MANCODE | Spring-Summer Edition (issue 51)

ΣΤΙΣ 17/05/2026 ΜΕ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΜΕ 5 €

1

2

3

4

5

6

7

8

9

6 PANEPISTIMIOU STR. | ATHENS 106 71 GREECE | TEL: +30 210 3616056 TISSOTWATCHES.COM

10

WATCH THE MOVIE

TISSOT GENTLEMAN AUTOMATIC 38MM 11

12

13

14

TRAVELING IS A STATE OF MIND

MANCODESHOP.COM

15

16

editor's letter

TRAVEL LIGHT, LIVE DEEPER Ίσως το μεγαλύτερό μου πάθος να είναι τα ταξίδια. Έχω ταξιδέψει πολύ στη ζωή μου, αλλά όχι αρκετά. Πολλά μέρη με εντυπωσίασαν για διαφορετικούς λόγους και από κάποια κράτησα κάτι. Από ορισμένα, την πρωτόγονη ομορφιά. Από άλλα, τη σκληράδα και την αντοχή του τόπου και των ανθρώπων. Από άλλα μέρη, την αίσθηση του μέλλοντος. Από άλλα, τη «μονοτονία» του ομοιογενούς τοπικού πληθυσμού και από άλλα την απίθανη μείξη της διαφορετικότητας. Τη μοναδική επαφή με τη φύση. Τη χαρά μέσα στη δυστυχία. Τον κοσμοπολιτισμό. Τα ταξίδια σαν ταξιδευτής και όχι σαν τουρίστας θέλουν χρόνο. Δεν καταφέρνεις να δεθείς και να βιώσεις μοναδικές στιγμές σε βιαστικά

τριήμερα. Μου λείπουν αυτά τα ταξίδια και αισθάνομαι την ευλογία ότι κατάφερα να κάνω κάποια. Κάποια μακρινά ταξίδια πάντα με χειραποσκευή. Τα ταξίδια είναι σαν μια ερωτική σχέση. Τη ζεις απλά και όμορφα και απογειώνεται όταν γίνεται ποιοτική, με έντονη αυθεντικότητα.

Travel light, live deeper.

THALIS PITOULIS MANCODE FOUNDER thalis@mancodestyle.com

17

FOUNDER: Θαλής Πιτούλης DIRECTOR: Απόστολος Α. Κοτσάμπασης COLUMNIST: Jeremy Clarkson EDITORS-AT-LARGE: Χρήστος Ζαμπούνης, Γιώργος Αρχιμανδρίτης, Λάμπης Ταγματάρχης EDITORS: Μαριανίνα Πάτσα, Μαρίνα Βερλέκη

SENIOR ART DIRECTOR: Θάνος Ταρλαντέζος ADVERTISING MANAGER: Κέλλυ Λορέντζου (klorentzou@kathimerini.gr, 210-4808262, 6943-076130) PHOTOGRAPHERS: Γιάννης Βασταρδής, Τάσος Βρεττός, Μαρίνα Βερνίκου, Νίκος Ζήκος, Χάρης Χριστόπουλος PHOTO EDITOR: Χριστίνα Δρογγίτη PHOTO AGENCIES: Getty Images / Ideal Image, Visual Hellas

Scan this code to MANCODE.STYLE

ΙΔΙΟΚΤΗΣΊΑ: MCVICTOR & HAMILTON Τηλ. 210-6898492, email: pr@mancodestyle.com Το MANCODE κυκλοφορεί με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ στις 17/05/2026 MANCODE.STYLE / ISSN: 2529-1149

Οι γνώμες που εκφράζονται στα κείμενα του περιοδικού δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά τις απόψεις του MANCODE και της McVictor & Hamilton. Απαγορεύονται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση με οποιοδήποτε οπτικοακουστικό ή ψηφιακό μέσο όλου ή μέρους του περιοδικού χωρίς την έγγραφη άδεια του εκδότη. Κείμενα και φωτογραφίες που αποστέλλονται για δημοσίευση στο περιοδικό δεν επιστρέφονται.

18

HENRY CAVILL

HYDROCONQUEST

19

34

68

150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΛΕΣΧΗ....74

EDITOR’S LETTER: TRAVEL LIGHT, LIVE DEEPER..........17

REFINED ΒOHEMIAN…................84 OPINION: MODERN LOVE..........22 MINIMALIST PRIVACY....................90 BUENOS AIRES, GENTLEMEN’S CLUBS.................24

WESTERN DREAMS ON WHEELS..............................112

WAR: ΤΟΥ ΛΑΜΠΗ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ.........34

UNSTABLE LIBIDO.......................134 SPANISH BOUQUET....................138

POLO, THE GAME OF KINGS: ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΜΠΟΥΝΗ........46

AFICIONADO: MIAMI CONNECTION................142

PURE HEAVEN, MASERATI MCPURA CIELO ΤΟΥ JEREMY CLARKSON.............56

BLUEBERRY.................................144 NORMAN ROCKWELL................152

C.O. «Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΩΝΑΣΗ»...........68

JUNGLE MIST.............................162

20

112

21

Illustration by Dimitris Dimarelos

OPINION

MODERN LOVE ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΟΤΣΑΜΠΑΣΗ MANCODE DIRECTOR

Ο

ρομαντισμός χάθηκε κάπου ανάμεσα στην πτώση του Τείχους και την κυκλοφορία του πρώτου iPhone, δίχως να προκαλέσει θόρυβο. Σήμερα, παρακολουθώντας τη Γενιά Z να σκρολάρει με απάθεια στο ψηφιακό τοπίο των σχέσεων, εισπράττεις μια παγωμένη αίσθηση αποστασιοποίησης – σαν να παρακολουθείς ταινία του Antonioni σε fast-forward, αλλά χωρίς το στιλ.

ακόμα task στο feed της, μια διαδικασία βελτιστοποίησης προφίλ. Η λέξη «συναίσθημα» έχει αντικατασταθεί από το «vibe check» και τα «boundaries». Δεν υπάρχει πια ο χώρος για το μοιραίο, μόνο για το συμβατό. Η προσέγγισή τους είναι κλινική, σχεδόν χειρουργική – μια συνεχής διαπραγμάτευση όρων για να αποφευχθεί η «τοξικότητα», που συχνά καταλήγει σε μια αποστειρωμένη μοναξιά. Προτιμούν την ασφάλεια του ghosting από το ρίσκο της απόρριψης. Ο έρωτας δεν είναι πια μια βροχερή παραλία στην Deauville, αλλά μια σειρά από screenshots που αναλύονται ψυχρά, διεξοδικά. Ίσως είναι πιο έξυπνοι από εμάς. Ίσως. Ή απλώς χωρίς ζωή μέσα τους. Ποιος ξέρει;

Οι Boomers και η Γενιά Χ μεγάλωσαν με το ναρκωτικό του «μεγάλου συναισθήματος». Υπήρχε μια δόση αυτοκαταστροφικής ομορφιάς στο «Ένας άνδρας και μια γυναίκα», εκείνη η μελαγχολική bossa nova του Claude Lelouch που υποσχόταν ότι ο έρωτας είναι μια ηρωική πράξη. Υπήρχε αισθητική στην απώλεια, υπομονή στο φλερτ. Στο φιλμ «Τα καλύτερά μας χρόνια», o Hubbell και η Katie δεν χώρισαν επειδή σταμάτησαν να θέλουν ο ένας τον άλλον, αλλά επειδή η ιδεολογία είναι πιο σκληρή από το σεξ. Υπήρχε ρίσκο, μια τραγωδία που απαιτούσε χρόνο, τσιγάρα και βλέμματα γεμάτα νόημα κάτω από τη βροχή.

Οι Boomers πίστευαν στη μοίρα. Η Gen X στην ειρωνεία. Η Gen Z στο screenshot. Οι εραστές παλιότερα είχαν το στιλ να καταστραφούν από ένα «γιατί». Οι σημερινοί αποσυντίθενται από ένα «seen». Είναι μια μετάβαση από το δράμα της ουσίας στο δράμα του interface, και εγώ, ειλικρινά, δυσκολεύομαι να θυμηθώ αν έχω κάνει κράτηση στο bar ή αν απλώς κοιτάζω μια μαύρη οθόνη περιμένοντας μια ειδοποίηση που δεν θα έρθει ποτέ.

Η Γενιά Z φαίνεται να αντιμετωπίζει τον έρωτα σαν ένα

22

23

STORIES

BUENOS AIRES GENTLEMEN’S CLUBS

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΌ ΣΤΙΣ ΠΕΡΊΚΛΕΙΣΤΕΣ, ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΈΣ ΛΈΣΧΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΎΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΉΣ ΑΠΌ ΈΝΑΝ ΠΑΡΕΠΙΔΗΜΟΎΝΤΑ ΈΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΟΙΤΆ ΣΕ ΑΥΤΈΣ. Μεγαλωμένος στο Λονδίνο, ανέκαθεν θεωρούσα την Αγγλία τη «Μέκκα» των ανδρικών λεσχών, και είναι προφανές ότι όντως είναι. Έχοντας όμως ζήσει τα τελευταία 40 χρόνια από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη μέχρι την Μπανγκόκ, τη Σιγκαπούρη και τελευταίως το Μπουένος Άιρες, έχω αποκτήσει μια, τολμώ να πω, εξειδίκευση είτε στις ανδρικές είτε στις αθλητικές λέσχες. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως, όταν αναφέρουμε τις ανδρικές λέσχες, εννοούμε όλες τις παραδοσιακές λέσχες, ακόμα και αυτές στις οποίες με το πέρας του χρόνου επετράπη η είσοδος και στις κυρίες. Ούτε το ένα είναι μεμπτό, κατά την άποψή μου, ούτε το άλλο. Η ελευθερία της επιλογής πρέπει να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνίας μας. ΤΟΥ ΝΙΚΌΛΑΟΥ ΚΟΣΜΆΤΟΥ

Α

υτό που με έχει εντυπωσιάσει, όμως, είναι το Μπουένος Άιρες. Πρωτεύουσα μιας χώρας που ευρίσκεται στην περιδίνηση μιας συνεχούς οικονομικής κρίσεως, δεν παύει να έχει μια ιστορία ως πρωτεύουσα ενός κράτους που μέχρι και τη δεκαετία του 1950 συγκαταλεγόταν στις έξι πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι σε αυτή την πανέμορφη πόλη (το «Παρίσι της Νοτίου Αμερικής») άνθισαν, από τα τέλη του 19ου αιώνα και μετά, οι λέσχες κατά το αγγλικό πρότυπο. Ο γράφων είναι μέλος σε δύο από τα πιο παραδοσιακά και επιλεκτικά clubs του Μπουένος Άιρες (Hurlingham Club και Jockey Club) και κάνει χρήση τριών άλλων, μέσω του «reciprocity agreement» που έχουν οι λέσχες στις οποίες είναι μέλος στην Αθήνα. Ήτοι, η Αθηναϊκή Λέσχη και ο Όμιλος Αντισφαιρίσεως Αθηνών. Το Hurlingham Club είναι ένα αμιγώς αγγλικό club, όπου ακόμα τα πορτρέτα της βασίλισσας Ελισάβετ και του βασιλέα Καρόλου κοσμούν τα σαλόνια του. Το Jockey Club, ιδρυθέν από τον Carlos Pellegrini, πρώην προέδρο της Αργεντινής, θεωρείται το club των παραδοσιακών κτηματιών-ιδιοκτητών των περίφημων estancias (ράντσο-φάρμα πολύ μεγάλης έκτασης), των ιδιοκτητών αλόγων κούρσας και των

24

ιδιοκτητών αλόγων του βασιλιά των σπορ, του polo. Στο πρώτο δεν υπάρχει περιορισμός στα μέλη και δέχονται άνδρες και γυναίκες, ενώ στο δεύτερο, μέλη μπορούν να γίνουν μόνο άνδρες, αλλά οι γυναίκες (σύζυγοι ή θυγατέρες μελών) μπορούν να χρησιμοποιούν αρκετές από τις εγκαταστάσεις. Στα λεγόμενα «reciprocal clubs» ανήκουν το Circulo de Armas, η Λέσχη των Όπλων (μόνο για άνδρες), το Tenis Club Argentino (TCA) και το Buenos Aires Lawn Tennis Club (BALTC), αμφότερα χωρίς περιορισμό φύλου (σημ. Ο τρόπος με τον οποίο γράφεται το «τένις» είναι όπως γράφεται επισήμως το κάθε club και δηλώνει τρόπον τινά και την ιστορική προέλευσή του. Το TCA είναι πιο «αργεντίνικο», εξ ου και το “tenis”, ενώ το BALTC είναι πιο «αγγλικό» εξ ου και το “tennis”.) Αν, όπως είπαμε, το Hurlingham Club είναι η «αγγλική λέσχη», με τα γήπεδα πόλο, γκολφ, τένις γηπέδου χόρτου, κρίκετ κ.ά., και το Jockey Club είναι η λέσχη των κτηματιών και των εκτροφέων αλόγων, με τις τεράστιες εγκαταστάσεις του, τα έξι γήπεδα polo, τα δύο γήπεδα γκολφ, τον μεγαλύτερο ιππόδρομο της Αργεντινής και τις κτιριακές εγκαταστάσεις με τις οποίες μόνο οι Βερσαλλίες μπορούν να συγκριθούν, το πιο μικρό club, το Circulo de Armas, είναι όμως το πιο απρόσιτο και επιλεκτικό.

25

STORIES

26

Μικρό (αριθμεί μόνο 330 μέλη από τα 400 που μπορεί να δεχθεί βάσει καταστατικού), είναι το club των πολιτικών (μια καθημερινή μπορείς να τρως δίπλα σ’ έναν πρώην προέδρο της Αργεντινής ή δίπλα στον πρόεδρο της Γερουσίας). Είναι το club των μελών που δεν τους ενδιαφέρει καθόλου αν επιβιώνει μετά βίας λόγω της οικονομικής κατάστασης, αρκεί να μην επιβιώνει βάζοντας μέσα μέλη που δεν έχουν είτε την «έξωθεν καλήν μαρτυρίαν» είτε δεν πληρούν τα αυστηρά κοινωνικά, πολιτικά και άλλα κριτήρια που διέπουν το καταστατικό του. Είναι το club στο οποίο η είσοδος, στην κεντρική λεωφόρο Corrientes, δεν γράφει ούτε καν το όνομά του. Όποιος γνωρίζει, γνωρίζει. Μια αρχοντική πράσινη βελούδινη κουρτίνα καλύπτει την τζαμαρία της περιστρεφόμενης πόρτας, ώστε τα αδιάκριτα βλέμματα των περαστικών να μένουν έως εκεί. Είναι το club όπου τηρείται αυστηρώς και απαρεγκλίτως το face control σε όλες τις εκφάνσεις του. Όπως άλλωστε πρέπει να γίνεται σε κάθε λέσχη που σέβεται τον εαυτό της. Ούτως ή άλλως, σε μια χώρα με πληθώρα λεσχών υπάρχουν άλλες λέσχες όπου μπορεί να πάει κανείς. Και επειδή σίγουρα κάποιος θα αναρωτηθεί «μα καλά, υπάρχουν μόνο λέσχες πλουσίων ή αθλητών ή πολιτικών ή, εν πάση περιπτώσει, μόνο λέσχες των ισχυρών;», η απάντηση είναι ένα βροντερό «όχι». Υπάρχει λέσχη με τεράστια απήχηση στα μέλη της, η Λέσχη των Οδηγών Φορτηγών, με ωραίες κτιριακές εγκαταστάσεις, γήπεδα τένις, πισίνες κ.λπ. Και εκεί έχουν τον δικό τους τρόπο ζωής και τις δικές τους παραδόσεις. Στο Tenis Club Argentino, για να γίνεις μέλος πρέπει να είσαι ή απόγονος των ιδρυτικών οικογενειών ή απόγονος μιας οικογένειας με παρελθόν ως μέλος μερικών δεκαετιών (όπως είναι και στο Jockey Club). Για να γίνεις μέλος χωρίς οικογενειακή σχέση είναι εξαιρετικά δύσκολο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ο πρώην πρόεδρος της Αργεντινής Mauricio Macri δυσκολεύτηκε για μία δεκαετία να εισέλθει στο Tenis Club Argentino, παρόλο που τα περισσότερα μέλη ήταν φίλοι ή γνωστοί του, ενώ ο γράφων, χωρίς οικογενειακούς συνδέσμους στην Αργεντινή, για να γίνει μέλος στο Jockey Club, αν και είχε πέντε (!) εξέχουσες προσωπικότητες του Μπου-

ένος Άιρες σαν «νονούς», έπρεπε να περάσει συνέντευξη από το Δ.Σ. Έμαθε, δε, αργότερα ότι το Δ.Σ., μέσω ενός μέλους, ο οποίος ήταν παντρεμένος με Ελληνίδα, ρώτησε ακόμα και στην Ελλάδα για την «έξωθεν καλή μαρτυρία» που είχε ο γράφων στην αθηναϊκή κοινωνία. Επίσης, στην ερώτηση του αναγνώστη «μα καλά, αυτό δεν σε ενόχλησε (δηλαδή αν εθίχθη ο ελληνικός εγωισμός μου);» η απάντησις είναι μία: Όχι. Τουναντίον, με ικανοποίησε ιδιαιτέρως, διότι με τη σωστή εφαρμογή του καταστατικού μια λέσχη, από απλή, γίνεται λέσχη αγγλικού τύπου που σέβεται τον εαυτό της. Για να δώσω ένα παράδειγμα τι σημαίνει αυτό: Στην Αγγλία, αν είσαι με μια παρέα και γνωρίσεις ένα μέλος από ένα παραδοσιακό club και του πεις «Είστε μέλος στο White’s; Σκοπεύω και εγώ να γίνω σύντομα», αυτό είναι λόγος να σου κάνει το περίφημο black ball (δηλαδή να σε διαγράψει). Διότι, κατά την παράδοση των λεσχών, εκείνη την ώρα ευθαρσώς προεξοφλείς ότι τα άλλα μέλη θα σε δεχτούν. Δεν είναι για όλους τους χαρακτήρες η φοίτηση σε μια λέσχη. Τι είναι, όμως, αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση από την καθημερινότητά μου στα clubs του Μπουένος Άιρες, στα οποία έχω την τιμή να προσφοιτώ; Στα δύο tennis clubs είναι η αρχιτεκτονική τους και οι εγκαταστάσεις τους. Όχι η πολυτέλεια, αλλά η παράδοση. Είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνονται τα πράγματα εκεί μέσα, σαν να έχεις πάει ταξίδι πίσω στον χρόνο. Είναι ο τρόπος με τον οποίο σέβεται ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί σέβονται τους παραδοσιακούς κανόνες της λέσχης τους (π.χ. το παιχνίδι στο TCA επιτρέπεται μόνο με λευκά ρούχα). Ουδείς σκέπτεται να αλλάξει το καταστατικό ή τον εσωτερικό κανονισμό. Όλοι ανεξαιρέτως σέβονται τον χώρο και την ιστορία της λέσχης τους. Στο Hurlingham Club, είναι τα τουρνουά τένις στα γήπεδα χόρτου (μόνο με λευκά ρούχα) και επίσης το απογευματινό τσάι, κατά τα αγγλικά πρότυπα, κάτω από τη σκιά των τεράστιων δέντρων γιακαράντα, βλέποντας έναν αγώνα κρίκετ από τη μία πλευρά ή βλέποντας τους γκολφέρ να πλησιάζουν την τελευταία τρύπα 18 στο γήπεδο του γκολφ, καθώς ο γλυκός απογευματινός ήλιος χαμηλώνει πίσω τους.

27

STORIES

Hurlingham Club

ένα σνακ διαβάζοντας την εφημερίδα τους ή βλέποντας στις τηλεοράσεις τα νέα ή στιγμιότυπα από τους αγώνες ποδοσφαίρου και ράγκμπι της προηγούμενης μέρας.

Είναι ακόμη η ιστορία πίσω από τα πέντε γήπεδα polo όπου καθημερινά στη σεζόν του αθλήματος, την άνοιξη και το φθινόπωρο, τέσσερις παίκτες σε κάθε ομάδα δίνουν την ψυχή τους (και πολλές φορές, με τα ατυχήματα, το σώμα τους) για να κερδίσουν τον αγώνα (στο Hurlingham είναι η έδρα του αρχαιότερου τουρνουά polo στην Αργεντινή, του Hurlingham Open, και ενός τουρνουά με τεράστιο πρεστίζ, του Prince of Wales Cup (το Κύπελλο είναι δώρο του τότε πρίγκιπα, νυν βασιλέα Καρόλου, το οποίο ο γράφων έχει κερδίσει δύο φορές στην καριέρα του ως παίκτης του polo με την ομάδα του).

Στο Circulo de Armas, πάντα με κοστούμι και γραβάτα, εντύπωση κάνει από τη μια η αυστηρότητα με την οποία τα άλλα μέλη αντιμετωπίζουν έναν καλεσμένο σου. Το μέλος που καλεί, οφείλει να γράψει σε ένα βαρύ και επιβλητικό δερμάτινο βιβλίο, στην είσοδο του εστιατορίου, το όνομα του καλεσμένου του, έτσι ώστε τα άλλα μέλη να γνωρίζουν με ποιον συνεστιάζεσαι. «Τι θα πει “χρειάζομαι ιδιωτικότητα;”. Εδώ είναι ιδιωτική λέσχη μελών και οφείλουμε να γνωρίζουμε ποιον έφερες στη λέσχη», θα σου πουν με αυστηρότητα τα μέλη. Από την άλλη, όμως, είναι η φιλία, η άμιλλα και η αμεσότητα με την οποία τα μέλη αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον. Ένα μέλος που πηγαίνει μόνος του στη λέσχη (όπως ο γράφων τις περισσότερες φορές) κάθεται κατά παράδοση στο long table, στο κέντρο της επίσημης τραπεζαρίας, μαζί με τα άλλα μέλη.

Στο Jockey Club εντύπωση κάνει η διαφορετική ζωή που μπορείς να έχεις στη λέσχη. Είσοδος με κοστούμι μόνο από την κεντρική πόρτα. Άλλη είσοδος υπάρχει για το μπιστρό, όπου η ενδυμασία είναι smart casual, και άλλη για τα υπόγεια με τα γυμναστήρια/πισίνα/σάουνα κ.λπ., όπου η είσοδος γίνεται ακόμα και με ρούχα γυμναστικής. Είναι η ζωή στα αποδυτήρια της πισίνας, όπου τα μέλη μετά τη γυμναστική τους μαζεύονται γύρω από τα τραπέζια, μέσα στα αποδυτήρια,και απολαμβάνουν

28

Hurlingham Club

29

STORIES

Το club house του γηπέδου γκολφ του Jockey Club στο πρόαστιο San Isidro

Κεντρικό κτήριο του Jockey Club στην Λεωφόρο Alvear

30

Κεντρική είσοδος του Jockey Club στην Λεωφόρο Alvear

Έτσι τα μέλη έχουν άμεση επαφή μεταξύ τους. Εξάλλου, όπως προανέφερα, μπορείς να πας στο τραπέζι αυτό και να καθίσεις δίπλα σ’ έναν πρώην πρόεδρο της Αργεντινής και να αρχίσεις μια κουβέντα για ένα άσχετο θέμα. Μεταξύ μελών εδώ, πια, υπάρχει ισότητα. Με εξέπληξε επίσης η φιλοξενία και η αμεσότητα, αλλά και το ευγενικό καλωσόρισμα όταν πήγα για πρώτη φορά ως επισκέπτης από την Αθηναϊκή Λέσχη. Ακόμα με εξέπληξε το long table μέσα στα αποδυτήρια. Ένα τεράστιο, μακρύ τραπέζι επίσημα στρωμένο με λινό τραπεζομάντιλο, ασημένια κηροπήγια και ασημένια μαχαιροπίρουνα, όπου τα μέλη, πριν ή μετά τη γυμναστική τους, άλλοι ενδεδυμένοι με κοστούμι, άλλοι με ρούχα γυμναστικής, άλλοι με μαγιό και μια πετσέ-

τα γύρω τους, τρώνε όλοι μαζί με κέφι, με αλληλοπειράγματα (άλλη μία αγγλική παράδοση), σαν μια μεγάλη παρέα, υπό το βλέμμα των άψογα ενδεδυμένων με σμόκιν σερβιτόρων. Κλείνοντας, μπορώ να πω ότι μία από τις προσμονές μου για την επιστροφή μου στο Μπουένος Άιρες είναι η ζωή στις λέσχες του. Είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν, στο ένδοξο παρελθόν της Αργεντινής, όπου μόνο κερδισμένος μπορεί να είναι κάποιος που έχει την τύχη να το κάνει. Είναι μερικές ώρες χαλάρωσης και ρομαντισμού, μια ανάπαυλα από τους ρυθμούς της σύγχρονης κοινωνίας, η οποία πλέον δεν μας αφήνει χρόνο για τον εαυτό μας και θερίζει ό,τι βρει στο διάβα της.

31

Η καλαισθησία είναι τρόπος ζωής και όχι σκέψεως. ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΜΠΟΥΝΗ • Η τάξις στη δίκη της «17 Νοέμβρη».

• Η ενωτική Μαρινέλλα.

• Η ελπίδα για ένα δημοκρατικό Ιράν.

• Ο θεραπευμένος Κάρολος.

• Η αταξία στη δίκη των Τεμπών.

• Οι διχαστικοί επίγονοί της.

• Η ουτοπία του δημοκρατικού Ιράν.

• Ο ταπεινωμένος Andrew.

• Η απώλεια βάρους με τα νέα φάρμακα για την παχυσαρκία.

• Η ανάκτησις βάρους κατά τη διακοπή λήψεως των εν λόγω φαρμάκων.

• Τα gentlemen’s clubs, ως καταφύγια ανδρικής ιδιωτικότητος.

• Η συνθηκολόγησις του Garrick μετά τη διαρροή του καταλόγου των μελών του.

