Мирослав Нагач-Бомбел

PB /

БОМБЕ

Л

18+ СОДЕРЖАЙ ТЕЙ КНЇЖКИ МОЖЕ УГРОЖИЦ ИНТЕҐРИТЕТ МАЛОЛЇТНИХ ОСОБОХ, ЯК И ЇХ ЗДРАВСТВЕНИ, МОРАЛНИ, ИНТЕЛЕКТУАЛНИ И СОЦИЯЛНИ РОЗВОЙ

1

Мирослав Нагач БОМБЕЛ Преклад зоз польского МА Александер Мудри др Томаш Квока Наслов ориґиналу Mirosław Nahacz "Bombel" Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2004 Директорка Мартица Тамаш Одвичательни редактор др Борис Варґа Лекторе Блажена Хома Цветкович МА Александер Мудри Дизайн Иґор Орсаґ Рамик наива Епифана Дровняка (Нїкифора Кринїцкого) "Нойов корабель", 1935 Авторски права реґуловани зоз Гелену Нагач Видава НВУ "Руске слово" Булевар ошлєбодзеня 81/VII Нови Сад Тираж 400 прикладнїки Друкує "Максима ґраф" Петроварадин Кнїжка состойна часц часопису МАК 01-2/2014 и седемнаста кнїжка едициї MAKoff

МИРОСЛАВ НАГАЧ

БОМБЕЛ ПРИПОВЕДКИ ЗОЗ ГОРНЇЦИ, ЗОЗ ПОЛЬСКОГО ПРЕЛОЖЕЛИ АЛЕКСАНДЕР МУДРИ И ТОМАШ КВОКА

4/

ЗМИСТ СЛОВО ПРЕКЛАДАТЕЛЬОХ БЛАГОВИЩЕНЄ

7

11

НА КРАТКО 25 ВЕЛЬКА ВОДА

29

ВИЧНАЯ ПАМЯТЬ 37 ОГЕНЬ 43 ДУПЛИ ДАБЛИ 49 РИБИ

55

КРАДОШЕ 67 СПРЕВОДЗКА 79 КВАРТЕЛЬ 85 КОНЄЦ

91

БИОҐРАФИЯ 94

5

6/

7

СЛОВО ПРЕКЛАДАТЕЛЬОХ

Як и Бомбел до Ґорлицох, так и ми з тим прекладом рушаме на нову територию хтору по тераз нє нащивели Руснаци. То нє лєм перши преклад сучасного роману з польского язика на язик бачванско-сримских Руснацох, алє и перши прекладательни проєкт през сотруднїцтво младих Руснацох зоз двох бокох Стреднєй Европи – Горнїци и Войводини. Гоч сотруднїцтво медзи польскима и войводянскима Руснацами у часопису МАК дало уж даскельо позитивни резултати, тото дїло найозбильнєйши проєкт, чий резултат кнїжка младого польского писателя лемковского походзеня.

Кнїжка нє була вибрана случайно. Прекладателє ше одлучели праве за ню пре вецей причини. Перша – же руским читательом у Войводини сцеме дац нагоду же би ше упознали зоз сучасну польску прозу хтору написал Руснак. А то проза хтора насправди на високим уровню. Як друга причина то факт же кнїжка найуниверзалнєйша з Нагачових дїлох. Чита ше ю зоз приємносцу, а способ нарациї таки як кед би то сам автор приповедал. То тиж слика сучасного валалу у Бескидох, Карпатох, дзе ше мишаю лемковска и польска култура.

БОМБЕЛ

Автор "Бомбела" – Мирко Нагач, бул надїя польскей младей литератури. И гоч як писатель исновал лєм у польскей литератури, бул свидоми свойого руского походзеня, та ше у каждей кнїжки зявйовали препознатлїви лемковски акценти.

Кнїжка "Бомбел" була обявена 2004. року и барз добре ю прияли критичаре и обични читателє. Мирко преноши интересантни приповедки главней подоби Бомбела – валалскей пиянїци, хтори днї препровадзує на станїци у центру валала. И Бомбел и його пайташе насправди жили, бивали у тим валалє, гоч их литературни подоби то компилациї вецей людзох. Кажда приповедка ше базує на локалних, карпатских леґендох за хтори Мирек чул у валалє, од колеґох, алє и од баби, лєбо дїда. Руски преклад ше дакус розликує од польского ориґиналу прето же з прекладу вихабена єдна приповедка. Причина тому одвичательне одношенє ґу политично чувствительним темом. Тиж так, кнїжку ше нє препоручує читац младшим од 18 рокох. Гоч на початку нє бул плановани, у медзичаше ше зявели и два важни рочнїци. У 2014. року наполнї ше 10 роки од обявйованя кнїжки "Бомбел" и 30 роки од народзеня Мирка. Гнєт вас воламе до Ґладишова, пред станїцу у центру, при предавальнї. Шеднїце лагодно и слухайце цо вам Бомбел ма повесц...

Прекладателє

БОМБЕЛ

8/

9

Б

10 /

11

Но ша здраво цимборове. Волаю ме Бомбел зоз станїци бо праве ту на станїци шедзим та ме прето так волаю. Приповедам сам зоз собу и вироятно сом уж цалком одквачел, алє блїзко при мнє нїкого другого нєт, прето же тоти селячини ище шпя и притулюю ше ґу перини, покровцу або и сами ґу себе бо кед шпя, вец им цалком шицко єдно ґу чому. Но и ма буц увод и у рамикох того мам повесц дацо о себе, так як на даяким ТВ квизу, мам пейдзешат пейц роки, пензионер сом електричар, мам два дзивки и жену, хтори тераз щиро поздравям зоз маханьом ґу камери. Алє так насправди, без франти, нє мам анї пейдзешат роки, и озда сце покапчали же сом то лєм так гварел же би нє було допито. Насправди супер так бешедовац сам зоз собу, бо вец ше ми мєнєй кури, а иншак ше ми барз кури, аж ме пече, як кед бим нє єдол, як кед бим нїч нє пил, як кед би ми єден други я шедзел у бруху и цагал воздух. Алє од бешедованя, як сом уж гварел, пече ме дакус менєй. Врацим ше на главну бешеду типа: поздрав, сцем буц твой найлєпши пайташ, вец у рамикох того повем, же мам трицец осем роки, сина, дзивче и дом у добрим стану хтори сом нашлїдзел од оца, хтори умар дас пред роком, вичная му память. Повем ище же нїяку перспективу пред собу нє видзим аж анї за наступни два днї, бо нєшка шеснасти, а баюсати поштар придзе до мнє на тей своєй пейґлици спонзорованей зоз пенєжу порцийових обовязнїкох дас коло осемнастого и вец ше ствар розяшнї. Бо зоз мою главу цошка нє у шоре, чуєм якиш нєясни звуки у нєй, значи на перши попатрунок шицко зо мну у шоре, алє кед попатриш лєпше, вец виходзи таке дацо, же я пре тото мам инвалидску пензию и цали польски народ кажди мешац збера пенєжи, же би я, хтори цалком нє важни, могол достац пензию од баюсатого поштара бо вон ше його жени пачи лєм зоз баюсами и раз, кед сом єй ше питал же цо кед би ше вон обритвел, гварела ми, же би го вона такой вируцела з хижи. Но вец ше дакеди и поцешим, бо сом насправди важни, а кед ми дахто нє одвитує и кед ше дакому видзи же я нїч нє вред-

БОМБЕЛ

БЛАГОВИЩЕНЄ

зим и же зо мну нє ма цо бешедовац, вец себе думам, до мацериней, можеш ме нє любиц, можеш о мнє думац же сом пше говно, алє кед же цали мешац робиш, вец значи робиш и за мнє, а кед першого достанєш плацу, та анї нє похопиш, же там нєт тей часци пенєжу, хтору держава мнє дава за пензию и инвалидске осиґуранє. Як перше, можем повесц дацо о природи коло мнє, бо ноц, а поправдзе ище и нє, бо випатра як кед би тот славни православни Бог до воздуху заджобнул вельки шприц полни з млєком и тераз го шприцує помали, бо постава вше яснєйше и вше лїпкацше. Бешедуєм зоз собу уж так длуго же ми язик уж дакус зацерпнул, и мой глас ми звучи як кед би нє бул мой. Алє я знам же вон мой, бо чий би бул, кед ту нїкого другого нєт, прето же шицки ище шпя дома и так будзе ище дас двацец минути, а потим ше пребудза даскельо минути пред тим як забренкаю векери и перше цо зробя то же виключа векер же би нє бренкал. Бо, им нє треба нїч механїчне же би ше пребудзели. Вони уж длуго ставаю праве у тим чаше, та ше уж звикли. Алє насправди ше ми барз пиє, а нажаль нєшка нє мам за цо купиц, сиґурно анї Петрик нє ма, анї Капитан, хтори наисце стари и лєпше ше познал з моїм оцом як зо мну, а мнє вон, як гвари, памета, як сом бегал з прутом и кричал на Петрика, же є забити и же є нє живи. И попри тим, Капитан гвари же служел войско, кед була война на польско-словацкей гранїци и борел ше процив Нємцох, и вец пре тот период, пре тото, цо теди прежил, за цали живот остал вояк. И вше кед виходзи з дому, вец є обовязно у вояцким мантилу и у желєней кошулї, на хторей ма поприпинани шицки ордени аж и тот найзначнєйши, гоч є и цивилни, орден "Будователя НРП"1, бо нє важне од кого є, важне же орден. И Капитан нє допущує же бизме ше ґу ньому озвали зоз добри дзень, гвари лєм салутировац и кричац: "Здраво панє Капитанє". А вон нам теди одвитує: "Здраво вояки". Муши буц дисциплина, бо ше иншак шицко розпаднє, як гвари пан Капитан, без войска нїч нє вредзи. Капитан ма найвекши доходок од нас шицких, ма тоти шицки инвалидски пензиї, шицки тоти бонуси, плус два приватни пензийни осиґураня, борецки, фамелийни, школски додатки и пенєжну помоц за лїки. Капитан 1 Орден "Будователя НРП" — високе цивилне одликованє, хторе ше додзельовало у часох комунистичней Народней Републики Польскей (PRL) (тоту и шлїдуюци фусноти написали прекладателє).

12 /

13

А тераз ми од того жаданя помали постава вше жимнєйше и тота жима така як дробни шнїгово пахульки цо помали падаю по мнє, так як качи пиречка, лєм же су били, а нє кафово, тота жима ме ровномирно закрива и виполнює ме цалого, а дакеди як кед би през мнє дул витрик, кущик лядови, и теди кед дує, трешем ше. Алє тото шицко ше нє случує пре жимносц алє пре жаданє, а гварим же од жими лєм прето, же бим то лєпше представел. Кед ше нїч нє случи, кед ше нє зяви даяки забути пайташ, з хторим сом ше можебуц догварял даскельо днї пред тим, лєм же сом уж шицко позабувал, на концу пре тото мам папери та можем буц таки розшати, то будзе ище лєпше, бо будзем нєсподзивани и задовольни з таким нєсподзиваньом, док придзе. Горше будзе, кед нє придзе. Бо ше тота жима у моїм целу пременї до епохи предлядовей, лядовей и послелядовей, а ґу тому, так ме витреше же цали тот ляд виблювам и за пременку ми потим будзе горуцо и цали ше озноїм, як кед би на мнє падал диждж а насправди нє будзе падац бо сом на станїци а кров закрити зоз резану соснову шиндлю и допущим себе повесц же за шиндлю сосна заєбана, найлєпша ясика, нє важне чи резана чи щипана алє повем ище, цо ше дотика роботи, же найлєпше щипана и нєт дилеми по тим питаню, а кед ше дахто сце вадзиц, вец му предкладам як пайташ пайташови: лєпше же би ше такой змирел, бо знам же мам право. Гуторел сом о чимшик иншим, алє сом замерковал же кед так нєпреривно бешедуєм сам зоз собу, вец у єдней хвильки аж анї нє знам, цо ви-

БОМБЕЛ

єдноставно шпренґує банку, нє унїма ше пред бирократию, написал писмо жени предсидателя и єй супругови, же вон од Нємцох бранєл польско-словацку гранїцу, та же аж мал и важну улогу у тей одбрани, и же му стрика до крижох и колєнох, и же будовал Польску по войни, пошорел цали тот бордел цо остал по, нїби шорових, Нємцох, и тераз з того нє ма нїч. И найвироятнєйше прето достал шицки можлїви додатки и од осемнастого по осемнасти, нє муши ше тресц пре нєдостаток пенєжу за платанє празних дзирох у бруху и души. Алє думам же нєшка Капитан нє придзе, бо вон приходзи лєм дакеди, та вец прецо би и пришол праве нєшка? Тиж так, може присц наютре, цо ме вообще нє ратує, анї нє радує. Бо ше ми пиє нєшка, сиґурно ше ми зосце и ютре и поютре, алє рахує ше лєм нєшка! Тото, же пожадам о якиш час, вообще ме нє болї анї є нє навалентно або иритантно нєприємне и цалком ме болї риц за то.

ходзи з моїх устох и аж сом таки зацикавени же цо повем, слухам уважно и чуєм як кед би гуторел даяки други Бомбел, якиш менши, алє дакус мудрейши одо мнє, то єст од векшого Бомбела, и як кед би вон шедзел у моїм целу и видумовал тото шицко, можебуц то аж и тот исти, цо ме трапи, кед ше ми барз кури. Та вец тото, же починам и дакеди нє закончуєм, то заслуга того, же кед гуторим, нє думам, алє рахуєм на того у мнє, а вон ме дакеди зраднїцки окламе. Алє тераз ше сконцентруєм и врацим ше зоз побочней на главну приповедку, то єст, як сом уж скорей спомнул, на тот зєбани период три у єдним. Фурт исте. Перше ше зноїм, а потим, кед сом уж мокри и вецей нє знам як то застановиц, кед ше нє найдзе нїяки чловек, хтори попатри на мнє з больом у шерцу и зоз сочуствийом вицагнє ґу мнє руку спашеня на чиїм концу будзе даяки алкогол, нє гварим же такой мушим попиц пол литри, може и даяке малючке винко, нє будзем ше нї на кого гнївац, аж ше и попри церпеня нашмеєм и подзекуєм. И кед же ше вец нє зяви нїхто таки, кед уж знам же нєт жадней надїї, бо ше шицки догварели, же би ме подполно керовали, теди ми од того нєдостатку у шерцу рошнє нєспокой, а од похребцини ми рушаю пупенци, як кед би ми дахто руцел говно за ґалєр. А потим почина цошка цо вообще и анї кус нє шмишне. И нїхто ми нє вери же таки ствари яки потим наисце знаю буц, же ше можу дакому насправди случиц. Та вец гуторя же сом прето ретардирани. Алє я знам, же ше то шицко случело насправди, же то нє бул даяки американски филм направени за просекови буджет нашей держави, то було красне и правдиве, шицко сом видзел, чул, шицко паметам, и кед би то нє була правда, вец би ше вообще анї нє знало цо правда а цо нє. Но, вец паметам таку єдну подїю хтора ше ми случела, уж сом ю каждому виприповедал, кажди хто ту жиє, зна ю, можебуц и потрафи повториц, бо кед починам дакому приповедац, та вец дахто такой скричи: "Од’єб, Бомбел, знаме то уж напамят!". Алє дзекеди приповедам туристом, и то за пиво, лєм ше теди можебуц почувствуєм погубено, бо нє треба на таким зарабяц пиво. Алє приповедам, бо любим приповедац. Аж и тераз, самому себе, и то озда нормалне, же знам цо ше случи, бо то праве я тото прежил, нє так? То може випатрац глупе, бо прецо бим приповедал себе тото цо я

14 /

15

сам дожил, кед знам цо будзе, бо то ше нє случело наприклад Петрикови або Капитанови, алє праве мнє. И нїч, дакус сом ше потрацел, у таких случайох цошка ми у глави престава функционовац и уж нє знам цо сом гуторел або цо сцем повесц. Тераз уж знам. Вилагодзим себе, лєм шицко по шоре. Часто ми приходза страшни думки, бо очиглядно же сом зли, барз зли, алє я нє сцем буц таки, лєм дакеди таке дацо страшне подумам, гоч знам же то зле. Досц о тим.

Но та сом теди нє мал вецей нїч. Алє правда, нє спомнул сом нїч о тим, же бивам сам. Бо о дзивчецу и синови сом уж споминал. И, ниа, контрадикция, односно кед єдно таке, а друге иншаке, та нє можу єдно при другим, бо так нє идзе. Но вец, же бим потолковал, же ше то нє склада лєм привидно, бо дзеци биваю у варошу од моменту як ше їх мама, тота курва цо ше дава за вино, з нїма преселєла до варошу, односно уж даскельо роки. Алиментация рошнє, алє затераз ми инвалидску пензию ище

БОМБЕЛ

Но, раз ше случело цошка цо анї кус нє подле, сиґурно прето же сом длуго шедзел дома, кармел сом крави, поряднє сом их доєл же би им вимня нє запухли и же би их нє болєли, же би нє мушели ричац же уж пукню и же их барз болї, вше баржей и баржей, так як кед би ми дахто малого завязал на ґузел и розказал попиц дзешец пива, а потим слухац як зоз отвореного чопа чури вода. И вец сом порядно доєл крави, менял им шено, же би мали чисте, же би нїхто нє церпел, а и куром сом тиж так дацо руцел. А и я мал дакус часу за себе, дакус купеней палєнки, же бим могол робиц тото шицко, же би ме нє премогло и же би ме тоти єбани брамушки и инши сраня нє нападали зоз шицких бокох, од горе, од долу, з правого боку, з лївого, и попри тим и зоз шицких других можлївих зукосинох. Но алє палєнка ше швидко скончела, а я нїяким концом нє могол мац ище, нїч сом вецей нє могол, бо сом могол забуц же купим даяки алкогол на борґ и анї нє мрийовац, або нє шнїц о тим, бо ми по тим лєм будзе жаль, кед же ше укаже, же у сну можем, а у стварносци нє можем. Кристинка гвари же єдзенє вше можем купиц, гоч би пре мойо длуства могла страциц роботу у задружним дутяну, же єдзенє ми да, алє алкогол на борґ нє мож, а преда лєм прето же пре мойо пиянство нє сце страциц роботу, бо нє може одбиц предавац робу за кеш, на концу концох то нє даяки центер за психолоґийне совитованє, алє дутян, дзе найважнєйши профит.

даваю, а я на суду вше гуторим же мам ґаздовство, цо подрoзумює же мушим найсц поживу за статок, а вони ше до того нє розумя та думаю же з кравами так як з псами, же купує ше им якиш роял канин або педиґре, медзитим, досц кед крави и коня виженєм на пасовиско а за инше ме уж болї риц, а потим их позберам або анї нє, бо вони научени и сами ше знаю врациц. Та так вец алиментациї рошню, а судски вивершитель анї даяки други злодїй ми нє можу вжац пензию, aнї нїч друге, бо нєт нїчого другого. Уж сом розпредал шицко цо сом могол, бо пенєж ше дзекеди зда, а на концу, волїм го сам препиц як же би дахто нєпознати з того мал хасен. Знова сом ше розбешедовал о стварох хтори добре познам, а о нїх нє треба приповедац, нач? И теди кед сом жил у любови з моїм стадом, з мою фауну и флору, и кед сом на концу вноци попил цалу тоту палєнку цо сом ю мал дома, аж тельо же сом нє могол кельо тельо функционовац, по правдзе поведзено, зєбал сом ше скоро на мертво, и кед сом потим одлучел длуго нє пиц, праве теди ше тото шицко случело. Бо сом нє пил и по традициї од того ше ми почала знїжовац температура, а у креви ше сиґурно зявели дробни кришталїки ляду, вонкашню часц скори покрила деликатна ина, хтора ше потим розпущела под уплївом цеплоти хтора помали тоту цалу жиму у моїм целу пременьовала до лєта, а потим до горучави и спекоти. Аж и потим, кед ше ми уж шицко у глави помишало, цали сом ше тресол, як кед би булькало у мнє, як кед би ми у бруху жаби шедзели, цале множество храставих жабох, хтори шалєно ґравча єдни на других, як кед бим за нїх бул велька мочар або їх природне окруженє у хторим ше вони нагло розвили до одроснутого стану и тераз ше у моїм целу заводза медзи собу з помоцу того ґравчаня, аж ше ми скора морщела, нацаговала и як кед би ми на даєдних местох пукала, и бал сом ше, же би на тих дзирох нє почали виходзиц горди жабох, бо тото бим нїяк нє могол витримац. Но и кед сом себе лєжал так дома, кед сом плакал на патосу и кед сом бул таки мали же ме лєдво могло видзиц, скоро сом препаднул до дзирох медзи десками, з хторих направени патос, кед ше глава зляла зоз древом, пременєла ше до чогошик твардого и без чувства, кеди сом завивал як мой Боґар ґу сучки зоз сушедства, кед ше сце гонїц, а нє можу нїч зробиц, бо и Боґар, и тота сучка завязани з ланцами на розличних бокох. И кед сом завивал ище бар-

16 /

17

Бо, людзе у нас барз знаходлїви и кед аж и нєт струї, а найгорше кед нєт струї внєдзелю вечаром, кед шицки доми випатраю як шветларнїки, кед же на нїх патриш од горе, з того места, дзе нови католїцки паноцец хтори як лєм пришол на парохию, поставел криж, вони ше добре знайду. Кед нєстанє струї, шицко ше гаши и настава пустосц, як кед би у тей котлїни людзе нє бивали, як кед би нїґда нє збудовали анї єдну хижу, як кед би анї єден чловек уж нє исновал, алє же би так випатрало, цала линия муши пойсц до чорта, шицки тоти тансформатори, и шицки други ствари, бо часто то таке нєправедне, же єден бок ма, а други нє ма струї. И теди то так, як було скорей, єден телевизор и сходзенє патриц Кобри2*. Алє акурат кед нїкадзи нєт струї, та по хвильки подполней цмоти, кед людзе у своїх добре позамиканих домох побию колєна о мебель достати на свадзби, о креденци и вистирчени угли столох, же би на концу пренашли жадану швичку и запалєли ю и же би дали швету форму та же би видзели кому ше гутори, доми ше помали облєчу до помаранчового ошвиценя и буду випатрац як кед би ше час врацел и кед би нє було тих шицких 2 Кобра — телевизийни крими сериял, хтори бул барз популарни на польскей телевизиї (емитовани по конєц 80. рокох).

БОМБЕЛ

жей, аж и жалосно, бо од болю, а нє од смутку, кед ше ми видзело же сом виблювал якуш важну и основну часц моєй вонкашнєй опреми, односно орґанизма, та ше теди розяшнєло и чул сом, лєжаци там у подполней ноци, аж без мешаца и гвиздох, бо була єшень и нє було видно нїч окрем контурох, ясно сом чул, як ше дзвери у конку помали отвераю, помали, а нє швидко, як теди, кед их отвера витор. И чул сом цихи крочаї, вообще нє таке як кед уходза якиш мойо пайташе, бо вони оштро ґажа з ногами по патосу, так же мало нє пребию патос. Но и найважнєйше, же сом слухал тото шицко и попри тим цо ше теди зо мну случовало. А потим настала шветлосц, так як дакеди ше случи по прерви кед нєстанє струї пре даяку вину електрарнї, кед сцу компензовац и наградзиц трошительох, бо нє одпатрели облюбени сериял на телевизиї, и вец пущаю таку чисту и красну струю, хтора дава ясне и праве биле шветло, лєм треба мац добри грушочки, бо други, односно слаби, нє витримую тоту красоту и такой ше губя. Допущим себе диґресийку, бо ми приємно оддальовац тот момент, кед придзем до шпику ствари и годзен сом повесц найважнєйше, и слуханє того як я то гуторим, будзе ми барз миле и приємне.

