Page 1

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ


ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ


ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ Α. ΜΠΕΪΛΗ Μύηση, Ανθρώπινη και Ηλιακή Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού Η Συνείδηση του Ατόμου Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός Το Φως της Ψυχής Η Ψυχή και ο Μηχανισμός της Από τη Διανόηση στην Ενόραση Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας Από τη Βηθλεέμ στο Γολγοθά Μαθητεία στη Νέα Εποχή – Τόμος Ι Μαθητεία στη Νέα Εποχή – Τόμος ΙΙ Τα Προβλήματα της Ανθρωπότητας Η Επανεμφάνιση του Χριστού Το Πεπρωμένο των Εθνών Γοητεία: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορέας Η Ατελείωτη Αυτοβιογραφία Εκπαίδευση στη Νέα Εποχή Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων: Τόμος Ι – Εσωτερική Ψυχολογία Τόμος ΙΙ – Εσωτερική Ψυχολογία Τόμος ΙΙΙ – Εσωτερική Αστρολογία Τόμος IV – Εσωτερική Θεραπευτική Tόμος V – Oι Ακτίνες και οι Μυήσεις


ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

ΤΟΜΟΣ ΙII ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ

υπό

ΑΛΙΚΗΣ Α. ΜΠΕΪΛΗ

LUCIS PUBLISHING COMPANY 113 University Place, 11th Floor P.O. Box 722 Cooper Station New York, N.Y. U.S.A. 10276 LUCIS PRESS LTD. Suite 54 3 Whitehall Court London SW1A 2EF


U.K.


COPYRIGHT BY LUCIS TRUST, 1951

©

Πρώτη Αγγλική Έκδοση, 1951 Έβδομη Αγγλική Έκδοση, 1970 Ένατη Αγγλική Έκδοση, 1974

Η έκδοση αυτού του βιβλίου χρηματοδοτήθηκε από το Κεφάλαιο των Βιβλίων του Θιβετανού, που συστάθηκε για τη συνεχή διάδοση της διδασκαλίας του Θιβετανού και της Αλίκης Α. Μπέϊλη. Αυτό το κεφάλαιο ελέγχεται από τη Lucis Trust, που είναι ένα πνευματικό, εκπαιδευτικό ίδρυμα, απαλλαγμένο φορολογίας. Η Lucis Press Ltd. είναι μη-κερδοσκοπικός οργανισμός που ανήκει στη Lucis Trust. Για το βιβλίο αυτό δεν πληρώνονται συγγραφικά δικαιώματα.

Το βιβλίο αυτό έχει επίσης εκδοθεί στα Ολλανδικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Ελληνικά. Η μετάφρασή του σε άλλες γλώσσες συνεχίζεται. Η πρώτη μετάφρασή του στα Ελληνικά έγινε το 1984.

Τίτλος πρωτοτύπου: «Esoteric Astrology», by Alice A. Bailey


Lucis Press Ltd., London 1974


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΘΙΒΕΤΑΝΟΥ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1934 Είναι αρκετό να πω ότι είμαι ένας Θιβετανός μαθητής ορισμένου βαθμού κι αυτό δε σας λέει παρά λίγα, γιατί όλοι είναι μαθητές από τον πιο ταπεινό ζηλωτή μέχρι και πέρα από τον ίδιο τον Χριστό. Ζω σ’ ένα φυσικό σώμα, όπως και οι υπόλοιποι άνθρωποι, στα σύνορα του Θιβέτ και μερικές φορές, όταν το επιτρέπουν τα άλλα μου καθήκοντα, προεδρεύω (από εξωτερική άποψη) σε μια μεγάλη ομάδα Θιβετανών λάμα. Αυτό είναι το γεγονός που έγινε αιτία να διαδοθεί ότι είμαι ηγούμενος αυτού του ιδιαίτερου μοναστηριού των λάμα. Εκείνοι που συνδέονται μαζί μου στο έργο της Ιεραρχίας (και όλοι οι αληθινοί μαθητές συνδέονται μ’ αυτό το έργο) με γνωρίζουν με ένα ακόμη όνομα και υπούργημα. Η Α.Α.Μπ. γνωρίζει ποιος είμαι και με αναγνωρίζει με δύο από τα ονόματά μου. Είμαι ένας αδελφός σας που ταξίδεψε λίγο μακρύτερα πάνω στην Ατραπό από το μέσο σπουδαστή και έχει επομένως επιφορτιστεί με μεγαλύτερες ευθύνες. Είμαι κάποιος που αγωνίστηκε και διάνοιξε το δρόμο του πολεμώντας προς ένα μεγαλύτερο μέτρο φωτός από το ζηλωτή που θα διαβάσει αυτό το άρθρο και συνεπώς πρέπει να ενεργήσει σαν διαβιβαστής του φωτός, αδιάφορο ποιο θα είναι το τίμημα. Δεν είμαι γέρος, καθώς η ηλικία υπολογίζεται στους δασκάλους, όμως δεν είμαι νέος ή άπειρος. Το έργο μου είναι να διδάσκω και να διαδίδω τη γνώση της Αιώνιας Σοφίας οπουδήποτε μπορώ να βρω ανταπόκριση και αυτό κάνω για πολλά χρόνια. Επιδιώκω ακόμη να βοηθήσω το Διδάσκαλο Μ. και το Διδάσκαλο Κ.Χ. όποτε προσφέρεται ευκαιρία, γιατί από πολύ καιρό συνδέομαι μαζί Τους και με το έργο Τους. Σ’ όλα τα παραπάνω σας έχω πει πολλά· ταυτόχρονα όμως δε σας είπα τίποτα που θα σας οδηγούσε να μου προσφέρετε την τυφλή εκείνη υπακοή και την ανόητη αφοσίωση που προσφέρει ο συναισθηματικός ζηλωτής στον Γκουρού και το Διδάσκαλο τον Οποίο είναι ανίκανος ακόμη να προσεγγίσει. Ούτε και θα επιτύχει την περιπόθητη αυτή επαφή μέχρι να μετουσιώσει τη συναισθηματική αφοσίωση σε ανιδιοτελή υπηρεσία προς την ανθρωπότητα – όχι προς το Διδάσκαλο. Τα βιβλία που έγραψα αποστέλλονται στον κόσμο δίχως καμιά αξίωση για την αποδοχή τους. Μπορεί ή όχι να είναι ορθά, αληθινά και χρήσιμα. Ανήκει σε σας να εξακριβώσετε την αλήθειά τους με την ορθή πρακτική και με την άσκηση της ενόρασης. Ούτε εγώ ούτε η Α.Α.Μπ. ενδιαφερόμαστε καθόλου να ανακηρυχθούν σαν εμπνευσμένα κείμενα ή να λέγεται γι’ αυτά (με κομμένη την ανάσα) πως είναι έργο κάποιου από τους Διδασκάλους. Αν παρουσιάζουν την αλήθεια με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτελεί συνέχεια εκείνης που ήδη προσφέρθηκε στις παγκόσμιες διδασκαλίες, αν


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΘΙΒΕΤΑΝΟΥ

10

οι πληροφορίες που δίνουν ανυψώνουν την έφεση και τη θέληση-για-υπηρεσία από το πεδίο των συναισθημάτων στο πεδίο του νου (στο πεδίο όπου οι Διδάσκαλοι μπορούν να βρεθούν) τότε θα έχουν εξυπηρετήσει το σκοπό τους. Αν η διδασκαλία που μεταδίδουν προκαλεί την ανταπόκριση του φωτισμένου νου του εργάτη μέσα στον κόσμο και επιφέρει την αστραποβολή της ενόρασής του, τότε η διδασκαλία ας γίνει αποδεκτή. Όχι όμως διαφορετικά. Αν οι δηλώσεις επιβεβαιωθούν τελικά ή κριθούν αληθινές κάτω από το κριτήριο του Νόμου των Αντιστοιχιών, τότε αυτό θα είναι καλό και ικανοποιητικό. Αν όμως δε συμβεί αυτό, ας μην αποδεχθεί ο σπουδαστής όσα λέγονται.


Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων. Το Φως ας κατέλθει στη Γη. Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη. Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή O σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων – O σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν. Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού. Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

«Η παραπάνω Επίκληση ή Προσευχή δεν ανήκει σε κάποιο πρόσωπο ή όμιλο, αλλά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το κάλλος και η ισχύς της Επίκλησης αυτής βρίσκονται στην απλότητά της και στην έκφραση από μέρους της ορισμένων κεντρικών αληθειών τις οποίες αποδέχονται ενδόμυχα και φυσικά όλοι οι άνθρωποι – την αλήθεια για την ύπαρξη μιας θεμελιώδους Νοημοσύνης στην οποία προσδίδουμε αόριστα το όνομα Θεός· την αλήθεια ότι πίσω από όλη την εξωτερική φαινομενικότητα, κινητήρια δύναμη του σύμπαντος είναι η Αγάπη· την αλήθεια ότι ήρθε στη γη μια μεγάλη Ατομικότητα – που ονομάστηκε από τους Χριστιανούς, Χριστός – και ενσωμάτωσε αυτή την αγάπη ώστε να μπορέσουμε να την κατανοήσουμε· την αλήθεια ότι τόσο η αγάπη όσο και η νοημοσύνη είναι αποτελέσματα εκείνου που αποκαλούμε Θέληση του Θεού· και τέλος, την αυταπόδεικτη αλήθεια ότι μόνο μέσω της ίδιας της ανθρωπότητας μπορεί να πραγματοποιηθεί το Θείο Σχέδιο.» ALICE A. BAILEY


ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ ΤΟΜΟΣ Ι ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Ι. Εισαγωγικές Παρατηρήσεις ΙΙ. Ορισμένες Ερωτήσεις και Απαντήσεις ΙΙΙ. Δέκα Βασικές Προτάσεις ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Ι. Οι Επτά Δημιουργικοί Δομητές – Οι Επτά Ακτίνες ΙΙ. Οι Ακτίνες και τα Βασίλεια της Φύσης ΙΙΙ. Οι Ακτίνες και ο Άνθρωπος Μερικοί Πίνακες επί των Ακτίνων

ΤΟΜΟΣ ΙΙ Ι. Η Εγωική Ακτίνα ΙΙ. Η Ακτίνα της Προσωπικότητας ΙΙΙ. Η Ανθρωπότητα Σήμερα

ΤΟΜΟΣ ΙΙΙ Ι. ΙΙ. ΙΙΙ. IV. V. VI. VII.

O Ζωδιακός και οι Ακτίνες Η Φύση της Εσωτερικής Αστρολογίας Η Επιστήμη των Τριγώνων Οι Ιεροί και οι Μη-Ιεροί Πλανήτες Οι Τρεις Κύριοι Αστερισμοί Οι Τρεις Σταυροί Οι Ακτίνες, οι Αστερισμοί και οι Πλανήτες

ΤΟΜΟΣ IV Ι. Τα Βασικά Αίτια της Ασθένειας ΙΙ. Οι Βασικές Απαιτήσεις για Θεραπεία ΙΙΙ. Οι Θεμελιώδεις Νόμοι της Θεραπείας

ΤΟΜΟΣ V Ι. Στροφές για Μαθητές ΙΙ. Οι Δεκατέσσερις Κανόνες για Μαθητές και Μυημένους ΙΙΙ. Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις


ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧOΜΕΝΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Ι. Ο Ζωδιακός και οι Ακτίνες...................................................................................15 1. Τρεις Βασικές Δηλώσεις..................................................................................15 2. Οι Δημιουργικές Ιεραρχίες...............................................................................33 3. Ο Μεγάλος Τροχός και η Πνευματική Ανέλιξη...............................................49 ΙΙ. Η Φύση της Εσωτερικής Αστρολογίας..................................................................61 Εισαγωγικές Παρατηρήσεις.............................................................................61 1. Κέντρα και Τρίγωνα Δύναμης..........................................................................62 2. Οι Σταυροί και τα Ζώδια..................................................................................65 3. Πνευματικά Αποτελέσματα του Ζωδιακού......................................................70 ΙΙΙ. Η Επιστήμη των Τριγώνων................................................................................267 1. Τρίγωνα Ενέργειας.........................................................................................272 2. Τρίγωνα Δύναμης...........................................................................................287 3. Τα Τρίγωνα και τα Κέντρα.............................................................................294 4. Συμπεράσματα................................................................................................310 IV. Οι Ιεροί και οι Μη-Ιεροί Πλανήτες....................................................................327 1. Τα Κέντρα, οι Ακτίνες και τα Ζώδια..............................................................332 2. Οι Φυλές, οι Ακτίνες και τα Ζώδια................................................................336 3. Πλανητικά και Συστημικά Κέντρα.................................................................343 V. Τρεις Κύριοι Αστερισμοί.....................................................................................349 1. Λέων, Αιγόκερως και Ιχθείς...........................................................................349 2. Κύριες Πλανητικές Επιδράσεις......................................................................355 VI. Oι Τρεις Σταυροί................................................................................................361 1. Ο Σταυρός του Κρυμμένου Χριστού.............................................................363 2. Ο Σταυρός του Σταυρωμένου Χριστού.........................................................370 3. Ο Σταυρός του Εγερθέντος Χριστού.............................................................374 VII. Οι Ακτίνες, οι Αστερισμοί και οι Πλανήτες........................................................377 1. Η Φύση της Θέλησης.....................................................................................377 2. Διάφορες Όψεις της Θέλησης........................................................................383 3. Οι Βασικοί Τόνοι των Επτά Ακτίνων............................................................391 4. Κοσμικές Ενέργειες και Μετασχηματισμός...................................................395 Παράρτημα..................................................................................................................415


ΠΙΝΑΚΕΣ Πίνακας Ι..................................................................................................................33 Πίνακας ΙΙ.................................................................................................................34 Πίνακας ΙΙΙ................................................................................................................43 Πίνακας IV...............................................................................................................53 Πίνακας V.................................................................................................................54 Πίνακας VI...............................................................................................................55 Πίνακας VII..............................................................................................................55 Πίνακας VIII.............................................................................................................67 Πίνακας ΙΧ.............................................................................................................277 Πίνακας Χ...............................................................................................................384


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ 1. Τρεις Βασικές Δηλώσεις. 2. Οι Δημιουργικές Ιεραρχίες. 3. Ο Μεγάλος Τροχός και η Πνευματική Ανέλιξη.


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ Όσα πρόκειται να πω γι’ αυτό το θέμα έχουν εντελώς προκαταρκτική φύση. Επιδιώκω να προετοιμάσω το έδαφος για μια κάπως νέα προσέγγιση – πολύ πιο εσωτερική προσέγγιση – στην επιστήμη της αστρολογίας. Ορισμένα απ’ όσα πω ίσως θεωρηθούν από τους ακαδημαϊκούς και χωρίς έμπνευση αστρολόγους επαναστατικά ή λαθεμένα, απίθανα ή αναπόδεικτα. Όμως η αστρολογία δεν έχει ακόμη καταξιωθεί στον κόσμο της σκέψης και της επιστήμης, παρά τις πολλές καταφανείς επιτυχίες. Θα ζητούσα λοιπόν απ’ όλους όσους διαβάζετε και μελετάτε αυτό το τμήμα της Πραγματείας επί των Επτά Ακτίνων, να έχετε κατά νου τα παραπάνω σχόλια και να είστε πρόθυμοι να εξετάζετε τις υποθέσεις, να προσπαθείτε να σταθμίζετε μια θεωρία ή εισήγηση και να ελέγχετε τα πορίσματα στην πορεία των χρόνων. Αν μπορείτε να το κάνετε, ίσως αφυπνισθεί η ενόρασή σας η οποία θα μετατρέψει τη σύγχρονη αστρολογία σε κάτι με πραγματική σπουδαιότητα και σημασία στον κόσμο. Η ενορατική αστρολογία πρέπει τελικά ν’ αντικαταστήσει αυτό που σήμερα αποκαλείται αστρολογία, προκαλώντας έτσι μια επιστροφή στη γνώση της αρχαίας εκείνης επιστήμης που συσχέτιζε τους αστερισμούς με το ηλιακό μας σύστημα, εφιστούσε την προσοχή στη φύση του ζωδιακού κι ενημέρωνε την ανθρωπότητα για τις βασικές αλληλοσχετίσεις που διέπουν κι ελέγχουν τους φαινομενικούς και τους υποκειμενικούς κόσμους. 1. Τρεις Βασικές Δηλώσεις. Πολύ συχνά γίνεται η δήλωση ότι η αστρολογία είναι μια ακριβής επιστήμη, αλλά αυτό δεν είναι καθόλου σωστό, παρά τους πολλούς μαθηματικούς υπολογισμούς. Αρκετά περίεργα η αστρολογία βασίζεται σε μια πλάνη γιατί, όπως καλά γνωρίζετε, ο ζωδιακός δεν είναι παρά η φανταστική τροχιά του ηλίου στους ουρανούς κι αυτή όπως φαίνεται απ’ τη σκοπιά του εντελώς ασήμαντου πλανήτη μας. Ο ήλιος δε βρίσκεται, όπως λέγεται, σε κανένα σημείο του ζωδιακού. Απλώς έτσι φαίνεται καθώς περνά ανάμεσα στη μικρή μας σφαίρα – τη Γη – και τους αστερισμούς σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο ή εποχή. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι η γη αποτελούσε το κέντρο του ηλιακού συστήματος κι ότι γύρω της περιστρεφόταν ο ήλιος και όλοι οι άλλοι πλανήτες. Αυτό συνιστούσε την εξωτερική γνώση και θέση, όχι όμως την εσωτερική κατανόηση. Αργότερα, όταν ο ανθρώπινος νους φωτίστηκε περισσότερο από άλλες ανακαλύψεις, ο πλανήτης μας έπαψε να θεωρείται κέντρο και η αλήθεια έγινε πιο φανερή, παρότι


πολλά ακόμη μένουν ν’ ανακαλυφθούν που μπορεί να έχουν επαναστατική φύση. Από ορισμένες αστρολογικές σκοπιές πρέπει να γίνει μια παρόμοια διαδικασία αποκέντρωσης και το ηλιακό σύστημα δεν πρέπει πια να θεωρείται σαν ένα σημείο γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο ζωδιακός ή δια του οποίου περνά ο ήλιος στο μεγάλο του κύκλο που είναι περίπου 25.000 χρόνια. Οι διορατικοί αστρολόγοι θα αρνηθούν ότι αυτή είναι μια γενικώς αποδεκτή στάση. Ωστόσο – για λόγους σαφήνειας και σε σχέση με το πλατύ κοινό – επετράπη η παραδοχή κι έγινε αποδεκτή από τον αδαή. Πάνω σ’ αυτή τη θεωρία για το ζωδιακό θεμελιώνεται σε μεγάλο βαθμό εκείνο που αποκαλούμε Μεγάλη Πλάνη και θα ήθελα να το έχετε κατά νου καθώς θα εξετάζουμε τις νεότερες προσεγγίσεις αυτής της μέγιστης και αρχαιότερης όλων των επιστημών. Η αστρολογία είναι μια επιστήμη που πρέπει να αποκατασταθεί στην αρχική της ομορφιά και αλήθεια προτού ο κόσμος αποκτήσει μια πιο αληθινή προοπτική και μια ορθότερη και ακριβέστερη εκτίμηση του θείου Σχεδίου όπως εκφράζεται αυτή την εποχή δια της Σοφίας των Αιώνων. Η δεύτερη δήλωση που θα ήθελα να κάνω είναι ότι αυτή την εποχή η αστρολογία αποτελεί ουσιαστικά την πιο αγνή παρουσίαση της αποκρυφιστικής αλήθειας στον κόσμο, γιατί είναι η επιστήμη που ασχολείται μ’ εκείνες τις ρυθμιστικές και διέπουσες ενέργειες και δυνάμεις οι οποίες επιδρούν μέσω του όλου πεδίου του χώρου κι όλων όσων περιέχονται σ’ αυτό το πεδίο. Όταν συλληφθεί αυτό το γεγονός και γίνουν καλύτερα αντιληπτές οι πηγές αυτών των ενεργειών και κατανοηθεί ορθά η φύση του πεδίου του χώρου, θα δούμε τότε έναν πολύ πλατύτερο και ταυτόχρονα πιο στενά συνδεδεμένο ορίζοντα· θα συλληφθούν οι σχέσεις ανάμεσα στις ατομικές, πλανητικές, συστημικές και κοσμικές οντότητες και τότε θα αρχίσουμε να ζούμε επιστημονικά. Αυτή η επιστημονική ζωή είναι ο άμεσος σκοπός που θα επιφέρει η αστρολογία. Προς το παρόν η θέση του μέσου οπαδού της αστρολογίας είναι ότι ο ίδιος είναι ένα σημαντικό άτομο (τουλάχιστον για τον εαυτό του), ότι ζει σ’ αυτό το σημαντικό πλανήτη, τη Γη (σημαντικό για την ανθρωπότητα) κι ότι μέσω της αστρολογίας μπορεί να ανακαλύψει το πεπρωμένο του και να γνωρίσει τι πρέπει να κάνει. Με το παραπάνω σχόλιο δεν αναφέρομαι σ’ εκείνους τους λίγους αστρολόγους που κατέχουν πραγματική εσωτερική γνώση. Είναι πράγματι λιγοστοί και μόνο ελάχιστοι απ’ αυτούς είναι δραστηριοποιημένοι αυτή την εποχή. Ο σύγχρονος ερευνητής θέλει να πιστεύει ότι πάνω του δρουν και ρέουν από μέσα του όλες εκείνες οι ενέργειες που προέρχονται από το ζώδιο στο οποίο “βρίσκεται” ο ήλιος τη στιγμή της γέννησής του. Θεωρεί ακόμη ότι ανταποκρίνεται στις δυνάμεις των διαφόρων πλανητών καθώς κυβερνούν τους οίκους του ωροσκοπίου του και πιστεύει ότι έτσι καθορίζονται οι τάσεις και οι συνθήκες της ζωής του. Αυτό τον κάνει να νιώθει πως είναι ένας παράγοντας με ξεχωριστή σημασία. Οι σύγχρονες ερμηνείες αποτυγχάνουν να τονίσουν τη σπουδαιότητα του ανατέλλοντος ζωδίου (του ωροσκόπου) κι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ελάχιστοι είναι προς το παρόν έτοιμοι να λειτουργήσουν


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

19

σαν ψυχές· δε λαμβάνουν υπόψη τις ενέργειες που επιδρούν συνεχώς στον πλανήτη μας από άλλους αστερισμούς ή από τους πολλούς “συγκαλυμμένους” πλανήτες. Η Προαιώνια Σοφία ισχυρίζεται ότι στο ηλιακό μας σύστημα υπάρχουν περίπου εβδομήντα από τους τελευταίους. Επιθυμώ να σας δώσω μια αληθινότερη και ακριβέστερη εικόνα. Αυτό είναι πλέον εφικτό, επειδή η ομαδική επίγνωση, οι ομαδικές σχέσεις και η ομαδική ολοκλήρωση έρχονται στο προσκήνιο της ανθρώπινης συνείδησης. Καθώς συμβαίνει αυτό, η ατομικιστική, χωριστική κι εγωκεντρική προσωπικότητα θα αποσύρεται αυξανόμενα στο περιθώριο, ενώ στο προσκήνιο θα έρχεται όλο και περισσότερο η μη χωριστική, ομαδικά συνειδητή και περιεκτική ψυχή. Συνεπώς το ενδιαφέρον για το ατομικό ωροσκόπιο θα εξαλείφεται σταδιακά και η πλανητική, η συστημική και η παγκόσμια εικόνα θα προβάλλουν αυξητικά στην επίγνωση του ατόμου· τότε θα θεωρεί τον εαυτό του σαν ακέραιο μέρος ενός πολύ σπουδαιότερου συνόλου και θα ενδιαφέρεται για την παγκόσμια ομάδα του πολύ περισσότερο απ’ ό,τι για το άτομό του. Συνεπώς δε θ’ ασχοληθώ καθόλου με το θέμα της εσωτερικής αστρολογίας από τη σκοπιά του ωροσκοπίου. Οι παγκόσμιες σχέσεις, η αλληλεπίδραση των ενεργειών, η φύση εκείνου που βρίσκεται πίσω από τη Μεγάλη Πλάνη, οι απατηλές “Εμφανίσεις των πραγμάτων όπως είναι” και το πεπρωμένο του πλανήτη μας, των βασιλείων της φύσης και της ανθρωπότητας σαν σύνολο – αυτά θα συνιστούν το κύριο μέρος του θέματός μας. Μου είναι αδιάφορο αν οι σύγχρονοι αστρολόγοι αποδέχονται ή απορρίπτουν τις παρουσιαζόμενες αυτές ιδέες. Θα προσπαθήσω να σας δώσω ορισμένα γεγονότα όπως τα αναγνωρίζει η Ιεραρχία· θα υποδείξω, αν μπορέσω, τις υποκειμενικές πραγματικότητες των οποίων η εξωτερική πλάνη δεν είναι παρά η φαινομενική εμφάνιση που ρυθμίστηκε απ’ τις σκέψεις των ανθρώπων ανά τους αιώνες· θα τονίσω το γεγονός της ζωντάνιας των Πηγών από τις οποίες ρέουν κι εκπορεύονται όλες οι ενέργειες και οι δυνάμεις που επιδρούν στον πλανήτη μας· θα επιχειρήσω πάνω απ’ όλα να σας καταδείξω εκείνη την ενότητα που διαπερνά τα πάντα κι εκείνη την υποκείμενη σύνθεση που είναι η βάση όλων των θρησκειών και όλων των πολλών διαβιβαζόμενων δυνάμεων· θα επιδιώξω να σας μετακινήσω σαν άτομα από το κέντρο της προσωπικής σας σκηνής και συνείδησης κι όμως – δίχως να σας αποστερήσω την ατομικότητα και την ταυτότητα – να σας δείξω πώς αποτελείτε τμήμα ενός μεγαλύτερου συνόλου του οποίου μπορείτε να αποκτήσετε συνειδητή επίγνωση όταν κατορθώσετε να λειτουργήσετε σαν ψυχές, αλλά του οποίου δεν έχετε σήμερα συνείδηση είτε απλώς καταγράφετε και νιώθετε την εσώτερη πραγματικότητα μέσα στην οποία ζείτε και κινείσθε και υπάρχετε. Αυτό με φέρνει στην τρίτη δήλωση που είναι τόσο βασική και θεμελιώδης ώστε θα σας ζητούσα να σταθείτε και να τη στοχασθείτε, ακόμη κι αν δε συλλαμβάνετε προς το παρόν πλήρως τα όσα συνεπάγεται. Η Αρχαία Σοφία διδάσκει ότι “ο χώρος είναι οντότητα”. Η εσωτερική αστρολογία πραγματεύεται τη ζωή αυτής της οντότητας, τις δυνάμεις και τις ενέργειες, τις παρωθήσεις και τους ρυθμούς, καθώς και τους


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

20

κύκλους, τις περιόδους και τις εποχές. Η Ε.Π.Μπ. το ανέφερε στη Μυστική Δοξασία. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι στη Μυστική Δοξασία υπάρχει ένα αστρολογικό κλειδί που δεν είναι ακόμη δυνατό να δοθεί πλήρως. Μπορώ ωστόσο να σας δώσω κάποιες νύξεις και να προτείνω κάποιες γραμμές προσέγγισης οι οποίες αν μεταφερθούν στη συνείδηση των φωτισμένων αστρολόγων, ίσως επιτρέψουν αργότερα σε κάποιον απ’ αυτούς να ανακαλύψει αυτό το κλειδί και – στρέφοντάς το για λογαριασμό της ανθρωπότητας – να αποκαλύψει το τέταρτο θεμελιώδες αξίωμα της Προαιώνιας Σοφίας, καθώς τα υπόλοιπα τρία δόθηκαν ήδη στο προοίμιο της Μυστικής Δοξασίας. Ο χώρος είναι μια οντότητα και ολόκληρος ο “ουράνιος θόλος” (όπως αποκαλείται ποιητικά) δεν είναι παρά η φαινομενική εμφάνιση αυτής της οντότητας. Θα προσέξατε ότι δεν είπα υλική εμφάνιση αλλά φαινομενική εμφάνιση. Κάθε εικασία για τη φύση, την ιστορία και την ταυτότητα αυτής της οντότητας είναι περιττή και ανώφελη. Κάποια αμυδρή ιδέα που προσφέρει μια αναλογία ακόμη κι όταν λείπουν οι προδιαγραφές, μπορεί να αποκτηθεί αν επιχειρήσετε να σκεφθείτε την ανθρώπινη οικογένεια, το τέταρτο βασίλειο στη φύση, σαν μια οντότητα ή σαν να αποτελεί μια απλή μονάδα που εκφράζεται μέσα από τις πολλές διαφοροποιημένες μορφές του ανθρώπου. Εσείς σαν άτομα αποτελείτε ακέραιο τμήμα της ανθρωπότητας κι όμως διάγετε τη δική σας ζωή, αντιδράτε στις δικές σας εντυπώσεις, ανταποκρίνεσθε στις εξωτερικές επιρροές και κρούσεις και με τη σειρά σας ασκείτε επιρροές, εκπέμπετε κάποια μορφή ακτινοβολίας χαρακτήρα κι εκφράζετε μια ή περισσότερες ποιότητες. Συνεπώς επηρεάζετε σε κάποιο μέτρο το περιβάλλον σας κι εκείνους που προσεγγίζετε. Ωστόσο παραμένετε τμήμα της φαινομενικής εκείνης οντότητας την οποία αποκαλούμε ανθρωπότητα. Ας επεκτείνουμε τώρα αυτή την ιδέα σε μια μεγαλύτερη φαινομενική οντότητα, το ηλιακό σύστημα. Η οντότητα αυτή αποτελεί ακέραιο τμήμα μιας μεγαλύτερης ζωής που εκφράζεται μέσα από επτά ηλιακά συστήματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται το δικό μας. Αν μπορέσετε να συλλάβετε αυτή την ιδέα, θα προβάλλει στη συνείδησή σας μια φευγαλέα εικόνα μιας μεγάλης υποκείμενης εσωτερικής αλήθειας. Πρέπει να εξετάσουμε συνοπτικά τη ζωή και την επιρροή, τις ακτινοβολίες και τις εκπορεύσεις αυτής της οντότητας καθώς και το συνδυασμένο τους αποτέλεσμα στην πλανητική μας ζωή, στα βασίλεια της φύσης και στους ανελισσόμενους ανθρώπινους πολιτισμούς. Το θέμα είναι τόσο εκτεταμένο ώστε προβληματίσθηκα για την καλύτερη μέθοδο που πρέπει να το χειρισθώ. Προτίμησα να αναφέρω συνοπτικά τα γεγονότα (γεγονότα για όσους από μας εργάζονται στην εσώτερη πλευρά της ζωής, μολονότι για σας δεν μπορεί να είναι παρά μόνο υποθέσεις) και ν’ αποφύγω κάθε λεπτομέρεια και διεξοδική ανάλυση. Θα επιχειρήσουμε να εργασθούμε από το παγκόσμιο στο μερικό και από το γενικό στο ειδικό, όμως η έμφασή μας θα είναι πάντα στο παγκόσμιο και το γενικό κι όχι στο ιδιαίτερο και το ειδικό. Εναπόκειται σε όσους από σας είναι σπουδαστές της αστρολογίας να κάνουν την κατάλληλη εφαρμογή της αλήθειας στο ειδικό. Αναφορικά μ’ αυτό η σύγχρονη αστρολογία παρεκτράπηκε σαφώς.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

21

Αντέστρεψε την αληθινή και ορθή διαδικασία και τόνισε το ειδικό και το ιδιαίτερο, το προσωπικό ωροσκόπιο και το ατομικό πεπρωμένο και δεν έδωσε έμφαση στις μεγάλες ενέργειες και την Πηγή τους. Τελικά αυτές οι πηγές ευθύνονται για την εκδήλωση του ειδικού. Αυτή η θέση και η παρουσίαση της αλήθειας πρέπει να αλλάξει. Συνεπώς στην εσωτερική αστρολογία ασχολούμαστε με τη Ζωή και τις Ζωές που εμψυχώνουν τα “σημεία φωτός” της παγκόσμιας Ζωής. Οι αστερισμοί, τα ηλιακά συστήματα, οι πλανήτες, τα βασίλεια της φύσης και ο μικροσκοπικός άνθρωπος δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της δραστηριότητας και της ενεργειακής εκδήλωσης ορισμένων Ζωών των οποίων ο κύκλος έκφρασης και ο άπειρος σκοπός βρίσκονται πέρα από την κατανόηση και της πιο προχωρημένης και φωτισμένης διάνοιας πάνω στον πλανήτη μας. Το επόμενο σημείο που επιθυμώ να συλλάβετε, είναι το γεγονός ότι ο αιθέρας του χώρου αποτελεί το πεδίο εντός και δια του οποίου δρουν ενέργειες που εκπορεύονται από πολλές Πηγές. Συνεπώς αναφερόμαστε στο αιθερικό σώμα του πλανήτη, του ηλιακού συστήματος και των επτά ηλιακών συστημάτων στα οποία συγκαταλέγεται το δικό μας, καθώς και στο συνολικό και αχανές αιθερικό σώμα του σύμπαντος όπου είμαστε εντοπισμένοι. Χρησιμοποιώ εδώ εσκεμμένα τη λέξη “εντοπισμένος”, γιατί οδηγεί σε κάποια συμπεράσματα. Αυτό το απέραντο πεδίο, καθώς και κάθε μικρότερο και πιο εντοπισμένο πεδίο, παρέχει το μέσον διαβίβασης όλων των ενεργειών που δρουν επί και δια του ηλιακού μας συστήματος, των πλανητικών μας σφαιρών και κάθε μορφής ζωής σ’ αυτές τις σφαίρες. Σχηματίζει ένα άρρηκτο πεδίο δραστηριότητας σε συνεχή αέναη κίνηση – ένα αιώνιο μέσον για ανταλλαγή και διαβίβαση ενεργειών. Σε σχέση μ’ αυτό και προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα, θα ήταν χρήσιμο να μελετήσουμε τον άνθρωπο ατομικά· μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να φτάσουμε σε μια αμυδρή αντίληψη της βασικής και υποκείμενης αλήθειας. Οι σπουδαστές δεν πρέπει να λησμονούν ποτέ ότι ο Νόμος της Αναλογίας είναι ένας ερμηνευτικός πράκτορας. Ο εσωτερισμός διδάσκει (και η σύγχρονη επιστήμη οδηγείται γοργά στο ίδιο συμπέρασμα) ότι πίσω από το φυσικό σώμα και το εκτεταμένο και πολύπλοκο νευρικό σύστημα υπάρχει ένα ζωτικό ή αιθερικό σώμα το οποίο αποτελεί το αντίστοιχο και την αληθή μορφή της εξωτερικής και απτής φαινομενικής όψης. Είναι επίσης το μέσον για τη διαβίβαση δύναμης σε όλα τα μέρη της ανθρώπινης δομής και ο πράκτορας της ενοικούσας ζωής και συνείδησης. Καθορίζει και ρυθμίζει το φυσικό σώμα, γιατί συνιστά την αποθήκη και το διαβιβαστή ενέργειας από τις διάφορες υποκειμενικές όψεις του ανθρώπου καθώς και από το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται ο άνθρωπος (τόσο ο εσωτερικός όσο και ο εξωτερικός άνθρωπος). Εδώ θα έπρεπε να προστεθούν δύο ακόμη σημεία. Πρώτο: το ατομικό αιθερικό σώμα δεν αποτελεί έναν απομονωμένο και χωριστό ανθρώπινο φορέα, αλλά με ιδιότυπο τρόπο συνιστά ακέραιο τμήμα του αιθερικού σώματος εκείνης της


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

22

οντότητας που αποκαλούμε ανθρώπινη οικογένεια· αυτό το βασίλειο της φύσης, μέσω του αιθερικού του σώματος, αποτελεί ακέραιο τμήμα του πλανητικού αιθερικού σώματος· το πλανητικό αιθερικό σώμα δε διαχωρίζεται από τα αιθερικά σώματα των άλλων πλανητών, αλλά όλα μαζί σε συνδυασμό με το αιθερικό σώμα του ηλίου απαρτίζουν το αιθερικό σώμα του ηλιακού συστήματος. Αυτό συνδέεται με τα αιθερικά σώματα των έξι άλλων ηλιακών συστημάτων τα οποία μαζί με το δικό μας συγκροτούν μια κοσμική ενότητα και μέσα σ’ αυτή εισρέουν ενέργειες και δυνάμεις από ορισμένους μεγάλους αστερισμούς. Το πεδίο του χώρου έχει αιθερική φύση και το ζωτικό του σώμα απαρτίζεται από το σύνολο των αιθερικών σωμάτων όλων των αστερισμών, των ηλιακών συστημάτων και των πλανητών που εμπεριέχονται σ’ αυτό. Σ’ ολόκληρο τον κοσμικό αυτό χρυσό ιστό υπάρχει μια συνεχής κυκλοφορία ενεργειών και δυνάμεων κι αυτό αποτελεί την επιστημονική βάση των αστρολογικών θεωριών. Όπως ακριβώς οι δυνάμεις του πλανήτη και του εσώτερου πνευματικού ανθρώπου (για να αναφέρω ένα μόνο από τους πολλούς παράγοντες) διαχύνονται στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου ατομικά πάνω στο φυσικό πεδίο και ρυθμίζουν την εξωτερική του έκφραση, τις δραστηριότητες και τις ποιότητές του, έτσι και οι ποικίλες δυνάμεις του σύμπαντος διαχύνονται σε κάθε τμήμα του αιθερικού σώματος εκείνης της οντότητας που αποκαλούμε χώρο, ρυθμίζοντας και καθορίζοντας την εξωτερική έκφραση, τις δραστηριότητες και τις ποιότητες κάθε μορφής που περιέχεται μέσα στην κοσμική περιφέρεια. Το δεύτερο σημείο που θα ήθελα να θέσω είναι ότι μέσα στο ανθρώπινο αιθερικό σώμα υπάρχουν επτά κύρια κέντρα δύναμης που έχουν τη φύση πρακτόρων διανομής και ηλεκτρικών συσσωρευτών, παρέχοντας στον άνθρωπο δυναμική ισχύ και ενεργειακή ποιότητα· παράγουν συγκεκριμένα αποτελέσματα στην εξωτερική του φυσική εκδήλωση. Από τη διαρκή δραστηριότητά τους εμφανίζεται η ποιότητά του, αρχίζουν να προβάλλουν οι ακτινικές του τάσεις και υποδεικνύεται σαφώς το εξελικτικό του σημείο. Αυτός “ο έλεγχος της μορφής μέσω μιας επτάδας ενεργειών” (όπως ορίζεται στο Αρχαίο Σχόλιο) είναι ένας αναλλοίωτος κανόνας της εσώτερης διακυβέρνησης του σύμπαντός μας και του ιδιαίτερου ηλιακού μας συστήματος, καθώς και της περίπτωσης του ανθρώπου ατομικά. Υπάρχουν, για παράδειγμα, στο ηλιακό μας σύστημα επτά ιεροί πλανήτες που αντιστοιχούν στα επτά ατομικά κέντρα δύναμης του ανθρώπου, στα επτά ηλιακά συστήματα στα οποία ανήκει και το δικό μας, καθώς και στα επτά ενεργειακά κέντρα Εκείνου τον Οποίο ανέφερα σε άλλα βιβλία μου σαν τον Έναν Περί Του Οποίου Τίποτε Δεν Μπορεί Να Ειπωθεί. Στα αποκρυφιστικά βιβλία δόθηκαν πολλά για τα οποία έχει βαθιά άγνοια ο μέσος αστρολόγος. Είναι ουσιώδες να μάθει να σκέφτεται με μεγαλύτερα Σύνολα και να ερευνά βαθύτερα τις εκπορευτικές Πηγές και τα αιώνια διαρκή Αίτια αντί τα αποτελέσματα αυτών των Πηγών στην εφήμερη εκείνη δημιουργία που είναι το ανθρώπινο ον και στην πρόσκαιρη ύπαρξή του σ’ έναν πολύ ασήμαντο πλανήτη. Καθώς θα προσπαθεί να το κάνει, θ’ ανακαλύψει για λογαριασμό του τα σημάδια της


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

23

ουσιαστικής θειότητας του ανθρώπου – μιας θειότητας που θα βρεθεί στην απεριόριστη σύλληψη της ανθρώπινης συνείδησης όταν φωτίζεται από το φως της ψυχής και στη δύναμή του να προβάλλει τη σκέψη του στη συνείδηση των συλλογικών εκείνων Ζωών των Οποίων πρέπει αναγκαστικά να συμμερισθεί τις “ενεργητικές κινήσεις”, επειδή η μικρή ποσότητα της ενέργειάς του δεν είναι παρά ακέραιο τμήμα της δικής Τους. Υπάρχει μια όψη ενέργειας την οποία ο σύγχρονος αστρολόγος συνήθως παραβλέπει παρότι έχει εξαιρετική σπουδαιότητα. Πρόκειται για την ενέργεια που εκπορεύεται ή ακτινοβολείται από την ίδια τη Γη. Καθώς όλα τα ανθρώπινα όντα ζουν στην επιφάνεια της Γης και συνεπώς προβάλλονται μέσα στο αιθερικό σώμα του πλανήτη (επειδή “ο άνθρωπος στέκει όρθιος”), το ανθρώπινο σώμα λούζεται αδιάκοπα από τις εκπορεύσεις και τις ακτινοβολίες της Γης μας και από την ολική ποιότητα του πλανητικού μας Λόγου καθώς εκπέμπει και διαβιβάζει ενέργεια στο πλανητικό Του περιβάλλον. Οι αστρολόγοι έδιναν πάντοτε έμφαση στις εισρέουσες επιρροές και ενέργειες καθώς κρούουν κι επιδρούν στο μικρό μας πλανήτη, αλλά παρέλειψαν να εξετάσουν επαρκώς τις εκπορευόμενες ποιότητες και δυνάμεις που αποτελούν τη συμβολή του αιθερικού σώματος της Γης μας στο μεγαλύτερο σύνολο. Αυτό θα το εξετάσουμε αργότερα, αλλά θεώρησα αναγκαίο να επισύρω την προσοχή σας σ’ αυτό τώρα. Ένα άλλο σημείο που πρέπει να υπογραμμισθεί εδώ είναι ότι η επιρροή της σελήνης είναι καθαρά συμβολική τόσο σε φύση όσο και σε αποτέλεσμα και είναι απλώς η συνέπεια μιας αρχαίας σκέψης και διδασκαλίας (που προέρχεται απ’ τους Λεμούρειους χρόνους) και δε βασίζεται σε κάποια αληθινή ακτινοβολία ή επίδραση. Στους μακρινούς εκείνους χρόνους που προηγήθηκαν ακόμη και της Λεμουρείας και αποτελούσαν στους Λεμούρειους καιρούς απλώς μια αρχαία παράδοση, η σελήνη φαινόταν να είναι μια ζώσα ζωτική οντότητα. Θα ήθελα ωστόσο να έχετε σαφώς κατά νου ότι η σελήνη σήμερα δεν είναι παρά μια νεκρή μορφή. Δεν έχει κανενός είδους εκπομπή ή ακτινοβολία κι επομένως δεν έχει κανενός είδους αποτέλεσμα. Από τη σκοπιά του εσωτερικού γνώστη η σελήνη δεν είναι παρά ένα εμπόδιο στο χώρο – μια ανεπιθύμητη μορφή που πρέπει κάποια μέρα να εξαφανισθεί. Στην εσωτερική αστρολογία το αποτέλεσμα της σελήνης θεωρείται σαν συνέπεια σκέψης και σαν αποτέλεσμα μιας ισχυρής και πανάρχαιης σκεπτομορφής· ωστόσο η σελήνη δε διαθέτει δική της ποιότητα ούτε μπορεί να διαβιβάσει οτιδήποτε στη Γη. Ας το επαναλάβω: Η σελήνη είναι μια νεκρή μορφή· δεν έχει καμιά απολύτως εκπόρευση. Γιαυτό οι αρχαίες γραφές αναφέρουν πως η σελήνη “συγκαλύπτει είτε τον Ήφαιστο είτε τον Ουρανό”. Αυτός ο υπαινιγμός υπήρχε πάντα και οι αστρολόγοι καλά θα κάνουν να πειραματισθούν με την υπόδειξη που έκανα για τη σελήνη και (αντί να εργάζονται με τη σελήνη) να εργάζονται με τον Ήφαιστο όταν ασχολούνται με τον υπανάπτυκτο ή μέσο άνθρωπο και με τον Ουρανό όταν εξετάζουν τον πολύ αναπτυγμένο άνθρωπο. Θα προκύψουν μερικά ενδιαφέροντα και πολύ πειστικά συμπεράσματα.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

24

Οι σπουδαστές καλά θα κάνουν να θυμούνται ότι οι δώδεκα αστερισμοί που σχηματίζουν τον ιδιαίτερο ζωδιακό μας, είναι επίσης δέκτες πολλών ενεργειακών ρευμάτων που προέρχονται από πολλές πηγές. Αυτά σμίγουν και συγχωνεύονται με την ενέργεια του κάθε ιδιαίτερου αστερισμού και – αφού μετουσιωθούν και “εκλεπτυνθούν αποκρυφιστικά” – βρίσκουν τελικά το δρόμο τους στο ηλιακό μας σύστημα. Θα ήθελα ακόμη να επιστήσω την προσοχή σε ορισμένα πρόσφορα και χρήσιμα σχόλια που έκανα στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός. Τα παραφράζω κάπως: “Η αστρολογία ασχολείται με το αποτέλεσμα που παράγεται στην ουσία των περιβλημάτων από τις επιδράσεις, τις δονήσεις κ.λπ. των διαφόρων πλανητών. Αυτές είναι εσωτερικά οι επιδράσεις των ηλιακών κέντρων. Οι δυνάμεις που εκπορεύονται απ’ τα ηλιακά κέντρα δρουν πάνω στα πλανητικά κέντρα… Αυτό κρύβεται στο κάρμα του Ουράνιου Ανθρώπου. Όταν έλθει σε ύπαρξη η αληθινή εσωτερική αστρολογία, θα δοθούν περισσότερα γι’ αυτό. Οι σπουδαστές της αστρολογίας μαθαίνουν σήμερα μόνο το αλφάβητο του τεράστιου αυτού θέματος και καταγίνονται με τις εξωτερικές πτυχές του μεγάλου αυτού πέπλου το οποίο κάλυψε με σοφία την πλανητική γνώση.” (Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, σελ. 1051)

Τα ακόλουθα είναι ένας κατάλογος – ατελής αλλά επαρκής για τους σκοπούς μας – των κύριων επιδράσεων που εισδύουν στην πλανητική μας ζωή από μακρινές Πηγές και προκαλούν συγκεκριμένα αποτελέσματα στον άνθρωπο ατομικά και στην ανθρωπότητα σαν σύνολο: 1. Ο αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου. Ι. 2. Οι Επτά Αδελφές των Πλειάδων. 3. Ο Σείριος, το Άστρο του Κυνός. 1. Τα επτά ηλιακά συστήματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται το δικό μας. ΙΙ. 2. Οι επτά ιεροί πλανήτες στους οποίους δε συγκαταλέγεται ο δικός μας. 3. Οι πέντε μη-ιεροί ή “συγκαλυμμένοι” πλανήτες. ΙΙΙ. 1. Τα επτά πλανητικά κέντρα. 2. Τα επτά κέντρα δύναμης στο ανθρώπινο αιθερικό σώμα. IV. 1. Οι δώδεκα ζωδιακοί αστερισμοί. Έχουμε λοιπόν μια εννεαπλή ενεργειακή κρούση. Αυτός είναι ένας βασικός πίνακας, αλλά πρέπει να θυμάστε πως υπάρχουν και άλλες κρούσεις σχετικά ασήμαντες. Σ’ αυτές θα μπορούσαν να προστεθούν κι άλλα ρεύματα ενέργειας που επιδρούν κι επηρεάζουν σαφώς την πλανητική μας ζωή, όπως αυτά που πηγάζουν από εκείνο το μεγάλο αστέρι, τον Βετελγκέζη, ή από τον Αντάρη κι άλλους τεράστιους ήλιους και ηλιακά συστήματα που συνδέονται με τους αστερισμούς του ζωδιακού και των οποίων η δύναμη δε μας προσεγγίζει άμεσα αλλά μέσω αυτών των αστερισμών. Επιπλέον πρέπει να θυμάστε ότι τεχνικά πρέπει να προσθέσουμε και την ακτινοβόλο επίδραση που ασκείται απευθείας πάνω μας από τον πλανήτη στον οποίο ζούμε, τη Γη. Τότε και μόνο τότε θα έχουμε μια αρκετά πλήρη ανάλυση και εικόνα


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

25

των ενεργειών στις οποίες μπορεί και πρέπει να ανταποκρίνεται το αιθερικό σώμα του ανθρώπου (που ρυθμίζει το φυσικό σώμα του οποίου οι αντιδράσεις είναι κατεξοχήν αυτόματες και αρνητικές). Η κατανόηση αυτής της ανταπόκρισης κι ο συνειδητός νοήμων έλεγχος των αντιδράσεων του ατόμου είναι εντελώς απαραίτητος στον άνθρωπο, αλλά γίνεται εφικτός μόνο σε κάποιο αρκετά προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης και καθώς προσεγγίζει την Ατραπό (όπως νοείται τεχνικά). Στην αρχή ο άνθρωπος μαθαίνει να ελέγχει τις αντιδράσεις του στους πλανήτες καθώς διέπουν και κατευθύνουν τις υποθέσεις της προσωπικότητάς του από τις διαφορετικές “θέσεις” τους στους δώδεκα οίκους του ωροσκοπίου του. Επιτυγχάνεται με δύο τρόπους: Πρώτο: Καταστρώνοντας προσεκτικά το ωροσκόπιο και προσδιορίζοντας εκείνο που πρέπει να γίνει για να εξουδετερωθούν οι πλανητικές επιρροές όταν θεωρείται επιθυμητό να ελέγχονται οι αντιδράσεις της προσωπικότητας. Αυτό πρέπει να γίνει με την εφαρμοσμένη δύναμη της σκέψης. Απαιτεί πλήρη εμπιστοσύνη στην κατανόηση και την ερμηνεία του αστρολόγου και ακριβή γνώση της στιγμής της γέννησης. Είναι αμφίβολο βέβαια αν μπορεί να υπάρξει ένας τόσο σοφός αστρολόγος ή αν μπορεί να προσδιορισθεί με τέτοια ακρίβεια η στιγμή της γέννησης. Δεύτερο: Αναλαμβάνοντας συνειδητά τη θέση του πνευματικού Παρατηρητή και καλλιεργώντας τη δύναμη ανταπόκρισης στην Ψυχή. Τότε απ’ τη σκοπιά αυτής της Ψυχής ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να ελέγχει τις περιστάσεις και τις επακόλουθες αντιδράσεις της προσωπικότητας. Ο εσωτεριστής αστρολόγος θα πρέπει επίσης να σημειώσει τις ακόλουθες θέσεις και απόψεις: 1. Οι πλανητικές επιδράσεις υποδηλώνουν την τάση των εξωτερικών συνθηκών της ζωής. Όταν ερμηνευθούν σωστά για το μέσο ή ανεξέλικτο άνθρωπο, μπορούν και υποδεικνύουν το πεπρωμένο και τη μοίρα της προσωπικότητας· ρυθμίζουν κι ελέγχουν πλήρως το άτομο που δεν έχει καμιά συνειδητή εμπειρία της ψυχής. Τη στιγμή που ο άνθρωπος αποκτά επίγνωση της ψυχής του κι επιχειρεί να ελέγξει το “δρόμο του στη ζωή”, η επίδραση των πλανητών εξασθενεί οριστικά και τείνει να εξαλειφθεί· ο χάρτης της προσωπικότητάς του παρουσιάζει ελλείψεις και συχνά είναι ανακριβής. Τότε ελέγχει και κυβερνά η δύναμη που ρέει μέσω των πλανητών κι όχι η δύναμη των ίδιων των πλανητών. Τότε ο άνθρωπος γίνεται δεκτικός στις λεπτοφυέστερες κι ανώτερες ενέργειες του ηλιακού συστήματος και των δώδεκα κυρίαρχων αστερισμών. 2. Το ηλιακό ζώδιο, όπως ονομάζεται, υποδεικνύει τη φύση του ανθρώπου, φυσική, νοητική και πνευματική. Κρατά το μυστικό της ακτίνας της προσωπικότητας και της δυνατότητας του ανθρώπου να ανταποκρίνεται ή όχι στην Ψυχή, τον πραγματικό άνθρωπο. Υποδεικνύει επίσης την ολοκλήρωση που έχει ήδη επιτευχθεί καθώς και το τωρινό σημείο ανέλιξης των ψυχικών ποιοτήτων, του διαθέσιμου εξοπλισμού, της παρούσας ζωικής ποιότητας και των άμεσα πιθανών ομαδικών σχέσεων. Από τη σκοπιά της Προαιώνιας Σοφίας δεν υποδεικνύει τίποτε άλλο. Αυτό αποτελεί αντιστροφή της συνηθισμένης αστρολογικής θέσης. Ο λόγος


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

26

που το αναφέρω είναι ότι η ανθρωπότητα έχει εξελιχθεί αρκετά, έτσι ώστε η αστρολογία της ψυχής να γίνει σύντομα εφικτή· αποτελεί – από πολλές απόψεις – μια αντιστροφή της κανονικής διαδικασίας. Αυτό είναι εξίσου συνετό και αναγκαίο κι επίσης αναπόφευκτο. Τελικά οι αστρολόγοι θα χωριστούν σε δύο τάξεις: στους εξωτερικούς αστρολόγους οι οποίοι θα καταγίνονται με το ωροσκόπιο της προσωπικότητας και στους εσωτερικούς αστρολόγους που θα ασχολούνται με τους σκοπούς της ψυχής. 3. Το ανατέλλον ζώδιο υποδεικνύει τις απώτερες δυνατότητες καθώς και τον πνευματικό στόχο και σκοπό της άμεσης ενσάρκωσης και των αμέσως επόμενων ενσαρκώσεων. Αυτό το ζώδιο σχετίζεται με τον αγώνα του πνευματικού ανθρώπου να “προχωρήσει” από το επιτευχθέν σημείο, έτσι ώστε όταν εξαντληθεί προσωρινά η ζωική ενέργεια και λάβει χώρα ο “θάνατος της προσωπικότητας”, ο άνθρωπος να βρεθεί “πλησιέστερα στο κέντρο της ζωής του, εγγύτερα στο κέντρο της ομάδας του και πιο κοντά στο κέντρο της θείας ζωής”, όπως το εκφράζει η Προαιώνια Σοφία. Η ιδιαίτερη αυτή φράση “θάνατος της προσωπικότητας” έχει δύο συγκεκριμένες έννοιες: α. Μπορεί να εννοεί το θάνατο του φυσικού σώματος, που συνοδεύεται αναπόφευκτα απ’ τα δύο στάδια του θανάτου του συναισθηματικού φορέα και της επακόλουθης διάλυσης της πρόσκαιρης κι ευμετάβλητης μορφής που χρησιμοποίησε το μέρος της νοητικής ενέργειας στη διάρκεια της ενσάρκωσης. β. Τον υποκειμενικό και μυστηριακό “θάνατο της προσωπικότητας”. Αυτή η φράση υποδηλώνει ότι η εστία για τη διανομή ενέργειας μεταφέρεται από την προσωπικότητα (ένα συγκεκριμένο κέντρο δύναμης) στην ψυχή (ένα άλλο συγκεκριμένο κέντρο). Αντιλαμβάνομαι ότι αυτές οι απόψεις δε συμβαδίζουν με τις συνηθισμένες αστρολογικές θέσεις. Ωστόσο ο πειραματισμός με τις ιδέες αυτές δε θα ήταν απώλεια χρόνου για την αστρολογία. Ίσως οι αστρολόγοι ανακαλύψουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα και ουσιαστικά προβλήματα και ίσως οδηγηθούν σε μια ακρίβεια άγνωστη μέχρι τώρα. Ίσως να ήταν χρήσιμο να επεκταθώ κάπως σ’ αυτό το σημείο: Αναφορικά με το ηλιακό ζώδιο, το ανατέλλον ζώδιο και το αποτέλεσμα της σκεπτομορφής που σχετίζεται με τη σελήνη, η θέση της εσωτερικής αστρολογίας έχει ως εξής: 1. Το ηλιακό ζώδιο. Το ζώδιο αυτό υποδεικνύει το τωρινό πρόβλημα του ανθρώπου· καθορίζει την ταχύτητα ή τον εδραιωμένο ρυθμό της προσωπικής του ζωής· σχετίζεται με την ποιότητα, την ιδιοσυγκρασία και τις ζωικές ροπές που επιδιώκουν να εκφρασθούν στην ιδιαίτερη αυτή ενσάρκωση και φανερώνει τη ρατζασική ή όψη δραστηριότητα του εσώτερου ανθρώπου. Βασικά οι δυνάμεις αυτές υποδεικνύουν τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. 2. Ο ωροσκόπος ή το ανατέλλον ζώδιο υποδεικνύει την πρόθεση της ζωής ή τον άμεσο ψυχικό σκοπό γι’ αυτή την ενσάρκωση. Κρατά το μυστικό του μέλλοντος και φανερώνει τη δύναμη η οποία, όταν χρησιμοποιηθεί σωστά, θα οδηγήσει τον


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

27

άνθρωπο στην επιτυχία. Εκπροσωπεί τη σαττβική ή αρμονική όψη της ζωής και μπορεί να δημιουργήσει ορθή σχέση ανάμεσα στην ψυχή και την προσωπικότητα σε κάθε ενσάρκωση. Έτσι δείχνει το δρόμο για την αναγνώριση της δύναμης της ψυχής. 3. Η σελήνη. Αυτός ο τύπος δύναμης (που προέρχεται από κάποιους πλανήτες κι όχι από τη σελήνη), υποδεικνύει εκείνο που είναι παρελθόν. Συνεπώς συνοψίζει τους περιορισμούς και τα τωρινά εμπόδια. Διέπει το φυσικό σώμα και δείχνει πού μπορεί να βρίσκεται η φυλακή της ψυχής. Η επόμενη δήλωση που θα ήθελα να κάνω και η οποία απορρέει κανονικά από τα προηγούμενα, είναι ότι οι ζωδιακές, οι συστημικές και οι πλανητικές ενέργειες δρουν είτε σαν ανασταλτικές είτε σαν διεγερτικές δυνάμεις ανάλογα με τον τύπο του φορέα ή του σώματος στον οποίο επιδρούν· η φύση αυτών των φορέων και η ικανότητά τους να έλκουν, ν’ ανταποκρίνονται, ν’ απορρίπτουν, να απορροφούν και να μετουσιώνουν εξαρτάται αποκλειστικά απ’ το σημείο εξέλιξης που έχει επιτευχθεί, καθώς και απ’ τη γενική πλανητική κατάσταση και ψυχολογία που επικρατεί στην ανθρώπινη οικογένεια σε κάθε δεδομένη στιγμή. Ένα παράδειγμα των παραπάνω μπορεί να ιδωθεί στο σημερινό κόσμο όπου οι δυνάμεις που κρούουν μ’ ένα σχεδόν βίαιο και κάπως νέο μέτρο και ρυθμό πάνω στην πλανητική μας ζωή, εφελκύουν μια πολύ έντονη ανταπόκριση από τους διανοητές του κόσμου, διεγείροντάς τους έτσι σε μια πιο σοβαρή προσπάθεια σε ιδεολογικές γραμμές, ενώ ταυτόχρονα το μόνο που ελκύουν από τις μάζες και τα υπανάπτυκτα άτομα είναι ο τρόμος, η αξιοθρήνητη μοιρολατρία, η διαδεδομένη φυσική υποβάθμιση και πολλές άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις της μορφικής φύσης. Κάποια κατανόηση αυτών των ανασταλτικών ή διεγερτικών επιρροών μπορεί να είναι εύκολη σ’ εκείνους που μπορούν να κατανοήσουν τη φύση των δραστηριοτήτων του πλανήτη Κρόνου. Πρόκειται για τον πλανήτη που ρυθμίζει κυρίως το εξελικτικό σημείο όπου γίνεται πλέον δυνατή η επιλογή, όπου μπορεί ν’ αναληφθεί συνειδητά η απόρριψη ή η αποδοχή της ευκαιρίας και η επώμιση της προσωπικής ευθύνης γίνεται ένα αναγνωρισμένο γεγονός μιας σχεδιασμένης και διευθετημένης ζωής. Αυτό το σημείο στην ανθρώπινη εξελικτική διαδικασία περιγράφεται συμβολικά στο Αρχαίο Σχόλιο με τις ακόλουθες φράσεις: “Στο μέσο των στροβιλιζόμενων δυνάμεων στέκω γεμάτος σύγχυση. Δεν τις γνωρίζω, γιατί σ’ όλο το παρελθόν μου με σάρωναν εδώ κι εκεί στη γη όπου πλανιόμουν τυφλός και αδαής. Από τόπο σε τόπο και από σημείο σε σημείο με έσερναν πάνω και κάτω στη γη και πουθενά δεν έβρισκα ανάπαυση. Τώρα τις ξέρω και στέκω εδώ και δε θα κινηθώ μέχρι να γνωρίσω το Νόμο που κυβερνά όλη την κίνηση πάνω και κάτω στη γη. Μπορώ να περιστρέφομαι και να αντικρίζω τους πολλούς διαφορετικούς δρόμους· αντικρίζω κάποιους πλατείς ορίζοντες κι όμως σήμερα στέκω. Θα αποφασίσω μόνος μου το δρόμο που θα πάρω. Μετά θα κινηθώ μπροστά. Δεν πρόκειται πια να ταξιδεύω πάνω και κάτω στη γη, ούτε να γυρνώ στο διάστημα. Αλλά θα προχωρήσω προς τα εμπρός.”

Η εσωτερική επιστήμη της αστρολογίας φέρνει στη σύγχρονη κι εξωτερική της όψη μια ακόμη επαναστατική ιδέα: Στο μείζονα κύκλο των πολλών ενσαρκώσεων του


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

28

ανθρώπου – όπως καλά αναγνωρίζεται – αυτός διατρέχει το ζωδιακό κύκλο από τους Ιχθείς στον Κριό, οπισθοδρομώντας έτσι δια των ζωδίων καθώς ακολουθεί την πορεία ή την ατραπό οπισθοδρόμησης του Ηλίου. Αυτή η φράση πάντοτε με ενοχλούσε, αλλά η φαινομενική οπισθοδρόμηση που βασίζεται στη μετάπτωση των ισημεριών, αποτελεί ακέραιο τμήμα της Μεγάλης Πλάνης. Τη στιγμή που ο άνθρωπος αρχίζει να αναδύεται απ’ αυτή την πλάνη και δεν υπόκειται πλέον στη γοητεία και το αποτέλεσμα της παγκόσμιας μάγια, εκείνη τη στιγμή αντιστρέφεται η κίνηση του μεγάλου Τροχού της Ζωής και τότε αρχίζει (αργά κι επίπονα) να εργάζεται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τότε διέρχεται τα ζώδια από τον Κριό στους Ιχθείς. Αρχίζει υπομονετικά και συνειδητά να λειτουργεί σαν ψυχή που αγωνίζεται προς το φως, ωσότου τελικά προβάλλει στο τέλος της Ατραπού στους Ιχθείς σαν παγκόσμιος Νικητής και παγκόσμιος Σωτήρας. Γνωρίζει τότε τη σημασία του θριάμβου πάνω στο θάνατο, επειδή ξεπέρασε και υπερνίκησε την επιθυμία. Αυτή η αντιστροφή του τρόπου με τον οποίο ταξιδεύει ο άνθρωπος δια των ζωδίων του ζωδιακού, θα απαιτήσει να αναπροσαρμοσθεί η μέθοδος που χρησιμοποιείται από τους αστρολόγους όταν καταστρώνουν ένα ωροσκόπιο για τους ανώτερους ζηλωτές, τους μαθητές και τους μυημένους. Επομένως, σύμφωνα με το σημείο εξέλιξης του ατόμου στην Ατραπό ή (με άλλα λόγια) τη θέση του ατόμου πάνω στον τροχό της ζωής, οι ασκούμενοι αστρολόγοι θα προσαρμόσουν την ερμηνεία του ωροσκοπίου. Θ’ απαιτήσει την εργασία και τη σκέψη του ενορατικού αστρολόγου, η οποία εξαρτάται απ’ την ψυχική επαφή και από πολύ διαλογισμό, για να καθορισθούν οι διαδικασίες της αστρολογικής ερμηνείας εκείνων που είναι ενεργές και ζώσες ψυχές σε κάποιο από τα τελικά στάδια πάνω στην Ατραπό. Η κατάστρωση του ωροσκοπίου του μέσου ανθρώπου ή του υπανάπτυκτου ανθρώπου δεν παρουσιάζει τέτοιες δυσκολίες. Θα μπορούσε να προστεθεί ακόμη ότι τα ζώδια του ζωδιακού σχετίζονται κυρίως με τη ζωική έκφραση του Ουράνιου Ανθρώπου (όσον αφορά τον πλανήτη μας) κι επομένως με το πεπρωμένο και τη ζωή του πλανητικού Λόγου. Σχετίζονται επίσης με το μεγάλο άνθρωπο των ουρανών, τον ηλιακό Λόγο. Στην τελευταία αυτή περίπτωση αναφέρομαι στο αποτέλεσμά τους καθώς γίνεται αισθητό στο ηλιακό σύστημα σαν σύνολο και μ’ αυτό το αποτέλεσμα υπάρχουν λίγοι αστρολόγοι που μπορούν να ασχοληθούν αυτή την εποχή. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι για τις ζωές οι οποίες εμψυχώνουν τους μεγάλους αυτούς αστερισμούς και των οποίων η ακτινοβολία – δυναμική και μαγνητική – φτάνει στη Γη μας, αυτό το αποτέλεσμα είναι συμπτωματικό και απαρατήρητο. Το κύριο αποτέλεσμα που αυτές έχουν, ασκείται στον πλανητικό μας Λόγο κι αυτό το αποτέλεσμα φτάνει σε μας μέσα απ’ Αυτόν καθώς διαχύνεται από το μεγάλο εκείνο πλανητικό κέντρο που το ονομάζουμε Σαμπάλλα. Είναι συνεπώς ικανό να εφελκύσει την κύρια ανταπόκριση των ενάδων κι αυτές οι ενάδες εκφράζονται δια του βασιλείου των ψυχών και δια του ανθρώπινου βασιλείου· επομένως εκφράζεται μέσω της Ιεραρχίας και μέσω της ανθρωπότητας σαν σύνολο. Είναι ένα σημείο με πραγματική σπουδαιότητα και πρέπει να σημειωθεί


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

29

και να συνδεθεί με όλη τη διδασκαλία που έχετε για το πολύ ενδιαφέρον αυτό θέμα των τριών κύριων πλανητικών κέντρων. Το έργο των ζωδιακών επιδράσεων είναι να εφελκύσουν την ανάδυση της όψης θέληση του Ουράνιου Ανθρώπου και όλων των ενάδων, των ψυχών και των προσωπικοτήτων που αποτελούν το πλανητικό σώμα έκφρασης. Αυτή η δήλωση σημαίνει ελάχιστα για σας σήμερα, αλλά θα σημαίνει πολλά σ’ εκείνους τους σπουδαστές οι οποίοι σε λίγες δεκαετίες θα μελετούν αυτά που λέω εδώ. Όταν κατανοηθεί σωστά, εξηγεί πολλά απ’ όσα συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο. Καθώς οι επιρροές αυτές διαχύνονται στον πλανήτη μας και συνεπώς στα κέντρα δύναμης πάνω στον πλανήτη, παράγουν ένα διπλό αποτέλεσμα: 1. Παράγουν ένα αποτέλεσμα πάνω στον προχωρημένο άνθρωπο, γαλβανίζοντας τα κέντρα πάνω από το διάφραγμα σε δραστηριότητα κι επιτρέποντάς του να ανταποκρίνεται στην ακτινοβολία και τη δραστηριότητα της Ιεραρχίας. 2. Παράγουν ένα αποτέλεσμα πάνω στον ανεξέλικτο άνθρωπο, επιτρέποντάς του να λειτουργεί σαν ένα συνηθισμένο, αφώτιστο ανθρώπινο ον. Όμως πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι όλες οι ενέργειες – ζωδιακές, συστημικές και πλανητικές – έχουν ένα σαφές αποτέλεσμα πάνω σ’ όλες τις ζωές όλων των μορφών σ’ όλα τα βασίλεια της φύσης. Τίποτε δεν μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτές τις ακτινοβόλες και μαγνητικές επιδράσεις. Ο στόχος της εξέλιξης για την ανθρωπότητα είναι ν’ αποκτήσει συνειδητά και ζωντανά επίγνωση της φύσης αυτών των ενεργειών και ν’ αρχίσει να τις γνωρίζει και να τις χρησιμοποιεί. Όπως έλεγε πάντοτε η Ιεραρχία στους ανθρώπους, αυτό είναι το πεδίο του αποκρυφισμού. Θα μπορούσε να δηλωθεί ότι ο μαθητής πρέπει να αποκτήσει συνειδητή επίγνωση των πλανητικών επιδράσεων και ν’ αρχίσει να τις χρησιμοποιεί για να εκτελέσει το σκοπό της ψυχής. Ο μυημένος πρέπει να έχει επίγνωση των ζωδιακών επιδράσεων που εκπορεύονται εντελώς έξω από το ηλιακό σύστημα. Αυτές μπορούν ν’ αναγνωρισθούν σαν: α. Μια δόνηση που καταγράφεται στο ένα ή το άλλο από τα επτά κέντρα. β. Μια αποκάλυψη ενός ιδιαίτερου τύπου φωτός που μεταδίδει ένα ειδικό χρώμα στο μυημένο. γ. Ένας ιδιάζων φθόγγος. δ. Ένας κατευθυντήριος ήχος. Ολόκληρη η ιστορία του ζωδιακού μπορεί να συνοψισθεί εικονογραφικά και με ακρίβεια στην παρακάτω δήλωση: Υπάρχουν τρία βιβλία που τα μελετούν οι τρεις τύποι ανθρώπινων όντων και από τα οποία μαθαίνουν: 1. Το Βιβλίο της Ζωής – Μυημένοι – οι 12 αστερισμοί. 2. Το Βιβλίο της Σοφίας – Μαθητές – οι 12 πλανήτες. 3. Το Βιβλίο της Μορφής ή της Εκδήλωσης – Ανθρωπότητα – οι 12 Δημιουργικές Ιεραρχίες. Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι:


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

30

1. Τα ζώδια επηρεάζουν κυρίως τον άνθρωπο που ζει κάτω από το διάφραγμα. Αυτός είναι ο συνήθης μέσος άνθρωπος. Έτσι τα ζώδια αυτά ρυθμίζουν τέσσερα από τα κέντρα: α. Τη βάση της σπονδυλικής στήλης. β. Το ιερό κέντρο. γ. Το ηλιοπλεγματικό κέντρο. δ. Τη σπλήνα. 2. Η εσώτερη ομάδα των ηλιακών συστημάτων, που εργάζεται σε σχέση με τα ζώδια, επηρεάζει κυρίως όσους ζουν πάνω από το διάφραγμα. Επομένως ρυθμίζουν: α. Το καρδιακό κέντρο. β. Το κέντρο του λαιμού. γ. Το κέντρο άζνα. δ. Το κεφαλικό κέντρο. 3. Τρεις απ’ τις ενέργειες εργάζονται δια του κεφαλικού κέντρου, αλλά μόνο μετά την τρίτη μύηση. Υπάρχουν ένα ή δύο άλλα σημεία που πρέπει επίσης να προσέξετε εδώ. Τα σημειώνω για τη φώτισή σας. Απ’ όλες τις πολλές ενέργειες που προσκρούουν, διαπερνούν και προκαλούν αποτελέσματα στον πλανήτη μας, η εσωτερική αστρολογία δίνει έμφαση στους τέσσερις ακόλουθους τύπους δύναμης, επειδή επηρεάζουν αυτό που θα μπορούσε να ονομασθεί προσωπικότητα της Γης μας: 1. Την ποιότητα του ηλιακού μας συστήματος. Ο Θεός είναι πυρ καταναλίσκον, αλλά ο Θεός είναι επίσης αγάπη. Είναι η διδασκαλία τόσο της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής αλήθειας. 2. Την ποιότητα του Λόγου του πλανήτη μας καθώς διαχύνεται στις αλύσους, τους γύρους, τις φυλές και τα βασίλεια της φύσης. 3. Την ποιότητα του συμπληρωματικού πλανήτη της Γης, που είναι το πολικό αντίθετο της Γης όταν εξετάζεται εσωτερικά. Αυτός ο πλανήτης είναι η Αφροδίτη. 4. Την ποιότητα της έλξης των τριών πλανητών που δημιουργούν ένα εσωτερικό τρίγωνο δύναμης. Χρησιμοποίησα αρκετές φορές τη φράση “διαπερνά” τα κέντρα και τις μορφές. Αυτή η έννοια απαιτεί την ιδέα των κέντρων διανομής στα οποία μπορούν να πάνε οι εισερχόμενες ενέργειες και απ’ τα οποία μπορούν να φύγουν πάλι σαν ακτινοβολία. Κάποια ιδέα γι’ αυτό μπορεί να συλληφθεί αν σας έδινα τη νέα πρόταση (νέα σε σας, αν και παλιά στους εσωτεριστές) για τα κέντρα στο ανθρώπινο αιθερικό σώμα. Τα τέσσερα κέντρα πάνω από το διάφραγμα – τα κέντρα της καρδιάς, του λαιμού, του άζνα και της κεφαλής – είναι βασικά και κυρίως κέντρα λήψης. Τα κέντρα κάτω από το διάφραγμα – το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης, το ιερό κέντρο, το ηλιακό πλέγμα και η σπλήνα – γαλβανίζονται σε δραστηριότητα από τα τέσσερα ανώτερα κέντρα λήψης. Όταν επιτευχθεί αυτό, καταδεικνύεται σαν προσωπικότητα και φυσικός μαγνητισμός κι επιρροή μέχρι να έρθει η στιγμή που αντιστρέφεται η


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

31

διάβαση – σαν ψυχή – γύρω από το ζωδιακό. Αυτό συμβολίζεται με την περιστροφή του ηλίου γύρω από το ζωδιακό, από τον Κριό στους Ιχθείς αντί για την αντίστροφη κίνηση από τον Κριό στον Ταύρο. Επαναλαμβάνεται στην ανθρώπινη μορφή και τελικά τα τέσσερα κατώτερα κέντρα επιστρέφουν αυτό που τους δόθηκε. Έτσι αντιστρέφουν τη διαδικασία που ακολουθείται κανονικά και τα κέντρα πάνω από το διάφραγμα γίνονται ραδιενεργά, δυναμικά και μαγνητικά. Αυτή είναι μια πολύπλοκη αποκρυφιστική μελέτη και αφορά την ανταπόκριση του αιθερικού σώματος στις εισερχόμενες ενέργειες. Σχετίζει τελικά το κατώτατο κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης με το ανώτατο κέντρο, το κεφαλικό κέντρο. Είναι μια αντιστοιχία της σχέσης της Γης με τον Ήλιο. Σκεφθείτε σ’ αυτό. Καθώς εργαζόμαστε και μελετάμε αυτά τα θέματα, ας έχουμε πάντοτε κατά νου το γεγονός ότι εξετάζουμε τις επτά ακτίνες και τις συσχετίσεις τους στην κοσμική διαδικασία. Εσωτερικά σχετιζόμαστε με: 1. Τις επτά ακτίνες και τα δώδεκα ζώδια του ζωδιακού. 2. Τις επτά ακτίνες και τις δώδεκα Δημιουργικές Ιεραρχίες. 3. Τις επτά ακτίνες και τους πλανήτες καθώς κυβερνούν τους δώδεκα οίκους έκφρασης. Καθώς συλλογιζόμαστε, σκεφτόμαστε και συσχετίζουμε τις διάφορες όψεις της διδασκαλίας, θα βρούμε τρεις προτάσεις που κυβερνούν την εισροή της ζωής στον πλανήτη και στο άτομο. Τις διατυπώσαμε νωρίτερα στην Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων, αλλά θα μας ωφελούσε να τις αναφέρουμε εδώ: Πρόταση Ένα – Κάθε ακτινική ζωή είναι η έκφραση μιας ηλιακής ζωής κι επομένως κάθε πλανήτης: 1. Συνδέεται με κάθε άλλη πλανητική ζωή. 2. Εμψυχώνεται από ενέργεια που διαχύνεται σ’ αυτόν από τα επτά ηλιακά συστήματα, απ’ τα οποία ένα είναι το δικό μας. 3. Δραστηριοποιείται από τρία ρεύματα δύναμης: α. Που έρχονται από ηλιακά συστήματα διαφορετικά από το δικό μας. β. Του δικού μας ηλιακού συστήματος. γ. Της δικής μας πλανητικής ζωής. Πρόταση Δύο – Καθεμιά από τις ακτινικές ζωές είναι δέκτης και θεματοφύλακας των ενεργειών που έρχονται από: 1. Τα επτά ηλιακά συστήματα. 2. Τους δώδεκα αστερισμούς. Πρόταση Τρία – Η ποιότητα μιας ακτινικής ζωής – που εκδηλώνεται σε χρόνο και χώρο – είναι αυτή που καθορίζει τη φαινομενική εμφάνιση. Πριν διεισδύσουμε περισσότερο στην εξέταση του θέματός μας, θα ήθελα να δώσω έμφαση σε δύο σημεία: Πρώτα απ’ όλα, ότι εξετάζουμε τις εσωτερικές επιδράσεις κι όχι την καθαυτή αστρολογία. Το θέμα μας είναι οι επτά ακτίνες και η σχέση τους με τους ζωδιακούς


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

32

αστερισμούς ή – με άλλα λόγια – η αλληλενέργεια των επτά μεγάλων Ζωών που εμψυχώνουν το ηλιακό μας σύστημα με τους δώδεκα αστερισμούς οι οποίοι αποτελούν το ζωδιακό μας. Δεύτερο, ότι πρέπει αναγκαστικά να μελετήσουμε αυτές τις ενέργειες και την αλληλεπίδρασή τους απ’ τη σκοπιά του αποτελέσματός τους στον πλανήτη και παρεμπιπτόντως του αποτελέσματός τους στις μορφές των διαφόρων βασιλείων της φύσης και ιδιαίτερα σε σχέση με το τέταρτο βασίλειο, το ανθρώπινο και με τον άνθρωπο ατομικά – το μέσο άνθρωπο, το μαθητή και το μυημένο. Δε θα υπεισέλθω σε ορισμούς που έχουν σχέση με την τεχνική αστρολογία, ούτε θα χρησιμοποιήσω πολλούς τεχνικούς όρους. Αν κατά την παρουσίαση του απέραντου αυτού θέματος και τη διαδικασία υπόδειξης της στάσης της Αρχαίας Σοφίας σ’ αυτή τη νέα κι επερχόμενη (παρότι πανάρχαιη) “επιστήμη των αποτελεσματικών ενεργειών”, όπως καλούνται, παρουσιάσω μια νέα προσέγγιση ή τονίσω μια πρωτόγνωρη σχέση και από τη σκοπιά της Αρχαίας Σοφίας διορθώσω ό,τι θεωρείται λανθασμένο από τους Δασκάλους στην εσώτερη πλευρά της ζωής, ελπίζω ότι θα βρεθούν μερικοί αστρολόγοι που θα είναι ευαίσθητοι σε ό,τι είναι νέο. Πιστεύω ότι υπάρχουν ερευνητές πάνω σε αστρολογικές γραμμές που θα είναι αρκετά ανοιχτόμυαλοι ώστε ν’ αναγνωρίσουν τις πιθανές υποθέσεις και να πειραματισθούν ικανοποιητικά μαζί τους. Επαναλαμβάνω: δε γράφω μια πραγματεία για την αστρολογία, αλλά για τις επτά ακτίνες και τις ισοδύναμες κι αντίστοιχες ενέργειές τους, για τα αποτελέσματα της ακτινικής ενέργειας και την αλληλεπίδραση αυτών των ενεργειών και το αποτέλεσμά τους στις διάφορες πλανητικές δυνάμεις, ιδιαίτερα εκείνες της Γης. Αναζητώ τους αμερόληπτους εκείνους αστρολόγους που θα πειραματισθούν με τους παράγοντες και τις εισηγήσεις που θα διατυπώσω. Ας προχωρήσουμε έχοντας αυτά κατά νου. Τόνισα ότι αυτές οι ενέργειες κατατάσσονται σε τρεις ομάδες: 1. Σ’ εκείνες που προέρχονται από ορισμένους μεγάλους αστερισμούς οι οποίοι είναι ενεργοί σε σχέση με το ηλιακό μας σύστημα και οι οποίοι απ’ τις αρχαιότατες μέρες συνδέονταν πάντα μαζί του με μύθους και θρύλους. Το σύστημά μας σχετίζεται μ’ αυτούς τους αστερισμούς με έναν ιδιάζοντα τρόπο. 2. Σ’ εκείνες που προέρχονται από τους δώδεκα ζωδιακούς αστερισμούς. Είναι γνωστό ότι αυτοί έχουν ένα σαφές αποτέλεσμα στο σύστημά μας και στην πλανητική μας ζωή. 3. Σ’ εκείνες που προέρχονται από πλανήτες οι οποίοι βρίσκονται μέσα στην περιφέρεια της σφαίρας επιρροής του Ηλίου. Σε γενικές γραμμές και από μια ορισμένη σκοπιά μπορούμε να πούμε ότι αυτές είναι οι αντιστοιχίες στο ηλιακό σύστημα των τριών μεγάλων κέντρων δύναμης που δημιουργούν κι ελέγχουν την εκδήλωση και την εξελικτική πρόοδο του ανθρώπινου όντος: 1. Οι μεγάλοι εξωτερικοί αλλά ελέγχοντες αστερισμοί είναι ανάλογοι μ’ εκείνο το


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

33

κέντρο δύναμης που αποκαλούμε Ενάδα και με την παγκόσμιά της θέληση-γιαδύναμη που χαρακτηρίζει την πρώτη θεία όψη. 2. Οι δώδεκα αστερισμοί μπορεί να θεωρηθεί ότι ενσωματώνουν την ψυχική όψη και προς το παρόν το αποτέλεσμά τους στο άτομο πρέπει να θεωρείται και να εξετάζεται με όρους συνείδησης και ανάπτυξης της ζωής της ψυχής. Πρόκειται ουσιαστικά για τη θέληση-για-αγάπη. 3. Οι δώδεκα πλανήτες (επτά ιεροί και πέντε μη-ιεροί) επιδρούν (με την τεχνική έννοια της λέξης) στην εξωτερική ζωή, το περιβάλλον και τις συνθήκες του ατόμου. Οι δυναμικές τους επαφές πρέπει να ερμηνεύονται κυρίως με όρους της ανθρώπινης προσωπικότητας, της τρίτης θείας όψης. Διευκρινίζουν έτσι τη θέληση-για-γνώση. Θα ήθελα να θυμάστε ότι μιλώ εξολοκλήρου με όρους συνείδησης και των ανταποκρίσεων και αντιδράσεων του ατόμου στις δυνάμεις που δρουν πάνω του. Το αποτέλεσμα της εκπόρευσης του πλανήτη μας, της Γης, είναι μια αντιστοιχία του αποτελέσματος εκείνου του αθροίσματος ατόμων και μορίων, το οποίο αποκαλούμε πυκνό φυσικό σώμα και της ανταπόκρισής του στην έλξη και την ώση οποιουδήποτε ή όλων των λεπτοφυέστερων σωμάτων. Όσον αφορά την επιρροή των επτά ηλιακών συστημάτων, πρέπει να υποδείξω (περισσότερα δεν μπορώ να κάνω) ότι συνδέονται αστρολογικά με τους αστερισμούς Μεγάλη Άρκτο, Πλειάδες και Σείριο. Σχετίζονται στενά μαζί τους, αλλά το ακριβές τους αποτέλεσμα είναι μεταβιβαζόμενο και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγει προς το παρόν αξιόλογα αποτελέσματα στην ανθρωπότητα και τα άλλα βασίλεια της φύσης. Το αποτέλεσμα των τριών μεγάλων αστερισμών δεν μπορεί επίσης να παρατηρηθεί απ’ τον άνθρωπο ατομικά μέχρι τη στιγμή που έχει συνείδηση του εναδικού κραδασμού μετά την τρίτη μύηση. Υπάρχουν πολλές ισχυρές επιρροές που ασκούνται διαρκώς στο ηλιακό μας σύστημα και τον πλανήτη μας, αλλά – όσον αφορά τον άνθρωπο – η συσκευή ανταπόκρισης κι ο μηχανισμός αντίδρασης παραμένουν “αποκρυφιστικά μη ανταποκριτικοί”, όπως λέγεται, γιατί δεν έχουν ακόμη την ποιότητα που θα τους επιτρέψει οποιαδήποτε αξιόλογη αναγνώριση είτε στον πυκνό ή τους λεπτοφυέστερους φορείς είτε ακόμη στην ψυχή. Αργότερα στην εξελικτική διαδικασία θα έρθει η αναγνώριση και η ανταπόκριση, όμως για όλους τους αστρολογικούς σκοπούς και τα αναγνωρίσιμα παραγόμενα αποτελέσματα μπορούν σήμερα να θεωρηθούν ως ανύπαρκτοι, εκτός κι όταν αντιδρούν πάνω στο τέταρτο βασίλειο της φύσης καθώς συνιστά μια ζώσα μονάδα στο σώμα του πλανητικού Λόγου. Παράγεται το ίδιο μικρό συνειδητό αποτέλεσμα απ’ αυτές τις δυνάμεις όσο είναι το αποτέλεσμα μιας στιγμής υψηλής επαφής στον πρωινό σας διαλογισμό σ’ ένα άτομο ή κύτταρο του μικρού δακτύλου στο χέρι σας. Μπορεί να υπάρχει μια γενική ανταπόκριση και διέγερση σε όλο το σώμα, αλλά το νοήμον άτομο δεν έχει καμιά συνειδητή ανταπόκριση. Ο κραδασμός έχει υπερβολικά υψηλό χαρακτήρα. Οι εικασίες πάνω σ’ αυτές τις γραμμές είναι ανώφελες. Ένα απέραντο σύστημα


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

34

αλληλένδετων ενεργειών βρίσκεται σε ενεργό και γοργή κυκλοφορία σε ολόκληρο το κοσμικό αιθερικό σώμα – του οποίου το συστημικό αιθερικό μας σώμα είναι ακέραιο τμήμα – όμως μια θεωρητική έρευνα πάνω στις προτεινόμενες γραμμές και η αναζήτηση δυσνόητων ιχνών είναι εντελώς μάταιη μέχρι να κατασκευασθεί και να ακολουθηθεί η κύρια λεωφόρος προσέγγισης. Ό,τι είναι σήμερα εφικτό είναι το γενικό περίγραμμα του αστρολογικού τρόπου, μέχρι τη στιγμή που ο άνθρωπος θα μπορεί να σκέφτεται με μεγαλύτερα σύνολα και να έχει μια πιο συνθετική ικανότητα. Θα περιοριστούμε στο απέραντο πεδίο των ενεργειών που σας περιέγραψα για να μελετήσετε και θα εξετάσουμε μόνο τις κύριες δυνάμεις που βρίσκονται σε κυκλοφορία. Αυτό θα είναι αρκετό για τη γενιά και την εποχή μας. Μας ενδιαφέρουν οι ενέργειες που μπορούν και εφελκύουν ανταπόκριση και για τις οποίες σήμερα ο άνθρωπος μπορεί να έχει επίγνωση και σε πολλές περιπτώσεις έχει. Ίσως να ήταν εδώ χρήσιμο να σχολιάσω με ένα γενικό κι ευρύ τρόπο και με πολλές αναγκαίες επιφυλάξεις το πλατύ φάσμα μερικών απ’ αυτές τις ανταποκρίσεις: 1. Η υπανάπτυκτη ανθρωπότητα ρυθμίζεται κυρίως στη ζωή και τις συνθήκες της από την επίδραση του ελάσσονος ζωδιακού κι έτσι από τη θέση των πλανητών στους δώδεκα οίκους. 2. Η μέση νοήμων ανθρωπότητα κι όσοι προσεγγίζουν την Ατραπό της Μαθητείας και είναι πάνω στη Δοκιμαστική Ατραπό, ανταποκρίνονται συνειδητά: α. Στους πλανήτες που επηρεάζουν τις προσωπικότητές τους. β. Στο ηλιακό ζώδιο το οποίο υποδεικνύει τις ζωικές τάσεις που έχουν ήδη εγκαθιδρυθεί και αποτελούν τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. γ. Στο ανατέλλον ζώδιο σε μικρή κλίμακα. Υποδεικνύει το ζωικό στόχο για τον ιδιαίτερο αυτό βιόκυκλο ή αλλιώς για μια περίοδο επτά ζωών. Τα δύο τελευταία αποτελούν το Μείζονα Ζωδιακό. 3. Οι μαθητές και μυημένοι μπορούν να αρχίσουν να ανταποκρίνονται συνειδητά σε όλες τις παραπάνω επιρροές, να τις χειρίζονται εποικοδομητικά και σ’ εκείνες τις δυναμικές αλλά άπειρα λεπτοφυείς δυνάμεις που χύνονται στο ηλιακό μας σύστημα από τους τρεις κύριους αστερισμούς που προαναφέρθηκαν. Στα πρώιμα στάδια η ανταπόκριση είναι στα λεπτοφυέστερα σώματα και ο εγκέφαλος αδυνατεί να τις καταγράψει, αλλά μετά την τρίτη μύηση υπάρχει μια αναγνώρισή τους πάνω στο φυσικό πεδίο. Επανερχόμενος στο θέμα αυτής της πραγματείας, που είναι εκείνο των επτά ακτίνων, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτές οι ακτίνες συνδέονται στενά με τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου (πάντοτε πάλι η δευτερεύουσα διαφοροποίηση σε τέσσερα και τρία) και με τις επτά Αδελφές, τις Πλειάδες. Ο πρώτος αστερισμός είναι ο πράκτορας της θετικής δύναμης στον πλανητικό Λόγο και ο άλλος είναι ο διαβιβαστής της αρνητικής όψης. Συνεπώς υπάρχει μια άμεση ανταλλαγή ενεργειών μεταξύ των ζωών των επτά πλανητικών Λόγων και των εκπληκτικών κι ανεξιχνίαστων Ζωών που εμψυχώνουν τους κύριους αυτούς αστερισμούς. Ανάμεσα στους επτά πλανήτες και τις δύο αυτές ομάδες των επτά αστέρων η καθεμιά, μπορούν


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

35

να βρεθούν μεγάλα αλληλεξαρτώμενα τρίγωνα δύναμης. Τελικά θα ανακαλυφθεί ότι το εσώτατο μυστικό των αστρολογικών συμπερασμάτων με την πλανητική έννοια συνδέεται μ’ αυτά τα “ιερά τρίγωνα” κι αυτά – με τη σειρά τους – αντιπροσωπεύονται απ’ τα τρίγωνα (μετατοπιζόμενα και μεταβαλλόμενα) που μπορούν να κατασκευασθούν σε σχέση με τα επτά κέντρα. Καταστρώνοντας το ωροσκόπιο του πλανήτη (που κάποτε θα γίνει εφικτό), θα βρεθεί ότι η γραμμή αυτών των δυνάμεων και της πλανητικής μας ανταπόκρισης σ’ αυτές έχει πιο δυναμικό αποτέλεσμα απ’ την επίδραση των ζωδιακών αστερισμών στην ανθρώπινη μονάδα. Αυτό οφείλεται στο εξαιρετικά προχωρημένο σημείο εξέλιξης των πλανητικών Πνευμάτων τα Οποία (στην ατομική Τους ζωή) έχουν υπερβεί κατά πολύ την επίδραση των δώδεκα αστερισμών και ανταποκρίνονται γοργά στους ανώτερους κραδασμούς των μεγάλων Πρωτοτύπων τους, των “τριών οικείων αστερισμών”, όπως καλούνται εσωτερικά. Αυτό είναι μια αντιστοιχία στη ζωή των μεγάλων αυτών Οντοτήτων του τρόπου με τον οποίο ένα προχωρημένο άτομο μπορεί να εξουδετερώσει την επίδραση των πλανητών κι έτσι να κυριαρχήσει τόσο τη ζωή της προσωπικότητάς του, ώστε να μην είναι πλέον δυνατή η πρόγνωση και η βεβαιότητα για τη δράση και τις περιστάσεις. Επικρατεί η ψυχή και οι πλανήτες παύουν να ρυθμίζουν τη ζωή. Έτσι γίνεται και με τους αστερισμούς και τους πλανητικούς Λόγους. Μπορούν να εξουδετερώσουν τις κατώτερες επιδράσεις καθώς αφυπνίζονται κι ανταποκρίνονται στους ασύγκριτα ανώτερους κραδασμούς των τριών κύριων αστερισμών. 2. Οι Δημιουργικές Ιεραρχίες. Θα ήταν εδώ κατάλληλο να παρεμβάλω ένα διάγραμμα ή πίνακα που θα υποδείκνυε μερικές απ’ αυτές τις αλληλεξαρτώμενες ενέργειες οι οποίες επιδρούν, διατρέχουν, επιστρέφουν, διεγείρουν και ενεργοποιούν κάθε τμήμα του ηλιακού μας συστήματος. Εφελκύουν συνειδητή ανταπόκριση μόνο όταν ο φορέας έκφρασης και ανταπόκρισης είναι επαρκής στην κρούση κι αυτή η δήλωση ισχύει για τον ηλιακό Λόγο, τους πλανητικούς Λόγους και για όλες τις μορφές σε κάθε βασίλειο στον πλανήτη μας. Υπάρχει βέβαια ασυνείδητη αντίδραση αλλά σε γενική ή μαζική κλίμακα και μεγάλο μέρος της διαχύνεται σε μας από τους μακρινούς αυτούς αστερισμούς μέσω της πέμπτης Δημιουργικής Ιεραρχίας. Αυτή η Ιεραρχία που βρίσκεται στο χείλος της απελευθέρωσης, εντοπίζεται στο διανοητικό επίπεδο της συνείδησης και μπορεί συνεπώς να χρησιμοποιηθεί σαν εστιακό σημείο και διαβιβαστής των ανώτερων ενεργειών στο ηλιακό σύστημα και τον πλανήτη μας. Αν μελετήσετε προσεκτικά τον πίνακα των δώδεκα Δημιουργικών Ιεραρχιών στη σελ. 34, θα σημειώσετε ότι αυτή η Ιεραρχία επηρεάζει κι επηρεάζεται από την έβδομη Ακτίνα της Μαγικής Τάξης και της Τελετουργικής Οργάνωσης. Η βασική λειτουργία αυτής της ακτίνας είναι να συσχετίσει το πνεύμα και την ύλη και να δημιουργήσει την εκδηλωμένη μορφή. Το σημείο του ζωδιακού με το οποίο συνδέεται στενά είναι ο Καρκίνος, που είναι ένα μαζικό ζώδιο και μια από τις “πύλες” προς την εκδηλωμένη ζωή.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

36

ΠΙΝΑΚΕΣ Ι ΚΑΙ ΙΙ

ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ (ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΚΟΥΜΑΡΑ) Αρ. Κάτω

Όνομα

1 2 3 4

Άγνωστο Άγνωστο Άγνωστο Άγνωστο

ΙΙΙ IV V VI

5

Άγνωστο

VII

Ακτίνα

Ζώδιο

Ενέργεια

Αρ. Πάνω

Σχόλια

Ιχθείς Νοήμων Ουσία Κανένα 12 Κριός Ενότητα με προσπάθεια Κανένα 11 Ταύρος Φως με γνώση Κανένα 10 Δίδυμοι Επιθυμία για δυαδικότητα Κανένα 9 Οι Ιεραρχίες 1 μέχρι 4 (12 μέχρι 9) έχουν φθάσει στην απελευθέρωση. Θεωρούνται αφαιρέσεις. Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, σελ. 361 Καρκίνος Μαζική ζωή Συγκαλύπτει τον Χριστό 8 Η 5η Δημιουργική Ιεραρχία βρίσκεται στο χείλος της απελευθέρωσης. Είναι ενεργός στο διανοητικό πεδίο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Πολλά σ’ αυτά τα διαγράμματα μπορεί να φαίνονται δυσνόητα ή ακόμη και λανθασμένα. Για παράδειγμα: α. Ο Τοξότης τοποθετείται μεταξύ του Αιγόκερου και Υδροχόου. Πρόκειται για πρόσκαιρη έμφαση και θα αλλάξει σ’ έναν άλλο παγκόσμιο κύκλο. Είναι ένα από τα μυστήρια που αποκαλύπτονται στη Μύηση. β. Η μη δραστηριότητα των πέντε Ιεραρχιών που βρίσκονται εκτός ενσάρκωσης κι έχουν επιτύχει την απελευθέρωση, είναι μόνο στα κατώτερα πεδία.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΣΕ ΕΝΕΡΓΟ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ (ΟΙ ΕΠΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ − ΥΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΜΙΚΟ ΝΟΜΟ) Αρ. Κάτω

Όνομα

Ακτίνα

6

Θείες Φλόγες Θείες Ζωές

7

Θείοι Δομητές Απονέμουσα ψυχή (Κ.Π., 605) Ελάσσονες Δομητές Απονέμουσα μορφή (Κ.Π., 605) Τα τριπλά άνθη Ανθρώπινη Ιεραρχία ΙV Οι Μυημένοι Κύριοι της Θυσίας Ανθρώπινη προσωπικότητα V Οι Κροκόδειλοι Μακάρα, το μυστήριο Σεληνιακοί Κύριοι VI Θυσιαστικά Πυρά (Κ.Π., 378) Στοιχειακές ζωές VII Τα Καλάθια της Γαλούχησης. Οι Τυφλές Ζωές

8

9

10

11

12

Ζώδιο

Ι Λέων Πλανήτης–Ήλιος Χρώμα–Πορτοκαλί ΙΙ Παρθένος Πλανήτης–Δίας Χρώμα–Κυανούν ΙΙΙ Ζυγός Πλανήτης–Κρόνος Χρώμα–Πράσινο Σκορπιός Πλανήτης–Ερμής Χρώμα–Κίτρινο Αιγόκερως Πλανήτης–Αφροδίτη Χρώμα–Ινδικόν Τοξότης Πλανήτης–Άρης Χρώμα–Ερυθρό Υδροχόος Πλανήτης–Σελήνη Χρώμα–Ιώδες

Ενέργεια

Σχόλια

Αρ. Πάνω

Παρασάκτι Υπέρτατη ενέργεια

Πυρ–Αήρ Λογοϊκό Πεδίο

7

Κριγιασάκτι Υλοποιεί το ιδεώδες

Αιθέρας Εναδικό Πεδίο

6

Ζνανασάκτι Δύναμη του νου

Ύδωρ Ατμικό Πεδίο

5

Μαντρικασάκτι Η ΛΕΞΗ που έγινε σάρκα. Ομιλία Ιτσχασάκτι Θέληση για εκδήλωση

Ηλιακοί Άγγελοι Αγκνισβάττα Βουδδικό Πεδίο Πυρ Νοητικό Πεδίο

4

Κουνταλινισάκτι Ενέργεια της ύλης Μορφή Καμία

Ύδωρ Αστρικό Πεδίο

2

Γη

1

3

Οι ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τις Ιεραρχίες μπορεί να φανούν χρήσιμες. Συγκεντρώθηκαν από διάφορες πηγές.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

37

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω εδώ ότι τα επτά πεδία του ηλιακού μας συστήματος είναι τα επτά υποπεδία του κοσμικού φυσικού πεδίου. Οι τέσσερις Δημιουργικές Ιεραρχίες που ήδη απελευθερώθηκαν, εστιάζονται τώρα στο κοσμικό αστρικό πεδίο· απ’ όπου και η ισχύς τους ακόμη κι όταν είναι εκτός εκδήλωσης. Η πέμπτη Δημιουργική Ιεραρχία υφίσταται στο ανώτατο αιθερικό επίπεδο και θα συναντήσει τις τέσσερις άλλες Ιεραρχίες όταν η έκτη Δημιουργική Ιεραρχία σταθεί στο ύψος της κοσμικής ευκαιρίας και προσεγγίσει την απελευθέρωση. Τα παρακάτω είναι μια ταξινόμηση που παρουσιάζει μερικές από τις αστρολογικές σχέσεις αναφορικά με: 1. 2. 3. 4.

Τον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Τις Πλειάδες ή τις Επτά Αδελφές. Το Σείριο. Τα επτά ηλιακά συστήματα.

1. Η Ιεραρχία των Δημιουργικών Δυνάμεων διαιρείται εσωτερικά σε επτά (4 και 3) μέσα στις Δώδεκα Μεγάλες Τάξεις. 2. Τρεις Ιεραρχίες έχουν βαθιά σημασία – στο μείζονα αυτό κύκλο – η τέταρτη ή ανθρώπινη Δημιουργική Ιεραρχία και οι δύο ντεβαϊκές Ιεραρχίες, η πέμπτη και η έκτη. 3. Η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία αποτελεί στην πραγματικότητα την ένατη και γιαυτό ονομάζεται Ιεραρχία των Μυημένων. Μπορείτε να το δείτε αν ανατρέξετε στον πίνακα. 4. Στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός αναφέρεται ότι στην ένατη, δέκατη και ενδέκατη Ιεραρχία (μετρώντας από κάτω προς τα πάνω) κρύβεται το κλειδί για τη φύση του Άγκνι, του Κυρίου του Πυρός, του συνόλου της συστημικής ζωτικότητας. 5. Αν μελετηθούν οι αριθμοί που σχετίζονται μ’ αυτές τις Ιεραρχίες, θα έλθει πολύ φως στο σοβαρό σπουδαστή: α. Οι πρώτες 5 θεωρούνται σαν καθαρές αφαιρέσεις. β. Η Ιεραρχία Ένα έχει τους αριθμούς – 6.1.7. Η Ιεραρχία Δύο έχει τους αριθμούς – 7.2.6. Η Ιεραρχία Τρία έχει τους αριθμούς – 8.3.5. Η Ιεραρχία Τέσσερα έχει τους αριθμούς – 9.4.4. Η Ιεραρχία Πέντε έχει τους αριθμούς – 10.5.3. Η Ιεραρχία Έξι έχει τους αριθμούς – 11.6.2. Η Ιεραρχία Επτά έχει τους αριθμούς – 12.7.1. Είναι αναγκαίο να σημειώσετε τα παραπάνω, γιατί στη Μυστική Δοξασία οι Ιεραρχίες αναφέρονται με διαφορετικούς αριθμούς. Έγινε για λόγους συγκάλυψης, αλλά επίσης μπερδεύει τους σπουδαστές. 6. Οι πρώτες τέσσερις Ιεραρχίες πέτυχαν την απελευθέρωση στο πρώτο ηλιακό σύστημα. Η επίδρασή τους φτάνει στη Γη μας με το μέσον της πέμπτης Δημιουργικής Ιεραρχίας. 7. Συνεπώς σχετίζονται με τις τέσσερις ακτίνες που λειτουργούν σαν ελάσσονες


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

8.