• Η ψυχοθεραπεία του Αιγαίου.

• Συντηρητικός δεν είναι αυτός που θέλει να παραμείνει ο κόσμος ως έχει, αλλά εκείνος που αγωνίζεται να μην καταστραφεί ο κόσμος αν αλλάξει.

• Η κατανόησις της διαφοράς των εννοιών του δικαιολογημένου και του δικαίου.

• Το βιβλίο του Σουν Τσου «Η τέχνη του πολέμου».

• Η ασταμάτητη οικοδομική δραστηριότης στο Αρχιπέλαγος.

• Αυτό που κατέστρεψε ορισμένους συντηρητικούς είναι η κακή επιλογή όσων επέλεξαν να διατηρήσουν.

• Η επικράτησις της δικαιολογίας στην ελληνική πραγματικότητα.

• Το παράδειγμα του Μονάχου για τους «ειρηνιστάς».

• Η ευκολία με την οποία συγγραφείς και δημοσιογράφοι λαμβάνουμε πληροφορίες χάρις στην τεχνητή νοημοσύνη.

• Η απόσυρσις του βιβλίου της Mia Ballard, μετά από καταγγελίες στο διαδίκτυο ότι βασίστηκε στην τεχνητή νοημοσύνη.

• Τα δημόσια Ωνάσεια Σχολεία.

• Η Ιόνιος Σχολή, που θα γίνει μεζονέτες.

• Η ταύτισις των δανειοληπτών με τους πρωταγωνιστάς της τηλεοπτικής σειράς «Ριφιφί».

32

• Η ταλαιπωρία των δανειοληπτών από τους «άφαντους» servicers.

33

Boris Zhitkov / Getty Images / Ideal Image

Photo by Λευτέρης Παρτσάλης

INTERVIEW

34

WAR ΤΟΥ ΛΑΜΠΗ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ

Ποια σχέση έχει ο Άρης, ο θεός του πολέμου, με τον Άρη Μεσσήνη, τον πολεμικό ανταποκριτή και chief photographer για το AFP στην Ελλάδα; Καμία. Εμένα με φωνάζουν Άρη από το «Αριστοτέλης». Εκείνος κατοικούσε στον Όλυμπο· εγώ στη Θεσσαλονίκη. Πατέρας του ήταν ο Δίας και μητέρα του η Ήρα. Εμένα πατέρας μου είναι ο Δημήτρης Μεσσήνης, φωτορεπόρτερ, και μητέρα μου, η Πέπη Μεσσήνη, δημοσιογράφος. Και όμως, και οι δύο ζείτε από τον πόλεμο. Ναι. Μόνο που εκείνος τον σπέρνει, ενώ εγώ τον πολεμώ. Πώς γίνατε πολεμικός ανταποκριτής; Είναι λίγο κληρονομικό. Σπουδάσατε φωτογραφία; Στην ουσία είμαι αυτοδίδακτος. Ποια ήταν η πρώτη σας δουλειά; Ξεκίνησα ως αθλητικός φωτορεπόρτερ, στα «πολεμικά μέτωπα» των γηπέδων: μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ. Μετά μου δόθηκε η δυνατότητα να κάνω πρακτική στο Associated Press, Ο πατέρας σας έκανε φωτορεπορτάζ; Ναι. Αρχικά σε ελληνικές εφημερίδες. Όταν ξεκίνησαν οι πόλεμοι στα Βαλκάνια, στο Κόσοβο και στη Βοσνία, συνεργάστηκε με το Ευρωπαϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το EPA. Μετά τον ζήτησε το Associated Press και εκεί τελείωσε την καριέρα του. Και η μητέρα σας; Η μητέρα μου έκανε κυρίως δικαστικό ρεπορτάζ. Πώς υποδέχτηκαν την απόφασή σας να γίνετε κι εσείς πολεμικός ανταποκριτής; Η αλήθεια είναι πως τους έπεσε κάπως βαρύ. Αλλά, από την άλλη, τι να σου πει κάποιος που έχει κάνει τα ίδια; Όταν είστε σε αποστολή, τρέμει το φυλλοκάρδι τους; Φαντάζομαι ναι. Αλλά και το δικό μου τρέμει. Υπάρχει μυστικό για να επιβιώνεις στην πρώτη γραμμή του πολέμου; Βεβαίως υπάρχει…Να είσαι τυχερός. Πώς είναι η ζωή σε μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο; Δεν εννοώ στην πρώτη γραμμή. Η ζωή σε μια εμπόλεμη χώρα συνεχίζεται. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Δεν υπάρχει ο φόβος του πολέμου; Ο φόβος υπάρχει. Μετά τον συνηθίζεις. Γίνεται καθημερινότητά σου. Και μέσα σε αυτό συνεχίζεις κι εσύ τη ζωή σου. Συνηθίζεται ο φόβος; Γίνεται κομμάτι της ζωής σου. Εσείς τον έχετε συνηθίσει; Ναι, τον έχω συνηθίσει. Φοβάμαι πάντα, αλλά ο φόβος είναι κομμάτι της δουλειάς και της καθημερινότητας εκεί. Το θέμα είναι να μάθεις να πορεύεσαι μαζί του. Να τον χρησιμοποιείς σαν σύμβουλο. Ούτε να σε πανικοβάλλει ούτε να τον εξαφανίσεις

εντελώς και να κάνεις τη μοιραία κίνηση. Έχετε πει ποτέ στον εαυτό σας: «Μη φοβάσαι, θέλω πολύ αυτή την εικόνα»; Πάντα γίνεται αυτό. Όταν βάζεις την κάμερα στο μάτι σου, απομονώνεσαι αυτομάτως και χάνεις, έστω και για λίγο, την αίσθηση του περιβάλλοντος γύρω σου. Οπότε, το μόνο που σε σώζει είναι να συγχρονίζει η σκέψη σου την αίσθηση του κινδύνου με το πού βρίσκεσαι και το πώς κινείσαι. Πώς να σας βοηθήσει η σκέψη σας όταν σκάνε βόμβες δίπλα σας; Οι βόμβες είναι κάτι πιο γενικό. Μπορεί να είσαι σχετικά προφυλαγμένος, αλλά να τύχει η κακή στιγμή. Να σκάσει εκεί που είστε; Ναι. Να χτυπήσει το κτίριο όπου καλύπτεσαι, να πέσει το κτίριο στο κεφάλι σου και τελείωσες. Στην πρώτη γραμμή; Αυτό που λέμε street fight, με κανονικά όπλα. Εκεί ένα λάθος βήμα μπορεί να σου στοιχίσει τη ζωή. Εκεί μπορεί να σου στοιχίσουν τα πάντα: το πάθος σου, η άγνοια, ο πανικός. Το έχετε ζήσει αυτό; Έχω δει ανθρώπους, συναδέλφους, την ώρα που οι σφαίρες σφυρίζουν γύρω μας, δίπλα μας, να αρχίζουν να τρέχουν χωρίς να ξέρουν πού πάνε. Να βρίσκονται σε σοκ. Πόσο κοντά στην πρώτη γραμμή μπορεί να φτάσει ο πολεμικός ανταποκριτής; Δίπλα στον πολεμιστή; Ακριβώς. Δείτε τις φωτογραφίες μου. Σας αφήνουν δηλαδή; Το θέμα είναι τι πρόσβαση μπορεί να σου δώσουν και πόσο επιλέγεις εσύ να πλησιάσεις. Αν σας δοθεί πρόσβαση; Εγώ το ζυγίζω. Αλλά σχεδόν πάντα, με μεγάλο ρίσκο, καλύπτω το θέμα. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να σηκώνεστε το πρωί και να πηγαίνετε στην πρώτη γραμμή; Πάτε και γυρίζετε ή μένετε εκεί; Εξαρτάται από τις συνθήκες. Αν μπορώ να φύγω, θα φύγω. Προτιμώ να κοιμηθώ τρεις ώρες λίγο πιο ήσυχος, παρά να μείνω κάπου όπου μέσα στη νύχτα μπορεί να γίνει μια επιδρομή, μια έφοδος και να σκοτωθείς ή να σε απαγάγουν. Σας έχει συμβεί να μπαίνει ο εαυτός σας σε συναισθηματικές παγίδες, να τα χάνετε, να λέτε μέσα σας: «Τι θέλω τώρα εδώ;» Είναι κάτι που το συνειδητοποιείς από την πρώτη στιγμή. Όταν έχεις να κάνεις με θάνατο, και μάλιστα με θάνατο άδικο, αυτό είναι βίαιο και τραυματικό. Οι στρατιώτες είναι εκεί είτε από επιλογή είτε επειδή είναι δουλειά τους να πολεμούν σε τέτοιες συνθήκες. Ο άμαχος πληθυσμός, τα σκοτωμένα παιδιά, τα κομματιασμένα πτώματα, ο ξεριζωμός – αυτές είναι συνθήκες που κανείς δεν μπορεί να τις συνηθίσει.

35

INTERVIEW

Ούτε να τις έχει επιλέξει. Σαφώς. Εκεί σπας μέσα σου. Μετά παλεύεις με τον εαυτό σου. Με αυτό που έχεις διαλέξει. Με τον σκοπό που έχεις βαλθεί να υπηρετήσεις. Γιατί υπάρχει σκοπός ζωής. Ποιος είναι ο σκοπός; Κάνουμε πολεμικό ρεπορτάζ για αντιπολεμικούς λόγους. Θέλουμε να αφυπνίσουμε τη συνείδηση του κόσμου. Να καταλάβουν οι εφησυχασμένοι τι είναι ο πόλεμος και ποια είναι τα δεινά του. Να μεταδώσετε τη φρίκη του πολέμου, για να φύγει όσο γίνεται πιο μακριά από τις ζωές των ανθρώπων; Ναι. Να μην «τσιμπάει» ο κόσμος σε αυτούς που προσπαθούν να του πουλήσουν πόλεμο. Γιατί στον πόλεμο την πληρώνει σχεδόν πάντα ο λαός. Ο άμαχος πληθυσμός. Ξαναρωτώ: Αντέχεται αυτό; Δεν γίνεται να μη λυγίσεις. Εγώ σφίγγω τα δόντια. Πιστεύω σε αυτό που κάνω, στην αξία του και στον σκοπό του. Μου έχει τύχει να βγάζω φωτογραφίες και να κλαίω. Να τραβάω και να είμαι τόσο οργισμένος που να θέλω να τα σπάσω όλα γύρω μου. Αλλά η στιγμή επιβάλλει την καταγραφή, τη μετάδοση της πληροφορίας. Της φρίκης. Υπάρχουν φωτογραφίες που έχετε βγάλει και δεν έχουν δημοσιευθεί; Πάρα πολλές φωτογραφίες δεν έχουν «παίξει» στα μέσα ενημέρωσης. Πόσα διεθνή πρακτορεία υπάρχουν; Τρία μεγάλα στον κόσμο: το Agence France-Presse, το Reuters και το Associated Press. Και αυτά μοιράζουν τις φωτογραφίες; Δεν τις μοιράζουν. Τα πρακτορεία παράγουν το υλικό. Είμαστε η πηγή της είδησης. Τα μέσα ενημέρωσης –sites, εφημερίδες, κανάλια– είναι συνδρομητές μας. Από το υλικό που τους προσφέρεται, επιλέγουν ό,τι θέλουν. Θα λέγατε ότι τα ΜΜΕ επιλέγουν γενικά εύπεπτες εικόνες; Συνήθως ναι, γιατί φοβούνται να μη σοκάρουν το μάτι των αναγνωστών τους. Τώρα, πόσο μπορεί ένα μάτι να σοκαριστεί από την αλήθεια, είναι κάτι που πρέπει να το δουλέψουμε. Γιατί αυτό που γίνεται είναι αλήθεια, δεν είναι ψέμα. Κι εμείς αυτό ακριβώς θέλουμε: να σοκάρουμε τον αναγνώστη, για να καταλάβει τι συμβαίνει στον κόσμο, πέρα από το όμορφο, προστατευμένο περιβάλλον του σπιτιού του. Πόσα χρόνια είστε πολεμικός ανταποκριτής; Είκοσι επτά χρόνια στη δουλειά. Δεκαεπτά ως πολεμικός ανταποκριτής. Βάλε και το «αγροτικό» στο αθλητικό. Και το αθλητικό τότε έμοιαζε με το πολεμικό; Βέβαια. Αλλά πιο πολεμική συνθήκη από το να οδηγείς μηχανάκι στο κέντρο της Αθήνας δεν υπάρχει. Πόσους πολέμους έχετε καλύψει; Έξι πολέμους, αρκετές φορές τον καθένα. Έχετε μετρήσει απώλειες φίλων και συναδέλφων; Έχω χάσει φίλους αδελφικούς. Στην Ουκρανία έχασα το ζευγάρι μου, ένα παλικάρι τριάντα δύο χρονών, από μια ρουκέτα. Έχω χάσει και έναν άλλο αδελφικό φίλο: τον James Foley, τον πρώτο δημοσιογράφο που αποκεφάλισε δημόσια το ISIS, μπροστά στην κάμερα. Τον είχαν απαγάγει και ενάμιση χρόνο τον ψάχναμε. Μετά αποφάσισαν να του πάρουν το κεφάλι on camera. Σας βοηθούν οι εμπόλεμοι στη δουλειά σας όταν σας βλέπουν με το “PRESS” πάνω στα αλεξίσφαιρα γιλέκα; Είσαι ο καλύτερος στόχος για την απέναντι πλευρά. Επίσης είσαι πολύ καλός στόχος απαγωγής για λύτρα. Αυτό συνέβαινε

36

πολύ στη Μέση Ανατολή με το ISIS. Και ας μην ξεχνάμε τι γίνεται ακόμα και τώρα. Στον Λίβανο, μόλις πριν από λίγες μέρες, σκότωσαν στοχευμένα μια δημοσιογράφο. Και οι κανόνες εμπλοκής; Οι κανόνες που υποτίθεται πως υπάρχουν, ότι δήθεν δεν πειράζουν τη δημοσιογραφική κοινότητα, είναι λόγια που λέμε εμείς εδώ, στο σπιτάκι μας. Όταν πας στο πεδίο, δεν υπάρχουν κανόνες. Δεν υπάρχουν μη στόχοι. Τα σχολεία, τα νοσοκομεία, οι δημοσιογράφοι, οι άμαχοι, οι πάντες μπορούν να γίνουν στόχος. Και «το δίκαιο του πολέμου»; Αυτό είναι ανέκδοτο... Γιατί χτυπούν σχολεία, νοσοκομεία; Γιατί όταν σε κυνηγούν, πρέπει κάπου να κρυφτείς. Αν κρυφτείς σε νοσοκομείο ή θεωρήσουν ότι κρύφτηκες σε νοσοκομείο, δεν υπάρχει έλεος. Από τότε που γίνατε πολεμικός ανταποκριτής, σας αφορά περισσότερο η ειρήνη; Εννοείται. Αλλά έχω γίνει και πολύ πιο εξοργισμένος άνθρωπος με αυτά που ζω. Θυμάστε την πρώτη σας αποστολή; Ήμουν στην Αίγυπτο, μόλις είχε πέσει ο Μουμπάρακ. Μετά έγινε το πραξικόπημα, βγήκε ο στρατός στους δρόμους και, ταυτόχρονα, ξεκινούσε η «Αραβική Άνοιξη» και ο εμφύλιος στη Λιβύη. Κάλυπτα τα γεγονότα στην Αίγυπτο και πήγαινα κάθε μέρα στα σύνορα με τη Λιβύη για το Προσφυγικό. Από τα σύνορα βρέθηκα στην καρδιά του εμφυλίου στη Λιβύη για να καλύψω το κενό ενός συναδέλφου που τον είχαν απαγάγει οι κανταφικοί για λύτρα. Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή που έχετε ζήσει; Αυτή που ήταν σαν εφιάλτης. Οι δύσκολες στιγμές είναι αυτές στις οποίες έχεις γλιτώσει από τύχη. Είναι πάρα πολλές. Αλλά συναισθηματικά, οι πιο δύσκολες είναι όταν βλέπεις σκοτωμένα παιδιά, ειδικά όταν έχεις κι εσύ παιδιά σε αυτές τις ηλικίες. Αυτό δεν αντέχεται. Και δεν το ζω μόνο στους πολέμους. Το ζήσαμε πολύ καλά και στο Προσφυγικό εδώ στην Ελλάδα, στα νησιά, με τα πνιγμένα μωρά που ξέβραζε η θάλασσα. Εκτός από τις συναισθηματικά δύσκολες στιγμές; Έχω γλιτώσει πολλές φορές στην πρώτη γραμμή. Έχω πέσει ακόμα και σε ναρκοπέδιο και έπρεπε να σηκωθώ και να βγω. Κάθε βήμα ήταν σαν... Ρωσική ρουλέτα; Ακριβώς. Έχω παγιδευτεί και από sniper –από ελεύθερο σκοπευτή– και από εκρήξεις. Πώς καταλάβετε ότι έχετε παγιδευτεί; Όταν περάσει η πρώτη σφαίρα μπροστά σου, ακούσεις τον ήχο της στην καρδιά σου, όταν «κάψει» το πρόσωπό σου και πέσεις κάτω. Μετά ακούς πάλι «πανγκ, πανγκ» στους τοίχους γύρω σου. Είσαι καλυμμένος και λες: «Αυτό ήταν... τελείωσε». Και από τις εκρήξεις; Σκοτώνονται άλλοι δίπλα σου κι εσύ επιζείς μόνο από τύχη. Ξέρεις ότι αρκεί ένα θραύσμα για να σε κόψει στη μέση, να σου κόψει ένα πόδι ή οτιδήποτε. Γενικά είστε τυχερός άνθρωπος; Εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό. Αλλά, εκ του αποτελέσματος, φαίνεται πως είμαι πολύ τυχερός. Υπάρχει μια εικόνα ή μια ιστορία από τον πόλεμο που δεν σας έχει εγκαταλείψει; Είναι πάρα πολλές. Δεν είναι μία. Είναι τόσο πολλά πια. Το συναίσθημα στο ναρκοπέδιο, για παράδειγμα. Να μην μπορείς να πας ούτε μπροστά ούτε πίσω. Αυτό είναι εφιάλτης.

Photos by Aris Messinis / AFP

Γάζα

Ιράκ

37

INTERVIEW

«ΔΕΝ ΓΊΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΛΥΓΊΣΕΙΣ. ΕΓΏ ΣΦΊΓΓΩ ΤΑ ΔΌΝΤΙΑ. ΠΙΣΤΕΎΩ ΣΕ ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΚΆΝΩ, ΣΤΗΝ ΑΞΊΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΌ ΤΟΥ. ΜΟΥ ΈΧΕΙ ΤΎΧΕΙ ΝΑ ΒΓΆΖΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΊΩ. ΝΑ ΤΡΑΒΆΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΊΜΑΙ ΤΌΣΟ ΟΡΓΙΣΜΈΝΟΣ, ΠΟΥ ΝΑ ΘΈΛΩ ΝΑ ΤΑ ΣΠΆΣΩ ΌΛΑ ΓΎΡΩ ΜΟΥ. ΑΛΛΆ Η ΣΤΙΓΜΉ ΕΠΙΒΆΛΛΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΉ, ΤΗ ΜΕΤΆΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΊΑΣ. ΤΗΣ ΦΡΊΚΗΣ».

Λιβύη 38

39

INTERVIEW

Ιράκ

«ΈΧΩ ΔΕΙ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ, ΣΥΝΑΔΈΛΦΟΥΣ, ΤΗΝ ΏΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΣΦΑΊΡΕΣ ΣΦΥΡΊΖΟΥΝ ΓΎΡΩ ΜΑΣ, ΔΊΠΛΑ ΜΑΣ, ΝΑ ΑΡΧΊΖΟΥΝ ΝΑ ΤΡΈΧΟΥΝ ΧΩΡΊΣ ΝΑ ΞΈΡΟΥΝ ΠΟΎ ΠΆΝΕ. ΝΑ ΒΡΊΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΟΚ».

Ουκρανία

40

Συρία

Λιβύη

41

INTERVIEW

Ουκρανία

42

«ΌΤΑΝ ΒΆΖΕΙΣ ΤΗΝ ΚΆΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΆΤΙ ΣΟΥ, ΑΠΟΜΟΝΏΝΕΣΑΙ ΑΥΤΟΜΆΤΩΣ ΚΑΙ ΧΆΝΕΙΣ, ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΛΊΓΟ, ΤΗΝ ΑΊΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝΤΟΣ ΓΎΡΩ ΣΟΥ. ΟΠΌΤΕ, ΤΟ ΜΌΝΟ ΠΟΥ ΣΕ ΣΏΖΕΙ, ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΊΖΕΙ Η ΣΚΈΨΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΊΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΎΝΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΟΎ ΒΡΊΣΚΕΣΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΏΣ ΚΙΝΕΊΣΑΙ.»

43

INTERVIEW

Ουκρανία

Είναι πιο επικίνδυνοι οι εμφύλιοι πόλεμοι; Οι εμφύλιοι είναι πιο αιματηροί, με περισσότερο μίσος. Τι δεν έχω καταλάβει εγώ για τον πόλεμο που το έχετε καταλάβει εσείς; ΄Οτι κανένας πόλεμος δεν γίνεται για το συμφέρον του λαού. Και ο λαός είναι ο μόνος που πληρώνει τις συνέπειές του. Ποιο είναι το μεγαλύτερο ηθικό δίλημμα που έχεις αντιμετωπίσει ως πολεμικός ανταποκριτής; Όταν πρέπει να απαθανατίσεις αμάχους σε προσωπικές στιγμές. Μια δύσκολη στιγμή; Ένας πατέρας που κρατάει το νεκρό παιδί του. Μια μάνα που κλαίει πάνω από τον τάφο του παιδιού της. Από τη μία, κάνεις την εικόνα για να μην το ζήσει κανείς άλλος στον κόσμο. Από την άλλη, μοιάζει σαν να μην τη σέβεσαι. Πώς επιστρέφετε στην κανονικότητα μετά από μια αποστολή; Αυτό είναι δύσκολο. Θέλεις μέρες για να συνειδητοποιήσεις ότι γύρισες πίσω στον δικό σου κόσμο, που είναι εντελώς διαφορετικός. Γυρίζετε πιο σοφός; Ναι. Αλλά αυτή τη σοφία δεν μπορείς εύκολα να τη μοιραστείς. Αυτό είναι το δύσκολο. Μαθαίνεις ότι η πραγματική αξία της ζωής είναι να ξυπνήσεις, να δεις την ανατολή, να δεις το ηλιοβασίλεμα, να έχεις ένα πιάτο φαγητό και να αναπνέεις. Αυτή είναι η αξία της ζωής. Γυρίζεις εδώ, στον δικό σου κόσμο, και ακούς προβλήματα

του τύπου: «Δεν πιάνει καλά το Wi-Fi, δεν έχει απόψε καμιά καλή ταινία η τηλεόραση». Όταν ακούτε έναν ήχο στη μάχη, καταλαβαίνετε από τι όπλο είναι; Ναι. Γιατί τον έχω νιώσει αυτόν τον ήχο. Και τι χρώμα έχει; Τι σημασία έχει. Όλοι οι ήχοι που ακούς στον πόλεμο είναι αδέλφια του θανάτου. Όταν είσαι από την πλευρά που πυροβολούν, ο ήχος είναι κούφιος και δυνατός. Όταν είσαι από την πλευρά που σε πυροβολούν και σκάνε γύρω σου οβίδες ή όλμοι, ο ήχος είναι ξερός και βαθύς. Αλλάζει η συμπεριφορά των ανθρώπων στον πόλεμο; Λένε πως ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο. Ε, λοιπόν, πιστεύω πως ο άνθρωπος είναι το πιο κακό ζώο στον πλανήτη. Τα ζώα σκοτώνουν για την επιβίωση, ενώ οι άνθρωποι για συμφέρον. Γιατί στον πόλεμο αυτό φωτίζεται καλύτερα; Γιατί κυριαρχεί η αίσθηση της δύναμης και της ατιμωρησίας. Στον πόλεμο δεν υπάρχει τιμωρία. Και εκεί βλέπεις τη φύση του ανθρώπου χωρίς αναστολές. Αν τα πετούσα όλα αυτά που μου είπατε και σας ζητούσα μόνο πέντε λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές; Όλα στον πόλεμο είναι προπαγάνδα, εκτός από τους νεκρούς. Σας ευχαριστώ πολύ. Κι εγώ σας ευχαριστώ.