сателитских антенох на закрицох, а сами закрица були лєм зоз слами, а при богатших и зоз шиндля, и цали тот валал хтори мож видзиц, випатра як нєправдиви бо тота поморанчова фарба нє ма шанси процив цмоти, хтора пребарз густа за тоти мали лїхи швички, тота цмота герметично завера шицки отвори дому, затика облаки и завера комин, так же нука пламень нє ма воздуху и вец то так як кед би швички положели до дунца. Но алє, знова сом ше розбешедовал, бо ме тот пламень цалком обнїма, як кед бим бул шаркань. У тей диґресиї сом на початку лєм сцел повесц же кед нєт струї внєдзелю вечаром, вец людзе вицагую акумулатори зоз автох и повязую их на свойо таємни способи зоз телевизорами, лєм треба мац таки телевизор, хтори може, бо кед може лєм на двасто двацец то уж нє вредзи, и вец патра цо сцу, єдну епизоду одпатра, а потим ше струя уж напевно враци. Алє и так вам нє мам о тим приповедац алє праве о тей шветлосци, хтора зоз конку уходзела през дзири на дзверох просто на патос. А я ше нагнал подзвигнуц главу, гоч сом нє знал цалком цо мам зробиц же бим ю дзвигнул, так як кед сплєцеш пальци и нє знаш, хтори палєц хтори, и на початку нє мож порушац тот хтори сцеш бо праве тот нє тот алє други. А тиж так сом нє знал, як цо нїґда нє знам, як порушац з ухами. Алє на концу рушело и могол сом. А дзвери ше отверали длуго и тота пражнїна медзи нїма и наддзвернїком випатрала як кед би ю дахто обилєл з вапном на било и ище поопирсковал шицко до окола, бо ше шлїди билєня розлївали як праменки, аж пекло и зашлїпйовало очи и на стредку видного поля зявела ше точка, иста така як кед ше барз длуго патри на слунко, лєм же ше вона почала шириц и здабац на дакого облєченого до плащу. Алє то тирвало лєм хвильку, бо ше потим плащ пременєл до якогош платна и тота цала Уява достала нєбову або, скорей, белаву фарбу з жовту на верху, односно доокола глави. И теди ми уж шицко було ясне. И то ме порушало, од шока сом виблювал тото цо ми остало у жалудку по тоту хвильку, и уж лєм тото озда було чудо, бо сом ше такой чувствовал лєпше и истого момента сом цалком страцел интересованє за пице, нє вжал бим теди алкогол до устох, гоч би ми запах з устох бул ґадни, так сом ше чувствовал и так ше ми видзело, очиглядно з тима блюванями вилєцело ище дацо, тот на поли претровени Бомбел, хтори бивал у мнє и дзекеди преберал контролу над центром за управянє и теди сом робел

18 /

19

цошка, цо бим иншак нїґда нє зробел, нїґда. И видзел сом тоту твар, хтора зишла на мнє зоз образу и була гладка як бебова ґуза, як шицки тоти скори пестовани зоз млєчками и шицкима можлївима помадами марґарет астор и лореал. Була швижа и мала фарбу як млєко. А на лїцу мала тоту рану, хтору єден дурак, мацер му ище, кедиш давно у Ченстохови3* направел и од того вдереня з образу лєцела крев и як кед би правдиви слизи чурели зоз платна, гоч кажди глуптак пове, же як то же з платна, з чогошик цо як папер, з чого ше прави облєчиво або ренди, а ту маме крев. Кед би ше порезало якиш обични образ, нїч би ше нє стало, кед би ше на ньго аж и висрало, було би лєм говно на паперу, нїч вельке. Алє тот чорт з ножом так як кед би порезал саму твар Мацери Божей. Алє уж сом спокойни бо сом себе подумал, як йому тераз барз заєбано. И Тото ясне було вше виразнєйше, гоч я уж и знал о чим ше роби и кого мам пред собу, бо ше ми тота думка зявела у глави, як кед би ю дахто положел там, як кед би ю там намонтирали, такой без проблему и готове.

3 Ченстохова — варош у южней Польскей, дзе ше находзи манастир паулинох зоз єдну з найвекших святиньох Полякох — образом Мацери Божей Ченстоховскей.

БОМБЕЛ

И чувствовал сом ше глупо, аж сом чувствовал нєпреповедзену ганьбу, бо хижа ми нєпопратана, я лєжим виблювани и нїяк нє можем скриц же сом пияни як швиня, брудни, нєобритвени, алє тото остатнє озда було найменши мой проблем у такей ситуациї. И знал сом, кед уж тота Уява була цалком ясна, же кед бим нє знал хто Вона, вец бим ше такой залюбел до Нєй, до тей швижей красоти, до того пахняцого воздуху, до того миделка зоз запахом желєного яблучка. Алє так подполно без оскверньованя. Без тїлесней любови. Исусе милосердни, анї кус ше ми цворень нє порушал. Нїч, анї кущичко. Бо ше вообще нє робело о тим. Нїч сом нє задумовал, як иншак задумуєм, же шпим под перину у жимней хижи, бо нє топене, а ту приходзи у ноцней кошулї спикерка з Дньовнїка, зоз Першей програми, уходзи под перину, лапа ме за цворень и гутори як єй жимно и же най дацо здумам. Нїч и нїч, то шицко було нєвине. Кед бим нє знал хто єй леґинь, такой бим поведол як ю барз любим и цо чувствуєм ґу нєй, же або живот зоз ню або шмерц без нєй. Алє нє було шанси, аж сом анї нє подумал на то. Значи думал сом, алє сом такой од початку знал же нїч з того нє будзе.

Алє най ше врацим до Тей форми, кед вона уж вошла и обилєла з вапном цалу хижу окрем мнє, та вец заварла дзвери. И доокола почала гучац якаш мелодия, а потим як кед би мали дзивчатка и мали хлапци шпивали, алє нє даяки конкретни слова, алє якош так завивали без смисла. И тота Уява цо ше чудесно зявела з ореолом жовтим як слунко пришла ґу мнє, а я ше чувствовал як найгорша пича на планети, як марносц над марносцами, як гной, як кравска балєґа, кед хтошка з ципелу наґажи на ню и пове до мацериней. А Тота Уява , тот святи воздух и благословене желєне миделко, гутори ми з гласом високим и чистим як нови купени покровец, же вообще сом нє балєґа и нїч з того цо сом о себе думал, а цо сом нє гварел наглас, бо лєм тераз бешедуєм сам зоз собу а иншак нїґда, та анї теди. И знала цо ми повесц, цо сом нє, и поведла, же цалком сом нє тот чого бим ше могол бац. И же нє мам жаби у жалудку и же вони нїґда до ньго анї нє войду, же нє лягню вайца у мнє, док шпим, бо часто ше зривам у сну, у якимшик желеу, полїпени, и випатра ми, же то жабово вайца, та вец мушим швидко запалїц шветло, бо иншак бим умар од збридзеня и страху, и гоч каждираз ше указує же ше ми то лєм шнїла гевта спикерка з телевизиї, заш лєм каждираз мушим превериц. И вона ми гуторела же то мойо думки, кед видзим красни дзивчата лєм у сукньох або шорцикох и як их я потим задумуєм без того шицкого, без тих рижнофарбових шматох, без нафарбених очох, як их видзим вєдно зо мну, як я на нїх лєжим, а вони стукаю, або обратно, або як ме цалого тримаю у своїх нєнафарбених устох, и кед тото шицко задумуєм – тота Свята Дївица ми гутори, же то вообще нє моя вина, алє того малого Бомбела хтори нука у моїм целу, хтори зли як сотона. А гоч сом бул пияни як швиня, клєкнул сом и плакал, гласно сом заплакал, и лєдво сом витримовал на тих колєнох, осторожно як тот чловек зоз циркузу, хтори ходзи по шнуру сто метери над наоштренима копиями, на хторих ше палї живи огень, я ше бил по першох и плакал, цали засмаркани и виблювани, же моя вина, моя вина, моя барз велька вина и Боже будз милосердни мнє гришному. А Вона ми гварела, же то нє так, же най ше нє биєм по першох, алє же най лєгнєм до посцелї, бо найважнєйше же бим пошол спац и же бим набрал моци, же би ютре станул вчас и видоєл крави, наруцал им шена и вообще пошорел шицко, уключуюци и себе самого. И же най ше нє биєм по першох, нє о тим ше роби, а наконцу то и так нє моя вина,

20 /

21

алє того сукового сина, хторого сом праве виблювал и хтори вицекол до канализациї, або ше розпущел у барки жалудкових сокох на жеми. А потим вона нєстала и розпущела зоз собу шицко тото цо пред тим обилєла зоз вапном, а я заспал, аж анї нє на посцелї, алє на тим истим месце на хторим сом лєжал кед ше тото шицко случовало.

А рано сом ше преблєкол до нормалних панталонох, звичайней кошулї з даскелїма дзирами, пошол сом до Петрика, потим зме вєдно наволали чловека цо купує бидло, сцигол швидко, бо вон добре знал хто я и же любим попиц и же прето по питаню купованя гоч чого вредного

БОМБЕЛ

И пребудзел сом ше и було ясне, то нєможлїве и нєнормалне, бо през ноц ше ми удало звикнуц ше на тото же за облаком чарне. И пришол до мнє Петрик и гвари, же ма пенєжи за вино, бо му якиш богати туриста дал за чуванє його авта, а Петрик превжал тот способ заробку з телевизиї и пошол раз до валалского дутяну и гварел же за стотку будзе чувац, а кед Кристинка нє знала о чим ше роби и вон єй потолковал шицко, кед єй шицко виложел чарно на било, та достал од нєй таку пляску, же му спухло лїцо и випатрал як кед би го болєл зуб. Но и теди достал пейц злоти, а я му гварел же най од’єбе бо я ше зоз пиянїцами и битанґами нє дружим, бо мушим видоїц крави и водзиц ґаздовство, и ище же цикаве чи, кед би ше вон нє могол вишикац бо му ше там заткало, та чи би му так, мац му його, було так крашнє на тим швеце. И гварел сом му же най ми помогнє, нє од’єбал сом го такой, бо то нє по християнски. На концу то заш лєм мой цимбора. И вєдно зме видоєли тоти крави, повируцовали зме гной, поруцали зме им шена, умил сом ше, винятково сом ше обритвел, за кажди случай кед же би ме знова сцела нащивиц, облєкол сом елеґантни панталони и оцову якну, вичная му память. И потим зме випили єдно винко, так вєдно, бо вино мож и подумал сом же и паноцец пиє вино, та кед ше я дакус напиєм то нє будзе грих, а кед же грих вец таки за малу покуту. А кед сом виприповедал шицко Петрикови, вон гварел же сом нє дармо достал тото урядове потвердзенє же сом благо ретардирани, и теди сом го за таке знєваженє мушел насправди од’єбац зоз хижи. А я шедзел и чекал, чи ше знова зяви, алє нїхто нє приходзел, на концу сом заспал и пребудзел сом ше знова кед уж бул дзень, з тим же крави сом видоєл вноци, и так зоз чисту совисцу и нєвиновати праве за столом завар сом очи на длужей.

зо мну мож добре прейсц. Но и вон гвари тельо и тельо, а я му на то же волїм пред нїм забиц тоти крави, а месо поруцац до рики як их предац за тоту цену, хтору ми понукнул и же бим бул дакус виродостойнєйши пошол сом по шекеру и гуторим му же най роздума док я читам до три. Акция ше удала, бо чловек ше винервовал, а я попри шицким нє глєдал превисоку цену и тарґовели зме. Коня сом охабел бо го нє треба доїц и насправди ми є барз хасновити. А же нє мам рахунок у банки, на концу анї нє можем мац, бо би ми тот паскуднїк зоз тужительства вжал шицко за алиментацию, та сом цали винос сховал у своїм доме и по якимшик часу, так повесц, розмарнєл сом то алє нє праве шицко, бо сом купел себе нови телевизор зоз далїнским хтори сом иншак мушел сховац до пиньвици и добре закамуфловац и замаскировац, та го прето и так нє можем патриц бо так далєко нє сцигнє кабел од антени, а кед же бим го поставел у єдальнї такой би ше зявел тот злодїйски судски вивершитель и вжал би ми го. Зоз тима кравами сом на концу мал досц щесца, бо судски вивершитель пришол по стадо даскельо днї познєйше, а ту купак, бо сом коня дал на витримованє до Петрика. Пита ше ми: "Дзе є?", а я му на то гварим: "Цо дзе?". Вон ми на то же материялни маєток як цо живи орґанизми класификовани як животинї файти крава, три фалати плус обєкт збудовани пред даскельома роками, и животиня файти конь. Я му на то, же ми шицки тоти файти покрадли, або сами сцекли и нє можем их пренайсц, алє док их пренайдзем та му явим. Вон ми нє верел и попиздел, бо гварел же ше зоз власцу нє мож заєбавац. И же нє мож ше так справовац, бо параст муши буц цивилизовани, бо идземе до Европскей униї, а там парасти иду у шматох на тракторох. Я му на то, же трактор нє мам, та же и попри найщиршей дзеки нїч з того, алє же требал присц предвчером, бо сом тиж так ходзел у шматох хтори остали од оца, вичная му память, а так вообще нїч нє можем робиц пре злодїйох и яки то тераз часи, же почали краднуц и зоз хлїва. А вон гвари же по анализи социолоґийного стану и по вишлїдней увидки зна же я просто предал тоти крави, та сом теди цалком попиздзел, бо цо ми нєпознати чловек ма гуториц же циґанїм, та ше културно питам, хто то точно у тей вишлїдней увидки участвовал, а вон ми гвари, же инкоґнито, а я же цо вон вообще сере. И нє догварели зме ше, барз му ше понагляло, бо пришол на автобусу, очиглядно є

22 /

23

горши злодїй од поштара, аж му анї пейґлицу нє дали и добре же нє, бо зраднїком анї то нє припада. Но та мушел уж исц, бо иншак, сцел нє сцел, потрошел би наступни пейц годзини, а нїч би нє покончел, бо за тельо праве мал наступни автобус, а час то пенєж. Од теди сом спокойни. И зоз тима єбанима злодїями, и зоз кравами и зоз шицким. Часто кед роздумуєм о тей шветлосци, приємно ми и лєгко и лєм ше питам чи ше то насправди случело; правда, мам уж мою стаємну верзию, бо сом ю уж тельо раз виприповедал, же могол бим слово по слово зняц на два касети и кед же бим их пущел источасно на двох касетофонох, чуло би ше як єдно. Так сом ше усовершел. Алє то нє значи нїч. Бо цо вецей часу єст медзи тим, цо було, и тим цо тераз є, то ми частейше випатра же шицко тото бул лєм класични сон, привидзенє, и просто же сом якиш филм одпатрел даскельо днї пред тим та ше ми припоминало. Алє сцем до того вериц. И прето вше тото преприповедуєм, насправди лєм прето, нє же бим мал пенєжи або достал пиво, алє же бим самому себе баржей верел, же би ше нє случело, же кед прейдзе тельо часу, же вон понїщи правдивосц гевтей подїї, же ше раз пребудзим и заключим, бул раз єден я и мал сом красни сон. * * *

И тото гурчанє нєпреривне, воно лєци по цалим валалє, одбива ше до горох, враца и злучує ше зоз тим правдивим, змоцнює його звук, дуплує ефект, та звекшує як потенциометер. И кед так шедзим и гуторим шицко тото, лєпше ше чувствуєм по приповедки и аж такой запалїм, бо здогад-

БОМБЕЛ

Господи, так гуторим себе и нє познам тоти слова, хтори виходза з моїх устох. Приповедам як нєнормални, бо лєм таки бешедую сами зоз собу, а ту ше у медзичаше розвиднєло, рано и роса. Чує ше гурчанє дояркох, бо тераз уж велї людзе купели себе таке. Положи ше на вимя кравом и готове. Алє я думам же их то болї. Нє мож же би их нє болєло. А кед би их положели тим шицким парастом на цворнї можебуц би на початку було и приємнє, алє потим уж нє ґарантуєм. Бо же би ше автоматски виключело, муши уцагнуц петнац литри, а тельо ґенетичного материялу то аж анї найлєпши католїки нє маю.

нул сом ше, же сом скрил кедиш на тей станїци циґари за чарни днї, односно праве за тераз. Тоти шицки людзе шедзели ту и нїхто аж анї нє подумал, же дзешкаль медзи тима гредами може буц схована циґара, нїхто нє пренашол, аж анї найвекши ґилиптере, аж анї наймудрейши. Обегнул сом их шицких и тераз док курим тоту циґаретлу та думам праве о тим. Яки сом ґениялни. З каждим удихом диму рошнєм, пиха ме виполнює и поставам вельки и важни Бомбел. Найлєпши, наймудрейши, найлукавши. Так, то я. Можем давац автоґрами, лєм модлїм вас нє цискайце ше. Шицким ше подпишем. Бо сом и найсцерпенши.

24 /

25

НА КРАТКО

Поправдзе, мож повесц же уж скоро дзень, бо шицко мож препознац и нїч ше нє злїва. Млєчарова цистерна праве прешла и людзе дораз почню виганяц крави же би почали пасц траву, же би ше наполнєли зоз траву, же би их натоварели, вони потим лєгню, поблюваю то себе до пискох и буду жувац, бо су румеґаче. Но и нє знам кельо сом ище годзен так шедзиц на тей безпечней станїци, бо кед дахто придзе, престанєм приповедац зоз собу, сцел нє сцел, перше прето же ми будзе глупе отверац душу пред даким, аж и кед би то бул Петрик, а вон шицко о мнє

БОМБЕЛ

Нє можем ше сам себе начудовац. Же вистарчи лєм шеднуц и почац бешедовац, а остаток уж пороби дахто други. Же лєм отворим уста, а остаток ше покончи сам од себе, же нє роздумуєм цо мам повесц, алє ше шицко случує источашнє. Же праве тото цо вигварям, то праве и думам. Як кед би ми гласово струни були повязани директно до мозґу, без жадних предлужних шнурох. Здала би ше даяка помоц, а ту нула, нїч и лєм мирне морйо. А я уж помали пиздзим и праве тераз цихосц пред бурю, и боїм ше же сом дораз нє годзен витримац. Осушело ше ми у гарлє и можебуц ше такой пошикам, бо так ше дакеди случує, кед ше ми пиє, а нє напиєм ше. Дакус ме шверби цале цело, алє кед ше шкрабем престава и чувствуєм як кед би ме скора знука швербела, кед ше шкрабем по бруху, вец аж виразно чувствуєм тото щипанє у рижних нукашнїх орґанох, у жалудку и черевох и остатку, и фантазируєм о тим же гладко розтаргуєм скору и доходзим до тих черевох, ґурам там пальци з нохцами на концох и гребем, же бим себе олєгчал, цо би аж можебуц було лєпше од директного контакту з спикерку на ТВ. Бо сцел бим же би конєчно престало, кед ше починам фокусировац на тото, мало нє пошалїм, мало ме нє розтаргнє знука, драпанє през скору нє дїйствує, нє одвитує, єдноставно так ше нє удава. Уж сом гварел цо бим мушел зробиц, то єдине ришенє. Аж и кед лєм роздумуєм о тим, дакус помага. Єб го, дакус ище зоз собу побешедуєм та забудзем.

зна, друге, нє сцем випаднуц комплетни шалєняк, же би даяка мац нє подумала, же сом опасни за єй дзивче, же би нє поволала одвитуюцу институцию и нє поведла, же бешедуєм сам зоз собу, и подозриво патрим на єй дзивче, хторе ма осем роки и крашнє малює, а учительки у школи гуторя же то уметнїцки талант, и же шлїнїм на ню, и же аж гласкам вайца джмуркаюци на ню и же ю пробуєм прицагнуц до своєй хижи од хторей сом направел куплерай и бордел, спокусуюци мале дзивчатко з лакотками. А вони приду, запакую ме до шалєняцкей кошулї, и теди уж будзе готове. Та, кед вец дахто придзе, любезно ше поклонїм и док тот єден будзе куриц, замодлїм за циґаретлу, оправдуюци то зоз тим, же сом праве остатню покурел, а дутян ище нє отворели. И завиши хто то будзе, можебуц замодлїм за даяки пенєжчок, а можебуц и нє. Бо, уж ше так случело, кед мой пайташ, хтори нє бива ту, алє штири валали далєй, там дзе скорей було найвецей каменьорезачох, хтори ше здружовали до задруґох, цо ше указало барз добре за нїх, вон праве з того валала, раз превершел у пицу, та му ше розум цалком зєбал, праве як у филмох, найнормалнєйше з шекеру вошол до своєй хижи, як у найлєпшим трилеру, и ище спокойнєйше повед своєй жени, же ю порубе бо го вона нєпреривно зрадзує и на валалє шицки хлопи патра на ньго подценююцо и шмею ше з нього кед преходзи коло нїх и вон єй прето перше одреже ноги, руки охаби же би ше могла биц по першох и гуториц же то єй вина и же би ше могла модлїц, бо вон заш лєм сце же би вона пошла на нєбо, а потим, як уж вимодлї спашенє, зреже ю з єдним вдереньом до глави як кед би рубал вельки букови фалат древа. И то шицко повед барз спокойно, а потим замлєл и було готове. А вона плачуци сцекла до сушеди и од нєй наволала полицию, бо сама нє мала телефон, та мушела до дакого одбегнуц. Повторела шицко до слухалки, додала аж и цошка вецей, же ю мало нє забил, страшнє ше бала, ричала и инше. А кед пришли по мужа, вон ше пребудзел и анї нє знал цо ше зоз нїм случує, прецо го вяжу и дзешка го кладу, а жена лєм патри и плаче, и вообще нє реаґує, нє толкує тим цудзим людзом, же най го зохабя на мире бо то єй муж и оцец єй дзецох. И вон ґу нєй, тиж плачуци, почал, же ю страшнє люби, же пре ню до пекла пойдзе, и вона за ньго цали швет, же най дацо зроби бо вон вецей нїґда нє попиє, и там коло нього стал його син, хтори ма дзешец роки, та и нього почал модлїц, же най мами пове бо одводза його

26 /

27

оца, же най дацо зроби. Алє вон нє чул, бо страшнє ричал и мало ше од того плачу нє виблювал. На концу шицки почали ричац, тот хлоп, сушеда. А чловека одвезли дзешкаль до мацериней, а тото, цо потим гуторел кед ше уж врацел дому, то анї нє сцем тераз повторйовац, бо и без того пупенци такой по мнє виходза, а за векшим трешеньом анї нє мам охоти. Но, вец кед жена власного мужа послала на лїченє, чом же би нє могла тото зробиц даяка йому нєпозната особа, хторей шицко єдно, цо там з чловеком зробя. Ґу ньому ше буду одношиц як ґу псови, як ґу забойнїкови, як ґу шалєному, завру го вєдно зоз шицкима, вєдно зоз ретардиранима, здравого хлопа, хтори лєм люби попиц.

БОМБЕЛ

Но, алє у принципе випатра же нєшка може попадац, а тераз уж вше, як пада диждж, думам лєм о єдним, о тим, цо ше случело пред двома роками. Содома и Ґомора.