9.

10.

11.

12.

38

ακτίνες Ιδιότητας κάτω από τη μείζονα τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης. Οι Ιχθείς εμφανίζονται στην κορυφή της στήλης των ζωδίων γιατί κυβερνούν τον τωρινό μεγάλο αστρολογικό παγκόσμιο κύκλο των 25.000 ετών. Ήταν επίσης ένα απ’ τα δεσπόζοντα ζώδια, επηρεάζοντας τον πλανήτη μας την περίοδο της ατομικοποίησης, όταν το ανθρώπινο βασίλειο ήλθε σε ύπαρξη. Βασικά σχετίζεται με την πρώτη ή ανώτατη Δημιουργική Ιεραρχία η οποία με τη σειρά της σχετίζεται με την τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης. Ήταν το προϊόν του πρώτου ηλιακού συστήματος. Η ανάπτυξη της φώτισης μέσω μιας αφυπνισμένης νοημοσύνης αποτελεί τον πρώτο στόχο της ανθρωπότητας. Η πέμπτη Δημιουργική Ιεραρχία (που επίσης αριθμείται 8) βρίσκεται τώρα στο χείλος της απελευθέρωσης. Συνδέεται ιδιαζόντως με τη δέκατη Δημιουργική Ιεραρχία, με τον αστερισμό του Αιγόκερου και με την ανθρώπινη προσωπικότητα που καλύπτει και κρύβει προσωρινά τη Χριστική αρχή πίσω τόσο από τη μορφή όσο και από το νου. Το οκτώ, σύμφωνα με ορισμένα αριθμολογικά συστήματα, θεωρείται ο αριθμός του Χριστού. Οι δραστηριότητες των Μείζονων και των Ελάσσονων Δομητών που εργάζονται στο δεύτερο και το τρίτο πεδίο του ηλιακού μας συστήματος, αντανακλώνται στο έργο των Σεληνιακών Κυρίων και των στοιχειακών ζωών. Θα προσέξετε ότι στην ανθρώπινη Ιεραρχία (που στο χάρτη είναι 9-IV-4) δεν αποδίδεται κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο γιατί πρέπει να τα συγχωνεύσει και να τα συνθέσει όλα. Είναι τμήμα των μεγάλων δοκιμασιών της μύησης υπό το Σκορπιό. Αυτός ο χάρτης καταρτίσθηκε μόνο σε σχέση με την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, την ανθρώπινη. Δε σχεδιάσθηκε σε σχέση με καμιά άλλη πλανητική εκδήλωση. (Ο χάρτης προέκυψε από τις πολύ περιορισμένες γνώσεις που έχουν αποκαλυφθεί μέχρι τώρα γι’ αυτό το θέμα και υπό αυτές τις συνθήκες η ορθότητά του είναι στο μέτρο του δυνατού.)

Καθεμιά από τις επτά Ιεραρχίες των Όντων, απ’ το σύνολο των Δώδεκα, που είναι οι Δομητές ή οι Ελκτικοί Πράκτορες, είναι (στο βαθμό της) μεσολαβητές· όλες ενσωματώνουν έναν από τους τύπους δύναμης που εκπορεύονται από τους επτά αστερισμούς. Συνεπώς το μεσολαβητικό τους έργο είναι διπλό: 1. Είναι οι μεσάζοντες ανάμεσα στο Πνεύμα και την ύλη. 2. Είναι οι διαβιβαστές δύναμης από πηγές έξω απ’ το ηλιακό σύστημα σε μορφές μέσα στο ηλιακό σύστημα. Καθεμιά απ’ αυτές τις ομάδες των όντων έχει παρόμοια επταδική φύση και τα σαράντα εννέα πυρά του Βράχμα είναι η κατώτατη εκδήλωση της πύρινης φύσης τους. Κάθε ομάδα μπορεί ακόμη να θεωρηθεί ότι έχει “εκπέσει” με την κοσμική έννοια, επειδή ενεπλάκη στη διαδικασία της δόμησης, ή είναι κάτοχοι μορφών στον ένα ή τον άλλο βαθμό πυκνότητας.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

39

Ιεραρχία Ι. Η πρώτη μεγάλη Ιεραρχία εκπορεύεται από την Καρδιά του κεντρικού Πνευματικού Ηλίου. Είναι ο ίδιος ο Yιός του Θεού, ο Πρωτότοκος με μια κοσμική έννοια, όπως ακριβώς ο Χριστός ήταν ο “Πρεσβύτερος σε μια μεγάλη οικογένεια αδελφών” και το “πρώτο άνθος του ανθρώπινου φυτού”. Το σύμβολο αυτής της Ιεραρχίας είναι ο Χρυσός Λωτός με τα δώδεκα πέταλά του κλειστά. (Μυστική Δοξασία, Ι. 233-250· ΙΙΙ. 565.) Πρέπει να θυμάστε ότι αυτή η Ιεραρχία είναι κυριολεκτικά η έκτη, γιατί έχουν περάσει πέντε ιεραρχίες που ήταν προϊόν του προηγούμενου συστήματος στο οποίο στόχος ήταν η Νοημοσύνη ή το Μάνας. Οι πέντε απελευθερωμένες Ιεραρχίες αποτελούν στο σύνολό τους το άθροισμα του μάνας. Η πέμπτη στη σειρά Ιεραρχία είναι εκείνη για την οποία μας λένε ότι βρίσκεται στη διαδικασία να επιτύχει την τελική απελευθέρωση ή να λάβει την τέταρτη Μύηση, που είναι η αιτία για ορισμένα φαινόμενα στον πλανήτη μας, τα οποία έδωσαν στον πλανήτη μας την ονομασία το “Άστρο της Οδύνης”. Ανάμεσα στο ζωικό βασίλειο και την πέμπτη Δημιουργική Ιεραρχία του προηγούμενου συστήματος υπάρχει ένας καρμικός δεσμός που γίνεται αισθητός στον άνθρωπο με την αναγκαία σταύρωση της ζωώδους φυσικής φύσης, ιδιαίτερα πάνω στις σεξουαλικές γραμμές. Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι Ιεραρχίες λειτουργούν υπό το Νόμο της Έλξης· είναι ο νόμος των Δομητών. Αυτή η πρώτη (έκτη) Ιεραρχία έχει σαν τύπο ενέργειάς της την πρώτη όψη του έκτου τύπου κοσμικού ηλεκτρισμού και συνεπώς χειρίζεται ειδική δύναμη σε συνδυασμό με το κατώτερο πυρ ή το “πυρ δια τριβής” όπως γίνεται αισθητό στο έκτο πεδίο. Αυτές οι ζωές αποκαλούνται “οι φλεγόμενοι Υιοί της Επιθυμίας” και ήταν οι Υιοί της Ανάγκης. Γι’ αυτούς το Αρχαίο Σχόλιο αναφέρει: “Κάηκαν για να μάθουν. Όρμησαν μέσα στις σφαίρες. Είναι ο πόθος του Πατέρα για τη Μητέρα. Γιαυτό και υποφέρουν, καίγονται και ποθούν μέσα στην έκτη σφαίρα της αίσθησης”. Ιεραρχία ΙΙ. Η δεύτερη Ιεραρχία συνδέεται στενά με τη Μεγάλη Άρκτο. Μας λένε ότι εισχώρησαν μέσα από τη δεύτερη κοιλία της Ιερής Καρδιάς και (όπως αναφέρεται στη Μυστική Δοξασία) είναι τα πρωτότυπα των Ενάδων. Αποτελούν την πηγή της εναδικής ζωής, αλλά δεν είναι οι Ενάδες· βρίσκονται πολύ ψηλότερα. Αυτή η Ιεραρχία που κυριολεκτικά είναι η έβδομη, αποτελεί την εισροή στο σύστημά μας εκείνων των Ζωών οι οποίες στο πρώτο ηλιακό σύστημα παρέμειναν στο πεδίο τους, γιατί ήταν πολύ αναμάρτητες και άγιες για να τους δοθεί ευκαιρία στην πολύ υλική και διανοητική εκείνη εξέλιξη. Ακόμη και στο τωρινό είναι αδύνατο να κάνουν κάτι περισσότερο από το να επηρεάζουν τους ενσαρκωνόμενους Τζίβα μεταδίδοντάς τους την ικανότητα ν’ αντιλαμβάνονται τη φύση της ομαδικής συνείδησης, την ποιότητα των επτά Ουράνιων Ανθρώπων, δίχως όμως οι ίδιες να μπορούν να εκφρασθούν πλήρως. Κάποια κλειδιά γι’ αυτό το μυστήριο θα βρεθούν αν ο σπουδαστής έχει προσεκτικά κατά νου ότι στο ηλιακό μας σύστημα και στα επτά πεδία μας έχουμε μόνο το φυσικό σώμα του Λόγου κι ότι το φυσικό αυτό σώμα είναι ένας περιορισμός στην έκφραση της τριπλής Του φύσης. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η πρώτη (έκτη) Ιεραρχία επιχειρεί να εκφράσει το νοητικό κραδασμό του ηλιακού


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

40

Λόγου και η δεύτερη τη συναισθηματική ή κοσμική αστρική φύση Του. Αυτή η δεύτερη (έβδομη) Ιεραρχία έχει σαν τύπο δύναμής της τη δεύτερη όψη του έβδομου τύπου δύναμης απ’ τους πολλούς που υπάρχουν. Κάποια ιδέα για το σχετικό σημείο εξέλιξης του ηλιακού Λόγου μπορεί να αποκτηθεί αν μελετήσουμε τις διάφορες όψεις δύναμης που καταδεικνύει στην ιδιαίτερη αυτή ενσάρκωση. Αυτή η ενέργεια εξωθεί τις Ενάδες σε φυσική ενσάρκωση, γιατί γίνεται αισθητή στο έβδομο πεδίο. Οι ενέργειες που λειτουργούν είναι εκείνες που ανέλιξε ο Λόγος και αποτελούν το κέρδος των προηγούμενων ενσαρκώσεων. Αναγκαστικά υπάρχουν χάσματα και ορισμένοι τύποι δύναμης απουσιάζουν, επειδή έχει κι Αυτός πολλά ακόμη να κερδίσει κοσμικά. Είναι η ενέργεια αυτής της Ιεραρχίας, η οποία καταλήγει στην εκδήλωση του Θείου Ανδρόγυνου και των επτά κέντρων δύναμης που αποτελούν τις επτά Πνευματικές Ενέργειες. Ιεραρχία ΙΙΙ. Η τρίτη (ή όγδοη) Δημιουργική Ιεραρχία έχει ένα ιδιάζον ενδιαφέρον. Αποκαλούνται “οι Τριάδες”, γιατί κατέχουν τις δυναμικότητες της τριπλής ανέλιξης, νοητικής, ψυχικής και πνευματικής. Αυτές οι Τριάδες της Ζωής είναι ενδόμυχα τα τρία Πρόσωπα της Τριάδας και από μια ορισμένη σκοπιά είναι το άνθος του προηγούμενου συστήματος. Από μια άλλη σκοπιά, αν μελετηθούν σαν το “άνθος των προηγούμενων Οκτώ”, είναι τα οκταπλά σημεία που αναμένουν την ευκαιρία να αναφλεγούν. Πρόκειται για τους ντέβα που είναι έτοιμοι να υπηρετήσουν, δηλαδή να δώσουν σε μια άλλη Ιεραρχία ορισμένες ποιότητες που λείπουν. Η Ιεραρχία αυτή θεωρείται σαν οι μεγάλοι δωρητές της αθανασίας, ενώ οι ίδιοι “απέχουν απ’ την ενσάρκωση”. Είναι Κύριοι της Θυσίας και της Αγάπης, αλλά δεν μπορούν να περάσουν από το λογοϊκό αιθερικό σώμα στον πυκνό φυσικό φορέα. Αυτή η τρίτη Ιεραρχία χειρίζεται την τρίτη όψη της ηλεκτρικής δύναμης του πρώτου τύπου κοσμικής ενέργειας. Αντιπροσωπεύει έναν περιοδικό κύκλο του πρώτου αυτού τύπου που συμβολίζεται με τον αριθμό 8. Οι φόρμουλες γι’ αυτές τις ηλεκτρικές ενέργειες είναι εξαιρετικά πολύπλοκες για να δοθούν εδώ, αλλά ο σπουδαστής πρέπει να έχει υπόψη του ότι αυτές οι Ιεραρχίες εκφράζουν: 1. Επταδική κοσμική ενέργεια. 2. Κοσμική πράνα. 3. Ηλιακή ενέργεια ή ηλεκτρικό πυρ, ηλιακό πυρ και πυρ δια τριβής. Κάθε Ιεραρχία εκδηλώνει μια τριπλή ενέργεια ή μια όψη του καθενός από τα παραπάνω κι αυτό απαιτεί μια εννεαπλή διαφοροποίηση, γιατί τα δύο πρώτα είναι τριπλά όπως και το τρίτο. Η απόρριψη των Τριαδικών ζωών από τις μονάδες της τέταρτης Ιεραρχίας, εκείνης των ανθρώπινων Ενάδων, κατασταλάζει τελικά τον άνθρωπο στην όγδοη σφαίρα. Αρνείται να γίνει ένας Χριστός, ένας Λυτρωτής και παραμένει εγωκεντρικός. Ασχοληθήκαμε με τις τρεις πρώτες Ιεραρχίες που θεωρούνται ότι πάντοτε “βλέπουν την Όψη του Κυβερνήτη της Αβύσσου” ή ότι είναι τόσο αγνές και άγιες, ώστε οι δυνάμεις Τους βρίσκονται σε αντιληπτή επαφή με την πηγή της εκπόρευσής


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

41

Τους. Θα εξετάσουμε τώρα συνοπτικά δύο Ιεραρχίες που μας αφορούν άμεσα, τις ανθρώπινες αυτοσυνείδητες οντότητες. Οι δύο αυτές ομάδες είναι στην κυριολεξία τρεις, επειδή η πέμπτη Ιεραρχία είναι διπλή, γεγονός που οδήγησε σε αρκετή σύγχυση και αποτελεί την αποκρυφιστική σημασία πίσω από το γρουσούζικο αριθμό δεκατρία. Είναι οι “Αναζητητές της ικανοποίησης” και αποτελούν την αιτία της δεύτερης πτώσης σε γέννηση, του γεγονότος πίσω από την πρόσληψη μιας κατώτερης φύσης από το Εγώ. Η τέταρτη και η πέμπτη Ιεραρχία είναι η ένατη και η δέκατη, ή οι “Μυημένοι” και οι “Τέλειοι”. Όλα τα ανθρώπινα όντα ή οι “Άφθαρτοι Τζίβα” είναι εκείνοι που ανελίσσονται μέσω μιας διαβαθμισμένης σειράς μυήσεων οι οποίες είτε αυτοπροκαλούνται είτε συμβαίνουν στον πλανήτη μας με εξωτερική βοήθεια. Επιτυγχάνουν μέσω ενός “γάμου” με την επόμενη τάξη τους, την πέμπτη. Τότε ολοκληρώνονται ή τελειοποιούνται και εξαιτίας του αποκρυφιστικού αυτού γεγονότος η τέταρτη Ιεραρχία θεωρείται αρσενική, ενώ η πέμπτη θηλυκή. Ιεραρχία IV. Η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία είναι η ομάδα στην οποία εντάσσεται η ανώτατη όψη του ανθρώπου, ο “Πατήρ εν τοις Ουρανοίς”. Αυτές οι ζωές είναι τα σημεία πυρός που πρέπει να γίνουν φλόγα· το κατορθώνουν χρησιμοποιώντας σαν μέσον την πέμπτη Ιεραρχία και τις τέσσερις θρυαλλίδες, ή τις δύο διπλές κατώτερες ιεραρχίες. Έτσι μπορεί να ιδωθεί ότι όσον αφορά τον άνθρωπο, η τέταρτη, η πέμπτη, η έκτη και η έβδομη Ιεραρχία αποτελούν κατά τον κύκλο της ενσάρκωσης τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι οι “Κύριοι της Θυσίας” και οι “Κύριοι της Αγάπης”, το άνθος του Άτμα-Βούδδι. Καθώς μελετάμε αυτές τις Ιεραρχίες, ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα που πρέπει να μάθουμε είναι η θέση και η σπουδαιότητα του ανθρώπου στο σχήμα. Για παράδειγμα, η Ιεραρχία που αποτελεί την ουσία της άψαυστης Ζωής του Πνεύματος, της αρχής του Βούδδι, είναι η εσωτερική αιτία του κοσμικού γάμου του πνεύματος με την ύλη, ο οποίος βασίζεται στην αγάπη και την επιθυμία του Λόγου, αλλά κάθε Ιεραρχία εκφράζεται επίσης μέσω μιας ιδιαίτερης εκδήλωσης που καταλήγει να θεωρείται από τον πεπερασμένο ανθρώπινο νου σαν η καθαυτή Ιεραρχία. Δε συμβαίνει όμως αυτό και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για να διακρίνουμε ανάμεσα σ’ αυτές τις Ιεραρχίες. Αποτελούν λανθάνοντα σπέρματα κέντρων δύναμης και εκδηλώνονται υποκειμενικά· θερμαίνουν και ζωογονούν ομάδες μορφών· ανθίζουν και εκφράζονται με το μέσον κάποιας μορφής ή μιας άλλης Ιεραρχίας. Όλες αυτές οι Ιεραρχίες αλληλεξαρτώνται και ανάλογα με την περίπτωση είναι θετικές ή αρνητικές μεταξύ τους. Όπως δηλώνεται στη Μυστική Δοξασία (Ι. 238), η Ιεραρχία αυτή είναι το φυτώριο των ενσαρκωνόμενων Τζίβα· και μεταφέρει μαζί της τα σπέρματα των Ζωών που πέτυχαν το ανθρώπινο στάδιο σε κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα, αλλά δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν πέρα απ’ αυτό λόγω του ερχομού της πραλάγια που τις έριξε σε μια λανθάνουσα κατάσταση. Η κατάσταση της Ιεραρχίας είναι παρόμοια σε κοσμική


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

42

κλίμακα με την κατάσταση των σπερμάτων της ανθρώπινης ζωής που διατηρούνται σε κατάσταση συσκότισης κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάμεσα σε δύο αλύσους. Οι τρεις άλλες Ιεραρχίες με τις οποίες ασχοληθήκαμε (πρώτη, δεύτερη και τρίτη) είναι εκείνες που ξεπέρασαν πλήρως (σε προηγούμενες κάλπα της λογοϊκής εκδήλωσης) το ανθρώπινο στάδιο. Είναι συνεπώς αρούπα ή άμορφες ομάδες, όπως ακριβώς οι υπόλοιπες είναι ρούπα ομάδες ή εκείνες που έχουν μορφή. Η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία ή η ένατη, πρέπει πάντα να θεωρείται πως καταλαμβάνει στο παρόν ηλιακό σύστημα ό,τι μπορεί να θεωρηθεί σαν τρίτη θέση: Πρώτο, οι Ζωές ή τα τρία Πρόσωπα της Τριάδας. Δεύτερο, τα Πρωτότυπα του ανθρώπου, τα επτά Πνεύματα. Τρίτο, ο άνθρωπος ή η κατώτατη εκδήλωση της αυτοσυνείδητης όψης του Πνεύματος. Αυτό χρειάζεται να εξετασθεί προσεκτικά και δεν αφορά τη μορφική όψη αλλά αποκλειστικά τη φύση των Ζωών οι οποίες εκφράζονται μέσω άλλων ζωών που είναι επίσης αυτοσυνείδητες, ή πλήρως νοήμονες. Αυτό δεν ισχύει για ορισμένες Ιεραρχίες. Οι τέσσερις κατώτερες Ιεραρχίες αφορούν όλες την εκδήλωση στους τρεις κόσμους ή στο πυκνό φυσικό σώμα του ηλιακού Λόγου. Είναι εκείνες που μπορούν να εγκαταλείψουν ή να διαπεράσουν το αιθερικό σώμα του ηλιακού Λόγου και να πάρουν μορφές που αποτελούνται από αεριώδη, υγρή ή πυκνή ουσία. Οι άλλες δεν μπορούν. Η φυσική γέννηση τους είναι αδύνατη. Οι σπουδαστές πρέπει να έχουν κατά νου ότι από τη σκοπιά του Λόγου οι ηλιακοί Άγγελοι πάνω στο νοητικό πεδίο (το πέμπτο υποπεδίο του κοσμικού φυσικού πεδίου) βρίσκονται σε φυσική ενσάρκωση και το γεγονός αυτό αναφέρεται σαν “δεύτερη πτώση”. Η πρώτη πτώση αφορά την πρόσληψη μορφής από κοσμική αιθερική ύλη, όπως στην περίπτωση των Ουράνιων Ανθρώπων, των πρωτότυπων των ανθρώπινων τζίβα. Στην τελευταία αυτή περίπτωση τα σώματα που χρησιμοποιούν αποκαλούνται “άμορφα” από τη δική μας σκοπιά και είναι “ζωτικά σώματα” που εμψυχώνονται από κοσμική πράνα. Στη δική μας περίπτωση και στην περίπτωση των υπόλοιπων ομάδων οι μορφές αποτελούνται από ουσία των τριών κατώτερων πεδίων (την οποία ο Λόγος δε θεωρεί αρχή) και συνεπώς από ύλη που εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στον κραδασμό του προηγούμενου συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι οι τέσσερις κατώτερες Ιεραρχίες είναι οι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στη ζωή του παρελθόντος και του μέλλοντος. Είναι το παρόν. Δεν αποπεράτωσαν τις επαφές τους με την ενεργό νοήμονα αρχή της προηγούμενης κάλπα κι έτσι πρέπει να συνεχίσουν τέτοιες επαφές στην τωρινή. Θα τις ολοκληρώσουν σ’ αυτό το σύστημα και οι τέσσερις θα γίνουν τρεις και θα αποτελέσουν τότε τις τρεις ανώτερες αρούπα Ιεραρχίες του επόμενου συστήματος. Προτού συνεχίσουμε την εξέταση των ιδιαίτερων Ιεραρχιών, πρέπει να τονίσουμε πως ορισμένες απ’ αυτές χαρακτηρίζονται “δεσπόζουσες ιεραρχίες” και άλλες “επικουρικές ιεραρχίες”. Μ’ αυτό εννοούμε ότι στο παρόν ηλιακό σύστημα ορισμένες εκφράζονται πληρέστερα από άλλες κι αυτό έχει αναγκαστικά σαν επακόλουθο ο


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

43

κραδασμός τους να γίνεται πιο αισθητός από τον κραδασμό των επικουρικών ομάδων. Οι δεσπόζουσες ομάδες είναι η δεύτερη, η τέταρτη και η πέμπτη, επειδή: α. Η δεύτερη αποτελεί τη μεγάλη έκφραση της δυαδικότητας, του Υιού καθώς ζωογονεί τον Ήλιο. β. Η τέταρτη είναι η Ιεραρχία των ανθρώπινων Ενάδων που είναι οι μεσολαβητές ή οι συνθέτες· εκφράζουν το κέρδος του Συστήματος 1 και το στόχο του Συστήματος 2. γ. Η πέμπτη ή δέκατη συνδέεται στενά με τις πέντε απελευθερωθείσες Ιεραρχίες και αποτελεί μια έκφραση της συνθέτουσας ζωής τους. Θα μπορούσε λοιπόν να ειπωθεί ότι η πέμπτη Ιεραρχία αντιπροσωπεύει τις πέντε απελευθερωθείσες ομάδες και η τέταρτη είναι η αντιπροσωπευτική ομάδα σ’ αυτό το σύστημα, ενώ η δεύτερη αντιπροσωπεύει (για τον άνθρωπο, ή τις ενωμένες δύο αυτές ομάδες) την όψη Πνεύμα, τον Πατέρα, τον Άγνωστο. Ιεραρχία V. Η πέμπτη Δημιουργική Ιεραρχία είναι η πλέον μυστηριώδης, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε από τη μελέτη της Μυστικής Δοξασίας. Το μυστήριο αυτό προκύπτει από τη σχέση της πέμπτης Ιεραρχίας με τις πέντε απελευθερωθείσες ομάδες. Αυτή η σχέση αναφορικά με τον ιδιαίτερο πλανήτη μας, που δεν είναι ένας ιερός πλανήτης, μπορεί να κατανοηθεί κάπως μόνο αν ανατρέξουμε στην ιστορία του Βούδδα και του έργου Του. Στον τρίτο τόμο της Μυστικής Δοξασίας υπάρχει ένας υπαινιγμός για το τελευταίο. Συμμετοχή σ’ αυτό το μυστήριο έχει επίσης η σχέση της πέμπτης Ιεραρχίας με έναν ορισμένο αστερισμό. Κρύβεται στο κάρμα του ηλιακού Λόγου και αφορά τη σχέση Του με έναν άλλο ηλιακό Λόγο και την αλληλεπίδραση της δύναμης ανάμεσά Τους σε μια μεγάλη μαχακάλπα. Αυτό είναι το αληθινό “μυστικό του Δράκοντα” και η επίδραση του δράκοντα ή η “οφιοειδής ενέργεια” ήταν εκείνη που προκάλεσε την εισροή της μανασικής ή νοητικής ενέργειας στο ηλιακό σύστημα. Σε άμεση εξάρτηση από το κάρμα των δύο αυτών κοσμικών Οντοτήτων βρίσκεται το κάρμα μιας μικρότερης κοσμικής Οντότητας που είναι η Ζωή του πλανήτη μας, ο πλανητικός μας Λόγος. Στο τριπλό αυτό κάρμα οφείλεται η εμφάνιση στην εποχή των Λεμουρείων της “θρησκείας του όφεως” και των “Όφεων ή Δρακόντων της Σοφίας”. Είχε σχέση με την ηλιακή και πλανητική Κουνταλίνι, ή το Οφιοειδές πυρ. Ένας υπαινιγμός βρίσκεται στο γεγονός ότι ο αστερισμός του Δράκοντα και ο ΕΝΑΣ που είναι μεγαλύτερος από το Λόγο μας, έχουν την ίδια σχέση που έχει το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης με το ανθρώπινο ον. Αφορά τη διέγερση και τη ζωογόνηση μ’ έναν επακόλουθο συντονισμό των εκδηλωνόμενων πυρών. Ένα κλειδί για το μυστήριο βρίσκεται επίσης στη σχέση αυτής της πέμπτης ομάδας με τους δύο συμβαλλόμενους πόλους. Αποτελούν τους πενταπλούς Δεσμούς, τους “Πράους Ενοποιητές” και τους “Χορηγούς της Εξιλέωσης”. Από εσωτερική άποψη είναι οι “Σωτήρες της Φυλής” και απ’ Αυτούς εκπορεύεται εκείνη η αρχή η οποία – σε συνδυασμό με την ανώτατη όψη – ανυψώνει την κατώτερη όψη στον Ουρανό. Όταν αυτά τα μυστήρια μελετηθούν διεξοδικά και εφαρμοσθούν κατάλληλα στη


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

44

ζωή των πιο μεγάλων εκφραστών της αρχής της ενοποίησης, θα γίνει φανερό πόσο μεγάλη και σημαντική είναι η θέση τους στο σχήμα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι μονάδες της πέμπτης Ιεραρχίας αποκαλούνται “Οι Καρδιές της Πύρινης Αγάπης”· λυτρώνουν με την αγάπη και με τη σειρά Τους οι ζωές αυτές είναι ιδιαζόντως πλησίον της μεγάλης Καρδιάς της Αγάπης του ηλιακού Λόγου. Συνεπώς οι μεγάλοι αυτοί λυτρωτικοί Άγγελοι που στο αληθινό τους πεδίο, το νοητικό, είναι οι Υιοί των Ανθρώπων, απεικονίζονται πάντα με τη μορφή των δωδεκαπέταλων λωτών – κι ο συμβολισμός αυτός τους συνδέει με τον “Υιό της Θείας Αγάπης”, το εκδηλωμένο ηλιακό σύστημα το οποίο λέγεται πως είναι ένας κοσμικός δωδεκαπέταλος λωτός, καθώς και με το λογοϊκό αιτιώδη λωτό που έχει επίσης φύση δωδεκαπέταλου λωτού. Κατά συνέπεια έχουμε ένα άμεσο ρεύμα ενέργειας που ρέει μέσα από: α. β. γ. δ. ε.

Το λογοϊκό δωδεκαπέταλο εγωικό λωτό, το κοσμικό νοητικό πεδίο. Τον ηλιακό δωδεκαπέταλο λωτό. Την πλανητική λογοϊκή καρδιά που είναι επίσης ένας δωδεκαπέταλος λωτός. Το δωδεκαπέταλο ανθρώπινο εγωικό λωτό στο νοητικό πεδίο. Το δωδεκαπέταλο καρδιακό κέντρο στο ανθρώπινο ον.

Ή για να το διατυπώσουμε αλλιώς, η ενέργεια ρέει άμεσα από: α. Τον ηλιακό Λόγο μέσω τριών μεγάλων κοσμικών κέντρων: 1. Τον κεντρικό πνευματικό Ήλιο. 2. Την καρδιά του Ηλίου. 3. Το φυσικό Ήλιο. β. Το καρδιακό κέντρο του πλανητικού Λόγου, που εντοπίζεται στο τέταρτο κοσμικό αιθερικό πεδίο (το βουδδικό μας πεδίο). γ. Τον εγωικό λωτό ενός ανθρώπινου όντος στο νοητικό πεδίο, που αντιστοιχεί κυριολεκτικά στην “καρδιά του Ηλίου”. Το εναδικό σημείο είναι μια αντανάκλαση του “κεντρικού πνευματικού Ηλίου” στο ανθρώπινο σύστημα. δ. Το καρδιακό κέντρο του ανθρώπου στο αιθερικό πεδίο του φυσικού πεδίου, το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχεί στο φυσικό Ήλιο. Έτσι, το μικροσκοπικό άτομο συνδέεται με τη μεγάλη κεντρική Ζωή του ηλιακού συστήματος. Αυτή η πέμπτη Ιεραρχία είναι επίσης, σύμφωνα με το νόμο, ένας διανομέας ενέργειας στο πέμπτο υποπεδίο κάθε πεδίου του συστήματος· θα πρέπει ωστόσο να έχουμε υπόψη ότι στους τρεις κόσμους πρόκειται για το πέμπτο υποπεδίο, μετρώντας από πάνω προς τα κάτω, ενώ στους κόσμους της υπερανθρώπινης εξέλιξης πρόκειται για το πέμπτο, μετρώντας από κάτω προς πάνω. Αυτή η Ιεραρχία χειρίζεται, όπως γνωρίζουμε, τις δύο όψεις του μάνας, μια για τους τρεις κόσμους και μια που γίνεται αισθητή σε ανώτερες σφαίρες. Είναι αναγκαίο να έχετε κατά νου ότι όλες αυτές οι ομάδες (ακόμη κι όταν αποκαλούνται “άμορφες”) είναι οι αληθινές μορφές όλων όσων υπάρχουν, γιατί όλες


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

45

βρίσκονται στο αιθερικό σώμα του ηλιακού ή του πλανητικού Λόγου. Το σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί προσεκτικά· οι σπουδαστές θεωρούσαν για πολύ καιρό ότι η μορφή ήταν το πυκνό φυσικό σώμα, ενώ για τον αποκρυφιστή το φυσικό σώμα δεν είναι η μορφή, αλλά μια χονδροειδής μάγια ή πλάνη και η αληθινή μορφή είναι το σώμα της ζωτικότητας. Συνεπώς αυτές οι Ιεραρχίες είναι το άθροισμα των ζωτικών ζωών και το υπόστρωμα ή η ουσία όλων όσων υπάρχουν. Θα μπορούσαμε να εξετάσουμε το θέμα ως εξής: α. Οι τέσσερις ανώτερες ομάδες είναι οι Ιεραρχίες που εκφράζονται δια των τριών κοσμικών αιθέρων, του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου. β. Οι δύο κατώτατες ομάδες απαρτίζονται από τις ζωές που απαντώνται να λειτουργούν σαν ενελικτική ύλη (οργανωμένη και ανοργάνωτη) του λογοϊκού πυκνού φυσικού σώματος, του υγρού και αεριώδους, με τη ζωντανή ουσία των τεσσάρων ανώτερων υποπεδίων του συστημικού πυκνού φυσικού σώματος. γ. Η πέμπτη Ιεραρχία κατέχει μια ενδιαφέρουσα θέση σαν το “μεσολαβητικό” σώμα ανάμεσα στις τέσσερις ανώτερες και σ’ εκείνες που βρίσκονται στα τρία κατώτερα υποπεδία. Υπάρχει μια ζωτική και σημαντική αντιστοιχία ανάμεσα στα επτά κεφαλικά κέντρα και τις επτά ομάδες εγώ στο νοητικό πεδίο και υπάρχει μια αποκρυφιστική αναλογία ανάμεσα στα τρία κεφαλικά κέντρα (επίφυση, υπόφυση και το κέντρο άλτα μάγιορ) και στην έκφραση των επτά αυτών ομάδων εγώ στους τρεις κόσμους. Αυτό είναι ένα πολύ εσωτερικό γεγονός και όλοι οι σπουδαστές που διαλογίζονται πάνω στους νόμους της ενοποίησης πρέπει να λάβουν υπόψη τους αυτή την αναλογία. Θα ήταν χρήσιμο να θυμάστε τη θέση αυτών των Ιεραρχιών μέσα στο γενικό σχήμα και να αντιληφθείτε ότι πάνω στο άθροισμα των ζωτικών αυτών σωμάτων συσσωρεύεται σταδιακά η πυκνή εκδήλωση την οποία θεωρούμε σαν εξελικτική ύλη. Οι μορφές δομούνται (από τη μορφή όλων των ατόμων μέχρι το σώμα του εγώ και από τη μορφή ενός λουλουδιού μέχρι τον απέραντο πλανητικό ή ηλιακό λωτό) επειδή οι Ιεραρχίες υφίστανται σαν το άθροισμα των σπερματικών ζωών, προσφέροντας την παρώθηση, παρέχοντας το πρότυπο και προμηθεύοντας μέσω της καθαυτής τους ύπαρξης ολόκληρο το λόγο ύπαρξης όλων όσων απαντώνται σε όλα τα πεδία. Ιεραρχίες VI και VII. Η έκτη και η έβδομη Ιεραρχία, οι οποίες παρέχουν τις ουσιώδεις μορφές των τριών κόσμων, έχουν ζωτική χρησιμότητα και κατέχουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θέση. Από τη λογοϊκή σκοπιά θεωρούνται πως δεν προσφέρουν αρχές, αλλά από τη σκοπιά του ανθρώπου του προσφέρουν πράγματι τις κατώτατες αρχές του. Η σχέση τους με το Λόγο είναι ανάλογη προς τη σχέση του πυκνού φυσικού σώματος με τον άνθρωπο και ό,τι αφορά την εξέλιξη του ανθρώπου πρέπει (στην ιδιαίτερη αυτή θέση) να εξετάζεται σαν να λαμβάνει χώρα μέσα στο φυσικό λογοϊκό φορέα. Ασχολούνται με την κατάδειξη της φυσικής ενέργειας· με την πραγμάτωση όλων των θείων σκοπών στο φυσικό φορέα και με τη φυσική οργάνωση μιας ορισμένης μεγάλης κοσμικής Ζωής. Τα παραπάνω ισχύουν ιδιαίτερα όταν θεωρούμε τις δύο υπό εξέταση Ιεραρχίες.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

46

Αποτελούν το έσχατο κατάλοιπο του προηγούμενου συστήματος και την ενέργεια εκείνης της ύλης (υγρής, αεριώδους και πυκνής) την οποία ο κραδασμός του λογοϊκού μόνιμου ατόμου (στο πεδίο του άδι) προσελκύει κατά τη δόμηση της θείας μορφής. Για σκοπούς διευκρίνισης και γενίκευσης μπορούμε να σημειώσουμε ότι η έβδομη Ιεραρχία είναι η ζωή ή η ενέργεια που εντοπίζεται στην καρδιά κάθε ατόμου, η θετική του όψη, ενώ η έκτη Ιεραρχία είναι η ζωή των μορφών όλων των αιθερικών σωμάτων κάθε απτού αντικειμένου. Η λειτουργία αυτής της Ιεραρχίας περιγράφεται πολύ καλά με τα ακόλουθα λόγια του Αρχαίου Σχολίου: “Οι ντέβα αφουγκράζονται τη λέξη που εκφωνείται. Θυσιάζονται και από τη δική τους ουσία δομούν την επιθυμητή μορφή. Αντλούν τη ζωή και το υλικό από τον εαυτό τους και υπακούουν στη θεία παρώθηση.” Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, 1196-1207 ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ

Ι. ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.......................................................Ηλεκτρικό Πυρ Καρκίνος 1. Σείριος.....................Κρόνος.........................................Πέμπτη Δημιουργική Ιεραρχία Αιγόκερως (η 8η) Άγνωστη Ο Θεμελιώδης Σταυρός 2. Μεγάλη Κριός Άρκτος.....................Ήλιος, κρύβει τον Ήφαιστο.........Δεύτερη Δημιουργική Ιεραρχία Ζυγός (η 11η) Άγνωστη Ο Θεμελιώδης Σταυρός Δίδυμοι 3. Πλειάδες..................Ερμής...........................................Τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία Τοξότης (η 9η) Άγνωστη Ο Μεταβλητός Σταυρός Όλες οι παραπάνω ενέργειες δραστηριοποιούνται όσον αφορά τον άνθρωπο κατά τη διάρκεια των κύριων μυήσεων και πάνω στην Ατραπό της Μύησης. ΙΙ. ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.....................................................Ηλιακό Πυρ 4. Τα 7 ηλιακά Ταύρος συστήματα...............Άρης............................................Τρίτη Δημιουργική Ιεραρχία Σκορπιός (η 10η) Άγνωστη Ο Σταθερός Σταυρός Όλες οι παραπάνω ενέργειες δραστηριοποιούνται όσον αφορά τον άνθρωπο καθώς εκγυμνάζεται σαν μαθητής και πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δεν αποκαλύπτεται μέσα από ποια σημεία του ζωδιακού διαχύνει την ενέργειά της η πρώτη ή δωδέκατη Δημιουργική Ιεραρχία.

Προτού συνεχίσουμε την ανάλυση των ταξινομήσεων και παρουσιάσουμε τις διασυνδέσεις που υφίστανται στον ιδιαίτερο αυτό ζωδιακό κύκλο ανάμεσα στα δώδεκα σημεία του ζωδιακού και τους δώδεκα πλανήτες, θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα πράγματα σε σχέση με τους ζωδιακούς αυτούς αστερισμούς. Έχουν τη φύση γενικεύσεων, αλλά το ειδικό και το ιδιαίτερο μπορούν να συναχθούν απ’ αυτές. Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να υποδείξω ότι οι δώδεκα πλανήτες που κυβερνούν τους


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

47

δώδεκα οίκους, αφορούν κυρίως την έκφραση του ανθρώπου στο φυσικό πεδίο· επηρεάζουν ισχυρά την όψη προσωπικότητα· η επίδρασή τους συν τις κληρονομημένες καρμικές συνθήκες δημιουργούν εκείνες τις περιβαλλοντικές συνθήκες κι εκείνες τις περιστάσεις που προσφέρουν την ευκαιρία για την ανάπτυξη και τελικά τον έλεγχο της μορφικής πλευράς της ζωής. Δεύτερο, οι δώδεκα αστερισμοί αφορούν κυρίως τη διέγερση της ψυχής μέσα στη μορφή, προκαλώντας υποκειμενική δραστηριότητα η οποία με τη σειρά της επιφέρει μεταβολές στην εξωτερική έκφραση δια της συγχώνευσης της ενέργειας του αστερισμού με την ενέργεια των πλανητών. Το παραγόμενο αποτέλεσμα ακολουθεί δύο στάδια: 1. Στο πρώτο στάδιο το ηλιακό ζώδιο δεσπόζει στον άνθρωπο κι αυτός προσαρμόζεται βαθμιαία για ν’ ανταποκριθεί στην ψυχή. Οι λανθάνουσες δυνατότητές του σ’ αυτή τη ζωή εκδιπλώνονται. Το αποτέλεσμα του ηλιακού ζωδίου αποκαλείται μερικές φορές “η δυναμικότητα του Ηλίου της Πιθανότητας”. 2. Στο δεύτερο στάδιο αυξάνει η ανταπόκριση στις ενέργειες που καλύπτονται από το ανατέλλον ζώδιο. Εφελκύουν το απρόβλεπτο και προκαλούν την επιτάχυνση της εξελικτικής διαδικασίας και την ανέλιξη της εσώτερης ζωής. Στη γλώσσα του εσωτερισμού το ανατέλλον ζώδιο αποκαλείται “ο Ήλιος της Δυνατότητας”. Δια του αποτελέσματος της ενέργειας που ρέει απ’ τα ζωδιακά σημεία ο άνθρωπος προετοιμάζεται για την “κρίση του προσανατολισμού” κατά την οποία αντιστρέφει αργά και σταδιακά την πρόοδό του πάνω στον τροχό της ζωής και αρχίζει συνειδητά να επιστρέφει στην πηγή του. Τότε μεταβαίνει από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου, του Σκορπιού και του Aιγόκερου, αντί να κινείται από τον Κριό στον Ταύρο μέσω του Τοξότη, του Λέοντα και του Καρκίνου. Οι τριπλότητες των αστερισμών που αναφέρθηκαν στις δύο μεγάλες αυτές πορείες γύρω από το ζωδιακό, έχουν ένα συγκεκριμένο και σπουδαίο αποτέλεσμα κι αποκαλούνται “υπέρτατα ζώδια επιρροής”. Στη διάρκεια αυτής της διεργασίας αναπτύσσεται η νοητική αρχή, ο διακριτικός νους και στην ειδική αυτή σχέση (κι όχι σε μια γενική σχέση) η έμφαση δίνεται στην επίδραση του Κριού, των Διδύμων και του Ζυγού. Υπό την επιρροή τους ο άνθρωπος μαθαίνει να υπερνικά την επιθυμία μέσω του πειραματισμού και της εμπειρίας κάθε είδους επιθυμίας και ιδιοτελούς παρόρμησης. Έτσι βαθμιαία και με άπειρο πόνο η ανθρώπινη ψυχή μαθαίνει να λειτουργεί πρώτα σαν μέλος της ανθρώπινης οικογένειας και δεύτερο σαν πνευματική οντότητα, σαν θεία ψυχή. Θα δείτε από τα παραπάνω ότι ορισμένες θέσεις που παίρνει ο εσωτερικός αστρολόγος είναι αντίθετες της θέσης της ορθόδοξης σημερινής αστρολογίας. Αυτό συμβαίνει γιατί οι ιδέες καθώς κατέρχονται από το πεδίο των ιδεών “αντιστρέφονται” στο αστρικό πεδίο και υπόκεινται στη μεγάλη πλάνη· η αστρολογία πρέπει τελικά να απελευθερωθεί απ’ αυτή την αντιστροφή. Μια ορθή κατανόηση του αποτελέσματος των διαφόρων ενεργειών και δυνάμεων θα καταστήσει φανερό ότι όταν οι ρυθμιστικές πλανητικές δυνάμεις, οι επεκτεινόμενες ενέργειες του ηλιακού ζωδίου και η ωθούσα ενέργεια του


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

48

ανατέλλοντος ζωδίου ελέγχονται όλες και διευθύνονται από το φωτισμένο πνευματικό άνθρωπο, θα έχετε μια ψυχή στο χείλος της απελευθέρωσης. Τελικά οι ενέργειες των δώδεκα αστερισμών και – σ’ ένα τελικό στάδιο εμπειρίας και ανάπτυξης – των τριών μεγάλων αστερισμών που ρυθμίζουν τον ηλιακό Λόγο, αναμειγνύονται με τις έμφυτες ενέργειες των επτά ακτίνων ή των επτά πλανητικών Λόγων. Αυτό σημαδεύει ένα σημείο τελειότητας. Οι εξωτερικές αυτές ενέργειες (αναφέρομαι εδώ σ’ εκείνες των κύριων αστερισμών) διαβιβάζονται στη Γη μέσω των επτά ιερών και των πέντε μη-ιερών πλανητών κι όταν υπάρξει πλήρης συγχώνευση των σχετιζόμενων ενεργειών και συνεπώς πλήρης έκφραση, μια μεγάλη παγκόσμια περίοδος φτάνει στο τέλος της. Για πολύ χρόνο στη διάρκεια αυτού του κύκλου των επανενσαρκώσεων και των περιόδων εκδήλωσης το ανθρώπινο ον ρυθμίζεται σχεδόν αποκλειστικά από τη δραστηριότητα των μη-ιερών πλανητών. Όπως γνωρίζετε, αυτοί είναι οι εξής πέντε: Ο Ήλιος (που συγκαλύπτει έναν πλανήτη). Η Σελήνη (που συγκαλύπτει έναν πλανήτη). Η ίδια η Γη. Ο Άρης. Ο Πλούτων. Ο άνθρωπος – μιλώντας συμβολικά – είναι ο “πεντάκτινος αστέρας και από τις πύρινες κορυφές του εκχύνονται οι δυνάμεις του ανθρώπου και σε κάθε πύρινη κορυφή εμφανίζεται ένα κέντρο λήψης”. Αυτό βέβαια εκφράζεται εικονικά, αλλά το νόημα είναι σαφές. Όμως καθώς ο άνθρωπος πλησιάζει την Ατραπό της Μαθητείας, η επίδραση των ιερών πλανητών γίνεται όλο και πιο αποτελεσματική ωσότου μετά την πέμπτη και τελική μύηση οι μη-ιεροί πλανήτες παύουν να έχουν οποιοδήποτε αποτέλεσμα, παρότι ο μυημένος χειρίζεται δυναμικά τις ενέργειές τους καθώς εισρέουν και διαχύνονται στους φορείς του για λήψη, ανταπόκριση κι έκφραση, γιατί και οι τρεις δραστηριότητες και σκοποί πρέπει να σημειωθούν. Οι ενέργειες των δώδεκα αστερισμών σμίγουν μ’ εκείνες των δώδεκα πλανητών, αλλά η δύναμή τους να εφελκύουν ανταπόκριση, να συλλαμβάνονται, να αναγνωρίζονται και να εφαρμόζονται συνειδητά εξαρτάται αποκλειστικά από τον τύπο του μηχανισμού ανταπόκρισης της πλανητικής Ζωής και του κάθε ανθρώπου ατομικά. Ειπώθηκε σωστά ότι η συνείδηση εξαρτάται από τους φορείς της συνείδησης, από το σημείο ανάπτυξής τους και από την ικανότητα του ατόμου να ταυτίζεται με τις ενέργειες και τις παρωθήσεις που φτάνουν σ’ αυτό και δεν εξαρτάται μόνο από ό,τι ήδη αποτελεί αναγνωρισμένο τμήμα ή όψη του εαυτού του. Μπορεί να ειπωθεί ότι η ανώτερη ανταπόκριση στις πραγματικότητες και τις ποιότητες που αποκαλύπτονται και γίνονται εφικτές απ’ την κρούση της ενέργειας των ζωδίων, εξαρτάται κάπως από τη μειωμένη επίδραση των πλανητών να συγκρατούν την όψη συνείδηση του ανθρώπου. Στοχασθείτε σ’ αυτό, γιατί ενσωματώνει μια βαθιά εσωτερική αλήθεια. Έτσι δύο ισχυρά ρεύματα ενέργειας – κοσμικής και συστημικής – φτάνουν στον


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

49

άνθρωπο μέσω των ρυθμιστικών πλανητικών κέντρων δύναμης (των επτά πλανητικών διατάξεων στο ηλιακό σύστημα και των αντίστοιχων επτά κέντρων τους στον πλανήτη όπου ζούμε) και εισρέουν στους συμβολικούς “δώδεκα οίκους” με τη μεσολάβησή τους. Αυτός είναι ο λόγος που το ηλιακό μας σύστημα αναφέρεται σαν σύστημα “εγγενούς δυαδικότητας” (αγάπης-σοφίας) και το κύριο χρέος του ανθρώπου είναι να “ρυθμίσει τα ζεύγη των αντιθέτων”. Συνεπώς το θέμα της δυαδικότητας διατρέχει ολόκληρη την ιστορία της ανάπτυξης του ανθρώπου. Η συμφιλίωση προωθείται και στα τρία πεδία της ανθρώπινης ανέλιξης: 1. Στο φυσικό πεδίο συναντάμε τη συγχώνευση των πυκνών κι αιθερικών δυνάμεων. Ολοκληρώνεται στην Ατραπό της Εξάγνισης. 2. Στο αστρικό πεδίο πρέπει να επιτευχθεί η διάλυση των ζευγών των αντιθέτων. Ολοκληρώνεται στην Ατραπό της Μαθητείας. 3. Στο νοητικό πεδίο βρίσκονται αντιμέτωποι ο Άγγελος της Παρουσίας και ο Ένοικος στο Κατώφλι. Η σύνθεσή τους επιτυγχάνεται στην Ατραπό της Μύησης. Ό,τι ισχύει εδώ για τον άνθρωπο, ισχύει και για το σύνολο της ανθρωπότητας, για τον πλανητικό Λόγο της Γης, για όλους τους πλανητικούς Λόγους και για τον ηλιακό Λόγο. Για παράδειγμα, η αναλογία της συγχώνευσης των ζευγών των αντιθέτων στο φυσικό πεδίο μπορεί να ιδωθεί στη συνειδητή και κατευθυνόμενη συγχώνευση των πλανητικών δυνάμεων με την ενέργεια οποιουδήποτε ειδικού πλανήτη ή ομάδας πλανητών. Η αναλογία που συνεπάγεται τη διάκριση για να ρυθμισθεί και να εξουδετερωθεί η δύναμη των ζευγών των αντιθέτων στο αστρικό πεδίο, μπορεί να ιδωθεί όταν οι ενέργειες του ηλιακού ζωδίου και των πλανητών κατευθύνονται και διευθετούνται τέλεια. Η αναλογία μπορεί επίσης να προωθηθεί στο νοητικό πεδίο και όταν οι ενέργειες του ηλιακού ζωδίου και του ανατέλλοντος ζωδίου σμίγουν κι εκφράζονται συνεκτικά (τόσο στο άτομο όσο και στην πλανητική Ζωή), εμφανίζεται ένα σημείο κρίσης όπου η ψυχή και η προσωπικότητα έρχονται αντιμέτωπες. Ο Άγγελος της Παρουσίας, που διανέμει ηλιακό πυρ και κατέχει εστιασμένο ηλεκτρικό πυρ και ο Ένοικος στο Κατώφλι, που εκφράζει και χρησιμοποιεί πυρ δια τριβής, γνωρίζουν ο ένας τον άλλο “με βαθιά αποκρυφιστική γνώση”. Τότε η θύρα στέκει ορθάνοιχτη από την οποία η ζωή και το φως των τριών κύριων αστερισμών μπορούν – μετά την τρίτη μύηση – να γίνουν αποκρυφιστικά διαθέσιμες στο μυημένο, είτε είναι ένα απελευθερωμένο ανθρώπινο ον είτε ένας πλανητικός Λόγος. Όταν οι αστρολόγοι κατανοήσουν την αληθινή σημασία του αστερισμού των Διδύμων και των διπλών δυνάμεων που διαχύνονται απ’ αυτό το ζώδιο (των “δυνάμεων σε διαμάχη”, όπως συχνά αποκαλούνται, ή των “αδελφών που φιλονικούν”) και κρούουν πάνω στην πλανητική μας ζωή, τότε θα γίνει γνωστή η αληθινή μέθοδος διάλυσης των δυαδικοτήτων. Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε επίσης ότι επτά από τα σύμβολα που εκφράζουν τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού είναι διπλά στη φύση τους και απ’ αυτά μπορεί να συναχθεί η δυαδικότητα:


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

50

Τα δύο κέρατα του Κριού. Τα δύο κέρατα του Ταύρου. Οι φιγούρες των Διδύμων (δύο γραμμές). Οι δύο δαγκάνες του Καρκίνου. Οι δύο δίσκοι του Ζυγού. Οι δύο παράλληλες γραμμές δύναμης στον Υδροχόο. Τα δύο ψάρια στους Ιχθείς.

Συνεπώς οι επτά αυτοί αστερισμοί συνδέονται στενά με έξι από τους επτά ιερούς πλανήτες και με έναν μη-ιερό πλανήτη. Υπάρχουν δύο ζώδια που είναι απλές παραστάσεις, δίχως να έχουν καμιά έννοια δυαδικότητας. Είναι: 8. Το σύμβολο του Λέοντα, που είναι απλά η ουρά του Λέοντα. 9. Το βέλος στο σύμβολο που εικονίζει τον Τοξότη. Ενσωματώνουν την ιδέα του απομονωμένου χωρισμού και της προσηλωμένης επιθυμίας. Δύο ζώδια είναι σαφώς τριπλά στην κατασκευή τους κι αυτό έχει σαφές νόημα για τον εσωτεριστή: 10. Η Παρθένος είναι ένα τριπλό ζώδιο. 11. Ο Σκορπιός είναι επίσης ένα τριπλό ζώδιο που μοιάζει πολύ με το σύμβολο της Παρθένου. Τα δύο αυτά ζώδια είναι κρίσιμα για την εμπειρία του ανθρώπινου όντος καθώς υποδεικνύουν τη λειτουργία της τριπλής μορφής και την απελευθέρωση του ανθρώπου που είναι φυλακισμένος στη μορφή, μέσω των δοκιμασιών του Σκορπιού όπου αποδεικνύει στον εαυτό του και στον κόσμο την πραγματικότητα εκείνου που συγκάλυψε ή απέκρυψε η Παρθένος. 12. Το σύμβολο του Αιγόκερου είναι το πιο μυστηριώδες. Κρύβει το μυστήριο των Κροκοδείλων ή Μακάρα. Σχεδιάστηκε με ανακριβή και σαφώς παραπλανητικό τρόπο και πρέπει να θεωρείται σαν μυστήριο και συνεπώς να μην ορίζεται. Αυτά τα ζώδια και τη σχέση τους με τους ιερούς και μη-ιερούς πλανήτες θα τα εξετάσουμε αργότερα. Συνοψίζοντας: Ο άνθρωπος πρέπει να μελετηθεί σαν τριπλή οντότητα, ένα σύνθετο άτομο που εκφράζει (στους τρεις κόσμους): α. Την πνευματική ψυχή που αντανακλά την Ενάδα. β. Την ανθρώπινη ψυχή που αντανακλά τη θεία ψυχή. γ. Τη μορφική φύση που πρέπει ν’ αποκαλύπτει τις δύο ανώτερες. Τρεις Δημιουργικές Ιεραρχίες, η 4η (ή 9η), η 5η (ή 10η) και η 6η, ρυθμίζουν τον άνθρωπο σε ενσάρκωση. Σε συνεργασία μεταξύ τους δημιουργούν τον άνθρωπο και ταυτόχρονα συνιστούν το πεδίο της έκφρασής του. Επομένως ο άνθρωπος είναι ένα μείγμα ηλεκτρικού πυρός, όντας θεία Φλόγα και τελικά ανταποκρίνεται στις τρεις κύριες ελέγχουσες επιδράσεις· είναι επίσης ηλιακό πυρ, όντας ηλιακός Άγγελος σε


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

51

εκδήλωση. Τότε ανταποκρίνεται αυξητικά στις επιδράσεις των δώδεκα αστερισμών. Είναι επίσης πυρ δια τριβής και περιέρχεται υπό την επιρροή των πλανητών. Η ταξινόμηση που ακολουθεί δίνει ίσως μερικές διευκρινίσεις: Ι. Ηλεκτρικό Πυρ – Ατραπός της Μύησης – 4η Ιεραρχία· πλήρης ψυχική έκφραση· εναδική ζωή. ΣΤΟΧΟΣ: Ταύτιση με την Ενάδα. Προκαλεί ανταποκριτικότητα στους τρεις αστερισμούς. ΙΙ. Ηλιακό Πυρ – Ατραπός της Μαθητείας – 5η Ιεραρχία· πλήρης ζωική εμπειρία· ψυχική ζωή. ΣΤΟΧΟΣ: Ταύτιση με την Ψυχή. Προκαλεί ανταποκριτικότητα στους δώδεκα ζωδιακούς αστερισμούς. ΙΙΙ. Πυρ δια Τριβής – Ατραπός της Εξέλιξης – 6η Ιεραρχία· ζωικό πείραμα· ανθρώπινη ζωή. ΣΤΟΧΟΣ: Ταύτιση με την Προσωπικότητα. Προκαλεί ανταποκριτικότητα στις πλανητικές επιδράσεις. 3. Ο Μεγάλος Τροχός και η Πνευματική Ανέλιξη. Πριν σας παρουσιάσω το υπόλοιπο τμήμα του χάρτη που πραγματεύεται τους αστερισμούς σαν αγωγούς κοσμικών ενεργειών ή σαν διαβιβαστές της δικής τους ενέργειας, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι πολλά απ’ όσα πω θα βασίζονται: 1. Στον τροχό της ζωής και την ατραπό του ανθρώπου, του ανθρώπινου όντος, καθώς διέρχεται από τα ζώδια σύμφωνα με τη φορά που αναγνωρίζει η ορθόδοξη αστρολογία. Τόσο ο ίδιος όσο και οι πλανήτες φαίνεται να οπισθοδρομούν δια των ζωδίων και φαίνεται να διέρχονται τους αστερισμούς από τον Κριό στον Ταύρο. Όμως όλα αυτά αποτελούν τμήμα της Μεγάλης Πλάνης. 2. Στον τροχό της ζωής και την ατραπό του ανθρώπου, της θείας ή πνευματικής ψυχής, καθώς διέρχεται από τα σημεία του ζωδιακού σύμφωνα με τη φορά που εξετάζει ο εσωτερικός αστρολόγος. Είναι η Ατραπός της Πραγματικότητας όπως η άλλη είναι η Ατραπός της Πλάνης. Μεταφέρει το μαθητή γύρω από την ατραπό που αρχίζει στον Κριό κι ολοκληρώνεται στους Ιχθείς. Η τωρινή μέθοδος βασίζεται στην εφήμερη αλήθεια ότι ο συνήθης άνθρωπος υπόκειται στην απατηλή φύση της εκδήλωσης κι “όπως σκέπτεται, έτσι και είναι”. Όταν όμως γίνει ο Ηρακλής, ο Θεός Ήλιος (ή ηλιακός Άγγελος), αρχίζει να αντιστρέφει τη διαδικασία (πάλι μόνο φαινομενικά) και γίνεται ένας σαφής αναπροσανατολισμός. Συνεπώς οι Δάσκαλοι στην εσώτερη πλευρά μελετούν το ωροσκόπιο μόνο στη σχέση του με τις εξής τρεις οντότητες: 1. Το ωροσκόπιο του ίδιου του πλανήτη σαν έκφραση της ζωής του πλανητικού Λόγου. Συνεπάγεται τη μελέτη του ωροσκοπίου του πνεύματος του πλανήτη καθώς και της εμψυχώνουσας Ζωής και της συνδυασμένης τους σχέσης και αλληλεπίδρασης. Το πνεύμα της Γης είναι για τον πλανητικό Λόγο της Γης ό,τι


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

52

είναι, για παράδειγμα, η προσωπικότητα (ή μορφική φύση) για την ψυχή του ανθρώπου. Τα δύο ωροσκόπια υπερτίθενται και τότε προβάλλει το “πλανητικό πρότυπο”. 2. Το ωροσκόπιο της ανθρώπινης οικογένειας, του τέταρτου βασιλείου της φύσης, θεωρώντας την σαν μια οντότητα, όπως ουσιαστικά είναι. Στην πραγματικότητα είναι η μελέτη δύο ωροσκοπίων, όπως προηγουμένως· του ωροσκοπίου του βασιλείου των ψυχών, των θείων υιών του Θεού πάνω στο νοητικό πεδίο και η μελέτη της οντότητας που αποτελεί τη συνεκτική ζωή της μορφικής πλευράς του τέταρτου βασιλείου στη φύση. Και πάλι γίνεται με την υπέρθεση των δύο χαρτών. Αυτοί οι χάρτες σχεδιάζονται σε μεγάλη κλίμακα και σ’ ένα διαφανές υλικό που είναι άγνωστο στην ανθρωπότητα. Πάνω σ’ αυτούς τους χάρτες σημειώνεται το πρότυπο που προβάλλει όταν “ψυχή και προσωπικότητα συνενώνονται” και οι παρούσες συνθήκες, οι πιθανές αναπτύξεις και οι σχέσεις καθώς και ο άμεσος μελλοντικός αντικειμενικός σκοπός προβάλλουν με διαύγεια. 3. Τα ωροσκόπια των μαθητών. Οι Διδάσκαλοι δε μελετούν τους χάρτες του συνήθους υπανάπτυκτου ανθρώπου. Δε χρησιμεύουν σε τίποτε. Περιλαμβάνει πάλι τη μελέτη των δύο ωροσκοπίων του εξεταζόμενου μαθητή – ένα της ψυχής και το άλλο της προσωπικότητας. Πάλι χρησιμοποιείται η διαδικασία της υπέρθεσης. Στο ένα ωροσκόπιο σημειώνεται και μελετάται ο νέος προσανατολισμός και η εμβρυώδης αναδιοργανωμένη εσώτερη ζωή και στο άλλο αντικείμενο προσοχής αποτελεί η εξωτερική ζωή και η συμφωνία ή ασυμφωνία της με τις εσώτερες καταστάσεις. Έτσι θα προβάλλει το ζωικό πρότυπο, θα φανούν οι δυνατότητες και θα εξαλειφθούν τα προβλήματα και θα προβάλλει καθαρά το αμέσως επόμενο βήμα. Έτσι γίνεται πάλι φανερός ο βαθμός με τον οποίο η “αρχή της δυαδικότητας” εισέρχεται σε καθετί. Είναι ένας μετατοπιζόμενος δυαδισμός ανάλογα με το πού δίνεται έμφαση, όμως αυτός ο δυαδισμός είναι παρών μέχρι και την τελική μύηση – παρών στα μετέπειτα στάδια της εξελικτικής διαδικασίας, στη ρύθμιση των μορφικών σχέσεων, αλλά απουσιάζει απ’ τη συνείδηση του προχωρημένου μαθητή. Είναι ένα καίριο σημείο που πρέπει να συλληφθεί. Εδώ πρέπει να τεθεί ένα τρίτο σημείο που ακολουθεί τα δύο που τονίσαμε νωρίτερα. Ένα μεγάλο μέρος της μελέτης μας θα αναλωθεί στη σχέση των έξι αστερισμών στο ανώτερο ήμισυ του ζωδιακού τροχού με τους έξι που βρίσκονται στο κάτω ήμισυ· θα εξετάσουμε την ενέργεια που είναι ένα ανθρώπινο ον (προσέξτε τη διατύπωση) καθώς ταξιδεύει δεξιόστροφα από τον Κριό στον Ταύρο και ύστερα – αφού αντιστρέψει τη διαδικασία – ταξιδεύει από τον Κριό στους Ιχθείς. Θα εξετάσουμε τις δυαδικότητες που προκύπτουν από κάθε αστερισμό σε συνδυασμό με τον αντικρινό του· θα μελετήσουμε συνεπώς τις μεγάλες ποιότητες που παρέχονται από κάποιο αστερισμό και απ’ το αντίθετό του ζώδιο. Θα εξετάσουμε αυτά τα σημεία με τον ακόλουθο τρόπο: 1. Από τη σκοπιά της εκκίνησης στον Κριό ωσότου ο άνθρωπος – μετά από πολλές


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

53

περιστροφές του τροχού της ζωής – φτάσει στο σημείο της αντιστροφής και του αναπροσανατολισμού. Ο άνθρωπος προοδεύει από το ζώδιο του Καρκίνου όπου αποτελεί μέρος της μάζας με μαζική συνείδηση, ατελή κι αόριστη και δίχως αντικειμενικό σκοπό (εκτός από την ικανοποίηση της ενστικτώδους επιθυμίας), μέχρι το Σκορπιό όπου προβάλλει ο θριαμβευτής μαθητής που ανακάλυψε τον εαυτό του στο Λέοντα. Τότε έρχεται η Κρίση του Αναπροσανατολισμού, η οποία μπορεί να διαρκέσει πολύ χρόνο και συνιστά ένα διάλειμμα πολλών ζωών μόχθου. 2. Από τη σκοπιά του ανθρώπου πάνω στη δοκιμαστική ατραπό, που αναζητά το φως και αγωνίζεται από ζώδιο σε ζώδιο (όπως το εκφράζει το Αρχαίο Σχόλιο όταν εξετάζει αυτό το σημείο): “Στρέφεται από δεξιά προς τα αριστερά και μετά πάλι από αριστερά προς τα δεξιά. Περιστρέφεται σαστισμένα πάνω στον άξονα της επιθυμίας. Δεν ξέρει πού να πάει ή τι να κάνει. Ο ουρανός γίνεται μαύρος.”

Σ’ αυτό το σημείο το ζώδιο των Διδύμων αρχίζει να παίζει δυναμικά το ρόλο του στη ζωή των μαθητών, με τον Τοξότη σταδιακά “να διαπερνά την καρδιά με τα βέλη του και τον άνθρωπο να φτάνει στον Aιγόκερω, ακολουθώντας την τροχιά του βέλους”. Τότε έρχεται η Κρίση της Απάρνησης. 3. Από τη σκοπιά του αφιερωμένου μαθητή και του μυημένου που ακολουθεί πάλι την Ατραπό του Ηλίου και βρίσκει ότι εκείνο που ανακάλυψε πως είναι ο εαυτός του στο Λέοντα επιστέφεται στον Υδροχόο. Η χωριστική ατομική συνείδηση αποβαίνει η ομαδική συνείδηση στον Υδροχόο και αρχίζει να κατανοεί τη σημασία του βασικού αυτού συνδυασμού των ζωδίων, αυτό το “τρίγωνο στη συνείδηση” της ανθρωπότητας: Καρκίνος...................................Λέων.......................................Υδροχόος Μαζική επίγνωση......................Ατομική επίγνωση..................Ομαδική επίγνωση Ενστικτώδης συνείδηση............Νοήμων συνείδηση.................Ενορατική συνείδηση

Τότε από τη σκοπιά της επίτευξης στον Aιγόκερω μοχθεί για αρκετές ζωές γύρω από τη ζωδιακή ατραπό, κατερχόμενος στη θάλασσα της μαζικής συνείδησης για να γίνει αυτό που στα αρχαία βιβλία ονομάζεται “ο κάβουρας που καθαρίζει τον ωκεανό της ύλης που ρέει γύρω από την ψυχή του ανθρώπου”, ωσότου τελικά αποβεί στους Ιχθείς ένας ενεργός παγκόσμιος σωτήρας. Κατέρχεται στον κόσμο των ανθρώπων για να σώσει το ανθρώπινο γένος και να προαγάγει το σχέδιο. Τότε είναι “ο ιχθύς που κολυμπά ελεύθερα στον ωκεανό της ύλης”. Ο μυημένος πρέπει σε κάθε ζώδιο να εκφράζει πάντα την κορύφωση και τον πνευματικό καρπό της προηγούμενης ζωικής εμπειρίας, του παγκόσμιου πειραματισμού και της ψυχικής επίτευξης. Η ιδιοτέλεια πρέπει πάντα να μετατρέπεται σε ζωντανή ενεργό υπηρεσία και η επιθυμία πρέπει να εκδηλώνει τη μετουσίωσή της σε αγνή πνευματική έφεση για ταύτιση με τη θέληση του Θεού. Υπάρχουν ένα ή δύο σημεία με τα οποία πρέπει να ασχοληθούμε για να μπορέσετε να προχωρήσετε στη μελέτη σας με ορισμένες σαφείς ιδέες καθαρά διατυπωμένες στο νου σας. Τις υπαινίχθηκα σε κάποια από τα προηγούμενα βιβλία μου, αλλά θα ήταν


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

54

χρήσιμο να τις αναφέρω πάλι και κάπως να τις αναλύσω. Θα ήθελα να τις έχετε συνεχώς κατά νου καθώς διαβάζετε και μελετάτε. Αναφέρθηκα συχνά στο γεγονός ότι ολόκληρη η επιστήμη της αστρολογίας βασίζεται σε μια ανύπαρκτη συνθήκη. Δεν έχει βάση σε υλικό γεγονός κι όμως βασίζεται αιώνια στην αλήθεια. Όπως γνωρίζετε, ο ζωδιακός είναι η φανταστική τροχιά του Ηλίου στους ουρανούς. Είναι συνεπώς σε μεγάλο βαθμό πλάνη από εξωτερικής άποψης. Αλλά την ίδια στιγμή οι αστερισμοί υπάρχουν και τα ενεργειακά ρεύματα που περνούν και ξαναπερνούν, αναμειγνύονται κι αλληλοσυνδυάζονται σε όλο το σώμα του χώρου, δεν αποτελούν κατά κανένα τρόπο πλάνες, αλλά συγκεκριμένες εκφράσεις αιώνιων σχέσεων. Η κατάχρηση των διαφόρων ενεργειών ήταν εκείνη που δημιούργησε την πλάνη. Συνεπώς η φανταστική αυτή ατραπός είναι τόσο πραγματική για τη σημερινή ανθρωπότητα, όσο και οι προσωπικές πλάνες για κάθε άτομο. Αυτές οι πλάνες οφείλονται στην πόλωση του ατόμου στο αστρικό πεδίο. Σχετικά μ’ αυτό θα ήταν επίσης ενδιαφέρον να προσθέσουμε ότι – εξαιτίας της μετάπτωσης των ισημεριών – ένας τέταρτος τύπος δύναμης επιδρά στον πλανήτη και τον άνθρωπο, όμως σπάνια αναγνωρίζεται και δεν υπολογίζεται στο ωροσκόπιο. Ο μήνας και το ζώδιο ή η θέση του Ηλίου στους ουρανούς δε συμπίπτουν πραγματικά. Όταν δηλώνουμε, για παράδειγμα, ότι ο Ήλιος βρίσκεται “στον Κριό” αναφερόμαστε σε μια εσωτερική αλήθεια κι όχι σε ένα εξωτερικό γεγονός. Ο Ήλιος βρισκόταν στον Κριό στην έναρξη του μεγάλου αυτού κύκλου, αλλά δεν είναι στην ίδια ακριβώς θέση σήμερα όταν “βρίσκεται” σ’ αυτό το ζώδιο. Πρέπει ακόμη να θυμάστε ότι όσο αναγκαίο είναι να γνωρίζουμε το χρόνο και τον τόπο γέννησης για να καταστρώσουμε το ωροσκόπιο ενός ατόμου, τόσο απαραίτητο είναι να έχουμε ένα σταθερό χρονικό σημείο αναφοράς για να αποκτήσουμε πλήρη κατανόηση και να καταλήξουμε σε ακριβή συμπεράσματα σχετικά με τους αστερισμούς, τους πλανήτες και τη Γη. Προς το παρόν το σταθερό αυτό χρονικό σημείο παραμένει άγνωστο στην εξωτερική αστρολογία, παρότι η Ιεραρχία κατέχει τις αναγκαίες πληροφορίες τις οποίες θα κοινοποιήσει το σωστό χρόνο. Αυτή ακριβώς η γνώση των εσώτερων πληροφοριών συνιστά τη βάση των δηλώσεων που έκανα ή πρόκειται να κάνω και που θα φανούν επαναστατικές στον ορθόδοξο ερευνητή. Πρέπει να γίνεται μια συνεχής αναθεώρηση των προγενέστερων συμπερασμάτων της ανθρωπότητας και χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δήλωση της Βίβλου ότι το έτος της δημιουργίας ήταν το 4004 π.Χ. Η σύγχρονη επιστήμη απέδειξε ότι πρόκειται για λάθος, αλλά υπάρχουν ακόμη πολλοί που το πιστεύουν. Έδωσα νωρίτερα έναν υπαινιγμό για το συγκεκριμένο αστρολογικό υπολογισμό, όταν ανέφερα το χρόνο της “Μεγάλης Προσέγγισης” της Ιεραρχίας στην πλανητική μας εκδήλωση, οπότε έλαβε χώρα η ατομικοποίηση κι εμφανίσθηκε το τέταρτο βασίλειο της φύσης. Ανέφερα ότι το εκπληκτικό αυτό γεγονός συνέβη πριν από 21.688.345 χρόνια. Εκείνη την εποχή ο Ήλιος ήταν στο Λέοντα. Τότε εγκαινιάσθηκε η διαδικασία πάνω στο φυσικό πεδίο και η δημιουργία εξωτερικών φυσικών γεγονότων


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

55

χρειάστηκε 5.000 περίπου χρόνια για να ωριμάσει κι όταν έγινε η τελική κρίση της ατομικοποίησης, ο Ήλιος βρισκόταν στους Διδύμους οπότε έκλεισε η θύρα για το ζωικό βασίλειο. Αναφέρεται ότι ο Τοξότης κυβερνά την ανθρώπινη εξέλιξη, επειδή ο Ήλιος βρισκόταν σ’ αυτό το ζώδιο όταν η Ιεραρχία άρχισε την Προσέγγισή της προκειμένου να διεγείρει τις μορφές ζωής στον πλανήτη μας. Ωστόσο ο Τοξότης κυβερνούσε την περίοδο της υποκειμενικής προσέγγισης. Ο Ήλιος βρισκόταν στο Λέοντα, όταν έλαβε χώρα η ατομικοποίηση στο φυσικό πεδίο σαν αποτέλεσμα της εφαρμοσθείσας διέγερσης. Όταν συμπληρώθηκε αυτή η Προσέγγιση με τη θεμελίωση της Ιεραρχίας πάνω στη Γη, ο Ήλιος βρισκόταν στους Διδύμους. Αυτό αποτελεί ένα από τα μεγάλα μυστικά των Τεκτονικών Τυπικών, γιατί από το σύμβολο των Διδύμων προέρχεται η τόσο οικεία για τους Τέκτονες ιδέα των δύο στύλων. Μιλώντας συμβολικά, μπορούμε συνεπώς να πούμε ότι: 1. Ο Λέων κυβερνά το βαθμό του Μ∴ 2. Οι Δίδυμοι κυβερνούν το βαθμό του Ε∴ 3. Ο Τοξότης κυβερνά το βαθμό του Δ∴ μέχρι την πράξη της ανάστασης του Διδασκάλου και ο Aιγόκερως κυβερνά το τελικό μέρος της τελετής και το βαθμό της Ι∴Β∴Α∴ Είναι πάντα δύσκολο για τον αρχάριο που δεν έχει ακόμη αναπτύξει κι εκγυμνάσει την ενόραση, να συμβιβαστεί με τις φαινομενικές ανακρίβειες και τις προφανείς αντιφάσεις που παρουσιάζονται στη διδασκαλία της Αιώνιας Σοφίας. Την ίδια δυσκολία έχει και η επιστήμη της αστρολογίας, γιαυτό και είναι σκόπιμη κάποια αναφορά στο σημείο αυτό. Θα σας υπενθυμίσω την αποκρυφιστική κοινοτυπία που δηλώνει ότι η ερμηνεία και η ορθή κατανόηση βασίζονται στο στάδιο ανάπτυξης του ατόμου. Η Ε.Π.Μπ. τόνισε στη Μυστική Δοξασία πως ό,τι είναι για κάποιους ανθρώπους η ύψιστη αρχή που μπορούν να γνωρίσουν συνειδητά, για ένα άλλο πρόσωπο μπορεί να είναι η κατώτατη. Οι αστερισμοί και οι πλανήτες που τους κυβερνούν, μπορεί κι έχουν ένα αποτέλεσμα στις μάζες κι ένα άλλο στο μέσο άνθρωπο ατομικά κι ακόμη ένα άλλο αποτέλεσμα στο μαθητή ή το μυημένο. Καθώς οι διάφορες ενέργειες και δυνάμεις κυκλοφορούν σε ολόκληρο το αιθερικό σώμα του ηλιακού μας συστήματος, η λήψη και το αποτέλεσμά τους θα εξαρτάται από την κατάσταση των πλανητικών κέντρων και από το σημείο ανέλιξης των κέντρων του ατόμου. Γιαυτό διαφέρουν τόσο πολύ τα διαγράμματα και οι πίνακες και διαφορετικοί πλανήτες εμφανίζονται να κυβερνούν κάθε φορά τους αστερισμούς. Δε φαίνεται να υπάρχει κάποιος σταθερός κανόνας και οι σπουδαστές σαστίζουν. Η ορθόδοξη αστρολογία δέχεται κάποια ομάδα πλανητικών κυβερνητών κι αυτοί είναι σωστοί όσον αφορά τη μάζα της ανθρωπότητας. Αλλά ο μαθητής που ζει πάνω απ’ το διάφραγμα, ανταποκρίνεται σ’ έναν άλλο συνδυασμό με τον οποίο θα ασχοληθώ κυρίως. Αυτός είναι ο λόγος που οι τρεις πίνακες που δίνω εδώ δε φαίνεται να συμπίπτουν. Καταστρώθηκαν για να εκφράσουν την κατάσταση των εξής τριών


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

56

ομάδων: 1. Της μάζας των ανθρώπων που συμμορφώνονται με τα ορθόδοξα και αναγνωρισμένα αστρολογικά συμπεράσματα. 2. Των μαθητών και των προχωρημένων ατόμων που συμμορφώνονται με τα συμπεράσματα της εσωτερικής αστρολογίας. 3. Των Δημιουργικών Ιεραρχιών που αντιπροσωπεύουν τη μεταβατική κατάσταση του τωρινού παγκόσμιου κύκλου. ΠΙΝΑΚΑΣ IV.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΗΘΗ ΑΝΘΡΩΠΟ

Αστερισμός Κυβερνήτης Ακτίνα Συνδέεται με 1. Κριός.................Άρης.................6η ακτίνα..............Σκορπιό 2. Ταύρος...............Αφροδίτη.........5η ακτίνα..............Ζυγό 3. Δίδυμοι .............Ερμής...............4η ακτίνα..............Παρθένο 4. Καρκίνος............Σελήνη..............4η ακτίνα..............κανένα 5. Λέων..................Ήλιος...............2η ακτίνα..............κανένα 6. Παρθένος...........Ερμής...............4η ακτίνα..............Διδύμους 7. Ζυγός.................Αφροδίτη.........5η ακτίνα..............Ταύρο 8. Σκορπιός............Άρης.................6η ακτίνα..............Κριό 9. Τοξότης.............Δίας..................2η ακτίνα..............Ιχθείς 10. Αιγόκερως..........Κρόνος.............3η ακτίνα..............κανένα 11. Υδροχόος...........Ουρανός...........7η ακτίνα..............κανένα 12. Ιχθείς.................Δίας..................2η ακτίνα..............Τοξότη

Ίδιος κυβερνήτης ” ”

” ” ” ”

α. Οι μη-ιεροί πλανήτες είναι με πλάγια γράμματα. β. Αντιπροσωπεύονται όλες οι ακτίνες εκτός από την πρώτη. Αυτό είναι ενδιαφέρον καθώς η μάζα των ανθρώπων κινείται μέσα στο ωροσκόπιο της και η όψη θέληση βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση αλλά δεν εκφράζεται.

ΠΙΝΑΚΑΣ V.

Η ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΥΗΜΕΝΟΥΣ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στους χάρτες που συνδέονται με την ΑΤΡΑΠΟ, η πρόοδος είναι από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου κ.λπ.

Αστερισμός Κυβερνήτης Ακτίνα Συνδέεται με 1. Κριός.................Ερμής...............4η ακτίνα..............Παρθένο 2. Ταύρος...............Ήφαιστος.........1η ακτίνα..............Ιχθείς 3. Δίδυμοι..............Αφροδίτη.........5η ακτίνα..............κανένα 4. Καρκίνος............Ποσειδών.........6η ακτίνα..............Σκορπιό 5. Λέων..................Ήλιος...............2η ακτίνα..............Υδροχόο 6. Παρθένος...........Σελήνη..............4η ακτίνα..............Κριό 7. Ζυγός.................Ουρανός...........7η ακτίνα .............κανένα 8. Σκορπιός............Άρης.................6η ακτίνα..............Καρκίνο

Ίδια ακτίνα ” ” ” ” ”


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

9. Τοξότης.............Γη.....................3η ακτίνα..............Αιγόκερω 10. Αιγόκερως..........Κρόνος.............3η ακτίνα..............Τοξότη 11. Υδροχόος...........Δίας..................2η ακτίνα..............Λέοντα 12. Ιχθείς..................Πλούτων...........1η ακτίνα .............Ταύρο

57

” ” ” ”

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σε σχέση με τους μαθητές και τα ζώδια οι Δίδυμοι και ο Ζυγός είναι δύο αστερισμοί οι οποίοι – μέσω των κυβερνητών τους – εκφράζουν την 5η και την 7η ακτινική ενέργεια. Για κάποιο αποκρυφιστικό λόγο δε συσχετίζονται με κανένα άλλο ζώδιο.

Η σχέση ανάμεσα στους υπόλοιπους αστερισμούς μέσω των πλανητών καθώς εκφράζουν τις ακτίνες, έχει ως εξής: 1. Ο Ταύρος και οι Ιχθείς μέσω του Ήφαιστου και του Πλούτωνα σχετίζονται με την Ακτίνα 1. Μετουσίωση της επιθυμίας σε θυσία και της ατομικής θέλησης σε θεία θέληση. Ο Παγκόσμιος Σωτήρας 2. Ο Λέων και ο Υδροχόος μέσω του Ηλίου και του Δία σχετίζονται με την Ακτίνα 2. Ανάπτυξη της ατομικής συνείδησης σε παγκόσμια συνείδηση. Έτσι ο άνθρωπος αποβαίνει ένας παγκόσμιος υπηρέτης. Ο Παγκόσμιος Υπηρέτης 3. Ο Τοξότης και ο Aιγόκερως μέσω της Γης και του Κρόνου σχετίζονται με την Ακτίνα 3. Έτσι ο προσηλωμένος μαθητής αποβαίνει ο μυημένος. Ο Μυημένος 4. Ο Κριός και η Παρθένος μέσω του Ερμή και της Σελήνης σχετίζονται με την Ακτίνα 4. Εναρμόνιση του κόσμου και του ατόμου μέσω διαμάχης που παράγει ενότητα και ομορφιά. Οι ωδίνες της δεύτερης γέννησης. Ο Κοσμικός και ο Ατομικός Χριστός 5. Ο Καρκίνος και ο Σκορπιός μέσω του Ποσειδώνα και του Άρη σχετίζονται με την Ακτίνα 6. Η μαζική συνείδηση μετασχηματίζεται στην περιεκτική συνείδηση του μαθητή. Ο Θριαμβευτής Μαθητής. Θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός ότι στον Πίνακα IV η σχέση βρίσκεται ανάμεσα στους πλανήτες που κυβερνούν, ενώ στον Πίνακα V η έμφαση δίνεται στη ρυθμιστική ακτίνα. ΠΙΝΑΚΑΣ VI. ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΣΕ 3 ΠΙΝΑΚΕΣ

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

Αστερισμός Ορθόδοξος Μαθητής Ιεραρχίες Κριός............................Άρης..............................Ερμής..............................Ουρανός. Ταύρος.........................Αφροδίτη......................Ήφαιστος........................Ήφαιστος. Δίδυμοι .......................Ερμής...........................Αφροδίτη......................... Γη. Καρκίνος......................Σελήνη .........................Ποσειδών........................Ποσειδών. Λέων............................Ήλιος............................Ήλιος..............................Ήλιος. Παρθένος.....................Ερμής ..........................Σελήνη.............................Δίας. Zυγός...........................Αφροδίτη......................Ουρανός..........................Κρόνος.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

58

8. Σκορπιός......................Άρης..............................Άρης................................Ερμής. 9. Τοξότης........................Δίας..............................Γη....................................Άρης. 10. Αιγόκερως ...................Κρόνος..........................Κρόνος............................Αφροδίτη. 11. Υδροχόος.....................Ουρανός.......................Δίας.................................Σελήνη. 12. Ιχθείς............................Δίας..............................Πλούτων..........................Πλούτων. ΠΙΝΑΚΑΣ VII.

ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ, ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ

Αστερισμός Κυβερνήτης Ακτίνα Συνδέεται με 1. Κριός.................Ουρανός................7η ακτίνα...................κανένα 2. Ταύρος...............Ήφαιστος..............1η ακτίνα...................Ιχθείς Ίδια ακτίνα 3. Δίδυμοι .............Γη..........................3η ακτίνα...................Ζυγό ” 4. Καρκίνος............Ποσειδών..............6η ακτίνα...................Τοξότη ” 5. Λέων..................Ήλιος....................2η ακτίνα...................Παρθένο ” 6. Παρθένος...........Δίας.......................2η ακτίνα...................Λέοντα ” 7. Ζυγός.................Κρόνος..................3η ακτίνα...................Διδύμους ” 8. Σκορπιός............Ερμής....................4η ακτίνα...................Υδροχόο ” 9. Τοξότης.............Άρης......................6η ακτίνα...................Καρκίνο ” 10. Αιγόκερως.........Αφροδίτη..............5η ακτίνα...................κανένα 11. Υδροχόος ..........Σελήνη...................4η ακτίνα...................Σκορπιό ” 12. Ιχθείς.................Πλούτων................1η ακτίνα...................Ταύρο ” ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Κριός και ο Aιγόκερως εκπροσωπούν μόνοι την 7η και την 5η ακτινική ενέργεια. Σε κάθε περίπτωση οι άλλοι αστερισμοί και οι ακτίνες σχετίζονται.

α. β. γ. δ. ε.

Ακτίνα 1 – Ταύρος και Ιχθείς μέσω του Ήφαιστου και του Πλούτωνα. Ακτίνα 2 – Λέων και Παρθένος μέσω του Ηλίου και του Δία. Ακτίνα 3 – Δίδυμοι και Ζυγός μέσω της Γης και του Κρόνου. Ακτίνα 4 – Σκορπιός και Υδροχόος μέσω του Ερμή και της Σελήνης. Ακτίνα 6 – Καρκίνος και Τοξότης μέσω του Ποσειδώνα και του Άρη.

Με βάση τα παραπάνω και έχοντας υπόψη το βασικό γεγονός της Μεγάλης Πλάνης, πρέπει να θυμάστε ότι η ακρίβεια της αστρολογικής πρόβλεψης κι ερμηνείας θα βασίζεται σε τρεις παράγοντες: 1. Στη δυναμικότητα των σκεπτομορφών που δομήθηκαν σε σχέση με τα δώδεκα ζώδια. Αυτές οι σκεπτομορφές κατασκευάστηκαν αρχικά ή αγκυροβόλησαν στο νοητικό πεδίο από την Ιεραρχία στους Ατλάντειους καιρούς και από τότε η ισχύς τους αυξάνει συνεχώς. Χρησιμεύουν σαν εστιακά σημεία για ορισμένες δυνάμεις κι επιτρέπουν στο άτομο, για παράδειγμα, να έρθει σε επαφή με τα μεγάλα εκείνα αποθέματα ενέργειας που τότε σαφώς το ρυθμίζουν. 2. Στην ενόραση του αστρολόγου. Η κατάστρωση ενός ωροσκοπίου χρησιμεύει για να φέρει σε επικοινωνία τον αστρολόγο με το άτομο, αλλά έχει μικρή χρησιμότητα για αμφότερους, εκτός αν ο αστρολόγος διακρίνεται από ενόραση κι ευαισθησία. 3. Στην ικανότητα του αστρολόγου σε κάθε ειδική περίοδο να ανταποκρίνεται στις


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

59

μεταβολές που συμβαίνουν διαρκώς, όπως είναι η βαθμιαία μετατόπιση και αλλαγή που προκαλείται από τη μετάπτωση των ισημεριών, ή η βραδεία μετακίνηση των πλανητικών πόλων. Σ’ αυτές πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι – καθώς ο άνθρωπος εξελίσσεται – ο μηχανισμός της ανταπόκρισης ή οι φορείς της συνείδησης βελτιώνονται συνεχώς. Επομένως οι αντιδράσεις του στην πλανητική επιρροή και στην ενέργεια των διαφόρων αστερισμών μεταβάλλονται εξίσου σταθερά, κάτι που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Είναι συνεπώς ουσιαστικό ο σύγχρονος αστρολόγος ν’ αρχίσει να μελετά το εξελικτικό σημείο του ατόμου που εξετάζει, πριν καταστρώσει το ωροσκόπιο του. Χρειάζεται να εντοπίσει τη θέση του πάνω στην ατραπό της εξέλιξης. Γι’ αυτό το σκοπό η μελέτη των ακτίνων θεωρείται απολύτως αναγκαία δια της έρευνας της ποιότητας, των χαρακτηριστικών και των σκοπών της ζωής. Τελικά οι αστρολόγοι θα γίνουν ικανοί να καταστρώνουν το ωροσκόπιο της ψυχής, το οποίο είναι ευαίσθητο σε διαφορετικούς συνδυασμούς δυνάμεων από εκείνους που ελέγχουν τη ζωή της προσωπικότητας. Ο μαθητής κι ο μυημένος ανταποκρίνονται διακριτικά στις εισρέουσες επιδράσεις και η ανταπόκρισή τους διαφέρει από εκείνη του υπανάπτυκτου ανθρώπου ή του εγωκεντρικού προσώπου. Αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί. Εκείνοι που “ζουν κάτω από το διάφραγμα” και αντιδρούν στις εισρέουσες ενέργειες με το μέσον των κατώτερων κέντρων, θα έχουν ένα πολύ διαφορετικό ωροσκόπιο από εκείνο που έχουν οι μαθητές και οι μυημένοι. Θα απαιτεί ένα διαφορετικό τρόπο ερμηνείας. Αναφέρθηκα σ’ αυτό προηγουμένως και θα ήθελα να σας υπενθυμίσω μερικές από τις θέσεις που διατύπωσα: 1. Οι μαθητές πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας επηρεάζονται έντονα από τον Ερμή και τον Κρόνο – ο πρώτος φέρνει φώτιση και ο άλλος προσφέρει ευκαιρία. 2. Στις διάφορες μυήσεις οι πλανήτες επηρεάζουν τον υποψήφιο με τελείως διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι πριν. Οι ενέργειες των αστερισμών διαχύνονται κυκλικά από τα πλανητικά κέντρα. α. Κατά την πρώτη μύηση ο μαθητής πρέπει να ανταγωνισθεί τις αποκρυσταλλωτικές και καταστροφικές δυνάμεις του Ήφαιστου και του Πλούτωνα. Η επίδραση του Ήφαιστου φτάνει μέχρι τα μύχια της φύσης του, ενώ ο Πλούτων φέρνει στην επιφάνεια και καταστρέφει ό,τι κρύβεται στις κατώτερες αυτές περιοχές. β. Κατά τη δεύτερη μύηση ο υποψήφιος περιέρχεται υπό την επίδραση τριών πλανητών – του Ποσειδώνα, της Αφροδίτης και του Δία. Εμπλέκονται ενεργά τρία κέντρα – το ηλιακό πλέγμα, η καρδιά και ο λαιμός. γ. Κατά την τρίτη μύηση η Σελήνη (που καλύπτει έναν κρυμμένο πλανήτη) και ο Άρης προκαλούν μια τρομερή σύγκρουση, αλλά στο τέλος ο άνθρωπος αποδεσμεύεται από τον έλεγχο της προσωπικότητας. δ. Κατά την τέταρτη μύηση ο Ερμής και ο Κρόνος επιφέρουν πάλι μεγάλες μεταβολές και μια μοναδική αποκάλυψη, αλλά το αποτέλεσμά τους είναι τελείως διαφορετικό από την προηγούμενη εμπειρία.


Ο ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ

60

ε. Κατά την πέμπτη και τελική μύηση ο Ουρανός και ο Δίας εμφανίζονται και προκαλούν μια “ευεργετική οργάνωση” του συνόλου των ενεργειών που υπάρχουν στον εξοπλισμό του μυημένου. Όταν περατωθεί αυτή η αναδιοργάνωση, ο μυημένος μπορεί πλέον “να διαφύγει από τον τροχό και να ζήσει τότε αληθινά”. Σε όλη αυτή τη χρονική περίοδο η ενέργεια του ηλίου (ο οποίος καλύπτει έναν άγνωστο προς το παρόν ιερό πλανήτη) φτάνει συνεχώς και σταθερά στον άνθρωπο μέσω του ηλιακού αγγέλου.


ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ Εισαγωγικές Παρατηρήσεις. 1. Κέντρα και Τρίγωνα Δύναμης. 2. Οι Σταυροί και τα Ζώδια. 3. Πνευματικά Αποτελέσματα των Ζωδιακών Αστερισμών. Κριός.....................................................................70 Ιχθείς.....................................................................85 Υδροχόος..............................................................97 Αιγόκερως...........................................................108 Τοξότης...............................................................121 Σκορπιός.............................................................132 Ζυγός..................................................................153 Παρθένος............................................................169 Λέων...................................................................189 Καρκίνος.............................................................205 Δίδυμοι...............................................................224 Ταύρος................................................................241


ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ Εισαγωγικές Παρατηρήσεις Θα σας γίνει φανερό αφού μελετήσετε τα προηγούμενα, πως ένα από τα αποτελέσματα που πρέπει να προβάλλουν κάτω από την εντύπωση της νέας προσέγγισης στην αστρολογική διάγνωση (όσον αφορά το άτομο), θα είναι η πιο σωστή κατάστρωση του ωροσκοπίου των προχωρημένων ανθρώπινων όντων – μαθητών και μυημένων. Αυτό μέχρι τώρα δεν ήταν δυνατό να γίνει με ακρίβεια. Ωστόσο θα επέλθει, αν υπάρξει ορθός και συνετός πειραματισμός και έρευνα. Καθόρισα δύο σειρές κυβερνητών για δύο τύπους ανθρώπων: 1. Την ορθόδοξη και γενικά αποδεκτή σειρά πλανητικών κυβερνητών για τον υπανάπτυκτο και μέσο άνθρωπο. 2. Ένα νέο συνδυασμό κυβερνητών και αστερισμών για όσους είναι στην Ατραπό. Είναι ωστόσο αναγκαίο να θυμάστε ότι υπάρχει ένας άπειρος αριθμός πιθανών παραλλαγών, περιπλοκών και σχέσεων, που οφείλονται στον αχανή αριθμό των δυνατών συνδυασμών που υφίστανται στην ατραπό της ζωής του ατόμου και εξαρτώνται από το στάδιο της εξελικτικής του ανάπτυξης. Μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις ομάδες μέσα από μια πλατιά αλλά αναγκαστικά ανεπαρκή γενίκευση: 1. Ο μέσος και υπανάπτυκτος άνθρωπος που ζει κάτω από το διάφραγμα και με την έμφαση των εισερχόμενων ενεργειών και δυνάμεων εστιασμένη στο ηλιακό πλέγμα ή στο ιερό κέντρο. 2. Ένας μεγάλος αριθμός ατόμων που βρίσκονται σ’ ένα ενδιάμεσο στάδιο, με τις ενέργειες και τις δυνάμεις εστιασμένες κυρίως στο κατώτερο κέντρο, αλλά την ίδια στιγμή δρώντας αρκετά συχνά δια του κέντρου του λαιμού και εφελκύοντας μια αμυδρή ανταπόκριση από τα κέντρα της καρδιάς και του άζνα. 3. Οι άνθρωποι πάνω στο ένα ή το άλλο από τα τελικά στάδια της Ατραπού, με την έμφαση να περνά γοργά από τα κατώτερα κέντρα στην ανώτερη τριάδα και με το ανώτατο κέντρο της κεφαλής σε διαδικασία αφύπνισης. Οι άνθρωποι αυτοί χωρίζονται επίσης σε δύο κύριες ομάδες: α. Εκείνους που χρησιμοποιούν το κέντρο του ηλιακού πλέγματος σαν έναν απέραντο καθαρτήριο οίκο για τις εισερχόμενες ενέργειες κι αρχίζουν να εργάζονται δια των κέντρων του λαιμού και της καρδιάς, με στόχο την πλήρη αφύπνιση του κέντρου άζνα. β. Εκείνους που χρησιμοποιούν όλα αυτά τα κέντρα, αλλά στους οποίους το


καρδιακό κέντρο είναι πλήρως αφυπνισμένο και το τρίγωνο δύναμης στο κεφάλι (από το κέντρο άζνα στο κεφαλικό κέντρο και από το κεφαλικό κέντρο στο κέντρο που βρίσκεται στον προμήκη μυελό) αρχίζει να λειτουργεί. Όταν αυτά τα κέντρα είναι όλα αφυπνισμένα, οι απλούστεροι συνδυασμοί τους είναι τα παρακάτω τρίγωνα. Η Επιστήμη των Τριγώνων υπόκειται σε κάθε αστρολογικό πόρισμα καθώς και στα κέντρα στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό το γνωρίζετε, αλλά οι τέσσερις τριπλότητες της ορθόδοξης αστρολογίας είναι μόνο υποτυπώδεις μορφές της αληθινής αυτής επιστήμης που βρίσκεται πίσω από τις ορθόδοξες ερμηνείες: Ι.

ΙΙ.

ΙΙΙ.

1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3.

Βάση της σπονδυλικής στήλης. Ιερό Κέντρο. Κέντρο Ηλιακού Πλέγματος. Κέντρο Λαιμού. Κέντρο Καρδιάς. Κέντρο Άζνα. Κέντρο Άζνα. Κέντρο Κεφαλής. Κέντρο στον προμήκη μυελό.

Δυστυχώς η οργανωτική αρχή δεν είναι τόσο απλή όσο θα μπορούσε να την εμφανίσει ο παραπάνω πίνακας, γιατί η έμφαση, η εστίαση κι ο τρόπος ταξινόμησης και ζωογόνησης και η εμφάνιση των εσωτερικών αυτών τριγώνων διαφέρουν με τον ακτινικό τύπο. Αυτή η Επιστήμη των Τριγώνων Ενέργειας υπόκειται στη νέα εσωτερική επιστήμη τόσο στην αστρολογία όσο και την επιστήμη της λάγια-γιόγκα ή την επιστήμη των κέντρων. Τόσο η αρχαία αυτή γιόγκα όσο και η αρχαιότερη αστρολογική επιστήμη πρέπει να μελετηθούν πια σε μια ανώτερη στροφή της σπείρας. Μέχρι σήμερα η διδασκαλία για τα κέντρα κληροδοτήθηκε απ’ τους Ατλάντειους καιρούς και διατυπώθηκε σε αρχαίες μορφές και φόρμουλες που είναι βασικά ακατάλληλες για το τωρινό προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης. Τα ίδια μπορούν να ειπωθούν για την ορθόδοξη ή εξωτερική αστρολογία. Και οι δύο αυτές επιστήμες πρέπει ν’ αναπροσανατολισθούν και ν’ αναδιευθετηθούν και η αστρολογία πρέπει να βασιστεί σε μια βαθύτερη κατανόηση της σχέσης των πλανητών – ιερών και μη-ιερών – με τα κέντρα και με κάποιους σημαντικούς “κύκλους πόλωσης” που προβάλλουν σαν τα προορισμένα αποτελέσματα των “περιόδων κρίσης”. Η τελευταία αυτή πρόταση ενσωματώνει μια βασική και σπουδαία δήλωση αλήθειας. 1. Κέντρα και Τρίγωνα Δύναμης. Όπως ξέρετε καλά, υπάρχουν πέντε μη-ιεροί πλανήτες κι επτά που θεωρούνται ιεροί. Αυτές οι δώδεκα πλανητικές ζωές (με τους δικούς τους κύκλους, σημεία κρίσης και στιγμές πόλωσης) σχετίζονται στενά με τα επτά κέντρα. Τα πέντε κέντρα στη σπονδυλική στήλη σχετίζονται με τους πέντε μη-ιερούς πλανήτες, αλλά στον ανεξέλικτο ή μέσο άνθρωπο εστιάζονται σχεδόν πλήρως στο αστρικό πεδίο και στο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

65

αστρικό σώμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι: 1. Δύο από τους μη-ιερούς πλανήτες (η ίδια η Γη και η Σελήνη) συνδέονται με δύο κέντρα που δεν έχουν μεγάλη σπουδαιότητα για τον πολύ εξελιγμένο άνθρωπο: α. Τη σπλήνα που δέχεται πρανικές εκπορεύσεις από τον πλανήτη στον οποίο ζούμε και αφορά τα αιθερικά και τα φυσικά σώματα και τη φυσική τους σχέση. β. Ένα κέντρο στο στήθος που έχει σχέση με το θύμο αδένα. Αυτό το κέντρο απενεργοποιείται στον προχωρημένο άνθρωπο, αλλά συνδέεται με το πνευμονογαστρικό νεύρο πριν την αφύπνιση του καρδιακού κέντρου. 2. Δύο από τους άλλους μη-ιερούς πλανήτες – ο Άρης και ο Πλούτων – λειτουργούν σε σχέση με το ιερό κέντρο (Άρης) και το ηλιακό πλέγμα (Πλούτων). Ο τελευταίος αυτός πλανήτης ενεργοποιείται στη ζωή του ανθρώπου ο οποίος “ζωντανεύει με την ανώτερη έννοια, η κατώτερη φύση του περνά μέσα στους καπνούς και το σκοτάδι του Πλούτωνα, ο οποίος κυβερνά το μικρότερο φλεγόμενο έδαφος, για να μπορέσει ο άνθρωπος να ζήσει με αλήθεια στην ανώτερη γη του φωτός”. 3. Ο Ήλιος (που εδώ εκπροσωπεί τον Ήφαιστο που είναι ένας ιερός πλανήτης) κυβερνά ένα κέντρο που βρίσκεται μπροστά από το λαιμό και σχετίζεται με τους παραθυρεοειδείς κι όχι με το θυρεοειδή αδένα που σχετίζεται με το κέντρο του λαιμού. Αυτό το κέντρο μπροστά από το λαιμό πέφτει σε αχρηστία καθώς αρχίζει η δημιουργική περίοδος της δραστηριότητας του λαιμού. Δρα σαν ένας “ενδιάμεσος” ανάμεσα στα ανώτερα και κατώτερα δημιουργικά όργανα (ανάμεσα στο ιερό κέντρο και το κέντρο του λαιμού) και οδηγεί τελικά σ’ εκείνη τη δημιουργική δραστηριότητα που είναι συνειδητά εκείνη της λειτουργικής ψυχής. Ο Ήφαιστος ήταν ένας από τους πρώτους δημιουργικούς εργάτες μεταξύ των ανθρώπων. Σχετιζόταν επίσης με τον “Κάιν που σκότωσε τον αδελφό του”. Ο ενορατικός σπουδαστής θα ερμηνεύσει με ευκολία το συμβολισμό που υπόκειται στους αρχαίους αυτούς μύθους. Μερικά από τα καθήκοντα που προτίθεμαι να αναλάβω σ’ αυτό το τμήμα της Πραγματείας επί των Επτά Ακτίνων είναι τα ακόλουθα: 1. Να εξετάσω γιατί πέντε από τις επτά ακτίνες εκφράζονται μέσω δύο σειρών πλανητών – ιερών και μη-ιερών – κι επίσης ποια κέντρα κυβερνούν οι δύο αυτές ομάδες ακτίνων. Έτσι θα συσχετίσουμε: α. Τα επτά κέντρα στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου. β. Τα επτά κέντρα της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας, των οποίων έκφραση είναι οι επτά φυλές. γ. Τα επτά πλανητικά κέντρα. δ. Τους επτά και τους πέντε πλανήτες που είναι τα κέντρα ενέργειας στο ηλιακό σύστημα, τα οποία ανταποκρίνονται στην ενέργεια των δώδεκα ζωδιακών αστερισμών. Τα πλανητικά αυτά κέντρα θα μελετηθούν από δύο γωνίες: α. Από την ορθόδοξη γωνία.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

66

β. Από τη γωνία της μαθητείας και της μύησης. 2. Να εξετάσω τις ενέργειες των τριών κύριων αστερισμών καθώς καθεμιά διαχύνεται μέσω τριών ζωδιακών αστερισμών, σχηματίζοντας έτσι μεγάλα αλληλοσυμπλεκόμενα τρίγωνα δύναμης. Έτσι ενέχονται εννέα ζωδιακοί αστερισμοί κι αυτοί με τη σειρά τους συγχωνεύουν και σμίγουν τις ενέργειές τους σε τρία κύρια ρεύματα δύναμης πάνω στην Ατραπό της Μύησης. Τα τρία αυτά ρεύματα δύναμης διαχύνονται μέσα από τους: α. Λέοντα, Aιγόκερω και Ιχθείς, στους β. Κρόνο, Ερμή και Ουρανό (Σελήνη), στα γ. Κέντρα κεφαλής, άζνα και καρδιάς, στα δ. Κέντρα λαιμού, ηλιακού πλέγματος και βάσης της σπονδυλικής στήλης. Πρέπει να θυμάστε ότι το ιερό κέντρο και η σπλήνα συνδέονται κυρίως με την πλανητική εκπόρευση της ίδιας της Γης. 3. Να εξετάσω τους τρεις μεγάλους κοσμικούς Σταυρούς: α. β. γ. δ. ε. ζ. η.