44

45

STORIES

POLO

THE GAME OF KINGS – THE KING OF GAMES Από τη μακρινή Αργεντινή, ο πλοιοκτήτης Νικόλαος Κοσμάτος αφηγείται τη συμβιωτική σχέση του με το polo με άλογα και την ομάδα του «La Pausa», που πρωταγωνιστεί σε διάφορα τουρνουά. ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΜΠΟΥΝΗ

Ε

άν ανατρέξει κανείς στη Wikipedia αλλά και στις κλασικές εγκυκλοπαίδειες, θα ανακαλύψει ότι το polo με άλογα είναι ένα από τα αρχαιότερα ομαδικά αθλήματα στον κόσμο. Οι απαρχές του τοποθετούνται στην αρχαία Περσία, στον 6ο αι. π.Χ., όπου ήταν το άθλημα της Αυλής. «Ο Δαρείος Γ΄ είχε στείλει στον Μέγα Αλέξανδρο ως “δωράκι”, που είχε την έννοια της προσβολής, ένα ρόπαλο (mallet) και μία μπάλα, σαν να του έλεγε: “Πήγαινε να παίξεις παιχνίδια σαν παιδί αντί να πολεμάς”. Ο Μέγας Αλέξανδρος απάντησε έξυπνα: “Η μπάλα είναι η Γη και το ρόπαλο είμαι εγώ. Θα την κατακτήσω!”», αναφέρει το περιστατικό ο Νικόλαος Κοσμάτος όταν τον ερωτώ για την ιστορία του αθλήματος. Και συνεχίζει: «Από την Περσία το παιχνίδι διαδόθηκε σε όλη την Ασία, μέσω των εμπόρων που ταξίδευαν σε όλη την ήπειρο, και έφθασε στις κτήσεις της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Πότε και πώς, όμως, ξεκίνησε το πάθος του για το polo και πώς βρέθηκε στη χώρα της Λατινικής Αμερικής; «Έκανα ιππασία από νεαρός, αλλά μεγαλώνοντας στο Λονδίνο τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και έχοντας αγάπη για τα άλογα, άρχισα να παρακολουθώ τον βασιλέα Κάρολο (τότε διάδοχο) να παίζει το αγαπημένο του παιχνίδι, που ήταν το polo. Αν βάλουμε στην εξίσωση και το King Constantine Polo Cup, που διοργάνωνε ο αείμνηστος τέως βασιλεύς Κωνσταντίνος Β΄ στο Λονδίνο, μαζί με μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες polo για αρκετά χρόνια στην Αγγλία, την “Tramontana” του εφοπλιστή Αντώνη Εμπειρίκου, τότε η πορεία μου ως παίκτη του polo ήταν προδιαγεγραμμένη. Ξεκίνησα τα μαθήματα το 1991, όταν σπούδαζα στο Imperial College. Κάθε Τετάρτη είχαμε sports day και πηγαίναμε στο Ascot Park Polo Club και στο Epsom Polo Club, για να εξασκηθούμε. Από την αρχή ερωτεύτηκα αυτό το άθλημα και μπορώ να σας πω ακόμη ότι παθιάστηκα με αυτό. Είναι η αδρεναλίνη που σου δίνει το σκοράρισμα, οι μεγάλες ταχύτητες που αναπτύσσεις στη διάρκεια του αγώνα, τα άλογα και τέλος το esprit de corps, το ομαδικό πνεύμα των παικτών, που μου δημιουργούν ένα είδος εθισμού.

Η σύγχρονη μορφή του γεννήθηκε τον 19ο αιώνα στην αποικιοκρατούμενη Ινδία, όπου δεν υπήρχε ανώτατος Άγγλος αξιωματούχος που εσέβετο τον εαυτό του που να μην είχε ιδρύσει όμιλο στο σύνταγμά του και να παίζει polo. Ήταν θέμα χρόνου το άθλημα να υιοθετηθεί από το «ηγεμονικό νησί», κατά τον Σαίξπηρ, και από εκεί να εξαπλωθεί στην Ιρλανδία, στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ και στην Αργεντινή». «Στην Αργεντινή;», απορώ. «Μάλιστα. Οι Αργεντίνοι, με την τεράστια παράδοση στην ιππασία και την κτηνοτροφία, το έχουν αναδείξει σε εθνικό σπορ. Τα τελευταία εκατόν είκοσι και πλέον χρόνια έχουν βγάλει τους καλύτερους παίκτες, τα καλύτερα άλογ και σήμερα κυριαρχούν παγκοσμίως».

»Είναι ένα δύσκολο και συνάμα πάρα πολύ επικίνδυνο σπορ, που χρειάζεται υψηλές επιδόσεις στην ιππασία, αλλά όπως έχει πει και ο κορυφαίος παίκτης Gonzalo Pieres, “το polo είναι εθισμός. Δεν θα δεις κανέναν να ξεκινάει να παίζει polo και να λέει στη συνέχεια ότι δεν του αρέσει το άθλημα και ότι απεφάσισε να το αλλάξει με κάτι άλλο”». Η επόμενη ερώτηση αφορά το γιατί δεν ευδοκίμησε το polo στη χώρα μας.

46

47

STORIES

ΟΙ ΑΡΓΕΝΤΊΝΟΙ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΡΆΣΤΙΑ ΠΑΡΆΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΙΠΠΑΣΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΊΑ, ΤΟ ΈΧΟΥΝ ΑΝΑΔΕΊΞΕΙ ΣΕ ΕΘΝΙΚΌ ΣΠΟΡ. ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ ΕΚΑΤΌΝ ΕΊΚΟΣΙ ΚΑΙ ΠΛΈΟΝ ΧΡΌΝΙΑ ΈΧΟΥΝ ΒΓΆΛΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΛΎΤΕΡΟΥΣ ΠΑΊΚΤΕΣ, ΤΑ ΚΑΛΎΤΕΡΑ ΆΛΟΓΑ ΚΑΙ ΣΉΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΡΧΟΎΝ ΠΑΓΚΟΣΜΊΩΣ».

48

49

STORIES

«Κάναμε μια προσπάθεια το 1995 μαζί με έναν Ελληνοελβετό φίλο μου, τον Στέφανο Μάγιερ, και φέραμε στην Αθήνα επτά αργεντίνικα άλογα polo από τον όμιλο της Ζυρίχης. Παραλλήλως, ιδρύσαμε με γνωστούς Έλληνες ιππείς το Athens Polo Club. Είχαμε δυσκολίες ευρέσεως του κατάλληλου γηπέδου κοντά στην Αθήνα, διότι χρειάζονται 50 με 60 στρέμματα, και οι ιππικές εγκαταστάσεις του Στρατού Ξηράς όπου φιλοξενηθήκαμε, δεν μας επέτρεπαν να παίζουμε κανονικό polo, αλλά arena polo με 3x3 παίκτες. Ο πρόωρος θάνατος του αείμνηστου εφοπλιστή Σταμάτη Ιγγλέση, ο οποίος είχε ιδρύσει επίσης, μαζί με τον ναύαρχο Καραμανώλη, και είχε σχεδόν μόνος του χρηματοδοτήσει, την ομάδα εφίππου polo της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, με διακρίσεις στο εξωτερικό, αλλά κυρίως η έλλειψη παικτών οδήγησαν στην εγκατάλειψη του αθλήματος στην Ελλάδα. Θυμάμαι τότε αρκετά άλογα να καταλήγουν δωρεά στους αμαξάδες των Σπετσών». Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις του Νικολάου Κοσμά-

50

του τον οδήγησαν τα επόμενα χρόνια στο Κονέκτικατ της Νέας Υόρκης, στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης και, τέλος, στη Σιγκαπούρη. Στα μέρη αυτά συνέχισε να παίζει (Yale Polo club, Siam Polo club, Singapore Polo club), ώσπου ένα ταξίδι στο Μπουένος Άιρες το 1996 άλλαξε τη ζωή του. «Τα τελευταία όμως 12 χρόνια έχω κάνει την Αργεντινή βάση μου και παίζω εκεί αποκλειστικά στις δύο μεγάλες σεζόν (την άνοιξη, δηλαδή τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο, Δεκέμβριο, και το φθινόπωρο, δηλαδή Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο)». Η απόφασή του να αποκτήσει τη δική του ομάδα, την οποία εβάπτισε από το όνομα της θερινής του κατοικίας στην Κέρκυρα, «La Pausa», ήταν μονόδρομος. «Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων ή λανθασμένων εντυπώσεων», σπεύδει να διευκρινίσει, «η συμμετοχή μου στο polo είναι ερασιτεχνική. Είναι σαν ο ιδιοκτήτης μιας ομάδος ποδοσφαίρου να παίζει δεξί μπακ. Οι υπόλοιποι παίκτες είναι επαγγελματίες, αλλά στα τουρνουά όπου συμμετέχουμε το handicap είναι low ή medium, επειδή η ομάδα μας είναι ερασιτεχνική.

«ΕΊΝΑΙ Η ΑΔΡΕΝΑΛΊΝΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΊΝΕΙ ΤΟ ΣΚΟΡΆΡΙΣΜΑ, ΟΙ ΜΕΓΆΛΕΣ ΤΑΧΎΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΎΣΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΏΝΑ, ΤΑ ΆΛΟΓΑ ΚΑΙ ΤΈΛΟΣ ΤΟ ESPRIT DE CORPS, ΤΟ ΟΜΑΔΙΚΌ ΠΝΕΎΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΏΝ, ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΎΝ ΈΝΑ ΕΊΔΟΣ ΕΘΙΣΜΟΎ».

51

STORIES

»Οι επιτυχίες μας πάντως στο αγωνιστικό σκέλος ήταν αρκετές, με το Prince of Wales Club (δις) στο περίφημο Hurlingham Club του Μπουένος Άιρες και το κύπελλο του αργεντίνικου στρατού, το Copa Ceballos, στο Palermo (όπου επίσης έχω ξανανικήσει το 2017). Με τη νυν τιμητική μου ιδιότητα του ταξιάρχου επί τιμή (Ιππικό – Τεθωρακισμένα) του Ελληνικού Στρατού, νιώθω υπερήφανος που κέρδισα αυτό το κύπελλο, όπως επίσης είμαι πολύ περήφανος που είμαι ο

μόνος Έλληνας που έχει καταφέρει να παίξει και να κερδίσει κύπελλα στον ναό του παγκοσμίου polo, στο γήπεδο Palermo του Μπουένος Άιρες. Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να αποτίσω φόρο τιμής στους προγενέστερους εμού Έλληνες παίκτες, αρχίζοντας με τον Μέγα Αλέξανδρο και συνεχίζοντας με τον Τάκη Θεοδωρακόπουλο (Taki), τον Αντώνη Εμπειρίκο και τον Νίκο Παπανικολάου, και στην εποχή μας τον Στέφανο Βελισσαρόπουλο και τον Άγγελο Δαμάσκο.

52

53

ΤΟ ΠΙΟ ΛΑΜΠΕΡΌ

DAYTONA Γιορτάζοντας τα 100 χρόνια της κάσας Oyster, η Rolex παρουσίασε για πρώτη φορά μια έκδοση με εμαγιέ καντράν για τον δημοφιλή της χρονογράφο, η οποία αναμένεται να γίνει ανάρπαστη από τους συλλέκτες. ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ ΧΡΙΣΤΌΠΟΥΛΟΥ To κεντρικό καντράν και τα τρία υποκαντράν του χρονογράφου δημιουργούνται ξεχωριστά, κάτι που δίνει στο μοντέλο ένα πρωτόγνωρο οπτικό βάθος. Αυτό, όμως, που κάνει τη μεγάλη διαφορά είναι το πόσο λευκό είναι το λευκό του σμάλτου. Σαν γάλα…

Φέτος η Rolex γιορτάζει μια πολύ σημαντική επέτειο. Τα 100 χρόνια από την εμφάνιση της κάσας Oyster, που σε μεγάλο βαθμό άλλαξε την ιστορία ολόκληρης της ωρολογοποιίας. Ήταν η πρώτη αδιάβροχη κάσα και σε αυτή βασίστηκαν οι περισσότερες από τις μετέπειτα δημιουργίες του οίκου. Ένα από τα πιο δημοφιλή της μοντέλα που τη χρησιμοποιεί σήμερα είναι φυσικά και ο χρονογράφος Cosmograph Daytona. Στο πλαίσιο των εορτασμών για τα γενέθλια του Oyster, η ελβετική ωρολογοποιία παρουσίασε πρόσφατα αρκετές, επετειακού χαρακτήρα, εκδόσεις στις διάφορες συλλογές της. Για το Daytona κράτησε κάτι αναπάντεχο: ένα καντράν από σμάλτο.

Πέρα από το καντράν, το ρολόι εντυπωσιάζει και με τον ασυνήθιστο συνδυασμό υλικών. Θα περιμέναμε ένα ρολόι από λευκό χρυσό ή πλατίνα, αλλά η Rolex επέλεξε το πιο «ταπεινό» ατσάλι για την κάσα και το μπρασελέ. Η κεραμική του κάσα έχει επίσης ένα διαφορετικό χρώμα από των υπόλοιπων Daytona, πιο ανθρακί και με μια ιδιαίτερη λάμψη, που κάνει το όλο σύνολο ακόμη πιο φωτεινό. Σημειώστε και τη λεπτομέρεια στην ταχυμετρική κλίμακα: το σύνολο των αριθμών της είναι τοποθετημένοι όρθια, ενώ στα υπόλοιπα Daytona είναι αντεστραμμένοι στο κάτω μέρος της στεφάνης. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό και με τον μικρό αριθμό παραγωγής που αναμένεται να έχει ο συγκεκριμένος κωδικός, θα το καταστήσουν αναμφίβολα ένα νέο «αντικείμενο πόθου», με τους συλλέκτες να δίνουν μάχες για το ποιος θα το πρωτοαποκτήσει.

Καθώς η Rolex έχει ταυτίσει το όνομά της με μια αυστηρά ελεγχόμενη και βιομηχανοποιημένη παραγωγή υψηλής ακρίβειας, δεν προτιμούσε τα εμαγιέ καντράν, γιατί η χειροποίητη διαδικασία στην παραγωγή τους είναι λιγότερο προβλέψιμη και μπορεί να οδηγήσει σε ατέλειες. Στο νέο Daytona χρησιμοποιείται η τεχνική επισμάλτωσης grand feu, αλλά προσαρμοσμένη στα μοντέρνα στάνταρ της Rolex. Η σκόνη του σμάλτου ψήνεται πάνω σε μια κεραμική βάση –αντί απευθείας σε μέταλλο– και στη συνέχεια τοποθετείται πάνω σε έναν ορειχάλκινο δίσκο.

www.rolex.com

54

55

ON THE ROAD

PURE HEAVEN MASERATI MCPURA CIELO: ΉΤΑΝ ΠΟΛΎ ΚΑΛΉ, ΜΈΧΡΙ ΠΟΥ ΧΆΛΑΣΕ Ποιος θα δει όλα τα αυτοκίνητα που κυκλοφορεί η Aston Martin και η Lamborghini και θα πει «Όχι, θέλω να ξοδέψω τις 234.890 λίρες μου σε μια Maserati»; ΤΟΥ JEREMY CLARKSON

H

umber, Riley, Wolseley, Austin, Morris, Hillman, Sunbeam, Triumph, TVR, Singer, Bristol, Armstrong Siddeley. Για διάφορους λόγους, όλες αυτές οι μάρκες έχουν πλέον εξαφανιστεί. Έπειτα, έχουμε τα MG και τα Rover που έχουν μεταφερθεί στην Κίνα. Και η Jaguar; Μετά από εκείνη τη διαφημιστική καμπάνια με την μπίρα Bud Light πέρυσι, μόνο ο Θεός ξέρει τι την περιμένει στο μέλλον. Ας συγκρίνουμε και ας αντιπαραβάλουμε τώρα την τραγική κατάρρευση της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας με την κατάσταση που επικρατεί στην Ιταλία. Lancia, Lamborghini, Alfa Romeo, Ferrari, Fiat, Maserati, De Tomaso. Όλες τους συνεχίζουν να λειτουργούν. Και αυτό εγείρει το εξής ερώτημα. Πώς; Πώς κατάφεραν οι Ιταλοί να διατηρήσουν ζωντανές όλες αυτές τις διάσημες μάρκες, ενώ εμείς δεν τα καταφέραμε; Ορίστε τι πιστεύω: Η Βρετανία είναι η πατρίδα πολλών ερασιτεχνών που τους αρέσει να μαστορεύουν. Ανθρώπων που περνούν τον χρόνο τους σε μια αποθήκη. Ανθρώπων που τους αρέσει να πηγαίνουν στο πίσω μέρος του κήπου τα Σαββατοκύριακα και να πειραματίζονται με διάφορα πράγματα. Στην πλειονότητά τους, αυτοί οι τύποι δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα αυτοκίνητα, αλλά μόνο για το τι τα κάνει να λειτουργούν. Τους αρέσουν οι ηλεκτροκινητήρες εκκίνησης, τα αμορτισέρ και τα καρμπιρατέρ, αλλά συχνά θεωρούν το αυτοκίνητο στο σύνολό του ως έναν ακριβό μπελά. Σκεφτείτε το. Όταν η British Leyland έφτυνε αίμα και άφηνε την τελευταία της πνοή, το μόνο για το οποίο μιλούσαμε ήταν οι χαμένες θέσεις εργασίας. Τα χαμένα αυτοκίνητα; Δεν νοιαζόταν κανείς.

56

57 Photos Courtesy of www.maserati.com

ON THE ROAD

Στην Ιταλία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Λίγο πριν διαγνωστεί με καρκίνο, ο A.A. Gill και εγώ αποφασίσαμε να πάμε εκεί για να λύσουμε μια διαφωνία. Αυτός υποστήριζε ότι οι Ιταλοί ενδιαφέρονται κυρίως για το φαγητό γενικά και για τα συστατικά ειδικότερα, ενώ εγώ διαφωνούσα. Σίγουρα ενθουσιάζονται όταν τους παρουσιάζεις μια ιδιαίτερη τάρτα ντομάτας, αλλά το πραγματικό τους πάθος είναι τα αυτοκίνητα. Και όχι μόνο τα μηχανικά μέρη που τα κάνουν να κινούνται, αλλά το σύνολο. Στην Ιταλία, ένα αυτοκίνητο είναι ένα ον. Έτσι, το να καταργήσεις, ας πούμε, τη Lancia επειδή δεν είναι πλέον οικονομικά βιώσιμη θα ήταν το ίδιο με το να σκοτώσεις το σκυλί σου επειδή το φαγητό του έχει γίνει πολύ ακριβό. Ή τη γιαγιά σου επειδή δεν μπορείς πλέον να αντέξεις οικονομικά να της αγοράζεις πάνες. Απλώς δεν είναι κάτι που ένας Ιταλός θα σκεφτόταν, ούτε στο ελάχιστο. Αν έλεγες σε έναν Ιταλό ότι μπορεί να αγοράσει μια πιο αξιόπιστη και φθηνότερη εναλλακτική λύση από την Κίνα, θα σε κοίταζε σαν να του πρότεινες να αντικαταστήσει τα φετουτσίνι του με μια κονσέρβα της Heinz. Σήμερα, η Lancia κατασκευάζει μόνο το Ypsilon, το οποίο κάνει πολύ λίγες πωλήσεις και το κοινό του είναι, αποκλειστικά, μερικά όμορφα κορίτσια της Ρώμης. Δεν υπάρχει καμία οικονομική λογική. Η πολυεθνική εταιρεία Stellantis, ιδιοκτήτρια της Lancia, σίγουρα θα έχει πιέσει για να καταργηθεί, αλλά το μοντέλο συνεχίζει να αντέχει. Μάλλον είναι αλήθεια ότι, όλα αυτά τα χρόνια, η Lancia έχει κατασκευάσει περισσότερα πραγματικά σπουδαία

58

αυτοκίνητα από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία: το Integrale, το 037, το Aprilia, το Stratos και πολλά άλλα. Έχει επίσης σπάσει τα περισσότερα κατεστημένα. Εισήγαγε στον κόσμο την ανεξάρτητη μπροστινή ανάρτηση, τον κινητήρα V6, το πεντατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων, το μονοκόκ σασί, και ήταν η Lancia που σχεδίασε πρώτη ένα αυτοκίνητο με γνώμονα την αεροδυναμική. Δεν μπορείς να ξεφορτωθείς μια εταιρεία με ιστορία όπως αυτή της Lancia, απλώς και μόνο επειδή χάνει κάτι τόσο ασήμαντο και τόσο επιφανειακό όσο λίγα χρήματα. Εμείς θα το κάναμε, και το κάναμε, στο Ηνωμένο Βασίλειο, επειδή δεν είμαστε λάτρεις των αυτοκινήτων. Αλλά στην Ιταλία, όπου οι άνθρωποι είναι, το να κλείσει η Lancia επειδή θεωρείται ζημιογόνος εταιρεία θα ήταν σαν να γκρεμίζαμε το Κολοσσαίο επειδή ο δήμος θέλει να μεγαλώσει έναν κυκλικό κόμβο. Έπειτα έρχεται η Maserati. Και πάλι, το διοικητικό συμβούλιο της Stellantis πρέπει να σκέφτεται, καθώς συνεδριάζει στα κεντρικά γραφεία στην Ολλανδία, ότι είναι γελοίο να κουβαλάει ακόμα αυτό το βαρίδι, ειδικά αφού διαθέτουν ήδη την Alfa Romeo, η οποία είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα. Σίγουρα θα φανταζόταν κανείς ότι, όταν η Ferrari αποσχίστηκε από τον όμιλο και, ως εκ τούτου, δεν ήταν πλέον σε θέση να προμηθεύει τη Maserati με κινητήρες, έφτασε το τέλος. Θα χρειάζονταν δισεκατομμύρια για να διατηρηθεί η αίγλη της μάρκας. Καινούργιοι κινητήρες, καινούργια όλα. Και γιατί να μπει κανείς στον κόπο όταν όλοι όσοι θυμούνται τη Maserati από την εποχή που κέρδιζε τον έναν αγώνα μετά

τον άλλον στη δεκαετία του ’50, τελικά δεν τη θυμούνται πια επειδή πάσχουν από Αλτσχάιμερ; Θα ήταν ανόητο να επιμείνουν. Και έτσι έκαναν. Μια γαλάζια Maserati MC20 Cielo που τρέχει σε πίστα. Η ναυαρχίδα της σειράς είναι το πολυτελές κάμπριο MCPura Cielo. Σημαίνει «καθαρός ουρανός», αλλά δεν έχω ιδέα γιατί του έδωσαν σκωτσέζικο πρόθεμα. Ίσως στην πραγματικότητα να είναι MC και όχι Mc. Ποιος ξέρει; Και επίσης: Ποιος θα το αγοράσει; Ποιος θα δει όλα τα αυτοκίνητα που βγάζουν οι Aston Martin, Bentley, McLaren, Ferrari και Lamborghini και θα πει «Όχι, θέλω να ξοδέψω τις 234.890 λίρες μου σε μια Maserati»; Πρέπει να είναι πραγματικά εξαιρετική. Στην πραγματικότητα, πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική, γιατί, όταν προσθέσεις στοιχεία από ανθρακονήματα –τα οποία θα σου κοστίσουν επιπλέον 30.625 λίρες– και κάποια ηλεκτρονικά εξαρτήματα που σε ένα Kia περιλαμβάνονται στον βασικό εξοπλισμό, η τελική τιμή θα ξεπεράσει τις 300.000 λίρες. Συνήθως, όταν μπαίνεις σε ένα αυτοκίνητο που κοστίζει τόσο πολλά, διαπιστώνεις ότι όλα τα κουμπιά και οι διακόπτες είναι κατασκευασμένα από τιτάνιο με διαμάντια και ότι το δέρμα προέρχεται από την πιο απαλή αγελάδα στον κόσμο. Στο McMazzer δεν είναι έτσι. Τα κουμπιά μοιάζουν σαν να προέρχονται από ένα Fiat Punto και τα καθίσματα είναι σκληρά και πενιχρά. Το σύνολο είναι αρκετά απογοητευτικό.

Υπάρχει ένα παρόμοιο πρόβλημα και με τον σχεδιασμό. Ναι, είναι ένα διθέσιο supercar με κεντρική τοποθέτηση κινητήρα, αλλά έχουμε ξαναδεί τέτοια μοντέλα. Και εκτός από ένα τεράστιο αυτοκόλλητο με τρίαινα στο καπό του κινητήρα, όλα μοιάζουν κάπως οικεία. Ο κινητήρας; Πρόκειται για έναν V6 3,0 λίτρων με διπλό τούρμπο και σύστημα ξηρής λίπανσης, ο οποίος κάνει θόρυβο. Δεν είναι ένας δυσάρεστος θόρυβος, αλλά ούτε και σε κάνει να τρέμεις από τον φόβο σου. Η ισχύς; Λοιπόν, αποδίδει 621 ίππους και αυτό, για μένα, είναι το ιδανικό σημείο. Αν είναι περισσότεροι, γίνεται εφιαλτικό. Αν είναι λιγότεροι, καλύτερα να πας με τα πόδια. Ήταν πραγματικά η κατάλληλη στιγμή όταν είχα το αυτοκίνητο, γιατί ο καιρός ήταν φρικτός: καταρρακτώδης βροχή, παγωνιά, ένας άνεμος που χτυπούσε σαν σφυρί από τα ανατολικά. Ιδανικές συνθήκες για να ανάψω μια φωτιά και να δω το «Landman». Όχι όμως ιδανικές για να κάνω βόλτες με ένα ιταλικό supercar. Και όμως πήγε καλά. Υπάρχουν πέντε λειτουργίες που μπορείς να επιλέξεις: Corsa, Sport, Grand Touring, Wet και Esc Off. Αν επιλέξεις τη λειτουργία Wet, η οδήγηση είναι ομαλή και εξαιρετικά άνετη. Υπάρχουν και άλλα πλεονεκτήματα, καθώς διαθέτει πρακτικό χώρο αποσκευών μπροστά και πίσω, ενώ υπάρχει αρκετός χώρος πάνω από το κεφάλι σου ώστε να οδηγείς φορώντας καπέλο. Ίσως όχι ένα ψηλό καπέλο τύπου stovepipe, αλλά σίγουρα ένα χαμηλότερο τύπου bowler.

59

ON THE ROAD

ΉΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ Η ΚΑΤΆΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΉ ΌΤΑΝ ΕΊΧΑ ΤΟ ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΟ, ΓΙΑΤΊ Ο ΚΑΙΡΌΣ ΉΤΑΝ ΦΡΙΚΤΌΣ: ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΏΔΗΣ ΒΡΟΧΉ, ΠΑΓΩΝΙΆ, ΈΝΑΣ ΆΝΕΜΟΣ ΠΟΥ ΧΤΥΠΟΎΣΕ ΣΑΝ ΣΦΥΡΊ ΑΠΌ ΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΆ. ΙΔΑΝΙΚΈΣ ΣΥΝΘΉΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΆΨΩ ΜΙΑ ΦΩΤΙΆ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩ ΤΟ «LANDMAN». ΌΧΙ ΌΜΩΣ ΙΔΑΝΙΚΈΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΆΝΩ ΒΌΛΤΕΣ ΜΕ ΈΝΑ ΙΤΑΛΙΚΌ SUPERCAR.

