύνολο. 4. Το καθένα από τα μέρη του διαφέρει σε μορφή και λειτουργία, αλλά όλα είναι αλληλεξαρτώμενα.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

126

5. Το κάθε μέρος κι ο κάθε οργανισμός απαρτίζεται με τη σειρά του από μόρια, κύτταρα και άτομα κι αυτά συγκρατούνται στη μορφή του οργανισμού απ’ τη ζωή του αθροίσματος. 6. Το άθροισμα που λέγεται άνθρωπος, διαιρείται αδρά σε πέντε μέρη, μερικά μεγαλύτερης σπουδαιότητας απ’ τα άλλα, αλλά όλα συμπληρώνουν το ζωντανό εκείνο οργανισμό που αποκαλούμε ανθρώπινο ον: α. Το κεφάλι. β. Ο ανώτερος κορμός ή εκείνο το μέρος που βρίσκεται πάνω απ’ το διάφραγμα. γ. Ο κατώτερος κορμός ή εκείνο το μέρος που βρίσκεται κάτω απ’ το διάφραγμα. δ. Τα χέρια. ε. Τα πόδια. 7. Οι οργανισμοί αυτοί εξυπηρετούν διάφορους σκοπούς και από την κανονική τους λειτουργία και την ορθή προσαρμογή τους εξαρτάται η άνεση του συνόλου. 8. Ο καθένας απ’ αυτούς έχει τη δική του ζωή που είναι το άθροισμα της ζωής της ατομικής του δομής κι εμψυχώνεται επίσης απ’ την ενοποιημένη ζωή του συνόλου, που διευθύνεται απ’ το κεφάλι απ’ τη νοήμονα θέληση ή ενέργεια του πνευματικού ανθρώπου. 9. Το σπουδαίο μέρος του σώματος είναι η τριπλή υποδιαίρεση, κεφάλι, ανώτερος και κατώτερος κορμός. Ο άνθρωπος μπορεί να ζει και να λειτουργεί χωρίς χέρια και πόδια. 10.Το καθένα απ’ τα τρία αυτά μέρη είναι επίσης τριπλό από φυσικής πλευράς, συμπληρώνοντας την αναλογία των τριών τμημάτων της φύσης του ανθρώπου και των εννέα της τελειωμένης εναδικής ζωής. Υπάρχουν κι άλλα όργανα αλλά όσα απαριθμήσαμε είναι εκείνα που έχουν μια εσωτερική σημασία μεγαλύτερης αξίας απ’ τα άλλα μέρη. α. Στο κεφάλι υπάρχουν: 1. Οι πέντε κοιλίες του εγκεφάλου ή ό,τι θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εγκέφαλο σαν ενιαίο οργανισμό. 2 Οι τρεις αδένες, καρωτιδικός, επίφυση και υπόφυση. 3. Τα δύο μάτια. β. Στο ανώτερο μέρος του σώματος υπάρχουν: 1. Ο λαιμός. 2. Οι πνεύμονες. 3. Η καρδιά. γ. Στο κατώτερο μέρος του σώματος υπάρχουν: 1. Η σπλήνα. 2. Το στομάχι. 3. Τα σεξουαλικά όργανα. 11.Το άθροισμα του σώματος είναι επίσης τριπλό: α. Το δέρμα και ο οστεώδης σκελετός.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

127

β. Το σύστημα των αιμοφόρων αγγείων ή του αίματος. γ. Το τριπλό νευρικό σύστημα. 12.Η καθεμιά απ’ αυτές τις τριπλότητες αντιστοιχεί στα τρία μέρη της φύσης του ανθρώπου: α. Φυσική φύση: Το δέρμα και η οστεώδης δομή είναι η αναλογία στο πυκνό κι αιθερικό σώμα του ανθρώπου. β. Ψυχική φύση: Τα αιμοφόρα αγγεία και το κυκλοφορικό σύστημα είναι η αναλογία στη διαποτίζουσα τα πάντα ψυχή που διαπερνά όλα τα μέρη του ηλιακού συστήματος, όπως το αίμα πηγαίνει σ’ όλα τα μέρη του σώματος. γ. Πνευματική φύση: Το νευρικό σύστημα, καθώς ενεργοποιεί και δρα σ’ ολόκληρο το φυσικό άνθρωπο, είναι η αντιστοιχία της ενέργειας του πνεύματος. 13.Στο κεφάλι έχουμε την αναλογία της πνευματικής όψης, της κατευθυντήριας θέλησης, της ενάδας, του Ενός: α. Ο εγκέφαλος με τις πέντε κοιλίες του είναι η αναλογία της φυσικής μορφής την οποία εμψυχώνει το πνεύμα σε σχέση με τον άνθρωπο, το πενταπλό εκείνο άθροισμα που είναι το μέσον δια του οποίου το πνεύμα πρέπει να εκφρασθεί στο φυσικό πεδίο. β. Οι τρεις αδένες στο κεφάλι σχετίζονται στενά με την ψυχή ή ψυχιστική φύση (ανώτερη και κατώτερη). γ. Τα δύο μάτια είναι οι αντιστοιχίες στο φυσικό πεδίο της ενάδας η οποία είναι θέληση και αγάπη-σοφία, ή άτμα-βούδδι, σύμφωνα με την αποκρυφιστική ορολογία. 14.Στο ανώτερο μέρος του σώματος έχουμε μια αναλογία της τριπλής ψυχικής φύσης: α. Το λαιμό που αντιστοιχεί στην τρίτη δημιουργική όψη ή τη σωματική φύση, την ενεργό νοημοσύνη της ψυχής. β. Την καρδιά, την αγάπη-σοφία της ψυχής, τη βουδδική ή Χριστική αρχή. γ. Τους πνεύμονες, την αναλογία της πνοής της ζωής, που είναι η αντιστοιχία του πνεύματος. 15.Στον κατώτερο κορμό έχουμε πάλι την εκπλήρωση του τριπλού αυτού συστήματος: α. Τα σεξουαλικά όργανα, τη δημιουργική όψη, το διαμορφωτή του σώματος. β. Το στομάχι σαν φυσική εκδήλωση του ηλιακού πλέγματος είναι η αναλογία της ψυχικής φύσης. γ. Τη σπλήνα, το δέκτη ενέργειας και συνεπώς την έκφραση στο φυσικό πεδίο του κέντρου που δέχεται αυτή την ενέργεια, είναι η αναλογία του ενεργοποιού πνεύματος. Αντιλαμβάνομαι καλά τις τεχνικότητες που έδωσα εδώ και τη δυσκολία και την προφανή τους αχρηστία. Θα μπορούσε να ερωτηθεί: Γιατί είναι αναγκαία τέτοια λεπτολογία στην απαρίθμηση των φυσικών, ψυχολογικών και συστηματικών


Τ�� ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

128

λεπτομερειών με καθαρά ακαδημαϊκή φύση, όταν με μια πράξη θέλησης και θείας δύναμης και με τη χρήση ορισμένων Λέξεων Δύναμης μπορεί να επιτευχθεί η θεραπεία; Οι ιδέες αυτές είναι βασικά αληθινές, αλλά βασίζονται σε παρανόηση – σε χρόνο και χώρο. Αν όλοι οι θεραπευτές ήταν Διδάσκαλοι της Σοφίας, αν ήταν όλοι ψυχορατικοί, αν κατανοούσαν το Νόμο του Κάρμα και τη λειτουργία του στη ζωή του πάσχοντα, αν είχαν την πλήρη συνεργασία του πάσχοντα κι αν είχαν την ικανότητα να προσθέσουν σ’ όλες τις παραπάνω απαιτήσεις τη χρήση ορισμένων Λέξεων και Μάντραμ, τότε η ακαδημαϊκή γνώση θα ήταν πράγματι άχρηστη. Αλλά οι απαιτήσεις αυτές δεν ικανοποιούνται και ούτε μπορούν να ικανοποιηθούν. Οι θεραπευτές κατά κανόνα δεν έχουν καμιά απ’ αυτές τις δυνάμεις. Ότι συχνά θεραπεύουν (παρότι όχι τόσο συχνά όσο νομίζουν ότι το κάνουν) είναι αληθινό, αλλά όταν είναι επιτυχείς, το κατορθώνουν κάνοντας το ένα ή το άλλο απ’ τα ακόλουθα: Θεραπεύουν τον ασθενή όταν το θέλει το πεπρωμένο και η μοίρα του και συνεπώς η ψυχή του έσυρε το φορέα της (το φυσικό άνθρωπο) στην ακτινοβόλο αύρα ενός θεραπευτή ή θεραπευτικού ομίλου. Η πιθανότητα είναι ότι ο πάσχων θα θεραπευόταν οπωσδήποτε αλλά η διαδικασία επισπεύσθηκε απ’ την καταβληθείσα προσπάθεια και προσοχή συν την πίστη. Παρεμβαίνουν στο άμεσο σχέδιο ή πρότυπο της ζωής του πάσχοντα κι έτσι καθυστερούν ορισμένες διαδικασίες πνευματικών διδάκτρων που είναι αναγκαίες. Αυτό συχνά λησμονείται. Είναι ένα θέμα πολύ περίπλοκο για να ασχοληθούμε μαζί του εδώ, αλλά ελπίζω να το αποσαφηνίσω κάπως στο τελευταίο τμήμα. Συνεπώς (ωσότου υπάρξει πλήρης γνώση) είναι ζωτικά αναγκαίο να μελετηθεί η δομή της ισχύος και της ζωτικότητας και το δίκτυο των ενεργειών και των δυνάμεων που συνθέτουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Χρειάζεται μια νοητική σύλληψη των διαδικασιών της θεραπείας· και οι λόγοι που τις καθιστούν δύσκολες και πολύπλοκες, περιττές και σπατάλη χρόνου είναι οι εξής: Η ανικανότητα ακόμη και του πιο προχωρημένου ανθρώπινου νου να συλλάβει θέματα και ζητήματα σαν σύνολο. Το συνθετικό στοιχείο λείπει ως τώρα. Προς το παρόν η διδασκαλία και οι ενεχόμενες διαδικασίες πρέπει να κυριαρχηθούν βήμα προς βήμα, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια, εντολή προς εντολή, εφαρμογή προς εφαρμογή. Αλλά το μέλλον διατηρεί την υπόσχεση σαφή και η ικανότητα του ανθρώπινου ματιού να λειτουργεί συνθετικά, να συλλαμβάνει λόγου χάρη ένα τοπίο με τα πλατιά κι εξέχοντα περιγράμματά του και να το κάνει ταυτόχρονα και εν ριπή οφθαλμού, αποτελεί εγγύηση της μελλοντικής τεχνικής της φυλής. Μια ματιά του φωτισμένου νου, μια μεγάλη ακτινοβολία αγάπης κι ο θεραπευτής ή η θεραπευτική ομάδα θα γνωρίζει αν πρέπει να θεραπεύσει, να βοηθήσει την προσπάθεια του πάσχοντα – μια πολύ βραδύτερη διαδικασία – ή να απόσχει της θεραπείας. Η αδράνεια του μέσου άνδρα ή γυναίκας που επαναστατεί ενάντια στην αναγκαία


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

129

προσπάθεια να κυριαρχήσει την τεχνική πλευρά της θεραπείας. Είναι πολύ ευκολότερο να επαναπαυθεί στη θειότητα (μια θειότητα στην πραγματικότητα λανθάνουσα αλλά όχι εκφραστική) και “να αφήσει στο Θεό να το κάνει”. Είναι πολύ ευκολότερο να αναγνωρίσει την αγάπη και την έκχυση της αγάπης παρά να κυριαρχήσει τις διαδικασίες με τις οποίες μπορεί να γίνει αποτελεσματική – ή τη φύση εκείνου που πρέπει να επηρεασθεί. Αυτά είναι σημεία που απαιτούν επιμελή προσοχή και μελέτη. Αξίζει να τα στοχασθούμε. Η συνθετική δύναμη του νου, βοηθούμενη από αληθινή αγάπη, θα γίνει κάποια μέρα το όργανο όλων των αληθινών θεραπευτών. Στο μεταξύ για χάρη του μέλλοντος και για να βοηθήσει τη διατύπωση της επερχόμενης θεραπευτικής τέχνης – που θα βασίζεται στην κατανόηση της ενέργειας, την εισροή και την κυκλοφορία της – η πραγματεία αυτή θ’ ασχοληθεί κάπως με την ακαδημαϊκή πλευρά. Στο κάτω-κάτω τα γεγονότα που δίνονται είναι γεγονότα υπαρκτά κι αληθινά παρόντα, όπως εκείνα τα συναισθήματα που ο μέσος θεραπευτής αποκαλεί αγάπη. Τα Επτά Κύρια Κέντρα – (Συνέχεια). Ας συνεχίσουμε τώρα τη μελέτη των κέντρων. Πραγματευθήκαμε τα τέσσερα πάνω απ’ το διάφραγμα – τα τρία κέντρα δια των οποίων πρέπει τελικά να εργασθεί η Πνευματική Τριάδα και το συνθετικό κέντρο, το κέντρο άζνα, που τελικά εκφράζει την ολοκληρωμένη προσωπικότητα και γίνεται ο άμεσος πράκτορας της ψυχής. Τώρα πρέπει να εξετάσουμε τρία ακόμη κέντρα που όλα τους βρίσκονται κάτω απ’ το διάφραγμα – το ηλιοπλεγματικό κέντρο, το ιερό κέντρο και το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Το πιο σπουδαίο για όλους τους ζηλωτές αυτή την εποχή είναι το ηλιοπλεγματικό κέντρο· το πιο ενεργό – μιλώντας γενικά – στην ανθρωπότητα σαν σύνολο είναι ακόμη το ιερό κέντρο· το πιο ήρεμο κέντρο στο σώμα (από τη σκοπιά του πνευματικού ανθρώπου) είναι το βασικό κέντρο. 5. Το Ηλιοπλεγματικό Κέντρο. Βρίσκεται αρκετά κάτω από την ωμοπλάτη στη σπονδυλική στήλη και είναι εξαιρετικά ενεργό. Στις Ατλάντειες μέρες είχε φθάσει σε υψηλό στάδιο ανάπτυξης, όπως ακριβώς την Αρεία εποχή το κέντρο του λαιμού αφυπνίζεται γοργά. Το κέντρο αυτό συνδέεται ιδιαζόντως με δύο άλλα κέντρα: την καρδιά και το κέντρο άζνα και σχηματίζουν αυτή την εποχή ένα ενδιαφέρον τρίγωνο ενεργειών στο ανθρώπινο σώμα, το οποίο προσελκύει μεγάλη προσοχή από την Ιεραρχία. Υπάρχει μια καθοδική ροή ενέργειας απ’ το κέντρο άζνα στην καρδιά από την ψυχή, στο βαθμό που ο ζηλωτής είναι σ’ επαφή με την ψυχή του. Αυτή οδηγεί σε τρία πράγματα: Τη διέγερση του καρδιακού κέντρου. Την ανταποκριτική αντίδραση απ’ την καρδιά, που εφελκύει τη διέγερση του κέντρου άζνα κι επιφέρει τελικά την αναγνώριση της ομαδικής συνείδησης απ’ την προσωπικότητα. Την εφέλκυση του καρδιακού κέντρου στο κεφάλι. Όλα αυτά όμως διευκολύνονται απ’ την προχωρημένη ανάπτυξη του ηλιακού


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

130

πλέγματος στο ζηλωτή, που έχει το δικό του αποτέλεσμα στην καρδιά κι ένα αμοιβαίο αποτέλεσμα στο κέντρο άζνα. Υπάρχουν λοιπόν δύο σπουδαία τρίγωνα για εξέταση: Όπως ακριβώς υπάρχει αστρολογικά μια Επιστήμη των Τριγώνων, έτσι θα αναπτυχθεί αργότερα μια επιστήμη τριγώνων σχετική με το ανθρώπινο σύστημα. Αλλά ο καιρός δεν ήλθε ακόμη. Σας δίνω μόνο σποραδικές ενδείξεις αυτής της

επιστήμης, στις οποίες μπορεί να δράσει η ενόραση των μαθητών. α. Το ηλιακό πλέγμα είναι αντανάκλαση στην προσωπικότητα της “καρδιάς του ηλίου”, όπως ακριβώς είναι το κέντρο της καρδιάς. Είναι ο κεντρικός παράγοντας στη ζωή της προσωπικότητας για όλη την ανθρωπότητα κάτω από το βαθμό του δόκιμου μαθητή. Σ’ αυτό το σημείο ο νους αρχίζει να λειτουργεί σαφώς, έστω κι αμυδρά. Είναι η έξοδος – αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια τέτοια λέξη – του αστρικού σώματος στον εξωτερικό κόσμο και το όργανο δια του οποίου ρέει η συναισθηματική ενέργεια. Είναι το όργανο της επιθυμίας. Έχει μεγάλη σπουδαιότητα στη ζωή του μέσου ανθρώπου κι ο έλεγχός του είναι ο ζωτικός στόχος του ζηλωτή. Πρέπει να μετουσιώσει την επιθυμία σε έφεση. β. Το ηλιακό πλέγμα ήλθε σε πλήρη λειτουργία στους Ατλάντειους καιρούς, στη διάρκεια της περιόδου που αναπτυσσόταν η δεύτερη μεγάλη ανθρώπινη φυλή. Τα κατώτερα αυτά κέντρα δε συνδέονται ειδικά με τις μυήσεις όπως τα κέντρα πάνω απ’ το διάφραγμα, γιατί είναι κέντρα της προσωπικότητας και πρέπει να είναι υπό τον πλήρη έλεγχο της ψυχής όταν λαμβάνονται μυήσεις ενός ορισμένου βαθμού. γ. Το ηλιοπλεγματικό κέντρο είναι ο μεγάλος καθαρτήριος οίκος όλων των ενεργειών κάτω του διαφράγματος. Αυτό αναφέρεται στα τρία μεγάλα κέντρα και τα μικρότερα κέντρα που απαριθμήθηκαν στη σελ. 72. Η σχέση αυτού του κέντρου με το αστρικό πεδίο είναι (για να χρησιμοποιήσω μια περίεργη αλλά πολύ εκφραστική λέξη) οξεία. Είναι δέκτης κάθε συναισθηματικής αντίδρασης κι επιθυμητικής παρόρμησης κι ενέργειας κι επειδή η ανθρωπότητα γίνεται σήμερα ενεργός με ομαδική έννοια και είναι περιεκτικότερη από ποτέ άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία, η κατάσταση είναι οξεία κι εξαιρετικής δυσκολίας. Το ανθρώπινο γένος δια του ατομικού κι επίσης δια του συλλογικού ηλιακού πλέγματος υποβάλλεται σε σχεδόν αφόρητη πίεση. Τέτοιες είναι οι δοκιμασίες της μύησης! Δεν έχω σκοπό ν’ ασχοληθώ εδώ με τις διαδικασίες προσέλκυσης


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

131

των κατώτερων ενεργειών, τον τρόπο επικέντρωσής τους στο ηλιακό πλέγμα και της μετουσίωσης και κάθαρσής τους εκεί, μέχρι του σημείου να γίνει εφικτή η μεταφορά τους στο καρδιακό κέντρο. Πολλά απ’ αυτά συνδέονται με την εκγύμναση που δίνεται στους αποδεγμένους μαθητές πριν τη δεύτερη μύηση. Είναι ένα πολύπλοκο θέμα για συζήτηση κι ακόμη συνεπάγεται ορισμένους ιδιάζοντες κινδύνους για όσους δεν είναι έτοιμοι για τη διαδικασία· είναι όμως ένα ζήτημα που – με ζωντανή προσπάθεια – προωθείται σχεδόν αυτόματα. Το ηλιακό πλέγμα είναι λοιπόν το πιο χωριστικό απ’ όλα τα κέντρα (εκτός του κέντρου άζνα στην περίπτωση του ανθρώπου στην αριστερή ατραπό) γιατί στέκει στο μεσαίο σημείο μεταξύ των κέντρων του λαιμού και της καρδιάς – πάνω απ’ το διάφραγμα – και του ιερού και του βασικού κέντρου – κάτω απ’ το διάφραγμα. Αυτή είναι μια παρατήρηση μεγάλης σημασίας. δ. Το ηλιακό πλέγμα είναι το κέντρο του αιθερικού φορέα δια του οποίου �� ανθρωπότητα (η μέση, αφώτιστη ανθρωπότητα) ζει και κινείται και υπάρχει. Η ανθρωπότητα ρυθμίζεται από την επιθυμία – καλή επιθυμία, ιδιοτελή επιθυμία, εσφαλμένη επιθυμία και πνευματική επιθυμία. Είναι το κέντρο δια του οποίου ρέουν οι περισσότερες απ’ τις ενέργειες που καθιστούν τον άνθρωπο προοδευτικό γιατί είναι φιλόδοξος, ιδιοτελή γιατί σημασία έχουν οι προσωπικές του επιθυμίες και ρευστό γιατί είναι αστρικά πολωμένος. Από αυτό διαχύνεται το “λαμπρό φως που γεννήθηκε στην Ατλαντίδα” και γίνεται επαφή με το αστρικό φως. Είναι συνεπώς το κέντρο δια του οποίου εργάζονται πολλά μέντιουμ και λειτουργούν οι ψυχορατικοί. Αργότερα οι άνθρωποι αυτοί θα μάθουν να εργάζονται σαν μεσάζοντες και θα χρησιμοποιούν συνειδητά και με νοημοσύνη τις δυνάμεις τους· θα διαθέτουν καθαρή εποπτεία κι αυτή θ’ αντικαταστήσει την ψυχόραση. Θα είναι τότε πολωμένοι στο κέντρο άζνα. Είναι συνεπώς ένα κέντρο μεγάλης διαταραχής στο σώμα και είναι ένα βασικό αίτιο για τις περισσότερες στομαχικές ασθένειες και διαταραχές που συνδέονται με το ήπαρ. Ολόκληρη η περιοχή κάτω ακριβώς απ’ το διάφραγμα βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση αναταραχής όσον αφορά το μέσο άνθρωπο· αυτό οφείλεται σε ατομικά και συλλογικά αίτια. Ενδιαφέρει να σημειωθεί εδώ ότι όπως ακριβώς το κέντρο άζνα (η σύνθεση των δυνάμεων της προσωπικότητας όταν αναπτυχθεί πολύ) είναι ένας μεγάλος πράκτορας διεύθυνσης και διανομής, έτσι και το ηλιοπλεγματικό κέντρο (η σύνθεση των ενεργειών της μέσης ανάπτυξης προσωπικότητας πριν τη διαδικασία ολοκλήρωσης) είναι ένα κέντρο συλλογής, συγκέντρωσης όλων των κατώτερων ενεργειών και είναι τελικά ένα εστιακό σημείο για τη διεύθυνση και διανομή των συγκεντρωμένων αυτών ενεργειών – αποστέλλοντάς τις στα ανώτερα δεκτικά τους κέντρα: 1. Οι ενέργειες του ίδιου του ηλιοπλεγματικού κέντρου πρέπει να κατευθυνθούν στο καρδιακό κέντρο. 2. Οι ενέργειες του ιερού κέντρου πρέπει να διαβιβασθούν στο κέντρο του λαιμού.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

132

3. Οι ενέργειες του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης πρέπει να μεταφερθούν στο κεφαλικό κέντρο. Μετά την τρίτη μύηση οι βασικές αυτές ενέργειες ανυψώνονται, ελέγχονται ή διανέμονται με μια πράξη της θέλησης της Πνευματικής Τριάδας. Τότε “το φως που γεννήθηκε στη Λεμουρεία” (το ιερό φως) και “το φως που γεννήθηκε στην Ατλαντίδα” (το ηλιοπλεγματικό φως) θα σβήσουν και τα δύο αυτά κέντρα θα είναι απλά δέκτες πνευματικών ενεργειών εκ των άνω· δε θα κατέχουν κανένα δικό τους ενδόμυχο φως· το φως που θα διαβιβάζουν θα έρχεται σ’ αυτά από συλλογικές πηγές στα αιθερικά πεδία. Η πυκνή φυσική εξωτερίκευση αυτού του κέντρου είναι το πάγκρεας, με δευτερεύουσα εξωτερίκευση το στομάχι. Αναφορικά με το ηλιοπλεγματικό κέντρο υπάρχει μια περίεργη σχέση που είναι συμβολική τόσο στη μορφή όσο και στις

συνέπειες. Έχετε: Εδώ πάλι παρουσιάζεται το θέμα ενός κέντρου πνευματικής δύναμης (γιατί η αστρική δύναμη είναι ουσιαστικά πνευματική) και των τριών εκδηλώσεών του. Και οι τρεις αυτές πυκνές υλοποιήσεις τροφοδοτούνται και γαλουχούνται από τις δυνάμεις και ενέργειες του ηλιοπλεγματικού κέντρου. Έδωσα εδώ ένα πολύ σπουδαίο γεγονός σ’ όσους ενδιαφέρονται στη μελέτη της ιατρικής από εσωτερικής άποψης· όταν εκτιμηθεί ορθά, θα οδηγήσει σε κατανόηση της θεραπευτικής τέχνης. Ο έλεγχος του κέντρου του ηλιακού πλέγματος και η ορθή λήψη και αποδέσμευση των ενεργειών που εστιάζονται σ’ αυτό το κέντρο θα επιφέρει μια μεγάλη κάθαρση, μια έντονη ισχυροποίηση και μια ζωτική προστασία των τριών ζωτικών οργάνων που βρίσκονται σ’ αυτή την περιοχή του ανθρώπινου φυσικού μηχανισμού. Όπως τόνισα προηγουμένως, το κέντρο αυτό είναι ένα όργανο σύνθεσης και συλλέγει μέσα του όλες τις κατώτερες ενέργειες σε ένα ορισμένο στάδιο της ανώτερης ανάπτυξης του ανθρώπινου όντος. Είναι τότε πραγματικά (όταν ορθά κατανοηθεί κι ορθά κατευθυνθεί) ένα όργανο που βοηθά στην ολοκλήρωση της ζωής της προσωπικότητας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του πολύ αναπτυγμένου ανθρώπου, που δεν έχει όμως ακόμη κλίση στην πνευματικότητα, είναι το πρόβλημα της επιθυμίας. Ποιοι είναι οι στόχοι του; Σε τι κατευθύνονται οι επιδιώξεις του; Ποια είναι η φύση


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

133

των αντιληπτών φιλοδοξιών του; Σε τι ανατείνει; Ανάλογα με τη φύση των δυνάμεων και των ενεργειών τις οποίες η ζωή της σκέψης του κομίζει στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος, θα είναι και η απόφασή του να προχωρήσει πάνω στην ατραπό του φωτός, να παραμείνει στατικά εγωκεντρικός ή ν’ ακολουθήσει την κατώτερη οδό που οδηγεί στην εξάλειψη του ψυχικού φωτός. Όπως είδαμε, τα πέταλα του ηλιοπλεγματικού κέντρου φτάνουν προς τα πάνω στο κέντρο της καρδιάς. Αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα ότι η συναισθηματική ενέργεια, η επιθυμία και η φιλοδοξία (στο σύνολο της φυλής των ανθρώπων) αγωνίζονται προς τα πάνω στον ανώτερο δρόμο. Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι η μεταφορά της καθαυτής ηλιοπλεγματικής ενέργειας είναι το χρέος όλων των ζηλωτών πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας την ιδιαίτερη αυτή εποχή συν η βαθμιαία αφύπνιση του κέντρου της καρδιάς. Τα πρώτα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας που θα αποκτήσουν ομαδική συνείδηση είναι φυσικά οι ζηλωτές και οι μαθητές κι αυτοί κατευθύνουν τα βήματα για την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Το επιτυγχάνουν μέσω της πίεσης της ίδιας της ζωής και των περιστάσεων κι όχι ακολουθώντας καθορισμένους κανόνες ή ειδικούς διαλογισμούς. Αργότερα, πριν από μια ορισμένη μεγάλη μύηση, μπορούν να εφαρμοσθούν τέτοιοι κανόνες και μέτρα, έτσι ώστε να δώσουν στο μυημένο άμεσο και συνειδητό έλεγχο πάνω στο αστρικό σώμα και στο εστιακό του σημείο εισόδου στο φυσικό οργανισμό – το κέντρο του ηλιακού πλέγματος – κι αυτό πάλι τη στιγμή που θα γίνονται συνειδητά ορισμένες μεγάλες μεταφορές. Απ’ τις μεταφορές αυτές υπάρχουν τρεις μεγάλης σπουδαιότητας: 1. Από τα τρία κέντρα κάτω από το διάφραγμα στα κέντρα της καρδιάς, του λαιμού και του άζνα. 2. Από τα δύο κέντρα πάνω απ’ το διάφραγμα – τα κέντρα της καρδιάς και του λαιμού – στο κέντρο άζνα και στο χιλιοπέταλο λωτό της κεφαλής. 3. Από το κέντρο άζνα στο κεφαλικό κέντρο, που υποδηλώνει την πλήρη ενοποίηση όλων των ενεργειών ολόκληρου του αιθερικού σώματος σ’ ένα κεντρικό εστιακό σημείο διανομής – υπό τον άμεσο έλεγχο της Πνευματικής Τριάδας. Οι διαδικασίες που περιλαμβάνονται στις τρεις μεγάλες αυτές εμπειρίες (που της καθεμιάς τους προηγείται μεγάλη δοκιμασία και πειραματισμός) προκαλούν φυσικά μια ένταση στο φυσικό σώμα και είναι το αίτιο για πολλές ασθένειες στις οποίες υπόκεινται οι μαθητές. Θα σας γίνει λοιπόν φανερό, για παράδειγμα, ότι η μεταφορά όλων των συσσωρευμένων ενεργειών του ηλιοπλεγματικού κέντρου στο κέντρο της καρδιάς θα προκαλέσει δυσκολίες, πολύ συχνά σοβαρής φύσης· αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σήμερα τόσο πολύ προχωρημένοι άνθρωποι πεθαίνουν από καρδιακές ασθένειες. Στο μεγάλο κύκλο της ζωής και της εμπειρίας της ψυχής αυτό έχει σχετικά μικρή σημασία· στο βραχύ κύκλο της ζωής του μαθητή ατομικά αυτό προκαλεί μεγάλη δυσχέρεια και συχνά τραγωδία. Παρόμοια η μεταφορά των ενεργειών των πέντε κέντρων κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης στα κεφαλικά κέντρα θα επιφέρει τα δικά της προβλήματα. Η


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

134

διέγερση του κέντρου άζνα δια της εστίασης αυτών των ενεργειών μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικά ψυχολογικά προβλήματα. Ο άνθρωπος μπορεί να καταστεί πρόσκαιρα (όλα είναι πρόσκαιρα στη μακρά ζωή της ψυχής!) εγωμανιακός και να γίνει ένα ανθρώπινο τέρας όπως ο Χίτλερ κι άλλοι του είδους του, παρότι σε μικρότερο βαθμό· μπορεί επίσης να υπάρξουν βίαιες συνθήκες επιληψίας, ή μπορεί να επηρεασθεί η όραση και ο άνθρωπος να τυφλωθεί. Όλα αυτά τα σημεία απαιτούν προσεκτική σκέψη. 6. Το Ιερό Κέντρο. Το κέντρο αυτό βρίσκεται στο κατώτερο μέρος της οσφυϊκής περιοχής και είναι ένα πολύ ισχυρό κέντρο αφού ελέγχει τη σεξουαλική ζωή. Ένα απ’ τα ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά μ’ αυτό το κέντρο είναι ότι πρέπει να παραμένει πάντα ισχυρό ωσότου λάβουν μύηση τα δύο τρίτα του ανθρώπινου γένους, γιατί οι διαδικασίες της αναπαραγωγής πρέπει να συνεχισθούν και να παραμείνουν ενεργές προκειμένου να προμηθεύουν σώματα για τις εισερχόμενες ψυχές. Άλλα καθώς προοδεύει η φυλή, το κέντρο αυτό θα ελέγχεται και οι δραστηριότητές του θα προωθούνται με νοημοσύνη και σαν αποτέλεσμα γνώσης, διόρασης κι ανώτερων και λεπτοφυέστερων επαφών κι όχι σαν αποτέλεσμα απεριόριστης κι ανεξέλεγκτης επιθυμίας όπως συμβαίνει σήμερα. Δεν μπορώ να επεκταθώ περισσότερο πάνω σ’ αυτό το ζήτημα γιατί το θέμα είναι πολύ μεγάλο. Μπορώ ωστόσο να επισύρω τη προσοχή σας σε ό,τι έχω ήδη γράψει και να υποδείξω ότι όποιος ενδιαφέρεται και διαθέτει τον αναγκαίο χρόνο θα μπορούσε να συλλέξει όλα όσα είπα στα βιβλία μου για το θέμα του σεξ, έτσι ώστε να συνταχθεί ένα φυλλάδιο πάνω στο ζήτημα. α. Το ιερό κέντρο αντιστοιχεί στο φυσικό ήλιο, την πηγή της ζωτικότητας και το ζωοδότη πράκτορα στον πλανήτη μας. β. Ο συμβολισμός του ιερού κέντρου αφορά κυρίως την περίοδο της εγκυμοσύνης που προηγείται της γέννησης και με την ορθή του κατανόηση μπορεί να ανιχνευθεί και να διευρυνθεί ολόκληρη η ιστορία της σύλληψης, της δόμησης μορφής κι αυτό α��εξάρτητα αν πρόκειται για τη φυσική μορφή ενός ανθρώπινου όντος, τη μορφή μιας ιδέας, μιας οργάνωσης που δομείται γύρω από μια κεντρική αλήθεια, τη μορφή ενός πλανήτη ή ενός ηλιακού συστήματος. Είναι ίσως πάνω από καθετί άλλο το κέντρο δια του οποίου πρέπει τελικά να εκφρασθούν οι δυνάμεις της ΑΠΡΟΣΩΠΙΑΣ και να επιλυθεί το όλο πρόβλημα του δυαδισμού. Αυτή η λύση και η ερμηνεία του συμβόλου πρέπει να προέλθει από το βασίλειο του νου, ελέγχοντας συνεπώς τη φυσική αντίδραση και ασχολούμενη με σκοπούς κι όχι με την επιθυμία. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Όταν γίνει κατανοητό μ’ αυτό τον τρόπο, τότε θα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου μπορεί να λάβει χώρα μια μεγάλη μεταφορά στο ανώτερο κέντρο της δημιουργίας, το κέντρο του λαιμού. γ. Το ιερό κέντρο συνδέεται συνεπώς στενά με την ύλη και υπάρχει μια ροή ενέργειας μεταξύ τριών σημείων στο κατώτερο τμήμα του ανθρώπινου σώματος: 1. Της σπλήνας, του οργάνου της πράνα ή της φυσικής ζωτικότητας που προέρχεται από τον ήλιο.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

135

2. Του ιερού κέντρου, του πράκτορα που προδιαθέτει στη φυσική γέννηση. 3. Του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης, το οποίο (ωσότου αφυπνισθεί η όψη θέληση στον άνθρωπο) τροφοδοτεί τη ζωοδότρια αρχή, τη θέληση-για-ζωή, σ’ όλα τα μέρη του ανθρώπινου συστήματος. Αυτά δημιουργούν ένα μεγάλο τρίγωνο δύναμης, που αφορά την ύλη, την ουσία, τη δόμηση μορφής, τη δημιουργία, τη ζωτικότητα και την εμμονή στη μορφή. Το τρίγωνο αυτό είναι μια αντανάκλαση ενός ακόμη ανώτερου τριγώνου που αποτελείται από: 1. Το κέντρο του λαιμού, που αντιστοιχεί στο ιερό κέντρο. 2. Την υπόφυση που αντιστοιχεί στο σπληνικό κέντρο. 3. Την επίφυση που αντιστοιχεί στο βασικό κέντρο. Στη σχέση των δύο αυτών τριγώνων βρίσκεται το κλειδί για το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, την επιβίωση των λεπτοφυέστερων σωμάτων μετά το θάνατο και την αρχή της αθανασίας που εδρεύει στην ψυχή και λειτουργεί όταν η αυτοσυντήρηση και η επιβίωση παύουν να κυριαρχούν. Αυτό συνιστά μια τριπλότητα ιδεών που απαιτεί πολύ προσεκτική μελέτη και η οποία – αν μπορούσα να το εκφράσω έτσι – δίνει το κλειδί για το πνευματιστικό κίνημα. δ. Το ιερό κέντρο σε τελευταία ανάλυση συνδέεται επίσης με το κέντρο άζνα· τα δύο μαζί δημιουργούν μια λειτουργική δυαδικότητα που παράγει τη λεπτοφυή εκείνη ποιότητα την οποία ονομάζουμε προσωπικότητα. Υπάρχει ένα ευρύ πεδίο έρευνας για το θέμα της προσωπικότητας σαν ενός ολοκληρωμένου όλου και της ποιότητας μιας προσωπικότητας, που είναι το άρωμα, η επιρροή, το αποτέλεσμα και η ακτινοβολία μιας προσωπικότητας. Ρίχνω τις ιδέες αυτές στους σπουδαστές, με την ελπίδα ότι μπορεί να επακολουθήσει κάποια έρευνα η οποία θα συνδέσει αυτό το ζήτημα των κέντρων με τα αναγνωρισμένα γεγονότα του συντονισμού, της ολοκλήρωσης και των αποτελεσμάτων τους στη δημιουργία μεγαλείου. Όσοι από σας μελετούν τη Μυστική Δοξασία, θα ανακαλύψουν πολλά για τη σχέση των “σεληνιακών Κυρίων”, των Μπαρισάντ Πίτρι, με τον ηλιακό Κύριο ή Άγγελο. Το πεδίο εργασίας των πρώτων είναι κατεξοχήν το ιερό κέντρο· το πεδίο του ηλιακού Αγγέλου είναι το κέντρο του λαιμού. ε. Το ιερό κέντρο καταγράφει την ενέργεια της τρίτης όψης της θειότητας, όπως ακριβώς το κέντρο του ηλιακού πλέγματος καταγράφει την ενέργεια της δεύτερης όψης και το βασικό κέντρο εκφράζει την ενέργεια της πρώτης όψης. Εδώ έχετε πάλι τα κατώτερα κέντρα που είναι αντανακλάσεις των κέντρων του λαιμού, της καρδιάς και της κεφαλής κι έτσι συμπληρώνουν την ανώτερη και κατώτερη