28 /

29

ВЕЛЬКА ВОДА

Кед сом ше пребудзел, бо сом насправди спал досц длуго, чул сом шум и подумал сом же ше ми єдноставно дацо у ухох погубело и цали дзень, док ше нє вилїчим, прейдзе ми у дружтве того шуму хтори лєм у моєй глави и хтори лєм я чуєм. Алє праве кед сом вишол пред хижу, шицко сом зрозумел. И нє могол сом ше напатриц, бо рика ше пременєла и шицко ше пременєло, а доокола бежали людзе, бо ше акурат тот вилїв збил зоз видаваньом цалей шопи младим туристом, хтори за спанє у шену плацели як за даяки готел з водовима посцелями. Алє за клиєнтох шицко, а я зарабял брадло пенєжи и анї сом нїч нє мушел робиц коло того. То була

БОМБЕЛ

До чорта, паметам то прецизно до єдного милиметра и прето сом аж облал пре саме здогадованє, хторе таке моцне, як кед бим то видзел праве тераз. Бо то було як звичайна велька лєйба, цо ше случує раз на якиш час, лєм же кед ше тота хмара уж урвала, вец очиглядо же ю горе длуго нє могли полїпиц и нєпреривно ляло, аж анї жем и коренє древох нє могло прияц вецей води. А найгорше почало, кед ше зоз лєсох, з горох почали злївац шицки сезонски рики, кажда виґажена и нєвиґажена дражка ше претворела до швидкого потоку за отримованє змаганьох у горским каякарстве на лєтнєй олимпияди. А тота рика, хтора ту од вше, претворела ше до Висли и Одри вєдно, звекшала ше даскельо метери и нї зоз чим на драже ше нє заєбавала. И пременєла фарбу на нєпревидну, як кед биш прикрил з кафову пластичну плахту чупор якихшик шалєних кравох, бо тота верхня плахта ше викривйовала, гужвала, алє нє пукала и кед же ше дацо, даяке древо нашло у стредку рики та го уж нє було видно, аж дакеди випатрало, як кед би цала тота рика стала на месце, як кед би ше нїч нє рушало, як кед би ше корито виполнєло з якушик концентровану квашнїну, бо кед дацо до нєй спадло, вец преставало исновац.

двойнїста приємносц, бо ше вше нашли якиш дзивчата крашнє нашминкани, допатрани, у модних рижнофарбових шматох. Кед пришли тоти у баржей рижнофарбових, цо аж и власи мали у рижних фарбох, вец вони зоз своїма леґинями нон-стоп льоґдали, а кед ше уж спили, вец леґинє могли прейсц на роботу и нє важне же обок хтошка спал, або же я шедзел и вищирял очи. Вони плацели без жадних проблемох, принєсли зоз собу цалу опрему за озвученє и слухали модерну музику, проблем бул лєм зоз приключнїцу, бо у самей шопи нє було звичайней утичнїци на 220 волти, лєм трофазна, а маґнетофон нє мож приключиц до трофазней утичнїци, бо и утикач иншаки. Алє на концу сом купел прeдлужни шнур и зоз хлїва, хтори такой обок, поцагнул сом струю и теди уж музика могла грац, и шицки шлєбодно могли одлїпиц. Приходзели и дакус иншаки, хтори нє мали нїяки маґнетофон, дзивчата були, мож повесц, баржей пирхаци, и вше даєден з хлопох мал ґитару, даєден апарат, дзивчата були облєчени до даскелїх сукенкох нараз, якишик хусточки, перли и инши глупосци, през дзень вицаговали кнїжки и озда их аж анї нє читали, лєм шедзели з нїма у рукох, же би ище красше випатрали, пробовали аж бешедовац зо мну, питали ше цо за мнє смисел живота и чи верим до Бога, часто гуторели же мам буц щешлїви же сом народзени у горох и можем жиц далєко од злого швета полного видувних ґасох од автомобилох и людзох, хтори забули цо то природа и хтори єдза месо. А я теди правел задуману фацу и починал сом срац о тим, як сом пробовал жиц у варошу, алє то нє за мнє, бо я таки як тоти гори и пажици вєдно, же просто вони часц моєй души и кед бим нє могол жиц у горох, вец би вона висхла од смутку за красоту, и вообще я зжити зоз природу, аж анї струї дакеди нє мам. Вечарами шпивали писнї и пили тиж, алє окрем того ище ше претваряли же сцу цошка видзиц, ходзели по теметовох, и вообще, ґлумели. Вони пили, бо анї нє приходзели таки хтори нє пию. Аж и розвидзоваче, и теди були праве вони, кед почал тот вилїв и диждж, хтори пред тим аж чежко було себе задумац. И тоти хлопи з длугима власами зо мну аж длужей бешедовали, медзи собу тиж нєпреривно срали о якихшик жалосних стварох, дзивчата цошка записовали до текох и вообще були продуховени. И шицки ношели якишик рондї, нє лєм женска часц. И пенєжи нє давали такой одразу, нє плацели напредок депозит, же бим заджмурел на даяки ствари, як цо тоти рижнофарбово хтори ношели узке и ролькас-

30 /

31

те облєчиво. Алє два ствари вше були таки исти, лєм на рижним ступню. Же пили, и же ше потим рипали по кутох.

Но, врацме ше ґу тей паночки, цалком звичайней и того хлапца, цо сом на нїх покрадзме патрел. Бо праве сом пошол з коньом, хторого сом виведол на пажицу, же би могол себе побегац, бо то так треба з часу на час, патрим а там такой над рику, дзе була верба, хторей тераз уж нєт, бо на други дзень од гевтей подїї пришла велька вода и забрала ю як палїчку забиту до жеми, вон ю прицискал до тей верби, алє єдну ногу тримала на жеми, а лєм друга подзвигнута и вон ю праве за ню и тримал. И так ми було жаль, же то нє я тераз на його месце, алє з другого боку возбудзел сом ше бо паметам кед я мал тельо роки кельо и вони. И були там таки млади и швижи же приємно було патриц а аж ми ше анї нє дзвигнул, бо у тей приємносци ше робело о чимшик цалком иншим.

БОМБЕЛ

Раз сом их аж влапел на дїлу, такого єдного зоз паночку, пре хтору сом скорей ходзел по овоцови ликер до дутяну, бо Кристинка єй нє сцела предац, сама ма дзивче єй рокох и нє може себе задумац же би єй дзивче могло пиц таки говна. Циґаретли вона преда, алє алкогол, нє. И тота дзивка насправди була красна. У сущносци звичайна, алє красна. Бо, вони ше розликовали од тих ту хтори такой як лєм законча основну школу, такой ше справую як кед би мали трицец осем роки, мужа уж петнац роки и як кед би нє могли заваготнїц уж шейсц роки. Тотa ваготносц за мнє, у принципе нє даяки вельки проблем, безвязи сом то так спомнул. Дакеди пойду, а то ше случує вше частейше, дакадзи далєй до школи, до фаховей або даякей технїчней за предавачку, и з таких поставаю дами, хтори анї нє здравкаю и претвараю ше же вообще ту нє биваю, же лєм припутовали до родзини на одпочивок, бо у часописох за жени барз препоручую рочни одпочивки препровадзени на валалє. Раз, кед ше якишик туриста опитал єдней такей, цо бива нєдалєко одо мнє, дзе єст церква, бо очиглядно ю сцел нащивиц и поопатрац, вона одвитала, же нє зна, бо нє бива ту, алє же нащивела пайташку. А мнє було барз шмишне, бо ю паметам ище з основней, кед сом преходзел при огньогасним доме и акурат там була дискотека и хтошка парковал авто а його власнїк ю рипал у тим авту, а вона нє лєм же йойчала, алє и врещала як кед би ю там забивал, медзи єдним а другим фуканьом цошка го модлєла, алє вон нє слухал, бо бул завжати з чимшик иншим як слуханьом гоч чого.

О радосци и глїбших чувствох. Аж ми мало нє рушела слиза. А вони були розвидзоваче, кажду ноц палєли огень и шпивали глупи писньочки, нє пили при тим огню, лєм потим, кед якаш їх шефочка пошла спац та аж теди кажди вицагнул з руксака якушик фляшочку купену у Словацкей, бо вони шлєбодно могли там путовац, а прецо би нє могли, кед ше нїкому нє завинєли. И льоґдали, a з рана будзенє и вчерайшосц. Випатрали як полуживи. А я ше тому хлапцови, хтори ше забавял на верби зоз тоту паночку, нєпреривно шмишкал и старал сом ше же би покапчал, же я шицко знам, же сом го видзел и же го тримам за хлописко. Аж сом му гварел, же кед сце мац цалком комфорни условия, може присц спац зоз ню до мнє дому, у окремней хижи, у посцелї, як стара пара, и нїхто им нє будзе завадзац, годни ше цешиц зоз собу кельо лєм сцу. Алє я у тим тиж мал свой план, лєм очивисно нїч сом му нє гварел, бо би вец напевно нє пристал. Бо я могол патриц до тей хижи, нєлеґално закуковац през дзиру у патосу на пойдзе. И кед вон пристал, зрадовал сом ше, бо уж сом себе видзел, як патрим през тоту дзирку и видзим их, и задумуєм себе, же то я на месце того младого. И потим ме аж шицко болєло од того лєжаня на дескох, найбаржей шия, а кед сом ше уж напатрел, вони ище нє закончели, од тей монотониї, од того ритму сцело ми ше спац и як сом лєгнул до своєй посцелї, як сом заспал, вец ме колїсали ритмово вдереня до мура, успавююце пуканє повторйоване у ровних интервалох, хторе нє поставало анї швидше анї помалше, и як сом заспал, та ми ше шнїли праве вона и я, як патрим през тоту дзирку и видзим себе на нєй, як на тей посцелї повторюєме шицко цо робела з тим предходним хлапцом. Прето сом потим спал так длуго, бо сон бул приємни и вообще сом нє мал охоти будзиц ше, сцел сом лєм предлужиц тото блаженство, мац заварти очи и нє чувствовац нїч з того, цо насправди є. Вeц кед пришла тота велька вода, кед ше шицки рики зоз цалей Польскей зляли до котлїни, у хторей ше находзи мой валал, вони уж були безпечни, лєм им руксаки премокли, а єден випатра вжала вода. У шопи ше створел скрити базен з вентилацию, бо дул витор. И шицко випатрало нєтирвацо, нєстаємно и преходно. Як кед би нє було важне, чи дацо вообще иснує. Бо тоти ствари, хтори тирвали и тримали ше якош до того часу, хтори могло обачиц и дотхнуц, нагло престали исновац, досц було лєм же би их дакус дотхла тота кафова материя, хтора подполно випол-

32 /

33

Док сом там стал, пришол мой пайташ, старши одо мнє, поважнєйши, таки, хтори нє пиє, ма родзину, ґаздовство и успишни живот. И патрел вєдно зо мну, а потим гварел же лєм раз видзел дацо подобне, алє тиж нє до конца таке, бо гевто було менше, алє и то було досц. И видзел сом, як вон стримовал плач, як сцел буц хлоп, алє слизи му сами чурели и бо-

БОМБЕЛ

ньовала корито рики и ище ше и вихпала з нього, вше вецей и вецей. Моя хижа була безпечна, дакус лєм пиньвицу заляло. Алє тоти, цо биваю нїжей, були преляти, гоч сом им помагал, и то була правдива акция за залятих. Праве як на телевизиї, людзе додавали мехи зоз писком и чувствовал сом ше як герой на телевизийним преносу зоз вилїву на живо, лєм же нє було нїякей телевизиї, шицки доокола лали и нїхто нє плакал. Аж анї стари баби нє ричали, лєм преклїнали шицко, цо лєм могли. Вода нєсподзивала шицких, бо трафела, як кед би дахто руцел бомбу. Бууум и готове. А найстрашнєйше випатрал тевчир при старей бетонскей сукнарнї, хтора вше була така же випатрало же ю пременїц може лєм Пан Бог. А тото, цо з ню зробела рика, випатрало як зоз сказки, хтору дахто приповеда. Стал сом там на побрежю и патрел сом тото, цо ше там случовало, як вечарнє виданє висткох. Бо тота сукнарня була ту од вики виков. Влєце ше шицки ходзели там купац, то було нашо локалне купалїще, плажа. А вода повикривйовала тоту громаду бетону, як кед би тота сукнарня бул автомобил хтори ше фронтално вдерел зоз камионом. И док сом стал там на побрежю и док сом патрел на тот конєц швета, хтори бул источасно и пекло, требало фотоґрафовац и потим залїпиц фотки до Библиї, видзел сом, як тота сила закруца и моцує ше сама зоз собу, видзел сом, як Бог спиздел на тот цали швет, и як з тей злосци твори тевчири, хтори лєм чудом нє уцицали цали валал. Бо вони нє мали дно, мали лєм верх без сподку, мали дзиру без прикваченого меха под ню. И шицко ше могло до нїх змесциц, могло ше у нїх змесциц одразу, без чеканя на свой шор. Аж и вельки древа, бо их вода виривала цали и нє фаластовала их, плївали цали, падали до стредка тевчиру, а потим анї до конца нє познате цо ше з нїма случовало, бо було лєм єдно вельке клокотанє, єдна велька пена. И кед престало врец, уж нє було древа, бо далєй плївали лєм триски, галуже и лїсце, хтори вообще нє випатрали як кед би то скорей було древо. Випатрали, як кед би вше були лєм якеш шмеце, хторе цали час плїва у рики и хторе зашмецує побрежя, кед вода уж опаднє.

рел ше зоз тоту власну прерву хмарох, бо и без його плачу було уж досц води. Алє то було моцнєйше, плакал так, як ше нормални людзе зноя. Було видно як ше трапи, алє мал нормалну твар и лєм по лїцох чурели слизи. И було ми нєприємно, бо сом подумал же вон тераз плаче при пиянїци, хтори у поровнаню з нїм нїч и нїхто. Алє добре сом знал, прецо то так, прецо вон там стої вєдно зо мну и вищиря очи до рики, нє може ше рушиц и бори ше зоз собу, и чогошик ше здогадує. Бо кед мал шеснац роки, ишол по крави зоз своїм оцом, теди тиж падало и рика тиж наросла и пременєла фарбу, мушели прейсц прейґ пешацкого мосцика, хтори направел оцец. Алє нє направел моцни мосцик, бо чкода му було древа, и справел лєм з єдней дески. И кед його оцец преходзел над воду, цошка пошло нєдобре и пребарз зношени ґумово чижми ше пошлїсли на мокрим древу, а вон патрел на тото як на подлу франту и нє могол похопиц, же його оцец спаднул до рики и отамадз вецей нїґда нє видзе. Же кед го ище видзел, док вон падал, през тоту єдну затриману секунду, до тей води, вец вон уж теди нє бул живи. И його син стал там и лєм патрел, аж отворел уста, алє през нїх нє дихал, бо цали воздух нєстал у тей води вєдно з оцом. И бежал потим за нїм и цошка кричал, алє то уж бул конєц, бо кед його оцец знїкол у тей кафовей фарби, вон остал сам з рику и випатрало му, як кед би пришол там сам, а оцец ше мал приключиц дораз, бо шицко випатрало так исто. И кед ше потим врацал до дому, нїч нє випатрало так як кед би його оцец пред хвильку вошол до самого стредку рики и одплївал, а вон бежал уздлуж побрежя и праве лєм бежац могол, бо прецо би ше там руцел. И я знал, же кед вон там зо мну стал, та место тих древох, хтори нєпреривно падали до тевчиру, кажди раз видзел свойого оца, хтори ше пошлїснул пре тоти чортовски ґумово чижми. Видзел, як ше муря и потим го уж нє було. А вноци сом ше чувствовал як кед би вибухла война, бо ше чуло жубротанє, а я сховани под покровцом, затикал сом уха, же бим го нє пущел до своєй глави. А рано тиж було як з войну, лєм же уж по нєй. Як кед би през ноц подписали примирє або ше Бог отрежбел и уж так нє пиздзел. Рика випатрала цалком нєвиновато, робела меандри по дну того цо преглїбела дзень скорей, по дну тей нєдоконченей автодраги, як кед би ше финансиєре поцагли з дальшей будови, и тото цо уж вибудовали мушели знїщиц, же

34 /

35

би нїхто нє докончел за нїх и нє приписовал себе успих пред наступнима виберанками. Як кед би шицки були евакуовани, цала чежка опрема. Рику болєла риц за тото. Прешол сом през цали валал, бо ше шицко пременєло и нє могол сом ше звикнуц на нови валал, хтори на початку випатрал нєпознато, и кед сом патрел, та нїч з того цо ше зявело нє було ми познате. Алє у окруженю цошка виразно хибело и тот нєдостаток, тото пусте место було озда нєдостаток тей моци. Пейзаж єдноставно нє могол похопиц, же през наступни роки будзе статични, нєпременлїви, прето же уж нєт тей моци. Гоч єй часточка вошла до стварох и вони були дакус як надути з деликатну моцу. Бо вистарчело, же ше позаражовали у контакту зоз кафову масу, зоз тоту нєвироятно моцну лепру. Алє без гнїца. А доокола преглїбеного и розширеного корита постала ґраунд зиро зона. Лєм трава, хтора ше притулєла ґу жеми, була виратована. И громада мулю, прутох, триски и якеш шуґаве трупло пса заквачене за мост. Виобрацане и премишане саме зоз собу. Дутян, у хторим мож шицко купиц. Бо з тей густей маси ище стирчали фарби, пластични фраґменти якишик бавискох, косци, ренди окруцени доокола по ґранчох, дзирави гарчки и часци порозбиваней судзини, облєчива и пластични торби. Нє випатрало як корито, алє як дзива депония комуналних и радиоактивних одпадох. Влєкол сом ше по тей дражки знїщеня и було ми жаль, рика погубела найлєпши места за лапанє риби, за купанє влєце. Тераз була малючка як поток, як кед би лєм дакус висше шикали даскельо особи и даскельо крави. Можебуц ше теди уж вичерпала, превисшела саму себе и мушела за тото одпокутовац, зменшуюци ше до розмирох шиклїни.

БОМБЕЛ

И вообще сом нє могол похопиц, як цо сом уж скорей себе гуторел, же дацо могло подполно пременїц валал. Алє сом ше тераз уж звикол, на концу ше шицко вировнало и вигладзело. И тераз нєрозумлїве тото же скорей було иншак, бо випатра так, як кед би тото, цо видно, було вше.

36 /

37

ВИЧНАЯ ПАМЯТЬ Шедзим на тей станїци и тераз припоминам себе же нас дакеди було вельо вецей, бул Карчак, Електричар, мой Оцец, Яшек. И лєм мой Оцец умар нормалнє, у посцелї и трезби, знал же то дораз придзе, висповедал ше и уж вельо скорей то чувствовал, бо бул трезби два тижнї, вше дакадзи блукал, як кед би ше сцел поздравиц зоз шицкима местами хтори знал. И нє гуторел вельо, нї ґу кому ше нє оздзивал, лєм ходзел по лєсох зоз своїм псом, хтори завивал по цалу ноц, док нє спущели цело до гроба, а потим ше отаргнул з ланцу и нїхто го нє могол найсц, аж кед сом пошол на оцов гроб, вон там шедзел и лїзал себе лаби, попатрел на мнє и було ми нєприємно, бо тоти його пши очи цалком ше пременєли на людски, та сом знал же вон розуми цо то шмерц, так як чловек. А потим як сом го сцел вжац дому, сцекол дзешка и постал блукач, приходзел ище дзекеди на гроб, а вец конєчно престал, а тераз є уж вироятно нє живи.

И кед древо з хторого збудована станїца, одражує шицко тото цо гуторим, кед ше нїч нє меня, кед є таке як вше було и нїхто анї нє прейдзе драгу, так себе думам же такой єден з тих хтори уж нє живи придзе и шеднє обок ґу мнє, претваряюци ше же є дурак, же ше нїч нє случело, як кед би го нє вдерели два авта, так як Карчака. И акурат тот хтори придзе, сам можебуц анї нє будзе знац же є нєживи, же ше за ньго уж шицко закончело и престало. А вон и так будзе упрекосц бешедовац о рицкох младих туристкох, як ше круца, випинаю, як ше заокруглюю под сукенками або краткима панталонками, и цо би могол зробиц, кед би ше му даєдна така

БОМБЕЛ

Мой ше оцец помирел зоз шицкима и умар на мире, тельо лєм же дакус кашлял а потим уж престал и конєц. И знам, же од нас шицких лєм ше йому удало же би иншак умар, же зо мну и Петриком и другима будзе так же закончиме так як жиєме. Же нараз пукнє у бруху, нїхто з нас то нє будзе обчековац, други подумаю, же заспал, и предлужа пиц, а єден з нас уж будзе трупло.

сцела подац. Єб го, нє може себе потолковац же тераз уж нє може так гуториц, бо го нєт, бо є нє живи и уж го прешварбли зоз шицких можлївих картотекох и реґистрох. А вон нє послуха, лєм почнє нарикац на свою жену, же є груба и нє сце ше єй сексац зоз нїм, бо гвари, же є стара за таки глупосци, же кед сце, може себе влапиц даєдну з тих цо приходза влєце, алє напевно ше му нє уда, бо є уж и стари и глупи за таке. И так будзе дискутовац о шицким по шоре, будзе нарикац и можебуц вицагнє даяке винко, хторе напевно мал заквачене за пас хвильку пред шмерцу, напиє ше и мнє понукнє, а я вшелїяк нє вежнєм, бо воно, так як и вон, уж нє иснує. Таке вино лєм за трупла, хторе забива хробаки, хторе конзервує месо, же би ше нє погубело швидко. Алє нїхто нє приходзи и думам себе же у сущносци то страшне, бо ту лєм нєдостатки и, тото чого нєт, важнєйше як тото чого єст. Бо тото, же цошка тераз є, випатра беззначне, анї хасну, анї даякого специялного болю. А до того чого нєт, а могло би буц, мам ясне емоцийно-особне одношенє. До циґаретлох наприклад, до даякого винка або евентуално пивка, до Петрика або дакого другого. И вони шицки зробели тото нєсподзиванє, так специялно же би нєсподзивали людзох зоз тим конєчним чином, же беззвучни пуф трас и шмерц. А людзом вше чежко вериц до того и сиґурно ше им видзи же кед дахто умре, то лєм так з франти, же як уж уцихнє цала афера з обставинами шмерци, як уж поховаю цело и одслужа шицко цо треба, у церкви, як уж виплачу, або анї нє, шицко цо ше назберало през цали живот того хто праве умар, и як ше уж цала тота мистификация дефинитивно закончи, то праве тото трупло, нє нужно по трох дньох, знова будзе шедзиц там, дзе звичайно шедзел, знова будзе робиц тото, цо звичайно и вообще нїхто о нїчим нїч нє зна. Кед дахто умера, найбаржей до очох пада праве тото место, хторе по мертвому остава, як кед би вирвал зоз себе часц пейзажу, и през тоту дзиру преходзи якеш шветло и так зашлєпює же нє мож длуго на ньго патриц. То вообще нє так же ше може висцерац як зоз клайбасом виписани паперик, же нє остава нїч, лєм сама чистосц и знова по нєй мож дацо мазґрац, нє стараюци ше, цо було скорей. А на хованя иду шицки и то поцешуюце, же можебуц и на мойо придзе тельо людзох, кельо на хованя других. Гарню ше зоз околних валалчикох, у церкви громада як на вельке швето, труна на стредку и цала

38 /

39

Окрем того теметов оживює ище у новембру, кед вонка постава шиве, пада диждж и хвиля точно така як ше вола тото швето. Же Дзень Мертвих. Людзе купую швички и потим их кладу на гроби, и модля ше, и стоя, и роздумую, кельо ше ище треба нагинац над гробну плочу же би шицко було у шоре, и аж им дакус жаль, як кед би ше знова преживйовало часц того цо ше случовало чловекови, кед умар. А тоти швички за умартих видно з далєка, аж и кед дує витор, бо тераз правя таки швички, же их болї риц, чи дує, чи нє. И роздумуєм тераз, яка шмерц будзе лєпша, и чи вообще єст лєпши або горши, и сам уж нє знам, бо ше ми миша помали, сцел бим дацо по-

БОМБЕЛ

фамелия у перших шорох у чарнїни, вше ше найдзе дахто хто ше нє може стримац з плаканьом, гоч тот цо умар бул и найвекша пинда, найвекши куйон. Жена будзе ричац за мужом, аж и кед ю вон кажду ноц бил зоз шнуром од пейґли, кед по нєй гашел циґаретли, кед цалого живота з нїм була осудзена на шпотанє по ґарадичох и вдереня з главу на уходзе до хлїва. А нука у церкви уж дакус пахнє. Миша ше зоз кадилом и праве то запах вичного спочиваня. Сладко пахняци и лїпкаци, прелїва ше през церкву, гушнє вєдно зоз роснуцом температури. А потим наймоцнєйши беру пакет на плєца и виноша го на кочик. И потим шицки помали иду за нїм, провадзи их паноцец, а цали валал пусти, бо шицки пришли на хованє, Циґанє би теди могли покраднуц шицки тепихи з каждого дому. А ряд людзох нє идзе алє як кед би цекол, як кед би од витру деликатно ше колїсал од ярку по ярок, а на його концу публика уж нє так барз чувствує жаль за чловеком, у чежкей розпуки по утрати, жени бешедую о тим цо рихтаю за полудзенок, кельо у варошу кошта кила цукру, а хлопи иду на самим концу ряду и покрадзме куря циґаретли, скриваю ше пред женами, пред паноцом, пред мертвим пайташом, гоч вон у труни и нє живи є та вони и так з дланями скриваю циґаретли, гуторя о найважнєйших стварох, о тим яки вон бул шорови хлоп, же нє мож нїч подле за ньго повесц, а на концу, о мертвих ше анї нє гутори нїч подле, бо нїхто нє святи, же зоз нїм ше вше могло напиц, же жени, хтору бил пред спаньом з тима фалатами щипанїцох, цо за подпальку, нє було аж так подло. А потим шицки вєдно стоя доокола викопаней дзири, кажди руци гарсц жеми, постої ище дакус, напатри ше на гроб, подума о тим яки нєшка филм у ноцним кину, и пойдзе дому. Хлопи окреме, жени окреме.