60

61

ON THE ROAD

Το εσωτερικό μιας Maserati MC20 Cielo με ανοιχτόχρωμα καθίσματα, διακοσμημένα με τιρκουάζ λεπτομέρειες και ραφές.

Αλλά μετά χάλασε. Ήταν αργά, είχα περάσει μια κουραστική μέρα και στον κεντρικό δρόμο, ανάμεσα στο αγρόκτημά μου και στην παμπ μου, το αυτοκίνητο έπαθε βλάβη. Δεν μπορώ να πω, τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο, τι ακριβώς πήγε λάθος, αλλά, καθώς αναρωτιόμουν πώς στο καλό θα το φόρτωνα, στη μέση της νύχτας, σε ένα ρυμουλκούμενο αφού έχει τόσο χαμηλό μπροστινό μέρος, άρχισε και πάλι να λειτουργεί.

Μου άρεσε πολύ να οδηγώ, χαλαρά, ένα πλήρως εξοπλισμένο supercar που το κουμαντάριζα πιο εύκολα και από ένα Golf, και την επόμενη μέρα, όταν μπήκα μέσα, είχα μία ακόμα πιο ευχάριστη έκπληξη. Την προηγούμενη μέρα είχα απενεργοποιήσει το σύστημα αποφυγής συγκρούσεων και όταν έβαλα μπροστά τον κινητήρα, παρέμεινε απενεργοποιημένο. Δεν ξέρω αν αυτό συμμορφώνεται με τους κανονισμούς της ΕΕ, αλλά, Θεέ μου, ήταν κάτι που το χάρηκα πολύ. Θα αγόραζα το αυτοκίνητο μόνο και μόνο γι’ αυτό το χαρακτηριστικό.

Δεν τόλμησα να το οδηγήσω από τότε και αυτό με στενοχωρεί, γιατί απλώς στέκεται στην αυλή μου με μια θλιμμένη όψη. Και βλέπετε, αυτό είναι το θέμα: Πιστεύω πραγματικά ότι ένα αυτοκίνητο μπορεί να νιώθει θλίψη, γιατί είμαι λάτρης των αυτοκινήτων. Τα βλέπω σαν ζωντανά όντα. Και γι’ αυτό θα στενοχωριόμουν τόσο πολύ αν η Maserati έκλεινε, όσο θα στενοχωριούνταν κάποιοι αν γκρέμιζαν το Ουφίτσι επειδή κοστίζει πάρα πολύ ο εσωτερικός κλιματισμός του.

Υπήρχαν κάποιες στιγμές που μπορούσα να πατήσω το γκάζι και διασκέδαζα πολύ. Ναι, η μύτη του αυτοκινήτου σέρνεται συνεχώς στο οδόστρωμα, αλλά συνολικά άρχισα να σκέφτομαι αυτό το αυτοκίνητο με τον ίδιο τρόπο που σκεφτόμουν τον προκάτοχό του, το MC20. Μου άρεσε. Μου άρεσε ακόμη και η έλλειψη στιλ. Όλα φαίνονταν πολύ «μη-τσεσαϊρικά», αν υπάρχει τέτοια λέξη.

Jeremy Clarkson / The Sunday Times / News Licensing

62

For the first time in Greece, μ. Artisan Water dares to redefine everything you thought you knew about water. This is not just hydration, it’s the upgrade your lifestyle demands. Pure, premium, and sustainable, it turns every sip into a statement. Why settle for ordinary when you can experience the extraordinary?

Choose μ. Artisan Water and elevate your hydration.

63

ON THE ROAD

ELECTRIC RIDER Μέσα από μια σύγχρονη ανάγνωση της café racer κουλτούρας, η αισθητική των ’60s επανέρχεται σε μια εποχή όπου ο σχεδιασμός συναντά την ηλεκτρική τεχνολογία. Το Beachman ’64 μεταφέρει την αίσθηση της ελευθερίας στον αστικό χώρο, διατηρώντας μια αισθητική που παραπέμπει σε μια πιο αυθεντική εποχή της μηχανής. ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΒΕΡΛΈΚΗ

Η

λεπτή σιλουέτα, το χαμηλό δερμάτινο κάθισμα και το μινιμαλιστικό πλαίσιο συνθέτουν μια εικόνα καθαρή και ισορροπημένη. Λεπτομέρειες όπως το bubble windscreen, τα LED φώτα και το διακριτικό ψηφιακό display ενσωματώνονται χωρίς να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα της, δημιουργώντας ένα σύνολο που συνδέει αρμονικά και οργανικά το παρελθόν με το παρόν.

κίνησης. Η εμπειρία παραμένει άμεση και αθόρυβη, δίνοντας έμφαση στη ροή της διαδρομής και στη σχέση αναβάτη και μηχανής. Το Beachman ’64 επαναφέρει μια πιο ρομαντική εκδοχή της μετακίνησης, όπου η αισθητική και η άρτια λειτουργία συνυπάρχουν ισότιμα. Έτσι κάθε διαδρομή αποκτά τον δικό της χαρακτήρα και λέει τη δική της ιστορία.

Στον πυρήνα της, η ηλεκτρική πλατφόρμα των 3.000 W και η αφαιρούμενη μπαταρία προσφέρουν αυτονομία έως περίπου 100 χλμ. και ευελιξία στην καθημερινή χρήση, με διαφορετικά riding modes που προσαρμόζονται στο περιβάλλον

Το μοντέλο διατίθεται μέσω της Beachman, με δυνατότητα παραγγελίας από το επίσημο site της εταιρείας και μέσω επιλεγμένων συνεργατών σε Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες.

64

Photos Courtesy of beachmanbikes.com

ΤΟ BEACHMAN ’64 ΕΠΑΝΑΦΈΡΕΙ ΜΙΑ ΠΙΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΉ ΕΚΔΟΧΉ ΤΗΣ ΜΕΤΑΚΊΝΗΣΗΣ, ΌΠΟΥ Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΉ ΚΑΙ Η ΆΡΤΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΣΥΝΥΠΆΡΧΟΥΝ ΙΣΌΤΙΜΑ. ΈΤΣΙ ΚΆΘΕ ΔΙΑΔΡΟΜΉ ΑΠΟΚΤΆ ΤΟΝ ΔΙΚΌ ΤΗΣ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑ ΚΑΙ ΛΈΕΙ ΤΗ ΔΙΚΉ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑ.

65

Το savoir vivre της ψυχραιμίας ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΜΠΟΥΝΗ

Ό

λοι οι ειδικοί συμφωνούν. Η βία των ανηλίκων έχει την αφετηρία της στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Εάν στα ανωτέρω προστεθεί και η έκθεσις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτυώσεως, τότε έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα εκρηκτικό μείγμα, συνήθως ανεξέλεγκτο. Τι δει πράττειν; Το savoir vivre προκρίνει την επικοινωνία διά του παραδείγματος. Τι σημαίνει αυτό; Όταν τα παιδιά αναθρέφονται με τους γονείς των να ερίζουν ή να είναι θυμωμένοι, τότε αντανακλαστικά επαναλαμβάνουν την ιδία συμπεριφορά. Αλλά δεν είναι μόνον το οικογενειακό περιβάλλον που δημιουργεί αρνητικά πρότυπα. Αρκεί να θέσει κανείς σε λειτουργία την τηλεόραση και να συνδεθεί με το YouTube, για να παρακολουθήσει αρχηγούς κομμάτων να επιδίδονται σε bullying των αντιπάλων τους. Όσο για τον «υπόνομο» του Διαδικτύου, εκεί γίνεται… της Μέσης Ανατολής. Η λύσις είναι μία: η ψυχραιμία. Υπάρχουν ορισμένες τεχνικές που δύναται να φανούν χρήσιμες στην απόκτηση και τη διατήρησή της. Η πρώτη είναι να αναμένουμε 5 με 10 δευτερόλεπτα πριν αντιδράσουμε σε μια στιγμή εντάσεως. Η δεύτερη, συνδυασμένη με την πρώτη, είναι να λαμβάνουμε μια αργή αναπνοή, να κρατούμε τον αέρα για 4 δευτερόλεπτα από τη μύτη και να εκπνέουμε εκ του στόματος για 6 δευτερόλεπτα. Ιδιωτικώς φαίνεται να λειτουργεί τέλεια, αλλά τι γίνεται όταν, π.χ., το παιδί έχει επιστρέψει από το σχολείο, μετά από συμπλοκή, που θεωρείται πλέον «cool», με συμμαθητές του; Ο χαμηλός τόνος της φωνής και η αργή ομιλία αποφορτίζουν την επερχόμενη σύγκρουση. «Πήγαινε στο δωμάτιό σου να ηρεμήσεις και να το συζητήσουμε μετά», είναι μια φρόνιμη συμβουλή. Η αυτοσυγκράτησις δεν αφορά, όμως, μόνον τις σχέσεις με τους ανηλίκους, αν και από «παιδία άρξασθαι», παραφράζοντας το αρχαίο ρητό. Στις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων η αταραξία όταν υπάρχουν πίεση, άγχος ή ρήξη αποτελεί «πεδίον δόξης λαμπρόν». Μια σκέψις που οφείλει να μας καθοδηγεί είναι να αποφύγουμε τις βαριές εκφράσεις και τους χαρακτηρισμούς, για τους οποίους σίγουρα θα μετανιώσουμε μετά. Τούτο δύναται να επιτευχθεί με τη λεγομένη αποστασιοποίηση του α΄ ενικού. Φράσεις όπως «έχω την αίσθηση», «νιώθω πως προσπαθώ να καταλάβω», «έχω την εντύπωση» και άλλες αποδυναμώνουν τη φόρτιση. Επίσης, φροντίζουμε να μη διακόπτουμε τον συνομιλητή μας επ’ ουδενί λόγω, διότι θα πολλαπλασιάσει τον θυμό του. Τον αφήνουμε να ολοκληρώσει και, όταν τούτο συμβεί, τον ερωτούμε αργά και σταθερά: «Μπορώ να απαντήσω;». Έχοντας υπάρξει θύμα επιθετικότητος σε τηλεοπτική εκπομπή, στο «Πρωινό» του AΝΤ1, εξ αφορμής της κηδείας του βασιλέως Κωνσταντίνου, πρώην βασιλέως των Ελλήνων, όπως είναι ο επίσημος τίτλος του, δυστυχώς παρεσύρθην και δεν ακολούθησα την προτροπή εμπείρου κοινοβουλευτικού. Τι μου είχε πει σε ανύποπτο χρόνο ο εκλιπών, σήμερα, πολιτικός; «Πριν απαντήσεις, πιες δύο, όχι μία, γουλιές νερό».

66

67

Express / Getty Images / Ideal Image

STORIES

C.O. «Η ΖΩΉ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΧΡΙΣΤΊΝΑ ΩΝΆΣΗ»

Η Μαρίνα Τσομλεκτσόγλου-Ντοντέρο αποτίνει φόρο τιμής στην καλύτερή της φίλη, την κόρη του Αριστοτέλη Ωνάση, μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, που αποτελεί συγχρόνως μια «Βίβλο» του jet-set της εποχής. ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΜΠΟΥΝΗ

Σ

το μεγαλοαστικό διαμέρισμα της οδού Καρνεάδου, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Στις 19 Νοεμβρίου 1988, η Χριστίνα αφήνει την τελευταία της πνοή στην έπαυλη της οικογενείας Τσομλεκτσόγλου στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Μετά το διαζύγιό της από τον τέταρτο και τελευταίο σύζυγό της, Thierry Roussel, είχε εγκατασταθεί στην οικία της οικογενείας της φίλης της. Ο Γιώργος, ή Χόρχε, ήταν ο πρόεδρος της ελληνικής παροικίας και ο άνδρας που μετά την ανακοίνωση των αρραβώνων τους επρόκειτο να ανέλθει μαζί του τα σκαλιά της εκκλησίας, τα Χριστούγεννα. «Ερωτεύθηκαν κεραυνοβόλα, ήθελε να αποκτήσει και άλλο παιδί», εξομολογείται με πόνο ψυχής η αδελφή του. Παρότι έχουν παρέλθει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, η εικόνα της Χριστίνας, νεκρής στο μπάνιο του δωματίου της, τη στοιχειώνει ακόμη. Οι δύο σχεδόν συνομήλικες εγνωρίσθησαν το θέρος του 1964, στο θέρετρο της Ουρουγουάης Punta de Este. Αμέσως συνεδέθησαν, και στο επόμενο ταξίδι της οικογενείας Τσοκμεκτσόγλου στην Ελλάδα επεσκέφθησαν τον Αριστοτέλη Ωνάση και την τότε σύζυγό του Τίνα Λιβανού. Η φιλία τους θα εδραιωθεί όταν η Μαρίνα θα εγκατασταθεί στο Παρίσι, στο μέγαρο του Ωνάση, επί της avenue Foch. Ακολούθησαν «τρελά χρόνια» ανεμελιάς, εορτών και αδιά-

κοπων ταξιδίων, με σταθερό σημείο αναφοράς τον Σκορπιό. Εκείνη την εποχή, ο Σμυρνιός μεγιστάνας εθεωρείτο ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, «riche comme Onassis» είναι μια γαλλική έκφρασις που ακούγεται επί χρόνια. Εύπορη ήταν και η Μαρίνα, τόσο από τον βιομήχανο πατέρα της όσο και από τη μητέρα της, το γένος Εμπειρίκου. Ο πατέρας της υπήρξε, άλλωστε, εκ των στενών φίλων του Ωνάση, όταν εκείνος αφίχθη μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στην Αργεντινή, το 1923. Προς μεγάλη ικανοποίηση των γονέων, οι οικογενειακοί δεσμοί εκληρονομήθησαν από τις θυγατέρες τους. Η Μαρίνα επί μακρόν χρονικό διάστημα αρνείτο πεισματικώς να ομιλήσει για την επιστήθια φίλη της, παρά τις συνεχείς οχλήσεις δημοσιογράφων και εκδοτών. Κατά την αρχαία ελληνική παράδοση, έκρινε πως το πένθος ταιριάζει με τη σιωπή. Όσο όμως παρέρχοντο τα έτη, ένιωσε ότι ήταν καθήκον της να τιμήσει τη μνήμη της καλύτερής της φίλης. Το βιβλίο «Mi vida con Christina Onassis» («Η ζωή μου με τη Χριστίνα Ωνάση») είναι μια βιογραφία της εκλιπούσης «εκ των έσω». Ο πλούτος των πληροφοριών, για όσους ασχολούνται με το reportage Onassis, όπως ο γράφων επί σειρά ετών στο Paris Match, είναι αξιοσημείωτος.

68

69

Jack Garofalo / Paris Match / Getty Images / Ideal Image

STORIES

70

ΚΑΛΆ ΚΡΥΜΜΈΝΑ ΜΥΣΤΙΚΆ, ΌΠΩΣ Η ΑΛΛΑΓΉ ΤΗΣ ΔΙΑΘΉΚΗΣ ΤΗΣ ΟΛΊΓΟΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟΒΙΏΣΕΙ, Ή Η ΕΞΑΓΟΡΆ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΏΝ, ΑΚΌΜΗ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΏΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΏΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΏΝ ΠΡΟΣΏΠΩΝ, ΜΌΝΟΝ ΚΑΙ ΜΌΝΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΟΎΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΆ, ΒΛΈΠΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΏΤΗ ΦΟΡΆ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΌΤΗΤΟΣ.

71

STORIES

Δεν είναι μόνον η πολύπλοκη συναισθηματική ζωή της, ούτε ο jet-set βίος, αλλά μια ακτινογραφία των σχέσεων της Χριστίνας με τον πατέρα της, ιδίως μετά τον θάνατο του αδελφού της Αλέξανδρου, όταν αυτή εχρίσθη διάδοχος της δυναστείας. Καλά κρυμμένα μυστικά, όπως η αλλαγή της διαθήκης της ολίγον πριν αποβιώσει, ή η εξαγορά συναναστροφών, ακόμη και ισχυρών κοινωνικών και οικονομικών προσώπων, μόνον και μόνον για να της κρατούν συντροφιά, βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητος. Υποψίες, όπως το μίσος για τη Μαρία Κάλλας, την οποία εχαρακτήριζε δημοσίως ως τον μεγαλύτερο εχθρό της, επιβεβαιώνονται, ομού με τις αναφορές για την εξάρτηση από τα χάπια αδυνατίσματος και τις διατροφικές διαταραχές. Αντιθέτως, απολαυστικές, αλά Fidgerald, είναι οι περιγραφές του τρυφηλού της βίου με συνεχή parties και νυκτερινές εξόδους σε περιώνυμα κέντρα διασκεδάσεως ανά την υφήλιο. Κομβική στιγμή θεωρείται η ταπείνωσίς της από τον Thierry Roussel, όταν κατέστη γνωστό ότι απέκτησε τέκνο την ιδία στιγμή με

την Αθηνά από την Gaby, ένα μανεκέν από τη Σουηδία. Η τελευταία εξέλιξις, κατά τη συγγραφέα, οδήγησε τη Χριστίνα σε βαθιά κατάθλιψη, και σε αυτήν την κατάσταση πήγε να δει τη Μαρίνα στην Αργεντινή. «Βλέποντάς την να χορεύει αγκαλιασμένη με τον αδελφό μου ένα βράδυ, ήλπισα ότι οι δύσκολες ημέρες είχαν τελειώσει και ένα νέο κεφάλαιο, γεμάτο φως, αρχίζει», σχολιάζει. Όμως, η μοίρα είχε γραφεί διαφορετικά. Η αυτοψία που ακολούθησε έδειξε καρδιακή προσβολή από οξύ πνευμονικό οίδημα. Ο αιφνίδιος θάνατός της τροφοδότησε τον μύθο της «κατάρας» των Ωνάση, αλλά η Μαρίνα επισημαίνει ως αντίστιξη την προσφορά αυτής της οικογενείας στην Ελλάδα. «Πήγα προσφάτως για καρδιολογικές εξετάσεις στο Ωνάσειο και μου έκανε εντύπωση η απουσία φωτογραφιών στην είσοδο, τόσο του Αριστοτέλη όσο και της Χριστίνας. Ξέρετε ότι ήταν ιδέα της φίλης μου η δωρεά του καρδιοχειρουργικού νοσοκομείου;» καταλήγει με παράπονο, πριν μου δείξει, στο κινητό της, τα ανεπίδοτα μηνύματα που στέλνει στη βαπτιστήρα της Αθηνά.

72

73

LEGACY

150 ΧΡΌΝΙΑ ΑΘΗΝΑΪΚΉ ΛΈΣΧΗ Με έμβλημα τον Απόλλωνα Λεσχηνόριο, ένα gentlemen’s club αποτελεί επί ενάμιση αιώνα τον προνομιούχο τόπο συναντήσεως προσωπικοτήτων της αθηναϊκής κοινωνίας που επιθυμούν να διατηρήσουν την ιδιωτικότητά τους. ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΜΠΟΥΝΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ: ΝΊΚΟΣ ΚΟΜΊΝΗΣ

74

75

LEGACY

Έ

να από τα πρώτα μου μελήματα όταν εγκατεστάθην στην Αθήνα το 1999, μετά από μακρά παραμονή στο εξωτερικό, ήταν να γίνω μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης. Οι λόγοι μιας παρόμοιας πρωτοβουλίας είναι μάλλον προφανείς. Πρώτον, διότι η Λέσχη ήταν –και είναι ακόμη– μια όαση υψηλοφροσύνης, με ό,τι αυτό σημαίνει σε μια χώρα όπου συνήθως όποιος υπερέχει, κατακρίνεται. Δεύτερον, διότι μου άρεσε η ιδέα να ανήκω σε ένα ιδιωτικό κλαμπ, κατά τα αγγλικά πρότυπα, με λαμπρή παράδοση και εκλεκτά –από το ρήμα «εκλέγω»– μέλη. Για όσους δεν γνωρίζουν το σύστημα εισδοχής των μελών, γίνεται με μπαλοτάζ και κατόπιν εγκρίσεως από το Διοικητικό Συμβούλιο. Δύο μέλη σε προτείνουν και τα υπόλοιπα μέλη έχουν τη διακριτική ευχέρεια να τοποθετηθούν θετικώς ή αρνητικώς στην υποψηφιότητά σου. Έχει μείνει ιστορική η καταψήφισις της αιτήσεως του τότε υπουργού Εθνικής Αμύνης, διότι απέτρεψε την ολοκλήρωση της περιοδείας του Κωνσταντίνου το 1993, αποστέλλοντας υποβρύχια για να τον επιτηρούν. Επίτιμα, άλλωστε, μέλη από την πρώτη ημέρα της ιδρύσεώς της υπήρξαν οι εκάστοτε βασιλείς, ενώ 30 πρωθυπουργοί, μεταξύ των οποίων και ο νυν, έχουν πυκνώσει τις τάξεις της Λέσχης.

Παρότι η οικονομική κατάστασις της χώρας χαρακτηρίζετο από δημοσιονομική αστάθεια και βαρύ εξωτερικό δανεισμό, τα ιδρυτικά μέλη, στην πλειονότητά τους παλιννοστήσαντες Έλληνες του εξωτερικού, διακατέχοντο από μια ζωτικότητα και έναν έντονο δυναμισμό για την οικοδόμηση της νέας Ελλάδος. Επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν μέρη για να συναντηθούν, πέραν των κεντρικών καφενείων, απεφάσισαν να αποκτήσουν έναν δικό τους χώρο, όπου θα εδύναντο να συναναστρέφονται μακριά από τα αδιάφορα βλέμματα. Υπό την πεφωτισμένη ηγεσία του πρώτου προέδρου της Λέσχης, του καθηγητού Πανεπιστημίου και μετέπειτα διοικητού της Εθνικής Τραπέζης, βουλευτή και υπουργού Παύλου Καλλιγά, εμισθώθη διαμέρισμα σε ένα οίκημα της οδού Αιόλου, το σημερινό Μέγαρο Μελά, στην πλατεία Κοτζιά. Η οικογένεια Μελά θα παίξει καθοριστικό ρόλο στα επόμενα χρόνια, καθώς ένα μέλος της, ο Μιχαήλ Μελάς, πατέρας του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά, θα αναλάβει την προεδρία από το 1882 έως το 1886 και από το 1888 έως τον θάνατό του, το 1897. Οι κληρονόμοι του εδέχθησαν να ενοικιάσουν την μονοκατοικία του αποβιώσαντος, στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Λυκαβηττού (Αμερικής). Όπως σημειώνει ο καθηγητής Γεράσιμος Ζώρας στο επετειακό λεύκωμα που κυκλοφόρησε για τα 150 χρόνια της Αθηναϊκής Λέσχης: «Το 1907 η Λέσχη προχώρησε στην αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου, ενώ ύστερα από μία επταετία, το 1914, αγόρασε και την παρακείμενη οικία του ηρωικά θανόντος Παύλου Μελά. […] Ωστόσο, το 1969 αποφασίστηκε η κατεδάφιση αυτού του κτιρίου προκειμένου να ανεγερθεί το νέο οκταώροφο, που ολοκληρώθηκε το 1972».

Ας γυρίσουμε πίσω εκατόν πενήντα χρόνια, όταν είκοσι επίλεκτα μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας ίδρυσαν τη Λέσχη. Η Αθήνα αριθμούσε μόλις 50.000 κατοίκους και η όψις της απείχε παρασάγγας από την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που αντικρίζουμε σήμερα. Στον θρόνο της Ελλάδος είχε αναρρηθεί το 1863 ο Γεώργιος Α΄, ενώ πρωθυπουργός μόλις είχε εκλεγεί ο Χαρίλαος Τρικούπης.

76

ΕΠΊΤΙΜΑ ΜΈΛΗ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΡΏΤΗ ΗΜΈΡΑ ΤΗΣ ΙΔΡΎΣΕΏΣ ΤΗΣ ΥΠΉΡΞΑΝ ΟΙ ΕΚΆΣΤΟΤΕ ΒΑΣΙΛΕΊΣ, ΕΝΏ 30 ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΊ, ΜΕΤΑΞΎ ΤΩΝ ΟΠΟΊΩΝ ΚΑΙ Ο ΝΥΝ, ΈΧΟΥΝ ΠΥΚΝΏΣΕΙ ΤΙΣ ΤΆΞΕΙΣ ΤΗΣ ΛΈΣΧΗΣ.

77

LEGACY

78

ΜΊΑ ΣΚΟΤΕΙΝΉ ΠΑΡΈΝΘΕΣΙΣ ΥΠΉΡΞΕ Η ΕΠΊΤΑΞΙΣ ΤΗΣ ΈΔΡΑΣ ΤΗΣ ΛΈΣΧΗΣ ΚΑΤΆ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΉ ΚΑΤΟΧΉ (1941-1943) ΚΑΙ Η ΕΚΤΈΛΕΣΙΣ ΤΟΥ ΓΗΡΑΙΟΎ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΉΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥ ΜΗΛΙΏΤΗ ΚΟΜΝΗΝΟΎ ΑΠΌ ΓΕΡΜΑΝΌ ΣΤΡΑΤΙΏΤΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΜΠΌΔΙΣΕ ΤΗΝ ΕΊΣΟΔΟ ΚΑΙ ΕΚΕΊΝΟΣ ΤΟΝ ΕΚΤΎΠΗΣΕ.