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

136

εκδήλωση της θείας Τριάδας στον άνθρωπο. Το κέντρο αυτό ήλθε σε πλήρη λειτουργική δραστηριότητα στην αρχαία Λεμουρεία, την πρώτη ανθρώπινη φυλή· η ενέργειά του είναι η ενέργεια του Άγιου Πνεύματος που επισκιάζει την παρθενική ουσία. Βρίσκουμε εδώ και πάλι μια άλλη θεία αντανάκλαση στα ακόλουθα: Τελικά στο Θείο Ερμαφρόδιτο (που θα εμφανισθεί αργότερα) θα έχετε έναν άλλο συνδυασμό:

Θα σημειώσεις πάλι, αδελφέ μου, πώς η Επιστήμη των Τριγώνων διέπει το ανθρώπινο πλαίσιο σ’ όλες τις όψεις του, καθώς και το πλαίσιο ενός ηλιακού συστήματος. Αυτό πρέπει ν’ αναμένεται. ζ. Η πυκνή φυσική εξωτερίκευση αυτού του κέντρου βρίσκεται στις γονάδες, τα ανθρώπινα όργανα αναπαραγωγής – θεωρούμενα σαν μια βασική ενότητα, παρότι είναι προσωρινά διαχωρισμένα στην τωρινή δυαδική έκφραση του ανθρώπινου όντος. Πρέπει να θυμάστε ότι ο διαχωρισμός αυτός υποθάλπει μια ισχυρή παρόρμηση για συγχώνευση και αυτή τη παρόρμηση για σμίξιμο την ονομάζουμε σεξ. Το σεξ είναι στη πραγματικότητα το ένστικτο για ενότητα: πρώτα απ’ όλα μια φυσική ενότητα. Είναι η έμφυτη (αν και πολύ παρεξηγημένη) αρχή του μυστικισμού, που είναι το όνομα το οποίο δίνουμε στην παρόρμηση για ένωση με το θείο. Όπως σε κάθε άλλο που άγγιξε ο υπανάπτυκτος άνθρωπος, έχουμε διαφθείρει και διαστρέψει μια θεία ιδέα κι έχουμε εκπορνεύσει μια μη υλική παρόρμηση σε υλική επιθυμία. Αντιστρέψαμε τη διεύθυνση της ιερής ενέργειας, απ’ όπου και η υπεραναπτυγμένη ζωώδης φύση και οι λειτουργίες της μέσης ανθρωπότητας. Υπάρχουν αναγκαστικά πολύ περισσότερα που θα μπορούσα να προσθέσω στα παραπάνω, αλλά το θέμα θα απαιτούσε πολύ προσεκτική ανάλυση, διευκρίνηση και φρασεολογία που ο χρόνος δεν επιτρέπει, αλλιώς η καθορισμένη ισορροπία αυτής της Πραγματείας δε θα ήταν δυνατό να διατηρηθεί. Λίγα επίσης μπορώ να πω για το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Προτού ωστόσο δώσω οποιαδήποτε ωφέλιμη ή δυνατή πληροφορία, θα ήθελα να τονίσω ότι το


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

137

διάγραμμα της σελ. 162 απεικονίζει το σημείο εξέλιξης ενός μαθητή κι όχι ενός προχωρημένου μυημένου. Ούτε αποτελεί την περιγραφή του καθημερινού, μέσου ανθρώπινου όντος. Αυτό υποδεικνύεται απ’ το γεγονός ότι η αντανάκλαση του καρδιακού κέντρου στην κεφαλή στρέφεται προς τα πάνω σε ανταπόκριση μιας αυξημένης δραστηριότητας του καθαυτού καρδιακού κέντρου κι ότι η περιγραφή του κέντρου άζνα είναι σαφής και ακριβής, καταδεικνύοντας μια ολοκληρωμένη, συντονισμένη προσωπικότητα. Δεν αποτελεί ωστόσο το διάγραμμα των κέντρων του συνηθισμένου ή υπανάπτυκτου προσώπου. Σε τέτοιου είδους διαγράμματα δεν είναι δυνατό να κάνουμε κάτι περισσότερο απ’ το να δίνουμε κάποιο σημείο τελειοποίησης, αλλά πρέπει να θυμάστε ότι αυτά τα σημεία τελειοποίησης δεν είναι στατικές επιτεύξεις, αλλά για το καθένα τους προηγούνται φάσεις και στάδια δραστηριότητας που παράγουν συνεχώς μεταβαλλόμενα αποτελέσματα και ποικίλες όψεις των κέντρων· αυτά με τη σειρά τους ακολουθούνται από άλλους κύκλους κίνησης, αλλαγής και ανανεωμένης αποδέσμευσης ενεργειών. Τα αποτελέσματα των βαθιά κρυμμένων καθαυτών αιτίων καθίστανται αίτια, γιατί στον κύκλο της εκδήλωσης τίποτε δεν είναι στατικό ή παγιωμένο ή οριστικά καθορισμένο. Αυτό είναι ένα σημείο υψίστης σπουδαιότητας. Μην παραπλανάσθε λοιπόν από φαινομενικές στιγμές επίτευξης. Δεν είναι παρά ο πρόλογος για αλλαγή, γιατί τέτοιος είναι ο Νόμος της Ύπαρξης. 7. Το Κέντρο στη Βάση της Σπονδυλικής Στήλης. Το κέντρο αυτό πάνω από καθετί άλλο ελέγχεται και κυβερνάται από το Νόμο της Ύπαρξης, τον οποίο προαναφέραμε και εδραιώνεται όταν πνεύμα και ύλη συναντώνται κι όταν η ύλη, η Παρθένος Μαρία – υπό την επίδραση του Αγίου Πνεύματος, της ενέργειας του αιθερικού φορέα – μεθίσταται “στους Ουρανούς”, (όπως το θέτει η Χριστιανική φρασεολογία) “για να καθίσει δίπλα στον Υιό της στον οίκο του Πατρός”. Το κέντρο αυτό βρίσκεται ακριβώς στη βάση της σπονδυλικής στήλης και στηρίζει όλα τα άλλα κέντρα. Είναι σχετικά ήρεμο αυτή την εποχή, γιατί εισέρχεται σε πλήρη δραστηριότητα μόνο με μια πράξη της θέλησης που διευθύνεται και ελέγχεται από το μυημένο. Ανταποκρίνεται μόνο στην όψη θέληση και η θέληση-για-ύπαρξη σε ενσάρκωση είναι ο παράγοντας ο οποίος επί του παρόντος ελέγχει τη ζωή του και παράγει τα αποτελέσματά του καθώς τροφοδοτεί και διευθύνει τη ζωική αρχή στην ύλη και τη μορφή. Όπως ακριβώς μας λένε ότι η ζωική αρχή “εδρεύει στην καρδιά”, έτσι και η θέληση-για-ύπαρξη εδρεύει στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Έχουν γίνει πολλές ανόητες και επικίνδυνες συζητήσεις σχετικά μ’ αυτό το κέντρο και το όλο ζήτημα του “πυρός της κουνταλίνι” εξελίχθηκε σ’ έναν συνταρακτικό και παραπλανητικό μύθο από τους ψευτο-αποκρυφιστές του κόσμου. Ο αληθινός εκγυμναζόμενος αποκρυφιστής δεν έχει καμιά σχέση με το πυρ της κουνταλίνι – όπως νοείται συνήθως. Δε μου είναι δυνατό να κάνω κάτι περισσότερο απ’ το να καταστήσω ορισμένα γεγονότα σαφέστερα για σας, ενώ την ίδια στιγμή πρέπει να αποφύγω να υποδείξω τρόπους και μεθόδους αφύπνισης της δραστηριότητας αυτού του κέντρου, λόγω του εξαιρετικού κινδύνου που συνεπάγεται οποιαδήποτε πρόωρη εργασία με το βασικό κέντρο. Το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι να δώσω μια σειρά δηλώσεων


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

138

οι οποίες θα κατανοηθούν με ορθό τρόπο από εκείνους που γνωρίζουν (κι αυτοί είναι προς το παρόν λίγοι κι απομακρυσμένοι μεταξύ τους) και οι οποίες θα βοηθήσουν τη σκέψη εκείνων που εκγυμνάζονται, δίνοντάς τους μια κάπως πληρέστερη εικόνα, αλλά προστατεύοντας τον αμαθή από καταστροφή. Θα καταστήσω αυτές τις δηλώσεις όσο είναι δυνατό σαφέστερες και σύντομες, αλλά δε θα δώσω πρακτικά καμιά επεξήγηση γι’ αυτές: 1. Το βασικό αυτό κέντρο είναι το σημείο στο οποίο, υπό τον εξελικτικό νόμο, συναντώνται το πνεύμα και η ύλη και η ζωή συνδέεται με τη μορφή. 2. Είναι συνεπώς το κέντρο όπου ο ουσιαστικός δυαδισμός της εκδηλωμένης θειότητας – ανθρώπου ή πλανητικού Λόγου – συναντάται και παράγει μορφή. 3. Η φύση αυτής της θειότητας αποκαλύπτεται μόνο όταν η δεύτερη όψη έχει επιτελέσει το έργο της με το μέσον της τρίτης όψης αλλά κάτω απ’ την κατευθυντήρια θέληση της πρώτης όψης. 4. Είναι το κέντρο όπου “ο όφις του Θεού” υπόκειται σε δύο μετασχηματισμούς: α. Ο όφις της ύλης βρίσκεται κουλουριασμένος. β. Αυτός ο όφις μετασχηματίζεται στον όφι της σοφίας. γ. Ο όφις της σοφίας μεθίσταται και γίνεται ο “δράκων του ζώντος φωτός”. 5. Τα τρία αυτά στάδια τροφοδοτούνται από τη ζωή και την ενέργεια οι οποίες διαχύνονται προς τα κάτω κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης διαμέσου της αιθερικής αντιστοιχίας του νωτιαίου μυελού και – σε χρόνο και χώρο – η καθοδική αυτή ροή (συν την ταυτόχρονα ανερχόμενη ζωή) προκαλεί: α. Τη βαθμιαία και συντεταγμένη αφύπνιση των κέντρων, ανάλογα με τους ακτινικούς τύπους. β. Την αντιστροφή των κέντρων, έτσι ώστε η συνείδηση του ενοικούντος ανθρώπου να είναι επαρκής για το περιβάλλον του. γ. Τη σύνθεση των ζωικών ενεργειών όλων των κέντρων και την επάρκεια στις απαιτήσεις του μυημένου και στην υπηρεσία της Ιεραρχίας και της Ανθρωπότητας. 6. Η σπονδυλική στήλη (από τη σκοπιά των εσωτερικών επιστημών) στεγάζει ένα τριπλό νήμα. Αυτό είναι η εξωτερίκευση της ανταχκάρανα, αποτελούμενο απ’ την κυρίως ανταχκάρανα, τη σουτράτμα ή νήμα της ζωής και το δημιουργικό νήμα. Το τριπλό αυτό νήμα μέσα στη σπονδυλική στήλη αποτελείται συνεπώς από τρία νήματα ενέργειας, που χάραξαν για λογαριασμό τους στην ουσία του εσωτερικού της σπονδυλικής στήλης έναν “τριπλό δρόμο προσέγγισης και απόσυρσης”. Ονομάζονται στην Ινδική ορολογία: ατραποί της ίντα, της πίνγκαλα και της σουσούμνα και σχηματίζουν μαζί την ατραπό της ζωής του ανθρώπου ατομικά και αφυπνίζονται σε δραστηριότητα διαδοχικά και σύμφωνα με τον ακτινικό τύπο και το σημείο εξέλιξης. Η ατραπός της σουσούμνα δε χρησιμοποιείται ορθά και με ασφάλεια προτού δομηθεί η ανταχκάρανα και συνδεθούν συνεπώς η Ενάδα και η Προσωπικότητα, έστω και με το πιο λεπτό νήμα. Τότε η Ενάδα, ο Πατήρ, η όψη θέληση, μπορεί να φθάσει στην


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

139

προσωπικότητα μ’ έναν άμεσο τρόπο και μπορεί να διεγείρει το βασικό κέντρο και μαζί μ’ αυτό να σμίξει, να ενοποιήσει και ν’ ανυψώσει τα τρία πυρά. 7. Μια απ’ αυτές τις ατραπούς είναι εκείνη κατά μήκος της οποίας χύνεται η ενέργεια που τροφοδοτεί την ύλη. Η άλλη συνδέεται με την ατραπό της συνείδησης και της ευαίσθητης ψυχιστικής ανέλιξης. Η τρίτη είναι η ατραπός του αγνού πνεύματος. Έτσι επιτελείται σε κάθε ζωντανή μορφή το έργο του Πατρός,

της Μητρός και του Υιού. Ζωή-συνείδηση-μορφή και ζωή-ποιότητα-εμφάνιση σμίγουν κι ο μηχανισμός ανταπόκρισης του θείου ανθρώπου τελειοποιείται, επιτρέποντάς του να έλθει σε επαφή και να αναγνωρίσει τις μείζονες θείες όψεις στα βασίλεια της φύσης, στον πλανήτη και στο ηλιακό σύστημα – τελικά. Μην παρασυρθείτε να τοποθετήσετε τις αλληλοσυμπλεκόμενες αυτές σφαίρες ζώσας ενέργειας στα δεξιά ή αριστερά της σπονδυλικής στήλης. Συνεχώς βαίνει μια κίνηση, μια αλληλεπίδραση και μια αντιστροφή. Δεν μπορώ παρά να περιγράψω τη φύση ενός συμβόλου που θα υποδείξει την ειδική ατραπό των τριών ενεργειών της θείας Τριάδας. Δεν υποδεικνύω ένα γεγονός σε θέση ή τόπο, γιατί αυτή η υλοποίηση κι ο εντοπισμός της κύριας έννοιας δημιούργησε τόσο μεγάλο κίνδυνο. Ο μυημένος-σπουδαστής επιζητεί να συλλάβει τη σχέση των τριών βασικών ενεργειών, των τριών ατραπών του ζώντος πυρός, τη σχέση και την αλληλεξάρτησή τους και τη διαδοχική τους πόλωση. Δε ζητεί να περιορίσει τη διδασκαλία σε σημεία και γραμμές και θέσεις ωσότου έλθει ο καιρός που οι όροι αυτοί θα σημαίνουν λίγα γι’ αυτόν και θα γνωρίζει περισσότερα. 8. Οι τρεις αυτές ατραποί της ζωής είναι οι αγωγοί για το ηλεκτρικό πυρ, το ηλιακό πυρ και το πυρ δια τριβής και η χρήση τους συνδέεται με τα τρία στάδια της ατραπού της εξέλιξης: την ατραπό της εξέλιξης στα αρχικά υλικά στάδια· την Ατραπό της Δοκιμασίας και τα αρχικά στάδια της Ατραπού της Μαθητείας μέχρι και την τρίτη μύηση· και την ίδια την Ατραπό της Μύησης. 9. Το Κουνταλινικό Πυρ για το οποίο τόσα πολλά διδάσκονται και γράφονται στην Ανατολή κι όλο και περισσότερο στη Δύση, είναι στην πραγματικότητα η ένωση των τριών αυτών πυρών που είναι εστιασμένα από μια πράξη της φωτισμένης θέλησης, υπό την παρόρμηση της αγάπης, στο βασικό κέντρο. Το ενοποιημένο αυτό πυρ υψώνεται τότε με τη χρήση μιας Λέξης Δύναμης (που αποστέλλεται


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

140

από τη θέληση της Ενάδας) και με την ενωμένη εξουσία της ψυχής και της προσωπικότητας, ολοκληρωμένης και ζώσας. Το ανθρώπινο ον που μπορεί να το κάνει με πλήρη συνείδηση, είναι συνεπώς ένας μυημένος που έχει αφήσει πίσω του την τρίτη μύηση. Αυτός και μόνο αυτός μπορεί να ανυψώσει με ασφάλεια το τριπλό αυτό πυρ από τη βάση της σπονδυλικής στήλης στο κεφαλικό κέντρο.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

141

10.Όπως ερμηνεύεται συνήθως από τον αδαή εσωτεριστή των διαφόρων αποκρυφιστικών ομάδων, το κουνταλινικό πυρ είναι κάτι που πρέπει να “ανυψωθεί” κι όταν ανυψωθεί, τότε όλα τα κέντρα θα έλθουν σε λειτουργική δραστηριότητα και οι αγωγοί πάνω και κάτω στη σπονδυλική στήλη θα καθαρισθούν από κάθε εμπόδιο. Αυτό αποτελεί μια επικίνδυνη γενίκευση και μια αντιστροφή των γεγονότων. Το πυρ της κουνταλίνι θα ανυψωθεί και θα ανέλθει στους ουρανούς όταν όλα τα κέντρα αφυπνισθούν και οι αγωγοί πάνω στη σπονδυλική στήλη είναι ανεμπόδιστοι. Αυτή η απομάκρυνση όλων των εμποδίων είναι αποτέλεσμα της ζωντάνιας των ατομικών κέντρων τα οποία δια της δυναμικότητας της ζωής τους είναι καθαυτά αποτελεσματικά στην καταστροφή όλων των εμποδίων και φραγμών. Μπορούν να “κατακαύσουν” καθετί που εμποδίζει την ακτινοβολία τους. Ό,τι συνήθως συμβαίνει στις τυχαίες εκείνες περιπτώσεις (που προκαλούν τόση πολλή βλάβη) είναι ότι ο ζηλωτής με την αδαή του περιέργεια και με μια προσπάθεια του νου του (όχι της πνευματικής θέλησης, αλλά καθαρά σαν έκφραση της θέλησης της προσωπικότητας) επιτυγχάνει να διεγείρει το κατώτατο απ’ τα τρία πυρά, το πυρ της ύλης, το πυρ δια τριβής· αυτό επιφέρει μια πρόωρη καύση και καταστρέφει τον αιθερικό ιστό στο αιθερικό σώμα. Οι κυκλικοί αυτοί δίσκοι ή ιστοί βρίσκονται ανάμεσα σε κάθε ζεύγος κέντρων στη σπονδυλική στήλη κι επίσης στο κεφάλι. Φυσιολογικά διαλύονται καθώς προάγεται η αγνότητα της ζωής, η πειθαρχία των συναισθημάτων και η ανάπτυξη της πνευματικής θέλησης. Υπάρχουν τέσσερις απ’ αυτούς τους ιστούς. Όταν η τετραπλή προσωπικότητα είναι πολύ αναπτυγμένη και το κέντρο άζνα έχει αφυπνισθεί, τότε οι ιστοί αυτοί αργά και βαθμιαία, κανονικά και αυτόματα εξαφανίζονται. Οι ιστοί στο κεφάλι είναι πολύ ανώτερης ποιότητας και διχοτομούν το κρανίο οριζόντια και κάθετα. Έτσι συμβολίζουν το σταυρό πάνω στον οποίο σταυρώνεται ένας Υιός του Θεού. 11.Οι τρεις αγωγοί πάνω στη σπονδυλική στήλη ανταποκρίνονται στην ολότητά τους στα τρία κύρια κέντρα: α. Στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος, παρέχοντας έτσι την παρώθηση της επιθυμίας και τροφοδοτώντας τη φυσική ζωή και τη δημιουργική παρόρμηση. β. Στο κέντρο της καρδιάς, παρέχοντας την παρώθηση για αγάπη και για συνειδητή επαφή σε όλο και διευρυνόμενες περιοχές θείας έκφρασης. γ. Στο κέντρο της κεφαλής, παρέχοντας τη δυναμική παρώθηση της θέλησης για ζωή. Δεν υποδεικνύω ποιος αγωγός ανταποκρίνεται σε ποιο κέντρο, εκτός στην περίπτωση του αγωγού σουσούμνα που ανταποκρίνεται μόνο στην ενέργεια του κεφαλικού κέντρου και της κατευθυντήριας θέλησης που είναι επικεντρωμένη στο 1000-πέταλο λωτό. Αυτό μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια, επειδή η πνευματική θέληση δεν είναι ακόμη αναπτυγμένη σε όσους ζητούν να διεγείρουν την κουνταλίνι. Όταν διεγερθεί, θα ξέρουν τι μπορούν να κάνουν με ασφάλεια. 12.Τα τρία κέντρα στην κεφαλή συνδέονται επίσης με τον τριπλό αυτό αγωγό:


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

142

α. Στην περιοχή του προμήκους μυελού (το κέντρο άλτα μάγιορ) και του καρωτιδικού αδένα. β. Στο κέντρο άζνα και την υπόφυση. γ. Στο 1000-πέταλο λωτό και την επίφυση. Οι σπουδαστές θα βρουν ενδιαφέρον να συνδέσουν όλες αυτές τις τριπλότητες με τις τρεις κύριες ακτίνες: α. Την πρώτη ακτίνα της θέλησης ή δύναμης, β. Τη δεύτερη ακτίνα της αγάπης-σοφίας, γ. Την τρίτη ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης και ακόμη με τις τρεις ανθρώπινες φυλές που έχουν προικισθεί με τη δύναμη να ανελίσσουν το σπέρμα των θείων αυτών όψεων: τη Λεμουρεία, την Ατλάντεια και την Αρεία φυλή. Αυτές μπορούν να συνδεθούν σαν σπέρματα με τις δύο τελικές φυλές που θα συγχωνεύσουν και θα συνθέσουν όλες τις ανωτέρω δυνάμεις, ποιότητες, επιτεύξεις και στόχους σε μια τέλεια πλανητική ζωή. Μια άλλη σύνθεση είναι επίσης δυνατή κι έχει τη σπουδαιότητά της: α. Ατραπός της Εξέλιξης................κέντρα κάτω του διαφράγματος. β. Ατραπός της Μαθητείας............κέντρα άνω του διαφράγματος. γ. Ατραπός της Μύησης.................κέντρα στην κεφαλή. Αυτές οι ομάδες και τριπλότητες συνδέον��αι όλες σε χρόνο και χώρο με τον τριπλό νωτιαίο μυελό. 13.Υπάρχει επίσης – πάλι σε σχέση με όλα τα παραπάνω σημεία σύνθεσης στο σώμα – ένα κορυφαίο σημείο πλήρους συγχώνευσης. Παραθέτω καθένα απ’ αυτά με τη σειρά του έργου τους της συγχώνευσης: α. Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος που συγχωνεύει τα κέντρα κάτω του διαφράγματος. β. Το κέντρο άζνα που συγχωνεύει τα κέντρα άνω και κάτω του διαφράγματος. γ. Το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης που συγχωνεύει και τα έξι κέντρα. δ. Ο χιλιοπέταλος λωτός της κεφαλής που συγχωνεύει και τις επτά ενέργειες. Να έχετε υπόψη σε σχέση με όλα τα παραπάνω ότι ασχολούμαστε αποκλειστικά με δυνάμεις και ενέργειες που λειτουργούν μέσω του αιθερικού σώματος· ότι ασχολούμαστε με τον τριτεύοντα κόσμο των αιτίων, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον οργανικό κόσμο της πυκνής φυσικής εκδήλωσης. Η φυσική αυτή εκδήλωση υπόκειται στην επίδραση του δευτερεύοντα κόσμου της συνειδητής ζωής, ο οποίος με τη σειρά του ανταποκρίνεται σε χρόνο και χώρο στο δυναμικό κόσμο του σκοπού και της Ύπαρξης. Το κλειδί για την πλήρη ζωή της ψυχής κρύβεται στα λόγια μου, αλλά χρειάζεται μια αφιερωμένη ζωή και ένας φωτισμένος νους για να επωφεληθούν από τη μεταδιδόμενη γνώση και να δουν πίσω από τη μορφή των λέξεων τη σκέψη-κλειδί που της δίνει ζωή και – μιλώντας αποκρυφιστικά – γενεσιουργό θέρμη. Να έχετε καθαρά κατά νου τις έννοιες της διέγερσης ή της έλλειψης διέγερσης, της


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

143

αλληλεπίδρασης ή της χωριστικότητας, της ηρεμίας ή της δραστηριότητας, γιατί στις δυαδικότητες αυτές βρίσκονται τα αίτια της υγείας ή της ασθένειας. Το Αιθερικό Σώμα, το Νευρικό και το Ενδοκρινές Σύστημα. Ό,τι έχω να πω εδώ βασίζεται σε ορισμένες παρατηρήσεις στις προηγούμενες σελίδες όπου τόνισα ότι: 1. Το καθαυτό αιθερικό σώμα, 2. Το νευρικό σύστημα, 3. Το ενδοκρινές σύστημα “συνδέονται στενά μεταξύ τους και συνιστούν ένα αλληλοσυμπλεκόμενο διευθυντήριο ενεργειών και δυνάμεων που είναι ουσιαστικά ζωτικές, γαλβανικές, δυναμικές και δημιουργικές… Απ’ αυτές εξαρτάται ολόκληρη η ενδότερη υγεία του σώματος”. Στα τρία αυτά πρόσθεσα κατόπιν τη ροή του αίματος που μεταφέρει σε ολόκληρο το σώμα: 1. Τη Ζωική Αρχή, 2. Τις συνδυασμένες ενέργειες των τριών παραπάνω συστημάτων και τόνισα ότι ο μεγάλος συνδυασμός των δυνάμεων τις οποίες αποκαλούμε ζεύγη των αντιθέτων ή κύριες δυαδικότητες, διέπουν τα υποκείμενα αίτια της υγείας και της ασθένειας. Κάνοντας αυτές τις δηλώσεις επιχειρώ να αναγάγω το όλο θέμα μας σε κάτι εξαιρετικής απλότητας. Μ’ αυτό τον τρόπο χάνεται κάποιο μέρος της αλήθειας, αλλά είναι ουσιώδες να συλληφθούν απ’ το σπουδαστή ορισμένες πλατιές γενικεύσεις προτού αρχίσει να μελετά τις εξαιρέσεις και ν’ ασχολείται σχολαστικά με τις λεπτομέρειες των σωματικών ατελειών και των αντιθέτων τους. Έχει γίνει κοινοτοπία για τους σπουδαστές του απόκρυφου ότι το αιθερικό σώμα ρυθμίζει, ελέγχει και προσδιορίζει τη ζωική έκφραση του ενσαρκωμένου ατόμου. Μια δεύτερη κοινοτοπία είναι ότι το αιθερικό αυτό σώμα είναι ο μεταφορέας των δυνάμεων της προσωπικότητας με το μέσον των κέντρων και συνεπώς γαλβανίζει το φυσικό σώμα σε δραστηριότητα. Αυτές οι δυνάμεις που οδεύουν δια των κέντρων, είναι εκείνες της ολοκληρωμένης προσωπικότητας σαν σύνολο, ή είναι απλά οι δυνάμεις του αστρικού ή συναισθηματικού σώματος και του νοητικού σώματος· διαβιβάζουν επίσης τη δύναμη της ακτίνας της προσωπικότητας ή την ενέργεια της ψυχικής ακτίνας ανάλογα με το σημείο εξέλιξης στο οποίο έχει φθάσει ο άνθρωπος. Το φυσικό σώμα δεν είναι συνεπώς αρχή. Ρυθμίζεται και δε ρυθμίζει – ένα σημείο που συχνά λησμονείται. Είναι το θύμα της ζωής της προσωπικότητας ή η θριαμβευτική έκφραση της ψυχικής ενέργειας. Γι’ αυτό το λόγο η επιστήμη της ψυχολογίας θα κυριαρχήσει στη σύγχρονη ιατρική επιστήμη τους δύο προσεχείς αιώνες, εκτός από την κατηγορία εκείνων των ασθενειών με τις οποίες θα ασχοληθούμε στο επόμενο τμήμα μας – εκείνων που εκπορεύονται απ’ την ομαδική ζωή, όπως η φυματίωση, τα αφροδίσια νοσήματα και ο καρκίνος. Ωσότου η φυλή αποκτήσει σαφέστερα ομαδική συνείδηση (κάτι που ακόμη είναι πολύ μακρινό), δε θα είναι δυνατό να εφαρμόσουμε πλατιές ψυχολογικές γενικεύσεις στις ασθένειες που είναι εγγενείς στον πλανήτη μας. Μπορούμε ωστόσο να μελετήσουμε το χειρισμό παρόμοιων δυσχερειών που


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

144

ανακύπτουν στην ατομική μονάδα· αυτές βασίζονται στη σύγκρουση των ζευγών των αντιθέτων και στην έλλειψη αρμονίας που απαντάται στα τρία κύρια αλληλοσυμπλεκόμενα κατευθυντήρια συστήματα. Πρέπει συνεπώς να έχετε υπόψη τρία συστήματα κι ένα μεταφορέα ή πράκτορα μεταβίβασης συν το βασικό αποκρυφιστικό γεγονός ότι ορισμένες μεγάλες αντιτιθέμενες ενέργειες που εργάζονται μέσα στο σώμα προκαλούν εκείνο που ονομάζουμε ασθένεια. Στους παραπάνω παράγοντες θα ήθελα να προσθέσω μια άλλη αναγκαία συσχέτιση. Θα ήθελα να σας θυμίσω ότι ασχολούμαστε με μορφές ζωής κι ότι όλες αυτές οι μορφές είναι δημιουργικές καθαυτές και μπορούν να δημιουργήσουν δυνητικά περισσότερες μορφές ή μπορούν να προσφέρουν περιβάλλοντα μέσα στα οποία οι μορφές αυτές μπορούν να ζήσουν. Σημειώστε παρακαλώ αυτό τον τρόπο έκφρασης μιας θεμελιώδους αλήθειας. Η βάση όλης της απόκρυφης διδασκαλίας όσον αφορά την εκδήλωση είναι ότι οι δομητικές δυνάμεις υφίστανται κι ότι η δήλωση αυτή αληθεύει είτε πρόκειται για τη Ζωή ενός ηλιακού συστήματος ή μόνο για τη συνείδηση εκείνου του σώματος στο οποίο το ανθρώπινο ον κινείται και ζει – σε υγιεινές ή ανθυγιεινές γραμμές· ασχολούμαστε με το παγκόσμιο σώμα μέσα στο οποίο ζει το ανθρώπινο ον. Έτσι ερχόμαστε σ’ έναν άλλο μεγάλο φυσικό Νόμο που μπορεί να εκφρασθεί απλά ως εξής: ΝΟΜΟΣ VI Όταν οι δομητικές ενέργειες της ψυχής είναι ενεργές στο σώμα, τότε υπάρχει υγεία, καθαρή αλληλεπίδραση και ορθή δραστηριότητα. Όταν δομητές είναι οι σεληνιακοί κύριοι κι εκείνοι που εργάζονται υπό τον έλεγχο της σελήνης και την προσταγή του κατώτερου προσωπικού εαυτού, τότε έχετε ασθένεια, κακή υγεία και θάνατο. Αυτός είναι ένας βαθιά απλός κανόνας, αλλά δίνει το κλειδί των αιτίων της ασθένειας και του λόγου μιας εδραιωμένης αθανασίας· θα γίνει αντιληπτός με μεγάλη σαφήνεια και κατανόηση σε λίγα χρόνια και τότε θα αντικαταστήσει τα ιδεαλιστικά αλλά στην πραγματικότητα νοσηρά κι αναληθή εκείνα συστήματα στα οποία δίνουμε το όνομα Ενότητα, Νοητική Επιστήμη και Χριστιανική Επιστήμη. Τα συστήματα αυτά παρουσιάζουν σαν άμεση, καταδείξιμη δυνατότητα το στάδιο της τελικής ελευθέρωσης από τους φυσικούς και υλικούς περιορισμούς οι οποίοι ελέγχουν σήμερα όλες τις μορφές· αγνοούν τον παράγοντα του χρόνου και παραβλέπουν την εξελικτική διαδικασία κι επίσης το σημείο ανάπτυξης του ενεχόμενου προσώπου· η θέση τους βασίζεται σε ευσεβείς πόθους και στην έμφυτη επιθυμία του μέσου ανθρώπινου όντος για άνεση και φυσική αρμονία και φτιασιδώνουν την έμφυτη ιδιοτέλεια της παρουσίασης της αλήθειας τους με την αντίληψη ότι όλα είναι για την αιώνια δόξα του Θεού. Αναμφισβήτητα οι ασθένειες και οι κάθε είδους φυσικοί περιορισμοί θα εξαφανισθούν, αλλά αυτό θα συμβεί μόνο όταν η ψυχή του ατόμου θα ελέγχει και ο κατώτερος προσωπικός εαυτός θα γίνει ένα αυτόματο της ψυχής, όπως το φυσικό σώμα είναι αυτή τη στιγμή αυτόματο της συναισθηματικής φύσης, του νου και περιστασιακά (και μόνο πολύ περιστασιακά για την πλειονότητα των ανθρώπων) της ψυχής.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

145

Η ασθένεια θα εξαφανισθεί μόνο όταν η ψυχή, συνειδητά και με τη συνεργασία της προσωπικότητας, δομεί το ναό του σώματος κι έπειτα τον διατηρεί γεμάτο φως· η δόμηση αυτή είναι ωστόσο μια επιστημονική διαδικασία και στα πρώτα στάδια της μαθητείας (που είναι η περίοδος κατά την οποία η ψυχή αρχίζει να αδράχνει το όργανό της, την προσωπικότητα) οδηγεί αναπόφευκτα σε σύγκρουση, αυξημένη ένταση και συχνά σε επιδείνωση της ασθένειας και της δυσαρμονίας. Αυτή η δυσαρμονία και η ασθένεια οδηγούν σε αναπόφευκτη δυσχέρεια και στα επακόλουθα ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα αυτά θα ξεπερασθούν – αλλά στο μεσοδιάστημα της προσαρμογής – ενώ καταγράφονται και εκφράζονται, θα υπάρχει μεγάλη δυσφορία, φυσική και ψυχολογική, με όλες τις μεγάλες και μικρές δυσχέρειες τις οποίες φαίνεται να κληρονομεί η ανθρωπότητα. Στην υπανάπτυκτη ανθρωπότητα η σύγκρουση (από τη σκοπιά της συνείδησης) είναι πρακτικά ανύπαρκτη· έχετε μικρότερη προδιάθεση στις λεπτοφυέστερες ασθένειες που προέρχονται από τα τρία αλληλοσυμπλεκόμενα συστήματα, όμως τη ίδια στιγμή μια πολύ μεγαλύτερη ανταποκριτικότητα στις τρεις εγγενείς ασθένειες, στις μολυσματικές και μεταδοτικές νόσους και στις μεγάλες επιδημίες που σαρώνουν έθνη και μεγάλες πλανητικές περιοχές. Καθώς η ανθρωπότητα αναπτύσσεται, οι ασθένειες γίνονται περισσότερο προσωπικές (αν μπορώ να το εκφράσω μ’ αυτό τον τρόπο) και δε σχετίζονται τόσο σαφώς με τις αγελαίες ή μαζικές συνθήκες. Ανακύπτουν στα ίδια τα πρόσωπα και παρότι μπορεί να σχετίζονται με τις μαζικές ασθένειες, βασίζονται σε ατομικά αίτια. Όταν ο άνθρωπος αποχωρεί από τη γενική μάζα και βαδίζει τη δοκιμαστική ατραπό κι έτσι αποβαίνει υποψήφιος για τη μαθητεία, τότ�� οι ασθένειες της σάρκας και η δυσαρμονία ολόκληρου του τριπλού του συστήματος συν το μεταδιδόμενο ρεύμα αποτελούν ένα συνειδητό πρόβλημα το οποίο πρέπει ν’ αναλάβει ο ίδιος ο ζηλωτής – αποκαλύπτοντάς του έτσι την ανάγκη για συνειδητή, δημιουργική δόμηση. Στο σημείο αυτό η δοξασία της μετενσάρκωσης αποκτά ύψιστη αξία· ο μαθητής αρχίζει να θεσπίζει εκείνες τις συνθήκες, να δημιουργεί εκείνες τις μορφές και να δομεί εκείνους τους φορείς οι οποίοι σε μια άλλη ζωή θα αποδειχθούν καταλληλότεροι για τον ψυχικό έλεγχο και επαρκέστερα όργανα με τα οποία θα προωθήσει τη διαδικασία τελειοποίησης που απαιτεί η ψυχή. Ας τονίσω ότι ο μαθητής σε καμιά στιγμή δε συγκεντρώνεται στο φυσικό σώμα, ούτε αρχίζει με οποιαδήποτε φυσική έμφαση το έργο της εξάλειψης της ασθένειας ή της δυσαρμονίας. Αρχίζει με την ψυχολογία που διδάσκει η ψυχή και ξεκινά με τα αίτια που παράγουν αποτελέσματα στο φυσικό πεδίο. Είναι μια βραδύτερη διαδικασία αλλά διαρκεί. Πολλές από τις βίαιες αυτοϋποβολές των συστημάτων που συγγενεύουν με τη Χριστιανική Επιστήμη και την Ενότητα είναι μόνο προσωρινές στα αποτελέσματά τους και βασίζονται σε μια διαδικασία επιστημονικής καταστολής συν μια άρνηση αναγνώρισης των υφιστάμενων παραγόντων. Δε βασίζονται στην αλήθεια. Σε μια μεταγενέστερη ζωή η κατασταλείσα κατάσταση θα εμφανισθεί πάλι με μεγαλύτερη ισχύ και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι την εποχή που θα αγνοηθεί τελείως και η ζωική έμφαση θα τεθεί στην ψυχική επαφή