Θεμελιώδης Σταυρός Σταθερός Σταυρός Μεταβλητός Σταυρός Μύηση.....................................Μαθητεία............................Εξέλιξη. Πλανητικός Λόγος...................Ανθρωπότητα......................Βασίλεια της Φύσης. Κοσμική Μύηση......................Ηλιακή Μύηση....................Πλανητική Μύηση. Πνεύμα....................................Ψυχή....................................Σώμα. Ζωή..........................................Συνείδηση...........................Μορφή. Ενάδα.......................................Εγώ......................................Προσωπικότητα. Τρεις Μυήσεις.........................Δύο Μυήσεις.......................Συνήθης Άνθρωπος. (Μυημένοι) (Μαθητές)

και τη σχέση των τριών αυτών Σταυρών με τους δώδεκα πλανήτες και τη γενική κίνηση της ψυχής σε ενσάρκωση. 4. Να επεξεργαστώ το θέμα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις τρεις ομάδες κυβερνητών πλανητών όπως δίνονται στον Πίνακα VI. Αυτοί, στην ολότητα των αποτελεσμάτων τους, είναι οι πράκτορες δια των οποίων εκδηλώνονται οι σκοποί του Θεού. Προτού προχωρήσω στις πιο τεχνικές όψεις του θέματός μας, θα ήθελα να επεξεργαστώ λεπτομερώς αυτό το θέμα του ζωδιακού, της ιστορίας του και του συμβολισμού του από μια πιο φιλοσοφική και πνευματική πλευρά, δίνοντάς σας την υποκειμενική εικόνα της προόδου του ανθρώπου καθώς ακολουθεί τη “σαρωτική κίνηση του ηλίου πάνω στην ατραπό της ζωής”. Αυτή είναι μια τεχνική φράση και αναφέρεται στη δραστηριότητα ενός ηλίου, ενός πλανήτη, μιας ιεραρχίας ή ενός ανθρώπου, αφού έχει υπάρξει μια “στιγμή κρίσης” που καταλήγει σε μια “περίοδο πόλωσης” η οποία οδηγεί αναπόφευκτα σε μια νέα έφοδο και σαρωτική κίνηση προς


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

67

τα εμπρός. Οι τρεις αυτές λέξεις – κρίση, πόλωση και σάρωση – είναι η βάση του κυκλικού νόμου και διέπουν την εξελικτική διαδικασία. Από τη σκοπιά της ανθρωπότητας η διέλευση του ηλίου γύρω από το ζωδιακό είναι προφανώς μια αργή και επίπονη διαδικασία που χρειάζεται περίπου (στο πεδίο του χρόνου) 25.000 χρόνια. Από τη σκοπιά του εσώτερου οράματος είναι μια σάρωση γύρω από την Ατραπό της Ζωής, που χρειάζεται μόνο μια στιγμή χρόνου και “εξαλείφει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον στην ακτινοβόλο δόξα του έργου που εκπληρώθηκε”. 2. Οι Σταυροί και τα Ζώδια. Θα ακολουθήσουμε τον άνθρωπο από ζώδιο σε ζώδιο καθώς – με μόχθο και πόνο – χαλκεύει τον εξοπλισμό και αναπτύσσει επώδυνα το μηχανισμό που θα του επιτρέψει να φτάσει σε μια κύρια στιγμή κρίσης στην κυκλική του ζωή, όπου θα αρχίσει να απελευθερώνεται από την ατραπό της μεγάλης πλάνης πάνω στην οποία ταξίδεψε για αιώνες από τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων και – αντιστρεφόμενος – θα αρχίσει να ταξιδεύει στην ατραπό του φωτός απ’ τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου. Αυτή τη μεταβαλλόμενη εμπειρία μας την εκφράζει υπέροχα το έκτο τμήμα του Αρχαίου Σχολίου: “Ο Σταυρός των πολλών αλλαγών (ο Μεταβλητός Σταυρός, Α.Α.Μπ.) συνεχίζει το στροβίλισμά του, μεταφέροντας σταυρωμένη πάνω του τη μορφή ενός ανθρώπου στον οποίο βρίσκεται το σπέρμα κάθε πλάνης. Αλλά από το Σταυρό στον οποίο σφαγιάσθηκε – αν και δεν το ήξερε – ο άνθρωπος κατέρχεται και νιώθει το δρόμο του (με πόνο και πολλά δάκρυα) για έναν άλλο Σταυρό – ένα Σταυρό εκτυφλωτικού φωτός, πύρινου πόνου, πικρότερης δυστυχίας κι όμως ένα Σταυρό απελευθέρωσης. Είναι ένας ακίνητος Σταυρός, στερεωμένος στους Ουρανούς και φυλασσόμενος από τον Άγγελο. Πίσω απ’ το Σταυρό εμφανίζεται ένας άλλος Σταυρός, αλλά δεν μπορεί να τον φτάσει (ο Άγγελος φρουρεί το δρόμο!) ωσότου ο Ταύρος ξεσκίσει και κομματιάσει τον άνθρωπο και τότε – αστράφτει το φως· ωσότου ο Όφις ο τρομερός αγωνισθεί μαζί του και τον ρίξει στα γόνατα και τότε – η ανύψωση στο φως· ωσότου ο Λέων δαμαστεί, το μυστικό της Σφίγγας αποκαλυφθεί και τότε – η αποκάλυψη του εσώτερου φωτός· ωσότου ο άνθρωπος υψώσει την υδρία του κι ενωθεί με τις τάξεις εκείνων που είναι οι Υδροχόοι και τότε το ρεύμα της ζωής θα γεμίσει την υδρία του και θα στραγγίξει το βρώμικο τέλμα και θα καθαρίσει την πηγή του κι έτσι θα αποκαλύψει τον κρυμμένο δρόμο που οδηγεί στο εσώτατο φως που κρύβεται από τον τελευταίο Σταυρό. Τότε από το Σταυρό του ανθρώπου ο μυημένος βρίσκει το δρόμο του, περνά τον Άγγελο και αφήνει πίσω του σκισμένο τον εσώτερο πέπλο, ανεβαίνει στο μεγάλο Σταυρό και εισέρχεται στη μέρα, την τελική μέρα. Ο τροχός γι’ αυτόν στέκει ακίνητος. Ο ήλιος και τα άστρα γι’ αυτόν σβήνουν. Ένα μεγάλο φως γίνεται ορατό και…”

Οι τρεις σταυροί στο Όρος Γολγοθά είναι Βιβλικά σύμβολα των τριών αυτών αστρολογικών σταυρών, του Κοινού ή Μεταβλητού Σταυρού, του Σταθερού Σταυρού και του Θεμελιώδη Σταυρού. Θα ήθελα να θυμάστε ότι αν και θα περιγράψω την πρόοδο του ανθρώπου από ζώδιο σε ζώδιο γύρω από το ζωδιακό, όμως στην εικόνα που θα δώσω δεν υπάρχει αναγκαστικά η διευθετημένη αυτή συνέχεια της πορείας ή η ομαλή διέλευση από το


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

68

ένα ζώδιο στο άλλο. Όλες οι ψυχές ενσαρκώνονται στο ζώδιο του Καρκίνου. Μ’ αυτό εννοώ ότι η πρώτη ανθρώπινη ενσάρκωση γίνεται πάντα σ’ αυτό το ζώδιο που αναγνωρίζεται ανά τους αιώνες σαν “η θύρα στη ζωή εκείνων που πρέπει να γνωρίσουν το θάνατο”, όπως ακριβώς ο αστερισμός του Αιγόκερου θεωρείται πάντα σαν μια άλλη θύρα και καλείται εσωτερικά “η θύρα στη ζωή εκείνων που δε γνωρίζουν θάνατο”. Καθώς κυλούν οι αιώνες, ο άνθρωπος περνά μέσα κι έξω απ’ όλα τα ζώδια με το κάθε ζώδιο να προσδιορίζεται από τη φύση της ακτίνας της προσωπικότητας η οποία, όπως ξέρετε, αλλάζει από ζωή σε ζωή. Σ’ αυτά τα ζώδια μαθαίνει τα αναγκαία μαθήματα, διευρύνει τον ορίζοντά του, ολοκληρώνει την προσωπικότητά του, αρχίζει να νιώθει τη ρυθμιστική ψυχή και ανακαλύπτει έτσι την ουσιαστική του δυαδικότητα. Όταν βρίσκεται στην Ατραπό της Μαθητείας (κι εδώ περιλαμβάνω την Ατραπό της Μύησης), μια αποκρυφιστική φήμη λέει ότι ρυθμίζεται τότε από τον ακούραστο Παρατηρητή – την ψυχή – και υπόκειται (στη διάρκεια των τελικών σταδίων της ατραπού) σε δώδεκα ακριβώς ενσαρκώσεις, περνώντας σε καθένα από τα δώδεκα ζώδια. Σ’ αυτές πρέπει να καταξιωθεί, αντιμετωπίζοντας μεγάλες στιγμές κρίσης σε κάθε αστερισμό, ιδιαίτερα του Σταθερού Σταυρού. Από σημείο σε σημείο, από στάδιο σε στάδιο και τελικά από Σταυρό σε Σταυρό αγωνίζεται για την πνευματική του ζωή στους δώδεκα οίκους και στους δώδεκα αστερισμούς, καθώς υπόκειται σε αμέτρητους συνδυασμούς δυνάμεων και ενεργειών – ακτινικών, πλανητικών, ζωδιακών και κοσμικών – ωσότου “ανακαινίζεται”, αποβαίνει ο “καινός άνθρωπος”, γίνει ευαίσθητος σε ολόκληρη την κλίμακα των πνευματικών κραδασμών στο ηλιακό μας σύστημα και επιτυγχάνει εκείνη την απόσπαση που θα του επιτρέψει να διαφύγει από τον τροχό της επαναγέννησης. Το επιτυγχάνει ανεβαίνοντας στους τρεις Σταυρούς – το Σταυρό της Προσωπικότητας ή της μεταβαλλόμενης μορφής, το Σταυρό του Μαθητή ή της αιώνιας ψυχής και το Σταυρό του Πνεύματος. Αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα ότι μέσα στον κύκλο της ζωής του έχει περάσει μέσα από τρεις μεγάλες κρίσεις: Ι. Η Κρίση της Ενσάρκωσης...............................................Ο Μεταβλητός Σταυρός. Η Άνοδος στον Τροχό....................................Προσωπικότητα και μορφική ζωή. Ο Κύκλος της Επαναγέννησης στη Μορφή....................Εμπειρία. Εκδήλωση της Ανθρώπινης Φύσης ΙΙ. Η Κρίση του Αναπροσανατολισμού................................Ο Σταθερός Σταυρός. Αλλαγή προς το 2ο Σταυρό.............................................Η ζωή της ψυχής. Προετοιμασία για τη 2η Γέννηση....................................Συνείδηση. Εκδήλωση της Χριστικής Φύσης ΙΙΙ. Η Κρίση της Μύησης......................................................Ο Θεμελιώδης Σταυρός. Η Μεταμόρφωση.............................................................Η Ζωή του Πνεύματος. Εκδήλωση της Θειότητας Καθώς μελετούμε το αλληλένδετο σύστημα των ενεργειών, στο μέτρο που επηρεάζουν και ρυθμίζουν ένα ανθρώπινο ον, το θέμα των Τριών Σταυρών έχει βαθύ και πρακτικό ενδιαφέρον, ειδικά καθώς παρέχουν εκείνα τα σημεία κρίσης στα οποία


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

69

ο άνθρωπος εγκαταλείπει τη συνήθη ατραπό της εξέλιξης και βαδίζει στην ατραπό της μαθητείας ή – μετά την τρίτη μύηση – ανεβαίνει στον τρίτο Σταυρό. Υπόκειται στη σκέψη μας και σ’ όσα έχω να πω. Η σταθερή περισυλλογή των δώδεκα βασικών ενεργειών (πέντε κύριων και επτά δευτερευουσών, οι οποίες είναι στην πραγματικότητα και πέρα από την αστρική αντιστροφή εξαιτίας της Μεγάλης Πλάνης, επτά κύριες και πέντε δευτερεύουσες) θα είναι χρήσιμη. Αυτές πραγματώνονται στην ανθρώπινη έκφραση μέσω των Κυρίων των δώδεκα ζωδίων και των δώδεκα πλανητικών κυβερνητών. Οι δώδεκα αυτές βασικές ενέργειες εκπορεύονται από τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου (που διαβιβάζονται μέσω των επτά αστέρων της Μικρής Άρκτου)· δύο απ’ αυτές έρχονται απ’ το Σείριο και τρεις από τις Πλειάδες. Αυτή η διαμόρφωση (για να χρησιμοποιήσω έναν ανορθόδοξο όρο) θα είναι η κατάσταση της μείζονος ηλιακής σφαίρας επιρροής στο τέλος της Μεγάλης Εποχής του Βράχμα, όπως αποκαλείται εσωτερικά. Στο “μεσοδιάστημα ή διάλειμμα της εξέλιξης” (που είναι μια ανεπαρκής μετάφραση μιας αποκρυφιστικής φράσης η οποία δίνεται σε έναν παγκόσμιο κύκλο στα Αρχεία των Διδασκάλων) οι ενέργειες αυτές υποβιβάζονται σε δυνάμεις οι οποίες μας λένε ότι είναι κυριολεκτικά δέκα έξι – από τη σκοπιά της εκδήλωσης, θα σας υπενθύμιζα – και στην κυριολεξία είναι: 7+7+2=16=7. Σ’ αυτούς τους αριθμούς κρύβεται το μυστήριο της εξελικτικής μας διαδικασίας. Όμως η έμφαση πρέπει πάντοτε να δίνεται στις Ακτίνες της Ενέργειας και της Ποιότητας καθώς διαχύνονται από τους ζωδιακούς αστερισμούς και τους πλανήτες. Συνεπώς η νέα αστρολογία βασίζεται αναγκαστικά στην κατανόηση των ακτίνων. Ο παρακάτω πίνακας είναι θεμελιώδης στις επιπτώσεις του σε σχέση μ’ αυτό κι ό,τι έχω να πω θα βασιστεί πάνω του. Τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου αποτελούν τις Πηγές εκπόρευσης των επτά ακτίνων του ηλιακού μας συστήματος. Οι επτά Ρίσι (όπως ονομάζονται) της Μεγάλης Άρκτου εκφράζονται με το μέσον των επτά πλανητικών Λόγων οι Οποίοι είναι οι Αντιπρόσωποί Τους και για τους Οποίους αποτελούν τα πρωτότυπα. Τα επτά Πλανητικά Πνεύματα εκδηλώνονται με το μέσον των επτά ιερών πλανητών. Καθεμιά από τις επτά Ακτίνες οι οποίες προέρχονται από τη Μεγάλη Άρκτο, διαβιβάζεται στο ηλιακό μας σύστημα με το μέσον τριών αστερισμών και των πλανητών που τους κυβερνούν. Ο ακόλουθος πίνακας το αποσαφηνίζει, αλλά πρέπει να ερμηνευθεί μόνο με όρους της τωρινής περιστροφής του Μεγάλου Ζωδιακού Τροχού (25.000 χρόνια): ΠΙΝΑΚΑΣ VIII Ακτίνα

Πλανήτες Αστερισμοί

Πλανήτες (Ορθόδοξοι)

(Εσωτερικοί)

Κριός........................Άρης...................Ερμής. Ι. Θέληση ή Ισχύς..............Λέων........................Ήλιος..................Ήλιος. Αιγόκερως................Κρόνος................Κρόνος. Δίδυμοι.....................Ερμής.................Αφροδίτη. ΙΙ. Αγάπη-Σοφία..................Παρθένος.................Ερμής.................Σελήνη (καλύπτει έναν πλανήτη). Ιχθείς........................Δίας....................Πλούτων.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

70

Καρκίνος..................Σελήνη................Ποσειδών. ΙΙΙ. Ενεργός...........................Ζυγός........................Αφροδίτη............Ουρανός. Νοημοσύνη Αιγόκερως................Κρόνος................Κρόνος. Ταύρος.....................Αφροδίτη............Ήφαιστος. IV. Αρμονία μέσω................Σκορπιός...................Άρης...................Άρης. Διαμάχης Τοξότης....................Δίας....................Γη. Λέων........................Ήλιος..................Ήλιος. V. Συγκεκριμένη.................Τοξότης....................Δίας....................Γη. Επιστήμη Υδροχόος.................Ουρανός.............Δίας. Παρθένος.................Ερμής.................Σελήνη. VI. Ιδεαλισμός......................Τοξότης....................Δίας....................Γη. Αφοσίωση Ιχθείς........................Δίας....................Πλούτων. Κριός........................Άρης...................Ερμής. VII. Τελετουργική..................Καρκίνος..................Σελήνη................Ποσειδών. Τάξη Αιγόκερως................Κρόνος................Κρόνος.

Θα σας είναι φανερό πόση συντονισμένη προσπάθεια και πόσο μεγάλη αναπροσαρμογή ιδεών θα χρειαστεί προκειμένου να αποκτήσει η νέα αστρολογία πρακτική χρησιμότητα και ν’ αντικαταστήσει τελικά όσα ισχύουν σήμερα. Αυτή η νέα αστρολογία ενσωματώνει πραγματικά πέντε επιστήμες: 1. 2. 3. 4. 5.

Την Επιστήμη των Ακτίνων. Την Επιστήμη της Εσωτερικής Ερμηνείας που εφαρμόζεται μέσα από: Την Επιστήμη των Τριγώνων. Την Επιστήμη των Κέντρων. Την Επιστήμη του Πεπρωμένου.

Η τελευταία επιστήμη θα βασίζεται στις τέσσερις προηγούμενες και θα είναι μια ερμηνεία του μέλλοντος, η οποία θα θεμελιώνεται στην ορθή κατανόηση των ακτίνων – προσωπικών κι εγωικών – της επίδρασης των τριγώνων – ζωδιακών, πλανητικών, φυλετικών κι ανθρώπινων. Τα τελευταία τρίγωνα αποκαλύπτονται απ’ τη μελέτη των ατομικών ανθρώπινων κέντρων. Όταν όλα αυτά διακριβωθούν και χρησιμοποιηθούν στο νέο είδος ωροσκοπίου που θα αναπτυχθεί αργότερα, τότε θα εφαρμοσθεί η Επιστήμη του Πεπρωμένου και θ’ ανακαλυφθούν οι μελλοντικές ενδείξεις. Το προσωπικό ωροσκόπιο των προόδων είναι το εμβρυώδες σπέρμα του. Κάποια ένδειξη των σχετικών αξιών μπορεί να προκύψει από την εξέταση των ανθρώπινων τριγώνων, όπως δίνονται στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, όπου προτείνονται τα ακόλουθα: “Θα ήταν επωφελές για το σπουδαστή να στοχασθεί την ενδιαφέρουσα διαδοχή των τριγώνων και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συνδεθούν κατά την πρόοδο του πυρός, προτού το πυρ αυτό μπορέσει να τα ζωογονήσει τέλεια και να προβεί σε περαιτέρω μετουσιώσεις. Mπορούμε ν’ απαριθμήσουμε μερικά απ’ αυτά τα τρίγωνα, έχοντας πάντα υπόψη ότι η γεωμετρική ανύψωση του πυρός καθώς και η ακολουθία των εγγιζόμενων κορυφών βαίνουν ανάλογα με την ακτίνα. Eδώ κρύβεται ένα από τα μυστικά της μύησης κι εδώ έγκειται ο κίνδυνος από μια πρόωρη κοινοποίηση πληροφοριών αναφορικά με τις ακτίνες. 1. Tο πρανικό τρίγωνο.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

2.

3.

4.

5.

6.

71

α. Tο κέντρο στις ωμοπλάτες. β. Tο κέντρο κοντά στο διάφραγμα. γ. H σπλήνα. O άνθρωπος που ελέγχεται απ’ το αστρικό πεδίο. α. H βάση της σπονδυλικής στήλης. β. Tο ηλιακό πλέγμα. γ. H καρδιά. O άνθρωπος που ελέγχεται απ’ το νοητικό πεδίο. α. H βάση της σπονδυλικής στήλης. β. H καρδιά. γ. O λαιμός. O άνθρωπος που ελέγχεται μερικά απ’ το Eγώ, ο προχωρημένος άνθρωπος. α. H καρδιά. β. O λαιμός. γ. H κεφαλή, δηλαδή τα τέσσερα δευτερεύοντα κέντρα και η σύνθεσή τους, το κέντρο άζνα. O πνευματικός άνθρωπος ως την τρίτη Mύηση. α. H καρδιά. β. O λαιμός. γ. Tα επτά κεφαλικά κέντρα. O πνευματικός άνθρωπος ως την πέμπτη Mύηση. α. H καρδιά. β. Tα επτά κεφαλικά κέντρα. γ. Oι δύο πολυπέταλοι λωτοί.

Oι διάφορες αυτές περίοδοι φανερώνουν διαφορετικές τριγωνικές ακτινοβολίες. Δεν πρέπει να συνάγουμε από τα παραπάνω πως όταν το πυρ επικεντρώνεται σε κάποιο τρίγωνο δεν εκδηλώνεται και σε άλλα. Eφόσον το πυρ αποκτήσει ελεύθερη δίοδο σε κάποιο τρίγωνο, αυτό φλέγεται συνεχώς, ωστόσο υπάρχει πάντα κάποιο τρίγωνο περισσότερο ακτινοβόλο και φωτεινό απ’ τα άλλα και απ’ τα διάπυρα αυτά τρίγωνα φωτός που προέρχονται από τροχούς και δίνες πυρός, οι διορατικοί και οι δάσκαλοι της φυλής μπορούν να εκτιμήσουν τη θέση του ανθρώπου στο σχήμα των πραγμάτων και να κρίνουν την επίτευξή του. Στο αποκορύφωμα της εμπειρίας της ζωής κι όταν ο άνθρωπος έχει επιτύχει το στόχο του, κάθε τρίγωνο συνιστά μια ακτινοβόλο ατραπό φωτός και κάθε κέντρο έναν τροχό ζώσας πύρινης δύναμης που περιστρέφεται με τρομακτική ταχύτητα· στο στάδιο αυτό το κέντρο δεν περιστρέφεται μόνο προς κάποια ειδική κατεύθυνση αλλά στρέφεται κυριολεκτικά στον εαυτό του, σχηματίζοντας μια ζωντανή φλεγόμενη ιριδίζουσα σφαίρα αγνού πυρός και διατηρώντας μέσα του ένα ορισμένο γεωμετρικό σχήμα, μολονότι το μάτι δύσκολα το διακρίνει εξαιτίας της ταχύτατης δόνησης. Eπιπλέον στην κορυφή της κεφαλής θα παρατηρείται μια πύρινη εκδήλωση που θα επισκιάζει φαινομενικά τη σπουδαιότητα όλων των άλλων κέντρων· απ’ την καρδιά του πολυπέταλου αυτού λωτού θα ξεπηδά μια φλόγα πυρός με τη βασική απόχρωση της ακτίνας του ανθρώπου. Aυτή η φλόγα θα αναρριχάται και θα φαίνεται πως προσελκύει ένα πέτασμα ηλεκτρικού φωτός το οποίο συνιστά την καθοδική ροή από το πνεύμα του ύψιστου πεδίου. Aυτό μαρτυρά την ανάμειξη των πυρών και την απαλλαγή του ανθρώπου απ’ το ζυγό της ύλης.” Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός (σελ. 169-171)

Προς το παρόν οι χάρτες καταστρώνονται με βάση την κατάσταση της προσωπικότητας ή την ακτίνα της προσωπικότητας, εφόσον ο αστρολόγος είναι αρκετά τυχερός να τη γνωρίζει ή να τη μαντέψει επακριβώς· αν όμως πρόκειται για προχωρημένο άτομο, τότε ο χάρτης θα παρουσιάζει πολλά λάθη επειδή οι πλανήτες


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

72

που κυβερνούν στην περίπτωση του συνηθισμένου ή υπανάπτυκτου ανθρώπου, παύουν να επηρεάζουν τον πνευματικό άνθρωπο και το μαθητή. Τα γεγονότα της ζωής του μέσου ανθρώπου στο φυσικό πεδίο ρυθμίζονται πρωτίστως από τη θέση των πλανητών στους δώδεκα οίκους κι αυτοί με τη σειρά τους ρυθμίζονται από ορισμένες καρμικές επιρροές τις οποίες ο προχωρημένος άνθρωπος τις έχει υπερβεί ή τις υπερβαίνει. Τελικά το ωροσκόπιο θα καταστρώνεται με βάση την ψυχική ακτίνα, οπότε τα ζώδια που διέπουν τις δραστηριότητες και η επίδραση της τωρινής ομάδας πλανητικών Κυβερνητών θα μειωθεί εξαιρετικά. Νέες πλανητικές δυναμικότητες (που θα μεταδίδουν ζωδιακές ενέργειες) θα ελέγχουν και θα αντικαταστήσουν τις παλιές, φέρνοντας έτσι τον άνθρωπο σε επαφή με διαφορετικές δυνάμεις. Θα έρθει τελικά ο καιρός που θα είναι ευαίσθητος σε ολόκληρη την κλίμακα των κραδασμών· οπότε θα καταστρώνονται χάρτες που θα ονομάζονται “χάρτες των σταυρών” και δε θα δίνουν μόνο ενδείξεις για τις πλανητικές επιδράσεις στους δώδεκα οίκους. Αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω κι ένας αστρολόγος που να μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο προς το παρόν. Είναι το είδος των χαρτών με τους οποίους οι Διδάσκαλοι εκτιμούν τους μαθητές Τους και είναι πολύ ενδιαφέροντες· αναφέρθηκα σ’ αυτούς νωρίτερα σ’ αυτή την πραγματεία. Αυτοί οι “χάρτες των σταυρών” προετοιμάζονται πριν την τρίτη μύηση, όταν ο άνθρωπος αρχίζει την “προσέγγισή” του στο Θεμελιώδη Σταυρό των ουρανών. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω εδώ, αν και πρόκειται για περιττή πληροφορία, ότι η πέμπτη κύρια μύηση στον πλανήτη μας είναι η πρώτη κοσμική μύηση, όπως ακριβώς η τρίτη μύηση είναι η πρώτη συστημική. Οι δύο πρώτες μυήσεις είναι πλανητικές στις επιπτώσεις τους. Η αστρολογική σημασία της παραπάνω δήλωσης είναι βαθιά και εσωτερική. 3. Πνευματικά Αποτελέσματα των Ζωδιακών Αστερισμών. Σκοπεύω τώρα να σας σκιαγραφήσω το πνευματικό αποτέλεσμα της διέλευσης της ψυχής γύρω από τον τροχό της εμπειρίας. Θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε στην περίπτωση κάθε αστερισμού το γενικό αποτέλεσμα πάνω στην ψυχή – η οποία υφίσταται την εμπειρία – από την ορθόδοξη σκοπιά καθώς ταξιδεύει απ’ τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων κι έπειτα – καθώς ο μαθητής περιέρχεται κάτω από άλλες επιδράσεις – ταξιδεύει από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου. Έτσι αντιστρέφεται η συνηθισμένη διαδικασία κι ο άνθρωπος αναπροσανατολίζεται και “αντικρύζει την Ανατολή”, όπως λέγεται εσωτερικά. Εκφράζει τότε με τον ανώτερο δυνατό τρόπο τις ποιότητες της ψυχικής του ακτίνας, όπως στην πρώτη περίπτωση εκδήλωσε την ποιότητα της ακτίνας της προσωπικότητας. Δεν μπορώ να γίνω σαφέστερος. Επιδιώκω μόνο να δώσω ορισμένες πνευματικές επιπτώσεις και νύξεις και να μεταδώσω μια γενική ιδέα του αποτελέσματος της μεγάλης πλάνης στις προκύπτουσες συνθήκες και κατόπιν το αποτέλεσμα των μεγάλων δοκιμασιών που υφίσταται τελικά κάθε μαθητής καθώς αντιστρέφει τον τροχό της ζωής.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

73

ΚΡΙΟΣ Ακριβολογώντας, όσα πρόκειται να πω αφορούν τον καθαρό πρώτο ακτινικό τύπο, επειδή ο Κριός είναι το ζώδιο δια του οποίου η πρώτη Ακτίνα της Θέλησης ή Δύναμης φθάνει στην πλανητική μας ζωή. Τέτοιοι καθαροί ακτινικοί τύποι είναι πράγματι σπάνιοι και σ’ αυτή την εξελικτική περίοδο είναι σχεδόν άγνωστοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι διέπονται από την ακτίνα της προσωπικότητάς τους και καθώς οι τωρινοί πρωτακτινικοί τύποι εκφράζονται μέσα από προσωπικότητες που βρίσκονται σε κάθε ακτίνα, θα σας ζητούσα να εξετάσετε ό,τι έχω να πω κάτω απ’ το πρίσμα των αποτελεσμάτων του χαρακτήρα, των παρουσιαζόμενων προβλημάτων και της ανελισσόμενης ποιότητας. Είναι σχεδόν αδύνατο να είμαι σαφέστερος, μέχρι εκείνη την εποχή που θα αναπτυχθεί περισσότερο η Επιστήμη των Ακτίνων· οι αστρολόγοι πρέπει να εξακριβώνουν τον ακτινικό τύπο πριν μπορέσουν να καταστρώσουν ένα ικανοποιητικό ωροσκόπιο της ψυχής. Συνεπώς τα σχόλια μου είναι γενικά κι όχι ειδικά και είναι παγκόσμια κι όχι ιδιαίτερα. Δεν επιβάλλω κάποιο δόγμα. Υποδεικνύω φάσεις εικασίας που μπορεί να αποδειχθούν διαφωτιστικές και καρποφόρες. Ο Κριός είναι ένας απ’ τους αστερισμούς του Θεμελιώδη Σταυρού των ουρανών. Είναι ο Σταυρός του Θεού, του Πατρός κι επομένως της ενσαρκούμενης ενάδας. Είναι η έκφραση της θέλησης ή δύναμης καθώς εκφράζεται μέσω της μεγάλης δημιουργικής διαδικασίας. Όταν ο μυημένος (όπως θα δούμε αργότερα) μεταφερθεί στο Θεμελιώδη Σταυρό από τον οποίο κατέβηκε όταν ήρθε σε ενσάρκωση και ανέβηκε στον Κοινό ή Μεταβλητό Σταυρό, δεν ταυτίζεται πλέον με τη μορφή ή ακόμη και με την ψυχή, αλλά με τη θέληση της θειότητας και με το αιώνιο σχέδιο και σκοπό. Γίνεται το σχέδιο κι ο σκοπός του. Δεν ξέρει τίποτε άλλο με μια έννοια που είναι άγνωστη ακόμη και σε ένα μυημένο του τρίτου βαθμού. Τότε εισέρχεται στην αίθουσα συμβουλίου του Θεού· συμμετέχει στο κονκλάβιο της Σαμπάλλα· δε λειτουργεί πια σαν απλό μέλος της Ιεραρχίας στο νοητικό πεδίο. Τώρα μπορεί να λειτουργεί μέσω και των τριών παγκόσμιων κέντρων – της Ανθρωπότητας, της Ιεραρχίας και της Σαμπάλλα. Ο Κριός εγκαινιάζει τον κύκλο της εκδήλωσης. Κάθε ψυχή σαν ατομική οντότητα έρχεται για πρώτη φορά σε ανθρώπινη ενσάρκωση στο ζώδιο του Καρκίνου, προβάλλοντας σαν νοητική οντότητα στο ζώδιο του Κριού, σαν συναισθηματικήεπιθυμητική οντότητα στο ζώδιο του Ταύρου και σαν ζωτική οντότητα στο ζώδιο των Διδύμων, παίρνοντας κατόπιν φυσική μορφή στον Καρκίνο. Αυτός είναι ένας ενελικτικός, υποκειμενικός κύκλος. Έτσι προβάλλει στον ωκεανό της ύπαρξης στο φυσικό πεδίο, στον κόσμο της ύλης. Ωστόσο η πρώτη ώθηση αφυπνίζεται στον Κριό, γιατί ο Κριός είναι ο τόπος όπου σχηματίζεται η αρχική ιδέα για την εγκαινίαση δραστηριότητας. Είναι ο γενέθλιος τόπος των ιδεών και μια αληθινή ιδέα δεν είναι παρά μια πνευματική παρώθηση που παίρνει μορφή – υποκειμενική και αντικειμενική. Εκεί αρχίζει η ανταπόκριση της ψυχής στην ανώτατη όψη ή ποιότητα της θεότητας, γιατί εκεί εμφανίζεται η “θέληση για ενσάρκωση”. Η πρώτη ακτινική όψη της Ενάδας καθώς ανταποκρίνεται στην πρώτη όψη της θεότητας, εφελκύει


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

74

ανταπόκριση από την πρώτη ακτινική όψη της ψυχής και γίνεται το πρώτο βήμα για την ενσάρκωση σ’ εκείνο το πεδίο του συστήματος που είναι το νοητικό πεδίο. Ο Κριός “αφυπνίζει τη θέληση να προσεγγισθεί και να ελεγχθεί το κατώτατο, να γίνει γνωστό το έσχατο κι έτσι να αντιμετωπισθεί κάθε εμπειρία” – αυτό αναφέρει μια αρχαία δήλωση. Οι βασικοί τόνοι του Κριού είναι τέσσερις κι όλοι μεταδίδουν την ίδια ιδέα. Μπορούν να εκφρασθούν με τις ακόλουθες τέσσερις εντολές που δίνονται συμβολικά στην ενσαρκωνόμενη ψυχή: 1. 2. 3. 4.

Να εκφράσεις τη θέληση να είσαι και να κάνεις. Να ανελίξεις τη δύναμη για εκδήλωση. Να εισέλθεις στη μάχη για τον Κύριο. Να φθάσεις στην ενότητα μέσα από προσπάθεια.

Δημιουργία-Ύπαρξη-Δραστηριότητα-Αγώνας-Σύνθεση, αυτή είναι η φύση του Κυρίου του πρώτου αστερισμού και Του επιτρέπουν να επηρεάζει τον πλανήτη μας σ’ αυτά τα αποτελέσματα. Κι έτσι αρχίζει ο μεγάλος κύκλος της πάλης για έκφραση και η θεμελιώδης φράση της Μυστικής Δοξασίας που σας είναι πολύ γνωστή, εκφράζει το στόχο και το σκοπό του πρώτου ζωδίου του Θεμελιώδη Σταυρού: “Η ύλη είναι ο φορέας για την εκδήλωση της ψυχής πάνω σ’ αυτό το πεδίο ύπαρξης και η ψυχή είναι ο φορέας σε ένα ανώτερο πεδίο για την εκδήλωση του πνεύματος και τα τρία αυτά είναι μια τριάδα που τη συνθέτει η ζωή η οποία τα διαπερνά όλα.” – Μ.Δ. Ι. 80.

Ό,τι εμφανίζεται στον Κριό σαν πνευματική ενέργεια, εισέρχεται στο ψυχικό στάδιο στον Καρκίνο, στο ζώδιο όπου η ψυχή ενσαρκώνεται για πρώτη φορά σε μορφή, φτάνει ένα σημείο ισορροπίας στο Ζυγό που είναι το ζώδιο όπου ψυχή και προσωπικότητα επιτυγχάνουν μια ισορροπημένη συνεργασία και στον Aιγόκερω εκπληρώνεται η βουλητική φύση και πραγματώνεται ο οραματισθείς στόχος. Στον Aιγόκερω ο άνθρωπος εκπληρώνει τις ύψιστες προσωπικές φιλοδοξίες ή αποβαίνει μυημένος, επιτυγχάνοντας τον πνευματικό του σκοπό. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο αυτούς στόχους εξαρτάται από τον τρόπο προόδου γύρω από τον τροχό της ζωής. Πρέπει να θυμάστε – μιλώντας γενικά και συμβολικά – ότι περιστρέφονται και οι Σταυροί, επειδή είναι οι ακτίνες του μεγάλου τροχού. Ο υπανάπτυκτος άνθρωπος προχωρεί απ’ τον Κριό στον Aιγόκερω και στο Ζυγό και τον Καρκίνο, ενώ ο αναπτυγμένος άνθρωπος αντιστρέφει τη διαδικασία. Για λόγους σαφήνειας θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι η μεγάλη εμπειρία της ζωής διαδραματίζεται στους τρεις τροχούς μέσα στον τροχό της Ζωής, θεωρώντας τον από τρεις σκοπιές:

Ι.

1. Ο Τροχός της Ενσάρκωσης. 2. Ο κύκλος της συνήθους εξέλιξης. 3. Η περίοδος της αιχμαλωσίας, όπου ο άνθρωπος είναι δέσμιος πάνω στον τροχό. 4. Η τετραπλή επίδραση του Κοινού Σταυρού.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

ΙΙ.

5. 6. 1. 2. 3.

4. 5. 6. 1. 2. ΙΙΙ. 3. 4. 5. 6.

75

Η ζωή στους τρεις κόσμους. Η ανάπτυξη της προσωπικότητας. Ο αντεστραμμένος ή προσαρμοσμένος Τροχός. Ο κύκλος της μαθητείας. Η περίοδος της ανάδυσης, όπου ο άνθρωπος αλλάζει την περιστροφή του τροχού. Η τετραπλή επίδραση του Σταθερού Σταυρού. Η ζωή στους πέντε κόσμους της υπερανθρώπινης εξέλιξης. Η ανέλιξη της ψυχής μέσω της προσωπικότητας. Ο ελεγχόμενος ή κυριαρχούμενος τροχός. Ο κύκλος της μύησης. Η περίοδος της απελευθέρωσης από το έργο του Μεγάλου Τροχού. Η τετραπλή επίδραση του Θεμελιώδη Σταυρού. Η ζωή στους επτά κόσμους των επτά πεδίων μας. Η συγχώνευση πνεύματος, ψυχής και προσωπικότητας.

Επομένως ο Κριός αρχίζει τη διαδικασία της “πιο αρχαίας μύησης” την οποία όλη η ανθρώπινη οικογένεια την έχει ήδη υποστεί και θα την υποστεί. Η πρώτη μεγάλη κοσμική μύηση (όσον αφορά την ανθρωπότητα) είναι η μύηση στην ενσάρκωση – η μύηση της ατομικοποίησης. Η διαδικασία αυτή κορυφώνεται μετά από πολλούς αιώνες στην αντιστροφή του τροχού και την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου στον Aιγόκερω. Κορυφώνεται με την επίτευξη της μεταφοράς από το Σταθερό Σταυρό στο Θεμελιώδη Σταυρό, η οποία με τη σειρά της δεν είναι παρά η λογική συνέχεια της μεταφοράς απ’ το Μεταβλητό ή Κοινό Σταυρό στο Σταθερό Σταυρό. Επομένως στην κατώτατη εκδήλωσή του ο Κριός δημιουργεί εκείνες τις δραστηριότητες, τις συνθήκες και τις διαδικασίες που οδηγούν στην εκδήλωση της ψυχής με το μέσον της μορφής και αργότερα εκείνα τα ανώτερα δημιουργικά εγχειρήματα που οδηγούν την κατάλληλη στιγμή στην εκδήλωση του πνεύματος μέσω της ψυχής. Οι διαδικασίες αυτές δείχνουν τελικά την αληθινή φύση της τριπλότητας Ζωή-Ποιότητα-Εμφάνιση, στην οποία αναφέρθηκα σε προηγούμενες σελίδες αυτής της πραγματείας. Ο Κριός προμηθεύει επίσης το ηλιακό μας σύστημα με Πυρ (Ηλεκτρικό Πυρ) και με τη δυναμική φύση του Θεού, που εμπεριέχει τις ποιότητες της τροφοδοτούσας και γαλουχούσας θερμότητας καθώς και του πυρός που καίει και καταστρέφει. Από τη σκοπιά της εσωτερικής αστρολογίας υπάρχουν τρία κύρια ζώδια στα οποία διαδραματίζονται οι “τρεις θάνατοι”: 1. Ο Κριός ο οποίος σε διάφορα σημεία στην Ατραπό της Ζωής ωθεί την ψυχή στο φλεγόμενο έδαφος και την υποβάλλει σε μια εξαγνιστική διαδικασία στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Δια του μικρότερου πυρός του νου “πυρπολούνται και διαλύονται στις φλόγες οι ζούγκλες της εμπειρίας και τότε καθαρίζει η Ατραπός κι επιτυγχάνεται η ανεμπόδιστη όραση.” (Αρχαίο Σχόλιο) Μέσα από τις πύρινες διεργασίες της μάχης και του πολέμου, στις οποίες


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

76

υποβάλλεται το άτομο υπό την επιρροή του πλανητικού κυβερνήτη, του Άρη, του Θεού του Πολέμου, γίνεται εφικτή η αναγκαία κάθαρση. Η ίδια κάθαρση, αλλά αυτή τη φορά δια της όρασης, έρχεται στον αναπτυγμένο άνθρωπο δια της δραστηριότητας του υποκειμενικού κυβερνήτη, του πλανήτη Ερμή, ο οποίος είναι η διαφωτίζουσα αρχή που αποδεσμεύει το νου, κατευθύνει το δρόμο του ανθρώπου στη ζωή και του επιτρέπει να αποκτήσει επίγνωση του θείου Σχεδίου που υπόκειται σε κάθε πύρινη εμπειρία του. 2. Ο Σκορπιός που επιφέρει τελικά το θάνατο της προσωπικότητας και με τον οποίο θα ασχοληθούμε αργότερα όταν θα εξετάσουμε αυτό το ζώδιο. Τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά ο Σκορπιός είναι το ζώδιο του θανάτου και της ταφής στη γη, της καθόδου στα βάθη προκειμένου να ανυψωθεί και πάλι στα ύψη (στη βουνοκορφή στον Αιγόκερω). Σε μερικά από τα πιο αρχαία βιβλία αναφέρεται ότι “η θερμότητα της γης, της μητέρας και το κεντρί του σκορπιού είναι τα ευεργετικά δώρα που η περιστροφή του τροχού δίνει στον άνθρωπο στην αρχή και στο τέλος”. Τα δώρα αυτά, εφόσον γίνουν αποδεκτά και χρησιμοποιηθούν, οδηγούν τον άνθρωπο στην ελευθερία και στην απαλλαγή από τον έλεγχο και τον πόνο του Σταθερού Σταυρού. 3. Οι Ιχθείς βλέπουν την παραίτηση ή το θάνατο κάθε επιρροής που συγκρατεί τον άνθρωπο στον τροχό της γέννησης και την αποδέσμευσή του από τον έλεγχο του Κοινού ή Μεταβλητού Σταυρού. Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι το καθένα από τα τρία αυτά ζώδια του θανάτου βρίσκεται σε διαφορετικό σταυρό: 1. Κριός............................Στο θεμελιώδη σταυρό. 2. Σκορπιός......................Στο σταθερό σταυρό. 3. Ιχθείς............................Στο μεταβλητό σταυρό. Η επίδραση των τριών αυτών προκαλεί στη ζωή του ανθρώπινου όντος τους “τρεις αναγκαίους κι αποφασιστικούς θανάτους”. Εδώ αναφέρομαι στα ζώδια ανεξάρτητα απ’ τους πλανητικούς τους κυβερνήτες. Υπάρχει κάτι στην ενέργεια που διαχύνεται απ’ αυτά τα ζώδια, που προκαθορίζει μια διαδικασία αποκρυστάλλωσης και την τελική καταστροφή κάποιου τύπου μορφικού ελέγχου. Το Αρχαίο Σχόλιο εκφράζει αυτές τις ιδέες με τους εξής όρους: “Η φωτιά φούντωσε και μέσα σ’ αυτή τη φωτιά πέθανα στη ζωή κι έτσι γεννήθηκα στο θάνατο. Κι έπειτα πάλι πέθανα στη μορφή (Κριός). Η θέρμη της γης, ο φλογερός χαρακτήρας της μητέρας κατέστρεψε τη μορφή, απελευθέρωσε την ψυχή κι έτσι θανάτωσε το μικρό εαυτό (Σκορπιός). Τα νερά έπνιξαν τον άνθρωπο. Ο ιχθύς έγινε για να χαθεί. Πρόβαλε ξανά μόνο για να πεθάνει ή να πεθάνει και να φέρει σωτηρία (Ιχθείς).”

Συμβολικά λοιπόν υπάρχει ο θάνατος δια του πυρός, ο θάνατος δια της γης και ο θάνατος δια του ύδατος – κάψιμο, ασφυξία και πνιγμός – αλλά σ’ αυτό τον παγκόσμιο κύκλο ο θάνατος δια του αέρα δεν είναι γνωστός ούτε κατανοητός.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

77

Συνεπώς δεν υπάρχουν τέσσερις θάνατοι, γιατί ο στόχος του συστήματός μας στη διάρκεια της εκδήλωσης είναι “η μύηση ή η αποδέσμευση στον αέρα”, έτσι ώστε το πουλί της ζωής να μπορεί να πετάξει ελεύθερο έξω από το χρόνο και το χώρο. Η έννοια του τελικού θανάτου που φέρνει ο Νόμος της Αντιστοιχίας, καλύπτεται από τις λέξεις ελευθερία, παραίτηση και τελική μύηση και σημαίνει ελάχιστα για την ανθρωπότητα, γιατί αφορά τον πλανητικό Λόγο και το βιόκυκλό Του. Οι τρεις θάνατοι που καταβάλλουν τον άνθρωπο, το άτομο και την ανθρώπινη οικογένεια σαν σύνολο, αποδεσμεύουν την ψυχή σε τρία μεγάλα πλανητικά κέντρα: 1. Ο θάνατος με πνιγμό ή με το ύδωρ στους Ιχθείς αποδεσμεύει τον άνθρωπο στο μεγάλο εκείνο κέντρο που αποκαλούμε Ανθρωπότητα κι εκεί κερδίζεται η εμπειρία. Εδώ βρίσκεται το μυστήριο για τις θεές-ιχθείς αυτού του ζωδίου “που γεννούν τους γόνους τους ξανά και πάλι ξανά”. 2. Ο θάνατος με ασφυξία στο Σκορπιό αποδεσμεύει τον άνθρωπο στο πλανητικό κέντρο που αποκαλούμε Ιεραρχία. 3. Ο θάνατος με το πυρ ή με κάψιμο στον Κριό αποδεσμεύει τον άνθρωπο σ’ ένα άλλο κέντρο που ονομάζουμε Σαμπάλλα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι απαιτείται μεγάλη επεξεργασία των ιδεών που σας προσφέρω εδώ σαν υποθέσεις και σαν νύξεις σε σχέση με την Επιστήμη των Τριγώνων, που αποτελεί την εσωτερική βάση της αστρολογίας, όπως ακριβώς το δόγμα της τριάδας (μικροκοσμικής και μακροκοσμικής) συνιστά την εσωτερική βάση του αποκρυφισμού. Συνεπώς έχουμε τρία είδη θανάτου. Αυτή η Επιστήμη του Θείου Θανάτου υπόκειται στην πασίγνωστη φράση “του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου” κι όταν κατανοηθεί επαρκώς η σχέση ανάμεσα στον Κριό, το Σκορπιό και τους Ιχθείς (καθώς και η σύνδεση και η συγχώνευση των τριών σταυρών), ένα νέο φως θα χυθεί σ’ όλες τις επικουρικές επιστήμες – εξωτερικές και εσωτερικές. Θα διευκρινισθεί η διδασκαλία της Μυστικής Δοξασίας αναφορικά με τις ενσαρκωνόμενες ενάδες που αποκαλούνται θείες Θυσίες, Κύριοι της Γνώσης, της Θέλησης και της Θυσίας. Αυτές οι ενάδες, εμείς δηλαδή, είναι οι Κύριοι της Έμμονης Αέναης Αφοσίωσης – αφοσίωσης μέχρι και το θάνατο. Έχει εδώ ενδιαφέρον να σημειώσουμε επίσης ότι ο μέσος άνθρωπος που γεννιέται σ’ αυτό το ζώδιο σχετίζεται δια του κυβερνώντος πλανήτη, του Άρη, με το Σκορπιό κι έτσι ο Θεμελιώδης Σταυρός συνδέεται με το Σταθερό Σταυρό. Έτσι μπορούν να παρατηρηθούν σημεία κρίσης, όταν εξετάζεται το ωροσκόπιο απ’ αυτό το πρίσμα. Ταυτόχρονα ο Κριός συνδέεται με τη γέννηση μέσω του Ερμή που κυβερνά εσωτερικά τον Κριό κι επίσης με την Παρθένο της οποίας εξωτερικός κυβερνήτης είναι ο Ερμής. Επίσης μέσω του Ουρανού ο Κριός συνδέεται με τον Υδροχόο, το ζώδιο της παγκόσμιας υπηρεσίας που οδηγεί σε θάνατο κι απελευθέρωση στους Ιχθείς. Ο Ουρανός είναι ο πλανήτης δια του οποίου ρέει ζωδιακή ενέργεια, σε σχέση με τις Δημιουργικές Ιεραρχίες του πλανήτη μας, από ένα αστέρι της Μεγάλης Άρκτου. Η εσωτερική αστρολογία πραγματεύεται αυτές τις σχέσεις κι απ’ αυτές μπορεί να συλληφθεί το παγκόσμιο και να κατανοηθεί το ιδιαίτερο. Το ανθρώπινο ον


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

78

στις τελικές αναγνωρισμένες ομαδικές του σχέσεις έχει μεγαλύτερη σπουδαιότητα απ’ ό,τι φαίνεται στην ατομική του ζωή που προσπαθεί να αναλύσει το ορθόδοξο ωροσκόπιο. Το μόνο που καθορίζει είναι το μικρό του πεπρωμένο και η ασήμαντη μοίρα του. Η εσωτερική αστρολογία υποδεικνύει την ομαδική του χρησιμότητα και την προοπτική της δυνητικής του συνείδησης. Θα σας θυμίσω εδώ ότι συχνά όταν δηλώνεται σαν κυβερνήτης ενός ζωδίου ο Ήλιος ή η Σελήνη, θα αναφέρομαι σ’ έναν από τους συγκαλυμμένους πλανήτες, τον Ουρανό ή τον Ήφαιστο. Είναι εναλλάξιμοι στη χρήση τους και είναι δύσκολο να πείτε σε ποιον εσωτερικό πλανήτη αναφέρομαι, εκτός κι αν σας το πω. Απ’ όπου και η παραπάνω αναφορά μου στον Ουρανό. Σε σχέση με τον Κριό που εκφράζει ή είναι ο κύριος πράκτορας της πρώτης Ακτίνας της Θέλησης ή Δύναμης, της ακτίνας του καταστροφέα, πρέπει να πούμε ότι η πρώτη ακτινική ενέργεια έρχεται από το θείο Πρωτότυπο στη Μεγάλη Άρκτο, μετουσιώνεται σε δύναμη και δραστηριότητα του πλανητικού Λόγου της πρώτης Ακτίνας και πραγματώνεται σαν η τριπλή Του δραστηριότητα υπό την καθοδήγηση των τριών κυβερνώντων πλανητών – του Άρη, του Ερμή και του Ουρανού. Ο Άρης ενσωματώνει την έκτη ακτινική δύναμη που οδηγεί στον ιδεαλισμό, συχνά σε καταστροφικό φανατισμό, πάλη, σύγκρουση, πόλεμο, προσπάθεια και εξέλιξη. Η ιδέα του Θεού στον Κριό γίνεται το συγκεκριμένο σχέδιο στον Aιγόκερω είτε ο αντικειμενικός αυτός σκοπός είναι η πλήρης άνθιση της πλανητικής μας ζωής σε όλες τις μορφές της, η φιλοδοξία μιας προσωπικότητας που απεργάζεται τις δικές της ιδέες και τα φιλόδοξα εγκόσμια σχέδια, είτε η πνευματική έφεση (εγκόσμια φιλοδοξία μετουσιωμένη στην ανώτερη όψη της) του μυημένου που ζητά να εκτελέσει τα σχέδια του Θεού και να τα κάνει δικά του. Σε κάθε περίπτωση ο Άρης οδηγεί στο πεδίο μάχης του Σκορπιού. Ο Ερμής που ενσωματώνει την ενέργεια της τέταρτης ακτίνας, μεταφέρει τελικά τον άνθρωπο γύρω από τον τροχό της ζωής και με το μέσον της διαμάχης του επιτρέπει να επιτύχει την αρμονία. Ο Ερμής φωτίζει το νου και μεσολαβεί μεταξύ της ψυχής και της προσωπικότητας, όντας ο Αγγελιαφόρος των Θεών. Η μεσολάβηση αυτή προκαλεί στην αρχή μια αναπόφευκτη αντιπαράθεση μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων και μια παρατεταμένη διαμάχη. Η διαμάχη καταλήγει τελικά σε νίκη και στη διάλυση της πλάνης δια της φώτισης του κατώτερου νου. Συχνά αναφέρεται στην αποκρυφιστική φιλολογία ότι ο Ερμής και ο Ήλιος είναι ένα. Ο Ήλιος είναι το σύμβολο του Υιού του Θεού, που μεσολαβεί ανάμεσα στον Πατέρα-Πνεύμα και τη Μητέρα-Ύλη. Επομένως ο Ερμής οδηγεί τον Κριό στην Παρθένο (μιλώντας πάλι συμβολικά) όπου η ιδέα ή η Λέξη του Θεού αρχίζει να μορφοποιείται και συνεπώς η λανθάνουσα ζωή στον Κριό φτάνει στην “κρίση της γέννησης” πριν τη γέννηση του Χριστού, νοούμενη κοσμικά, παρότι η γέννηση του ατομικού Χριστού λαμβάνει χώρα στον Aιγόκερω μετά το πέρας της αναγκαίας περιόδου κυοφορίας. Ο Ουρανός ενσωματώνει την ενέργεια της έβδομης ακτίνας και το έργο του είναι ανάλογο μ’ εκείνο του Ερμή, γιατί η έβδομη ακτίνα είναι η ακτίνα που σχετίζει


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

79

πνεύμα και ύλη και συνδέει το ηλεκτρικό πυρ με το πυρ δια τριβής, προκαλώντας έτσι την εκδήλωση. Ο Ουρανός οδηγεί την ψυχή στο φλεγόμενο έδαφος κατά τα τελικά στάδια της Ατραπού, όπου το πυρ του Κριού και τα πυρά που γεννιούνται από τη δυναμικότητα του Ουρανού παράγουν την εμπρηστική θερμότητα του τελικού φλεγόμενου εδάφους. Από αυτό το έδαφος πρέπει τελικά να περάσει ο μυημένος. Ο Ουρανός κυβερνά τον αποκρυφιστικό Δρόμο και με μια εσωτερική έννοια συνδέεται με τον Ιεροφάντη των Μυστηρίων της Μύησης. Συνεπώς σε σχέση με τον Κριό και τη ζωή της ψυχής που έρχεται εδώ σε υποκειμενική εκδήλωση, έχουμε ορισμένα σχετικά ζώδια όπου η ψυχή σε αντικειμενική εκδήλωση διέρχεται από ιδιάζουσες και συγκεκριμένες κρίσεις: 1. Τις κρίσεις του πεδίου μάχης, που οδηγούν στην κορυφαία μάχη στο Σκορπιό και σε απελευθέρωση στη ζωή στον Aιγόκερω, τον τόπο των ανώτερων μυήσεων, μετά την αντιστροφή του τροχού. 2. Την κρίση της γέννησης στην Παρθένο, που προκαλείται από τη δραστηριότητα του Ερμή και οδηγεί δια του Λέοντα στη γέννηση του Χριστού στον Aιγόκερω. Το αυτοσυνείδητο άτομο στο Λέοντα αποβαίνει ο Μυημένος με τη Χριστική συνείδηση στον Aιγόκερω. 3. Την κρίση του φλεγόμενου εδάφους, που προκαλείται από τη δραστηριότητα του Ουρανού. Σ’ αυτήν εισέρχεται ο μυημένος με την ελεύθερη επιλογή που κάνει στο Ζυγό, το σημείο ισορροπίας όπου – συνήθως – λαμβάνει χώρα η στιγμή της αντιστροφής του τροχού. Εκεί ο άνθρωπος πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο θα προχωρήσει όπως συνήθως και σύμφωνα με τη συνήθεια ή, αντιστρέφοντας τον τροχό, θα περάσει από το φλεγόμενο έδαφος προς την απελευθέρωση. Ο Ζυγός είναι το πολικό αντίθετο του Κριού κι επομένως σχετίζονται στενά. Θα παρατηρήσετε ότι οι ακτίνες που σχετίζονται ή εκφράζονται δια του Κριού, ισορροπούν περίεργα. Οι ακτίνες 1 και 7 είναι η ανώτατη και η κατώτατη και συνεπώς χρειάζονται ένα σημείο ισορροπίας πάνω στον τροχό, που το προσφέρει ο Ζυγός. Οι ακτίνες 6 και 4 φέρνουν σ’ αυτή την εξισορροπητική διαδικασία την ενέργεια της δεύτερης ακτίνας, της κύριας δομητικής ακτίνας που επιτρέπει στον άνθρωπο να οικοδομήσει πάλι και να προσφέρει στον εαυτό του ένα πνευματικό σώμα εκδήλωσης. Θα ήθελα ακόμη να επισύρω την προσοχή σας στο γεγονός ότι ο Κριός συνδέεται με τον Υδροχόο μέσω του Ουρανού. Οι αόριστες ενάρξεις στον Κριό, η αμυδρή ανάδυση των λανθανουσών ενσωματωμένων ιδεών – μετά την περιστροφή του τροχού προς δύο κατευθύνσεις – έφεραν την αποδέσμευση στον Aιγόκερω και δημιούργησαν τον παγκόσμιο υπηρέτη στον Υδροχόο, ο οποίος οικειοθελώς παραμένει στο μεγάλο τροχό (χρησιμοποιώντας σαν ρυθμιστικά του ζώδια εκείνα του Θεμελιώδη Σταυρού) κι έτσι στέκοντας μέσα στη σφαίρα επιρροής του, βοηθά την ανθρωπότητα ν’ απελευθερωθεί από το Σταθερό Σταυρό. Στην κίνηση του ζωδιακού υπάρχουν τέσσερα ζώδια που είναι ζώδια γέννησης, έναρξης και ανανεωμένης κυκλικής αντίληψης:


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

80

1. Ο Κριός, “ο τόπος γέννησης των θείων Ιδεών”, ανεξάρτητα αν αυτές οι ιδέες είναι ψυχές που έρχονται σε ενσάρκωση κι ελέγχονται από τον Άρη μέχρι να φτάσουν το σημείο αναπροσανατολισμού κι ευαισθητοποιηθούν στην επίδραση του Ερμή, είτε είναι η γέννηση των ιδεών του Θεού με τη μορφή ιεραρχικών σχεδίων στα οποία ευαισθητοποιείται ο μυημένος. 2. Ο Καρκίνος, “ο τόπος γέννησης στη ζωή της μορφής”, η θύρα στη φυσική ενσάρκωση. Είναι το ζώδιο όπου γεννιέται η ανθρωπότητα σαν ολοκληρωμένη μονάδα, η σκηνή ανάδυσης του τέταρτου βασιλείου της φύσης. Η ανθρωπότητα “πρόβαλε από το βράχο και το νερό και φέρνει μαζί της την κατοικία της” (όπως δηλώνει το Αρχαίο Σχόλιο) και η μαζική ενστικτώδης συνείδηση έρχεται σε ύπαρξη. Σημειώστε αυτή τη φράση. 3. Ο Λέων, “ο τόπος γέννησης του ατόμου”, η έλευση σε μορφή του ατομικού αυτοσυνείδητου ανθρώπου ο οποίος αναδύεται από τη μάζα και την αγέλη στον Καρκίνο, αντικαθιστώντας την ενστικτώδη συνείδηση με την αυτεπίγνωση και με μια αίσθηση ατομικής ευθύνης. 4. Ο Aιγόκερως, “ο τόπος γέννησης του Χριστού”, ο τόπος της “δεύτερης γέννησης” και η σκηνή για την ανάδυση στον κατάλληλο χρόνο του πέμπτου βασιλείου στη φύση. Σ’ αυτό το ζώδιο ο μυημένος αποκτά πνευματική επίγνωση την οποία καταδεικνύει αργότερα στον Υδροχόο και στους Ιχθείς, σαν παγκόσμιος υπηρέτης και σαν παγκόσμιος σωτήρας – αμφότεροι με οικουμενική αποστολή. Από τέτοιες νύξεις ο αστρολόγος του μέλλοντος θα προσδιορίζει τον τύπο του ωροσκοπίου που θα καταστρώνει. Τότε θα προκύψουν δύο ερωτήματα που θα απαιτούν λογικές απαντήσεις: 1. Είναι άραγε το άτομο κάποια προσωπικότητα που προχωρεί συνεχώς γύρω από τον τροχό, τελειοποιώντας την αυτοσυνείδηση κι αναπτύσσοντας μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα δια της εμπειρίας και της λειτουργίας του Νόμου του Κάρμα, υποκείμενο στη Μεγάλη Πλάνη και φθάνοντας τελικά στο κορύφωμα της προσωπικής φιλοδοξίας στον Aιγόκερω; 2. Ή είναι ένα άτομο που αρχίζει να εκδηλώνεται σαν ψυχή, διαχύνοντας φως στις πυκνές ομίχλες της πλάνης και προετοιμαζόμενο για τις μεγάλες δοκιμασίες στο Σκορπιό, που θα τις ακολουθήσει η μύηση στον Aιγόκερω; Θα υπάρχουν και δευτερεύοντα ερωτήματα, όπως: Για ποιο θάνατο προετοιμάζεται ο άνθρωπος; Υπάρχει άραγε κάποια επικείμενη κρίση που να υποδεικνύει τη γέννηση σε μια νέα κατάσταση συνείδησης; Ωστόσο το καίριο ερώτημα που πρέπει να προσδιορισθεί σε κάθε περίπτωση, είναι η κατεύθυνση της πορείας του ανθρώπου γύρω από τον τροχό της ζωής. Το ορθόδοξο ωροσκόπιο αφορά τη ζωή της προσωπικότητας και η μορφή είναι δέσμια στον “τροχό της ζωής που στρέφεται από δεξιά προς τα αριστερά” (απ’ τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων). Αλλά η ψυχή είναι δέσμια στον τροχό που στρέφεται από αριστερά προς τα δεξιά, πηγαίνοντας απ’ τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου. Η ανταγωνιστική αυτή κίνηση του τροχού


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

81

που “στρέφεται στον εαυτό του” (όπως το εκφράζει η Βίβλος), είναι εκείνη που οδηγεί σε σύγκρουση τόσο στην ατομική ζωή όσο και στη ζωή της ανθρωπότητας ή τη ζωή του πλανήτη. Στα πρώτα εξελικτικά στάδια και πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό η συνείδηση ταυτίζεται ολοκληρωτικά με τη ζωή στη μορφή και με την αυτοσυνείδητη, αυτοσυντήρητη και αυτάρκη ζωή. Ακολουθεί έπειτα ένα διάλειμμα όπου η συνείδηση αρχίζει να μετατοπίζεται σ’ εκείνη της ομάδας και να ταυτίζεται με την ψυχή και τον ψυχικό σκοπό. Αυτή η περίοδος καλύπτεται από την εμπειρία του Σταθερού Σταυρού. Μπορεί εδώ να σημειωθεί ότι η εμπειρία των τριών σταυρών έχει μια Τεκτονική σημασία και συνδέεται με την Κυανή Στοά: 1. Ο Κοινός Σταυρός................Ο Βαθμός του Μ∴ 2. Ο Σταθερός Σταυρός............Ο Βαθμός του Ε∴ 3. Ο Θεμελιώδης Σταυρός........Ο Βαθμός του Δ∴ Πολλά σημεία του Τεκτονισμού θα έρθουν στο φως όταν μελετηθούν και κατανοηθούν οι αστρολογικές τους επιπτώσεις. Πολλά επίσης θα αποκαλυφθούν σχετικά με την ατομική ζωή και το σκοπό, όταν η μοίρα ορισμένων πλανητών (στα διάφορα ζώδια) διερευνηθεί και συλληφθεί ικανοποιητικά κι ερμηνευθούν οι συμβολικές τους σημασίες. Για παράδειγμα, είναι γνωστό θεωρητικά και μαθηματικά ότι: 1. Ο Ήλιος βρίσκεται σε έξαρση στον Κριό. Εδώ ο Ήλιος εκπροσωπεί τη ζωή του πνεύματος που φθάνει σε πλήρη έκφραση σαν αποτέλεσμα της μεγάλης εξελικτικής διαδικασίας η οποία εγκαινιάζεται στον Κριό. Η ζωή του Θεού, η οποία σ’ αυτό το ζώδιο “σφύζει από δραστηριότητα”, επιτυγχάνει τελικά την κορύφωση. Το λανθάνον γίνεται δυναμικό και το μεσονύκτιο σμίγει με το μεσημέρι. Ο Θεός, ο Πατήρ, κυβερνά. 2. Η ισχύς της Αφροδίτης εξασθενεί σ’ αυτό το ζώδιο. Είναι ένα επιζήμιο ζώδιο γι’ αυτή. Η αιτία είναι ότι όταν ο Ήλιος βρίσκεται σε έξαρση και ακτινοβολεί σε όλη του τη δόξα, κάθε άλλη μικρότερη φωτεινή πηγή σβήνει. Όπως ακριβώς η προσωπικότητα χάνεται από τη θέα μέσα στο φως της ψυχής, του ηλιακού Αγγέλου, έτσι και η ίδια η ψυχή εξαφανίζεται και η ισχύς και η ακτινοβολία της σβήνουν, όταν η μέχρι τότε συγκαλυμμένη Παρουσία προβάλει και κυριαρχήσει στη σκηνή στο πέρας του μεγάλου παγκόσμιου κύκλου. Μας ειπώθηκε ότι οι ενσαρκωνόμενες Διάνοιες, τα ανθρώπινα όντα, οι ηλιακοί Άγγελοι ήρθαν από την Αφροδίτη, αλλά δίνουν με τη σειρά τη θέση τους στην ενάδα, τον Έναν. Ο νους παραχωρεί τη θέση του στην ενόραση και η λογική στην καθαρή αντίληψη. 3. Ο Κρόνος βρίσκεται σε “πτώση” στον Κριό. Αυτό έχει δύο έννοιες γιατί πρόκειται για ένα διπλό ζώδιο. Πρώτο: Ο Κρόνος είναι ο Κύριος του Κάρμα, που επιβάλλει την επανόρθωση και απαιτεί να εξοφληθούν πλήρως όλα τα χρέη κι επομένως μας καταδικάζει στον αγώνα για ύπαρξη, τόσο από τη μορφική πλευρά όσο κι απ’ την ψυχική πλευρά. Συνεπώς ο Κρόνος “έπεσε” με την πτώση του ανθρώπου κατά τη γέννηση. “Ακολούθησε τους υιούς των ανθρώπων στη χαμηλή τους θέση.”


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

82

Δεύτερο: Η ισχύς του Κρόνου τερματίζεται πλήρως και το έργο του εκπληρώνεται μόλις ο άνθρωπος (ο πνευματικός άνθρωπος) απελευθερωθεί από το Κάρμα και από την ισχύ των δύο Σταυρών – του Κοινού και του Σταθερού. Εσωτερικά ο Κρόνος δεν μπορεί να ακολουθήσει τον άνθρωπο στο Θεμελιώδη Σταυρό. Πολλά θα μπορούσαν ν’ αναλυθούν πάνω σ’ αυτή τη γραμμή, αλλά τα παραπάνω δίνουν μια νύξη για την εσωτερική σημασία των τριών αυτών συμβάντων σε κάθε ζώδιο. Μπορούν επίσης να δείξουν πολλά που αφορούν το άτομο του οποίου καταστρώνεται το ωροσκόπιο. Μιλώντας με σύμβολα, οι δεκανοί μπορούν επίσης να εξετασθούν με δύο τρόπους, ανάλογα με την κατεύθυνση που ταξιδεύει ο άνθρωπος στον τροχό κι επομένως εισέρχεται στο ζώδιο. Αν εισέλθει στον Κριό ενώ βρίσκεται στον Κοινό Σταυρό, θα περιέλθει υπό την επιρροή του Άρη, του Ηλίου και του Δία, σύμφωνα με τον Σεφάριαλ. Αυτό σημαίνει διαμάχη, αποκάλυψη και την επιτυχή ικανοποίηση της επιθυμίας και της φιλοδοξίας με την πάροδο των αιώνων. Όταν αναπροσανατολισθεί κι ανεβεί στο Σταθερό Σταυρό, περιέρχεται υπό την επιρροή του Δία, του Ηλίου και του Άρη, γιατί ο μυημένος κι ο μαθητής κορυφώνουν τη σταδιοδρομία τους σε κάποιο ζώδιο με έναν τελικό και κυρίαρχο αγώνα και μάχη. Σημειώνω εδώ ότι ο Άλαν Λήο είχε μια αμυδρή αναλαμπή της εσωτερικής σημασίας των δεκανών, όταν απέδωσε τον Άρη, τον Ήλιο και την Αφροδίτη στους τρεις δεκανούς. Άγγιξε την αλήθεια της εσώτερης υποκειμενικής αντιστροφής πάνω στον τροχό, η οποία εισάγει νέες ενέργειες κι επιδράσεις, όταν αντικατέστησε το Δία με την Αφροδίτη. Ο νους και η καρδιά πρέπει να συντονισθούν και να δραστηριοποιηθούν όταν γίνει η μεγάλη αντιστροφή. Είδαμε ότι ο Κριός είναι το ζώδιο των ενάρξεων – της έναρξης της δημιουργικής διαδικασίας, του πρώτου βήματος της ψυχής (του μικρόκοσμου ενός ήδη κινητοποιημένου Μακρόκοσμου) για ενσάρκωση, της έναρξης των επαναλαμβανόμενων και συνεχών κύκλων εμπειρίας, της έναρξης της περιόδου όπου η ψυχή μεταβάλλει την πορεία, το σκοπό και τη μέθοδό της και τελικά εισέρχεται στη σαφώς καθορισμένη εκείνη διαδικασία που αποκαλούμε πνευματική αναγέννηση και μύηση. Υπάρχουν τέσσερις λέξεις ζωτικής σπουδαιότητας με τις οποίες θα επισημάνουμε τις αλλαγές καθώς θα μελετούμε την ατραπό της εξέλιξης, ή την πρόοδο της ψυχής γύρω από το μεγάλο τροχό, τόσο σαν προσωπικότητα όσο και σαν μαθητής που κατευθύνεται προς την τελική απελευθερωτική διαδικασία. Οι τέσσερις αυτές λέξεις εκφράζουν τις υποκειμενικές παρωθήσεις και τα κίνητρα και στην πραγματικότητα εισάγουν σε τέσσερις διαφορετικούς κύκλους προόδου πάνω στην Ατραπό με τα διάφορα στάδια της από την ατομικοποίηση μέχρι τη μύηση. Αυτές είναι: 1. Αναδημιουργία κατά την οποία η επίδραση του Καρκίνου σε συνδυασμό μ’ εκείνη του Κριού προκαλεί την έλξη για ενσάρκωση στο φυσικό πεδίο. 2. Αναγέννηση κατά την οποία η αυξανόμενη επιρροή του Σταθερού Σταυρού που επιδρά στο Μεταβλητό Σταυρό, προκαλεί τις ενδότερες εκείνες αλλαγές που


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

83

οδηγούν τελικά σε 3. Αναπροσανατολισμό ή το μεγάλο κύκλο της επαναπόλωσης που λαμβάνει χώρα δια της επίδρασης του Ζυγού (του Θεμελιώδη Σταυρού) και της “λοξοδρόμησης του Ταύρου στο μέσο της πορείας”, όπως ονομάζεται στα αρχαία βιβλία. Αυτή η διαδικασία του αναπροσανατολισμού οδηγεί σ’ ένα πέρασμα γύρω απ’ τον τροχό κατά το οποίο ο εσώτερος υποκειμενικός άνθρωπος οδηγείται σταθερά και επίμονα σε μια εξωτερική, εκδηλωμένη έκφραση, ενώ η προσωπικότητα αποσύρεται στο περιθώριο. Τελικά έρχονται δώδεκα ζωές στις οποίες βιώνεται το τελικό στάδιο της 4. Απάρνησης κατά το οποίο ο μαθητής ή ο μυημένος απαρνείται τα πάντα για την αγάπη της ανθρωπότητας και την υπηρεσία της και προσφέρεται στο βωμό της θυσίας. Σαν αποτέλεσμα επιτυγχάνει την τελική απελευθέρωση. Αυτή η απελευθέρωση είναι στην πραγματικότητα δωδεκαπλή σε φύση, γιατί η ελευθερία, η νίκη και ο θρίαμβος πρέπει να βιωθούν σε κάθε ζώδιο, όπως ακριβώς η δουλεία, η ήττα και η αποτυχία βιώθηκαν σε όλα τα σημεία του ζωδιακού, ενόσω ο άνθρωπος λειτουργούσε σαν προσωπικότητα. Σ’ αυτές τις τέσσερις λέξεις και στη σημασία τους περιέχονται όλα όσα έχω να σας πω σχετικά με τη διπλή εμπειρία πάνω στο μεγάλο τροχό της ζωής. Θα ήθελα να το έχετε σαφώς κατά νου. Διανύοντας το μεγάλο κύκλο από τον Κριό στον Ταύρο, ο άνθρωπος επανεισέρχεται στο ζώδιο του Κριού υπό τη δυναμική εντύπωση του Ταύρου ο οποίος σ’ αυτό το στάδιο της ανάπτυξης τρέφει την ακόρεστη επιθυμία του για τα πολλά υλικά πλεονεκτήματα της φυσικής ενσάρκωσης και των συνεχών εγκόσμιων εγχειρημάτων· έτσι έπειτα από μια περίοδο αναδημιουργίας ενσαρκώνεται στους Ιχθείς και αρχίζει πάλι το μεγάλο γύρο της εκδηλωμένης ζωής, γιατί οι Ιχθείς αποτελούν τον ωκεανό όπου ο ίδιος είναι ο “ιχθύς”, ελεγχόμενος από τους νόμους της ουσίας ή της υλικής ύπαρξης. Κατά το δεύτερο μεγάλο στάδιο περνά από τον Κριό στον Ταύρο, επειδή η επιθυμία μετουσιώθηκε επιτέλους σε έφεση. Αφού αποδείξει στα ενδιάμεσα ζώδια τη σταθερότητά του στο ιδεώδες της πνευματικής ζωής, επανέρχεται στους Ιχθείς από την αντίθετη κατεύθυνση της συνηθισμένης διαδικασίας, έχοντας κερδίσει το δικαίωμα να ανέλθει στο Θεμελιώδη Σταυρό των Ουρανών, τη δύναμη να πάρει την τελική πλανητική μύηση και το προνόμιο να ακολουθήσει μια από τις επτά ατραπούς στις οποίες αναφέρθηκα σε άλλα βιβλία μου· αυτές του δίνουν τελικά την “ελευθερία των επτά ηλιακών συστημάτων”, όπως αποκαλείται σε αντιδιαστολή με την “ελευθερία των επτά πλανητικών σφαιρών”, την οποία του εξασφάλισε η εμπειρία της μύησης, έπειτα από μια διαδικασία εντατικής εκπαίδευσης στη μια ή την άλλη πλανητική σχολή (ανάλογα με τον ακτινικό του τύπο) και την επιλογή της ατραπού της υπηρεσίας. Βλέπετε λοιπόν τη σημασία των δύο λέξεων-κλειδιά του Κριού: 1. “Και ο Λόγος είπε: Ας αναζητηθεί πάλι η μορφή.” Ο Άνθρωπος 2. “Προβάλλω και από το πεδίο του νου κυβερνώ.”


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

84

Ο Μυημένος Η εμπειρία οδηγεί στην εξουσία και σ’ αυτό το ζώδιο ο άνθρωπος που ενσωματώνει πρώτη ακτινική δύναμη, αναπτύσσει την ικανότητα να οργανώνει, να ελέγχει τις δυνάμεις, ιδιαίτερα την ενέργεια του θανάτου, τη δύναμη της καταστροφής που εφαρμόζεται με αγάπη, της κυριαρχίας στα πλήθη, της συνεργασίας με το σχέδιο και της άσκησης της Θέλησης, καθοδηγώντας και κατευθύνοντας ορθά και σωστά τις πλανητικές υποθέσεις. Προτού αναφερθούμε στα υπόλοιπα ένδεκα σημεία του ζωδιακού και προκειμένου να σας δώσω ένα σαφές πλαίσιο πάνω στο οποίο θα οικοδομηθεί η νέα αστρολογία με το μέσον της οποίας θα μπορέσετε να συλλάβετε τη διπλή διαδικασία της ψυχής γύρω από το μεγάλο τροχό, θα ήθελα να τονίσω ότι όσα σας έδωσα για τον Κριό θα εξετασθούν πάλι καθώς θα μελετούμε τα άλλα ζώδια. Είναι προφανές ότι υπέδειξα κάποιες σημασίες και τόνισα εκείνες τις αλήθειες που συνδέονται με: 1. Το βασικό τόνο των ζωδίων. Εκφράζει το υποκείμενο αποτέλεσμα για τον άνθρωπο καθώς προοδεύει στη μια από τις δύο κατευθύνσεις. 2. Τη Φύση του Σταυρού πάνω στον οποίο βρίσκεται σταυρωμένος ο άνθρωπος κάθε στιγμή. 3. Την επίδραση των πλανητικών Κυβερνητών – ορθόδοξων ή εσωτερικών. 4. Τις Ακτίνες που εκφράζονται κυρίως μέσω ενός ιδιαίτερου ζωδίου· το κλειδί για το ποιο μπορεί να είναι το ζώδιο, βρίσκεται στον ορθόδοξο πλανητικό κυβερνήτη όσον αφορά την ακτίνα της προσωπικότητας και στον εσωτερικό πλανητικό κυβερνήτη όσον αφορά την ψυχή. 5. Τις Ποιότητες του ζωδίου και του ανθρώπου που πρόβαλε σε ένα ιδιαίτερο ζώδιο. 6. Την αλληλεπίδραση ενός ζωδίου με το πολικό του αντίθετο. 7. Τους πλανήτες που βρίσκονται σε έξαρση, σε ανταγωνισμό ή σε πτώση σε κάποιο ιδιαίτερο ζώδιο, γιατί μια τέτοια μελέτη θα καταδείξει τις τρεις φάσεις της Ατραπού – με τον ενελικτικό της κύκλο που εμπλέκεται όλο και πιο πολύ στην ύλη ή τη ζωή πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό, με το διάλειμμα της αναπροσαρμογής ή του αγώνα για ελευθερία που οδηγεί στην άνοδο στο Σταθερό Σταυρό και με την περίοδο της απελευθέρωσης με την τελική άνοδο στο Θεμελιώδη Σταυρό. 8. Τη σημασία των λέξεων-κλειδιά για τους τρόπους κίνησης διαμέσου των ζωδίων. 9. Το υποκείμενο θέμα κάθε ειδικού ζωδιακού σημείου που καλύπτεται από τις ιδέες της αναδημιουργίας, της αναγέννησης, του αναπροσανατολισμού και της απάρνησης. Προτού πραγματευθούμε αυτά τα ζητήματα σε σχέση με τους Ιχθείς, υπάρχουν ένα ή δύο σημεία που θα ήθελα να θίξω. Πρέπει να εξετάσω ορισμένα προβλήματα όπως ανακύπτουν στη συνείδηση των ερευνητών και των σπουδαστών, γιατί είναι αδύνατο να τα χειρισθώ όλα ταυτόχρονα στις εισαγωγικές παρατηρήσεις. Τότε η σύγχυση θα ήταν σχεδόν ανυπέρβλητη για το νου του ερευνητή. Θα προσεγγίσουμε βαθμιαία τα διάφορα αμφισβητήσιμα σημεία κι αν έχετε την υπομονή και αποφύγετε τα αυθαίρετα


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

85

συμπεράσματα, η εικόνα της νέας αστρολογίας θα αρχίσει να αναδύεται καθαρότερα στο νου σας. Προς το παρόν η αναπροσαρμογή των ιδεών σας οδηγεί αναπόφευκτα σε προσωρινή σύγχυση. Μια απ’ τις ερωτήσεις που ανακύπτει κανονικά μπορεί να διατυπωθεί ως ακολούθως κι έτσι ακριβώς εκφράσθηκε από έναν ενδιαφερόμενο σπουδαστή της αστρολογίας. Περιελάμβανε την εξής απορία: Δεδομένου ότι αναπόφευκτα ο άνθρωπος αντιστρέφει τελικά τον τρόπο διέλευσής του από τα δώδεκα ζώδια, πότε και σε ποιο ζώδιο αντιστρέφεται ο Ήλιος; Σε ποιο σημείο στην κίνηση του ζωδιακού μπορεί να ιδωθεί ότι λαμβάνει χώρα αυτή η αντιστροφή του ίδιου του Ηλίου; Αν δεν έχετε συλλάβει κάπως τη φύση της μεγάλης πλάνης για τη σύσταση του Ηλίου, θα σας είναι δύσκολο να κατανοήσετε τη σημασία της απάντησής μου. Ο ήλιος στον οποίο αναφέρεσθε είναι ο φυσικός Ήλιος και η φαινομενική του τροχιά στους ουρανούς. Αυτή η “εμφάνιση” δεν πρόκειται να αλλάξει εξωτερικά, επειδή – κι εδώ είναι η σημαντική δήλωση – ο πραγματικός Ήλιος κάτω από τον οποίο θα λειτουργήσει τελικά η πλανητική μας ζωή και στον οποίο θα ανταποκριθεί, είναι η Καρδιά του Ηλίου. Όταν θα ελέγχει αυτή, τότε ο πνευματικός άνθρωπος θα ζει ταυτόχρονα μια διπλή ζωή (που είναι πάντοτε το πρόβλημα του ανθρώπου ο οποίος φωτίζεται από την ψυχή καθώς και από το φως της μέρας) κι αυτή η διπλή ζωή θα συνίσταται από τη φαινομενική μας εμπειρία και καταστάσεις και από την εσώτερη πνευματική μας ψυχική επίγνωση. Η προσωπικότητα θα ανταποκρίνεται ακόμη στις επιρροές που προέρχονται από το φυσικό Ήλιο, αλλά η υποκινούμενη ζωική δραστηριότητα και η υποκειμενική εμπειρία του εσώτερου ανθρώπου θα ρυθμίζονται από ενέργειες που φθάνουν σ’ αυτόν από την “Καρδιά του Ηλίου”. Θα ήθελα εδώ να σας θυμίσω τη διδασκαλία της Προαιώνιας Σοφίας, όπως δόθηκε στη Μυστική Δοξασία και διευκρινίσθηκε σε μεταγενέστερα βιβλία μου, ότι ο Ήλιος πρέπει να ανακαλυφθεί και να γίνει γνωστός στην τριπλή του φύση η οποία είναι τριαδική, όπως και η Τριάδα. Ο παρακάτω πίνακας ίσως αποσαφηνίσει κάπως αυτή την ιδέα: 1. Φυσικός Ήλιος..................................Μορφή…Προσωπικότητα...........Επηρεάζει το Μεταβλητό Σταυρό. 2. Καρδιά του Ηλίου.............................Ψυχική Συνείδηση......................Επηρεάζει το Σταθερό Σταυρό. 3. Κεντρικός Πνευματικός Ήλιος..........Ζωή.............................................Επηρεάζει το Θεμελιώδη Σταυρό.

Με τη λέξη “επηρεάζει” αναφέρομαι εδώ στις ενέργειες που χύνονται στον πλανήτη μας από τις τρεις αυτές όψεις του Ηλίου δια των τριών Σταυρών. Στοχασθείτε σ’ αυτό, έχοντας επίσης υπόψη ότι ο Ήλιος μας ταξιδεύει στο διάστημα (μεταφέροντας το ηλιακό μας σύστημα μέσα στη σφαίρα επιρροής του) γύρω από το κεντρικό και ρυθμιστικό άστρο μας το οποίο, όπως ορθά εικάζεται, ανήκει στον αστερισμό του Ταύρου και βρίσκεται στις Πλειάδες. Παράλληλα από τη σκοπιά του πλανήτη μας φαίνεται ότι διέρχεται από τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού· αυτό μακροκοσμικά συμβολίζει τη δραματική εγωκεντρική άποψη του ατομικού ανθρώπινου όντος, του μικρόκοσμου. Έχει ενδιαφέρον να συγκρίνουμε το συμβολισμό και την υποκείμενη αλήθεια που συνδέεται με το μείζονα και τον ελάσσονα ζωδιακό και τους κύκλους τους των δώδεκα μηνών και των 25.000 ετών. Περικλείουν πολλά απ’ όσα σας είπα


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

86

για την ψυχή που επηρεάζεται τελικά από τους εσωτερικούς πλανήτες και την προσωπικότητα που επηρεάζεται από τους ορθόδοξους πλανήτες. Ο μείζων ζωδιακός συμβολίζει την ψυχή και ο ελάσσων την προσωπικότητα. Στον κύκλο της προσωπικότητας ο ελάσσων ζωδιακός ρυθμίζει τη σταδιοδρομία της προσωπικότητας και οι δώδεκα πλανητικοί οίκοι έχουν δεσπόζουσα σημασία. Αργότερα η επιρροή των δώδεκα ζωδίων αντικαθιστά την επιρροή των πλανητών. Θα ήθελα ακόμη να τονίσω – ίσως χωρίς να χρειάζεται – ότι ο Σείριος, η Μεγάλη Άρκτος και οι Πλειάδες εργάζονται με το μέσον των δώδεκα αστερισμών, διαχύνοντας τις επιδράσεις τους ιδιαίτερα μέσω εννέα απ’ αυτούς, αλλά οι κύριοι αυτοί αστερισμοί δεν αποτελούν τμήμα του ζωδιακού που μας αφορά. Αυτοί μαζί με τα επτά ηλιακά συστήματα στα οποία περιλαμβάνεται το δικό μας, είναι οι δέκα αστερισμοί που συνδέονται με έναν ακόμη μεγαλύτερο ζωδιακό που δε ρυθμίζεται από την αριθμολογική σημασία του δώδεκα. Οπότε το δέκα θεωρείται ο αριθμός της τελείωσης. Υπάρχει σύγχυση στο νου των λιγότερο προχωρημένων σπουδαστών (αναφορικά με την αστρολογία) πάνω σ’ αυτό το ζήτημα. Είναι μάλλον δύσκολο να συλλάβετε επίσης ότι η ενελικτική διαδικασία για όλα τα βασίλεια της φύσης σχετίζεται με τη διέλευση της ψυχής (αυτή τη φορά της άνιμα μούντι ή της παγκόσμιας ψυχής) από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου κι όχι αντίστροφα. Στο ενελικτικό τόξο η άνιμα μούντι προχωρεί μ’ αυτό τον τρόπο κι όχι όπως προχωρεί η προσωπικότητα. Στο πέρας κάθε μεγάλου κύκλου η άνιμα μούντι περνά στους Ιχθείς κι όχι στον Ταύρο. Προβάλλει σε εξωτερική εκδήλωση στον Καρκίνο, το ζώδιο της μαζικής ή ομαδικής ζωής, της μαζικής ή ομαδικής δραστηριότητας· η διάχυτη συνείδησή της δεν έχει ακόμη ατομικοποιηθεί όπως η συνείδηση του ανθρώπου. Όταν η παγκόσμια ψυχή, αφού προχώρησε γύρω απ’ το Μεγάλο Τροχό, έφτασε στον Καρκίνο και ήρθε ο καιρός να εκδηλωθεί η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία δια του τέταρτου βασιλείου της φύσης, έγινε μια αντιστροφή κι άρχισε να προχωρεί όπως τώρα. Πρέπει να θυμάστε επιμελώς ότι μελετούμε μόνο την πρόοδο του ανθρώπου, του ατομικοποιημένου ανθρώπου, συν τις αντιδράσεις του στις ζωδιακές και πλανητικές επιρροές· εξετάζουμε τις αντιδράσεις του, νοητικές και συναισθηματικές, στη μεγάλη πλάνη και την πνευματική πραγματικότητα, όπως αυτές λειτουργούν στη ζωή του, αντικειμενική και υποκειμενική. Σε ευρύτερο πλαίσιο πρέπει να εξετάσουμε την επίδραση του ζωδιακού και των πλανητών πάνω: 1. Στο πνεύμα της Γης, την ενσωμάτωση του φυσικού πλανήτη και του συνόλου της μορφικής ζωής όλων των βασιλείων της φύσης. Αποτελούν έκφραση της άνιμα μούντι ή της παγκόσμιας ψυχής. 2. Στην Ανθρωπότητα, τον ατομικοποιημένο και τελικά μυημένο άνθρωπο. Είναι η ενσωμάτωση της ανθρώπινης ψυχής ή εγώ, μια διαφοροποίηση της παγκόσμιας ψυχής, που εκφράζεται σαν προσωπικότητα (μια αντιστοιχία του πνεύματος του πλανήτη) και τελικά σαν πνευματική ψυχή (μια αντιστοιχία του πλανητικού Λόγου). 3. Στον Κύριο του Πλανήτη, μια από τις μεγάλες Ζωές ή Υιούς του Θεού, που


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

87

θεωρείται προς το παρόν “ατελής Θεός” όσον αφορά τον πλανήτη μας κι όμως από τη σκοπιά της ανθρωπότητας είναι πράγματι τέλειος. Η παραπάνω τριπλή διαίρεση εκφράζει τις τρεις κύριες όψεις της αρχαίας και εσωτερικής επιστήμης της αστρολογίας και τις τρεις υποδιαιρέσεις της, όπως τις εξετάζει σήμερα η Ιεραρχία. Η ανθρωπότητα, έχοντας απωλέσει τη συνείδηση που της επιτρέπει την επαφή με το πνεύμα του πλανήτη (την υπανθρώπινη συνείδηση που υπήρξε η βάση του ανιμισμού) και δίχως να έχει ακόμη αναπτύξει τη συνείδηση που θα της επιτρέψει να εισέλθει στη Ζωή και τη Διάνοια του πλανητικού Λόγου, ασχολήθηκε μόνο με τη δεύτερη υποδιαίρεση και μάλιστα με την κατώτατη όψη της. Θα ήθελα εδώ να θίξω δύο ακόμη σημεία και για την κατανόησή τους θα πρέπει να δεχθείτε τις δηλώσεις μου, τουλάχιστον σαν προσωρινές υποθέσεις, γιατί δεν είστε σε θέση να τις επαληθεύσετε για λογαριασμό σας. Η εξωτερική αστρολογία διατύπωσε κι έκανε ευρέως αποδεκτό ότι ο Ήφαιστος, ο Ουρανός, ο Πλούτων και ο Ποσειδών δεν κυβερνούν ζώδια, αλλά έχουν μόνο κάποια συγγένεια μαζί τους. Το θίγω αυτό εδώ, γιατί πρόκειται να εξετάσουμε τον πλανήτη Πλούτωνα σε σχέση με τους Ιχθείς. Η συγγένεια αυτή μεταδίδει μόνο μια μερική αλήθεια και από τη σκοπιά της σύγχρονης αστρολογίας δεν αποτελεί παρά μια προσωρινή αλήθεια. Η ύπαρξή τους προεξοφλήθηκε ή ανακαλύφθηκε τους δύο ή τρεις τελευταίους αιώνες, παρότι ήταν ανέκαθεν γνωστοί στην Ιεραρχία. Σας παρουσίασα τα ζώδια στα οποία είναι κυβερνήτες και η αστρολογία του μέλλοντος θ’ αποδεχθεί τη δήλωσή μου και θα εργασθεί μ’ αυτούς τους πλανήτες. Πολύ νωρίτερα στην ανθρώπινη ιστορία χρειάσθηκε να γίνει αποδεκτό, τουλάχιστον υποθετικά, το γεγονός ότι ο Άρης κι ο Ερμής ήταν κυβερνήτες ζωδίων και ν’ ακολουθήσει μετέπειτα η απόδειξη της ακρίβειας αυτής της υπόθεσης. Η αρχαία αστρολογία ήταν προφανώς ατελής, αλλά μέχρι ο άνθρωπος να γίνει σαφώς ανταποκριτικός στις επιδράσεις που έρχονται από τον Ουρανό ή τον Πλούτωνα, λόγου χάρη, οι οποίοι επηρεάζουν την ψυχική ζωή πολύ περισσότερο απ’ ό,τι της προσωπικότητας, παρέμειναν αδιάγνωστοι εκτός από τους εξασκημένους εσωτεριστές. Σήμερα η ανθρωπότητα ανταποκρίνεται γοργά στις ανώτερες πνευματικές επιρροές κι επομένως μπορούμε ν’ αναζητήσουμε την ανακάλυψη λεπτοφυέστερων δυνάμεων. ΙΧΘΕΙΣ Το ζώδιο αυτό είναι επίσης διπλό. Στον Κριό έχουμε τη δυαδικότητα που συνίσταται στη συνένωση πνεύματος και ύλης για τη μεγάλη δημιουργική δραστηριότητα της εκδήλωσης στην έναρξη του εξελικτικού κύκλου, ενώ στους Ιχθείς έχουμε τη συγχώνευση ή το σμίξιμο ψυχής και μορφής όσον αφορά τον άνθρωπο, η οποία προκαλεί την εκδήλωση του Ενσαρκωμένου Χριστού, της τελειοποιημένης ατομικής ψυχής, της ολοκληρωμένης εκδήλωσης του μικρόκοσμου. Έτσι το μεγαλύτερο και το μικρότερο πολικό αντίθετο – το ανθρώπινο ον και ο Θεός, ο μικρόκοσμος και ο Μακρόκοσμος – οδηγούνται στην προκαθορισμένη τους έκφραση κι εκδήλωση. Μέχρι να προσεγγίσει ο άνθρωπος το στόχο, αυτά τα λόγια θα σημαίνουν ελάχιστα, παρότι μια μελέτη των Ιχθύων με τους δύο προτιθέμενους


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

88

τρόπους μπορεί ν’ αποκαλύψει πολλά σημαντικά κι ενδεικτικά στοιχεία. Ο στόχος της Θεότητας, η ανάδυση του σχεδίου του Θεού και η φύση του αιώνιου σκοπού Του δεν είναι για μας παρά μια ενδιαφέρουσα εικασία. Είναι πολύ πιθανόν αυτό το σχέδιο κι ο σκοπός να διαφέρουν τελείως από τις υποθέσεις μας που βασίζονται στη διατύπωσή μας για μια Θεότητα που είναι προϊόν των νοητικών μας διαδικασιών και του αφοσιωμένου ιδεαλισμού (δύο από τις τρεις όψεις της φύσης της προσωπικότητας) καθώς και την προσπάθεια να ερμηνεύσουμε τους άπειρους σκοπούς Της με όρους του δικού μας περιορισμού. Ας το θυμόμαστε πάντοτε αυτό. Ο μηχανισμός για την αντίληψη του θείου δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί σε μεγάλη κλίμακα στην ανθρώπινη οικογένεια και μόνο στην περίπτωση του μυημένου του τρίτου βαθμού αποκτά κάποιο μέτρο χρησιμότητας. Αυτή η δυαδικότητα των Ιχθύων πρέπει να μελετηθεί σε σχέση με τους τρεις βασικούς τόνους του ζωδίου που είναι: 1. Δεσμά ή αιχμαλωσία. 2. Απάρνηση ή απόσπαση. 3. Θυσία και θάνατος. Στον πρώτο κύκλο της εμπειρίας πάνω στον τροχό η ψυχή είναι αιχμάλωτη στην ουσία· κατήλθε στη φυλακή της ύλης και συνδέθηκε με τη μορφή. Απ’ όπου και το σύμβολο των Ιχθύων, των δύο ιχθύων που συνδέονται με μια ταινία. Ο ένας ιχθύς εκπροσωπεί την ψυχή και ο άλλος την προσωπικότητα ή τη μορφική φύση και μεταξύ τους βρίσκεται το “νήμα ή σουτράτμα”, η αργυρή χορδή που τις συγκρατεί μαζί σε όλο τον κύκλο της εκδηλωμένης ζωής. Αργότερα στον αντεστραμμένο τροχό η προσωπικότητα αιχμαλωτίζεται απ’ την ψυχή, αλλά για αιώνες η κατάσταση ήταν αντίστροφη και η ψυχή παρέμενε δέσμια της προσωπικότητας. Ο αμοιβαίος αυτός δεσμός παύει με ό,τι ονομάζουμε τελικό θάνατο, όταν λαμβάνει χώρα η πλήρης αποδέσμευση της ζωικής όψης από τη ζωή της μορφής. Πρέπει επίσης να έχετε κατά νου ότι η ίδια η ψυχή έχει τη φύση μορφής από τη σκοπιά της Ενάδας, μολονότι πρόκειται για μια μορφή πολύ λεπτοφυέστερη από όσες γνωρίζουμε στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης. Στις παραπάνω λέξεις-κλειδιά αναφέρεται επίσης μια διπλή απάρνηση, επειδή πρώτα απ’ όλα η ψυχή απαρνείται τη ζωή και το φως της Ενάδας, την πηγή της (που συμβολίζεται με τα λόγια “ο οίκος του Πατρός”) και κατέρχεται στον ωκεανό της ύλης· κατόπιν, αντιστρεφόμενη, η ψυχή απαρνείται τη ζωή της μορφής, το κέντρο της προσωπικότητας. Η ψυχή αποσπάται (στη συνείδηση) απ’ την Ενάδα, τον Έναν και λειτουργεί από το δικό της κέντρο, κάνοντας τις δικές της νέες και υλικές προσκολλήσεις. Έπειτα πάνω στον αντεστραμμένο τροχό αποσπάται από την προσωπικότητα κι επανασυνδέεται στη συνείδηση με τον Έναν που την εξαπέστειλε. Έτσι κλιμακώνεται η ιστορία των Ιχθύων. Οι Κύριοι της Θέλησης και της Θυσίας κατέρχονται σε εκδήλωση, θυσιάζοντας την υψηλή τους θέση και τις ευκαιρίες στα ανώτερα πεδία της εκδήλωσης, προκειμένου ν’ απολυτρώσουν την ύλη και να ανυψώσουν τις ζωές που την εμψυχώνουν (τις κατώτερες Δημιουργικές Ιεραρχίες) μέχρι το δικό Τους επίπεδο, στο βαθμό που