79

LEGACY

«ΑΠΌ ΤΗΝ ΊΔΡΥΣΉ ΤΗΣ, ΤΑ ΜΈΛΗ ΤΗΣ ΛΈΣΧΗΣ ΔΙΑΚΡΊΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΆΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΆΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΚΑΙ ΤΟ ΈΘΝΟΣ, ΚΑΙ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΠΑΡΆΔΟΣΗ ΈΧΟΥΜΕ ΕΥΘΎΝΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΊΣΟΥΜΕ». ΠΡΌΕΔΡΟΣ ΑΘΗΝΑΪΚΉΣ ΛΈΣΧΗΣ, ΚΥΡΙΆΚΟΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΜΆΤΗΣ

80

81

LEGACY

Ο λόγος ήταν προφανής. Δεν υπήρχε αρκετός χώρος, αφού ο αριθμός των μελών αυξάνετο αριθμητικώς. Μια σκοτεινή παρένθεσις υπήρξε η επίταξις της έδρας της Λέσχης κατά τη γερμανική κατοχή (1941-1943), και η εκτέλεσις του γηραιού αντιστρατήγου Κωνσταντίνου Μηλιώτη Κομνηνού από Γερμανό στρατιώτη που του εμπόδισε την είσοδο και εκείνος τον εκτύπησε. Η σύνθεσις των μελών κατά το διάστημα 1900-1940 έχει ενδιαφέρον: 82 πολιτικοί, 38 πανεπιστημιακοί καθηγητές, 38 τραπεζίτες, 35 βιομήχανοι, 29 διπλωμάτες, 25 νομικοί, 24 εφοπλιστές, 17 ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι, 15 ιατροί, 14 επιχειρηματίες, 7 καλλιτέχνες, 7 κτηματίες, 6 λογοτέχνες και άλλοι 26 διαφόρων επαγγελμάτων. Τότε το όριο ήταν στα 420 μέλη, σήμερα είναι στα 1.000. Για να γίνει αντιληπτή η σημασία του πλαφόν, από τη στιγμή που υπέβαλα αίτηση εισδοχής στα τέλη του προηγουμένου αιώνος, χρειάσθηκε να παρέλθουν δύο χρόνια για να «αδειάσει» μία θέση. Δύο φορές κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της η Λέσχη εκινδύνευσε στον πυρήνα της υπάρξεώς της. Η πρώτη συνδέεται με την περίοδο του Εθνικού Διχασμού (1915-1922), όταν τα πάθη οξύνθηκαν μεταξύ των βασιλικών και των βενιζελικών. Τότε λειτούργησαν δύο ξεχωριστά φλυαρητήρια. Η δεύτερη, πιο πρόσφατη, επισυνέβη στη χρηματοοικονομική κρίση (2009-2018). Χάρις στη σώφρονα διαχείριση του νυν προέδρου Κυριάκου Κουκουλομάτη, η Λέσχη αντιπαρήλθε. Στον λόγο που εξεφώνησε στην Αρχαιολογική Εταιρεία επί τη συμπληρώσει των εκατόν πενήντα ετών, επεσήμανε: «Είμαι υπερήφανος γιατί αυτά τα 10 χρόνια της θητείας μου [σ.σ. ως προέδρου] προστατεύσαμε το πνεύμα της Λέσχης, όπως το είχαν οραματιστεί τα ιδρυτικά μέλη της. Και αυτό το πνεύμα

είναι η συνύπαρξη ανθρώπων διαφορετικών οριζόντων, επαγγελμάτων αλλά και πεποιθήσεων, με σεβασμό ο ένας προς τον άλλον και ευπρέπεια τόσο στη συμπεριφορά τους εντός και εκτός Λέσχης, όσο και στην ευπρεπή παρουσία τους κατά την προσέλευσή τους στη Λέσχη. Και δεν πρέπει να λησμονείται ότι, από την ίδρυσή της, τα μέλη της Λέσχης διακρίθηκαν για τη διάθεση προσφοράς προς την κοινωνία και το Έθνος, και αυτή την παράδοση έχουμε ευθύνη να συνεχίσουμε». Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί ο εθνικός και πατριωτικός χαρακτήρας που επέδειξε η Λέσχη καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της. Δεν είναι λίγα τα μέλη της που έδωσαν τη ζωή τους στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες (του 1897, του 1912-13, του 1940-41). Αποτελεί παράδοση η διοργάνωση διαλέξεων στις εθνικές επετείους, με πιο πρόσφατη του μέλους Μελέτη Μελετόπουλου για την 25η Μαρτίου. Επίσης αξιοσημείωτη είναι η κοινωνική και φιλανθρωπική της προσφορά, με τη διάθεση ποσών οσάκις η κατάστασις της χώρας το απαιτούσε, για την ενίσχυση πολεμιστών, όπως παραδείγματος χάριν των Κρητών επαναστατών ή, ακόμη, υπέρ του «Ασύλου των Αλητών και επαιτών»! Ένα νέο πρόγραμμα υποτροφιών υπηρετεί καταστατικούς σκοπούς της Λέσχης. Εν κατακλείδι, θα ήτο παράλειψις να μην αναφερθούμε στην κοσμιότητα, ως κορωνίδα της συμπεριφοράς των μελών. Στο δέκατο άρθρο του αρχικού καταστατικού κανονισμού, του 1875, το οποίο ετροποποιήθη ελαφρώς το 1915 και ισχύει έως σήμερον, αναγράφεται ευκρινώς: «Κοσμία συμπεριφορά κατά λόγους και πράξεις είναι απαραίτητος εντός της Λέσχης».

82

83

Photos Courtesy of acreresort.com

Photos Courtesy of mamounia.com

TRAVEL

84

REFINED

ΒOHEMIAN Στην άκρη της χερσονήσου Baja, εκεί όπου η τραχιά έρημος συναντά τη «δραματική» ακτογραμμή της Θάλασσας του Κορτέζ, το Acre Resort δεν αποτελεί απλώς έναν προορισμό, αλλά μια δήλωση αισθητικής. Ξεχάστε τη θορυβώδη λάμψη του Cabo San Lucas εδώ. Στην περιοχή του San José del Cabo, η πολυτέλεια ψιθυρίζει μέσα από τους φοίνικες και τα 25 στρέμματα καταπράσινης, οργανικής γης. ΤΗΣ ΕΛΙΣΆΒΕΤ ΚΟΜΝΗΝΟΎ

85

TRAVEL

86

ΤΑ ΔΏΔΕΚΑ ΠΟΛΥΤΕΛΉ ΔΕΝΤΡΌΣΠΙΤΑ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΈΝΑ ΑΠΌ ΤΟΠΙΚΆ ΥΛΙΚΆ, ΜΟΙΆΖΟΥΝ ΝΑ ΑΙΩΡΟΎΝΤΑΙ ΜΈΣΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΠΙΚΉ ΒΛΆΣΤΗΣΗ, ΠΡΟΣΦΈΡΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΊΑ ΔΙΑΜΟΝΉΣ ΠΟΥ ΙΣΟΡΡΟΠΕΊ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΌ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΨΗΛΉ ΡΑΠΤΙΚΉ.

87

TRAVEL

Η

ιστορία της περιοχής είναι βαθιά ριζωμένη στις ιησουιτικές αποστολές του 18ου αιώνα και στην αγροτική παράδοση του Μεξικού. Το San José del Cabo, η «πολιτιστική καρδιά» της περιοχής, διατηρεί ακόμη την αποικιακή του γοητεία, με τα πλακόστρωτα δρομάκια και το περίφημο Art District, όπου η τέχνη συναντά την ιστορία κάτω από τον μεξικανικό ήλιο. Το Acre γεννήθηκε μέσα από αυτό το πνεύμα της αυθεντικότητας, μεταμορφώνοντας ένα κάποτε άγονο κομμάτι γης σε μια όαση «οργανικού μπρουταλισμού».

Η γαστρονομία του Acre βασίζεται στη φιλοσοφία «από το αγρόκτημα στο τραπέζι», τα πιάτα αναδεικνύουν την πλούσια σοδειά της Baja, ενώ το βραβευμένο bar σερβίρει μεσκάλ με φόντο το ηλιοβασίλεμα. Μην εκπλαγείτε αν συναντήσετε τον Burrito, τον γάιδαρο-μόνιμο κάτοικο του κτήματος, που υπενθυμίζει στους επισκέπτες πως, παρά την κομψότητα, η καρδιά του Acre παραμένει γήινη. Σε μια εποχή που η απομόνωση είναι το νέο status symbol, το Acre προσφέρει την απόλυτη απόδραση: εκεί όπου η άγρια ομορφιά του Μεξικού συναντά την εκλεπτυσμένη μποέμικη ζωή.

Το design του resort είναι μια σπουδή στην αντίθεση. Τα δώδεκα πολυτελή δεντρόσπιτα, κατασκευασμένα από τοπικά υλικά, μοιάζουν να αιωρούνται μέσα στην τροπική βλάστηση, προσφέροντας μια εμπειρία διαμονής που ισορροπεί ανάμεσα στον πρωτογονισμό και στην υψηλή ραπτική. Το τσιμέντο, το ξύλο και το φως δημιουργούν έναν καμβά όπου η φύση έχει τον πρώτο λόγο.

Για την ολοκληρωμένη ταξιδιωτική εμπειρία, το Art Walk της Πέμπτης στο San José είναι επιβεβλημένο – μια παρέλαση αισθητικής ανάμεσα σε γκαλερί και premium τεκίλα. Η γειτονική Flora Farms παραμένει ο «ναός» του farm-to-table, ενώ η Playa Palmilla προσφέρει τα κρυστάλλινα νερά που η έρημος στερείται. Εδώ, ο χρόνος κυλά με ρυθμούς εκλεπτυσμένης ραστώνης.

88

BEYOND HORIZONS ABOVE EXPECTATIONS

YOUR PREMIER YACHT AGENCY IN GREECE REGATTAPLUS.COM 89

TRAVEL

MINIMALIST

PRIVACY

Στην καρδιά της Aldea Zama, εκεί όπου η πυκνή ζούγκλα της Tulum υποκλίνεται μπροστά στην οικιστική εξέλιξη της νέας εποχής, το Casa Shalva εκφράζει την ουσία της εκλεπτυσμένης απομόνωσης, απομακρύνοντας τον θόρυβο της κοσμικής παραλίας, σε μια περιοχή που κάποτε αποτελούσε το ιερό λιμάνι των Μάγια, το μοναδικό οχυρωμένο κέντρο τους δίπλα στη θάλασσα. ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΊΝΑΣ ΡΩΜΑΝΟΎ

90

91 Photos Courtesy of Rocío Yacobone

TRAVEL

Η ΤΟΠΟΘΕΣΊΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΈΠΕΙ ΤΗΝ ΆΜΕΣΗ ΠΡΌΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΕΡΕΊΠΙΑ ΤΟΥ TULUM, ΌΠΟΥ Η ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΛΌΓΩΝ ΜΆΓΙΑ ΠΑΡΑΜΈΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΉ, ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΉ COBA, ΤΗΝ ΑΡΧΑΊΑ ΠΌΛΗ ΠΟΥ ΚΡΎΒΕΤΑΙ ΒΑΘΙΆ ΜΈΣΑ ΣΤΟ ΔΆΣΟΣ.

92

93

TRAVEL

Η ALDEA ZAMA ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΠΛΏΣ ΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΆ· ΕΊΝΑΙ Η ΓΈΦΥΡΑ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΠΟΈΜΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΌΝ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ ΤΗΣ TULUM ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΛΈΣ ΜΈΛΛΟΝ ΤΗΣ.

94

95

TRAVEL

Η

μέχρι τους χώρους διαλογισμού, τα πάντα είναι σχεδιασμένα για να επαναφέρουν την ισορροπία. Η τοποθεσία του επιτρέπει την άμεση πρόσβαση στα ερείπια του Tulum, όπου η ιστορία των αστρολόγων Μάγια παραμένει ζωντανή, αλλά και στη μυστηριακή Coba, την αρχαία πόλη που κρύβεται βαθιά μέσα στο δάσος.

Aldea Zama δεν είναι απλώς μια γειτονιά· είναι η γέφυρα ανάμεσα στο μποέμικο παρελθόν της πόλης της Tulum και το πολυτελές μέλλον της. Το design του Casa Shalva τιμά αυτή τη μετάβαση. Με τη χρήση του chukum –ενός παραδοσιακού μεξικανικού επιχρίσματος από ρητίνη δέντρων που δίνει στους τοίχους μια βελούδινη, γήινη υφή– η αρχιτεκτονική του ξενοδοχείου μοιάζει να αναπνέει. Οι καμπύλες γραμμές, το ακατέργαστο ξύλο και οι πέτρινες λεπτομέρειες δημιουργούν έναν χώρο όπου το μέσα και το έξω γίνονται ένα, προσκαλώντας το φως της Riviera Maya να γίνει ο κύριος διακοσμητής.

Για τον ταξιδιώτη που έχει κουραστεί από τη θορυβώδη επίδειξη πλούτου, το Casa Shalva είναι η απάντηση. Είναι ένα καταφύγιο που δεν φωνάζει, αλλά ψιθυρίζει την πολυτέλεια μέσα από την αυθεντικότητα των υλικών του και την ενέργεια της γης του Γιουκατάν. Εδώ, η ιστορία της χερσονήσου συναντά το σύγχρονο design, δημιουργώντας έναν χώρο όπου η ηρεμία δεν είναι απλώς παροχή, αλλά η ίδια η ουσία της διαμονής.

Το ξενοδοχείο προσφέρει μια εμπειρία ολιστικής ευεξίας που ξεπερνά τα κλισέ. Από τις ιδιωτικές πισίνες που μοιάζουν με κρυφές cenotes

96

97

TRAVEL

MEDINA’S

GEM

Στην καρδιά της Μεντίνα του Μαρακές, εκεί όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει ανάμεσα σε λαβυρινθώδη σοκάκια και την έντονη μυρωδιά από κύμινο και δέρμα, το Riad Sakkan αναδύεται ως ένα καταφύγιο υψηλής αισθητικής. Στην αριστοκρατική συνοικία Mouassine της παλιάς πόλης –που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα– το Sakkan δεν προσφέρει απλώς διαμονή, αλλά μια μύηση στη σύγχρονη μαροκινή κουλτούρα.

Photos Courtesy of riadsakkan.com

ΤΗΣ ΕΛΙΣΆΒΕΤ ΚΟΜΝΗΝΟΎ

98

99

TRAVEL

Η ΤΟΠΟΘΕΣΊΑ ΕΊΝΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΉ: ΛΊΓΑ ΒΉΜΑΤΑ ΑΠΌ ΤΟΝ «ΚΉΠΟ-ΚΌΣΜΗΜΑ» LE JARDIN SECRET ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΌΣΤΑΣΗ ΑΝΑΠΝΟΉΣ ΑΠΌ ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΌ JARDIN MAJORELLE ΤΟΥ YVES SAINT LAURENT, ΤΟ SAKKAN ΑΠΟΤΕΛΕΊ ΤΟ ΤΈΛΕΙΟ ΟΡΜΗΤΉΡΙΟ.

100

101

TRAVEL

Τ

παζαριών. Η τοποθεσία είναι στρατηγική: λίγα βήματα από τον «κήπο-κόσμημα» Le Jardin Secret και σε απόσταση αναπνοής από το θρυλικό Jardin Majorelle του Yves Saint Laurent, το Sakkan αποτελεί το τέλειο ορμητήριο.

ο design του είναι ένα τολμηρό μανιφέστο «σιωπηλής πολυτέλειας». Οι Βέλγοι ιδιοκτήτες του κατάφεραν να παντρέψουν την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των riads με μια wabi-sabi προσέγγιση: το γυμνό τσιμέντο συναντά τα χειροποίητα υφαντά, και τα έργα σύγχρονης τέχνης συνομιλούν με τις σκιές που ρίχνουν τα περίτεχνα ξύλινα καφασωτά ανάμεσα σε βελούδινους καναπέδες και τρεμάμενα κεριά.

Για όσους αναζητούν την απόδραση, η κοντινή κοιλάδα Ourika προσφέρει μια δροσερή ανάσα στους πρόποδες των βουνών, ενώ η μυστηριακή έρημος Agafay περιμένει για ένα δείπνο κάτω από τα άστρα. Το Riad Sakkan είναι ο ορισμός του «Marrakech Modern»: μια όαση όπου η ιστορία της δυναστείας των Saadi συναντά το εκλεπτυσμένο lifestyle του σήμερα, προσφέροντας την απαραίτητη απομόνωση που μόνο οι πραγματικοί γνώστες ξέρουν να εκτιμούν.

Η εμπειρία απογειώνεται στο rooftop. Με θέα που εκτείνεται από τον εμβληματικό μιναρέ Koutoubia μέχρι τις χιονισμένες κορυφές του Άτλαντα, οι επισκέπτες απολαμβάνουν ένα μενού που τιμά τις οργανικές πρώτες ύλες, μακριά από τη βοή των

102

103

TRAVEL

TROPICAL

MODERNISM Στην καρδιά της Mérida, εκεί όπου η αποικιακή αίγλη συναντά την τροπική έκρηξη της χερσονήσου Γιουκατάν στο Μεξικό, το Hotel Sevilla στέκει ως ένα αρχιτεκτονικό παλίμψηστο. Δεν πρόκειται για μια απλή ανακαίνιση, αλλά για μια τολμηρή χειρουργική επέμβαση στο σώμα ενός ιστορικού κτιρίου από το γραφείο Zeller & Moye. Σε μια πόλη που αυτοαποκαλείται «La Ciudad Blanca» (Η Λευκή Πόλη), το Sevilla είναι ο σκοτεινός, εκλεπτυσμένος καθρέφτης της.

Photos Courtesy of Fernando Marroquín

ΤΗΣ ΕΛΙΣΆΒΕΤ ΚΟΜΝΗΝΟΎ

104

105

TRAVEL

106

ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΈΣ ΑΥΛΈΣ, ΤΟ ΣΉΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΈΝ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΏΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΉΣ, ΜΕΤΑΜΟΡΦΏΘΗΚΑΝ ΣΕ ΓΛΥΠΤΙΚΟΎΣ ΧΏΡΟΥΣ, ΌΠΟΥ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΣΚΙΆ ΠΑΊΖΟΥΝ ΈΝΑ ΑΈΝΑΟ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΆΝΩ ΣΤΑ ΦΥΤΆ ΤΗΣ ΖΟΎΓΚΛΑΣ.

107

TRAVEL

Η ΠΙΣΊΝΑ ΣΤΗΝ ΤΑΡΆΤΣΑ ΠΡΟΣΦΈΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΗ ΛΎΤΡΩΣΗ ΑΠΌ ΤΗ ΖΈΣΤΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΎ, ΜΕ ΘΈΑ ΤΟΥΣ ΤΡΟΎΛΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΏΝ ΝΑΏΝ.

108

109

TRAVEL

Η

ιστορία της Mérida είναι γραμμένη με τον πλούτο του «πράσινου χρυσού» (henequen), και το ξενοδοχείο, τοποθετημένο στο ιστορικό κέντρο, αναπνέει αυτόν τον αέρα της παλιάς αριστοκρατίας. Οι Zeller & Moye, ωστόσο, απέφυγαν τις γραφικές παγίδες. Διατήρησαν την πατίνα του χρόνου στους τοίχους, ενσωματώνοντας στοιχεία από τσιμέντο, ακατέργαστο ξύλο και μια γεωμετρική αυστηρότητα που προκαλεί την προσοχή. Οι εσωτερικές αυλές, το σήμα κατατεθέν των σπιτιών της περιοχής, μεταμορφώθηκαν σε γλυπτικούς χώρους, όπου το φως και η σκιά παίζουν ένα αέναο παιχνίδι πάνω στα φυτά της ζούγκλας.

Οι σουίτες είναι αφαιρετικές, εστιάζοντας στην υφή των υλικών και στην αίσθηση του χώρου, ενώ η πισίνα στην ταράτσα προσφέρει την απαραίτητη λύτρωση από τη ζέστη του Μεξικού, με θέα τους τρούλους των καθεδρικών ναών. Η τοποθεσία είναι στρατηγική για τον σύγχρονο ταξιδιώτη. Λίγα χιλιόμετρα μακριά, οι αρχαιολογικοί χώροι του Uxmal και του Chichén Itza θυμίζουν το μεγαλείο των Μάγια, ενώ οι κοντινές cenotes προσφέρουν μυστηριακές βουτιές στα έγκατα της γης. Το Hotel Sevilla είναι το κατάλληλο ορμητήριο: εκεί όπου η πνευματικότητα της αρχαίας ιστορίας συναντά την αιχμηρή αισθητική του 21ου αιώνα, δημιουργώντας έναν χώρο που δεν ακολουθεί τις τάσεις, αλλά τις ορίζει.

Το ξενοδοχείο προσφέρει μια εμπειρία διαμονής που μοιάζει με επίσκεψη σε ιδιωτική γκαλερί.

110

PRESENTATION

CONRAD ATHENS THE ILISIAN Μια νέα εποχή ξεκινά για το εμβληματικό τοπόσημο της Αθήνας Η πρώτη μέρα λειτουργίας του Conrad Athens The Ilisian, στις 23 Απριλίου 2026, συνέπεσε συμβολικά με την ημέρα που το Hilton Αθηνών υποδέχθηκε τον πρώτο του ένοικο, στις 23 Απριλίου 1963. Ακριβώς 63 χρόνια μετά, ένα σύγχρονο Urban Resort στην καρδιά της πόλης σηματοδοτεί την πρώτη παρουσία της Conrad Hotels & Resorts στην Ελλάδα, εισάγοντας τη φιλοσοφία του brand – ένα κράμα τολμηρού design, σύγχρονης πολυτέλειας και βιωματικής σύνδεσης με τον τόπο, σε μία από τις πιο ιστορικές και πολιτιστικά πλούσιες πρωτεύουσες της Ευρώπης.

ξενοδοχείο, συνυπάρχουν τα ιδιωτικά διαμερίσματα των βραβευμένων brands Conrad και Waldorf Astoria της Hilton, χώροι γαστρονομίας, ψυχαγωγίας και ευεξίας με επίκεντρο τη μεγαλύτερη πισίνα εξωτερικού χώρου της Αθήνας, αλλά και τη σύγχρονη λέσχη μελών House of NYNN.

To ξενοδοχείο διαθέτει ορισμένους από τους πιο άνετους και ευρύχωρους χώρους διαμονής στην πόλη, με συνολικά 278 δωμάτια και σουίτες. Βρίσκεται στην καρδιά του THE ILISIAN, του νέου πολυδιάστατου προορισμού της Αθήνας όπου, μαζί με το

Conrad Athens The Ilisian Leof. Vasilissis Sofias 46 Athens, 11528 Greece +30 21 0728 1000 info@conradathens.com

Το THE ILISIAN, με όνομα εμπνευσμένο από τον αρχαίο ποταμό Ιλισό, τη γειτονιά των Ιλισίων, με κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, προσφέρει εμπειρίες της αυθεντικής, μοντέρνας Αθήνας.

111

ON THE ROAD

WESTERN DREAMS ON WHEELS Η εικόνα της Άγριας Δύσης αποκτά νέα μορφή μέσα από μια σύγχρονη συνεργασία, που μεταφέρει το πνεύμα του ανοιχτού δρόμου στο σήμερα. Το Airstream x Stetson 6666 ενσωματώνει την έννοια της ελευθερίας σε ένα αντικείμενο σχεδιασμένο για διαρκή κίνηση και εμπειρία, συνδέοντας το ταξίδι με την αίσθηση της κατοικίας. ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΒΕΡΛΈΚΗ

112

113 Photos Courtesy of www.airstream.com

ON THE ROAD

114

Η ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΉ ΠΡΟΣΈΓΓΙΣΗ ΔΊΝΕΙ ΈΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΊΑ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟ HERITAGE ΚΑΙ ΤΗ ΣΎΓΧΡΟΝΗ ΖΩΉ.

115

ON THE ROAD

ΤΟ AIRSTREAM X STETSON 6666 ΑΠΟΤΕΛΕΊ ΜΙΑ ΣΎΓΧΡΟΝΗ ΕΚΔΟΧΉ ΤΟΥ WESTERN ΤΡΌΠΟΥ ΖΩΉΣ, ΜΕΤΑΦΈΡΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΎΡΑ ΤΟΥ ΔΡΌΜΟΥ ΣΕ ΈΝΑ ΑΝΤΙΚΕΊΜΕΝΟ ΥΨΗΛΟΎ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΎ.

116

PRESENTATION

Η ΕΠΙΧΕΊΡΗΣΉ ΣΟΥ ΘΈΛΕΙ PROTERGIA! τας μέσω της υπηρεσίας Protergia Heat Pumps, έως φωτοβολταϊκά συστήματα Protergia Helios Value Business για αυτοπαραγωγή ενέργειας.

Η Protergia, η ενέργεια της METLEN Energy & Metals και ο μεγαλύτερος ιδιώτης πάροχος ενέργειας στην Ελλάδα, βρίσκεται δίπλα σε κάθε επιχείρηση, μικρή ή μεγάλη, προσφέροντας λύσεις προσαρμοσμένες στις πραγματικές ανάγκες της σύγχρονης επιχειρηματικότητας.

Την ίδια στιγμή, επενδύει σταθερά στην εμπειρία εξυπηρέτησης, με εξειδικευμένο προσωπικό, δίκτυο 85 καταστημάτων σε όλη την Ελλάδα και υποστήριξη μέσω τηλεφωνικού κέντρου, προσφέροντας άμεση ανταπόκριση και λύσεις προσαρμοσμένες σε κάθε ανάγκη.

Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, οι επιχειρήσεις αναζητούν σταθερότητα, έλεγχο κόστους και βιώσιμη ανάπτυξη. Η Protergia ανταποκρίνεται ουσιαστικά σε αυτές τις ανάγκες, διαθέτοντας μια ολοκληρωμένη γκάμα προϊόντων ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, ώστε κάθε επιχείρηση να επιλέγει τη λύση που της ταιριάζει.

Με περισσότερους από 680.000 πελάτες πανελλαδικά και την αξιοπιστία της METLEN Energy & Metals, η Protergia αποτελεί κάτι περισσότερο από έναν πάροχο ενέργειας: είναι ένας συνεργάτης που στηρίζει ουσιαστικά την ανάπτυξη κάθε επιχείρησης.