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

146

και η ζωική έκφραση θα εξωτερικευθεί στην υπηρεσία για τους άλλους. Σε συνάφεια με τη φυσική ασθένεια και τη σχέση της με τα κέντρα (θεωρούμενα σαν εστιακά σημεία για την είσοδο ενεργειών από τη μια ή την άλλη πηγή) θα ήταν χρήσιμο να κάνουμε εδώ ορισμένες πλατιές γενικεύσεις, έχοντας υπόψη ότι για όλες τους μπορεί να υπάρχουν εξαιρέσεις, ιδιαίτερα στην περίπτωση της καλής ή κακής υγείας των μαθητών: 1. Καθένα απ’ τα επτά κύρια κέντρα διέπει ή ρυθμίζει – απ’ την υλική πλευρά καθώς κι από εκείνη της ψυχής και της ζωικής αρχής – την περιοχή του φυσικού σώματος στην οποία βρίσκεται, περιλαμβάνοντας και το πλήθος των μικρότερων κέντρων ενέργειας και των πλεγμάτων δύναμης που μπορεί να βρίσκονται εκεί. 2. Οι τρεις μεγάλες βασικές κι εκδηλούμενες διαιρέσεις της θειότητας είναι συμβολικά παρούσες σε κάθε κέντρο: α. Η ζωική αρχή, η πρώτη όψη, αποκαλύπτεται όταν το όλο κέντρο εκδιπλώνεται ή αφυπνίζεται εσωτερικά. Είναι συνεχώς παρούσα σε λανθάνουσα κατάσταση, αλλά δεν είναι ένας δυναμικός παράγοντας που προκαλεί εναδική διέγερση ως το τέλος του μεγάλου κύκλου της εξέλιξης. β. Η ποιότητα ή ψυχική όψη αποκαλύπτεται βαθμιαία στη διαδικασία της εξελικτικής ανέλιξης και παράγει σε χρόνο και χώρο το συγκεκριμένο αποτέλεσμα που έχει το κέντρο στο περιβάλλον του. Η ποιότητα αυτή εξαρτάται απ’ την ακτίνα (είτε της προσωπικότητας είτε της ψυχής) που είναι η πηγή της εισερχόμενης ενέργειας ή από την ακτίνα που κυβερνά το αστρικό σώμα στην περίπτωση των λίγο εξελιγμένων· εξαρτάται επίσης απ’ το σημείο εξέλιξης και την ακτινοβόλο επιρροή των άλλων κέντρων. γ. Η εμφάνιση στο αιθερικό σώμα ενός αναπτυγμένου ή αναπτυσσόμενου κέντρου υποδεικνύει τη θέση του ανθρώπου στην κλίμακα της εξέλιξης, τις φυλετικές του συνάφειες και το συνειδητό του στόχο· ο τελευταίος μπορεί να εκτείνεται απ’ την έμφαση στη σεξουαλική ζωή και την επακόλουθη δραστηριότητα του ιερού κέντρου μέχρι το στόχο του μυημένου να φέρει σε δραστηριότητα το κεφαλικό κέντρο. Όλα αυτά ασκούν ένα επακόλουθο αποτέλεσμα στον περιβάλλοντα ιστό, την ουσία και τις οργανικές μορφές μέσα στην ακτίνα επιρροής του κέντρου. Αυτή η περιοχή επιρροής ποικίλλει ανάλογα με τη δραστηριότητα του κέντρου και αυτή εξαρτάται από το σημείο ανάπτυξης που έφτασε το άτομο και τον κυρίαρχο τύπο ενέργειας στον οποίο αντιδρά το άτομο. 3. Η εισερχόμενη ενέργεια μετουσιώνεται μέσα στο κέντρο σε δυνάμεις. Αυτό συνεπάγεται μια διαδικασία διαφοροποίησης της αρχικής ενέργειας σε δευτερεύουσες ενέργειες και είναι ένα αυτόματο συμβάν· ο βαθμός της διαδικασίας μετουσίωσης, η ισχύς του προκύπτοντος αθροίσματος δυνάμεων και η επακόλουθη ακτινοβόλος δραστηριότητα (που παράγει ρυθμιστικά αποτελέσματα στο πυκνό φυσικό σώμα) εξαρτώνται απ’ την έκταση της εκδίπλωσης του ιδιαίτερου κέντρου και την αφυπνισμένη ή όχι κατάστασή του.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

147

4. Οι εξερχόμενες δυνάμεις από ένα κέντρο δρουν στο αιθερικό αντίστοιχο ολόκληρου του πολύπλοκου δικτύου των νεύρων που συνιστούν το νευρικό σύστημα. Στην Ινδική φιλοσοφία αυτά τα αντίστοιχα των ταυτόσημων υποκειμενικών αντιστοιχιών ονομάζονται “νάντις”· αποτελούν ένα περίπλοκο και πολύ εκτεταμένο δίκτυο ρευστών ενεργειών που είναι ένα αψηλάφητο, ενδότερο, παράλληλο σύστημα μ’ εκείνο των σωματικών νεύρων, το οποίο είναι στην πραγματικότητα μια εξωτερίκευση του εσώτερου προτύπου των ενεργειών. Δεν υπάρχει ακόμη λέξη στην Αγγλική ή σε άλλη Ευρωπαϊκή γλώσσα για την αρχαία λέξη “νάντις”, γιατί η ύπαρξη του υποκειμενικού αυτού συστήματος δεν αναγνωρίζεται προς το παρόν και μόνο η υλιστική έννοια των νεύρων σαν ένα σύστημα που δομείται σε ανταπόκριση ενός απτού περιβάλλοντος επικρατεί ακόμη στη Δύση. Η ιδέα ότι αυτά τα νεύρα συνιστούν το πυκνό φυσικό αποτέλεσμα ενός εσώτερου ευαίσθητου οργάνου ανταπόκρισης, είναι ακόμη άγνωστη κι απροσδιόριστη από τη σύγχρονη Δυτική επιστήμη. Όταν τελικά αναγνωρισθεί η λεπτοφυής αυτή ουσία (που αποτελείται από νήματα ενέργειας) η οποία υπόκειται των πιο απτών νεύρων, θα έχουμε προωθήσει την προσέγγιση στο όλο πρόβλημα της υγείας και της ασθένειας και ο κόσμος των αιτίων θα είναι πολύ εγγύτερα. Αυτό το δίκτυο των νάντις σχηματίζει ένα συγκεκριμένο ζωικό πρότυπο που ποικίλλει ανάλογα με την ακτίνα της προσωπικότητας. 5. Τα νάντις καθορίζουν συνεπώς τη φύση και την ποιότητα του νευρικού συστήματος με το εκτεταμένο του δίκτυο νεύρων και πλεγμάτων που καλύπτουν ολόκληρο το φυσικό σώμα. Τα νάντις κι επομένως το δίκτυο των νεύρων συνδέονται κυρίως με δύο όψεις του φυσικού εξοπλισμού του ανθρώπου – τα επτά κύρια κέντρα στο αιθερικό σώμα (το ουσιώδες σώμα που υπόκειται του πυκνού φυσικού σώματος) και τη σπονδυλική στήλη με το κεφάλι. Πρέπει πάντα να θυμάστε ότι το αιθερικό σώμα είναι ένα φυσικό σώμα, παρότι αποτελείται από λεπτοφυέστερο υλικό απ’ αυτό που μπορεί να ιδωθεί και να ψαυσθεί. Έγινε από ουσία ή από εκείνο που “υποστηρίζει” ή υπόκειται κάθε τμήματος και σωματιδίου του πυκνού φυσικού φορέα. Είναι ένα σημείο που αργότερα θα προσελκύσει την προσοχή των θεραπευτών και των φωτισμένων ιατρών της Νέας Εποχής. Όταν αυτή η σχέση που υπάρχει μεταξύ των νάντις και των νεύρων και η συνδυασμένη τους σχέση με τα κέντρα και τη σπονδυλική στήλη αναγνωρισθεί, θα δούμε μια μεγάλη επανάσταση στις ιατρικές και ψυχιατρικές μεθόδους. Η εμπειρία θα δείξει ότι όσο στενότερη αλληλεπίδραση μπορεί να επιτευχθεί μεταξύ αυτών των δύο – των νάντις και των νεύρων – τόσο ταχύτερα θα επιτελεσθεί ο έλεγχος της ασθένειας. 6. Τα νάντις στο φυσικό σώμα αντιστοιχούν στην όψη ζωή ή πνεύμα· τα νεύρα είναι η αντιστοιχία στην όψη ψυχή ή ποιότητα. Εκείνο που εκδηλώνεται σαν η ενωμένη εξωτερίκευσή τους είναι το ενδοκρινές σύστημα που αντιστοιχεί στη μορφική ή υλική όψη. Αυτά τα τρία – νάντις, νευρικό σύστημα και αδένες – είναι οι υλικές αντιστοιχίες των τριών θείων όψεων· ανταποκρίνονται εσωτερικά στις


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

148

τρεις αυτές όψεις και καθιστούν τον άνθρωπο στο φυσικό πεδίο ό,τι είναι. Αυτές οι τρεις ομάδες ρυθμίζονται (μέσω των επτά κέντρων, όπως είδαμε νωρίτερα) απ’ τον αστρικό ή το νοητικό φορέα, ή απ’ την ολοκληρωμένη προσωπικότητα, ή από την ψυχή που αρχίζει να χρησιμοποιεί την προσωπικότητα σαν πράκτορα διαβίβασης και μετουσίωσης και – στο τέλος της Ατραπού της Μαθητείας – απ’ την ενάδα, μέσω της ανταχκάρανα, χρησιμοποιώντας την αυτοδημιούργητη αυτή ατραπό σαν έναν άμεσο αγωγό επικοινωνίας με τα επτά κέντρα κι από εκεί στο τριπλό σύστημα των νάντις, νεύρων και αδένων. 7. Τα τρία αυτά κύρια συστήματα στο ανθρώπινο ον εκφράζουν μέσω του φυσικού σώματος τη συνθήκη ή την κατάσταση ανάπτυξης των κέντρων. Η ζωή, η ποιότητα και η ενέργεια που αντιπροσωπεύουν, μεταφέρονται σε κάθε μέρος του φυσικού φορέα δια της ροής του αίματος. Η σύγχρονη επιστήμη το αναγνωρίζει ήδη σαν γεγονός, διαπιστώνοντας ότι η ροή του αίματος μεταφέρει ορισμένα στοιχεία που εκχύνονται απ’ τους αδένες. Δεν αναγνωρίζει ακόμη το γεγονός της σχέσης των αδένων με τα κέντρα, με τα ενδιάμεσα συστήματα των νάντις και των νεύρων. Το επόμενο μεγάλο βήμα της ιατρικής θα είναι η αναγνώριση του γεγονότος του αιθερικού σώματος, της φυσικής ουσίας που υπόκειται της πυκνής ύλης. 8. Όταν τα κέντρα αφυπνισθούν σ’ ολόκληρο το σώμα θα υπάρξει ένα ισχυρά ηλεκτρικό νευρικό σύστημα που θα ανταποκρίνεται ακαριαία στην ενέργεια που μεταφέρεται δια των νάντις· το αποτέλεσμα θα είναι ένα καλά ισορροπημένο ενδοκρινές σύστημα. Η ζωτικότητα και η ζωή που θα διαχύνεται σ’ ολόκληρο το σώμα θα είναι τότε τέτοιας δυναμικότητας, ώστε το φυσικό σώμα θα ανθίσταται αυτόματα στις ασθένειες, έμφυτες, κληρονομικές ή ομαδικής προέλευσης. Με τα λόγια αυτά σας εκφράζω μια μελλοντική πιθανότητα αλλά όχι μια άμεση δυνατότητα. Ο άνθρωπος κάποια μέρα θα έχει τα τρία συστήματα τελείως συντονισμένα, θ’ ανταποκρίνονται ψυχικά στο εσώτερο πρότυπο των νάντις και των κέντρων και θα είναι συνειδητά ολοκληρωμένος με την ψυχή κι αργότερα – μέσω της ανταχκάρανα – με τη Ζωική αρχή. 9. Σήμερα καθώς υπάρχει μια ανώμαλη ανάπτυξη, με κάποια κέντρα μη αφυπνισμένα, άλλα σε υπερδιέγερση και με τα κέντρα κάτω απ’ το διάφραγμα υπερδραστήρια, έχετε κατά συνέπεια ολόκληρες περιοχές του σώματος όπου τα νάντις είναι σε εμβρυώδη κατάσταση, άλλες περιοχές όπου είναι πολύ ενεργοποιημένα αλλά η ροή τους αναχαιτίζεται γιατί κάποιο κέντρο πάνω στη γραμμή της δραστηριότητάς τους δεν έχει ακόμη αφυπνισθεί ή – αν έχει αφυπνισθεί – δεν είναι ακόμη ακτινοβόλο. Οι ανώμαλες αυτές συνθήκες παράγουν δυναμικά αποτελέσματα στο νευρικό σύστημα και τους αδένες, που οδηγούν μερικές φορές σε υπερδιέγερση, άλλες φορές σε ανώμαλες συνθήκες, έλλειψη ζωτικότητας, υπερδραστηριότητα κι άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις που αναπόφευκτα προκαλούν ασθένεια. Τέτοιες ασθένειες είτε ανακύπτουν μέσα στο ίδιο το σώμα σαν αποτέλεσμα ενδόμυχων (ή θα μπορούσα να πω ενδογενών) ή


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

149

κληρονομικών τάσεων ή προδιαθέσεων που βρίσκονται στο σωματικό ιστό· ή ανακύπτουν σαν αποτέλεσμα της ακτινοβολίας ή μη των κέντρων που λειτουργούν μέσω των νάντις· μπορεί επίσης ν’ ανακύψουν σαν αποτέλεσμα εξωτερικών κρούσεων ή επαφής (όπως μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες και επιδημίες). Σ’ αυτές τις ασθένειες το άτομο δεν μπορεί να αντισταθεί επειδή τα κέντρα του δεν είναι αναπτυγμένα. 10.Για να συνοψίσω: Κάθε είδους ασθένεια και φυσική ανικανότητα (εκτός βέβαια όσων οφείλονται σε δυστυχήματα και σε κάποιο βαθμό σε πλανητικές συνθήκες που προκαλούν επιδημίες ιδιαίτερα λοιμώδους φύσης, όπως συχνά προκαλεί ο πόλεμος) και οι πολλές διαφορετικές όψεις της κακής υγείας μπορεί να αποδοθούν ευθέως στην κατάσταση των κέντρων, γιατί αυτά καθορίζουν τη δραστηριότητα ή μη των νάντις· αυτά με τη σειρά τους επηρεάζουν το νευρικό σύστημα και καθιστούν το ενδοκρινές σύστημα ό,τι είναι για τον άνθρωπο ατομικά και η ροή του αίματος ευθύνεται γι’ αυτή την κατάσταση που φτάνει σε κάθε τμήμα του σώματος. Αποτελέσματα που Προκαλούνται σε Ειδικές Περιοχές. Ας εξετάσουμε τώρα ορισμένα αποτελέσματα των παραπάνω γεγονότων και τις συνέπειές τους σε περιοχές που διέπονται από τα κέντρα και στις οποίες εμφανίζεται η ασθένεια. Σας είναι γνωστό ότι καθώς η ενέργεια χύνεται δια των κέντρων μέσω των νάντις και των νεύρων κι επηρεάζει δυναμικά το αδενικό σύστημα και την κυκλοφορία του αίματος, οι περιοχές του σώματος εμπλέκονται ζωτικά κι ανταποκριτικά. Αυτό βέβαια καλύπτει το κεφάλι, το λαιμό και το στέρνο. Η ενέργεια που αποστέλλεται έτσι, εισδύει σε κάθε τμήμα του φυσικού φορέα, σε κάθε οργανισμό και σε κάθε κύτταρο και άτομο. Η δράση της ποιότητας της ενέργειας πάνω στο σώμα προκαλεί, διεγείρει, απομακρύνει ή απαλύνει την ασθένεια. Δεν αναφέρομαι εδώ στις τρεις μεγάλες εγγενείς ασθένειες (αν μπορώ να τις ονομάσω έτσι) – καρκίνο, σύφιλη και φυματίωση. Μ’ αυτές θα ασχοληθώ αργότερα γιατί είναι πλανητικές σε έκταση, παρούσες στην ουσία από την οποία γίνονται όλες οι μορφές και ευθύνονται για την πρόκληση πολλών μικρότερων ασθενειών που καμιά φορά αναγνωρίζονται σαν συγγενικές αλλά συχνά όχι. Εκείνες οι ασθένειες που ονομάζονται ασαφώς νοητικές ασθένειες και σχετίζονται με τον εγκέφαλο, έχουν ως τώρα ελάχιστα κατανοηθεί. Υπήρχαν λίγες νοητικές διαταραχές στην τελευταία φυλετική ρίζα, την Ατλάντεια· η νοητική φύση ήταν τότε ήρεμη και μεταδιδόταν μικρή διέγερση δια των νοητικών επιπέδων μέσω του κεφαλικού κέντρου στην επίφυση και τον εγκέφαλο. Υπήρχαν επίσης λίγες οφθαλμικές διαταραχές και καμιά ρινική ασθένεια, γιατί το κέντρο άζνα δεν είχε αφυπνισθεί και ο τρίτος οφθαλμός γινόταν ταχέως ανενεργός. Το κέντρο άζνα είναι το όργανο της ολοκληρωμένης προσωπικότητας, το όργανο της διεύθυνσης και συνδέεται στενά με την υπόφυση και τα δύο μάτια καθώς και με τη μετωπική χώρα της κεφαλής. Στις Ατλάντειες μέρες η ολοκλήρωση της προσωπικότητας ήταν τελείως άγνωστη, εκτός


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

150

στην περίπτωση των μαθητών και μυημένων και τότε ο στόχος του μυημένου και το σημείο της επίτευξής του ήταν η τριπλή αυτή ολοκλήρωση. Σήμερα ο στόχος είναι μια ακόμη υψηλότερη συγχώνευση – εκείνη ψυχής και προσωπικότητας. Μιλώντας με όρους ενέργειας, αυτή συνεπάγεται το σχηματισμό, τη δραστηριότητα και τη συνδυασμένη αλληλεπίδραση των ακόλουθων τριγώνων δύναμης: Ι. 1. Της ψυχής, του πνευματικού ανθρώπου στο πεδίο του. 2. Της προσωπικότητας, του τριπλού ολοκληρωμένου ανθρώπου στους τρεις κόσμους. 3. Του κεφαλικού κέντρου. II. 1. Του κεφαλικού κέντρου, του σημείου της δεύτερης συγχώνευσης. 2. Του κέντρου άζνα, του σημείου της πρώτης συγχώνευσης. 3. Του κέντρου στον προμήκη μυελό που ελέγχει τη σπονδυλική στήλη. III. 1. Της επίφυσης, της εξωτερίκευσης του κεφαλικού κέντρου. 2. Της υπόφυσης που συνδέεται με το κέντρο άζνα. 3. Του καρωτιδικού αδένα, της εξωτερίκευσης του τρίτου κεφαλικού κέντρου. Όλες αυτές οι τριπλότητες που βρίσκονται μέσα στην περιφέρεια της κεφαλής, συνιστούν το μηχανισμό δια του οποίου: 1. Η ψυχή ελέγχει το όργανό της, την προσωπικότητα. 2. Η προσωπικότητα διευθύνει τις δραστηριότητες του φυσικού σώματος. Η σπονδυλική στήλη (εσωτερικά, οι αγωγοί ίντα, πίνγκαλα και σουσούμνα), τα δύο μάτια κι όλος ο εγκεφαλικός ιστός είναι δεκτικά, διεγείρονται ή δεν είναι δεκτικά σ’ αυτές τις ενέργειες στο κεφάλι. Στην τελευταία περίπτωση η όλη περιοχή βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας – μιλώντας πνευματικά – και η εστία της ενέργειας είναι αλλού. Αυτή η έλλειψη ή αυτή η διέγερση, αν δεν είναι ισορροπημένες ή αν εφαρμόζονται κακώς, προκαλούν κάποιο συγκεκριμένο τύπο διαταραχής που είναι συχνά φυσιολογικής καθώς και ψυχολογικής φύσης και στην Αρεία εποχή μας θα δούμε μια αύξηση των ασθενειών του εγκεφάλου (μια συνεχώς αυξανόμενη νοητική ανισορροπία) και των οφθαλμικών παθήσεων, ωσότου η φύση των κέντρων κι ο τύπος της εισερχόμενης δύναμης και η ρύθμισή τους αναγνωρισθούν και μελετηθούν με προσοχή επιστημονικά. Τότε η επιστήμη ρύθμισης της ενέργειας θα αναπτυχθεί, καθώς διέπει το ανθρώπινο ον. Στο μεταξύ υπάρχουν πολλές δυσχέρειες παντού και νοητικές ασθένειες, νευρωτικές καταστάσεις, φρενοβλάβειες και ίσως ακόμη περισσότερο αδενικές ανωμαλίες σε μεγάλη έκταση. Σήμερα στη Δύση λίγα είναι γνωστά ως προς τις μεθόδους ελέγχου ή θεραπείας, ενώ στην Ανατολή όπου υπάρχει κάποια γνώση, δε γίνεται τίποτε λόγω της επικρατούσας απάθειας. Η σπονδυλική στήλη προορίζεται κυρίως σαν αγωγός δια του οποίου η ενεργοποίηση των κέντρων και η διανομή της ενέργειας στις γύρω περιοχές του σώματος προωθείται απ’ τη νοήμονα, ολοκληρωμένη προσωπικότητα που δρα υπό τη συνειδητή διεύθυνση της ψυχής. Δεν αναφέρομαι εδώ στην οστεώδη δομή της σπονδυλικής στήλης, αλλά στο νωτιαίο μυελό, στο εσωτερικό της ομοιότυπο και στα


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

151

νεύρα που εκπορεύονται απ’ αυτόν. Σήμερα ο σχεδιασμένος αυτός διευθυνόμενος εσωτερικός έλεγχος της ενέργειας δεν υπάρχει, παρά μόνο στην περίπτωση εκείνων που έχουν μυημένη συνείδηση και σε ορισμένους προχωρημένους μαθητές. Παρατηρούνται αναστολές, εμπόδια, μη αφυπνισμένες περιοχές, έλλειψη ζωτικότητας ή ελεύθερης ροής κι επακόλουθη έλλειψη ανάπτυξης σε ολόκληρο τον άνθρωπο· ή αντίθετα μεγάλη διέγερση, πολύ γοργή κραδασμική δραστηριότητα, πρόωρη αφύπνιση των κέντρων που οδηγεί σε υπερδραστηριότητα των ατόμων και κυττάρων τα οποία διέπονται από κάποιο ιδιαίτερο κέντρο. Όλες αυτές οι συνθήκες μαζί με άλλες που δεν αναφέρονται, επηρεάζουν το νευρικό σύστημα, ρυθμίζουν τους αδένες και προκαλούν ψυχολογικές δυσκολίες και ασθένειες της μιας ή της άλλης μορφής. Έχετε το ακόλουθο απλό, αλλά υποδηλωτικό και συμβολικό διάγραμμα της σπονδυλικής στήλης και της κεφαλής απ’ τη σκοπιά τόσο των κέντρων όσο και των αδένων: Θα σημειώσετε ότι η σπλήνα δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτό το διάγραμμα. Η λειτουργία της είναι ιδιόρρυθμη, επειδή είναι το κέντρο της ζωτικότητας σε σχέση με την πλανητική ζωτικότητα και την ακτινοβολία του ηλίου. Δεν ελέγχεται καθόλου απ’ τη σπονδυλική στήλη. Πρέπει να έχετε υπόψη ότι το διάγραμμα αυτό είναι απλά μια προσπάθεια να συνδέσουμε σε εικονική μορφή τα κέντρα, τους αδένες τους οποίους ρυθμίζουν και τα όργανα που επηρεάζονται από αμφότερα. Δεν προορίζεται να δώσει κάποια αληθινή εικόνα των φυσιολογικών οργανικών σχέσεων.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

152

Το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης έχει μια μοναδική λειτουργία. Είναι η πηγή της ζωής για την ουσία του σώματος, το φυσικό ιστό και κάθε ύλη που δεν περιλαμβάνεται στα όργανα που προαναφέρθηκαν. Στον τέλειο άνθρωπο τα δύο κέντρα (το ανώτατο κεφαλικό κέντρο και το βασικό κέντρο) αντιπροσωπεύουν τη μεγάλη

δυαδικότητα πνεύματος και ύλης και τότε ελέγχουν και κυβερνούν με πλήρη ομοφωνία την όλη κατεύθυνση του φορέα της ψυχής. Τελικά θα έχετε την πνευματική όψη του ανθρώπινου όντος που εκφράζεται τέλεια μέσω της συσχετισμένης ενάδας και προσωπικότητας (κι επέρχεται από μια τρίτη μεγάλη συγχώνευση). Ο υλικός άνθρωπος ανταποκρίνεται τότε σ’ αυτά τα δύο μέσω του κεφαλικού κέντρου (της ενάδας) και του βασικού κέντρου (της πνευματικά ενεργοποιημένης προσωπικότητας). Τα δύο αυτά κέντρα θα είναι τότε σε πλήρη σχέση και θα εκφράζουν την πλήρη φύση του πνευματικού ανθρώπου. Είναι ουσιώδες να σχηματίσουν οι πνευματικοί θεραπευτές καθαρά στο νου τους την εικόνα των περιοχών του σώματος που διέπονται από τα κέντρα της κεφαλής και τα άλλα κέντρα, γιατί στις περιοχές αυτές υπάρχουν τα διάφορα όργανα που αντιδρούν στην ασθένεια. Η υγεία αυτών των οργάνων εξαρτάται κυρίως από τα κέντρα καθώς


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

153

ρυθμίζουν τους αδένες και διανέμουν την ενέργεια σ’ ολόκληρο το σώμα. Μια πλήρης και ισορροπημένη ροή ενέργειας απ’ το κέντρο στην περιοχή που ελέγχει, οδηγεί σε αντίσταση στη λεγόμενη ασθένεια· όταν υπάρχει έλλειψη ανάπτυξης και ανισόρροπη κατάσταση όσον αφορά τα κέντρα, δε θα υπάρχει δύναμη αντίστασης. Η θεραπευτική διαδικασία στη Νέα Εποχή θα αρχίζει με σαφώς σχεδιασμένο έργο με τα κέντρα και η γενική τάση της θεραπευτικής τέχνης θα είναι τότε – όπως εύκολα μπορείτε να δείτε – μάλλον προληπτικής παρά θεραπευτικής φύσης. Η όλη έμφαση θα τεθεί πάνω στα ενεργειακά κέντρα, στα ενεργειακά ρεύματα και την κατεύθυνση της ενέργειας στα όργανα μέσα στην ακτίνα επιρροής οποιουδήποτε ιδιαίτερου κέντρου. Απ’ τη μελέτη των αδένων (μια μελέτη που είναι τόσο νηπιακή, ώστε μόλις αξίζει τη λέξη “εμβρυώδης”) θα γίνουν γνωστά πολλά στο μέλλον για τη σχέση τους με τα κέντρα και θα γίνει πολλή πειραματική εργασία. Από τη σκοπιά του εσωτεριστή που παραδέχεται το γεγονός των κέντρων, οι αδένες είναι κατεξοχήν ο κύριος καθοριστικός παράγοντας σε σχέση με τη γενική υγεία του ατόμου· υποδεικνύουν όχι μόνο την ψυχολογική του ανάπτυξη πολύ περισσότερο απ’ ό,τι συλλαμβάνεται σήμερα, αλλά έχουν (όπως εικάζεται από την ορθόδοξη ιατρική επιστήμη) πολύ δυναμικό αποτέλεσμα σε ολόκληρο το οργανικό σύστημα· η επίδρασή τους μέσω της κυκλοφορίας του αίματος φτάνει σε κάθε τμήμα του σώματος και στα άκρα. Οι αδένες είναι το αποτέλεσμα της δραστηριότητας των κέντρων· είναι απ’ την αρχή ως το τέλος και συνεχώς αποτελέσματα εσώτερων προδιαθετικών αιτίων και μέσω των κέντρων και των συγγενικών τους αδένων η ψυχή δομεί το όργανο πάνω στο φυσικό πεδίο το οποίο ονομάζουμε φυσικό άνθρωπο. Κατά συνέπεια κάθε ασκούμενος θεραπευτής πρέπει να μελετήσει με προσοχή και να συλλάβει το σύνολο των συσχετιζόμενων παραγόντων με τους οποίους ασχοληθήκαμε, γιατί θα πρέπει τελικά να εργασθεί μέσω των δικών του κέντρων σε σχέση με τον πάσχοντα του οποίου επιχειρεί να θεραπεύσει την ασθένεια. Πρέπει επομένως να θυμάται τρεις παράγοντες: Τα κέντρα, τους αδένες που συνδέονται μαζί τους και την ομάδα των οργάνων για τα οποία ευθύνονται αυτά τα δύο. Στις επτά περιοχές του σώματος οι οποίες κυβερνώνται από τα επτά κύρια κέντρα και τους συγγενικούς τους αδένες, εμφανίζεται και πάλι η βασική τριάδα της εκδήλωσης: 1. Ζωή ή πνεύμα..........το ενεργειακό κέντρο. 2. Ψυχή ή ποιότητα.....ο αδένας. 3. Μορφή ή ύλη..........τα όργανα σε κάθε ιδιαίτερη περιοχή που διέπονται από κάθε κέντρο. Αυτό μας οδηγεί σ’ έναν άλλο νόμο τον οποίο ο θεραπευτής πρέπει πάντα να έχει κατά νου: ΝΟΜΟΣ VII Όταν η ζωή ή ενέργεια ρέει ανεμπόδιστη και μέσω ορθής κατεύθυνσης στην καταστάλαξή της (το συγγενικό αδένα), τότε η μορφή ανταποκρίνεται και η κακή υγεία εξαφανίζεται.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

154

Είναι ένας βασικός νόμος στη θεραπεία κι αφορά την αληθινή τέχνη σύνδεσης της πνευματικής ενέργειας με τη μορφική ζωή και απ’ αυτή εξαρτάται η υγεία και η ζωτικότητα των οργάνων. Ερχόμαστε λοιπόν στον επόμενο κανόνα τον οποίο ο θεραπευτής πρέπει να κυριαρχήσει. Εκφράζεται συνοπτικά και οι φράσεις που μεταδίδουν τη διδασκαλία πρέπει να κατανοηθούν και να εφαρμοσθούν με νοημοσύνη: ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΕΜΠΤΟΣ Ας συγκεντρώσει ο θεραπευτής την αναγκαία ενέργεια μέσα στο απαιτούμενο κέντρο. Ας ανταποκριθεί αυτό το κέντρο στο κέντρο που έχει ανάγκη. Ας συγχρονισθούν τα δύο και μαζί ας αυξήσουν τη δύναμη. Έτσι η αναμένουσα μορφή θα ισορροπήσει στο έργο της. Έτσι τα δύο και το ένα, υπό ορθή διεύθυνση, θεραπεύουν. Θα σας είναι λοιπόν φανερό ότι οι θεραπευτές σήμερα (δεν αναφέρομαι εδώ στο ιατρικό επάγγελμα αλλά στο πλήθος των πολλών σχολών σκέψης) δεν ανέτρεξαν ακόμη στο βασικό παράγοντα, παρά τις κουβέντες τους για τη θεραπευτική δύναμη της αγάπης. Στην πραγματικότητα τονίζουν και ασχολούνται με το κίνητρο που ωθεί το θεραπευτή να εφαρμόσει τη θεραπευτική του τέχνη. Ενδιαφέρονται για τoν τρόπο δια του οποίου πρέπει να γίνει επαφή με τον ασθενή που πρέπει να θεραπευθεί. Η επαφή αυτή πρέπει πάντοτε να εδραιώνεται στην ΑΓΑΠΗ – νέα, ακαταμάχητη και ανιδιοτελή. Όταν όμως εδραιωθεί αυτή η σχέση, ο θεραπευτής πρέπει να συλλάβει το γεγονός ότι όσο τον αφορά πρέπει να εργασθεί επιστημονικά· πρέπει να εφαρμόσει τη γνώση και – μετά την ορθή διάγνωση, μετά τις ορθές σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους, μετά την αναγκαία κοινή λογική που περιλαμβάνει το καλύτερο που μπορεί να δώσει η δοκιμασμένη επιστήμη της ιατρικής – πρέπει τότε να αρχίσει να εργάζεται μέσω του δικού του κέντρου, θέτοντάς το σε σχέση με το κέντρο του πάσχοντα, το οποίο διέπει τη δεινοπαθούσα περιοχή ή το αρρωστημένο όργανο. Καθώς εργάζεται έτσι, η ενέργεια την οποία η αγαπητική πρόθεση και η επιδέξια γνώση έχει ψαύσει και εισκομίσει, δεν επιτρέπεται (στη διάρκεια της θεραπευτικής διαδικασίας) να διεγείρει ή να επηρεάσει τους σχετικούς αδένες του ίδιου του θεραπευτή ή να προκαλέσει δράση στην αντίστοιχη περιοχή του δικού του σώματος. Ο θεραπευτής πρέπει να μάθει να μονώνεται από την ενέργεια που θα χρησιμοποιηθεί για τον πάσχοντα. Τη συγχωνεύει με την ενέργεια του κέντρου του πάσχοντα, το οποίο διέπει την αρρωστημένη περιοχή· ο συγγενικός αδένας ενεργοποιείται τότε διπλά (ή ελαττώνεται ανάλογα με την περίπτωση και τις απαιτήσεις της διάγνωσης) και η κυκλοφορία του αίματος αποδεσμεύει στον άρρωστο ιστό ό,τι χρειάζεται για να θεραπεύσει ή να εμποδίσει την ανάπτυξη της ασθένειας. Στη διδασκαλία αυτή σας έδωσα πολλή τροφή για σκέψη. Τόνισα μια όψη της επιστημονικής εσωτερικής θεραπευτικής που δεν είχε έλθει πριν στην προσοχή των σπουδαστών. Θα ήθελα να συλλάβετε τη γενική εικόνα και να έχετε καθαρά το περίγραμμα της διαδικασίας· θα ήθελα να μελετήσετε τη σχέση μεταξύ θεραπευτή και πάσχοντα, καθώς περνά το στάδιο της αγάπης και της αποστολής αγάπης ή βλέπει τον