весц, алє нє знам цо, и так лєм серем лєм же бим змарновал час, же би прешол и же бим дошол до места до хторого дахто придзе и виратує ме, бо сам нє знам кельо ище так витримам, аж уж роздумуєм о теметовох, о шмерци, о покойних. Карчак страдал як у даяким трилеру, нє вистарчел анї цали єден авто, и сиґурни сом же кед би прежил тоти колєса хтори го преґажели, хвалєл би ше потим и гуторел, же аж як го два авта, чи осем колєса, прешли, теди, мацер им автомобилску, нїч му нє зробели, бо вон нє зоз таких педерох, хтори польскей ФСО4 даваю задок и ище дзекую потим, а на концу пристойно умераю, же би ше нє видзело же у ФСО робя педере, а найвекши педер то предсидатель тей фирми вєдно зоз тим конструктором полонеза. Бо полонез бул нїби перши авто хтори налєцел на Карчака, а хтори потим сцекол. А йому ше теди, так насправди, нїч анї нє мушело случиц, лєгко го могло пукнуц лєм тото же уж бул вистати и страшнє му ше спало, та заспал на драги, там дзе ше преврацел, и спал смачнє, бо ноц була цепла, алє шлїдуюци авто, то була пейґлица з двома хлапцами у нїм, прешли по нїм як по грунчку на драги, бо Карчак мал чарни капут и як заспал там, на драги, цалком ше покрил зоз нїм та настал з нього Дейвид Коперфилд або даяки чародїй зоз Жеми Оз, бо цалком нєстал и подполно ше злучел зоз алсфалтом. Тоти хлапци ше зачудовали, же иду себе нормално, музичка грає, дзивки чекаю у дискачу, дораз будзе танцу, блїсканє стробоскопу и мацанє, а ту нєсподзиваюци грунчки, праве на тим месце, дзе их нїґда нє було, єб го, гришочка, бо ше указало же нє було анї дзири, анї нєровносци анї одвалєнїска лєм заспани, а потим умераюци або уж нєживи Карчак, хтори и так уж, випатра, нє жил, бо так ше вецей нє могло. Но, скончел у сну и може аж анї нє осетел то, мал евидентне щесце и мож му лєм завидзиц же шмерц пришла по ньго док спал. Видзел сом потим, по твари, кед уж лєжал у хижи а цала простория пахла за благо згнїтима овоцами, лєм без ферменту, як кед би остала тота иста сладкосц, и вон лєжал у труни як важни пан, тримал у рукох запалєну швичку и бул облєчени до благо виблядлих шматох и паперових чижмох, таких праве за труну, а твар мал таку же мушело буц же умар у сну, и напевно му ше теди шнїли якиш дзивчата, хтори танцую доокола 4 ФСО - Фабрика путнїцких автох у Варшави.

40 /

41

А потим го уж нє було и анї сом нє могол подумац на тото же вецей го нє увидзим як чита новинку у дутяну, же вецей ми нїґда нє будзе бешедовац як дакеди шицко було лєпше, же шицки мали роботу, пенєжи було, кажди мал свойо место на швеце, кажди бул потребни держави, нє так як тераз, же здохнїце, и цо нам и приходзице, мацер вам єбем, кед нїч нє знаце, привикнїце ше, лєнюхи єдни, нїхто вам нїч нє да задармо, з курви синове, цали живот сце ходзели краднуц, тутмаки, тераз так уж нє мож та здихайце од гладу, срайдоше, на вино якошик маце, а на єдзенє нє вистарчи, роботи, педере, єст за каждого, лєм мушице порушац вашо прироснути рици, до варошу, на биро, лєм мушице стац по осем годзини дньово при облачку, слухац тоту викомплексовану тлусту панї чиновнїцу, з нєпорядну мешачнїцу и, каждодньово вистац од станя у заводзе за глєданє роботи, на вино маце, а на автобусну карту нє маце, и найлєпше шедзиц и скаржиц ше, чекац, та вам дахто можебуц да за дармо! А Карчак вше приповедал о красней прешлосци, гоч я, з оглядом на свойо роки, нє паметам вельо, алє Карчак дакеди бул кнїжководитель у задруґи и вообще бул образовани, знал цо ше случує на швеце, хтори предсидатель люби хторого премиєра, хтори держави ше любя, и хтори цо тарґовя медзи собу, и вообще розумел шицко тото. Бо приходзел скорей дзевец и як пришол автобус брал зоз нього актуални новинки и ношел их до дутяну, же би Кристинка нє мушела ходзиц, бо ю вше боля ноги, и дзекуюци тому Карчак нє мушел куповац, могол читац, кельо

БОМБЕЛ

нього и шедаю му на колєна, а вон теди може одвитуюцо реаґовац, и цело реаґує, и таке то як у реклами за пивко. И тота його гунцутски задовольна твар нїяк нє одвитовала його жени, хтора ходзела заплакана, ґу людзом, цо клєчали доокола, бо наисце випатрал як кед би му даяка ангелочка на якимш нєбе найнормалнєйше файчела цворень, а вон бул ище найочигляднєйше повязани з тим целом, воно ище указовало тото цо ше случовало з його душу. Но, и заслужел то и жичим му же би на його нєбе було так, же двацец ангелочки вибрани лєм за то, же би забавяли Карчака на тужемски способ, дас пейц же би му долївали вина, и дас два, же би танцовали пред нїм голи брухови танєц. Алє потим заварли його труну, же би нє було видно, цо ше му круцело по глави, же спал просто амбуланти, яки бул щешлїви и можебуц ше тот момент шмерци збил з иншим моментом у його сну, тиж так вибуховим.

сцел, задармо. Прето шицко знал и вше мал свойо думанє. И випатра аж и по нємецки знал. И точно паметал тоти часи, кед ходзел елеґантно облєчени и мал важни статус, у дутяну за ньго вше було меса и тоалет паперу. А потим уж лєм читал новинки и доставал пензию. То чудне же як то ушорене и здумане, же як дахто умре, то уж нїч вецей нєт. Же вецей як насправди можеш, нє зробиш. Бо то мур з желєзобетону, при хторим як чловек стої, випатра му, поправдзе, же го вообще нєт, же нє иснує, бо швет нє може прияц вєдно таки огромни мур и нього. Наприклад, Яшек. Ходзел и умар. Або Кжишек. Мал инфаркт, гоч нє пил и бул моїх рокох. И потим, як уж лєжал у труни, нє могли затримац крев з носа и з устох. Адам, хтори вожел терховняк ше препил. Електричар. При карчми. Думали, же заспал, а розпукло му шерцо. И можем уж, практично на тим месце, думац о тим, як ми скончиме и хто будзе перши. То ше станє на якиш цалком подобни способ, у єдней секунди зме ту и шицко випатра нормалне, а потим ше дакус у глави закруци, зосце ше шикац або таке дацо, и наприклад одкашлєм себе, бо цошка ме у плюцох будзе сцискац, а то ше так поправдзе жице там назбера, а я го одхаркнєм и виплювнєм вєдно зоз зажелєнєну шлїну, и кед ше тото мойо жице найдзе на жеми, то уж нє будзе иншого виходу, як спаднуц, лапиц ше за шерцо, або анї нє, лєм ше так зошлїснуц з воздуху, вислабени и вообще без ичого. Так себе думам, бо ше нїч нє случує, нїхто нє приходзи, нїхто нє преходзи обок, я шедзим сам, як кед би лєм я ту бивал, або як кед би у цалим валалє полїпели плакати, же тераз од тей годзини по тоту Бомбел будзе шедзиц на условней, та ше модлї нє ходзиц тамадз, бо Бомбел будзе допивац за лову на нєчесни алкоголно-догански цилї. А я просто пиздзим и лапа ме гнїв и нємоцносц, бо ше ми нє сце рушац нїґдзе и найбаржей бим сцел осетиц склєняне гарло, сиґурно бим тераз одкушел шию фляшки, у принципе нє знам, кед би ми розказали виберац, вино чи циґаретли, цо бим вибрал, бо ми у глави подполни гаос и нїч уж нє знам.

42 /

43

ОГЕНЬ Алє зявює ше моя и твоя надїя. И випатра ми же тераз видзим, як по драже идзе мали хлапец, хтори аж бежи, швидко пребера з ногами и наисце дзешка рипе, и нєт шанси же бим го наприклад, поволал по мену, а же би вон вец пришол ґу мнє и повед же акурат нашол шкатулку циґарох хтора лєжала на драже, лєм же дакус тото паклочко збрудзене, алє може ми их шицки дац, кед же ми тот бруд нє завадза, и попатрел би на мнє зоз своїма простодушно белавима очми и форкнул, бо у його рокох шицки маю храсти на локцох и колєнох и натхави су. Алє нє, лєм так себе роздумуєм праве у моменту, кед тот мали знїка и як кед би го нїґда анї нє було, як кед бим го лєм задумовал. Алє я го познам и сочуствуєм зоз нїм, бо його баби згорела хижа, у хторим тримала крави, хтори страшнє гласно ричали, од горуцосци и потим уж од живого огня, бо нє сцигли вицагнуц жадни животинї, и познєйше шицки людзе зоз валалу, хтори стали при огню, мушели слухац гласи конца швета, плач и жґиртанє зубох. Алє його баба ище нє дожила найгорше, бо тота єй хижа нє була даяк специялно опремена з мебльом, лєм же єй згорели долари, хтори тримала на пойдзе уж даскельо дзешатки роки.

Нараз почала плакац и шмеяц ше, а потим гуториц таки поетични лаца же ми аж було жаль же нє можем так швидко писац, або же нє мам при руки даяки маґнетофон з опцию знїманя, же бим тото знял, а потим научел напамят и кед бим на дакого попиздзел, та бим го облал праве так як тота старенька баба цали швет. И вона ше там теди подмладзела,

БОМБЕЛ

Найгорше було тото же вона уж праве на нїх забула и шицко би було у шоре кед би нє було того же дас тидзень пила якеш желє за лєпше паметанє, з апатики, и на концу, кед випатрало же ше уж помирела зоз огньом и прилапела з покору Божу кару, здогадла ше тих доларох. А потим шицки думали же пошалєла, бо тото здогадованє пришло так нагло, же шицки були нєсподзивани. Праве ше врацала зоз дутяну, такой по тим як привезли хлєб, и шицки людзе, хтори чекали у шоре, могли то видзиц.

руцела свою палїцу до ярку, а твар єй постала червена и напнута, аж нєстала векшина ранцох и през єй старосц пребила ше тота жена, хторей уж нєт, а хтора скорей була барз красна. Но алє вона ше нє рахує до тих найбаржей очкодованих, бо у єй дньовей хижи нє було пребарз вельо ствари, пре хтори би єй було страшно и винїмково жаль. Якиш стари телевизор, добра перина, штири покровци, два заглавки, креденц, стол, ложички и други глупосци. Но, и була сама, алє мала дзе бивац, бо праве при нєй єй син збудовал хижу и могла пойсц до ньго без проблемох. Алє як сом уж гварел, вона нє прешла найгорше. Бо було тиж и таких хтори тераз биваю у першей мурованей хижи хтора вибудована у моїм валалє такой по войни штерацец седмого, и тот чловек з фамелию, власнїки тей хижи, длуго у нєй нє бивали, бо нєдлуго по тим як ше уселєли, уж мушели отамадз од’єбац, и мали лєм годзину на пакованє, а шицко надпатрали вояки. А тоти хтори тераз там биваю, скорей мали прекрасну древену хижу, дакус скорей, и указало ше же вона ма нєисправни електрични инсталациї. Бо руцела искра зоз шнура, так гварели. А вноци кед починала гориц, вец людзе шпивали: "Од води и огня сохрань нас Боже", алє Бог очиглядно бул барз завжати з чимшик другим, бо мешац потим була велька вода, то значи вода, од хторей их мал охранїц. Алє добре же ше шицки виратовали, бо вони маю и малого сина и дзивче. А їх мацери, хтора спала вєдно зоз оцом, шнїло ше, же нє може дихац и же видзи як ше паля мури, и кед ше вец пребудзела, нє реаґовала такой, бо думала, же ше вона єдноставно нє може пребудзиц, док єй гори обисце, же огень ту нє насправди, бо то нєможлїве же би акурат єй хижа горела, кед на валалє єст тельо други. Но алє на концу почала врещац и вец єй муж покончел остаток. Вицагнул дзеци и лєм тельо сцигол. А потим шицки вони, муж, жена, дзеци, ше тримали вєдно, облапяли ше доокола и шицки плакали, же су живи и же им хижа гори, пре щесце и нєщесце нараз. Огнї вше випатраю исто и чуц их подобно. Випатра, як кед би тоту хижу дахто ошвицел зоз рентґеном, бо видно як кед би його косци и нукашньосц були под покровцом червено-жовтей фарби хтора ше розлїва вшадзи и така є як огромна и густа пара, хтору формує витор. Векши час-

44 /

45

ци огня ше дакеди одриваю од цалосци и такой ше гаша, бо без хижи огень нїч. И видно яки вон паразит, як жре древо, тоти фиронґи и комплети меблю купени на рати без жирантох и депозиту, видно, як такой жре и прерабя шицко тото, такой го висере и блюва, меня до чогошик ефемерного, до чогошик, цо нє мож лапиц, до чогошик, цо такой сцека до нєба, до чогошик чого поправдзе нєт, алє ше лєм привидзує. И круци ше тота фарба, обмотує ше коло себе, и розноши запах, та у цалим валалє аж и два днї чуц погоренїско и нєщесце, чуц тих людзох, хтори ричали, кед горел їх живот, шицко, цо мали, чуц у воздуху. Тото їх станє при огню, тоти очи, тото, як чловек кричал, же най ратую, же най з воду полїваю, а други людзе лєм ше спатрали, хлопи го тримали, же би нє скочел до огня, а жени шпивали же най Бог охранї од воздуху, води и огня, же най их вибави и же би их виведол зоз жеми єгипетскей, з хижи рабства. А з людзох хтори стоя обок, виплївую цинї, хтори нє таки як од слунка або од мешаца, бо нє лєжа скляпчисцени и нєрухоми, алє танцую на зявенє того огня, як индиянски чародїє доокола огнїска. И аж може буц позна ноц, бо теди огень шицко фарби на червено и ошвицує тоту червеносц, так як у дискотекох, кед лампи ошвицую лєм билосц, и шицки випатраю ище баржей престрашени. А червеносц куса нукашньосци стварох и лапа од штредку, алє то и так нє важне, бо потим ше шицко злїва до єдней горуцей фарби, же остава лєм шущаце таке исте єдно.

А пред тим вше чуц сирени и теди настава нєлагодносц у бруху, знємиренє, а найгорше кед ю чуц вноци, и часто кед гори, дує хални5.

5 Хални - сухи, цепли и силни витор, хтори дує у польских Карпатох.

БОМБЕЛ

И паметам же мой пайташ хтори член добродзечного дружтва огньогасцох, вше бежи перши ґу огню, пендра ше на древа и одцина им конари, и огень го пече, алє вон го нє барз чувствує, бо вше пред акцию дацо нашвидко попиє, якиш алкоголни анестетик. А я вше, кед стоїм обок и чувствуєм цеплоту на дланьох и ногох, як кед бим стал при огромним огнїску и патрел на тот силни пламень, нїґда сом нє смутни так насправди, же людзом гори цали їх маєток, же вони видза тераз цали свой живот у чарних фарбох и вообще нє маю поняца, цо далєй, дзе буду бивац и до чого облєчу їх дзеци до школи и до церкви. Вищирям очи на тото шицко, и анї сом нє смутни, алє сом ше цали претворел до вищирених очох.

Людзе бежа, валал оживює и видно, же ше случує цошка подле, виходзим пред дом и видзим на нєбе червени одблїск, вельки и красни, як поларна шветлосц на телевизиї. И чуц як хтошка кричи, и у тей хвильки бим ше сцел скриц, же бим нє бул вонка, же би єдини Бомбел на тим швеце тераз лєжал у посцелї и спал, и же би го за тото шицко болєла риц. Алє зацикавеносц и жаданє видзиц тоту слику силнєйша од сна, од нємира и страху. Но, вец, праве кед потим стоїм и патрим, у думкох лаєм сам себе, же прецо нє шпим под цеплу перину, скрити и нєприсутни, так як наприклад тераз, же бим нє глєдал приклад далєко, могол бим спац и нє чувствовац нїяке жаданє, нє сцело би ше ми куриц, пиц, нїч. Живот би постал простейши, и аж бим себе нє мушел куповац пращок, як то нагваряю у рекламох, анї нїяку другу пасту за зуби або корнфлекс з хторим худнєм и источашнє берем учасц у бависку з ґратис наградами. Гевти хторим шицко згорело вони знїщени. Наступного дня дахто идзе по шицких обисцох и збера за нїх пенєжи. Же би мали голєм за початок. Я тиж дакеди мам охоту спалїц цали мой красни дом, а на други дзень особнє ходзиц заплакани од дзверох до дзверох, а потим шицко препиц, шицки пенєжи наменєни за добри початок. Алє моя хижа зоз цегли, бизовно би подло горела, а кед би нє було добрей представи, людзе би нє дали пенєжи. Бо гварел сом уж же ше потим два днї може осетиц тот огень, окрем у случаю кед будзе дижджу, бо вон цалком змиє смрод. Змиє шицко и прикриє, спреведнє, же нїч ше нє стало. Алє заш лєм нє до конца, бо тоти випареня нє знїкню цалком, лєм же по дижджу припоминаю опалєну и влажну сламу. Алє су ище смутнєйши. Бо, кед на погоренїско напада диждж, вец настава комплетни бордел. Пред тим ище мож розликовац якиш дробни ствари, якешик акурат нїкому нєпотребне дацо, цо ше зачувало у благо погубеним стану, якаш бабка з хтору ше роками нїхто уж нє бавел, з дакус розпущену главку, якиш карсцель на хторим и так нїхто нє шедзел, бо шицки знали, же би ше такой розпаднул, бо уж бул даскельо раз лїпени, якеш спалєне облєчиво хторе жена уж нє може облєчиц по трецей ваготносци. А кед спаднє диждж, хтори приходзи хто зна прецо, вше на други дзень, нїґда нїхто анї нє подума, чом ше хмари нє прерву праве кед почина гориц, огень би ше загашел и проблем би бул ришени. Но

46 /

47

алє кед уж спаднє диждж, та вец место же би поумивал шицко од чарного ґару, вон ище баржей згушнє тот бруд, же шицко постанє єднак ґадне. Там вецей нїхто нє приходзи, а и прецо би, лєм дзеци шпиртаю по местох медзи спалєнима гредами, бо то вироятно уж таке нєписане правило, же огень одбера маєток, та тоти ствари постаню власносц шицких у єднакей мири. Рапухи ше забавяю, бо ше вше дацо найдзе.

БОМБЕЛ

А я себе шедзим и од того бешедованя аж чувствуєм таку цеплоту, таку милоту єднак по цалим целу, як кед бим лєжал себе тераз над приємно сущацу ричку и слунковал ше, и источасно залївал тоту приємну цеплоту зоз жимним пивком, а шицко вєдно дополньовал зоз циґаретлу добрей странскей марки.

48 /

49

И праве ше зявело цошка нове и як упрекосц тото нове у моєй глави такой превжало главну улогу у трилеру америцкей продукциї, одразу перша сцена, камера, акция, модлїме нє кляпкац и цихосц на знїманю. Єб го, шицко о чим сом скорей думал, тераз знїкло, так же гоп, и шветла нєт. И чия то вина, допущим сам себе ше опитац, бо зо мну ми шицко допущене, кед бим тераз аж вицагнул з власних ґачох, а то ше и розуми и подрозумює ше же з панталонох вицагнєм свойо драгоценосци и будзем махац з нїма медзи пальцами, бо нєт такого закона, же би ми дахто то пре даяки закон забранєл. Но алє без надмирного превершованя, то лєм таке поровнанє, же би було ясне и розумлїве, и тераз сом уж глупи цап, викастровани цап, бо шицки знаю, же кед самцови вежню його жридла бильчкох, кед му з усиловносцу одорву вайца од остатку, а насправди нє одорву так драстично, як наприклад у присловки: "Болї ме як кед би ми вайца одорвали", бо тот козак успани зоз анестезию и нїч нє почувствує, можебуц ше аж и нє може здогаднуц, гоч до того я акурат нє верим. Кед би мнє одцинали вайца, мушел бим буц успани з дзешатками погарикох водки, стотками вина, тисячами пива, а и так бим ше на концу пребудзел. А цап става рано без вайцох и видзи чарно-били швет, нїч му нє смакує, лєм чувствує же цошка би поробел, алє нє зна цо, бо нє зна же нє ма вайца. Траґедия за животиню. И то насправди випатра як третман у козметичарки, бо такей животинї вирезую дакус скори зоз ножиком за тапети або зоз скалпелом, вирезую акурат на тим месце дзе треба, такой под цворньом, и теди то як у маґичним трику, бо зоз вирезаного места нє випада нїч ґомбулясте, нє пада на жем и нє одбива ше од патоса як ґумова кулька, нє котуля ше помали як вельки броки и нє випатра як метал. Випатра як кед би му ше там назберал гной, як кед би хоровал, а вете-

БОМБЕЛ

ДУПЛИ ДАБЛИ

ринар му лєм пущел подлу крев, бо шицко, цо отамадз чури, шивокафове, и указує ше, же шицки на швеце спреведнути, бо вайца випатраю як вода з додатком фарби идентичней природному и емулґированому згушньовачу. И прето же су вжати тому цапови, евентуално козакови, наставаю комплетно глупи животинї, же дюґа капчаю цо ше вообще случує доокола нїх. Кед же скорей ище дацо и розумели, та потим як кед би им з тима вайцами цалу душу одняло, бо им аж очи випатраю празни и як кед би були склєняни або пластични. Но, алє цо ше дотика того, же кед бим я бул позбути вайцох, цо очивисно нєправда, алє єб го, мушим за кажди случай превериц з єдну руку, бо нїч нє сиґурне, и нє зна ше чи ми акурат, поведзме, вайца нє одпадли док сом спал, а я просто забул на то, бо пре нєдостаток основних и найтуньших витаминох у чечним стану, жадна боль нє була така важна як жаданє и бул сом насправди цалком анестезийовани. И тераз сом ше здогаднул як ме моя сцела увалїц на терапию одучованя од алкоголу, послала ме до лїкара за шалєних, и кед єй я конєчно гварел же ше дакеди чувствуєм як кед бим нє мал вайца та ше тот дохтор теди так нашмеял як кед би му з вайцох одпадли даяки метални клїщи. Почал ми ше випитовац, цо ми ше найчастейше шнїє, а кед сом му поведол, же червене вино, вон направел поважну фацу и потим сом ше уж на силу мушел звладац бо ми вон гварел цошка таке нєприємне о моєй Мацери же сом го мало нє зєбал з голима руками без питаня, без слуханя його модлєня за милосц. На жимно. Алє нє сцем ше здогадовац тих детальох, бо нє сцем себе губиц розположенє, бо сом уж и так досц попиздзел, а кед так, та го нє сцем себе на силу далєй губиц, бо нєт смисла. Алє же бим себе орозположел и одогнал шицки филозофийни поцерпаня, мацам себе и шицко идеално праве там дзе треба, як у приручнїку з анатомиї, єден плус єден єднаке два зоз длугоким минусом. Но алє знова ме цага дзешкаль на другу приповедку, гварим, як кед би у нукашньосци мнє дул витор, и найвиразнєйше до моєй глави ноши цалком нови думки, миша тоти, хтори уж там дакус пошорени, прави з нїх комплетни гаос, бордел на квадрат, и вше приноши нови, нєпреривно цошка, о чим сом ище нє гуторел, о чим аж анї нє знам же мам охоту повесц, шицко пре тот розумови витор. И бешеда лєци, розбива ше з драгим автом хтори идзе сто осемдзешат на годзину зоз ручну гамовачку на скруцованю.