Παράλληλα, προσφέρει ολοκληρωμένες ενεργειακές λύσεις που ενισχύουν την ενεργειακή αυτονομία και τη βιωσιμότητα. Από εγκατάσταση φορτιστών Chargespot για ηλεκτροκίνηση και αντλίες θερμότη-

Γιατί ξέρει τι χρειάζεται κάθε επιχείρηση: ενέργεια. Και προσφέρει ακριβώς όση χρειάζεται, για κάθε μικρό ή μεγάλο επόμενο βήμα.

117

ON THE ROAD

118

ΧΕΙΡΟΠΟΊΗΤΑ ΦΙΝΙΡΊΣΜΑΤΑ, ΕΙΔΙΚΆ ΥΦΆΣΜΑΤΑ ΚΑΙ CUSTOM ΛΕΠΤΟΜΈΡΕΙΕΣ, ΕΜΠΝΕΥΣΜΈΝΕΣ ΑΠΌ ΤΟ RANCH 6666, ΕΝΙΣΧΎΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΏΡΟΥ.

119

ON THE ROAD

T

ζωή. Οι καθαρές γραμμές και τα φυσικά υλικά δημιουργούν ένα περιβάλλον που αποπνέει ηρεμία και δύναμη, με το αποτέλεσμα να συνδέεται άμεσα με την ιδέα της ανεξαρτησίας και της διαρκούς εξερεύνησης.

ο εμβληματικό αλουμινένιο σώμα συναντά μια ισχυρή κληρονομιά, δημιουργώντας έναν χώρο που συνδυάζει λειτουργικότητα και αισθητική συνοχή. Στο εσωτερικό, οι υφές του δέρματος, οι ζεστοί τόνοι του ξύλου και οι προσεγμένες λεπτομέρειες παραπέμπουν σε έναν κόσμο αυθεντικό, όπου κάθε στοιχείο έχει λόγο ύπαρξης. Χειροποίητα φινιρίσματα, ειδικά υφάσματα και custom λεπτομέρειες εμπνευσμένες από το Ranch 6666 ενισχύουν την ταυτότητα του χώρου. Η κουζίνα, οι ενσωματωμένοι αποθηκευτικοί χώροι και η προσεγμένη διαρρύθμιση δημιουργούν ένα περιβάλλον πλήρως λειτουργικό, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της σύγχρονης μετακίνησης.

Το Airstream x Stetson 6666 αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή του western τρόπου ζωής, μεταφέροντας την κουλτούρα του δρόμου σε ένα αντικείμενο υψηλού σχεδιασμού. Η εμπειρία διαμορφώνεται μέσα από την ίδια τη διαδρομή και την αίσθηση του χώρου, με τον προορισμό να ακολουθεί. Η συγκεκριμένη έκδοση διατίθεται μέσω της Airstream, με περισσότερες πληροφορίες και δυνατότητα παραγγελίας στο επίσημο site της εταιρείας, ενώ επιλεγμένοι διεθνείς αντιπρόσωποι προσφέρουν πρόσβαση κατόπιν διαθεσιμότητας.

Η σχεδιαστική προσέγγιση δίνει έμφαση στην ισορροπία ανάμεσα στο heritage και τη σύγχρονη

120

121

ΤΙ ΦΟΡΆΕΙ

ΈΝΑΣ GENTLEMAN; Η νέα έκδοση του Gentleman της Tissot φέρνει μικρότερες διαστάσεις σε ένα all-time classic και το κάνει το απόλυτο valuefor-money στην κατηγορία των ρολογιών για όλες τις χρήσεις. ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΜΑΥΡΟΥ Το νέο Tissot Gentleman 38 mm αποτελεί μεν τη σμίκρυνση ενός επιτυχημένου μοντέλου, αλλά κυρίως είναι μια πρόταση που επαναφέρει την έννοια της ευγένειας και του χαρακτήρα στη σύγχρονη ωρολογοποιία. Σε μια εποχή που η έννοια του «gentleman» συχνά παρερμηνεύεται, η Tissot χτίζει την καμπάνια της γύρω από τον σεβασμό, την υπομονή και την αυτοπεποίθηση, στοιχεία που αντανακλώνται στον σχεδιασμό αυτού του νέου ρολογιού.

πέφτει πάνω στην επιφάνεια, κάθε τμήμα αντανακλά τη λάμψη διαφορετικά, προσδίδοντας βάθος και οπτικό ενδιαφέρον χωρίς να γίνεται υπερβολικό ή φασαριόζικο. Διαθέσιμο σε τέσσερα χρώματα –ασημί, μπλε, μαύρο και πράσινο– το Gentleman 38 mm καταφέρνει να παραμείνει διακριτικό, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο χαρακτήρα. Στο εσωτερικό του χτυπά ο γνωστός αυτόματος μηχανισμός Powermatic 80, ο οποίος προσφέρει εντυπωσιακό απόθεμα ενέργειας 80 ωρών και είναι εξοπλισμένος με αντιμαγνητικό ελατήριο Nivachron™. Αυτή η τεχνική υπεροχή, σε συνδυασμό με τη στεγανότητα στα 100 μέτρα και το μπρασελέ από ανοξείδωτο ατσάλι με γρήγορη απελευθέρωση, καθιστά το ρολόι έναν απόλυτα αξιόπιστο σύντροφο για κάθε περίσταση.

Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά, φυσικά, τις διαστάσεις. Ενώ το αρχικό μοντέλο των 40 mm ταίριαζε σε πολλούς, η τάση της αγοράς τα τελευταία χρόνια προς πιο διακριτικά μεγέθη έκανε την έκδοση των 38 mm επιτακτική. Με απόσταση μπράτσο σε μπράτσο στα 45,7 mm και πάχος λιγότερο από 12 mm, το ρολόι κάθεται ιδανικά στον καρπό, προσφέροντας μια αίσθηση που συνδυάζει την εργονομία με τη διαχρονική αισθητική. Η κάσα του, με το ελαφρώς κυρτό σχήμα της, γλιστρά εύκολα κάτω από το μανίκι, κάνοντάς το να φαίνεται ακόμη πιο λεπτό από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

Με κόστος απόκτησης τα 795 , το νέο Tissot Gentleman συνδυάζει την ποιότητα κατασκευής και το φινίρισμα που περιμένει κανείς από την Tissot, με μια τιμή που παραμένει ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Είναι ένα ρολόι που δεν προσπαθεί να επιβληθεί με την παρουσία του, αλλά κερδίζει τις εντυπώσεις με την αθόρυβη αυτοπεποίθησή του – ακριβώς όπως ένας πραγματικός τζέντλεμαν.

Το στοιχείο που κλέβει την παράσταση είναι το νέο φινίρισμα του καντράν, το οποίο η Tissot ονομάζει «pyramidal sunburst». Αυτή η τεχνική δημιουργεί την ψευδαίσθηση λεπτών γραμμών που διασταυρώνονται στους άξονες, χωρίζοντας το καντράν σε τέσσερα τεταρτημόρια. Καθώς το φως

Tissot Boutique Athens: Πανεπιστημίου 6, Αθήνα, 210-3616056 tissot.boutique@gr.swatchgroup.com

122

123

STYLE

TIMELESS

AMERICAN HERITAGE Η εικόνα της αμερικανικής Δύσης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ένα αντικείμενο που έχει ξεπεράσει τον λειτουργικό του ρόλο και έχει μετατραπεί σε πολιτισμικό σύμβολο: το καπέλο. Στο επίκεντρο αυτής της –πολιτισμικής ίσως– ταυτότητας βρίσκεται η Stetson, ένα brand που έχει καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το western headwear για περισσότερο από έναν αιώνα. ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΒΕΡΛΈΚΗ

Η

αναγνωρίσιμο στοιχείο της, μαζί με τα western felt hats, που χαρακτηρίζονται από πιο δομημένες φόρμες. Παράλληλα, τα straw hats καλύπτουν πιο ελαφριές και εποχικές ανάγκες, ενώ νεότερες εκδοχές προσαρμόζονται σε πιο καθημερινές, urban συνθήκες, χωρίς να χάνουν την αρχική τους αναφορά.

Stetson ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, με τον John B. Stetson να δημιουργεί καπέλα σχεδιασμένα αρχικά για αντοχή σε απαιτητικές συνθήκες: έντονη ηλιοφάνεια, σκόνη και συνεχή χρήση στην ύπαιθρο. Το πρώτο εμβληματικό σχέδιο, γνωστό ως “Boss of the Plains”, σχεδιάστηκε το 1865 κι έθεσε τις βάσεις για μια ολόκληρη αισθητική γλώσσα που θα ταυτιζόταν με την αμερικανική Δύση. Η καθαρή, δομημένη μορφή του και η απλότητά του αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για όλα τα επόμενα σχέδια της μάρκας.

Τα ποιοτικά υλικά αποτελούν βασικό στοιχείο της ταυτότητας της Stetson. Το felt από μαλλί ή beaver blends χρησιμοποιείται για πιο σταθερές και ανθεκτικές κατασκευές, ενώ το straw προσφέρει ελαφρότητα και φυσική αίσθηση. Οι δερμάτινες λεπτομέρειες και οι προσεγμένες ραφές συμβάλλουν στη μακροχρόνια χρήση, ενισχύοντας τον χαρακτήρα κάθε κομματιού μέσα από τη φθορά και τον χρόνο.

Με την πάροδο του χρόνου, η εταιρεία εξελίσσει τη συλλογή της, διατηρώντας όμως σταθερά τον ίδιο πυρήνα. Τα cowboy hats παραμένουν το πιο

124

125

Photos Courtesy of Stetson

STYLE

126

ΤΟ ΠΡΏΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΌ ΣΧΈΔΙΟ, ΓΝΩΣΤΌ ΩΣ “BOSS OF THE PLAINS”, ΣΧΕΔΙΆΣΤΗΚΕ ΤΟ 1865 ΚΙ ΈΘΕΣΕ ΤΙΣ ΒΆΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΛΌΚΛΗΡΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΉ ΓΛΏΣΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑΥΤΙΖΌΤΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΉ ΔΎΣΗ.

127

STYLE

ΤΑ COWBOY HATS ΠΑΡΑΜΈΝΟΥΝ ΤΟ ΠΙΟ ΑΝΑΓΝΩΡΊΣΙΜΟ ΣΤΟΙΧΕΊΟ ΤΗΣ STETSON, ΜΑΖΊ ΜΕ ΤΑ WESTERN FELT HATS, ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΊΖΟΝΤΑΙ ΑΠΌ ΠΙΟ ΔΟΜΗΜΈΝΕΣ ΦΌΡΜΕΣ.

128

Η ΑΥΤΟΎ ΜΕΓΑΛΕΙΌΤΗΣ Vintage αισθητική, ακρίβεια Master Chronometer και το μοναδικό καντράν «παπύρου» συνθέτουν την πιο ενδιαφέρουσα επιστροφή της χρονιάς. Αυτός είναι ο «Μονάρχης» της Tudor. ΤΟΥ ΠΆΝΟΥ ΜΑΎΡΟΥ μια ιδιαίτερη διάταξη με συνδυασμό αραβικών και λατινικών αριθμών, μια σχεδιαστική προσέγγιση που εξασφαλίζει την άμεση και ευκρινή ανάγνωση της ώρας από οποιαδήποτε οπτική γωνία. Η vintage αισθητική του καντράν προσδίδει έναν χαρακτήρα που παραπέμπει στην πολυτέλεια περασμένων δεκαετιών.

Η επιστροφή του Tudor Monarch αποτελεί μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις της χρονιάς, καθώς το νέο μοντέλο καταφέρνει να συνδυάσει την κλασική γοητεία με τις κορυφαίες επιδόσεις της σύγχρονης ωρολογοποιίας. Παρόλο που η σειρά βασίζεται σε ένα σχέδιο του παρελθόντος, ο συνδυασμός των σύγχρονων στοιχείων την καθιστά εξαιρετικά επίκαιρη και ποθητή για το 2026.

Η άνεση στην καθημερινή χρήση ενισχύεται από το εργονομικό μπρασελέ, το οποίο ενσωματώνει το σύστημα T-fit. Ο μηχανισμός αυτός επιτρέπει στον χρήστη να πραγματοποιεί μικρο-ρυθμίσεις στο μήκος χωρίς τη χρήση εργαλείων, εξασφαλίζοντας τέλεια εφαρμογή σε όλες τις συνθήκες. Με στεγανότητα στα 100 μέτρα και βιδωτή κορόνα, το νέο Monarch αποτελεί την τέλεια επιλογή για όσους αναζητούν ένα ρολόι με ιστορικό βάθος, το οποίο ενσωματώνει όλες τις τεχνολογικές κατακτήσεις της Tudor.

Το μοντέλο φέρει την αυστηρή πιστοποίηση Master Chronometer από τη METAS, γεγονός που εγγυάται ακρίβεια -0 έως +5 δευτερόλεπτα ημερησίως και αντοχή σε μαγνητικά πεδία έως 15.000 Gauss. Με διάμετρο κάσας 39 mm και πάχος 11,9 mm, το Monarch διαθέτει ιδανικές αναλογίες που το καθιστούν ευκολοφόρετο από κάθε καρπό, προσφέροντας μια κομψή σιλουέτα που δεν θυσιάζει τη στιβαρότητα. Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι το καντράν στο νέο χρώμα «του παπύρου». Η Tudor επέλεξε

www.tudorwatch.com

129

STYLE

Η κατασκευή κάθε καπέλου βασίζεται σε διαμορφωμένες φόρμες που δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις αναλογίες. Το ύψος του crown, το πλάτος του brim και η συνολική σιλουέτα καθορίζουν όχι μόνο την εμφάνιση, αλλά και τον τρόπο που «κάθεται» το καπέλο στον καθένα που το φοράει. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη λειτουργικότητα και τη μορφή είναι που κρατάει το design του brand διαχρονικό.

πέλα της δεν περιορίζονται πλέον σε ένα συγκεκριμένο περικείμενο ή φόντο, αλλά εντάσσονται σε διαφορετικά στιλιστικά περιβάλλοντα, από καθαρά western εμφανίσεις μέχρι πιο σύγχρονα, καθημερινά looks, διατηρώντας όμως πάντα την ίδια αναγνωρίσιμη ταυτότητα. Τα προϊόντα της Stetson διατίθενται μέσω του επίσημου website της εταιρείας, καθώς και από επιλεγμένα διεθνή καταστήματα και online retailers ανδρικής ένδυσης, μαζί με τις βασικές και εποχικές συλλογές της.

Σήμερα, η Stetson συνεχίζει να κινείται ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη ένδυση. Τα κα-

130

COOL – TOOL WATCH To καινούργιο HydroConquest της Longines έχει αναβαθμιστεί σε κάθε του λεπτομέρεια. Το πιο προσιτό καταδυτικό της αγοράς μόλις έγινε ακόμη καλύτερο. ΤΟΥ ΠΆΝΟΥ ΜΑΎΡΟΥ Η νέα γενιά του Longines HydroConquest για το 2026 σηματοδοτεί μια ουσιαστική εξέλιξη για ένα από τα πιο αγαπημένα καταδυτικά ρολόγια της αγοράς. Χωρίς να επιδιώκει μια ριζική ρήξη με το παρελθόν, η Longines επαναπροσδιορίζει τη συλλογή αντλώντας έμπνευση από την αισθητική των πρόσφατών της GMT μοντέλων, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα πιο ώριμο και εκλεπτυσμένο.

επανασχεδιασμένη κεραμική στεφάνη μονής κατεύθυνσης. Στο εσωτερικό χτυπά ο αυτόματος μηχανισμός Caliber L888.5, ο οποίος διαθέτει ελατήριο τυμπάνου από πυρίτιο για υψηλή αντιμαγνητική προστασία και εντυπωσιακή αυτονομία 72 ωρών. Μια σημαντική καινοτομία αποτελούν οι επιλογές στο μπρασελέ. Πέρα από το αναβαθμισμένο H-link με σύστημα μικρο-ρύθμισης ακριβείας, η Longines παρουσιάζει για πρώτη φορά στη σειρά ένα Milanese mesh μπρασελέ, το οποίο προσδίδει μια αναπάντεχη δόση κομψότητας. Με πλούσια παλέτα χρωμάτων –από το κλασικό μπλε και μαύρο μέχρι το ιδιαίτερο γαλάζιο του πάγου– η νέα γενιά HydroConquest παραμένει μία από τις πιο ολοκληρωμένες και value for money προτάσεις στην κατηγορία της, συνδυάζοντας την ελβετική αξιοπιστία με τη διαχρονική γοητεία.

Η πιο εμφανής αλλαγή εντοπίζεται στο καντράν, όπου οι αραβικοί αριθμοί στις θέσεις 6, 9 και 12 έδωσαν τη θέση τους σε στρογγυλούς και τριγωνικούς απλικαρισμένους δείκτες με φινίρισμα Super-LumiNova®. Αυτή η νέα «καθαρή» αρχιτεκτονική ενισχύει την αναγνωσιμότητα και χαρίζει στο ρολόι έναν πιο σύγχρονο χαρακτήρα «ρολογιού-εργαλείου». Διαθέσιμο πλέον σε δύο ιδανικές διαμέτρους, 39 mm και 42 mm, το HydroConquest προσαρμόζεται με άνεση σε κάθε καρπό, με τη μικρότερη έκδοση να ξεχωρίζει για την ισορροπημένη της σιλουέτα.

www.longines.gr Swatch Group Greece: Μαντζαγριωτάκη 3, Καλλιθέα, τηλ.: 210-9562694

Στο τεχνικό κομμάτι, η κάσα από ανοξείδωτο ατσάλι προσφέρει στεγανότητα στα 300 μέτρα και πλαισιώνεται από μια

131

Photos Courtesy of www.aimeleondore.com

DESIGN

STREET CULTURE & AUDIO HERITAGE Στον σύγχρονο κόσμο του design, οι συνεργασίες επεκτείνονται σε αντικείμενα που συνδέονται με τον τρόπο ζωής και την κουλτούρα. ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΒΕΡΛΕΚΗ

Έ

τέλεσμα είναι ένα design αντικείμενο, που μπορεί να σταθεί εξίσου σε ένα studio ή σε έναν carefully curated χώρο.

να από τα πιο εμβληματικά πικάπ στην ιστορία της DJ και audiophile κουλτούρας, το κλασικό SL-1200MK7, έδωσε αφορμή για τη συνεργασία ανάμεσα στην Aimé Leon Dore και την Technics, το χαρακτηριστικό παράδειγμα της οποίας είναι η παρουσίαση του SL-1200M7ALD turntable.

Η κατασκευή παραμένει πιστή στην ποιότητα της Technics, με στιβαρό πλαίσιο, υψηλή αντοχή σε κραδασμούς και τον χαρακτηριστικό S-shape βραχίονα που εξασφαλίζει ακρίβεια στην ανάγνωση του δίσκου. Οι δυνατότητες ρύθμισης pitch, η επιλογή ταχυτήτων και η συνολική μηχανική αίσθηση τοποθετούν το μοντέλο στην κατηγορία των επαγγελματικών turntables.

Διατηρεί τον direct-drive μηχανισμό υψηλής ακρίβειας, που προσφέρει σταθερή περιστροφή και άμεση απόκριση: Στοιχεία που έχουν καθιερώσει τη σειρά SL-1200 ως σημείο αναφοράς εδώ και δεκαετίες. Αυτό που διαφοροποιεί την έκδοση ALD είναι κυρίως η αισθητική της ταυτότητα. Το πικάπ παρουσιάζεται σε χαρακτηριστική πράσινη απόχρωση με χρυσές λεπτομέρειες, ενσωματώνοντας την preppy αλλά ταυτόχρονα street αισθητική της Aimé Leon Dore. Το απο-

Η συνεργασία αυτή εντάσσεται στη συλλογή Spring/ Summer 2026 της Aimé Leon Dore, όπου η μουσική κουλτούρα και το fashion storytelling συνυπάρχουν με φυσικό τρόπο.

132

ΠΙΟ ΕΛΑΦΡΎ, ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΈΣ Η TAG Heuer επαναπροσδιορίζει τον χρονογράφο, με έναν νέο μηχανισμό αιχμής. Και, φυσικά, διαλέγει το εμβληματικό Monaco για την πρώτη του εμφάνιση. ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ ΧΡΙΣΤΌΠΟΥΛΟΥ Ο χρονογράφος αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αλλά και τεχνικά απαιτητικά complications στην υψηλή ωρολογοποιία. Παρόλο που οι περισσότεροι από εμάς τον χρησιμοποιούμε καθημερινά για να μετράμε τον χρόνο με απλές κινήσεις, ελάχιστοι συνειδητοποιούμε την τεράστια μηχανική πρόκληση που κρύβεται πίσω από την κατασκευή του. Η ιστορία του TAG Heuer Monaco ξεκίνησε το 1969, όταν τάραξε τα νερά της βιομηχανίας παρουσιάζοντας τον πρώτο αυτόματο και αδιάβροχο χρονογράφο. Για δεκαετίες, η βασική αρχιτεκτονική των χρονογράφων παρέμεινε σχεδόν στάσιμη, κυρίως επειδή η βελτίωση ενός τόσο δοκιμασμένου σχεδίου ήταν εξαιρετικά δύσκολη (και πιθανότατα οι ωρολογοποιίες τη θεωρούσαν αχρείαστη).

του χρονογράφου, που αντικαθιστούν τους παραδοσιακούς μοχλούς και τα γρανάζια. Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει την ενεργοποίηση και την απενεργοποίηση της μέτρησης μέσω της ελαστικής παραμόρφωσης του υλικού, μειώνοντας δραστικά τις τριβές και τον χρόνο απόκρισης. Το αποτέλεσμα είναι ένας χρονογράφος με κορυφαία ακρίβεια και ακαριαία απόκριση, που ταυτόχρονα είναι πιο ελαφρύς και ανθεκτικός. Η αφαίρεση πολυάριθμων παραδοσιακών εξαρτημάτων απλοποιεί τη δομή, μειώνει τις ανάγκες λίπανσης και αυξάνει σημαντικά τη μακροζωία του μηχανισμού. Με το Monaco Evergraph, η TAG Heuer αποδεικνύει ότι ακόμα και οι πιο κλασικές αξίες μπορούν να εξελιχθούν μέσα από την καθαρή μηχανική σκέψη. Και το κάνει, φυσικά, χρησιμοποιώντας υλικά αιχμής. Τιτάνιο στην κάσα και στην πόρπη και λουράκι από καουτσούκ με υφασμάτινη υφή, για ένα πανάλαφρο σύνολο. Και όλα αυτά, σε ένα μοντέλο-θρύλο.

Φέτος, το TAG Heuer Monaco Evergraph έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα. Με την εισαγωγή του Calibre TH80-00, ενός μηχανισμού που αναπτύχθηκε σε στενή συνεργασία με την Vaucher Manufacture Fleurier, η εταιρεία προχωρά σε μια ριζική αναθεώρηση της μηχανικής αρχιτεκτονικής. Η επανάσταση έγκειται στη χρήση ευέλικτων λεπίδων για τον χειρισμό

TAG Heuer Athens Boutique: Σταδίου 3. Τηλ.: 210-3317540

133

WELLNESS

UNSTABLE LIBIDO ΣΤΟ ΜΆΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΏΝΑ: Η ΑΝΔΡΙΚΉ ΕΠΙΘΥΜΊΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΗΣ ΑΒΕΒΑΙΌΤΗΤΑΣ Πώς το άγχος, η ρευστότητα και οι παγκόσμιες αναταράξεις περνούν από την καθημερινότητα στο σώμα, στη σχέση και στη σεξουαλική ζωή του άντρα. ΤΗΣ ΜΑΡΊΑΣ ΜΥΛΩΝΆ

Κ

άθε πρωί, πριν προλάβεις να πιεις τον καφέ σου, ανοίγεις το κινητό και βλέπεις ειδήσεις για πολέμους, οικονομική αστάθεια, τεχνολογικές αλλαγές που τρέχουν πιο γρήγορα από όσο μπορείς να προσαρμοστείς. Η αβεβαιότητα δεν είναι κάτι που συμβαίνει αλλού. Είναι ο αέρας που αναπνέουμε. Και, αργά ή γρήγορα, αυτός ο αέρας περνά στο σώμα. Στον ύπνο. Στην αντοχή. Στη διάθεση. Στη σεξουαλική ζωή.

μέχρι αργά το βράδυ ή κοιμάται λίγο νωρίτερα. Η σύντροφος αναρωτιέται μήπως φταίει εκείνη. Μήπως κάτι άλλαξε; Μήπως δεν είναι πια επιθυμητή; Κι έτσι, δύο άνθρωποι που αγαπιούνται βαθιά κοιμούνται πλάτη με πλάτη στο ίδιο κρεβάτι, ο καθένας με τους δικούς του προβληματισμούς. Η απόσταση αυτή δεν δημιουργείται απαραίτητα από έλλειψη αγάπης. Δημιουργείται όταν δύο άνθρωποι σταματούν να επικοινωνούν την ανάγκη τους, την αλήθεια τους, έστω και αδέξια. Γιατί το «δεν είμαι καλά τελευταία» δεν είναι παραδοχή αποτυχίας, αλλά ίσως η μόνη γέφυρα που υπάρχει.

Η επιστήμη της ψυχολογίας εξηγεί με σαφήνεια πως το χρόνιο στρες ενεργοποιεί τους μηχανισμούς επιβίωσης του οργανισμού, αυξάνει την κορτιζόλη και μπορεί να επηρεάσει ορμόνες που σχετίζονται με τη λίμπιντο, τη στύση και την ενέργεια. Ταυτόχρονα, η συνεχής έκθεση σε εικόνες πολέμου, απειλής και καταστροφής μπορεί να οδηγήσει σε ένα είδος ψυχικού μουδιάσματος, που μεταφέρεται και στην κρεβατοκάμαρα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει να κατανοήσουμε γιατί αρκετοί νέοι άντρες αναφέρουν δυσκολίες στη στύση ή στην ερωτική διάθεση, ακόμα και όταν δεν εντοπίζεται σαφές οργανικό αίτιο. Το σώμα που αισθάνεται απειλή προτεραιοποιεί την επιβίωση, όχι την απόλαυση.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Ενώ κάποιοι άντρες χάνουν τη λίμπιντό τους μέσα στην αβεβαιότητα, άλλοι την αναζητούν πιο έντονα. Όχι από επιπολαιότητα, αλλά ως επιβεβαίωση ζωής απέναντι στην απειλή. Ως τρόπο να νιώσουν ζωντανοί, επιθυμητοί, συνδεδεμένοι. Σε εποχές που όλα είναι ρευστά, η σωματική εγγύτητα μπορεί να γίνει άγκυρα. Το σεξ δεν είναι μόνο εκτόνωση. Είναι τρόπος να νιώσει κανείς παρών, πραγματικός. Η σεξουαλικότητα μπορεί να γίνει πιο βαθιά και πιο αληθινή, ακόμα και μέσα από την αβεβαιότητα, αρκεί να την αποσυνδέσουμε από την ανάγκη για απόλυτο έλεγχο.