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

155

πάσχοντα στο φως της αγάπης και προχωρεί στο επιστημονικό έργο της αύξησης της πνευματικής ενέργειας του πάσχοντα. Έτσι του επιτρέπει να επιτύχει τη δική του θεραπεία, συνειδητά ή ασυνείδητα. Έχετε λοιπόν το θεραπευτή, τον πάσχοντα και το απόθεμα της πνευματικής ενέργειας συν την επιστημονική διαδικασία να οδηγηθούν και τα τρία σε μια στενή και θεραπευτική σχέση. Αυτό γίνεται μέσω του ενεχόμενου κέντρου στον εξοπλισμό του πάσχοντα, του αντίστοιχου κέντρου στον εξοπλισμό του θεραπευτή και στην κατεύθυνση (με μια πράξη θέλησης του θεραπευτή ή της θεραπευτικής ομάδας) των ενωμένων ρευμάτων της απαιτούμενης ειδικής ενέργειας στην αρρωστημένη περιοχή. Αυτό γίνεται συνήθως μέσω του σχετικού αδένα, αν και δε συμβαίνει πάντοτε. Συλλογισθείτε αυτά τα πράγματα και δείτε, αν μπορείτε, την απλότητα της διαδικασίας η οποία βασίζεται σε στοργική πρόθεση, απομονώνει την ειδική περιοχή όπου υπάρχει ανωμαλία, ταυτίζεται με το πνευματικό κέντρο ενέργειας στον πάσχοντα κι έπειτα εφαρμόζει και κατευθύνει τις ανάμεικτες και συγχωνευμένες ενέργειες. Αποτελέσματα Υποδιέγερσης και Υπερδιέγερσης των Κέντρων. Μελετήσαμε για αρκετό χρόνο τα κέντρα και τη σχέση τους με το πυκνό φυσικό σώμα. Σημειώσαμε επίσης τις περιοχές που ρυθμίζονται απ’ αυτά τα κέντρα και το μεσολαβητικό έργο των ενδοκρινών αδένων. Είδαμε ότι τα δύο μεγάλα προδιαθετικά αίτια της φυσικής ανωμαλίας στο φυσικό οργανισμό είναι η υποδιέγερση ή η υπερδιέγερση των κέντρων. Υπάρχουν επίσης, όπως θα θυμάστε, τρεις ασθένειες που είναι έμφυτες στην ίδια την ουσία και συνεπώς δημιουργούν βασικές προδιαθέσεις στο ανθρώπινο σώμα: ο καρκίνος, η σύφιλη και η φυματίωση. Μ’ αυτές τις τρεις δε θα ασχοληθούμε προς το παρόν. Αλλά η κατάσταση των κέντρων προκαλεί βασικά όλες τις δυσκολίες, επιτρέποντας την είσοδο σε μολύνσεις και σπέρματα που αλλιώς δε θα μπορούσαν να προξενήσουν ανωμαλία, παράγοντας εκείνες τις καταστάσεις όπου οι εγγενείς ασθένειες στη φυσική μορφή μπορεί να υποθάλπονται και ισχυροποιώντας τις ανεπιθύμητες τάσεις. Μπορούμε λοιπόν να διατυπώσουμε την πρόταση (την οποία το ιατρικό επάγγελμα θα δεχθεί αργότερα στην ολότητά της) ότι οι ασθένειες που αυτοδημιουργούνται (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τόσο περίεργη κι ανεπαρκή φράση) και δεν είναι αποτέλεσμα μόλυνσης ή λοίμωξης ή ατυχημάτων, προξενούνται από την αποτυχία, τον περιορισμό, την ανεπάρκεια ή υπερεπάρκεια και την υπερανάπτυξη ή την υπανάπτυξη του ενδοκρινούς συστήματος. Το ενδοκρινές αδενικό αυτό σύστημα μέσω των ορμονών ��πηρεάζει κάθε τμήμα του φυσικού οργανισμού – δια της ροής του αίματος – κι επομένως μπορεί αληθινά να ειπωθεί ότι όταν οι ενδοκρινείς αδένες είναι τέλεια ισορροπημένοι και λειτουργούν ορθά, δε θα υπάρχουν νοσούσες περιοχές στο σώμα. Τότε η κυκλοφορία του αίματος θα διατηρείται επίσης σε τέλεια κατάσταση. Το κλειδί για την πλήρη φυσική υγεία όπως εκφράζεται από ένα Διδάσκαλο της Σοφίας, μπορεί συνεπώς ν’ αποδοθεί ευθέως στον πλήρη έλεγχο των κέντρων Του, στην ισορροπημένη τους κατάσταση ενεργειακής λήψης και διανομής και στο αποτέλεσμα που προκαλούν σ’ ολόκληρο το ενδοκρινές αδενικό σύστημα. Μ’ αυτό τον τρόπο κάθε περιοχή του σώματος εφοδιάζεται κατάλληλα με τις αναγκαίες


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

156

δυνάμεις κι έτσι διατηρείται σε τέλεια κατάσταση. Μεταξύ των κέντρων και των αντίστοιχων ενδοκρινών αδένων και δρώντας σαν πράκτορας για τη διανομή ενέργειας βρίσκεται το νευρικό σύστημα. Εδώ όμως απαντάται συνήθως η δυσχέρεια. Δεν υπάρχει επαρκής ροή ενέργειας· η ενέργεια που διανέμεται απ’ αυτό στο σώμα μέσω των κέντρων, διανέμεται ανώμαλα· μερικά κέντρα δέχονται υπερβολικό ποσό· άλλα ανεπαρκή ποσότητα· μερικά κέντρα δεν είναι ακόμη αφυπνισμένα και συνεπώς δεν είναι δεκτικά· άλλα έχουν αναπτυχθεί πρόωρα και διαβιβάζουν μεγάλη δύναμη στις περιοχές που ελέγχουν. Στην εσωτερική ιατρική και στη φιλοσοφική της ερμηνεία (που είναι σε τελευταία ανάλυση η αποτελεσματική και πρακτική εφαρμογή των γνωστών γεγονότων) η εγκεφαλονωτιαία όψη είναι εκείνη που ρυθμίζει και διέπει ολόκληρο το νευρικό σύστημα, γιατί μέσω αυτής της όψης και της δράσης της εργάζονται τα κέντρα κι επηρεάζουν το σωματικό οργανισμό, εφοδιάζοντας το σώμα με την αναγκαία ζωτική ενέργεια· έτσι το νευρικό σύστημα ανταποκρίνεται τελικά δια των επτά κέντρων στις επτά κύριες ενέργειες ή τις επτά ακτινικές δυνάμεις. Σε κανένα ανθρώπινο ον, εκτός από ένα Διδάσκαλο, δεν είναι όλα τα κέντρα κατάλληλα αφυπνισμένα και λειτουργικά με ισορροπημένο τρόπο, ούτε συνδέονται κατάλληλα μέσω έντονης ακτινοβολίας· σε κανένα ανθρώπινο ον το νευρικό σύστημα δεν ανταποκρίνεται ορθά στα κέντρα. Υπάρχουν δύο λόγοι γι’ αυτό κι αμφότεροι συνδέονται με το εγκεφαλονωτιαίο σύστημα: 1. Το κεφαλικό κέντρο δεν έχει ακόμη αφυπνισθεί ή αναπτύσσεται αργά καθώς ο μαθητής υποβάλλεται σε εκγύμναση. 2. Η ροή ενέργειας δια της κεφαλής στα κέντρα πάνω στη σπονδυλική στήλη είναι ανώμαλη, λόγω του γεγονότος ότι η εισροή είναι ανώμαλη κι ότι ο αιθερικός ιστός – μεταξύ των κέντρων – δεν επιτρέπει ακόμη παρά μόνο πολύ λίγη ενεργειακή ροή σ’ όλα τα κέντρα. Πρέπει να θυμάστε ότι η ζωή των κέντρων θεμελιώνεται στα αρχικά στάδια πάνω στην ενδόμυχη ζωή του ίδιου του οργανισμού, με την εστία της εκπορευόμενης ζωής να βρίσκεται στο κέντρο της βάσης της σπονδυλικής στήλης. Είναι ένα σημείο που συχνά λησμονείται απ’ τους εσωτεριστές. Το βασικό αυτό κέντρο είναι εκείνο δια του οποίου εργάζεται η ζωή της καθαυτής ύλης· δηλαδή η ζωή ή ενέργεια της όψης του Αγίου Πνεύματος, της τρίτης όψης. Μέσω της ζωής της τρέφεται κάθε άτομο του σώματος. Αυτή η διαδικασία εμψύχωσης της ουσίας της φυσικής μορφής αρχίζει στο προγεννητικό στάδιο· μετά τη γέννηση αυτός ο τύπος δύναμης υποβοηθείται και παραλληλίζεται από την εισροή πλανητικής πράνα ή ζωτικής ενέργειας απ’ την ίδια την πλανητική ζωή μέσω της σπλήνας. Αυτή είναι το όργανο της ουσιαστικής σύνδεσης της έμφυτης ζωής της καθαυτής ύλης – όπως παρουσιάζεται στο μικρόκοσμο – και της έμφυτης ζωής του πλανήτη. Καθώς βαίνει η εξέλιξη προστίθεται βαθμιαία στην έμφυτη αυτή δύναμη μια εισροή “εξειδικευμένης” ενέργειας η οποία εκφράζει την όψη συνείδησης της θειότητας και υποδεικνύει στον εσωτεριστή την κατάσταση επίγνωσης του ανθρώπου κι επίσης τον


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

157

ακτινικό τύπο της ψυχής του. Η εισροή αυτή έρχεται από τη δεύτερη θεία όψη, από την ψυχή ή τον ενοικούντα Χριστό. Μπορεί λοιπόν να ειπωθεί για τα δύο κεφαλικά κέντρα ότι: 1. Το κέντρο άζνα ή το κέντρο της προσωπικότητας, που εστιάζεται μεταξύ των φρυδιών και ρυθμίζει την υπόφυση, συνδέεται με την όλη ζωή του ολοκληρωμένου τριπλού οργανισμού. Μέσω του οργανισμού αυτού πρέπει αναγκαστικά να εκφρασθεί η συνείδηση κι ο φυσικός, συναισθηματικός και νοητικός φορέας καταδεικνύουν το σημείο εξέλιξής της. 2. Το κέντρο της κεφαλής (που ονομάζεται στην Ινδική φιλοσοφία χιλιοπέταλος λωτός) ρυθμίζει την επίφυση και συνδέεται με τη ζωή της ψυχής και – μετά την τρίτη μύηση – με τη ζωή της ενάδας· μεταφέρει στα κέντρα την ενέργεια των τριών κύριων τύπων πνευματικής ύπαρξης της οποίας οι τρεις δυνάμεις της προσωπικότητας είναι οι αντανακλάσεις ή τα φυσικά αντίστοιχα. Αργότερα η ενέργεια από την όψη πνεύμα, την πρώτη ή όψη του Πατρός, θα αποβεί διαθέσιμη και θα χυθεί δια του κεφαλικού κέντρου στο κέντρο άζνα, συνδυάζοντας την ενέργεια της προσωπικότητας και την ψυχική ενέργεια. Έπειτα με μια πράξη θέλησης προβάλλεται προς τα κάτω στη σπονδυλική στήλη μέσω του κέντρου άλτα μάγιορ που ρυθμίζει τον καρωτιδικό αδένα. Καθώς κατέρχεται στη σπονδυλική στήλη ζωογονεί δύο όψεις των κέντρων· όταν φτάσει στο βασικό κέντρο, συνδυάζεται με τη λανθάνουσα ενέργεια της καθαυτής ουσίας κι έχετε συνεπώς την ένωση και των τριών θείων ενεργειών και την εκδήλωση στον άνθρωπο των τριών θείων όψεων. Οι συνδυασμένες αυτές ενέργειες εφορμούν τότε δια του κεντρικού αγωγού της σπονδυλικής στήλης και η τρίτη ή ανώτατη δεκτική όψη των κέντρων ενεργοποιείται. Όλα τα κέντρα έρχονται έτσι σε πλήρη έκφραση· όλοι οι περιορισμοί καταστρέφονται· κάθε τμήμα του σώματος ζωογονείται και προκαλείται η υλική τελειότητα συν την πλήρη δράση της φωτισμένης συνείδησης κι επίσης της ζωικής όψης. Το νευρικό σύστημα περιέρχεται τότε υπό τον πλήρη έλεγχο του πνευματικού ανθρώπου και η ροή του αίματος εξαγνίζεται και αποβαίνει ένας ανεμπόδιστος και ικανοποιητικός αγωγός για την κυκλοφορία εκείνου που εκκρίνουν οι ενεργοποιημένοι αδένες. Αυτή είναι η εσωτερική σημασία των Βιβλικών λόγων “Το αίμα είναι ζωή” κι επίσης των λόγων “λυτρωθέντες δια του αίματος του Χριστού”. Ο άνθρωπος δε λυτρώνεται δια του αίματος ενός Χριστού που πέθανε πριν δύο χιλιάδες χρόνια πάνω στο σταυρό στην Παλαιστίνη, αλλά δια της ζωντάνιας του αίματος εκείνων στους οποίους καταδεικνύεται πλήρως κι εκφράζεται η Χριστική ζωή και συνείδηση και η ποιότητα του Χριστού. Όταν η φύση του ενοικούντος Χριστού εκφράζεται πλήρως, αυθόρμητα και αυτόματα εντός και δια της προσωπικότητας, τα τρία πυρά της δημιουργικής διαδικασίας – το πυρ της ύλης, το πυρ της ψυχής και το ηλεκτρικό πυρ του πνεύματος – σμίγουν και τότε υπάρχει μια τέλεια εκδήλωση στη Γη της φυσικής ζωής, της συναισθηματικής και νοητικής ζωής κι επίσης της πνευματικής ζωής ενός ενσαρκωμένου Υιού του Θεού, ενός Χριστού. Από έλλειψη κατανόησης του σημείου αυτού πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

158

παραστρατούν, ιδιαίτερα στα κινήματα της νοητικής επιστήμης, στο κίνημα της Ενότητας και στη Χριστιανική Επιστήμη. Αντί να εστιάσουν την προσπάθειά τους στην επίτευξη της αγνής ζωής του Χριστού στην καθημερινή ζωή και να δρουν σαν αφοσιωμένοι υπηρέτες των συνανθρώπων τους και σαν αγωγοί αγάπης και να αποκτήσουν επίγνωση μόνο της συνείδησης του συνόλου, εστιάζονται στη διαβεβαίωση μιας μελλοντικής τελειότητας – νοητικά και προφορικά – για να έχουν καλή υγεία και φυσική άνεση. Τη θεωρούν σαν δικαίωμα και οφειλή τους που μπορεί ν’ αποκτηθεί με τη βεβαίωση και λησμονούν το σκληρό έργο που χρειάζεται για να επιφέρουν μέσα τους εκείνες τις συνθήκες που θα εξασφαλίσουν την παρουσία του θείου εκδηλωμένου Χριστού. Χρειάζεται να έχουν κατά νου ότι η καλή υγεία θα είναι κανονική και φυσική αν η εσώτερη συνείδηση είναι αβλαβής (και η πλειονότητα των ανθρώπων αυτών είναι ένοχη επίκρισης μ’ ένα πνεύμα ανωτερότητας), αν αποκεντρωθούν απ’ τον κατώτερο εαυτό στους τρεις κόσμους κι αν είναι “εστιασμένοι στον ουρανό, επιτρέποντας έτσι στον ουράνιο Υιό του Ανθρώπου που είναι ο Υιός του Θεού να διάγει την ουράνια ζωή όταν είναι μακριά απ’ το ουράνιο βασίλειο” – όπως συνήθιζε να λέει ένας παλιός Χριστιανός μυστικιστής, προ πολλού λησμονημένος. Τα λόγια του θυμήθηκε ο Διδάσκαλος Μ. κι έτσι επανήλθαν στην προσοχή μου. Μια άλλη σχολή σκέψης που αυτοχαρακτηρίζεται ανακριβώς σαν αποκρυφιστική, είναι επίσης σε πλάνη. Εργάζονται ή μάλλον ισχυρίζονται ότι εργάζονται με τα κέντρα, ευτυχώς όμως γι’ αυτούς η φύση τους προστατεύει απ’ τον εαυτό τους. Προσπαθούν να ζωογονήσουν συνειδητά τα κέντρα, να κατακάψουν τον προστατευτικό ιστό και να υψώσουν τα πυρά της ύλης προτού το πυρ του πνεύματος συνδυασθεί με το πυρ της ψυχής. Έτσι πέφτουν θύματα της πρόωρης διέγερσης των πυρών της ουσίας προτού συμβεί η ισορρόπηση των δυνάμεων. Επακολουθούν τότε ασθένειες, φρενοβλάβειες και πολλές νευρωτικές καταστάσεις συν σοβαρές παθολογικές καταστάσεις. Μερικοί αδένες υπερδραστηριοποιούνται· άλλοι παραμελούνται και ολόκληρο το αδενικό σύστημα και το εξαρτημένο νευρικό σύστημα βρίσκονται σε κατάσταση πλήρους ανισορροπίας. Οι μαθητές χρειάζεται να μάθουν να εστιάζουν την προσοχή τους στην πραγματι��ότητα και στους παράγοντες με πρωταρχική πνευματική σπουδαιότητα. Όταν το κάνουν, οι ενέργειες στο κεφάλι, η ορθή χρήση της περιοχής της σπονδυλικής στήλης με το “κομπολόι των κέντρων” της και η αφύπνιση του βασικού κέντρου και της επακόλουθης συγχώνευσής του με τις ανώτερες ενέργειες θα συμβούν αυτόματα και με πλήρη ασφάλεια. Ο διευθετημένος ρυθμός του αδενικού συστήματος και η ελεύθερη, ασφαλής χρήση του ελεγχόμενου νευρικού συστήματος θα είναι τότε εφικτή· οι ενέργειες που προβάλλονται από το κέντρο μέσω των νάντις, θα συνδέονται με ασφάλεια και θα μπαίνουν σε συνθετική λειτουργία στο σώμα κι ο μαθητής δε θα βιώνει μόνο μια πλήρως αφυπνισμένη συνείδηση κι έναν εγκέφαλο που θα είναι πάντοτε νοήμονα δεκτικός, αλλά και μια συνεχή εισροή πνευματικής ζωής. Θα υπάρχει τότε η πλήρης εκείνη ισορροπία και τέλεια υγεία που χαρακτηρίζει ένα Διδάσκαλο της Σοφίας.


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

159

Η γνώση που αφορά τους ενδοκρινείς αδένες βρίσκεται ακόμη σε εμβρυώδη κατάσταση. Πολλά είναι γνωστά για τους αδένες που συνδέονται με το ιερό κέντρο και για το θυρεοειδή αδένα, αλλά φυσικά σήμερα το ιατρικό επάγγελμα δεν παραδέχεται ότι είναι αποτελέσματα της δραστηριότητας ή της αδράνειας των κέντρων, ή ότι μια γραμμή ελάχιστης αντίστασης υπάρχει μεταξύ του ιερού κέντρου και του κέντρου του λαιμού. Κάτι είναι γνωστό (όχι πολλά) για την υπόφυση, αλλά η εξαιρετική της σπουδαιότητα καθώς επηρεάζει την ψυχολογική ανταπόκριση του ατόμου δεν έχει συλληφθεί επαρκώς. Τίποτε δεν είναι γνωστό, μιλώντας πραγματικά, για την επίφυση ή το θύμο αδένα κι αυτό γιατί ούτε το κεφαλικό κέντρο ούτε το καρδιακό κέντρο έχουν αφυπνισθεί στον υπανάπτυκτο άνθρωπο, ούτε άλλωστε στο μέσο πολίτη. Ότι υπάρχει αξιόλογος πλούτος γνώσεων για το ιερό κέντρο (σαν πηγής φυσικής δημιουργίας) και των ρυθμιστικών αποτελεσμάτων του θυρεοειδή αδένα οφείλεται στο γεγονός ότι αμφότερα τα κέντρα αυτά έχουν αφυπνισθεί στο μέσο άνθρωπο κι όταν η λειτουργία είναι επαρκής κι εδραιωθεί η αναγκαία αλληλεπίδραση, θα έχετε τότε ένα πολύ σεξουαλικό άτομο που θα είναι επίσης δημιουργικός καλλιτέχνης σε κάποια καλλιτεχνική γραμμή. Αυτό παρατηρείται συχνά, όπως καλώς γνωρίζετε. Όταν το κέντρο άζνα και η εξωτερίκευσή του, η υπόφυση, είναι επίσης ενεργά και η σχέση μεταξύ των τριών κέντρων – του ιερού, του λαιμού και του κέντρου άζνα – έχει αφυπνισθεί κι αρχίζει να λειτουργεί κι εδραιώνεται μια συγκεκριμένη συνειδητή σχέση μεταξύ αυτού και των άλλων κέντρων (που εξαρτάται απ’ την ακτίνα, απ’ το συνειδητό αντικειμενικό σκοπό και την εκγύμναση), τότε θα έχετε τον πρακτικό μυστικιστή, τον ανθρωπιστή και τον αποκρυφιστή. Οι σπουδαστές πρέπει να θυμούνται ότι υπάρχει μια ανοδική και μια καθοδική τάση ενέργειας μέσα στην όλη δομή των κέντρων όσον αφορά το ζηλωτή και το μαθητή: 1. Η ανοδική τάση.............που προκαλεί Μετουσίωση. Από το ιερό κέντρο στο κέντρο του λαιμού. Η φυσική δημιουργία μετουσιώνεται σε καλλιτεχνική δημιουργικότητα. Από το ηλιακό πλέγμα στο καρδιακό κέντρο. Η ατομική, συναισθηματική συνείδηση μετουσιώνεται σε ομαδική συνείδηση. Από τη βάση της σπονδυλικής στήλης στο κεφαλικό κέντρο. Η υλική δύναμη μετουσιώνεται σε πνευματική ενέργεια. Από ένα ή και τα πέντε κέντρα της σπονδυλικής στήλης στο κέντρο άζνα. Η ασυντόνιστη ζωή μετουσιώνεται σε ολοκλήρωση της προσωπικότητας. Από τα έξι κέντρα σε σχέση με το ανώτατο κεφαλικό κέντρο. Η δραστηριότητα της προσωπικότητας μετουσιώνεται σε πνευματική ζωή. Αυτή είναι μια πλατιά γενίκευση και η διαδικασία δεν προωθείται με διαδοχικό τρόπο ή ομαλά και με τη σειρά που υποδηλώνει η παραπάνω κατάταξη. Η ενεχόμενη διαδικασία εκτείνεται σε πολλές ζωές ασυνείδητης μετουσίωσης στα αρχικά στάδια και σαν αποτέλεσμα πικρής εμπειρίας και συνειδητής προσπάθειας στα μεταγενέστερα στάδια κι αποβαίνει αυξανόμενα δυναμική κι αποτελεσματική καθώς διανύονται απ’ το ζηλωτή τα διάφορα στάδια της Ατραπού. Οι πέντε ακτίνες


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

160

με τις οποίες πρέπει να εργασθεί ο μαθητής (δύο κύριες ρυθμιστικές ακτίνες και τρεις δευτερεύουσες ακτίνες) έχουν ένα συγκεκριμένο ενεργό αποτέλεσμα· οι καρμικές διευθετήσεις παρέχουν ευκαιρίες ή εμπόδια και οι περιπλοκές της όλης διαδικασίας (μέσα στη σχετικά περιορισμένη εμπειρία του μαθητή) είναι τόσο συγκεχυμένες ενόσω συντελούνται, ώστε το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να συλλάβει το γενικό περίγραμμα όπως δίνεται εδώ και να μην προσέχει τόσο πολύ τις άμεσες πραγματικές λεπτομέρειες. 2. Η καθοδική τάση..........που προκαλεί Μεταμόρφωση. Όταν το κεφαλικό κέντρο αφυπνισθεί και ο μαθητής είναι συνειδητά ενεργός στο έργο της διεύθυνσης των ενεργειών στα κέντρα κι έτσι κυβερνά τη ζωή της προσωπικότητάς του, υπάρχει ένα επιστημονικό εγχείρημα ενεργοποίησης των κέντρων μ’ έναν ορισμένο διευθετημένο ρυθμό ο οποίος πάλι καθορίζεται απ’ τις ακτίνες, απ’ τις περιστάσεις και απ’ το κάρμα· έτσι όλες οι σωματικές ενέργειες παρασύρονται σε ορθή πνευματική δραστηριότητα. Με τη σχετική διαδικασία δεν μπορούμε ν’ ασχοληθούμε εδώ, πέρα απ’ το να τονίσουμε ότι η καθοδική αυτή τάση μπορεί γενικά να θεωρηθεί ότι διαιρείται σε τρία στάδια: 1. Το στάδιο ενεργοποίησης της δημιουργικής ζωής μέσω του κέντρου του λαιμού, που φέρνει έτσι: α. Το κεφαλικό κέντρο και το κέντρο του λαιμού, β. Τα δύο αυτά και το ιερό κέντρο, γ. Και τα τρία, συνειδητά και ταυτόχρονα, σε συνειδητή σχέση. Η σχέση αυτή, όταν εδραιωθεί κατάλληλα, θα λύσει το ατομικό πρόβλημα του σεξ κι αυτό χωρίς προσφυγή σε καταστολή ή καταπίεση, αλλά επιφέροντας ορθό έλεγχο και καθιστώντας το μαθητή ταυτόχρονα δημιουργικό με εγκόσμια έννοια και συνεπώς χρήσιμο για τους συνανθρώπους του. 2. Το στάδιο ενεργοποίησης της συνειδητής ζωής της σχέσης μέσω του καρδιακού κέντρου, που φέρνει έτσι: α. Το κεφαλικό κέντρο και το καρδιακό κέντρο, β. Τα δύο αυτά και το κέντρο του ηλιακού πλέγματος, γ. Και τα τρία, ταυτόχρονα και συνειδητά, σε στενή συνεργασία. Αυτή συντείνει στην εδραίωση ορθών ανθρώπινων σχέσεων, ορθών ομαδικών σχέσεων και ορθών πνευματικών σχέσεων σε ολόκληρη τη ζωική έκφραση του ανθρώπου. Όπως ακριβώς το στάδιο ρύθμισης της δημιουργικής ζωής έχει σημαντικό αποτέλεσμα στο φυσικό σώμα, έτσι το στάδιο αυτό επηρεάζει τον αστρικό φορέα με μεγάλη δυναμικότητα· οι συναισθηματικές αντιδράσεις μετασχηματίζονται σε έφεση και υπηρεσία· η ιδιοτελής ατομική αγάπη μετασχηματίζεται σε ομαδική αγάπη και τότε η θεότητα κυβερνά τη ζωή. 3. Το στάδιο ενεργοποίησης ολόκληρου του ανθρώπου μέσω του βασικού κέντρου, που φέρνει έτσι: α. Το κεφαλικό κέντρο και το βασικό κέντρο, β. Τα δύο αυτά και το κέντρο άζνα,


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

161

γ. Και τα τρία, ταυτόχρονα και συνειδητά, σε ρυθμική, συντονισμένη έκφραση. Είναι ένα τελικό στάδιο μεγάλης σπουδαιότητας και λαμβάνει χώρα στην πληρότητά του μόνο τη στιγμή της τρίτης μύησης, της Μεταμόρφωσης. Μπορείτε λοιπόν να δείτε πώς τρεις σπουδαίες λέξεις μεταδίδουν το σκοπό της επιστημονικής εκδίπλωσης και της ορθής διεύθυνσης των κέντρων: Μετουσίωση. Μετασχηματισμός. Μεταμόρφωση. Η διαδικασία αυτή συντελείται με σύνεση κι ασφάλεια για μακρά περίοδο χρόνου και – επιστρέφοντας στο θέμα της υγείας και της ασθένειας – όταν συμπληρωθεί, έχει σαν αποτέλεσμα τέλεια φυσική υγεία· στην ενδιάμεση διαδικασία προσαρμογής κι αλλαγής συμβαίνει συχνά το αντίθετο. Ο κίνδυνος που ενυπάρχει σ’ ένα μεγάλο αριθμό φυσικών ασθενειών μπορεί να αποδοθεί στην κατάσταση των κέντρων, στην αλληλεπίδρασή τους ή στην έλλειψη αλληλεπίδρασης, σε μια υπανάπτυκτη κατάσταση, μη αφυπνισμένη και νωθρή και σε μια υπερδιέγερση ή ανισόρροπη δραστηριότητα. Αν κάποιο κέντρο αφυπνισθεί πρόωρα, συμβαίνει συχνά σε βάρος άλλων κέντρων. Η τραχιά υγεία του άγριου ή του άξεστου και μη νοήμονος εργάτη ή χωρικού (μια κατάσταση ύπαρξης που φεύγει γοργά καθώς αναπτύσσεται η διάνοια και προχωρεί η διαδικασία της εξέλιξης) οφείλεται κυρίως στην ήρεμη κατάσταση πρακτικά όλων των κέντρων με την εξαίρεση του ιερού κέντρου. Το γεγονός ότι πέφτουν εύκολα θύματα μολυσματικών ασθενειών μπορεί επίσης να αποδοθεί στην ίδια ηρεμία. Καθώς η συναισθηματική φύση αναπτύσσεται κι ο νους αρχίζει να λειτουργεί, τα κέντρα γίνονται πιο ενεργά. Επακολουθεί τότε συγκεκριμένη δυσχέρεια, επειδή κυρίως αρχίζουν να εμφανίζονται ψυχολογικές καταστάσεις. Ο άνθρωπος δεν είναι πια απλώς ένα ζώο. Το δάκρυ και η φθορά της συναισθηματικής ζωής (ο κύριος παράγοντας προδιάθεσης στην κακή υγεία) πλημμυρίζει την κατώτερη φύση του ανθρώπου με κακώς κατευθυνόμενη ενέργεια (ή θα έπρεπε να πω εσφαλμένα κατευθυνόμενη;). Το ηλιοπλεγματικό κέντρο αποβαίνει τότε ανάρμοστα ενεργό και η δραστηριότητα αυτή διαιρείται σε τέσσερα στάδια: 1. Το στάδιο της αφύπνισής του, καθώς το αστρικό σώμα αποβαίνει σταθερά ισχυρότερο. 2. Το στάδιο της δυναμικότητάς του, όταν επί ζωές είναι το ρυθμιστικό κέντρο στο αιθερικό ή ζωτικό σώμα κι ο άνθρωπος ρυθμίζεται συνεπώς ολοκληρωτικά από τη συναισθηματική-αστρική του ζωή. 3. Το στάδιο στο οποίο το ηλιοπλεγματικό κέντρο αποβαίνει ο καθαρτήριος οίκος όλων των κέντρων (μεγάλων και μικρών) κάτω από το διάφραγμα. 4. Το στάδιο όπου οι ηλιοπλεγματικές ενέργειες ανυψώ��ονται στην καρδιά. Όλα αυτά τα στάδια προκαλούν πρόσκαιρα τις δικές τους φυσικές ασθένειες. Θα σημειώσετε ότι πέρα από ορισμένες γενικεύσεις δε συσχετίζω ειδικές ασθένειες με ειδικά κέντρα. Υπέδειξα τις περιοχές που ρυθμίζονται από τα κέντρα και ρυθμίζονται πολύ ισχυρότερα απ’ ό,τι έχετε ακόμη τα μέσα να διακριβώσετε· είπα ότι βασικά οι ενδοκρινείς αδένες – σαν εξωτερικεύσεις των κέντρων – είναι καθοριστικοί


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

162

παράγοντες της υγείας του σώματος κι ότι όπου υπάρχει ανισορροπία, υπερανάπτυξη ή υπανάπτυξη, θα έχετε πρόβλημα· υπέδειξα ότι το ιατρικό επάγγελμα στη Νέα Εποχή θ’ ασχοληθεί όλο και περισσότερο με τη θεωρία της ενεργειακής διεύθυνσης και της σχέσης της με τους ενδοκρινείς αδένες κι ότι θ’ αποδεχθεί, τουλάχιστον υποθετικά και για σκοπούς πειραματισμού, ότι η θεωρία των ενεργειακών κέντρων μπορεί να είναι ορθή κι ότι αυτά είναι οι πρωταρχικοί ρυθμιστικοί παράγοντες που εργάζονται δια των ενδοκρινών αδένων οι οποίοι με τη σειρά τους προφυλάσσουν το σώμα, παράγουν την αναγκαία αντίσταση, εφοδιάζουν τη ροή του αίματος με τα ουσιώδη για την υγεία και – όταν αλληλοσχετισθούν ορθά – παράγουν μια ισορροπημένη έκφραση του πνευματικού ανθρώπου σ’ ολόκληρο το φυσικό σώμα – φυσιολογική και ψυχολογική ισορροπία. Όταν δεν υπάρχει η επιθυμητή αυτή κατάσταση, τότε οι ενδοκρινείς αδένες λόγω εσφαλμένης σχέσης κι ανακριβούς κι ανισόρροπης ανάπτυξης δεν είναι επαρκείς για το έργο· δεν μπορούν να προφυλάξουν το σώμα από την ασθένεια και είναι ανίκανοι να χύσουν στη ροή του αίματος ό,τι χρειάζεται ο φυσικός φορέας. Λόγω της ανεπάρκειάς τους το σώμα είναι ανίκανο ν’ αντισταθεί στις μολύνσεις, βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση κακής υγείας κι αδυνατεί ν’ αντεπεξέλθει στην ασθένεια που έρχεται απ’ έξω ή λανθάνει στον οργανισμό του σώματος· η αδυναμία αυτή συχνά προκαλεί θανατηφόρες ασθένειες. Η ιατρική στον επόμενο αιώνα θα οικοδομηθεί πάνω σε ορισμένες κύριες προτάσεις: 1. Η προληπτική ιατρική θα είναι ο στόχος, προκαλώντας μια προσπάθεια διατήρησης του σώματος σε πρέπουσα ισορροπημένη τάξη. 2. Η ορθή υγιεινή και η παροχή υγιεινών συνθηκών θα θεωρούνται σαν ουσιώδη. 3. Ο εφοδιασμός του φυσικού σώματος με τις ορθές χημικές ιδιότητες θα μελετηθεί – μια επιστήμη της χημείας που είναι ακόμη στα σπάργανα, αν και αποβαίνει ένα νήπιο που ευδοκιμεί. 4. Μια κατανόηση των νόμων της ζωτικότητας θα θεωρείται πρώτιστης σπουδαιότητας και σαφής ένδειξη γι’ αυτή είναι σήμερα η έμφαση που δίνεται στις βιταμίνες και στην επίδραση του ηλίου. 5. Η χρήση του νου θα θεωρείται πάνω από καθετί άλλο σαν παράγοντας μεγάλης σπουδαιότητας· ο νους θα θεωρείται σαν η κύρια επιρροή όσον αφορά τα κέντρα, γιατί οι άνθρωποι θα διδαχθούν να εργάζονται πάνω στα κέντρα τους μέσω νοητικής δύναμης κι έτσι να προκαλούν μια ορθή αντίδραση απ’ το ενδοκρινές σύστημα. Αυτό αναγκαστικά συνεπάγεται την ορθή κατεύθυνση της σκέψης σ’ ένα κέντρο ή την απόσυρση της προσοχής από ένα άλλο, με επακόλουθο αποτέλεσμα στο αδενικό σύστημα. Όλα αυτά θα βασίζονται στον απόκρυφο νόμο ότι η “ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη”. Λόγω του γεγονότος ότι οι μαθητές έχουν μεγαλύτερη ανάπτυξη νοητικής δύναμης από το μέσο άνθρωπο και του γεγονότος επίσης ότι ο ακτινικός τύπος διακριβώνεται ευκολότερα, συνεπαγόμενος επομένως ορθότερο προσδιορισμό της κατάστασης του αδενικού συστήματος, θα είναι οι πρώτοι που θα συνεργασθούν με το ιατρικό


ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

163

επάγγελμα και θα καταδείξουν τη σχέση των κέντρων με τους αδένες και συνεπώς με το σώμα σαν σύνολο. Μέσω συγκέντρωσης και ορθού διαλογισμού που διεξάγεται στο κεφαλικό κέντρο και κατευθύνεται στο ένα ή το άλλο απ’ τα κέντρα, οι μαθητές θα καταδείξουν τέτοιες σαφείς αλλαγές στους ενδοκρινείς αδένες, ώστε το ιατρικό επάγγελμα θα πεισθεί για τη σπουδαιότητα και την πραγματική ύπαρξη των κέντρων και της δύναμής τους κι επίσης για τη δυνατότητα ελέγχου του φυσικού οργανισμού μέσω της δύναμης της σκέψης. Όλα αυτά βρίσκονται στο μέλλον. Εδώ δείχνω μόνο το δρόμο και υποδεικνύω μια μελλοντική τεχνική με την οποία θα υπερνικηθεί η ασθένεια. Οι διάφορες νοητικές σχολές σκέψης, η Ενότητα και η Χριστιανική Επιστήμη, υπήρξαν φαντασιακές και φαντασιόπληκτες στους ισχυρισμούς τους και σαφώς αντιεπιστημονικές στην προσέγγισή τους. Αλλά κράτησαν τουλάχιστον ένα νήμα στη μεγάλη διαδικασία της ορθής προσαρμογής στη ζωή και τις ορθές σχέσεις. Είχαν το όνειρο και το όραμα· τους έλειπε η αντίληψη και ο κοινός νους και αγνόησαν την εξελικτική διαδικασία. Η φυσιολογική επιστήμη και η ψυχολογική δύναμη συν τη συνεργασία του εκγυμνασμένου μαθητή με τον εξασκημένο ιατρό (ιδιαίτερα με τον ανοικτόμυαλο ενδοκρινολόγο) θα επιτύχει τελικά να επιλύσει πολλές ανθρώπινες ασθένειες και θα επιφέρει τη θεραπεία μεγάλου όγκου ασθενειών που τυραννούν σήμερα την ανθρωπότητα. Μελετήσαμε λοιπόν για κάποιο σκοπό το πρώτο μας τμήμα: Τα Ψυχολογικά Αίτια της Ασθένειας. Υποβιβάσαμε την ιδέα από τα εσώτερα και λεπτοφυέστερα αίτια της ασθένειας στον κύριο φυσικό ρυθμιστικό παράγοντα, τους ενδοκρινείς αδένες. Μπορούμε τώρα να εξετάσουμε σύντομα ορισμένα πολύ πιο απόκρυφα αίτια και να πραγματευθούμε εκείνα που εκπορεύονται απ’ την ομαδική ζωή της ανθρωπότητας και απ’ τις καρμικές υποχρεώσεις του ανθρώπινου γένους. Εδώ θα εισέλθουμε στο βασίλειο της απόκρυφης γνώσης και της εσωτερικής πληροφόρησης κι αυτό θα είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει αποδεκτό απ’ τον ορθόδοξο διανοητή.


ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

Ε

την ασθένεια και τα βασικά της αίτια, ασχοληθήκαμε ιδιαίτερα μ’ εκείνα που αφορούν την Αρεία φυλή μας και τη σύγχρονη ανθρωπότητα· αυτά είναι κυρίως αστρικής προέλευσης και μπορεί να περιγραφούν σαν Ατλάντειας φύσης. Εξετάσαμε επίσης σύντομα τις διάφορες ασθένειες που προέρχονται απ’ το νοητικό πεδίο· αυτές είναι σαφέστερα Άρειες και περιλαμβάνουν επίσης ασθένειες στις οποίες είναι επιρρεπείς οι μαθητές. Οι μολυσματικές ασθένειες κι όσες είναι θεμελιώδεις στην πλανητική ουσία έχουν ένα δυναμικό αποτέλεσμα σ’ εκείνες τις φυλές (ακόμη ανάμεσά μας) που είναι παλιότερες στον πλανήτη μας και οι οποίες σχετίζονται με τους γοργά εξαφανιζόμενους Λεμούρειους τύπους· οι νέγροι είναι ειδικά επιρρεπείς στις μολυσματικές επιδημίες. Δεν επιχείρησα σ’ αυτή την πραγματεία ν’ ασχοληθώ με την παθολογία οποιασδήποτε απ’ τις ασθένειες που θίξαμε, ούτε έδωσα προσοχή στη φυσιολογία του πάσχοντα. Αυτά είναι τελείως έξω απ’ την αρμοδιότητά μου. Προσπάθησα ωστόσο να δείξω την προέλευση μερικών ασθενειών, να επισύρω την προσοχή στην πρωταρχική σημασία του αδενικού συστήματος και να συσχετίσω, όσο είναι ορθό και συνετό, μερικές από τις Ανατολικές θεωρίες για τα κέντρα με τη σοφία της Δύσης. Αργότερα θα τονίσω μερικές βασικές ανθρώπινες συνθήκες που πρέπει να αλλάξουν, αν το αληθινό θεραπευτικό έργο πρόκειται να εφαρμοσθεί ορθά κι έπειτα ελπίζω να δώσω μερικές μεθόδους με τις οποίες οι θεραπευτές μπορούν να επιτελέσουν ένα έργο που θα είναι σύμφωνο με τα δεδομένα κάθε περίπτωσης και θα βοηθήσει τις διαδικασίες της αποκατάστασης. Το πρόβλημα της ασθένειας είναι σήμερα σε μεγάλη έξαρση, λόγω του γεγονότος ότι σ’ αυτή τη φυλή, την Αρεία, που τώρα κυριαρχεί στον πλανήτη, έχετε την πρώτη αληθινή εμφάνιση εξωτερικά στο φυσικό πεδίο της βασικής σύνθεσης της ανθρωπότητας, η οποία – στην καλύτερη μορφή της – θα χαρακτηρίζει έντονα την επόμενη κύρια φυλετική ρίζα, την έκτη. Οι επιγαμίες μεταξύ εθνών και φυλών, η ανάμειξη του αίματος επί εκατοντάδες χρόνια – λόγω μεταναστεύσεων, ταξιδιών, εκπαίδευσης και νοητικής ενότητας – οδήγησαν στην ανυπαρξία σήμερα κάθε πραγματικά καθαρού φυλετικού τύπου. Αυτό αληθεύει πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νομίζουν οι πιο φωτισμένοι, αν εξετασθεί η πολύ μακρά ιστορία του ανθρώπινου γένους. Δεν υπάρχουν αδιαπέραστα εμπόδια για τις σεξουαλικές σχέσεις και οι άνθρωποι σήμερα έχουν μέσα τους όλες τις τάσεις και το αίμα όλων των φυλών κι αυτή η κατάσταση θ’ αυξηθεί (σαν αποτέλεσμα του παγκόσμιου πολέμου 1914-1945). ΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ


Αυτή η ανάπτυξη αποτελεί σαφώς μέρος του θείου σχεδίου όσο κι αν φαίνεται ανεπιθύμητη σ’ εκείνους που έχουν εξιδανικεύσει την αγνότητα της σχέσης κι όσο άσπλαχνη κι αν είναι η εφαρμογή της την τωρινή εποχή. Επιτελείται κάτι προσχεδιασμένο και δεν μπορεί ν’ αποφευχθεί. Η παρόρμηση για ζευγάρωμα γίνεται ιδιαίτερα ισχυρή όταν οι άνθρωποι απομακρύνονται απ’ το οικογενειακό τους περιβάλλον και βιώνουν μια ασυνήθιστη παντελή μοναξιά, όταν εξαλείφονται οι κανονικές απαγορεύσεις και τα ήθη που επιβάλλονται από τις οικογενειακές σχέσεις και τα εθνικά πρότυπα, όταν αντιμετωπίζεται συνεχώς ο κίνδυνος του θανάτου και η ανώτερη αξία υποτάσσει τις κατώτερες αξίες και τις συνήθεις συμβατικές στάσεις κι όταν ο φυσικός οργανισμός έχει ασκηθεί και φτάσει με επιστημονική μεταχείριση και πλούσια διατροφή στο ύψος της φυσικής αποτελεσματικότητας. Μιλώ με όρους φυσικής αποτελεσματικότητας κι όχι νοητικής επάρκειας η οποία μπορεί ή όχι να παραλληλίζεται με την πρώτη. Τα ζωώδη ένστικτα είναι λοιπόν ισχυρά· τα κέντρα κάτω απ’ το διάφραγμα ενεργοποιούνται ιδιαίτερα· οι συναισθηματικές απαιτήσεις ζωογονούν υπερβολικά το κέντρο του ηλιακού πλέγματος και το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης αυξάνει τη δραστηριότητα των επινεφριδίων καθώς η θέληση του ανθρώπου καλείται σε δράση για να υπερνικήσει τον κίνδυνο· η θέληση-για-ζωή με τη συναφή θέληση-γιαδιαιώνιση και για ζωή μέσω των τέκνων υποθάλπεται ισχυρά. Σ’ αυτή πρέπει επίσης να προστεθεί σαν το κύριο συνακόλουθο του πολέμου, η θέληση της ίδιας της Φύσης που εργάζεται (κάτω από ορισμένους θείους νόμους) για να αντισταθμίσει την απώλεια ζωής και τα θύματα του πολέμου με μια νέα εισροή ζωής στη μορφή, διατηρώντας έτσι την ανθρώπινη φυλή, παρέχοντας σώματα για το επόμενο κύμα των εγώ και οικίζοντας έτσι τη γη. Λέγοντας αυτά ζητώ μόνο να εξηγήσω τα φαινόμενα που μπορούν να σημειωθούν κάθε φορά που διεξάγεται πόλεμος και τα οποία στον παγκόσμιο πόλεμο σημειώνονται σε μεγάλη κλίμακα. Τα στρατεύματα του κόσμου είναι παντού και διασπείρονται σε κάθε χώρα· η φυλετική μετανάστευση είναι ένας καθολικός παράγοντας τόσο από τη σκοπιά της στρατιωτικής ανάγκης όσο και απ’ τη θέση των αμάχων που βρίσκονται στο δρόμο του πολέμου. Αυτή η κίνηση εκατομμυρίων ανθρώπων παντού είναι απ’ τους σπουδαίους παράγοντες που θα ρυθμίσουν το νέο πολιτισμό και η σημασία της βασίζεται στο γεγονός ότι σε διάστημα είκοσι πέντε ετών άνδρες και γυναίκες θα είναι μια υβριδική φυλή της οποίας οι πατέρες και οι μητέρες θα κατάγονται από κάθε έθνος που μπορεί κανείς να φαντασθεί· λευκοί πατέρες θα έχουν φυσικές σχέσεις με γυναίκες Ασιατικής ή Αφρικανικής προέλευσης, δημιουργώντας έτσι μια συγχώνευση αίματος που – αν αναγνωρισθεί και αντιμετωπισθεί ορθά και αναπτυχθεί από μορφωτικής άποψης και με κατανόηση – θα εκφράσει εμβρυωδώς τη φύση της έκτης φυλετικής ρίζας η οποία θα είναι στην πραγματικότητα μια ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ χωρίς φυλετικά ή εθνικά εμπόδια, χωρίς τις λεγόμενες καθαρόαιμες κι αποκλειστικές κάστες και με μια νέα αρρενωπή αίσθηση ζωής λόγω της ανάμειξης ισχυρότερων στοιχείων με


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

167

ασθενέστερους ή εξαντλημένους τύπους και νέων φυλετικών τάσεων με τις παλιότερες και πιο αναπτυγμένες. Δεν πρόκειται να επεκταθώ στον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί αυτό. Θα μπορούσε να συμβεί χωρίς πόλεμο και με την πεποίθηση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και ανθρώπινοι κι ότι η επιμιξία των φυλών θα μπορούσε να λύσει πολλά προβλήματα· ο πόλεμος ωστόσο επιταχύνει τη διαδικασία και οι στρατιώτες όλων των στρατευμάτων του κόσμου έχουν φυσικές σχέσεις με γυναίκες όλων των φυλών, όλων των πολιτισμών και όλων των χρωμάτων. Αυτό, ανεξάρτητα αν θεωρείται ορθό ή λάθος ανάλογα με τον κώδικα ηθικής και τα πρότυπα του παρατηρητή, πρέπει να δημιουργήσει μια εντελώς νέα κατάσταση την οποία ο κόσμος του μέλλοντος θα έχει ν’ αντιμετωπίσει· πρέπει αναπόφευκτα να συντρίψει τις εθνικές προκαταλήψεις και τα φυλετικά εμπόδια – όπου οι πρώτες έχουν μεγαλύτερο αποτέλεσμα από τα δεύτερα στη διάρκεια των αρχικών σταδίων. Αναπόφευκτα θα εμφανισθεί μια πιο ομοιογενής ανθρωπότητα κατά τη διάρκεια των αλλαγών των προσεχών εκατό χρόνων. Πολλές στάσεις και πολλές συνηθισμένες αντιδράσεις που κυριαρχούν σήμερα, θα εξαφανισθούν και θα εμφανισθούν σε μεγάλη κλίμακα τύποι, ποιότητες και χαρακτηριστικά για τα οποία δεν έχουμε προς το παρόν κανένα προηγούμενο. Κατά πόσο οι συντηρητικοί και οι λεγόμενοι αυστηρά “ηθικοί” άνθρωποι αντιπαθούν το παγκόσμιο αυτό συμβάν δεν έχει καμιά σημασία. Έχει συμβεί και συμβαίνει καθημερινά και θα επιφέρει υλικά μακροπρόθεσμες αλλαγές. Αυτές οι διαφυλετικές και μεικτές σχέσεις συνέβαιναν πάντα σε μικρή κι ατομική κλίμακα· τώρα συμβαίνουν σε μεγάλη κλίμακα. Για τα αποτελέσματά τους χρειάζεται η δέουσα προετοιμασία. Όπως σας είναι γνωστό, υπάρχουν ορισμένες ασθένειες που κυριαρχούν αριθμητικά σήμερα στον κόσμο. Αυτές είναι: 1. Οι διαφόρων ειδών καρδιακές παθήσεις που προσβάλλουν ιδιαίτερα την προχωρημένη ανθρωπότητα. 2. Οι φρενοβλάβειες. 3. Ο καρκίνος που τόσο πολύ επικρατεί σήμερα μεταξύ κάθε ανθρώπινου τύπου. 4. Τα κοινωνικά νοσήματα – συφιλιδικής φύσης. 5. Η φυματίωση. Κατά ένα λεπτοφυή κι απόκρυφο τρόπο οι ασθένειες αυτές οφείλονται σε δύο βασικά αίτια: Το ένα είναι η στενή αλληλεπίδραση των ανθρώπων που ζουν κάτω από τις σύγχρονες συνθήκες και ο συνωστισμός των ανθρώπων σε πόλεις και κωμοπόλεις· το άλλο είναι η ηλικία του εδάφους πάνω στο οποίο ζει ο άνθρωπος (ένα γεγονός που ελάχιστα αναγνωρίζεται ή εξετάζεται), γιατί είναι βαθιά εμποτισμένο με τα σπέρματα και τα υπολείμματα που προέρχονται από περασμένες εποχές. Η ανοσία του ανθρώπου είναι ένα καταπληκτικό ζήτημα, αν μπορούσατε να το αντιληφθείτε· ανθίσταται κι αποδιώχνει σταθερά και συνεχώς κάθε είδος ασθένειας – εκείνες που είναι αποτέλεσμα επαφής με τους άλλους, εκείνες που επικρατούν στην καθαυτή ατμόσφαιρα κάθε εποχή, εκείνες που λανθάνουν στο δικό του σωματικό οργανισμό κι εκείνες που


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

168

κληρονομεί και στις οποίες έχει μια διαρκή προδιάθεση. Ο αγώνας του ανθρώπου για την υγεία είναι αδιάκοπος και ατέλειωτος, εκτεινόμενος από τη συνηθισμένη κόπωση κι εξάντληση (συν την καθολική τάση του κρυολογήματος) μέχρι τη θανατηφόρο ασθένεια που καταλήγει σε θάνατο. Για τον εκγυμνασμένο αποκρυφιστή παρατηρητή είναι σαν η ανθρωπότητα – στο σύνολό της – να βαδίζει μερικώς σε μια πυκνή σκιά που καταπίνει τη φυλή και κάποιο μέρος της οποίας καλύπτει μια περιοχή του σώματος κάθε ανθρώπινου όντος. Ένας από τους σκοπούς της Νέας Εποχής θα είναι “να φωτίσει αυτή τη σκιά και να κάνει τους ανθρώπους ικανούς για την αληθινή υγεία”. Η ίδια σκιά εισδύει επίσης στο ορυκτό βασίλειο, επηρεάζει το φυτικό βασίλειο και περιλαμβάνει επίσης τα ζώα· είναι ένα από τα κύρια αίτια για ό,τι μπορεί να θεωρηθεί σαν “αμάρτημα”, πράγμα που μπορεί να σας εκπλήξει. Είναι επίσης ο γόνιμος σπόρος του εγκλήματος. Είναι ένα γεγονός που πρέπει να αποδεχθούμε, που πρέπει να μελετήσουμε σοβαρά και ν’ ασχοληθούμε μαζί του λογικά, συνετά, με νοημοσύνη και πνευματικά· όλοι οι αναφερθέντες παράγοντες θα χρειαστούν για να ανυψώσουν την ανθρωπότητα από το σκότος της ασθένειας στην εδραιωμένη και ακτινοβόλο υγεία. Ορισμένοι απ’ τους Διδασκάλους ασχολούνται μ’ αυτό το πρόβλημα σε σχέση με τα άλλα βασίλεια της φύσης, γιατί δε θα υπάρξει αληθινή διαφυγή για τον άνθρωπο, ενόσω το περιβάλλον του είναι ακόμη κάτω από τη σκιά της ασθένειας. Πολλά απ’ όσα θα μπορούσα να σας πω γι’ αυτό μπορεί να σας φανούν φαντασιόπληκτα και να προκαλέσουν το χλευασμό του τραχύ επιστήμονα. Οι θεωρίες που έχει το ανθρώπινο γένος ως προς την προέλευση των ασθενειών και η αναγνώριση των βακτηριδίων και των σπερμάτων και παρόμοιων εισβολέων οργανισμών είναι κατά το πλείστον ορθές, αλλά αυτό ισχύει μόνο αν έχετε κατά νου ότι είναι στην πραγματικότητα αποτελέσματα αιτίων που δεν έχει θίξει ο ερευνητής και είναι κρυμμένα στην ιστορία του καθαυτού πλανήτη κι επίσης στη φυλετική ιστορία του παρελθόντος – για την οποία ελάχιστα ή πρακτικά τίποτε δεν είναι γνωστά. Εδώ ισχύουν εικασίες και υποθέσεις. 1. ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Η ιστορία, όπως μελετάται σήμερα, προχωρεί πολύ λίγο στο παρελθόν και μολονότι ο φωτισμένος ιστορικός κι επιστήμων μπορεί να επεκτείνει την ιστορία της ανθρωπότητας σε εκατομμύρια χρόνια, τίποτε δεν είναι γνωστό για τις φυλές των ανθρώπων που έζησαν τα περασμένα αυτά εκατομμύρια χρόνια· τίποτε δεν είναι γνωστό για τον πολιτισμό που ήκμασε στους πρώτους Ατλάντειους χρόνους πριν δώδεκα εκατομμύρια χρόνια· τίποτε απολύτως δεν είναι γνωστό για τον ακόμη αρχαιότερο Λεμούρειο πολιτισμό που ανάγεται περισσότερα από δέκα πέντε εκατομμύρια χρόνια στο παρελθόν· ακόμη λιγότερα είναι γνωστά για εκείνη την περίοδο του λυκαυγούς που υπήρχε πριν από είκοσι ένα εκατομμύρια χρόνια, όταν οι άνθρωποι ήταν μόλις ανθρώπινοι και συνδέονταν τόσο στενά με το ζωικό βασίλειο ώστε τους αποκαλούμε με το ενοχλητικό όνομα του “ζωανθρώπου”.


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

169

Στη διάρκεια της απέραντης περιόδου ανάμεσα στο τότε και το τώρα μυριάδες ανθρώπων έζησαν κι αγάπησαν κι απέκτησαν εμπειρία· τα σώματά τους απορροφήθηκαν στη σκόνη της γης και καθένας συνεισέφερε κάτι που απέκτησε στη διάρκεια της ζωικής εμπειρίας – κάτι ωστόσο διαφορετικό από εκείνο που συνεισφέρει στη ζωή της ψυχής στο δικό της πεδίο. Αυτό το κάτι που συνεισέφεραν, αλλοίωσε κατά κάποιο τρόπο τα άτομα και τα κύτταρα του φυσικού σώματος κι αυτό το αποκτηθέν κάτι αποδόθηκε πάλι στον κατάλληλο χρόνο στο έδαφος του πλανήτη. Κάθε ψυχή που αποσύρεται από το σώμα, επανέρχεται επανειλημμένα στη γη και πολλά εκατομμύρια βρίσκονται εδώ σήμερα και ιδιαίτερα όσοι ήταν παρόντες στο τέλος των Ατλάντειων καιρών και είναι συνεπώς το άνθος και το ανώτατο προϊόν της πολύ συναισθηματικής εκείνης φυλής. Φέρνουν μαζί τους τις προδιαθέσεις και τις έμφυτες τάσεις με τις οποίες τους προίκισε η ιστορία του παρελθόντος. Πρέπει επομένως να έχετε κατά νου ότι τα φυσικά σώματα στα οποία ενοικεί τώρα η ανθρωπότητα, έχουν κατασκευασθεί από πολύ αρχαία ύλη κι ότι η χρησιμο��οιούμενη ουσία έχει μολυνθεί ή ρυθμισθεί από την ιστορία του παρελθόντος. Στην αντίληψη αυτή πρέπει να προστεθούν δύο άλλες: Πρώτο, ότι οι εισερχόμενες ψυχές ελκύουν τον τύπο του υλικού με το οποίο πρέπει να κατασκευάσουν τα εξωτερικά τους κελύφη κι ότι αυτό ανταποκρίνεται σε κάποια όψη της λεπτοφυέστερης φύσης τους· αν, λόγου χάρη, τις ρυθμίζει η φυσική επιθυμία, το υλικό του φυσικού τους φορέα θα ανταποκρίνεται κυρίως στην ιδιαίτερη αυτή παρόρμηση. Δεύτερο, κάθε φυσικό σώμα φέρνει μέσα του τα σπέρματα της αναπόφευκτης ανταπόδοσης, αν οι λειτουργίες του χρησιμοποιούνται κακώς. Το μεγάλο αρχικό αμάρτημα των Λεμούρειων χρόνων ήταν σεξουαλικής φύσης κι οφειλόταν κυρίως όχι μόνο στις ενδόμυχες τάσεις, αλλά στην εξαιρετική πληθυσμιακή πυκνότητα του πολιτισμού του και στη στενή σχέση του ζωικού βασιλείου. Η καταγωγή των συφιλιδικών ασθενειών ανάγεται σ’ εκείνους τους χρόνους. Υπάρχει η ωραία ιδέα στο νου του αδαή ότι οι πρωτόγονες φυλές είναι απαλλαγμένες απ’ αυτό τον τύπο μόλυνσης κι ότι οι πολλές σεξουαλικές ασθένειες και τα αποτελέσματά τους είναι κατεξοχήν ασθένειες του πολιτισμού. Αυτό δεν είναι σωστό από την αποκρυφιστική οπτική γωνία. Η αληθινή γνώση το αναιρεί. Στη νηπιακή ηλικία της φυλής συνέβησαν εσφαλμένα ζευγαρώματα, ασέλγειες και σειρά διαστροφών και στη γλώσσα μερικών από τα αρχαιότερα βιβλία των Αρχείων των Διδασκάλων διαβάζουμε: “η γη πήρε το φόρο της και η γη, μολυσμένη και ακάθαρτη, επέστρεψε στη γη· έτσι η κακή ζωή εισήλθε στην αρχέγονη καθαρότητα της αρχαίας μητέρας. Βαθιά στο έδαφος βρίσκεται το κακό, προβάλλοντας σε μορφή από καιρού σε καιρό και μόνο το πυρ και η οδύνη μπορούν να καθαρίσουν τη μητέρα από το κακό που της μετέδωσαν τα τέκνα της”. Η Λεμούρεια φυλή πρακτικά αυτοκαταστράφηκε λόγω της κατάχρησης του ιερού κέντρου που ήταν εκείνη την εποχή το πιο ενεργό και κυρίαρχο κέντρο. Στις Ατλάντειες μέρες το κέντρο του ηλιακού πλέγματος ήταν ο κύριος αντικειμενικός σκοπός του “εισερχόμενου πυρός”. Το έργο της Ιεραρχίας στις Λεμούρειες μέρες ήταν,


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

170

όπως σας είπα αλλού, να διδάξει στη νηπιακή ανθρωπότητα τη φύση, την έννοια και τη σημασία του φυσικού φορέα, όπως ακριβώς στην επόμενη φυλή υποδαυλίσθηκε η συναισθηματική φύση και ήταν το κύριο αντικείμενο της προσοχής και στη φυλή μας ο νους υποβάλλεται σε διέγερση. Ο μυημένος στους Λεμούρειους χρόνους ήταν εκείνος που είχε αποκτήσει πλήρως τον έλεγχο του σώματος και η χάθα-γιόγκα αποτελούσε τότε την εξέχουσα πνευματική άσκηση. Αυτή με τον καιρό αντικαταστάθηκε απ’ τη λάγια-γιόγκα που έφερνε όλα τα κέντρα του αιθερικού σώματος (εκτός των κέντρων του λαιμού και της κεφαλής) σε λειτουργική δραστηριότητα. Δεν ήταν ο τύπος δραστηριότητας που είναι τώρα εφικτός, γιατί πρέπει να θυμάστε ότι ο Διδάσκαλος εκείνων των ημερών δεν είχε την ανάπτυξη ή την κατανόηση των σημερινών Διδασκάλων, με μόνη εξαίρεση Εκείνους που είχαν έλθει από άλλες διατάξεις και σφαίρες για να βοηθήσουν το ζωάνθρωπο και την πρωτόγονη ανθρωπότητα. α. Αφροδίσια και Συφιλιδικά Νοσήματα. Παράλληλα με τη δραστηριότητα της Μεγάλης Λευκής Στοάς (όπως συνέβαινε πάντοτε κι όπως συμβαίνει σήμερα) υπήρχε και η δραστηριότητα των σκοτεινών δυνάμεων. Τα αποτελέσματά τους έπρεπε να πραγματωθούν με το μέσον του ιερού κέντρου κι έτσι προέκυψε μια πολύ φαύλη κατάσταση η οποία εξασθένησε το σφρίγος του ανθρώπινου σώματος, αύξησε κατά πολύ τις απαιτήσεις της σεξουαλικής φύσης δια της διέγερσης του ιερού κέντρου που υποκινήθηκε τεχνητά από τη Μαύρη Στοά και δημιούργησε πολλές ανόσιες επιγαμίες και διαδεδομένες κακοποιές σχέσεις. Ένας νέος μεγάλος νόμος της φύσης επιβλήθηκε τότε από τον πλανητικό Λόγο, που εκφράσθηκε (πολύ ανεπαρκώς) με τα λόγια: “η ψυχή η αμαρτάνουσα, αύτη αποθανείται”. Ο νόμος αυτός θα μπορούσε να εκφρασθεί καλύτερα με τα λόγια: “Εκείνος που καταχράται ό,τι δόμησε, θα το δει να γκρεμίζεται από τις δυνάμεις μέσα του”. Με την πάροδο των αιώνων και καθώς η Λεμούρεια φυλή υπέκυπτε στις κακοποιές παρορμήσεις της ζωώδους φύσης, έκανε την εμφάνισή του βαθμιαία ο αρχικός τύπος των αφροδίσιων νοσημάτων· τελικά ολόκληρη η φυλή κυριεύθηκε απ’ αυτόν κι εξαφανίσθηκε καθώς η φύση πήρε το φόρο της και αξίωσε το αμείλικτο τίμημά της. Θα μπορούσατε εδώ να ρωτήσετε πώς οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι του πλανήτη μας θεωρήθηκαν υπεύθυνοι, αφού δεν υπάρχει αμάρτημα όταν δεν υφίσταται αίσθηση ευθύνης και συνείδηση κακής πράξης. Η Ιεραρχία εκείνων των ημερών είχε τις δικές της μεθόδους διδασκαλίας της νηπιακής εκείνης ανθρωπότητας, όπως ακριβώς το μικρό παιδί μπορεί να διδαχθεί σήμερα ν’ απέχει από ορισμένες φυσικές συνήθειες. Η ανθρωπότητα γνώριζε τότε καλά τι ήταν κακό, γιατί οι αποδείξεις εκείνου του κακού ήταν φυσικά φανερές και γίνονταν εύκολα αντιληπτές. Η ποινή ήταν προφανής και τα αποτελέσματα άμεσα· οι Δάσκαλοι της φυλής είδαν ότι έτσι αίτιο και αποτέλεσμα θα εντοπίζονταν αμέσως. Την εποχή εκείνη εμφανίσθηκαν επίσης οι πρώτες τάσεις για το γάμο σαν διαφοροποίηση της επιμιξίας· ο σχηματισμός οικογενειακών μονάδων έγινε αντικείμενο προσοχής κι ο στόχος των πιο εξελιγμένων. Ήταν ένα από τα πρώτα έργα


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

171

που ανέλαβε η Ιεραρχία και η πρώτη προσπάθεια για μια μορφή ομαδικής δραστηριότητας που μετέδιδε το πρώτο μάθημα ευθύνης. Η οικογενειακή μονάδα δεν ήταν σταθερή όπως μπορεί να είναι τώρα, αλλά ακόμη κι ο σχετικά χαλαρός δεσμός αποτελούσε ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός· η συγκρότηση της οικογενειακής μονάδας και η ανάπτυξη της αίσθησης της ευθύνης προχώρησε σταθερά ωσότου κορυφώθηκε στο τωρινό μας σύστημα γάμου και στην έμφαση της Δύσης στη μονογαμία· οδήγησε στη Δυτική υπερηφάνεια για τους οικογενειακούς δεσμούς και την καταγωγή τους, στο ενδιαφέρον μας για τις γενεαλογίες και τις σχέσεις και στο μεγάλο τρόμο του Δυτικού διανοητή για τα συφιλιδικά νοσήματα που επηρεάζουν τις οικογένειες και τους απογόνους τους. Ωστόσο δύο πολύ ενδιαφέροντα πράγματα συμβαίνουν σήμερα. Η οικογενειακή μονάδα διασπάται σε μεγάλη κλίμακα, εξαιτίας των περιπετειών του πολέμου και – σε μικρότερη κλίμακα – εξαιτίας των σύγχρονων απόψεων για το γάμο και το διαζύγιο. Δεύτερο, η ανακάλυψη οριστικής και γοργής θεραπείας των σεξουαλικών νοσημάτων τείνει να κάνει τους ανθρώπους πιο απερίσκεπτους. Όταν ωστόσο τελειοποιηθούν, θα περιφρουρήσουν μακροπρόθεσμα τη φυλή και θα επιστρέφονται στο έδαφος μετά το θάνατο σώματα απαλλαγμένα από το μίασμα που μόλυνε τη γη για αμέτρητους αιώνες. Έτσι θα προκύψει μια βαθμιαία κάθαρση του εδάφους. Η εξάπλωση της εφαρμογής της καύσης θα βοηθήσει επίσης αυτή τη διαδικασία κάθαρσης. Η καταστροφή δια του πυρός και η ένταση της θερμότητας που παράγεται από τη χρήση στρατιωτικών μεθόδων βοηθούν επίσης και στα επόμενα ένα εκατομμύρια χρόνια θα δούμε τη σύφιλη (που κληρονομήθηκε από τη Λεμουρεία) να εξαλείφεται τόσο από την ανθρώπινη οικογένεια όσο και από το έδαφος του πλανήτη. Με την πάροδο των αιώνων η ανθρωπότητα εισήλθε στο Ατλάντειο στάδιο ανάπτυξης. Ο συνειδητός έλεγχος του φυσικού σώματος έπεσε κάτω απ’ το κατώφλι της συνείδησης· το αιθερικό σώμα έγινε συνεπώς ισχυρότερο (γεγονός που συχνά δεν εξετάζεται) και το φυσικό σώμα αντιδρούσε όλο και περισσότερο σαν ένα αυτόματο στην εντύπωση και στη διεύθυνση μιας σταθερά αυξανόμενης επιθυμητικής φύσης. Η επιθυμία έγινε κάτι περισσότερο από μια απλή ανταπόκριση στις ζωώδεις φυσικές ορμές και στα πρωτόγονα ένστικτα, αλλά κατευθυνόταν σε αντικείμενα και αντικειμενικούς σκοπούς εξωτερικούς απ’ το σώμα, σε υλικά αποκτήματα και σε ό,τι (βλέποντας κι εποφθαλμιώντας) μπορούσε να το οικειοποιηθεί. Όπως ακριβώς τα μεγάλα αμαρτήματα της Λεμούρειας εποχής (αν μπορούν να ονομασθούν αμαρτήματα με την αληθινή έννοια λόγω του χαμηλού επιπέδου νοημοσύνης της φυλής) προέρχονταν από την κατάχρηση του σεξ, έτσι και το μεγάλο αμάρτημα των Ατλάντειων ήταν η κλοπή – πλατιά και γενικευμένη. Τα σπέρματα της επιθετικότητας και της προσωπικής κτητικότητας άρχισαν να φαίνονται κι αποκορυφώθηκαν στο μεγάλο πόλεμο (όπως αναφέρεται στη Μυστική Δοξασία) μεταξύ των Κυρίων της Φωτεινής Όψης και των Κυρίων της Σκοτεινής Όψης. Για ν’ αποκτήσουν εκείνο που εποφθαλμιούσαν κι ένιωθαν ότι χρειάζονταν, οι πιο εξελιγμένοι εκείνης της φυλής άρχισαν να ασκούν τη μαγεία. Δε μου είναι δυνατό να σας περιγράψω τη φύση και τις


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

172

μεθόδους της Ατλάντειας μαγείας με τον έλεγχό της επί των στοιχειακών και των μορφών ζωής που έχουν πια αποσυρθεί και είναι απρόσιτες στην ανθρωπότητα· ούτε μπορώ να σας υποδείξω τις ιδιαίτερες μεθόδους που χρησιμοποιούσαν για την απόκτηση εκείνου που επιθυμούσαν, τις Λέξεις Δύναμης που χρησιμοποιούσαν και τα επιμελώς σχεδιασμένα τυπικά που ακολουθούσαν όσοι επιζητούσαν να πλουτίσουν και να αποκτήσουν ό,τι επιθυμούσαν, αδιαφορώντας για τη ζημιά των άλλων. Το μαγικό αυτό έργο ήταν μια κακώς κατευθυνόμενη παρωδία της Λευκής Μαγείας που τόσο ανοιχτά χρησιμοποιούσαν εκείνες τις μέρες, πριν το μεγάλο πόλεμο μεταξύ των Δυνάμεων του Φωτός και των Δυνάμεων του Κακού. Η μαγεία του ορθού είδους ήταν πολύ οικεία στους Ατλάντειους και τη χρησιμοποιούσαν εκείνα τα Μέλη της Ιεραρχίας στα οποία είχε ανατεθεί η καθοδήγηση της φυλής και μάχονταν το κακό που κυριαρχούσε στους υψηλούς κύκλους. Το ίδιο κακό βρίσκεται πάλι στο δρόμο του πολέμου και καταπολεμείται από τους ανθρώπους της καλής θέλησης υπό τη διεύθυνση της Μεγάλης Λευκής Στοάς. Η χλιδή είχε φτάσει στην Ατλαντίδα σε τέτοια ύψη, ώστε εμείς με όλο τον πολιτισμό μας για τον οποίο καυχόμαστε, ούτε γνωρίζουμε και ούτε φθάσαμε ποτέ. Μερικά αμυδρά ίχνη της έφθασαν σε μας από θρύλους και από την αρχαία Αίγυπτο, από αρχαιολογικές ανακαλύψεις και από παλιά παραμύθια. Μια επανάληψη της καθαρά Ατλάντειας νοσηρότητας και κακίας σημειώθηκε στην εποχή της παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η ζωή είχε μολυνθεί από το μίασμα της ανόθευτης ιδιοτέλειας και οι ίδιες οι πηγές της ζωής μολύνθηκαν. Οι άνθρωποι ζούσαν και ανέπνεαν μόνο για ν’ αποκτήσουν την υπέρτατη χλιδή και μια πληθώρα πραγμάτων και υλικών αγαθών. Καταπνίγονταν από την επιθυμία και βασανίζονταν απ’ το όνειρο να μην πεθάνουν ποτέ, αλλά να ζουν διαρκώς, αποκτώντας όλο και περισσότερα από όσα επιθυμούσαν. β. Φυματίωση. Σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκουμε την προέλευση της φυματίωσης. Αναπτύχθηκε στα όργανα με τα οποία οι άνθρωποι αναπνέουν και ζουν κι επιβλήθηκε – σαν τιμωρία – από τη Μεγάλη Λευκή Στοά· οι Διδάσκαλοι θέσπισαν ένα νέο νόμο για τους Ατλάντειους όταν η Λεμούρεια ακολασία και η Ατλάντεια απληστία είχαν φτάσει στο πιο άσπλαχνο ύψος τους. Αυτός ο νόμος μπορεί να ερμηνευθεί με τους ακόλουθους όρους: “Εκείνος που ζει μόνο για τα υλικά αγαθά, που θυσιάζει κάθε αρετή για να αποκτήσει κάτι που δεν μπορεί να διαρκέσει, θα πεθάνει στη ζωή, η πνοή θα τον εγκαταλείψει κι όμως θα αρνείται να σκεφθεί το θάνατο μέχρι να έλθει η κλήση”. Μας είναι δύσκολο τις μέρες αυτές να εκτιμήσουμε ή να κατανοήσουμε την Ατλάντεια κατάσταση συνείδησης. Δεν υπήρχε κανενός είδους νοητική διαδικασία, παρά μόνο μεταξύ των ηγετών της φυλής· υπήρχε μόνο κυριαρχική, ανελέητη, ακόρεστη επιθυμία. Αυτή η δράση της Μεγάλης Λευκής Στοάς προκάλεσε δύο αποτελέσματα κι έφερε τη φυλή αντιμέτωπη με δύο μη αντιληπτά ως τότε προβλήματα. Το πρώτο ήταν ότι οι ψυχολογικές στάσεις και οι καταστάσεις συνείδησης μπορούν και πράγματι επιφέρουν φυσιολογικές καταστάσεις που μπορεί να είναι καλές και κακές. Δεύτερο, για πρώτη φορά οι άνθρωποι αντιμετώπισαν την αναγνώριση του φαινομένου