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

89

συνιστούν την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία. Αυτός είναι ο υποκειμενικός σκοπός που υπόκειται της θυσίας των θείων αυτών Ζωών που είμαστε ουσιαστικά, που είναι προικισμένες με γνώση, αγάπη και θέληση και εμψυχώνονται από μια ακατάπαυστη κι επίμονη αφοσίωση. Επιδιώκουν να επιφέρουν το θάνατο της μορφής με την αποκρυφιστική του σημασία και την επακόλουθη αποδέσμευση των ενοικούντων ζωών σε μια ανώτερη κατάσταση συνείδησης. Εκδηλωμένα σύμβολα κι αιώνιοι εγγυητές αυτής της διαδικασίας είναι – στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον – όλοι οι παγκόσμιοι Σωτήρες. Σε παρόμοιες αναγνωρίσεις πρέπει ν’ αναζητηθεί το κίνητρο για μια ζωή υπηρεσίας. Όσοι γεννιούνται σ’ αυτό το ζώδιο υπηρετούν συχνά τη φυλή, θεραπεύοντας τις ανάγκες της σε κάποιο επίπεδο συνείδησης. Έτσι προετοιμάζονται για την τελική θυσία στους Ιχθείς οι οποίοι “τους απορροφούν πίσω στο πρωταρχικό τους Κίνητρο”, όπως το εκφράζει το Αρχαίο Σχόλιο. Αυτός είναι κι ο λόγος που η ζωή υπηρεσίας και μια κατευθυνόμενη πρόθεση υπηρεσίας αποτελούν τον επιστημονικό τρόπο επίτευξης της αποδέσμευσης. Στον Υδροχόο, το ζώδιο της παγκόσμιας υπηρεσίας, μαθαίνεται τελικά το μάθημα που δημιουργεί στους Ιχθείς τον παγκόσμιο Σωτήρα. Απ’ όπου και η συνεχής μου έμφαση στην υπηρεσία. Όταν ο άνθρωπος ατομικά εισέρχεται στον κύκλο των ενσαρκώσεών του και αναδύεται στο ζώδιο του Καρκίνου που βρίσκεται στο Θεμελιώδη Σταυρό, ανέρχεται μεταφορικά στο Μεταβλητό Σταυρό και αρχίζει η μακρόχρονη φυλάκισή του στη μορφή και πρέπει να μάθει τα μαθήματα της υποταγής. Συνεχίζει να μαθαίνει μέχρι να μετασχηματίσει την υποταγή σε υπηρεσία. Ταλαντεύεται μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων, τόσο από την αστρολογική και συναισθηματική σκοπιά όσο και από τη σκοπιά των τεσσάρων βραχιόνων του Μεταβλητού Σταυρού. Η ρευστή, ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία των Ιχθύων – μεντιουμιστικά και ψυχιστικά πολωμένη – πρέπει να σταθεροποιηθεί στην Παρθένο στην οποία είναι δυνατός ο νοητικός έλεγχος και η κριτική ανάλυση, που χρησιμεύουν για να αναχαιτίσουν τη ρευστότητα των Ιχθύων. Τα δύο αυτά ζώδια εξισορροπούνται αμοιβαία. Θα μπορούσαμε να μελετήσουμε τη διπλή διαδικασία που λαμβάνει χώρα πάνω στον τροχό με το μέσον του Μεταβλητού Σταυρού του οποίου οι Ιχθείς αποτελούν τμήμα, με τον ακόλουθο τρόπο: 1. Ιχθείς – Εδώ ο αρχάριος στην ατραπό της ζωής αρχίζει με μια υλική δεκτικότητα που θα του επιτρέψει ν’ ανταποκρίνεται σε όλες τις επαφές του κύκλου της εκδήλωσης. Σ’ αυτό το στάδιο είναι αρνητικός, ρευστός και προικισμένος με μια ενστικτώδη συνείδηση η οποία εμπεριέχει τη δυνατότητα της ενόρασης. Αλλά ο σπόρος της ενόρασης υπνώττει. Ο νους που είναι το όργανο της ενορατικής σύλληψης δεν έχει ακόμη αφυπνιστεί. 2. Τοξότης – Εδώ ο μέσος άνθρωπος αρχίζει να εκδηλώνει την τάση για καλύτερη εστίαση και η ρευστότητα και η αρνητικότητα των Ιχθύων συγκεντρώνονται στην επίτευξη εκείνου που είναι επιθυμητό. Ο άνθρωπος εκφράζει μονομερή ιδιοτελή ένστικτα και παρότι μπορεί να είναι, λόγου χάρη, φιλικός κι αγαθός, είναι απ’ την επιθυμία να είναι δημοφιλής. Αυτή είναι μια καλή έκφραση του ατόμου στον Τοξότη και δείχνει επίσης την τάση της ψυχής να μετατρέπει τελικά το κακό σε


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

90

καλό. Έτσι μαθαίνονται τα μαθήματα της ζωής και συνεχίζεται ο πειραματισμός. 3. Παρθένος – Σ’ αυτό το ζώδιο ο άνθρωπος που ήταν ρευστός στους Ιχθείς και συναισθηματικά ιδιοτελής και γεμάτος επιθυμία στον Τοξότη, αρχίζει να εστιάζεται πιο έντονα, να εκλογικεύει και να σκέφτεται. Η λανθάνουσα ψυχή γίνεται ενδόμυχα ενεργός· η διαδικασία εκκόλαψης συνεχίζεται· ο συγκαλυμμένος άνθρωπος κάνει αισθητή την παρουσία του. Η διανόηση αφυπνίζεται και το ένστικτο – αφού περάσει το συναισθηματικό στάδιο – μετουσιώνεται σε διανόηση. 4. Δίδυμοι – Στον υπανάπτυκτο ή μέσο άνθρωπο οι εμπειρίες που υπέστη στους τρεις βραχίονες του Μεταβλητού Σταυρού, τον οδήγησαν στο στάδιο όπου το “όνειρο της ζωής” μεταβάλλεται σε αναγνώριση της πραγματικότητας και η Μεγάλη Πλάνη μπορεί να ιδωθεί σαν ανεπιθύμητη και αναληθής. Σ’ αυτό το στάδιο η αίσθηση της δυαδικότητας είναι ενστικτώδης, αλλά γίνεται αυξανόμενα πραγματική και σταθερά πιο περίπλοκη. Ο άνθρωπος αρχίζει να ονειρεύεται τη σταθερότητα, τις διευθετημένες αλλαγές και την ένωση μ’ εκείνο που νιώθει ότι είναι το αυθεντικότερο τμήμα του εαυτού του. Το μυστικιστικό όραμα αναδύεται στη συνείδησή του και με τις πρώτες αναλαμπές της ενόρασης αποκτά επίγνωση του ανώτερου εαυτού. Η εμπειρία στο Μεταβλητό Σταυρό διαρκεί πολύ και επαναφέρει συνεχώς τον άνθρωπο στη σφαίρα επιρροής του Κριού ο οποίος με την κυρίαρχη δραστηριότητα της πρώτης ακτίνας ισχυροποιεί τη θέληση του ανθρώπου (ανεξάρτητα απ’ την ακτίνα του) και τερματίζει κάθε κύκλο με τη “λέξη της καταστροφής”. Εισέρχεται ξανά και ξανά στο ζώδιο των Ιχθύων και βρίσκει το δρόμο του γύρω απ’ το μεγάλο τροχό, ωσότου η εμπειρία της αλλαγής και της μεταβλητότητας και η εδραίωση της μετουσιωτικής διαδικασίας μεταφέρουν τη συνείδησή του από το στάδιο του ενστίκτου και της διανόησης στις αμυδρές απαρχές των ενορατικών διεργασιών των Διδύμων. Έρχεται τότε μια μεγάλη διαδικασία πόλωσης και μια στιγμή μεταφοράς, μετά την οποία η επίδραση του Σταθερού Σταυρού προκαλεί αντιστροφή και τα μαθήματα που αποκτήθηκαν στο Μεταβλητό Σταυρό πρέπει να πραγματωθούν και τα αποτελέσματα να εκδηλωθούν στο Σταθερό Σταυρό. Μη νομίσετε ότι στα πρώιμα εξελικτικά στάδια η εμπειρία αποκτάται μόνο δια του Μεταβλητού Σταυρού. Ο άνθρωπος ζει και βιώνει σ’ όλα τα ζώδια, αλλά οι επιδράσεις που διαχύνονται από το Μεταβλητό Σταυρό έχουν πιο δυναμικό αποτέλεσμα πάνω του από εκείνες που διαχύνονται στα αρχικά στάδια απ’ το Σταθερό Σταυρό. Μόνο όταν η ψυχή γίνει πιο ζωντανή μέσα στη μορφή κι ο άνθρωπος αποκτήσει επίγνωση της δυαδικότητάς του, οι ενέργειες του Σταθερού Σταυρού υπερβαίνουν σε αποτελεσματικότητα εκείνες του Μεταβλητού Σταυρού, όπως ακριβώς μετά την τρίτη μύηση οι ενέργειες του Θεμελιώδη Σταυρού αρχίζουν να ελέγχουν τον άνθρωπο και είναι πιο επίμονα προκλητικές από εκείνες των δύο άλλων σταυρών. Όταν λοιπόν η ψυχή γίνει πιο ενεργός, το αποτέλεσμα του Σταθερού Σταυρού φαίνεται να πραγματώνεται στα τέσσερα ζώδια μαζί με τα αποτελέσματα των δυνάμεων του Μεταβλητού Σταυρού, επειδή “εκείνο που κυριαρχείται και εγκαταλείπεται,


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

91

συγκρατείται σταθερά και μετασχηματίζεται”. Δίδυμοι – Ο άνθρωπος στον αντεστραμμένο τροχό αποκτά στους Διδύμους αυξημένη επίγνωση της ενόρασης κι έρχεται όλο και πιο πολύ υπό την επιρροή “των Αδελφών που ζουν στο Φως”, όπως αποκαλούνται μερικές φορές οι Δίδυμοι. Το φως της προσωπικότητας εξασθενίζει και το φως της ψυχής δυναμώνει. Η ρευστότητα των Ιχθύων και ο υπανάπτυκτος Δίδυμος παραχωρούν τη θέση τους στην ανταποκριτικότητα της προσωπικότητας στην ψυχική εντύπωση και την επακόλουθη σταθεροποίηση της ζωής στο φυσικό πεδίο. Παρθένος – Ο νους που ήταν αναλυτικός κι επικριτικός, υπό την επίδραση της Παρθένου αποκτά εκείνη τη νοητική ποιότητα που περιγράφεται καλύτερα με τις λέξεις φώτιση και αποκάλυψη. Ο Χριστός τον οποίο πρέπει τελικά να γεννήσει η Παρθένος, αναγνωρίζεται ότι βρίσκεται στη μήτρα, παρότι ακόμη αγέννητος. Η Ζωή αναγνωρίζεται. Η διαδικασία αποκάλυψης της Χριστικής συνείδησης προωθείται με νοημοσύνη και οι ιδιοτελείς εφέσεις και πειραματισμοί του υπανάπτυκτου ανθρώπου δίνουν τη θέση τους στην ανιδιοτέλεια του φωτισμένου και ενορατικού μαθητή. Τοξότης – Αυτό είναι πλέον το ζώδιο του προσηλωμένου μαθητή. Η ζωή της ρευστής ανταπόκρισης στην ύλη γίνεται εκείνη της εστιασμένης ανταπόκρισης στο πνεύμα και της προετοιμασίας για μύηση στον Aιγόκερω. Το βέλος του νου κατευθύνεται αλάνθαστα στο στόχο. Ιχθείς – Εδώ, στο τελικό στάδιο, οι Ιχθείς εκπροσωπούν το θάνατο της προσωπικότητας και την αποδέσμευση της ψυχής απ’ την αιχμαλωσία και την επιστροφή της στο χρέος του παγκόσμιου Σωτήρα. Η μεγάλη επίτευξη περατώνεται κι ο τελικός θάνατος συντελείται. “Ουκ έστιν θάλασσα έτι”, λέει το αρχαίο βιβλίο, που σημαίνει αναπόφευκτα το “θάνατο των ιχθύων” και την αποδέσμευση της φυλακισμένης ζωής σε νέες μορφές ή νέους κύκλους θείας Περιπέτειας. Αυτός ο Μεταβλητός Σταυρός του οποίου οι Ιχθείς αποτελούν έναν από τους βραχίονες, είναι κυρίως ο Σταυρός των “επαναλαμβανόμενων ενσαρκώσεων”, των ποικίλων πειραματισμών σε διάφορα ζώδια και ορθόδοξους κυβερνήτες και των πολλών εκείνων εμπειριών που οδηγούν σε διαδοχικές και συνεχείς διευρύνσεις της συνείδησης. Είναι επομένως ο σταυρός του Υιού του Θεού, του ενσαρκωνόμενου Χριστού, παρότι σε σχέση μ’ αυτό το Σταυρό είναι ο Σταυρός του πλανητικού Χριστού, όπως ακριβώς ο Σταθερός Σταυρός είναι εκείνος του ατομικού Χριστού σε κάθε ανθρώπινο ον κι ο Θεμελιώδης Σταυρός είναι εκείνος του κοσμικού Χριστού. Πρέπει να τονιστεί εδώ ότι ο Σταυρός με τον οποίο ασχολούμαστε είναι εκείνος των μαζών κι ότι η συνείδηση που εκπροσωπεί είναι η ενστικτώδης συνείδηση και η συγχώνευσή της με τη διανοητική συνείδηση· είναι ο Σταυρός της άνιμα μούντι και της ανθρώπινης ψυχής πριν γίνει σαφής στον ανθρώπινο νου η δυαδικότητα και πριν γίνει η μεταφορά στο Σταθερό Σταυρό. Συνεπώς συνδέεται περισσότερο με το Θεμελιώδη Σταυρό των Ουρανών, γιατί η μαζική συνείδηση που είναι η


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

92

χαρακτηριστική συνείδηση του Μεταβλητού Σταυρού, αποβαίνει η ομαδική συνείδηση ή η συνθετική συνείδηση της θειότητας, μετά την ενδιάμεση περίοδο ή το “ζωτικό διάλειμμα” της έντονης αυτοσυνείδησης του ανθρώπου πάνω στο Σταθερό Σταυρό. Το ανθρώπινο αυτό διάλειμμα έχει τη φύση τομής στην ανάπτυξη της συνείδησης, όμως η κύρια έμφαση είναι η ανέλιξη της μαζικής συνείδησης όλων των βασιλείων της φύσης στην ομαδική συνείδηση των τριών ανώτερων βασιλείων με τη μεσολάβηση του ανθρώπινου βασιλείου το οποίο με τον ιδιάζοντα και ειδικό τύπο επίγνωσής του μπορεί να συνδέσει τις ανώτερες με τις κατώτερες εκφράσεις της θειότητας. Εδώ και σ’ αυτό το σημείο έχει μεγάλη σπουδαιότητα το ζώδιο των Ιχθύων, επειδή είναι το ζώδιο της μεσολάβησης. Ο μεντιουμισμός στην αληθινή του έννοια εκφράζει τη μαζική συνείδηση – εντυπωτικότητα, αρνητικότητα και δεκτικότητα. Τα σημεία αυτά θα διευκρινισθούν καθώς θα μελετούμε τα ζώδια και τις πολλές αλληλοσχετίσεις τους. Η σκέψη που επιθυμώ να σας μεταδώσω εδώ είναι ότι σ’ αυτό το στάδιο η επίδραση των Ιχθύων στο ενελικτικό τόξο και καθώς ο Ήλιος οπισθοδρομεί δια των ζωδίων, γίνεται έντονα αισθητή στην άνιμα μούντι και στο συγκαλυμμένο, ενσαρκωμένο και φυλακισμένο Χριστό· το σπέρμα της Χριστικής ζωής εντυπώνεται ψυχικά, αποβαίνοντας όλο και πιο ευαίσθητο στις ψυχικές αυτές εντυπώσεις, παρασυρόμενο από την ευμετάβλητη επιθυμία, έχοντας διαρκώς επίγνωση όλων των συγκρουόμενων επαφών, αλλά ανίκανο προς το παρόν να τις ερμηνεύσει ορθά, γιατί ο νους δεν έχει ακόμη αφυπνισθεί επαρκώς στην Παρθένο. Ο κρυμμένος Χριστός είναι ανίκανος να ελευθερωθεί από την “επαφή με το Ύδωρ”. Αυτό το σημείο θα επιτευχθεί τελικά και ήδη προσεγγίζεται γοργά στο τωρινό ανθρώπινο στάδιο, όπου μια άλλη και κύρια αλλαγή θεωρείται επιθυμητή κι αυτή είναι αποτέλεσμα πολλών μικρότερων αλλαγών. Η αλλαγή είναι πάντα αναγκαία, αλλά η μέθοδος μεταβάλλεται από τη συνεχή εναλλαγή και μεταβλητότητα του Μεταβλητού Σταυρού σε ορισμένες κύριες αλλαγές που προκαλούνται από μια πιο μόνιμη και κατευθυνόμενη ζωική τάση. Σ’ αυτό το στάδιο ο άνθρωπος έχει μέσα του τις δυνατότητες και τα χαρακτηριστικά του ενοικούντος Χριστού, αλλά δεν εκδηλώνονται και είναι μόνο λανθάνουσες δυνατότητες, γιατί ελέγχεται ακόμη πλήρως από τη μορφική του φύση (τη φυλακή) και το περιβάλλον του. Οι κρυμμένες δυνάμεις της ψυχής είναι αρνητικές και οι δυνάμεις της μορφικής φύσης είναι θετικές κι αρχίζουν να βρίσκουν αυξανόμενη δυναμική έκφραση. Οι φυσικές πνευματικές τάσεις του ανθρώπου παρεμποδίζονται (γιατί οι Ιχθείς είναι συχνά το ζώδιο των αναστολών και των εμποδίων) και οι φυσικές ζωώδεις δυνάμεις της προσωπικότητας – ιδιαίτερα οι συναισθηματικές – είναι οι έκδηλες κι ορατές ποιότητες του ανθρώπου. Στο Βιβλικό μύθο του Ιωνά και του κήτους φαίνεται καθαρά ο συμβολισμός που συνδέεται με το λανθάνοντα Χριστό και την εξωτερική εκφραστική προσωπικότητα. Δεν έχω χρόνο να επεκταθώ εδώ σ’ αυτό, αλλά η παραβολή αυτή αφορά το Ιχθυακό στάδιο της συνείδησης και την αφύπνιση της Χριστικής συνείδησης με την επακόλουθη αντιπαράθεση που συνεπάγεται. Ο Ιωνάς αντιπροσωπεύει τον κρυμμένο δεσμώτη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

93

Χριστό που επιβιώνει παρά τις αντίξοες συνθήκες και το κήτος με τις τεράστιες διαστάσεις συμβολίζει τα δεσμά της ενσάρκωσης και την προσωπικότητα. Στο διπλό αυτό ζώδιο η φυλακισμένη ψυχή και η προσωπικότητα εμπλέκονται στις διαδικασίες που θα μετουσιώσουν: 1. Την κατώτερη φύση σε ανώτερη εκδήλωση. 2. Τις κατώτερες ψυχικές δυνάμεις σε ανώτερες πνευματικές ικανότητες, δηλαδή α. Την αρνητικότητα σε θετικό ψυχικό έλεγχο. β. Το μεντιουμισμό σε μεσολάβηση. γ. Την ψυχόραση σε πνευματική αντίληψη. δ. Την ψυχακοή σε νοητική τηλεπάθεια κι έπειτα σε έμπνευση. ε. Το ένστικτο σε διανόηση. ζ. Την ιδιοτέλεια σε θεία ανιδιοτέλεια. η. Την κτητικότητα σε απάρνηση. θ. Την αυτοσυντήρηση σε ανιδιοτελή παγκόσμια υπηρεσία. ι. Τον αυτοοικτιρμό σε συμπόνια, συμπάθεια και θεία κατανόηση. 3. Την πνευματική και νοητική αναστολή σε ψυχική έκφραση και νοητική ευαισθησία. 4. Την αφοσίωση στις προσωπικές ανάγκες σε αναπτυγμένη αφοσίωση και ανταπόκριση στις ανάγκες της ανθρωπότητας. 5. Την προσκόλληση στις συνθήκες του περιβάλλοντος και της προσωπικότητας (την ταύτιση με τη μορφή) σε απόσπαση από τη μορφή και σε ικανότητα ταύτισης με την ψυχή. Το συνηθισμένο χαμηλού βαθμού μέντιουμ αποτελεί εξέχον παράδειγμα των χειρότερων όψεων των Ιχθύων – αρνητικότητα, εντυπωτικότητα, ζωώδης και συναισθηματική ευαισθησία με πλήρη υπανάπτυξη της νοητικής αρχής. Θα είχε ενδιαφέρον να εξακριβώσουμε επιστημονικά δύο πράγματα: 1. Κατά πόσο τα περισσότερα χαμηλής στάθμης μέντιουμ (ιδιαίτερα τα μέντιουμ σε ύπνωση) έχουν τους Ιχθείς να κυριαρχούν κατά κάποιο δυναμικό τρόπο στο ωροσκόπιο τους. 2. Κατά πόσο εκείνα τα μέντιουμ που γίνονται πιο θετικά και πιο αυτο-ελεγχόμενα κι αρχίζουν να έχουν μια αμυδρή αναλαμπή των ανώτερων αντιστοιχιών του έργου τους – τη μεσολάβηση και την ερμηνευτική δραστηριότητα – εμφανίζουν κάπου την Παρθένο με πραγματική δυναμικότητα και δραστηριότητα. Αυτό μπορεί να υποδεικνύει αρχικά την αφύπνιση του νου και τελικά ότι υπήρξε μετατόπιση της ελέγχουσας επίδρασης από την ορθόδοξη πλανητική κυριαρχία σ’ εκείνη των πιο εσωτερικών πλανητών. Μπορεί να προστεθεί ότι ο πνευματισμός και το έργο του πνευματιστικού κινήματος βρίσκονται υπό την επίδραση των Ιχθύων με ανατέλλοντα τον Καρκίνο ή σε κάποια στάδια το αντίστροφο – υπό τον Καρκίνο με ωροσκόπο τους Ιχθείς. Σχετικά με τις ακτίνες που εκφράζονται δια των πλανητικών κυβερνητών και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

94

απορροφούν ή συνδυάζονται με τις επιδράσεις των Ιχθύων κι έτσι επηρεάζουν τον πλανήτη μας και την ανθρωπότητα, έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα κατάσταση. Δύο κύριες ακτίνες εκφράζονται δια των κυβερνητών των Ιχθύων, ορθόδοξων και εσωτερικών: Η πρώτη Ακτίνα της Θέλησης ή Δύναμης, που εστιάζεται δια του Πλούτωνα και η δεύτερη Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας. Η αλληλεπίδραση των διπλών αυτών δυναμικοτήτων: 1. Παράγει τη δυαδικότητα αυτού του ζωδίου. 2. Προκαλεί το κύριο πρόβλημα των Ιχθύων – την ψυχιστική ευαισθησία. 3. Επιφέρει το δέλεαρ της Ατραπού, αρχικά της ατραπού της εξέλιξης κι αργότερα το δέλεαρ της δοκιμαστικής ατραπού με συνέπεια η μεταφορά στο Σταθερό Σταυρό (που είναι ό,τι καταλαβαίνουμε με νοημοσύνη) να αρχίζει πραγματικά στους Ιχθείς· παρότι παρορμάται (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη) στον Κριό, αρχίζει και τελειώνει στους Ιχθείς. 4. Κατασταλάζει τη διαδικασία της μετουσίωσης και της τελικής διαφυγής μέσω του θανάτου. 5. Εκδιπλώνει τη σημασία, τη δραστηριότητα και το κάλλος του θανάτου και του έργου του καταστροφέα. Απ’ αυτά γίνεται φανερό πόσο σημαντικό και ισχυρό είναι αυτό το ζώδιο. Μέσω του ορθόδοξου κυβερνήτη του, του Δία, ασκείται εκείνη η δύναμη που “τα συνενώνει όλα” και – στην προκειμένη περίπτωση – σχετίζει και συνδέει τους δύο ιχθείς σε μια λειτουργική σχέση. Είναι συνεπώς η δραστηριότητα της δεύτερης ακτινικής δύναμης που σχετίζει και συνενώνει την ψυχή με τη μορφή και η μαγνητική αυτή δύναμη χαρακτηρίζει ιδιαίτερα τη δραστηριότητα των Ιχθύων. Από μια άλλη σκοπιά και σ’ ένα επίσης διπλό ζώδιο συμβαίνει το ίδιο στους Διδύμους. Στους Ιχθείς καταδεικνύεται η δεσμευτική όψη της σχέσης επειδή οι δύο ιχθείς δεν μπορούν να χωρίσουν· στους Διδύμους υπάρχει επίσης μια σαφής σχέση μεταξύ των δύο αδελφών, αλλά δεν υπάρχει η συνδετική ταινία και σ’ αυτή τη σχέση λανθάνει η ελεύθερη επιλογή και η αυτοδιάθεση. Αναφορικά με μια μικρότερη δυαδικότητα που απαντάται σε κάθε ανθρώπινο ον, εκείνη της κεφαλής και της καρδιάς, του νου και της αγάπης και της θέλησης και της σοφίας, το έργο του Δία είναι να αναπτύξει τις δύο αυτές ποιότητες και να τις οδηγήσει σε μια συνθετική αλληλεπίδραση. Πρέπει να υπάρξει τελικά πλήρης συγχώνευση αγάπης και νου προτού εκδηλωθεί και λειτουργήσει αποτελεσματικά ένας παγκόσμιος σωτήρας κι αυτό είναι κυρίως το τελικό αποτέλεσμα των δυνάμεων του Μεταβλητού Σταυρού, καθώς πραγματώνουν τις ποιότητες που αποδεσμεύονται από τους πλανήτες που είναι ενεργοί στους Ιχθείς, τον Τοξότη, την Παρθένο και τους Διδύμους. Αυτοί οι πλανήτες είναι: Ορθόδοξοι – Δίας και Ερμής. Εσωτερικοί – Πλούτων, Γη, Σελήνη (που συγκαλύπτει τον Ήφαιστο) και Αφροδίτη. Όπως ξέρετε, ο Πλούτων αντιπροσωπεύει το θάνατο ή την επικράτεια του θανάτου· η Γη εκπροσωπεί τη σφαίρα της εμπειρίας· η Σελήνη ή ο Ήφαιστος εκπροσωπούν το


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

95

δοξασμό της ύλης δια της εξάγνισης και της απόσπασης και η Αφροδίτη αντιπροσωπεύει την ανάδυση της αρχής της αγάπης μέσω της κατευθυντήριας δύναμης του νου. Θα ήταν χρήσιμο οι σπουδαστές να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα. Η ορθόδοξη αστρολογία αποδίδει στα τέσσερα αυτά ζώδια δύο μόνο πλανήτες, που από μόνο του υποδεικνύει μια σαφή αλληλεπίδραση. Ο Δίας και οι επιδράσεις του υποδεικνύουν ότι ο δρόμος της ενσάρκωσης είναι η “ευεργετική” μέθοδος της εξελικτικής ανάπτυξης κι ότι ο δρόμος της αγάπης-σοφίας (2η ακτίνα) είναι ο δρόμος που πρέπει να πάρει η ανθρωπότητα. Ο Ερμής υποδεικνύει ότι η γραμμή της ελάχιστης αντίστασης για την ανθρωπότητα είναι η αρμονία μέσω διαμάχης, γιατί ο Ερμής εκφράζει την τέταρτη ακτινική ενέργεια που είναι βουδδική, ενορατική κι εκφράζει τον Χριστό, επειδή ο Ερμής κι ο Ήλιος είναι ένα. Αλλά οι εσωτερικοί πλανήτες είναι πιο σαφείς στις συνέπειές τους κι όταν ο άνθρωπος είναι έτοιμος για την επίδρασή τους, εμφανίζεται να είναι ανταποκριτικός με τετραπλό τρόπο, κάτι που δεν ήταν στα προηγούμενα στάδια. Ενσωματώνουν τις αναγνωρίσεις και τις αντιδράσεις που ρυθμίζουν τη συνείδηση του ανθρώπου καθώς ετοιμάζεται να μεταφερθεί από το Μεταβλητό Σταυρό και ν’ ανέβει στο Σταθερό Σταυρό. Περιέρχεται λοιπόν: 1. Μέσω της Αφροδίτης – υπό τη δύναμη του νου που μετουσιώνεται σε σοφία με το μέσον της αγάπης. 2. Μέσω της Σελήνης – υπό την κυριαρχία της μορφής προκειμένου δια της μορφικής εμπειρίας να επιτύχει την αποδέσμευση και την “ανύψωση της ύλης” στον Ήφαιστο. 3. Μέσω της Γης – υπό την επιρροή της πλανητικής εμπειρίας (που διαφέρει από την ατομική εμπειρία) προκειμένου να μετουσιώσει την προσωπική του συνείδηση σε ομαδική επίγνωση. 4. Μέσω του Πλούτωνα – υπό την καταστροφική δύναμη του θανάτου – θάνατο της επιθυμίας, θάνατο της προσωπικότητας και όλων όσων τον συγκρατούν ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων, προκειμένου να επιτύχει την τελική απελευθέρωση. Ο Πλούτων ή ο θάνατος ποτέ δεν καταστρέφουν την όψη συνείδηση. Επομένως έξι πλανήτες κυβερνούν το Μεταβλητό Σταυρό όσον αφορά την ανθρωπότητα κι αυτό από μόνο του είναι σημαντικό, γιατί το έξι είναι ο αριθμός του μεγάλου έργου της περιόδου της εκδήλωσης, είναι ο αριθμός “του Θηρίου” που είναι η κατώτερη φύση όσον αφορά τον άνθρωπο και είναι όλα όσα επιχειρούν να καταστρέψουν την ανώτερη ζωή, αλλά είναι κι όλα όσα μπορούν να ελεγχθούν και να κατευθυνθούν τελικά από την ψυχή. Η σημασία των αριθμών υπεισέρχεται στην επιστήμη της εσωτερικής αστρολογίας και η αριθμολογία είναι καθαυτή ένας κλάδος της εσωτερικής αστρολογίας. Αγάπη-Νους-Εμπειρία-Μορφή-Ανθρώπινη ΚατανόησηΘάνατος: αυτοί είναι οι βασικοί τόνοι της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας, του ανθρώπινου βασιλείου κι ενσωματώνονται στις πλανητικές επιδράσεις που διαχύνονται απ’ αυτούς τους πλανήτες δια των σχετικών ζωδίων τους. Με τη δραστηριότητα αυτών των δυνάμεων που σ’ αυτό το στάδιο εργάζονται δια του


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

96

Μεταβλητού Σταυρού, ο άνθρωπος οδηγείται σε μια μεγάλη Κρίση Πόλωσης και σ’ ένα σημείο βασικής αλλαγής για την οποία τον προετοίμασαν όλες οι πολλές προηγούμενες αλλαγές. Οι ίδιες αυτές λέξεις διέπουν από μια διαφορετική σκοπιά τις διεργασίες που συμβαίνουν στην Ατραπό της Μαθητείας και της Δοκιμασίας. Το έργο του μαθητή είναι να κατανοήσει τη σημασία τους μ’ έναν πρακτικό κι αποτελεσματικό τρόπο και να ασχοληθεί με τις ενέργειες που αποδεσμεύουν αυτοί οι πλανήτες, υποτάσσοντάς τες στις ενέργειες που αποδεσμεύονται απ’ το Σταθερό Σταυρό στον οποίο στέκει κι έτσι ν’ αυξήσει τη δυναμικότητά τους με έναν αποκρυφιστικό συνδυασμό. Επιτυγχάνοντας μια νοήμονα κι ενεργό ανταπόκριση στις ενέργειες που αποδεσμεύθηκαν και κυριαρχήθηκαν νωρίτερα δια της εμπειρίας στο Μεταβλητό Σταυρό και σχετίζοντάς τες με τις δυναμικότητες που εξαπολύθηκαν πάνω του ενόσω ήταν σταυρωμένος στο Σταθερό Σταυρό, μαθαίνει να ετοιμάζεται για τις δώδεκα μεγάλες δοκιμασίες στα δώδεκα ζώδια για τις οποίες τον προετοίμασε η εμπειρία των δύο Σταυρών. Οι Ιχθείς κυβερνούν τα πόδια κι επομένως η όλη σκέψη της προόδου, της επίτευξης του στόχου και της διάνυσης της Ατραπού της Επιστροφής υπήρξε η υποκείμενη πνευματική αποκάλυψη του μεγάλου κύκλου τον οποίο διανύουμε· επίσης στην Ιχθυακή Εποχή, το μικρότερο κύκλο από τον οποίο εξερχόμαστε τώρα, αποτέλεσε την πηγή κάθε διδασκαλίας που δόθηκε από τις παγκόσμιες θρησκείες σχετικά με τα διάφορα στάδια της Ατραπού της Επιστροφής. Μερικοί αστρολόγοι ισχυρίζονται επίσης ότι οι Ιχθείς κυβερνούν τις αναπαραγωγικές διαδικασίες. Ουσιαστικά έχουν δίκιο γιατί εφόσον ο άνθρωπος πλησιάζει ή βαδίζει την Ατραπό, γίνεται όλο και πιο δημιουργικός με την ανώτερη έννοια και οι φυσικές αναπαραγωγικές διαδικασίες πρέπει να δώσουν τη θέση τους εσωτερικά στην αναγέννηση και τη δημιουργία στο νοητικό πεδίο κι όχι μόνο στο φυσικό πεδίο. Η ανώτερη αυτή δημιουργική λειτουργία γίνεται εφικτή με την επίδραση της έφεσης και της ενόρασης. Αυτή αρχίζει να συμβαίνει όταν οι τέσσερις εσωτερικοί κυβερνήτες συμπληρώνουν τη δραστηριότητα των δύο ορθόδοξων κυβερνητών. Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο αστρολόγος Άλαν Λήο προτείνει τον Ποσειδώνα σαν εναλλακτικό του Δία. Ένιωσε και έθιξε ένα μυστήριο της μύησης, παρότι δεν αντιλήφθηκε το μέγεθος της ανακάλυψής του. Ο Ποσειδών εστιάζει την επιρροή των Ιχθύων, όσον αφορά την ανθρωπότητα σαν σύνολο κι όχι τον άνθρωπο ατομικά, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο στα τελικά στάδια της Ατραπού της Μαθητείας. Επειδή συνέλαβε ενορατικά ότι η ανθρωπότητα οδηγείται γοργά στη θέση του Παγκόσμιου Μαθητή, πρότεινε την εναλλαγή του Δία με τον Ποσειδώνα. Εσωτερικά ο λόγος που η Αφροδίτη είναι σε έξαρση στους Ιχθείς έγκειται στη σχέση των Ιχθύων με το ζώδιο των Διδύμων, του οποίου η Αφροδίτη είναι ο εσωτερικός κυβερνήτης κι επίσης στο γεγονός ότι η Αφροδίτη είναι το άλλο εγώ της Γης και συνδέεται στενά με το ανθρώπινο βασίλειο. Το θέμα αυτό είναι πολύ αχανές και πολύπλοκο για να το χειρισθούμε εδώ, αλλά είναι ένα σημείο που πρέπει να


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

97

θυμάστε. Όπως είδαμε, οι δύο ιχθείς στους Ιχθείς συνδέονται μεταξύ τους κι αυτό συμβολίζει την αιχμαλωσία της ψυχής από τη μορφή, πριν την εμπειρία πάνω στο Σταθερό Σταυρό. Οι δίδυμοι στους Διδύμους συμβολίζουν την ίδια βασική δυαδικότητα, αλλά η εμπειρία των πολλών μεταβαλλόμενων ενσαρκώσεων έκανε το έργο της και η Ταινία (που συνδέει τους δύο ιχθείς) βρίσκεται σε διαδικασία διάλυσης, γιατί μέρος του έργου του Πλούτωνα είναι να “κόβει το νήμα που συνδέει τις δύο αντιτιθέμενες ζωές”. Χρέος της Αφροδίτης είναι να “επανασυνδέει τις αποκοπείσες ζωές, όμως δίχως συνδετικό νήμα”. Γιαυτό η Αφροδίτη βρίσκεται σε έξαρση στους Ιχθείς και στο τέλος του μεγαλύτερου κύκλου οι Υιοί του Θεού, που είναι Υιοί του Νου, δοξάζονται μέσω της εμπειρίας και της σταύρωσης, γιατί έμαθαν ν’ αγαπούν και να στοχάζονται αληθινά. Τελικά οι επιδράσεις των Ιχθύων, των Διδύμων και της Παρθένου σμίγουν και συγχωνεύονται (συμβολικά ο Σταυρός πρέπει πάντοτε ν’ αποβαίνει η γραμμή κι έπειτα το σημείο). Ο Τοξότης που κυβερνάται εσωτερικά από τη Μητέρα Γη, δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες που δοξάζουν την καθαυτή Ατραπό. Συνεπώς στο τέλος της εποχής (αναφέρομαι εδώ σ’ ένα μεγαλύτερο κύκλο του ζωδιακού κι όχι σε κάποιο μικρότερο κύκλο) δοξάζεται η Αφροδίτη, η Παρθένος και η Μητέρα Γη – δύο πλανήτες κι ένας αστερισμός – κι όλα αυτά είναι δυναμικότητες που προκαλούν συγκεκριμένες αλλαγές στο ηλιακό σύστημα. Εκπροσωπούν τις τρεις θείες δυναμικότητες της ύλης και της ουσίας συν τη δύναμη του Τοξότη που τις οδηγεί σε μια ακόμη μεγαλύτερη κορύφωση. Υπάρχει ένα πλατύ κι ενδιαφέρον πεδίο έρευνας που μπορεί να βρεθεί στη σχέση ανάμεσα: 1. 2. 3. 4.

Στην Αφροδίτη – κυβερνήτη του αστερισμού των Διδύμων. Στη Γη στην οποία ζούμε και συχνά ονομάζουμε “Μητέρα Γη”. Στις Θεές-ιχθείς του ζωδίου των Ιχθύων. Στην Παρθένο.

Οι Δίδυμοι και ο Τοξότης συνδέονται δια των κυβερνητών πλανητών τους (επειδή η Γη συνδέεται πιο στενά με την Αφροδίτη από κάθε άλλον πλανήτη) κι έτσι έχετε πάλι τις έξι δυναμικότητες που επιφέρουν την αποδέσμευση από τα δεσμά της μορφής, τα οποία χαλκεύονται στον Καρκίνο όσον αφορά τη μάζα της ανθρωπότητας (μ’ αυτό εννοώ τη γέννηση του ανθρώπινου βασιλείου) και στους Ιχθείς όσον αφορά το άτομο. Τονίζοντας τη σημασία των παραπάνω γεγονότων, δεν εξετάζω τους ορθόδοξους αστρολογικούς λόγους για την έξαρση και την πτώση ορισμένων πλανητών σε κάποια ζώδια. Ασχολούμαι με το αποτέλεσμα της αυξομειούμενης επίδρασής τους στον άνθρωπο. Να το έχετε αυτό κατά νου και – την ίδια στιγμή – να θυμάστε ότι ασχολούμαστε με τη Μεγάλη Πλάνη της οποίας η κυριαρχία και διάλυση αποτελεί το κύριο χρέος του ανθρώπου στον ιδιαίτερο αυτό κύκλο κι έτσι η εγκαινίαση της βασιλείας του Πραγματικού. Η αποκάλυψη του Πραγματικού είναι το καθήκον που επωμίζονται όλοι οι μυημένοι μετά την τελική εμπειρία των δώδεκα τελικών δοκιμασιών στα δώδεκα ζώδια. Ποια λοιπόν μπορεί να είναι η εσωτερική και πνευματική έννοια της διαπίστωσης ότι η δύναμη του Ερμή μειώνεται στους Ιχθείς κι


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

98

ότι τελικά “πέφτει” στο ζώδιο αυτό; Απλώς ότι μετά το στάδιο της μύησης στον Aιγόκερω σαν αποτέλεσμα της αντιστροφής του τροχού και των επακόλουθων εμπειριών και μετά το θρίαμβο στο Σκορπιό η δύναμη του νου εξασθενεί συνεχώς, ωσότου τελικά (όπως κι άλλες όψεις της μορφικής ζωής στους τρεις κόσμους) τερματισθεί και οι ερμηνευτικές και διαφωτιστικές του όψεις μεταξύ ψυχής και φυσικού εγκεφάλου δεν είναι πλέον αναγκαίες. Ο άνθρωπος, έχοντας αποκτήσει πλήρη ψυχική συνείδηση, δε χρειάζεται πια μεσολαβητή, αλλά επικοινωνεί απευθείας με την εκπορευτική πηγή του. Τότε ο Ερμής συναντάται πάλι με άλλο όνομα, αυτή τη φορά σαν Ήλιος, μεσολαβώντας μεταξύ των ανώτερων όψεων – ψυχής και πνεύματος – γιατί Ερμής και Ήλιος είναι Ένα. Δια του Ερμή φωτίζεται ο νους και εδραιώνεται η σχέση μεταξύ προσωπικότητας και ψυχής. Ο Ήλιος σαν Ερμής – ο μεσολαβητής – μετατοπίζεται σε ένα ακόμη υψηλότερο πεδίο και δεν είναι πλέον ο μεσολαβητής ανάμεσα σε δύο διαφορετικά στάδια συνείδησης, αλλά ανάμεσα στη ζωή και την καθαυτή συνείδηση· είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα κι επηρεάζει την ανώτερη κατανόηση. Προς το παρόν θα σας είναι κατ’ ανάγκη ακατανόητο, γιατί δεν πρόκειται για μεσολάβηση ανάμεσα σε διαφορές, αλλά για συγχώνευση εκείνων που ήδη σχετίζονται. Γίνατε άραγε σοφότεροι απ’ αυτή τη δήλωση; Ο ίδιος συμβολικός τρόπος ερμηνείας πρέπει να διέπει επίσης την κατανόησή μας για τους τρεις δεκανούς. Τόσο ο Λήο όσο και ο Σεφάριαλ παραθέτουν έναν πίνακα δεκανών και ανάμεσά τους υπάρχει μεγάλη ομοιότητα, όμως υπάρχει μια σπουδαία διαφορά. Ο Λήο προσεγγίζει περισσότερο την εσωτερική ερμηνεία της αστρολογίας, ενώ ο Σεφάριαλ είναι καθαρά εξωτερικός. Σύμφωνα με τον Σεφάριαλ οι τρεις δεκανοί κυβερνώνται από τους Κρόνο-Δία-Άρη, που προσφέρουν την ευκαιρία εξόφλησης του κάρμα, την επιτυχία της προσπάθειας και την υπόδειξη της κατάλληλης μεθόδου, εκείνης της σύγκρουσης και του πολέμου. Ο Λήο μας δίνει το Δία, τη Σελήνη και τον Άρη. Συνεπώς υποδεικνύει την επιτυχία που συνοδεύει την αποδειχθείσα μαθητεία και την επακόλουθη ετοιμότητα για μύηση, το όραμα με το οποίο ο Δίας ανταμείβει το μαθητή και την εμπειρία που παρέχει ο Ήφαιστος. Μέχρι τώρα ο Ήφαιστος ήταν συγκαλυμμένος, αλλά η επιρροή του υποσκελίζει βαθμιαία κάθε σεληνιακό έλεγχο, γιατί η προσωπικότητα ή η μορφική πλευρά της ζωής χάνεται μέσα στην ακτινοβολία του Ηλίου, της ψυχής. Το φως του Ήφαιστου και το φως του Ηλίου είναι ένα φως κι αυτοί οι τρεις – Ερμής, Ήφαιστος και Ήλιος – εκπροσωπούν μια σύνθεση και μια ακτινοβολία η οποία εξαλείφει τελικά το φως του Ερμή που “πέφτει” στο περιθώριο κι ο Ήφαιστος επίσης γίνεται αόρατος και μένει μόνο ο Ήλιος. Συνεπώς έχουμε ένα όραμα του Ηλίου, την εμπειρία της προσωπικότητας και την προσπάθεια η οποία συνιστά τη μέθοδο επίτευξης που υπαγορεύει ο Άρης. Οι λέξεις-κλειδιά αυτού του ζωδίου είναι φανερές στη σημασία τους. Όσον αφορά την προσωπικότητα κι όταν ο τροχός περιστρέφεται με τον κανονικό τρόπο , για το συνηθισμένο μέσο ή υπανάπτυκτο πρόσωπο η Λέξη είναι: “Και ο Λόγος είπε, Προχώρησε στην ύλη”. Στα πρώιμα στάδια της εξέλιξης αντηχεί η εντολή της ψυχής στο όργανό της και η ανταπόκριση είναι άμεση από εκείνον που “τυφλώνει την ψυχή


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

99

στην αλήθεια, κρατώντας την σε μια άθλια φυλακή”. Τα λόγια αυτά μπορείτε πια να τα ερμηνεύσετε για λογαριασμό σας και απ’ τη σκοπιά σας που είναι η μόνη χρήσιμη για σας και η οποία σας υποδεικνύει τι βρίσκεται πίσω στην ατραπό της εξέλιξης, το σημείο που στέκεσθε τώρα στην Ατραπό και το επόμενο βήμα, όραμα, εμπειρία και προσπάθεια που βρίσκεται μπροστά. Κλείνοντας όσα έχω να πω για τον αστερισμό των Ιχθύων, θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω μια πρακτική υπόδειξη που θα απαλλάξει μακροπρόθεσμα τους σπουδαστές από πολύ κόπο. Καθώς διαβάζετε, συγκεντρώστε τις δηλώσεις που κάνω για κάθε ιδιαίτερο ζώδιο, πλανήτη ή κύριο αστερισμό. Έτσι θα έχετε μπροστά σας τις απαιτούμενες πληροφορίες για κάθε ειδικό θέμα και θα μπορέσετε να μελετήσετε επιτυχώς την περίπλοκη αυτή μεταβατική αστρολογία. Όμως είναι άραγε για τον αρχάριο πιο περίπλοκη απ’ ό,τι ένα εγχειρίδιο φυσικής ή χημείας; Δεν το νομίζω. Αυτό που περιπλέκει το πρόβλημα είναι το αίσθημα της αμφιβολίας και της δυσπιστίας σας ως προς την αλήθεια και την επαληθευσιμότητα των δηλώσεών μου. Άλλωστε και ο αρχάριος στη χημεία πρέπει να δεχθεί τις δηλώσεις του ειδικού που έγραψε το εγχειρίδιο του και τις αποδέχεται μέχρι να έρθει ο καιρός που θα μπορεί ο ίδιος να τις επαληθεύσει πειραματικά. Σε σχέση μ’ αυτό θα μπορούσατε να πείτε ότι τα συμπεράσματα που του παρουσιάζονται έχουν επανειλημμένα ελεγχθεί για δεκαετίες ή και για αιώνες σε πολλές περιπτώσεις, πράγμα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αμφιβολίες. Το ίδιο ισχύει και για την επιστήμη της αστρολογίας, γιατί οι θεμελιώδεις αρχές της δοκιμάσθηκαν επί χιλιετίες και αποδείχθηκαν ορθές και οι ειδικοί της είναι πιο σοφοί και πιο συνθετικοί και ανιδιοτελείς στην άσκηση της επιστήμης από κάθε άλλη ομάδα επιστημόνων. Αναφέρομαι εδώ στους αληθινούς εσωτεριστές αστρολόγους που βρίσκονται πίσω από το αστρολογικό κίνημα στο σημερινό κόσμο. Θα σας ζητούσα να το θυμάστε αυτό και να θεωρείτε τον εαυτό σας σαν αρχάριο, αφήνοντας κατά μέρος τα συμπεράσματα μέχρι να συλλάβετε περισσότερο τις αρχές και τη θεωρία. Γι’ αυτό η εξωτερική αστρολογία ίσως να σας έχει προετοιμάσει σε μερικές περιπτώσεις. ΥΔΡΟΧΟΟΣ Ο αστερισμός αυτός έχει σήμερα εξαιρετική σπουδαιότητα για το ηλιακό μας σύστημα, γιατί είναι το ζώδιο στο οποίο κατευθύνεται γοργά ο Ήλιος μας και η επιρροή του αυξάνει σε ορμή και δυναμικότητα με κάθε δεκαετία που περνά. Είναι συνεπώς ο κύριος υπεύθυνος για τις μεταβολές που συντελούνται τώρα στην πλανητική μας ζωή σ’ όλα τα βασίλεια της φύσης κι επειδή πρόκειται για ζώδιο του αέρα, η επιρροή του είναι διάχυτη και διαπερνά τα πάντα. Σε πολλούς τύπους διάνοιας η επίδραση αυτή είναι άψαυστη και συνεπώς δεν μπορεί να προκαλέσει τα επιθυμητά αποτελέσματα· όμως το γεγονός είναι ότι αυτά τα άψαυστα διαπεραστικά αποτελέσματα έχουν πολύ μεγαλύτερη δυναμικότητα και είναι πιο εκτεταμένα στα αποτελέσματά τους από τα πιο συγκεκριμένα και θεαματικά γεγονότα. Δεν έχω την πρόθεση να ασχοληθώ εδώ με τα υποκειμενικά και δυναμικά αυτά αποτελέσματα. Υπέδειξα πολλά και υπαινίχθηκα περισσότερα στα άλλα μου κείμενα. Δίνω μόνο ένα


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

100

γενικό περίγραμμα της υποκειμενικής σημασίας των δώδεκα ζωδίων κι επιζητώ να δώσω μια πλατιά κι όχι λεπτομερή εικόνα εκείνου που θα ονόμαζα γραμμές της νέας αστρολογίας, του τρόπου της να προσεγγίσει τις πιο εσωτερικές όψεις που περιέχονται στο ωροσκόπιο της ψυχής. Η νέα αστρολογία θα ασχοληθεί με σημασίες και έννοιες κι όχι τόσο πολύ με τα σύμβολα και τα εξωτερικά συμβάντα, όπως γεγονότα κι επίγειες δραστηριότητες. Οι βασικοί τόνοι αυτού του ζωδίου είναι τρεις κι εύκολα κατανοήσιμοι, αλλά καταδεικνύονται δύσκολα όταν ο φθόγγος τους γίνεται αισθητός στον αντεστραμμένο τροχό. Είναι: 1. Η υπηρεσία της προσωπικότητας, του κατώτερου εαυτού, που τελικά μετουσιώνεται σε υπηρεσία προς την ανθρωπότητα. 2. Η επιπόλαιη και ιδιοτελής δραστηριότητα που μετατρέπεται σε βαθιά κι ενεργό πρόθεση για δράση υπέρ της Ιεραρχίας. 3. Η αυτοσυνείδητη ζωή που μεταβάλλεται τελικά σε ευαίσθητη ανθρωπιστική επίγνωση. Η ποιότητα των βασικών αυτών τόνων μεταβάλλεται από μια ευτελή κι επιπόλαιη φύση σ’ εκείνη με βαθύ σκοπό και βαθιά πεποίθηση. Ο χαμηλής στάθμης και υπανάπτυκτος Υδροχόος πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό εκδηλώνει μια επιπόλαιη αυτεπίγνωση. Αυτή ωριμάζει στο Λέοντα κι αποβαίνει μια βαθιά εδραιωμένη αυτοσυνείδηση κι ένα βαθύ ενδιαφέρον για τον εαυτό, τις ανάγκες κι επιθυμίες του. Καθώς συνεχίζεται η αλληλεπίδραση μεταξύ Λέοντα και Υδροχόου (επειδή είναι πολικά αντίθετα), όλες οι ποιότητες βαθαίνουν και οι επιπολαιότητες εξαφανίζονται, ωσότου – πάνω στον αντεστραμμένο τροχό – η έντονη αυτοσυνείδηση του Λέοντα επεκτείνεται στην ομαδική επίγνωση του Υδροχόου. Το άτομο γίνεται οικουμενικό. Ο μοναχικός και χωριστικός άνθρωπος γίνεται στις αντιδράσεις και την επίγνωσή του το ανθρώπινο γένος κι όμως την ίδια στιγμή διατηρεί την ατομικότητά του· δεν είναι πλέον μόνο ένα ανθρώπινο ον, ατομικά επικεντρωμένο και χωριστικό, αλλά γίνεται η ίδια η ανθρωπότητα, χάνοντας την προσωπική του ταυτότητα στο καλό του συνόλου, διατηρώντας όμως την πνευματική του Ταυτότητα. Από την αυτο-εξυπηρέτηση περνά στην παγκόσμια υπηρεσία κι όμως παραμένει πάντα μέχρι και την τρίτη μύηση ένας ατομικοποιημένος Yιός του Θεού. Καθώς μελετά κανείς τα δώδεκα ζώδια, έχει ενδιαφέρον να αναζητήσει τη σχέση της συνείδησης με το ζώδιο που προηγείται και το ζώδιο που ακολουθεί. Αυτό ισχύει ιδιαζόντως σε σχέση με το ζώδιο του Υδροχόου. Η υλική, γήινη ποιότητα του Αιγόκερου “διαλύεται στον αέρα” στον Υδροχόο. Ο ατομικός “ιχθύς” του άλλου ζωδίου γίνεται τελικά η ψυχή και προβάλλει η ψυχική ποιότητα και στον αντεστραμμένο τροχό εκδηλώνεται σαν διαπεραστική σοφία (Ιχθείς) και την παγκόσμια αγάπη του αληθινά αναπτυγμένου Υδροχόου. Πάνω στον τροχό που “κυλά προς την πλάνη”, τον τροχό της προσωπικότητας, η επιπολαιότητα και η αεριώδης φύση του υπανάπτυκτου Υδροχόου συμπυκνώνεται βαθμιαία στη συγκεκριμένη και πετρώδη υλική φύση του Αιγόκερου. Ο μέσος άνθρωπος στον


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

101

Υδροχόο βάζει όλα του τα εμπορεύματα στη βιτρίνα και συχνά στο χώρο πίσω απ’ τη βιτρίνα υπάρχουν ελάχιστα. Εσωτερικά ο αναπτυγμένος Υδροχόος βάζει ό,τι έχει στην υδρία του, αποθηκεύοντάς το εκεί για υπηρεσία και δίνοντάς το ελεύθερα στο αίτημα για την ικανοποίηση μιας ανάγκης. Ο Υδροχόος είναι επίσης ένα διπλό ζώδιο και υποδηλώνει δύο κραδασμούς. Εδώ εμφανίζεται η σχέση του με τους Ιχθείς, γιατί όπως ακριβώς οι Ιχθείς στον τροχό της πλάνης, το Μεταβλητό Σταυρό, εκπροσωπούν την ουσία και τα δεσμά, έτσι και στον Υδροχόο η ουσία και η άνιμα μούντι ή φυλακισμένη ψυχή αρχίζουν να λειτουργούν με αμοιβαία ανοχή και στον ανώτερο Υδροχοϊκό τύπο ψυχή και πνεύμα εκφράζονται δια της ουσίας. Επομένως υπάρχει κάποια αστρολογική σχέση ανάμεσα στη ζώνη των αστέρων του αστερισμού των Ιχθύων, η οποία ενώνει τους δύο ιχθείς και την ποιότητα και τη φύση του Υδροχόου, η οποία σχετίζει και συνδέει σ’ ένα λειτουργικό και συνθετικό όλο. Ο Υδροχοϊκός τύπος αναγνωρίζει το δεσμό που συγκρατεί τα πάντα υποκειμενικά και αληθινά, ενώ στους Ιχθείς η ενέργεια της σχέσης συνιστά ένα δεσμευτικό κλοιό που περιορίζει και φυλακίζει. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Είναι λάθος να εκλάβετε την περιοχή επαφής ανάμεσα στα δύο ζώδια κατά τη διέλευση του Ηλίου σαν απαραβίαστα ορόσημα ή καθορισμένες συνοριακές γραμμές. Κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Δεν υπάρχουν αυστηρές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε δύο τελείως διαφορετικές περιοχές εμπειρίας και συνείδησης πάνω στην ηλιακή ατραπό. Φαίνεται μόνο να είναι έτσι κι αυτό αποτελεί μέρος της Μεγάλης Πλάνης. Οι κυβερνήτες του Υδροχόου έχουν ένα ιδιάζον ενδιαφέρον. Συνιστούν μια αποτελεσματική ομάδα πλανητών και εισάγουν τις επιδράσεις της έβδομης, δεύτερης και τέταρτης ακτίνας. Αυτές είναι κατεξοχήν οι ακτίνες που καθορίζουν τα τελικά στάδια της ανθρώπινης προόδου καθώς και τα αρχικά στάδια, επειδή είναι περισσότερο αποτελεσματικές στην έναρξη της ενελικτικής ατραπού και στο τέλος της εξελικτικής ατραπού παρά στην ενδιάμεση περίοδο. Καθορίζουν τα τελικά στάδια και τα γεγονότα της Ατραπού της Μύησης. Η έβδομη ακτίνα φέρνει σε έκφραση στο φυσικό πεδίο το κύριο ζεύγος των αντιθέτων – πνεύμα και ύλη – και τα σχετίζει μεταξύ τους δημιουργώντας τελικά ένα λειτουργικό σύνολο. Η δεύτερη ακτίνα δίνει ψυχική έκφραση και πνευματική συνείδηση καθώς και τη δύναμη να διαχύνει αγάπη και σοφία πάνω στη γη, ενώ η τέταρτη ακτίνα υποδεικνύει το πεδίο υπηρεσίας και τον τρόπο επίτευξης του στόχου. Αυτός ο τρόπος ή μέθοδος είναι εκείνος της σύγκρουσης και της πάλης ώστε να επιτευχθεί αρμονία κι έτσι να εκφρασθούν όλα τα αληθινά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, γιατί η τέταρτη ακτίνα και η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία συνιστούν ουσιαστικά μία έκφραση αλήθειας. Μερικοί αστρολόγοι θεωρούν τον Κρόνο σαν έναν απ’ τους κυβερνήτες του Υδροχόου. Το ίδιο κάνει κι ο Άλαν Λήο, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση θα ήθελα να τονίσω ότι εξετάζει αποκλειστικά την πρόοδο του συνήθους ανθρώπου πάνω στον τροχό της ζωής κι ο Κρόνος που νιώθει ότι κυβερνά τον Υδροχόο, δεν είναι παρά η Κρόνεια επίδραση του Αιγόκερου, στο ζώδιο του οποίου ο Κρόνος κυριαρχεί σε δύο πεδία. Στον αντεστραμμένο τροχό η Κρόνεια επίδραση εξαντλείται στον Aιγόκερω


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

102

και τότε ο άνθρωπος ελευθερώνεται απ’ το κάρμα και δε χρειάζεται πλέον άλλες ευκαιρίες, επειδή είναι ένας ελεύθερος μυημένος, ένας αληθινός Διδάσκαλος Τέκτονας και μπορεί τότε να προχωρήσει στην παγκόσμια υπηρεσία χωρίς να παρεμποδίζεται και να συγκρατείται από τη σκέψη του εαυτού ή την ιδιοτελή επιθυμία. Τότε περιέρχεται υπό την επιρροή του Ουρανού, του μυστηριώδη και απόκρυφου αυτού πλανήτη. Η θέλησή του εστιάζεται κι αναπτύσσεται απ’ τις Ουράνιες επιδράσεις και μεταβάλλεται σε ηγέτη. Επιφέρει τις επιθυμητές αλλαγές και δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες που θα βοηθήσουν την ψυχή της ανθρωπότητας να εκφρασθεί πιο ελεύθερα. Επειδή το ύδωρ είναι το σύμβολο της ουσίας και της υλικής έκφρασης συν τη συναισθηματική παρόρμηση, ο Υδροχόος είναι διπλός στη δραστηριότητά του και η τρίτη ακτίνα εκφράζεται δυναμικά δι’ αυτού του ζωδίου, φθάνοντας στον πλανήτη μας μέσω του Ουρανού και της Σελήνης η οποία στην προκειμένη περίπτωση καλύπτει ή κρύβει συμβολικά τον Ουρανό. Συνεπώς εμφανίζεται η διπλή επίδραση του Ουρανού καθώς εκφράζει την ποιότητα και εισάγει τις ενέργειες της έβδομης ακτίνας στη μια περίπτωση και της τρίτης ακτίνας στην άλλη. Σε τελευταία ανάλυση η έβδομη ακτίνα είναι η εστιασμένη διαφοροποιημένη ενέργεια της Ακτίνας Ένα καθώς εκφράζει στη γη τη θέληση της πρώτης όψης της θειότητας μέσω της δύναμης να συνδέει και να φέρνει σε αντικειμενική εκδήλωση – με μια πράξη θέλησης – τόσο το πνεύμα όσο και την ύλη. Το επιτυγχάνει με τη δραστηριότητα της Ακτίνας Τρία που εκφράζεται δια της ανθρωπότητας και των ατομικών μονάδων της, αφού συνδυασθεί με την ενέργεια των τριών ακτίνων οι οποίες αποδεσμεύονται μέσω των κυβερνητών πλανητών: 1. Ουρανού – Ακτίνα Επτά – Η θέληση για ύπαρξη και γνώση ταυτόχρονα σε όλα τα πεδία της εκδήλωσης. 2. Δία – Ακτίνα Δύο – Η συγχώνευση καρδιάς και νου, η οποία είναι ο υποκειμενικός σκοπός της εκδήλωσης. Επιτυγχάνεται με τη δραστηριότητα της τρίτης και της έβδομης ακτίνας στον εξωτερικό τροχό. 3. Σελήνης – Ακτίνα Τέσσερα – Η θέληση για ύπαρξη και γνώση συν τη συγχώνευση καρδιάς και νου είναι αποτέλεσμα του έργου που προωθείται στην τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία υπό την επιρροή εκείνης της ενέργειας που προκαλεί αρμονία μέσω διαμάχης. Θα ήθελα να επισύρω εδώ την προσοχή σας στο γεγονός ότι σε σχέση με τη Σελήνη, όπως συνδέεται εδώ με μια από τις Δημιουργικές Ιεραρχίες, έχετε στην ίδια τη Σελήνη τις εξωτερικές επιδράσεις της συνηθισμένης διεργασίας πάνω στον τροχό της ζωής, ενώ στον πλανήτη που συγκαλύπτει και κρύβει (στην περίπτωση αυτή τον πλανήτη Ουρανό) έχετε την εσωτερική ενέργεια που φέρνει αυτή την Ιεραρχία σε υποκειμενική αντίληψη. Ο Ουρανός παρέχει μια έμφυτη αυθόρμητη δραστηριότητα κι αυτή επιφέρει εξελικτική ανάπτυξη – τόσο φυσική όσο και πνευματική. Είναι η παρόρμηση για καλύτερες συνθήκες. Ο Δίας παρέχει μια εγγενή τάση για συγχώνευση που τίποτε δεν μπορεί να την


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

103

αναστείλει. Η επίτευξη της υπέρτατης σύνθεσης είναι αναπόφευκτη κι αυτή την προωθεί ο Δίας. Η Σελήνη παρέχει την κλίση για τη δημιουργία εκείνων των συνθηκών που οδηγούν στους μεγάλους και κρίσιμους μετασχηματισμούς του ενστίκτου σε διανόηση. Αυτό το επιφέρει η Σελήνη, αλλά ο Ουρανός προκαλεί τη μεγάλη μεταφορά στην ανθρώπινη συνείδηση από τη διανοητική αντίληψη στην ενορατική γνώση. Να έχετε κατά νου ότι οι εσωτερικές δυνάμεις συνδυάζονται με τις δυνάμεις των εξωτερικών ή ορθόδοξων πλανητών δίχως να αναιρούν την επιρροή τους. Μόνο τις συμπληρώνουν και τις κυριαρχούν. Έτσι ο άνθρωπος εμπλουτίζεται και η εμπειρία του επεκτείνεται και η συνείδησή του διευρύνεται απ’ τις νέες ενέργειες, αλλά τα αποτελέσματα και οι ρυθμίσεις που επιτεύχθηκαν από τις παλιές επιδράσεις δε μεταβάλλονται ποτέ. “Καθόρισαν” τη φύση του και παγίωσαν τις ποιότητές του κι επομένως παραμένουν επίμονες κι ενεργές, αλλά οι νέες και βαθύτερες επιδράσεις και δυναμικότητες είναι εκείνες που στο μέλλον πάνω στο Σταθερό Σταυρό θα ρυθμίσουν και θα υποκινήσουν βαθμιαία και σταθερά όλες τις δραστηριότητές του. Στο μέλλον αντί να μιλούμε για ορθόδοξους πλανήτες όταν θα ασχολούμαστε με τις πλανητικές επιδράσεις, θα μιλούμε για εξωτερικούς κι εσωτερικούς πλανήτες, ευθυγραμμίζοντας έτσι το λεξιλόγιο και την ορολογία μας με την εσώτερη διδασκαλία. Στην αστρολογία ασχολούμαστε συνεχώς με τις ενέργειες που προκαλούν κίνηση και υποκειμενική και εξωτερική δραστηριότητα· εξετάζουμε την κρούση και τα επακόλουθα αποτελέσματα πολλών δυνάμεων πάνω στην ανθρώπινη, την πλανητική και τη συστημική έκφραση ζωής και σκοπού. Όταν αυτά τα αποτελέσματα και οι δραστηριότητες είναι καθαρά αντικειμενικές (κι εδώ εντάσσω όλα όσα συμβαίνουν στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εμπειρίας – το φυσικό, αστρικό και νοητικό πεδίο) έχετε την εκδήλωση της προσωπικότητας. Όταν συνδέονται συνειδητά με τον κόσμο των αιτίων και είναι αποτέλεσμα μιας “ορθής και συνειδητής διεύθυνσης” του κέντρου εκπόρευσης, της ψυχής, τότε οι δυνάμεις της προσωπικότητας υπόκεινται στη διάχυση των ψυχικών ενεργειών και η προσωπικότητα ή η μορφική φύση γίνεται μαγνητική με ένα διαφορετικό τρόπο κι έτσι προσελκύει ενέργειες από ένα υψηλότερο και δυναμικότερο πεδίο από εκείνο με το οποίο ασχολήθηκε ο άνθρωπος ως τώρα και το οποίο έμαθε να ελέγχει και να χρησιμοποιεί· σε άλλες περιπτώσεις οι ψυχικές ενέργειες εντείνουν ορισμένες από τις δυνάμεις της προσωπικότητας και το αποτέλεσμα των εξωτερικών πλανητών συμπληρώνεται με μια αυξανόμενα σταθερή εισροή ενεργειών από τους εσωτερικούς πλανήτες κι αυτοί αρχίζουν να έχουν ένα κυρίαρχο εσωτερικό αποτέλεσμα. Στον Αιγόκερω, για παράδειγμα, η επίδραση του Κρόνου είναι εξωτερική και εσωτερική· στον Ταύρο ο Ήφαιστος έχει ένα εσωτερικό και ιεραρχικό αποτέλεσμα, ενώ στο Λέοντα ο Ήλιος κυβερνά και τις τρεις – την εξωτερική, την εσωτερική και την ιεραρχική ζωή. Αυτό θα το μελετήσουμε κάπως αργότερα σ’ αυτό το τμήμα, όταν θα εξετάζουμε τον αστερισμό του Λέοντα. Στη διάρκεια του τωρινού παγκόσμιου κύκλου οι πλανητικές επιδράσεις είναι ασυνήθιστα ισχυρές στον Υδροχόο, επειδή με έναν ιδιάζοντα τρόπο αποτελεί κορυφαίο ζώδιο για


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

104

την πλειονότητα των ανθρώπων που προχωρούν πάνω στο Σταθερό Σταυρό από τον Κριό στους Ιχθείς. Ελάχιστοι ολοκληρώνουν την εμπειρία της ζωής πάνω στους τρεις Σταυρούς στο ζώδιο των Ιχθύων κι έτσι γίνονται παγκόσμιοι σωτήρες. Τότε και μόνο τότε γνωρίζουν την ανώτατη όψη της πρώτης ακτίνας καθώς εκφράζεται δια της δραστηριότητας του Θανάτου. Όμως η πλειονότητα των μυημένων του κόσμου κλιμακώνουν την εμπειρία τους στον Υδροχόο κι αποβαίνουν απελευθερωμένοι παγκόσμιοι υπηρέτες. Στρέφουν τα νώτα στην περαιτέρω πρόοδό τους στον τωρινό κύκλο και σε κάθε ικανοποίηση της πνευματικής τους έφεσης και αποβαίνουν κομιστές του ύδατος της ζωής στην ανθρωπότητα, προσχωρώντας έτσι στις τάξεις της Ιεραρχίας. Εκείνοι που επιτυγχάνουν στους Ιχθείς και πραγματώνουν το ανώτερο και περαιτέρω στάδιο ανάπτυξης, περνούν σ’ εκείνο το κέντρο που ονομάζουμε Σαμπάλλα, αλλά η πλειονότητα των μυημένων και μαθητών παραμένει προσκολλημένη στο δεύτερο κέντρο, εκείνο της Ιεραρχίας της Υπηρεσίας. Ο Υδροχόος είναι κατεξοχήν ένα ζώδιο συνεχούς κίνησης, μεταβαλλόμενης δραστηριότητας και επαναλαμβανόμενων μεταβολών και το σύμβολο του ζωδίου εκφράζει αυτή την κατάσταση δραστηριότητας. Είναι συνεπώς ένα ζώδιο στο οποίο η σημασία των κύκλων κυριαρχείται και κατανοείται απ’ το μυημένο. Τα αποτελέσματα της εμπειρίας της κοιλάδας (για να χρησιμοποιήσω τη γνωστή γλώσσα των μυστικιστών όλων των εποχών) και της βουνοκορφής με το όραμα και το φως της απεικονίζονται έντονα σ’ αυτό το ζώδιο. Ο Υδροχοϊκός τύπος μπορεί να βιώσει τα βάθη της καταπίεσης και της αυτοϋποτίμησης ή μπορεί να γνωρίσει και να βιώσει την ψυχική ανάταση και την αίσθηση πνευματικής δύναμης που δίνει ο ψυχικός έλεγχος και να γνωρίσει ότι αυτά είναι η αλληλεπίδραση και η δράση και η αντίδραση που είναι αναγκαία για την ανάπτυξη και την κατανόηση. Ο νόμος μιας τέτοιας δράσης κι αντίδρασης είναι ο νόμος με τον οποίο εργάζεται. Στο Λέοντα το κέντρο και το σημείο συνείδησης του ανθρώπου είναι ο εαυτός του· στρέφεται στον εαυτό του και γυρνά αποκλειστικά γύρω από τον άξονά του και σε σχέση με τον εαυτό του και είναι διαρκώς ένα εγωκεντρικό άτομο που αφιερώνει όλη τη σκέψη, το χρόνο και την υπηρεσία του για την ευημερία και τα προσωπικά του συμφέροντα. Αλλά στον Υδροχόο, το πολικό αντίθετο του Λέοντα και το ζώδιο ολοκλήρωσής του, γίνεται εξωστρεφής· δεν υπάρχει κέντρο ή σφαίρα προκαθορισμένης επιρροής, αλλά μόνο δύο εξερχόμενες γραμμές ενέργειας, που εκρέουν απ’ αυτόν στον κόσμο των ανθρώπων. Το αυτοσυνείδητο άτομο στο Λέοντα γίνεται ο συνειδητός υπηρέτης στον Υδροχόο κι αυτό μας εκφράζεται με τα σύμβολα των δύο ζωδίων. Ο Υδροχοϊκός τύπος είναι αφιερωμένος στην ομαδική υπηρεσία και την ευημερία της ανθρωπότητας. Ο μέσος Υδροχοϊκός τύπος πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό θα είναι, για παράδειγμα, ο πιστός υπάλληλος, ο οπαδός κι ο εργάτης κάποιας φίρμας ή επιχείρησης μέσα στα όρια της οποίας περιορίζονται όλα τα ενδιαφέροντά του και για την ευημερία της οποίας αφιερώνει ό,τι έχει. Πάνω στο Σταθερό Σταυρό η αφοσίωση στους άλλους γίνεται παγκόσμια υπηρεσία. Λέγεται ότι ο Υδροχόος κυβερνά το κυκλοφορικό σύστημα. Μέσω του αίματος η


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

105

ζωική δύναμη διανέμεται σε ολόκληρο το ανθρώπινο σώμα. Συνεπώς συμβολίζει το χρέος του απελευθερωμένου Υδροχόου που διανέμει πνευματική ζωή στο τέταρτο βασίλειο της φύσης. Οι Υδροχοϊκές επιδράσεις γίνονται επίσης αισθητές σαν ζωοδότριες σε άλλες μορφές πλανητικής ζωής και άλλα βασίλεια της φύσης, αλλά δεν πρόκειται ν’ ασχοληθούμε μ’ αυτές επειδή περιορίζουμε την προσοχή μας στην ανθρωπότητα. Όπως ξέρετε, ο Υδροχόος αποτελεί έναν από τους βραχίονες του Σταθερού Σταυρού. Ο Σταυρός αυτός είναι κατεξοχήν ο Σταυρός της Μαθητείας και των τριών κύριων μυήσεων σε σχέση με τις οποίες θα μπορούσαμε να πούμε ότι: 1. Στον Ταύρο – Η επιθυμία μετουσιώνεται σε έφεση, το σκοτάδι δίνει τη θέση του στο φως και τη φώτιση, ο οφθαλμός του Ταύρου ανοίγει, που είναι ο πνευματικός τρίτος οφθαλμός ή ο “απλούς οφθαλμός” της Καινής Διαθήκης. Ο Χριστός είπε “αν ο οφθαλμός σου απλούς η, όλον το σώμα σου φωτεινόν έσται”. Ο απλός αυτός οφθαλμός παίρνει τη θέση των δύο ματιών του προσωπικού εαυτού. Η προσοχή του ανθρώπου εστιάζεται στην πνευματική επίτευξη. Διανύει την Ατραπό της Μαθητείας. 2. Στο Λέοντα – Ο εγωκεντρικός άνθρωπος γίνεται τελικά η ψυχή σε ζωική έκφραση, που είναι εστιασμένη στην επίτευξη του πνευματικού στόχου της ανιδιοτέλειας. Σ’ αυτό το ζώδιο προετοιμάζεται για την πρώτη μύηση την οποία λαμβάνει στο ίδιο επίσης ζώδιο ή όταν το ζώδιο αυτό είναι ωροσκόπος, οπότε γίνεται “ο Λέων που αναζητά τη λεία του”, δηλαδή η προσωπικότητα που αιχμαλωτίζεται από την ψυχή. 3. Στο Σκορπιό – Σ’ αυτό το ζώδιο ο μαθητής υφίσταται εκείνες τις δοκιμασίες που θα του επιτρέψουν να λάβει τη δεύτερη μύηση και να καταδείξει ότι η επιθυμητική φύση έχει υποταχθεί και κατακτηθεί κι ότι η κατώτερη φύση (με την ανύψωσή της στον αέρα, δηλαδή στον ουρανό) είναι ικανή να προσεγγίσει το στόχο της τωρινής παγκόσμιας περιόδου κι ότι από τα γήινα θεμέλια του Σκορπιού η προσωπικότητα μπορεί να δοκιμαστεί, έτσι ώστε να δείξει την καταλληλότητά της για την παγκόσμια υπηρεσία που απαιτεί ο Υδροχόος. Αυτό εκφράζεται παραστατικά στο μύθο του Ηρακλή, του Θεού-Ηλίου που κατανικά την εννεακέφαλη Ύδρα, τον όφι της επιθυμίας, πέφτοντας στα γόνατα και απ’ αυτή τη θέση της ταπείνωσης υψώνοντας το ερπετό στον αέρα, οπότε έρχεται η απελευθέρωση. 4. Στον Υδροχόο – Σ’ αυτό το ζώδιο η μακρά προσπάθεια της ψυχής κορυφώνεται κι ολοκληρώνεται η εμπειρία του μαθητή πάνω στο Σταθερό Σταυρό. Τότε ο άνθρωπος λαμβάνει την τρίτη μύηση κι ελευθερώνεται από τον έλεγχο της προσωπικότητας, λαμβάνοντας τις δύο επόμενες μυήσεις πάνω στο Θεμελιώδη Σταυρό. Πρέπει εδώ να σας δώσω τα παρακάτω ονόματα για τους τρεις σταυρούς, όπως αναγράφονται στα αρχαία αρχεία και είναι συνεπώς δύσκολο να μεταφρασθούν: 1. Ο Μεταβλητός Σταυρός – Ο Σταυρός της αλλαγής και της απορροφημένης


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

106

Εμπειρίας. Είναι ο τόπος της δράσης και της αντίδρασης, του καρμικού ελέγχου και της ανταπόκρισης σε κρούσεις που οδηγούν στην αφύπνιση της συνείδησης στη φύση του στόχου που βρίσκεται μπροστά. 2. Ο Σταθερός Σταυρός – Ο Σταυρός της Μετουσίωσης. Η επιθυμία γίνεται έφεση, η ιδιοτέλεια μετατρέπεται σε ανιδιοτέλεια. 3. Ο Θεμελιώδης Σταυρός – Ο Σταυρός της Υπέρβασης. Η ζωή της προσωπικότητας, η μορφική ζωή και η πλανητική ζωή δεν ελέγχουν πλέον. Ο άνθρωπος στέκει ελεύθερος. Η ουσία, ο ωκεανός της ζωής, το ύδωρ, το σύμβολο της επιθυμίας και η ώθηση για ενσάρκωση μετουσιώνονται σε ψυχικό φως και φωτεινή ουσία και σε παρόρμηση να διανυθεί συνειδητά η ατραπός της επιστροφής συν τη λαχτάρα για υπηρεσία. Η επιθυμία αναπτύσσεται κι εστιάζεται στον Ταύρο, ενόσω ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό και προχωρεί γύρω από το ζωδιακό. Αναπροσανατολίζεται κι επαναπολώνεται στον Ταύρο, όταν ο άνθρωπος ανεβαίνει στο Σταθερό Σταυρό και τελικά εγκαταλείπεται σ’ αυτό το ζώδιο. Στο Σκορπιό, το πολικό αντίθετο του Ταύρου, η προσωπικότητα ταπεινώνεται και αδράχνεται από την ψυχή· σ’ αυτό το ζώδιο η προσωπικότητα “φονεύεται αποκρυφιστικά κι έπειτα ανασταίνεται στον αέρα και στο φως”, ώστε από εκείνη τη στιγμή να γίνει υπηρέτης της ψυχής. Στο Λέοντα το άτομο αφυπνίζεται στην ταυτότητά του, συγκεντρώνεται στο σκοπό του, μαθαίνει τα μαθήματα και τις χρήσεις της ιδιοτέλειας (γιατί αυτός είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να μάθει και να ανακαλύψει ότι είναι αντίθετη στους νόμους της ψυχής) και τελικά στριμώχνεται τόσο απ’ τις ζωικές διαδικασίες ώστε αποκτά επίγνωση της ματαιότητας της φιλαυτίας. Στον Υδροχόο ο άνθρωπος αφυπνίζεται στο κάλλος της ομαδικής ζωής, του ομαδικού συμφέροντος και της ατομικής του ευθύνης στην ομάδα κι αρχίζει να ζει τη ζωή του και ν’ αναλώνεται στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Σχετικά με το ζήτημα της συνείδησης οι σπουδαστές θα βρουν διαφωτιστικό να το μελετήσουν πάνω στις ακόλουθες γραμμές: 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Λανθάνουσα υποκειμενική συνείδηση..................Στον Κριό. Η συνείδηση της δυαδικότητας..............................Στους Διδύμους. Μαζική συνείδηση.................................................Στον Καρκίνο. Ατομική αυτοσυνείδηση........................................Στο Λέοντα. Ισορροπημένη συνείδηση......................................Στο Ζυγό. Ομαδική συνείδηση................................................Στον Υδροχόο.

Η διάκριση ανάμεσα στην εξωτερική και την εσωτερική αστρολογία έγκειται σ’ αυτές ακριβώς τις αναγνωρίσεις. Η εξωτερική αστρολογία ασχολείται με τα χαρακτηριστικά και τις ποιότητες της προσωπικότητας και των μορφικών όψεων κι επίσης με τα γεγονότα, τα περιστατικά, τις συνθήκες και το ρυθμιστικό περιβάλλον που εμφανίζονται στο προσωπικό ωροσκόπιο και υποδηλώνουν πλανητικό κι όχι ηλιακό έλεγχο. Η εσωτερική αστρολογία ασχολείται κυρίως με την ανέλιξη της συνείδησης,


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

107

με τις κρούσεις που την αφυπνίζουν στα ιδιάζοντα “δώρα” με τα οποία την προικίζει κάθε ιδιαίτερο ζώδιο και ακτίνα και με τις αντιδράσεις του ανθρώπου και τον επακόλουθο εμπλουτισμό του από την ανταπόκρισή του στην επιρροή του ζωδίου, μελετώντας τους εσωτερικούς πλανήτες από τη σκοπιά της ανθρωπιστικής επίγνωσης, της μαθητείας και της μύησης. Ασχολείται βασικά με τις εμπειρίες του υπό το πρίσμα των τριών Σταυρών που συνεπάγονται αρχικά μεταβολή, έπειτα διεύθυνση και τέλος μύηση. Όλο και περισσότερο οι τρεις αυτοί Σταυροί θα αποκτούν εξέχουσα θέση στις αστρολογικές ερμηνείες. Φτάνουμε τώρα σε ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο σε σχέση με τον Υδροχόο. Κανένας πλανήτης δε φαίνεται να “πέφτει” ή να βρίσκεται σε έξαρση σ’ αυτό το ζώδιο. Ο μόνος πλανήτης που επηρεάζεται είναι ο Ήλιος του οποίου η δύναμη εξασθενεί. Ποια είναι η συμβολική σημασία του; Έγκειται στη σχέση του Υδροχόου με τον Aιγόκερω και του Σταθερού Σταυρού με το Θεμελιώδη Σταυρό και της τρίτης μύησης μ’ εκείνες που έπονται και του σημείου ισορροπίας που προσεγγίζεται μεταξύ των Ιχθύων και του Aιγόκερου κι εστιάζεται στον Υδροχόο. Δεν εξετάζω εδώ τα ορθόδοξα μαθηματικά ή τους αστρονομικούς λόγους, επειδή εξαρτώνται στην πραγματικότητα από υποκειμενικούς και πνευματικούς λόγους και μ’ αυτούς ασχολούμαστε. Ένα από τα γεγονότα που θα προβάλλουν στη συνείδησή μας καθώς μελετούμε τις εσωτερικές γραμμές, είναι ότι όλες οι εξωτερικές ενδείξεις δε φανερώνουν την αλήθεια, αλλά απλώς δείχνουν το δρόμο για τις υποκειμενικές πραγματικότητες για τις οποίες τα εξωτερικά γεγονότα δεν είναι παρά τα παραπλανητικά σύμβολα. Στοχασθείτε σ’ αυτό και διατηρήστε το νου σας ανοιχτό. Κανένας πλανήτης δε βρίσκεται σε έξαρση ή σε πτώση σ’ αυτό το ζώδιο, επειδή ο αληθινός Υδροχοϊκός τύπος – έπειτα από την κατάλληλη εμπειρία πάνω στο Μεταβλητό και το Σταθερό Σταυρό – φτάνει ένα σημείο ισορροπίας. Δε δεσμεύεται πλέον από τα ζεύγη των αντιθέτων, αλλά τα χρησιμοποιεί αμφότερα σε πνευματικούς στόχους. Δεν παρεμποδίζεται ούτε απ’ τη γη ούτε απ’ το ύδωρ (Aιγόκερως και Ιχθείς)· ξεπέρασε τις δοκιμασίες τόσο των διαδικασιών της ενσάρκωσης όσο και της μύησης κι έτσι στέκει ελεύθερος, διανέμοντας ενέργεια και ζωή, που συμβολίζονται με τις δύο κυματοειδείς γραμμές. Έχει ενδιαφέρον να έχετε κατά νου ότι στην πρόοδο της ψυχής όσον αφορά την ανθρωπότητα, ένα από τα τέσσερα ζώδια κάθε Σταυρού είναι πιο σημαντικό από τα υπόλοιπα. Καθένα ζώδιο σε καθέναν από τους τρεις Σταυρούς σχετίζεται με κάποιο από τα τέσσερα βασίλεια της φύσης και η επικρατέστερη ακτινική επιρροή διαχύνεται απ’ το ζώδιο στο βασίλειο που εξετάζουμε. Σε σχέση με την ανθρωπότητα τα σημαντικά ζώδια των τριών Σταυρών είναι: 1. Μεταβλητός Σταυρός.................Ιχθείς. 2. Σταθερός Σταυρός.....................Σκορπιός. 3. Θεμελιώδης Σταυρός.................Aιγόκερως. Στον Υδροχόο ο μυημένος ολοκληρώνει όσα πέτυχε στο Λέοντα μέσω της επίδρασης του Ηλίου, γιατί στο Λέοντα υπάρχει μια σχεδόν μοναδική κατάσταση για την ανθρωπότητα, καθόσον ο Ήλιος κυβερνά κάθε έκφραση – εξωτερική, εσωτερική και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

108

ιεραρχική. Κυβερνά την προσωπικότητα, την ψυχή και την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία. Γιαυτό ο Ήλιος (ο φυσικός Ήλιος) μειώνεται σε δύναμη στον Υδροχόο. Η τρίτη μύηση έχει ληφθεί και το φως της προσωπικότητας έχει “σβήσει” ή αμαυρωθεί από το φως του υποκειμενικού Ηλίου που επηρεάζει την ψυχή. Υπάρχουν εδώ πολλά για να σκεφθείτε, αλλά λίγα για να υποδειχθούν άμεσα καθώς το περίεργο γεγονός του τριπλού ελέγχου από έναν πλανήτη συνιστά ένα απ’ τα μυστήρια της μύησης. Συνδέεται με τη σχέση Λέοντα και Υδροχόου, γιατί είναι ασυνήθιστο για το Λέοντα να συγκεντρώνει όλες τις κυρίαρχες επιδράσεις του μέσω ενός πλανήτη. Ο Λέων υποδηλώνει το ύψος της επίτευξης της ανθρώπινης ψυχής. Έχουμε την τάση να νομίζουμε ότι η μύηση και η απελευθέρωση είναι επίτευξη του ανθρώπινου βασιλείου και κατόρθωμα της ανθρωπότητας. Δε συμβαίνει αυτό. Η μύηση είναι επίτευξη και κατάκτηση της ψυχής, όταν κατορθώσει επιτέλους να κυριαρχήσει την προσωπικότητα και να εκδηλώσει την αληθινή της φύση και χαρακτήρα, παρά την προσωπικότητα και τον ανταγωνισμό του ανθρώπινου όντος που επιδιώκει τους σκοπούς του. Είναι κυριολεκτικά η επίτευξη ορισμένων επιθυμητών σκοπών για τους οποίους οι μονάδες του πέμπτου βασιλείου της φύσης αγωνίσθηκαν επί αιώνες κι εκφράζει το τέλος του επιβαλλόμενου χρέους και θυσίας και πλανητικής υπηρεσίας. Η επίτευξη αυτή φθάνει το στόχο της στην τρίτη μύηση και από εκείνη τη στιγμή ο άνθρωπος, αδέσμευτος κι ελεύθερος, υπηρετεί στο φυσικό πεδίο με ελεύθερη εκλογή και σαν ψυχή με συνειδητή πρόθεση και σκοπό. Οι δεκανοί του Υδροχόου κυβερνώνται (σύμφωνα με τον Άλαν Λήο) από τον Κρόνο, τον Ερμή και την Αφροδίτη και το αποτέλεσμα που προκαλούν στις ανθρώπινες υποθέσεις και τις παγκόσμιες συνθήκες έχει αρχίσει ήδη να εμφανίζεται. Ο Κρόνος είναι ο πλανήτης της μαθητείας και της ευκαιρίας· σήμερα είναι εξαιρετικά ενεργός, παρουσιάζοντας στον παγκόσμιο μαθητή τις δύσκολες εκείνες καταστάσεις και κρίσεις που συνεπάγονται ελεύθερη εκλογή, διακριτική πρωτοπορία, συνετή ανταπόκριση και ορθή απόφαση, συντρίβοντας έτσι τα εμπόδια δίχως να εγκαταλείπει τις αληθινές αξίες για τις οποίες έχει επίγνωση η ανθρωπότητα. Ο ατομικός μαθητής αντιμετώπιζε πάντοτε τις ρυθμιστικές και απελευθερωτικές αυτές περιστάσεις και σήμερα η ανθρωπότητα είναι στην ίδια θέση. Στέκουμε στην πύλη του νέου κόσμου, της νέας εποχής και των νέων πολιτισμών της, ιδανικών και κουλτούρας. Ο Κρόνος, αφού μας δώσει την ευκαιρία και προσφέρει μια επιλογή ώστε να επέλθουν οι αναγκαίες αλλαγές και να καταστραφεί εκείνο που αναστέλλει την ελεύθερη έκφραση της ψυχής, παραμερίζει τελικά για ν’ αφήσει το μεγάλο Του Αδελφό, τον Ερμή, να διαχύσει το φως της ψυχής – ενορατικό και διαφωτιστικό – πάνω στις καταστάσεις, να μας ερμηνεύσει μέσω της φωτισμένης μας διάνοιας τη σημασία των γεγονότων και να συνδέσει το παλιό με το νέο, το παρελθόν με το μέλλον δια του φωτός του παρόντος. Απ’ όπου και η υποκειμενική χρησιμότητα της τωρινής παγκόσμιας τάσης για τις διαδικασίες του διαλογισμού, ο οποίος φέρνει την ικανότητα “να εντυπωνόμαστε από ψηλά” (όπως νοείται τεχνικά) και να φωτιζόμαστε από το φως της ψυχής.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

109

Όταν το χρέος του Κρόνου και του Ερμή εκπληρωθεί, τότε στη διάρκεια του τρίτου δεκανού, η Αφροδίτη που αποτελεί την ένωση καρδιάς και νου, θα εγκαινιάσει την πολυπόθητη εποχή της αγάπης-σοφίας, της αδελφότητας και των εκφρασμένων αδελφικών σχέσεων. Ευκαιρία-Φώτιση-Αδελφoσύνη: αυτά είναι τα δώρα τα οποία η Σαμπάλλα σχεδιάζει να προσφέρει στο ανθρώπινο γένος κατά τη διάρκεια της Υδροχοϊκής Εποχής, εφόσον ο άνθρωπος προετοιμασθεί γι’ αυτά, τα αποδεχθεί και τα χρησιμοποιήσει. Μόνο το μέλλον θα αποσαφηνίσει την αντίδραση του ανθρώπου. Σύμφωνα με άλλους αστρολόγους οι τρεις δεκανοί κυβερνώνται από την Αφροδίτη, τον Ερμή και τη Σελήνη. Εδώ βλέπετε τη σχέση της αστρολογίας με τον κανονικό ή αντεστραμμένο τροχό της ζωής. Η Σελήνη που παίρνει εδώ τη θέση του Κρόνου, κρύβει τον πλανήτη Ουρανό. Σ’ αυτή την περίπτωση ο Ουρανός, ο απόκρυφος πλανήτης, εκπροσωπεί την εξωτερική επιστήμη που διεισδύει στην κρυφή πλευρά της μορφικής ζωής κι έτσι έχουμε την περίοδο στην οποία ο άνθρωπος δεν έχει την αναγκαία εγρήγορση ή συνείδηση ώστε ν’ αδράξει την ευκαιρία και να τη στρέψει σ’ εσωτερικούς ή ψυχικούς στόχους, αλλά μπορεί να ταυτισθεί με τις πιο εξελιγμένες μορφικές όψεις. Η ενέργεια που δημιουργεί ευκαιρία, φώτιση και αδελφική αγάπη, όπως εκφράζονται και κατακτώνται στο Σταθερό Σταυρό, εκδηλώνεται πάνω στο Μεταβλητό ή Κοινό Σταυρό σαν δυσχέρεια, σαν ασταθής και ευμετάβλητος νους (άστατος και σκοτεινός) και σαν σεξ. Αυτό περιγράφεται παραστατικά με τα λόγια που απευθύνονται στον άνθρωπο πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό, καθώς διέρχεται έναν Υδροχοϊκό κύκλο. Τα λόγια είναι: “Και ο Λόγος είπε, Η επιθυμία στη μορφή ας κυβερνά”, γιατί η επιθυμία γίνεται αποκτηθείσα γνώση και η γνώση εκείνου που κρύβεται σε κάθε στάδιο της εξελικτικής ατραπού σχετίζει το άτομο με τον Ουρανό. Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω στο Σταθερό Σταυρό, αντηχούν τα λόγια: “Είμαι το ύδωρ της ζωής, που χύνεται στους διψασμένους”. Οι συνέπειες είναι τόσο σαφείς, ώστε δε χρειάζεται να δώσω περισσότερες εξηγήσεις ή ν’ αναλύσω το ζήτημα. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κάπως διεξοδικά τον Aιγόκερω. Η μελέτη των Ιχθύων, του Υδροχόου και του Αιγόκερου είναι κάπως εκτενέστερη απ’ ό,τι στα άλλα ζώδια, γιατί βάζω τα θεμέλια για όσα θ’ αναπτύξω στο τμήμα των Τριών Σταυρών. Θα καταλήξουμε σε ορισμένα συμπεράσματα σε σχέση μ’ αυτούς, τα οποία θα είναι πολύτιμα· οι Ιχθείς είναι τμήμα του Μεταβλητού Σταυρού, ο Υδροχόος του Σταθερού Σταυρού και ο Aιγόκερως του Θεμελιώδη Σταυρού και συνεπώς δε θα χρειαστεί να επαναλάβω με τόσες λεπτομέρειες όσα είπα εδώ, όταν θα μελετάμε τα άλλα ζώδια. Τα τρία αυτά ζώδια είναι εναρκτήρια ή καταληκτικά ζώδια, ανάλογα με τη φορά του τροχού της ζωής. Επίσης συνοψίζουν ή εγκαινιάζουν τις δραστηριότητες των άλλων εννέα ζωδίων που είναι τα κατεξοχήν ανθρώπινα ζώδια και συνθέτουν τα αποτελέσματα της εμπειρίας πάνω στους τρεις Σταυρούς. Μπορούμε πλέον να καλύψουμε ταχύτερα την τωρινή μας θέση για τις φιλοσοφικές συνέπειες του Μεγάλου Τροχού του Ζωδιακού, γιατί μπορώ να αφήσω όσα μένει να ειπωθούν για τους τρεις Σταυρούς, όταν φθάσουμε στο Κεφάλαιο VI.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

110

Εκεί θα σας υποδείξω πολλά που έχουν ενδιαφέρον. Ασχολήθηκα με τους τρεις αυτούς Σταυρούς κάπως διεξοδικά, όταν εξετάζαμε τα τρία πρώτα σημεία του ζωδιακού τροχού κατά την περιστροφή του από τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων. Καθένα απ’ αυτά τα τρία βρίσκεται σε κάποιον από τους Σταυρούς κι έτσι από μόνα τους και στη μεταξύ τους σχέση συνιστούν μια πλήρη ενότητα. Αξίζει να σημειώσουμε με ποιο τρόπο τα τρία αυτά ζώδια είναι είτε εναρκτήρια (πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό) είτε καταληκτικά (πάνω στο Σταθερό Σταυρό). Στην περίπτωση της έναρξης έχουμε: 1. Κριός................1η Όψη.......................Εξωστρεφής κίνηση ενσάρκωσης. Θέληση για λανθάνουσα εκδήλωση. Εμπειρία στο Θεμελιώδη Σταυρό. 2. Ιχθείς................2η Όψη.......................Επιθυμία για μορφική ύπαρξη. Η Αγάπη ή λανθάνουσα επιθυμία για υλικά αγαθά. Συνεχής μεταλλαγή. Η εμπειρία στο Μεταβλητό ή Κοινό Σταυρό. 3. Υδροχόος.........3η Όψη.......................Αφιέρωση στην υπηρεσία του κατώτερου εαυτού. λανθάνουσα Ιδιοτέλεια. Εμπειρία στο Σταθερό Σταυρό.

Όταν τα τρία ζώδια σημειώνουν το τέλος του κύκλου της έκφρασης πάνω στον αντεστραμμένο τροχό, έχουμε: 1. Υδροχόος.........3η Όψη.......................Αφιέρωση στην υπηρεσία του Όλου. Ο θάνατος εκφρασμένη ή άρνηση κάθε προσωπικής ιδιοτέλειας. Κορύφωση της εμπειρίας στο Σταθερό Σταυρό. 2. Ιχθείς................2η Όψη.......................Εμφάνιση ενός παγκόσμιου σωτήρα. Θάνατος εκφρασμένη κάθε χωριστικής αγάπης και επιθυμίας, ακόμη και της πνευματικής λαχτάρας και έφεσης. Κορύφωση της εμπειρίας στο Μεταβλητό Σταυρό. 3. Κριός................1η Όψη.......................Εμφάνιση της θέλησης για συνεργασία με εκφρασμένη το Σχέδιο. Θάνατος της προσωπικής θέλησης. Κορύφωση της εμπειρίας στο Θεμελιώδη Σταυρό.

Μπορούμε ν’ ακολουθήσουμε τον ίδιο βασικό τρόπο εξέτασης των τριών Σταυρών με τους Διδύμους, Ταύρο και Κριό, ή αντίστροφα: Κριό, Ταύρο και Διδύμους, ενθυμούμενοι πάντα ότι ο Μεταβλητός Σταυρός κυβερνά τον τροχό κατά τη συνήθη πρόοδο, ενώ ο Σταθερός Σταυρός τον διέπει κατά την αντίστροφη πρόοδο στη διάρκεια της μαθητείας. Ο Θεμελιώδης Σταυρός κυβερνά στην πραγματικότητα αμφότερες τις διαδικασίες, αλλά αυτό γίνεται κατανοητό μόνο μετά τη λήψη μύησης. 1. Κριός – Κυβερνά την Ατραπό της Μαθητείας. Η Θέληση για επιστροφή στην Πηγή. Αποφασιστικότητα στην επίτευξη απελευθέρωσης. Το πρωταρχικό αίτιο των αλλαγών στο Μεταβλητό και το Σταθερό Σταυρό. 2. Ταύρος – Η επιθυμία να κατανικηθεί η επιθυμία. Ο πόθος για ελευθερία. Μετουσίωση της επιθυμίας σε Αγάπη. 3. Δίδυμοι – Η συγχώνευση των αντιθέτων· το νοήμον έργο της ενοποίησης· σύνθεση.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

111

Πάνω στο συνήθη τροχό τα ζώδια αυτά επιφέρουν: 1. Δίδυμοι – Εμπειρία των ζευγών των αντιθέτων. Έκδηλη και χωριστική δυαδικότητα. Αλληλεπίδραση ανάμεσα στους Διδύμους: της ψυχικής και της μορφικής φύσης. 2. Ταύρος – Επανεστίαση των κατώτερων επιθυμιών πριν από τη νέα περιστροφή του Μεγάλου Τροχού για την ικανοποίηση της προσωπικότητας. Ο Άσωτος Yιός φεύγει για το ταξίδι του στη μακρινή χώρα. 3. Κριός – Και πάλι η αρχή καθώς και το τέλος. Πρέπει να θυμάστε ότι ο Κριός είναι σαφώς η θεία εκείνη εκδήλωση στην οποία αναφέρθηκε ο Χριστός όταν είπε “Εγώ ειμί το Α και το Ω”. Η σημασία της μπορεί να συλληφθεί μόνο όταν ξεπεραστούν οι εμπειρίες πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό και το Σταθερό Σταυρό και υπάρξει συνειδητή άνοδος στο Θεμελιώδη Σταυρό μετά την τρίτη μύηση. Πρόκειται για τον “τροχό που στρέφεται στον εαυτό του καθώς προχωρεί σε μια στιγμή χρόνου απ’ το βορρά στο νότο κι έπειτα απ’ την ανατολή στη δύση”. Αυτός είναι ένας συμβολικός τρόπος έκφρασης της ενωμένης δραστηριότητας όλων των καταστάσεων της συνείδησης, που έγιναν εφικτές πάνω στους δύο πρώτους τροχούς και τις οποίες έφερε στο μυημένο η ζωική εμπειρία στις πολλές στροφές του ζωδιακού· υποδηλώνει επίσης εκείνο τον τύπο επίγνωσης, που υπερβαίνει ακόμη κι εκείνη του ίδιου του Χριστού και για την οποία Αυτός μαζί με τον Βούδδα προετοιμάζονται. Η εμπειρία του Θεμελιώδη Σταυρού (που αφορά την κοσμική ανέλιξη) υπερβαίνει κάθε δυνατή επίγνωση που αποκτήθηκε πάνω στους δύο άλλους Σταυρούς και για την οποία προετοιμάσθηκε ο μυημένος. Θα μπορούσαμε να δηλώσουμε ότι: 1. Ο Μεταβλητός Σταυρός στον κατάλληλο χρόνο και αφού αφομοιωθούν τα μαθήματά του, φέρνει την πλανητική επίγνωση. 2. Ο Σταθερός Σταυρός φέρνει τη συστημική επίγνωση. 3. Ο Θεμελιώδης Σταυρός φέρνει την κοσμική επίγνωση. ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Είναι ένα από τα πιο δύσκολα ζώδια για τα οποία πρόκειται να γράψω γιατί, όπως ξέρετε, είναι το πιο μυστηριώδες ζώδιο από τα δώδεκα. Πρόκειται για το ζώδιο του Αιγόκερου ο οποίος αναζητά την τροφή του στις πιο βραχώδεις και άγονες περιοχές του κόσμου κι επομένως συνδέει τον άνθρωπο με το ορυκτό βασίλειο· είναι επίσης το ζώδιο των Κροκοδείλων οι οποίοι ζουν τόσο στο νερό όσο και στην ξηρά· πνευματικά είναι το ζώδιο του Μονόκερου, του “μαχητικού και θριαμβευτικού πλάσματος” των αρχαίων μύθων. Με το συμβολισμό των παραπάνω πλασμάτων το ζώδιο αυτό μας δίνει μια μάλλον πλήρη εικόνα του ανθρώπου που έχει τα πόδια του στη γη, όμως τρέχει ελεύθερος και αναρριχάται στα ύψη της εγκόσμιας φιλοδοξίας ή της πνευματικής έφεσης, αναζητώντας εκείνο που αντιλαμβάνεται (κάθε ιδιαίτερη στιγμή) ότι αποτελεί τη βασική του ανάγκη. Σαν Αιγόκερως είναι ο άνθρωπος, ο γήινος, ανθρώπινος, άπληστος αναζητητής της ικανοποίησης της επιθυμίας, ή ο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

112

άνθρωπος, ο εξίσου ιδιοτελής ζηλωτής που κυνηγά την ικανοποίηση της έφεσής του. Το ζώδιο αυτό μας απεικονίζει τον άνθρωπο, ένα φιλόδοξο ζώο με τις δύο έννοιες της λέξης: στα αρχικά στάδια πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό, ο άνθρωπος, η συγχώνευση της επιθυμίας (ύδωρ) και της ζωώδους φύσης (γη) και πάνω στον αντεστραμμένο τροχό, ο άνθρωπος, η συγχώνευση της ψυχής και της μορφής. Μας δίνει ακόμη την εικόνα του θριαμβευτή μυημένου, του “μονόκερου του Θεού”, του συμβόλου του μονόκερου, με το μοναδικό του κέρατο να ξεπηδά σαν δόρυ από το μέτωπό του σε αντίθεση με τα δύο κέρατα του αιγόκερου. Έχει ενδιαφέρον να μελετήσουμε τα τρία ζώδια που παριστάνονται με κερασφόρα ζώα: Τον Κριό με τα στριφογυριστά κέρατα που δηλώνουν την κάθοδο σε εκδήλωση, τον ενελικτικό κύκλο και την εμπειρία του Θεμελιώδη Σταυρού καθώς εκφράζει τη θέληση-για-εκδήλωση του Θεού. Τον Ταύρο με τα υψωμένα κέρατα κι έναν κύκλο από κάτω, που εικονίζει την ώθηση του ανθρώπου, του Ταύρου του Θεού, προς το στόχο της φώτισης και της ανάδυσης της ψυχής απ’ τα δεσμά, ενώ τα δύο κέρατα (δυαδικότητα) περιφρουρούν τον “οφθαλμό του φωτός” στο κέντρο του μετώπου του Ταύρου· είναι “ο απλούς οφθαλμός” της Καινής Διαθήκης, με τον οποίο “όλο το σώμα φωτεινόν έσται”. Τέλος, τον Aιγόκερω που συνδέεται ιδιαίτερα και στενά με τον Κριό, αλλά κρύβει (σαν εσωτερική κάλυψη) το συμβολισμό του Μονόκερου στον οποίο τα κέρατα κι ο απλός οφθαλμός συγχωνεύθηκαν και εικονίζονται με το μακρύ ευθύ κέρας του μονόκερου στο κέντρο του μετώπου. Πίσω απ’ όλα αυτά κρύβεται το διπλό μυστήριο του Λέοντα, γιατί ο Λέων αποτελεί – όσον αφορά την ανθρωπότητα – το κλειδί ολόκληρου του ζωδιακού και γύρω από τον αστερισμό του Λέοντα βρίσκονται δύο μεγάλα μυστήρια: 1. Το μυστήριο της Σφίγγας, που συνδέεται με τη σχέση Λέοντα και Παρθένου και σχετίζεται με το μυστικό των ηλιακών Αγγέλων. Δεν πρόκειται για το μυστήριο της ψυχής και της μορφής, αλλά για το μυστήριο του ανώτερου και του κατώτερου νου και της μεταξύ τους σχέσης. 2. Το μυστήριο του Λέοντα και του Μονόκερου. Αυτό το μυστικό διατηρείται στο αρχαίο παιδικό ποίημα για “το λιοντάρι και το μονόκερω που ανέβαιναν στην πόλη” και περιέχει με ιδιάζοντα τρόπο το μυστικό της μύησης και την “άνοδο” του ανθρώπινου όντος στην πύλη εισόδου της Ιεραρχίας, καθώς και τη “μυστική ανύψωση” της οποίας το κλειδί κρατά ο Τεκτονισμός. Αναφέρεται στην ανάδυση της συνείδησης του μυημένου (λευκής και προσηλωμένης) και στην ήττα του βασιλιά των θηρίων (της προσωπικότητας), που οδηγεί στο θρίαμβο της ομαδικής και παγκόσμιας συνείδησης, της ανιδιοτέλειας και της φώτισης πάνω στην αυτοσυνείδηση και την ιδιοτέλεια. Στην ορθή απόδοση του αρχαίου αυτού μύθου ο βασιλιάς των θηρίων τυφλώνεται και φονεύεται από το μονόκερω που διατρυπά με το μακρύ του κέρατο τον οφθαλμό και την καρδιά του. Το σύμβολο αυτού του ζωδίου σκόπιμα δεν αποκρυπτογραφήθηκε. Μερικές φορές αποκαλείται η “υπογραφή του Θεού”. Δεν πρέπει να προσπαθήσω να σας το ερμηνεύσω, τόσο γιατί ποτέ δε σχεδιάστηκε σωστά, όσο και γιατί η ορθή περιγραφή


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

113

του και η ικανότητα του μυημένου να το εικονίσει, προκαλεί μια εισροή δύναμης που δε θα ήταν επιθυμητή, εκτός κι αν προηγηθεί κατάλληλη προετοιμασία και κατανόηση. Είναι πολύ πιο ισχυρό απ’ το πεντάγωνο κι αφήνει το μυημένο “απροστάτευτο”. Σε μια αρχαία αστρολογική πραγματεία που δεν είδε ακόμη το φως της μέρας, αλλά που θα έρθει κάποτε ο καιρός να ανακαλυφθεί, η σχέση ανάμεσα στα κερασφόρα ζώα και το ζωδιακό περιγράφεται ως εξής: “Ο Κριός, ο Αποδιοπομπαίος Τράγος κι ο ιερός Τράγος είναι Τρεις σε Έναν κι Ένας σε Τρεις. Ο Κριός γίνεται ο δεύτερος κι ο δεύτερος είναι ο τρίτος. Στον Κριό που αναπαράγει και γονιμοποιεί τα πάντα· στον Αποδιοπομπαίο Τράγο που τα απολυτρώνει στην ερημιά· στον ιερό Τράγο που σμίγει με το Μονόκερω κι ανυψώνει διάτρητη απ’ το χρυσό του κέρατο την καταβλημένη μορφή – σ’ αυτούς κρύβεται το μυστήριο.”

