Χωρίς φτερά

Δεκέμβρης 2012 Α3 1ου Δημοτικού Σχολείου Γαζίου Κείμενο – επιμέλεια: Μαριλία Κωστάκη

ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ Μοναδικό όνειρο της Χρύσας είναι να πετάει, σαν πουλί. Θα τα καταφέρει; Τα παιδιά του Α3 εικονογραφούν το παραμύθι της δασκάλας τους για το γράμμα «Χ»

ρόνια ονειρευόταν η Χρύσα να πετάξει. Χαζή όμως δεν ήταν καθόλου! Ούτε μαγικά ξόρκια υπήρχαν, ούτε μαγικά γιλέκα, ούτε μαγικά χαλιά και τζίνια σε μπουκάλια. Ήξερε πως χωρίς φτερά τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει. Γι’ αυτό κι εκείνη πετούσε μέσα από τα βιβλία της. Όλες της οι πτήσεις ήταν χάρτινες. Άνοιγε ένα βιβλίο και στη στιγμή μπορούσε να ταξιδέψει όπου ήθελε, να πετάξει όσο ψηλά ονειρευόταν, να ακουμπήσει τον ήλιο ή να χωθεί βαθιά στα έγκατα της γης. «Χρυσό παιδί, η Χρύσα, κύριε Χαράλαμπε», έλεγε η δασκάλα στον μπαμπά της, όταν πήγαινε στο σχολείο να ρωτήσει για την πρόοδο της κόρης του, «…μα αυτή της η αχαλίνωτη φαντασία… δεν ξέρω τι να πω… Κι αυτή της η επιθυμία να πετάξει… ώρες ώρες με τρομάζει.»…

Ειρήνη Καλλέργη: Η Χρύσα ονειρεύεται να πετάξει

Η Χρύσα ήταν πράγματι ένα χρυσό κορίτσι. Χαριτωμένη, λιγάκι χλομή, με ξανθά μαλλάκια, συνήθως πλεγμένα κοτσίδες, χαρούμενο προσωπάκι, συχνά λιγάκι αφηρημένο, χαμογελούσε πάντα σε όλους, χωριανούς και ξένους, που επισκέπτονταν χωριό της, λίγο έξω από τα Χανιά. Καθημερινά έβγαινε για βόλτα στα χωράφια με τις ελιές. Πού την έχανες πού την έβρισκες ξαπλωμένη στα χόρτα την άνοιξη και το καλοκαίρι χαιρετούσε τα πουλιά που πετούσαν από πάνω της.

Γιάννης Παγωμένος: Η Χρύσα ξαπλωμένη στο χωράφι κοιτάει τα πουλιά

Βαγγελιώ Παχάκη: Η Χρύσα χαιρετά τα πουλιά που πετάνε

Χαρούλα Χατζή: Η Χρύσα χαιρετά τα πουλιά

Το χειμώνα, πίσω από το παράθυρο του δωματίου της, χάζευε το χορό της βροχής στο τζάμι και ονειρευόταν ταξίδια στα σύννεφα, ανάμεσα σε αστραπές και χαλάζι. Οι χωριανοί της την είχαν για το χαϊδεμένο κορίτσι του κυρ Χαράλαμπου και της κυρα-Χριστίνας και δεν την παρεξηγούσαν όταν περνούσαν από δίπλα της, τη χαιρετούσαν κι εκείνη δεν έπαιρνε χαμπάρι. Ήξεραν ότι θα ήταν χαμένη σε δικό της κόσμο.

Ειρήνη Βλαχάκη: Η Χρύσα κοιτά τη βροχή

Η δασκάλα της την αγαπούσε πολύ και δεν θύμωνε όταν την έβλεπε να χασμουριέται την ώρα των Μαθηματικών, όμως μερικές φορές ανησυχούσε για το παράξενο κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά.

Σοφοκλής Τουπής: Η Χρύσα χασμουριέται στα Μαθηματικά…

Στα όγδοα γενέθλιά της ο μπαμπάς της της χάρισε ένα μεγάλο δέμα. Η Χρύσα γούρλωσε τα μάτια στη θέα του πακέτου και, όλο αγωνία, ρώτησε τον μπαμπά της: «Τι είναι; Τι είναι;». Ο μπαμπάς της χαμογέλασε και της είπε: «Χαλάλι σου, δεσποινίς! Το διάλεξα αποκλειστικά για το χατίρι σου!». Η Χρύσα ένιωσε την καρδιά της να κοντεύει να σπάσει από αγωνία και με χέρια που έτρεμαν έσκισε το χαρτί περιτυλίγματος. Το κουτί που αποκαλύφθηκε έγραφε: «ΣΕΤ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ» με λαχανί γράμματα και στην εικόνα φαινόταν ένας τεράστιος χακί χαρταετός! Έγινε χαλασμός στο σπίτι.