50 /

51

Бо уж єден час єдноставно сцем повесц о тим фалатку здохлїни, хтори лєжи медзи канту за шмеце и концом станїци, о тим фалатку чорт зна чого, бо я нє мам поняца, цо то. На перши попатрунок, кед ше там патри осторожно, бо ше нє зна, чи то нє таке дацо же кед дойдзе до глави цо то, та чловек ше такой виблюва пре тото одкрице вєдно зоз корчами збридзеня и нє будзе му такой жимно по цалим целу пре тоту одвратносц. И на перши таки дефлоруюци попатрунок, то таке як даяке єдзенє, лєм ище же ше там шицки мухи з цалого валала зберали и нараз почали блювац, и на розказ шицки вєдно з истим темпом, а потим тоти мухи, о хторих ту бешеда, на тим згнїтим чимшик, цали їх оркестер, сцели то ознова поєсц и вец ше отровели, и спадли до того говна на вики виков, и шицко як кед би препадало, то згнїти калеидоскоп, рошнє у габох, пухнє и праве ма пукнуц и опирскац шицко доокола, алє у остатнєй хвильки ше змирює, нє дозрева и постава нєпретровлїви, або як кед би ше рушал и роснул, як кед би ше множел сам у себе и уж тот фалаток нє випатра як гоч цо, насправди то вец нїч, цошка цо нєподобне нїчому, лєм полне чогошик шмердзацого, полне чогош згнїтого, а потим пришол пес, дакус закушел, виплювнул и пошикал, а на концу по тим падал диждж.

Но, алє я у сущносци цали час приповедам о тим же сом уж попиздзел од гладу. И же праве наступа нови ґлумец, нова ствар, на хтору шицки шветла були унапрямени, так же шицко друге остало у цмоти и же нїчого вецей анї нєт, и лєм так нєвидлїво тераз допоможе тот єден прицисок у жалудку, хтори тиж як три у єдним. Бо, з гладом, же ми ше так моцно

БОМБЕЛ

Но алє преувекшуєм без клїпнуца ока, припознавам без гроженя, но, бо ме нїхто нє биє, сам сом ту, на концу мушело би их буц даскельо, же би вишли на конєц зо мну, бо я нє таки цо го такой мож випляскац, нє питаюци ше нї о чим, же ше вола цимбору, як наприклад кед я у варошу з Петриком: "Eгей! Егей! Гaйде, пайташ, гибай тадзи, гайде, гайде, єб го, нїч ци нє зробим, гайде, гибай тадзи, можеш ми пожичиц два червени, ютре ци врацим, гайде, гибай тадзи", а треба ище гуториц так дакус нєрозумлїво, през зуби, як кед би ше бешедовало шепетлїво и источашнє намагало буц цворень напумповани з креву, тварди и порихтани за штрелянє, же кед цимбора почина правиц даяки проблем, вец му ше зреже по носу без бешеди и без обрацаня уваги на обставини типа я це любим, а ти храпиш. Но и на концу ище повторим, же я нє з тих ґу хторим ше єдноставно приходзи и директно розпалює по морди.

и страшнє є, то процивне тому кед би ми ше сцело срац. Таки исти чувства лєм наспак. Но, и праве у тим шицким, аж и нєпознате чи медзи канту и станїцу мож видзиц форму риби, посолєней, попрованей, закушеней, з хлєбом и маслом и посолєней. У принципе велї ствари тераз випатраю так як кед би тото зоз чого су направени, виробни материял, було таке поправдзе скрите и закамуфловане єдзенє, скрите у нукашньосци стварох зоз запахом и смаком на твардо осушеней колбаси и вєдно зоз пасулю по бретонски и ище якимш месом. Же тото древо, од хторого направена станїца, у основи смачне и, єб го, треба лєм преламац предросудки, же нїхто други ище нє подумал, же то єдноставно мож поєсц, нїхто нїґда нє пробовал, бо як древо мож єсц, кед ше древо нє є. Єб го, можебуц ше праве о тим и роби, допущиш себе так гласно повесц, же праве як ше дойдзе до заключеня, єб го, древо чи нє древо, мож го поєсц, и теди тото древо почнє смаковац як якеш єдло у ресторану. Бо кед так патрим тераз, кед тото гуторим, у тей самей хвилї станїца випатра цалком цалком як кед би ше дакус курела, бо кед єдзенє на танєру и кед випатра же є смачне, вец ше обовязно муши куриц и муши буц цепле, праве зготовене. Но, алє я єдноставно так франтуєм, бо тото же сом дакус ретардирани и наприклад бешедуєм сам зоз собу, нє значи же такой лапим древо и пожрем цалу станїцу и потим людзе нє буду мац место одкадз путовац до варошу, нє буду мац дзе ше скриц пред дижджом, а тинейджере нє буду мац место дзе ше вечарами годни мацац. Я ше до древа нє лапам. Як кедишик Петрик, кед ше спил. И вон ше тиж лапал, алє нє знам, чи то правда, гоч найскорей же так, бо указовал го, же яки му покалїчени, и сумням же би го вон сам контузировал и ошкрабал, а случело ше же раз назбивал до ньго триски. Бо му ше цошка шнїло, кед пияни спал у шопи на дескох, но и у тим мрийованю пришла ґу ньому по ноци красавица з якейш реклами у рижнофарбових ґачкох цо место материялу на рици маю лєм єдну шнурку, цо уходзи помедзи, и до самей рици и з того цо ми приповедал, гоч нє знам, чи му вериц, алє випатра же так, з того цо ми гуторел, то так ше на ню руцел такой и без питаня, бо ше вона сама намесцела обок при нїм и розширела ноги широко, як кед би ше розчакла у воздуху, випатрала як мотиль, Петрик то так поровнал, же була як з реклами пращку за райбанє, почала гуториц о червеней фарби, яка

вона по райбаню з пращком з дуплу формулу дабл интензивну, а скорей ю райбала зоз звичайним и вше бул розбуртавени. И Петрик гуторел же праве у своїм целу почувствовал тоту идеалну фарбу хтору видно тераз по райбаню зоз хаснованьом пращку дупли дабли, же руцел ше на ню як шалєни и нї о чим уж нє роздумовал, нє сцел буц чувствительни алє праве жадал подзелїц тоту червеносц, хтора го виполньовала цалого, гварел же почувствовал, як кед би ше нє лєм його цворень дзвигнул, алє як кед би цале його цело було виполнєте зоз креву, же цали отварднул, но єдноставно цале цело ше дзвигло, и праве ше мож до того увериц, бо то на концу, як ше указало, бул сон, а тота жена з реклами за пращок за райбанє дупли дабли була з телевизиї. И треба дзековац Богу же з тей реклами дупли дабли за фарби, а нє наприклад за райбанїну або за якиш гадваб, понеже би Петрик нє прешол так добре. А кед би ше му шнїла така цо рекламує лєм биле, можебуц би бул деликатнєйши. Бо у тим, о чим гуторим, роби ше о тим же цо ше стало кед ше пребудзел. Нїби перше чувствовал же є вистати и попиздзел на цали швет, же му ше то лєм шнїло и нїч нє було насправди. Но алє, указало ше же дакус так и було, бо Петрик у сну дерґельовал свой патос у шопи, думаюци же то жена з реклами за пращок дупли дабли, єдноставно даскельо раз порипал нєгобльовани дески, бо мертви пияни лєгнул акурат до кута, дзе ше ридко ходзи и древо вообще нє вигладзене. Но и набил себе до цворня триски, мандушки, такой под скору або и глїбоко, вайца му ше якош удало зачувац, алє цворень му бул полни з древом, и Петрик такой прибегнул ґу мнє, кричаци. Рано ме сцагнул зоз посцелї и одразу кричи же най му дам порно часопис, таки з голима женами, найлєпше зоз Ниґерками кед ше вєдно забавяю, або може и з Китайками, алє Ниґерки найлєпше, и потолковал ми цалу ствар барз швидко, бо ше понаглял. Указало ше, же кед му по тим сну почал кляпнуц, та го вше баржей болєло, же цо ше вецей його цворень зменшовал, то му, очиглядно, глїбше уходзели тоти шицки микроскопски триски. Так же нєпреривно мушел вищиряц очи до того часопису и драпац ше по вайцох, же би му нє спаднул. И при тим насправди плакал, слизи му чурели и нє могол их посцерац з руку, бо кед потим сцел дотхнуц рани, то го страшнє пекло, бо слизи слани. И потим була операция на живим орґанизме, бо сом пошол по медицинску шестру и гварим, цо и як, же нєприємни проблем, бо ше мой колеґа

53

БОМБЕЛ

52 /

виврацел подчас шиканя и покалїчел апарат, но на концу знаш цо, а тот план нє бул аж таки глупи, бо тота медшестра то моя пайташка ище з основней, та толкуєм єй ситуацию, же хлапец церпи и же най му помогнє. А тот цап ше замкнул до мойого ве-цеу, односно тоалету, бо мам, и гвари же нє одомкнє, бо кед же то так, же му жена з клїщами ма шпиртац, же у инших обставинох та би без ваганя пристал и же у будучносци можебуц и попробує, алє тераз на таки способ нє будзе. Но алє на концу добре ше закончело, цо єй ше нє удало механїчно з клїщами, то саме вишло по мачаню до квашного мидла. Но, та я абсолутно нє мам охоти занїмац ше зоз тим древом на иншаки способ, як лєм шедзиц на нїм и операц ше, єсц го анї дакус нє мам намиру и нє мам охоти. Но бо о тим спорним питаню нєт вецей бешеди. Древо ше нє жре и готове. Нїч вецей нє повем на таку дурну и безнадїйну тему.

54 /

55

РИБИ

Господи, кед би бул час за лапанє рибох, кед би акурат бул тот час, кед ше идзе на рику и кед лєм заруциш а риба ше такой влапи на циґонь и мож вицагнуц пеструшку або коляка. Я ше особнє нє розумим до того, алє знам тельо же коляк ма на горбу таке чортовске вироснуце хторе кед ше випросци може добре порезац длань и потим ше тото нє гої нормално алє розятрує рану без причини, пече и чури гной. Но по питаню лапаня рибох Петрик майстор, розуми ше до того и вообще, приступа ґу стваром барз поважно, нє лєм же заруцує и болї го риц чи влапи дацо чи нє, алє вон чека и попивкує пивко. Вон ше круци по месту, припатра ше на воду, драпе ше, бо го шицко почина швербиц од возбудзеня, гутори тим рибом, же най ше влапя, и инши подобни глупосци. Алє я уж зоз нїм нє лапам. Болї ме риц. Гоч бим мал умрец од гладу, анї вец бим з нїм нє пошол на риболови. Бо скорей сом досц часто ходзел лапац. Наприклад

БОМБЕЛ

Но, у принципе думам лєм и виключно о єдзеню, бо ше ми уж шицки черева вєдно злїпюю и мам у себе ґенерални штрайк, шицки метри грубого черева спиздели же нєт вецей, же нє маю цо претровйовац, же нєт роботи, а кед ше у Польскей нервираю пре таке, вец виходза на улїчку та можебуц ше ми уда спреведнуц их, кед почнєм гуториц о єдзеню, можебуц ше конєчно мойо черевка змиря и престаню ше круциц медзи собу, престаню булькац и нападац през скору мойого витрапеного бруха. Мам якеш предчувство же може буц цалком нєцикаве. Же ше можем здуц од нєєдзеня, од нєшкайшого гладу, може ме надувац и будзем випатарац як кед бим през пол рока нїч инше нє робел, алє лєм лєжал на єдним месце и лєм робел зоз видлїцу горе долу, прелїґнул шицко и аж и ве-це шольку мал под руку, же би нє ишол далєко, же би нє спальовал звишни калориї. Но алє то будзе фалшиве, бо єдноставно виполнї ме пражнїна, будзе то штучне, як цо дакеди цицки знаю буц штучни, лєм же у мнє тота штучносц будзе природна, а нє з даякого сраня як цо ґумова затичка.

зоз галовом. Же вон идзе зоз галовом, а я зоз длугоку палїцу штухам под коренє, а кед риба виплїва, Петрик ю лапи як Индиянєц. Бо вон уж стари за струю, а и за петарди. Могло ше шорово и зоз акумулатором лапац на рики, алє єб го, нїґда сом ше нє могол знайсц зоз тоту електронїку. Петрик раз аж з дому так поцагнул шнур же би ше нє мушел заєбавац зоз деталями. Утикач до контакту, а други конєц до води, алє станул такой обок з єдну ногу и нє знам чи то правда, бо сом нє видзел алє ми хтошка приповедал же го дакус потресло бо за струю шицко єдно до чого вдери, и окрем того зєбало му цошка у одчитовачу за струю у ньго дома, а вон ше мушел потим оправдовац пред тим хлопом цо пришол зоз Електропривреди. Но, алє потим уж лєм на циґонь лапал и нїяк иншак, дакеди зоз руку, алє найчастейше ходзел з циґоньом. А кед уж влапел, вше зме ю рихтали на палачинкару и то було єдло як на телевизиї. Хлєб, маселко, и рибка вєдно зоз попражену скорку и аж мало хиби же бим ше виблювал пре тоту цалу глад, же бим ше нє розпаднул на фалатки, же би ме нє роздар тот змаґазиновани глад, бо вон у мнє випарює и боїм ше же кед такой ше нє позбудзем ґазох, кед нє справим даяку додатну дзиру, же бим могол шицко випущиц, тот звишок прициску, то ме такой розтаргнє и то уж будзе конєц Бомбела. Бо то випатрало так: подчас лєтнього розпусту шпим дома и так пада на мнє приємни цинь, бо акурат посцель сом так намесцел же би ме рано нє грало слунко, но и я так шнїєм о тим, цо найлєпше на швеце, о циґанских красавицох або за пременку о одредзеней телевизийней спикерки, кед нє иснуєм за других людзох, кед сом одквачени и у цалком инших димензийох, теди рано улєци до мнє Петрик и гвари, най ше зберам, бо сом пича же так длуго шпим, идземе на риби, вон уж купел винка, кед же нам ше на рики зосце пиц, и идземе нормалнє, раз, два, три, ставаш ти, рипеме вєдно, же би вицагли шицки найвекши риби, же бизме их вечаром поєдли и же би нас за шицких доокола болєла риц, огромна риц хтора го аж и приємно шверби кед дума о тих шицких рибох, хтори плїваю и анї су нїчого нє свидоми. Бо гваря же Петрик чувствовал психолоґию нєприятеля. Часто ми гуторел о тим, же тота риба, же цо вона себе може думац, кед там видзи, у тим своїм муряню, у тим водовим космосу, дзе шицко у безчежинским стану, видзи закваченого хробака, хтори ше руша з цалим своїм целом, и вона аж и може буц свидома, же кед го поє,

56 /

57

вец ше заквачи за циґонь, алє ше и так нє може звладац, муши поєсц и шицко инше анї нє важне, так як кед би ме поставели пред даяку красавицу з операцийно полєпшанима цицками, пред даяку Ниґерку з часопису, а я бим скорей посцел трицец днї и трицец ноци, и вона би чекала на мнє под папланом на моєй посцелї и мала би одкриту єдну першу. И по запаху у тей хижи познал бим як барз ме жада и же я ю тиж так, и кед би ми дахто пред тим поведол, же кед ю дотхнєм, вец наступного дня умрем у мукох, же наприклад цали згнїєм або просто помали будзем преставац жиц, вец бим му поведол же най од’єбе, бо ми завидзи, и такой бим почал бависко зоз тоту Ниґерку. А на концу, уж по шицким, питал бим ю за жену. А тоти риби ше так исто нїяк нє можу стримац и то ше шицко опера на тоти сами науково принципи.

Бо на концу зме пошли, я ше облєкол, шицко було идеалне, Петрик мал два винка, уж теди сом думал о упечених рибкох, о їх скорки попраженей зоз презлу, о билим месу, о смаку и шицким тим. Пошли зме ґу рички уж сом сцел шеднуц, а Петрик гвари, же нє, бо пойдземе себе далєй, ґу долньому цеку рики, же там напевно влапиме вецей и красши. А и прешейтаме ше. А я нїч, же дацо, же даяки пригварки, анї слова, нїч. Лєто, пажица, слунко припекало, пташки шпивали, дзивчата лєм у сукенкох, же ше ясно могло розликовац прави и лїви лїчка рицкох, дакеди аж з ценких кошулькох пребивали верхи першох, як кед би сцели розтаргнуц материял и одлєциц до нєба, ґлумиц, най так поетично повем, швицаци гвизди вноци. И при тим пажица хтора пахнє на шено и вообще рай на жеми, жиц, нє умерац. Алє я волєл шедзиц на єдним месце и патриц як Петрик лапа, а я би ше дакеди може аж и окупал, алє аж по лапаню, же бим нє престрашел риби. Алє очивисно же то нєможлїве, бо идземе, бо му хтошка гварел, же далєй до мацериней фантастични риби, же

БОМБЕЛ

Но алє мнє уж тота приповедка у сущносци вообще нє интересує, лєм так, споминам же би ше нашмеяли, тераз уж можем, гоч кед ше здогаднєм детальох, вец на дну моєй радосци стреже цмота без шветла така нєвироятна злосц пре тото цо ше теди случело, а можебуц сом аж и на самого Петрика нагнївани, нє знам, бо вона змесцена у стредку розумового дна, як сом уж спомнул, и нє можем ше здогаднуц дзе точно, алє знам, же сиґурне, и кед думам, цо ше случело, вец попиздзим, же мам таке нє до конца прецизоване чувство.

будзе множество єдзеня и лєм треба заруциц циґонь, а потим вицагнуц, бо вони таки, до пичи напалєни на швижи хлїсти просто зоз жеми вицагнути. Та прето сом пошол, бо сом глупи и насправди дакеди нє знам повесц нє, бо ми ше нє сце, бо такой думам, же будзем мушиц толковац прецо нє, бо цошка, такой доложиц приповедки о моєй нєсцелосци, од А по Я, од початку по конєц пояшньовац до найдробнєйших поєдиносцох, прецо акурат так, а нє так, же то цалком ше нє роби о тим, цо ми Петрик поведол пред двома днями, же сом сиґурно нє прето попиздел на ньго так барз и же праве прето нє сцем исц, лєм же нє, бо ше ми акурат нормалнє, до пичи, и єдноставно нє сце. Та сом так такой подумал и насправди ше ми нє сцело гоч цо толковац. Но и як резултат того пошол сом и уж як звичайно чувствовал сом же цошка нє у шоре, бо мой бизовни нукашнї глас гуторел: "Нє идз Бомбел, остань дома, маш шедзиц дома и патриц без цилю, випиваюци пивко и куряци праве за тоту нагоду скриту циґаретлу, можебуц аж и придзе даяка дзивочка хтору хлоп охабел пред двома тижнями, а була звикнута на порядни сексуални одношеня, и тераз пошла зоз варошу у гори до валалу, же би забула на ньго, алє тото цо ма медзи ногами вообще нє може забуц, аж кед о тим анї нє зна, та єй ти тото потолкуєш, представиш ше, повеш, же ти ґазда валалского туризма, хтори водзи еколоґийну фарму у складзе зоз природу, повеш, же пре фарбу єй очох видаш єй хижу, а о пенєжох нєт бешеди, а потим ище даскельо слова и уж шицко будзе ясне, будзе поряднє приходзиц до тебе на одпочивок. Таки сом мал нукашнї глас. Єб го, на концу нє могло буц так, но бо очивисно сом дзешкаль ишол, до мацериней, з Петриком и вше менєй ше ми пачела тота цала дискотека, же би рипал на власних ногох праве до сушедного валала на риби, як кед би нє мож було их лапац ту при моїм доме. Алє нїч сом нє гварел, бо вон ше так цешел та сом му нє сцел правиц нєприємносци. Ишли зме уж якиш час, а там, на остатнєй круцини, кед ше уж виходзи зоз нашого валала и аж єст така плажа, подобна як на морю, и вельо писку и белава вода, лєжи дзивче, хторе сиґурно нє зна же велї людзе знаю за тото место, бо єй брушлїчок лєжал обок. И ноги ше ми сами скудовчели, и нє повем, як випатрала, бо кед бим то чул у тей хвильки, у терашнїм чаше, од себе, мушел бим лєгнуц на тим истим месце, дзе тераз стоїм и плакац з нємоци, пре єй нєдостаток облєчива и смуток.

58 /

59

Но, вец ше Петрик поцешел на тот исти способ як и я, лєм же я нє так цалком ретардирани, бо кед сом ше уж напатрел, но та гуторим Петрикови же би ю културно обкеровал, же би ю нє поганьбел и при нагоди же би нє дисквалификовал наш валал як туристичне место, же би вона своїм пайташком, кед ше єй опитаю дзе так крашнє цицки себе ослунковала, поведла же на плажи у горох у таким єдним валалу и щиро препоручує таку красну хижу, такой кед ше войдзе до валалу та перша зоз правого боку, бо таке ма предчувство, же там бива чудесни чловек. Лєпше най пове праве так, а нє наприклад, же най ше нїґда нє слункую голи, кед пойду на валал, бо валалски нєвижити сексуални перверзняки лєм на то чекаю. Треба думац плански, на будучносц, патраци на перспективи розвою бизнису. Алє Петрик то таки фиґляр и гвари же єй пове цо дума о єй цицкох, же су красни и же вообще єй твар и власи красни. А я му гуторим же пошалєл и же идзме отадз. Но алє уж нє було врацаня, бо вон у тей самей хвильки вишол зоз гущави просто на тоту женску и кричи ґу нєй: "Добри дзень, добри дзень, яке красне тото горске слунко на тим рочним". И теди сом ше чувствовал як дахто кому рано подчас одходу до дутяну драгу пребегує цале стадо чарних мачкох, а пред дзверми розложена драбина и же бим дацо себе купел, мушим прейсц попод ню.