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

173

του θανάτου – ενός θανάτου που οι ίδιοι προκάλεσαν μ’ ένα νέο τρόπο κι όχι ακριβώς με φυσικά μέσα. Αυτό έπρεπε να δραματοποιηθεί γι’ αυτούς με κάποιο σαφώς αντικειμενικό τρόπο, γιατί ως τότε οι μάζες δεν ανταποκρίνονταν σε προφορική διδασκαλία, αλλά μόνο σε ορατά γεγονότα. Όταν λοιπόν έβλεπαν ένα ιδιαίτερα ληστρικό κι αρπακτικό πρόσωπο να αρχίζει να υποφέρει από μια φοβερή ασθένεια που φαινόταν να γεννιέται από μέσα του και – ενώ υπέφερε – διατηρούσε την αγάπη της ζωής (όπως κάνουν οι φυματικοί σήμερα), αντιμετώπιζαν μια άλλη όψη ή μορφή του αρχικού νόμου (που είχε επιβληθεί τους Λεμούρειους καιρούς) που έλεγε: “Η ψυχή η αμαρτάνουσα, αύτη αποθανείται”. Ο θάνατος γινόταν ως τότε δεκτός χωρίς αμφιβολία όσον αφορά τη μοίρα όλων των ζωντανών πραγμάτων, αλλά τώρα για πρώτη φορά η νοητική συνάφεια μεταξύ ατομικής δράσης και θανάτου αναγνωρίσθηκε – αν και με αμυδρό κι ασθενικό τρόπο – κι έγινε ένα μεγάλο βήμα στην ανθρώπινη συνείδηση. Το ένστικτο δεν μπορούσε να χειρισθεί αυτή την κατάσταση. Ο θάνατος, αδελφέ μου, είναι μια μεγάλη και παγκόσμια κληρονομιά· όλες οι μορφές πεθαίνουν γιατί τέτοιος είναι ο νόμος της ζωής, για να μιλήσουμε με παράδοξα. Έφθασε η στιγμή που η φυλή μπορούσε να διδαχθεί το μάθημα ότι ο θάνατος μπορεί να είναι είτε το τέλος ενός κύκλου και η αυτόματη ανταπόκριση στο μεγάλο Νόμο των Κύκλων που συνεχώς εγκαινιάζει το νέο και τερματίζει το παλιό, ή μπορεί να επέλθει από τη κατάχρηση του φυσικού σώματος, την κακή εφαρμογή της ενέργειας και την εσκεμμένη δράση του ίδιου του ανθρώπου. Ο άνθρωπος που εσκεμμένα αμαρτάνει κι έχει λανθασμένες ψυχολογικές στάσεις και επακόλουθες πράξεις, αυτοκτονεί όπως ακριβώς ο άνθρωπος που εκούσια τινάζει τα μυαλά του. Αυτό γίνεται σπάνια αντιληπτό, αλλά η αλήθεια θα φανερώνεται όλο και περισσότερο. Η Βιβλική εντολή να θυμόμαστε ότι “αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα” είναι μια κυριολεκτική δήλωση για την ανθρώπινη κληρονομιά της ασθένειας από τη Λεμουρεία και την Ατλαντίδα. Η σύφιλη και η φυματίωση επικρατούσαν κατεξοχήν στο πρώτο ήμισυ της Αρείας φυλής στην οποία βρισκόμαστε τώρα και σήμερα δεν προσβάλλουν μόνο τα όργανα αναπαραγωγής ή τους πνεύμονες (όπως συνέβαινε στα πρώτα στάδια της εμφάνισής τους), άλλα περιλαμβάνουν το κυκλοφορικό σύστημα και συνεπώς ολόκληρο τον οργανισμό του ανθρώπινου σώματος. Πολλά έγιναν τα τελευταία πενήντα χρόνια για να φέρουν υπό έλεγχο τη μεγάλη Ατλάντεια ασθένεια της φυματίωσης με απλότητα ζωής, καθαρή και άφθονη τροφή και καθαρό αέρα. Πολλά γίνονται για τον έλεγχο τελικά των συφιλιδικών νοσημάτων και αμφότερα θα εξαφανισθούν τελικά, όχι μόνο με την ορθή θεραπεία και τις ανακαλύψεις της ιατρικής επιστήμης, αλλά διότι η φυλή – καθώς πολώνεται περισσότερο νοητικά – θα ασχοληθεί με το πρόβλημα απ’ τη σκοπιά της κοινής λογικής, θα αποφασίσει ότι τα φυσικά αμαρτήματα επιφέρουν πολύ βαριά τιμωρία κι ότι δεν αξίζει να κατέχουμε εκείνο που δεν έχουμε κερδίσει ή δε χρειαζόμαστε κι επομένως δε μας ανήκει νόμιμα. Ο παγκόσμιος πόλεμος (1914-1945) διεξήχθη κάτω από τις βασικές αυτές ιδέες. Αποκαλούμε επίθεση την παράνομη κατοχή των εδαφών, της περιοχής, των αγαθών


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

174

και της περιουσίας άλλων λαών· όμως αυτό είναι κατ’ αρχή το ίδιο πράγμα με τη ληστεία, την κλοπή και την αρπαγή. Σήμερα τα κακά αυτά δεν είναι μόνο ατομικά αμαρτήματα και σφάλματα, αλλά μπορεί να αποτελούν εθνικά χαρακτηριστικά· ο παγκόσμιος πόλεμος έφερε το όλο πρόβλημα στην επιφάνεια της ανθρώπινης συνείδησης και η αρχαία Ατλάντεια μάχη συνεχίζεται σφοδρά, με την πιθανότητα να θριαμβεύσει αυτή τη φορά η Μεγάλη Λευκή Στοά. Αυτό δε συνέβη στην προηγούμενη σύγκρουση. Τότε ο πόλεμος τερματίσθηκε με την παρέμβαση του ίδιου του πλανητικού Λόγου κι ο αρχαίος εκείνος πολιτισμός βυθίστηκε στα βάθη και καταποντίστηκε στο ύδωρ – το σύμβολο της αγνότητας, της εξυγίανσης και της παγκοσμιότητας και συνεπώς το προσφορότερο για τον τερματισμό εκείνου που ένας από τους Διδασκάλους ονόμασε “μια φυλή προσανατολισμένη στη φυματίωση”. Ο θάνατος δια πνιγμού και ο θάνατος με σκοτεινά φυσικά μέσα, που δεν έχω το δικαίωμα να περιγράψω, δοκιμάσθηκαν στην προσπάθεια σωτηρίας της ανθρωπότητας. Σήμερα εφαρμόζεται η τεχνική του θανάτου δια του πυρός και υπόσχεται να είναι επιτυχής. Σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες Λεμούρειες και Ατλάντειες κρίσεις η ανθρωπότητα έχει πια μεγαλύτερη νοητική εγρήγορση, τα αίτια της δυσχέρειας αναγνωρίζονται, τα κίνητρα φαίνονται καθαρότερα και η θέληση-για-το-καλό και την αλλαγή των κακών συνθηκών του παρελθόντος είναι ισχυρότερη από ποτέ άλλοτε. Ό,τι αρχίζει να εκδηλώνεται τώρα στην κοινή συνείδηση είναι κάτι εντελώς καλό και νέο. Οι υποκειμενικοί λόγοι που έδωσα για να εξηγήσω την εμφάνιση των δύο αυτών πολύ αρχαίων φυλετικών ασθενειών, μπορεί να φανούν στο μη εσωτεριστή σαν δυνατοί αλλά όχι πιθανοί και σαν φανταστικοί και πολύ γενικής φύσης. Αυτό δεν μπορεί ν’ αποφευχθεί. Οι δύο αυτές ομάδες ασθενειών είναι τόσο εξαιρετικά αρχαίας προέλευσης ώστε τις ονόμασα έμφυτες στην ίδια την πλανητική ζωή και κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας, γιατί σε καθετί η παραβίαση ορισμένων νόμων θα επιφέρει αυτές τις ασθένειες. Αν υπήρχε λόγος, θα μπορούσα να σας φέρω ακόμη πιο πίσω στο βασίλειο του κοσμικού κακού καθώς επικρατεί στο ηλιακό μας σύστημα κι επηρεάζει τον πλανητικό Λόγο ο Οποίος συγκαταλέγεται ακόμη μεταξύ των “ατελών Θεών”. Η εξωτερική μορφή του πλανήτη δια της οποίας εκφράζεται, είναι εμποτισμένη σε ορισμένο βάθος με τα σπέρματα και τους σπόρους των δύο αυτών ασθενειών· αλλά αυτές οι μορφές του ανθρώπινου πόνου θα εξαφανισθούν καθώς θα εδραιώνεται η ανοσία, θ’ αναπτύσσονται οι μέθοδοι θεραπείας, θα αναγνωρίζεται η προληπτική ιατρική κι ο ίδιος ο άνθρωπος θα φτάνει σ’ έναν αυξημένο νοητικό και ψυχικό έλεγχο της ζωώδους κι επιθυμητικής φύσης και (άσχετα με ό,τι λένε οι στατιστικές) εξαφανίζονται στις πιο ελεγχόμενες περιοχές της ανθρώπινης οικογένειας. Καθώς η ζωή του Θεού (που εκφράζεται σαν ατομική θειότητα και παγκόσμια θειότητα) πάλλεται ισχυρότερα δια των βασιλείων της φύσης, οι δύο αυτές τιμωρίες των κακών πράξεων αναπόφευκτα δε θα χρειάζονται πια και θα εξαφανισθούν για τρεις λόγους: 1. Ο προσανατολισμός της ανθρωπότητας στο φως μεταβάλλεται σταθερά και “το φως διαλύει όλο το κακό”. Το φως της γνώσης και η αναγνώριση των αιτίων θα επιφέρει τις προσεκτικά σχεδιασμένες εκείνες συνθήκες που θα καταστήσουν τα


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

175

συφιλιδικά νοσήματα και τη φυματίωση πράγματα του παρελθόντος. 2. Τα κέντρα κάτω από το διάφραγμα θα υποβληθούν σε μια καθαρτήρια και ανυψωτική διαδικασία· η ζωή του ιερού κέντρου θα ελέγχεται και η ενέργεια που συνήθως εστιάζεται εκεί θα επεκταθεί σε δημιουργική ζωή με το μέσον του κέντρου του λαιμού· η ενέργεια του κέντρου του ηλιακού πλέγματος θα ανυψωθεί στην καρδιά και τότε η τάση της ανθρώπινης ιδιοτέλειας θα σβήσει. 3. Πλήρεις θεραπείες που θα εφαρμοσθούν από την επιστήμη, θα επιφέρουν τη βαθμιαία εξαφάνιση της μόλυνσης. Ένας άλλος λόγος που θα επιφέρει τον τερματισμό εκείνων των μεθόδων και τρόπων ζωής κι επιθυμίας που εξηγούν αυτές τις ασθένειες, αναγνωρίσθηκε ελάχιστα ως τώρα· αναφέρθηκε από τον Χριστό όταν μίλησε για την εποχή κατά την οποία κανένα μυστικό δε θα μπορούσε να μείνει κρυφό κι ότι όλα τα μυστικά θα μεταδίδονταν μεγαλόφωνα από τις στέγες των σπιτιών. Η ανάπτυξη της τηλεπαθητικής καταγραφής και των ψυχιστικών δυνάμεων, όπως της ψυχόρασης και ψυχακοής, θ’ αποστερήσουν τελικά απ’ την ανθρωπότητα τη μυστικότητα στην οποία αμαρτάνει. Οι δυνάμεις με τις οποίες οι Διδάσκαλοι και οι ανώτεροι μυημένοι μπορούν να διαπιστώσουν την ψυχική και φυσική κατάσταση της ανθρωπότητας, την ποιότητα και τη συνείδησή της, αρχίζουν ήδη να εκδηλώνονται στην προχωρημένη ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι θα αμαρτάνουν, θα διαπράττουν κακές πράξεις και θα ικανοποιούν ανώμαλες επιθυμίες, αλλά θα γίνονται γνωστοί στους συνανθρώπους τους και τίποτε απ’ ό,τι κάνουν δε θα παραμένει μυστικό. Κάποιος ή κάποια ομάδα θα έχει επίγνωση των τάσεων της ζωής του ανθρώπου κι ακόμη των περιπτώσεων που ικανοποιεί κάποια απαίτηση της κατώτερης φύσης του και το γεγονός αυτής της δυνατότητας θα δρα σαν ισχυρό αποτρεπτικό – πολύ πιο αποτρεπτικό από ό,τι μπορείτε να φαντασθείτε. Ο άνθρωπος είναι πράγματι φύλακας του αδελφού του και η φύλαξη θα πάρει τη μορφή γνώσης και “αποκλεισμού και κυρώσεων” – όπως λέγεται σήμερα για τις ποινές των εθνών. Θα ήθελα να στοχασθείτε τους δύο αυτούς τρόπους χειρισμού της κακής πράξης. Πρακτικά θα εφαρμόζονται αυτόματα σαν ζήτημα καλού ήθους, ορθού αισθήματος και πρόθεσης αρωγής από άτομα κι ομάδες σε άλλα άτομα κι ομάδες και μ’ αυτό τον τρόπο το έγκλημα και η τάση για κακές πράξεις θα εξαλειφθεί βαθμιαία. Θα γίνει αντιληπτό ότι κάθε έγκλημα στηρίζεται σε κάποια μορφή ασθένειας ή σε αδενική έλλειψη ή υπερδιέγερση που βασίζεται στην ανάπτυξη ή υπανάπτυξη του ενός ή του άλλου κέντρου. Μια φωτισμένη κοινή γνώμη – ενήμερη ως προς τη σύσταση του ανθρώπου και με επίγνωση του μεγάλου Νόμου του Αιτίου και Αποτελέσματος – θα χειρίζεται τον εγκληματία με ιατρικά μέσα, με ορθές συνθήκες περιβάλλοντος και τις ποινές αποκλεισμού και κυρώσεων. Δεν έχω χρόνο να επεκταθώ σ’ αυτά τα ζητήματα, αλλά οι υποδείξεις αυτές θα σας δώσουν τροφή για σκέψη. γ. Καρκίνος. Ερχόμαστε τώρα στην εξέταση μιας γοργά αυξανόμενης και τυπικής Ατλάντειας ασθένειας που ονομάζουμε καρκίνο. Μιλήσαμε ήδη για μια βασική διαδεδομένη ασθένεια που σχετίζεται με το φυσικό σώμα· ασχοληθήκαμε επιφανειακά με μια άλλη


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

176

που είναι προϊόν της επιθυμητικής φύσης. Ο καρκίνος στον τωρινό μας κύκλο, τον Άρειο, είναι σαφώς αποτέλεσμα της δραστηριότητας του κατώτερου συγκεκριμένου νου και της διέγερσης του αιθερικού σώματος που μπορεί να προκαλέσει ο νους. Είναι μια μεγάλη ασθένεια που οφείλεται σε διέγερση, όσον αφορά τις Άρειες μάζες, όπως ακριβώς η καρδιακή πάθηση είναι επίσης μια ασθένεια διέγερσης, που προσβάλλει κυρίως τους προχωρημένους τύπους της ανθρωπότητας, οι οποίοι – λόγω του ενδιαφέροντος στις επιχειρήσεις και την ηγεσία – θυσιάζουν συχνά τη ζωή τους και πληρώνουν το τίμημα της κατάχρησης και υπερσυγκέντρωσης ενέργειας με την ανάπτυξη διαφόρων μορφών οξείας καρδιακής διαταραχής. Οι μαθητές και μυημένοι είναι επίσης επιρρεπείς σ’ αυτή την πάθηση, λόγω της αφύπνισης σε βίαιη δραστηριότητα του καρδιακού κέντρου. Στη μια περίπτωση η ζωική ενέργεια που ρέει δια της καρδιάς χρησιμοποιείται πέρα από κάθε ανθρώπινη ανοχή στο χειρισμό των ανθρώπινων υποθέσεων· στην άλλη το καρδιακό κέντρο διανοίγεται και η ένταση που προκύπτει στο όργανο της καρδιάς είναι πολύ μεγάλη κι έτσι επέρχεται η καρδιακή ασθένεια. Ένα τρίτο αίτιο των καρδιακών ασθενειών οφείλεται στην πρόωρη ή εσκεμμένα σχεδιασμένη ανύψωση της ενέργειας του ηλιακού πλέγματος στην καρδιά, επιβάλλοντας έτσι πάνω της μια απροσδόκητη ένταση. Ασχολούμαι φυσικά με πλατιές γενικεύσεις· μεταγενέστερες αποδείξεις θα δείξουν τους τύπους δραστηριότητας που θα εφελκύουν αντίστοιχες διαταραχές στην καρδιά. Η καρδιακή ασθένεια θα αυξηθεί πολύ καθώς εισερχόμαστε στη νέα φυλετική ρίζα, ιδιαίτερα στο μεσοδιάστημα οπότε το γεγονός των κέντρων, η φύση και οι ποιότητές τους, θα γίνει αποδεκτό και θα καταστούν συνεπώς αντικείμενο εξασκημένης προσοχής. Η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη και η νοητική αυτή εστίαση στα κέντρα θα προκαλέσει αναπόφευκτα υπερδιέγερση όλων των κέντρων κι αυτό παρά τη φροντίδα και την προσεκτικά αναπτυγμένη Επιστήμη των Κέντρων. Είναι κάτι που δεν μπορεί ν’ αποφευχθεί εξαιτίας της νευρικής και ανώμαλης ανάπτυξης του ανθρώπου. Αργότερα η διέγερση αυτή θα ρυθμίζεται και θα ελέγχεται και η καρδιά θα υποβάλλεται μόνο σε μια γενική ένταση μαζί με όλα τα άλλα κέντρα. Ο καρκίνος είναι μια ασθένεια που συνδέεται σαφώς με τα κέντρα και θα βρεθεί ότι το κέντρο στην περιοχή του οποίου βρίσκεται ο καρκίνος είναι υπερενεργό, με μια επακόλουθη αύξηση της ενέργειας που διαχύνεται στη σχετική σωματική ουσία. Η ενέργεια αυτή και η υπερδιέγερση ενός κέντρου μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στη δραστηριότητα του κέντρου και την επακόλουθη ακτινοβολία του, αλλά επίσης στην καταστολή που επιβάλλεται απ’ το νου πάνω στη δραστηριότητα ενός ιδιαίτερου κέντρου. Αυτή επιφέρει απόφραξη της ενέργειας κι έχουμε πάλι τη δημιουργία μεγάλης συγκέντρωσης ενέργειας σε κάποια ιδιαίτερη περιοχή. Μια από τις κύριες αιτίες του καρκίνου που σχετίζεται με το ιερό κέντρο κι επομένως με τα σεξουαλικά όργανα, έγκειται στην καλοπροαίρετη καταπίεση της σεξουαλικής ζωής και κάθε σκέψης που συνδέεται με τη σεξουαλική ζωή από παραπλανημένους ζηλωτές· είναι εκείνοι που βρίσκουν στη διδασκαλία – του μοναχισμού και της αγαμίας – του Μεσαίωνα τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Εκείνη τη χρονική περίοδο αγαθοί άνθρωποι


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

177

δίδασκαν ότι το σεξ ήταν κακό και μοχθηρό, κάτι που δεν έπρεπε να αναφέρεται και μια ισχυρή πηγή ανωμαλίας. Οι ομαλές αντιδράσεις αντί να ελέγχονται και να μετουσιώνονται σε δημιουργική δραστηριότητα, καταπνίγονταν βίαια κι όλες οι σκέψεις για τη σεξουαλική ζωή παρέμεναν ανέκφραστες. Ωστόσο η ενέργεια ακολουθεί την κατεύθυνση της σκέψης, με αποτέλεσμα ο ιδιαίτερος αυτός μαγνητικός τύπος ενέργειας να προσελκύει έναν αυξημένο αριθμό κυττάρων και ατόμων· εδώ βρίσκεται η πηγή των όγκων, των νεοπλασιών και των καρκίνων που τόσο επικρατούν σήμερα. Το ίδιο πράγμα μπορεί να ειπωθεί για τις βίαιες αναστολές που επιβάλλονται από το ζηλωτή σ’ όλες τις συναισθηματικές αντιδράσεις και αισθήματα. Στην προσπάθειά τους να ελέγξουν το αστρικό σώμα οι άνθρωποι αυτοί προσφεύγουν σε μια διαδικασία άμεσης αναστολής και καταστολής. Η καταστολή αυτή καθιστά το ηλιοπλεγματικό κέντρο μια μεγάλη δεξαμενή δραστικά συγκρατημένης ενέργειας. Η μετουσίωση των συναισθημάτων σε έφεση και αγάπη και ο κατευθυνόμενος έλεγχος είναι ανύπαρκτος και η ύπαρξη της παλλόμενης αυτής δεξαμενής δύναμης προκαλεί τον καρκίνο του στομάχου, του ήπατος και συχνά ολόκληρης της περιοχής του υπογαστρίου. Αναφέρω απλά αυτά τα αίτια (υπερδραστηριότητα ενός κέντρου και συγκράτηση ενέργειας, ανεκδήλωτης και σε αναστολή) σαν καρποφόρες πηγές καρκίνου. Επιστρέφουμε σε κάθε περίπτωση, όπως μπορείτε να δείτε, στο γεγονός της ύπαρξης των κέντρων και των φυσιολογικών αποτελεσμάτων τους. Τόση μεγάλη έμφαση δόθηκε στις ποιότητες και τα χαρακτηριστικά που θ’ αναπτύξει ο άνθρωπος όταν όλα τα κέντρα οργανωθούν και κατευθυνθούν κατάλληλα, ώστε τα αποτελέσματα της ενέργειας που δέχονται και διανέμουν στο φυσικό οργανισμό παραγνωρίζονται τελείως. Αξίζει λοιπόν να επαναληφθούν και να προσεχθούν δύο παράγοντες σε σχέση με τα κέντρα και την κυκλοφορία του αίματος: 1. Η ροή του αίματος είναι ο πράκτορας του αδενικού συστήματος, όπως αυτό με τη σειρά του είναι αποτέλεσμα των κέντρων· η ροή του αίματος μεταφέρει σε κάθε μέρος του σώματος τα ουσιώδη εκείνα στοιχεία για τα οποία γνωρίζουμε ελάχιστα και τα οποία κάνουν τον άνθρωπο ψυχολογικά ό,τι είναι κι έτσι ελέγχουν φυσικά τον εξοπλισμό του. 2. Η ροή του αίματος είναι επίσης η ζωή και μεταφέρει σ’ ολόκληρο τον οργανισμό μια όψη ενέργειας αποθηκευμένης στα κέντρα, η οποία δεν έχει άμεση σχέση με το ενδοκρινές σύστημα· διεισδύει με την ακτινοβολία της στην κυκλοφορία του αίματος και σ’ όλες τις φλέβες, τις αρτηρίες και τα τριχοειδή αγγεία στην περιοχή που ελέγχεται από το εξεταζόμενο κέντρο. Η διεισδυτική αυτή ενέργεια της καθαυτής ζωής, εντοπισμένη κι εξειδικευμένη, μπορεί να χορηγεί τη ζωή ή το θάνατο. Όλες οι ασθένειες – εκτός από εκείνες που οφείλονται σε δυστυχήματα, σε τραύματα που καταλήγουν σε μολύνσεις και σε επιδημίες – μπορούν σε τελική ανάλυση να αποδοθούν σε κάποια κατάσ��αση των κέντρων και συνεπώς σε ενέργεια που ρέει ατίθαση, σε ενέργεια υπερδραστήρια και κακώς κατευθυνόμενη ή ανεπαρκή και


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

178

τελείως ανύπαρκτη ή συγκρατούμενη αντί να χρησιμοποιείται και να μετουσιώνεται σε ένα ανώτερο αντίστοιχο κέντρο ενέργειας. Το μυστήριο του αίματος παραμένει ακόμη άλυτο και θα επισύρει αυξημένη προσοχή με την πάροδο του χρόνου. Οι αναιμίες που τόσο επικρατούν σήμερα, οφείλονται επίσης σε υπερβολική ενέργεια. Μπορώ μόνο να δώσω γενικές ενδείξεις, να σημειώσω αίτια κι έπειτα να αφήσω στους νοήμονες ερευνητές το έργο της μελέτης των αποτελεσμάτων, αφού αποδεχθούν σαν πιθανή υπόθεση τις υποδείξεις που έκανα. Μια κατάλληλη μελέτη των ενδοκρινών αδένων (κι αργότερα ολόκληρης της αδενικής δομής του σώματος) και της ροής του αίματος θα τους αναδείξει σαν την κύρια πηγή της φυσικής δυσχέρειας· αργά και υπομονετικά αλλά αναπόφευκτα οι ερευνητές θα υποχρεωθούν να στηριχθούν στα κέντρα και να περιλάβουν στους υπολογισμούς τους ένα υποκειμενικό νευρικό σύστημα (ολόκληρο το υποκειμενικό σύστημα των νάντις που υπόκεινται των νεύρων σ’ όλο το σώμα) και θα καταδείξουν ότι οι παράγοντες αυτοί ευθύνονται για τις μεγάλες ασθένειες και τις πολλές δευτερεύουσες παθήσεις και τα άγνωστα νοσήματα που βασανίζουν την ανθρωπότητα. Όμως οι ανοιχτόμυαλοι ερευνητές που παραδέχονται εξ αρχής το γεγονός των κέντρων και θεωρούν πιθανή την παρουσία τους κι ενδεχομένως την απόδειξη της ύπαρξής τους, θα επιτελέσουν πολύ ταχύτερη πρόοδο· τότε οι ασθένειες θα τεθούν υπό έλεγχο με ένα σύστημα λάγια-γιόγκα (την επιστήμη των κέντρων) που θα είναι η εξυψωμένη μορφή της λάγια-γιόγκα των Ατλάντειων ημερών. Τότε ο προχωρημένος σπουδαστής θα ελέγχει τα κέντρα με τη δύναμη της σκέψης. Στη γιόγκα του μέλλοντος, μέσω διαλογισμού, ευθυγράμμισης κι ορθών ασκήσεων, τα κέντρα θα περιέρχονται υπό τον άμεσο έλεγχο της ψυχής – κάτι πολύ διαφορετικό απ’ τον έλεγχο των κέντρων με το νου και για το οποίο οι μάζες των ανθρώπων δεν είναι ακόμη έτοιμες. Σ’ αυτή θα προστεθεί η Επιστήμη της Αναπνοής – όχι οι αναπνευστικές ασκήσεις όπως διδάσκονται τώρα, με συχνά επικίνδυνα αποτελέσματα, αλλά ένας αναπνευστικός ρυθμός που θα επιβάλλεται απ’ το νου δια του οποίου θα μπορεί να εργασθεί η ψυχή και δε θα απαιτεί τίποτε περισσότερο από την απλή ρυθμική φυσική αναπνοή η οποία όμως θα αναδιοργανώνει τα λεπτοφυέστερα σώματα και θα φέρνει τα κέντρα σε διευθετημένη δραστηριότητα, ανάλογα με την ακτίνα και το σημείο εξέλιξης. Δεν ασχολούμαι με την παθολογία αυτών των ασθενειών. Αυτή μελετήθηκε καλά και πραγματεύθηκε απ’ τη συνήθη ιατρική. Επιζητώ σ’ αυτό το τμήμα της συζήτησής μας μόνο να τονίσω τα υποκειμενικά αίτια και τα αντικειμενικά αποτελέσματα. Τα δύο πρέπει να συσχετισθούν. Η δραστηριότητα – υπερβολική ή ανεπαρκής – των κέντρων είναι το υποκειμενικό αίτιο, αλλά δεν έχει ακόμη αναγνωρισθεί παρά μόνο από τους εσωτεριστές. Τα αίτια (τα φανερά αίτια που καθαυτά είναι αποτέλεσμα ενός αληθινά υποκειμενικού αιτίου) εγκαινιάζονται απ’ τον ίδιο το φυσικό άνθρωπο είτε σ’ αυτή τη ζωή είτε σε μια προγενέστερη – ένα σημείο που θα συζητήσουμε αργότερα. Σας έδωσα στα ανωτέρω πολλά για μελέτη και καθώς συλλογίζεσθε και σκέφτεσθε, καθώς μελετάτε περιπτώσεις και τύπους, καθώς παρατηρείτε τα χαρακτηριστικά και τις ποιότητες όσων γνωρίζετε και στους οποίους εκδηλώνεται τελικά κάποια μορφή


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

179

ασθένειας, θα έλθει το φως. Μόνο η ανάγκη της υπόδειξης των κύριων αυτών πηγών ασθενειών κι όχι η παραγνώρισή τους, ακόμη κι αν το θέμα είναι πολύ εσωτερικό για να το συλλάβει η μέση διανόηση, με οδήγησε να περιλάβω το δεύτερο κατά σειρά σημείο: 2. ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Μου είναι προφανώς αδύνατο να επεκταθώ σ’ αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι δυνατό να δώσω ακόμη και την παραμικρή ένδειξη που θα μπορούσε να οδηγήσει σήμερα σ’ οποιαδήποτε διαδικασία επαλήθευσης. Πρέπει να δεχθείτε με εμπιστοσύνη όσα πω κι αυτή εξαρτάται απ’ το κατά πόσο αναγνωρίζετε την αποδειγμένη φιλαλήθεια και ειλικρίνειά μου. Μπορώ να πω λίγα – αρκετά μόνο για να υποδείξω ένα καρποφόρο αίτιο ασθένειας, που είναι τόσο παλιό ώστε είναι έμφυτο στη ζωή του ίδιου του πλανήτη. Οι ασθένειες αυτές δεν έχουν υποκειμενική ή λεπτοφυή προέλευση· δεν είναι αποτέλεσμα συναισθηματικών συνθηκών ή ανεπιθύμητων νοητικών διαδικασιών. Δεν είναι ψυχολογικής φύσης και συνεπώς δεν μπορούν να αποδοθούν σε οποιαδήποτε δραστηριότητα των κέντρων. Έχουν την προέλευσή τους μέσα στην ίδια την πλανητική ζωή και στη ζωική της όψη κι έχουν άμεσο εκπορευτικό αποτέλεσμα στα ξεχωριστά άτομα από τα οποία αποτελείται το πυκνό φυσικό σώμα. Είναι ένα σπουδαίο σημείο που πρέπει να θυμάστε. Η πηγή κάθε ασθένειας αυτής της φύσης που προκαλείται από τον ίδιο τον πλανήτη, οφείλεται κατά συνέπεια κυρίως σε μια εξωτερική κρούση ορισμένων κραδασμικών εκπορεύσεων που προέρχονται απ’ την επιφάνεια του πλανήτη αλλά γεννιούνται βαθιά μέσα στον πλανήτη και προσκρούουν στο πυκνό φυσικό σώμα. Οι ακτινοβολίες αυτές επιδρούν στις μονάδες ενέργειας, που στο σύνολό τους αποτελούν την ατομική ουσία του σώματος· δε συνδέονται κατά κανένα τρόπο με την κυκλοφορία του αίματος ή με το νευρικό σύστημα. Είναι συνεπώς αδύνατο ν’ ανιχνευθούν ή ν’ απομονωθούν, γιατί ο άνθρωπος είναι σήμερα τόσο πολύ οργανωμένος κι ολοκληρωμένος, ώστε οι εξωτερικές αυτές κρούσεις εφελκύουν αμέσως μια ανταπόκριση από το νευρικό σύστημα· ο σύγχρονος γιατρός είναι προς το παρόν ανίκανος να διακρίνει μεταξύ των ασθενειών που ανακύπτουν στον ενδότερο μηχανισμό – απτό ή άψαυστο – του ίδιου του πάσχοντα κι εκείνων που έχουν τη φύση εξωτερικών ερεθισμών που προκαλούν άμεσα αποτελέσματα στον ευαίσθητο οργανισμό του σώματος του ανθρώπου. Δεν αναφέρομαι εδώ στις μολυσματικές ή μεταδοτικές παθήσεις. Ένα σημείο που θα ήταν ίσως χρήσιμο να τονίσω είναι ότι το σκοτεινό αυτό πλανητικό αποτέλεσμα (σκοτεινό για μας αυτή την εποχή) στο φυσικό σώμα είναι το κύριο αίτιο θανάτου όσον αφορά την καθαρά ζωώδη μορφική φύση ή τις μορφές ζωής που είναι παρούσες στο ζωικό και φυτικό βασίλειο κι επίσης σε μικρότερο και βραδύτερο βαθμό στο ορυκτό βασίλειο. Ο θάνατος όσον αφορά το ανθρώπινο ον οφείλεται κυρίως στη σχεδιασμένη πρόθεση και τη σχεδιασμένη απόσυρση της ψυχής υπό την πίεση της δικής της διατυπωμένης πρόθεσης. Αυτό αληθεύει σε κάποιο βαθμό για όλους τους θνήσκοντες, εκτός εκείνων που έχουν τόσο χαμηλό βαθμό νοημοσύνης


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

180

ώστε η ψυχή είναι πρακτικά κάτι λίγο περισσότερο από έναν επισκιάζοντα πράκτορα. Για όλους όσους πεθαίνουν, αναπτυγμένοι ή όχι, τα μεταγενέστερα στάδια αποσύνθεσης που συμβαίνουν μετά τη συνειδητή απόσυρση της ψυχής (συνειδητή από μέρους της ψυχής κι όλο και περισσότερο συνειδητή από μέρους του θνήσκοντος προσώπου) αναλαμβάνονται απ’ αυτή τη χορηγούσα το θάνατο δύναμη της καθαυτής πλανητικής ζωής. Στην περίπτωση των υπανθρώπινων βασιλείων της φύσης ο θάνατος είναι το άμεσο αποτέλεσμα της σκοτεινής αυτής δραστηριότητας του πλανήτη. Η μόνη ιδέα ως προς τη λειτουργία του, που μπορώ να σας δώσω, είναι ότι η ψυχή όλων των μηανθρώπινων μορφών ζωής είναι μια έμφυτη όψη της ουσίας από την οποία έχει κατασκευασθεί ο ίδιος ο πλανήτης· η ψυχή αυτή μπορεί ν’ αποσυρθεί σύμφωνα με κύκλους, ακαθόριστους ακόμη από την επιστήμη, αλλά πάγιους και σταθερούς στη λειτουργία τους – εκτός των μεγάλων πλανητικών δυστυχημάτων ή της άμεσης δράσης του τέταρτου βασιλείου της φύσης. Η έμφυτη αυτή πλανητική δύναμη οδηγεί στο θάνατο ενός ζώου και – στη μεγάλη σάρωση της εξέλιξης – στην εξαφάνιση ενός είδους· οδηγεί επίσης με τον καιρό στο θάνατο των μορφών του φυτικού βασιλείου και είναι επίσης ένα απ’ τα αίτια του ετήσιου φθινοπωρινού κύκλου που παράγει “το ξερό, κίτρινο φύλλο”, την απώλεια της πρασινάδας της χλόης και τις κυκλικές εκείνες εκδηλώσεις που δείχνουν όχι μόνο το θάνατο, σε μια πρόσκαιρη και παροδική κλίμακα, αλλά την πλήρη παύση της ζωτικότητας μέσα στη μορφή. Οι “χρόνοι φθοράς” είναι κυκλικές εκδηλώσεις της “καταστροφικής όψης” μέσα στον ίδιο τον πλανήτη. Αυτά είναι αναγκαστικά δύσκολα θέματα για να τα συλλάβετε. Η ακτινοβόλος αυτή δραστηριότητα της πλανητικής ζωής, που είναι κυκλική σε φύση και αιώνια παρούσα, συνδέεται στενά με την επίδραση της πρώτης ακτίνας. Αυτή η όψη της Ακτίνας της Θέλησης ή Δύναμης είναι εκείνη που προκαλεί τη διάλυση της μορφής και τη φθορά κι αποσύνθεση του σωματικού φορέα, ωσότου επαναπορροφηθεί πλήρως στην ουσία του πλανήτη. Μια εστιασμένη χρήση της φαντασίας θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε πόσο ζωτικά εποικοδομητικός μπορεί να είναι αυτός ο πράκτορας της θειότητας. Ο θάνατος ήταν παρών στον πλανήτη μας από την καθαυτή νύχτα του ίδιου του χρόνου· οι μορφές έρχονται και φεύγουν· ο θάνατος παρέσυρε φυτά και δένδρα, ζώα και μορφές ανθρώπινων όντων από ανείπωτους αιώνες κι όμως ο πλανήτης μας δεν είναι ένα οστεοφυλάκιο όπως θα μπορούσε να είναι λόγω αυτού του γεγονότος, αλλά είναι κάτι όμορφο που ο άνθρωπος δεν έφθειρε. Οι διαδικασίες του θανάτου, της διάλυσης και του διασκορπισμού των μορφών συνεχίζονται κάθε στιγμή χωρίς να δημιουργούν μεταδοτικές μολύνσεις ή παραμορφώσεις της επιφάνειας της γης. Τα αποτελέσματα της διάλυσης έχουν ευεργετικό αποτέλεσμα. Συλλογισθείτε την ευεργετική αυτή δραστηριότητα και την ωραιότητα του θείου σχεδίου του θανάτου και της εξαφάνισης. Στον άνθρωπο ο θάνατος προσλαμβάνει δύο όψεις δραστηριότητας· η ανθρώπινη ψυχή διαφέρει απ’ την ψυχή στις μη-ανθρώπινες μορφές κατά το ότι είναι καθαυτή μια πλήρης και – στο δικό της πεδίο – αποτελεσματική έκφραση των τριών θείων όψεων·