Μαριλένα Σταματάκη: Η Χρύσα σκίζει το περιτύλιγμα

Η Χρύσα χόρευε από τη χαρά της κάνοντας στροφές σ’ όλο το σαλόνι και αφού έκανε δυο τούμπες στο χαλί, έπεσε πάνω στον μπαμπά της λέγοντας: «Μπαμπακούλη μου! Τι υπέροχη χειρονομία! Σ’ ευχαριστώ πολύ για το δώρο σου! Τρέχω αμέσως να δω πώς φτιάχνεται ο χαρταετός μου!». Του έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο και έτρεξε στο μεγάλο κουτί, αναποδογυρίζοντας με θόρυβο όλο το περιεχόμενό του χάμω.

Άννα Σαριδάκη: Η Χρύσα ευχαριστεί τον μπαμπά της για το δώρο

Με επιδέξιες κινήσεις, λες και είχε φτιάξει εκατοντάδες χαρταετούς στη ζωή της, η Χρύσα έβαλα χιαστί τα καλάμια για να φτιάξει το σκελετό του αετού της, ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες που ήταν μέσα στο κουτί, έπειτα τέντωσε πάνω στα καλάμια το χακί χαρτί, κόλλησε με περισσή φροντίδα τις χαλκομανίες που περιέχονταν και έβαλε τα ζύγια και την ουρά.

Δημήτρης Κηπαράκης: Η Χρύσα διαβάζει τις οδηγίες και συναρμολογεί το δώρο της

Σε λίγη ώρα ο μεγάλος χαρταετός έμοιαζε σαν λιοντάρι με μακριά ουρά, χρωματιστή χαίτη και χρυσό χαλινάρι. Η Χρύσα καμάρωνε το καινούργιο της παιχνίδι και δεν έβλεπε την ώρα να βγει έξω στο χωράφι και να τον κάνει να πετάξει!

Νίκος Αρβανιτάκης: Η Χρύσα πετάει το χαρταετό

Τρέχοντας βγήκε από το σπίτι. Στη βιασύνη της χολόσκασε τη χελώνα που χουζούρευε στα χαλίκια δίπλα στη λιμνούλα. Η καημένη έχωσε το κεφαλάκι της στο καβούκι της για να γλιτώσει από το σίφουνα «Χρυσούλα». Εκείνη όμως το χαβά της! Χαμπάρι δεν πήρε! Βιαζόταν να πετάξει όσο πιο ψηλά μπορούσε, έστω και με χαρταετό! Και τα κατάφερε. Ο χακί χαρταετός τινάχτηκε στον αέρα και με μερικά τραβήγματα της καλούμπας σηκώθηκε πολύ ψηλά στον ουρανό. Η ουρά του κυμάτιζε ζωηρά, όλο χάρη και τα χαχανητά της Χρύσας ακούγονταν σ’ όλη τη γειτονιά.

Αγγελική Ναυπλιώτη: Η Χρύσα πετάει το χαρταετό της και γελάει

Τα ίδια χαχανητά αντήχησαν στη γειτονιά και μερικά χρόνια αργότερα, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της εισαγωγής των μαθητών στα Πανεπιστήμια. Η Χρύσα πέρασε με άνεση στη Σχολή Ικάρων. Οι γονείς της πετούσαν από τη χαρά τους! Η Χρύσα θα πετούσε από τότε κι έπειτα στην πραγματικότητα, πιλοτάροντας το δικό της αεροσκάφος.

Μαριλία Κωστάκη

Στέλιος Δερμιτζάκης: Η Χρύσα ιπτάμενη, με το αεροπλάνο της

1. Αρβανιτάκης Νίκος 2. Βλαχάκη Ειρήνη 3. Δερμιτζάκης Στέλιος 4. Καλλέργη Ειρήνη (στο εξώφυλλο) 5. Κηπαράκης Δημήτρης 6. Ναυπλιώτη Αγγελική 7. Παγωμένος Γιάννης 8. Παχάκη Βαγγελιώ 9. Σαριδάκη Άννα 10. Σταματάκη Μαριλένα 11. Τουπής Σοφοκλής 12. Χατζή Χαρούλα Η δασκάλα τους Κωστάκη Μαριλία