Παράλληλα, οι παραδοσιακοί ρόλοι του «άντρα-προστάτη» καταρρέουν, ενώ οι νέοι δεν έχουν ακόμη σταθεροποιηθεί. Ανάμεσά τους δημιουργείται ένα εσωτερικό κενό. Ο άντρας συχνά νιώθει ότι, εφόσον δεν μπορεί να ελέγξει τη ζωή του, δεν μπορεί να ελέγξει ούτε το σώμα του. Και αυτό γεννά ένα αίσθημα ανεπάρκειας, που σπάνια λέγεται φωναχτά. Αντί να εκφράσει ότι φοβάται ή ότι νιώθει ευάλωτος, προτιμά να πει ότι δεν έχει διάθεση, ότι είναι κουρασμένος ή ότι δεν ξέρει τι του συμβαίνει.

Σε εποχές που όλα τρέμουν, η μεγαλύτερη δύναμη του άντρα δεν είναι να ελέγχει τον κόσμο. Είναι να παραμένει παρών. Στο σώμα του. Στη σχέση του. Στη ζωή του.

Η Μαρία Μυλωνά είναι ψυχολόγος υγείας και συνθετική ψυχοθεραπεύτρια. www.mariamylona.gr

Και εδώ ακριβώς εμφανίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Η σιωπή. Ο άντρας αποτραβιέται. Δουλεύει

134

135 John Downing / Getty Images / Ideal Image

WELLNESS

ΥΓΙΕΙΝΗ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ:

ΜΙΚΡΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Όπως συμβαίνει για τις ανάγκες της καθημερινής ζωής, αν κάποιος μπορεί να κάνει έναν προϋπολογισμό για το κόστος που απαιτείται για την εφαρμογή της υγιεινής των δοντιών του, θα του επιτρέψει να ελέγχει τις δαπάνες του καλύτερα. Η οδοντόβουρτσα, αν επιλέξετε χειροκίνητη, θα σας κοστίσει περίπου 3 ευρώ για μια γνωστή μάρκα. Εφόσον την αλλάζετε κάθε τρεις μήνες, θα πρέπει να υπολογίσετε 12 ευρώ τον χρόνο.

Μια συσκευασία 30 τεμ. με τσίχλες χωρίς ζάχαρη κυμαίνεται περίπου στα 4 ευρώ. Στην περίπτωση που μασάτε τσίχλα τακτικά μετά από κάθε μεσημεριανό γεύμα, υπολογίστε δέκα συσκευασίες τον χρόνο, δηλαδή 50 ευρώ.

Η τιμή της οδοντόκρεμας κυμαίνεται περίπου στα 4 ευρώ ανάλογα με τον τύπο της. Αν τη χρησιμοποιείτε αρκετές φορές την ημέρα με μια δόση στο μέγεθος ενός μικρού μπιζελιού, το σωληνάριο θα πρέπει να κρατήσει τρεις μήνες, επομένως ένα συνολικό κόστος 16 ευρώ τον χρόνο.

Η ετήσια επίσκεψή σας στον οδοντίατρο για έλεγχο και καθαρισμό των δοντιών κοστίζει περίπου 50 ευρώ. Συνολικά ο προϋπολογισμός για τη στοματική σας υγιεινή κυμαίνεται ανάμεσα στα 120 με 170 ευρώ τον χρόνο, ανάλογα με τις επιλογές σας και τις ανάγκες σας. Αν πιστεύετε ότι αυτή είναι μια λογική δαπάνη, βρίσκεστε στον σωστό δρόμο. Αν τη θεωρείτε υπερβολική, σας αναφέρουμε το κάτωθι παράδειγμα των δύο διδύμων, του Ορέστη και του Άρη.

Για τον καθαρισμό των μεσοδοντίων διαστημάτων μπορείτε να αγοράσετε μια συσκευασία οδοντικού νήματος με κόστος περίπου 3 ευρώ. Αν το χρησιμοποιείτε κάθε βράδυ, μπορεί να κρατήσει τουλάχιστον 3 μήνες, υπολογίστε 12 ευρώ τον χρόνο. Αν κάνετε χρήση και μεσοδόντιο βουρτσάκι, μπορείτε να το αγοράσετε περίπου 0,65 ευρώ ανά μονάδα. Αν χρησιμοποιείτε το μεσαίο και πάνω μέγεθος κάθε βράδυ, η διάρκεια ζωής του είναι τουλάχιστον ένας μήνας, επομένως 8 ευρώ τον χρόνο.

Ο Ορέστης είναι πολύ επιμελής. Εφαρμόζει πολύ καλή στοματική υγιεινή και διατροφή. Ο Άρης, που παραμελεί τα δόντια του, επισκέπτεται τον οδοντίατρο μόνο όταν πονάει ή όταν αισθάνεται ότι «κάτι δεν πάει καλά». Ακολουθεί τον παρακάτω κύκλο: τερηδόνα, έμφραξη, ίσως βαθύτερη τερηδόνα, απονεύρωση, στεφάνη, εξαγωγή, ουλίτιδα-περιοδοντίτιδα, γέφυρα ή εμφύτευμα. Το κόστος στη συγκεκριμένη θεραπευτική φροντίδα μπορεί να φτάσει έως και 2.000 ευρώ για κάθε δόντι λόγω της αμέλειάς του. Αυτή η αμέλεια οδηγεί σε μεγάλα έξοδα και μη ανατρέψιμο βιολογικό κόστος.

Το εργαλείο καθαρισμού της γλώσσας πωλείται στα 4 ευρώ και θα κρατήσει για περισσότερο από έναν χρόνο, ακόμα κι αν το χρησιμοποιείτε κάθε βράδυ. Συστήνεται η περιστασιακή χρήση του στοματικού διαλύματος για την προστασία της μικροβιακής χλωρίδας. Αν χρησιμοποιήσετε τέσσερα μπουκάλια τον χρόνο, το καθένα κοστίζει 4 ευρώ, οπότε θα ξοδέψετε 16 ευρώ.

136

137

WINE & SPIRITS

Photos Courtesy of artadi.com

///////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////

SPANISH BOUQUET EL PISON, TEMPRANILLO, BODEGAS Y VINEDOS ARTADI, LAGUARDIA, SPAIN Η περιοχή της Rioja είναι μία από τις πιο γνωστές κλασικές περιοχές του οινικού κόσμου. Όταν το έντομο της φυλλοξήρας χτύπησε τον γαλλικό αμπελώνα, αρκετοί Γάλλοι παραγωγοί, και ιδιαίτερα από την περιοχή του Bordeaux, έψαξαν σταφύλια στην κοντινή περιοχή της Rioja. Η έλευσή τους έφερε μαζί της τεχνογνωσία, κάτι που έως τότε δεν υπήρχε στην περιοχή. Η Rioja ήταν η δεύτερη περιοχή της Ισπανίας που ηλεκτροδοτήθηκε μετά από αυτήν της Ανδαλουσίας στον νότο. Ένας επιπλέον λόγος που τα κρασιά της Rioja έγιναν γνωστά ήταν ο σιδηροδρομικός σταθμός, που ένωνε τη Rioja με την πόλη και το λιμάνι του Bilbao. ΤΟΥ ΑΡΗ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ SOMMELIER – OENOLOGIST

Τ

α κρασιά της περιοχής θα μπορούσε να πει κάποιος πως χωρίζονται σε παραδοσιακά και μοντέρνα, όπως στις περισσότερες μεγάλες οινικές περιοχές. Τα κρασιά στην Ισπανία, και ειδικότερα στη Rioja, παλαιώνουν για αρκετά χρόνια σε βαρέλια και σε φιάλες, ενώ παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν αμερικανική δρυ, με τα κρασιά να έχουν συνήθως ενδείξεις παλαίωσης όπως το Joven, Crianza, Reserva και Gran Reserva, ενώ από το 2017 δημιουργήθηκαν τρεις νέες Γεωγραφικές Ενδείξεις: η ένδειξη Vinos de Zona, σαν πιο γενική ονομασία προέλευσης, η Vinos de Pueblo,

που αναφέρεται σε συγκεκριμένο χωριό, και η ονομασία Vinedo Singular ως single vineyard αμπελώνα. Υπάρχουν και αρκετοί παραγωγοί πιο μοντέρνοι, που δεν αγαπούν τις τόσο μεγάλες παλαιώσεις των κρασιών και δεν χρησιμοποιούν τις παραπάνω ενδείξεις παλαίωσης, αλλά βγάζουν στην αγορά τα κρασιά τους σαν απλά κρασιά από τη Rioja ή ακόμα και

/////////////////////////////////// 138

ΤΟ BODEGAS ARTADI ΞΕΚΊΝΗΣΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΤΟ 1985 ΣΤΟ ΧΩΡΊΟ LAGUARDIA ΤΗΣ RIOJA. ΣΤΗΝ ΑΡΧΉ ΉΤΑΝ ΈΝΑΣ ΜΙΚΡΌΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΌΣ ΠΑΡΑΓΩΓΏΝ, ΑΛΛΆ ΓΡΉΓΟΡΑ Ο JUAN CARLOS LOPEZ DE LACALLE ΑΓΌΡΑΣΕ ΤΟ ΜΕΡΊΔΙΟ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΊΠΩΝ ΏΣΤΕ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΉΣΕΙ ΤΟ ΌΡΑΜΑ ΤΟΥ.

με την ένδειξη «κρασί από την Ισπανία». Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και το οινοποιείο Artadi: κυκλοφορεί τα κρασιά του σαν απλά ισπανικά κρασιά, με το όνομα του χωριού από όπου κατάγεται, το Laguardia. Το Bodegas Artadi ξεκίνησε την ιστορία του το 1985 στο χωριό Laguardia της Rioja. Στην αρχή ήταν ένας μικρός συνεταιρισμός παραγωγών, αλλά γρήγορα ο Juan Carlos Lopez de Lacalle αγόρασε το μερίδιο των υπολοίπων ώστε να πραγματοποιήσει το όραμά του. Όπως μου είπε η δεύτερη γενιά του οινοποιείου, ο γιος Carlos, «γι’ αυτούς η Rioja είναι μια οινική περιοχή και όχι μια ονομασία προέλευσης»! Συνεχίζοντας μας εξηγεί: «Όπως στην περιοχή του Bordeaux και της Βουργουνδίας, βρίσκουμε μεγάλες διαφορές από χωριό σε χωριό και το καθένα έχει τη δική του ονομασία προέλευσης, έτσι και πιστεύουμε πως και σε μια τόσο μεγάλη περιοχή όπως η Rioja πρέπει να υπάρχουν μικρότερες ονομασίες προέλευσης, που θα εκφράζουν το terroir κάθε χωριού». Με αυτό το σκεπτικό, το 2015, το Bodegas Artadi αποφάσισε να βγει από την ονομασία προέλευσης Rioja και να παραγάγει τα κρασιά του με την πιο απλή ονομασία «Ισπανικό κρασί», με σκοπό να προωθήσει το χωριό του Laguardia. Παράγει ένα λευκό και ένα ερυθρό κρασί, χαρμάνι από διαφορετικούς αμπελώνες

μέσα στο χωριό και επτά διαφορετικά single vineyard, με το κορυφαίο κρασί τους να είναι το «El Pison». Είναι ένας παλιός αμπελώνας που φυτεύτηκε το 1945 και το μέγεθός του είναι 2,4 εκτάρια, φυτεμένος με την ερυθρή τοπική ποικιλία Tempranillo και μικρές φυτεύσεις της λευκής ποικιλίας Viura. Η παλαίωση γίνεται σε μεγάλα δρύινα βαρέλια 600 λίτρων γαλλικής και αυστριακής δρυός, εκ των οποίων ένα 5-10% είναι καινούργια, για 12 μήνες και στη συνέχεια για άλλους 12 μήνες σε μεγάλα δρύινα βαρέλια άνω των 4.000 λίτρων. Η χρονιά του 2022 ήταν μια μεταβατική περίοδος, οπότε η παλιά γενιά μαζί με τη νέα είχαν ανάμειξη στο δημιουργικό κομμάτι. Το El Pison του 2023 είναι η πρώτη χρονιά που ο γιος Carlos έχει τον τελευταίο λόγο στο κομμάτι της οινοποίησης, ένα κρασί με έντονο ρουμπινί χρώμα με μοβ ανταύγειες, που δείχνουν τη νεότητα του κρασιού, αρώματα φρέσκων μαύρων και κόκκινων φρούτων, όπως βατόμουρο και κεράσι, αρώματα δρυός, μπαχαρικών και έναν βοτανικό χαρακτήρα. Η οξύτητα στο στόμα είναι τονισμένη, το αλκοόλ, αν και υψηλό, μοιάζει αρκετά ισορροπημένο και δεν καταλαβαίνεις πως είναι 14,5%, με τις τανίνες να είναι μέτριες προς υψηλές με βελούδινη υφή και το σώμα γεμάτο. Απολαύστε το δίπλα σε ένα παραδοσιακό μοσχαρίσιο βασκικό Txuleton!

////////////////////////////////// 139

////////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////

Photos Courtesy of pantalonestequila.com

WINE & SPIRITS

DELIGHTFULLY IRREVERENT Φιλοδοξεί να μην είναι απλώς ένα ακόμα μπουκάλι στο ράφι του μπαρ, αλλά μια δήλωση ελευθερίας που αρνείται να φορέσει παντελόνια. ΤΗΣ ΕΛΙΣΆΒΕΤ ΚΟΜΝΗΝΟΎ

Μ

ε το χαρακτηριστικό βλέμμα του Hollywood που κλείνει το μάτι στην πολυτέλεια, η Pantalones Tequila των Matthew και Camila McConaughey καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα οργανική, σοβαρή και απολαυστικά ασεβής. Προσομοιάζει στο αξεσουάρ ενός ζεστού καλοκαιριού στην Καραϊβική ή μιας απόδρασης στους τροπικούς. Η γεύση της, με βελούδινη ισορροπία γλυκιάς αγαύης και εσπεριδοειδών, αντικατοπτρίζει την άνεση του ίδιου του Matthew: είναι «Alright, Alright, Alright» σε κάθε γουλιά. Παράγεται σ’ ένα οικογενειακό απο-

140

στακτήριο στο Amatitan του Jalisco, στο Μεξικό. Η Pantalones είναι μέλος της οργάνωσης «1% for the Planet»: ένα δολάριο από κάθε φιάλη που πωλείται, διατίθεται σε περιβαλλοντικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Σε μια αγορά κορεσμένη από επιτηδευμένες ετικέτες, προτάσσει τη διαφάνεια και τη βιωσιμότητα, δείχνοντας ότι η πραγματική πολυτέλεια δεν χρειάζεται κοστούμι, αλλά χαρακτήρα και, ίσως, λίγο λιγότερο ύφασμα. Προσφέρεται για εκείνους που παίρνουν τη ζωή στα σοβαρά, αλλά με μια εξαίρεση: τον εαυτό τους.

Η PANTALONES ΕΊΝΑΙ ΜΈΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΓΆΝΩΣΗΣ «1% FOR THE PLANET»: ΕΝΑ ΔΟΛΆΡΙΟ ΑΠΌ ΚΆΘΕ ΦΙΆΛΗ ΠΟΥ ΠΩΛΕΊΤΑΙ, ΔΙΑΤΊΘΕΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΈΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΈΣ ΟΡΓΑΝΏΣΕΙΣ.

141

AFICIONADO

MIAMI CONNECTION Στο τελευταίο ταξίδι μου στο Μαϊάμι, λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, όπως κάποιοι θα γνωρίζετε, ήταν απαραίτητη και η καθιερωμένη, ως είθισται διαχρονικά, επίσκεψή μου στη Little Havana, για να μη χαλάμε τις συνήθειές μας αλλά και για να αρχίσω να οσφραίνομαι και λίγο Κούβα, πριν από την απόβασή μου στο νησί εντός ολίγων ημερών, ασχέτως αν είναι με λίγο essence Ηνωμένων Πολιτειών. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για έναν δρόμο κοντά στο Downtown της πόλης, την Calle 8 συγκεκριμένα, όπου οι Κουβανοί μετανάστες αριθμούν περίπου ένα εκατομμύριο και που έχουν μετατρέψει σε πιστό αντίγραφο της Αβάνας, τόσο εμφανισιακά όσο και λειτουργικά, αν με εννοείτε. ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΛΑΒΑΝΗ CIGAR & SPIRITS AFICIONADO

Ξ

άνοιξαν τα μάτια του διάπλατα εκστασιασμένος, μιας και δεν είχε ξαναδοκιμάσει πούρο Αβάνας, όπως φάνηκε. Είχε άποψη επί πάντων άνευ δοκιμής, τι να κάνει ο άνθρωπος, δύσκολα τα βρίσκεις τα εν λόγω στην Κούβα και πιο δύσκολα στο Μαϊάμι. Τα «Figurado Doble», στην Ισπανική, θεωρούνται η κορυφαία τεχνική κατασκευής πούρων επιτρέποντας ομοιόμορφη και κατανεμημένη καύση αλλά ταυτόχρονα είναι και τα δυσκολότερα στο rolling. Κατασκευάζονται από torcedores με πολυετή πείρα, συνήθως άνω των είκοσι ετών. Είναι πούρο μακράς διάρκειας, με μήκος 185 και 57άρι δαχτυλίδι, με έντονη και ιδιάζουσα επίγευση, αρώματα καφέ, βανίλιας και σοκολάτας. Όλη η σειρά της Cuaba είναι του ίδιου σχήματος σε διαφορετικά μεγέθη, ενώ το ίδιο υπάρχει και σε Partagas.

εκινώντας την εξερεύνηση, μπαινοέβγαινα σε όλα τα μαγαζάκια πούρων και καφέ δοκιμάζοντας και αγοράζοντας διάφορα πουράκια, όχι από Κούβα βέβαια, εφόσον δεν επιτρέπονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω εμπάργκο, μέχρι να βρω το κατάλληλο Cigar Lounge που θα μου έκανε κλικ για να ξαποστάσω. Καθώς μπήκα σε ένα που μου άρεσε ο διάκοσμος και το κλίμα, με τις κοτούλες να περιφέρονται στην είσοδο, με πλησίασε ο υπάλληλος του καταστήματος και, πάνω στην κουβέντα της πώλησης και της ανταλλαγής απόψεων, προέκυψε και το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ξεκινάει πάντα η αντιπαράθεση με «Τα πούρα Κούβας είναι πολύ καλά αλλά και τα δομινικανά και της Νικαράγουας είναι εξίσου καλά», και πάλι από την αρχή, όπως με όλους τους Aficionados και μη, η ίδια ιστορία. Το αξιοπερίεργο με όλα τα παρεμφερή πούρα εκτός Κούβας είναι ότι όλα με κάποιον τρόπο θέλουν να έχουν μέσα κάτι από Αβάνα, λίγο οι σπόροι, λίγο τα φύλλα φύτρωσαν κάπου στο Pinar del Rio και μετακόμισαν μόνα τους, αλλά πάνω από όλα τα ονόματα και τα δαχτυλίδια πάντα παραπέμπουν σε πούρα Αβάνας. Για να μη μακρηγορούμε, λοιπόν, ο φίλος και συνονόματος Juan, μετανάστης εκ Βενεζουέλας, μου έφτιαξε το καφεδάκι μου, άναψα και ένα Figurado που αγόρασα από το κατάστημα και ξεκίνησε η μάχη της επικράτησης.

Εκστασιασμένος ο Juan από το όλο κλίμα, ανοίγει και μια φιάλη Centenario Edicion Limitada 30 ετών Systema Solera εκ της Costa Rica για να μείνω και εγώ, με τη σειρά μου, έκπληκτος τόσο από την κίνηση όσο και από το προϊόν. Ένα σπανιότατο ρούμι που κυκλοφορεί σε περιορισμένες αριθμημένες φιάλες, που νομίζω πως πρέπει να το δοκιμάσουν όλοι οι φανατικοί πότες του είδους. Έντονο χρώμα και πολύπλοκα αρώματα καραμέλας, βανίλιας και ξηρών καρπών, από τα βαρέλια ουίσκι που παλαίωσε για 30 χρόνια αλλά και από την πολύπλοκη μέθοδο Solera. Ομολογώ έμεινα κατενθουσιασμένος από την όλη εμπειρία και αποχώρησα σε πλήρη ευθυμία, αναζητώντας να βάλω κάτι στο στόμα μου μπας και συνέλθω. Όσο για τον Juan, ευελπιστώ να είναι ακόμη στην εργασία του, κάτι που θα το διαπιστώσω στην επόμενη επίσκεψή μου, στην οποία θα κανονίσω να τον συναντήσω οπωσδήποτε.

Ευτυχώς είχα μαζί μου, ως συνήθως, κάποια πού,ρα Αβάνας και εντελώς συμπτωματικά ένα Double Figurado το οποίο είναι κωνικό και από τις δύο άκρες, ενώ αυτό που κάπνιζα ήταν μόνο από τη μία, απλό Figurado. Μόλις άναψε το Cuaba Salomones που του έδωσα και τράβηξε κάποιες ρουφηξιές

142

143

ART

BLUEBERRY ΧΩΡΊΣ ΗΡΩΙΣΜΌ, ΧΩΡΊΣ ΆΛΛΟΘΙ, ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ Ο ΚΛΑΣΙΚΌΣ COWBOY.

ΕΊΝΑΙ Η ΡΩΓΜΉ ΜΈΣΑ ΤΟΥ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΝΊΝΑΣ ΠΆΤΣΑ

Δ

εν φτιάχτηκε για να είναι συμπαθής. Φτιάχτηκε για να είναι αληθινός. Δεν είναι ο τυπικός ήρωας της Άγριας Δύσης. Είναι η αποδόμησή του. Ο Blueberry γεννιέται ως Michael Steven Donovan σε ένα πλούσιο σπίτι στον αμερικανικό Νότο, που ξεχειλίζει από ρατσιστικές καταβολές. Όταν κατηγορείται άδικα για τη δολοφονία του πατέρα της αρραβωνιαστικιάς του και αναγκάζεται να διαφύγει, συμβαίνει κάτι που του αλλάζει τη ζωή: κατά τη φυγή του, σώζεται από έναν δραπέτη σκλάβο που θυσιάζεται για εκείνον. Το τραγικό αυτό γεγονός τον μεταστρέφει και αρχίζει να αλλάζει ριζικά τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο. Λίγο αργότερα, καθώς διασώζεται από περίπολο του Βορρά, επιλέγει νέο όνομα. Εμπνευσμένος από έναν θάμνο μύρτιλων που βλέπει μπροστά του, υιοθετεί το επώνυμο “Blueberry”. Με τη νέα του ταυτότητα πολεμά με τους Βόρειους στον Εμφύλιο και σταδιακά μετατρέπεται σε υπερασπιστή της ισότητας και της δικαιοσύνης. Είναι κάθε άλλο παρά τέλειος. Ένας ήρωας «ανθρώπινος». Ένας χαρακτήρας που δεν επιδιώκει να είναι «καλός», αλλά αναγκάζεται να επιλέγει το σωστό μέσα σε έναν κόσμο όπου αυτό δεν είναι σχεδόν ποτέ ξεκάθαρο. Η δημιουργία του δεν ήταν μια τυχαία έμπνευση, αλλά το αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας γύρω από το είδος του western – τόσο από τον σχεδιαστή Jean Giraud όσο και από τον σεναριογράφο Jean-Michel Charlier. Ο Giraud, ήδη από πολύ νεαρή ηλικία, είχε αναπτύξει έντονη σχέση με τα western, δουλεύοντας πάνω σε παρόμοιες ιστορίες και χαρακτήρες. Μέσα από πρώιμα κόμικς και ιδιαίτερα τη σειρά με τον Art Howell, διαμόρφωσε σταδιακά ένα πιο ρεαλιστικό και ώριμο ύφος αφήγησης, που απομακρυνόταν από τα στερεότυπα του είδους. Παράλληλα, οι προσωπικές του εμπειρίες –όπως η παραμονή του στο Μεξικό και η επαφή του με τα τοπία της ερήμου– επηρέασαν βαθιά τη ματιά του. Από την άλλη, ο Charlier, αν και αρχικά δήλωνε αποστασιοποιημένος από το western, είχε ήδη γράψει σχετικές ιστορίες και επίσης είχε ταξιδέψει στην Αμερική, αποκτώντας «άμεσες» εικόνες και θεματολογία, ιδιαίτερα γύρω από τους ιθαγενείς πληθυσμούς. Το καθοριστικό σημείο ήρθε όταν, μετά από ένα ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1963, επέστρεψε με έντονη επιθυμία να δημιουργήσει μια νέα western σειρά για το περιοδικό Pilote.

144

145

ART

146

ΈΝΑΣ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΔΙΏΚΕΙ ΝΑ ΕΊΝΑΙ «ΚΑΛΌΣ», ΑΛΛΆ ΑΝΑΓΚΆΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΛΈΓΕΙ ΤΟ ΣΩΣΤΌ ΜΈΣΑ ΣΕ ΈΝΑΝ ΚΌΣΜΟ ΌΠΟΥ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΣΧΕΔΌΝ ΠΟΤΈ ΞΕΚΆΘΑΡΟ.