Γίνεται εδώ προφανές ότι στα τρία κερασφόρα ζώδια κρύβονται τρία μυστήρια: 1. Το μυστήριο του Θεού Πατρός.............................Δημιουργία. 2. Το μυστήριο του Θεού Υιού..................................Απολύτρωση. 3. Το μυστήριο του Θεού Αγίου Πνεύματος.............Απελευθέρωση. Πρέπει ακόμη να τονιστεί εδώ ότι η θέληση της όψης του Πατρός, που εκδηλώνεται δια του Κριού, διέπει τη Σαμπάλλα· η αγαπητική επιθυμία του Υιού προσελκύει στην Ιεραρχία· η διεισδυτική, νοήμων δραστηριότητα του Αγίου Πνεύματος εμψυχώνει το κέντρο της θείας ζωής, που ονομάζουμε ανθρωπότητα. Έτσι έχουμε: Σαμπάλλα...........Ιεραρχία..............Ανθρωπότητα. Θέληση...............Αγάπη.................Νοημοσύνη. Κριός..................Ταύρος................Aιγόκερως. Τόσο στην ανώτερη όσο και στην κατώτερη όψη τους τα ζώδια αυτά κρύβουν το μυστικό των “κεράτων της σύγκρουσης και του κέρατος της αφθονίας που υπόκειται και περιφρουρείται από το κέρας της ζωής”. Επίσης ένα αρχαίο απόφθεγμα λέει: “Ο Κριός – αφού γίνει Αποδιοπομπαίος Τράγος, αναζητήσει τη φώτιση σαν Ταύρος του Θεού και σκαρφαλώσει στη βουνοκορφή σαν Aιγόκερως – αλλάζει σε Μονόκερω. Μεγάλο είναι το κρυμμένο κλειδί”. Αν προωθηθεί παραπέρα ο συμβολισμός, μπορεί να δηλωθεί ότι: 1. Ο Κριός μας οδηγεί στη δημιουργική ζωή της Γης και στο σκοτάδι της ύλης. Αυτό είναι το κυανούν του μεσονυκτίου. 2. Ο Ταύρος μας οδηγεί στους τόπους της επιθυμίας σε αναζήτηση μιας “οργισμένης ικανοποίησης”. Αυτό είναι το ερυθρό της απληστίας και της οργής που τελικά αλλάζει στο χρυσό φως της φώτισης. 3. Ο Aιγόκερως μας οδηγεί στους άγονους δρόμους σε αναζήτηση τροφής και νερού. Αυτή είναι η “ανάγκη για πράσινο”, αλλά ο Αιγόκερως μπορεί επίσης να σκαρφαλώσει στη βουνοκορφή. Αυτή είναι η εμπειρία του Μεταβλητού Σταυρού αναφορικά με τα τρία αυτά ζώδια.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

114

Πάνω στο Σταθερό Σταυρό: 1. Ο Κριός αποβαίνει τελικά ο Αποδιοπομπαίος Τράγος και καταδεικνύεται η θέληση του Θεού στην αγάπη και τη σωτηρία. 2. Ο Ταύρος γίνεται απονεμητής του φωτός και το σκοτάδι του προηγούμενου κύκλου φωτίζεται από τον Ταύρο. 3. Ο Αιγόκερως γίνεται ο Μονόκερως και οδηγεί στη νίκη. Ο Κροκόδειλος, ο Αιγόκερως και ο Μονόκερως εικονίζουν τρία στάδια της ανθρώπινης ανέλιξης. Ο Κριός, ο Ταύρος και ο Aιγόκερως αποτελούν τους μεγάλους μετασχηματιστές σύμφωνα με το δημιουργικό σχέδιο. Έχουν τη φύση καταλυτών. Ο καθένας τους ανοίγει τη θύρα σε κάποιο από τα τρία θεία κέντρα έκφρασης, που είναι στο σώμα του πλανητικού Λόγου τα σύμβολα των τριών ανώτερων κέντρων του ανθρώπου: της κεφαλής, της καρδιάς και του λαιμού. Ο Κριός ανοίγει τη θύρα στη Σαμπάλλα, αφού βιωθεί η εμπειρία του Ταύρου και του Αιγόκερου. Ο Ταύρος ανοίγει τη θύρα στην Ιεραρχία, αφού κατανοηθεί η σημασία των Διδύμων και του Λέοντα κι επομένως μπορούν να ληφθούν οι δύο πρώτες μυήσεις. Ο Aιγόκερως ανοίγει τη θύρα στην Ιεραρχία σε μια ανώτερη όψη, αφού ληφθούν οι τρεις τελευταίες μυήσεις και κατανοηθεί η σημασία του Σκορπιού και της Παρθένου. Σ’ αυτά τα ζώδια και στη σχέση τους πάνω στο Σταθερό Σταυρό κρύβεται το μυστήριο του Μακάρα και των Κροκοδείλων. Οι βασικοί τόνοι αυτού του ζωδίου υποδεικνύουν όλοι μια διαδικασία κρυστάλλωσης. Αυτή η ικανότητα του Αιγόκερου να συγκεκριμενοποιεί μπορεί να εξετασθεί με ποικίλους τρόπους: Πρώτο, ο Aιγόκερως είναι ένα γήινο ζώδιο και σ’ αυτό έχουμε εκφράσει το πυκνότερο σημείο της συμπαγούς υλοποίησης για την οποία είναι ικανή η ανθρώπινη ψυχή. Τότε ο άνθρωπος είναι “εκ γης χοϊκός” κι αυτό που η Καινή Διαθήκη αποκαλεί “ο πρώτος Αδάμ”. Μ’ αυτή την έννοια ο Aιγόκερως περιέχει τα σπέρματα του θανάτου και του τέλους – του θανάτου που συντελείται τελικά κι οριστικά στους Ιχθείς. Στοχασθείτε σ’ αυτό. Όταν η αποκρυστάλλωση φτάσει σ’ έναν ορισμένο βαθμό πυκνότητας και λεγόμενης “σκληρότητας”, συντρίβεται και καταστρέφεται εύκολα και τότε ο άνθρωπος που γεννήθηκε στον Aιγόκερω προκαλεί τη δική του καταστροφή· οφείλεται στη θεμελιώδη υλιστική του φύση και στα “χτυπήματα της μοίρας”, τα οποία είναι οι εντολές του νόμου του κάρμα. Ξανά και ξανά επιτυγχάνεται κάποιο μέτρο σύμπηξης, μόνο για να καταστραφεί πάλι, πριν την αποδέσμευση της ζωής και την αναδόμηση της μορφής. Δεύτερο, ο Aιγόκερως είναι πάντα το ζώδιο του πέρατος, γεγονός που συμβολίζεται συχνά (αν κι όχι πάντοτε) με μια βουνοκορφή, γιατί ορίζει το σημείο πέρα από το οποίο δεν είναι δυνατή περαιτέρω άνοδος για έναν ιδιαίτερο βιόκυκλο. Συνεπώς ο Aιγόκερως είναι το ζώδιο εκείνου που ονομάσθηκε εσωτερικά “περιοδική


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

115

αναστολή”. Η πρόοδος γίνεται αδύνατη με τις υπάρχουσες μορφές, οπότε πρέπει να επιχειρηθεί κάθοδος στην κοιλάδα του πόνου, της απόγνωσης και του θανάτου, πριν επιδιωχθεί μια νέα αναρρίχηση στα ύψη. Η απόπειρα που γίνεται τώρα να αναρριχηθούν στο Όρος Έβερεστ είναι εκπληκτικά συμβολική και παρακολουθείται με μεγάλο ενδιαφέρον από την Ιεραρχία, γιατί σ’ αυτή την προσπάθεια βλέπουμε την απόπειρα της ανθρωπότητας να φτάσει σε μια βουνοκορφή που νίκησε μέχρι τώρα κάθε προσπάθεια. Αλλά – κι αυτό έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία – όταν η ανθρωπότητα προβάλει στο φως και τη σχετική δόξα του νέου πολιτισμού, θα κατακτήσει ταυτόχρονα και την τελευταία κορυφή που απομένει. Εκείνο που συνιστά την πυκνότερη υλικότητα και είναι η κορύφωση του γήινου μεγαλείου θα παραμείνει – αλλά θα βρίσκεται κάτω από τα πόδια της ανθρωπότητας. Τρίτο, σαν συνέπεια όλων των παραπάνω, ο Aιγόκερως είναι το ζώδιο στο οποίο εγκαινιάζεται ένας νέος κύκλος προσπάθειας, ανεξάρτητα αν αυτή η προσπάθεια αφορά το άτομο ή το μυημένο. Η προσπάθεια, ο μόχθος, ο αγώνας, η μάχη με τις εγγενείς δυνάμεις του κάτω κόσμου, ή οι κοπιαστικές συνθήκες που επιβάλλονται κατά τις δοκιμασίες της μαθητείας ή της μύησης – αυτά διακρίνουν την εμπειρία στον Αιγόκερω. Στις αρχαίες μέρες, όπως ίσως ακούσατε τυχαία, υπήρχαν μόνο δέκα ζώδια και – εκείνη την εποχή – ο Aιγόκερως σημάδευε το τέλος του ζωδιακού τροχού κι όχι οι Ιχθείς, όπως συμβαίνει τώρα. Τα δύο ζώδια του Υδροχόου και των Ιχθύων δε συμπεριλαμβάνονταν τότε, για τον απλό κι επαρκή λόγο ότι η ανθρωπότητα δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην ιδιάζουσα επίδρασή τους· οι φορείς επαφής και οι μηχανισμοί ανταπόκρισης δεν είχαν αναπτυχθεί επαρκώς. Αρχικά υπήρχαν οκτώ ζώδια· αργότερα έγιναν δέκα και τώρα είναι δώδεκα. 1. Στις Λεμούρειες μέρες στη διάρκεια της πρώιμης περιόδου του ζωανθρώπου και πριν εμφανισθεί στη γη η ανθρωπότητα, στο μεσοδιάστημα της ανάπτυξης οκτώ ζώδια επηρέαζαν τον πλανήτη και τα βασίλεια της φύσης που βρίσκονταν σ’ αυτόν. Δεν υπήρχε ανταπόκριση στις επιδράσεις του Λέοντα και της Παρθένου. Το μυστήριο της Σφίγγας δεν υπήρχε και τα δύο αυτά ζώδια δεν αποτελούσαν τότε τμήμα του ζωδιακού τροχού. Μετά έγινε η ατομικοποίηση και το σπέρμα της Χριστικής συνείδησης εμφυτεύθηκε στον άνθρωπο και τα δύο αυτά ζώδια άρχισαν να επηρεάζουν την ανθρωπότητα και βαθμιαία η επιρροή τους αναγνωρίσθηκε και θεωρήθηκε ότι ο ζωδιακός αποτελείται από δέκα ζώδια. Ο Μεταβλητός Σταυρός κυριαρχούσε, αλλά τότε ήταν Ταυ, γιατί έλειπαν οι Ιχθείς και μόνο οι Δίδυμοι, η Παρθένος κι ο Τοξότης ήταν γνωστοί. Ο κύκλος της εμπειρίας σημαδευόταν από τον Κριό μέχρι τον Aιγόκερω. 2. Στις Ατλάντειες μέρες ο άνθρωπος άρχισε να ανταποκρίνεται στην πλανητική και την ηλιακή επίδραση, ώστε άνοιξε η θύρα της μύησης στην ιεραρχική εμπειρία και προστέθηκαν δύο ακόμη ζώδια. Τα δύο αυτά ζώδια ήταν οι ανώτερες αντιστοιχίες του Λέοντα και της Παρθένου και ήταν τα πολικά τους αντίθετα: ο Υδροχόος και οι Ιχθείς. Η επιρροή τους έγινε ενεργός κι αποτελεσματική κι έτσι αποτέλεσαν


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

116

μέρος του ζωδιακού τροχού, αφού ο άνθρωπος άρχισε ν’ ανταποκρίνεται στις δυναμικότητές τους. Τότε έγινε εφικτό για το Σταθερό Σταυρό να λειτουργήσει εσωτερικά στη ζωή της ανθρωπότητας και συνέβησαν οι πρώτες αντιστροφές του τροχού στη ζωή των προχωρημένων ατόμων της περιόδου. Αυτή η αντιστροφή υπήρξε η αληθινή αιτία της μεγάλης αναμέτρησης ή μάχης μεταξύ των Κυρίων της Σκοτεινής Όψης (όπως αποκαλούνται στη Μυστική Δοξασία) και των Κυρίων του Φωτός – μια αναμέτρηση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ορισμένοι άνθρωποι προσέγγισαν τότε το στάδιο της μαθητείας απ’ όπου μπορούσαν συνειδητά ν’ ανέβουν στο Σταθερό Σταυρό και να προετοιμασθούν για μια κύρια μύηση. Αυτό οι Δυνάμεις της Υλικότητας και της Παρεμπόδισης (όπως ονομάζονται μερικές φορές) το πολέμησαν και η μάχη διεξάχθηκε και ρυθμίστηκε στο ζώδιο του Σκορπιού. 3. Σήμερα, στους Άρειους καιρούς, συμβαίνει μια παρόμοια σύγκρουση σε ανώτερη στροφή του σπειροειδούς. Η αιτία είναι ότι ορισμένοι παγκόσμιοι μαθητές και μυημένοι έφτασαν στο σημείο ανέλιξης όπου είναι έτοιμοι ν’ ανέβουν στο Θεμελιώδη Σταυρό και να λάβουν κάποιες ανώτερες μυήσεις. Έτσι η σύγκρουση διεξάγεται ανάμεσα στην ανθρωπότητα (υπό τον έλεγχο των Κυρίων της Υλικότητας) και την Ιεραρχία (υπό τον έλεγχο των Δυνάμεων του Φωτός και της Αγάπης) και η μάχη διεξάγεται μπροστά στα μάτια μας. Έχουν εμπλακεί οι επιρροές και των δώδεκα ζωδίων (ιδιαίτερα των επτά απ’ αυτά), γιατί σήμερα άνθρωποι όλων των τύπων και των ακτίνων ανταποκρίνονται στις επιδράσεις τους και έχουν εμπλακεί σ’ αυτή την υπόθεση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Θα σημειώσετε λοιπόν ότι αν οι συγκεντρωμένες δυνάμεις του Θεμελιώδη Σταυρού είναι σαφώς δυναμικές αυτή την περίοδο (όπως είναι), η μάχη είναι τρομερή επειδή: 1. Η ανθρωπότητα σαν σύνολο βρίσκεται σε μια κατάσταση αναταραχής πριν επιχειρήσει ένα μεγάλο βήμα στην αυτοσυνείδητη ανέλιξη και στην έκφραση της υπευθυνότητας που αποτελεί το πρώτο άνθος και καρπό της αυτοσυνείδητης επίγνωσης. Το γεγονός αυτό ευθύνεται για την εμπλοκή στη σύγκρουση με έναν ιδιάζοντα και έντονο τρόπο των δυνάμεων του Καρκίνου (που έχουν ενελικτική φύση), του Λέοντα (που αφορούν την ατομικοποίηση) και των Διδύμων (που εκφράζουν την ουσιώδη δυαδικότητα του ανθρώπου). Θα βρείτε συνεπώς σήμερα τη δραστηριότητα της μαζικής συνείδησης του Καρκίνου, η οποία υποδεικνύει τη δραστηριότητα του Θεμελιώδη Σταυρού στο ενελικτικό στάδιο· την αυτοσυνείδηση του ανθρώπου όπως υποδεικνύεται απ’ το Λέοντα, το πιο ανθρώπινο απ’ όλα τα ζώδια, η οποία υποδεικνύει το Σταθερό Σταυρό· και τους Διδύμους που παρέχουν την αίσθηση της διπλής φύσης του ανθρώπου – ανθρώπινης και θείας – η οποία αποτελεί το στόχο της συνείδησης της εμπειρίας πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό. Συνεπώς έχετε ένα ζώδιο σε καθέναν από τους τρεις Σταυρούς, που είναι ιδιαίτερα ενεργό σήμερα στον επηρεασμό των ανθρώπινων μαζών παντού. Αυτό είναι προφανές, αν μελετήσουμε τις παγκόσμιες συνθήκες σε σχέση με τον άνθρωπο.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

117

2. Οι μαθητές του κόσμου σήμερα και η προχωρημένη ανθρωπότητα είναι επίσης σε μια κατάσταση αναταραχής. Ελέγχονται και δοκιμάζονται πριν κάνουν ένα μεγάλο βήμα μπροστά – σε μερικές περιπτώσεις θα αφορά τη λήψη της πρώτης μύησης και σε άλλες της δεύτερης. Αυτή προκαλείται από – και εισάγει – τις δυνάμεις του Ταύρου, του Λέοντα και του Σκορπιού συν μια γενική διεισδυτική επιρροή που έρχεται από τους Διδύμους. Έχετε εδώ τρία ζώδια του Σταθερού Σταυρού και ένα του Μεταβλητού Σταυρού, τα οποία ρυθμίζουν κι επηρεάζουν σήμερα τους παγκόσμιους μαθητές κι όλα τους έχουν σήμερα μια τρομακτική σπουδαιότητα και δυναμικότητα, εξαιτίας του σταδίου ανάπτυξης και της ευαισθησίας των μαθητών και των μυημένων του κόσμου. 3. Οι μυημένοι με τη σειρά τους υποβάλλονται στην κρούση των ενεργειών του Σκορπιού, του Aιγόκερου και των Ιχθύων – μια εισροή δύναμης από κάθε Σταυρό. Οι τρεις αυτές δυνάμεις επιτρέπουν στους μυημένους να λάβουν την τρίτη μύηση. Θα σας ενδιέφερε να σημειώσετε ότι η μέση ανθρωπότητα υπόκειται συνεπώς αυτή την περίοδο στις επιδράσεις τριών κύριων ζωδίων και ρυθμίζεται από δυναμικότητες που προέρχονται από τον καθένα απ’ τους τρεις Σταυρούς. Αυτές παρουσιάζουν στους ανθρώπους την ευθύνη της επιλογής, εφελκύουν την ελεύθερη βούλησή τους, την τάση τους για αυτοδιάθεση και την εδραιωμένη τους απόφαση αυτή την εποχή της παγκόσμιας κρίσης. Θα σημειώσετε ότι οι μαθητές του κόσμου συνδέονται με τη μάζα των ανθρώπων δια της ανταποκριτικότητάς τους στις επιδράσεις που εκπορεύονται από τους Διδύμους, ενώ σχετίζονται μεταξύ τους δια του Σκορπιού. Αυτό τους δίνει την ικανότητα να ανταποκρίνονται στη δοκιμασία, να νιώθουν το όραμα (με το φωτισμένο οφθαλμό του Ταύρου) και να χρησιμοποιούν τη δύναμη της ατομικότητάς τους μέσω μιας αναπτυγμένης προσωπικότητας και της δυναμικότητας του Λέοντα. Οι μυημένοι συνδέονται με τους μαθητές του κόσμου δια του αστερισμού του Σκορπιού, με το ιεραρχικό κέντρο δια του Aιγόκερου και με τις μάζες δια των Ιχθύων, του ζωδίου όλων των παγκόσμιων σωτήρων. Επομένως την τωρινή κρίσιμη περίοδο επτά κατεξοχήν αστερισμοί συνδυάζονται στενά και ευθύνονται για τις παγκόσμιες υποθέσεις όπως απαντώνται σήμερα: Καρκίνος................. Ο Θεμελιώδης Σταυρός Aιγόκερως............... Ταύρος..................... Λέων........................ Ο Σταθερός Σταυρός Σκορπιός.................. Δίδυμοι.................... Ο Μεταβλητός Σταυρός Ιχθείς.......................

“Και οι δύο Πύλες στέκουν ορθάνοιχτες.”

“Οι Μαθητές κυριαρχούν στον κόσμο.” “Η παγκόσμια σωτηρία είναι σήμερα εφικτή.”

Οι εξωτερικοί και οι εσωτερικοί πλανητικοί κυβερνήτες του Αιγόκερου είναι ίδιοι και ο Κρόνος κυβερνά τη σταδιοδρομία του ατόμου σ’ αυτό το ζώδιο, ανεξάρτητα αν βρίσκεται στο συνήθη ή τον αντεστραμμένο τροχό, στο Μεταβλητό ή το Σταθερό Σταυρό. Όταν λάβει την τρίτη μύηση και μπορεί να ανέβει συνειδητά στο Θεμελιώδη Σταυρό, αποδεσμεύεται τότε από την εποπτεία του Κρόνου και περιέρχεται υπό την


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

118

επιρροή της Αφροδίτης η οποία είναι ο κυβερνήτης της Ιεραρχίας που είναι εκείνη των Κροκοδείλων. Μια αναφορά στον πίνακα που δόθηκε πριν, θα το δείξει. Μόνο όταν ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω στο Θεμελιώδη Σταυρό, διευκρινίζεται η σημασία, ο σκοπός και η δυναμικότητα των Δημιουργικών Ιεραρχιών και οι “θύρες εισόδου” τους στέκουν ορθάνοιχτες. Στο Μεταβλητό Σταυρού και στο Σταθερό Σταυρό έχουμε τη λεγόμενη πράσινη ακτίνα που ελέγχει όχι μόνο την καθημερινή ζωή των καρμικών υποχρεώσεων πάνω στην ατραπό της εξέλιξης, αλλά ελέγχει επίσης τις εμπειρίες και τις διεργασίες της εξέλιξης. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι ο Aιγόκερως είναι ένα γήινο ζώδιο και επειδή η τρίτη και η πέμπτη ακτίνα εργάζονται κατεξοχήν μέσω αυτού του ζωδίου, ενσωματώνοντας την τρίτη κύρια όψη της θειότητας, την ενεργό νοημοσύνη συν την επικουρική της δύναμη, την πέμπτη Ακτίνα του Νου. Αυτές διαχύνονται στον Κρόνο και την Αφροδίτη μέσω του Aιγόκερου κι έτσι φτάνουν στον πλανήτη μας, τη Γη. Ο Κρόνος είναι ο πιο ισχυρός από τους τέσσερις Κυρίους του Κάρμα κι εξαναγκάζει τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει το παρελθόν και να προετοιμασθεί στο παρόν για το μέλλον. Αυτή είναι η πρόθεση και ο σκοπός της καρμικής ευκαιρίας. Από μια ορισμένη σκοπιά ο Κρόνος μπορεί να θεωρηθεί σαν ο πλανητικός Ένοικος στο Κατώφλι, γιατί η ανθρωπότητα σαν σύνολο πρέπει ν’ αντιμετωπίσει τον Ένοικο καθώς και τον Άγγελο της Παρουσίας και κάνοντας έτσι θα ανακαλύψει ότι τόσο ο Ένοικος όσο κι ο Άγγελος αποτελούν εκείνη την περίπλοκη δυαδικότητα που είναι η ανθρώπινη οικογένεια. Αυτό γίνεται εφικτό από μια ιδιόρρυθμη σχέση του Κρόνου με το ζώδιο των Διδύμων. Ο άνθρωπος ατομικά φτάνει σ’ αυτή την ανακάλυψη και αντικρύζει τα δύο άκρα ενώ βρίσκεται στο ζώδιο του Αιγόκερου· η τέταρτη και η πέμπτη Δημιουργική Ιεραρχία φτάνουν στο ίδιο αποτέλεσμα στο Ζυγό. Έτσι ο Aιγόκερως συνδέεται δια του Κρόνου και της Αφροδίτης με το Ζυγό κι επίσης με τους Διδύμους και τον Ταύρο και οι τέσσερις αυτοί αστερισμοί – Ταύρος, Δίδυμοι, Ζυγός και Aιγόκερως – συνιστούν μια δυναμική τετράδα ενεργειών, δημιουργώντας μεταξύ τους εκείνες τις συνθήκες και καταστάσεις που θα επιτρέψουν στο μυημένο να δείξει την ετοιμότητα και την ικανότητά του για μύηση. Καλούνται οι “Φύλακες των Τεσσάρων Μυστικών”. Ταύρος – Φρουρεί το μυστικό του φωτός και απονέμει φώτιση στο μυημένο. Δίδυμοι – Φρουρούν το μυστήριο ή το μυστικό της δυαδικότητας και παρέχουν στο μυημένο μια λέξη που οδηγεί στη συγχώνευση του μεγαλύτερου ζεύγους των αντιθέτων. Ζυγός – Φρουρεί το μυστικό της ισορροπίας, της ισοστάθμισης και εκφέρει τελικά τη λέξη που αποδεσμεύει το μυημένο από την εξουσία των Κυρίων του Κάρμα. Aιγόκερως – Φρουρεί το μυστικό της ίδιας της ψυχής και το αποκαλύπτει στο μυημένο την ώρα της τρίτης μύησης. Μερικές φορές αποκαλείται “μυστικό της κρυμμένης δόξας”. Ο Aιγόκερως διαμέσου ορισμένων άλλων πλανητικών κυβερνητών με το μέσον των οποίων λειτουργεί η τρίτη και η πέμπτη ακτίνα, συνδέεται και με άλλους αστερισμούς πέρα από τους τέσσερις προαναφερθέντες, αλλά αυτοί οι τέσσερις είναι


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

119

οι πιο σημαντικοί για τους σκοπούς μας. Οι σπουδαστές, αν το επιθυμούν, μπορούν να επεξεργασθούν για λογαριασμό τους τις υπόλοιπες αλληλοσυνδεόμενες ενέργειες, συσχετίζοντας τις ακτίνες, τους πλανητικούς κυβερνήτες και τους αστερισμούς με βάση τους πίνακες που ήδη δόθηκαν. Ωστόσο το θέμα είναι σαφώς δυσνόητο για τον αρχάριο κι αυτός είναι ο λόγος που ασχολούμαι εδώ κυρίως με τη φιλοσοφία και το συμβολισμό των ζωδίων, έτσι ώστε να εξοικειωθούν οι σπουδαστές με το γενικό σχήμα και την πλατιά παγκόσμια αλληλεξάρτηση. Η τρίτη και η πέμπτη ακτίνα είναι ιδιαζόντως ενεργές πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας, όπως ακριβώς η έκτη και η τέταρτη κυριαρχούν πάνω στην Ατραπό της Εξέλιξης, ενώ η πρώτη και η έβδομη πάνω στην Ατραπό της Μύησης. Όπως γνωρίζετε, η δεύτερη ακτίνα ελέγχει και κυριαρχεί όλες τις άλλες ακτίνες. Ατραπός Ακτίνες Πλανήτες

Αστερισμοί

Εξέλιξης.............6 και 4..........Άρης. Ερμής..................................Κριός. Δίδυμοι. Καρκίνος. Παρθένος. Σκορπιός. Μαθητείας..........3 και 5..........Αφροδίτη. Κρόνος..........................Δίδυμοι. Τοξότης. Aιγόκερως. Μύησης..............1 και 7..........Ήφαιστος. Ουρανός. Πλούτων......Ταύρος. Ζυγός. Ιχθείς.

Από τον παραπάνω πίνακα θα παρατηρήσετε μερικά ενδιαφέροντα σημεία. Αυτά πρέπει να εξετασθούν προσεκτικά από όλους τους αστρολόγους, αφού προσδιορίσουν περίπου τη θέση του ατόμου στην εξελικτική ατραπό σε κάποια απ’ τις τρεις διαιρέσεις της. Πρώτο, ότι ο αστερισμός των Διδύμων εμφανίζεται δύο φορές, λόγω της στενής του σύνδεσης με την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία. Δεύτερο, ότι στη διάρκεια της περιόδου του Μεταβλητού Σταυρού ενέχονται πέντε αστερισμοί στην εμπειρία του ανθρώπου πάνω στην ατραπό της καθημερινής ζωής, των συνεχών επαναγεννήσεων και της καρμικής δυσχέρειας. Οι τέσσερις απ’ αυτούς οδηγούν στο Σκορπιό όπου γίνεται η αντιστροφή του τροχού. Τρίτο, ότι στην Ατραπό της Μαθητείας ελέγχουν τρεις αστερισμοί και οδηγούν στη δραστηριότητα του Αιγόκερου όπου γίνεται εφικτή η μύηση. Τέταρτο, στην Ατραπό της Μύησης η δραστηριότητα των τριών Σταυρών γίνεται ταυτόχρονα αισθητή διαμέσου των “αποδεσμευμένων δυνάμεων” του Ταύρου, του Ζυγού και των Ιχθύων. Θα σημειώσετε επίσης ότι η πρώτη ακτινική επιρροή που εκφράζεται δια του Πλούτωνα και του Ήφαιστου, γίνεται αισθητή με ένα θετικό τρόπο μόνο στην Ατραπό της Μαθητείας. Αυτή η πρωτακτινική δυναμικότητα μόνο πρόσφατα βιώνεται από την ανθρωπότητα σαν σύνολο, καθώς προσεγγίζει την κατάσταση του παγκόσμιου μαθητή κι ένας σχετικά τεράστιος αριθμός στέκει στην Ατραπό της Μαθητείας και της Δοκιμασίας. Αυτός είναι ο λόγος που ανακαλύφθηκε πρόσφατα ο Πλούτων κι έγινε αισθητή η δύναμη του Ήφαιστου ο οποίος συγκαλύπτεται απ’ τη δυναμικότητα του Ερμή και κρύβεται πίσω απ’ αυτό τον πλανήτη. Οι δευτερακτινικές επιδράσεις και δυναμικότητες είναι μόνιμα παρούσες και διαχύνονται στην πλανητική μας σφαίρα και ζωή μέσω του Ηλίου (που συγκαλύπτει κάποιον πλανήτη) και του Δία. Αυτές παρασύρουν τις δυνάμεις του Λέοντα, του


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

120

Τοξότη, των Ιχθύων, του Υδροχόου και της Παρθένου σε όλη την έκταση του πλανήτη μας και σε όλα τα βασίλεια της φύσης. Απ’ τα παραπάνω μπορούν να συναχθούν κάποιες νύξεις για τις αλληλοσυνδεόμενες δυνάμεις των δώδεκα αστερισμών καθώς εισρέουν και διαχύνονται σ’ όλα τα βασίλεια της φύσης, μεταφέροντας όχι μόνο τις ατομικές τους δυναμικότητες, αλλά κι εκείνες των επτά ακτίνων που εστιάζονται δια των ιερών και μη-ιερών πλανητών – τις πλανητικές Ζωές που ανακαλύφθηκαν ή όχι. Ειπώθηκε αποκρυφιστικά ότι το όραμα αυτών των δυνάμεων και των πολλών υφασμένων γραμμών (που φαίνονται σαν ποταμοί και ρεύματα φωτός) δίνεται στο μυημένο πάνω στη βουνοκορφή του Αιγόκερου, όταν φτάσει σ’ αυτή. Το όραμα αυτό παρουσιάζεται στα μάτια του κατάπληκτου μαθητή στη μύηση της Μεταμόρφωσης. Οι μεγάλες εμπειρίες στις διάφορες βουνοκορφές, που αναφέρονται στη Βίβλο, σχετίζονται όλες με τον Aιγόκερω. Ο Μωυσής, ο Νομοθέτης στο όρος Σινά, είναι ο Κρόνος στον Aιγόκερω, που επιβάλλει το νόμο του κάρμα στους ανθρώπους. Εδώ μπορεί να βρεθεί μια νύξη για τη σημασία του Εβραϊκού λαού σαν καρμικού καθαρτήριου οίκου. Στοχασθείτε τις λέξεις “καρμικός καθαρτήριος οίκος”. Το όρος της Μεταμόρφωσης στην Καινή Διαθήκη είναι η Αφροδίτη στον Aιγόκερω, όπου η αγάπη, ο νους και η θέληση συναντώνται στο πρόσωπο του Χριστού και “μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών”. Ταυτόχρονα δέχθηκε το όραμα του Πατρός κι εκείνου που έπρεπε να κάνει “απελθείν εις Ιεροσόλυμα”, τον τόπο του θανάτου κι επίσης την πόλη της ειρήνης. Αυτή η Ιερουσαλήμ είναι οι Ιχθείς. Στον Υδροχόο ο Χριστός έθεσε τους μαθητές Του σ’ επαφή με “άνθρωπον κεράμιον ύδατος βαστάζοντα”, τον Υδροχόο, ενώ στο ανώγειο τους εισήγαγε στην ένωση και την ενότητα με το συμβολισμό της θείας κοινωνίας. Γι’ αυτή προετοιμάζεται σήμερα η ανθρωπότητα, όπως είδαμε όταν μελετούσαμε τον τελευταίο αστερισμό. Δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως η αστρολογική σημασία της Καινής Διαθήκης. Ο Χριστός γεννήθηκε στον Aιγόκερω, εκπλήρωσε το νόμο υπό τον Κρόνο, εγκαινίασε την εποχή της νοήμονος αδελφότητας υπό την Αφροδίτη και είναι το τέλειο παράδειγμα του μυημένου Aιγόκερου, ο οποίος γίνεται παγκόσμιος Υπηρέτης στον Υδροχόο και παγκόσμιος Σωτήρας στους Ιχθείς, συμπληρώνοντας έτσι την περιφορά στο ζωδιακό και μπορώντας να πει θριαμβευτικά στους Ιχθείς: “Τετέλεσται”. Το πολικό αντίθετο του Αιγόκερου είναι ο Καρκίνος και όπως διδαχθήκατε, τα δύο αυτά ζώδια αποτελούν τις δύο μεγάλες Πύλες του ζωδιακού – το ένα ανοίγει τη θύρα στην ενσάρκωση, τη μαζική ζωή και την ανθρώπινη εμπειρία, ενώ το άλλο ανοίγει τη θύρα στη ζωή του πνεύματος, τη ζωή του Βασιλείου του Θεού, τη ζωή και τους σκοπούς της Ιεραρχίας του πλανήτη μας. Ο Καρκίνος εισάγει την ψυχή στο παγκόσμιο κέντρο που ονομάζουμε Ανθρωπότητα. Ο Aιγόκερως εισάγει την ψυχή στη συνειδητή συμμετοχή στη ζωή του παγκόσμιου εκείνου κέντρου που αποκαλούμε Ιεραρχία. Ο Ζυγός εισάγει την ψυχή στο παγκόσμιο κέντρο που ονομάζουμε Σαμπάλλα, γιατί είναι το πολικό αντίθετο του Κριού που αποτελεί τον τόπο κάθε έναρξης. Ο Ζυγός εκφράζει την τέλεια ισορροπία πνεύματος και ύλης, που


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

121

συνενώθηκαν αρχικά στον Κριό. Αυτή η ισορροπία κι αυτή η σχέση των μεγάλων αντιθέτων, πνεύματος και ύλης, συμβολίζεται για μας στην κατάσταση της προσωπικότητας που εξισορροπεί στο αστρικό πεδίο τα ζεύγη των αντιθέτων και βρίσκει ανάμεσά τους τη “στενή σαν κόψη ξυραφιού ατραπό” που οδηγεί τον άνθρωπο στο βασίλειο της ψυχής. Καθώς ο άνθρωπος διαβαίνει γύρω από το ζωδιακό με το συνήθη τρόπο, εισέρχεται στη ζωή συνεχώς και συνειδητά στον Καρκίνο, τον αστερισμό απ’ τον οποίο εφαρμόζεται κι εποπτεύεται ο Νόμος της Επαναγέννησης. Όμως μόνο πάνω στον αντεστραμμένο ζωδιακό μαθαίνει ο άνθρωπος να διαβαίνει με εξίσου συνειδητό σκοπό την πύλη του Αιγόκερου. Την Πύλη αυτή πρέπει να τη διαβεί πέντε φορές με πλήρως αφυπνισμένη συνείδηση και τα πέντε αυτά συμβάντα αποκαλούνται συχνά οι πέντε κύριες μυήσεις. Θεωρώντας την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία σαν σύνολο, η εμφάνιση και οι εμπειρίες της ζωής του πλανητικού Λόγου με το μέσον των πέντε φυλών – δύο που πέρασαν, της τωρινής Αρείας και δύο που θα έρθουν – δεν είναι παρά οι πλανητικές αντιστοιχίες των πέντε μυήσεων. Έχει ιδιάζον ενδιαφέρον να το μελετήσουμε, γιατί τη στιγμή που κάποια ιδιαίτερη φυλή έρχεται σε ύπαρξη, τόσο η θύρα του Καρκίνου όσο και του Αιγόκερου στέκουν ορθάνοιχτες, επειδή ευθυγραμμίζονται αποκρυφιστικά. Η μελέτη των χαρακτηριστικών και ποιοτήτων του ανθρώπου που γεννήθηκε στο ζώδιο του Αιγόκερου θ’ αποκαλύψει πολλά για την ανθρώπινη οικογένεια, γιατί ο τύπος του Αιγόκερου μπορεί να εκφράσει τα χειρότερα αλλά και τα καλύτερα για τα οποία είναι ικανός ο άνθρωπος. Είναι το ζώδιο των άκρων, επειδή την περίοδο που υπήρχαν μόνο δέκα ζώδια, ο Aιγόκερως ήταν το πρώτο του συνήθους τροχού και το τελευταίο του αντεστραμμένου τροχού. Αυτό είναι προφανές. Εσωτερικά όλοι οι παγκόσμιοι Σωτήρες και οι Ηλιακοί Θεοί γεννήθηκαν στον Aιγόκερω, αλλά κι ο χειρότερος τύπος ανθρώπου – ο ανηλεής, ο υλιστής, ο σκληρός, ο αλαζονικός, ο φιλόδοξος και ο εγωιστής. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις το κεφάλι κυβερνά την καρδιά, ενώ στο τέλειο παράδειγμα των επιδράσεων του Αιγόκερου, τόσο το κεφάλι όσο και η καρδιά βρίσκονται σε πλήρη ισορροπία. Ο Aιγόκερως κυβερνά τα γόνατα κι αυτό αληθεύει συμβολικά, γιατί μόνο όταν ο τύπος του Aιγόκερου μάθει να γονατίζει με πλήρη ταπεινότητα και με τα γόνατα πάνω στη βραχώδη βουνοκορφή για να προσφέρει την καρδιά και τη ζωή του στην ψυχή και στην ανθρώπινη υπηρεσία, μπορεί να του επιτραπεί να περάσει απ’ τη θύρα της μύησης και να του εμπιστευθούν τα μυστικά της ζωής. Μόνο πάνω στα γόνατα μπορεί να περάσει απ’ αυτή τη θύρα. Όσο στέκει αλαζονικός εκεί που δεν έχει κερδίσει το δικαίωμα να στέκει, δεν μπορούν ποτέ να του δοθούν με ασφάλεια οι πληροφορίες που μεταδίδονται σε όλους τους αληθινούς μυημένους. Ο αρχαίος τρόπος του προσκυνήματος στην Ινδία, με τον οποίο ο πιστός περνούσε ή προχωρούσε από τον έναν ιερό τόπο στον άλλο πάνω στα γόνατά του, δείχνει αυτή τη βαθιά ανάγκη του Aιγόκερου για ταπεινότητα. Η Ινδία κυβερνάται από τον Aιγόκερω και η Ινδία ξέρει αυτή την αλήθεια. Παρότι επετράπη στην Ινδία η φυσική πράξη του σφετερισμού της θέσης μιας πνευματικής στάσης, η συμβολική όμως σημασία


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

122

παραμένει αιώνια αληθινή. Όταν ο άνθρωπος που γεννήθηκε στον Aιγόκερω μπορεί να γονατίσει με πνεύμα κι αλήθεια, τότε είναι έτοιμος για τη μυητική διαδικασία πάνω στη βουνοκορφή. Ο συμβολισμός που υπόκειται στο αστρολογικό γεγονός ότι ο Άρης βρίσκεται σε έξαρση στον Aιγόκερω, ενώ στο ίδιο ζώδιο μειώνεται η δύναμη της Σελήνης και βρίσκονται σε πτώση ο Δίας κι ο Ποσειδών, είναι σημαντικά όμορφος και διδακτικός. Ο Άρης είναι ο Θεός του Πολέμου, ο Δημιουργός των συγκρούσεων και σ’ αυτό το γήινο ζώδιο ο Άρης θριαμβεύει στα πρώτα στάδια της εξέλιξης της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας και στην ιστορία της ζωής του υπανάπτυκτου και μέσου ανθρώπου. Ο υλισμός, η μάχη για την ικανοποίηση των προσωπικών φιλοδοξιών και η διαμάχη με τις ανώτερες πνευματικές τάσεις προωθείται διαρκώς κι αυτό το πιο υλικό απ’ όλα τα ζώδια είναι το πεδίο μάχης ανάμεσα στην παλιά εδραιωμένη τάξη και συνήθειες και στις νέες και ανώτερες κλίσεις και τάσεις. Η Ινδία που κυβερνάται από τον Aιγόκερω, υπήρξε ανά τους αιώνες πεδίο μάχης· το Πορτ-Σάιντ που κυβερνάται απ’ το ίδιο ζώδιο, είναι συνώνυμο με την ικανοποίηση κάθε γήινης και ζωώδους επιθυμίας χαμηλού βαθμού και μια απ’ τις πιο φαύλες πόλεις στον κόσμο – ένα σημείο συνάντησης του κακού τριών ηπείρων. Αλλά καθώς βαίνει η εξέλιξη, η δύναμη της Σελήνης που είναι το σύμβολο και ο κυβερνήτης της μορφής, μειώνεται συνεχώς κι ο άνθρωπος πάνω στον αντεστραμμένο τροχό ελευθερώνεται σταθερά από τον έλεγχο της ύλης. Το ελκτικό δέλεαρ εκείνου που είναι υλικό μειώνεται διαρκώς. Ο Δίας που κυβερνά τους Ιχθείς καθώς και τον Υδροχόο, σ’ αυτό το ζώδιο βρίσκεται σε πτώση. Αυτή η πτώση πρέπει να μελετηθεί από δύο σκοπιές, γιατί ο Δίας στην κατώτατη όψη του εκπληρώνει την επιθυμία και ικανοποιεί την απαίτηση, ενώ στην ανώτατη όψη του ο Δίας είναι η εξωστρεφής έκφραση της αγάπης η οποία προσελκύει μαγνητικά αυτό που είναι επιθυμητό – αυτή τη φορά το καλό του συνόλου. Επομένως στον Aιγόκερω ο Δίας προσεγγίζει το κατώτατο σημείο έκφρασής του στην πυκνότερη υλική όψη και τότε – καθώς θριαμβεύει η αγάπη και η ανιδιοτέλεια – η κατώτατη αυτή όψη χάνεται κι εξαφανίζεται. Σ’ αυτή την “πτώση” της ανώτατης όψης αναφέρεται ο συμβολισμός κι αργότερα στην πτώση ή εξαφάνιση όλων όσων είναι βασικά και χαμηλά. Η αγάπη πέφτει και τυφλώνεται όταν αποχαλινώνεται η επιθυμία· η επιθυμία εξαφανίζεται όταν θριαμβεύει η αγάπη. Συχνά αναφέρεται ότι ο Ποσειδών πέφτει σ’ αυτό το ζώδιο για τους ίδιους λόγους. Ο Ποσειδών είναι ο Θεός των υδάτων και σχετίζεται εσωτερικά με τους Ιχθείς. Πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο ο Ποσειδών όσο και ο Δίας βρίσκονται σε έξαρση στον Καρκίνο, το μεγάλο ζώδιο όπου η επιθυμία για ενσάρκωση βρίσκει την εκπλήρωσή της· η δύναμη αμφότερων μειώνεται στην Παρθένο όπου γίνονται αισθητά τα πρώτα σημάδια της Χριστικής συνείδησης· αμφότεροι βρίσκονται σε πτώση στον Aιγόκερω όπου η Χριστική ζωή και συνείδηση φτάνουν σε πλήρη καρποφορία. Όπως μπορείτε να δείτε, υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν πάνω στις τρεις αυτές γραμμές και οι παραπάνω εισηγήσεις θα υποδείξουν πώς μπορεί να γίνει καρποφόρα μια συγκριτική μελέτη και μια φιλοσοφική έρευνα.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

123

Στον Aιγόκερω έχουμε το θρίαμβο της ύλης· φτάνει στην πιο πυκνή και πιο συγκεκριμένη της έκφραση· αλλά αυτός ο θρίαμβος ακολουθείται από το θρίαμβο του πνεύματος. Υπάρχει πλήρης έκφραση της γήινης φύσης του Αιγόκερου αλλά και απέραντες πνευματικές δυνατότητες. Η Ινδία, για παράδειγμα, εκφράζει μια πλατιά αποσύνθεση, αλλά ταυτόχρονα τα ύψη της πνευματικής επίτευξης· μια μελέτη της Ινδίας – της ιστορίας, των χαρακτηριστικών και των πνευματικών ποιοτήτων της – θα αποκαλύψει πολλά για τις επιρροές και τις δυνατότητες αυτού του ζωδίου. Η τριπλότητα στην οποία διαιρείται κάθε ζώδιο και την οποία αποκαλούμε δεκανούς, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην περίπτωση του Αιγόκερου. Όπως συμβαίνει σε όλες τις αντιστοιχίες, αυτή η τριπλότητα μπορεί να σχετισθεί με τις τρεις όψεις του Θεού και του ανθρώπου – πνεύμα, ψυχή και σώμα. Συνεπώς ο κεντρικός δεκανός έχει ιδιάζουσα σπουδαιότητα στην παγκόσμια περίοδό μας καθώς αφορά το αποτέλεσμα των πλανητικών επιρροών, των ηλιακών ακτίνων και της ενέργειας των αστερισμών πάνω στην ψυχή ή την όψη συνείδηση. Αυτό ισχύει είτε εξετάζουμε τον άνθρωπο πάνω στο συνήθη τροχό ή τον άνθρωπο πάνω στον αντεστραμμένο τροχό. Από τη σκοπιά της αστρολογικής ερμηνείας και στην περίπτωση που ο αστρολόγος δεν είναι σίγουρος προς τα πού γυρίζει ο τροχός, είναι ο μόνος δεκανός με τον κυβερνήτη του για τον οποίο μπορεί να είναι σίγουρος. Συνεπώς η επιρροή του κυβερνήτη είναι αναπόφευκτη. Αυτή είναι χαρακτηριστικά η περίπτωση για το ζώδιο του Υδροχόου στο οποίο εισέρχεται τώρα ο ήλιος μας και στο οποίο οι τρεις δεκανοί του, ο Κρόνος, ο Ερμής και η Αφροδίτη, φέρνουν αναπόφευκτα δυσκολία, φώτιση και αδελφική αγάπη. Στο συνήθη τροχό, σε όλες τις εξωτερικές υποθέσεις ελέγχει ο Κρόνος και συνεπώς βρισκόμαστε σήμερα σε μια κατάσταση χάους και δυσχέρειας, αλλά όσον αφορά τη συνείδηση της φυλής, ο Ερμής αποβαίνει αυξανόμενα ενεργός. Μια σταθερή φώτιση λαμβάνει χώρα και φως πέφτει σ’ όλα τα προβλήματα – φως στη διακυβέρνηση και την πολιτική δια των πειραμάτων και της μελέτης των μεγάλων και βασικών ιδεολογιών· φως στην υλική φύση του κόσμου δια των πολλών κλάδων της επιστήμης· φως στην ίδια την ανθρωπότητα δια της εκπαίδευσης, της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας. Αυτό το φως απλώνεται μέχρι τα πιο σκοτεινά μέρη του πλανήτη μας και τις πολλές μορφές ζωής. Δύο σειρές κυβερνητών είναι διαθέσιμες για τους τρεις δεκανούς. Σύμφωνα με τον Άλαν Λήο έχουμε τους Κρόνο, Αφροδίτη κι Ερμή. Σύμφωνα με τον Σεφάριαλ έχουμε τους Δία, Άρη και Ήλιο. Απ’ αυτές τις δύο η πρώτη είναι πιο σωστή και πιο εσωτερική. Οι αληθινοί κυβερνήτες είναι ο Κρόνος, η Αφροδίτη κι ο Ήλιος. Θα σας υπενθύμιζα ότι ο Ερμής κι ο Ήλιος είναι εναλλάξιμοι, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση ο Ήλιος αντιπροσωπεύει εξωτερικά τον Ερμή κι εσωτερικά έναν κρυμμένο πλανήτη. Ο Κρόνος σχετίζει στο συνήθη τροχό τον Aιγόκερω με το προηγούμενο ζώδιο του Υδροχόου και ο Δίας, νοούμενος εξωτερικά, σχετίζει στον αντεστραμμένο τροχό τον Aιγόκερω με τον Τοξότη. Είναι φανερό σε όλους τους εσωτεριστές ότι ο Ήλιος είναι ο προφανής κυβερνήτης του τρίτου δεκανού, καλύπτοντας έναν κρυμμένο και βαθιά σημαντικό πλανήτη και όντας εκείνος που αποκαλύπτει τη θειότητα τη στιγμή της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

124

τρίτης μύησης. Θα σημειώσετε πώς στο μεγάλο αυτό ζώδιο της μύησης ο Κρόνος αποκαλύπτει τη φύση της τρίτης όψης της θειότητας, τη φύση της νοήμονος ουσίας· η Αφροδίτη αποκαλύπτει τη φύση της δεύτερης όψης η οποία είναι συνείδηση ή νοήμων αγάπη, ενώ ο Ήλιος – ο φυσικός Ήλιος μαζί με την καρδιά του Ηλίου – αποκαλύπτει τη σύνθεση αυτών των δύο. Οι λέξεις κλειδιά πάνω στο συνήθη τροχό είναι “Και ο Λόγος είπε: Η φιλοδοξία ας κυβερνά και η θύρα ας μένει ανοιχτή”. Εδώ έχουμε το κλειδί της εξελικτικής παρόρμησης, το μυστικό της επαναγέννησης κι εκείνης της λέξης που αντηχεί από τον Καρκίνο μέχρι τον Aιγόκερω. Η θύρα της μύησης στέκει πάντα ανοιχτή, αλλά επί αιώνες ο άνθρωπος προτιμά την ανοιχτή θύρα στον Καρκίνο. Η φιλοδοξία τον παροτρύνει από ζωή σε ζωή μέχρι ν’ ανακαλύψει την ασημαντότητα κάθε γήινης ικανοποίησης. Τότε βαθμιαία η πνευματική φιλοδοξία και η επιθυμία για απελευθέρωση παίρνουν τη θέση της εγκόσμιας φιλοδοξίας κι αποβαίνουν μια παρορμητική ώθηση μέχρι να έρθει τελικά η στιγμή που μια αληθινή αίσθηση πραγματικότητας αντικαθιστά τόσο τη γήινη όσο και την πνευματική φιλοδοξία. Τότε ο άνθρωπος μπορεί να πει αληθινά “Είμαι χαμένος σε φως επουράνιο και σ’ αυτό το φως στρέφω τα νώτα”. Δεν απομένει πια κανένας στόχος παρά μόνο η υπηρεσία. Επιστρέφει συνεπώς από την πύλη του Καρκίνου, αλλά με τη συνείδησή του σταθερά εδραιωμένη στο ζώδιο του Υδροχόου. Όντας παγκόσμιος μυημένος στον Aιγόκερω, αποβαίνει ενσαρκωμένος παγκόσμιος υπηρέτης στον Υδροχόο και αργότερα παγκόσμιος σωτήρας στους Ιχθείς. ΤΟΞΟΤΗΣ Αυτό το ζώδιο, όπως ξέρετε, είναι ιδιαζόντως ένα ανθρώπινο ζώδιο και συνδέεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο με την εμφάνιση της ανθρωπότητας πάνω στη Γη. Υπάρχουν τρία ζωδιακά σημεία που συνδέονται στενότερα με τον άνθρωπο απ’ όλα τα άλλα. Είναι ο Λέων, ο Τοξότης και ο Υδροχόος. Μ’ έναν ιδιάζοντα (αλλά όχι ακόμη αποδείξιμο) τρόπο σχετίζονται με τις τρεις όψεις του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος. Ο ακόλουθος πίνακας ή συνοπτική δήλωση με μάλλον σπουδαίες συνέπειες, μπορεί να βοηθήσει σε κάποια αποσαφήνιση: Λέων Τοξότης Ο Λέων. Ο Άνθρωπος. Αυτοσυνείδηση. Φυσική φύση. Ολοκληρωμένος άνθρωπος. Ανθρώπινη ψυχή. Ατομικοποίηση. Προσωπικότητα. Ο Σταθερός Σταυρός. Επικέντρωση. Ατομική ενότητα. Πυρ.

Υδροχόος Ο Κένταυρος. Ο Τοξότης. Εστιασμένη συνείδηση. Συναισθηματική φύση. Ανατείνων άνθρωπος. Πνευματική ανθρώπινη ψυχή. Μαθητεία. Εγωική εστίαση. Ο Μεταβλητός Σταυρός. Προσανατολισμός. Αισθητή δυαδικότητα. Πυρ.

Ο Υδροφόρος. Ο Υπηρέτης. Ομαδική συνείδηση. Κατώτερη νοητική φύση. Ενορατικός νοητικός άνθρωπος. Πνευματική ψυχή. Μύηση. Εναδική εστίαση. Ο Σταθερός Σταυρός. Αποκέντρωση. Παγκόσμια ενότητα. Αήρ.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ Ιδιοτέλεια. Εξέλιξη.

Αγώνας. Η τελική ατραπός.

125

Υπηρεσία. Απελευθέρωση.

Θα μπορούσα να συνεχίσω να συνοψίζω τις ποιότητες και τα χαρακτηριστικά αυτών των τριών και την ιδιάζουσα αλληλοσχέτισή τους αλλά τα παραπάνω αρκούν για να δείξουν τη σχέση ανάμεσά τους και το προοδευτικό τους αποτέλεσμα πάνω στο άτομο που περνά περιοδικά και κυκλικά υπό την επιρροή τους. Συχνά αναφέρονται σαν τα ζώδια που – όταν μελετηθούν – θα αποκαλύψουν τη θεία πρόθεση στον άνθρωπο, θα σημαδέψουν τα σημεία κρίσης στην πρόοδό του και θα μεταφέρουν (όταν οι τρεις επιρροές που εκφράζουν, θα έχουν κάνει το έργο τους) τον άνθρωπο “από θύρα σε θύρα, γιατί ο Λέων είναι το επόμενο ζώδιο του Καρκίνου και ο Τοξότης είναι το ζώδιο που προηγείται του Αιγόκερου”. Το παραθέτω από ένα αρχαίο βιβλίο για τα ζώδια. Ο Τοξότης απεικονίζεται μερικές φορές σαν τοξότης πάνω σ’ ένα λευκό άλογο και η μελέτη της έννοιας αυτού του συμβολισμού θ’ αποκαλύψει πολλά απ’ την εσώτερη διδασκαλία. Είναι ένας απ’ τους πρόσφατους τρόπους απεικόνισης αυτού του αστερισμού. Προηγουμένως στους Ατλάντειους καιρούς (από την περίοδο που κληρονομήσαμε ό,τι ξέρουμε για την αστρολογία) το ζώδιο απεικονιζόταν συχνά με τον Κένταυρο – το μυθικό ζώο που ήταν το μισό άνθρωπος και το μισό άλογο. Ο συμβολισμός του αλόγου επικρατούσε στους Ατλάντειους μύθους και σύμβολα, όπως ακριβώς ο κριός και ο αμνός υπάρχουν κατεξοχήν στις σύγχρονες παρουσιάσεις μας. Το προγενέστερο αυτό ζώδιο του Κενταύρου εκπροσωπούσε την εξέλιξη και την ανάπτυξη της ανθρώπινης ψυχής, με τους ανθρώπινους στόχους της, την ιδιοτέλειά της, την ταύτισή της με τη μορφή, την επιθυμία της και τις εφέσεις της. Ο Τοξότης πάνω στο άσπρο άλογο, που είναι αυστηρά ένα Άρειο σύμβολο γι’ αυτό το ζώδιο, υποδηλώνει τον προσανατολισμό του ανθρώπου σε ένα σαφή στόχο. Τότε ο άνθρωπος δεν είναι τμήμα του αλόγου, αλλά είναι ελεύθερος απ’ την ταύτιση μαζί του και είναι ο ελέγχων παράγοντας. Ο συγκεκριμένος στόχος του Κενταύρου, που είναι η ικανοποίηση της επιθυμίας και των ζωωδών ορέξεων, γίνεται στα μετέπειτα στάδια ο στόχος της μύησης, που ικανοποιείται στον Aιγόκερω αφού γίνει το προκαταρκτικό έργο στον Τοξότη. Ο βασικός τόνος του Κενταύρου είναι η φιλοδοξία. Ο βασικός τόνος του Τοξότη είναι η έφεση και η διεύθυνση κι αμφότερες είναι εκφράσεις των ανθρώπινων στόχων, αλλά ο ένας είναι της προσωπικότητας κι ο άλλος της ψυχής. Από τη φιλοδοξία στην έφεση, από την ιδιοτέλεια στην έντονη επιθυμία για ανιδιοτέλεια, απ’ το ατομικά προσηλωμένο συμφέρον στο Λέοντα στην προσήλωση του μαθητή στον Τοξότη κι από εκεί στη μύηση στον Aιγόκερω. Αξίζει να σημειώσετε ότι το αστρολογικό σύμβολο που χρησιμοποιείται τώρα γι’ αυτό το ζώδιο, είναι μόνο το βέλος με ένα τμήμα του τόξου. Ο Τοξότης όπως κι ο Κένταυρος εξαλείφθηκαν απ’ την εικόνα κι αυτό επειδή κυρίως η έμφαση ή η εστίαση της ανθρώπινης ζωής δε βασίζεται σήμερα στα αντικειμενικά εξωτερικά γεγονότα της ζωής στο φυσικό πεδίο, αλλά σε κάποια μορφή εσώτερης εστίασης ή έμφασης, η οποία ποικίλλει από τα πολλά στάδια της αστρικής και συναισθηματικής φιλοδοξίας


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

126

μέχρι την πνευματική έφεση και από τις δραστηριότητες του κατώτερου νου που στρέφεται στο ιδιοτελές συμφέρον μέχρι τη φώτιση του ίδιου νου δια της εστίασης στην ψυχή. Μια αρχαία κατήχηση που πρέπει να κυριαρχήσουν όλοι οι μαθητές, διατυπώνει τις παρακάτω ερωτήσεις και προσφέρει τις αναγκαίες απαντήσεις: “Πού είναι το ζώο, ω Λανού; Και πού είναι ο Άνθρωπος; Συγχωνευμένοι σ’ ένα, ω Διδάσκαλε της Ζωής μου. Οι δύο είναι ένας. Αλλά και οι δύο εξαφανίσθηκαν και τίποτε δεν απομένει παρά η βαθιά φωτιά της επιθυμίας μου. Πού είναι το άλογο, το άσπρο άλογο της ψυχής; Πού είναι ο καβαλάρης αυτού του αλόγου, ω Λανού; Πήγε στην πύλη, ω Διδάσκαλε της Ζωής μου. Αλλά κάτι τρέχει μπροστά ανάμεσα στους στύλους μιας ανοιχτής θύρας – κάτι που εγώ ο ίδιος άφησα. Και τι σου απομένει, ω σοφέ Λανού, τώρα που τα δύο είδη αλόγων σε άφησαν κι ο καβαλάρης, ανέγγιχτος, στέκει ελεύθερος; Τι απομένει τώρα; Τίποτε παρά το τόξο και το βέλος μου, ω Διδάσκαλε της Ζωής μου, αλλά αρκούν κι όταν έρθει η σωστή στιγμή, εγώ ο Λανού σου, θ’ ακολουθήσω γοργά το βέλος που έστειλα. Τα άλογα θα τα αφήσω απ’ αυτή τη μεριά της θύρας, γιατί δεν τα χρειάζομαι πια. Μπαίνω ελεύθερος, ξαναπαίρνω το βέλος που έστειλα και σπεύδω στο δρόμο μου, περνώντας από θύρα σε θύρα και κάθε φορά το βέλος φεύγει μπροστά.” Αυτός είναι ο λόγος που οι βασικοί τόνοι του Τοξότη είναι πέντε: 1. Προσκολλημένη ή συγχωνευμένη δυαδικότητα – ο Κένταυρος. Αποσπασμένη δυαδικότητα – ο Τοξότης. Ελευθερία ή προσήλωση – το Τόξο και το Βέλος. 2. Ανθρώπινη φιλοδοξία που οδηγεί τελικά σε πνευματική έφεση. 3. Μια καθαρή δέσμη φωτός που είναι η ενορατική κι εστιασμένη στάση του δεσμευμένου μαθητή. 4. Το “επιστρεφόμενο βέλος της ενόρασης”, όπως καλείται μερικές φορές. Γιατί το βέλος της έφεσης επιστρέφει στον αποστολέα σαν βέλος της ενόρασης. Ο Τοξότης είναι ένα από τα ενορατικά ζώδια, γιατί μόνο η ενόραση αρκεί για να μεταφέρει τον άνθρωπο στα πόδια του όρους της μύησης στον Aιγόκερω. 5. Ο ιδεαλισμός που είναι η δύναμη να βλέπουμε το όραμα και να κατευθύνουμε την πορεία μας σ’ αυτό. Αυτό είναι το έργο του Άρη, της έκφρασης της έκτης ακτίνας. Αν μελετηθούν οι χάρτες της ανθρώπινης οικογένειας σ’ όλα τα διάφορα στάδια απ’ το χρόνο της εμπειρίας στο Μεταβλητό Σταυρό όπου η προσωπικότητα δομείται, κατασκευάζεται, αναπτύσσεται κι ολοκληρώνεται, μέχρι την τελική σταύρωση της προσωπικότητας στο Σταθερό Σταυρό των Ουρανών, θ’ αποκαλύψουν ότι κάθε φορά που ο άνθρωπος βρίσκεται υπό την επιρροή του Τοξότη, έχει τον αντικειμενικό σκοπό να προσανατολισθεί σε κάποιο νέο κι ανώτερο σκοπό μαζί με το χρέος να επανεστιασθεί σ’ έναν ανώτερο στόχο και ν’ ανελίξει κάποιο βασικό και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

127

κατευθυντήριο σκοπό. Οι αναπτυσσόμενοι αυτοί σκοποί μπορεί να εκτείνονται από την καθαρά ζωώδη επιθυμία μέσω της ιδιοτελούς φιλοδοξίας μέχρι τον αγώνα του ανατείνοντος ζηλωτή ή μυημένου προκειμένου να επιτύχει την αναγκαία απελευθέρωση προς την οποία τον εξώθησε η όλη εξελικτική διαδικασία. Σχετικά μ’ αυτό έχει ενδιαφέρον να ερευνήσουμε την ανέλιξη της ανθρώπινης συνείδησης δια της επιρροής των ενεργειών που αποδεσμεύονται από τα διάφορα ζωδιακά σημεία: 1. Ένστικτο που κυβερνά την επιθυμία – Καρκίνος. Μαζική ανεξέλικτη συνείδηση. Επιθυμώ. 2. Διανόηση που κυβερνά τη φιλοδοξία – Λέων. Ατομική συνείδηση. Γνωρίζω. 3. Ενόραση που κυβερνά την έφεση – Τοξότης. Ψυχική συνείδηση στα πρώιμα στάδια. Μύηση 1 και 2. Οραματίζομαι. 4. Φώτιση που κυβερνά την ενόραση – Aιγόκερως. Ψυχική συνείδηση στα μεταγενέστερα στάδια. Αντιλαμβάνομαι. 5. Έμπνευση που κυβερνά την υπηρεσία – Υδροχόος. Ομαδική συνείδηση. Προχωρώ. 6. Ταύτιση που κυβερνά την απελευθέρωση – Ιχθείς. Θεία συνείδηση. Εγώ και ο Πατήρ έν εσμέν. Σ’ αυτά τα ζώδια – Καρκίνος, Λέων, Τοξότης, Αιγόκερως, Υδροχόος και Ιχθείς – έχετε τα έξι ζώδια που συνιστούν τον εξάκτινο αστέρα της ανθρώπινης ή τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας· ο Καρκίνος και οι Ιχθείς σημαδεύουν τα δύο άκρα· ο καρκίνος συμβολίζει τη φυλάκιση (το σκληρό κέλυφος και τους βράχους κάτω απ’ τους οποίους βρίσκει πάντα καταφύγιο ο κάβουρας) κι ο ιχθύς υποδηλώνει ελευθερία. Στο ενδιάμεσο – στο Λέοντα, τον Τοξότη, τον Aιγόκερω και τον Υδροχόο – έρχονται τα τέσσερα στάδια ανάπτυξης της προσωπικότητας, η πάλη με τα ζεύγη των αντιθέτων και τελικά η αποδέσμευση στην πλήρη πνευματική υπηρεσία. Σε σχέση με την ανάπτυξη της διανόησης σε ενόραση και την αποκορύφωσή της σαν θεία έφεση της προσωπικότητας (“που εμπνέεται από ψηλά”, όπως καλείται τεχνικά αυτό το στάδιο), οι ακόλουθες ιδέες μπορεί να φανούν χρήσιμες· απλώς τις υπαινίσσομαι και αφήνω το σπουδαστή να επεξεργασθεί για λογαριασμό του τις διάφορες επιπτώσεις. Είδαμε ότι ο Καρκίνος είναι το ζώδιο της ενστικτώδους ζωής κι ότι στο Λέοντα η διανόηση ή νους γίνεται τμήμα του ατομικού εξοπλισμού του ανθρώπου. Η διανοητική αυτή επίγνωση είναι αποτέλεσμα μια αργής εξέλιξης της ενστικτώδους φύσης η οποία όταν φτάσει ένα ορισμένο στάδιο ανάπτυξης, περιέρχεται υπό την άμεση επιρροή της Ιεραρχίας του πλανήτη μ’ ένα νέο τρόπο και τότε – υπό τη διέγερση των ενεργειών του πλανήτη Αφροδίτη – συμβαίνει μια συγχώνευση που καταλήγει στην ανάδυση του ατομικού αυτοσυνείδητου ανθρώπου. Βαθμιαία με την πάροδο των αιώνων η ενστικτώδης φύση υποχωρεί σταθερά στο περιθώριο ή κάτω απ’ το κατώφλι της συνείδησης, ενώ η διανόηση γίνεται όλο και πιο κυρίαρχη κι ένας


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

128

αυξανόμενα δυναμικός παράγοντας. Στο Σκορπιό αποδεσμεύεται ο νους σε πλήρη κυρίαρχη δραστηριότητα. Αυτή η αποδέσμευση γίνεται σε δύο στάδια: Στάδιο 1 – Όταν η διανόηση γίνεται κυρίαρχη και ισχυρή κι ελέγχει τελικά τη συναισθηματική φύση. Στάδιο 2 – Όταν η διανόηση φωτίζεται από το φως της ψυχής. Όταν ασχολούνται με δόκιμους μαθητές και με τη συνήθη ανθρωπότητα, οι υπηρέτες της ανθρωπότητας θα κάνουν καλά να θυμούνται τα δύο αυτά στάδια και να μην τα συγχέουν καθώς επιχειρούν να βοηθήσουν εκείνους που βρίσκονται στο ένα ή το άλλο. Στην πρώτη περίπτωση η έμφαση δίνεται στην πάλη της προσωπικότητας να αποδεσμευθεί από το άδραγμα της κατώτερης επιθυμίας και στη δεύτερη περίπτωση να αποδεσμευθεί από τον περιβάλλοντα κόσμο της γοητείας, ο οποίος αποκαλύπτεται όταν ρίχνεται σ’ αυτόν το ψυχικό φως μέσω του στοχαστικού και φωτισμένου νου. Στο στάδιο 1 η δύναμη του εκγυμνασμένου έλλογου και ορθολογικού νου καλείται σε δραστηριότητα απ’ την ψυχή· στο άλλο η φώτιση της ψυχής πρέπει να χυθεί στο νου και τότε ν’ ανακλασθεί σαν προβολέας πάνω στο αστρικό πεδίο. Αυτό λαμβάνει χώρα στη Δοκιμαστική Ατραπό και ονομάζεται η εμπειρία του μαθητή στα βάθη ή τις κοιλάδες. Στον Τοξότη η διανόηση που αναπτύχθηκε, χρησιμοποιήθηκε και τελικά φωτίσθηκε, γίνεται ευαίσθητη σ’ έναν ακόμη πιο ανώτερο τύπο νοητικής εμπειρίας κι αυτή την ονομάζουμε ενορατική αντίληψη. Τότε φτάνουν αναλαμπές φωτός πάνω στα προβλήματα· ένα μακρινό αλλά πιθανό όραμα επίτευξης γίνεται ορατό· ο άνθρωπος αρχίζει να σκαρφαλώνει απ’ τα βάθη στα οποία κατήλθε στο Σκορπιό και βλέπει μπροστά του το όρος του Αιγόκερου, στο οποίο γνωρίζει ότι πρέπει τελικά να αναρριχηθεί. Δε βαδίζει πλέον στο σκοτάδι, γιατί βλέπει τι πρέπει να κάνει κι επομένως σημειώνει γοργή πρόοδο και ταξιδεύει “γοργά στο Δρόμο”. “Πετά από σημείο σε σημείο, ψάχνοντας τα βέλη που έριξε”. Μιλώντας σχηματικά, αφιππεύει διαρκώς από το άσπρο του άλογο (την αναπτυγμένη κι εξαγνισμένη προσωπικότητα) για να βρει πού τον οδηγούν τα βέλη της ενορατικής έφεσης· ταξιδεύει πάνω στα “φτερά της ψυχής” (σημειώστε τη σχέση με τα φτερωτά πόδια του Ερμή, του αγγελιαφόρου των Θεών) και γίνεται ο ίδιος στην προσωπικότητά του ο φτερωτός Θεός: ο Ερμής που όπως ξέρετε, κυβερνά τους Διδύμους, το πολικό αντίθετο του Τοξότη. Το κάνει μέχρι να εδραιώσει μια ισορροπημένη σχέση μεταξύ προσωπικότητας και ψυχής και να μπορεί να λειτουργεί σε κάθε επιθυμητή στιγμή με την ίδια ευκολία. Αυτό λαμβάνει χώρα στην Ατραπό της Μαθητείας και καλείται η εμπειρία του μαθητή πάνω στις πεδιάδες της Γης, γιατί η ατραπός μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων βαίνει ίσια κι επίπεδη, αφήνοντας εκατέρωθεν τα βάθη της εμπειρίας της προσωπικότητας και τα ύψη της ψυχικής εμπειρίας (σ’ αυτό το σημείο ανάπτυξης). Στον Aιγόκερω ο μυημένος μαθαίνει ν’ αντιλαμβάνεται την έννοια του αυξανόμενου φωτός που χαιρετίζει την πρόοδό του καθώς σκαρφαλώνει στη βουνοκορφή. Οι αναλαμπές της ενόρασης με τις οποίες εξοικειώνεται, μεταβάλλονται


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

129

στο αστραποβόλο και σταθερό φως της ψυχής, που ακτινοβολεί το νου και προσφέρει εκείνο το σημείο συγχώνευσης που πρέπει να είναι πάντα “η συγχώνευση των δύο φώτων, του μεγαλύτερου και του μικρότερου φωτός”, στο οποίο αναφέρθηκα στην Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας. Το φως της προσωπικότητας και το φως της ψυχής σμίγουν. Σ’ αυτό δε χρειάζεται να επεκταθώ, γιατί ό,τι και να πω δε θα είναι τίποτε παραπάνω απ’ ό,τι είναι – η θεωρία της μύησης. Αυτό λαμβάνει χώρα στην Ατραπό της Μύησης και ονομάζεται η εμπειρία της βουνοκορφής. Όλα είναι αναγκαία – τα βάθη, οι πεδιάδες και η βουνοκορφή. Όπως ξέρετε, ο Τοξότης είναι ένας από τους τέσσερις βραχίονες του Μεταβλητού Σταυρού. Μια ιδέα του γενικού συμβολισμού αυτού του Σταυρού απ’ τη σκοπιά της ποιότητας μπορεί ν’ αποκτηθεί αν δώσουμε τις δύο σειρές χαρακτηριστικών που διακρίνουν τον άνθρωπο πάνω σ’ αυτό το Σταυρό – τον ανεξέλικτο άνθρωπο και το ζηλωτή της θειότητας. Μπορούμε να τις κατατάξουμε ως εξής, βρίσκοντας για κάθε βραχίονα μια διακριτή φράση: Ανεξέλικτος άνθρωπος

Εξελιγμένος άνθρωπος

Δίδυμοι – Μεταβλητότητα. Αστάθεια. Αλληλεπίδραση. Τοξότης – Φιλόδοξη επιθυμία. Διεύθυνση. Προσανατολισμός. Παρθένος – Υλική ζωή. Η γαλούχηση μιας ιδέας. Ιχθείς – Αίσθηση. Μεντιουμισμός. Ρευστότητα. Δίδυμοι – Αναγνώριση ψυχής και μορφής. Ψυχική αλληλεπίδραση. Τοξότης – Προσηλωμένη πνευματική έφεση. Μαθητές. Παρθένος – Η μητέρα του Παιδίου-Χριστός. Κυοφορία. Ιχθείς – Ο παγκόσμιος Σωτήρας. Μεσολάβηση.

Αναφορικά με τα παραπάνω έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι οι Δίδυμοι που είναι διαχωρισμένοι και αποσπασμένοι στο ζώδιο των Διδύμων, γίνονται στον Τοξότη ο Κένταυρος, ο άνθρωπος-ζώο, ενώ η Παρθένος γίνεται η θεά-Ιχθύς στο πολικό της αντίθετο, τους Ιχθείς. Θα μπορούσε να γραφτεί μια πραγματεία πάνω στο θέμα της σχέσης των αντιθέτων στο ζωδιακό κύκλο, γιατί εκφράζουν το πνεύμα και την ύλη και την αλληλοσχέτισή τους συν τη δράση των ποιοτικών ενεργειών· την ίδια στιγμή μαρτυρούν το γεγονός ότι τα δύο είναι ένα και αποτελούν απλώς την έκφραση μεγάλων μεταβαλλόμενων κι όμως παγιωμένων και μυημένων πνευματικών Ζωών. Αυτός είναι ο λόγος που ο αστερισμός του Ζυγού κατέχει μοναδική θέση στο Μεγάλο Τροχό, γιατί η ενέργεια που έρχεται απ’ αυτό τον αστερισμό ελέγχει ό,τι θα μπορούσε να ονομασθεί (από έλλειψη καταλληλότερης λέξης) ο “άξονας του τροχού”. Είναι εκείνο το σημείο στον ενδιάμεσο χώρο όπου συναντώνται και διασταυρώνονται οι δώδεκα ζωδιακές ενέργειες. Επομένως ο Ζυγός ελέγχει τη “στιγμή της αντιστροφής του τροχού” στη ζωή κάθε ζηλωτή, γιατί έρχεται μια στιγμή στον κύκλο των ζωών όπου προσεγγίζεται ένα σημείο ισορροπίας κι επιτυγχάνεται μια σχετική εξισορρόπηση και σ’ αυτό το γεγονός προΐσταται ο Ζυγός. Κάποια μέρα θα είναι ενδιαφέρον να κάνετε μια επιστημονική έρευνα και αναζήτηση για τη δύναμη της ισορροπίας που χειρίζεται ο Ζυγός και την επακόλουθη ανάλυση του αποτελέσματος του Ζυγού στην ατομική ζωή. Θα ήταν τότε δυνατό ν’ ανακαλύψετε κατά πόσο μια ιδιαίτερη ζωή στην οποία ο άνθρωπος προωθεί τη διαδικασία της αντιστροφής, ίσως


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

130

είναι μια ζωή στην οποία ο Ήλιος βρίσκεται στο Λέοντα με ωροσκόπο το Ζυγό. Τέτοιες στατιστικές μελέτες δεν έχουν γίνει ακόμη, αλλά υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν πάνω σ’ αυτές τις γραμμές· κάνω μόνο εισηγήσεις, αλλά νομίζω ότι θα διαπιστωθεί πως έτσι συμβαίνει. Επίσης μια κατάλληλη έρευνα της ιστορίας της ζωής του πνευματισμού και των μέντιουμ που συνδέονται μαζί του, θ’ αποδείξει ότι η πλειονότητα των μέντιουμ στον κόσμο, που είναι χαμηλού τύπου ή καθαρά μέντιουμ ύπνωσης – αρνητικά και συνήθως χωρίς νοημοσύνη – έχουν γεννηθεί στον Καρκίνο με ωροσκόπο τους Ιχθείς, ή στους Ιχθείς με ωροσκόπο τον Καρκίνο. Τέτοιες μελέτες θα πρέπει αναγκαστικά ν’ ασχοληθούν με εκατοντάδες περιπτώσεων και να διεξαχθούν σε μια μεγάλη χρονική περίοδο προκειμένου να αποδείξουν το σημείο που θέλω να τονίσω. Θα ήταν επίσης ενδιαφέρον να γίνει μια ανάλυση των ιδιαίτερων εκείνων ενσαρκώσεων και των ωροσκοπίων τους, στις οποίες τα πολικά αντίθετα εμφανίζονται να σχετίζονται μεταξύ τους – το ένα σαν ηλιακό ζώδιο και το άλλο σαν ωροσκόπος, γιατί αυτές οι ζωές εκφράζουν συνήθως κάποιο βαθμό εξισορρόπησης ή ολοκλήρωσης· σε καμιά περίπτωση δε θα είναι αρνητικές ζωές ούτε θα τους λείπει η κατεύθυνση, η αποτελεσματικότητα ή ο σκοπός. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα πάνω στο Σταθερό Σταυρό των Ουρανών. Θα σημειώσετε πως ο σκοπός μου σ’ αυτό το τμήμα της πραγματείας μας είναι να εφελκύσω το ενδιαφέρον και την έρευνα και να προτρέψω τους σπουδαστές σε επιστημονική, στατιστική και αναλυτική έρευνα. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα αποδειχθούν οι βασικές μου θέσεις και θα αντικαταστήσουν τελικά τις τωρινές ανεπαρκείς μεθόδους – μεθόδους τις οποίες οι περισσότεροι αστρολόγοι οι οποίοι έχουν κάποια πραγματική ικανότητα και διόραση, τις θεωρούν θλιβερές και μη ικανοποιητικές. Ο κυβερνήτης του Τοξότη από την ορθόδοξη σκοπιά είναι ο Δίας και από τη σκοπιά της ατραπού της μαθητείας είναι η ίδια η Γη. Από τη σκοπιά των ενεχόμενων Ιεραρχιών ο Άρης κυβερνά αυτό το ζώδιο. Το πιο ενδιαφέρον γεγονός που προβάλλει καθώς μελετούμε το Μεταβλητό Σταυρό σαν σύνολο, συνδέεται με τους κυβερνήτες και των τεσσάρων ζωδίων. Απ’ τη σκοπιά της ορθόδοξης αστρολογίας μόνο δύο πλανήτες κυβερνούν ή διέπουν και τα τέσσερα ζώδια: αυτοί είναι ο Δίας και ο Ερμής. Ο Ερμής κυβερνά τους Διδύμους και την Παρθένο, ενώ ο Δίας κυβερνά τον Τοξότη και τους Ιχθείς. Ο λόγος γι’ αυτό είναι φανερός αν μελετήσετε τη φύση των ακτίνων που εκφράζονται μέσω αυτών των ζωδίων. Ο Ερμής είναι ο πράκτορας ή ο αγγελιαφόρος της τέταρτης Ακτίνας της Αρμονίας μέσω Διαμάχης, ενώ ο Δίας είναι το μέσον για την έκφραση της δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-σοφίας. Οι δύο αυτές ακτίνες κυβερνούν τη μάζα των ανθρώπων πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό και σχετίζονται στενά με τη μαζική ενσάρκωση της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας. Η λειτουργία τους είναι να συγχωνεύουν και να σμίγουν σε ένα συνεργατικό σύνολο τις μεγάλες δυαδικότητες που εκφράζονται δια του τέταρτου βασιλείου της φύσης. Η σημασία είναι προφανής. Γίνεται εύκολα φανερό πώς, διαμέσου των επιδράσεων του Ερμή και του Δία, η υλική επιθυμία μπορεί να μετουσιωθεί σε θεία αγάπη και η


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

131

διαμάχη που είναι το διακριτικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης οικογένειας, μπορεί να γίνει το όργανο αναγωγής της παραφωνίας σε αρμονία. Το συγκεκριμένο πρότυπο και η κατεύθυνση αυτής της διαδικασίας πρέπει να πάρουν μορφή πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό πριν οι ενέργειες του Σταθερού Σταυρού μπορέσουν να αλλάξουν το φιλόδοξο ιδιοτελή άνθρωπο σε ανιδιοτελή μαθητή. Όλα αυτά πρέπει να εγκαινιασθούν κατ’ ανάγκη πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό που είναι ουσιαστικά και σημαντικά ο Σταυρός του μεταβλητού, ρευστού και αεικίνητου νου και σ’ αυτό το Σταυρό αναπτύσσεται τελικά η νοητική φύση κι αρχίζει τον έλεγχο της ολοκλήρωσης της προσωπικότητας. Όταν προχωρεί αυτή η διαδικασία, η εμπειρία του Μεταβλητού Σταυρού τερματίζεται και ο Σταυρός της Μαθητείας αρχίζει να παίζει το ρόλο του. Η υπόθεση είναι εντελώς διαφορετική σε σχέση με την υποκειμενική πλευρά της ανέλιξης και εσωτερικά ο μαθητής που βρίσκεται σε ενσάρκωση κάτω από την επιρροή του Μεταβλητού Σταυρού στη ζωή της προσωπικότητάς του, ενώ ο ίδιος σαν ψυχή βρίσκεται πάνω στο Σταθερό Σταυρό, περιέρχεται κάτω από την κατευθυνόμενη ενέργεια τεσσάρων πλανητών, τρεις από τους οποίους είναι μη-ιεροί πλανήτες. Συνήθως αυτοί οι τέσσερις αντικαθιστούν ή μάλλον αρχίζουν να κυριαρχούν στην επίδραση του Ερμή και του Δία, παρέχοντας μεγαλύτερη ευκολία έκφρασης κι ασκώντας εκείνη την επιρροή που θα φέρει την προσωπικότητα σε ορθή σχέση με την ψυχή, γιατί αυτό είναι ουσιαστικά το χρέος του Σταθερού Σταυρού και ο στόχος του μαθητή. Σε σχέση με τους πλανήτες που κυβερνούν τον Τοξότη, εξωτερικά και εσωτερικά, μπορεί να αποκτηθεί εύκολα κάποια ιδέα για την πολυπλοκότητα των δυνάμεων με τις οποίες πρέπει ν’ αγωνισθεί κάθε μαθητής και για τη σημασία των ακτινικών δυνάμεων που διαχύνονται μέσα του και διαμέσου του. Πάρτε για παράδειγμα τον αστερισμό που εξετάζουμε τώρα και θυμηθείτε ότι τα ίδια βασικά ρεύματα ενέργειας θα πρέπει να σημειωθούν σε σχέση με κάθε άλλο ζώδιο στο οποίο μπορεί ο άνθρωπος να λάβει ενσάρκωση. Διαπιστώνουμε ότι πρέπει να εξετάσουμε: 1. Το Ηλιακό Ζώδιο – Σ’ αυτή την περίπτωση ο Τοξότης ρυθμίζει τις περιστάσεις, υποδεικνύοντας την κληρονομικότητα κι αναγκάζοντας το περιβάλλον να είναι δηλωτικό ως προς το άτομο. 2. Το Ανατέλλον Ζώδιο – Ο ωροσκόπος μπορεί να είναι ένα από τα υπόλοιπα ένδεκα ζώδια. 3. Τo Μεταβλητό Σταυρό – Οι τέσσερις ενέργειες που συναντώνται “στο μεσαίο σημείο” κι έχουν ένα ενωμένο και συγκεκριμένο αποτέλεσμα πάνω στο άτομο. Η ίδια δήλωση ισχύει και για τους δύο άλλους Σταυρούς. 4. Τους Ορθόδοξους Πλανήτες – Αυτοί ρυθμίζουν την προσωπικότητα. Σ’ αυτή την περίπτωση έχουμε τον Ερμή και το Δία. Οι δώδεκα οίκοι που κυβερνώνται απ’ τους πλανήτες έχουν επίσης μεγάλη σημασία απ’ τη σκοπιά της διαβιβαζόμενης ενέργειας. 5. Τους Εσωτερικούς Πλανήτες – Αυτοί εισάγουν ανανεωμένη ή αυξημένη πλανητική ενέργεια κι ακτινική ενέργεια μ’ έναν πιο δυναμικό τρόπο. Στην περίπτωση του Τοξότη αυτές οι ενέργειες είναι η Αφροδίτη, η Σελήνη, η Γη και ο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

132

Πλούτων. 6. Τον Πλανητικό Κυβερνήτη μιας Ιεραρχίας – Στην ιδιαίτερη αυτή περίπτωση πλανήτης είναι ο Άρης που κυβερνά την έκτη Δημιουργική Ιεραρχία, τους σεληνιακούς Κυρίους (τα στοιχειακά της τριπλής προσωπικότητας) οι οποίοι πρέπει να περιέλθουν υπό τον έλεγχο του ηλιακού Κυρίου. Μια μελέτη των παραπάνω θα αποκαλύψει πολύ ενδιαφέρουσες σχέσεις και θα αποδείξει τη θέση μου σχετικά με την πολλαπλότητα των ενεργειών στις οποίες μπορεί να ανταποκριθεί ο θαυμάσιος μηχανισμός του ανθρώπου και στις οποίες, καθώς βαίνει η εξέλιξη, μπορεί να γίνει όλο και περισσότερο ευαίσθητος. Δεν μπορώ να υπεισέλθω σε μια πιο λεπτομερή ανάλυση των πολλών ενεργειών που διαχύνονται στο μαθητή καθώς φτάνει στα τελικά στάδια πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό και στον Τοξότη καταλήγει στην απόφαση “να κατευθύνει τα βήματά του σε έναν άλλο τρόπο ζωής και με φλογερή αποφασιστικότητα να ανέβει σε έναν άλλο Σταυρό”, όπως το θέτει το Αρχαίο Σχόλιο. Μπορώ να υποδείξω μόνο τις παρακάτω ακτινικές δυνάμεις που διαχύνονται στον άνθρωπο με το μέσον των ακόλουθων πλανητών: Εξωτερικοί

Εσωτερικοί Ιεραρχικός

Ερμής – 4η Ακτίνα – Αρμονία μέσω Διαμάχης. Δίας – 2η Ακτίνα – Αγάπη-σοφία. Αφροδίτη – 5η Ακτίνα – Συγκεκριμένη Επιστήμη. Νους. Σελήνη – 4η Ακτίνα – Αρμονία μέσω Διαμάχης. Γη – 3η Ακτίνα – Ενεργός Νοημοσύνη. Πλούτων – 1η Ακτίνα – Καταστροφική όψη. Άρης – 6η Ακτίνα – Αφοσίωση. Πόλεμος μέχρι το θάνατο της προσωπικότητας ή της μορφής.