Док ше Петрик ґу нєй так приблїжовал, видзел сом кажди його крочай и слика ше так виоштрела, док вона нєвироятно помали ставала як кед би була бабка на шнуркох и кед би ю дахто од горе, якиш чловек шедзаци на древе цагал за тоти шнурки и вона прето ставала так помали, а потим сом обачел, як ше Петриково уста отвераю же би цошка вигварели и акурат источашнє сом чул же цошка зоз гущави кричи, же ше любов уж висрала, лєм дакус иншак поведзено, алє напевно ше робело о сраню. И теди цошка пукло и як кед би ше клїнасти ремень, пре хтори ше филмова трака помали обрацала, отаргнул, як кед би ше пес ошлєбодзел з ланца, бо шицко сцекло нєвироятно швидко напредок, прескакуюци тото, цо остало, кед було таке пасивне. Источасно вона нагло зврещала,

БОМБЕЛ

Думал сом, же то ше нє случує насправди, же просто патрим якиш филм, бо випатрало, як кед би дахто наруцал до воздуху полно згушньовача, наприклад муки, и шицко вєдно дакус подграл.

же Петрик перверзняк и же ю сце силовац у стред билого дня. А вон так попатрел, як кед би гварел, же о чим ти жено приповедаш, яки, до чорта, перверзняк, лєм сом ци сцел дац комплимент. Но, алє нє гварел єй то, лєм напевно так думал, познам го и можем дакеди предпоставиц цо ше зявює у його глави, и сиґурни сом, же теди було праве так, як гуторим тераз. Алє у тим истим моменту зявел ше на сцени єй леґинь и я уж теди знал, же кед тот єй хлоп почнє ґлумиц мачо хлопа, та нє годно швидко закончиц тото нєпорозуменє медзи нїм и Петриком, же вон дацо пове, други замодлї за пребаченє, побочкаю ше и на концу шицких нас почасци зоз фляшку. Шицко ше да потолковац, мале нєпорозуменє, покончме шицко културнє. Бо вон ше озда руцел аж на Петрика, глупи цворень, и у тей хвильки шицко уж було страцене. А я далєй бульчел и так поправдзе сом нє знал, о чим ше вообще роби, и мал сом моцни упечаток у своєй души, же ше то случує нєнормалнє, же то напевно даяка помилька и мамок, же знїмаю филм, шицко ґлумя, же Петрик такой пове, же тот хлоп то його добри пайташ, а зоз тоту паночку можем пойсц до мойого дому попробовац, прецо ше вона так пачи його пайташови, же сом глупи, бо ше так лєгко давам спреведнуц на стари филмски трики. Або же то телевизийни шоу, у хторим Петрик вола екипу з телевизиї, вони приходза, пред тим шицко вєдно медзи собу догваряю и одредзую, а потим чекаю як я будзем реаґовац. И кед Петрик одгаднє цо зробим та теди виграваме екскурзию за два особи до жеми чистосци з дзивками облєченима лєм до швижих ґачкох, хторим скора пахнє на мидло, а кед нє, та вец преграваме, оставаме далєй у тим истим месце, нїкадзи нє идземе и шицки ше шмею з нас. Алє нажаль то було насправди, бо кед ше почали биц, та Петрик зрезал того хлопа цалком насправди, а тота женска до йойку, найменєй як кед би ю Петрик силовал зоз своїм телескопским циґоньом, дарла ше пулька аж и забула закриц цицки, а вони випатрали як кед би кричали вєдно зоз ню, бо як кед би ше кафово кружочки звекшали, як кед би вилєцовал з нїх якиш гласни млаз крику. Но и гуторим о тим, и думам, же то дахто мушел до того мачац пальци, же би шицки состойки гевтого дня добре премишал, варел тельо и тельо и добре присмачел. Же кед би ше помилєл гоч лєм у єдним деталю, та бизме нє стретли тоту жену з голима цицками саму алє наприклад з леґи-

60 /

61

А я осетел же мушим виполнїц гражданску длужносц, же мушим обезпечиц тим туристом мир, бо на концу приходза до нас и охабяю тоти свойо варшавски пенєжи у дутяну. Но и вжал сом Петрика, одцагнул сом го од того хлопа, хтори, було видно, же є тлусти и престрашени, а окрем того страцел моц уж скорей, кед окончовал процес випражньованя. А я Петрика влапел на психолоґию, же нє вредзи биц пупкатого, бо нїч з тим нє достанє, же лєпше идзме, бо нам риби полапаю, и же так вообще нєт прецо ше емоцийно анґажовац. Но алє цошка очиглядно лєцело у воздуху, якишик полени, од хторих мозоґ доставал алерґиї. Бо тот пупкати попиздзел, почал врещац, приключуюци ше до вреску своєй паночки, питал ше чи ми знаме хто вон, и з того нєсподзиваня випатра цалком пошалєл, но як я можем, до дюґа езерного, знац, хто тот чловек, кед го видзим першираз у живоце. Я одцагнул Петрика и сцел сом цо швидше сцекнуц отамадз, а тот цворень ше почувствовал шмело и геройски, бо гварел своєй паночки же най сцека, а вон нас затрима, и же най бежи до валалу, нє затримуюци ше през драгу. Же ше вон, герой, жертвує у мено того цо чувствую медзи собу, забул лєм додац, же вше ю любел, алє з другим єй будзе лєпше, и же би поведла людзом, же вон ше нє бал умрец. А мнє було шмишне и гварим же пребачце за пайташа, алє тота красна панї нє муши сцекац, бо то нє потребне. Но, алє вона такой ше евакуовала, аж чудне же ше нє забула облєчиц, сцекла до гущави, на тото исте место, дзе єй леґинь бул срац, скричала и озда ше виврацела, алє нє сиґурни сом чи пре його говно, чи пре живци. А тот хлоп у тей хвильки гвари же вон якиш персонал и цошка у чимшик там, цо ше нє да повториц и закончує ше на нєсцерпезлїви. Теди я такой ґу Петрикови, же най го пущи бо то добри хлоп, лєм му нерви пущели и такой ше усере од страху, же идзме уж, бо нє ма прецо предлужовац далєй нєприємну ствар. А хлоп цошка ище кричал, же ше то нє закончи на таки способ,

БОМБЕЛ

ньом и Петрик, кед би видзел другого, най так повем, самца, нє цискал би ше, но бо муши буц култури и солидарносци медзи хлопами. Но, а тот хлоп теди праве, кед ми пришли, срал, насправди єдна велька случайносц, аж и превелька, и прето то випатра ми подозриве и прешвечени сом праве скоро напевно, же хтошка то потаємнє здумал и означел карти, хтошка напредок, якиш тамтейши тайкун, же би на нєбе мали прави кино за одроснутих з червену точку у куцику екрану.

а Петрик док го слухал, знова го сцел биц, алє зме ище нє пили вина, а страшнє нам ше пило по таких дожицох и вообще теди було сухо, длуго нє падало и шицки гуторели же муши падац, бо жеми потребне, а мнє, поправдзе поведзено, болєла риц за шицки тоти житарки и кромплї, бо ми було цепло и слунечко ме опалєло на кафово. И тот хлоп вжал шицки свойо ствари з побрежя, шицко закруцел до покровца и гонем за свою жену. А ми пошли лапац риби. Но, вец шицко би було у шоре кед бим у тей хвильки могол повесц, же зме потим налапали вельо риби, врацели ше до дому, випражели тоти пред тим ище поховани риби, хлєб зме на грубо намасцели зоз маслом и шицко зме поєдли, точно видзелююци косци од меса, а потим зме випили по пиво и пришли якиш нашо пайташки, бо вечаром була дискотека, алє я уж нє идзем там, бо сом престари за таки забави, очи боля од шветла, а чловек постава якошик вистресовани и злєкнути од того галайку и так, та ше вец вони сцели зо мну видзиц у мнє дома и тельо ше затримали же на концу анї нє пошли до дискотеки алє нє було им анї кус жаль, бо я знал, як им обезпечиц лєпши атракциї. Но алє як звичайно було праве цалком иншак, бо поправдзе поведзено лапели зме дакус локалней ричней фауни и уж зме ше врацали, идземе по драги назад, бешедуєме о цицкох тей жени, о тим, же Петрик глупи, бо прецо такой клєпал того пупкатого, же на швеце нєт правди, же облїпени з масцу маю таки красавици, бо то єдноставно нє идзе єдно з другим, така женска и таки пупкош, кед ши стари, но то нїби мож себе допущиц брух, бо вец ше поважнєйше и достоїнственше випатра, алє тот хлоп випатрал же ма даяки трицец и даскельо роки. Но и праве як себе думам о тим, цо було, кед зме ше уж врацели, та у мнє нука почина деликатно дирґац, же нєт правди и людзе можу буц таки швинї. Требало би такой при родзеню препознац же кед ма у мозґу даяки окремни знак хтори указує же тот чловек на старосц будзе скаранїк, та треба же би ше над такима нє змиловали, лєм єдноставно шицких до єдного долїка. То ужасне, насправди, кед себе подумам, же би ше и з дзецми таке могло поробиц, алє з другого боку таку паскудносц другому чловекови зробиц, так поступиц у одношеню ґу другому, та за таке нєт милосци и за нїч ше нє треба питац, лєм такой закопац без милосци и сочувствия.

62 /

63

Но, бо тот єбани бизнисмен, хторому ше на концу нїч нє стало, могол лєгко тото забуц, могол приповедац пайташом же на рочним звладал двох типох, хтори глєдали зваду зоз нїм, и тота його женска, напевно дзекуюци нам, тримала го за хлопискo, видзело ше єй же вон нас звладал и цалком побил. Но, алє нє. Аж нам и нє подзековал за тото же його одношеня у посцелї з тоту женску напевно буду лєпши, бо вона ше будзе старац оддлужиц му ше за тото и будзе ше справовац як гвизда порничох у директним преносу з конкурса за найлєпшу порно ґлумицу.

Но и вони приходза ґу нам, нє знали такой, же я шмердзим, беру нас з цильом нєпостредней персоналней идентификациї першого ступня иґноруюци треци особи и шведкох. И хлоп аж почервенєл од возбудзеня, гвари, же тот сухи под физичним примушеньом сцел покончиц сексуалне одношенє з його жену. Же тероризовал и ю и нього, и прецерпели пси-

БОМБЕЛ

Преходзели зме коло дутяну з другого боку, ишли зме ґу моєй хижи и думали на яки способ порихтаме нашо риби, а там безочлїво стої полицийна марица и обок при нєй тот хлоп, тот єбани пупкош, сам, його женскей нє було. И вон, кед нас лєм обачел, та мало ше нє посрал под себе, сам нє знам, чи од щесца, страху, болю чи дачого другого, бо на пампулї мал шицки чувства нараз. И указал на нас з пальцом, а зоз белавей марици з билима смугами вишли двойо роботнїки полицийней служби, хтори рушели просто ґу нам. Но, а я бул мокри, а то ме озда виратовало, бо кед ше циґонь заквачел за корень и Петрик цагал, я го пробовал одквачиц та сом спаднул до води праве по шию и тераз сом бул цали намочени зоз ню, гоч сом нїби мал ище сухи места, алє их було вельо менєй як тих залапених з воду. И такой сом знал, цо ше рихта, же зосцу нас одвезц у цилю доконченя особней увидки з помоцу випитованя, а мнє ше то вообще нє пачело и нє ишло по простей драги моїх планох по конєц дня. И я, у одбрамбеней акциї, же би пичи стратеґийно нєсподзивал зоз старим шпиюнским способом, зробел тактични трик, пошикал сом ше до ґачох, источасно патраци на нїх, а прето же сом уж бул мокри, нїч нє обачели, дакус нїби випарйовало, алє нє нательо же би порушац у гоч кого подозривосц. Думам же би було лєпше, кед бим ше засрал, алє за таки акт десперациї ми хибело шмелосци, бо же би ше без ганьби зарайдац до ґачох пред очми закона, треба мац челїчни нерви. Окрем того могли покапчац же то мой лукави план.

хични чкоди, а вон ґу тому дожил ище и рижнородне и всестране физичне покалїченє плус моралну витхнутосц. И гвари, же я пришол познєйше и же сом го лєм увредзел, алє напевно зме шицко вєдно скорей заплановали. Вец вони, то єст полицийна власц, гваря же я дакус психично глупи и же у одношеню ґу мнє, як особи хтора нє панує у достаточним ступню над власну психичну кондицию, нє можу нїч зробиц. Роздумовали лєм чи ме превенцийно нє вжац до станїци, з оглядом на помоц у описованю подїї, хтора ше случела. Цо ше дотика Петрика, були єднак сиґурни. А я приступел витвориц мой лукави план, намесцел сом ше ґу витру, так же би на нїх лєцел мой смрод, и вони попатрели на мнє, осетели, о чим ше роби, и напевно ше злєкли же у авту буду мац таку пахняцу бомбу, та поведли же ме охабяю з оглядом на нєзнатну дружтвену чкодлївосц дїла, алє ше нє шмем рушац з места стаємного пребуваня, як кед бим цале жице нїч нє робел лєм нєпреривно кадзишик путовал. И тот груби хлоп пошол зоз нїма, зо мну побешедовал єден з пандурох, цо му ше глас дакус тресол и бул млади, и вообще, гоч и пандур, алє бул досц симпатични. Алє одлучел сом нє сановац го з оглядом на здогадованє о Петрикови. Нароком сом поволал полицая до себе дому, до найменшей хижи, же би уж нє могол витримац смрод, и приповедал сом длуго, як то було, яка була хвиля и цо зме сцели налапац, тиж так сом толковал розлику медзи месом клєна и коляка, гоч ше сам до того вообще нє розумим, а вон сцел уж отамадз висц, наглєл ме и насправди вишол скорей, бо бул млади и нє капчал же може виняц пендрек и опалїц ме по пальцох лєм прето же сом ше одважел так шмердзиц при полицийному функционерови, хтори репрезентує державу. Но, а я ше пре тоти авантури цалком охладзел од лапаня рибох и теди сом аж и забул на тоти хтори зме влапели. Остали при дутяну, а якиш пси их розтаргли и до поли поєдли. А я шмердзел и лєм то ми остало, мушел сом ше детально умиц, алє вода у рики була цеплючка и то ми змирело нерви, бо полицию нє любим. А Петрика пущели два днї познєйше, кед тот хлоп одпутовал до свойого варошу, бо пандуре, гоч Петрика нє любя, нє сцели му зробиц аж таке швиньство, же го гарештую за силованє, кед знали, о чим ше роби, лєм же тому хлопови озда поведли же Петрика на дзешец роки завру, же би ше вон нє квачел o жадни хиби у процедури. А я вецей нїґда з нїм нє пойдзем лапац риби, бо ше знова дацо случи

64 /

65

БОМБЕЛ

и будзем мушиц шикац до власних панталонох, а потим ше то нє вирайбе, нє да ше уж оддзелїц тот запах од материялу и то насправди нєприємне чувство, окреме же прейґа стал полицай и нє могол сом ше шмеяц, гоч ми ласкотало ногу. Но и кед ми Петрик предклада же бизме пошли лапац риби, нє нервуєм ше, анї нє кричим, лєм ше просто нє оздзивам, з твару покераша, бо то лєпше випатра кед сом таки нїби мачо, цо ше лєм припатра. Теди запалїм циґаретлу и глїбоко уцагуєм дим, а кед го випущуєм, та лєм кивам з главу, анї за так, анї за нє так, и гуторим:"Ти ме, до пичи, нє нервуй зоз тима рибами".

66 /

67

КРАДОШЕ

Но, а могла би тиж присц даяка паночка, алє о тим сом нє подумал, нє вжал сом до огляду таки можлївосци. Но алє єдну представительку красшого и слабшого полу бим просто спреведнул и вихасновал єй мацерински инстинкт, же сом таки бидни широта сам на швеце и цо ми остало окрем пица, же вец аж бим могол и робиц, алє у нас на валалє нєт роботни места и просто шивосц жица, так на филозофски способ бим ю зморел, и шедзим так, и чекам, и праве ти ше зявела, бо мой оцец умар, маму сом нїґда нє мал и нє почувствовал сом єй блїзкосц, нє цицал сом млєко любови з єй першох, а мой оцец бул чесни чловек, алє бил ме

БОМБЕЛ

Но, тот єден раз тераз мам охоту врещац и кричац нараз, же би пришол гоч хто и же би ше видзаци мнє, нєсподзивал зоз словами: "Видзи ше ми же це познам". А я му теди одповем: "Но ясне и очиглядне, напевно, же ме познаш, бо зме ше точно пред два и пол роками, трома мешацами и двома днями, вєдно нажарли як швинї, бул штварток, цо паметам дзекуюци добрей мемориї. И паметам цо ши ми обецовал при наступним стретнуцу, же дзекуюци тому же сом бул таки фантастични пайташ, бо кед алкогол це цалком замрачел и кед ши блювал, я ратовал твойо шмати пред млазами, притримовал сом це на власним целу, як у филмох америцки вояк у Виєтнаме хтори цага другого до геликоптера, ранєтого, и шицки, цала партизанска армия позберана на єдним месце штреля зоз розличних митралєзох праве до тих двох шмелих америцких хлопох. Же зме пришагли през слизи од возбудзеня же будземе як браца, и же ше нє розидземе, а вше, кед ше нєздобачки стретнєме, купиме себе полне паклочко циґаретлох и вино або аж и два, лєм же ти перши, бо то я виратовал тебе, кед ши уж мало нє умар од пошлїдкох акутней интоксикациї з алкоголовима чечносцами, виплювйовал ши вайца по заобиходней драги през пажерак, лємцо ши ше теди през уста нє висрал, алє я тебе виратовал и потим сом нєстал, бо сом нє робел тото пре славу або пенєжи, и потим зме ше уж нє видзели, праве до тераз".

нємилосердно зоз ципом и шнурами рижней грубосци и длужини и замикал ме до хлїва, кед було минус двацецпейц ступнї Целзиюсово, лєм у ґачох, и розказовал шпивац писньочки, танцовац и гуториц же го любим. И нє верим, же би ше даяка нє змиловала, кед бим виглашел таки експозе, же би нє руцела даяки динар, може нє такой за цале вино, алє голєм за часц. Алє чувствуєм у косцох и у глави же нєшка якиш зєбани дзень, цошка нє у шоре, можебуц вноци бул мраз, ина, мраз хтори нєсподзивал нє лєм квице и воду у калюжох, алє и шицки годзинки на валалє, затримал просто людзох у месце, а тоти, цо ше зявюю, як на приклад тот мали цо бежал по валалє и болєла го риц за шицко, то просто хвильова аномалия. Но, бо ше заш лєм находзим, нєт другей можлївосци, на станїци и автобус би мал исц у складзе з тим вишацим папериком зоз знаком БУС, маю присц людзе зоз цильом путованя до варошу зоз цильом шопинґу, евентуално здравствено-амбулантним, бо у нас єст лєм єден дохтор, хтори при каждим болю детектує рак и людзе ше од нього боя. А кед наприклад дахто приходзи и гутори, же го болї покрутка або же му ше пирщок направел на самим верху, най повем так по медицинскей номенклатури, уда, або же витхнул руку, вец вон вше гутори отвориц широко уста и вивалїц язик на браду, з источасним вигваряньом "а". Но алє нїч ше нє случує и можебуц то таке же я ошлєпел и лєм ше ми у глави фотокопировала остатня слика у фарби, хтору сом видзел, лєм бим ище додатно мушел и оглухнуц, бо бим чул дацо заш лєм нове, а так ше ми просто дацо могло зареґистровац у глави и тераз ше ми то доокола круци. Но алє кед тот спомнути стан будзе ище тирвац, вец нє знам, з цильом доставаня помоци пойдзем краднуц, нє випочитуєм свойо желєзни принципи, бо Петрик краднє, а я ше нє лапам до такого, можебуц му ше дас два раз, три раз удало нагвариц ме, лєпше ми буц цихо, но нїґда ше нє зна, хто ше кадзи шейта, мури маю уха, а же я глухи, то нє значи, же сом и нєми и же и други глухи, можу шицко чуц, зняц, послац до одредзеней институциї, вжац награду и змесциц ме до гарешту, дзе ме буду тримац и тримац пре подле справованє, бо кед же би ми нє дали дацо попиц, вец бим им там шицко повикруцал и попремесцал, шицко бим пременєл на цошка цалком обратне, кед дачого єст, зробел бим так, же би го уж нє було, и постал бим гидроґенско-ядрови вибух, по Бофоровей скали дзешец раз осем, додац два и ступень чорт зна яки.

Но аж сом ше цали узноєл пре тоту представу, же могол бим нєшка нє посцигнуц анї цале паклочко циґаретлох, цо вецей анї фляшу вина або пре лєпшу причиново-пошлїдкову вязу аж и два, бо о трох анї нє мрийюєм у найинтимнєйших еротских снох. Гоч у принципе у моїм случаю анї дакус нє так, же кед я нє мам та вежнєм од другого. Бо познам таких, аж и так цихо себе можем повесц бо то нє виволованє тайни, кед ше лєм себе пове, а нїхто други нє чує, и ище кед ше гутори так же би ше глас злївал з пищком цихосци, же би дахто, кед ше найдзе акурат блїзко, нїч нє чул, гоч то барз сумнїве и нє верим же би ше дахто могол найсц блїзко. Бо уж сом скоро цалком сиґурни, же вчера кед сом през дзень спал, вец ишол санепид, односно санитарно епидемолоґийни авто зоз звучнїком намонтираним на верху, и перше пущали диско ритми, же би людзе слухали, а потим нагло преривали музичну журку и уключовали хлопа хтори чита з картки и анї раз ше нє милї, же ше ютре од рана забранює пребуванє у валалє, бо буду запровадзени обовязни пирсканя жеми пре обще нагромадзованє зарази збешнєтосци, хтора ше преноши од хорих лїшкох з лєса прейґ кусаня наших домашнїх псох, и од того нашо дзеци можу збешнїц, плакац кед увидза воду и кусац родичох хтори нїч нє сумняю. И вец тота бактерия розширена по шицких валалских руралних подручох, и мож єй ше позбуц лєм дзекуюци терашньому општинскому начальнїкови, хтори дзекуюци потримовки хтору достал на виберанкох, поволал санепид, хтори тераз будзе задармо пирскац тоти микроорґанизми, же би их такой ту позабивал, а пирсканє будзе опасне и можебуц смертельне за живих людзох, аж и облєчених, бо тото средство прегриже кажду волну и войдзе до скори, спричинююци парализу горнїх дихових драгох и на концу и шмерц зоз трешеньом и у барки креви. А обласци хтори найбаржей виложени контиминациї то медзи иншим условна станїца, дзе уровень зараженя за двацец осем и пол раз висши од европских стандардох, и кед ше дахто там случайно найдзе, най такой контактує свойого вибраного фамелийного лїкара и най умиє очи з вельким количеством лїтней чечуцей води. Вец вони напевно так там гуторели и осудзени сом на шмерц од тих пирсканьох, уж аж осетим у себе тоти шицки аномалиї, як у мнє фурую и уцагую ше, як ше шицко у мнє вадзи, жалудок зоз шлїжинку, як праве плюцове кридло вєдно з лївим атакую зоз оружйом у руки на шерцо, як ше ми шицко превраца и вола ше нє так, як би

69

БОМБЕЛ

68 /

требало. Так вец, же би симпатично потрошиц час, виприповедам сам себе, як Петрик дакеди зарабя пенєж, же нараз ма пол стотки и гвари: "Часцим шицких, хтори шедза пред дутяном, з фляшку, бо шицки сце за мнє вецей як родзина, ви мойо оцове и мацери, мойо браца и шестри, и прето часцим каждого з вас з вином". И дакеди кед гутори, вец себе дакус заплаче, и видно, як ше бори зоз тима емоциями, як му ше шицко на твари треше, як вон то помали звладує, бо Петрик освидомює себе тоту любов ґу нам, хтора ма моц водопаду з источасну нїжносцу поточка. И кед Петрик похопи же нас вон тиж люби, же сцеме тото саме и за себе и за ньго, та вец нас теди облапя вєдно тота сила, нє же каждого особнє, алє нашо глави ше злучую до єдней. А кед зме уж шицки єдна велька подпита особа, хтора ма тоти сами здравствени и фамелийни проблеми, злучуєме ше до чогошик цо векше як нашо особи и кажди ше теди склада и роздумує о себе и доходзи до такого самого заключеня, же зме за себе найлєпши на швеце, же любиме себе вецей як нашу родзину и жице. Бо Петрик зна з тима словами пребудзиц у чловеку таки чувства, же людзом потим уж нїч нє важне. Кед вон придзе нєсподзивано и пове же може часциц, бо ма лови до нєба, вец як кед би чловек достал полни одпуст грихох од Бога, як кед би ше висповедал и такой ше пошол причасциц, же би у медзичаше нє сцигнул згришиц. И я у довирию повем тайну, же знам шицко, но прето же Петрик то мой добри пайташ и поведол ми кедиш, кед ше спил, одкадз тото шицко ма, а праве одкадз вон то бере, бо у тим фиґля, же Петрик сам бере и нїкому ше нє пита, чи може, бо кед би ше опитал, та би му кажди гварел, же нє мож. Гоч и я сам цошка сумнял, бо сом знаходлїви и потрафим повязац факти. Пейцсто тисячи, або пейдзешат нови злоти, з рици ше нє вицагує, нє може буц так же нєт, нєт, и вец ше дакус постука и чудо, бо нараз єст. И ґу тому же найчастейше нє знам детальни план нападу на банку, односно цо ше конкретно роби, по детальним списку як розпорядок рушаня автобусох, же на седем и трицец мале премлацованє и рекет пенєжу од дзецох, хтори на драги до школи, два годзини потим, по прерви на реклами, крадза радия з авта з розбиваньом скла, за пожнєня, хтори ше можу случиц, пребачце. Динґ донґ. Но и праве вон загадкови, як даяки шпиюн, нїби ми гутори як пайташови, же нє барз леґално витворює при-

70 /

71

ход, алє так насправди аж и по меґа пиянству нє сце нїч точнєйше повесц о своєй животно-приходовей ситуациї. А я сиґурно знам о його початкох, пре хторих потим преволали його и ище єдного младого хлопа, цо тиж так як я ма папери за спомалшенє у глави, же су Медведз и Медо. Дзень бул слунечни и безхмарни, гоч дакус падало, як ше то гутори на початку приповедки, кед вони ришели пойсц по пчоларски продукти. Бо я поправдзе нє бул нєпостредни шведок и кед би ме случайно дахто тераз слухал, вец най себе запише до свойого шпиюнского нотесу же сом нїч нє знал, же ме теди вообще анї нє було, бо сом пошол до варошу пре приватни цилї, алє нє муши писац так детально, бо то мойо особни ствари. А кед дахто то знїма на диктафон, вец най тераз змоцнї звук микрофона або придзе блїжей, та шицко повторим, же би нє було сумнї правней природи. Же сом у тим случаю нїч нє знал, а Петрик ми тото приповедал праве по готовей роботи, и у наступней ствари, о хторей дораз повем, вжал сом учасц, як сом уж гварел одвитуюцей особи у судзе, под уплївом алкоголу, хтори були до мнє насипани на силу, гоч сом то вообще нє сцел, и под примушеньом и гроженьом хаснованя сили процив мнє. Тиж нє мож цалком забуц о материялней и духовней ситуациї, бо сом примушени и мушел сом помогнуц младей ґдови хтора за пенєжи хтори достала одо мнє могла купиц млєко и лїки за свою ґрупочку дзецох, єдно тромешачне и за два новородзени.