147

ART

Ο BLUEBERRY ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ – ΌΧΙ ΑΠΛΏΣ ΩΣ ΈΝΑΣ ΑΚΌΜΗ ΉΡΩΑΣ ΤΗΣ ΆΓΡΙΑΣ ΔΎΣΗΣ, ΑΛΛΆ ΩΣ ΜΙΑ ΠΙΟ ΣΎΝΘΕΤΗ ΚΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΉ ΕΚΔΟΧΉ ΤΟΥ WESTERN, ΠΟΥ ΣΤΗΡΊΧΘΗΚΕ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΈΣ ΕΜΠΕΙΡΊΕΣ.

148

149

ART

Η αρχική επιλογή για το σχέδιο ήταν ο Joseph Gillain, ο οποίος όμως αρνήθηκε και πρότεινε τον μαθητή του, Giraud. Αυτή η συνάντηση αποδείχθηκε καθοριστική: η αφηγηματική εμπειρία και η δραματουργία του Charlier ενώθηκαν με την οπτική ωριμότητα και τις βιωματικές επιρροές του Giraud.

διπλώνεται με κινηματογραφική ροή, αργό χτίσιμο έντασης, ηθικά διλήμματα και πολιτικές αποχρώσεις – από τη διαφθορά στον στρατό μέχρι τη βία απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσμούς. Έτσι δεν είναι τυχαίο το ότι πολλοί έχουν συγκρίνει τον Blueberry με αντιήρωες του ευρωπαϊκού σινεμά των ’60s και ’70s. Σε μια εποχή που οι υπερήρωες κυριαρχούν, η επιστροφή σε έναν χαρακτήρα σαν αυτόν λειτουργεί σχεδόν αναζωογονητικά: ένας ήρωας χωρίς υπερδυνάμεις, αλλά με βάθος, ατέλειες, αντιφάσεις και –δίχως αμφιβολία– με περισσότερη αλήθεια.

Έτσι γεννήθηκε ο Blueberry – όχι απλώς ως ένας ακόμη ήρωας της Άγριας Δύσης, αλλά ως μια πιο σύνθετη και ρεαλιστική εκδοχή του western, που στηρίχθηκε σε πραγματικές εμπειρίες. Η σειρά ξε-

150

151

INFLUENCER

NORMAN ROCKWELL

Σε μια εποχή που η Αμερική προσπαθούσε να ψηλαφήσει την ταυτότητά της ανάμεσα σε δύο παγκόσμιους πολέμους και στην αυγή της διαστημικής εποχής, ένας άνθρωπος με μια παλέτα και μια φωτογραφική μηχανή ανέλαβε να χαρτογραφήσει την ψυχή της. Ο Norman Rockwell (1894-1978) δεν ήταν απλώς ένας εικονογράφος, ήταν ο οπτικός εθνογράφος της αμερικανικής καθημερινότητας, ένας καλλιτέχνης που μετέτρεψε το περιοδικό Saturday Evening Post σε ένα παράθυρο προς μια εξιδανικευμένη, αλλά βαθιά ανθρώπινη πραγματικότητα. ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΊΝΑΣ ΡΩΜΑΝΟΎ

Τ

ο έργο του Rockwell χαρακτηρίζεται από μια σχεδόν αρχαιολογική προσοχή στη λεπτομέρεια. Εμπνεόταν από τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, τους γείτονές του στο Stockbridge της Μασαχουσέτης, τους οποίους χρησιμοποιούσε ως μοντέλα. Η διαδικασία του ήταν σχολαστική: σκηνοθετούσε σκηνές με αληθινούς ανθρώπους, τις φωτογράφιζε από δεκάδες γωνίες και στη συνέχεια μετέφερε την ουσία τους στον καμβά. Χρησιμοποιώντας κυρίως ελαιογραφία, κατάφερνε να δώσει μια στιλπνή, σχεδόν τρισδιάστατη υφή στα έργα του, όπου κάθε ρυτίδα στο πρόσωπο ενός ηλικιωμένου ή κάθε λεκές στα ρούχα ενός παιδιού αφηγούνταν μια ολόκληρη ιστορία. Στο εμβληματικό «Freedom from Want» ο Rockwell αποτύπωσε την ουσία της ευγνωμοσύνης, ενώ στο «The Problem We All Live With» (1964) απέδειξε ότι η τέχνη του μπο-

152

ρούσε να γίνει ένα ισχυρό κοινωνικό εργαλείο. Η εικόνα της μικρής Ruby Bridges, που βαδίζει προς το σχολείο περιτριγυρισμένη από ομοσπονδιακούς πράκτορες, παραμένει μία από τις πιο συγκλονιστικές καταγραφές του φυλετικού διαχωρισμού στην Αμερική. Το ύφος του, συχνά χαρακτηρισμένο ως «Rockwellesque», συνδυάζει τον ρεαλισμό με μια δόση αφηγηματικού συναισθηματισμού. Δεν ζωγράφιζε απλώς αυτό που έβλεπε, αλλά αυτό που ένιωθε ότι θα έπρεπε να είναι η ζωή. Αυτή η ικανότητα να συμπυκνώνει ολόκληρα δράματα σε ένα μοναδικό καρέ επηρέασε βαθιά μεταγενέστερους δημιουργούς. Ο Steven Spielberg και ο George Lucas, αρχιτέκτονες της σύγχρονης αμερικανικής μυθολογίας, έχουν δηλώσει ότι η κινηματογραφική τους ματιά οφείλει πολλά στη σύνθεση και την αφηγηματική καθαρότητα του Rockwell.

153

Photos Courtesy of www.nrm.org

INFLUENCER

154

ΣΤΟ «THE PROBLEM WE ALL LIVE WITH» (1964) ΑΠΈΔΕΙΞΕ ΌΤΙ Η ΤΈΧΝΗ ΤΟΥ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΈΝΑ ΙΣΧΥΡΌ ΚΟΙΝΩΝΙΚΌ ΕΡΓΑΛΕΊΟ. Η ΕΙΚΌΝΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΉΣ RUBY BRIDGES, ΠΟΥ ΒΑΔΊΖΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΠΕΡΙΤΡΙΓΥΡΙΣΜΈΝΗ ΑΠΌ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΎΣ ΠΡΆΚΤΟΡΕΣ, ΠΑΡΑΜΈΝΕΙ ΜΙΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΈΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΈΣ ΤΟΥ ΦΥΛΕΤΙΚΟΎ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΎ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΉ.

155

INFLUENCER

156

Η ΙΚΑΝΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ROCKWELL ΝΑ ΣΥΜΠΥΚΝΏΝΕΙ ΟΛΌΚΛΗΡΑ ΔΡΆΜΑΤΑ ΣΕ ΈΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΌ ΚΑΡΈ ΕΠΗΡΈΑΣΕ ΒΑΘΙΆ ΜΕΤΑΓΕΝΈΣΤΕΡΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΎΣ.

157

INFLUENCER

Παρά την τεράστια επιτυχία του, ο Rockwell έζησε σε μια εποχή έντονων αντιθέσεων. Ενώ τα εξώφυλλά του εξέπεμπαν μια αίσθηση ασφάλειας, ο ίδιος πάλευε συχνά με την κατάθλιψη, αναζητώντας τη βοήθεια του διάσημου ψυχαναλυτή Erik Erikson. Αυτή η εσωτερική πολυπλοκότητα ίσως είναι που προσδίδει στα έργα του μια κρυφή μελαγχολία, μια αναγνώριση ότι η «τέλεια στιγμή» είναι πάντα εφήμερη.

Σήμερα, οι πίνακές του δεν θεωρούνται πλέον απλές εικονογραφήσεις, αλλά πολύτιμα τεκμήρια μιας χαμένης αθωότητας. Ο Rockwell κατάφερε να κάνει το συνηθισμένο να μοιάζει ιερό, θυμίζοντάς μας ότι η ιστορία ενός έθνους δεν γράφεται μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά και γύρω από το τραπέζι της κουζίνας, στις σχολικές αίθουσες και στα βλέμματα των ανθρώπων που ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο.

158

159

Photos Courtesy of meshika.com

STYLE

LOVE KILLS Ένα graphic hat μπορεί να λειτουργήσει περισσότερο ως φορέας ιδέας και ταυτότητας παρά ως απλό στοιχείο ένδυσης, ειδικά όταν το design του στηρίζεται σε έντονη συμβολική γλώσσα. Το «Love Kills» εντάσσεται σε αυτή τη λογική, δίνοντας έμφαση στο μήνυμα και στη συνολική εικόνα. ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΒΕΡΛΈΚΗ

Η

φόρμα του ακολουθεί cowboy-inspired σιλουέτα, με πιο δομημένο crown και καμπυλωτό brim, στοιχεία που παραπέμπουν σε κλασικές western αναφορές. Η κατασκευή του βασίζεται σε σταθερή δομή που κρατά το σχήμα, ενώ η επιλογή υλικών υποστηρίζει τη χρήση του σε καθημερινό επίπεδο χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του – ο οποίος

160

φυσικά ενισχύεται από το πλαϊνό σχέδιο αλλά και το εσωτερικό του γείσου graphic: «Love Kills». Εξάλλου, love kills... μια φράση που άλλους τους βρίσκει σύμφωνους και άλλους όχι – η εμπειρία θα μιλήσει και εδώ. Το καπέλο αυτό από τη Meshika Hats διατίθεται μέσω του επίσημου website του brand.

ΤΟ ΚΑΠΈΛΟ «LOVE KILLS» ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΠΛΏΣ ΈΝΑ ΑΚΌΜΗ ΑΞΕΣΟΥΆΡ STREETWEAR, ΑΛΛΆ ΜΙΑ ΤΟΛΜΗΡΉ ΣΤΙΛΙΣΤΙΚΉ ΔΉΛΩΣΗ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΏΝΤΑΣ ΩΣ ΈΝΑ ΜΙΚΡΌ ΜΑΝΙΦΈΣΤΟ ΓΙΑ ΌΣΟΥΣ ΒΛΈΠΟΥΝ ΤΗ ΜΌΔΑ ΩΣ ΜΟΡΦΉ ΈΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΌΧΙ ΑΠΛΏΣ ΩΣ ΜΙΑ ΤΆΣΗ.

161

JUNGLE

MIST «Η πολυτέλεια δεν έχει να κάνει με το να έχεις πολλά χρήματα, έχει να κάνει με το να έχεις καλό γούστο».

Diane von Furstenberg ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ: ΣΠΎΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΆΤΟΣ STYLING: ΜΆΝΘΟΣ ΔΕΛΛΑΤΌΛΑΣ, ΕΠΙΜΈΛΕΙΑ ΡΟΛΟΓΙΏΝ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Αυτόματο ρολόι Rolex Explorer, με κάσα διαμέτρου 36 mm και μπρασελέ από ατσάλι Oystersteel. Διαθέτει 70 ώρες ενεργειακής αυτονομίας. www.rolex.com

162

163

Αυτόματος χρονογράφος Longines Conquest Automatic Chronograph, με κάσα διαμέτρου 42 mm και μπρασελέ από ατσάλι. www.longines.gr

164

Quartz χρονογράφος Tissot T-Sport PR516, με κάσα διαμέτρου 40 mm και μπρασελέ από ατσάλι. Tissot Boutique

165

Αυτόματο ρολόι Tudor Ranger με κάσα διαμέτρου 36 mm και καντράν από ατσάλι 316L. Κούμπωμα ασφαλείας T-Fit. Διαθέτει 70 ώρες ενεργειακής αυτονομίας και είναι στεγανό στα 100 μ. www.tudorwatch.com

166

Αυτόματο ρολόι TAG Heuer Aquaracer Professional 300M, με κάσα διαμέτρου 42 mm και μπρασελέ από ατσάλι. Στεγανό στα 300 μ. TAG Heuer Boutique

167

Quartz ρολόι HUGO Grail, με κάσα διαμέτρου 42 mm και λουράκι σιλικόνης. Αυτόματο ρολόι Lacoste με κάσα διαμέτρου 44 mm, λουράκι από σιλικόνη, στεγανό στα 100 μ.

168

Δερμάτινα βραχιόλια με κουμπώματα από ατσάλι, όλα Li La Lo

169

T-shirt, κρεμαστό πορτοφόλι καρτών και sneakers, όλα MCM

170

Σακάκι και γυαλιά ηλίου Salvatore Ferragamo. Πλεχτή ζώνη και loafers Santoni (Kalogirou). Άρωμα Valentino (www.sephora.gr)

171

Πόλο και πλεχτή ελαστική ζώνη, Tod’s. Σουέντ boat shoes Hogan

172

Τζόκεϊ, πετσέτα και μαγιό, όλα Gant. Βραχιόλια από πολύτιμους λίθους Li La Lo

173

Τζόκεϊ Superdry, λινό πουκάμισο και παντελόνι Dirty Laundry, μποτάκια Hey Dude (Hondos Center). Βραχιόλι Li La Lo. Άρωμα Jean Paul Gautier (www.sephora.gr)

174

Λινό πουκάμισο Tommy Hilfiger, μαγιό Nautica και παντόφλες Birkenstock (Hondos Center). Επάνω δροσιστικός ορός μικροφυσαλίδων με υαλουρονικό και πολυγλουταμενικό οξύ, στη μέση ενυδατικό στικ SPF 30 με φίλτρα UVA/UVB, κάτω ενυδατική κρέμα γαλάκτωμα με υαλουρονικό οξύ, όλα τα καλλυντικά είναι της σειράς Hydrate (www.sephora.gr)

175

Φούτερ και καπέλο Under Armour, σορτς puma, sneakers και κλειστές παντόφλες Ugg

176

Μπαλάκι, ρακέτα, πόλο και σορτς Wilson (www.faisgroup.com). Sneakers επάνω Under Armour και κάτω Puma

177

FASHION

LIBERATED ELEGANCE Επανεξετάζοντας τον εκλεκτικισμό της δεκαετίας του 1920 μέσα από τη δική του απαιτητική οπτική, ο Maximilian Davis, Creative Director του Ferragamo, επιστρέφει σε αυτήν για τoν σχεδιασμό της συλλογής Άνοιξη/Καλοκαίρι 2026 του Ferragamo, ενώ παράλληλα εξερευνά την εποχή κατά την οποία ιδρύθηκε ο ίδιος ο οίκος.

Ferragamo boutique: Σταδίου 4, Αθήνα, ferragamo.com

178

179

FASHION

GOMMINO CLUB Η Tod’s τιμά το Gommino, το διαχρονικό icon της μάρκας και σύμβολο του ιταλικού τρόπου ζωής. Η κορυφαία έκφραση της φημισμένης ποιότητας της Tod’s είναι το Gommino, αποτέλεσμα της δεξιοτεχνίας, της προσοχής και των βαθιά ριζωμένων παραδόσεων των τεχνιτών της μάρκας. Το Gommino κατέχει κεντρική θέση στην παρουσίαση της ανδρικής συλλογής Άνοιξη-Καλοκαίρι 2026 της Tod’s στη Villa Necchi Campiglio, η οποία παρουσιάζεται σε ένα μοναδικό περιβάλλον: το Gommino Club, αποκλειστικό αλλά ανεπίσημο, όπου η ευθυμία και η ανεπιτήδευτη κομψότητα συνυπάρχουν σε μια εμπειρία-φόρο τιμής στο ιταλικό πνεύμα.

Tod’s: Πανεπιστημίου 4, Αθήνα

180

181

FASHION

A GANT SUMMER Η συλλογή Spring/Summer 2026 της GANT εξελίσσει τη διαχρονική κληρονομιά του American sportswear μέσα από μια σύγχρονη προσέγγιση που συνδυάζει ανεπιτήδευτη κομψότητα με λειτουργικότητα. Η καμπάνια A GANT Summer αντλεί έμπνευση από τη ζωή δίπλα στη θάλασσα και την αίσθηση ελευθερίας που χαρακτηρίζει το καλοκαίρι. Ναυτικές αναφορές, ανάλαφρα υφάσματα και relaxed layering συνθέτουν μια συλλογή που μεταβαίνει φυσικά από την πόλη στους καλοκαιρινούς προορισμούς. Με έμφαση στη διαχρονικότητα, η SS26 αποτυπώνει την ουσία του σύγχρονου summer style, όπου η ποιότητα, η απλότητα και η διακριτική κομψότητα αποτελούν βασικά στοιχεία ενός σύγχρονου και ευέλικτου τρόπου ένδυσης. Περισσότερο από ένα brand ένδυσης, η GANT εκφράζει έναν τρόπο ζωής εκλεπτυσμένο, αυθεντικό και διαχρονικά επίκαιρο. Από το 1949 έως σήμερα, συνεχίζει να διαμορφώνει το αμερικανικό στιλ, παραμένοντας πιστή στις αξίες που την καθιστούν διαχρονική.

Τα προϊόντα ένδυσης και υπόδησης GANT διατίθενται στην Ελλάδα από τον Όμιλο Notos Com Holdings.

182

183

FASHION

SUMMER IN THE CITY Πολύχρωμο, πολύβουο, ζωηρό με στιλ. Η ενέργεια του Μιλάνου δημιουργεί το σκηνικό για τη συλλογή «Summer in the City» s/s 26 της HOGAN. Μια ιστορία για την πόλη και τις εικόνες της: τα σιντριβάνια, το απογευματινό παγωτό με φίλους, τα βραδινά παιχνίδια στο πάρκο, στα ξεθωριασμένα από τον ήλιο γήπεδα μπάσκετ, και το τελετουργικό του καφέ κάθε στιγμή της ημέρας. Μια συλλογή που διακρίνεται για τον ξεχωριστό χαρακτήρα και το ιταλικό στιλ της, για μοναδικές στιγμές στις ζεστές, μακριές ημέρες και βραδιές του καλοκαιριού.

Hogan boutique: Σταδίου 4, Αθήνα, hogan.com

184

185

Photos Courtesy of leica-camera.com

DESIGN

SAFARI CAMERA Συνεχίζει μια παράδοση δεκαετιών, όπου η αισθητική συνδέεται άμεσα με την πρακτικότητα και τη διαχρονικότητα. Η εμπειρία της φωτογραφίας επεκτείνεται στον τρόπο με τον οποίο το αντικείμενο αποτύπωσης εικόνων και αναμνήσεων γίνεται μέρος της καθημερινής χρήσης. Η εμβληματική σειρά Safari επιστρέφει με τη Leica M11-P, που επαναπροσδιορίζει τη σχέση ανάμεσα στη μορφή και τη λειτουργία, μέσα από μια προσέγγιση που δίνει έμφαση στη λεπτομέρεια. ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΒΕΡΛΈΚΗ

Η

χαρακτηριστική olive-green επιφάνεια συνδυάζεται με ασημένιες λεπτομέρειες, δημιουργώντας ένα σώμα που παραμένει αναγνωρίσιμο, αλλά ταυτόχρονα πιο understated. Η απουσία του κόκκινου logo ενισχύει αυτή την αίσθηση, δίνοντας προτεραιότητα στην καθαρότητα του σχεδιασμού. Στο εσωτερικό, η κάμερα διατηρεί τον full-frame αισθητήρα υψηλής ανάλυσης έως 60 MP

και ενσωματωμένη μνήμη 256 GB, στοιχεία τα οποία υποστηρίζουν μια εμπειρία φωτογράφισης άμεση και ουσιαστική. Η Leica M11-P Safari διατίθεται μέσω της Leica, σε επιλεγμένα Leica Stores και εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους, καθώς και μέσω του επίσημου online καταστήματος της εταιρείας.

186

FASHION

HERITAGE IN MOTION Η 50ή επέτειος της MCM σηματοδοτεί μια νέα δημιουργική διάσταση, όπου η κληρονομιά συναντά την καινοτομία. Ρευστές σιλουέτες, υβριδικά υλικά και δυναμική κίνηση διαμορφώνουν μια σύγχρονη αισθητική σε συνεχή εξέλιξη. Παρελθόν, παρόν και μέλλον ενώνονται σε μια ενιαία ροή σχεδιασμού.

MCM Boutique store.athens@mcmworldwide.com

187

Photos Courtesy of spechtdesign.com

DESIGN

HIGH AESTHETICS FETISH Στον κόσμο των αντικειμένων που αρνούνται να συμβιβαστούν με τη μετριότητα, η The Emerald – Spiritello της Specht Design δεν είναι απλώς μια μηχανή εσπρέσο. Eίναι ένα φετίχ υψηλής αισθητικής για την ελίτ του design. ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΊΝΑΣ ΡΩΜΑΝΟΎ

Ν

τυμένη σε μια βαθιά, υπνωτιστική απόχρωση του σμαραγδιού, που παραπέμπει σε vintage Bentley και στις σκοτεινές γωνιές των πιο αποκλειστικών clubs του Mayfair, η Spiritello επαναπροσδιορίζει την πρωινή ιεροτελεστία ως μια ηδονιστική πράξη.

λεπτομέρειες από καρυδιά και τα χειροποίητα μεταλλικά στοιχεία προσδίδουν μια απτική ποιότητα που θυμίζει το εσωτερικό ενός ιδιωτικού jet. Δεν πρόκειται για μια συσκευή που κρύβεται στον πάγκο της κουζίνας, αλλά για το κεντρικό έκθεμα ενός loft στο Soho. Για τον άνδρα ή τη γυναίκα θιασώτη του «quiet luxury», η Spiritello είναι η απόδειξη ότι ο τέλειος εσπρέσο απαιτεί το σωστό στιλ, τη σωστή πίεση και, κυρίως, τη σωστή γενιά μηχανικής υπεροχής.

Η Specht Design, γνωστή για την εμμονική προσοχή στη λεπτομέρεια, παντρεύει εδώ τον βιομηχανικό μπρουταλισμό με την πολυτέλεια του custom made. Οι ξύλινες

188

189

Photos Courtesy of wesn.com

DESIGN

SCRIMSHAW LEGACY Η έννοια του pocket knife αποκτά διαφορετική διάσταση όταν αντιμετωπίζεται ως φορέας αφήγησης, πέρα από απλό εργαλείο. Το WESN x P&Co Wildcat Henry Knife κινείται ακριβώς σε αυτό το σημείο, όπου η λειτουργικότητα συναντά μια πιο συμβολική, σχεδόν χειροτεχνική προσέγγιση του αντικειμένου. ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΒΕΡΛΈΚΗ

Τ

ο σχέδιο βασίζεται στο κλασικό Henry της WESN, ένα compact slip-joint μαχαίρι με καθαρές γραμμές και περιορισμένο όγκο, σχεδιασμένο για καθημερινή χρήση. Στη συγκεκριμένη συνεργασία, η ταυτότητα του P&Co ενσωματώνει τη scrimshaw αισθητική, με χαράξεις πάνω σε φυσικό ox bone, δημιουργώντας μια επιφάνεια που θυμίζει παλαιότερες ναυτικές τεχνικές χάραξης και προσωπικής σήμανσης αντικειμένων.

και το φυσικό υλικό ενισχύουν την αίσθηση ενός αντικειμένου που παλιώνει όμορφα μέσα στον χρόνο. Η φόρμα παραμένει minimal, αλλά το χειροποίητο στοιχείο στις λεπτομέρειες προσθέτει χαρακτήρα και μοναδικότητα σε κάθε κομμάτι. Με άλλα λόγια, χρήση και ιστορία σε ένα συμπαγές design. Το WESN x P&Co Wildcat Henry Knife διατίθεται μέσω του επίσημου website της WESN και επιλεγμένων διεθνών retailers που συνεργάζονται με το brand.

Το brass hardware και η αντίθεση ανάμεσα στο μέταλλο

190

www.mancodeshop.com

NATURAL CONFIDENCE

191

192

193

LAST PAGE

Photo courtesy: National Gallery of Art, Gift of Mr. and Mrs. Cornelius Vanderbilt Whitney

THE BIGLIN BROTHERS RACING

Ο Αμερικανός καλλιτέχνης Thomas Eakins (1844-1916) ήταν παθιασμένος κωπηλάτης και ζωγράφισε αυτό το θέμα αρκετές φορές. Αυτός ο συγκεκριμένος πίνακας, The Biglin Brothers Racing (ελαιογραφία σε καμβά 61,2 x 91,6 εκ.), πιθανότατα απεικονίζει έναν αγώνα που διεξήχθη στον ποταμό Schuylkill στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ στις 20 Μαΐου 1872.

ΔΙΕΥΘΎΝΣΕΙΣ – STYLE – JUNGLE MIST (ΣΕΛ. 162-177) www.longines.gr, Swatch Group Greece: Μαντζαγριωτάκη 3, Καλλιθέα, τηλ. 210-9562694. www.rolex.com. TAG Heuer Athens Boutique: Σταδίου 3, τηλ. 210-3317540. Tissot Boutique Athens: Πανεπιστημίου 6, τηλ. 210-3616056. www.tudorwatch.com MCM: Ξάνθου 2, Κολωνάκι, τηλ. 210-7225910. Li La Lo: Βουκουρεστίου 2, Αθήνα, τηλ. 210-3319864. Tod’s: Πανεπιστημίου 4, Αθήνα, τηλ. 211-1088136.

Salvatore Ferragamo: Σταδίου 4, Αθήνα, τηλ. 211-1088159. Hogan: Σταδίου 4, Αθήνα, τηλ. 211-1088137. Kalogirou: Σταδίου 4, Αθήνα, τηλ. 211-1088119. Gant: Πανεπιστημίου 13, Αθήνα, τηλ. 210-3640491. Hondos Center: Πλατεία Ομονοίας 4, Αθήνα, τηλ. 210-5282800. Puma: Λεωφ. Βουλιαγμένης 96, Γλυφάδα, τηλ. 211-1088105. Under Armour: Λεωφ. Βουλιαγμένης 90, Γλυφάδα, τηλ. 211-1088132. Ugg: Αναγνωστοπούλου 4, Αθήνα, τηλ. 211-1088163

194

195

196