Μια ανάλυση θα δείξει ότι οι “δυνάμεις της διαμάχης” είναι ισχυρές σ’ αυτό το ζώδιο, πρωτίστως στη ζωή του μαθητή. Η αρμονία μέσω Διαμάχης είναι ακατάπαυστα ενεργός και εμφανίζεται τόσο στις ορθόδοξες όσο και στις εσωτερικές αποδόσεις. Η καταστροφική δύναμη της πρώτης ακτίνας που εστιάζεται στον Πλούτωνα, φέρνει αλλαγή, σκοτάδι και θάνατο. Σ’ αυτή την ένταση και τη δυναμικότητα του Πλούτωνα πρέπει να προστεθεί η ισχυρή και δυναμική ενέργεια του πλανήτη Άρη. Αυτή φέρνει ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια καθώς και το άτομο κάτω από το νόμο της προστριβής η οποία βασίζεται αυτή τη φορά στην έκτη ακτίνα της αφοσίωσης σε κάποιο ιδανικό, υψηλό ή χαμηλό. Όλες αυτές επιδρούν στο άτομο που γεννήθηκε στο ζώδιο του Τοξότη, καθώς και στην τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία σαν σύνολο. Αυτό, όπως μπορείτε να δείτε μόνοι σας, εισάγει μια τρομακτική κατάσταση και οι δυνάμεις που επιδρούν στο μαθητή έχουν μια βαρυσήμαντη φύση – υπό την προϋπόθεση ότι ο μηχανισμός επίγνωσης είναι σε θέση να ανταποκριθεί. Οι δυνάμεις αυτές είναι πάντα παρούσες σ’ όλα τα ζώδια, αλλά η ανταποκριτικότητα και η ευαισθησία στην κρούση τους εξαρτάται από τη φύση του μηχανισμού ανταπόκρισης. Συλλογισθείτε αυτή τη σκέψη, γιατί αυτή η ευαισθησία σημαδεύει τη διαφορά ανάμεσα στο μαθητή και το μέσο άνθρωπο.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

133

Οι πλανητικές αυτές επιδράσεις είναι διακριτικές των Υιών του Νου, με Αφροδιτιανή προέλευση· είναι χαρακτηριστικές των Κυρίων της Θυσίας και της Θέλησης, οι οποίοι λειτουργούν σε χρόνο και χώρο σαν η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία. Η μορφική ζωή κυβερνάται από τη Σελήνη που συγκαλύπτει έναν κρυμμένο πλανήτη· αυτοί οι Υιοί του Νου ζουν στη Γη κι έτσι μέσα στο σώμα του πλανητικού Λόγου κι έχουν μια συγκεκριμένη νοητική φύση που τους κάνει Κυρίους της Γνώσης, επιτυγχάνοντας το στόχο τους μέσω του φωτός του νου και μέσω της μεθόδου της διαμάχης, γιατί είναι επίσης Κύριοι της Αέναης κι Έμμονης Αφοσίωσης. Οι σπουδαστές πρέπει να θυμούνται από τη Μυστική Δοξασία όλα τα παραπάνω ονόματα που σχετίζονται με τους πλανήτες οι οποίοι κυβερνούν τον Τοξότη. Είναι τα “ποιοτικά ονόματα” των Θείων Μανασαπούτρα, των Αγκνισβάττα που είμαστε εμείς. Μια εξέταση της παραπάνω παραγράφου θα σας υποδείξει τη σπουδαιότητα του ζωδίου του Τοξότη στη ζωή των ενσαρκωνόμενων Υιών του Θεού. Θα ήθελα να τονίσω επίσης ότι μέσω του Δία και των επιρροών του ο Τοξότης σχετίζεται με τρεις άλλους κύριους αστερισμούς: 1. Τους Ιχθείς – Εξωτερικά, υποδεικνύοντας τον τελικό στόχο του ανθρώπου. 2. Τον Υδροχόο – Εσωτερικά, υποδεικνύοντας το σκοπό όλης της υλικής εξέλιξης και τον αντικειμενικό στόχο όλων των διαδικασιών της ενσάρκωσης. 3. Την Παρθένο – Ιεραρχικά, υποδεικνύοντας το σκοπό του Κοσμικού Χριστού. Τόσο η Γη όσο και ο Κρόνος (ένας μη-ιερός κι ένας ιερός πλανήτης) είναι παραδείγματα ή εκφράσεις της τρίτης Ακτίνας της Ενεργού Νοημοσύνης και η ακτινική αυτή σχέση χρησιμεύει για να φέρει τις επιδράσεις του Αιγόκερου σε σχέση με τον Τοξότη, προσφέροντας έτσι ένα πεδίο ενέργειας όπου ο προσηλωμένος μαθητής μπορεί να καταστεί τελικά μυημένος. Αυτός είναι ο τεθείς στόχος για το άτομο που γεννήθηκε στον Τοξότη – είτε είναι ο τεθείς στόχος της μύησης σε κάποια μορφή αισθητήριας εμπειρίας είτε του πνευματικού εγχειρήματος και συνείδησης. Το αποτέλεσμα κάθε εμπειρίας σε κάθε ζώδιο του ζωδιακού πρέπει να πραγματωθεί οριστικά σαν διεύρυνση της συνείδησης κι αδιάφορα με τη μορφή που θα πάρει η εμπειρία, κορυφώνεται σε κάποιου είδους μύηση. Οι σπουδαστές θα κάνουν καλά να θεωρούν τη μύηση σαν καθοριστική διαδικασία της ζωής και πρέπει να προσπαθούν ώστε κάθε ζωική εμπειρία ή κύκλος ζωικών εμπειριών ν’ αντιμετωπίζεται σαν μύηση σε ένα ευρύτερο πεδίο επίγνωσης, έκφρασης κι επακόλουθης επαφής. Είναι λίγα ακόμη όσα χρειάζεται να πω και λίγα όσα χρειάζεται να σχολιάσω σ’ αυτό το στάδιο μελέτης. Ο άνθρωπος που πλησιάζει την ατραπό της μαθητείας ή είναι ήδη μαθητής – δεσμευμένος ή υπό επιτήρηση – θα ωφεληθεί πολύ από μια βαθιά και συστηματική μελέτη αυτού του ζωδίου. Θα πρότεινα στο σπουδαστή να έχει κατά νου τη θέση αυτού του ζωδίου. Ο Σκορπιός στέκει στο ενδιάμεσο ανάμεσα σε δύο ζώδια ισορροπίας ή ισοστάθμισης – τον Τοξότη και το Ζυγό. Ο Ζυγός σημαδεύει ένα διάλειμμα ή ένα αξιόλογο σημείο ισορροπίας πριν την έντονη δοκιμασία και εξέταση στο Σκορπιό. Ο Τοξότης σημαδεύει ένα άλλο σημείο ισορροπίας που ακολουθεί αυτή τη δοκιμασία, γιατί ο Τοξότης πρέπει ν’ αποκτήσει και να διατηρήσει ένα σταθερό


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

134

βλέμμα, χέρι και στάση πριν ρίξει το βέλος το οποίο, όταν κατευθυνθεί σωστά κι ακολουθηθεί ορθά, θα τον μεταφέρει στην πύλη της μύησης. Μελετώντας τον Τοξότη, γίνεται φανερό ότι ένα από τα κύρια υποκείμενα θέματα είναι εκείνο της Διεύθυνσης. Ο Τοξότης καθοδηγεί το άλογό του σε κάποιο ειδικό αντικειμενικό σκοπό· εξαποστέλλει ή κατευθύνει το βέλος του σε κάποιο επιθυμητό σημείο· σκοπεύει σε κάποιο ειδικό στόχο. Αυτή η αίσθηση της διεύθυνσης ή καθοδήγησης χαρακτηρίζει το φωτισμένο άνθρωπο, το ζηλωτή και μαθητή κι αυτή είναι μια αυξανόμενη αναγνώριση· όταν αυτή η ικανότητα της ευαίσθητης κατεύθυνσης αναπτυχθεί ορθά, αποβαίνει στα πρώτα στάδια μια προσπάθεια να ταυτίσει κάθε δραστηριότητα της ψυχής και της προσωπικότητας με το Σχέδιο του Θεού και σε τελική ανάλυση αυτό είναι η διευθετημένη κατεύθυνση της σκέψης του Θεού. Δεν υπάρχει αληθινή διεύθυνση ξέχωρη από τη σκέψη και θα ήθελα να θυμάστε ότι η σκέψη είναι δύναμη. Αυτή είναι μια δήλωση την οποία πρέπει να συλλογισθούν όλοι οι μαθητές, γιατί δεν μπορούν να επιτύχουν καμιά πραγματική κατανόηση της διεύθυνσης του Σχεδίου του Θεού εκτός αν εργασθούν με μια φάση της δικής τους ζωής, η οποία να υπόκειται στη δική τους νοητική διεύθυνση. Τότε και μόνο τότε θα μπορέσουν να καταλάβουν. Πάνω στο συνήθη τροχό της ζωής ο άνθρωπος που γεννήθηκε σ’ αυτό το ζώδιο ή έχει ωροσκόπο αυτό το ζώδιο, θα επηρεάζεται απ’ ό,τι οι Ινδικές Γραφές αποκαλούν καμα-μάνας που μεταφράζεται ανεπαρκώς με τις λέξεις επιθυμία-νους. Η διπλή αυτή δύναμη ελέγχει κι επηρεάζει τη ζωή· στα πρώτα στάδια της ανέλιξης η εστίασή της είναι στην επιθυμία και την ικανοποίηση αυτής της επιθυμίας και στα επόμενα στάδια της καθαρής ανάπτυξης της προσωπικότητας η εστίαση είναι στον έλεγχο της επιθυμίας από το νου· ο κύριος σκοπός αυτή τη στιγμή είναι η νοήμων χρήση όλων των δυνάμεων που θα επιφέρουν μια επαρκή ικανοποίηση της επιθυμίας η οποία πολύ συχνά είναι σ’ αυτή την περίπτωση απλώς η φιλοδοξία να φτάσει κάποιο στόχο ή να επιτύχει κάποιο σκοπό. Αυτή η διαδικασία ικανοποίησης της προσωπικότητας λαμβάνει χώρα στο συνήθη τροχό. Στον αντεστραμμένο τροχό ο στόχος είναι η έκφραση της αγάπης-σοφίας κι αυτή αναπτύσσεται πάντοτε με ανιδιοτέλεια και είναι αφιερωμένη πάντοτε στο καλό του συνόλου κι όχι στην ικανοποίηση του ατόμου. Μας ειπώθηκε ότι ο Τοξότης κυβερνά τους μηρούς που είναι το κύριο κέντρο της φυσικής ισχύος και της προστατευτικής δύναμης κι επίσης το ιερό κέντρο που προσφέρει την ενέργεια για τη χρήση των δημιουργικών δυνάμεων της φυσικής ζωής. Αυτό επίσης αληθεύει συμβολικά. Στον Τοξότη ο μαθητής πρέπει ν’ ανακαλύψει μέσα του δύο πράγματα· αυτά είναι η δύναμη να προοδεύει στην ατραπό και να βαδίζει την Οδό κι επίσης η ικανότητα να δημιουργεί με την ανώτερη και πνευματική έννοια. Αφορά τη σχέση ανάμεσα στο ιερό κέντρο και στο κέντρο του λαιμού. Αυτές οι δυνάμεις (οι ανώτερες δυνάμεις) είναι προς το παρόν εμβρυώδεις στην πρώιμη εμπειρία του μαθητή στον Τοξότη, αλλά αναπτύσσονται κι αποβαίνουν δυναμικότερες καθώς επιστρέφει κυκλικά στη ζωική εμπειρία σ’ αυτό το ζώδιο. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι στον Τοξότη κανένας πλανήτης δε βρίσκεται σε


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

135

έξαρση ή πτώση. Μόνο ένα πράγμα συμβαίνει κι αυτό είναι ότι η δύναμη του Ερμή μειώνεται υπερβολικά. Γι’ αυτό το λόγο ο Τοξότης θεωρείται εσωτερικά σαν ζώδιο της ισορροπίας κι όχι των άκρων· δεν υπάρχει καμιά μεγάλη πτώση ή έξαρση. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι ο μαθητής πρέπει να βαδίσει έναν ομαλό δρόμο ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων, ανεπηρέαστος είτε από “τη δύναμη της έξαρσης ή τη δυναμικότητα εκείνου που πέφτει”. Ούτε η κοιλάδα ούτε τα ύψη προκαλούν κάποιο καταδείξιμο αποτέλεσμα. Ο Ερμής που είναι η έκφραση της τέταρτης ακτίνας καθώς κι ο Θεός των νοητικών διαδικασιών, έχει σ’ αυτό το ζώδιο μειωμένη δύναμη κι αυτό για δύο λόγους, μιλώντας εσωτερικά: Πρώτο, προτού λάβει ο μαθητής μύηση, πρέπει να πάψει οριστικά να ταυτίζεται είτε με τη δική του ανθρώπινη προσωπικότητα και διαδικασίες είτε με το ανθρώπινο βασίλειο. Η έμφασή του πρέπει να είναι για το μέλλον στην πνευματική ψυχή και το πέμπτο βασίλειο της φύσης· στον Τοξότη αρχίζει να εκφράζει το πρώτο αυτό στάδιο. Συνεπάγεται μια πλήρη απόσυρση, με την έννοια της προσωπικότητας, από τη μορφική πλευρά της ζωής. Αυτή πάλι συνεπάγεται (σε κάποιο σημείο κρίσης) ένα σημείο ισορροπίας. Δεύτερο, η δύναμη του νου, αφού αναπτύχθηκε, δοκιμάσθηκε και βρέθηκε αληθινή στο ζώδιο του Σκορπιού, αρχίζει να μειώνει τη δραστηριότητά της και τη θέση της αρχίζει να παίρνει η ενόραση. Αυτό είναι ουσιώδες πριν εισέλθει ο μαθητής στο ζώδιο του Αιγόκερου και αρχίσει η προετοιμασία για μύηση. Όσον αφορά τους τρεις δεκανούς του Τοξότη, ο Σεφάριαλ μας δίνει σαν τους τρεις κυβερνώντες πλανήτες τον Ερμή, τη Σελήνη και τον Ήλιο, ενώ ο Άλαν Λήο μας δίνει το Δία, τον Άρη και τον Ήλιο, δίνοντας έμφαση, όπως κάνει συνήθως, στον τρόπο των εσωτεριστών. Συνήθως συντονίζεται με τις εσωτερικές σημασίες, αλλά όχι πάντα. Ο Δίας δίνει διεύρυνση, αντικαθιστώντας τον Ερμή, γιατί ο ερμητιανός νους είναι πάντα ένας περιορισμός, παρότι μόνο προσωρινός. Η Σελήνη δίνει τη θέση της στον Άρη ο οποίος παρέχει την ποιότητα της αφοσίωσης και την ικανότητα της μάχης για ένα ιδανικό. Η ιδεαλιστική αυτή αντίληψη και μέθοδος εργασίας χαρακτηρίζει πάντοτε τη μαθητεία στα πρώτα στάδια ανέλιξης στην Ατραπό. Ο Ήλιος που απεικονίζει τον ηλιακό Άγγελο, παραμένει διαρκώς τόσο στις εξωτερικές όσο και τις εσωτερικές διαδικασίες κι επομένως η αστρολογία τον αναγνωρίζει σαν μια σταθερή πίεση και παρουσία. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει μια σημαντική αλήθεια. Η ψυχή παραμένει αιώνια παρούσα – στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Κλείνοντας, θα σας αναφέρω απλά τις δύο λέξεις-κλειδιά αυτού του ζωδίου, τόσο καθώς βαίνει στο συνήθη τροχό όσο και στον αντεστραμμένο τροχό. Η έννοια και η σημασία τους είναι τόσο έκδηλες ώστε δε χρειάζονται διευκρίνιση. Η εντολή στον άνθρωπο πάνω στον ορθόδοξο τροχό είναι η εξής: Και ο Λόγος είπε: “Ας αναζητηθεί τροφή”. Για τον άνθρωπο στον αντεστραμμένο τροχό ηχεί η Λέξη: “Βλέπω το στόχο. Φτάνω στο στόχο και βλέπω έναν άλλο.” Είθε οι λέξεις της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

136

τελικής αυτή εντολής προς το μαθητή να μεταδώσουν κάποιο νόημα στην καρδιά και το νου. ΣΚΟΡΠΙΟΣ Φτάνουμε τώρα στην εξέταση ενός ζωδίου που έχει υπέρτατη σημασία στη ζωή του εξελισσόμενου ανθρώπου. Ορισμένα ζώδια έχουν μια πολύ στενή σχέση – δια της εισροής κι εκροής ενέργειας – με κάποιους κύριους αστερισμούς. Οι κύριοι αυτοί αστερισμοί σε λίγες περιπτώσεις συνδέονται περίεργα με τα σημεία του ζωδιακού. Υπάρχουν τέσσερα ζωδιακά σημεία που σχετίζονται μυστηριωδώς με ό,τι θα μπορούσε να ονομασθεί “έκφραση προσωπικότητας” (αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας τόσο ακατάλληλος όρος από έλλειψη καλύτερου) του ίδιου του ηλιακού Λόγου, ή με τη Θεία Τετράδα, την τετραπλή εκδήλωση της Θεότητας. Τα τέσσερα αυτά ζώδια είναι: Κριός-Λέων-Σκορπιός-Υδροχόος και περιλαμβάνουν την έκφραση της ενέργειας ενός Θεμελιώδους ζωδίου και τριών ζωδίων που αποτελούν τμήμα του Σταθερού Σταυρού των ουρανών. Θα μπορούσαμε να εκφράσουμε αυτή την αλήθεια μ’ έναν άλλο τρόπο: ο Θεός Πατήρ, η Θέληση για εκδήλωση, εγκαινιάζει τη δημιουργική διαδικασία που πραγματώνεται δια της δραστηριότητας του Θεού Υιού, του κοσμικού Χριστού που είναι σταυρωμένος στο Σταθερό Σταυρό των ουρανών. Η δραστηριότητα του Θεού Άγιο Πνεύμα, που υπονοείται στο Μεταβλητό Σταυρό, σχετίζεται στενά με το προηγούμενο ηλιακό σύστημα και η ενέργεια της θείας αυτής όψης απορροφάται πρακτικά πλήρως στο χειρισμό των δυνάμεων που κληρονομήθηκαν απ’ αυτό το σύστημα και είναι έμφυτες στην καθαυτή φύση της ίδιας της ουσίας. Η θεία αυτή όψη είναι για ολόκληρη γενικά τη θεία εκδήλωση ό,τι είναι η κατώτερη φύση (μορφική ζωή ή προσωπικότητα στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης) για την ψυχή όσον αφορά το ατομικό ανθρώπινο ον. Όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της θείας Τριάδας θα μπορούσαμε να πούμε ότι: 1. Ο Κριός είναι το εστιακό σημείο έκφρασης της πρώτης όψης της θειότητας, της όψης θέληση. 2. Ο Λέων είναι το εστιακό σημείο για την έκφραση της δεύτερης όψης, της αγάπηςσοφίας ή της όψης συνείδηση. Αυτό κυρίως όσον αφορά την ανθρωπότητα. 3. Η Παρθένος είναι το εστιακό σημείο για την έκφραση της τρίτης όψης, εκείνης της ενεργού νοημοσύνης. Σ’ αυτό το ζώδιο συμβολίζεται η ανώτατη λειτουργία της ύλης. Τα τέσσερα ζώδια – Κριός, Λέων, Σκορπιός και Υδροχόος – σχετίζονται με τα ακόλουθα αστέρια τα οποία δεν απαριθμούνται στα δώδεκα ζώδια του ζωδιακού· συνιστούν ένα άλλο πεδίο σχέσεων: Ο Κριός μ’ ένα απ’ τα δύο αστέρια που βρίσκονται στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου, τα οποία καλούνται οι δύο Δείκτες. Ο Λέων με τον Πολικό Αστέρα που βρίσκεται στη Μικρή Άρκτο. Ο Σκορπιός με το Σείριο, το Άστρο του Κυνός.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

137

Ο Υδροχόος με την Αλκυόνη, μια από τις επτά Πλειάδες. Είναι λίγα όσα μπορώ να σας πω σχετικά με τις ενέργειες που εισρέουν στα τέσσερα ζωδιακά σημεία από αυτά τα μακρινά αν και δυναμικά σημεία εξερχόμενης ενέργειας· αποτελούν τμήμα της ζωικής έκφρασης μιας Ταυτότητας, άπειρα υπέρτερης και πιο αναπτυγμένης από τον ηλιακό μας Λόγο. Όμως κάποιες νύξεις θα είναι χρήσιμες στον αληθινά εσωτεριστή αστρολόγο που μπορεί να μελετήσει αυτές τις σελίδες, ιδιαίτερα όσον αφορά το Σκορπιό. Ο Σκορπιός στο ιδιαίτερο αυτό στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης κυβερνά την Ατραπό της Μαθητείας. Θα σημειώσετε επίσης εδώ πώς οι Λέων-Σκορπιός-Υδροχόος σχηματίζουν ένα ιδιάζον τρίγωνο δύναμης, αλλά μ’ αυτό θα ασχοληθώ αργότερα στο Κεφάλαιο ΙΙΙ με την επικεφαλίδα Επιστήμη των Τριγώνων. Ο Κριός, όπως θα αναμενόταν, συνδέεται στενά με τη Μεγάλη Άρκτο, αλλά περίεργα και με ένα από τα αστέρια που καλούνται Δείκτες· αυτά δείχνουν τον Πολικό Αστέρα ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι ένα μείζον “αστέρι διεύθυνσης”. Διεύθυνση, θέληση, σκοπός και σχέδιο σχετίζονται όλα με τον ηλιακό Λόγο και με τα εξελικτικά Του εγχειρήματα σε σχέση με τις πολλές ζωές που εκδηλώνονται στο φορέα έκφρασης, τον οποίο αποκαλούμε ηλιακό σύστημα. Όλα αυτά ανταποκρίνονται στις επιρροές της πρώτης ακτίνας η οποία είναι σε κάθε πρόθεση και σκοπό η ενέργεια της θείας ενσωματωμένης θέλησης η οποία περιγράφηκε εσωτερικά σαν “αναπόφευκτος κατευθυνόμενος σκοπός”. Μέσα στο ηλιακό μας σύστημα ο Ήφαιστος κι ο Πλούτων είναι εκφράσεις ή θεματοφύλακες της πρώτης αυτής ακτινικής ενέργειας και είναι, όπως σας είπα, εσωτερικοί πλανήτες. Η πρώτη ένδειξη της αληθινής πνευματικής θέλησης αρχίζει να εκδηλώνεται μόνο στην Ατραπό της Μαθητείας – απ’ όπου και η καθυστερημένη ανακάλυψη των δύο αυτών πλανητών (καθυστερημένη σε χρόνο και από τη σκοπιά της ανθρώπινης γνώσης), γιατί μόνο σ’ αυτή την περίοδο της Αρείας φυλής η ανθρωπότητα αρχίζει σε κάποιο μεγάλο βαθμό να εκδηλώνει ενδείξεις (και προς το παρόν τίποτε παραπάνω) μιας αντίδρασης ή ανταπόκρισης στην πνευματική θέληση της θεότητας καθώς φτάνει στον πλανήτη μας κι επομένως σε μας δια του Κριού, του Ήφαιστου και του Πλούτωνα. Έχετε λοιπόν την ακόλουθη άμεση γραμμή βουλητικής ενέργειας: 1. Το Δείκτη που είναι μακρύτερα από τον Πολικό Αστέρα, στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Μιλώντας εσωτερικά, είναι η μεγάλη δεξαμενή ή το εστιακό σημείο για τη θεία ενέργεια που εκτελεί το σκοπό του Θεού. Ο Δείκτης που είναι πλησιέστερα στον Πολικό Αστέρα εκφράζει την κατώτερη όψη της θέλησης την οποία – μιλώντας για την ανθρωπότητα – ονομάζουμε αυτοβουλία. 2. Τον Κριό στον οποίο η θέληση για δημιουργία ή εκδήλωση κάνει την εμφάνισή της κι εγκαινιάζεται το μεγάλο θείο πείραμα. 3. Τον Ήφαιστο και τον Πλούτωνα που σχετίζονται με τους δύο Δείκτες και μόνο τώρα αρχίζουν με κάποιο συγκεκριμένο και σαφή τρόπο να επηρεάζουν την ανθρώπινη ανταπόκριση. Το αποτέλεσμά τους είχε πλανητική φύση μέχρι σήμερα και ως τώρα δεν ήταν καθόλου αποτελεσματικό είτε στο τέταρτο είτε στο δεύτερο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

138

βασίλειο της φύσης. 4. Τη Σαμπάλλα, το Θεματοφύλακα του Σχεδίου για τον πλανήτη μας. Ο Λέων είναι το ζώδιο στο οποίο αναπτύσσεται η συνείδηση της ατομικότητας, χρησιμοποιείται και τελικά αφιερώνεται στο θείο σκοπό. Σχετίζεται με τον Πολικό Αστέρα (που βρίσκεται στη Μικρή Άρκτο) και είναι επίσης περίεργα επιδεκτικός στην επίδραση εκείνου του Δείκτη στη Μεγάλη Άρκτο, ο οποίος είναι πλησιέστερα στον Πολικό Αστέρα. Μιλώντας εσωτερικά, ο Πολικός Αστέρας θεωρείται το “άστρο του αναπροσανατολισμού” δια του οποίου αναπτύσσεται η τέχνη της “επανεκτίμησης κι επανάκτησης εκείνου που απωλέσθηκε”. Αυτή φέρνει τελικά τον άνθρωπο πίσω στην πηγή της προέλευσής του. Συνεπώς θα μπορούσε να συναχθεί σωστά ότι αυτός ο Δείκτης και η ενέργεια που εκπορεύεται απ’ αυτόν καθοδηγεί την ανθρωπότητα στην ενελικτική ατραπό και είναι διαρκώς ενεργός στην επίδρασή του στον άνθρωπο που βρίσκεται ακόμη πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό. Τότε η ενέργεια του Δείκτη που είναι μακρύτερα από τον Πολικό Αστέρα, αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία της και καταγράφεται από το μαθητή που είναι πάνω στην Ατραπό, μια αίσθηση ορθής διεύθυνσης ή καθοδήγησης και μια τέτοια καθοδήγηση (όταν ακολουθείται) οδηγεί τον άνθρωπο πλησιέστερα στην Ιεραρχία. Εδώ είναι που απεικονίζεται για μας στο συμβολισμό του ουρανού η θεία αναγκαιότητα να επιτευχθεί ευθυγράμμιση κι όταν επιτευχθεί, υπάρχει τότε μια άμεση εισροή θείας ενέργειας και ο άνθρωπος συνδέεται με ένα νέο και δημιουργικό τρόπο με τις πηγές της θείας προμήθειας. Οι αστρολόγοι θα κάνουν καλά (σε σχέση με τα ωροσκόπια των μαθητών και ιδιαίτερα των μυημένων) να εξετάζουν τους δύο Δείκτες και τον Πολικό Αστέρα. Σχετίζονται μυστηριωδώς με τις τρεις όψεις του ενσαρκωμένου ανθρώπου – Πνεύμα, ψυχή και σώμα. Περισσότερα απ’ αυτό δε μου επιτρέπεται να σας μεταδώσω. Μπορώ όμως να σας δώσω έναν άλλο υπαινιγμό. Τα τρία αυτά αστέρια ενσωματώνουν τις τρεις όψεις της θείας θέλησης. Είναι οι τρεις όψεις όλων των εκφράσεων της θειότητας σε εκδήλωση, που υπόκεινται στην Επιστήμη των Τριγώνων. Αυτό θα το διευκρινίσω αργότερα. Εμφανίζεται επίσης ένα άλλο τρίγωνο ενέργειας: Κριός, Λέων και Πολικός Αστέρας και συνδέονται διπλά μέσω των Δεικτών. Ο Σκορπιός βρίσκεται υπό την επιρροή ή την εισρέουσα ενέργεια του Σειρίου. Αυτό είναι το μεγάλο άστρο της μύησης, επειδή η Ιεραρχία μας (μια έκφραση της δεύτερης όψης της θειότητας) βρίσκεται υπό την επιτήρηση ή τον πνευματικό μαγνητικό έλεγχο της Ιεραρχίας του Σειρίου. Αυτές είναι κύριες ελέγχουσες επιδράσεις με τις οποίες εργάζεται ο κοσμικός Χριστός πάνω στη Χριστική αρχή στο ηλιακό σύστημα, στον πλανήτη, στον άνθρωπο και στις κατώτερες μορφές ζωικής έκφρασης. Εσωτερικά αποκαλείται το “λαμπρό άστρο της ευαισθησίας”. Συνεπώς έχετε: Τον Πολικό Αστέρα – Το Άστρο της Διεύθυνσης – που κυβερνά τη Σαμπάλλα. Αργότερα ένας άλλος Πολικός Αστέρας θα πάρει τη θέση του, λόγω της αλληλεπίδρασης των δυνάμεων στο σύμπαν και της γενικής μετατόπισης και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

139

κίνησης. Αλλά το όνομα και η ποιότητα αυτού του αστέρα θα αποκαλυφθούν μόνο κατά τη μύηση. Το Σείριο – Το Άστρο της Ευαισθησίας – που κυβερνά την Ιεραρχία. Την Αλκυόνη – Το Άστρο του Ατόμου – που κυβερνά την ανθρωπότητα. Μπορείτε να δείτε από τα παραπάνω πώς εκδιπλώνεται βαθμιαία ολόκληρο το σχέδιο αυτής της Πραγματείας. Μου ήταν αναγκαίο να σας υποδείξω τη φύση και το σκοπό των τριών θείων κέντρων – της Σαμπάλλα, της Ιεραρχίας και της Ανθρωπότητας – προτού μπορέσω να σας αποσαφηνίσω αυτό το μέρος της διδασκαλίας ή προτού μπορέσω να σας υποδείξω τη φύση των ενεργειών που διαχύνονται από μακρινούς αστερισμούς και ζωδιακά σημεία μέσα στην πλανητική μας διάταξη. Ο Σκορπιός είναι ο μεγάλος αστερισμός που επηρεάζει το σημείο στροφής τόσο στη ζωή της ανθρωπότητας όσο και στη ζωή του ατομικού ανθρώπινου όντος. Για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο του ανθρώπινου γένους όσο και των μαθητών η ενέργεια του Σειρίου που χύνεται στις επτά ομάδες οι οποίες σχηματίζουν την πλανητική μας Ιεραρχία, εφελκύει ανταπόκριση. Θα σας υπενθύμιζα ένα βασικό γεγονός στην εξελικτική διαδικασία, το οποίο τελικά η αστρολογία θα αποδείξει επιστημονικά και πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Είναι το γεγονός ότι ενέργειες και δυνάμεις διαχύνονται στο σύστημά μας και τις πλανητικές μας ζωές ακατάπαυστα, δυναμικά και κυκλικά. Θεωρούνται όμως σήμερα ότι υπάρχουν μόνο όταν εφελκύεται συγκεκριμένη ανταπόκριση. Έρχονται απ’ όλα τα είδη των πηγών, εξωτερικών στο σύστημα και στις πλανητικές μας διατάξεις, αλλά μέχρι ο άνθρωπος να ανταποκριθεί και να τις καταγράψει, τόσο οι επιστήμονες όσο και οι αστρολόγοι θα αποτυγχάνουν να τις αναγνωρίσουν και είναι σαν να μην υπάρχουν. Είναι ένα σημείο που πρέπει να έχετε κατά νου καθώς συνεχίζω να σας διδάσκω, γιατί μπορεί να υποδείξω κάποιες πηγές δρώσας ενέργειας που μπορεί να σας είναι προς το παρόν άγνωστο ότι επιδρούν στο σύστημά μας και στα περιεχόμενά του. Η δυσκολία δε θα υπάρχει λόγω των ανακριβειών μου, αλλά εξαιτίας της έλλειψης ευαισθησίας στο μηχανισμό ανταπόκρισης που χρησιμοποιούν προς το παρόν το ανθρώπινο γένος και οι μαθητές. Συνεπώς σε σχέση με την ατραπό της μαθητείας έχετε τις ακόλουθες γραμμές “επηρεάζουσας ενέργειας”: 1. Το Σείριο – που εργάζεται με επταπλό τρόπο δια των επτά ακτίνων και των επτά ομάδων τους όπως συνιστούν την ενεργό Ιεραρχία. 2. Το Σταθερό Σταυρό – μια συγχώνευση τεσσάρων κύριων ενεργειών που εισρέουν στο ηλιακό μας σύστημα, στον πλανήτη μας και στην ανθρωπότητα. 3. Το Σκορπιό – μια όψη του Σταθερού Σταυρού, που έχει ιδιάζουσα και εξειδικευμένη δυναμικότητα πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας και προετοιμάζει με τις δοκιμασίες και τις εξετάσεις του: α. Τη διαδικασία αναπροσανατολισμού δια της οποίας ο άνθρωπος αναρριχάται στο Σταθερό Σταυρό και εγκαταλείπει το Μεταβλητό Σταυρό. β. Το μαθητή για την πρώτη, δεύτερη και τρίτη μύηση. Μετά την τρίτη μύηση η


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

140

ιδιάζουσα δυναμικότητά του για δοκιμασία δε γίνεται πια αισθητή. 4. Την Ιεραρχία – Το διανεμητικό πράκτορα στα διάφορα βασίλεια της φύσης. 5. Τον Άρη και τον Κρόνο – Αμφότεροι αυτοί οι πλανήτες είναι υπερβολικά δυναμικοί σε σχέση με τη μύηση στη ζωή της Ιεραρχίας· ο Άρης είναι δυναμικός σε σχέση με το Σκορπιό και ο Κρόνος σε σχέση με τον Aιγόκερω. Αυτό συνεπάγεται την εντεινόμενη δραστηριότητα της 6ης και 3ης ακτίνας και των ενεργειών τους κι όταν αυτές χρησιμοποιηθούν σωστά, προκύπτει η ελευθερία από το μορφικό έλεγχο και η αποδέσμευση του συνειδητού ατόμου. Επίσης οι αστρολόγοι θα κάνουν καλά να εργασθούν μ’ αυτή τη γραμμή των συγχωνευμένων δυνάμεων, μελετώντας τις επιπτώσεις και τα αποτελέσματά της στη ζωή του μαθητή. Ο Υδροχόος σχετίζει την ανθρωπότητα με τις Πλειάδες κι επομένως με τον Ταύρο με έναν ασυνήθιστο τρόπο. Το κλειδί σ’ αυτή τη σχέση πρέπει να βρεθεί στη λέξη επιθυμία που οδηγεί μέσω των μετουσιωτικών διαδικασιών της ζωικής εμπειρίας στην έφεση και τελικά στην εγκατάλειψη της επιθυμίας στο Σκορπιό. Ο Υδροχόος, η Αλκυόνη και η Ανθρωπότητα αποτελούν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον τρίγωνο δύναμης. Η Αλκυόνη είναι μια από τις επτά Πλειάδες και αποκαλείται το “άστρο του Ατόμου” και μερικές φορές το “άστρο της νοημοσύνης”. Ήταν δυναμικά ενεργό στη διάρκεια του προηγούμενου ηλιακού συστήματος όπου το Τρίτο Πρόσωπο της Τριάδας ήταν ιδιαζόντως παντοδύναμο και ενεργό, όπως ακριβώς σήμερα ο κοσμικός Χριστός, το δεύτερο Πρόσωπο της Τριάδας, είναι ιδιαζόντως ενεργό σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα. Οι ενέργειες που έρχονται από την Αλκυόνη διαποτίζουν την ουσία του σύμπαντος με την ποιότητα του νου. Σαν επακόλουθο της αρχαιότατης αυτής δραστηριότητας η ίδια δύναμη ήταν παρούσα την εποχή της ατομικοποίησης σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα, γιατί σ’ αυτό το σύστημα και πρωτίστως πάνω στον πλανήτη μας, τη Γη, έγιναν αισθητά τα κύρια αποτελέσματα της προγενέστερης αυτής δραστηριότητας. Δύο από τους πλανήτες, η Γη (μη-ιερή) και ο Ουρανός (ιερός), είναι άμεσα το αποτέλεσμα της τρίτης ακτινικής αυτής δραστηριότητας. Αυτό έχει μεγάλη σπουδαιότητα για να το θυμάστε. Θα σας ζητούσα επίσης να συνδέσετε αυτή τη σκέψη με τη διδασκαλία ότι μέσω του θείου κέντρου της νοήμονος δραστηριότητας, που αποκαλούμε ανθρωπότητα, το τέταρτο βασίλειο της φύσης θα δράσει τελικά σαν μεσολαβούσα αρχή και για τα τρία κατώτερα βασίλεια. Η ανθρωπότητα είναι ο θείος Αγγελιαφόρος στον κόσμο της μορφής· είναι ουσιαστικά ο Ερμής που φέρνει φως και ζωή στις άλλες θείες εκδηλώσεις και όλοι οι θείοι παγκόσμιοι Σωτήρες είναι τα αιώνια σύμβολά του. Η επερχόμενη αυτή διαδικασία της πλανητικής υπηρεσίας μέσω του τρίτου θείου κέντρου είναι αληθινά αποτελεσματική μόνο όταν κυβερνά ο Υδροχόος κι όταν ο ήλιος μας περνά απ’ αυτό το σημείο του ζωδιακού. Απ’ όπου και η τεράστια σπουδαιότητα των επόμενων 2000 ετών. Επομένως μόνο όταν ο άνθρωπος είναι ένας παγκόσμιος υπηρέτης και αποκτά ομαδική συνείδηση, μπορεί να αρχίσει να καταδεικνύεται ο επιθυμητός αυτός αντικειμενικός σκοπός της εκδήλωσης. Για πρώτη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

141

φορά στην πλανητική ιστορία αρχίζει να συμβαίνει σήμερα. Είναι ένας από τους πρώτους καρπούς της μύησης και μόνο στην επόμενη φυλετική ρίζα της τωρινής μας Αρείας φυλής θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πραγματικά τη σπουδαιότητα της διαδικασίας και την αληθινή φύση των ενεργειών που πρέπει ν’ αποδεσμευθούν με το μέσον της ανθρωπότητας πάνω στον πλανήτη. Αυτός είναι ο λόγος που ο Δίας και ο Ουρανός (οι εκφράσεις της δεύτερης και της έβδομης ακτίνας) είναι ο εξωτερικός και ο εσωτερικός κυβερνήτης του Υδροχόου. Επομένως έχετε την ακόλουθη γραμμή δύναμης για να μελετήσετε: 1. Την Αλκυόνη – στις Πλειάδες, τη μητέρα των επτά όψεων της μορφικής ζωής και τις “συζύγους των επτά Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου”. Συνδέονται με την όψη της Μητρός που γαλουχεί το νήπιο Χριστό. 2. Τον Υδροχόο – τον Παγκόσμιο Υπηρέτη, το διαβιβαστή ενέργειας η οποία εφελκύει μαγνητική ανταπόκριση. 3. Το Δία και τον Ουρανό – πλανήτες της ευεργετικής ολοκλήρωσης. Η δεύτερη ακτίνα της αγάπης και η έβδομη ακτίνα που συγχωνεύει το πνεύμα και την ύλη “στην υπέρτατη δόξα” του ηλιακού Λόγου, βρίσκονται στην πιο πλήρη τελική συνεργασία. 4. Την Ανθρωπότητα – το εστιακό σημείο για όλες αυτές τις ενέργειες και το θείο διανομέα τους για το άτομο και αργότερα για τα τρία κατώτερα βασίλεια στη φύση. Έτσι βλέπετε ότι από μια γενίκευση αναφορικά με τους εξωτερικούς αστερισμούς (εξωτερικούς για το ζωδιακό και για το ίδιο το ηλιακό σύστημα) αποβαίνουμε πιο ειδικοί, δείχνοντας πώς ορισμένα άστρα σ’ αυτούς τους αστερισμούς σχετίζονται σαφώς με άμεσες γραμμές ενέργειας με τον πλανήτη μας· αυτές οι γραμμές δύναμης φτάνουν συνήθως σε μας μέσω ενός από τα ζωδιακά σημεία και – σε σπάνιες περιπτώσεις – άμεσα από έναν πλανήτη. Η τελευταία όμως περίπτωση είναι εξαιρετικά σπάνια. Φέραμε επίσης σε σχέση με το ηλιακό μας σύστημα έναν άλλο αστερισμό που ονομάζεται Μικρή Άρκτος και είναι αντανάκλαση ή απόρροια των κύριων ενεργειών του μεγαλύτερου πρωτοτύπου της, της Μεγάλης Άρκτου. Τα γεγονότα αυτά περιέχουν ένα μεγάλο μυστήριο που συνδέεται με την αλληλοσχέτιση της Μεγάλης Άρκτου, της Μικρής Άρκτου και των Πλειάδων· αποτελούν μια από τις πιο μεγάλες και πιο σπουδαίες τριπλότητες που μπορούν να βρεθούν στους ουρανούς στο μέτρο που έχουμε διακριβώσει αστρονομικά τη φύση του άμεσου σύμπαντός μας. Πρόκειται για μια εντελώς ασήμαντη πληροφορία όσο σας αφορά κι έχει σημασία μόνο για τους μυημένους του τέταρτου βαθμού. Χρησιμεύει ωστόσο για να προσθέσει τη μαρτυρία της στην ουσιώδη ακεραιότητα και τις αλληλοσυμπλεκόμενες εξαρτήσεις του σύμπαντος. Προκειμένου να κατανοηθεί καλύτερα η φύση της μαθητείας και οι διαδικασίες σταθεροποίησης και ορθής διεύθυνσης, πρέπει να προηγηθεί της εμπειρίας της μύησης του Αιγόκερου μια προσεκτική μελέτη των πνευματικών επιπτώσεων του ζωδίου του Σκορπιού και της λειτουργίας του της παροχής “σημείων κρίσης” και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

142

“στιγμών αναπροσανατολισμού”, καθώς αυτό θα έχει υπέρτατη αξία για τον ειλικρινή σπουδαστή. Μολονότι προσπαθώ να βάλω τα θεμέλια για τη νέα αστρολογία και να προσφέρω κάποιο μέτρο τεχνικής πληροφόρησης από τη σκοπιά της Ιεραρχίας, το υποκείμενο κίνητρό μου είναι πάντα το ίδιο: να υποδείξω τον τρόπο της ζωντανής διαδικασίας και να διεγείρω τη θεία εκείνη περιέργεια κι εκείνη την αίσθηση της εξωστρεφούς πνευματικής περιπέτειας και της φλογερής έφεσης για πρόοδο που λανθάνει σε όλους τους μαθητές και η οποία όταν διεγερθεί, θα τους επιτρέψει να προχωρήσουν πιο γαλήνια και φρόνιμα πάνω στην Ατραπό της Επιστροφής. Διαφορετικά η πρακτική αξία εκείνου που ζητώ να μεταδώσω δεν έχει καμιά πραγματική σπουδαιότητα· θα γίνω κατανοητός και η νέα αστρολογία θα έλθει σε ύπαρξη ανάλογα με την εσωτερική ικανότητα εκείνων που διαβάζουν και στοχάζονται τα λόγια μου. Είμαι εξαιρετικά ανυπόμονος αυτές τις μέρες όπου η επίδραση του Σκορπιού και του πλανήτη Άρη γίνεται τόσο ισχυρά αισθητή στις παγκόσμιες υποθέσεις, να μπορέσει να καλλιεργηθεί η αληθινή διόραση, να αναπτυχθεί η αισιοδοξία και η κατανόηση και να μπορέσει να εκτιμηθεί η αληθινή αξία της φύσης των δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλεται σήμερα ο παγκόσμιος μαθητής, η ανθρωπότητα κι έτσι να διαχυθεί φως πάνω στο δρόμο του ανθρώπου. Μόνο μέσα από την κατανόηση θα έρθει η λύση και θα επιτευχθεί η διόρθωση του λάθους. Οι δοκιμασίες του Σκορπιού είναι αναγκαστικά τρεις σε φύση καθόσον αφορούν στενά την ετοιμότητα της τριπλής προσωπικότητας: 1. Να αναπροσανατολισθεί στη ζωή της ψυχής και αργότερα, 2. Να βεβαιώσει την ετοιμότητα για μύηση. 3. Να καταδείξει ευαισθησία στο Σχέδιο κι έτσι να καταστεί ο προσηλωμένος μαθητής στον Τοξότη. Οι τρεις κύριες δοκιμασίες διαιρούνται πάλι σε τρία στάδια και πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας ο άνθρωπος μπορεί να βρεθεί να περνά απ’ αυτό το ζώδιο για δοκιμασία και εμπειρία εννέα φορές. Το γεγονός των τριών δοκιμασιών που καθεμιά υπάρχει σε τρία στάδια μπορεί να μεταδώσει έναν υπαινιγμό στους εσωτερικούς αστρολόγους σχετικά με το σκοπό των τριών δεκανών στους οποίους διαιρείται κάθε ζώδιο – ένα σημείο που ελπίζω να θίξω όταν φτάσουμε στη μελέτη της Επιστήμης των Τριγώνων. Κάθε δοκιμασία (κι επομένως κάθε δεκανός) αφορά τις τρεις όψεις τις οποίες σ’ αυτή την Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων ονομάσαμε: ζωή, ποιότητα κι εμφάνιση. Έτσι οι τρεις μεγάλες δοκιμασίες στο Σκορπιό είναι στην πραγματικότητα εννέα δοκιμασίες απ’ όπου και η εννεακέφαλη Ύδρα ή Όφις που συνδέεται πάντοτε με το Σκορπιό κι απ’ όπου επίσης η φύση της εκπληκτικής νίκης που πέτυχε ο Ηρακλής, ο Θεός-Ήλιος, σ’ αυτό το ζώδιο. Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο καθένας από τους μεγάλους Υιούς του Θεού, των Οποίων τα ονόματα είναι κατεξοχήν στις διάνοιες των ανθρώπων – Ηρακλής, Βούδδας και Χριστός – συνδέονται στα αρχεία της Μεγάλης Λευκής Στοάς με τα τρία ειδικά σημεία του ζωδιακού (που κατά έναν περίεργο τρόπο αποτελούν το “ζωδιακό


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

143

δεκανό”) στο καθένα απ’ τα οποία πέρασαν απ’ τη δοκιμασία στη νίκη: Στο Σκορπιό – Ο Ηρακλής έγινε ο θριαμβευτής μαθητής. Στον Ταύρο – Ο Βούδδας πέτυχε τη νίκη πάνω στην επιθυμία και έφτασε στη φώτιση. Στους Ιχθείς – Ο Χριστός υπερνίκησε το θάνατο κι έγινε ο παγκόσμιος σωτήρας. Οι τρεις αυτοί αστερισμοί σχηματίζουν συνεπώς ένα τρίγωνο μύησης και βαθιάς σημασίας, επειδή προσφέρει εκείνες τις συνθήκες κι εκείνη την ενέργεια που θα δοκιμάσει και θα τελειοποιήσει τις τρεις όψεις της προσωπικότητας, έτσι ώστε να γίνουν αληθινές αντανακλάσεις των τριών θείων όψεων· αφορούν κυρίως την ψυχή και το σώμα κι επομένως εκφράζονται μέσω του Μεταβλητού Σταυρού και του Σταθερού Σταυρού, αλλά όχι του Θεμελιώδη Σταυρού. Μπορούμε να προσθέσουμε στα παραπάνω τα εξής: 1. Ο Σκορπιός μεταφέρει τη δοκιμασία μέχρι τη ζωή του φυσικού πεδίου και τότε, όταν αντιμετωπισθεί και χρησιμοποιηθεί εκεί, η ζωή του ανθρώπου ανεβαίνει στον ουρανό και το πρόβλημα που περιλαμβάνει η δοκιμασία λύνεται με τη χρήση του ορθολογικού νου. 2. Ο Ταύρος κυβερνά την επιθυμία και μεταφέρει τη δοκιμασία στο συναισθηματικό ή αστρικό πεδίο και ανυψώνει την επιθυμία-ευαισθησία από τη μορφική πλευρά της ζωής σ’ εκείνο τον κόσμο της ευαίσθητης αντίληψης, τον οποίο ονομάζουμε ενορατικό πεδίο. 3. Οι Ιχθείς μεταφέρουν τη δοκιμασία στην περιοχή των νοητικών διαδικασιών, η οποία είναι η αντανάκλαση της όψης θέληση της θειότητας· το πρόβλημα του μυημένου σ’ αυτό το ζώδιο διατυπώθηκε από τον Χριστό με τα λόγια, “Πάτερ, πλην μη το θέλημά μου, αλλά το σον γινέσθω”. Οι δοκιμασίες εξυψώνουν την αυτοβουλία της προσωπικότητας στην περιοχή της θείας θέλησης και το αποτέλεσμα είναι η έμπνευση και η ανάδυση ενός παγκόσμιου σωτήρα. Συλλογισθείτε τα παραπάνω και μάθετε τα μαθήματα της όρεξης, της επιθυμίας και της αυτοβουλίας, γιατί είναι πολλά και χρήσιμα. Οι τρεις δοκιμασίες στο Σκορπιό αφορούν επίσης τις τρεις όψεις του ανθρώπινου όντος καθώς συγχωνεύονται και σμίγουν στο φυσικό πεδίο. Πρώτο, υπάρχει η δοκιμασία της όρεξης. Αυτή η όρεξη είναι οι φυσικές προτιμήσεις και τάσεις που είναι έμφυτες στη ζωώδη φύση κι αυτές είναι κυρίως τρεις: Σεξ, φυσική άνεση και χρήμα σαν συμπυκνωμένη ενέργεια. Δεύτερο, είναι οι δοκιμασίες που συνδέονται με την επιθυμία και το αστρικό πεδίο. Αυτές είναι πιο λεπτοφυείς σε φύση, προκαλώντας αυτόματα αποτελέσματα στο φυσικό πεδίο· δεν είναι έμφυτες στη ζωώδη φύση, αλλά επιβάλλονται από την επιθυμητική φύση και είναι πάλι τρεις σε αριθμό: Φόβος, μίσος και φιλοδοξία ή επιθυμία για δύναμη. Τρίτο, υπάρχουν οι δοκιμασίες του κατώτερου κριτικού νου, οι οποίες είναι: Υπερηφάνεια, χωριστικότητα και σκληρότητα. Να θυμάστε ότι το χειρότερο είδος σκληρότητας δεν είναι η σκληρότητα με φυσική φύση, αλλά εκείνη που είναι περισσότερο νοητική σε χαρακτήρα. Συνεπώς έχετε στην κατηγορία εκείνου που πρέπει να δοκιμαστεί και ν’ αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει, τις


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

144

ακόλουθες κατηγορίες τις οποίες απαριθμώ πάλι επειδή έχουν βασική σπουδαιότητα:

(1)

(2)

(3)

1. Σεξ – η σχέση των ζευγών των αντιθέτων. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ιδιοτελώς ή να σμίξουν θεϊκά. 2. Φυσική άνεση – ζωικές συνθήκες που οικειοποιούνται ιδιοτελώς. 3. Χρήμα – που εγκλωβίζεται ιδιοτελώς (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τέτοια φράση). 1. Φόβος – που σήμερα ρυθμίζει τη δραστηριότητα. 2. Μίσος – που είναι ένας παράγοντας στη ρύθμιση των σχέσεων. 3. Φιλοδοξία – που ρυθμίζει τους αντικειμενικούς σκοπούς. 1. Υπερηφάνεια – που είναι διανοητική ικανοποίηση η οποία καθιστά το νου φραγμό για τον ψυχικό έλεγχο. 2. Χωριστικότητα – που είναι η απομονωμένη στάση και η οποία κάνει το νου φραγμό στις ορθές ομαδικές σχέσεις. 3. Σκληρότητα – που είναι ικανοποίηση των μεθόδων της προσωπικότητας και η οποία καθιστά το νου όργανο της αίσθησης της δύναμης.

Όταν αυτά τα λάθη γίνουν αντιληπτά και υπερνικηθούν, το αποτέλεσμα είναι διπλό: η εδραίωση ορθών σχέσεων με την ψυχή κι επίσης με το περιβάλλον. Τα δύο αυτά αποτελέσματα είναι ο στόχος όλων των δοκιμασιών στο Σκορπιό. Συνεπώς οι βασικοί τόνοι αυτού του ζωδίου είναι εξέταση, δοκιμασία και θρίαμβος. Μπορούν επίσης να ονομασθούν πάλη, δύναμη και στάσεις του Τοξότη. Μια άλλη άποψη της εμπειρίας στο Σκορπιό μπορεί να καλυφθεί από δύο λέξεις: ανακεφαλαίωση και αναπροσανατολισμός. Στο Σκορπιό οι δύο πιο απόκρυφοι παράγοντες αναδύονται από το παρελθόν κι αρχίζουν να απορροφούν την προσοχή του μαθητή. Ο ένας είναι η μνήμη και ο άλλος είναι σαν αποτέλεσμα της μνήμης ο Ένοικος στο Κατώφλι. Η μνήμη με την έννοια που περιλαμβάνεται εδώ, δεν είναι απλά μια ικανότητα του νου, όπως τόσο συχνά υποτίθεται, αλλά είναι ουσιαστικά μια δημιουργική δύναμη. Είναι βασικά μια όψη της σκέψης και – σε συνδυασμό με τη φαντασία – είναι ένας δημιουργικός πράκτορας επειδή, όπως ξέρετε καλά, οι σκέψεις είναι πράγματα. Από τα αρχαία βάθη της μνήμης, από ένα βαθιά ριζωμένο παρελθόν που ανακαλείται οριστικά και απ’ το φυλετικό κι ατομικό υποσυνείδητο (ή τα θεμελιωμένα κι εδραιωμένα αποθέματα σκέψης κι επιθυμιών, κληρονομημένα και έμφυτα) αναδύεται από τις περασμένες ατομικές ζωές κι εμπειρία εκείνο που είναι το άθροισμα όλων των ενστικτωδών αντιδράσεων, όλων των κληρονομημένων γοητειών και όλων των φάσεων των εσφαλμένων νοητικών στάσεων· σ’ αυτές (καθώς συνιστούν ένα συγχωνευμένο σύνολο) δίνουμε το όνομα του Ενοίκου στο Κατώφλι. Αυτός ο Ένοικος είναι το άθροισμα όλων των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας που δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί και υποταχθεί και τα οποία πρέπει τελικά να υπερνικηθούν πριν μπορέσει να ληφθεί μύηση. Κάθε ζωή βλέπει να γίνεται κάποια πρόοδος· κάποιες ατέλειες της προσωπικότητας εξομαλύνονται κι επιτυγχάνεται κάποια πραγματική πρόοδος. Αλλά τα μη κατακτηθέντα υπολείμματα και οι αρχαίες ενοχές είναι πολυάριθμες και εξαιρετικά δυναμικές και – όταν η ψυχική επαφή


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

145

εδραιωθεί επαρκώς – έρχεται μια ζωή στην οποία η πολύ αναπτυγμένη και ισχυρή προσωπικότητα γίνεται η ίδια ο Ένοικος στο Κατώφλι. Τότε ο Άγγελος της Παρουσίας και ο Ένοικος στέκουν αντιμέτωποι και πρέπει κάτι να γίνει. Τελικά το φως του προσωπικού εαυτού σβήνει και μειώνεται στη λάμψη της δόξας που εκπορεύεται από τον Άγγελο. Τότε η μεγαλύτερη δόξα εξαλείφει τη μικρότερη. Όμως αυτό είναι δυνατό μόνο όταν η προσωπικότητα έρχεται διακαώς σε σχέση με τον Άγγελο, αναγνωρίζει τον εαυτό της σαν τον Ένοικο και – σαν μαθητής – αρχίζει τη μάχη μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων και μπαίνει στις δοκιμασίες του Σκορπιού. Αυτές οι εξετάσεις και δοκιμασίες είναι πάντα αυτοεισαγόμενες· ο μαθητής βάζει τον εαυτό του στο θετικό ή ρυθμιστικό περιβάλλον όπου οι δοκιμασίες και η πειθαρχία είναι αναπόφευκτες και αναπότρεπτες. Όταν ο νους φτάσει σε ένα σχετικά υψηλό στάδιο ανάπτυξης, εφελκύεται η όψη της μνήμης με ένα νέο και συνειδητό τρόπο και τότε κάθε λανθάνουσα προδιάθεση, κάθε φυλετικό κι εθνικό ένστικτο, κάθε μη κατακτηθείσα κατάσταση και κάθε κυρίαρχο σφάλμα ανυψώνεται στην επιφάνεια της συνείδησης και τότε – αρχίζει η μάχη. Όμως ο βασικός τόνος του Σκορπιού είναι Θρίαμβος. Αυτή είναι η κύρια έκφρασή του στο φυσικό πεδίο. Σαν αποτέλεσμα της μάχης και της νίκης ο όλος θείος άνθρωπος – που δεν εκφράζεται ακόμη τέλεια, αν μπορώ να διατυπώσω έτσι την κατάσταση – αγκυροβολεί στο φυσικό πεδίο με τέτοια ακρίβεια και καθαρότητα ώστε δε διαφεύγει απ’ τα συμπεράσματα του περιβάλλοντος της οικογένειας, των φίλων και της ομάδας του μαθητή ότι είναι μαθητής. Απ’ αυτή τη σκοπιά παρακολουθείται σχολαστικά· μαθαίνει την έννοια της λέξης “παράδειγμα”· διαπομπεύεται απ’ όσους παρατηρούν και τώρα γίνονται τα πρώτα συνειδητά στάδια προς την ομαδική επίγνωση και την ομαδική ανταπόκριση συν την ομαδική υπηρεσία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα και η ανταμοιβή της εμπειρίας στο Σκορπιό. Σ’ αυτό το ζώδιο ο άσωτος υιός συνέρχεται κι έχοντας φάει τα ξυλοκέρατα της ζωής κι έχοντας εξαντλήσει τα αποθέματα της εγκόσμιας επιθυμίας και φιλοδοξίας – λέει: “Αναστάς πορεύσομαι προς τον Πατέρα μου”. Υπάρχουν δύο τέτοιες μείζονες κρίσεις στη ζωή του ζηλωτή: 1. Όταν ο νοήμων άνθρωπος του κόσμου συνέρχεται και αναπροσανατολίζεται τότε στην ψυχή και τις απαιτήσεις της. Αυτό οδηγεί στις δοκιμασίες του Σκορπιού. 2. Όταν ο μυημένος του τρίτου βαθμού – σε μια ανώτερη στροφή του σπειροειδούς – αναπροσανατολίζεται στην Ενάδα και περνά από πιο λεπτοφυείς δοκιμασίες για ορισμένες απροσδιόριστες και πνευματικές αναγνωρίσεις. Πάνω σ’ αυτές δε χρειάζεται να επεκταθούμε. Υπάρχουν λίγα που μπορώ να προσθέσω σε σχέση με το γεγονός ότι ο Σκορπιός βρίσκεται σ’ έναν από τους τέσσερις βραχίονες του Σταθερού Σταυρού. Μελετώντας τα προηγούμενα ζώδια, καλύφθηκαν ήδη πολλά για το Σταθερό Σταυρό και δε χρειάζεται να επαναλάβω εδώ τις πληροφορίες. Η επιθυμία στον Ταύρο γίνεται πνευματική έφεση στο Σκορπιό. Το σκοτάδι της εμπειρίας στο Σκορπιό γίνεται φώτιση στον Ταύρο, γιατί δεν πρέπει ποτέ να λησμονείται ότι όσον αφορά τα ζεύγη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

146

των αντιθέτων, κερδίζουν και ωφελούνται αμοιβαία, γιατί υπάρχει μια άμεση γραμμή δύναμης κι επαφής μεταξύ των δύο. Είναι ένα γεγονός που σπάνια αναγνωρίζεται. Φτάνουμε πλέον στην εξέταση των Κυβερνητών που διέπουν το ζώδιο του Σκορπιού. Η επιρροή τους είναι δυναμική στη ζωή του μέσου ή υπανάπτυκτου ανθρώπου ο οποίος ανταποκρίνεται πιο εύκολα στις πλανητικές επιδράσεις στους δώδεκα οίκους του ωροσκοπίου της προσωπικότητάς του απ’ ό,τι ο πιο προχωρημένος άνθρωπος που περιέρχεται υπό την άμεση επιρροή των ζωδίων. Μέσω αυτών των Κυβερνητών δύο ακτίνες έρχονται σε μια δυναμική ελέγχουσα θέση στο Σκορπιό: είναι η έκτη Ακτίνα της Αφοσίωσης και η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης, όπου η τελευταία έχει μια ιδιάζουσα σχέση με τον τρόπο της ανθρώπινης ανάπτυξης και η πρώτη με τις μεθόδους της Ιχθυακής εποχής που μόλις παρέρχεται. Ο Άρης και ο Ερμής ελέγχουν κι ο Άρης είναι ιδιαίτερα ενεργός, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Άρης είναι ο ορθόδοξος πλανήτης που ελέγχει την προσωπικότητα στο Σκορπιό κι επίσης ο εσωτερικός πλανήτης που ρυθμίζει την ανέλιξη του μαθητή. Ο Άρης είναι ο κυρίαρχος παράγοντας στις δοκιμασίες και τις εξετάσεις του μαθητή πριν την εμπειρία στον Τοξότη και τη μύηση στον Aιγόκερω κι αυτό για τους εξής λόγους: Πρώτο, ο Άρης είναι σαφώς ο πλανήτης που κυβερνά κι ελέγχει το φυσικό φορέα. Ο Άρης εμφανίζεται πρώτα απ’ όλα σαν ο ορθόδοξος κυβερνήτης του Κριού, του ζωδίου στο οποίο γίνεται η πρώτη κίνηση που φέρνει αντικειμενική εκδήλωση ή φυσική ενσάρκωση. Στο Σκορπιό το αποτέλεσμα όλων των μαχών που διεξήχθησαν στη διάρκεια του φαινομενικά ατέλειωτου προσκυνήματος γύρω από το ζωδιακό ή τον τροχό της ζωής, φτάνει σε ένα σημείο κορύφωσης πάλι μέσω της δραστηριότητας του Άρη που δεν εμφανίζεται ενεργά στα ενδιάμεσα ζώδια μεταξύ Κριού και Σκορπιού όσον αφορά τον αντεστραμμένο τροχό. Ο μαθητής πρέπει να επιδείξει τώρα τη δύναμη, το χαρακτήρα και την ποιότητα που ανέλιξε και ανέπτυξε μέσα του κατά τη διάρκεια του μακρού προσκυνήματός του. Ξεκίνησε στον Κριό με τον Άρη να κυβερνά κι άρχισε ο μεγάλος πόλεμος ανάμεσα στις δυαδικότητες που κυβερνούν τον άνθρωπο. Έτσι τα ζεύγη των αντιθέτων έρχονται σε σχέση μεταξύ τους. Στο Σκορπιό με τον ίδιο πλανήτη να κυβερνά την ενδότερη ζωή του, ο πόλεμος συνεχίζεται και σ’ αυτή την περίπτωση ο Άρης δεν κυβερνά μόνο το φυσικό σώμα, αλλά ολόκληρο το μορφικό φορέα τον οποίο αποκαλούμε προσωπικότητα στους τρεις κόσμους. Όλες οι όψεις της κατώτερης φύσης περιλαμβάνονται σ’ αυτή την κρίση, γιατί ο Άρης είναι ο εσωτερικός κυβερνήτης στο Σκορπιό και οι εφαρμοζόμενες δοκιμασίες περιλαμβάνουν τη μορφική φύση – χονδροειδή και λεπτοφυή, ολοκληρωμένη και δυναμική. Συνεπώς ο Άρης κυβερνά τον Κριό απ’ την ορθόδοξη σκοπιά και το Σκορπιό εσωτερικά, ενώ δεν εμφανίζεται ξανά στη ζωή του ατόμου εκτός αν το άτομο αυτό ανταποκρίνεται στο μαζικό κραδασμό του Τοξότη όπου ο Άρης εμφανίζεται να κυβερνά την έκτη Δημιουργική Ιεραρχία, τους σεληνιακούς κυρίους της μορφικής φύσης, οι οποίοι πρέπει τελικά να θυσιαστούν στην ανώτερη πνευματική όψη και να περιέλθουν υπό τον έλεγχο του ηλιακού


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

147

Αγγέλου. Επομένως το αποτέλεσμα του Άρη είναι κυρίως μαζικό κι έχει ομαδικές συνέπειες, προκαλώντας μεγάλες μάχες αλλά οδηγώντας τελικά σε μεγάλη αποκάλυψη. Στον Κριό είναι η τελική αποκάλυψη της φύσης της γνώσης και του σκοπού της ενσάρκωσης· στο Σκορπιό είναι η αποκάλυψη του οράματος της απελευθέρωσης και της υπηρεσίας· στον Τοξότη είναι η αποκάλυψη του σκοπού του ψυχικού ελέγχου στα κατώτερα βασίλεια της φύσης μέσω του ανθρώπινου κέντρου ενέργειας. Δεν πρέπει συνεπώς να λησμονείται ότι ο Άρης εδραιώνει σχέσεις μεταξύ των αντιθέτων και είναι ένας ευεργετικός κι όχι κακοποιός παράγοντας, όπως τόσο συχνά υποτίθεται. Όταν φτάσουμε στη μελέτη των Ιεραρχιών και της σχέσης τους με τα ζώδια, θα διευκρινισθούν ορισμένα σημεία που προς το παρόν είναι ασαφή. Θα το κάνουμε όταν ασχοληθούμε με το τελευταίο σημείο μας σ’ αυτό το τμήμα για την αστρολογία και τις ακτίνες. Τότε θα βρούμε ότι ο Σκορπιός κυβερνά και διέπει την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, την ανθρώπινη από τη σκοπιά της ψυχής κι όχι από τη σκοπιά της κατώτερης φύσης. Η τελική πάλη στο Σκορπιό λαμβάνει χώρα μόνο όταν προσεγγισθεί στο Ζυγό το σημείο ισορροπίας μεταξύ ψυχής και σώματος και στο Σκορπιό επιβάλλεται η υπεροχή της πνευματικής ενέργειας στις κατώτερες προσωπικές δυνάμεις. Ο Σκορπιός κυβερνά “τους μυημένους”, που είναι το αληθινό εσωτερικό όνομα του ανθρώπου και δια του ιεραρχικού πλανητικού του κυβερνήτη αποκαλύπτονται οι Υιοί του Νου, οι Αγγελιαφόροι της Θεότητας, αλλά η αποκάλυψη επέρχεται μέσω του Άρη και της Αρειανής δραστηριότητας. Δεύτερο, ο Άρης σχετίζεται στενά με το σεξ το οποίο είναι μια όψη των ζευγών των αντιθέτων και το αποτέλεσμά του είναι επίσης να ζωογονήσει οριστικά τη ροή του αίματος· ζωογονεί, εξαγνίζει και διεγείρει όλες τις όψεις και τους οργανισμούς στο σώμα μέσω της ροής του αίματος. Θα σας είναι λοιπόν φανερό πώς οι δοκιμασίες στο Σκορπιό και η δραστηριότητα του Άρη είναι δυναμικές ώστε να εγείρουν ολόκληρη την κατώτερη φύση και να προκαλέσουν την τελική της εξέγερση και την τελευταία, ας πούμε, αντίσταση της προσωπικότητας ενάντια στην ψυχή. Ο Άρης είναι αυτός που φέρνει τον παγκόσμιο Αρζούνα σε ενεργό μάχη. Τότε εμπλέκεται ο όλος άνθρωπος και η “έριδα των φύλων” ανάγεται στην ανώτατη όψη της μέσω της μάχης μεταξύ της πολύ αναπτυγμένης προσωπικότητας ή μορφικής φύσης και της ψυχής που ζητά να είναι ο υπέρτατος παράγοντας ελέγχου. Όπως ξέρετε, το χρώμα που αποδίδεται στον Άρη είναι το ερυθρό κι αυτή είναι μια αντιστοιχία με το χρώμα της αιμάτινης ροής, απ’ όπου και η σχέση του Άρη με το πάθος, με την οργή και την αίσθηση της γενικής αντίθεσης. Η αίσθηση της δυαδικότητας είναι εξαιρετικά ισχυρή. Απ’ όπου επίσης και η αναγκαιότητα να παρασυρθεί στη διαμάχη ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου (γιατί μ’ αυτή την έννοια το αίμα είναι ζωή) χωρίς να μείνει καμιά πλευρά της ανθρώπινης φύσης ανεπηρέαστη· απ’ όπου πάλι και η ανάγκη για το μαθητή να ανυψώσει τη φυσική του φύση, τη συναισθηματική ή επιθυμητική του φύση και τις νοητικές του διαδικασίες στον ουρανό. Αυτό συμβαίνει σαν αποτέλεσμα της υπερνίκησης του “όφεως του κακού” (της μορφικής φύσης με τις προσταγές και τις απαιτήσεις της) από τον “όφι της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

148

σοφίας”, που είναι το εσωτερικό όνομα το οποίο δίνεται συχνά στην ψυχή. Όσον αφορά τη συμβολική σχέση ανάμεσα στον Άρη και το αίμα, που προκαλεί την επακόλουθη διαμάχη μεταξύ ζωής και θανάτου (γιατί ο Σκορπιός είναι ένα απ’ τα ζώδια του θανάτου), είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο Χριστιανισμός κυβερνάται απ’ τον Άρη. Τείνουμε ν’ αναγνωρίζουμε με ευκολία ότι η έκτη ακτίνα που εργάζεται μέσω του Άρη, κυβερνά το Χριστιανισμό. Είναι μια θρησκεία αφοσίωσης, φανατισμού, μεγάλου θάρρους, ιδεαλισμού, πνευματικής έμφασης στο άτομο και την αξία και το πρόβλημά του, διαμάχης και θανάτου. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μας είναι οικεία στην παρουσίαση της Χριστιανικής θεολογίας. Είναι όμως κατεξοχήν μια θρησκεία που κήρυξε ένα σκληρό και συχνά παράλογο πόλεμο ενάντια στο σεξ και τις επιπτώσεις του· έδωσε έμφαση σε μια μαχητική αγαμία (μαχητική όσον αφορά τις γυναίκες και τα δικαιώματα και τη φύση τους)· θεώρησε τη σεξουαλική σχέση σαν ένα από τα πρώτιστα κακά στον κόσμο κι έδωσε έμφαση στην απαραβίαστη φύση των γαμήλιων δεσμών όταν εγκριθούν από την Εκκλησία. Όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα της ευεργετικής ή κακοποιού συνέπειας της κρούσης της έκτης ακτινικής δύναμης πάνω στη μορφική φύση. Ωστόσο δόθηκε ελάχιστη έμφαση στην επιρροή του Άρη στο Χριστιανισμό, η οποία τον έκανε μια σαφώς μαχητική θρησκεία, συχνά σκληρή και σαδιστική (όπως μαρτυρούν οι φόνοι και τα βασανιστήρια που έγιναν στο όνομα του Χριστού ο οποίος ήταν ο εξέχων Αντιπρόσωπος της αγάπης του Θεού). Σε ολόκληρη τη διδασκαλία της Χριστιανικής θεολογίας το ζήτημα του αίματος τρέχει ακατάπαυστα και η πηγή της σωτηρίας βρίσκεται στη σχέση αίματος κι όχι στη ζωική όψη την οποία συγκαλύπτει και συμβολίζει το αίμα. Η πίστη ενός σταυρωμένου και νεκρού Χριστού κυβερνά το Χριστιανισμό κι όχι εκείνη του εγερθέντος Διδασκάλου. Ένας απ’ τους λόγους αυτής της διαστρέβλωσης της αλήθειας ήταν ότι ο Απ. Παύλος, ο μεγάλος αυτός μυημένος, πριν λάβει την τρίτη μύηση που την πήρε τον καιρό που δρούσε όπως εξιστορείται στις Πράξεις των Αποστόλων, ήταν δυναμικά υπό Αρειανή επιρροή και είχε γεννηθεί στο Σκορπιό· μια μελέτη του ωροσκοπίου του θα το έδειχνε, αν ήσασταν σε θέση να μελετήσετε όπως εμείς που συνδεόμαστε με την Ιεραρχία. Ήταν αυτός που έδωσε την κλίση του Σκορπιού-Άρη στην ερμηνεία και την έκθεση της Χριστιανικής διδασκαλίας και εξέτρεψε την ενέργειά της σε αγωγούς διδασκαλίας στους οποίους ο Ιδρυτής της δεν είχε καμιά πρόθεση. Τέτοιο είναι συχνά το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων καλοπροαίρετων μαθητών στο έργο που αναλαμβάνουν να προωθήσουν, όταν εκείνος που εγκαινίασε κάποιο έργο για την Ιεραρχία περνά στην άλλη πλευρά με το θάνατο ή εγκαταλείπει το έργο του για ν’ αναλάβει άλλα καθήκοντα. Το θέμα του αίματος και το θέμα του θανάτου, της οδύνης και της φρικτής δοκιμασίας του μαθητή, η αξία της ατομικής διαμάχης και η συνείδηση της δυστυχίας της ύπαρξης οφείλονται βασικά στις συνδυασμένες επιδράσεις του Σκορπιού και του Άρη που κυβέρνησαν το Χριστιανισμό για τόσο πολύ και οι οποίες μόνο τώρα αρχίζουν να χάνουν κάπως την επιρροή τους. Μια μελέτη των διαδικασιών του θανάτου όπως τις ρυθμίζει το ζώδιο του


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

149

Σκορπιού και των διαδικασιών του θανάτου όπως τις βλέπουμε να πραγματώνονται στο ζώδιο των Ιχθύων, θα είναι πολύ χρήσιμη. Ο θάνατος δια των επιδράσεων του Πλούτωνα και ο θάνατος δια των επιδράσεων του Άρη είναι εντελώς διαφορετικός. Ο θάνατος στους Ιχθείς μέσω της ενέργειας του Πλούτωνα είναι μετασχηματισμός – ένας μετασχηματισμός τόσο ζωτικός και τόσο βασικός ώστε: “…ο Αρχαίος δε γίνεται πια ορατός. Βυθίζεται στα βάθη του ωκεανού της ζωής· κατέρχεται στην κόλαση, αλλά οι πύλες της κόλασης δεν τον κρατούν. Αυτός, ο νέος και ζωντανός, αφήνει πίσω εκείνο που τον κρατούσε κάτω στη διάρκεια των αιώνων κι εγείρεται απ’ τα βάθη στα ύψη, κοντά στο θρόνο του Θεού.”

Η σχέση αυτών των λέξεων με τον Χριστό, τον τωρινό παγκόσμιο Σωτήρα, είναι φανερή στις σημασίες τους κι όμως είχαν γραφεί στα αρχεία μας πριν επτά χιλιάδες χρόνια. Ο θάνατος στο Σκορπιό έχει διαφορετική φύση και περιγράφεται επίσης στο ίδιο αρχαίο κείμενο με τα ακόλουθα λόγια: “…ο Αρχαίος πεθαίνει από πνιγμό. Τέτοια είναι η δοκιμασία. Τα ύδατα τον περιβάλλουν και δεν υπάρχει διαφυγή. Πνίγεται. Τότε τα πυρά του πάθους σβήνουν. Η ζωή της επιθυμίας τερματίζει την έλξη της κι αυτός κατεβαίνει τώρα στον πυθμένα της λίμνης. Αργότερα ανεβαίνει πάλι στη Γη όπου το λευκό άλογο περιμένει τον ερχομό του. Και το ιππεύει, προχωρώντας στο δεύτερο θάνατο (δηλαδή στους Ιχθείς).”

Η αναφορά εδώ στον Τοξότη είναι σαφής. Ο μαθητής – μετά το θάνατο της προσωπικότητας και το φόνο της επιθυμίας – προχωρεί στους Ιχθείς όπου πεθαίνει πάλι “μέσα σε αιώνια ανάσταση”. Στο Σκορπιό υπάρχει ο θάνατος της προσωπικότητας με τους πόθους, τις επιθυμίες, τις φιλοδοξίες και την υπερηφάνειά της. Στους Ιχθείς υπάρχει ο θάνατος όλων των προσκολλήσεων και η απελευθέρωση της ψυχής για υπηρεσία σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Χριστός στους Ιχθείς διευκρίνισε την αντικατάσταση της προσκόλλησης από την αγάπη. Ο Χριστιανισμός διευκρινίζει το θάνατο της προσωπικότητας με τις ατομικές κι όχι τις παγκόσμιες επιπτώσεις· η αγάπη λείπει σημαντικά και το χρώμα που ελέγχει το Χριστιανισμό είναι πράγματι το ερυθρό. Δεν είναι η έκφραση του Χριστού, αλλά η παρουσίαση Σκορπιού-Άρη του Απ. Παύλου. Ο Άρης κυβέρνησε το Χριστιανισμό επειδή ο Απ. Παύλος παρερμήνευσε τις εσωτερικές σημασίες του μηνύματος της Καινής Διαθήκης και τις παρερμήνευσε επειδή η αλήθεια – όπως όλες οι αλήθειες καθώς προσεγγίζουν την ανθρωπότητα – έπρεπε να περάσει από το φίλτρο του νου και του εγκεφάλου της προσωπικότητάς του· τους δόθηκε τότε αναπόφευκτα μια προσωπική κλίση και ροπή κι αυτή ευθύνεται για τη λυπηρή ιστορία του Χριστιανισμού και τη φρικτή θέση των εθνών σήμερα – φαινομενικά Χριστιανικών εθνών που παρασύρονται όμως από μίσος, κυβερνώνται από φόβο και ταυτόχρονα από ιδεαλισμό, διέπονται από μια φανατική προσκόλληση στο εθνικό τους πεπρωμένο όπως το ερμηνεύουν και το “κυνήγι αίματος” όπως δείχνει η συσσώρευση όπλων. Όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά της έκτης ακτίνας, που τονίζονται από το Σκορπιό και ρυθμίζονται από τον Άρη ο οποίος κυβερνά πάντα την ατραπό του ατομικού μαθητή και σήμερα ο παγκόσμιος μαθητής, η ανθρωπότητα σαν σύνολο, στέκει στην πύλη της Ατραπού. Ολόκληρη η


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

150

Δύση είναι αυτή τη στιγμή υπό την Αρειανή επιρροή, αλλά αυτή θα τερματισθεί στη διάρκεια των επόμενων πέντε ετών. Τρίτο, ο Άρης κυβερνά τις αισθήσεις που είναι πέντε. Οι αισθήσεις αυτές είναι η βάση κάθε ανθρώπινης γνώσης όσον αφορά ή υπονοείται το απτό και αντικειμενικό. Επομένως ο Άρης κυβερνά την επιστήμη κι αυτός είναι ο λόγος στην τωρινή εποχή για το θεμελιώδη αλλά όχι μόνιμο υλισμό της επιστήμης – έναν υλισμό που μειώνεται γοργά καθώς ο Άρης πλησιάζει στο τέλος του τωρινού κύκλου επιρροής του. Ήδη η τάση της σύγχρονης επιστήμης μετατοπίζεται στο βασίλειο του άψαυστου και του μη υλικού. Απ’ όπου επίσης το γεγονός ότι η αντίθεση στον αποκρυφισμό μειώνεται και πλησιάζει η ημέρα της ισχύος του. Οι λεπτοφυείς αυτές αισθήσεις θα αντικαταστήσουν τις φυσικές αισθήσεις πάνω στις οποίες ο Άρης είχε για τόσο πολύ έναν επιτυχή έλεγχο κι απ’ όπου πάλι η ανάπτυξη στον κόσμο σήμερα των ψυχιστικών αισθήσεων και η εμφάνιση παντού των λεπτοφυέστερων και πιο εσωτερικών δυνάμεων της ψυχόρασης και της ψυχακοής. Αυτή η ανάπτυξη είναι αναπόφευκτη καθώς αρχίζει να μειώνεται η επίδραση του Σκορπιού και του Άρη, όπως συμβαίνει σήμερα. Το 1945 είδε αυτή την επίδραση να εξαφανίζεται σχεδόν πλήρως, ιδιαίτερα απ’ το αστρικό πεδίο. Οι αστρολόγοι θα κάνουν καλά να θυμούνται ότι η επιρροή των αστερισμών, των ζωδίων και των πλανητών πραγματώνεται στα τρία επίπεδα επίγνωσης – τρία καθοδικά επίπεδα – και γίνεται αισθητή πρώτα απ’ όλα στο νοητικό πεδίο, κατόπιν στο αστρικό πεδίο και τελικά στο φυσικό πεδίο. Αλλά οι αστρολόγοι ασχολούνται κυρίως με το τελευταίο αυτό πεδίο, δίνοντας έμφαση στα συμβάντα και τα γεγονότα κι όχι στις ρυθμιστικές τους αιτίες. Προς το παρόν η αστρολογία ασχολείται με τα αποτελέσματα κι όχι μ’ εκείνο που τα προκαλεί. Υπάρχει μεγάλη σύγχυση σ’ αυτό το θέμα και τα ωροσκόπια των τριών επιπέδων είναι συχνά πολύ διαστρεβλωμένα. Ένα ωροσκόπιο που θα μπορούσε να ερμηνευθεί καθαρά στο νοητικό πεδίο, αποκτά μια φυσική ερμηνεία κι έτσι γεγονότα που είναι τελείως νοητικά απεικονίζονται σαν φυσικά συμβάντα. Ένα κλειδί γι’ αυτή την τριπλή ερμηνεία που πρέπει τελικά ν’ αναγνωρίσει η αστρολογία, μπορεί να βρεθεί στη σχέση των ορθόδοξων, των εσωτερικών και των ιεραρχικών πλανητών και των ακτίνων των οποίων αποτελούν έκφραση. Απ’ αυτό θα δείτε πόσο σημαντικές είναι αυτή τη στιγμή οι λειτουργίες του Σκορπιού και του Άρη πάνω στον πλανήτη μας και θα σημειώσετε επίσης πόσο λίγο διάστημα απομένει για να μπορέσει η ανθρωπότητα (ορθά ή λανθασμένα) να χειρισθεί τις δοκιμασίες της. Θα αντιληφθείτε επίσης την πίεση υπό την οποία αγωνίζεται αυτή τη στιγμή η Ιεραρχία καθώς η Αρειανή ενέργεια εκφράζεται τώρα στο αστρικό πεδίο. Θα ανυψώσει άραγε ο παγκόσμιος Ηρακλής αυτό το πρόβλημα στον ουρανό και θα “υψώσει την Ύδρα” του πάθους και του μίσους, της απληστίας και της επιθετικότητας, της ιδιοτέλειας και της φιλοδοξίας στην περιοχή της ψυχής; Ή θα μεταφέρει το όλο ζήτημα στο φυσικό πεδίο με την αναπόφευκτη συνέπεια της παγκόσμιας καταστροφής, του παγκόσμιου πολέμου και θανάτου; Τέτοια είναι τα προβλήματα με τα οποία είναι αντιμέτωπη η καθοδηγούσα Ιεραρχία.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

151

Είναι ενδιαφέρον ότι ο Σκορπιός συνδέεται επίσης με τον αστερισμό του Καρκίνου μέσω των επιδράσεων της έκτης ακτίνας, γιατί πρέπει να θυμάστε ότι αυτή η ακτίνα εκφράζεται επίσης δια του Ποσειδώνα, αλλά μ’ έναν πνευματικό και εσωτερικό τρόπο. Ο Ποσειδών κυβερνά εσωτερικά τον Καρκίνο. Επομένως η σημασία είναι σαφής, γιατί ο Καρκίνος είναι το ζώδιο της γέννησης· είναι η θύρα στην ενσάρκωση και το ζώδιο της γέννησης. Ο Σκορπιός είναι το ζώδιο του σεξ και της αναγέννησης και η γέννηση είναι πάντα το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα της σεξουαλικής σχέσης. Ο Πατήρ-πνεύμα και η Μήτηρ-ύλη όταν ενωθούν δημιουργούν τον Υιό. Οι δοκιμασίες και οι δυσκολίες και οι πόνοι αυτής της εποχής είναι συμπτώματα ή ενδείξεις της “εισόδου σε εκδήλωση” του νέου πολιτισμού και κουλτούρας. Προμηνύουν τη γέννηση της νέας εποχής την οποία αναμένει ολόκληρος ο κόσμος. Αυτή θα συμβεί αν – μιλώντας συμβολικά – η έκτη ακτινική ενέργεια του Άρη μετουσιωθεί στην έκτη ακτινική ενέργεια του Ποσειδώνα, γιατί ο ένας είναι “αντικειμενικός και γεμάτος αίμα” και ο άλλος είναι “υποκειμενικός και γεμάτος ζωή”. Ένα μεγάλο μυστήριο καλύπτεται και κρύβεται στην παραπάνω σχέση, γιατί ο Καρκίνος-Ποσειδών εκφράζει την έβδομη ακτίνα η οποία κυβερνά κι ελέγχει την όγδοη Δημιουργική Ιεραρχία. Είναι μια από τις πέντε Δημιουργικές Ιεραρχίες των οποίων τα ονόματα μας είναι άγνωστα και η ιδιαίτερη αυτή Ιεραρχία στέκει στο χείλος της απελευθέρωσης. Την ίδια στιγμή συνδέεται στενά με τη νοητική αρχή καθώς πραγματώνεται δια των ηλιακών Αγγέλων ή δια της ανθρώπινης ιεραρχίας. Σχετίζεται με τη γέννηση της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας με έναν τρόπο που δεν μπορεί να γίνει κατανοητός από κανέναν κάτω του σταδίου της τέταρτης μύησης, αλλά είναι ενδιαφέρον γεγονός να θυμάστε ότι αυτή η σύνδεση της έκτης και της έβδομης ακτίνας αφύπνισε τη δυναμική εκείνη “επιθυμία για ενσάρκωση” που κατέληξε στην πτώση των αγγέλων στις αρχέγονες εποχές. Αυτή η έκτη ακτινική επίδραση που έρχεται από τρεις σκοπιές – ορθόδοξη, εσωτερική και ιεραρχική κι επομένως περιλαμβάνει τόσο τον Ποσειδώνα όσο και τον Άρη – προδιαθέτει τη φυλή καθώς και το άτομο να γίνουν προσηλωμένοι μαθητές στον Τοξότη. Ο τελευταίος αυτός αστερισμός κυβερνάται από τον Άρη που οδηγεί τον άνθρωπο στον έλεγχο ή σε στενότερη επαφή με τους σεληνιακούς κυρίους, την έκτη Δημιουργική Ιεραρχία. Οι σπουδαστές πρέπει να μελετήσουν με προσοχή τους χάρτες τους, ενθυμούμενοι να διαφοροποιήσουν τις πέντε Ιεραρχίες που δεν είναι εκδηλωμένες Ιεραρχίες από τις επτά Ιεραρχίες που είναι τώρα σε έκφραση και των οποίων η έκτη Δημιουργική Ιεραρχία αποτελεί τμήμα. Αυτή η Ιεραρχία από την ευρύτερη σκοπιά των δώδεκα ιεραρχιών κι όχι απλά των επτά εκδηλωμένων ιεραρχιών, είναι η ενδέκατη ή δεύτερη. Συνεπώς η έκτη Ακτίνα της Αφοσίωσης είναι η πιο ισχυρή αυτή την εποχή ή κύκλο κι επομένως η έκφραση σε κάθε χώρα σήμερα των πιο καλών και των πιο κακών χαρακτηριστικών της, από τα οποία η έντονη αφοσίωση σε υλικά πράγματα και η έντονη αφοσίωση σε πνευματικές αξίες είναι δραματικά παραδείγματα. Ο Σκορπιός και ο Υδροχόος έχουν επίσης μια ιδιάζουσα σχέση μεταξύ τους μέσω


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

152

του πλανήτη Ερμή ο οποίος κυβερνά την ανθρώπινη οικογένεια (όντας ο ιεραρχικός πλανήτης του Σκορπιού) και μέσω του Ποσειδώνα που κυβερνά τον Καρκίνο, κυβερνώντας έτσι την έκφραση στο φυσικό πεδίο. Σ’ αυτή τη σχέση η Σελήνη δίνεται σαν ο ορθόδοξος κυβερνήτης και ο ιεραρχικός κυβερνήτης του Υδροχόου. Θα σας υπενθύμιζα εδώ ότι η Σελήνη θεωρείται συνήθως ότι “συγκαλύπτει” ή “κρύβει” κάποιον πλανήτη και είναι τρεις αυτοί που μπορεί να συγκαλύπτει η Σελήνη. Εδώ πρέπει να κληθεί η ενόραση του αστρολόγου και του εσωτεριστή σπουδαστή. Αυτοί οι πλανήτες είναι ο Ήφαιστος, ο Ποσειδών ή ο Ουρανός. Αυτοί οι τρεις δημιουργούν κι επηρεάζουν ορισμένες όψεις της Μητρικής αρχής η οποία γαλουχεί και τρέφει τη ζωή της εσώτερης θείας πραγματικότητας μέχρι να έρθει η στιγμή που θα γεννηθεί το παιδίον Χριστός. Καθορίζουν ή ρυθμίζουν τη φυσική, αστρική και νοητική φύση, δημιουργώντας έτσι την προσωπικότητα. Σχηματίζουν ένα τρίγωνο τεράστιας δημιουργικής δυναμικότητας, στο θέμα του οποίου θα επεκταθώ αργότερα όταν ασχοληθώ με την Επιστήμη των Τριγώνων. Το σημείο που τονίζω εδώ είναι ότι δια της επιρροής του Ερμή και του Ποσειδώνα αναπτύσσεται η ομαδική συνείδηση του ατόμου, έτσι ώστε μέσω των δοκιμασιών στο Σκορπιό και της εμπειρίας στον Υδροχόο ο μαθητής προβάλλει στο φυσικό πεδίο σε θέση παγκόσμιου υπηρέτη· όλοι οι παγκόσμιοι υπηρέτες είναι αποκεντρωμένοι εργάτες και διέπονται απ’ την ανάγκη και τις αντιδράσεις της μάζας ή της ομάδας. Αυτός είναι ένας απ’ τους λόγους για τους οποίους, όταν εκπαιδεύονται, οι μαθητές απορροφούνται στην ομάδα του Διδασκάλου, η οποία είναι ολοκληρωτικά μια συλλογή ατόμων που διαποτίζονται από την ομαδική ιδέα και μαθαίνουν αυξητικά ν’ αντιδρούν σ’ αυτή. Σ’ αυτή την παγκόσμια περίοδο και με έναν περίεργο τρόπο όσον αφορά τη φυλή (Αρεία) στην οποία ανήκει ο Δυτικός κόσμος, ο Ποσειδών είναι γνωστός εσωτερικά σαν Μυσταγωγός. Σε ορισμένες αρχαίες φόρμουλες ο μεγάλος Διδάσκαλος της Δύσης κι ο τωρινός παγκόσμιος Μυσταγωγός, ο Χριστός, αναφέρεται σαν ο Ποσειδών ο Οποίος κυβερνά τον ωκεανό, του Οποίου η τρίαινα και το αστρολογικό σύμβολο υποδηλώνουν την Τριάδα σε εκδήλωση και ο Οποίος είναι κυβερνήτης της Ιχθυακής Εποχής. Μιλώντας εσωτερικά, η φόρμουλα έχει ως εξής: “…η θεά-ιχθύς που πήδηξε από τη γη (Παρθένος) στο νερό (Ιχθείς), γεννά ενωμένα το Θεό-Ιχθύ (Χριστός) ο οποίος εισάγει το ύδωρ της ζωής στον ωκεανό της ουσίας κι έτσι φέρνει φως στον κόσμο. Έτσι εργάζεται ο Ποσειδών”. Όμως αυτό είναι ένα μεγάλο μυστήριο που αποκαλύπτεται μόνο τη στιγμή της δεύτερης μύησης στην οποία καταδεικνύεται ο έλεγχος του ρευστού αστρικού πεδίου. Ο Καρκίνος, όντας η θύρα της ενσάρκωσης, έχει στενή σχέση με το Σκορπιό μέσω του Ποσειδώνα και του Άρη, που αμφότεροι είναι εκφράσεις της έκτης ακτινικής ενέργειας. Στον Καρκίνο έχετε την αφοσίωση της ψυχής, η οποία αναπτύσσεται σε τέτοια έκταση ώστε η παρόρμηση για εκδήλωση υπερνικά όλες τις άλλες παρορμήσεις και οι διαδικασίες της ενσάρκωσης επιβάλλονται στην ψυχή. Στο Σκορπιό το ίδιο αυτό πνεύμα της αφοσίωσης (που βασίζεται στην αίσθηση της δυαδικότητας και την ανάγκη να κινηθεί προς εκείνο που δεν είναι ο Εαυτός)


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

153

στρέφεται στην αντίθετη διεύθυνση και η παρόρμηση για απελευθέρωση και η επιθυμία να βαδίσει την Ατραπό της Επιστροφής γίνεται τόσο ισχυρή ώστε ο μαθητής υποτάσσεται στις δοκιμασίες, αντιστρέφει – με τρομακτικό τίμημα και πόνο – τη θέση του πάνω στον τροχό της ζωής και αναλαμβάνει τη στάση του Παρατηρητή σε αντιδιαστολή μ’ εκείνη του Βιώνοντος. Οι παλιές ταυτίσεις τερματίζονται· οι νέες τάσεις για ανώτερες, λεπτοφυέστερες και πνευματικότερες ταυτίσεις αρχίζουν να εμφανίζονται και τότε ο Ποσειδών και ο Άρης αρχίζουν να παίζουν το ρόλο τους. Μια προσεκτική μελέτη όλων των παραπάνω σχέσεων θα αποκαλύψει συνεπώς το γεγονός ότι τέσσερα σημεία του ζωδιακού παίζουν έναν κυρίαρχο ρόλο στη ζωή του ανθρώπου ο οποίος εργάζεται ενόσω βρίσκεται σε ενσάρκωση με τον Ήλιο στο Σκορπιό ή με ανατέλλοντα το Σκορπιό. Αυτά είναι: 1. 2. 3. 4.

Κριός..................Θεμελιώδης Σταυρός.............Μυητική ώθηση...............Ζωή. Καρκίνος............Θεμελιώδης Σταυρός.............Εστιασμένη ώθηση..........Ενσάρκωση. Σκορπιός.............Σταθερός Σταυρός..................Αντίστροφη ώθηση..........Επιστροφή. Υδροχόος............Σταθερός Σταυρός..................Ομαδική ώθηση................Υπηρεσία.

Είναι τα ζώδια 1-4-8-11. Αυτοί οι αριθμοί είναι πολύ σημαντικοί γιατί είναι τα ζώδια της θέλησης-επιθυμίας, της ανθρώπινης έκφρασης, της Χριστικής αρχής και της μύησης. Δε χρειάζεται να επεκταθώ στο τετραπλό αυτό θέμα και στην αλήθεια της συνεπαγόμενης διδασκαλίας του, γιατί είναι φανερή και σαφής και η ιστορία της ψυχής σφραγίζεται σ’ αυτούς τους αριθμούς. Θα ήθελα να θίξω ένα άλλο ενδιαφέρον σημείο που θα χρησιμεύσει για να καταδείξει τη δυναμικότητα του Σκορπιού και των ενεργειών του στη ζωή του μαθητή. Όπως ξέρετε καλά, ο Σκορπιός είναι ένας από τους τέσσερις βραχίονες του Σταθερού Σταυρού των ουρανών. Πάνω σ’ αυτό το Σταυρό ο ορθά ισορροπημένος άνθρωπος στέκει ακριβώς στο κέντρο όπου συναντώνται οι τέσσερις βραχίονες κι επομένως στο σημείο όπου η ενέργεια και των τεσσάρων ζωδίων και των κυβερνητών πλανητών τους μπορεί να διαχυθεί μέσα απ’ αυτόν και να εφελκύσει τις αναγκαίες αντιδράσεις, να δημιουργήσει τις συνθήκες όπου είναι εφικτή η δοκιμασία κι έτσι να προκαλέσει την αναγκαία αντιστροφή των ζωικών ρευμάτων στη φύση του ανθρώπου και να τον τοποθετήσει πάνω στον αντεστραμμένο τροχό. Οι πλανήτες που θα τον κυβερνούν και θα τον ρυθμίζουν σε κάποια όψη της φύσης του είναι: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.

Πλανήτης Ζώδιο Ακτίνα Σχολή Αφροδίτη......................Ταύρος..........................5η..................Ορθόδοξη. Ήφαιστος......................Ταύρος..........................1η..................Ιεραρχική. Εσωτερική. Ήλιος............................Λέων.............................2η..................Και οι τρεις. Άρης.............................Σκορπιός.......................6η..................Ορθόδοξη και Εσωτερική. Ερμής...........................Σκορπιός.......................4η..................Ιεραρχική. Ουρανός.......................Υδροχόος......................7η..................Ορθόδοξη. Δίας..............................Υδροχόος......................2η..................Εσωτερική. Σελήνη..........................Υδροχόος......................4η..................Ιεραρχική.

Απ’ αυτό τον πίνακα φαίνεται ότι λείπει η επιρροή μιας μόνο ακτίνας, εκείνης της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

154

τρίτης Ακτίνας της Ενεργού Νοημοσύνης. Όλες οι άλλες ακτίνες διαχύνονται οριζόντια και κατακόρυφα στη φύση του ανθρώπου και στο περιβάλλον του. Ζωή, ποιότητα και εμφάνιση δοκιμάζονται όλες, αλλά καθώς ολόκληρη η εμπειρία πρέπει να πραγματωθεί υποκειμενικά και ν’ ανυψωθεί τελικά “στον αέρα” και να υψωθεί στον κόσμο των πνευματικών αξιών όπου όλα τα προβλήματα πρέπει να λυθούν στο φως της ενόρασης και από την ψυχή, η διέγερση της διανόησης και η εστίαση της προσοχής του μαθητή πάνω στο φυσικό πεδίο (τον κόσμο των υλικών αξιών) δεν είναι επιθυμητή. Επομένως η επιρροή της τρίτης ακτίνας παραλείπεται ή “εκτρέπεται αποκρυφιστικά”, όπως λέγεται, εκτός στο βαθμό που η ουσία του εγκεφάλου ρυθμίζεται αυτόματα από την τρίτη ακτίνα η οποία είναι ο υποσυνείδητος κυβερνήτης της ύλης. Αυτή η εισροή έξι δυναμικοτήτων είναι εκείνη που παρέχει το πλαίσιο και τις συνθήκες των δοκιμασιών· όλες αυτές οι ακτινικές ενέργειες εκφράζονται σαν ενεργές υπο-ακτίνες της ακτίνας στην οποία βρίσκεται η ψυχή του μαθητή· απ’ όπου και η αναγκαιότητα να διακριβωθεί η ακτίνα της ψυχής πριν την κατάστρωση του ωροσκοπίου και τη σχεδίαση του χάρτη. Αυτό με φέρνει σε δύο σημεία για τα οποία θα ήθελα να πω λίγα λόγια. Ασχολούμενος με το ωροσκόπιο της προσωπικότητας και με το μέσο μη-ανατείνοντα άνθρωπο, ο αστρολόγος πρέπει να προσπαθήσει ν’ ανακαλύψει την ακτίνα της προσωπικότητας από τη μελέτη του χαρακτήρα, των φυσικών ενδείξεων, των συναισθηματικών ποιοτήτων, του τύπου του νου και της φύσης του περιβάλλοντος. Θα είναι τότε σε θέση να καταστρώσει έναν πιο χρήσιμο χάρτη με τους ορθόδοξους πλανήτες να κυβερνούν τη ζωή. Στην περίπτωση του ωροσκοπίου ενός μαθητή πρέπει να κάνει το ίδιο, προσπαθώντας ν’ ανακαλύψει την ακτίνα της ψυχής. Μόνο στην περίπτωση των προχωρημένων ατόμων η ψυχική ακτίνα βάζει το σημάδι της και τονίζει την ποιότητα και τη φύση της κι όταν προβάλλει καθαρά, ο άνθρωπος είναι προφανώς μαθητής και τότε οι εσωτερικοί πλανήτες θα κυβερνούν το χάρτη του. Έχοντας καθορίσει την ακτίνα του ανθρώπου που υφίσταται τις δοκιμασίες στο Σκορπιό, μπορεί τότε ο αστρολόγος να βρει τις άλλες ακτίνες σε σχέση μ’ αυτόν και την πιθανή του εμπειρία. Το άλλο σημείο στο οποίο θέλω ν’ αναφερθώ είναι η συνεχής χρήση της λέξης “σχέση” και των ανάλογων φράσεων. Είναι αναπόφευκτη επειδή η όλη Επιστήμη της Αστρολογίας είναι σε τελική ανάλυση η Επιστήμη των Σχέσεων και συνεπώς είναι περιττό ν’ αποφύγουμε τον όρο, ειδικά όταν δεν υπάρχει άλλος που να φαίνεται ότι ικανοποιεί επαρκώς τις απαιτήσεις. Αλληλοσχέτιση, αλληλεξάρτηση, αλληλεπικοινωνία, αλληλεπίδραση – αυτές είναι οι λέξεις που διέπουν την επιστημονική βάση της αστρολογίας κι αρχίζουν να είναι σήμερα λέξεις γενικής χρήσης στις ανθρώπινες υποθέσεις και την ανθρώπινη διαγωγή. Αυτό θα συμβαίνει αυξητικά. Τα προπαρασκευαστικά στάδια για την παγκόσμια συγχώνευση, ανάμειξη και σύνθεση είναι παρόντα αυτή τη στιγμή και σ’ αυτό το γεγονός βρίσκεται η ελπίδα του κόσμου και η σιγουριά της τελικής λύσης του παγκόσμιου προβλήματος σε ορθές γραμμές.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

155

Σε σχέση με την κατακόρυφη και την οριζόντια ζωή του Σταθερού Σταυρού είναι διδακτικό να σημειώσετε ότι η κατακόρυφη ζωή του ανθρώπου πάνω σ’ αυτό το Σταυρό (αδιάφορο σε ποιο ζώδιο μπορεί να βρίσκεται προσωρινά ο ήλιος του) είναι πάντα ο Υδροχόος-Λέων. Αυτό υποδεικνύει ότι το εγωκεντρικό άτομο στο Λέοντα μαθαίνει το μάθημα του Σταυρού και αποκεντρώνεται, αποκτά ομαδική συνείδηση και αφιερώνεται στην υπηρεσία. Ο οριζόντιος βραχίονας είναι ο Ταύρος-Σκορπιός, που υποδεικνύει ότι η επιθυμία για υλικότητα αντικαθίσταται τελικά απ’ την επιθυμία για πνευματικές αξίες κι αυτή καταδεικνύεται μέσω των δοκιμασιών του Σκορπιού. Η γη και το ύδωρ (Ταύρος και Σκορπιός) πρέπει να αναμειχθούν και να σχετισθούν κι αυτή είναι η αλήθεια που συνδέεται με τα δύο αυτά σημεία του ζωδιακού και βρίσκεται πίσω από κάθε διδασκαλία σχετικά με τη βάπτιση και την εξάγνιση. Οι γήινες υλικές επιθυμίες του Ταύρου πρέπει τον κατάλληλο καιρό να περιέλθουν υπό την επιρροή του εξαγνιστικού ύδατος του Σκορπιού. Το βάπτισμα δια του ύδατος (ένα όνομα για τη δεύτερη μύηση) χρειάζεται μια προπαρασκευαστική περίοδο δοκιμασίας κι εξαγνισμού κι αυτή προορίζεται να δώσει η εμπειρία στο Σκορπιό. Παρόμοια το πυρ κι ο αήρ (Υδροχόος και Λέων) πρέπει επίσης να αναμειχθούν κι έτσι τα τέσσερα στοιχεία καθώς και οι έξι απ’ τις επτά ακτίνες πρέπει να παίξουν το ρόλο τους στη ρύθμιση του ανθρώπου στο Σκορπιό για τα τελικά στάδια της Ατραπού. Η θέση των πλανητών σ’ αυτό το ζώδιο είναι επίσης πολύ αποκαλυπτική και σε ευθυγράμμιση με το γενικό σκοπό της εμπειρίας στο Σκορπιό, όπως περιγράφηκε παραπάνω. Ο Ουρανός βρίσκεται σε έξαρση στο Σκορπιό· η Αφροδίτη μειώνεται σ’ αυτό το ζώδιο, ενώ η Σελήνη βρίσκεται σε πτώση. Τι άραγε απεικονίζουν συμβολικά αυτά τα γεγονότα; Ας δω αν μπορώ να σας διευκρινίσω την ομορφιά αυτών των συνεπειών. Ο Ουρανός είναι ο πλανήτης του οποίου τα χαρακτηριστικά είναι ο επιστημονικός νους ο οποίος σ’ αυτό το στάδιο της σταδιοδρομίας του μαθητή σημαίνει ότι μπορεί ν’ αρχίσει να ζει την αποκρυφιστική ζωή κι ότι ο δρόμος της θείας γνώσης μπορεί να πάρει τη θέση του μυστικιστικού δρόμου του αισθήματος. Σημαίνει επίσης ότι η γνώση μπορεί να μετουσιωθεί στο δρόμο της σοφίας και του φωτός. Αυτό αναγκαστικά εισάγει την όψη θέληση ή την επιρροή της πρώτης ακτίνας (Ήφαιστος) ανάμεικτη με την έβδομη ακτίνα (Ουρανός), δημιουργώντας την επιθυμητή εκδήλωση πάνω στο φυσικό πεδίο. Συνεπώς ο Ουρανός εγκαινιάζει μια νέα τάξη ζωής και συνθηκών κι αυτή – όταν αναπτυχθεί στη ζωή του μαθητή – δημιουργεί με τη σειρά της μια κατανόηση της αιτίας των πραγμάτων όπως είναι και την επιθυμία να αλλάξει η παλιά τάξη και ο παλιός προσανατολισμός σ’ ένα νέο. Αυτή προκαλεί την αντιστροφή του τροχού. Αυτό μπορεί να ιδωθεί ότι συμβαίνει σήμερα πολύ καθαρά σε σχέση με την ανθρωπότητα και με τις παγκόσμιες διαδικασίες. Προωθούμενη στη λογική της κατάληξη, η επίδραση του Ουρανού δημιουργεί τελικά μια αναπτυγμένη πνευματική συνείδηση σε αντιδιαστολή με την ανθρώπινη· γι’ αυτό το λόγο ο Ουρανός βρίσκεται σε έξαρση σ’ αυτό το ζώδιο κι αναλαμβάνει μια θέση ισχύος και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

156

κατευθυνόμενης επιρροής. Η Αφροδίτη, ο νοήμων νους, μειώνει τη δύναμή της σ’ αυτό το ζώδιο επειδή η διανόηση – που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε – πρέπει πια να υποταχθεί σε μια ανώτερη δύναμη της ψυχής, την πνευματική ενόραση. Ο Υιός του Νου, ο ηλιακός Άγγελος, πρέπει πλέον να εκδηλωθεί σαν Υιός του Θεού. Ο ηλιακός αυτός Άγγελος, όταν ελέγχει, πρέπει να δώσει τελικά τη θέση του στην Παρουσία. Αυτή μέχρι τώρα ήταν συγκαλυμμένη και κρυμμένη. Η Αφροδίτη πρέπει να μειωθεί και ο Ήλιος – σαν το σύμβολο της Θεότητας – πρέπει να αυξηθεί σε επιρροή και τελικά να πάρει τη θέση της. Τέτοιες είναι οι συμβολικές κι εσωτερικές σημασίες. Η Σελήνη θεωρείται εδώ ότι λειτουργεί με την αληθινή της φύση κι ότι επομένως εκφράζει συμβολικά εκείνο που είναι νεκρό. Η Σελήνη αντιπροσωπεύει εδώ την προσωπικότητα και στην τελική νίκη στο Σκορπιό η προσωπικότητα καταβάλλεται και ηττάται ολοκληρωτικά. Η επιθυμία φονεύεται, γιατί μέσω της κάθε είδους εκφρασμένης επιθυμίας η προσωπικότητα εκδηλώνει ζωή, ποιότητα, εμφάνιση. Συλλογισθείτε σ’ αυτό, γιατί στο Σκορπιό η Σελήνη βρίσκεται σε πτώση και η επιρροή της σβήνει. Τα άκρα συναντώνται πάντα στο μαθητή που στέκει στο μεσαίο σημείο ή στο κέντρο του Σταθερού Σταυρού στο Σκορπιό. Η πνευματική φαντασία που είναι ο παράγοντας της μέγιστης υπηρεσίας για τον άνθρωπο, αρχίζει να παίρνει τη θέση της αρχαίας γοητείας με το μέσον της οποίας κατασκευάσαμε τον αναληθή κόσμο στον οποίο φαίνεται ότι ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε. Η αυτοϊκανοποίηση που εγκαινιάσθηκε στον Ταύρο, δίνει στο Σκορπιό τη θέση της στην ανιδιοτελή στάση του μαθητή· η φιλοδοξία δίνει τη θέση της στην εκτελεστική δραστηριότητα της ψυχής, ενώ η προσκόλληση στις επιθυμίες, τις συμπάθειες κι αντιπάθειες της προσωπικότητας μετουσιώνεται στην εμμονή του ψυχικού σκοπού. Οι κρυμμένες δυνάμεις της ψυχικής φύσης – μυστικές και καταχρηστικές, επειδή παρανοήθηκαν και εφαρμόσθηκαν κακώς κι επομένως κατευθύνθηκαν εσφαλμένα – αντικαθίστανται από τα μυστήρια της μύησης και την πρακτική κατανόηση των ενεργειών που απονέμονται συνεπώς στο δέκτη. Τέτοιοι είναι οι μεγάλοι μετασχηματισμοί που γίνονται στη ζωή του μαθητή ο οποίος υποβάλλεται με νοημοσύνη στις δοκιμασίες και δυσκολίες του Σκορπιού. Οι τρεις δεκανοί και οι κυβερνήτες τους δίνονται πολύ διαφορετικά απ’ τους διάφορους αστρολόγους. Η μια ομάδα ισχυρίζεται ότι ο Άρης, ο Ήλιος και η Αφροδίτη κυβερνούν τους δεκανούς του Σκορπιού, ενώ η άλλη θεωρεί ότι ο Άρης, ο Δίας και η Σελήνη είναι οι τρεις κυβερνήτες. Ίσως η αλήθεια να βρίσκεται και στα δύο συμπεράσματα, αν τα δούμε απ’ την εσωτερική σκοπιά ή από εκείνη του υπανάπτυκτου ανθρώπου. Είναι ένα ενδιαφέρον σημείο για να το ερευνήσουν και να το μελετήσουν οι αστρολόγοι. Κάποια μέρα θα φτάσουν σε μια σαφή απόφαση ως προς τη θέση των πέντε πλανητών που προτείνονται σαν κυβερνήτες των δεκανών (συμφωνούν μόνο στον ένα)· δεν μπορώ να σας υποδείξω την ουσιαστική αλήθεια επειδή ένας νέος πλανήτης ανατέλλει σ’ αυτό το ζώδιο και ανήκει στον άνθρωπο να


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

157

τον ανακαλύψει και να τον τοποθετήσει σωστά μέσα στην περιφέρεια του Μεγάλου Τροχού. Οι λέξεις-κλειδιά αυτού του ζωδίου είναι σημαντικές και διαφωτιστικές. Παραπλάνηση και θρίαμβος – έλεγχος από τη Μάγια κι έλεγχος από την ψυχή – διαμάχη και ειρήνη – τέτοια είναι τα κρυμμένα μυστικά αυτού του ζωδίου και συνοψίζονται για όλους τους μαθητές στις δύο λέξεις-κλειδιά. Στο συνήθη τροχό όπου βρίσκεται η ψυχή, τυφλή και φανερά αβοήθητη, η Λέξη αντηχεί με τους ακόλουθους όρους: “Και ο Λόγος είπε, ας ανθίσει η Μάγια και η απάτη ας κυβερνά”· στον αντεστραμμένο τροχό η ψυχή ψάλλει ή τραγουδά τα λόγια: “Είμαι πολεμιστής και από τη μάχη προβάλλω θριαμβευτής”. ΖΥΓΟΣ Το ζώδιο του Ζυγού έχει ιδιάζον ενδιαφέρον, αλλά με έναν πολύ παράδοξο τρόπο, γιατί μεγάλο μέρος του ενδιαφέροντός του βασίζεται στο γεγονός ότι στερείται κάθε θεαματικού ενδιαφέροντος – εκτός από την περίπτωση των μαθητών ή όσων προσεγγίζουν την Ατραπό. Είναι ένα ζώδιο εξισορρόπησης, προσεκτικού ζυγίσματος των αξιών κι επίτευξης ορθής ισοστάθμισης των ζευγών των αντιθέτων. Μπορεί να θεωρηθεί το ζώδιο στο οποίο εμφανίζεται το πρώτο πραγματικό όραμα της Ατραπού και του στόχου προς τον οποίο ο μαθητής πρέπει τελικά να κατευθύνει τα βήματά του. Αυτή η Ατραπός είναι η στενή σαν κόψη ξυραφιού Ατραπός που διασχίζει τα ζεύγη των αντιθέτων και – αν πρόκειται να διανυθεί με ασφάλεια – απαιτεί την ανάπτυξη μιας αίσθησης αξιών και τη δύναμη να χρησιμοποιείται ορθά η εξισορροπητική, αναλυτική ικανότητα του νου. Είναι επίσης το ζώδιο της ενορατικής αντίληψης και στο συνήθη τρόπο προόδου γύρω απ’ το ζωδιακό έρχεται μετά την κανονικά δραστική εμπειρία του ανθρώπου στο Σκορπιό· αυτή έχει συνήθως τέτοια φύση ώστε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης έχει διεγερθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε από τη φρικτή ανάγκη του ανθρώπου (όχι του μαθητή αυτή τη φορά) έχει σταλεί μια κλήση στην ψυχή κι έχει εφελκυσθεί ανταπόκριση. Οι πρώτες λίγες αμυδρές αναλαμπές ενόρασης έχουν γίνει αισθητές κι έχουν αναγνωρισθεί αόριστα. Τότε ακολουθεί η εμπειρία στο Ζυγό όπου η ζωή διάγεται σε ήρεμη, στοχαστική περισυλλογή ή σε μια κατάσταση στατικής μη-ανταποκριτικότητας· μπορεί να είναι μια ζωή ισοστάθμισης, ζυγίσματος εκείνου ή του άλλου και προσδιορισμού προς τα πού θα γύρει η ζυγαριά, έτσι ώστε στο επόμενο ζώδιο να προκύψουν ορισμένα σχεδιασμένα αποτελέσματα. Στην Παρθένο που ακολουθεί, η ζωή θα είναι είτε μιας προσωπικότητας με υλιστική φύση, που θα διάγεται υπό την επιρροή της υλικής όψης της Παρθένου, της Μητρός, είτε θα εμφανισθούν ενδείξεις ενός βραδέως αναδυόμενου ψυχικού κραδασμού που θα υποδεικνύει την κρυμμένη πνευματική ζωή της οποίας η Παρθένος Μητέρα είναι ο θεσπισμένος θεματοφύλακας. Καθώς επιτελείται πρόοδος, επαναληπτική ή κυκλική γύρω απ’ τον τροχό της ζωής, αυτές οι εμπειρίες και οι κραδασμικές δραστηριότητες εντείνονται σε χαρακτήρα ώσπου να έρθει ο καιρός που λαμβάνει χώρα η αντιστροφή του τροχού. Τότε ο Ζυγός οδηγεί στο Σκορπιό και η ενεργός ψυχική ζωή (ενεργός με το μέσον της φύσης της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

158

προσωπικότητας κι όχι απλώς στο πεδίο της) καταγράφεται, αποτυπώνεται και σημειώνεται στην Παρθένο και ισορροπείται και αποτιμάται στο Ζυγό, επιφέροντας τελικά τις εξετάσεις και τις δοκιμασίες μεταξύ της ψυχής και της προσωπικότητας η οποία αγωνίζεται αργότερα με δύναμη και αποφασιστικότητα να διατηρήσει την επιτευχθείσα κατάσταση της ισορροπημένης έκφρασης αυτών των δύο όπου δεν είναι δυνατή η υπεροχή της επιρροής της προσωπικότητας. Ο Ζυγός μπορεί επίσης να περιγραφεί με όρους της διαλογιστικής διαδικασίας όπως διδάσκεται τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Μπορεί συνεπώς να θεωρηθεί σαν το “διάλειμμα μεταξύ δύο δραστηριοτήτων”, το οποίο είναι η εξήγηση που δίνεται σ’ εκείνο το στάδιο του διαλογισμού που αποκαλούμε ενατένιση. Στα πέντε στάδια του διαλογισμού (όπως διδάσκεται συνήθως) έχετε τα ακόλουθα: Συγκέντρωση, διαλογισμό, ενατένιση, φώτιση και έμπνευση. Τα πέντε αυτά στάδια παραλληλίζονται με τα πέντε αυστηρά ανθρώπινα σημεία του ζωδιακού: 1. Λέων – Συγκέντρωση – Η ψυχική ζωή που εστιάζεται στη μορφή. Ατομικοποίηση. Αυτοσυνείδηση. Υπανάπτυκτος και μέσος άνθρωπος. Ανθρώπινη εμπειρία. 2. Παρθένος – Διαλογισμός – Η ψυχική ζωή όπως γίνεται αισθητή στον άνθρωπο, η περίοδος της κύησης. Το στάδιο του κρυμμένου Χριστού. Νοήμων άνθρωπος. Προσωπικότητα που κρύβει τη Χριστική ζωή. 3. Ζυγός – Ενατένιση – Η ζωή της ψυχής και της μορφής ισορροπούν. Καμία δεν επικρατεί. Εξισορρόπηση. Ένα διάλειμμα όπου η ψυχή οργανώνεται για μάχη και η προσωπικότητα αναμένει. Είναι η δοκιμαστική ατραπός. Η γνωστή δυαδικότητα. 4. Σκορπιός – Φώτιση – Η ψυχή θριαμβεύει. Η εμπειρία στον Ταύρο ολοκληρώνεται. Η αστρική γοητεία διασκορπίζεται. Το φως της ψυχής εισρέει. Η Ατραπός της Μαθητείας. Ο Μαθητής. 5. Τοξότης – Έμπνευση – Προετοιμασία για μύηση. Η ψυχή εμπνέει τη ζωή της προσωπικότητας. Η ψυχή εκφράζεται μέσω της προσωπικότητας. Ο Μυημένος. Θα ήθελα εδώ να σας υπενθυμίσω ότι αν και η μύηση λαμβάνεται στον Aιγόκερω, ο άνθρωπος είναι μυημένος προτού μυηθεί. Αυτό είναι το αληθινό μυστικό της μύησης. Επομένως έχετε τη δραστηριότητα όπου η προσωπικότητα αυξάνεται κι αναπτύσσεται κι όμως την ίδια στιγμή συγκαλύπτει και κρύβει τον κρυμμένο “άνθρωπο της καρδιάς”, που είναι ο Χριστός μέσα σε κάθε ανθρώπινη μορφή. Τότε έχετε το διάλειμμα όπου προσεγγίζεται το σημείο ισορροπίας μεταξύ αυτών των δύο και δεν επικρατεί κανείς. Η “ζυγαριά κλίνει από τη μια ή την άλλη” κατεύθυνση ή – όπως εκφράζεται μερικές φορές – ο άνθρωπος ταλαντεύεται μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων. Απ’ όπου και η σπουδαιότητα αυτού του ζωδίου στη ζωική έκφραση του ανθρώπου κι απ’ όπου επίσης η ιδιάζουσα δυσκολία του· προσφέρει την περίεργη εμπειρία της τραμπάλας που αποδεικνύεται τόσο ενοχλητικά ζαλιστική πρώτα για τον άνθρωπο που ζητά να είναι πλήρως ανθρώπινος αλλά βρίσκει μέσα του εμπόδια και παρορμήσεις που τον οδηγούν σε κάτι που είναι ανώτερο απ’ το ανθρώπινο και δεύτερο για το ζηλωτή και το μαθητή. Η εστία του ενδιαφέροντος και ο σκοπός του είναι η ψυχική ζωή, όμως βρίσκει μέσα του εκείνο που ζητά πάντοτε να τον σύρει


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

159

πίσω στους παλιούς τρόπους, τις παλιές συνήθειες και τις παλιές επιθυμίες. Αυτό το ζώδιο ονομάζεται μερικές φορές “ο τόπος της κρίσης” γιατί εδώ λαμβάνεται η απόφαση και ρίχνεται ο κύβος που διαχωρίζει τα “πρόβατα απ’ τα ερίφια” ή εκείνους τους αστερισμούς που κυβερνώνται από τον Κριό (το Πρόβατο) κι εκείνους που κυβερνώνται από τον Aιγόκερω, το Ερίφιο. Σημαδεύει πραγματικά τη διάκριση ανάμεσα στο συνήθη τροχό της ζωής και τον αντεστραμμένο τροχό. Την εποχή πριν τη διαίρεση του Λέοντα-Παρθένου σε δύο ζώδια, ο Ζυγός ήταν κυριολεκτικά το μεσαίο σημείο. Τότε η κατάσταση ήταν ως εξής: Κριός.