Та вец Петрик и тот други хлапец рушели нїби тиж праве на риби, а я з тоту подїю мам повязани цалком нєприємни асоцияциї и кед о тим подумам, вец ме почина дакус тресц пре нервни клїтинки у глави, хтори емиґрую по цалим целу, виволуюци трешенє. И пошли так спонтано, бо нє була ноц, алє дзень, и я ше наприклад питам, чи вони нє знали, же кед дзень, вец шицко видно, бо може нє розумим одредзени ствари, алє мам право, цо доказане зоз потвердзеньом на паперу, з вдереним печацом и подписани з руку дохторох. Єб го, можебуц нє капчам на яки способ ше дацо случує на швеце, як ше дацо роби и прецо або за цо, алє, до чорта, озда знам, же кед дзень, вец видно шицко, бо ясне. И нє треба за тото закончовац специялни курси, анї жадни школи, бо нєт озда ствари

БОМБЕЛ

Алє терaз запровадзуєм вонкашню дисциплину и гуторим лєм о тим, о чим мам повесц праве у тей хвильки. Преставам гуториц койцо, бо за шицко придзе одвитуюци час.

нормалнєйшей и звичайнєйшей як то же през дзень видно, а вноци, напроцив, нє видно, бо цма. А вони ше аж нароком нє скривали и Петрик потим ми уж гварел, же то мал буц напад специялцох на скорей утвердзени точки, же аж вєдно усоглашели годзинки, же би ше зложело, а шицко ше зєбало у поглядзе на часове нєскладанє медзи нїм и його пайташом, бо вон нє мал секундару, лєм таку зоз двома мунтатовами, док тот хлоп мал диґиталну Мотане годзинку з мелодиями, хтору ше намесца точно до єдней секунди и прето ше нє могли идеално усоглашиц. Так ми толковал причини свойого пораженя, а я му толковал же то дюґа тото значи, бо найважнєйше тото, же бул дзень, цо сом му представел на найяснєйши способ, як сом лєм знал, же ше нє роби о жадних годзинкох анї о тим же вон нє зробел багинду напредок, салто назадок и гвизду пред початком акциї у тим пчолнїку, но бо ше робело праве о меду. По тераз нє знам, чи им ше єдноставно єдло сендвич з медом, а нє мали пенєжи же би го купели, та вец пошли украднуц, чи их дахто порихтал, наприклад якаш медова мафия з нїма контактовала, можебуц даяки парасти-пчоларе зоз Заходу, якиш з Европейскей униї, тоти жидовского походзеня, цо сцу докончиц фаластованє Польскей и жадаю пад польодїлства и польскосци, сцу орґанизовац у нашей оцовщини туристични центер и вообще сцу банкротство пчоларох и продуковательох млєка, прейґ шицкого зоз купованьом польскей жеми и єй насельованьом зоз масонским елементом зоз Нємецкей и других жемох Униї. Алє нє час тераз за политику, бо мнє од нєй ище гарло заболї и достанєм преганячку, цо нє барз препоручлїве. Єден, два, три, а потим аж и штири, алє нїч ше нє случує и можлїве же упрекосц фактом може буц минус спод нули и окрем барки, замарзнул ше и час. Так на даєдних местох, селективно, же наприклад час доокола станїци тераз кришталь, хтори одражує шицко тото цо уж кедиш було, док час у стредку станїци уж цалком жвератко, хторе окрем того кришталю звонка одражує и тото цо я мам у глави. И можебуц ме праве прето лапела тота чортовска бешедлївосц. А окрем станїци, у тей хвильки думам на цали валал. У нїм лєм дакус попримарзало, направел ше мали жґрид на поверхносци, тераз ше шицко случує помалши, бо мазива медзи зубчанїками здревнєли и машинерия нє роби уж так добре, аж дакеди и прескакує, бо на кон-

цу шицко муши префункционовац и шицко муши буц у шоре, а кед ше длуго нїч нє случовало, кед ше зубчанїки заблоковали на длужей як цо тирва даскельо куреня циґаретлох, вец теди шлїдзи єден прескок. И одразу людзе анї нє знаю, прецо ше находза акурат у дутяну, кед пред хвильку були у хлїве, прецо су тераз ту, кед були дзешка индзей, шицко им ше миша, алє нїч ше сами себе нє питаю, бо таке роздумованє компликоване и праве нїзач нєпотребне, вимага вельо драгоциного часу, хторого и так з нєпознатих причинох єст виразно менєй, як кед би дахто одрезал фалаток пантлїчки, фалаток тей драги, по хторей рипу мунтатови, ампутовал як нєпотребну часц и вируцел на шмеце. Або єст и друге ришенє. Же кед им ше дацо там горе зєбе у поглядзе часу, кед им попукаю боско-ангелски, чудотворни клїнасти ременї и колєнкасте вратило, з хторима ше занїма сам святи Петро, найвисши механїчар нєбески, же кед там високо у нїх зєбе ше дацо поважне, нє божи лавабо, бо то премала глупосц, алє кед ше дацо зєбе велїчезно и з вельким гуком, вец ше теди вола святого Петра. Нє гварим, же то так напевно, бо нїґда о тим на телевизиї нє гуторели, анї у висткох, анї у жадним филму. Так ми лєм випатра, алє нє будзем ше вадзиц, кед дахто пове иншак. А цо ше дотика того другого ришеня, та кед им уж позамарза цала машина, вец ше теди мож находзиц вше у тим самим месту, мунтатов можебуц и указує, же идзе, же дриля зоз свою силу шицко доокола, алє таки ручни годзинки ше рушаю лєм якош так на даскельо квадратни метри, нїби доокола ше цошка случує, мож раховац секунди, алє вше то тото исте, слунко и хмари у тим истим месце. Же дзень нє ма намиру постац ноц. А потим ше то муши вировнац з помоцу того першого способу. А так насправди уж прейґ мири серем, бо сом ище нє попил та ме живци барз трешу. Кед уж бешедуєме о порушаних темох, вец ше ми видзи же сом дацо спомнул о Петрикови и його нє барз чистих бизнисох, но просто о таких дробних, дакус нєлеґалних роботох, гоч мушим припознац пред свою власну совисцу, же дакус нєясно гуторим, бо з нєлеґалносцу то точно так само як з тим кед би дахто, а праве якаш представителька процивного полу, наприклад зачала, точнєйше, же може буц ваготна, а кед уж є, вец нє може буц наприклад дакус або барз ваготна, нє може буц наполи ваготна анї нїч таке подобне. З нєлеґалносцу подобно, єдно лєбо друге, гей або нє. Алє Петриков найвекши животни успих, но, можем повесц, вельки подвиг, хтори ше так само нє удал пре

73

БОМБЕЛ

72 /

супруга жени хтора скорей робела у карчми при дутяну, правда лєм кратко, а то пре мою нєскромну помоц, бо сом там пошол єдного лєтньо-єшеньского дня и гварим єй, чи зна на яки способ ше з єдней цегли може направиц цали длуги комин таки як на цеглярнї, а вона: "Ей, Бомбел, нє франтуй аж так же то з єдней цегли цали комин?", же ми лєм франти и забави у глави, а таки сом уж стари хлоп и у сущносци ше можем ганьбиц, бо ше справуєм як дзецко. А я далєй ище просте питанє, знаш чи нє, так або нє, шветло до оч и як на випитованю, лєм так баржей як фиґля, а и уж сом бул дакус подпити, но алє то уж саме по себе ше подрозумює, же кед бим дакус нє пил вец аж теди бим анї нє попатрел з таким цильом, пре яки сом пришол, а то ше ище укаже пре яки циль, бо шицко повем. Но, алє мушиме ше врациц до одредзених подїйох з прешлосци, же би зрозумели же сом себе витетовирал єдну цеглу, алє на ґениялним месце, же як резултат якихшик думкох або поглядох з цегли помали, або аж и швидко, роснул длугоки, длугоки комин. Єб го, барз болєло, кед ми пайташ з варошу уджобнул тинту з хтору шицким другим под скору змесцовал голи женски. Алє я найвекши мачо, бо цо то себе уджобнуц тинту до руки або до бруха, я нє вибрал найлєгчейше ришенє и такой сом себе пожадал же сцем мац комин, хтори ше прави зоз цеглох, и дотераз нє знам, цо було перше, значи, чи тото цо мам там заджобнуте то праве комин з хторого ше прави цеглу, чи ше цегла пременює до комина, а прето и нє мам поняца чи ми тот пайташ виджобал єдно чи друге, алє то и так нє важне. Бо кед сом теди пришол до карчми, та пред тим як сом розкапчал шлиц, питал сом ше предавачки, чи зна чи нє, и нападно сом ю модлєл же би одвитала, єдно з двох: так або нє. А вона ше шмеє и дума же то франта, но, бо то наисце була франта, алє вона пре третированє того цо я гварим, за франту, просто нє могла присц ґу себе и одвитовац. Алє на концу вицадзела як кед би ше нє робело о єдноставним виборе, алє як кед би ше найменєй нєнадумана одавала за мнє, бо кед на концу поведла, вец аж так зйойчала, цо чудно звучало. И кед ми лєм поведла "гей", вец я уж и нє чекал далєй, лєм "та на на на" и уж ми спущени панталони и шицко вицагнуте вонка а на предку мойо, най то дакус красше представим, гордо подзвигнуте чоло. Но, алє врацаюци ше на тему, вец по тим, кед сом вицагнул на верх опрему, заджмурел сом очи и задумал сом себе так страшнє моцно, же

74 /

75

Алє вона, з того маґацину, наволала мужа, хтори, до пичи, бул чежки сиґурно дас сто пейдзешат, єб го, бул огромни. Як кит на ногох або диносаурус, хтори нє вимар. Або даяки други монструм, алє сиґурно нє чловек. И вон вец зо мну бешедовал на иншаки способ, алє барз страшнє зрезал с песцу, так ме лєм даскельораз погласкал у бешеди, а цо ище интересантнєйше, же вон полицийни функционер и праве пре ньго мой колеґа Петрик покоштовал познєйши нєприємносци, хтори тиж мали вязу зоз тим же вон полицай и же є чежки дас сто пейдзешат кили живей ваги. А кед бизме сцели почац од початку, вец у рамикох описованя обставинох у природи треба спомнуц, же була ноц, уж дзешка коло двох, и шветло при станїци ше акурат загашело, бо ше воно найчастейше гаши медзи годзинy и двох по полноци и потим палї коло штирох. А Петрик мал план, и же би тераз повесц точно, гласно и ясно, я до того нє умишани, шицко сом видзел, бо бивам блїзко и акурат сом нє могол спац, влапело ме блуканє без смисла од мура до мура, пил сом чаю и програма на телевизоре ше закончела, так же кед ше уключело приємнїк, вец було єдно розцагнуте пищанє хторе ше надвязовало на цихосц, хторе ше усоглашовало зоз ню и теди була лєм мертвосц, як кед би насправди хтошка важни умар и шицким го бул жаль. И акурат кед сом закукнул през облак, видзел сом найлєпше ноцне кино, праве прето тото шицко знам, же сом праве и виключно патрел през облак, а того другого цо Петрикови помагал тиж сом обачел бо можем на два боки патриц и мам око соколове, наостатку чежко го було нє обачиц, бо випатрал, як кед би ше нашол там вицагнути з якогош филму, бо рушал ше як мачка, сцекал ґу заходу

БОМБЕЛ

за шенком шедзи єдна тенисерка, же праве пробує вдериц лабдочку и скака до горе, пада и праве кед є у стану паданя, вец єй витор дакус подзвигує сукенку и видно часточку єй билих ґачкох. И то ше такой удало бо ми моя цегелка почала роснуц и у каждей хвильки з нєй би аж бул комин, а кед би пошло як треба, вец би ше аж и дим могол зявиц. А друге сом охабел єй женскому инстикту, же нє годна одорвац погляд од мойого комина у цеку будови, же будзе патриц и нє годна дихац пре таки нєсподзивани налєт бомбардерох директно на ню. А кед сом ше уж похвалєл, вона лємцо ше нє розплакала, цалу ю потресло и охабела станїцу без капитана, бо пошла до маґацину, лємцо нє страцела свидомосц од возбудзеня. А я аж бул горди на себе, же так уплївуєм на жени.

и насправди рипал так же нє було шанси лапиц го на конвенцийни способ, же єдноставно без помоци геликоптера з америцкого трилеру, без псох, без специялних меселатовох за ноцне патренє би ше нє удало. А Петрик ше нє скривал, алє такой одбегнул ґу дутяновим дзверком, хтори бул главни циль, хтори бул мур, а Петрик бул глава, як у присловки "як з главу през мур" и мал зоз собу мещок, а у нїм алат, тот други теди ище нє сцекол и помагал му, а при тим бул нєпреповедзено красни. И було видно же Петриков пайташ швидки и моцни, тиж було видно, же є мудри и же то вон тото шицко здумал. Я то обачел през облак з оддалєносци од сто метерох вноци, та озда мушело так буц насправди. И вони ше уж хвацели до тих дзверкох, уж их мали, уж предзиравели з инвазийну методу, уж отверали и мали приступ до раю, до ґайбох вина, до чоколадох, до шицких фарбених алкоголних концентрованих пицох, до осем файтох водки, до ... просто чежко ми у тим моменту чишлїц, бо оставам без словох кед ше здогаднєм тей представи, бо ме вона премага и руца на лопатки у трох секундох, включно з нокаутом, як технїчним, так и директним. Алє вони уж розвалєли тоти дзвери, глави ше им уж виполнєли лєм зоз будучносцу, анї нє роздумовали, як шицко тото винєсц, як вжац тоти крашнє у шорох розпоредзени, полни фляши, шицки поскладани у ґайбох, крашнє, прекрашнє, ясни, белави, як табернакул зоз святу гостию нука, вони уж думали лєм о тим, як то будзе, кед ше замкню дома и же нє виду цали мешац, же ше нїкому нє укажу на очи, же нєстаню за швет, за людзох, же през мешац их нїґдзе нє будзе, пойду на найкрасше путованє зоз найлєпшим горивом. И мали стаґнацию у бизнису, мушели шеднуц, мушели запалїц и мушели нє понагляц. И акурат блїзко преходзел погранїчни вояк, дзекуюци хторим чувстуєм ше безпечно, кед лєгнєм каждей ноци, бо знам, же шмели вояци чуваю гранїци нашей оцовщини пред странскима освойовачами, од Словакох, хтори лєм стрежу зоз своїма пажернима и лакомнима закирвавенима очми, же би вжали найвекши фалат териториї нашого краю, нашей оцовщини и матки, алє я насправди шпим спокойно, кед знам же ме чуваю шмели польски хлапци, и то нє лєм од Словакох, алє аж и од Чехох и, до чого уж чежко вериц же таки су одважни, таки су мачо и шмели, же и од Українцох.

И праве вояк, хтори преходзел обок, то праве тот од сто пейдзешат килоґрами живей ваґи, тот наполнєти з масцу пупкош, поправдзе цалком симпатични, бо ме нє бил, а могол ме просто розбиц, нє питаюци ше цо думам по тим питаню. И вон мал токи-воки, бо кед уж польска армия стої обок при американских шмелих хлопох вец и вона муши мац таки супер ствари. Но и вец обачел Петрика, на цо алудируєм уж якишик час. Но и вец похасновал токи-воки, а розпатрачнїца ше находзи даскельо крочаї од дутяну. Но и вец ше прикрадал, бо сиґурно му ше видзело, же є тайни аґент специялних службох на нєприятельскей териториї, трицец седем тисячи километри од союзнїцких жемох и осемнац тисячи километри од найблїзшей цивилизациї и води за пице. Но алє мал пиштоль и нєт франти. Бо тот бидняк почал дихциц од тей симулациї и од того ше ище и зачервенєл, як кед би нагло, у єдней секунди, огорел, нє хаснуюци крему зоз филтером, як кед би го офарбели з червену акварел-фарбу и вец таки задихцени станул на дзвери дутяну и поведол Петрикови и його пайташови, же то конєц и най руца оружиє, бо вон будзе примушени штреляц. Того другого, у тим моменту, як пупкош гварел, уж нє було, вон уж од’єбал през пажицу, през лєси и бул, до мацериней, швидки, а при тим сцекол з вельку ґрациозносцу, може му ше лєм позавидзиц на таких ґрациозних рухох. А потим пришли вояки и у сущносци загарештовали Петрика, при тим му дакус розбили пампулю, и насправди нє знам, як ше то случело, же нє заварли го до гарешту на даскельо роки алє лєм на бидни три мешаци, гоч и то було досц же би ше Петрик до валалу врацел важни и горди, уж як криминалєц. А кед думам о фляшкох, о ґайбох полних з пияцима олєгченями, та просто нє можем зрозумиц, прецо то шицко так ушорене, же ше шицким удава, а наприклад такому Петрикови нє, прецо вон нє могол однєсц до себе, до свойого дому тоту робу, нїхто би з тим нє страцел, а велї би достали. И озда дахто зоз нїма пофрантовал бо вони були уж цалком блїзко при цилю, уж могли лапиц то до рукох, то уж насправди було їх, достаточно було лєм пренєсц робу дакадзи индзей. Поправдзе поведзено, дюґа езерного нє можем тото похопиц и прежаловац, прецо тераз нє можем спац, то єдноставно на мнє охабело упечаток, же нє можем забуц, нє можем о тим нє думац и жиц, як кед би ше то єдноставно нє случело.