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

181

καθορίζει μέσα σ’ ορισμένα όρια – που βασίζονται στις συνθήκες του χρόνου και την αναγκαιότητα του χώρου – την είσοδό της σε ανθρώπινη μορφή και την έξοδό της απ’ αυτή. Όταν γίνει η έξοδος αυτή και η ψυχή αποσύρει το νήμα της συνείδησης από τον εγκέφαλο και το νήμα της ζωής της από την καρδιά, εμμένουν ακόμη ορισμένες ζωικές διαδικασίες· όμως αυτές είναι πια υπό την επιρροή της πλανητικής ζωής και σ’ αυτές ανταποκρίνεται το φυσικό στοιχειακό (το σύνολο των ζωντανών ατόμων της σωματικής φύσης). Θα ήθελα να σημειώσετε το αποκρυφιστικό παράδοξο ότι ο θάνατος είναι αποτέλεσμα των διαδικασιών της ζωής. Ο θάνατος ή η προκαλούσα το θάνατο ενέργεια εκπορεύεται από τον πλανήτη, επιφέρει την πλήρη αποσύνθεση του σωματικού οργανισμού και την αναγωγή του στα ουσιώδη στοιχεία του – χημικά και ορυκτά συν ορισμένες ανόργανες ουσίες που μπορούν ν’ απορροφηθούν στο έδαφος του ίδιου του πλανήτη. Ο θάνατος σαν αποτέλεσμα της ψυχικής δραστηριότητας προκαλεί συνεπώς την απόσυρση από το σώμα του “φωτεινού σώματος και των λεπτοφυών σωμάτων”, αφήνοντας την πυκνή μορφή και τα συστατικά της μέρη στις ευεργετικές διαδικασίες του πλανητικού ελέγχου. Η διπλή αυτή δραστηριότητα προκαλεί το θάνατο – όπως τον γνωρίζουμε απ’ την ανθρώπινη σκοπιά. Είναι ανάγκη εδώ να τονίσουμε ότι αυτή η ικανότητα του πλανητικού Λόγου να αποσπά τη ζωική ουσία, έμφυτη σε κάθε άτομο, προκαλεί ό,τι θα μπορούσε να ονομασθεί εκφυλισμός της δομής της μορφής σε κάθε σημείο από το οποίο εκπέμπεται η ζωική αυτή ουσία. Προκαλεί συνθήκες που τελικά γίνονται φανερές οπτικά· έτσι αναγνωρίζεται η ασθένεια και η “τάση για θάνατο”. Συνεπώς ο μαρασμός του άνθους, ο θάνατος από γηρατειά ενός ζώου ή δένδρου και οι πολλές ασθένειες του ανθρώπινου όντος προκαλούνται από την έλξη της ισχυρής ζωής του πλανήτη, μιλώντας εσωτερικά· είναι μια όψη εκείνου που καλείται λανθασμένα Νόμος της Βαρύτητας. Ο νόμος αυτός – μιλώντας πάλι εσωτερικά – είναι μια όψη του Νόμου της Επιστροφής, που διέπει τη σχέση της μονάδας της ζωής σε μορφή με την πηγή εκπόρευσής της. “Χους ην και εις χουν απελεύσει”, είναι μια δήλωση απόκρυφου νόμου. Στην περίεργη εξέλιξη των λέξεων – όπως δείχνει κάθε καλό λεξικό – η λέξη “χους” προέρχεται από δύο ρίζες απ’ τις οποίες η μια σημαίνει “άνεμος” και η άλλη “θρυμμάτισμα”. Η σημασία των δύο αυτών εννοιών είναι προφανής και η αλληλουχία των ιδεών εντυπωσιακή. Με την απόσυρση του ανέμου ή της πνοής επακολουθεί θρυμμάτισμα κι αυτή είναι μια αληθινή και σημαντική δήλωση. Καθώς η μεγαλύτερη ζωή απορροφά τη μικρότερη, λαμβάνει χώρα η εξαφάνιση εκείνου που εμψύχωνε η ζωή· αυτό αληθεύει για όλες τις μορφές στα υπανθρώπινα βασίλεια καθώς ανταποκρίνονται στο τράβηγμα ή την έλξη της πλανητικής ζωής· αληθεύει επίσης για την ανθρώπινη μορφή καθώς αντιδρά στην κλήση της ψυχής για να επιστρέψει τη ζωική της αρχή στην ψυχή μέσω της σουτράτμα και να επιστρέψει σαν συνείδηση στην πηγή καταγραφής της. Σ’ αυτή τη διαδικασία και αλληλεπίδραση η μορφή δείχνει τα αποτελέσματα της ύπαρξής της είτε σαν δέκτης της πλημμυρίδας της ζωής από τον πλανήτη, είτε της αποδέσμευσης αυτής της ζωής στη γενική δεξαμενή της ζώσας ενέργειας σύμφωνα με τον κυκλικό νόμο. Απ’ τις δύο αυτές αντιδράσεις εξαρτάται η υγεία ή η ασθένεια της


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

182

μορφής στα διάφορα στάδια και καταστάσεις ανταπόκρισης και κάτω από τη δράση άλλων συμβαλλόντων και ρυθμιστικών παραγόντων. Υπάρχουν τρία κύρια στάδια στο βιόκυκλο όλων των υπανθρώπινων μορφών κι επίσης στην ανθρώπινη μορφή όταν η ψυχή είναι απλά μια επισκιάζουσα δύναμη κι όχι μια ολοκληρωμένη ενέργεια: 1. Το στάδιο της εισροής, της ζωογόνησης και της αύξησης. 2. Το στάδιο της αντίστασης, κατά το οποίο η μορφή διατηρεί την ακεραιότητά της για έναν πρόσκαιρο κύκλο που καθορίζεται απ’ το είδος και το περιβάλλον της κι έτσι ανθίσταται επιτυχώς σε κάθε “έλξη” της περιβάλλουσας ζωής και σε κάθε επαναπορρόφηση της ζωτικότητάς της. 3. Το στάδιο της εκπομπής, στο οποίο η έλξη της μεγαλύτερης ζωής του πλανήτη σύρει κι απορροφά την εξασθενημένη μικρότερη ζωή. Αυτή η διαδικασία εξασθένησης είναι μέρος ενός κυκλικού νόμου, όπως υποδηλώνει το αρχαίο γνωμικό “αι ημέραι του ανθρώπου είναι τρεις εικοσάδες ετών και δέκα”. Μετά την παρέλευση του μέσου όρου μιας γενικής κυκλικής περιόδου εμφανίζεται σίγουρα και βαθμιαία ένα σημείο εξασθένησης στο σωματικό ιστό. Προκύπτει συνήθως μια ασθένεια ή εκφυλισμός κάποιου μέρους της μορφής κι επέρχεται ο θάνατος. Το μήκος των κύκλων και το καθοριστικό τους αίτιο είναι βαθύ μυστήριο και συνδέεται ειδικά με τα διάφορα βασίλεια της φύσης, με τα είδη, τους τύπους και τις μορφές μέσα σ’ αυτά τα σύνολα των ζωντανών διαδικασιών. Αυτοί οι κύκλοι είναι γνωστοί ως τώρα μόνο στους Διδασκάλους και σ’ εκείνους τους μυημένους στους οποίους ανατέθηκε το έργο της προαγωγής της εξελικτικής διαδικασίας στα υπανθρώπινα βασίλεια και στους ντέβα των οποίων έργο είναι ο έλεγχος της διαδικασίας. Όπως καλά γνωρίζετε, ο παράγοντας της ελεύθερης βούλησης είναι η μεγάλη διάκριση μεταξύ του ανθρώπινου βασιλείου στους τρεις κόσμους και των άλλων βασιλείων της φύσης. Στο ζήτημα του θανάτου η ελεύθερη αυτή βούληση έχει σε τελική ανάλυση μια σαφή σχέση με την ψυχή· συνειδητά ή ασυνείδητα ακολουθείται η θέληση της ψυχής όσον αφορά την απόφαση του θανάτου κι αυτή η ιδέα μεταφέρει μαζί της πολλές συνέπειες τις οποίες οι σπουδαστές θα έκαναν καλά να συλλογισθούν. Φτάσαμε πια σε μια άλλη μεγάλη γενίκευση ως προς την ασθένεια και το θάνατο σε σχέση με την ανθρωπότητα: ΝΟΜΟΣ VIII Η ασθένεια και ο θάνατος είναι το αποτέλεσμα δύο ενεργών δυνάμεων. Η μια είναι η θέληση της ψυχής που λέει στο όργανό της: Αποσύρω την ουσία. Η άλλη είναι η μαγνητική δύναμη της πλανητικής Ζωής που λέει στη ζωή μέσα στην ατομική δομή: Η ώρα της επαναπορρόφησης έφτασε. Γύρισε σε μένα. Έτσι κάτω από τον κυκλικό νόμο δρουν όλες οι μορφές. Αναφέρεται εδώ στην κανονική διάλυση της μορφής στο πέρας ενός κύκλου μετενσάρκωσης. Όπως καλά γνωρίζουμε, αυτός ο κύκλος καθορίζεται στην περίπτωση του ανθρώπου από μεγάλους ψυχολογικούς παράγοντες που μπορούν να επισπεύσουν ή να παρατείνουν την “ώρα του τέλους”, αλλά μόνο μέχρι ένα ορισμένο σημείο. Η


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

183

απόφαση της ψυχής και η προσταγή της πλανητικής Ζωής είναι οι τελικοί καθοριστικοί παράγοντες, εκτός των περιπτώσεων πολέμου, δυστυχήματος, αυτοκτονίας ή επιδημίας. Η δύναμη της απορρόφησης με την οποία είναι προικισμένος ο πλανήτης είναι πολύ μεγάλη μέσα σε ορισμένα όρια· τα όρια αυτά προκαλούν, λόγου χάρη, επιδημίες σαν επακόλουθο του πολέμου. Τέτοιες επιδημίες έχουν σοβαρό αποτέλεσμα στην ανθρώπινη φυλή μετά το τέλος του κύκλου του πολέμου και αφού τερματισθεί η επακόλουθη επιδημία. Η ανθρωπότητα, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη, δεν είχε αναλάβει πλήρως απ’ τις επιδημίες που ακολούθησαν την πρώτη φάση του παγκόσμιου πολέμου, όταν συνέβη η δεύτερη φάση. Τα ψυχολογικά αποτελέσματα συνεχίζονται· τα τραύματα και οι συνέπειες της δεύτερης φάσης του παγκόσμιου πολέμου θα διαρκέσουν για πενήντα χρόνια, ακόμη κι αν – λόγω της μεγαλύτερης επιστημονικής γνώσης του ανθρώπου – ο επιδημικός παράγοντας μπορεί απροσδόκητα να διατηρηθεί μέσα σε όρια. Αυτό ωστόσο παραμένει ακόμη αβέβαιο. Ο χρόνος μόνο θα δείξει κατά πόσο η ανθρωπότητα θα αντισταθμίσει με επιτυχία τις ποινές που η κακοποιημένη φύση είναι ικανή να επιβάλει. Πολύ καλό θα προέλθει με την αυξανόμενη συνήθεια της αποτέφρωσης εκείνων των μορφών που εκκένωσε η ενοικούσα ζωή· όταν γίνει ένα παγκόσμιο έθιμο θα δούμε μια σαφή μείωση των ασθενειών, που θα οδηγήσει σε μακροζωία και αυξημένη ζωτικότητα. Ο παράγοντας της αντίστασης ή η διαδικασία με την οποία ανοσοποιείται η μορφή ή δεν ανταποκρίνεται στην πλανητική έλξη και παρόρμηση για επαναπορρόφηση απαιτεί την κατανάλωση πολλής ενέργειας. Όταν η ζωή αυξάνει σε δυναμικότητα μέσα στη μορφή και υπάρχει μικρότερη αντίδραση στους μεταδοτικούς παράγοντες της ασθένειας, η ψυχή μέσα στη μορφή θα έχει πληρέστερη κυριαρχία και μεγαλύτερη ωραιότητα έκφρασης και ωφελιμότητας στην υπηρεσία. Αυτό θα συμβεί κάποια μέρα σ’ όλα τα βασίλεια της φύσης κι έτσι θα έχουμε μια σταθερή ακτινοβολία που θα διαλάμπει στην αυξανόμενη δόξα της Ζωής του Θεού. 3. ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ Πρέπει να σας έγινε φανερό ως τώρα ότι ασχολούμαι κυρίως με την υπόδειξη των παραγόντων που είναι αποτέλεσμα μάλλον της περασμένης ιστορίας της φυλής, παρά με την παροχή μιας ειδικής και λεπτομερούς έκθεσης των ασθ��νειών που συνδέονται με τα διάφορα έθνη. Αυτή δε θα ήταν δυνατό να την κάνω, λόγω της επικάλυψης και του παραλληλισμού που συμβαίνει σε κάθε τμήμα της φυσικής ζωής. Επιδιώκω πάνω από καθετί άλλο να αποσαφηνίσω τι πρέπει να γίνει πάνω στη γραμμή της προληπτικής θεραπευτικής και τι πρέπει να επιτελεσθεί στο δύσκολο έργο της αντιστάθμισης των συνθηκών που επικρατούν ήδη στη γη σαν επακόλουθο της περασμένης κατάχρησης των φυσικών δυνάμεων. Πρέπει συνεπώς να εξυγιανθούν εκείνες οι συνθήκες που υπάρχουν στον πλανήτη μας σε πλατιά κλίμακα κι επομένως δε θα τονίσω το ειδικό και ατομικό. Θέτω επίσης τη βάση για τη συζήτηση του επόμενου θέματός μας – τη σχέση του Νόμου του Κάρμα με την ασθένεια και το θάνατο και την ανθρωπότητα σαν σύνολο.


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

184

Στην εξέταση των φυλετικών κι εθνικών νόσων δε σκοπεύω να υποδείξω ότι η φυματίωση είναι κατεξοχήν ασθένεια των μεσαίων τάξεων κάθε χώρας, ότι ο διαβήτης είναι η κύρια πάθηση των λαών που τρέφονται με ρύζι κι ότι ο καρκίνος αφθονεί στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ οι καρδιακές παθήσεις είναι το κύριο αίτιο θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέτοιες γενικεύσεις είναι συνήθως το ίδιο αληθινές και λανθασμένες όσο και οι στατιστικές και δεν κερδίζουμε τίποτε επιμένοντας στα σημεία αυτά. Όλες αυτές οι δυσχέρειες θα εξουδετερωθούν τον κατάλληλο χρόνο με την ανάπτυξη της κατανόησης, την ενορατική διάγνωση της ασθένειας και το θαυμάσιο έργο της επιστημονικής κι ακαδημαϊκής ιατρικής συν μια αληθινότερη κατανόηση των ορθών συνθηκών διαβίωσης. Προτιμώ μάλλον να δώσω ακόμη πλατύτερες γενικεύσεις που θα υποδεικνύουν τα αίτια και δε θα τονίζουν τις συνέπειες αυτών των αιτίων. Επιζητώ συνεπώς να υποδείξω ότι: 1. Το έδαφος του ίδιου του πλανήτη είναι ένα μεγάλο αίτιο ασθενειών και μολύνσεων. Για ανείπωτους αιώνες τα σώματα των ανθρώπων και των ζώων θάβονταν στη γη· συνεπώς το έδαφος είναι εμποτισμένο με σπέρματα και προϊόντα ασθενειών κι αυτό σε μια πιο λεπτοφυή μορφή απ’ ό,τι υποτίθεται. Τα σπέρματα αρχαίων γνωστών κι άγνωστων νόσων βρίσκονται σε στρώματα του εδάφους και του υπεδάφους· μπορούν ακόμη να προκαλέσουν λοιμώδεις παθήσεις αν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες. Ας δηλώσω ότι δεν ήταν ποτέ πρόθεση της Φύσης να θάβονται τα σώματα στο έδαφος. Τα ζώα πεθαίνουν και τα σώματά τους επιστρέφουν στο χώμα, αλλά επιστρέφουν εξαγνισμένα απ’ τις ακτίνες του ηλίου και τους ανέμους που πνέουν και διασκορπίζουν. Ο ήλιος μπορεί να προκαλέσει το θάνατο καθώς και τη ζωή και τα πιο λοιμώδη σπέρματα και βακτήρια δεν μπορούν να διατηρήσουν την ισχύ τους αν υποβληθούν στην ξηρή θερμότητα των ακτίνων του ηλίου. Η υγρασία και το σκοτάδι υποθάλπουν την ασθένεια καθώς εκπορεύεται κι εκτρέφεται απ’ τα σώματα απ’ τα οποία έχει αποσυρθεί η ζωική όψη. Όταν σ’ όλες τις χώρες του κόσμου επικρατήσει ο κανόνας της υποβολής των νεκρών μορφών στη “δοκιμασία του πυρός” κι όταν αυτό γίνει παγκόσμιο και διαρκές έθιμο, τότε θα δούμε μεγάλη μείωση της ασθένειας κι έναν πολύ υγιέστερο κόσμο. 2. Η ψυχολογική κατάσταση μιας φυλής ή ενός έθνους, όπως είδαμε, δημιουργεί μια τάση για ασθένεια και μειωμένη αντίσταση στα αίτια της ασθένειας· μπορεί να προκαλέσει μια ικανότητα εύκολης απορρόφησης της κακοποιού μόλυνσης. Δε χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο σ’ αυτό. 3. Οι συνθήκες της ζωής σε πολλές χώρες υποθάλπουν επίσης την ασθένεια και την κακή υγεία. Σκοτεινά και πυκνοκατοικημένα οικήματα, υπόγειες κατοικίες, υποσιτισμός, κακή διατροφή, κακές συνήθειες ζωής και ποικίλες επαγγελματικές ασθένειες – όλα συνεισφέρουν το μερίδιο τους στη γενική κακή υγεία της ανθρωπότητας. Οι συνθήκες αυτές αναγνωρίζονται παγκόσμια και πολλά έχουν γίνει για την εξουδετέρωσή τους, πολλά όμως μένουν να γίνουν. Ένα από τα καλά αποτελέσματα του παγκόσμιου πολέμου θα είναι να επιβάλει τις αναγκαίες αλλαγές,


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

185

την απαιτούμενη ανοικοδόμηση και την επιστημονική διατροφή της νεολαίας της φυλής. Οι εθνικές φυσικές ασθένειες ποικίλλουν ανάλογα με τις επαγγελματικές προδιαθέσεις του λαού· οι ασθένειες μιας γεωργικής φυλής θα διαφέρουν πλατιά απ’ τις ασθένειες μιας πολύ βιομηχανικής φυλής· οι φυσικές προδιαθέσεις ενός ναύτη διαφέρουν πολύ από εκείνες ενός υπαλλήλου γραφείου σε κάποια απ’ τις μεγάλες πόλεις μας. Οι πληροφορίες αυτές δεν είναι παρά οι κοινοτοπίες του κοινωνικού εργάτη στις πολλές πόλεις και χώρες. Κάποιες ασθένειες φαίνονται καθαρά τοπικές· άλλες φαίνονται παγκόσμιες στα αποτελέσματά τους· κάποιες ασθένειες εξαφανίζονται βαθμιαία, ενώ εμφανίζονται νέες· μερικές μορφές ασθένειας είναι πάντα μαζί μας· άλλες παρουσιάζονται κυκλικές στην εμφάνισή τους· μερικές ασθένειες είναι ενδημικές, ενώ άλλες είναι επιδημικές. Πώς προήλθε το μεγάλο αυτό πλήθος των ασθενειών και των μορφών των σωματικών νόσων; Πώς συμβαίνει κάποιες φυλές να είναι επιρρεπείς και να υποκύπτουν σε μια μορφή φυσικής ασθένειας, ενώ άλλες φυλές ανθίστανται σ’ αυτή; Οι κλιματικές συνθήκες προκαλούν ορισμένες τυπικές ασθένειες που παραμένουν αυστηρά τοπικές και δε συναντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο. Ο καρκίνος, η φυματίωση, η σύφιλη, η μηνιγγίτιδα, η πνευμονία και τα καρδιακά νοσήματα καθώς και η χοιράδωση (χρησιμοποιώ τον όρο με την παλιά του έννοια για να υποδείξω ορισμένες μορφές δερματικών παθήσεων) αφθονούν σ’ ολόκληρο τον κόσμο, παίρνοντας το φόρο τους από εκατομμύρια· παρότι οι ασθένειες αυτές ανάγονται σε ορισμένες μεγάλες φυλετικές περιόδους, τα αποτελέσματά τους είναι τώρα γενικά. Το κλειδί μπορεί να βρεθεί αν οι σπουδαστές θυμηθούν ότι αν και η Ατλάντεια φυλετική περίοδος απέχει χιλιάδες χρόνια, μια μεγάλη πλειονότητα ανθρώπων σήμερα είναι ουσιαστικά Ατλάντεια στη συνείδησή της και είναι συνεπώς επιρρεπής στις ασθένειες εκείνου του πολιτισμού. Αν προβαίναμε σε μια εμπεριστατωμένη επισκόπηση της υγείας του κόσμου – σε ομαλές συνθήκες κι όχι σε πολεμικές περιόδους – και την παρουσιάζαμε στο σκεπτόμενο κοινό, προκύπτει το ερώτημα αν θα βρίσκονταν εκατό χιλιάδες τελείως υγιείς άνθρωποι μέσα στα δισεκατομμύρια των σημερινών κατοίκων της γης; Νομίζω πως όχι. Αν δεν υπάρχει πραγματική κι ενεργός ασθένεια, ωστόσο η κατάσταση των δοντιών, της ακοής ή της όρασης απέχει συχνά απ’ το επιθυμητό· κληρονομικές τάσεις κι ενεργές προδιαθέσεις προκαλούν σοβαρό ενδιαφέρον και σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν οι ψυχολογικές παθήσεις, οι νοητικές ασθένειες και οι συγκεκριμένες εγκεφαλικές ανωμαλίες. Όλα αυτά παρουσιάζουν μια τρομερή εικόνα. Η ιατρική μάχεται σήμερα εναντίον των ασθενειών που ανακαλύπτει· οι επιστήμονες ερευνούν για ανακούφιση και θεραπεία και ορθές και διαρκείς μεθόδους εκρίζωσης· ερευνητές σπουδαστές διερευνούν τα λανθάνοντα σπέρματα και ειδικοί υγιεινολόγοι αναζητούν νέους τρόπους αντιμετώπισης των επιθέσεων της ασθένειας. Οι μακρόπνοοι ανθρωπιστές χρησιμοποιούν σ’ αυτή τη μάχη την υγιεινή, τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, τη συχνή διάγνωση, τους νόμους για ανόθευτα τρόφιμα και τη νομοθεσία για καλύτερες συνθήκες στέγασης. Κι όμως η ασθένεια είναι αχαλίνωτη· χρειάζονται


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

186

περισσότερα νοσοκομεία και το ποσοστό των θανάτων ανεβαίνει. Στα πρακτικά αυτά μέσα η Νοητική Επιστήμη, η Νέα Σκέψη, η Ενότητα και η Χριστιανική Επιστήμη προσφέρουν την αρωγή τους κι επιζητούν ειλικρινά να κομίσουν τη δύναμη του νου στο πρόβλημα. Στο τωρινό στάδιο αυτά τα μέσα και οι ομάδες βρίσκονται κυρίως στα χέρια φανατικών και ευλαβικών μη νοήμονων ανθρώπων· αρνούνται κάθε συμβιβασμό και φαίνονται ανίκανοι να αναγνωρίσουν ότι η γνώση που συσσωρεύθηκε απ’ την ιατρική κι απ’ όσους εργάζονται επιστημονικά με το ανθρώπινο σώμα είναι εξίσου δοσμένη απ’ το Θεό όπως και το δικό τους αναπόδεικτο ακόμη ιδανικό. Αργότερα οι αλήθειες τις οποίες υποστηρίζουν αυτές οι ομάδες θα προστεθούν στο έργο του ψυχολόγου και του γιατρού· όταν γίνει αυτό, θα δούμε μια μεγάλη βελτίωση. Όταν το έργο του γιατρού και του χειρουργού σε σχέση με το φυσικό σώμα αναγνωρισθεί σαν ουσιώδες και καλό, όταν η ανάλυση και τα συμπεράσματα του ψυχολόγου συμπληρώσουν το έργο τους κι όταν η δύναμη της ορθής σκέψης έλθει επίσης σαν αρωγός, τότε και μόνο τότε θα εισέλθουμε σε μια νέα εποχή ευεξίας. Στις διάφορες κατηγορίες παθήσεων πρέπει επίσης να προστεθεί μια ολόκληρη ομάδα ασθενειών που είναι αυστηρά νοητικές στο αποτέλεσμά τους – οι διχασμοί, οι φρενοβλάβειες, οι καταλήψεις, οι νοητικές καταρρεύσεις, οι παρακρούσεις και οι παραισθήσεις. Στα διάφορα θεραπευτικά μέσα που μνημονεύθηκαν παραπάνω πρέπει να προστεθεί το έργο που έχουν αναλάβει τα Μέλη της πνευματικής Ιεραρχίας και οι μαθητές Τους· απαιτεί ψυχική δύναμη και γνώση συν τη σοφία των άλλων θεραπευτικών ομάδων για να φέρει υγεία στους ανθρώπους, να αδειάσει τα σανατόρια μας, ν’ απαλλάξει την ανθρωπότητα απ’ τις βασικές ασθένειες, τη φρενοβλάβεια και την κατάληψη και να εμποδίσει το έγκλημα. Αυτό επιτυγχάνεται τελικά με την ορθή ολοκλήρωση του όλου ανθρώπου, με την ορθή κατανόηση της φύσης της ενέργειας και με την ακριβή εκτίμηση του ενδοκρινούς συστήματος, των αδένων του και των λεπτοφυών τους σχέσεων. Προς το παρόν πολύ λίγο συνεκτικό και ολοκληρωμένο έργο γίνεται σε ομοφωνία από τις τέσσερις ομάδες: 1. Γιατρούς και χειρουργούς – ορθόδοξους και ακαδημαϊκούς. 2. Ψυχολόγους, νευρολόγους και ψυχιάτρους. 3. Νοητικούς θεραπευτές και εργάτες της Νέας Σκέψης συν στοχαστές της Ενότητας και Χριστιανούς Επιστήμονες. 4. Εκγυμνασμένους μαθητές κι εκείνους που εργάζονται με τις ψυχές των ανθρώπων. Όταν οι τέσσερις αυτές ομάδες έλθουν σε στενή σχέση και μπορούν να συνεργάζονται για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την ασθένεια, θα φτάσουμε τότε σε μια κατανόηση του αληθινού θαύματος του ανθρώπινου όντος. Κάποια μέρα θα έχουμε νοσοκομεία στα οποία οι τέσσερις φάσεις του ιατρικού και θεραπευτικού αυτού έργου θα προχωρούν πλάι-πλάι και με την πληρέστερη συνεργασία. Καμιά ομάδα δεν μπορεί να κάνει πλήρες έργο χωρίς τις άλλες· όλες αλληλεξαρτώνται.


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

187

Η ανικανότητα αυτών των ομάδων ν’ αναγνωρίσουν το καλό σε άλλες ομάδες που αγωνίζονται για τη φυσική ευεξία της ανθρωπότητας, καθιστά σχεδόν αδύνατο να δώσω ειδικότερη διδασκαλία και να μιλήσω αμεσότερα γι’ αυτά τα θέματα. Έχετε άραγε κάποια ιδέα του τοίχου της ανταγωνιστικής σκέψης και ομιλίας ενάντια στον οποίο προσκρούει κάθε νέα ή πρωτοπόρα ιδέα; Εξετάσατε ποτέ σοβαρά τις συναθροισμένες κι αποκρυσταλλωμένες σκεπτομορφές με τις οποίες όλες αυτές οι νέες ιδέες (που θα τις ονομάσω ιεραρχικές προτάσεις) πρέπει να αγωνισθούν; Εκτιμάτε άραγε το νεκρό βάρος των προκατειλημμένων κι αρχαίων αντιλήψεων που πρέπει ν’ αρθούν προτού η Ιεραρχία μπορέσει να επιτύχει τη διείσδυση μιας νέας και αναγκαίας έννοιας στη συνείδηση του μέσου σκεπτόμενου (ή θα έπρεπε πάλι να πω μη σκεπτόμενου) κοινού; Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εργασθεί κανείς στο πεδίο της ιατρικής, γιατί το ζήτημα είναι πολύ ιδιωτικό και ο φόβος υπεισέρχεται ισχυρά στις αντιδράσεις όσων πρέπει να προσεγγισθούν. Το χάσμα μεταξύ του παλιού κι εδραιωμένου και του νέου και πνευματικά απαιτούμενου χρειάζεται μεγάλη και προσεκτική γεφύρωση. Ένα μεγάλο μέρος της δυσκολίας, αρκετά περίεργα, υποδαυλίζεται απ’ τις νεότερες σχολές σκέψης. Η ορθόδοξη ιατρική υιοθετεί αργά – και πολύ ορθά – τις νέες τεχνικές και μεθόδους· συχνά αργεί πολύ, αλλά ο νέος τρόπος θεραπείας ή διάγνωσης πρέπει ν’ αποδειχθεί ορθά και ν’ αποδειχθεί στατιστικά προτού ενσωματωθεί στα ιατρικά προγράμματα και μεθόδους· οι κίνδυνοι που διατρέχουν οι πάσχοντες είναι πολύ μεγάλοι κι ο καλός ανθρωπιστής γιατρός δε χρησιμοποιεί τον ασθενή του σαν αντικείμενο πειραματισμού. Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες η ιατρική προχώρησε με άλματα, η επιστήμη της θεραπευτικής με ηλεκτρισμό και φως και πολλές άλλες σύγχρονες τεχνικές και μέθοδοι έχουν ήδη προστεθεί στις ποικίλες άλλες επιστήμες από τις οποίες επωφελείται η ιατρική. Η απαιτήσεις του άψαυστου και η θεραπεία του νεφελώδους – αν τέτοιοι περίεργοι όροι είναι δόκιμοι – αναγνωρίζονται όλο και περισσότερο και είναι γνωστό ότι παίζουν έναν ορθόδοξο και αναγνωρισμένο ρόλο στις νεότερες προσεγγίσεις στην ασθένεια. Η προσέγγιση των νοητικών σχολών και δογμάτων, όπως λανθασμένα αυτοαποκαλούνται, δεν αναπτύχθηκε τόσο ικανοποιητικά. Αυτό οφείλεται κατά μεγάλο μέρος σε δικό τους λάθος. Σχολές σκέψης όπως η Νοητική Επιστήμη, η Νέα Σκέψη, η Ενότητα, η Χριστιανική Επιστήμη, το εγχείρημα της Χειροπρακτικής, οι προσπάθειες των Φυσιοθεραπευτών και πολλών άλλων βλάπτουν την υπόθεσή τους λόγω των υπερβολικών αξιώσεων που προβάλλουν και των αδιάκοπων επιθέσεών τους ενάντια στην ορθόδοξη ιατρική και τους άλλους αγωγούς αποδειγμένης χρησιμότητας και στη γνώση (που αποκτήθηκε με πειραματισμούς αιώνων) των ακαδημαϊκών σχολών της ιατρικής και χειρουργικής. Λησμονούν ότι πολλοί από τους ισχυρισμούς τους για επιτυχίες (οι οποίες συχνά είναι αναμφισβήτητες) μπορούν να ταξινομηθούν με το γενικό τίτλο της θεραπείας δια της πίστης κι αυτή μπορεί να γίνει ορθά ή λανθασμένα. Τέτοιες θεραπείες έχουν αναγνωρισθεί προ πολλού απ’ τους ακαδημαϊκούς διανοητές και είναι γνωστό ότι είναι πραγματικές. Αυτές οι λατρείες που είναι στην πραγματικότητα θεματοφύλακες των αναγκαίων αληθειών, χρειάζεται πάνω απ’ όλα να


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

188

μεταβάλουν την προσέγγισή τους και να μάθουν την πνευματική φύση του συμβιβασμού αυτές τις μέρες της εξελικτικής ανέλιξης. Οι ιδέες τους δεν μπορούν να έχουν πλήρη κι επιθυμητή χρησιμότητα ανεξάρτητα απ’ την ήδη δοθείσα απ’ το Θεό γνώση την οποία η ιατρική συσσώρευσε ανά τους αιώνες· χρειάζεται επίσης να τηρούν αρχείο των πολυάριθμων αποτυχιών τους, καθώς και των επιτυχιών τους που τόσο ηχηρά διακηρύσσουν. Θα ήθελα να τονίσω εδώ ότι οι επιτυχίες αυτές δεν είναι κατά κανένα τρόπο τόσο πολυάριθμες όσο εκείνες της ορθόδοξης ιατρικής και του ευεργετικού έργου που επιτελείται στις κλινικές των νοσοκομείων μας, το οποίο – παρά τις αποτυχίες και τη συχνά χονδροειδή ηλιθιότητα – ανακουφίζει σε μεγάλο βαθμό τους πόνους και τις ασθένειες της μάζας των ανθρώπων. Οι λατρείες αυτές παραλείπουν να δηλώσουν ή ακόμη ν’ αναγνωρίσουν ότι σε περιπτώσεις σοβαρής ασθένειας ή δυστυχήματος ο ασθενής είναι φυσικά ανίκανος να βεβαιώσει ή να ισχυρισθεί θεία θεραπεία κι εξαρτάται απ’ το έργο κάποιου θεραπευτή που εργάζεται χωρίς να γνωρίζει το κάρμα του πάσχοντα. Πολλές απ’ τις λεγόμενες θεραπείες τους (κι αυτό ισχύει επίσης για την ορθόδοξη ιατρική) είναι θεραπείες επειδή δεν έχει ακόμη σημάνει η ώρα του τέλους για τον πάσχοντα και θα θεραπευόταν οπωσδήποτε, παρότι αυτό συμβαίνει συχνά πολύ ταχύτερα, λόγω των θεραπευτικών μέτρων του έμπειρου γιατρού. Σε περιπτώσεις σοβαρού δυστυχήματος όπου ο τραυματίας αιμορραγεί, ο δογματικός (άσχετα με το όνομα της λατρείας του) θα επωφεληθεί αναγκαστικά από τις μεθόδους του ορθόδοξου γιατρού· θα χρησιμοποιήσει, λόγου χάρη, αιμοστατική ταινία και θα λάβει τα μέτρα που επιβάλλει η ορθόδοξη ιατρική, αντί να σταθεί και να βλέπει τον τραυματία να πεθαίνει επειδή δε χρησιμοποιούνται αυτές οι μέθοδοι. Όταν αντιμετωπίζει το θάνατο θα προσφύγει οπωσδήποτε στις δοκιμασμένες κι αποτελεσματικές μεθόδους βοήθειας και θα καλέσει συνήθως ένα γιατρό παρά να κινδυνεύσει να κατηγορηθεί για ανθρωποκτονία. Σ’ όλα τα προαναφερθέντα δεν υπάρχει πρόθεση δυσφήμησης, αλλά μια προσπάθεια ν’ αποδείξω ότι οι πολλές σχολές σκέψης – ορθόδοξες, ακαδημαϊκές, αρχαίες, υλικές ή πνευματικές, νέες, πρωτοποριακές ή νοητικές – αλληλεξαρτώνται· χρειάζεται να συνενωθούν σε μια μεγάλη θεραπευτική επιστήμη. Μια επιστήμη που θα θεραπεύει τον όλο άνθρωπο και θα θέτει σε δράση όλα τα μέσα – φυσικά, συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά – για τα οποία είναι ικανή η ανθρωπότητα. Η ορθόδοξη ιατρική είναι πιο ανοιχτή σε συνεργασία με τις νεότερες λατρείες απ’ ό,τι οι νεόφυτοι της επιστήμης του νοητικού ελέγχου της ασθένειας· δεν μπορεί όμως να επιτρέψει να γίνουν οι ασθενείς της ινδικά χοιρίδια (αυτός δεν είναι, αδελφέ μου, ο χρησιμοποιούμενος όρος σ’ αυτές τις περιπτώσεις;) για την ικανοποίηση των πρωτοπόρων οπαδών και την απόδειξη των θεωριών τους – ακόμη κι αν είναι ορθές όταν εφαρμόζονται από κοινού με ό,τι έχει ήδη αποδειχθεί. Ο μέσος δρόμος του συμβιβασμού και της αμοιβαίας συνεργασίας είναι πάντα ο πιο συνετός κι αυτό είναι ένα μάθημα που χρειάζεται πολύ σήμερα σε κάθε τμήμα της ανθρώπινης σκέψης. Θα ασχοληθούμε τώρα με το τρίτο και τελικό τμήμα των σκέψεων γύρω απ’ τα


ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΖΩΗ

189

βασικά αίτια της ασθένειας. Το ζήτημα του κάρμα έχει εξετασθεί πολύ λίγο και θ’ ασχοληθώ μαζί του εκτενέστερα από ό,τι ίσως δικαιολογεί το ιδιαίτερο θέμα μας.


ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΘΑΣΑΜΕ πλέον στην τελική φάση της προσέγγισής μας στο πρόβλημα της ασθένειας. Στο επόμενο τμήμα θ’ ασχοληθούμε με τις στάσεις και τις ιδιοσυγκρασίες του πάσχοντα, λαμβάνοντας υπόψη την ακτίνα του κι επίσης τη νοητική κατάσταση του θεραπευτή· όλα αυτά τα σημεία είναι μεγάλης σπουδαιότητας όταν φτάνει κανείς στην εξέταση της λεπτής τέχνης της θεραπείας. Είναι ωστόσο ουσιώδες να βρουν τη θέση τους στην ολική εικόνα η ασθένεια, η οξεία νόσος και ο ίδιος ο θάνατος. Μια ιδιαίτερη ενσάρκωση δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός στη ζωή της ψυχής, αλλά είναι μέρος και όψη μιας σειράς εμπειριών που αποσκοπούν να οδηγήσουν σ’ ένα σαφή και συγκεκριμένο στόχο – το στόχο της ελεύθερης εκλογής και της εσκεμμένης επιστροφής από την ύλη στο πνεύμα και της τελικής απελευθέρωσης. Έγινε πολύς λόγος μεταξύ των εσωτεριστών (ιδιαίτερα στην Ανατολική παρουσίαση της Ατραπού στην Πραγματικότητα) για την απελευθέρωση. Ο στόχος ενώπιον του νεόφυτου είναι η απελευθέρωση, η ελευθερία, η χειραφέτηση· αυτός γενικά είναι ο βασικός τόνος της ίδιας της ζωής. Η έννοια είναι μια μετάβαση από το βασίλειο της καθαρά ιδιοτελούς και προσωπικής απελευθέρωσης σε κάτι πολύ ευρύτερο και σπουδαιότερο. Αυτή η έννοια της απελευθέρωσης βρίσκεται πίσω από τη σύγχρονη χρήση της λέξης “ελευθερία”, αλλά είναι σοφότερη, καλύτερη και βαθύτερη στη σημασία της. Η ελευθερία στο νου των πολλών είναι ελευθερία απ’ την επιβολή της εξουσίας κάθε ανθρώπου, ελευθε��ία να κάνει ό,τι επιθυμεί, να σκέφτεται όπως αποφασίζει και να ζει όπως επιλέγει. Έτσι θα έπρεπε να είναι υπό την προϋπόθεση ότι οι επιθυμίες, οι επιλογές, οι σκέψεις και οι βλέψεις είναι απαλλαγμένες από την ιδιοτέλεια και είναι αφιερωμένες στο καλό του συνόλου. Αυτό πολύ σπάνια συμβαίνει προς το παρόν. Η απελευθέρωση είναι κάτι περισσότερο απ’ όλα αυτά· είναι η ελευθερία από το παρελθόν, η ελευθερία να προχωρεί κανείς πάνω σε προκαθορισμένες γραμμές (προκαθορισμένες από την ψυχή), η ελευθερία να εκφράζει όλη τη θειότητα για την οποία είναι ικανός σαν άτομο, ή την οποία ένα έθνος μπορεί να παρουσιάσει στον κόσμο. Στην ιστορία των περασμένων δύο χιλιάδων ετών συνέβησαν τέσσαρα μεγάλα συμβολικά γεγονότα που παρουσίασαν διαδοχικά (για όσους έχουν μάτια να βλέπουν, αυτιά ν’ ακούν και διάνοιες να ερμηνεύουν) το θέμα της απελευθέρωσης – κι όχι απλά

Φ


της ελευθερίας: 1. Η ζωή του ίδιου του Χριστού. Αυτός για πρώτη φορά παρουσίασε την ιδέα της θυσίας της μονάδας που προσφέρεται συνειδητά κι εσκεμμένα για την υπηρεσία του συνόλου. Υπήρξαν κι άλλοι Παγκόσμιοι Σωτήρες, αλλά τα ενεχόμενα ζητήματα δεν εκφράσθηκαν τόσο καθαρά, επειδή ο νους των ανθρώπων δεν ήταν έτοιμος να συλλάβει τις συνέπειες. Η υπηρεσία είναι ο βασικός τόνος της απελευθέρωσης. Ο Χριστός ήταν ο ιδεώδης Υπηρέτης. 2. Η υπογραφή της Μάγκνα Κάρτα. Το έγγραφο αυτό υπογράφηκε στο Ρουνιμέντε στη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Ιωάννη, στις 15 Ιουνίου 1215 μ.Χ. Εδώ παρουσιάσθηκε η ιδέα της απελευθέρωσης από την εξουσία με την έμφαση στην προσωπική ελευθερία και τα δικαιώματα του ατόμου. Η αύξηση και η ανάπτυξη της βασικής αυτής ιδέας, νοητικής έννοιας και διατυπωμένης αντίληψης διαιρείται σε τέσσερις φάσεις ή κεφάλαια: α. Η υπογραφή της Μάγκνα Κάρτα που τονίζει την προσωπική ελευθερία. β. Η ίδρυση της Γαλλικής Δημοκρατίας με την έμφασή της στην ανθρώπινη ελευθερία. γ. Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας και ο Χάρτης των Δικαιωμάτων, που καθορίζει την εθνική πολιτική. δ. Ο Ατλαντικός Χάρτης και οι Τέσσερις Ελευθερίες, που φέρνει το όλο θέμα σε διεθνές επίπεδο κι εγγυάται στους άνδρες και γυναίκες όλου του κόσμου ελευθερία κι ανεξαρτησία για την ανάπτυξη της θείας πραγματικότητας μέσα τους. Το ιδεώδες βαθμιαία αποσαφηνίσθηκε, έτσι ώστε σήμερα η μάζα των ανθρώπων παντού γνωρίζει ποια είναι τα βασικά ουσιώδη της ευτυχίας. 3. Η χειραφέτηση των Δούλων. Η πνευματική ιδέα της ανθρώπινης ελευθερίας που είχε γίνει αναγνωρισμένο ιδανικό, έγινε επιτακτική επιθυμία κι ένα μεγάλο συμβολικό γεγονός συνέβη – οι δούλοι απελευθερώθηκαν. Όπως κάθε πράγμα που θεσπίζουν οι άνθρωποι, τελειότητα δεν υπάρχει. Οι Νέγροι δεν είναι ελεύθεροι σ’ αυτή τη χώρα της ελευθερίας και η Αμερική πρέπει να καθαρίσει τον οίκο της απ’ αυτή την άποψη· για να το θέσω με σαφείς και περιεκτικές λέξεις, οι Η.Π.Α πρέπει να αντιληφθούν ότι το Σύνταγμα κι ο Χάρτης των Δικαιωμάτων είναι γεγονότα κι όχι όνειρο. Μόνο έτσι μπορεί να εξουδετερωθεί η αναπότρεπτη λειτουργία του Νόμου του Κάρμα (που είναι το θέμα μας σήμερα). Οι Νέγροι είναι Αμερικανοί όπως και οι κάτοικοι της Νέας Αγγλίας κι όλες οι άλλες φυλές που δεν είναι αυτόχθονες σ’ αυτή τη χώρα και το Σύνταγμα είναι επίσης δικό τους. Ως τώρα τα προνόμια που χορηγεί κατακρατούνται απ’ όσους είναι δούλοι της ιδιοτέλειας και του φόβου. 4. Η απελευθέρωση της Ανθρωπότητας από τα Ηνωμένα Έθνη. Συμμετέχουμε σ’ ένα μεγάλο θεαματικό και συμβολικό γεγονός και παρατηρούμε την πρόοδό του. Η απελευθέρωση του ατόμου προχώρησε απ’ τη συμβολική απελευθέρωση ενός τμήματος της ανθρωπότητας (των υπολειμμάτων των πρώτων δύο φυλών, της


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

193

Λεμουρείας και της Ατλάντειας) στην απελευθέρωση εκατομμυρίων ανθρώπινων όντων, υποδουλωμένων απ’ τις δυνάμεις του κακού, από εκατομμύρια συνανθρώπων τους. Το ιδανικό εκδηλώθηκε με μια πρακτική παγκόσμια προσπάθεια στο φυσικό πεδίο κι απαίτησε παγκόσμια θυσία. Περιέλαβε και τους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης και γι’ αυτό το λόγο ο Χριστός μπορεί πλέον να οδηγήσει τις δυνάμεις Του και να βοηθήσει τα ανθρώπινα όντα ν’ απελευθερώσουν το ανθρώπινο γένος. Τι λοιπόν συνέβη πραγματικά στη ζωή των ατόμων, στη ζωή των εθνών και στη ζωή της ανθρωπότητας; Ένα τεράστιο κίνημα για την τακτοποίηση ενός αρχαιότατου κακού, τη συνειδητή αντιστάθμιση του Νόμου του Αιτίου και Αποτελέσματος με την αναγνώριση των αιτίων στον προσωπικό, εθνικό και διεθνή κόσμο που προκάλεσαν τα αποτελέσματα απ’ τα οποία υποφέρει σήμερα η ανθρωπότητα. Ο Νόμος του Κάρμα είναι σήμερα ένα μεγάλο κι αναμφισβήτητο γεγονός στην συνείδηση της ανθρωπότητας παντού. Μπορεί να μην τον αποκαλούν μ’ αυτό το όνομα, αλλά έχουν πλήρη επίγνωση ότι σ’ όλα τα σημερινά γεγονότα τα έθνη θερίζουν ό,τι έσπειραν. Ο μεγάλος αυτός νόμος – που κάποτε ήταν θεωρία – είναι τώρα ένα αποδειγμένο γεγονός κι ένας αναγνωρισμένος παράγοντας στην ανθρώπινη σκέψη. Η ερώτηση “Γιατί;” που τόσο συχνά τίθεται, εισάγει σταθερά και αναπόφευκτα τον παράγοντα του αιτίου και αποτελέσματος. Οι έννοιες της κληρονομικότητας και του περιβάλλοντος είναι προσπάθειες για την εξήγηση των υφιστάμενων ανθρώπινων συνθηκών· οι ποιότητες, τα φυλετικά χαρακτηριστικά, οι εθνικές ιδιοσυγκρασίες και τα ιδανικά αποδεικνύουν το γεγονός κάποιου γενεσιουργού κόσμου αιτίων. Οι ιστορικές συνθήκες, οι σχέσεις μεταξύ των εθνών, τα κοινωνικά ταμπού, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και ροπές μπορεί να αναχθούν όλες σε γενεσιουργά αίτια – μερικά απ’ τα οποία είναι πολύ αρχαία. Ό,τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο και επηρεάζει τόσο ισχυρά την ανθρωπότητα – πράγματα ομορφιάς και φρίκης, τρόποι ζωής, πολιτισμού και κουλτούρας, προλήψεις και συμπάθειες, επιστημονικές επιτεύξεις και καλλιτεχνικές εκφράσεις και οι πολλοί τρόποι με τους οποίους η ανθρωπότητα σ’ ολόκληρο τον πλανήτη χρωματίζει την ύπαρξη – είναι όψεις αποτελεσμάτων που εγκαινιάσθηκαν κάπου, σε κάποιο επίπεδο κάποια εποχή, από ανθρώπινα όντα, ατομικά και μαζικά. Κάρμα συνεπώς είναι εκείνο που ο Άνθρωπος – ο Ουράνιος Άνθρωπος μέσα στον οποίο ζούμε, η ανθρωπότητα σαν σύνολο, το ανθρώπινο γένος σε ομάδες σαν έθνη και ο άνθρωπος σαν άτομο – εγκαινίασε, προώθησε, υποστήριξε, παρέλειψε να κάνει ή έκανε ανά τους αιώνες ως την παρούσα στιγμή. Σήμερα η συγκομιδή είναι ώριμη και το ανθρώπινο γένος θερίζει ό,τι έσπειρε, προπαρασκευαστικά για μια νέα καλλιέργεια κατά την άνοιξη της Νέας Εποχής με μια νέα σπορά του σπόρου που (ας ευχηθούμε κι ας ελπίσουμε) θα παραγάγει καλύτερη συγκομιδή. Η εξέχουσα απόδειξη του Νόμου του Αιτίου και Αποτελέσματος είναι η Ιουδαϊκή φυλή. Όλα τα έθνη αποδεικνύουν αυτό το Νόμο, αλλά προτίμησα να αναφερθώ στους Εβραίους γιατί η ιστορία τους είναι πολύ γνωστή και το μέλλον και το πεπρωμένο τους αποτελεί αντικείμενο παγκόσμιου και καθολικού ενδιαφέροντος. Οι Εβραίοι είχαν


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

194

πάντα μια συμβολική σημασία· συνοψίζουν μέσα τους – σαν έθνος ανά τους αιώνες – τα βάθη του ανθρώπινου κακού και τα ύψη της ανθρώπινης θειότητας. Η επιθετική τους ιστορία, όπως την αφηγείται η Παλαιά Διαθήκη, είναι όμοια με τις σημερινές Γερμανικές βιαιοπραγίες· όμως ο Χριστός ήταν Ιουδαίος, γόνος της Εβραϊκής φυλής. Αυτό δεν πρέπει να λησμονείται ποτέ. Οι Εβραίοι υπήρξαν μεγάλοι επιδρομείς· λεηλάτησαν τους Αιγυπτίους και κατέκτησαν με το ξίφος τη Γη της Επαγγελίας χωρίς να λυπηθούν άνδρες, γυναίκες ή παιδιά. Η θρησκευτική τους ιστορία δομήθηκε γύρω από έναν υλιστικό Ιεχωβά, κτητικό και άπληστο, που επιδοκιμάζει κι ενθαρρύνει τις επιδρομές. Η ιστορία τους είναι συμβολική της ιστορίας όλων των επιδρομέων που δικαιολογούνται με την πίστη ότι επιτελούν ένα θείο σκοπό, που αρπάζουν από τους λαούς τις περιουσίες τους με την πρόφαση της αυτοάμυνας και βρίσκουν προσχήματα ικανοποιητικά γι’ αυτούς για να δικαιολογήσουν την ανομία των πράξεών τους. Οι Εβραίοι κατέλαβαν την Παλαιστίνη γιατί ήταν “μια χώρα όπου έρεε μέλι και γάλα” και ισχυρίσθηκαν ότι η πράξη αυτή έγινε κατόπιν θείας εντολής. Αργότερα ο συμβολισμός έγινε περισσότερο ενδιαφέρων. Διαιρέθηκαν σε δύο ομάδες: τους Ισραηλίτες με έδρα τη Σαμάρεια και τους Ιουδαίους (δηλαδή δύο ή τρεις μόνο φυλές από τις δώδεκα) που εγκαταστάθηκαν γύρω από την Ιερουσαλήμ. Ο δυαδισμός διαίρεσε τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις· εκπαιδεύτηκαν από τους Σαδδουκαίους ή τους Φαρισαίους και οι δύο αυτές ομάδες βρίσκονταν σε συνεχή σύγκρουση. Ο Χριστός ήλθε σαν μέλος της Ιουδαϊκής φυλής και τον απαρνήθηκαν. Σήμερα ο νόμος λειτουργεί και οι Εβραίοι πληρώνουν το τίμημα, πραγματικά και συμβολικά, για όλα όσα έπραξαν στο παρελθόν. Αποδεικνύουν τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του Νόμου. Πραγματικά και συμβολικά αντιπροσωπεύουν την κουλτούρα και τον πολιτισμό· πραγματικά και συμβολικά είναι η ανθρωπότητα· πραγματικά και συμβολικά αντιπροσωπεύουν ό,τι είχαν πάντα επιλέξει να αντιπροσωπεύσουν, τη χωριστότητα. Αυτοθεωρούνται εκλεκτός λαός κι έχουν έμφυτη συνείδηση του υψηλού αυτού πεπρωμένου, λησμονώντας το συμβολικό τους ρόλο κι ότι εκλεκτός λαός είναι η Ανθρωπότητα κι όχι ένα μικρό και ασήμαντο τμήμα της φυλής. Πραγματικά και συμβολικά ποθούν την ενότητα και τη συνεργασία, όμως δε γνωρίζουν πώς να συνερ��ασθούν· πραγματικά και συμβολικά είναι ο “Αιώνιος Προσκυνητής”· είναι το ανθρώπινο γένος που περιπλανάται στο λαβύρινθο των τριών κόσμων της ανθρώπινης εξέλιξης και κοιτάζει με λαχτάρα τη γη της επαγγελίας· πραγματικά και συμβολικά μοιάζουν με τη μάζα των ανθρώπων που αρνούνται να κατανοήσουν τον υποκείμενο πνευματικό σκοπό όλων των υλικών φαινομένων, απορρίπτοντας τον ένδον Χριστό (όπως έκαναν πριν από αιώνες για το Χριστό μέσα στα σύνορά τους), αρπάζοντας υλικά αγαθά κι απορρίπτοντας συνεχώς τα πράγματα του πνεύματος. Απαιτούν τη λεγόμενη απόδοση της Παλαιστίνης, αποσπώντας την από εκείνους που την κατοικούν για πολλούς αιώνες· και με τη συνεχή τους έμφαση στα υλικά αποκτήματα χάνουν τη θέα της αληθινής λύσης η οποία είναι πάλι συμβολικά και πραγματικά ότι πρέπει να αφομοιωθούν με όλα τα έθνη και να συγχωνευθούν μ’ όλες τις φυλές, αποδεικνύοντας έτσι την αναγνώριση της Μίας Ανθρωπότητας.


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

195

Ενδιαφέρει να σημειώσουμε ότι οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν στη νότια Παλαιστίνη και είχαν για πρωτεύουσα τα Ιεροσόλυμα, κατόρθωσαν να το επιτύχουν και συγχωνεύθηκαν κι αφομοιώθηκαν από τους Βρετανούς, τους Ολλανδούς και τους Γάλλους, ενώ οι Ισραηλίτες που κυβερνούσαν από τη Σαμάρια, δεν το έκαναν ποτέ. Σας συνιστώ να μελετήσετε αυτό το σημείο. Αν η Ιουδαϊκή φυλή θυμηθεί συνεπώς το υψηλό συμβολικό της πεπρωμένο κι αν η υπόλοιπη ανθρωπότητα έβλεπε τον εαυτό της στον Ιουδαϊκό λαό κι αν αμφότερες οι ομάδες τόνιζαν το γεγονός της ανθρώπινης ενότητας κι έπαυαν να αυτοθεωρούνται με όρους εθνικών και φυλετικών μονάδων, το κάρμα της ανθρωπότητας θα μπορούσε ν’ αλλάξει ριζικά απ’ το ανταποδοτικό κάρμα του παρόντος στο επανορθωτικό καλό κάρμα του μέλλοντος. Εξετάζοντας το ζήτημα αυτό με μακρά προοπτική (κοιτάζοντας πίσω ιστορικά κι επίσης μπροστά με ελπίδα), στο πρόβλημα πρέπει οι ίδιοι οι Εβραίοι να κάνουν τη μεγαλύτερη συνεισφορά. Δεν αντιμετώπισαν ποτέ ως τώρα ειλικρινά και τίμια (σαν φυλή) το πρόβλημα γιατί πολλά έθνη, από την εποχή των Αιγυπτίων, δεν τους αγάπησαν ούτε τους ήθελαν. Το ίδιο συνέβαινε ανά τους αιώνες. Όμως πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος εγγενής στον ίδιο το λαό, όταν η αντίδραση είναι τόσο γενική και καθολική. Η προσέγγισή τους στο τρομερό τους πρόβλημα γινόταν με ικεσίες ή διστακτικά παράπονα ή άκρα απελπισία. Απαιτούσαν απ’ τους Εθνικούς ισοτιμία και πολλοί Εθνικοί προσπάθησαν ν’ ανταποκριθούν. Ωστόσο μέχρι οι ίδιοι οι Εβραίοι να αντιμετωπίσουν την κατάσταση και να παραδεχθούν ότι μπορεί να εκδηλώνεται γι’ αυτούς η ανταποδοτική όψη του Νόμου του Αιτίου και Αποτελέσματος και μέχρι να προσπαθήσουν να εξακριβώσουν τι υπάρχει μέσα τους σαν φυλή, που εγκαινίασε την αρχαία και φρικτή τους μοίρα, το βασικό αυτό παγκόσμιο ζήτημα θα παραμένει όπως ήταν από την καθαυτή νύχτα του χρόνου. Είναι αναμφισβήτητα αληθινό ότι μέσα στη φυλή υπάρχουν και υπήρξαν μεγάλοι, καλοί, δίκαιοι και πνευματικοί άνθρωποι. Η γενίκευση δεν είναι ποτέ μια πλήρης έκφραση της αλήθειας. Αλλά θεωρώντας το πρόβλημα των Εβραίων σε χρόνο και χώρο, ιστορικά και σύγχρονα, τα σημεία που έθιξα πρέπει να εξετασθούν προσεκτικά από τους Εβραίους. Όσα είπα δεν ελαφρύνουν κατά κανένα τρόπο την ενοχή όσων κακομεταχειρίσθηκαν τόσο οδυνηρά τους Εβραίους. Μήπως δεν έχετε την παροιμία ότι “δύο μαύρα δεν κάνουν ένα άσπρο”; Η συμπεριφορά των εθνών έναντι των Εβραίων, που κορυφώθηκε στις φρικαλεότητες του δεύτερου τέταρτου του εικοστού αιώνα, δε δικαιολογείται. Ο νόμος πρέπει αναπόφευκτα να λειτουργήσει. Αν και πολλά απ’ όσα συνέβησαν στους Εβραίους έχουν την προέλευσή τους στην ιστορία του παρελθόντος και στην έκδηλη στάση τους της χωριστικότητας και της μη αφομοίωσης και στην έμφασή τους στα υλικά αγαθά, ωστόσο οι πράκτορες που έφεραν το κακό κάρμα πάνω τους υφίστανται εξίσου την ανταποδοτική όψη του ίδιου νόμου· η κατάσταση πήρε πλέον τη μορφή ενός φαύλου κύκλου σφάλματος και κακών πράξεων, ανταπόδοσης κι εκδίκησης και απ’ αυτή την άποψη πρέπει να έλθει ο καιρός όπου όλα τα έθνη μαζί θα συζητήσουν γι’ αυτό το πρόβλημα και θα συνεργασθούν μαζί για να τερματίσουν τις


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

196

κακές στάσεις αμφότερων των πλευρών. Κάθε κάρμα κακής φύσης επιλύεται με την επίδειξη καλοπροαίρετης θέλησης, συνεργατικής αγάπης, ειλικρινούς αναγνώρισης της ευθύνης κι επιδέξιας διευθέτησης με ενωμένη κοινή δραστηριότητα για να επιφέρουν το καλό της ανθρωπότητας σαν σύνολο κι όχι μόνο το καλό ενός χωριστού έθνους, λαού ή φυλής. Το πρόβλημα των Εβραίων δε θα λυθεί με την κατοχή της Παλαιστίνης, με θρήνους και απαιτήσεις και οικονομικές πονηριές. Αυτό θα σήμαινε την παράταση της αρχαίας εσφαλμένης και υλικής κτητικότητας. Το πρόβλημα θα λυθεί με την προθυμία του Εβραίου να συμμορφωθεί με τον πολιτισμό, τη γενική κουλτούρα και τα πρότυπα ζωής του έθνους με το οποίο – απ’ το γεγονός της γέννησης και της εκπαίδευσης – συνδέεται και στο οποίο πρέπει να αφομοιωθεί. Θα λυθεί με την εγκατάλειψη της υπερηφάνειας της φυλής και της αντίληψης του εκλεκτού· θα λυθεί με την απάρνηση των δογμάτων και των εθίμων που είναι ουσιαστικά απηρχαιωμένα και δημιουργούν σημεία συνεχούς εχθρότητας μέσα στα πλαίσια στα οποία βρίσκεται ο Εβραίος· θα λυθεί όταν ο Εβραϊκός λαός ανταλλάξει την ιδιοτέλεια στις εμπορικές σχέσεις και την έκδηλη τάση για πανουργίες με περισσότερο ανιδιοτελείς και έντιμες μορφές δραστηριότητας. Ο Εβραίος, λόγω των ακτίνων και του σημείου ανάπτυξής του, είναι έκδηλα δημιουργικός και καλλιτέχνης. Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσει και να μην επιζητεί, όπως κάνει τώρα, να κυριαρχήσει σ’ όλα τα πεδία, να αρπάζει όλες τις ευκαιρίες απ’ τους άλλους ανθρώπους κι έτσι να ευημερεί ο ίδιος κι ο λαός του σε βάρος των άλλων. Η παρούσα κατάσταση θα επιλυθεί όταν ο Εβραίος ξεχάσει ότι είναι Εβραίος και γίνει στην εσώτατη συνείδησή του Ιταλός, Αμερικανός, Βρετανός, Γερμανός ή Πολωνός. Αυτό δε γίνεται σήμερα. Το Εβραϊκό πρόβλημα θα λυθεί με επιμειξία· το πρόβλημα των Νέγρων όχι. Αυτό σημαίνει παραχώρηση και συμβιβασμό από μέρους των ορθόδοξων Εβραίων – όχι την παραχώρηση της σκοπιμότητας αλλά την παραχώρηση της πεποίθησης. Ας τονίσω επίσης ότι όπως ακριβώς η Καββάλα και το Ταλμούδ είναι δευτερεύουσες γραμμές εσωτερικής προσέγγισης στην αλήθεια και υλιστικές στην τεχνική τους (γιατί ενσωματώνουν πολύ απ’ το μαγικό έργο της συσχέτισης μιας βαθμίδας ύλης με ουσία άλλης βαθμίδας), έτσι και η Παλαιά Διαθήκη είναι εμφατικά μια δευτερεύουσα Γραφή και πνευματικά δε συγκρίνεται με την Μπαγκαβάτ Γκίτα, τις αρχαίες Γραφές της Ανατολής και την Καινή Διαθήκη. Η έμφασή της είναι υλική και το αποτέλεσμά της είναι να εντυπώσει στην παγκόσμια συνείδηση έναν καθαρά υλιστικό Ιεχωβά. Το γενικό θέμα της Παλαιάς Διαθήκης είναι η ανάκτηση της ύψιστης έκφρασης της θείας σοφίας στο πρώτο ηλιακό σύστημα· το σύστημα εκείνο ενσωμάτωνε το δημιουργικό έργο της τρίτης όψης της θειότητας – εκείνης της ενεργού νοημοσύνης που εκφράζεται δια της ύλης. Στο τωρινό ηλιακό σύστημα ο δημιουργημένος κόσμος προορίζεται να είναι η έκφραση της δεύτερης όψης, της αγάπης του Θεού. Ο Εβραίος δεν το συνέλαβε ποτέ, γιατί η αγάπη που εκφράζεται στην Παλαιά Διαθήκη είναι η χωριστική, κτητική αγάπη του Ιεχωβά για μια διακριτή μονάδα μέσα στο τέταρτο ή ανθρώπινο βασίλειο. Ο Απ. Παύλος συνόψισε τη στάση που έπρεπε ν’ αναλάβει η


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

197

ανθρωπότητα με τα λόγια: “Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην”. Το κακό κάρμα του Εβραίου σήμερα αποσκοπεί να τερματίσει την απομόνωσή του, να τον φέρει στο σημείο να εγκαταλείψει τους υλικούς στόχους, ν’ απαρνηθεί μια εθνικότητα που τείνει να είναι κάπως παρασιτική μέσα στα σύνορα των άλλων εθνών και να εκφράσει περιεκτική αγάπη αντί της χωριστικής δυστυχίας. Και ποια πρέπει να είναι η στάση των Εθνικών; Είναι απολύτως αναγκαίο όπως τα έθνη συναντήσουν στα μισά του δρόμου τον Εβραίο όταν οδηγηθεί σε αλλαγή – αργά και βαθμιαία – της εθνικιστικής του ορθοδοξίας. Είναι ουσιώδες να πάψουν να τους φοβούνται και να τους καταδιώκουν, να τους μισούν και να βάζουν εμπόδια στη συνεργασία. Το αυξανόμενο αντισημιτικό αίσθημα στον κόσμο είναι ασυγχώρητο ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Δεν αναφέρομαι εδώ στις αποτρόπαιες σκληρότητες του δαιμονόπληκτου Γερμανικού λαού. Πίσω απ’ αυτές βρίσκεται μια ιστορία Ατλάντειων σχέσεων στην οποία είναι περιττό να υπεισέλθω, γιατί δεν είναι δυνατό να σας αποδείξω την αλήθεια των δηλώσεών μου. Αναφέρομαι στην ιστορία των τελευταίων δύο χιλιάδων ετών και στην καθημερινή συμπεριφορά των άλλων λαών παντού. Πρέπει να καταβληθεί μια σαφής προσπάθεια από μέρους των κατοίκων κάθε χώρας να αφομοιώσουν τους Ιουδαίους, να κάνουν μικτούς γάμους μαζί τους και ν’ αρνούνται να θεωρούν σαν εμπόδια παλιές συνήθειες σκέψης κι αρχαίες κακές σχέσεις. Οι άνθρωποι παντού πρέπει να θεωρούν σαν κηλίδα στην εθνική τους ακεραιότητα αν εμφανίζεται μέσα στα σύνορά τους η παλιά δυαδικότητα – Ιουδαίου και Εθνικού. Δεν υπάρχει ούτε Ιουδαίος ούτε Εθνικός· υπάρχει μόνο Ανθρωπότητα. Ο πόλεμος αυτός (1914-1945) πρέπει να θεωρηθεί ότι τερμάτισε την αρχαία εχθρότητα μεταξύ Ιουδαίου και Εθνικού κι αμφότερες οι ομάδες έχουν πια την ευκαιρί�� να εγκαινιάσουν ένα νεότερο και ευτυχέστερο τρόπο ζωής και μια αληθινά συνεργατική σχέση από κάθε πλευρά. Η διαδικασία της αφομοίωσης θα είναι αργή, γιατί η κατάσταση είναι τόσο αρχαία, ώστε συνήθειες σκέψης, εθιμικές στάσεις και χωριστικά ήθη είναι πολύ εδραιωμένα και δύσκολο να υπερνικηθούν. Αλλά οι αναγκαίες αλλαγές μπορούν να γίνουν αν η καλή θέληση κατευθύνει τον προφορικό λόγο, τη γραπτή παρουσίαση και τον τρόπο της κοινής συμβίωσης. Η Ιεραρχία δεν κάνει διακρίσεις. Ο Αρχηγός της Ιεραρχίας, παρότι δεν είναι σήμερα σε σώμα Ιουδαίου, πέτυχε τον ύψιστο πνευματικό στόχο για την ανθρωπότητα ενόσω ήταν σε Ιουδαϊκό φορέα. Η Ιεραρχία στέλνει επίσης σε Ιουδαϊκά σώματα ορισμένους μαθητές που θα εργασθούν με πλήρη πρόθεση για την αλλαγή της κατάστασης. Υπάρχουν σήμερα Εβραίοι, λίγοι σε αριθμό, που δε σκέφτονται σαν Εβραίοι· δεν είναι προκατειλημμένοι με το Εβραϊκό πρόβλημα, αποκλείοντας όλα τα άλλα και οι οποίοι προσπαθούν να συγχωνεύσουν όλους τους ανθρώπους σε μια ανθρωπότητα, γεφυρώνοντας έτσι το χάσμα. Επαναλαμβάνω ότι οι Διδάσκαλοι της Σοφίας δε βλέπουν Ιουδαίο ή Εθνικό, αλλά μόνο ψυχές και υιούς του Θεού. Ασχολούμενος με το ζήτημα του κάρμα σαν παράγοντα – αποφασιστικού και διαρκή τόσο στην ασθένεια όσο και στην υγεία – η κριτική στην οποία υπόκειται η προσέγγισή μου είναι ότι ασχολούμαι πολύ με γενικότητες κι ότι δε δίνω ειδική και


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

198

λεπτομερή ανάλυση ορισμένων ασθενειών και ιδιαίτερα των μεγάλων βασικών ασθενειών που σήμερα παίρνουν τέτοιο φόρο απ’ την ανθρωπότητα και δεν έχουν χαλιναγωγηθεί ουσιαστικά. Δεν ασχολούμαι με τα συμπτώματά τους ή τη θεραπεία τους και δεν υποδεικνύω τεχνικές για το χειρισμό τους. Νιώθω ότι είναι μια κριτική με την οποία πρέπει ν’ ασχοληθώ, έτσι ώστε να προχωρήσετε στη μελέτη σας χωρίς παρανόηση. Είναι ένα κατάλληλο σημείο για να σταματήσω και να συζητήσω αυτό τον ισχυρισμό. Το κάρμα είναι αναγκαστικά ένα γενικό κι όχι ειδικό θέμα· δεν είναι ακόμη αποδεκτό με την αποκρυφιστική έννοια από το πλατύ κοινό. Πρέπει να μελετηθεί σε γενικές γραμμές ωσότου ο Νόμος του Αιτίου και Αποτελέσματος γίνει αποδεκτός σαν ένας μεγάλος ρυθμιστικός παράγοντας στην ανθρώπινη συνείδηση, όχι μόνο σε μεγάλη κλίμακα αλλά και σε σχέση με τη ζωή των ατόμων. Το κοινό σαν σύνολο αγνοεί ακόμη αυτό το Νόμο. Θα σας είναι φανερό ότι είναι τελείως περιττό να ασχοληθώ με την όψη της συμπτωματολογίας των ασθενειών και με τα γεγονότα που τόσο ικανοποιητικά έχουν εξακριβωθεί από την ορθόδοξη ιατρική επιστήμη. Εξετάσαμε αρκετά τα αίτια των ασθενειών αυτών και σκοπεύω να εξετάσω τις απόκρυφες μεθόδους επίτευξης θεραπειών – εφόσον οι θεραπείες αυτές είναι επιτρεπτές απ’ το Νόμο του Κάρμα κι εφόσον ο θεραπευτής είναι πρόθυμος να εργασθεί με αποκρυφιστικό τρόπο. Προσπάθησα να σας διευκρινίσω ότι το θεμελιώδες αίτιο συνδέεται με την ενέργεια, την υπερβολική της παρουσία καθώς χύνεται δια των κέντρων, ή την έλλειψή της. Εδώ βρίσκονται οι δύο κύριοι παράγοντες που προκαλούν την ασθένεια. Είναι ουσιώδες ότι όσοι από σας ενδιαφέρονται για τη μελέτη της ασθένειας και τη θεραπεία της πρέπει να το παραδεχθούν αυτό και να το χρησιμοποιήσουν σαν βάση της προσέγγισής τους. Υπέδειξα ότι η ιατρική και οι ιατρικές θεραπείες του μέλλοντος θα ξεκινούν απ’ αυτό το γεγονός σαν τον κύριο προσδιορισμό τους. Δεν αρνούμαι την πραγματική φύση των ιατρικών ανακαλύψεων. Επιζητώ να προωθήσω το θέμα απ’ το σημείο αυτό και δεν έχω την πρόθεση να αγνοήσω τις σοφές ανακαλύψεις της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης, ούτε είμαι στο πλευρό εκείνων των ομάδων ανθρώπων που κατακρίνουν κι αρνούνται ν’ αποδεχθούν τα επιτεύγματα της σύγχρονης ιατρικής. Αυτό το τόνισα νωρίτερα. Θέλω να δείξω την τάση της μελλοντικής ιατρικής έρευνας που θα είναι η αναζήτηση της έδρας της ανωμαλίας στο βασίλειο της ζωτικότητας (όπως μπορεί να ονομασθεί από τους ορθόδοξους ερευνητές) και το οποίο μπορούμε να θεωρήσουμε σαν βασίλειο του αιθερικού σώματος. Θα κάνω εδώ μια πρακτική δήλωση που μπορεί να θεωρηθεί σαν ο επόμενος κανόνας αυτής της πραγματείας: ΚΑΝΟΝΑΣ ΕΚΤΟΣ Μια επιμελής διάγνωση της ασθένειας, βασισμένη στην εξακρίβωση των εξωτερικών συμπτωμάτων, θα απλοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε όταν γίνει γνωστό το ενεχόμενο όργανο κι έτσι απομονωθεί, το κέντρο του αιθερικού σώματος που βρίσκεται σε στενή σχέση μαζί του, θα υποβάλλεται σε μεθόδους αποκρυφιστικής θεραπείας, χωρίς να παραμελούνται οι συνήθεις, βελτιωτικές, ιατρικές ή χειρουργικές μέθοδοι.


ΟΙ ΚΑΡΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

199

Εδώ παραπλανάται συχνά ο σημερινός φανατικός οπαδός ή θεραπευτής. Επιβάλλεται ακόμη η παλιά προσέγγιση της ιατρικής με τις φυσικές της έρευνες και την επιτυχή ή ανεπιτυχή της διάγνωση, μέχρι να έλθει ο καιρός όπου οι γιατροί και οι χειρουργοί θα έχουν ψυχορατική ικανότητα, ενορατική αντίληψη και πνευματική διόραση κι επίσης μέχρι να επεξεργασθούν μια τεχνική για το χειρισμό της ενέργειας σε σχέση με τον πάσχοντα. Σ’ αυτά θα προστεθεί κάποτε η ακριβής αστρολογική ερμηνεία, η άμεση αναγνώριση των ακτινικών τύπων κι έπειτα η εφαρμογή των ορθών θεραπευτικών τεχνικών που απαιτούνται από την ακτίνα η οποία ρυθμίζει τη ζωική έκφραση του πάσχοντα συν το σημείο εξέλιξής του. Εμποδίζομαι πολύ καθώς επιζητώ να θέσω τα θεμέλια της νέας αυτής προσέγγισης στην ιατρική. Εμποδίζομαι από τις ιδεαλιστικές διακηρύξεις των πρωτοπόρων στα νέα πεδία της φυσικής θεραπευτικής, απ’ τους φυσιοθεραπευτές και από τις προτάσεις της Χριστιανικής Επιστήμης και των Σχολών της Ενότητας. Όλα όσα μπορώ να κάνω (αν πρόκειται να ωφεληθείτε απ’ την παρουσίασή μου) είναι να διατυπώσω ορισμένες πλατιές και γενικές προτάσεις που θα διέπουν τους γιατρούς του μέλλοντος. Αλλά στην ενδιάμεση περίοδο μεταξύ της παλιάς και της νέας εποχής οι άνθρωποι θα περιπλανώνται σε μια ομίχλη εικασιών· θα προκύψει μια μεγάλη διαμάχη μεταξύ των φονταμενταλιστικών σχολών και των θεωρητικών κι ερευνητών των νέ