Ταύρος.

Σκορπιός.

Τοξότης.

Δίδυμοι. ΖΥΓΟΣ Αιγόκερως.

Καρκίνος.

Παρθένος-Λέων.

Υδροχόος.

Ιχθείς.

και σ’ αυτό το γύρο του ζωδιακού (όσον αφορά την ανθρωπότητα) απεικονίζεται η όλη ιστορία της φυλής. Αυτή περιλαμβάνει τις νοητικές της απαρχές στον Κριό (τη θέληση για εκδήλωση) και την έναρξη της εξωστρεφούς ζωής· έχετε την κατευθυνόμενη επιθυμία της στον Ταύρο που δημιουργεί την εκδήλωση· έπειτα προβάλλει η διπλή της συνείδηση στους Διδύμους ή η αντίληψη της ψυχής-σώματος· οι διαδικασίες της φυσικής ενσάρκωσης προωθούνται στον Καρκίνο, που ακολουθούνται από τη διπλή ανάπτυξη της ψυχής-σώματος ή της υποκειμενικής και της αντικειμενικής συνείδησης και του Θεού-ανθρώπου στο Λέοντα-Παρθένο. Μετά έρχεται ο Ζυγός όπου προσεγγίζεται τελικά το σημείο ισορροπίας ανάμεσα στον πνευματικό άνθρωπο και τον προσωπικό άνθρωπο και ετοιμάζεται η σκηνή για την τελική πενταπλή διαδικασία που είναι στην πραγματικότητα η υποκειμενική αντιστοιχία της εξωτερίκευσης στην Ατραπό της Εξόδου, η οποία προωθείται στην Ατραπό της Εισόδου ή την Ατραπό της Επιστροφής. Τότε λαμβάνει χώρα η αντιστροφή του τροχού και η έναρξη του νέου προσανατολισμού και της μαθητείας στο Σκορπιό, η κατευθυνόμενη, ελεγχόμενη ζωή του μαθητή στον Τοξότη, η μύηση στον Aιγόκερω, που ακολουθείται από την υπηρεσία στον Υδροχόο και το έργο του παγκόσμιου σωτήρα στους Ιχθείς και την τελική απελευθέρωση. Σ’ αυτή την παγκόσμια περίοδο έχουμε τη διαίρεση του ζωδίου της Σφίγγας σε δύο ζώδια (το Λέοντα και την Παρθένο, ψυχή και μορφή) επειδή η κατάσταση της ανθρώπινης εξέλιξης και της συνειδητής αντίληψης είναι εκείνη της αναγνωρισμένης δυαδικότητας· μόνο σ’ ό,τι αποκαλείται η “τελική κρίση” θα λάβει χώρα μια άλλη συγχώνευση και η Παρθένος-Ζυγός θα σχηματίσουν ένα ζώδιο, γιατί τότε θα τερματισθεί η αίσθηση του ανταγωνιστικού δυαδισμού του ανθρώπου και η ζυγαριά θα κλίνει υπέρ εκείνου που η Παρθένος-Μητέρα κρύβει από την έκφραση επί αιώνες. Η τελική αυτή κρίση, όσον αφορά τον τωρινό πλανητικό κύκλο, θα συμβεί στον επόμενο μεγάλο παγκόσμιο κύκλο και τον καιρό που τα δύο τρίτα της ανθρώπινης φυλής θα έχουν ανελίξει τη Χριστική αρχή στο ένα ή το άλλο από τα διάφορα στάδια ανέλιξης και θα βρίσκονται στα τελικά στάδια της ατραπού της εξέλιξης· θα είναι είτε δόκιμοι είτε αποδεγμένοι μαθητές, είτε στην Ατραπό της Μύησης. Τελικά, με κάποιο μυστηριώδη τρόπο, θα υπάρχουν πάλι μόνο δέκα σημεία του ζωδιακού· ο Κριός και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

160

οι Ιχθείς θα σχηματίσουν ένα ζώδιο, γιατί “το τέλος είναι ίδιο με την αρχή”. Αυτό το διπλό και συγχωνευμένο ζώδιο καλείται σε μερικά αρχαία βιβλία “το ζώδιο του Ιχθύος με το κεφάλι του Κριού”. Τότε θα έχουμε: 1. 2. 3. 4. 5.

Κριός-Ιχθείς Ταύρος Δίδυμοι Καρκίνος Λέων

6. 7. 8. 9. 10.

Παρθένος-Ζυγός Σκορπιός Τοξότης Aιγόκερως Υδροχόος

Τότε το πυρ και το ύδωρ θα σμίξουν, συγκαλύπτοντας το παρελθόν που πέρασε αντί το μέλλον όπως συμβαίνει τώρα. Τότε η γη και ο αέρας θα συγχωνευθούν και μ’ αυτό τον τρόπο θα αποδειχθεί ακριβής η παλιά προφητεία που επαναλαμβάνεται στη Βίβλο ότι “ουκ έστιν θάλασσα έτι”. Τότε ο αέρας (ουρανός) θα “κατέλθει στη Γη” και θα εδραιωθεί η συγχώνευση. Τότε με την κοσμική κι όχι την ατομική έννοια θα εκδηλωθεί η ανέλιξη του κοσμικού Χριστού, την οποία “ολόκληρη η κτίσις αναμένει”· έτσι θα έρθει η ολοκλήρωση της επιθυμίας σαν αποτέλεσμα αφιερωμένης έφεσης. Τότε και μόνο τότε θα “ικανοποιηθεί η επιθυμία των εθνών” και Αυτός που όλοι οι άνθρωποι περιμένουν, θα εμφανισθεί. Η ιστορία της επιθυμίας μπορεί να βρεθεί στα τέσσερα ζώδια του Ταύρου, του Ζυγού, του Σκορπιού και των Ιχθύων: 1. Ταύρος – ο Ταύρος της Επιθυμίας – Κυβερνά η υλική επιθυμία. (Ζωή) 2. Ζυγός – η εξισορρόπηση της επιθυμίας – Το αντίθετο αντικείμενο της επιθυμίας βρίσκεται στη ζυγαριά. (Ισορροπία) 3. Σκορπιός – η νίκη της πνευματικής επιθυμίας – Η θριαμβεύτρια ψυχή. (Ποιότητα) 4. Ιχθείς – ολοκλήρωση της θείας επιθυμίας – Η “Επιθυμία όλων των εθνών”. Ο Κοσμικός Χριστός. (Εμφάνιση) Υπάρχει συνεπώς στο Ζυγό η ατομική εμπειρία της εξισορροπημένης ζωής στην οποία επιτελούνται πειράματα με την επακόλουθη κλίση της ζυγαριάς στη μια ή την άλλη πλευρά μέχρι να βαρύνει επαρκώς η επιθυμία ή η πνευματική έφεση και να υποδείξει το δρόμο που πρέπει τότε να πάρει ο άνθρωπος. Υπάρχει στο Ζυγό η εμπειρία της ανθρωπότητας στην οποία επιτελούνται οι ίδιες διευθετήσεις και πειράματα, αλλά αυτή τη φορά περιλαμβάνεται ολόκληρη η φυλή των ανθρώπων κι όχι μόνο το άτομο. Η ομαδική αυτή εμπειρία που προωθείται στο νοητικό πεδίο, θα συμβεί μόνο όταν όλοι οι άνθρωποι πολωθούν νοητικά και θα λάβει χώρα και θα αποτελέσει την ημέρα της Κρίσης που προαναφέρθηκε. Πρόδρομός της είναι τα “σημεία κρίσης” στο Ζυγό και η τωρινή παγκόσμια κατάσταση και η αναγκαία


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

161

διευθέτηση· όμως αυτή τη φορά η εξισορρόπηση γίνεται στο αστρικό πεδίο και οι επιθυμίες των ανθρώπων είναι ο κατεξοχήν αποφασιστικός παράγοντας, ενώ στον επόμενο μεγάλο κύκλο την απόφαση θα πάρουν οι διάνοιες των ανθρώπων. Σήμερα οι προχωρημένοι άνθρωποι της εποχής – μαθητές, ζηλωτές και ιντελλιγκέντσια – δοκιμάζονται απ’ την εμπειρία του Σκορπιού, ενώ οι μάζες βρίσκονται στο Ζυγό· το βάρος της επιθυμίας των μαζών θα τις στρέψει είτε προς τα πάνω στην πνευματική απόφαση είτε προς τα κάτω στους υλικούς και ιδιοτελείς σκοπούς. Εξαιτίας της εξισορροπητικής αυτής ποιότητας του Ζυγού μπορεί ο αστερισμός αυτός να συνδεθεί ειδικότερα από κάθε άλλον με το πρόβλημα του σεξ. Το σεξ συνδέεται συνήθως στο νου του μέσου αστρολόγου σπουδαστή με τα ζώδια του Ταύρου και του Σκορπιού. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός ότι ο Ταύρος θεωρείται συχνά σύμβολο των τρελών παρορμήσεων της ανεξέλεγκτης σεξουαλικής αρχής κι επειδή στο Σκορπιό εφαρμόζονται οι θεμελιώδεις δοκιμασίες. Για τους περισσότερους σπουδαστές στα πρώτα στάδια το σεξ δεν αποτελεί θεμελιώδες πρόβλημα. Εσωτερικά όμως στο Ζυγό προβάλλει το όλο ζήτημα και απαιτεί απάντηση και στο Ζυγό πρέπει να λάβει χώρα η εξισορρόπηση των ζευγών των αντιθέτων και να προσεγγισθεί η λύση δια της δραστηριότητας του κριτικού νου και της εδραίωσης ενός σημείου ισορροπίας μεταξύ αρσενικής και θηλυκής αρχής. Αυτό πάλι (γιατί είναι μέρος του επανερχόμενου συμβολισμού) είναι το πρόβλημα που υπάρχει βασικά μεταξύ Προβάτων κι Εριφίων, μεταξύ αρνητικού και θετικού και μεταξύ εκείνων που ακολουθούν τυφλά το ένστικτο ή τη συνήθεια κι εκείνων που αναρριχώνται ελεύθερα όπου διαλέξουν και είναι αυτοδιευθυνόμενοι στη συμπεριφορά και τη στάση. Αυτή η αυτοδιεύθυνση μπορεί να τους οδηγήσει σε κάθε κατεύθυνση πάνω στον τροχό της ζωής, ακολουθώντας είτε την ιδιοτελή επιθυμία είτε την πνευματική έφεση, αλλά το σημείο που πρέπει να έχετε υπόψη είναι ότι κάνουν ό,τι θέλουν κι ό,τι τους φαίνεται ορθό κι επιθυμητό, με κριτική και πρόθεση κι έπειτα από κατάλληλο στοχασμό και ζύγισμα των διαφόρων δρόμων. Αυτό από μόνο του έχει βασική χρησιμότητα και συνεπώς μαθαίνουν· γιατί κάθε δράση παράγει αποτελέσματα κι ο κριτικός νους ζυγίζει το αίτιο και το αποτέλεσμα ορθότερα από κάθε άλλον. Δεν έχω την πρόθεση να υποδείξω εδώ τη λύση στο πρόβλημα του σεξ. Η ανθρωπότητα θα την πραγματώσει αναπόφευκτα με την πάροδο των αιώνων και καθώς το αγελαίο ένστικτο θα δίνει τη θέση του στις προμελετημένες και αυτοσυνείδητες στάσεις του ζηλωτή και της ιντελλιγκέντσια. Θα ήθελα όμως να σας υπενθυμίσω ότι το αγελαίο ένστικτο σε σχέση με το σεξ έχει τη βάση του είτε στην κανονική και φυσική ενστικτώδη ζωώδη επιθυμία είτε στις συναισθηματικές στάσεις κι αυτή η τελευταία κατηγορία είναι πολύ χειρότερη και μεταφέρει μαζί της τα πολύ πιο βαθιά ριζωμένα σπέρματα δυσχέρειας. Εκτείνονται απ’ τον ελεύθερο έρωτα και τη γενική ελευθεριότητα ως την ορθόδοξη στενή και φανατική Χριστιανική άποψη όπως κατανοείται κανονικά αν κι όχι με την έννοια που είδε ο Χριστός τη ζωή. Η στενή αυτή άποψη και η κανονική Αγγλοσαξωνική στάση (προϊόν της διδασκαλίας του


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

162

Μεσαίωνα) θεωρεί το σεξ ασυνήθιστα αμαρτωλό, πάντοτε ανεπιθύμητο και κάτι που πρέπει να υποβιβαστεί και να ξεπεραστεί και να μείνει κρυφό στο περιθώριο της Χριστιανικής συνείδησης όπου κρύβεται σαν ένα λάγνο μυστήριο. Αυτό πάλι οφείλεται στην επιρροή του Απ. Παύλου κι όχι στη διδασκαλία του Χριστού. Απ’ αυτές τις στάσεις προέκυψε μια βίαιη αντίδραση που βρίσκεται σήμερα στο κορύφωμά της κι αυτή με τη σειρά της είναι ανεπιθύμητη κι επικίνδυνη, όπως όλες οι βίαιες αντιδράσεις, γιατί είναι αναληθής όπως και η άλλη· στο κέντρο του Ζυγού ή στον άξονα του τροχού μπορεί να ιδωθεί ορθά η αληθινή προοπτική και η ενδεικνυόμενη δράση. Όταν εδραιωθεί τελικά η βασική “σεξουαλική” σχέση και η ψυχή και το σώμα (αρνητικό και θετικό) σχετισθούν μόνιμα στη ζωή των παγκόσμιων ζηλωτών, τότε θα δούμε τον ορθό χειρισμό της παγκόσμιας διδασκαλίας στο θέμα του φυσικού σεξ. Η διδασκαλία αυτή θα προέλθει απ’ τη συγχώνευση και σύνθεση των καλύτερων απόψεων όλων των πνευματικά σκεπτόμενων δασκάλων και των δύο ημισφαιρίων, ενσωματώνοντας την εμπειρία Ανατολής και Δύσης και τις μυστικιστικές κι επιστημονικές προσεγγίσεις σ’ ένα μυστήριο που είναι φυσικό (απαιτώντας επιστημονική κατανόηση) και μυστικιστικό (απαιτώντας πνευματική ερμηνεία). Θα περιλάβει την αρωγή και τα συμπεράσματα του ιατρικού επαγγέλματος για να δώσει την αναγκαία συνετή, φυσική καθοδήγηση, καθώς και τη βοήθεια της πολιτιστικής γνώσης των γιόγκι της Ινδίας σε σχέση με την ενέργεια που ρέει δια των κέντρων – σ’ αυτή την περίπτωση του ιερού κέντρου. Τελικά μέσω της νοήμονος δραστηριότητας των αμερόληπτων και νομοταγών ανθρώπων του κόσμου η έρευνα θα καταλήξει σε μια ισορροπημένη κι επιθυμητή άποψη. Από τα πολλά σεξουαλικά πειράματα που γίνονται τώρα, η ερχόμενη γενιά θα φτάσει σ’ ένα σημείο ισορροπίας και τότε σαν επακόλουθο θα γείρει τη ζυγαριά στην επιθυμητή κατεύθυνση. Γι’ αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία· υπάρχει μόνο το χρονικό σημείο κι αυτό θα καθορισθεί αστρολογικά. Μέσω των νομιμόφρονων διανοιών και της ορθής νομοθεσίας το σεξ θα ιδωθεί τελικά σαν μια πρέπουσα και θεία λειτουργία και τότε θα περιφρουρηθεί σωστά με την ορθή εκπαίδευση των νέων και των αμαθών και την ορθή δράση της νέας και πολύ νοήμονος προσεχούς γενιάς – των σημερινών παιδιών και νηπίων. Η διδασκαλία των εσφαλμένων σεξουαλικών συνηθειών, το παράδειγμα της διαδεδομένης πορνείας (χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη σε σχέση με τους άνδρες όσο και τις γυναίκες), η αύξηση της ομοφυλοφιλίας (όχι στις σπάνιες φυσιολογικές μορφές και προδιαθέσεις της, αλλά από την πλευρά μιας διεστραμμένης νοητικότητας και μιας ανώφελης φαντασίωσης που βρίσκεται σήμερα πίσω απ’ τις περισσότερες εκφράσεις της), η στενόμυαλη Χριστιανική κληρονομιά ενός “ένοχου συμπλέγματος” όσον αφορά το σεξ και η κληρονομιά των ασθενών και υπερ- ή υπο-σεξουαλικών σωμάτων έφεραν τη φυλή στον τωρινό χαώδη και μη νοήμονα χειρισμό του σημαντικού προβλήματος. Η λύση δε θα βρεθεί στις θρησκευτικές διακηρύξεις που βασίζονται σε μια ξεπερασμένη θεωρία ή στη φυσιολογική απαγόρευση ή τη νόμιμη άδεια· ούτε θα έλθει από τη νομοθεσία που εμπνέεται από διάφορες σχολές σκέψεις σε οποιαδήποτε κοινότητα ή έθνος. Θα είναι αποτέλεσμα της ενωμένης


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

163

δραστηριότητας της πνευματικά σκεπτόμενης συνείδησης, της αμερόληπτης στάσης, της διανοητικής αντίληψης και της σταθερής παρόρμησης της εξελικτικής διαδικασίας. Τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει το αναπόφευκτο της λύσης και την εμφάνιση των επιθυμητών στάσεων και συνθηκών στις οποίες το σεξ μπορεί να βρει ορθή έκφραση. Ο Ζυγός, όπως ξέρετε, κυβερνά το νομικό επάγγελμα και κρατά την ισορροπία μεταξύ του λεγόμενου σωστού και λάθους, μεταξύ αρνητικού και θετικού κι επίσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Το τελευταίο αυτό σημείο διευθέτησης μπορεί να σας φανεί σαν μια άνευ νοήματος φράση, αλλά όταν εδραιωθεί η αληθινή και ορθή σχέση ανάμεσα στον Ανατολίτη και το Δυτικό (που δε συμβαίνει ακόμη), θα επέλθει μέσω της δραστηριότητας του Ζυγού και του έργου του νομικού επαγγέλματος. Ο Ζυγός είναι ο “εγγυητής του νόμου”. Μέχρι τώρα η νομοθεσία απορροφήθηκε στην επιβολή εκείνων των αρνήσεων κι εκείνων των στάσεων του φόβου, που διατηρήθηκαν από το Μωσαϊκό κώδικα και μας επιβλήθηκαν με το μέσον της τιμωρίας της παράβασης. Υπήρξε ένα μάλλον αναγκαίο στάδιο για τις παιδικές φυλές και για τη διατήρηση ενός “βρεφοκομικού καθεστώτος” για τους ανθρώπους. Αλλά το ανθρώπινο γένος προσεγγίζει την ωριμότητα και απαιτείται πλέον μια διαφορετική ερμηνεία των σκοπών και των προθέσεων του Ζυγού με το μέσον του νόμου. Ο νόμος πρέπει να γίνει φύλακας μιας θετικής ορθότητας κι όχι απλώς όργανο εξαναγκασμού. Καθώς προσπαθούμε να εξαλείψουμε τη δύναμη από τις διεθνείς σχέσεις μας και καθώς είναι φανερό σήμερα ότι η διαδικασία των δραστικών τιμωριών δεν κατάφερε να εμποδίσει το έγκλημα ή ν’ αποτρέψει τους ανθρώπους απ’ τη βίαιη ιδιοτέλεια (γιατί αυτό είναι κάθε έγκλημα) και καθώς η κοινωνική στάση (σε αντιδιαστολή με την αντικοινωνική θέση όλων των παρανόμων) θεωρείται επιθυμητή και διδάσκεται στα σχολεία μας, θ’ αρχίσει ν’ αναδύεται στη δημόσια συνείδηση ότι η εγχάραξη των ορθών σχέσεων και η διάδοση του αυτοελέγχου και η ανάπτυξη της ανιδιοτέλειας (κι αυτά είναι ασφαλώς ο στόχος, υποκειμενικός και συχνά μη αντιληπτός, της όλης νομικής διαδικασίας) αποτελούν την αναγκαία προσέγγιση στους νέους. Η επιρροή του Ζυγού πρέπει να επιβληθεί στην παιδική ηλικία πάνω σε πνευματικές γραμμές. Το έγκλημα θα εκριζωθεί όταν βελτιωθούν οι περιβαλλοντικές συνθήκες στις οποίες ζουν τα παιδιά, όταν στα αρχικά χρόνια σχηματισμού δοθεί φυσική προσοχή στην αδενική ισορροπία καθώς και στα δόντια, τα μάτια και τα αυτιά, στην ορθή στάση και τη σωστή διατροφή κι όταν υπάρχει επίσης ένας καταλληλότερος επιμερισμός του χρόνου· όταν η εσωτερική ψυχολογία και η εσωτερική αστρολογία συνεισφέρουν με τη γνώση τους στην ανατροφή των νέων. Οι παλιές μέθοδοι πρέπει να δώσουν τη θέση τους στις νέες και η συντηρητική στάση πρέπει ν’ απορριφθεί για χάρη της θρησκευτικής, ψυχιστικής και φυσικής εκπαίδευσης και πειραματισμού, που θα εφαρμόζονται επιστημονικά και θα υποκινούνται μυστικιστικά. Όταν λέω θρησκευτική, δεν αναφέρομαι στη δογματική ή θεολογική διδασκαλία. Εννοώ την καλλιέργεια εκείνων των στάσεων και συνθηκών


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

164

που θα εφελκύσουν την πραγματικότητα στον άνθρωπο, θα φέρουν τον εσώτερο πνευματικό άνθρωπο στο προσκήνιο της συνείδησης κι έτσι θα προκαλέσουν την αναγνώριση του Ενυπάρχοντος Θεού. Δεν πρέπει να γράψω περισσότερα πάνω σ’ αυτές τις γραμμές. Επεκτάθηκα κάπως στο ζήτημα του σεξ και του νομικού συστήματος καθώς αμφότερα κυβερνώνται και ρυθμίζονται από το Ζυγό κι αυτό θα συμβαίνει όλο και πιο πολύ. Το θέμα είναι τόσο αχανές και τόσο σημαντικό για να κάνω κάτι περισσότερο από το να υποδεικνύω γραμμές προσέγγισης. Ένας επιπόλαιος χειρισμός του προβλήματος δεν έχει καμιά πραγματική χρησιμότητα. Σ’ αυτή τη μεταβατική περίοδο που περνά τώρα ο κόσμος και σ’ αυτό το διάλειμμα ανάμεσα σε δύο δραστηριότητες – εκείνη της Ιχθυακής Εποχής που φεύγει κι εκείνη της Υδροχοϊκής που έρχεται – θα κυβερνά τελικά ο Ζυγός και το τέλος αυτού του αιώνα θα δει την επιρροή του Ζυγού να έρχεται σταθερά σε έντονο έλεγχο και σε θέση ισχύος στο πλανητικό ωροσκόπιο. Συνεπώς δεν υπάρχει λόγος πραγματικής ανησυχίας. Μια ορισμένη σχέση ή διαμόρφωση άστρων – ένα απ’ τα οποία είναι το άστρο του Βασιλίσκου στο Λέοντα – θα επιφέρει μια κατάσταση κατά την οποία θα συμβεί ένας αναπροσανατολισμός της στάσης προς το νομικό επάγγελμα· η λειτουργία και τα καθήκοντά του θα επικεντρωθούν στο σκοπό της παγκόσμιας χρησιμότητας και σ’ αυτή τη διαδικασία η νομοθεσία για τα παιδιά θα προσλάβει μεγάλη σπουδαιότητα και θα γίνει κινητήριος δύναμη. Το νομικό αυτό βήμα θα υπερασπισθεί πρωταρχικά από τη Ρωσσία και θα υποστηριχθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Πριν το 2035 μ.Χ. μια τέτοια νομοθεσία θα είναι παγκόσμια στη σφαίρα επιρροής της και στον έλεγχό της. Όλα αυτά θα προκύψουν επειδή ο Ζυγός κυβερνά το τωρινό διάλειμμα και μπορεί να θεωρηθεί “κυρίαρχος της χώρας κανενός ανθρώπου”, όπως τον αποκάλεσε πρόσφατα ένας από τους Διδασκάλους της Σοφίας. Η μελέτη της Μπαγκαβάτ Γκίτα και του προβλήματος του Αρζούνα όταν κάθισε με απόγνωση ανάμεσα στους δύο αντιμαχόμενους στρατούς, θα είναι πολύ διαφωτιστική σε σχέση με το Ζυγό. Η μεγάλη μάχη που σχετίζεται με την αρχαία αυτή γραφή της Ινδίας έλαβε χώρα για πρώτη φορά στα μέσα της Ατλάντειας εποχής και στο ζώδιο του Ζυγού. Η μεγαλύτερη διαμάχη της τωρινής Αρείας περιόδου διεξάγεται σε μια ανώτερη στροφή του σπειροειδούς και βρίσκεται υπό την επιρροή του Σκορπιού. Εκείνη του παρελθόντος ετοίμασε τον παγκόσμιο δόκιμο μαθητή, την ανθρωπότητα, για την ατραπό της αληθινής μαθητείας. Εκείνη του παρόντος ετοιμάζει τον παγκόσμιο μαθητή να λάβει μύηση. Στη διάρκεια του αχανούς διαστήματος ανάμεσα στο αποφασιστικό γεγονός της Ατλαντίδας και την τωρινή εποχή συνέβη ένας μεγάλος αναπροσανατολισμός πάνω στον τροχό της ζωής· από τότε εκατομμύρια άνθρωποι πέρασαν από το Σκορπιό στο Ζυγό (μιλώντας συμβολικά) και “ζυγίστηκαν στο ζυγό” και μετά επανεστίασαν την επιθυμητική ζωή τους στην πνευματική έφεση κι ενδυνάμωσαν την απόφασή τους να προχωρήσουν κι έτσι να επιστρέψουν στο Σκορπιό πάνω στον αντίστροφο τροχό. Συλλογισθείτε αυτή τη σκέψη, γιατί αποτελεί


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

165

το αληθινό πρόβλημα των μαζών των νοήμονων ανθρώπων αυτή την εποχή. Όπως ήδη γνωρίζετε, ο Ζυγός είναι ένας από τους τέσσερις βραχίονες του Θεμελιώδη Σταυρού. Αυτό εξηγεί τη δυσκολία μας να κατανοήσουμε την πραγματική φύση της επιρροής του. Η σημασία των ενεργειών που δρουν στο ηλιακό μας σύστημα με το μέσον των τεσσάρων βραχιόνων αυτού του Σταυρού, ή από τους τέσσερις αστερισμούς του Κριού, Καρκίνου, Ζυγού και Αιγόκερου μπορεί να συνοψισθεί στις τέσσερις λέξεις: Δημιουργία, Εκδήλωση, Νομοθεσία και Μύηση. Δίνοντάς σας αυτές τις λέξεις, είναι δύσκολο να κατανοήσετε την καθαυτή προοπτική και σημασία τους. Κοσμικά εννοούν τη δραστηριότητα της Θεότητας όταν πνεύμα και ύλη έρχονται σε συγκεκριμένη σχέση και υπό το θείο σκοπό δημιουργούν εκείνη τη συγχώνευση των ζωντανών ενεργειών που είναι επαρκώς ισχυρές σε χρόνο και χώρο για να φέρουν αυτό το σκοπό στην επιθυμητή του ολοκλήρωση. Αυτό είναι Δημιουργία, ή ο Κριός σε δραστηριότητα. Εννοούν επίσης την αντικειμενική εμφάνιση της σκεπτομορφής που δημιούργησε έτσι ο Θεός και στην οποία ενσωμάτωσε την επιθυμία Του, τη θέλησή Του, το σκοπό Του και το σχέδιο Του. Αυτό είναι Εκδήλωση, ή ο Καρκίνος σε δραστηριότητα. Εννοούν ακόμη την πραγμάτωση του σχεδίου υπό τον πνευματικό και φυσικό νόμο που είναι εξελικτικός σε έκφραση· αυτός είναι ο στόχος της εξέλιξης και η έκφρασή της και αποκαλύπτει σταθερά τη φύση του Θεού, γιατί οι νόμοι απ’ τους οποίους διέπεται το ηλιακό μας σύστημα είναι εκφράσεις της ποιότητας και του χαρακτήρα του Θεού. Αυτό είναι Νομοθεσία, ή ο Ζυγός σε δραστηριότητα. Εννοούν τελικά τη διαδικασία της μύησης στην οποία βήμα με βήμα και στάδιο με στάδιο, σύμφωνα με το νόμο και τη μέθοδο της αποκτηθείσας εμπειρίας κατά την εκδήλωση, το δημιουργικό σχέδιο γίνεται αντιληπτό στη συνείδηση. Έτσι προωθείται η ανέλιξη του Σχεδίου μέσω μιας προοδευτικής σειράς ενάρξεων, εκδηλώσεων και ολοκληρώσεων – που είναι όλες σχετικές σε φύση αλλά οδηγούν σε μια απόλυτη ολοκλήρωση. Αυτό είναι Μύηση, ή η δραστηριότητα στον Aιγόκερω. Όλα αυτά είναι σε μια κάπως απέραντη κι ακατάληπτη κλίμακα όσον αφορά την ανθρώπινη κατανόηση. Αλλά τελικά στα τελευταία στάδια της εξελικτικής διαδικασίας πρέπει να συλληφθεί η συνείδηση και η κατανόηση του μεγαλύτερου σκοπού που βρίσκεται πίσω από την πιο εξωτερική πρόθεση της ανέλιξης της συνείδησης σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα, στον πλανήτη και στον άνθρωπο. Όταν ανελίσσεται αυτή η κατανόηση, τότε ο άνθρωπος αποβαίνει μυημένος, εγκαταλείπει τη θέση του πάνω στο Σταθερό Σταυρό και αρχίζει τη σχετικά αργή διαδικασία της ανόδου στο Θεμελιώδη Σταυρό. Τότε γίνεται συνεργάτης στη μεγάλη δημιουργική διαδικασία και σκοπό. Αρχίζει να δημιουργεί το δικό του σώμα έκφρασης πάνω στο Θεμελιώδη Σταυρό κι αρχίζει να εμφανίζεται σ’ αυτόν η ώθηση του Κριού. Προς το παρόν δεν την κατανοεί. Εκδηλώνει συνειδητά στον κόσμο αυτό που σκοπεύει να προωθήσει και τότε ο Καρκίνος του αποκαλύπτει το μυστικό του. Αποβαίνει ο δικός του νομοθέτης, κυβερνώντας συνετά τη διαγωγή του, ελέγχοντας διανοητικά τις παρωθήσεις του και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

166

τότε ο Ζυγός του επιτρέπει να ισορροπήσει τον υλικό και τον πνευματικό νόμο. Όταν τα έχει κάνει όλα αυτά, ανακαλύπτει ότι είναι έτοιμος να εισέλθει σε νέα και βαθύτερα πειράματα (να τα αποκαλέσω άραγε εμπειρίες;) και σαν συμμέτοχος στο θείο σχέδιο και σαν συνεργάτης στο θείο σκοπό αποβαίνει τότε ο δικός του μυσταγωγός κι έτσι είναι έτοιμος να λάβει μύηση. Τέτοια είναι τα παράδοξα της πνευματικής ζωής. Αλλά το μυστικό του Θεμελιώδη Σταυρού αποκαλύπτεται μόνο στον άνθρωπο που ανέβηκε στο Σταθερό Σταυρό και πέρασε μέσα απ’ την τετραπλή του εμπειρία. Δεν είναι δυνατό να πω περισσότερα απ’ όσα είπα. Ο Ζυγός είναι ένα ζώδιο του αέρα· στο ζωδιακό υπάρχουν τρία ζώδια του αέρα και η αλληλοσχέτισή τους συνιστά μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη κι αξίζει την προσεκτική έρευνα του σπουδαστή καθώς αυτές είναι μείζονες τριπλότητες. Καθένα απ’ αυτά τα ζώδια μπορεί να βρεθεί σε κάποιον απ’ τους τρεις Σταυρούς: 1. Δίδυμοι.........................Μεταβλητός Σταυρός.....................Δυαδικότητα. 2. Ζυγός...........................Θεμελιώδης Σταυρός......................Ισορροπία. 3. Υδροχόος.....................Σταθερός Σταυρός..........................Μύηση. Αυτά τα τρία εκπροσωπούν συνεπώς τη δυαδικότητα – που γίνεται αισθητή, υπερνικάται και ανάγεται στη σύνθεση του μεγάλου Παγκόσμιου Υπηρέτη ο οποίος ταυτίζεται με τον Ουράνιο Άνθρωπο και δίνει τη συνεισφορά του που έρχεται στην εμπειρία του πάνω στον τροχό της ζωής από το άθροισμα της ενέργειας για την υπηρεσία του Όλου. Μην ξεχνάτε ότι η μύηση δεν είναι παρά ένα άλλο όνομα για τη σύνθεση και τη συγχώνευση. Από μια άλλη σκοπιά έχετε: 1. Δίδυμοι......................Νους......................................Αιτία της δυαδικότητας. 2. Ζυγός.........................Υπερνούς...............................Αιτία της σύνθεσης. 3. Υδροχόος...................Παγκόσμιος Νους.................Ψυχή. Τα τρία αυτά ζώδια είναι κατεξοχήν ζώδια του Νου του Θεού καθώς εκφράζεται μέσω του ανθρώπου· αρχικά επικρατεί ο κατώτερος νους, προκαλώντας την αναγνώριση του Εαυτού και του Μη-Εαυτού, ή τον ουσιαστικό δυαδισμό που υπόκειται σ’ όλη την εκδήλωση· όμως ο ανώτερος νους αυξάνει σταθερά τη δύναμη και τον έλεγχό του, προκαλώντας την ισορροπία των ζευγών των αντιθέτων μέσω της φώτισης που φέρνει στον κατώτερο νου και τότε η Ψυχή, ο αιώνιος Yιός του Νου, αποβαίνει η υπέρτατη σύνθεση που εστιάζει και σχετίζει τον παγκόσμιο νου με τις δύο κατώτερες όψεις του Νου του Θεού. Αυτές οι νύξεις χρησιμεύουν για να σας δείξουν τις μεγάλες αλληλοσχετίσεις που υφίστανται ανάμεσα στους τρεις Σταυρούς και μ’ αυτούς θα ασχοληθούμε αργότερα όταν θα τους συζητήσουμε λεπτομερέστερα σε άλλο μέρος αυτού του τμήματος της εσωτερικής αστρολογίας. Έχει ενδιαφέρον ότι στην υποσημείωση του Πίνακα V τόσο ο Ζυγός όσο και οι Δίδυμοι παραλείφθηκαν από την απαρίθμηση. Δεν ήταν παράβλεψη αλλά ένα σημείο αληθινής σημασίας και μια παράλειψη που απαιτεί αναγνώριση. Η παράλειψη αυτή


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

167

βασίζεται σε δύο γεγονότα: Πρώτο, ότι υπήρξε μια εποχή, όπως έχετε ακούσει, που υπήρχαν μόνο δέκα ζώδια και στις αρχαίες εκείνες μέρες όπως και στην τωρινή εποχή υπήρχε διάσταση γνώμης μεταξύ των επιστημόνων αστρολόγων· διαφωνούσαν ποια ήταν τα δέκα ζώδια και ως προς αυτό υπήρχαν διάφορες σχολές σκέψης αλλά κυρίως δύο σημαντικές. Η μια ομάδα συγχώνευε ή θεωρούσε σαν ένα ζώδιο το ΛέονταΠαρθένο και διαιώνισε την πίστη της με τη Σφίγγα· η άλλη παρέλειπε τελείως τους Διδύμους και το Ζυγό. Ανήκε σε μια προγενέστερη εποχή από την τελευταία που είχε στην πραγματικότητα ένα ζωδιακό ένδεκα ζωδίων. Αυτό αποτελεί σήμερα ένα σημαντικό γεγονός για σας. Το άλλο σημείο που έχει σχετική σπουδαιότητα είναι ότι οι Δίδυμοι και ο Ζυγός είναι δύο αυστηρά ανθρώπινα ζώδια· είναι τα ζώδια του συνηθισμένου ανθρώπου. Οι Δίδυμοι στο Μεταβλητό Σταυρό αντιπροσωπεύουν την ανθρωπότητα του ανθρώπου, ενώ ο Ζυγός στο Θεμελιώδη Σταυρό κυβερνά την υποκειμενική και πνευματική ζωή του ανθρώπου. Τα άλλα ζώδια κατά την ολοκλήρωσή τους μεταφέρουν τον άνθρωπο πέρα απ’ το στάδιο της συνηθισμένης ανθρωπότητας και παράγουν τις ακόλουθες καταστάσεις συνείδησης: 1. 2. 3. 4. 5.

Κριός και Παρθένος – Ο Κοσμικός Χριστός. Παγκόσμιος και ατομικός. Ταύρος και Ιχθείς – Οι παγκόσμιοι Σωτήρες· π.χ. Βούδδας και Χριστός. Λέων και Υδροχόος – Οι παγκόσμιοι Υπηρέτες· π.χ. Ηρακλής. Τοξότης και Aιγόκερως – Οι παγκόσμιοι Μυημένοι· π.χ. Διδάσκαλοι. Καρκίνος και Σκορπιός – Οι θριαμβευτές Μαθητές.

Όμως η έμφαση στους Διδύμους και το Ζυγό όσον αφορά την ανθρωπότητα, είναι η ανθρώπινη επίτευξη και η δημιουργία ενός σημείου ισορροπίας πριν γίνουν εφικτές οι άλλες επιτεύξεις. Επίσης είναι ιδιαίτερα διδακτικό να μελετηθούν οι κυβερνήτες αυτού του ζωδίου. Από τη σκοπιά της ορθόδοξης αστρολογίας η Αφροδίτη κυβερνά το Ζυγό, ενώ – μιλώντας εσωτερικά – κυβερνά ο Ουρανός. Ο Κρόνος είναι ο κυβερνήτης σ’ αυτό το ζώδιο της εκπληκτικής εκείνης Δημιουργικής Ιεραρχίας που είναι μια από τις τρεις μείζονες ομάδες Δομητών που σχηματίζουν την τρίτη όψη της θειότητας· ο στόχος τους είναι να δώσουν μορφή στους Υιούς του Νου κι επομένως να προσφέρουν μια ευκαιρία για θυσία και υπηρεσία. Μια μελέτη της σχέσης αυτής της Ιεραρχίας μ’ εκείνη των ανθρώπινων εγώ, της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας, θα αποδειχθεί πολύ διαφωτιστική και ασχολήθηκα προηγουμένως μ’ αυτή στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός. Η φύση κι ο σκοπός των τριών κυβερνητών θα προβάλει με διαύγεια αν γίνει αυτό. Συνεπώς το ζώδιο αυτό συνδέεται στενά με την τρίτη όψη της Θεότητας κι επομένως είναι ένα κυβερνών ζώδιο κι ένας μεγάλος ρυθμιστικός παράγοντας όσον αφορά το Νόμο, το Σεξ και το Χρήμα. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Και οι τρεις θείες όψεις από μόνες τους είναι τριαδικές κι εκδηλώνονται με τρεις τρόπους ή δια των τριών κατώτερων όψεων και η τρίτη όψη δεν αποτελεί εξαίρεση σ’ αυτό τον κανόνα που υπόκειται σ’ όλες τις τριπλότητες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες της εξέλιξης και της εκδήλωσης. Με τη μελέτη του Ζυγού θα πέσει φως πάνω στην τρίτη όψη. Η πρώτη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

168

όψη της θέλησης ή δύναμης εκφράζεται σ’ αυτό ζώδιο σαν Νόμος, σαν νομοθεσία, νομιμότητα, δικαιοσύνη· η δεύτερη όψη εκδηλώνεται σαν σχέση ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων (της οποίας ο ζυγός είναι σύμβολο) και στο φυσικό πεδίο εμφανίζεται σαν Σεξ· η τρίτη όψη εκδηλώνεται σαν συμπυκνωμένη ενέργεια κι αυτή την ονομάζουμε Χρήμα. Είναι κυριολεκτικά χρυσός κι αυτό είναι το εξωτερικευμένο σύμβολο εκείνου που δημιουργείται όταν συνενώνεται το πνεύμα με την ύλη στο φυσικό πεδίο. Όπως ξέρετε, η τρίτη όψη είναι η όψη του δημιουργού και η ενέργεια που παράγει το εξωτερικό απτό πεδίο της εκδήλωσης – τη μορφική πλευρά της ζωής. Αν λοιπόν οι μαθητές μελετήσουν προσεκτικά αυτά τα τρία – νόμο, σεξ, χρήμα – όπως εκφράζονται σήμερα κι όπως μπορούν να εκφρασθούν στο μέλλον, θα έχουν μια πολύ διδακτική κι αξιόλογη εικόνα της φυσικής ανθρώπινης επίτευξης και της μελλοντικής πνευματικής έκφρασης. Ολόκληρη η διαδικασία ερμηνεύεται με τη δραστηριότητα των τριών κυβερνητών του Ζυγού: της Αφροδίτης, του Ουρανού και του Κρόνου. H Αφροδίτη κυβερνά τον Ταύρο, το Ζυγό και τον Aιγόκερω και είναι η πηγή του νοήμονος νου που δρα είτε δια της επιθυμίας (στα πρώτα στάδια) είτε της αγάπης (στα τελευταία στάδια). Στον Ταύρο αυτό σημαίνει ότι ο νους εκφράζεται δια της νοήμονος επιθυμίας, γιατί αυτός είναι ο στόχος της γνώσης για το συνήθη άνθρωπο. Στο Ζυγό το σημείο ισορροπίας ή ισοστάθμισης επιτυγχάνεται μεταξύ της υλικής προσωπικής επιθυμίας και της νοήμονος πνευματικής αγάπης, γιατί στο Ζυγό οι δύο ποιότητες της κοσμικής επιθυμίας έρχονται στο προσκήνιο της συνείδησης και ισορροπούν αμοιβαία. Στον Aιγόκερω εκπροσωπείται η πνευματική αγάπη που εκφράζεται τέλεια όταν ολοκληρωθεί το έργο στον Ταύρο και το Ζυγό. Έτσι μπορεί το χρυσό νήμα της εξελικτικής προόδου ν’ ανιχνευθεί στη ζωδιακή ατραπό από ζώδιο σε ζώδιο κι έτσι μπορεί να ιδωθεί η ιστορία της ανθρωπότητας και να οραματισθεί ο στόχος της. Σε κάποια μετέπειτα εποχή το ίδιο χρυσό νήμα μπορεί να ανιχνευθεί σε σχέση με τα άλλα βασίλεια στη φύση, αλλά δεν ήρθε ακόμη ο καιρός κι ένα τέτοιο θέμα θα αποδεικνυόταν περιττό κι ασήμαντο. Όταν όμως η συνείδηση του ατόμου διανοιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να καταγράφει αυτό που γίνεται και συμβαίνει στα τρία κατώτερα βασίλεια της φύσης, τότε θα δοθεί περισσότερο φως και πληροφόρηση. Αυτό θα συμβεί σε μια περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας όπου θα επικρατεί ο Ζυγός και οι τρεις θείες όψεις του τρίτου Προσώπου της Τριάδας, του Αγίου Πνεύματος, του Δημιουργού – νόμος, σεξ, χρήμα – θα δώσουν το κλειδί για τα τρία κατώτερα βασίλεια. Ο νόμος, ο φυσικός νόμος (η εξωτερίκευση του υποκειμενικού πνευματικού νόμου), θα δώσει το κλειδί για το ζωικό βασίλειο· το σεξ ή η συνείδηση της συγγένειας, θ’ αποκαλύψει το μυστήριο του φυτικού βασιλείου· το χρήμα θ’ αποκαλύψει το μυστικό του ορυκτού βασιλείου κι όλα αυτά θα γίνουν με τη δραστηριότητα της Αφροδίτης κι όταν αυτή η δραστηριότητα κατανοηθεί καλύτερα στα τρία ζώδια του Ταύρου, του Ζυγού και του Αιγόκερου. Αυτό θα το διευκρινίσω περαιτέρω όταν μελετήσουμε αργότερα την Επιστήμη των Τριγώνων. Αρκεί να πω εδώ ότι το καθένα από τα τρία ζώδια σχετίζεται με μια απ’ τις τρεις αυτές όψεις της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

169

θείας ζωής: 1. Ταύρος – ζωικό βασίλειο – νόμος – φυσικός νόμος. 2. Ζυγός – φυτικό βασίλειο – σεξ – φυσική συγγένεια. 3. Aιγόκερως – ορυκτό βασίλειο – χρήμα – συγκεκριμένη έκφραση του Νόμου της Προμήθειας κι όλα αυτά σχηματίζουν ένα τρίγωνο με το Ζυγό να δεσπόζει στην κορυφή. Ο Ουρανός είναι ο εσωτερικός κυβερνήτης και έχει υπέρτατη σπουδαιότητα σ’ αυτό το ζώδιο, γιατί η έβδομη ακτίνα εργάζεται μέσα απ’ αυτό τον πλανήτη και είναι η ενσωμάτωση της αρχής της συγκεκριμενοποίησης και της υλοποίησης εκείνου που χρειάζεται στην αντικειμενική εκδήλωση δια της συνένωσης πνεύματος και ύλης. Εδώ κρύβεται ολόκληρο το μυστήριο του χρήματος και η δημιουργία και η παραγωγή χρήματος. Θα ήθελα να σας υποδείξω εδώ ότι η δημιουργική διαδικασία σχετίζεται με την τρίτη όψη της θειότητας και μόνο με την τρίτη όψη. Μέσω της σχέσης των τριών όψεων της τρίτης θείας εκδήλωσης – νόμου, συγγένειας και συμπυκνωμένης ενέργειας – δημιουργείται το χρήμα. Εδώ είναι που απέτυχαν πολλοί μυστικιστές και παγκόσμιοι υπηρέτες. Εργάζονται από ένα πολύ υψηλό επίπεδο και από τη σκοπιά του πνευματικού κινήτρου. Κανονικά και φυσικά (επειδή εκεί βρίσκεται η εστία της συνείδησής τους) εργάζονται από τη σκοπιά της δεύτερης όψης, ενώ είναι η τρίτη όψη (εξίσου θεία και εξίσου σημαντική) που πρέπει να επικληθεί και να εφελκυσθεί. Συλλογισθείτε αυτές τις λέξεις. Δεν είναι η συνένωση πνεύματος και ύλης, όπως εννοεί ο αποκρυφισμός αυτούς του όρους, αλλά η συσχέτιση της φυσικής ανάγκης και της φυσικής προμήθειας και η συνένωση των δύο απτών μέσω της δύναμης της δημιουργικής φαντασίας. Αυτός είναι ο λόγος που τόσες πολλές σχολές σκέψης αποδείχθηκαν επιτυχείς στην υλοποίηση εκείνου που απαιτείται και γιατί άλλες σχολές σκέψης απέτυχαν χαρακτηριστικά. Εργάζονται από ένα πολύ υψηλό πεδίο και δεν έχουν την ικανότητα να διακομίσουν. Σας έδωσα εδώ υπαινιγμούς που μπορούν να είναι καρποφόροι αν ερμηνευθούν σωστά και εκτελεστούν με ορθό κίνητρο, σε ομαδικό σχηματισμό και με ανιδιοτελή σκοπό. Μέσω αυτού του πλανήτη, του Ουρανού, ο Ζυγός σχετίζεται επίσης με τον Κριό και τον Υδροχόο και μέσω του Ουρανού τα μεγάλα ζεύγη των αντιθέτων, ΚριόςΖυγός, έρχονται σε επαφή μεταξύ τους με μια πολύ βαθιά έννοια. Δια της δραστηριότητάς του συμβαίνει μια έντονη αλληλεπίδραση που συμβάλλει στην επίτευξη ισορροπίας στο Ζυγό εκείνου που ξεκίνησε στον Κριό. Επομένως ο Κριός, ο Ζυγός και ο Υδροχόος αποτελούν ένα άλλο τρίγωνο δύναμης που πρέπει να εξεταστεί αργότερα· αυτά τα τρίγωνα, όπως υπαινίχθηκα προηγουμένως, θα επικρατήσουν στη νέα αστρολογία με έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο και θα ρυθμίσουν τους χάρτες εκείνων των οποίων εξετάζονται τα ωροσκόπια. Συνεπώς ο Ζυγός σχετίζεται με τα πέντε ζώδια του ζωδιακού – Κριό, Ταύρο, Διδύμους, Aιγόκερω και Υδροχόο: 1. Κριός.....................Έναρξη....................Δημιουργία................Εξέλιξη.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

2. 3. 4. 5.

170

Ταύρος..................Επιθυμία..................Κίνητρο......................Πρόοδος. Δίδυμοι.................Δυαδικότητα............Ρύθμιση.....................Αλληλεπίδραση. Aιγόκερως.............Σύνθεση...................Μύηση.......................Επίτευξη. Υδροχόος..............Στόχος.....................Περιεκτικότητα..........Υπηρεσία.

Αυτή η σχέση εδραιώνεται από τους τρεις κυβερνήτες: Αφροδίτη, Ουρανό και Κρόνο. Αυτά τα πέντε, με το Ζυγό στο σημείο ισορροπίας, δημιουργούν έναν από τους εξάκτινους αστέρες της εξέλιξης και φέρνουν επίσης σε σχέση μαζί τους τρεις πλανήτες που αφορούν ιδιαίτερα την έκφραση της Χριστικής συνείδησης στον κόσμο. Οι τρεις αυτοί πλανήτες (δια των ακτίνων των οποίων αποτελούν μέσα) βρίσκονται όλοι πάνω στην πρώτη μεγάλη γραμμή δύναμης, τη γραμμή της θέλησης ή της ισχύος και του σκοπού ή του οραματισθέντος στόχου: 1. Ουρανός – 7η Ακτίνα της Τελετουργικής Μαγείας. Θεός Πατήρ. Αυτός που σχετίζει. Η Πηγή της Δυαδικότητας. Αυτός που συλλαμβάνει το τέλος από την αρχή. Πνευματική συνείδηση. Από την Ενόραση στην Έμπνευση. 2. Αφροδίτη – 5η Ακτίνα του Νου. Θεός Yιός. Ο Yιός του Νου. Αυτός που περιλαμβάνει. Εγωική συνείδηση. Από τη Διανόηση στην Ενόραση 3. Κρόνος – 3η Ακτίνα της Νοημοσύνης. Θεός Άγιο Πνεύμα. Αυτός που γνωρίζει. Νους. Ανθρώπινη Συνείδηση. Από το Ένστικτο στη Διανόηση. Γι’ αυτό το βασικό λόγο – που θεμελιώνεται στην παραπάνω τριπλή σχέση – είναι ο Ζυγός το “σημείο ισορροπίας” στο ζωδιακό. Στους περισσότερους από τους άλλους αστερισμούς, στο ένα ή το άλλο στάδιο, έρχεται ένα “σημείο κρίσης” όπου το αποτέλεσμα της ενέργειας που διαχύνεται μέσω του ζωδίου (δια των κυβερνητών πλανητών του) στον άνθρωπο, βρίσκεται στο ύψιστο σημείο της αποτελεσματικότητάς του. Αυτό με τον καιρό κατασταλάζει την κρίση που απαιτείται για ν’ αποδεσμεύσει τον άνθρωπο απ’ τις πλανητικές επιρροές που ρυθμίζουν την προσωπικότητά του και τον φέρνουν πιο οριστικά και συνειδητά υπό την επιρροή του σημείου του ζωδιακού. Αλλά στο Ζυγό δεν υπάρχει κανένα τέτοιο σημείο κρίσης όπως και στον Κριό. Υπάρχει μόνο ένα διάλειμμα ισορροπίας σαν προοίμιο μιας πιο αποτελεσματικής και ευαίσθητης προόδου στην ατραπό. Το ίδιο και στον Κριό. Όπως λέγεται εσωτερικά: “Πριν τη δημιουργία, η σιωπή και η ηρεμία ενός εστιασμένου σημείου”. Αυτό ισχύει εξίσου για τον Κριό και το Ζυγό – στον έναν με κοσμική και δημιουργική έννοια και στον άλλο με ατομική και προοδευτική εξελικτική έννοια. Οι παρακάτω πλανήτες και οι ακτίνες τους κυβερνούν το Θεμελιώδη Σταυρό του οποίου ο Ζυγός αποτελεί ένα απ’ τα σημεία: 1. Άρης......................6η Ακτίνα................Ιδεαλισμός…Αφοσίωση…Αγώνας. 2. Ερμής....................4η Ακτίνα................Αρμονία μέσω Διαμάχης. 3. Ουρανός................7η Ακτίνα................Τελετουργική Τάξη, Νόμος ή Μαγεία.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

171

4. Αφροδίτη..............5η Ακτίνα................Συγκεκριμένη Γνώση ή Επιστήμη. 5. Κρόνος..................3η Ακτίνα................Ενεργός Νοημοσύνη. 6. Ποσειδών..............6η Ακτίνα................Ιδεαλισμός…Αφοσίωση…Αγώνας. Εδώ έχουμε έξι πλανήτες και πέντε ακτίνες ενέργειας και την έκφραση των δύο γραμμών πνευματικής ενέργειας· Αγάπη-Σοφία σε δύο από τις ακτίνες και τους πλανήτες και τρεις από τις ακτίνες και τους πλανήτες πάνω στο πρώτο μεγάλο ρεύμα ενέργειας της θέλησης ή ισχύος. Θα σημειώσετε πώς τρεις απ’ αυτές τις ακτίνες προδιαθέτουν σαφώς το άτομο που είναι Ζυγός σε συγκεκριμένη κατανόηση, σε νοήμονα θέληση και σε γνώση: η πρώτη ακτίνα (που λειτουργεί μέσω της 3ης και 5ης ακτίνας), η τρίτη ακτίνα και η πέμπτη ακτίνα. Απ’ όπου και η αποτελεσματικότητα του Ζυγού στο φυσικό πεδίο και η δύναμη του αναπτυγμένου Ζυγού να προβάλλει σε φυσική έκφραση τον εσώτερο πνευματικό σκοπό ή την αποσκοπούμενη θέληση. Ένα παράδειγμα ατόμου εξοπλισμένου να κάνει κάτι τέτοιο μπορεί να ιδωθεί στην Ε.Π. Μπλαβάτσκυ. Σ’ αυτό το ζώδιο ο Κρόνος είναι σε έξαρση – στο σημείο ισορροπίας – γιατί έρχεται η ευκαιρία και παρουσιάζεται μια κατάσταση όπου η επιλογή και η απόφαση είναι αναπόφευκτες. Είναι μια επιλογή που πρέπει να γίνει με νοημοσύνη και πάνω στο φυσικό πεδίο, στην αφυπνιζόμενη εγκεφαλική συνείδηση. Μόνο τώρα ο πλήρης σκοπός και το έργο του Κρόνου για την ανθρωπότητα μπορεί να φτάσει σ’ ένα σημείο ομαδικής χρησιμότητας, γιατί μόνο τώρα η ανθρωπότητα έφθασε σ’ ένα σημείο γενικής και διαδεδομένης νοημοσύνης η οποία μπορεί να καταστήσει κάθε επιλογή μια συνειδητή πράξη που συνεπάγεται υπευθυνότητα. Πριν τον τωρινό καιρό μόνο λίγοι πρωτοπόροι μαθητές και μια δράκα νοήμονων ανθρώπων μπορούσαν να θεωρηθούν ελεύθεροι να επιλέξουν στο “σημείο ισορροπίας” το δρόμο που αποσκοπούσαν να “κλίνει ο ζυγός”. Σήμερα υπάρχουν αμέτρητοι αριθμοί, απ’ όπου και η έντονη δραστηριότητα του Κρόνου καθώς εισερχόμαστε στον πρώτο δεκανό του Υδροχόου και απ’ όπου η ίδια δραστηριότητα, επειδή η ανθρωπότητα στέκει τώρα στη δοκιμαστική ατραπό. Αυτή τη διέπει και την ελέγχει ο Ζυγός κι επομένως η ατραπός των επιλογών, των εσκεμμένα εφαρμοζόμενων εξαγνιστικών μέτρων και του σημείου στροφής πριν το Σκορπιό που κυβερνά την ατραπό της μαθητείας, μπορεί κατάλληλα να παίξει το ρόλο της. Η δύναμη του Άρη μειώνεται στο Ζυγό· είναι το ζώδιο του διαλείμματος κι ο Άρης είναι πρόσκαιρα ήρεμος πριν τη συγκέντρωση των δυνάμεών του για μια ανανεωμένη προσπάθεια στο Σκορπιό ή για την “επιτάχυνση” της πνευματικής ζωής στην Παρθένο, ανάλογα με τη φορά που στρέφεται ο τροχός για τον άνθρωπο. Ο Ήλιος “πέφτει” σ’ αυτό το ζώδιο επειδή πάλι ούτε η ψυχή ούτε η προσωπικότητα επικρατούν στον άνθρωπο που είναι καθαρός Ζυγός· επιτεύχθηκε ισορροπία κι έτσι εσωτερικά “αποσυντονίζονται μεταξύ τους”. Ούτε η φωνή της προσωπικότητας ούτε της ψυχής ακούγεται ιδιαίτερα αλλά, όπως το θέτει το Αρχαίο Σχόλιο, “ένας απαλός παλμός απλώνεται τώρα. Κανένας διαπεραστικός ήχος δεν ακούγεται· κανένας βίαιος χρωματισμός της ζωής δεν επηρεάζει (δεν ξέρω πώς


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

172

αλλιώς να μεταφράσω τις πρωτότυπες φράσεις) και καμιά αναταραχή του άρματος της ψυχής”. Η σημασία της θέσης των πλανητών σ’ αυτό το ζώδιο θα προβάλλει καθαρότερα στη συνείδησή σας όταν τις μελετήσετε με προσοχή και η έννοια του Ζυγού θα διατυπωθεί σαφώς στο νου σας. Τα χαρακτηριστικά αυτού του ζωδίου δεν είναι εύκολο να τα ορίσετε ή να τα κατανοήσετε επειδή είναι στην πραγματικότητα η σύνθεση όλων των περασμένων ποιοτήτων κι επιτεύξεων και είναι δύσκολο να έχετε μια σαφή παρουσίαση των ζευγών των αντιθέτων. Όσον αφορά τον άνθρωπο πάνω στη δοκιμαστική ατραπό ή στο χείλος της διάνυσής της, μπορεί να ειπωθεί ότι τα χαρακτηριστικά και οι ποιότητές του σ’ αυτό ζώδιο είναι: ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΣΤΟ ΖΥΓΟ

Αστάθεια και μεταβλητότητα..................................................Ασφαλής και σταθερή θέση. Ανισορροπία...........................................................................Ισορροπία. Πόλωση. Προκατάληψη.........................................................Δικαιοσύνη. Κρίση. Ανιαρή ηλιθιότητα..................................................................Ενθουσιώδης σοφία. Ψευδής, φανταχτερή εξωτερική μορφική ζωή........................Αληθινή ορθή έκφραση. Συνωμοσία..............................................................................Ευθεία συμπεριφορά. Υλιστικές στάσεις...................................................................Πνευματικές στάσεις.

Η ισορροπία ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων είναι αυτή που κάνει μερικές φορές δύσκολα κατανοητό τον άνθρωπο στο Ζυγό· μοιάζει να αμφιταλαντεύεται αλλά ποτέ για πολύ και συχνά ανεπαίσθητα, γιατί υπάρχει πάντοτε η τελική εξισορρόπηση των ποιοτήτων με τις οποίες είναι εξοπλισμένος. Οι κυβερνήτες των δεκανών σ’ αυτό το ζώδιο είναι πάλι διπλοί στην παρουσίασή τους από τις διάφορες σχολές αστρολόγων. Ο Σεφάριαλ μας δίνει τη Σελήνη, τον Κρόνο και το Δία, ενώ ο Άλαν Λήο τοποθετεί σαν ελέγχοντες πλανήτες την Αφροδίτη, τον Κρόνο και τον Ερμή. Σ’ αυτή την περίπτωση, όπως και σε μερικές άλλες, η αλήθεια βρίσκεται μεταξύ των δύο ή σε ένα συνδυασμό των δύο. Οι αληθινοί κυβερνήτες των δεκανών του Ζυγού είναι οι Δίας, Κρόνος και Ερμής. Δε χρειάζεται να επεκταθώ στο αποτέλεσμά τους εκτός για να υποδείξω ότι το αποτέλεσμα της επιρροής του Δία είναι να “ανοίξει τη θύρα της μήτρας” στην Παρθένο – ένας πλανήτης που θα εξετάσουμε όταν μελετήσουμε αυτό το σημείο του ζωδιακού, που θα είναι η επόμενη προσπάθειά μας. Οι λέξεις ή οι βασικοί τόνοι αυτού του ζωδίου είναι τόσο καθαρές και σαφείς ώστε οποιαδήποτε διευκρίνιση από μέρους μου θα περιέπλεκε το ζήτημα. Μιλούν κατευθείαν στην καρδιά και χωρίς ασάφεια. Για το μέσο άνθρωπο χωρίς αναπτυγμένη πνευματική συνείδηση, η λέξη εκφωνείται ξανά και ξανά ανά τους αιώνες: “Και ο Λόγος είπε: Ας γίνει εκλογή”. Η ανταπόκριση επιστρέφει πάντοτε σαν αποτέλεσμα της εξελικτικής διαδικασίας και από την ψυχή: “Εκλέγω το δρόμο που προχωρεί μεταξύ των δύο μεγάλων γραμμών δύναμης”. ΠΑΡΘΕΝΟΣ Το ζώδιο της Παρθένου είναι ένα απ’ τα πιο σημαντικά στο ζωδιακό, γιατί ο συμβολισμός του αφορά ολόκληρο το στόχο της εξελικτικής διαδικασίας, που είναι


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

173

να προστατέψει, ν’ αναθρέψει και τελικά να αποκαλύψει την κρυμμένη πνευματική πραγματικότητα. Αυτή την καλύπτει κάθε μορφή, αλλά η ανθρώπινη μορφή είναι εξοπλισμένη και κατάλληλη να την εκδηλώσει με έναν τρόπο διαφορετικό από κάθε άλλη έκφραση της θειότητας κι έτσι να κάνει απτό και αντικειμενικό εκείνο που αποσκοπεί ολόκληρη η δημιουργική διαδικασία. Οι Δίδυμοι και η Παρθένος συνδέονται στενά, αλλά οι Δίδυμοι παρουσιάζουν τα ζεύγη των αντιθέτων – ψυχή και σώμα – σαν δύο ξεχωριστές οντότητες, ενώ στην Παρθένο σμίγουν κι έχουν υπέρτατη σπουδαιότητα μεταξύ τους· η μητέρα προστατεύει το σπέρμα της Χριστικής ζωής· η ύλη φρουρεί, περιποιείται και γαλουχεί την κρυμμένη ψυχή. Ο βασικός τόνος που ενσωματώνει με μεγάλη ακρίβεια την αλήθεια ως προς την αποστολή της Παρθένου είναι “ο εν υμίν Χριστός, η ελπίς της δόξης”. Δεν υπάρχει πιο σαφής ή πιο επαρκής ορισμός αυτού του ζωδίου απ’ αυτόν· θα ήθελα να τον έχετε κατά νου σ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησής μας για το έκτο ζώδιο του ζωδιακού (ή το έβδομο αν κάποιος δεν εξετάσει τον αντεστραμμένο τροχό). Σ’ όλες τις μεγάλες παγκόσμιες θρησκείες εμφανίζεται η Παρθένος Μητέρα κι αυτό μπορεί να το αποδείξει η μελέτη οποιουδήποτε βιβλίου στη συγκριτική θρησκειολογία. Δεν μπορώ να σας παραθέσω εκτενώς την παγκόσμια αυτή αναγνώριση του έργου της Παρθένου· είναι περιττό να το κάνω, γιατί έγινε επαρκώς από πολλούς ακαδημαϊκούς ερευνητές. Όμως θα υποδείξω ότι τέσσερα από τα ονόματα με τα οποία αποκαλείται η Παρθένος είναι γνωστά σ’ όλους μας και μας λένε πολλά σαν σύνολο αναφορικά με τη μορφική φύση της οποίας σύμβολο είναι η Παρθένος. Η ίδια η λέξη Παρθένος είναι απόγονος και παραφθορά μιας αρχαίας Ατλάντειας λεκτικής ρίζας που εφαρμοζόταν στη μητρική αρχή σ’ εκείνους τους μακρινούς καιρούς. Αυτή η Παρθένος ήταν ο θεμελιωτής της μητριαρχίας που επικρατούσε τότε στον πολιτισμό και την οποία μαρτυρούν διάφοροι μύθοι και παραδόσεις και οι οποίοι έφτασαν σε μας σχετικά με τη Λίλιθ, την τελευταία Παρθένο Θεά των Ατλάντειων χρόνων· η ίδια σκέψη μπορεί επίσης να βρεθεί στις παραδοσιακές αναφορές για τις αρχαίες Αμαζόνες των οποίων τη βασίλισσα νίκησε ο Ηρακλής, αποσπώντας της αυτό που ζητούσε. Πρόκειται για αλληγορία που διδάσκει την ανάδυση του πνευματικού ανθρώπου από τον έλεγχο της ύλης. Τρεις απ’ αυτές τις θεές είναι η Εύα, η Ίσις και η Μαρία. Έχουν ιδιάζουσα και σημαντική σπουδαιότητα όσον αφορά τον πολιτισμό μας γιατί ενσωματώνουν το συμβολισμό ολόκληρης της μορφικής φύσης η οποία όταν ολοκληρωθεί και λειτουργεί σαν πλήρες πρόσωπο, την αποκαλούμε προσωπικότητα. Η προσωπικότητα αυτή (όσον αφορά την ανθρωπότητα) είναι η αναπτυγμένη και εξειδικευμένη έκφραση της τρίτης όψης της θειότητας, εκείνης του Θεού Αγίου Πνεύματος, της ενεργού νοήμονος και τροφοδότριας αρχής του σύμπαντος. Αυτή την όψη θα τη μελετήσουμε στο Λέοντα και θα δούμε εκεί την ανέλιξη αυτής της αυτοσυνείδητης οντότητας και προσωπικότητας η οποία στην Παρθένο γίνεται η μητέρα του παιδίου Χριστός. Η Εύα είναι το σύμβολο της νοητικής φύσης και του νου του ανθρώπου που ελκύεται από το δέλεαρ της γνώσης η οποία πρέπει να αποκτηθεί μέσω της εμπειρίας της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

174

ενσάρκωσης. Συνεπώς η Εύα πήρε το μήλο της γνώσης απ’ τον όφι της ύλης και ξεκίνησε το μακρόχρονο ανθρώπινο εγχείρημα του πειράματος, της εμπειρίας και της έκφρασης που εγκαινιάστηκε – από τη νοητική πλευρά – στην Αρεία εποχή μας. Η Ίσις εκπροσωπεί την ίδια έκφραση στο συναισθηματικό ή αστρικό πεδίο. Η Εύα δεν έχει κανένα παιδί στην αγκαλιά της· το σπέρμα της Χριστικής ζωής είναι ακόμη πολύ μικρό για να κάνει αισθητή την παρουσία του· η ενελικτική διαδικασία είναι ακόμη πολύ κοντά· αλλά στην Ίσιδα προσεγγίζεται το μεσαίο σημείο· η επίσπευση αυτού που είναι επιθυμητό (η Επιθυμία όλων των εθνών, όπως ονομάζεται στη Βίβλο) έλαβε χώρα και συνεπώς η Ίσις αντιπροσωπεύει στους αρχαίους ζωδιακούς τη γονιμότητα, τη μητρότητα και το φύλακα του παιδιού. Η Μαρία μεταφέρει τη διαδικασία στο πεδίο ή τον τόπο της ενσάρκωσης, το φυσικό πεδίο, όπου γεννά το παιδίον Χριστός. Σ’ αυτές τις τρεις Παρθένους και σ’ αυτές τις τρεις Μητέρες του Χριστού έχετε την ιστορία του σχηματισμού και της λειτουργίας των τριών όψεων της προσωπικότητας μέσω των οποίων πρέπει να εκφρασθεί ο Χριστός. Το ίδιο το ζώδιο της Παρθένου εκπροσωπεί μια σύνθεση των τριών θηλυκών όψεων – της Εύας, της Ίσιδας και της Μαρίας. Είναι η Παρθένος Μητέρα που προσφέρει εκείνο που χρειάζεται για τη νοητική, συναισθηματική και φυσική έκφραση της κρυμμένης αλλά πάντοτε παρούσας θειότητας. Οι τρεις αυτές εκφράσεις οδηγούνται στην αναγκαία τελείωση στο Λέοντα, το ζώδιο της ατομικής, αναπτυγμένης αυτοσυνείδησης και ανέλιξης της προσωπικότητας. Επομένως η Παρθένος είναι ο αντίθετος πόλος του πνεύματος και αντιπροσωπεύει τη σχέση αυτών των δύο, αφού συνενώθηκαν αρχικά στον Κριό και παρήγαγαν μια αναγνωρισμένη δυαδικότητα στους Διδύμους. Θα σας υπενθύμιζα εδώ κάτι που μπορεί στην αρχή να περιπλέξει την πιθανή σύγχυση που υφίσταται ήδη στο νου σας, αλλά που βρίσκεται πίσω απ’ όλα όσα σας έδωσα. Μιλήσαμε για τους δύο τρόπους πορείας γύρω από το ζωδιακό: το συνήθη δρόμο από τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων και τον εσωτερικό δρόμο από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου. Αναφέρονται στην ανθρώπινη εξέλιξη που είναι η μόνη που εξετάζουμε σ’ αυτή την πραγματεία. Αλλά στο μείζονα εξελικτικό κύκλο που αφορά τη μαζική κίνηση του πνεύματος-ύλης κι όχι την ατομικοποιημένη πρόοδο του ανθρώπου, η κίνηση γίνεται απ’ τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου. Το μυστικό του προπατορικού αμαρτήματος του ανθρώπου κρύβεται σ’ αυτή την αλήθεια, γιατί σε κάποιο στάδιο της ανθρώπινης ιστορίας συνέβη ένας εσφαλμένος προσανατολισμός και η ανθρώπινη οικογένεια προχώρησε – σαν σύνολο – ενάντια στο κανονικό, ας πούμε, ζωδιακό ρεύμα και μόνο στην ατραπό της μαθητείας επιτυγχάνεται ο σωστός προσανατολισμός και η ανθρωπότητα μετακινείται στον ορθό ρυθμό της προόδου. Θα σας ζητούσα λοιπόν να διαφοροποιήσετε την ενελικτική διαδικασία που επηρεάζει τις μεγάλες Δημιουργικές Ιεραρχίες από τις ανελικτικές διαδικασίες που επηρεάζουν την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, την ανθρώπινη. Αυτή όμως δεν είμαστε πραγματικά σε θέση να τη μελετήσουμε, γιατί όταν βρισκόμαστε στον ανελικτικό κύκλο, είμαστε τόσο στενά ταυτισμένοι με τη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

175

διαδικασία, ώστε δεν μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά ανάμεσα στον κοσμικό Εαυτό και το Μη-εαυτό· προς το παρόν μαθαίνουμε να διακρίνουμε ανάμεσα στον Εαυτό και το Μη-εαυτό σε μια μικροσκοπική κλίμακα σε σχέση με την ανέλιξή μας. Μόνο όταν ταυτισθούμε με την Ιεραρχία του πλανήτη μας και μ’ εκείνο το κέντρο της πνευματικής δύναμης, που είναι ο άμεσος αντικειμενικός σκοπός όσων βρίσκονται στην ατραπό της μαθητείας να προσεγγίσουν, γίνεται εφικτό για μας να συλλάβουμε – πάνω στο ανελικτικό τόξο – εκείνα τα πλατιά περιγράμματα κι εκείνα τα μείζονα ρεύματα θείας ενέργειας που είναι παρόντα πάνω στο ενελικτικό τόξο. Αυτός είναι ο λόγος που είναι προς το παρόν αδύνατη η μελέτη του ζωδιακού σε σχέση με τα υπανθρώπινα βασίλεια της φύσης. Συνεπώς η Παρθένος είναι η κοσμική μητέρα επειδή αντιπροσωπεύει κοσμικά τον αρνητικό πόλο του θετικού πνεύματος· είναι ο δεκτικός πράκτορας όσον αφορά την όψη Πατήρ. Σε ένα προηγούμενο ηλιακό σύστημα αυτή η υλική όψη ήταν ο υπέρτατος παράγοντας ελέγχου, όπως ακριβώς στο παρόν ηλιακό σύστημα η ψυχή ή η Χριστική αρχή έχει υπέρτατη σημασία. Από ορισμένες πλευρές η Παρθένος είναι το αρχαιότερο απ’ όλα τα ζώδια κι αυτή είναι μια δήλωση που αδυνατώ να σας αποδείξω. Σ’ εκείνο το πρώτο σύστημα μπορούσαν να βρεθούν τα αμυδρά συμπτώματα (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τέτοια λέξη) της δυαδικότητας που είναι αποδειγμένο γεγονός στο παρόν σύστημα κι αυτή η αλήθεια διατηρήθηκε σε μας στα λόγια ότι “το Άγιο Πνεύμα επισκίασε την Παρθένο Μαρία”. Η ζωή της τρίτης θείας όψης επιδρούσε τότε στον ωκεανό της ήρεμης ύλης και προετοίμασε αυτή την ουσία (επί ανείπωτους αιώνες) για το έργο της στο παρόν ηλιακό σύστημα. Σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα πρέπει να γεννηθεί το Παιδίον Χριστός, η έκφραση της θείας συνείδησης και το αποτέλεσμα της σχέσης του Πατρός-Πνεύματος και της ΜητρόςΎλης. Ένα άλλο σημείο του ζωδιακού που σχετίζεται στενά με το προηγούμενο ηλιακό σύστημα είναι ο Καρκίνος· μπορεί να ειπωθεί ότι ο Καρκίνος είναι η έκφραση (στο στάδιο της μεγάλης ανάπτυξης) του πρώτου ημίσεος του βιόκυκλου του πρώτου ηλιακού συστήματος, ενώ η Παρθένος είναι μια εξίσου προχωρημένη έκφραση του δεύτερου ημίσεος. Σε μια προσπάθεια να συλλάβετε την κατάσταση πρέπει να θυμάστε ότι η όψη συνείδηση, όπως εννοούμε την ικανότητα επίγνωσης, έλειπε πλήρως εκτός από έναν εμβρυώδη τρόπο ώστε η όλη διαδικασία να μοιάζει με το στάδιο του εμβρύου στη μήτρα πριν την επιτάχυνση στο μεσαίο στάδιο της εγκυμοσύνης. Όμως δε θα σας βλάψει να ασκήσετε τη φαντασιακή ικανότητα κι έτσι ν’ αποκτήσετε μια αόριστη κι αμυδρή ιδέα της σύνθεσης του μεγάλου εξελικτικού σχήματος το οποίο με κοσμική έννοια αφορά την τριπλή προσωπικότητα της Θεότητας. Μ’ αυτή ασχολήθηκα στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός. Είναι το έκτο ζώδιο κι ο εξάκτινος αστέρας είναι το αρχαίο του σύμβολο, καθώς απεικονίζει τη διαδικασία της ενέλιξης κι επίσης της εξέλιξης, που προωθήθηκε στο σημείο ισορροπίας και μας εκφράζεται στη σχέση της Παρθένου με το Ζυγό. Θα σημειώσετε, αν συμβουλευθείτε το λεξικό, ότι αστρονομικά η Παρθένος θεωρείται


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

176

ότι κατέχει στον ουρανό τη θέση που βρίσκεται ο Ζυγός. Όλα αυτά είναι τμήμα της μεγάλης πλάνης την οποία οι αστρολόγοι βρίσκουν δύσκολο να συλλάβουν. Υπάρχει μια σταθερή κίνηση και μετατόπιση στο χώρο· η μετάπτωση των ισημεριών είναι εξίσου γεγονός και πλάνη. Ολόκληρη η διαδικασία και η ερμηνεία της εξαρτάται απ’ το διανοητικό σημείο εξέλιξης της φυλής· η ανταποκριτικότητα του ανθρώπου στις πλανητικές δυνάμεις και στην επιρροή των ζωδιακών σημείων εξαρτάται από τους φορείς ανταπόκρισης του ανθρώπου και το μηχανισμό λήψης με τον οποίο έρχεται σε ενσάρκωση. Οι ουρανοί, οι αστερισμοί, τα ζώδια και οι πλανήτες σημαίνουν ένα πράγμα για την Ιεραρχία κι ένα άλλο για τους αστρονόμους και κάτι άλλο για τους αστρολόγους, ενώ για το μέσο πολίτη είναι απλώς ζαλιστικοί γαλαξίες φωτός. Νιώθω την ανάγκη να σας το υπενθυμίσω και να σας τονίσω ότι τα αστρονομικά γεγονότα είναι μόνο σχετικά όσον αφορά την αλήθεια και την πραγματική φύση εκείνου για το οποίο γίνονται επιστημονικές ανακοινώσεις· υποδηλώνουν ζωή και δυναμικότητα, αλλά όχι όπως τις καταλαβαίνει η επιστήμη και ο μέσος άνθρωπος. Από τη σκοπιά της εσωτερικής αλήθειας είναι απλά ενσωματωμένες Ζωές και η έκφραση της ζωής, της ποιότητας, του σκοπού και της πρόθεσης Όντων τα Οποία τα έφεραν σε εκδήλωση. Όπως γνωρίζετε καλά, η Παρθένος είναι ένας από τους τέσσερις βραχίονες του Μεταβλητού Σταυρού και – όπως επίσης γνωρίζετε – οι τέσσερις ενέργειες που αποτελούν αυτό το Σταυρό (γιατί οι τρεις Σταυροί είναι διασταυρούμενα ρεύματα ενέργειας) εκφράζουν τον πλήρη στόχο του ανθρώπου σε τέσσερα σαφή στάδια. Μερικές φορές ο Μεταβλητός Σταυρός καλείται ο “Σταυρός της Αναγέννησης”, δίνοντας έμφαση στη συνεχή μεταβολή της οποίας είναι σύμβολο κι επίσης ο “Σταυρός των Μεταβαλλόμενων Ζωών”. Εικονογραφικά αντιπροσωπεύει τα τέσσερα κρίσιμα σημεία ή κινήσεις στο πεδίο ύπαρξης της ψυχής σε εκδήλωση: Ι. Δίδυμοι. 1. Ουσιώδης ασυσχέτιστη δυαδικότητα. Οι Δίδυμοι. 2. Αισθητή και αναγνωρισμένη δυαδικότητα μέσω της α. Μαζικής συγχώνευσης στον Καρκίνο. β. Ατομικής συνείδησης στο Λέοντα. Το στάδιο της Ανθρωπότητας. ΙΙ. Παρθένος. 1. Η περίοδος του κρυμμένου σπέρματος της πνευματικής ζωής. 2. Η περίοδος του ενεργού σπέρματος της πνευματικής ζωής. α. Κύηση στα πρώτα στάδια. β. Το στάδιο της επιταχυνόμενης ζωής. Το στάδιο της Δοκιμασίας ή της Αφύπνισης. ΙΙΙ. Τοξότης. 1. Αίσθηση της περατωθείσας δυαδικότητας. Επίτευξη συγχώνευσης. 2. Η προσηλωμένη άμεση ζωή. Το στάδιο της Μαθητείας.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

177

IV. Ιχθείς. 1. Δυαδικότητα συνδεμένη σε σύνθεση. Συγκρίνετε τα σύμβολα των Διδύμων και των Ιχθύων. 2. Η ανάδυση του Παγκόσμιου Σωτήρα. Το στάδιο της Μύησης. Το θέμα της υπηρεσίας διατρέχει αυτή τη σχέση και σαν αποτέλεσμα της σταθερής ανέλιξης της ψυχικής αρχής. Στους Διδύμους προβάλλει η σχέση ανάμεσα στη μεγάλη δυαδικότητα ψυχής και σώματος, όπου σ’ αυτό το στάδιο το σώμα ή η μορφή υπηρετεί την ψυχή. Στην Παρθένο η ύλη ή η ουσία ανταλλάζουν ή εναλλάσσουν την υπηρεσία τους και η καθεμιά υπηρετεί την άλλη. Στον Τοξότη βρίσκουμε να προβάλλει η υπηρεσία της Μίας Ζωής με όρους της υπηρεσίας της Ιεραρχίας, της πλανητικής έκφρασης της ιδέας της υπηρεσίας, ενώ στους Ιχθείς εμφανίζεται – σαν αποτέλεσμα ολόκληρης της εξελικτικής διαδικασίας – ο αφιερωμένος, εκγυμνασμένος και δοκιμασμένος παγκόσμιος Υπηρέτης ή Σωτήρας. Ειπώθηκε ότι η Παρθένος “περιλαμβάνει την υπηρεσία του άμεσου παρόντος” ή με άλλα λόγια ότι ο ενυπάρχων Θεός εφελκύει αντίδραση από τη μορφική πλευρά κι επομένως υπηρετείται. Οι τρεις Σταυροί – κοσμικός, συστημικός και ανθρώπινος – έχουν βαθύ ενδιαφέρον στην αλληλοσχέτισή τους· θα το ανακαλύψουμε όταν μελετήσουμε με προσοχή τις σημασίες, τη θέση και το ενεργοποιό τους αποτέλεσμα στο ζωδιακό – τόσο στον πλανήτη μας όσο και μεταξύ τους. Αυτό θα το κάνουμε σε ένα μεταγενέστερο τμήμα αυτής της Πραγματείας. Η Παρθένος ανήκει στη γήινη τριπλότητα και μια κατανόηση αυτής της τριπλότητας θα είναι επίσης διαφωτιστική. Τα τρία γήινα ζώδια είναι οι ΤαύροςΠαρθένος-Aιγόκερως και σχετίζονται μεταξύ τους με έναν ιδιάζοντα τρόπο σε σχέση με το μη-ιερό πλανήτη, τη Γη μας. Η σχέση που μας αφορά είναι εκείνη της συνάντησης και της συγχώνευσης των ενεργειών των τριών αυτών ζωδίων πάνω στη Γη και το αποτέλεσμά τους στα βασίλεια της φύσης, τα οποία εκδηλώνει η Γη μας. Μπορεί να ειπωθεί ότι: 1. Ταύρος – Κίνητρο πίσω από την εξέλιξη (Παρώθηση). Επιθυμία για εμπειρία, για ικανοποίηση. Το Φως της Γνώσης 2. Παρθένος – Κίνητρο πίσω από τη μαθητεία (Στόχος). Επιθυμία για έκφραση, πνευματική επιθυμία. Το Κρυμμένο Φως του Θεού 3. Aιγόκερως – Κίνητρο πίσω από τη μύηση (Υπηρεσία). Επιθυμία για απελευθέρωση. Επιθυμία υπηρεσίας. Το Φως της Ζωής Όλα αυτά εκφράζουν την επιθυμία καθώς μεταβάλλεται σε έφεση και κατά τη διαδικασία φέρνει φως και ζωή στον άνθρωπο. Στην Παρθένο ο σκοπός για τον οποίο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

178

υπάρχει η μορφική ζωή αρχίζει να γίνεται αντιληπτός και η επιθυμία για ικανοποίηση της προσωπικότητας αρχίζει ν’ αλλάζει και η επιθυμία του ανθρώπου για ενδότερη αναγνώριση του ενοικούντος Χριστού αρχίζει να αναλαμβάνει αυξανόμενο έλεγχο ωσότου η εσώτερη πνευματική πραγματικότητα απελευθερωθεί τελικά από τη σκλαβιά της ύλης κι εκδηλωθεί με την αληθινή της φύση στον κόσμο. Θέτοντας την ίδια σκέψη με άλλους όρους, το φως της γνώσης του οποίου θεματοφύλακας είναι ο Ταύρος, δίνει τη θέση του στο φως της σοφίας του οποίου φύλακας είναι η Παρθένος και τελικά παράγει το φως της μύησης στον Aιγόκερω. Όμως όλα αυτά γίνονται και πρέπει να γίνονται πάνω σε ό,τι αποκαλείται εσωτερικά “η ακτινοβόλος επιφάνεια της γης”, το πεδίο της μορφής· η ανάληψη ή η δόξα της Παρθένου δεν έχει συμβεί ακόμη και η ανύψωση της ουσίας δεν έχει ακόμη πραγματωθεί. Έχει ενδιαφέρον να σημειώσετε ότι ο Σκορπιός εδραιώνει το αναπόφευκτο της τελικής αυτής ανάληψης της ύλης στον ουρανό στον Aιγόκερω κι αυτή προβλέφθηκε για μας στην ιστορία του Ηρακλή στο Σκορπιό, όταν ανύψωσε την Ύδρα πάνω από το κεφάλι του στον αέρα. Η Παρθένος συμβολίζει τα βάθη, το σκοτάδι, την ησυχία και τη θέρμη· είναι η κοιλάδα της βαθιάς εμπειρίας όπου ανακαλύπτονται μυστικά και τελικά “έρχονται στο φως”· είναι ο τόπος των αργών, ήρεμων κι όμως ισχυρών κρίσεων και περιοδικών αναπτύξεων που συμβαίνουν στο σκοτάδι κι όμως οδηγούν στο φως. Είναι το “στάδιο τύφλωσης” που απαντάται στα Τεκτονικά τυπικά και προηγείται πάντοτε του δώρου του φωτός. Η Παρθένος εκπροσωπεί τη “μήτρα του χρόνου” όπου το σχέδιο του Θεού (το μυστήριο και το μυστικό των αιώνων) ωριμάζει βραδέως και – με πόνο και στενοχώρια και δια της πάλης και της διαμάχης – έρχεται σε εκδήλωση στο τέλος του καθορισμένου χρόνου. Σήμερα θα φαινόταν (περίεργα και πειστικά) ότι εισερχόμαστε στον όγδοο μήνα της κύησης· αυτό συμβαίνει σχεδόν κυριολεκτικά όσον αφορά την ανθρωπότητα, γιατί – μετρώντας από την Παρθένο στον Υδροχόο, στο ζώδιο στο οποίο εισερχόμαστε τώρα – βρίσκουμε ότι υπάρχουν οκτώ ακριβώς ζώδια: Παρθένος, Λέων, Καρκίνος, Δίδυμοι, Ταύρος, Κριός, Ιχθείς και Υδροχόος κι αυτό είναι σίγουρα η εγγύηση ότι η γέννηση της νέας εποχής, της νέας συνείδησης και του νέου πολιτισμού και κουλτούρας είναι αναπόφευκτη και σίγουρη. Θα ήθελα να σταθώ εδώ και να αποσαφηνίσω κάπως ένα σημείο σε σχέση με τη διέλευση της ανθρώπινης ζωής γύρω από το ζωδιακό. Αυτή η πρόοδος ή διέλευση χωρίζεται σε τρεις κύριες υποδιαιρέσεις: 1. Στη διέλευση ή πρόοδο της ανθρωπότητας γύρω από το ζωδιακό από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου, ωσότου στην Παρθένο-Λέοντα (γιατί τα δύο αυτά ζώδια θεωρούνται εσωτερικά αδιαχώριστα) η μαζική κίνηση αποδεσμεύσει το άτομο σε μια ζωή αυτοσυνείδητης προόδου και σ’ έναν αλλαγμένο τρόπο προόδου γύρω απ’ τον τροχό της ζωής. Αυτή βρίσκεται μακριά στο παρελθόν. 2. Στη διέλευση ή πρόοδο του ατόμου που προχωρεί αντίθετα από τη μαζική κίνηση· σ’ αυτό το στάδιο το άτομο προχωρεί δεξιόστροφα από τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων. Τότε και για πολλούς αιώνες η ζωή του είναι κατεξοχήν αντικοινωνική με την πνευματική έννοια· είναι ιδιοτελής κι εγωκεντρικός. Οι


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

179

προσπάθειές του είναι για τον εαυτό του και για τη δική του ικανοποίηση και τα εγχειρήματα της προσωπικότητας κι αυτή γίνεται σταθερά ισχυρότερη. Αυτή είναι η τωρινή κατάσταση για τις μάζες. 3. Στη διέλευση ή πρόοδο του αναπροσανατολισμένου ανθρώπου από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου. Στο τελικό αυτό στάδιο επιστρέφει στην ίδια κατευθυνόμενη μέθοδο, ρυθμό και μέτρο της προηγούμενης μαζικής κίνησης, αλλά αυτή τη φορά με αλλαγμένες και μεταβαλλόμενες στάσεις ανιδιοτελούς υπηρεσίας, με μια προσωπικότητα αφιερωμένη στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και με έναν εκούσιο αναπροσανατολισμό των ενεργειών του, έτσι ώστε να κατευθύνονται στη δημιουργία σύνθεσης και κατανόησης. Αυτή θα είναι η κατάσταση για τις μάζες στο μέλλον. Ο αστρολόγος του μέλλοντος πρέπει να έχει προσεκτικά κατά νου τους τρεις αυτούς τρόπους προόδου. Τέτοιο είναι το σχέδιο του Θεού, όπως μπορούμε να το νιώσουμε επί του παρόντος. Σ’ αυτό το σχέδιο η Παρθένος εκπροσωπεί τη μήτρα του χρόνου και περνά την προσωπικότητα-ψυχή (Λέων-Παρθένος) μέσα από τα τρία παραπάνω στάδια ή κύκλους. Εκπροσωπεί επίσης τη μήτρα της μορφής και την τροφό μητέρα που φρουρεί τη Χριστική αρχή μέσα στη δική της υλική ουσία μέχρι να γεννήσει στο “πλήρωμα του χρόνου” το παιδίον Χριστός. Υπάρχουν τρία κύρια ζώδια που συνδέονται με τη Χριστική αρχή σ’ αυτή την παγκόσμια περίοδο: 1. Παρθένος – Κύηση – κυβερνά εννέα ζώδια από την Παρθένο μέχρι τον Aιγόκερω, συμπεριλαμβανομένης της Παρθένου. 2. Aιγόκερως – Μόχθος – τρία ζώδια από τον Aιγόκερω μέχρι τους Ιχθείς, μέχρι την τρίτη μύηση, συμπεριλαμβανομένου του Aιγόκερου. 3. Ιχθείς – Γέννηση – εμφάνιση του παγκόσμιου Σωτήρα. Εξετάζοντας αυτά τα σημεία, προβάλλει ένα άλλο πρόβλημα για την αστρολογία, που σπάνια έθιξα αλλά είναι καθοριστικό στα αποτελέσματά του. Πρέπει να υπάρξει διάκριση μεταξύ του ωροσκοπίου της μορφής και του ωροσκοπίου της εσώτερης, ζώσας Χριστικής αρχής. Αυτή θα καθορίσει τη νέα αστρολογία αλλά θα αναπτυχθεί καθώς οι αστρολόγοι θα εργάζονται με τις υποθέσεις που παρουσίασα. Συλλογισθείτε αυτά τα γεγονότα που συνδέονται με τη Χριστική ζωή· θεωρητικά σας είναι οικεία, αλλά οι συνέπειες και η εσωτερική τους έννοια είναι δυσνόητες και συχνά δύσκολες σ’ όσους ανατράφηκαν από την παλιά τάξη και με τις παλιές ιδέες και προσεγγίσεις της αλήθειας. Υποδηλώνουν περισσότερα απ’ όσα έχουν συλληφθεί μέχρι τώρα. Οι κυβερνήτες αυτού του ζωδίου είναι τρεις: 1. Ερμής – Είναι ο ορθόδοξος κυβερνήτης. Υποδηλώνει την ευμετάβλητη ενέργεια του Υιού του Νου, της ψυχής. Είναι εναλλάξιμος με τον Ήλιο (Yιός) κι εκπροσωπεί το Μεσολαβητή ή ενδιάμεσο μεταξύ Πατρός και Μητρός, μεταξύ Πνεύματος και Ύλης κι όμως είναι αποτέλεσμα της ένωσης αυτών των δύο. 2. Σελήνη (Ήφαιστος) – Είναι ο εσωτερικός κυβερνήτης. Η σημασία του είναι παρόμοια μ’ εκείνη του ορθόδοξου κυβερνήτη. Η Σελήνη (ή τέταρτη ακτινική


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

180

ενέργεια) φαίνεται εδώ σαν μια έκφραση της πρώτης ακτινικής ενέργειας που εκδηλώνεται μέσω του Ήφαιστου. Η Σελήνη κυβερνά τη μορφή και είναι η θέληση του Θεού να εκδηλώνεται με το μέσον της μορφής. 3. Δίας – Είναι ο ιεραρχικός κυβερνήτης και κυβερνά τη δεύτερη Δημιουργική Ιεραρχία, εκείνη των Θείων Δομητών της πλανητικής μας εκδήλωσης. (Βλέπε τον πίνακα για τις Ιεραρχίες.) Είναι η έβδομη Δημιουργική Ιεραρχία καθώς και η δεύτερη, αν προσμετρηθούν οι πέντε ανεκδήλωτες Ιεραρχίες· μεγάλο μέρος από το μυστήριο που υπόκειται σ’ αυτές τις Ιεραρχίες θα αποκαλυφθεί στη σημασία του δύο και του επτά. Μέσω των τριών αυτών πλανητικών κυβερνητών διαχύνονται οι ενέργειες της τέταρτης ακτίνας που κυβερνά το νου μέσω του Ερμή και τη φυσική μορφή μέσω της Σελήνης· οι ενέργειες της πρώτης ακτίνας που εκφράζει τη θέληση του Θεού, αρχίζουν να ελέγχουν τον αυτοσυνείδητο άνθρωπο (που εξελίχθηκε στο Λέοντα) και οι ενέργειες της δεύτερης ακτίνας που ενσωματώνει την αγάπη του Θεού, διαχύνονται στην εκδήλωση. Θέληση, αγάπη και αρμονία μέσω διαμάχης – αυτές είναι οι ελέγχουσες δυνάμεις που κάνουν τον άνθρωπο ό,τι είναι κι αυτές είναι οι διέπουσες και κατευθυντήριες ενέργειες που χρησιμοποιούν το νου (Ερμής), τη συναισθηματική φύση, αγάπη (Δίας) και το φυσικό σώμα (Σελήνη, ή εσωτερική θέληση) για σκοπούς θείας έκφρασης και εκδήλωσης. Θα σας είναι φανερό ότι το έργο του Ερμή σε σχέση με την ανθρωπότητα έχει προωθηθεί πολύ ικανοποιητικά και έφερε την ανθρωπότητα στο τωρινό της σημείο εξέλιξης πάνω στη δοκιμαστική ατραπό· ότι η ενέργεια του Ήφαιστου κάνει δυναμικά αισθητή την παρουσία της, απ’ όπου και ο αγώνας που συνεχίζεται πάνω στον πλανήτη μεταξύ των ανθρώπων με θέληση – ιδιοτελή και φιλόδοξη – και των ανθρώπων καλής θέλησης που επιθυμούν το καλό του συνόλου. Όταν η ανθρώπινη Ιεραρχία αφυπνισθεί πλήρως στις πνευματικές κι όχι μόνο στις υλικές δυνατότητες, τότε το έργο του Δία θα εντατικοποιηθεί αμέσως και ο ευεργετικός αυτός κυβερνήτης θα οδηγήσει την ανθρώπινη οικογένεια στους δρόμους της ειρήνης και της προόδου. H Παρθένος σχετίζεται σαφώς με το μέσον των διαφόρων πλανητικών κυβερνητών με οκτώ άλλα ζώδια κι επομένως μας αφορούν τα οκτώ αυτά ζώδια επειδή παράγουν μια αλληλοσχετιζόμενη σύνθεση εννέα ζωδίων (συμπεριλαμβανομένης της Παρθένου). Σ’ αυτή την αλληλοσχετιζόμενη αριθμητική σύνθεση και την καρποφόρο αλληλοσχέτιση κρύβεται ολόκληρη η ιστορία της ανθρώπινης προόδου και το μυστικό της διαδικασίας της θείας εκδήλωσης. Αξίζει να θυμηθείτε εδώ ορισμένα σημεία που είναι: 1. Tο εννέα είναι ο αριθμός του ανθρώπου. Η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία είναι στην πραγματικότητα η ένατη, αν συμπεριληφθούν στην απαρίθμηση οι πέντε ανεκδήλωτες Ιεραρχίες. Η ανθρώπινη Ιεραρχία είναι απλά η τέταρτη ανάμεσα στις επτά που βρίσκονται σε ενεργό ή εκδηλωμένη έκφραση. 2. Το εννέα είναι ο αριθμός της μύησης όσον αφορά την ανθρωπότητα. Υπάρχουν: α. Πέντε κύριες πλανητικές μυήσεις τις οποίες μπορεί να λάβει ο άνθρωπος.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

181

β. Τρεις συστημικές μυήσεις από τις οποίες ο Χριστός έχει τις δύο. γ. Μια κοσμική μύηση που σχετίζει τον άνθρωπο με το Σείριο. Συνεπώς η σχέση της Παρθένου με τα οκτώ ζώδια έχει μια συγκεκριμένη επίπτωση σ’ αυτά τα ζητήματα και οι εννέα ενωμένες δυνατότητες παίζουν το ρόλο τους στην ανάπτυξη της Χριστικής ζωής στο άτομο και στις μάζες των ανθρώπων. Απ’ αυτή την ομάδα των ζωδίων και των συνοδευτικών αστερισμών τους παραλείπονται τρία. Είναι ο Λέων, ο Ζυγός και ο Aιγόκερως. Τα τρία αυτά ζώδια είναι όλα ζώδια κρίσης και δείχνουν την προοδευτική επίδραση των άλλων εννέα και τις καταστάσεις που ανακύπτουν από τη δραστηριότητά τους. Είναι σημεία δοκιμασίας στη διαδικασία της δράσης των ενεργειών από τα άλλα εννέα ζώδια καθώς οι ενέργειες αυτές επηρεάζουν τους ζηλωτές ατομικά. Αυτά είναι: 1. Λέων – Η Κρίση της Ατομικοποίησης. Αυτή εκφράζεται σε δύο στάδια σαν: α. Διάχυτη ατελής δύναμη. β. Ολοκλήρωση προσωπικότητας. Υποδηλώνει την ανάδυση της προσωπικότητας και την προετοιμασία για τη Χριστική εμπειρία. Είναι αυτοσυνείδηση και κατώτερη σύνθεση. 2. Ζυγός – Η Κρίση της Ισορροπίας. Η ανάδυση της αίσθησης της αυτο-κατεύθυνσης και της ισορροπίας. Είναι το σημείο ισορροπίας μεταξύ ψυχής και μορφής. Δηλώνει την ανάδυση της ελεύθερης επιλογής. Είναι συνείδηση της δυαδικότητας και η προσπάθεια να ισορροπηθούν οι δύο. 3. Aιγόκερως – Η Κρίση της Μύησης. Αυτή υπάρχει σε πέντε στάδια και δηλώνει την ανάδυση της δεσπόζουσας Χριστικής ζωής. Σημαίνει την ανώτερη σύνθεση και τον έλεγχο της Χριστικής συνείδησης που είναι ομαδική συνείδηση. Υπάρχουν λοιπόν εννέα ζώδια απ’ τα οποία διαχύνονται δυναμικότητες που είναι δημιουργικές στο αποτέλεσμά τους και προκαλούν αλλαγές που είναι αναγκαίες στην πρόοδο της ψυχής για θεία έκφραση. Έχετε επίσης τρία ζώδια κρίσης με τα οποία καθορίζεται το σημείο εξέλιξης. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι: 1. Λέων-Ζυγός-Aιγόκερως – Συνιστούν το τρίγωνο του Πατρός ή της όψης θέληση· σημαδεύουν σημεία επίτευξης μέσω της αντιμετωπισθείσας κρίσης και του επιτευχθέντος θριάμβου. 2. Καρκίνος-Παρθένος-Ιχθείς – Συνιστούν το τρίγωνο της Μητρός ή της όψης ύλη, που ρυθμίζεται από νοήμονα δραστηριότητα. Δείχνουν σημεία ευκαιρίας ενός εσώτερου είδους όσον αφορά τη συνείδηση κι επομένως έχετε την αναγνώριση της μαζικής, της ατομικής και της ομαδικής συνείδησης. Μια προσεκτική μελέτη των παραπάνω ιδεών θα αποδειχθεί καρποφόρος στην εδραίωση μεθόδων και σχέσεων· πρέπει επίσης να υποδεικνύουν το κλειδί το οποίο μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι αστρολόγοι όταν ζητούν να εργασθούν με ωροσκόπια της μάζας. Καθώς μελετήσαμε τους διάφορους αυτούς αστερισμούς, θα σας έγινε φανερό ότι η κύρια λειτουργία των πλανητών είναι να συνιστούν πράκτορες διανομής για τις


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

182

ενέργειες που εκπορεύονται από το ζωδιακό καθώς συγκλίνουν στο ηλιακό μας σύστημα και έλκονται από τον πλανήτη μας. Οι σπουδαστές χρειάζεται να κατανοήσουν όσο βαθύτερα μπορούν ότι η βάση των αστρολογικών επιστημών είναι η εκπόρευση, η διαβίβαση και η λήψη ενεργειών και η μετουσίωσή τους σε δυνάμεις από τη δεκτική οντότητα. Οι ενέργειες των διαφόρων ζωδίων έλκονται από τους διάφορους πλανήτες ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξής τους και απ’ ό,τι αποκαλείται εσωτερικά “αρχαία σχέση” ανάμεσα στις εμψυχώνουσες οντότητες των πλανητών και των αστερισμών. Αυτή η σχέση υφίσταται μεταξύ όντων και θεμελιώνεται στο Νόμο της Συγγένειας. Αυτός ο νόμος της συγγένειας δημιουργεί τη μαγνητική έλξη και τη δυναμική ανταπόκριση μεταξύ αστερισμών και πλανητών μέσα στο ηλιακό σύστημα και μεταξύ κάποιου ιδιαίτερου πλανήτη και των μορφών ζωής πάνω σε έναν άλλο πλανήτη και των “επικείμενων ενεργειών”, όπως καλούνται, που λαμβάνονται από κάποια μείζονα πηγή. Η ικανότητα λήψης και όφελους από τις πλανητικές ενέργειες (οι οποίες λαμβάνονται καθώς εκπορεύονται από κάποιο αστερισμό) εξαρτάται από το σημείο εξέλιξης που καθορίζει τη δεκτικότητα και την ανταποκριτικότητα του μηχανισμού λήψης. Αυτό αποτελεί έναν αναλλοίωτο νόμο κι εξηγεί τη δύναμη κάποιων πλανητών που δεν έχουν ως τώρα ανακαλυφθεί κι επομένως έχουν ελάχιστα να κάνουν με την ως τώρα εξέλιξη, λόγω της μη ανταποκριτικότητας των μορφών λήψης. Οι πλανήτες, οι ενέργειες και οι δυνάμεις υπήρχαν πάντοτε, αλλά παρέμεναν αναποτελεσματικές και συνεπώς αναποκάλυπτες λόγω της ανυπαρξίας των αναγκαίων οργάνων ανταπόκρισης. Συνεπώς δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα στη ζωή και την ιστορία ενός ατόμου και γίνονται δυναμικές και “μαγνητικά εμψυχωτικές” μόνο όταν ο άνθρωπος φτάσει σ’ ένα ορισμένο σημείο ανάπτυξης και γίνει ευαίσθητος στις ανώτερες επιδράσεις και προετοιμάζεται να διανύσει την ατραπό. Αυτή η ετοιμότητα δείχνει ότι η συσκευή ανταπόκρισης (η τριπλή προσωπικότητα) είναι πιο ευαίσθητη απ’ ό,τι στην περίπτωση του μέσου προσώπου και μπορεί να ανταποκριθεί σε μια ανώτερη περιοχή κραδασμών απ’ ό,τι ήταν διαφορετικά δυνατό. Εδώ επίσης βρίσκεται η διάκριση ανάμεσα στους ιερούς και τους μη-ιερούς πλανήτες. Επίσης οι Κύριοι των πλανητών (οι ακτινικές Ζωές ή οι πλανητικοί Λόγοι) είναι στο δικό Τους επίπεδο άνισα αναπτυγμένοι και μερικοί απ’ αυτούς είναι πιο προχωρημένοι στην κοσμική ατραπό της πνευματικής ανέλιξης απ’ ό,τι οι άλλοι· όσοι είναι οριστικά στην Κοσμική Ατραπό της Μαθητείας θεωρούνται ότι εμψυχώνουν ιερούς πλανήτες, ενώ όσοι βρίσκονται στην Κοσμική Δοκιμαστική Ατραπό εκφράζονται μέσω των μηιερών πλανητών. Αυτό το σημείο θα το διευκρινίσω αργότερα όταν εξετάσουμε εκείνο το τμήμα της πραγματείας που προορίζεται ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό το θέμα. Το σημείο που ζητώ εδώ να διευκρινίσω είναι ότι όλα αποτελούν ζήτημα αναπτυγμένης λήψης κι ευαισθησίας. Στον αντεστραμμένο τροχό με το μέσον των πλανητικών κυβερνητών (ορθόδοξων και εσωτερικών που είναι ενωμένα ενεργοί) ο άνθρωπος πάνω στην ατραπό ανταποκρίνεται σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ενεργειών που φθάνουν σ’ αυτόν από πολλές πλευρές και διευθύνσεις, απ’ όπου και οι δυσκολίες του ανθρώπου πάνω στην


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

183

Ατραπό της Μαθητείας. Όταν γίνει μυημένος, αυτό το εύρος των δονήσεων αυξάνει γοργά και γίνεται δεκτικός σ’ εκείνες τις ενέργειες που τις ταξινομήσαμε υπό τον όρο ιεραρχικές και αναφέρονται στις δώδεκα Δημιουργικές Ιεραρχίες. Τότε οι δυνάμεις αυτών των Ιεραρχιών (που δεν είναι πλανητικές ούτε συστημικές) παρασύρονται εντός και δια του μυημένου και αφυπνίζουν τις μεγάλες εκείνες ομαδικές ανταποκρίσεις που θα του δώσουν τελικά συστημική συνείδηση και θα τον κάνουν παγκόσμιο υπηρέτη στον Υδροχόο και παγκόσμιο σωτήρα στους Ιχθείς. Εδώ σας μεταδίδεται ένας υπαινιγμός σχετικά με την παγκόσμια περίοδο στην οποία εισερχόμαστε τώρα και θα σας γίνει αυξανόμενα φανερό (αν στοχασθείτε τα λόγια μου) γιατί προχωρούμε σε ένα ζώδιο όπου οι τάξεις των μυημένων θ’ αυξηθούν κατά πολύ. Στο στάδιο της μύησης οι ενέργειες των ζωδίων και των αστερισμών τους (θα έπρεπε να πω των συνοδευτικών αστερισμών – εκφράζει την κατάσταση ακριβέστερα απ’ ό,τι ο συνηθισμένος τρόπος αναφοράς) έρχονται σε αγνότερη μορφή και σε μια αμεσότερη γραμμή απ’ ό,τι στην Ατραπό της Μαθητείας και στα προηγούμενα στάδια της εξελικτικής ανάπτυξης. Ο μυημένος ανταποκρίνεται σε πλανητικές, συστημικές και σε ορισμένες κοσμικές επιρροές και γίνεται – αν μπορώ να το εκφράσω έτσι – ένας φακός δια του οποίου “τα πολλά φώτα που είναι καθαυτή ενέργεια” μπορούν να διαχυθούν κι έτσι να εστιασθούν στον πλανήτη μας. Ο μυημένος συντονίζει τη συνείδησή του μ’ αυτές τις ενέργειες κι έτσι γίνεται ένας πλανητικός υπηρέτης. Το άλλο σημείο που θα ήθελα εδώ να θίξω, είναι ότι ορισμένες από τις ακτίνες εκφράζονται μέσω δύο πλανητών. Για παράδειγμα, η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης μας προσεγγίζει τόσο δια της Σελήνης όσο και δια του Ερμή, ενώ η πρώτη Ακτίνα της Θέλησης ή Ισχύος μας προσεγγίζει δια του Ήφαιστου και δια του Πλούτωνα. Ο πραγματικός λόγος γι’ αυτό είναι ένα από τα μυστικά της μύησης και κρύβεται στο πεπρωμένο της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας και στη θέληση-γιαεκδήλωση του Κυρίου της Γης, ο Οποίος βρίσκεται στην τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης· λέγεται γι’ Αυτόν ότι “όταν η τρίτη μεγάλη ενέργεια σχετισθεί με την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, θα κατανοηθεί το μυστήριο των τελειωθέντων Επτά”. Mια από τις πιο φανερές σημασίες αυτής της δήλωσης μπορεί να βρεθεί στην ανέλιξη της νοημοσύνης και της αγάπης στο μυημένο, οπότε τη στιγμή της εκδηλωμένης έκφρασης και στην τελευταία κύρια μύηση θα ανταποκρίνεται στη σύνθεση των ενεργειών που εκπορεύονται από τα “επτά πνεύματα ενώπιον του θρόνου του Θεού”. Αυτά είναι αντιπρόσωποι των επτά Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου και ο άλλος πόλος Τους, οι επτά Αδελφές των Πλειάδων, αναγνωρίζονται συμβολικά σαν οι επτά σύζυγοι των Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου. Εδώ βρίσκουμε πάλι σε σχέση με το ηλιακό μας σύστημα ένα άλλο μεγάλο τρίγωνο ενεργειών των οποίων το εστιακό σημείο στη Γη μας είναι τα επτά πνεύματα ενώπιον του Θρόνου. Μ’ αυτό το τρίγωνο θα ασχοληθούμε αργότερα· θέλω απλώς ν’ αναφερθώ εδώ σ’ αυτό: 1. Τα επτά Πνεύματα ανταποκρίνονται στους επτά ιερούς πλανήτες. Αυτά είναι: α. Εκφράσεις της θείας ζωής πάνω στη Γη. β. Εστιακά σημεία για τους Κυρίους των επτά ακτίνων.


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

184

γ. Κυβερνήτες των επτά πεδίων συνείδησης και εκδήλωσης. δ. Αντιπρόσωποι επειδή ανταποκρίνονται στους: 2. Επτά Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου, οι Οποίοι είναι: α. Εκφράσεις της ζωής του Ενός Περί του Οποίου Τίποτε Δεν Μπορεί Να Ειπωθεί. β. Θετικά εστιακά σημεία για τις επτά κύριες κοσμικές ενέργειες. γ. Κυβερνήτες των επτά Δημιουργικών Ιεραρχιών. δ. Σχετιζόμενοι σαν θετικοί πόλοι με: 3. Τις επτά Αδελφές ή τις επτά Πλειάδες οι οποίες: α. Είναι εκφράσεις του δυαδισμού της εκδήλωσης στη σχέση τους με τους επτά Ρίσι. β. Παρέχουν τον αρνητικό πόλο στη θετική όψη των επτά Ρίσι. γ. Συγχωνεύονται με τις θετικές ενέργειες της Μεγάλης Άρκτου και εργάζονται ενωμένα μέσω των επτά ζωδίων. Εδώ εμφανίζεται πάλι η πολυπλοκότητα των δυνάμεων που επιδρούν στον πλανήτη μας κι αυξάνουν σε αριθμό και δυναμικότητα καθώς οι φορείς ανταπόκρισης πάνω στον πλανήτη μας αποβαίνουν πιο αναπτυγμένοι και ευαίσθητοι και γίνονται επομένως ικανοί για μια αληθινότερη αντίδραση και μια ταχύτερη ανταπόκριση στις πολλές δυνάμεις που κρούουν πάνω στις πλανητικές μας μορφές ζωής. Ένας βαθύς ειδικός της αστρολογίας, ο Οποίος εργάζεται με τους Διδασκάλους της Μεγάλης Λευκής Στοάς, παρατήρησε ότι “όταν η ανθρωπότητα κατανοήσει τη διάκριση ανάμεσα στα ζώδια και τους αστερισμούς, καταλάβει τη φύση της πολικότητας των ενεργειών και ανταποκριθεί στις τρεις κοσμικές Πραγματικότητες, τις δώδεκα κοσμικές Ενέργειες και τις επτά πλανητικές Κρούσεις και την αλληλεπίδραση των δώδεκα Δημιουργικών Ιεραρχιών, τότε κι όχι πριν, θα ιδωθεί ένα ακτινοβόλο φως και θα καθοριστεί τελικά το πεπρωμένο του ηλιακού μας Λόγου”. Πίσω απ’ αυτή τη δήλωση μπορούν να βρεθούν τρεις έννοιες: μια για το μέσο νοήμονα άνθρωπο, μια άλλη για τους μαθητές και μια τρίτη για τους μυημένους πάνω από τον τρίτο βαθμό. Όπως σας τόνισα νωρίτερα, το ζώδιο της Παρθένου σχετίζεται με εννέα αστερισμούς και στο γεγονός αυτό βρίσκεται εξίσου μια προφητεία και μια εγγύηση. Εκείνο που κρύβει και καλύπτει αυτό το ζώδιο ανταποκρίνεται δυναμικά σε εννέα ρεύματα ενέργειας, τα οποία – καθώς επιδρούν στη ζωή μέσα στη μορφή κι εφελκύουν ανταπόκριση απ’ την ψυχή – παράγουν εκείνα τα “σημεία κρίσης” κι εκείνες τις “στιγμές καταδεικνυόμενης ανάπτυξης” στις οποίες αναφερθήκαμε μιλώντας για τους Λέοντα-Ζυγό-Aιγόκερω. Μέσω του Ερμή η Παρθένος έρχεται σε στενή σχέση με τρεις αστερισμούς – τον Κριό, τους Διδύμους και το Σκορπιό. Εδώ πάλι υπάρχει ένα τρίγωνο ενεργειών, που έχει μεγάλη σπουδαιότητα στη ζωή του παιδίου Χριστός, το οποίο η Παρθένος φρουρεί και γαλουχεί και κρύβει μέσα της. Μέσω του Κριού και του Σκορπιού ολοκληρώνεται η Χριστική ζωή κι εκδήλωση μ’ εκείνη της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας· εδώ βρίσκεται ένα μεγάλο μυστήριο που αφορά τη διπλή εκδήλωση της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

185

Χριστικής αρχής τόσο στη μορφή όσο και – στο δικό της πεδίο – μέσω της πνευματικής εκδήλωσης· εδώ επίσης εμφανίζεται η αληθινή σημασία των λόγων που βρίσκονται στην Μπαγκαβάτ Γκίτα όταν ο Κρίσνα (η Χριστική αρχή) λέει στον Αρζούνα (τον παγκόσμιο μαθητή ή την αναπτυγμένη μορφική όψη): “Έχοντας διαπεράσει ολόκληρο το σύμπαν μ’ ένα τμήμα του εαυτού μου, παραμένω”. Υπάρχει εδώ μια εσωτερική αναφορά στην ουσιαστική ταυτότητα του Υιού με τον Πατέρα, τον “αθάνατο” και με την αιώνια Μητέρα· δηλαδή με το πνεύμα και την ύλη. Αυτό είναι το θεμελιώδες μυστήριο της Παρθένου και θ’ αποκαλυφθεί όταν οι ενέργειες που χύνονται στην Παρθένο απ’ τους Διδύμους μέσω του πλανήτη Ερμή, θα έχουν επιτελέσει το καθορισμένο τους έργο· γιατί οι Δίδυμοι είναι μια έκφραση της τέταρτης ανεκδήλωτης Δημιουργικής Ιεραρχίας – μια απ’ τις ανώτερες ομάδες Ζωών που στέκουν ακριβώς πάνω από τις επτά οι Οποίες ρυθμίζουν τις συστημικές μας ζωές. Αυτές οι Ζωές έχουν επιτύχει το στόχο Τους, αλλά οι ενέργειές Τους κατευθύνονται ακόμη κι εστιάζονται στον πλανήτη μας. Δεν είναι ανεκδήλωτες στην περίπτωση που αφορά τέτοιους αναπτυγμένους πλανήτες όπως ο Ουρανός, ο Δίας ή ο Κρόνος. Σ’ αυτή την τριπλή σχέση των τριών κύριων αστερισμών μπορεί να σημειωθεί ένα τελείως κατανοητό χαρακτηριστικό κι αυτό είναι η ουσιαστική τους δυαδικότητα – το αποτέλεσμα της οποίας είναι φανερό και τόσο δραματικά παρόν στην Παρθένο. Ο Κριός βλέπει την έναρξη ή την εγκαινίαση της σχέσης μεταξύ πνεύματος και ύλης. Οι Δίδυμοι είναι σαφώς ένα ζώδιο δυαδικότητας και υποδηλώνει τη σχέση των δύο αυτών κύριων ενεργειών στην ανθρώπινη ή τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία· ο δυαδισμός αυτός τονίζεται με έναν πιο λεπτομερή και κατανοητό τρόπο στο Σκορπιό στον οποίο ο φθόγγος του εξελικτικού κύκλου που επικρατεί είναι “ο Λόγος εγένετο Σαρξ”. Είναι το ζώδιο που ο Χριστός καταδεικνύει τον έλεγχό Του πάνω στην ύλη στο πρόσωπο του θριαμβευτή μαθητή. Πνεύμα και ύλη (Κριός), ψυχή και σώμα (Δίδυμοι), μητέρα και παιδί (Παρθένος), Λόγος και Σάρκα (Σκορπιός) – αυτά είναι τα τέσσερα ζώδια του δημιουργικού δυαδισμού και της αλληλοσχετιζόμενης εξέλιξης, που παρουσιάζουν και περιγράφουν τη δυναμικότητα και τους σκοπούς της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας. Όταν ο Ερμής, ο θείος Αγγελιαφόρος, η αρχή της πλάνης και η έκφραση του ενεργού ανώτερου νου, εκτελέσει την αποστολή του και “οδηγήσει την ανθρωπότητα στο φως” και το παιδίον Χριστός έξω από τη μήτρα του χρόνου και της σάρκας μέσα στο φως της ημέρας και της εκδήλωσης, τότε το έργο του μεγάλου εκείνου κέντρου που αποκαλούμε ανθρωπότητα, θα εκπληρωθεί. Συλλογισθείτε σ’ αυτό, γιατί θα προβάλλει καθαρότερα στο νου σας η σημασία της εσωτερικής αστρολογίας, αν μπορέσετε να κατανοήσετε την τετραπλή αυτή δραστηριότητα του Ερμή και την αλληλοσχέτιση των τεσσάρων αυτών σημείων του ζωδιακού – που σχετίζονται με τη λογοϊκή Τετράδα. Επίσης σ’ αυτό το ζώδιο η Σελήνη με το δικαίωμα της αρχαιότητάς της και του ελέγχου της αρχαίας σκεπτομορφής κι επειδή ακόμη συγκαλύπτει τον Ήφαιστο και τον Ποσειδώνα, συνδέει τη δύναμη της Παρθένου με τις ενέργειες του Ταύρου, του


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

186

Καρκίνου και του Υδροχόου. Αυτό έχει ιδιάζουσα σημασία γιατί σχετίζει τη μορφοδομητική όψη με την όψη συνείδηση η οποία σε ένα υψηλό στάδιο ανάπτυξης παράγει την εκδήλωση της Χριστικής αρχής ή του παιδίου-Χριστός. Ειπώθηκε εσωτερικά ότι τα τέσσερα ονόματα με τα οποία αποκαλείται πάντα ο Αβατάρ Χριστός είναι: 1. Η Επιθυμία Όλων των Εθνών..................Ταύρος.............Σταθερός Σταυρός. 2. Αυτός τον Οποίο νιώθουν οι μάζες ή Αυτός τον Οποίο προσδοκούν..............Καρκίνος..........Θεμελιώδης Σταυρός. 3. Αυτός που αποτελεί γι’ Αυτή το σκοπό της ύπαρξης..............................Παρθένος.........Μεταβλητός Σταυρός. 4. Αυτός που δείχνει το φως και δίνει το ύδωρ............................................Υδροχόος.........Σταθερός Σταυρός. Όλα αυτά τα ζώδια υποδεικνύουν μορφές συνείδησης, που ρυθμίζονται κι εκδηλώνονται απ’ τις ενέργειες αυτών των ζωδίων, εκτελώντας κυκλικά κι αδιάκοπα το καθορισμένο τους έργο. Συνεπώς αφορούν κυρίως το στάδιο της μαθητείας και την εκδήλωση του ηλιακού μαθητή. Απ’ όπου και οι δύο ενέργειες που έρχονται από το Σταθερό Σταυρό. Είναι συνεπώς ένας ενδιάμεσος σταυρός που σχετίζει τους τρεις κύριους και τέτοιοι υπάρχουν πολλοί. Η Παρθένος σχετίζεται με τον Ταύρο μέσω του Ήφαιστου που εισάγει ό,τι μπορεί να ονομασθεί η ανθεκτική όψη της θέλησης-για-είναι που μεταφέρει τον ενσαρκωμένο Υιό του Θεού δια των εμπειριών της σκοτεινής περιόδου όπου η προσωπικότητα γίνεται η Μητέρα στο στάδιο της κύησης, δια της περιόδου της νηπιότητας στο φυσικό πεδίο και δια του σταδίου της εφηβείας ωσότου ο μυημένος φτάσει σε πλήρη ωριμότητα. Αυτό απαιτεί επιμονή, αντοχή και συνέχεια της προσπάθειας και είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που μεταδίδονται ή διεγείρονται από τις ενέργειες που διαχύνονται απ’ τον Ήφαιστο. Μπορείτε ν’ αντιληφθείτε ότι αυτές είναι πρωτακτινικές ιδιότητες και είναι η αντίστροφη πλευρά εκείνων που συνήθως τονίζονται, δηλαδή του θανάτου ή της δραστηριότητας της όψης του Καταστροφέα. Ο Ταύρος είναι μια έκφραση της τρίτης ανεκδήλωτης Ιεραρχίας και γι’ αυτή την Ιεραρχία δε γνωρίζουμε τίποτε πέρα από το γεγονός ότι σχετίζεται με το φως που απελευθερώνει από το θάνατο. Συνεπώς έχετε: Ταύρος – Φώτιση. Ήφαιστος – Πρώτη ακτίνα ή αντοχή. Τρίτη Δημιουργική Ιεραρχία – Απελευθερωτικό Φως. Παρθένος – Η Χριστική ζωή, λανθάνουσα και ανέκφραστη (όπως είναι η 3η Δημιουργική Ιεραρχία). Σελήνη – Η μορφική φύση, η ουσία της φλόγας που φωτίζει το δρόμο. Ανωτέρω υποδεικνύεται ένα απέραντο πεδίο ψυχολογικής έρευνας σε σχέση με τους αστερισμούς, τους πλανήτες και τις Ιεραρχίες, αλλά έχει πολύ αχανή φύση για να το εξετάσω σ’ αυτή την πραγματεία. Θα αποτελέσει την αστρολογία του μέλλοντος και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

187

θα αρχίσει να γίνεται κατανοητό όταν εδραιωθεί ανάμεσα στους ανθρώπους η ομαδική επίγνωση και η συνέχεια της συνείδησης. Όμως σαν μια μορφή νοητικής γυμναστικής και σαν ένδειξη δυνατοτήτων το θέμα σας είναι χρήσιμο, γιατί διευρύνει τον ορίζοντά σας και υποδεικνύει την εκπληκτική προοπτική του θείου σχεδίου και τη σύνθεση που υπόκειται στην εκδήλωση. Όπως ξέρετε, ο Ποσειδών είναι ο Θεός των υδάτων και ο όρος “ύδωρ” καλύπτει πολλές πλευρές της εσωτερικής σοφίας, όπως: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.

Την όλη έννοια της ύλης – παγκόσμια και λεπτομερή. Τα “ύδατα της ουσίας”. Τον ωκεανό της ζωής. Τον κόσμο της αστρικής γοητείας και αντίδρασης. Το αστρικό πεδίο σαν σύνολο. Την επιθυμία και τη συναισθηματική φύση. Τον κόσμο της εστιασμένης ενσάρκωσης για τις μάζες. Τη μαζική ύπαρξη, όπως στον Καρκίνο.

Για όλες αυτές τις ιδιότητες ή καταστάσεις του θηλυκού πόλου της ύπαρξης (της υλικής όψης) ο αστερισμός του Καρκίνου είναι ιδιαίτερα συμβολικός. Προηγείται του Λέοντα, του ζωδίου της ατομικότητας και της αυτοσυνείδητης προσπάθειας κι αφορά το βραδύ ρυθμό της μαζικής ζωής – είτε ενστικτωδώς ενεργού, είτε των αντιδράσεων μιας επιβαλλόμενης συνείδησης που είναι αποτέλεσμα μιας επιλεχθείσας εμπειρίας μετά τη μύηση. Υποδηλώνει μαζική ζωή που οδηγεί σε ομαδική ζωή μετά την εμπειρία της μύησης, την οποία εκπροσωπεί το πολικό του αντίθετο – ο Aιγόκερως – κι εκφράζεται πλήρως στον Υδροχόο που συμπληρώνει την εμπειρία του Λέοντα και τη συγχωνεύει μ’ εκείνη του Καρκίνου και του Αιγόκερου. Τα έξι αυτά ζώδια: Καρκίνος............Λέων...................Παρθένος Aιγόκερως..........Υδροχόος...........Ιχθείς σχηματίζουν έναν άλλο εξάκτινο αστέρα με βαθιά σημασία, που είναι το υποκειμενικό αντίστοιχο του εξάκτινου αστέρα (των αλληλοσυμπλεκόμενων τριγώνων) που ονομάζουμε σφραγίδα του Βασιλιά Σολομώντα. Τα δύο παραπάνω αλληλοσυμπλεκόμενα τρίγωνα συνιστούν εκείνο που αποκαλείται τρίγωνο της ανθρωπότητας και – από τη θεωρία της Επιστήμης των Τριγώνων – αφορά τη σχέση του ατόμου με τη μάζα της ανθρωπότητας και του μαθητή με την ομάδα. Αυτά τα τρίγωνα αξίζει να μελετηθούν πολύ προσεκτικά. Ο πλανήτης Ποσειδών είναι κατεξοχήν ενεργός στην πρόκληση τέτοιας δραστηριότητας στον Καρκίνο, ώστε να μπορέσει να εδραιωθεί επαρκής ορμή που θα προκαλέσει πρόοδο (μέσω των παρεμβαλλόμενων ζωδίων) στον Υδροχόο. Θα ήθελα εδώ να προσθέσω κάτι ακόμη για τη διδασκαλία ως προς τον τροχό της ζωής και την αντίστροφη κίνησή του που συμβαίνει σ’ ένα ιδιαίτερο στάδιο εξέλιξης. Θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας στο γεγονός ότι η δυσκολία του προβλήματος και η εντατικοποίηση της ζωής της συνειδητής δυαδικότητας που σημαδεύει τα πρώτα


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

188

στάδια της Ατραπού της Μαθητείας μέχρι και πριν ακριβώς την τρίτη μύηση, βασίζεται στον τροχό του ζωδιακού που συνεισφέρει τις επιρροές του στη ζωή της μορφικής φύσης με έναν κανονικό τρόπο· οι μυριάδες των ζωών που συνιστούν τη μορφή ρυθμίζονται απ’ τα σημεία του ζωδιακού που κινείται με τον κανονικό του τρόπο – δεξιόστροφα, λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών, ενώ η ζωή του μαθητή, που είναι εστιασμένη στην ψυχική συνείδηση, κυβερνάται (ή μήπως να παρατηρήσω ότι θα έπρεπε να κυβερνάται;) από τον τροχό που κινείται αριστερόστροφα. Αμφότερες οι κινήσεις βρίσκονται σε δυναμική αντίθεση και μιλώντας συμβολικά, προκαλούν τελικά αυτό το “σκίσιμο” που προηγείται πάντοτε της μύησης και της φώτισης και το οποίο μαρτυρούν όλοι οι μυστικιστές και μυημένοι. Είναι στην πραγματικότητα αυτό που προκαλεί την καταστροφή του πέπλου της πλάνης και αναφέρεται συμβολικά στην Καινή Διαθήκη ότι “το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δύο από άνωθεν έως κάτω”. Συνιστά το αποτέλεσμα της διπλής δραστηριότητας του Μεγάλου Τροχού. Προηγείται της σκοτεινής νύχτας της ψυχής όταν ο άνθρωπος στέκει μετέωρος μεταξύ ουρανού και γης και τότε κραυγάζει: “Πού είναι ο ένας Θεός που με εγκατέλειψε; Δε φαίνεται πουθενά κι όλοι οι άλλοι θεοί έχουν φύγει. Στέκω μόνος, αποστερημένος αλλά άφοβος. Βλέπω το σκοτάδι της μορφής· βλέπω το σκοτάδι του μακρινού πνεύματος. Και όλο το φως της ψυχής φαίνεται να έχει φύγει.” Τότε έρχεται η θριαμβευτική κραυγή: “Γνωρίζω ότι είμαι το Φως του Θεού. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο”.

Μέσω της Σελήνης κι επίσης μέσω του Δία η Παρθένος σχετίζεται με τον Υδροχόο, δηλαδή σ’ αυτή την περίπτωση με την έβδομη Δημιουργική Ιεραρχία, ή με την ατομική ουσία από την οποία πρέπει να κατασκευασθεί το πυκνό σώμα της εκδήλωσης, αν πρόκειται η Χριστική ζωή (που τη γαλουχεί η Παρθένος) να οδηγηθεί σε επιτυχή εκδήλωση. Μιλώντας εσωτερικά, η αιτία της εκδήλωσης είναι να διεγερθούν οι “νεκρές ζωές” (η λεγόμενη ανόργανη ουσία) σε δραστηριότητα και χρησιμότητα για τη θετική Χριστική ζωή που είναι ο πράκτορας της διέγερσης. Απ’ όπου και η Σελήνη είναι το σύμβολο της ανταπόκρισης των νεκρών ζωών στην εξωτερική πνευματική κρούση. Η κεντρική ιδέα του αποκρυφισμού ότι ακόμη και το μικρότερο άτομο ουσίας έχει μέσα του το σπέρμα εκείνου που μπορεί να ανταποκριθεί στην πνευματική ενέργεια, διατηρείται σε μας στη διδασκαλία σχετικά με την επιρροή του Δία, του δευτερακτινικού πράκτορα του Χριστικού πνεύματος. Σε σχέση με το Δία, όπως μπορεί ν’ αναμένεται από μια μελέτη των ακτίνων, η Παρθένος σχετίζεται τόσο με τον Τοξότη όσο και με τους Ιχθείς. Είναι μια εξωτερική κρούση αλλά παράγει μια συνεχή διέγερση της ζωής του ενοικούντος Χριστού· ο Τοξότης κυβερνά ή ρυθμίζει (γιατί αυτό σημαίνει η λέξη) τη δραστηριότητα των σεληνιακών κυρίων που δομούν το σώμα του ανθρώπου από τη δική τους ουσία. Θα σας είναι λοιπόν φανερό γιατί όταν ο άνθρωπος αρχίζει την προσηλωμένη δραστηριότητα του Τοξότη και γίνεται ο ειλικρινής μαθητής, είναι δυνατό γι’ αυτόν να κυβερνήσει και να διευθύνει την προσωπικότητά του έτσι ώστε να γίνει τελικά ο φορέας της ψυχής. Ερμηνεύει επίσης την αντίδραση της προσωπικότητας ενάντια σ’ αυτό τον έλεγχο. Εξαιτίας αυτών των γεγονότων η αστρολογία προορίζεται να γίνει


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

189

μια από τις μεγαλύτερες επιστήμες του μέλλοντος κι όταν συμβεί αυτό, ο έλεγχος της προσωπικότητας θα προωθείται επιστημονικά· θα χρησιμοποιούνται πλήρως οι πλανητικές επιδράσεις και οι ενέργειες που έρχονται απ’ τα ζώδια καθώς εμφανίζονται κυκλικά και θα γίνεται ειδική προσπάθεια, λόγου χάρη, να αποκτηθούν κάποιες όψεις του ελέγχου κατά τη διάρκεια του μήνα που ο Ήλιος θα βρίσκεται στο ζώδιο του Τοξότη. Η σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην Παρθένο και τους Ιχθείς (ανάμεσα στην Παρθένο Μητέρα και στη Θεά Ιχθύ) είναι πολύ γνωστή, γιατί είναι πολικά αντίθετα και οι λειτουργίες τους είναι εναλλάξιμες με έναν ιδιάζοντα τρόπο. Στην περιστροφή του συνήθους τροχού ο Κριός και ο Σκορπιός σημαδεύουν την έναρξη και το τέλος και κορυφώνονται στην ολοκληρωμένη και εξοπλισμένη προσωπικότητα. Εξωτερικά είναι το Άλφα και το Ωμέγα. Στη ζωή του μαθητή η Παρθένος και οι Ιχθείς έχουν την ίδια σχέση. Οι Ιχθείς κορυφώνουν το έργο που προωθήθηκε στο μείζονα παγκόσμιο κύκλο. Μπορείτε να αποκτήσετε κάποια ιδέα για τη δημιουργική ιστορία που υποδείχθηκε παραπάνω, αν μελετήσετε τον πίνακα των εννέα αστερισμών με τα ζώδια τους: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9.

Κριός.................................Έναρξη..................................Θεμελιώδης Σταυρός. Δίδυμοι.............................Σχέση.....................................Μεταβλητός Σταυρός. Ταύρος..............................Επιθυμία................................Σταθερός Σταυρός. Καρκίνος...........................Κίνηση...................................Θεμελιώδης Σταυρός. Σκορπιός...........................Δοκιμασία-Εξέταση..............Σταθερός Σταυρός. Τοξότης............................Διεύθυνση.............................Μεταβλητός Σταυρός. Υδροχόος..........................Υπηρεσία...............................Σταθερός Σταυρός. Ιχθείς.................................Σωτηρία.................................Μεταβλητός Σταυρός. ΠΑΡΘΕΝΟΣ........................ Η ΜΗΤΕΡΑ.............................. ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ.

Ένα ενδιαφέρον σημείο προβάλλει: Σ’ αυτή την αλληλοσχέτιση εκπροσωπούνται και οι τέσσερις βραχίονες του Μεταβλητού Σταυρού, υποδεικνύοντας την ολοκληρωμένη δραστηριότητα του Μεταβλητού Σταυρού ή του προπαρασκευαστικού σταδίου της εξέλιξης η οποία προετοίμασε επιτυχώς τον άνθρωπο ν’ αναρριχηθεί στο Σταθερό Σταυρό. Η προσωπικότητα προετοιμάζεται να γίνει η μητέρα του Χριστού. Αν θεωρήσουμε τα δύο ηλιακά συστήματα (το προηγούμενο και το τωρινό) σαν μια ενότητα, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι: 1. Ο Μεταβλητός Σταυρός κυβερνούσε το πρώτο ηλιακό σύστημα. Σ’ εκείνο το σύστημα και σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα και στην ανθρωπότητα μαζικά ο Σταυρός αυτός κυβερνά ή διέπει την ατραπό της δοκιμασίας (που είναι στην πραγματικότητα ολόκληρη η ζωική εμπειρία προτού διανυθεί η ατραπός της μαθητείας). 2. Ο Σταθερός Σταυρός κυβερνά το τωρινό ηλιακό σύστημα και αντιστοιχεί στην ατραπό της μαθητείας. 3. Ο Θεμελιώδης Σταυρός θα κυβερνά και θα διέπει το επόμενο ηλιακό σύστημα και


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

190

σ’ αυτό το σύστημα κυβερνά την ατραπό της μύησης η οποία διανύεται από το άνθος της φυλής. Το γεγονός ότι οι τέσσερις ενέργειες του Μεταβλητού Σταυρού, τρεις του Σταθερού και δύο του Θεμελιώδη Σταυρού εισρέουν στο ζώδιο της Παρθένου σε διάφορους βαθμούς και δυναμικότητες δείχνει τη θεμελιώδη σπουδαιότητα αυτού του “ζωδίου λήψης”, όπως καλείται. Και οι εννέα ενέργειες απαιτούνται για να φέρουν τον άνθρωπο στο σημείο όπου ο κόσμος και η επιρροή των δύο ηλιακών συστημάτων έχουν κάνει το έργο τους για να: 1. Προετοιμάσουν το φορέα λήψης και προστασίας, που είναι η προσωπικότητα, η μορφή, ο αυτοσυνείδητος άνθρωπος. 2. Φέρνουν επομένως σε εκδήλωση τον κρυμμένο άνθρωπο της καρδιάς, τον ένδον Χριστό, την ψυχή, τον άνθρωπο με ομαδική συνείδηση. Ποιος θα είναι ο σκοπός και η κορύφωση της δραστηριότητας του Θεμελιώδη Σταυρού κατά τη διάρκεια του επόμενου ηλιακού συστήματος κρύβεται στην αποκάλυψη που έρχεται στον άνθρωπο που έλαβε την τρίτη μύηση. Συνδέεται φυσιολογικά με το Πνεύμα ή την πρώτη όψη της θειότητας, ή με την Ενάδα και την έκφραση της θείας συνείδησης. Μέχρι όμως να λάβει ο άνθρωπος αυτή τη μύηση, δεν μπορεί να ωφεληθεί σε τίποτε απ’ ό,τι θα μπορούσα να του πω σχετικά μ’ αυτό. Επειδή για τη μετάδοσή του οι λέξεις είναι άχρηστες και στην πραγματικότητα ανύπαρκτες. Όπως σας είπα, η Παρθένος θεωρείται από τους εσωτερικούς δασκάλους της Ιεραρχίας ότι ταυτίζεται με την τρίτη όψη της θειότητας, με τη μητρική αρχή και πιστεύεται ότι διευθύνει τις ενέργειες που αναπτύχθηκαν και αναγνωρίσθηκαν στο πρώτο ηλιακό σύστημα. Αυτός είναι ο λόγος που στο παρόν ηλιακό σύστημα η Παρθένος υπόκειται κατεξοχήν στην επιρροή της δεύτερης, τέταρτης κι έκτης ακτινικής ενέργειας μέσω του Δία (δεύτερη ακτίνα), της Σελήνης και του Ερμή (τέταρτη ακτίνα) και του Ποσειδώνα (έκτη ακτίνα). Η Σελήνη και ο Ερμής μαζί δείχνουν τη δραστηριότητα του ανώτερου και του κατώτερου νου και συνεπώς σχετίζονται με την τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης που έλεγχε το πρώτο ηλιακό σύστημα. Επομένως υπάρχει μόνο ένας πλανήτης, ο Ήφαιστος, που είναι σαφώς και καθαρά πρώτης ακτινικής ενέργειας. Αυτά είναι σημεία τα οποία οι αστρολόγοι θα διευκρινίσουν αργότερα, αλλά προς το παρόν σημαίνουν ελάχιστα. Υπάρχει ένα άλλο σημείο σε σχέση με τις πλανητικές επιρροές που θα ήθελα να αναφέρω εδώ, επειδή τονίζει πάλι τη συνθετική θέση της Παρθένου και τη συνεισφορά της σαν ένα μεγάλο εστιακό σημείο για τη διανομή ενέργειας στην τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία. Ο Δίας κυβερνά τέσσερα ζώδια και το καθένα απ’ αυτά εκπροσωπεί ένα διαφορετικό στοιχείο απ’ τα τέσσερα που εκφράζονται στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης. Ο παρακάτω πίνακας θα το αποσαφηνίσει κάπως:


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

191

Παρθένος Ιχθείς Τοξότης Υδροχόος Γη...................................Ύδωρ.............................Πυρ......................................Αήρ. Κρυμμένος Χριστός......Κρυμμένος Σωτήρας.....Κρυμμένος Διδάσκαλος......Κρυμμένος Υπηρέτης. Δίας – κυβερνήτης και μεταδότης της ΔΙΕΥΡΥΝΣΗΣ

Σ’ αυτό το ζώδιο, την Παρθένο, η θέση κι ο τρόπος έκφρασης των πλανητών έχουν εκπληκτικό ενδιαφέρον, παρότι είναι πολύ εσωτερικό σε επακόλουθα και πολύ δύσκολο να κατανοηθεί. Σ’ αυτό το ζώδιο ο Ερμής είναι σε έξαρση, γιατί η μητέρα διέπεται αναγκαστικά απ’ τον υιό της, τον Υιό του Νου που είναι επίσης Yιός του Θεού. Προστατεύει αυτό τον υιό κι ευθύνεται για την ανάπτυξή του και τη βραδέως αποκτώμενη εμπειρία. Ο Ερμής, όντας Αγγελιαφόρος των Θεών και Πράκτορας του εφαρμοσμένου ελέγχου Τους, είναι συνεπώς από μια σκοπιά πράκτορας της τρίτης όψης (ενεργού νοημοσύνης) και από μια άλλη της δεύτερης όψης (αγάπης-σοφίας). Θεωρείται ότι ενσωματώνει μέσα του και τις δύο αυτές όψεις της νοητικής αρχής, την έκφραση του συγκεκριμένου και του αφηρημένου νου του Θεού. Ο κατώτερος συγκεκριμένος νους ανελίχθηκε στο πρώτο ηλιακό σύστημα κι ο ανώτερος αφηρημένος ενορατικός νους, η καθαρή λογική, ανελίσσεται στο παρόν ηλιακό σύστημα. Ο Ερμής είναι η σύνθεση του μάνας-βούδδι, νου-σοφίας που εκφράζεται μέσω της ανθρώπινης ψυχής· ο Ερμής κυβερνά τη γέφυρα ή την ανταχκάρανα. Στην Παρθένο ο Ερμής φτάνει στην πλήρη ισχύ του, γιατί η Παρθένος είναι νοημοσύνη κι ο κρυμμένος Χριστός είναι σοφία ή καθαρή λογική. Η Αφροδίτη, καθαρή αγάπη-σοφία, γεννάται σ’ αυτό το ζώδιο και αποκρυφιστικά “κατέρχεται στη γη” κι εκπροσωπεί (όπως τόσο προσεκτικά τόνισε η Μυστική Δοξασία) το δώρο του νου και της θειότητας, που ενσωματώνεται στον Υιό του Νου κι έτσι την κάθοδο της Χριστικής αρχής σε γέννηση ή μέσα στην ύλη. Η Παρθένος και η Αφροδίτη είναι μαζί δύο όψεις της νοημοσύνης. Ο συμβολισμός της καθόδου του Πνεύματος στη μήτρα της παρθένου μητέρας διατηρείται για μας στο αστρολογικό γεγονός ότι η Αφροδίτη πέφτει σ’ αυτό το ζώδιο· εσωτερικά εξαφανίζεται απ’ τη θέα και χάνεται στο σκοτάδι. Ο Ποσειδών, η έκφραση της έκτης Ακτίνας της Ιδεαλιστικής Αφοσίωσης, γίνεται φυσικά πιο αδύναμος σ’ αυτό το ζώδιο και ταυτόχρονα “μειώνεται η ισχύς του”, γιατί η ώθηση και η παρόρμηση της αφοσίωσης και της επιθυμίας δίνει στο ισχυρό αυτό ζώδιο τη θέση της στις φυσικές διαδικασίες της παραγωγής μορφής και στη σιωπηλή δραστηριότητα που συνεχίζεται μέσα στη μήτρα του χρόνου και του χώρου. Ο Δίας, παρά τη λανθάνουσα ισχύ του, “μειώνεται” επίσης αυτή τη φορά σε επιρροή, επειδή η δεύτερη αρχή ή δεύτερη όψη της θειότητας, ο Yιός ή το σπέρμα του Χριστού που θα έλθει, ο Yιός του Νου, κατέρχεται στα βάθη και πρόσκαιρα συγκαλύπτεται ή κρύβεται. Θα συνιστούσα στους αστρολόγους του μέλλοντος να ερευνήσουν προσεκτικά τις πτώσεις, τις εξάρσεις και τη μείωση της ισχύος που συμβαίνει σε κάθε ζωδιακό σημείο· το όλο πρόβλημα πρέπει να ιδωθεί με ευρύ τρόπο κι όχι τόσο ειδικά από τη σκοπιά των ωροσκοπίων της προσωπικότητας. Όταν οι


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

192

πλανήτες σχετισθούν σωστά με τις ακτίνες που εκφράζουν, τότε θα προβάλλει το ευρύτερο ζήτημα της ζωής της ψυχής· ρυθμίζουν την προσωπικότητα αλλά όχι με την ίδια έννοια που οι υλικές περιστάσεις (το φυσικό σώμα και το υλικό περιβάλλον) ρυθμίζουν τη μάζα των ανθρώπων. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Σε σχέση με τους δεκανούς θα ήθελα να υποδείξω ότι σ’ αυτή την πραγματεία τονίζω συνεχώς ότι ο αστρολόγος χρειάζεται να μελετήσει το ωροσκόπιο ενός ατόμου από τη σκοπιά της θέσης του πάνω στον τροχό του ζωδιακού και να εξετάσει προς τα πού οδεύει. Προοδεύει άραγε γύρω από τον τροχό σαν προσωπικότητα ή προχωρεί σαν ψυχή; Η διαμάχη στην οποία υπόκεινται όλοι οι μαθητές μπορεί να ανιχνευθεί από το γεγονός ότι η μορφική ζωή του μαθητή επηρεάζεται απ’ τον τροχό στη μία φορά και η όψη συνείδηση στην άλλη ή στην αντίστροφη διεύθυνση. Ο μαθητής εισέρχεται στο ζώδιο υπό την επιρροή εκείνου του δεκανού που είναι γι’ αυτόν ο πρώτος αλλά είναι ο τρίτος για το συνηθισμένο άνθρωπο. Αυτό είναι ενδιαφέρον και φαίνεται πρακτικά στον αστερισμό στον οποίο εισερχόμαστε τώρα. Οι τρεις δεκανοί του Υδροχόου από τη σκοπιά του μαθητή είναι ο Κρόνος, ο Ερμής και η Αφροδίτη. Με αυτή τη σειρά τον επηρεάζουν και τον προωθούν στον επιθυμητό του δρόμο, δίνοντας έτσι ευκαιρία μέσω διαμάχης, τη φώτιση του νου και τελικά την επίτευξη της αδελφικής αγάπης που είναι σοφία. Μιλώντας κοινά, η μάζα των ανθρώπων θα διέλθει από το ζώδιο μέσω της Αφροδίτης, του Ερμή και του Κρόνου, γιατί ο υπανάπτυκτος άνθρωπος επηρεάζεται από εκείνες τις ποιότητες που μπορούν να περιγραφούν καλύτερα σαν ενστικτώδης νους ή στοργή (Αφροδίτη) που είναι εμβρυώδης αδελφική αγάπη· από τη βραδεία ανέλιξη του νου δια της δραστηριότητας του Ερμή· τελικά σαν αποτέλεσμα αυτής της ανέλιξης επακολουθεί διαμάχη και ο Κρόνος του προσφέρει την ευκαιρία να υποφέρει και μέσω της οδύνης να μάθει να διαλέγει σωστά, να αναλύει ορθά και να αποφασίζει τις ανώτερες αξίες. Τα σημεία αυτά πρέπει να εξετασθούν προσεκτικά από τον αστρολόγο. Αλλά αυτή την εποχή βρισκόμαστε σ’ ένα σημείο κρίσης και το πρόβλημα αποκτά ευρύτερες συνέπειες, για το λόγο ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της η ανθρωπότητα αρχίζει ν’ ανεβαίνει στο Σταθερό Σταυρό του μαθητή, αντιστρέφοντας έτσι την πρόοδό της πάνω στον κύκλο του ζωδιακού. Η ανθρωπότητα – σαν σύνολο κι εξαιτίας της μεγάλης αναλογίας ζηλωτών και σκεπτόμενων ιδεαλιστών – εισέρχεται στον Υδροχόο μέσω της ανοιχτής θύρας του Κρόνου. Την ίδια στιγμή ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων βρίσκονται στο μη σκεπτόμενο ενστικτώδες στάδιο και η συνείδησή τους είναι κατεξοχήν Ατλάντεια. Αυτοί εισέρχονται μέσω της Αφροδίτης, απ’ όπου και η διαμάχη. Σύμφωνα με τον Σεφάριαλ οι τρεις δεκανοί στους οποίους διαιρείται η Παρθένος, κυβερνώνται από τον Ήλιο, την Αφροδίτη και τον Ερμή, ενώ ο Άλαν Λήο μας δίνει τον Ερμή, τον Κρόνο και την Αφροδίτη. Θα σας υπενθύμιζα εδώ ένα σημείο που συχνά λησμονείται από τους αστρολόγους· αυτό είναι ότι στην περίπτωση του μαθητή ο Ερμής και ο Ήλιος είναι εναλλάξιμοι όροι. Όταν ο μαθητής αποκτήσει επίγνωση ότι ο ίδιος είναι ο Ερμής, ο Yιός του Νου κι επομένως ένα με τον


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

193

παγκόσμιο Χριστό, ο “Ήλιος κι όμως ο Yιός του Θεού” (όπως αποκαλείται εσωτερικά), τότε είναι μυημένος. Συνεπώς η απόδοση των κυβερνητών από τον Λήο είναι αληθινά εσωτερική. Όταν ο μαθητής γνωρίζει τον Κρόνο σαν το Θεό που προσφέρει ευκαιρία και δεν τον νιώθει μόνο σαν μια Θεότητα που φέρνει καταστροφή, τότε βρίσκεται πράγματι κι αληθινά στην ατραπό της μαθητείας κι όχι μόνο θεωρητικά. Όταν η Αφροδίτη είναι η πηγή της σοφίας και η έκφραση της μετουσίωσης του νου σε ενόραση και της διανόησης σε σοφία, τότε είναι έτοιμος για μύηση. Επιτυγχάνει με ταχύτητα την απελευθέρωση. Η αδυναμία των κυβερνητών των δεκανών, όπως δίνονται από τον Σεφάριαλ, έγκειται στο γεγονός ότι επειδή ο Ερμής κι ο Ήλιος είναι ένα, η επιλογή είναι πλεονασμός· παραλείπει τον Κρόνο και εξαιτίας αυτής της παράλειψης, μιλώντας εσωτερικά, “η θύρα δεν είναι ανοιχτή”. Οι βασικοί τόνοι του ζωδίου μεταδίδουν επίσης σαφώς το νόημά τους και δε χρειάζεται να το διευκρινίσω. Πάνω στο συνήθη τροχό η εντολή προβάλλει με τα ακόλουθα λόγια που εγκαινιάζουν τη δραστηριότητα της Παρθένου: “Και ο Λόγος είπε: Ας βασιλεύει η Ύλη”. Αργότερα πάνω στον τροχό του μαθητή η φωνή προβάλλει από την ίδια την Παρθένο και λέει: “Είμαι η μητέρα και το παιδί. Είμαι Θεός, είμαι Ύλη”. Συλλογισθείτε την ομορφιά αυτής της σύνθεσης και διδασκαλίας και γνωρίστε ότι εσείς οι ίδιοι είπατε την πρώτη λέξη σαν ψυχή, όταν κατήλθατε σ’ ένα πολύ μακρινό παρελθόν μέσα στη μήτρα του χρόνου και του χώρου. Ήλθε πλέον η ώρα που μπορείτε, αν επιλέξετε έτσι, να διακηρύξετε την ταυτότητά σας με αμφότερες τις θείες όψεις – την ύλη και το Πνεύμα, τη μητέρα και τον Χριστό. ΛΕΩΝ Καθώς περνάμε στην Υδροχοϊκή Εποχή στην οποία το πνεύμα του Υδροχόου θα καταδειχθεί στην παγκοσμιότητά του και στην έννοιά του της “γενικής διανομής”, είναι αναπόφευκτο να προσεγγισθεί ένα σημείο κρίσης. Ο αληθινός τύπος του Λέοντα πρέπει να αντιδράσει με ένα νέο και μοναδικό τρόπο στην προσφερόμενη ευκαιρία κι όταν λέω τύπος, αναφέρομαι σ’ εκείνους τους ανθρώπους στους οποίους ο ήλιος βρίσκεται στο Λέοντα ή έχουν ωροσκόπο Λέοντα. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι ο Λέων είναι το πολικό αντίθετο του Υδροχόου και η αλληλεπίδραση των ενεργειών μεταξύ των δύο είναι ισχυρότερη από κάθε προηγούμενη φορά στη φυλετική ιστορία. Είναι ένα γεγονός που δεν είστε σε θέση να επαληθεύσετε, αλλά το δίνω σαν δήλωση γεγονότος. Λόγω αυτού του γεγονότος έχετε αυτή την εποχή την εμφάνιση δικτατόρων σε διάφορες χώρες και λόγω επίσης αυτού του γεγονότος έχετε στον παρόντα κύκλο (τον προθάλαμο της Νέας Εποχής) την έκδηλη στάση αυτών των δικτατόρων – μια στάση που τόσο συχνά αγνοείται αλλά έχει πραγματική φυλετική αξία. Eίναι η στάση που οδηγεί σε μια σύνθεση της εθνικής ζωής, των σκοπών και προθέσεων. Τυπικό παράδειγμα αυτής της στάσης είναι εκείνη του Χίτλερ. Αδιάφορο ποια μπορεί να είναι η προσωπική μας γνώμη γι’ αυτόν, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ενοποίησε, συγχώνευσε κι έσμιξε τα διάφορα στοιχεία της Γερμανικής φυλής. Η δραστηριότητα αυτή έχει Υδροχοϊκή φύση, αλλά είναι η κατώτατη και πιο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

194

ανεπιθύμητη όψη της. Έχει επίσης τη φύση του Λέοντα, γιατί οι άνθρωποι που μπορούν να προκαλέσουν τέτοια αποτελέσματα έχουν αναγκαστικά έντονη αυτεπίγνωση. Είναι το κύριο χαρακτηριστικό του προσώπου που είναι Λέων. Δεν ξέρω τι ρόλο παίζει ο Λέων στο προσωπικό ωροσκόπιο του Χίτλερ, γιατί δεν το ερεύνησα, αλλά παίζει έναν εξέχοντα ρόλο στο ωροσκόπιο της ψυχής του. Θα πρότεινα στους σύγχρονους αστρολόγους να καταστρώσουν τα ωροσκόπια των κυρίαρχων παγκόσμιων μορφών αυτή την εποχή, με τους πλανήτες που έδωσα σαν εσωτερικούς κυβερνήτες· όλοι οι προχωρημένοι άνθρωποι κι όσοι έχουν μεγάλη σπουδαιότητα, βρίσκονται ή πλησιάζουν την ατραπό της μαθητείας κι επομένως η επιρροή των εσωτερικών πλανητών γίνεται περισσότερο ισχυρή. Θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ διαφωτιστικό και να τους διδάξει πολλά. Η τάση για συγχώνευση, ανάμειξη, ένωση και το πνευματικό αντίστοιχο αυτής της ενότητας είναι ισχυρότερο σήμερα από ποτέ άλλοτε και οι τύποι που τη δημιουργούν εξωτερικά πρέπει να έχουν το Λέοντα σε εξέχουσα θέση στο ωροσκόπιό τους ή τον Ήλιο που ελέγχει σε κάποιο σπουδαίο οίκο. Αν το ωροσκόπιο δεν το δείχνει, θα είναι γιατί δε θα έχουν εξακριβωθεί η ώρα, το λεπτό και η ημέρα γέννησης. Το ζώδιο του Λέοντα είναι το πέμπτο σημείο του ζωδιακού και δείχνει ότι είναι τμήμα του μυστηριώδους αριθμού δέκα – του αριθμού της τελείωσης, μιας σχετικής τελείωσης πριν την είσοδο σε ένα νέο κύκλο προόδου. Συνεπώς ο Λέων συνδέεται με τον Aιγόκερω, το δέκατο σημείο του ζωδιακού, γιατί οι διαδικασίες της μύησης καθιστούν το αυτοσυνείδητο πρόσωπο ένα άτομο με ομαδική συνείδηση. Διαλέγω αυτές τις λέξεις με προσοχή και προνοητικότητα. Στον αντεστραμμένο τροχό είναι το όγδοο ζώδιο, το ζώδιο του Χριστού και της ενοικούσας Πραγματικότητας· επομένως σημαδεύει – μ’ αυτό τον τρόπο – ένα νέο κύκλο. Όταν γεννιέται η αυτοσυνείδηση (όπως τη στιγμή της ατομικοποίησης), ξεκινά ένας νέος κύκλος. Αυτή η αριθμητική σημασία συνδέει το Λέοντα με το Σκορπιό (το όγδοο σημείο του ζωδιακού) μ’ έναν αποτελεσματικό τρόπο και συνεπώς έχετε το τρίγωνο του Λέοντα-ΣκορπιούΑιγόκερου που περιλαμβάνει την ανθρωπότητα και υποδεικνύει τα τρία σημαντικά σημεία κρίσης στη σταδιοδρομία του ανθρώπου: 1. Αυτοσυνείδηση ή ανθρώπινη επίγνωση. Ενότητα – Λέων. 2. Συνείδηση μαχόμενων δυαδικοτήτων. Μαθητεία – Σκορπιός. 3. Ομαδική συνείδηση σαν ένας μυημένος. Ενότητα – Aιγόκερως. Αυτό το ζώδιο είναι ένα πύρινο ζώδιο και είναι το κατεξοχήν πύρινο ζώδιο αυτή την εποχή. Οι Υιοί του Νου, οι αυτοσυνείδητοι Υιοί του Θεού, είναι πάνω απ’ όλα οι Υιοί του Πυρός, γιατί “ο Θεός ημών είναι Πυρ καταναλίσκον”. Υπάρχει σ’ αυτούς εκείνη η περίεργη ποιότητα που μπορεί να κάψει και να καταστρέψει κι έτσι να εκριζώσει όλα όσα εμποδίζουν την ουσιαστική τους θεία έκφραση. Θα ήθελα να έχετε κατά νου την εξαγνιστική φύση του πυρός. Υπάρχουν δύο στοιχεία στη φύση που συνδέονται στη συνείδηση του κοινού με τη σκέψη του εξαγνισμού – το ένα είναι το ύδωρ και το άλλο είναι το πυρ. Αυτή η σχέση είναι που κάνει ενδιαφέροντα τα υδάτινα ζώδια Καρκίνο-Σκορπιό-Ιχθείς και τα πύρινα ζώδια Κριό-Λέοντα-Τοξότη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

195

άξια μελέτης. Το πυρ προωθεί πάντα εσωτερικά αυτό που άρχισε το ύδωρ. Στον Καρκίνο τα εξαγνιστικά ύδατα της εμπειρίας αρχίζουν το ευεργετικό τους έργο. Αυτό αρχίζει στο Θεμελιώδη Σταυρό επειδή αυτός ο σταυρός ασχολείται μόνο με ολότητες κι επομένως με τη μαζική εμπειρία. Στο Σκορπιό εφαρμόζονται τα εξαγνιστικά ύδατα της εξέτασης και των δοκιμασιών. Αυτή λαμβάνει χώρα στο Σταθερό Σταυρό και το αποτέλεσμά της είναι δραστικά μέχρι τα άκρα. Στους Ιχθείς τα ύδατα της εξάγνισης εφαρμόζονται δια της καθημερινής ζωής και των διαδικασιών της ενσάρκωσης· εφαρμόζονται στον “ιχθύ που κολυμπά στα ύδατα της ύλης και βρίσκει εκεί την τροφή του”. Αυτό γίνεται στο Μεταβλητό Σταυρό της συνηθισμένης υλικής ύπαρξης και εμπειρίας. Έτσι η επιρροή των τριών Σταυρών ασκείται στον ενσαρκωμένο Υιό του Θεού πάνω στον τροχό της συνηθισμένης ζωής και με το συνήθη τρόπο. Πάνω στον αντεστραμμένο τροχό το πυρ παίρνει τη θέση του ύδατος και κατακαίει όλη τη σκουριά. Έτσι επιτυγχάνεται βαθμιαία η εξάγνιση ολόκληρης της φύσης κι ο άνθρωπος γίνεται ευαίσθητος στις επιρροές που μπορούν να δράσουν πάνω του όταν η πύρινη τριπλότητα παίξει το ρόλο της και η επίδραση του Κριού-Λέοντα-Τοξότη αρχίσει να τον αναπροσανατολίζει προς την παγκοσμιότητα, την αυτοσυνείδηση και τις προσηλωμένες στάσεις. Καθώς συνεχίζουμε τη μελέτη μας, η σημασία αυτής της δήλωσης θα προβάλλει όλο και περισσότερο. Υπαινίσσομαι ζητήματα πνευματικής κι εσωτερικής σπουδαιότητας επειδή αυτό το ζώδιο, ο Λέων, ασκεί υπέρτατο έλεγχο στη ζωή του ζηλωτή. Πρέπει να γνωρίσει τον εαυτό του με αληθινή αυτεπίγνωση προτού μπορέσει να γνωρίσει εκείνο το θείο πνεύμα που είναι ο αληθινός του Εαυτός και να γνωρίσει επίσης τους συνανθρώπους του. Ο Λέων αποτελεί τμήμα της Σφίγγας και σ’ αυτό δε χρειάζεται να επεκταθώ καθώς το θίξαμε αλλού. Είναι μεγάλο μυστήριο. Η Παρθένος και ο Λέων μαζί εκπροσωπούν τον όλο άνθρωπο, το Θεό-άνθρωπο καθώς και το πνεύμα-ύλη. Είναι σημαντικό να το έχετε αυτό κατά νου, γιατί όταν αποκαλυφθεί η φύση του κόσμου, τότε δε θα υφίσταται πλέον το μυστήριο της Σφίγγας. Οι βασικοί τόνοι αυτού του ζωδίου είναι πολύ γνωστοί. Ηχούν το φθόγγο της ατομικότητας και της αληθινής αυτοσυνείδησης. Πολλοί άνθρωποι πείθονται ότι είναι αυτοσυνείδητοι όταν παρασύρονται μόνο απ’ την επιθυμία και είναι προσανατολισμένοι στην ικανοποίηση αυτής της επιθυμίας, ή αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σαν το δραματικό κέντρο του σύμπαντός τους. Όμως το μόνο αληθινά αυτοσυνείδητο πρόσωπο είναι εκείνο που έχει επίγνωση του σκοπού, μιας αυτοκατευθυνόμενης ζωής και ενός αναπτυγμένου και συγκεκριμένου σχεδίου και προγράμματος ζωής. Όταν αυτά είναι παρόντα, συμπεραίνουμε ότι υπάρχει νοητική αντίληψη και κάποιο μέτρο ολοκλήρωσης. Η κινητοποίηση μόνο από το συναίσθημα και η ενεργοποίηση απ’ την επιθυμία δεν αποτελούν ένδειξη αληθινής αυτοσυνείδησης. Στον υπανάπτυκτο άνθρωπο είναι πολύ περισσότερο ένστικτο παρά αυτεπίγνωση. Στον αληθινά αναπτυγμένο αυτοσυνείδητο άνθρωπο δεν υπάρχει μόνο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

196

διεύθυνση, σκοπός και σχέδιο, αλλά και μια συνείδηση του ενεργού πράκτορα του σχεδίου και της δράσης. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Υπάρχουν δύο δευτερεύοντες αλλά δυναμικοί βασικοί τόνοι στο πρόσωπο που είναι Λέων και πρέπει να τους θίξω σ’ αυτό το σημείο, αν πρόκειται ν’ αντιληφθείτε καθαρά τη φύση των επιρροών που χειρίζεται ο Λέων. Είναι η θέληση-για-φώτιση που συνιστά την ελαύνουσα ώθηση για αυτογνωσία, αυτο-αντίληψη και διανοητική θετικότητα κι επίσης η θέληση-για-εξουσία και κυριαρχία που έχει ελέγχουσα φύση σ’ αυτό το ζώδιο και λεπτοφυή δυναμικότητα στον τύπο του Λέοντα. Αυτή η θέλησηγια-εξουσία οδηγεί το πρόσωπο που γεννήθηκε σ’ αυτό το ζώδιο να επιτύχει τελικά την αυτοκυριαρχία και τον έλεγχο της προσωπικότητας (είτε με καλό κίνητρο είτε με ιδιοτελές) και είναι η ίδια τάση που το οδηγεί τελικά στον έλεγχο από την προσωπικότητα που κυβερνάται από το Λέοντα, ομάδων και μεγάλων ή μικρών σωμάτων ανθρώπων. Αυτό – σε ένα προχωρημένο στάδιο – είναι μια έκφραση της συγχώνευσης της ενέργειας του Λέοντα και της δυναμικότητας του Υδροχόου. Μακροπρόθεσμα είναι αναπόφευκτο για τους ανθρώπους και τις φυλές· γι’ αυτό η όλη εμπειρία του Λέοντα είναι προπαρασκευαστική. Η θέληση-για-φώτιση είναι εκείνη που οδηγεί τους ανθρώπους που είναι Λέοντες να πειραματισθούν κι έτσι ν’ αποκτήσουν γνώση· είναι αυτή που τους συνδέει με τον Ταύρο ο οποίος “φέρει στο μέτωπό του το λαμπρό διαμάντι που ρίχνει φως”. Σ’ αυτή τη σχέση του ΤαύρουΛέοντα-Υδροχόου έχετε ένα σημαντικό και σπουδαίο ζωδιακό τρίγωνο όσον αφορά τον άνθρωπο και είναι ιδιόμορφα σημαντικό στην τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, την ανθρώπινη Ιεραρχία. Συνεπώς έχετε: 1. Ταύρος – Το κίνητρο για εμπειρία για ν’ αποκτηθεί γνώση. 2. Λέων – Η έκφραση της εμπειρίας για να δικαιωθεί η γνώση. 3. Υδροχόος – Η χρήση της εμπειρίας για να καταστεί η αποκτηθείσα γνώση ένας παράγοντας στην υπηρεσία. Αυτό το τρίγωνο εκφράζει τη ζωή της ανθρωπότητας και τελικά δείχνει την τελειοποίηση ή ολοκλήρωση του ανθρώπινου δρόμου. Ένα άλλο τρίγωνο που έχει κάπως παρόμοια φύση είναι ο Λέων-Παρθένος-Ιχθείς, αλλά αυτά τα τρία προκαλούν μια ακόμη πιο λεπτοφυή έκφραση της συνείδησης: 1. Λέων – Ο αυτοσυνείδητος άνθρωπος. Προσωπικότητα. Κατώτερη ενότητα. 2. Παρθένος – Η λανθάνουσα Χριστική ζωή ή αρχή. Δυαδικότητα. 3. Ιχθείς – Η ομαδικά συνειδητή ψυχή. Ο παγκόσμιος Σωτήρας. Ενότητα. Θα παρατηρήσετε με πόση συνέπεια δίνεται έμφαση στη συνείδηση και την προοδευτική της ανέλιξη κι όχι στη μορφή ή το άθροισμα μορφών που καλύπτουν τη συνειδητή οντότητα οποιασδήποτε φύσης ή βαθμού ύπαρξης. Όπως στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός προσπάθησα να δώσω το ψυχολογικό κλειδί της Μυστικής Δοξασίας και να ερμηνεύσω την υποκείμενη συνείδηση που εκφράζουν τα Όντα (που αναφέρονται στη Μυστική Δοξασία), έτσι και στην Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων προωθώ την ίδια ιδέα και την ίδια στιγμή προσπαθώ να δώσω το αναγκαίο κλειδί στη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

197

σύγχρονη εξωτερική ψυχολογία κι επίσης κάποιες ενδείξεις για το αστρολογικό κλειδί της Μυστικής Δοξασίας, στο οποίο αναφέρεται η Ε.Π.Μπ. Οι Οντότητες με τις οποίες ασχολείται στο αριστούργημά της για την εσωτερική αλήθεια, αποκαλύπτονται εδώ σαν κοσμικές, ηλιακές και πλανητικές επιρροές που εφελκύουν – σε ανταπόκριση στην εκχυνόμενη ενέργεια ή κραδασμική Τους δραστηριότητα – μια αφύπνιση της συνείδησης μέσα στη μορφή, έτσι ώστε να ευθυγραμμισθεί ή να σχετισθεί στενά με τη δική Τους. Όλες οι αποκαλύψεις φαίνεται να προβάλλουν στη συνείδηση της φυλής στην κατώτατη ή πιο υλική μορφή τους επειδή “η ύψωση της γνώσης σε σοφία” είναι πάντα το κλειδί της προόδου κι επομένως η εξωτερική ψυχολογία και η εξωτερική εγκόσμια αστρολογία πρέπει να προηγηθούν της αποκάλυψης της σημασίας τους· η φύση της μορφής πρέπει να γίνει φανερή και ο άνθρωπος να εξοικειωθεί μαζί της προτού μπορέσει ν’ αποκαλυφθεί η έννοια πίσω από τη μορφή. Μπορεί να ρωτήσετε ποιός είναι ο λόγος γι’ αυτό τον τρόπο της διαδικασίας; Μεταξύ πολλών μπορώ να σας δώσω κάτι που με λίγο ενορατικό στοχασμό θα σας είναι πειστικό. Η κατανόηση και οι έλλογες δυνάμεις της ψυχής είναι πλήρεις κι αναπτυγμένες. Αλλά οι ψυχές – που είναι προσανατολισμένες στην ενσάρκωση και τη θέληση-για-θυσία – δεν έχουν προς το παρόν τις αναγκαίες μορφές στους τρεις κόσμους, που να είναι επαρκείς στην έκφραση της γνώσης την οποία έχει η ψυχή στο δικό της πεδίο και επίπεδο επίγνωσης. Αν μια ανέτοιμη μορφή (η συσκευή ανταπόκρισης της ψυχής στους τρεις κόσμους που στην περίπτωση του ανθρώπου περιλαμβάνει ένα ανέτοιμο και υπανάπτυκτο νευρικό σύστημα, αδενικό σύστημα και εγκέφαλο) κατέγραφε τις εσώτερες έννοιες των εξωτερικών συμβολικών μορφών ύπαρξης, θα επακολουθούσε φυσικά η καταστροφή της μορφής από την ψυχική ενέργεια και θα συνέβαινε μια συντριβή της κατώτερης έκφρασης. Εδώ μπορεί να σημειωθεί και να χρησιμοποιηθεί με νοημοσύνη η σημασία και ο σκοπός του χρόνου, αλλά αυτό συνεπάγεται μια πολύ συγκεκριμένη ανάπτυξη της εσωτερικής αίσθησης. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι, αλλά αυτός αρκεί. Επομένως στην εξελικτική διαδικασία υπάρχει πρώτα η μορφή η οποία βαθμιαία προετοιμάζεται, προσαρμόζεται, ευθυγραμμίζεται και προσανατολίζεται στη διάρκεια πολλών αιώνων χρόνου· πίσω απ’ αυτή την ενεργό μορφή που βελτιώνεται σταθερά κι ανταποκρίνεται περισσότερο στο περιβάλλον και την επαφή, στέκει η βραδέως αφυπνιζόμενη συνείδηση. Αυτή είναι η σκεπτόμενη, ενορατική, αγαπητική ψυχή που περισφίγγει το άδραγμά της πάνω στη συσκευή ανταπόκρισής της, επωφελείται από κάθε πιθανή ευκαιρία οποιασδήποτε προόδου που γίνεται απ’ τη μορφή και χρησιμοποιεί κάθε επιρροή για να τελειοποιήσει το μεγάλο έργο που ανέλαβε υπό το Νόμο της Θυσίας. Αυτός είναι ο λόγος που δεν προσπάθησα σ’ αυτή την Πραγματεία ν’ αποδείξω – επιστημονικά και με τη σύγχρονη εξωτερική έννοια – τη φυσική ανταπόκριση στους εσώτερους ψυχολογικούς παράγοντες και στις εσωτερικές αστρολογικές επιρροές. Αυτές μπορούν να καταδειχθούν εύκολα και να γίνουν αμέσως εμφανείς εφόσον η σύγχρονη επιστήμη αποδεχθεί τις αποκρυφιστικές προϋποθέσεις, έστω και με πειραματικό και υποθετικό τρόπο. Περιορίζομαι εντελώς στο θέμα της ανέλιξης της


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

198

συνείδησης, της έννοιας και της σημασίας και της ανταπόκρισης της συνειδητής αυτής οντότητας στις πολλές επιδράσεις και κραδασμικές κρούσεις στις οποίες υπόκειται επειδή είναι ακέραιο τμήμα άλλων και μεγαλύτερων Ζωών. Συλλογισθείτε σ’ αυτό. Είναι μια συχνή εντολή μου, γιατί η δραστηριότητα του στοχασμού είναι ένα δυναμικό μέσον αποκάλυψης. Επιδίωξα να φέρω τις παραπάνω σκέψεις στην προσοχή σας, επειδή το ζώδιο που μελετούμε τώρα είναι ένα ζώδιο στο οποίο το θέμα της αυτοσυνείδησης διανοίγεται στον ερευνητή. Η μαζική συνείδηση στον Καρκίνο δίνει τη θέση της στην ατομική συνείδηση στο Λέοντα. Από τη μάζα ή την αγέλη προβάλλει η αυτάρκης μονάδα που αποκτά αυξημένη επίγνωση της μοναδικότητάς της, της μοναχικότητάς της και της απομονωμένης στάσης της “σαν του ενός στο κέντρο” του μικρού κόσμου της. Αυτή η στάση συνεχίζει ν’ αναπτύσσεται και αποκτά έμφαση και δυναμική (χρησιμοποιώ τις λέξεις με πρόθεση), οδηγώντας στην έκδηλη εγωκεντρική συνείδηση του ιδιοτελούς, νοήμονος ανθρώπου και στη φιλόδοξη επίδειξη της ιδιοτελούς δύναμης του ανθρώπου που επιθυμεί θέσεις και αξιώματα. Αλλά τελικά έρχεται ο καιρός όπου αρχίζει να χαράζει στη συνείδηση του ανθρώπου η φύση του Σταθερού Σταυρού και η επιρροή του Υδροχόου (του πολικού αντίθετου του Λέοντα) αρχίζει να ισορροπεί εκείνη του Λέοντα. Τότε έρχεται η βαθμιαία μετατόπιση της εστίασης της προσοχής από τον “έναν που στέκει μόνος” στην περιβάλλουσα ομάδα και μια εξίσου σημαντική μετατόπιση από τα ιδιοτελή συμφέροντα στις ομαδικές απαιτήσεις. Αυτό δίνει συνοπτικά το σκοπό που επιτυγχάνεται από τον άνθρωπο πάνω στο Σταθερό Σταυρό· το αποτέλεσμα αυτού του Σταυρού είναι να φέρει φως και απελευθέρωση. Μπορεί να ιδωθεί καθαρά αν αντιπαραβληθούν οι ενέργειες των τεσσάρων βραχιόνων του Σταυρού όπως εκδηλώνονται από τον άνθρωπο πριν και μετά τη μακρά και δραστική εμπειρία πάνω στο Σταυρό: 1. 2. 3. 4.

Ταύρος – Ο Ταύρος της Επιθυμίας. Το φως της έφεσης και της γνώσης. Λέων – Ο Λέων της Αυτο-επιβεβαίωσης. Το Φως της Ψυχής. Σκορπιός – Ο Πράκτορας της Εξαπάτησης. Το Φως της Απελευθέρωσης. Υδροχόος – Το Κύπελλο της Αυτο-υπηρεσίας. Το Φως του κόσμου.

Ο Σταθερός Σταυρός είναι ο σταυρός του φωτός. Και δρώντας συνεχώς μέσω αυτού του Σταυρού και εκπορευόμενα από το Λέοντα είναι τα “πυρά του Θεού” – κοσμικά, ηλιακά και πλανητικά – που προκαλούν εξάγνιση, ένταση του φωτός και τελικά αποκάλυψη στον εξαγνισμένο άνθρωπο που στέκει στο φως. Από τον Κριό έρχεται το κοσμικό πυρ· από τον Τοξότη έρχεται το πλανητικό πυρ· και από το Λέοντα έρχεται το ηλιακό πυρ· και καθένα απ’ αυτά τα πυρά “καθαρίζει το δρόμο καίγοντας” για την έκφραση των τριών θείων όψεων: πνεύμα (Κριός), ψυχή (Λέων) και σώμα (Τοξότης). Αυτή είναι η επιστημονική βάση της γιόγκα του πυρός, που εφαρμόζεται απ’ τον πλήρως αυτοσυνείδητο άνθρωπο στην αντανάκλαση των τριών θείων όψεων στους τρεις κόσμους· είναι οι τρεις τρόποι θείας έκφρασης στους τρεις αυτούς κόσμους. Αυτή είναι η σημασία του γεγονότος ότι μπροστά στη Θύρα της Μύησης υπάρχει το φλεγόμενο έδαφος που πρέπει να διανύσουν όλοι οι μαθητές και μυημένοι. Το άτομο


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

199

που είναι Λέων βαδίζει το φλεγόμενο αυτό έδαφος με θέληση και αυτο-αναίρεση. Όταν φτάσει στην πλήρη αυτοσυνείδηση και νοητική ολοκλήρωση κι επιτύχει προσωπική αποτελεσματικότητα, τότε το διανύει – ανεμπόδιστος απ’ τον πόνο. Μια μικρή σκέψη θα σας κάνει φανερό γιατί ο Ήλιος είναι ο κυβερνήτης και των τριών καταστάσεων του Λέοντα – εξωτερικών, εσωτερικών και ιεραρχικών. Είναι μια σωστή υπόθεση ότι ο σκοπός αυτού του ηλιακού συστήματος είναι η ανέλιξη της συνείδησης κι αν για το αυστηρά ανθρώπινο ον ο στόχος είναι η αυτοσυνείδηση, τότε προφανώς πρέπει να κυβερνά ο Ήλιος, γιατί είναι η πηγή της φυσικής συνείδησης (εξωτερική και συμβολική της προσωπικότητας), της ψυχικής επίγνωσης (εσωτερική) και της πνευματικής ζωής (ιεραρχική). Επαναλαμβάνω την αναγκαιότητα ν’ αναγνωρίσετε τη διέγερση της συνείδησης σαν τον αντικειμενικό σκοπό όλων των αστρολογικών επιρροών, επειδή το εξέχον θέμα του Λέοντα είναι η δραστηριότητα της αυτοσυνείδητης μονάδας σε σχέση με το περιβάλλον της ή η ανάπτυξη της ευαίσθητης ανταπόκρισης στις κρούσεις του περιβάλλοντος από εκείνον που στέκει – όπως στέκει ο Ήλιος – στο κέντρο του μικρού του σύμπαντος. Η όλη ιστορία και λειτουργία του Λέοντα και των επιδράσεών του μπορεί να συνοψισθεί στη λέξη “ευαισθησία” κι αυτή η ευαισθησία μπορεί να μελετηθεί σε τέσσερα στάδια: 1. Ευαισθησία στις ρυθμιστικές κρούσεις από το περιβάλλον, π.χ. τις κρούσεις του κόσμου της ανθρώπινης εξέλιξης, τους τρεις κόσμους ή πεδία, με το μέσον των τριών όψεων της συσκευής ανταπόκρισης της ψυχής· 2. Ευαισθησία στη θέληση, τους πόθους και τις επιθυμίες της προσωπικότητας, του ολοκληρωμένου αυτοσυνείδητου ανθρώπου, του κατώτερου εαυτού· 3. Ευαισθησία στην ψυχή σαν το ρυθμιστικό παράγοντα αντί για την ευαισθησία στον περιβάλλοντα κόσμο σαν το ρυθμιστικό παράγοντα· 4. Η πνευματική ευαισθησία του Θεού-Ανθρώπου (της συγχωνευμένης ψυχής και προσωπικότητας) στο περιβάλλον. Σ’ αυτό το στάδιο ανέλιξης ο απελευθερωμένος άνθρωπος δε ρυθμίζεται από το περιβάλλον του, αλλά αρχίζει το επίπονο έργο της ρύθμισής του σε σχέση με το θείο σχέδιο και σκοπό και την ίδια στιγμή καλλιεργεί την ευαισθησία στις ανώτερες κρούσεις εκείνων των κόσμων που οδηγούν στον τελικό στόχο. Θέλω να έχετε προσεκτικά υπόψη την έμφυτη αυτή πνευματική ευαισθησία και την εξωτερική αυτή υλική ευαισθησία, αν θέλετε να κατανοήσετε αληθινά τις επιρροές του Λέοντα πάνω στα ανθρώπινα όντα και ειδικά πάνω στο πρόσωπο που γεννήθηκε σ’ αυτό το ζώδιο ή έχει ωροσκόπο αυτό το ζώδιο, καθώς και τις επιρροές του πάνω στον πλανήτη. Σ’ όλο το σύμπαν η ψυχή είναι το συνειδητό, ευαίσθητο θέμα του θείου σχεδίου – η ψυχή σαν άνιμα μούντι ή ψυχή του κόσμου, που εμψυχώνει όλες τις μορφές ζωής κάτω του ζωικού βασιλείου· η ψυχή σαν ζωώδης ψυχή και η επέκτασή της στα σώματα όλων των ζώων, περιλαμβανομένου του ανθρώπινου φυσικού σώματος· η ψυχή σαν ανθρώπινη ψυχή που είναι μια περαιτέρω επέκταση του ίδιου ευαίσθητου παράγοντα αλλά αυξημένη ή διεγερμένη από την αρχή της αυτεπίγνωσης ή της εστιασμένης προσωπικής ευαισθησίας σε όλη την υπανθρώπινη


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

200

ψυχική έκφραση συν την επίγνωση (συνειδητή ή ασυνείδητη) της αθάνατης ή θείας ψυχής· η ψυχή σαν εγώ ή πνευματική ψυχή στο πεδίο της – η πηγή της συνείδησης όσον αφορά τους τρεις κόσμους της εξέλιξης κι ο στόχος κάθε τωρινής εξελικτικής διαδικασίας. Οι τρεις όψεις του Ηλίου (όπως εξετάζονται στη Μυστική Δοξασία) έχουν σπουδαιότητα σ’ αυτό το σημείο, επειδή οι επιρροές που ρέουν από και δι’ αυτών φέρνουν ολόκληρο τον υποκειμενικό και λανθάνοντα κόσμο της συνείδησης στο προσκήνιο και προκαλούν τελικά (στην τελική αποκάλυψη και απελευθέρωση) την πλήρη έκφραση της συνείδησης της Θειότητας. Αυτή μπορεί να ονομασθεί θεία ευαισθησία, παγκόσμιος νους ή θείο σχέδιο ή σκοπός. Οι λέξεις δεν επαρκούν για να εκφράσουν ό,τι κι ο ανώτατος μυημένος γνωρίζει ακόμη ελάχιστα. Οι τρεις αυτές όψεις του Ηλίου είναι οι παράγοντες που προκαλούν τη γέννηση της συνείδησης και κάνουν εφικτό τον υπέρτατο στόχο· κάνουν εφικτές όλες τις μορφές συνείδησης επειδή έχουν τη ρίζα τους στον Ήλιο (μιλώντας συμβολικά) και είναι μια έμφυτη όψη του μεγαλύτερου όλου: 1. Ο φυσικός Ήλιος – η άνιμα μούντι· η ζωώδης ψυχή. Πολλαπλότητα. 2. Η καρδιά του Ηλίου – η ανθρώπινη ψυχή και το θείο εγώ. Δυαδικότητα. 3. Ο κεντρικός πνευματικός Ήλιος – η θεία συνείδηση. Η θέληση του όλου. Η επίγνωση του Θεού. Ενότητα. Όπως σας ειπώθηκε, ο Ήλιος καλύπτει ορισμένους κρυμμένους πλανήτες και στην περίπτωση του Λέοντα οι δύο πλανήτες δια των οποίων εστιάζει ο Ήλιος την ενέργεια ή τις επιρροές του (σαν ένας φακός), είναι ο Ποσειδών και ο Ουρανός. Η “καρδιά του Ηλίου” χρησιμοποιεί σαν πράκτορά της τον Ποσειδώνα, ενώ ο κεντρικός πνευματικός Ήλιος χύνει τις επιρροές του μέσω του Ουρανού. Όμως η δραστηριότητα του Ουρανού καταγράφεται μόνο σ’ ένα πολύ προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης πάνω στην Ατραπό και είναι ανάλογο μ’ εκείνο το σημείο ανέλιξης της συνείδησης, όπου με μια πράξη της θέλησης ο συνειδητός και φωτισμένος άνθρωπος (που είναι εστιασμένος στο ανώτατο κεφαλικό κέντρο) αφυπνίζει το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης και σύρει προς τα πάνω το πυρ της κουνταλίνι. Κάνοντας μια πλατιά και συνεπώς κάπως ανακριβή γενίκευση, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι αυτή η διαδικασία επιτελείται πάνω στους τρεις Σταυρούς: 1. Πάνω στο Μεταβλητό Σταυρό ο φυσικός Ήλιος και οι επιρροές του επηρεάζουν τον άνθρωπο, διεγείρουν τα σωματικά κύτταρα και συντηρούν τη μορφική φύση, επηρεάζοντας τα κέντρα κάτω από το διάφραγμα. 2. Πάνω στο Σταθερό Σταυρό η “καρδιά του Ηλίου” καλείται σε δραστηριότητα και διαχύνει τις ενέργειές της μέσω του Ποσειδώνα στον άνθρωπο. Αυτές διεγείρουν και επηρεάζουν τα κέντρα της καρδιάς, του λαιμού και του άζνα. 3. Πάνω στο Θεμελιώδη Σταυρό ο κεντρικός πνευματικός Ήλιος καλείται σε δράση και τότε ο Ουρανός είναι ο διανεμητικός πράκτορας και το κεφαλικό κέντρο γίνεται το κέντρο στο σώμα του μυημένου δια του οποίου έρχεται η διεύθυνση κι


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

201

ο έλεγχος. Σε σχέση με το Μεταβλητό Σταυρό οι ακτίνες του Ηλίου σε τριπλή μορφή (συνδυάζοντας τις κατώτερες ενέργειες του τριπλού Ηλίου) ρέουν εντός και δια του ανθρώπου μέσω του Δία. Ο Δίας είναι ο πράκτορας της δεύτερης ακτίνας την οποία εκφράζει ο Ήλιος – κοσμικά και συστημικά. Απ’ όπου και η τριπλή σχέση του Ηλίου με το Λέοντα, που είναι μοναδική στο ηλιακό μας σύστημα και απ’ όπου η σπουδαιότητα του τριγώνου που ελέγχει τον άνθρωπο που γεννήθηκε στο Λέοντα – ο Ήλιος, ο Ουρανός και ο Ποσειδών. Η ενέργεια του Λέοντα εστιάζεται δια του Ηλίου και διανέμεται στον πλανήτη μας μέσω του Ηλίου και των δύο πλανητών που συγκαλύπτει. Ο Ποσειδών, όντας το σημείο της Θεότητας των υδάτων, σχετίζεται με την έκτη ακτίνα που διέπει το αστρικό ή συναισθηματικό πεδίο της επιθυμίας. Όταν ο Ποσειδών είναι έτσι ενεργός στον προχωρημένο τύπο του Λέοντα, τότε το συναίσθημα-επιθυμία μετουσιώνεται σε αγάπη-έφεση και αφιερώνεται και προσανατολίζεται στην ψυχή· ολόκληρη η συναισθηματική ή ευαίσθητη φύση ανταποκρίνεται στις ενέργειες που έρχονται από “την καρδιά του Ηλίου” κι όταν συμβαίνει αυτό, δείχνει ότι ο μαθητής είναι πλέον έτοιμος για τη δεύτερη μύηση. Αυτός ο προσανατολισμός επέρχεται με ό,τι ονομάζεται “αναισθησία στην επιρροή της Σελήνης” η οποία, όπως ξέρετε, είναι η μητέρα, μιλώντας συμβολικά, της μορφικής φύσης και αντανακλά τον Ήλιο ή την όψη του Πατρός. Η παραπάνω δήλωση είναι εξαιρετικά αποκρυφιστική στη σημασία της. Μιλώντας εσωτερικά, έχετε την ανάδυση ενός ενδιαφέροντος τριγώνου δύναμης που επηρεάζει το άτομο του Λέοντα – τον Ήλιο, τη Σελήνη και τον Ποσειδώνα· αυτοί είναι έκφραση των Ακτίνων 2. 4. 6 κι όπου αυτές οι τρεις είναι κυρίαρχα ενεργές έχετε την εδραίωση εκείνης της “εσώτερης ευθυγράμμισης και στάσης που εξαναγκάζει τη διάνοιξη της Θύρας προς τον Ιερό Τόπο”. Χρησιμοποιώ εδώ τις αρχαίες αυτές φράσεις επειδή εκφράζουν συνοπτικά ό,τι θα χρειαζόταν πολλές σελίδες για να διευκρινισθεί κι επειδή έχουν εκείνο το φθόγγο της εσωτερικής διέγερσης που αφυπνίζει στο μαθητή τη δύναμη της αφηρημένης σκέψης. Σε σχέση με το ωροσκόπιο του ατόμου του Λέοντα και το θέμα της μύησης θα ήθελα να τονίσω ότι όταν ο Ήλιος, η Σελήνη (που καλύπτει έναν πλανήτη) και ο Κρόνος συνδυάζονται σε έναν ορισμένο οίκο στο ωροσκόπιο, έχετε ό,τι καλείται το “σημάδι” του ανθρώπου που πρόκειται να λάβει μύηση. Επειδή ο Λέων είναι το πέμπτο σημείο του ζωδιακού, μετρώντας από τον Κριό μέσω του Ταύρου κι επίσης το όγδοο ζώδιο, μετρώντας από τον Κριό μέσω των Ιχθύων, συνδέεται στενά δια της αριθμητικής συγγένειας με τον Ερμή ο οποίος καλείται εσωτερικά “ο Αγγελιαφόρος στην όγδοη πύλη”· ο Ερμής ήταν ενεργός τη στιγμή της ατομικοποίησης όταν η “όγδοη πύλη” ήταν ανοιχτή κι έλαβε χώρα μια μείζων μύηση του πλανητικού μας Λόγου, προκαλώντας στο ανθρώπινο βασίλειο τη διαδικασία της ατομικοποίησης. Από μια άλλη σκοπιά, όπως αναμένεται, ο Λέων σχετίζεται με το Σκορπιό, του οποίου οι αριθμοί πάνω στο ζωδιακό τροχό είναι ίδιοι μ’ εκείνους του Λέοντα που


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

202

είναι πέντε και οκτώ. Συνεπώς έχετε το σχηματισμό του τριγώνου στο οποίο προαναφέρθηκα: Λέων-Σκορπιός που οδηγεί σε μύηση στον Aιγόκερω. Καθώς βρισκόμαστε στο θέμα, ένα άλλο σημείο πρέπει να θιγεί εδώ. Ο Αύγουστος που κυβερνάται από το Λέοντα, είναι ο μήνας του άστρου του Κυνός ή του Σειρίου, φέρνοντας έτσι σε στενή σχέση το Σείριο με το Λέοντα. Ο Λέων κυβερνάται με κοσμική έννοια (κι εντελώς ξέχωρα από το ηλιακό μας σύστημα) από το Σείριο. Ο Σείριος είναι ο οίκος της μείζονος εκείνης Στοάς στην οποία εισάγει τον άνθρωπο η πέμπτη μύηση και τον εισάγει σαν ταπεινό μαθητή. Αργότερα όταν ιδρυθεί και λειτουργήσει η νέα παγκόσμια θρησκεία, θα βρούμε ότι το μεγάλο μηνιαίο φεστιβάλ του Αυγούστου, που γίνεται τον καιρό της πανσελήνου, θα είναι αφιερωμένο στην επίτευξη επαφής με τη Σειριακή δύναμη μέσω της Ιεραρχίας. Κάθε μήνας του χρόνου θα αφιερωθεί αργότερα (μέσω ακριβούς αστρολογικής και αστρονομικής γνώσης) στον αστερισμό των ουρανών που κυβερνά τον ιδιαίτερο μήνα, όπως ο Σείριος κυβερνά το Λέοντα. Αυτό θα το διευκρινίσω αργότερα στα κείμενα που θα γραφούν σχετικά με τις νέες “Προσεγγίσεις” στην πνευματική πραγματικότητα. Σ’ αυτό το σημείο έρχεται πάλι ο Ερμής στη συζήτησή μας κι έτσι έχετε το σχηματισμό μιας εσωτερικής τετράδας που επηρεάζει ισχυρά την κύρια τετράδα του ανθρώπου – πνεύμα, ψυχή, νου κι εγκέφαλο. Αυτή η ενέργεια επιφέρει μια αλληλοσχέτιση και μια εσώτερη αφύπνιση που ετοιμάζει το ζηλωτή για μύηση. Η ανώτερη τετράδα είναι Σείριος-Λέων-Ερμής-Κρόνος. Συνεπώς έχετε: Σείριος Λέων Ερμής Κρόνος Πνεύμα......................Ψυχή.............................Νους........................Εγκέφαλος. Ζωή............................Ποιότητα......................Φώτιση ...................Εμφάνιση. Εισπνοή.....................Διάλειμμα.....................Εκπνοή....................Διάλειμμα. Ο παραπάνω πίνακας σας δίνει το κλειδί για τη βασική πραγματικότητα και αναγκαιότητα του διαλογισμού όπως εφαρμόζεται από το μαθητή και το μυημένο. Αυτό μπορεί να μη σας είναι φανερό με την πρώτη ματιά και δεν πρόκειται να επεκτείνω περαιτέρω αυτές τις εισηγήσεις, αλλά ο κατευθυνόμενος στοχασμός του φωτισμένου νου μπορεί να σας φέρει με τον καιρό τη διόραση. Η επιρροή του Σειρίου δε γίνεται συνειδητά αισθητή μέχρι την τρίτη μύηση όταν η αληθινή φύση της όψης πνεύμα αρχίζει να χαράζει πάνω στην απελευθερωμένη, ενορατική αντίληψη του μυημένου. Για τον προχωρημένο μυημένο σ’ αυτό το ζώδιο και μετά την τρίτη μύηση ο Σείριος γίνεται ένας κύριος ζωικός παράγοντας. Αρχίζει ν’ ανταποκρίνεται στον κραδασμό του, επειδή πλέον κυβερνά τον Ήλιο και τη Σελήνη κι ελέγχει τους δύο αυτούς πλανήτες, γιατί αυτό έγιναν ο Ήλιος και η Σελήνη γι’ αυτόν – απλώς πλανήτες που πρέπει να κυβερνηθούν. Είναι ένα μεγάλο μυστήριο κι εγώ απλώς αναφέρω το γεγονός. Τώρα ο Σείριος, ο Λέων, ο Ήλιος, η Σελήνη κι ο Ερμής είναι οι επιδράσεις με τις οποίες σχετίζεται ο μυημένος. Οι επιδράσεις του Σειρίου, που είναι τρεις, εστιάζονται στο Bασιλίσκο ο οποίος, όπως γνωρίζετε, είναι ένα αστέρι πρώτου μεγέθους και συχνά αποκαλείται “καρδιά του Λέοντα”. Κρύβεται περισσότερος πραγματικός αποκρυφισμός στα ονόματα που δόθηκαν στα διάφορα αστέρια από


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

203

τους αστρονόμους ανά τους αιώνες απ’ ό,τι έγινε ως τώρα αντιληπτό κι εδώ έχετε μια τέτοια περίπτωση. Θα σας είναι φανερό (αν αφιερώσετε λίγη σκέψη) ότι καθώς ο Ήλιος καλύπτει τον Ποσειδώνα, προκαλεί ένα δυναμικό αποτέλεσμα στην προσωπικότητα, που συμβολίζεται για μας εδώ με το αστρικό σώμα, ενώ ο Ουρανός (που καλύπτεται επίσης από τον Ήλιο) συμβολίζει το αποτέλεσμα της ψυχής πάνω στην προσωπικότητα. Απ’ όπου και η δραστηριότητα της έβδομης ακτίνας η οποία – από μια σκοπιά – είναι η κατώτατη όψη της πρώτης ακτίνας. Απ’ όπου κι έχετε επίσης την υποκείμενη ιδέα της: 1. Αφύπνισης της προσωπικότητας στον ψυχικό έλεγχο κι επαφή με μια αληθινή έκφραση τελικά στους τρεις κόσμους της ψυχικής θέλησης, επιθυμίας και πρόθεσης. 2. Αφύπνισης του έβδομου κέντρου, του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης, από την ψυχή που εργάζεται δια του πρώτου ή ανώτατου κεφαλικού κέντρου και προκαλεί (σαν συνέπεια) την προς τα πάνω κίνηση του κουνταλινικού πυρός. Αυτό με τη σειρά του προκαλεί συγχώνευση με τις ανώτερες δυνάμεις. Όταν συμβεί αυτή, τα τρία κύρια κέντρα στο σώμα είναι: Κεφάλι Καρδιά Βάση Σπονδυλικής Στήλης Κεντρικός πνευματικός Ήλιος.............Καρδιά του Ηλίου................Φυσικός Ήλιος. Σείριος.................................................Ερμής...................................Κρόνος. Ήλιος...................................................Ουρανός...............................Ποσειδών.

Καθώς η παραπάνω ευθυγράμμιση αντιστοιχεί σε ένα πολύ υψηλό στάδιο μύησης, δε θα σας είναι δυνατό να συλλάβετε όλες τις σημασίες, αλλά αρκετά μπορεί να είναι φανερά για ν’ αποκαλύψουν το υποκείμενο θέμα και το σκοπό του μεγάλου έργου. Όταν συνέβη η ατομικοποίηση, ήταν ενεργά αρκετά κύρια τρίγωνα δύναμης και οι “Λέοντες, οι θείες και καστανόξανθες Φλόγες” ήρθαν σε ύπαρξη κι έτσι η ανθρωπότητα έφτασε στον πλανήτη. Θα θίξω εδώ σύντομα ένα άλλο τρίγωνο: τον Ήλιο (δεύτερη ακτίνα), το Δία (δεύτερη ακτίνα) και την Αφροδίτη (πέμπτη ακτίνα). Θα σας είναι φανερό ότι εδώ έχουμε μια άλλη σφαίρα επιρροής μεγάλης σπουδαιότητας, που κυβερνάται από το Λέοντα. Είναι ένα τρίγωνο στο οποίο αναφέρεται η Ε.Π.Μπ. στη Μυστική Δοξασία, του οποίου την επιρροή προσπάθησε να διευκρινίσει. Η επιρροή αυτού του τριγώνου ήταν τόσο δυναμική, ώστε το αποτέλεσμά του στη Σελήνη ήταν να της αποστερήσει τη ζωή, αντλώντας όλα τα “σπέρματα της ζωής”, καταστρέφοντας έτσι την επιρροή της, γιατί ήταν ανεπιθύμητη όσον αφορά την ανθρωπότητα. Ο Λέων σχετίζεται μέσω του Ουρανού με τρία άλλα σημεία του ζωδιακού: τον Κριό, το Ζυγό και τον Υδροχόο και οι τρεις αυτοί αστερισμοί σχηματίζουν με το Λέοντα αυτό που καλείται “υποκειμενική τετράδα της επανενσαρκωνόμενης ψυχής”, επειδή σχετίζονται με τα μόνιμα άτομα που διατηρούνται από ζωή σε ζωή και συνιστούν – στη διάρκεια του κύκλου επανενσάρκωσης – τα αποθέματα ή τις αποθήκες των εμπειριών κατά τη διάρκεια της ζωής στους τρεις κόσμους:


Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

204

1. Κριός – συνδέεται με τ