77

БОМБЕЛ

76 /

78 /

79

А у принципе тераз ше шицко траци и почина оставац назадку, за мну, як кед бим самого себе обегнул на авту добрей японскей марки, аеродинамичней форми, цицкатим як сама Памела, зоз огромним мотором до хторого мож змесциц цали асортиман зоз бензинскей станїци, як кед бим замодлєл наполнїц по верх, а хлоп у брудним комбинезону зоз запахом идентичним зоз тим, у яким роби, точел би и точел, нє могол би закончиц и помали би пиздзел, и чувствовал би ше так як кед би ше нє могол вишикац, як кед би нєпреривно з нього чурело, аж на концу би горива нагло нєстало, а я би поведол, претваряюци ше же сом наполи нєсподзивани и наполи винервовани, же кед нє може наточиц цали резервоар по верх, та вец вон виновати бо фирма нє виполнює обчекованя трошительох, а кед же вец так, та у складзе зоз цивилним законом полнїм на рахунок фирми, и потим такой бим рушел, ґаз до дески, нє чекаюци на тото цо зроби, и шицко би остало за мну. И конєц. За мну би остал єден вельки зєбани адяш и я у авту червеней фарби зоз зукосима очми. Таки праве мойо нукашнї чувства, же чувствуєм, як кед бим их охабел у якейшик хвильки за собу, як кед бим бул пребарз швидки и просто сом их обегнул и вони тераз муша чекац на червеним шветлу док я путуєм и за предписаня ме болї риц, бо таки сом мачо и опущени хлоп, же цалу полицию на швеце, а окреме з моєй жеми, нє почитуєм анї дакус. И праве тото, з чого сом вишол, то молга, у хторей нїч нє видно, нєт формох и наисце нєт нїчого, бо то ше претворело до єдного велького и билого нїчого. И аж чувствуєм витрик на скори своєй глави, бо тото червене чудо зоз спортским погоном на штири колєса позбуте закрица, алє кед почнє падац, вец прицискам ґомбичку, зашущи кус, и за мну ше вицагнє метално-платняна конструкция, и надо мну ше надкриє закрице и жадна капка нє розпущи нїч з того о чим подумам. И дує так же у ухох чуц шущанє, же нїчого вецей нєт окрем того истого рипаня витру до самого штредку ухох, директно до глави, алє шицко можем поднєсц бо сом барз витримовни. И вожим так

БОМБЕЛ

СПРЕВОДЗКА

двасто двацец на найлєпших странских ґумох, шкрипим на круцинох и видзим, як по рубе драги идзе женска у сукнї фарби моєй каросериї, бо то єдноставно така судьба и так предодредзене, и вец знам, же кед ше затримам и дас два раз обрацим зоз мою модерну машину з климу, вец вона будзе єднак червена звонка як и знука, же ме будзе жадац так як я ю, а попри тим уключим музику найгласнєйше як лєм можем, так же шицко доокола розєбе єй моц, шицки ше скрию до рижних дзирох, и то ше лєм єй попачи, тото цо будзе виходзиц зоз звучнїкох, така дискотека за два особи, и там буду шпивац о любови, же ше то шицко медзи нами може удац, медзи мну и ню, и кед так скруцим на круцини зменююци швидкосц, и повем дацо так якош же би вона думала же то по америцки, бо то медзинародни язик шицких мачо хлопох. Но, вец далєй шицко прейдзе так як и на нємецких сателицких програмох пиятками по полноци. Же лєм цо нє як на концу швета, лєм у другим стилу, дакус иншак. Же жґиртанє зоз зубами, алє без плаканя. Мушим направиц глїбоке удихнуце хторому предходзи видихнуце, же бим ше змирел и пошорел з нука. Но так, шицко у шоре, алє лєм так на перши попатрунок, бо нєт анї авта, анї риби. А єдине зоз чим можем путовац, то мой коч и конь виратовани пред пазурами гамишного, лукавого судского вивершителя, того злодїя и бандита, хтори би могол робиц даяку чесну роботу, а вон мучи шорових людзох, хтори му нїґда нїч подле нє зробели. А мой конь прекрасни и кед бим лєм бул представитель женских коньох та бим му ше такой, без роздумованя понукнул и намесцел так як шор у вивершованю вичного, медзифайтового ритуалу. А кед би ме дахто подслуховал, вец лєпше най нє шири по валалє, же Бомбел уж цалком постал перверзняк, же мриює на глас о тим, же сце гашиц вапно з коньом, бо вообще ше нє роби о тим, и кед нє розуми, вец най будзе цихо, бо му пригвиздам медзи очи, и най ше нїч нє пита анї пред тим, анї по тим. Зрежем му и скапем у чарней ноци, нїхто нїч нє видзел, нїхто нїч нє чул. Таки Бомбел тайни аґент супер-шпиюн. Маскирани до шматох, хтори ношим на роботу, а хтори сом достал од мойого пайташа з войска, и з пантлїчку на чолє, зоз морду намасцену з воєнима фарбами. Но и вец кед дахто подслухує, най вец зна з ким ма роботи, и кед дацо пове, вец го вимсценє док є живи нє обидзе. А по шмерци научим пса шикац на його гроб кажди дзень по дзевец раз. Приведзем го на место хованя и будзем чекац и тримац пса,

80 /

81

Но вец кед случайно подслухуєш, вец меркуй, анї слова о тим же я жадам же би ме дерґельовал конь, бо сом лєм так гварел, же би сце обрацели увагу на його нєвироятну красоту. И док идзем на кочу хтори з някловами повязани зоз коньом, док шедзим на лавки, док з єдну руку тримам дєплови, а з другу палїм циґаретлу, вец одо мнє нєт нїкого важнєйшого, аж як кед би тот дахто вожел червени дварочни металик авто з подзвигнутима шветлами и спойлером и заднїм сцерачом, аж як кед би ми шицки курви ускаковали на заднє шедзиско, нє глєдаюци пенєжи, вец би вон бул нїжей одо мнє и я бим ше чувствовал лєпше и важнєйше. Дакеди специялно и без поводу порихтам коня и идзем з єдного боку валала на други, най людзе нє думаю, же сом найвекши скаранїк и лєнюх, най видза, як ше мой конь блїщи, бо часто го чешем з огреблом и мам специялне средство за пирсканє шена, та кед вон поє тото шено, вец му ше потим баржей блїщи шерсц, баржей як кед би єдол шено без того. А я випатрам як високи достоїнственїк кед так шедзим и болї ме риц за шицких, лєм тераз нє можем хасновац тоту, за мнє, барз вельку приємносц, бо ше нєпреривно мушим мерковац того мародера зоз державней служби, хтори достал од Бога три раз векшу дозу паскуднїцтва, бо кед дзелєли християнску любов за сонароднїкох з Польскей, вец тот кревопиєц нє трафел шалтер и знова пришол ґу шалтеру дзе дзелєли паскуднїцтво, бо на концу лєм там знал як присц. И тераз мушим мерковац, бо кед би ме вон влапел на дїлу, подчас воженя на кочу, вец би ше напевно опитал одкадз тот мой материялни добиток у форми живого инвентара, єден фалат, хлопского роду, судзаци по розплодних орґанох, и утоварно-терховей машини, хторей основна градза древо, вироятно сосна, а тиж так и колєсо зоз ґумову облогу раз штири, плус позапрограмово водзачки направени з материялу хтори нє животиньского походзеня. А я му вец повем, болї це цворень за то, нїч то нє мойо, алє сушедово. И вон муши од’єбац, бо по закону нє мушим бешедовац зоз нїм. А тераз увага, модлїм за сиґнал трубох зоз заставками прикваченима на концу просто ґу нєбу, бо ше з нєстабилним крочайом на горизонту

БОМБЕЛ

док ше нє вишика, а кед ше уж вишика, дам му за тоту нагоду специялно купени педигрипал лєбо чампионшип и як награду го понукнєм з єдним, а кед ше засере, вец му дам обидва покарми одразу. Нєт шанси, же би ше нє научел.

приблїжує мой пайташ у форми Петрика и ма полни кишенки, цо видзим совершено и попри оддалєносци, з чимшик длугим, цо напевно скло и напевно то алкогол, вино домашнєй продукциї. И тераз уж видзим, же є пре цошка нагнївани, бо дихци и фучи, и видзим же найскорей би дакому роздар черева при вицагованю ноги з рици, а потим би шицко руцел псом же би то поєдли, и знам, же за даскельо секунди придзе и пове: "Но, здраво Бомбел, нє маш случайно дакого при руки, же бим му могол зрезац ...? Бо сом нєвироятно попиздзел, жице ше ми розпадує, застановели ми социялну помоц и нє мам уж за еґзистенцию, дзивка пошла з другим, а при тим ше ми през драгу розбили два фляшки, а тоти цо мам у кишенки празни и лєм их нєшем врациц до дутяну, док го отворя". И кед ми вон так пове, я источашнє попиздзим и аж ше ми така думка зяви, хтору аж и на глас и барз ясно повторим, же би я могол тото добре зрозумиц, аж то и повторим, же ше ми тота думка зявює праве у тей хвильки, же у принципе мам такого єдного при руки. Но алє Петрик ше уж приблїжел з пену на устох, очиглядно розвалї такой цалу тоту станїцу и уж нє будзем мац место дзе шедзиц и одкадз гуториц, а йому тота пена билей фарби евидентно чури з глїбинох жалудка и вон аж заобиходзи малу барку, бо ма водофобию пре збешнєтосц, на концу вон хори и муши дакому добре пригвиздац. Змир ше, Петрик, прецо нїч нє гуториш, чом так патриш спод ока, прецо маш таки чарно-червени очи и при тим як кед би були полни зоз креву, як кед биш сцел дакого забиц, Господи, цо то за шлїди на твоїм облєчиве? Чи то засушена крев? А цо маш под кошулю? Исусе, цо там скриваш, озда нє фляшку? И капка отамадз крев, и фалаток якогош меса... Исусе, ти там себе оквачел шекеру на шильки? Ти, но стари, випатраш, як кед биш дакого забил з тоту шекеру, якуш безпомоцну старуху, а тераз можебуц пробуєш дакого другого забиц, алє я спокойни, бо знам, же мнє нє забиєш, пребарз зме вельо вєдно прежили, пребарз вельо доброго паметаме и пребарз зме добри цимборове же би ше то тераз так закончело. Цошка ше ми видзи, же од тей збешнєтосци ци одняло бешеду же нє можеш нїч вигвариц ... алє прецо ми так до уха шепташ же биш сцел дакого пофаластовац зоз шекеру? Цо? А ище скорей же сцеш до рици комушик накопац? И чи нє мам даякого хлопа наприклад, даяку довирлїву особу и шпиюна у єдней особи, а найлєпше кед би любел правиц сплєтки и преношиц другим особом, тото цо дзешкаль чул. А знаш, ти мой най-

лєпши пайташу, аж ми випатра, же озда праве дакого такого познам, мам го, аж го и праве тераз видзим. Алє прецо ти так випатраш, як кед биш цалком пошалєл, як кед би дахто ци заврацел розум и вжал го ... Нє пать на мнє, бо то нє я, алє тот єден, кого мам на очох ... Гей, чом так стоїш и нїч нє гуториш? Знам и розумим же ци ше живот претворел до праху и ґару, же нє видзиш перспективу за наступни днї, алє такой рушиме на лови на дакого та це прейдзе, и почувствуєш ше вельо лєпше и здравше, такой дакого найдземе, лєм го нє зареж такой, бо ше то нє виплаци, зробиме тортуру над нїм и аж го на концу, по тижню як го будземе тримац, забиєме. Гей, нє будз таки, поведз ми дацо, як мой найлєпши цимбора нє можеш буц цалком цихо, гоч я можебуц и розумим, ти таки винервовани пре цали свой живот, же нє можеш, гоч сцеш, но напевно, бо я тебе тиж пайташ, но, алє нє руцай ше так уж до битки, змир ше, витримай. Маш можебуц циґаретли? Нє маш? Но, чкода, бо бим запалєл, алє цо робиц, кед ти тиж нє маш, можебуц кед дакого лапиме, та будзе у ньго, а кед нє, вец напевно даяки динар найдземе и за то купиме, но нє будз таки страсни хлоп, змир ше, помалючки, оооо, видзим, же уж ше змирюєш, но насправди ше бриґуєм за тебе, бо випатраш як кед биш даскельо роки нєпреривно пил и нараз престал, нараз и конєчно, и як кед би ци тераз шицки хробаци зоз округу, шицки лепетки и шицки хробаци плус брамушки уходзели под скору, як кед би ци ше мишали напрями и вообще, як кед би ци ше помишал цали твой дотерашнї живот ... Ей, и прецо так дропчиш и патриш крижом и так дихаш. Лєпше посцерай тоту пену хтора ци капка з устох и бруха, дзе ше миша зоз креву ... Алє знаш же кед це такого видзим вец ше дакус лашим и тиж мам охоту дакого розтаргнуц на фалатки? Мам охоту дакому добре зрезац, нє патриц дзе, просто, поодцинац шицко цо лєм може буц за одцинанє, а потим закопац, же би нїхто нїґда нє пренашол. И же би потим по варошох нє лїпели плакати, як тот хлоп хторого забиєме, будзе випатрац за дзешец роки, бо фамелия цали час вери же вон живи лєм ше нє сце явиц, и на телевизиї и радию буду гуториц, же шицко пребачую, же шицко будзе добре, лєм най ше враци! А тот хлоп ше нє годзен врациц, бо закопеме його фалатки на штири боки швета. Ей, видзим, же твойо очи червенши кед так о тим гуторим, же ши ше цали напалєл и уж биш ишол мордовац и забивац, же вошло до це шалєнство и тераз лєм вистарчи, же я ци повем, кого, а ти скочиш за мну до огня, лєм же биш ше вижил, бо то силне, як блїзка еякулация

83

БОМБЕЛ

82 /

директно до красней женскей, хтору чловек рипе з любови, же нє витримаш кед такой дакого нє зарежеш, розумим це, цимборо мой, чувствуєм тото исте, нє мушиш нїч гуториц, розумим це без слова, просто идземе и робиме свою роботу, без словох, без нєпотребних заєбанцийох, без паноца, олєйох и споведзи. И нєт вязи, же сиґурно будзе модлїц, йойчац и модлїц, же най го нє режеме. Я ше уж напалєл исто так як ти, видзим, же мало хиби же биш ше уж нє задавел зоз шлїну и пену, видзим же ци дораз очи пукню од тих од креви спухнутих червених жилох, и єдноставно це обнєє, и нєт уж другого ришеня лєм забойство, помали и без милосци, и тебе треше од тей злосци, а я аж и знам пре кого, и такой ци повем, чия то шицко вина и кого такой порежеме на поли як з китайску шаблю, же лєм фиюк и хлоп ше спущує сам на жем без помоци трецих особох! Або єдноставно го зджамиме, уж тераз, о секунду, уж ци повем кого, я знам, шицко видзим. То вон, тот шпиюн, цо шедзи у гущави и подслухує. Штурма, бодай му було, нє сцекнє нам, забиєме, задавиме пичу!!! Исусе, алє сом ше озноєл, и аж пре збунєтосц и нерви, нє знам чи за станїцу наисце дахто бул, чи ми так лєм випатрало, бо тото, же пришол Петрик, то очиглядно єден з моїх найлєпших стратеґийних планох, же би згнїтого полицайца и удбаша вигнали и же би аж анї нє могол сцекац пре терху хтору направел кед ше засрал до ґачох. Но бо, як би Петрик тераз могол присц? И ище тота пена, шицко сом видумал, же би настрашел оподозривених, хтори ше можебуц прикрадали и шицко знїмали на маґнетофон, же би потим тото пущали и шмеяли ше зо мнє. Алє я ше ужил, розтресло ме цалого, бо шицко тото цо сом гварел, винїмкове до рици и тераз ми глупе. Нїґда сом нїкого нє забил и нїґда анї нє забиєм, бо бим аж можебуц и сцел, алє просто нє можем. Нє знам, як то функционує, рибу забиєм, кури одрежем главу, алє целєцу уж нє можем, а дзе ище коню або, нє дай Боже, чловекови. Озда ми ше аж такой зосце блювац, кед думам о тих шицких черевох, о хторих сом приповедал, я, таки спокойни, бидни и малючки, злєкнути Бомбел, хтори стої цихо у куце, нїкому нє пове подле слово, лєм ше приятельски ошмихнє и попатри, так же аж чловекови мило на души и целу.

84 /

85

Нїхто аж анї нє преходзи, та ми лєгко задумац же як кед би на драже була громада людзох и шицки дакадзи иду, як кед би такой мало почац дацо типа свадзби, або як кед би ше о хвильку мало отримац кресценє, як кед би обявели же задармо буду давац пенєжи у найвреднєйших банкнотох. А вец од того уж лєм крочай, мали мосцик медзи думками, хтори повязує єдно з другим. Же кед сом у варошу медзи людзми, вец ше чувствуєм нєодвитуюцим фалатком якихшик пузлох з тисяч фраґментами, або як кед бим бул єдина офарбена подоба у чарно-билим рисованим филму, як кед би ме там на силу дорисовали, мнє Бомбела, єдноставно як кед би уруцели до самого стредку дачого винїмково штучного и фалшивого, як кед бим ше нараз пребудзел зоз сна, алє напевно нє мойого анї жадного з моїх пайташох. Бо у принципе, одходзим дакеди до пайташки, а у тим варошу мам лєм єдного пайташа, шорового, алє щиро поведзено, и вон насправди курвов син и швиня. Же вон нїби таки варошски, виховани медзи вецейповерховима будинками, и дзекуюци тому є лєпши, а так насправди є пича, хтори ме ше здогаднє лєм кед мам пенєжи. Алє дакеди є у шоре, бо кед ми треба посцель, та вон ми вше поможе и понукнє помоц, и дюґа то же його дом то файта найтуньшого борделу з курвами, хтори аж и сами заплаца же биш их пошорел алє анї вец нїхто нє сце, бо то така приємносц, як кед би ше водзело любов з гарчком полним ридкей води. Трезби бим нїґда там нє вошол и нїхто би ме на то нє примушел, мам свойо достоїнство. Бо вшадзи доокола ше дацо по жеми, влєче, дацо лєжи витрошене, шмердзаце. Нє так же я педантер и же сом мушел буц у готелу, алє у його доме єст барз вельо койчого цо уж давно устате, а уж скорей було ридке и шмердзаце як говно, а тераз уж полно того по шицких кутох, заглїбеньох, як кед би насправди дахто у ньго детонировал огромну говняну атомску бомбу, най нє споминам фляшки. Бо кед сом ше раз сцел напиц, як пристойни граждан, бо ше ми барз пило, та сом полни добрих думкох, хтори пахли на овоцове вино, добре лїґнул,

БОМБЕЛ

КВАРТЕЛЬ

мало сом нє замлєл од блюваня, так ме теди стресло, бо сом покапчал же у устох мам чиюшик шиклїну, прешлорочну, у найлєпшим случаю. И тераз бим ше аж поблювал з таку одредзену нєшмелосцу, як кед бим цалком остал без основних макро елементох у моїм жалудку. Алє кед чловек у сказковим розположеню, нїч нє завадза, а його дом теди випатра аж дакус удобни, бо вше є полни випарююцей и устатей цеплоти, хтора напевно лєпша од гоч якей жими, же кед чловек змокнути и вистати на мразу и приходзи потим до пайташового квартелю, а там аж пахнє. Бо то нє його власни квартель, алє на нєлеґални способ завжати социялни квартель, же кед би ше дацо случело, даяка природна катастрофа, та ше теди шорови людзе уселя до його квартелю. Алє кед би я наприклад бул цалком шорови, бо дакеди знам буц и таки, та аж и найвекше нєщесце, аж шицки трешеня жеми вжати вєдно и на єдним месце, плус бомбашски атентати и торнада би ме нє могли примушиц же би ше уселєл до того квартелю. Нє гварим, дакеди то цалком приємне, алє кед дахто госц и теди себе дума же чловек ма свой дом, хтори шорово прата шестра, и хтори цалком нє таки, як квартель мойого пайташа. А у нїм шицко лїпкаце, Петрик гвари, же ше мож звикнуц, бо бивал у нїм дакус, кед упознал у варошу дзивку и мушел ше зоз ню стретнуц, понеже єй гварел же ю люби и вец мушел буц вше на розполаганю вчас рано, бо тота паночка пополадню мала праксу у дутяну. А кед ше дотхло з руку даяки предмет, та часц з нього оставала на пальцох на даскельо днї, нє могло ю анї змиц анї одлїпиц. А кед би ше тота ствар прилїпела, нє дай Боже, на скору, та би потим швербело, чловек би ше драпал, направела би ше храста и, єб го, нє сцело би ше то загоїц. Треба буц осторожни. Алє я мам у ньго свой куцик, аж є и подношлїви, матрац и покровец такой при муре, кед ше сцем чувствовац як варощань, цо ше на концу ридко случує, бо вообще нїкадзи з мойого валала нє любим путовац, бо потим кед ше врацам, боїм ше же го нєт, же сом нє годзен найсц драгу назад, же ю пренєшу без мойого знаня и приставаня, же ше врацим и же ме нїхто нє препозна, а у валалє будзе якиш инши Бомбел, хтори будзе бивац у моїм доме, будзе брат моєй шестри и пайташ Петрика, бо анї Петрик ме нє позна, а кед му зосцем шицко потолковац, вон ми пове: "Гонь ше, пиянїцо, бо дораз поволам свойого пайташа Бомбела и розбиєме ци морду, бодай ци було добре! И вец ше старам нєпреривно буц у моїм

86 /

87

валалє, же бим од нервованя нє достал вреди на жалудку, бо од того лєм крочай до рака. Алє дакеди єдноставно уж нє можем витримац простоти и цошка ми гутори: Бомбел, треба одпутовац и жиц дакадзи индзей дас три днї, иншак пошалїш, идз, побешедуй з Петриком, най ци примеркує на дом, най да псови єсц док це нєт и най топи до пеца, же би було цепло док ше врациш. И розуми ше, злєкнути сом, цо нормалне, алє ше знука звладуєм и путуєм, а потим сом горди пре таку гражданску шмелосц.

Алє нє сцем сам себе спреведац, бо дакеди ше ми насправди пачи жиц даскельо днї на високей ноги и високим уровню, а аж и кед нєт пенєжи, та вше ше дахто найдзе, хто да, а кед нє мнє, бо окрем того же бим сцел мац угласту пампулю и глїбоко сховани очи, глїбоки глас, метер осемдзешат шейсц и осемдзешат кили живей ваги, же бим сцел буц тв фаца та заш лєм сом нє, но и кед нє да мнє, вец моїм пайташом хтори тиж

БОМБЕЛ

Но, а потим цо будзе, то уж завиши, бо ше може случиц же мам пенєжи и шедзим дзешка на лавки, приходзи якеш дзивче и пита ше чи бим нє сцел купиц вино пополи, а я теди одвитуєм: то завиши, а вона ше пита, од чого завиши, а я гварим, же лєм од нєй, бо жени любя кед ше им да шлєбода управяня з власним жицом. Но вец ше потим указує же вона нєдалєко ма квартель и же мож так романтично препровадзиц вечар з винком, а потим тиж и ноц ище баржей романтично. Алє исто так аж и скорей ше може случиц же нїхто нє придзе, попада на мнє диждж, цали змокнєм и потим ме предує витор и кед дакус задримем, а потим ше пребудзим, вец ше укаже же нє мам пенєжи, же ше случело чудо, бо кед сом заспал та ище були ту, а кед сом ше пребудзел, уж их нєт. Анї ципелох нєт, анї якни, и мушим у ботошох, лєм у верхнїм облєчиве рипац до ґайби мойого цимбори, потим толковац прецо сом такой нє пришол до ньго, алє сом ше дзешкаль круцел, прето тераз слухам лекцию и опомнуце за будуце, алє я теди думам же жадней будучносци нє будзе, бо док ше лєм врацим дому вец лєгнєм спац и так прешпим даскельо цепли ноци, а кед ше на концу пребудзим, та будзем думац так як теди у пайташа, же ме нїч нє примуши же бим пошол до такого хлїва у хторим кед ше чловек напиє як пошлїдок того доокола нього ше помали обмотую найлєпши мрийованя, канарски острова и тропски климати, а потим, кед ше уж враци, та нє лєм же му ше зосце плакац бо ше то насправди нє случело, алє ище и останє без пенєжох и средствох за живот.

нє випатраю як даяки мали мафияшски еґзекуторе, алє понеже их звичайно єст пейцме лєбо шейсцме, нє муша випатрац даяк специялно. Но и дакеди жобрам а дакеди вообще нє и треба ше справовац як пес хтори кед почувствує же ше чловек бої вец бреше и ґлуми до пичи опасного гитлеровского овчара хтори нє єдол цали два тижнї без штирох дньох и лєм могол патриц на колбаси през склєняни облачок. Но алє вец нє знам чи єст вецей плуси чи минуси, чи виходзи на нулу, чи вец так чи нє, бо дакеди ше ми ужасно сце, окрем шицких нєприємносцох, цага ме на гевтот бок, як кед би там бул маґнет а я бим под скору мал ушити стотки металних фалаткох, физику нє мож керовац, тото ше уж нє пременї. Шедам до автобуса, хтори ше штерацец минути ленїво влєче, а кед цворень запожнї гоч минутку, бо мам за тоту нагоду специялну кишенкову годзинку з Япону, нє же ми дахто послал з Япону, алє з польского дутяну, импортовану з Япону, и як шедам и купуєм карту, вец источасно уключуєм штоперку, а кед запожнї, правим скандал, бо кед ше плаци, вец ше глєда точносц, врацам му за шицки тоти увреди хтори чуєм кед нє мам карту, а сцем дзешкаль пойсц, за шицки понїженя и поганьбеня. А кед злодїй запожнї пейц минути, або аж и дзешец, идзем ше скаржиц ґу шалтеру, за хторим шедза його шефове и гуторим же ме упуцела ґрупа гражданох-путнїкох нашей жеми хтори вєдно зо мну мали сумнїву приємносц путованя з горе спомнутим вожачом, хтори запожнєл пре купованє нєлеґалного количества алкоголу на гранїци, цо можебуц и його приватна ствар у позаслужбених условийох, алє у хвильки кед за то одвитуєме ми путнїки, то єднак постава и наш проблем понеже купуюци карту глєдаме почитованє наших правох. И предлужим, же єдна жена мала догварену парнїцу у судзе, понеже ю муж бил, и нє могла присц, а муж пришол, бо по инциденту бивал акурат у варошу у хторим тота жена поволала полицию, и як судия обачел же нєт жени, же там лєм обвинєни, та претаргла парнїцу, понеже тот лик випатрал мило, бул надурнїсти, нє вдерел би нїкого, а вон уж у суднїци думал: чекай гонюхо, док ше лєм врацим та ше порахуєме за тото же мишаш до нашого фамелийного жица правосудиє, мал теди таку задовольну морду бо уж комбиновал цо пороби перше, а цо потим, уж себе составел план роботи. И хто за тото виновати кед нє вожач хтори през свойо нєодвичательне справованє указал вельку дозу нєдостатку гражданскей схопносци жица у ґрупи, знїщел щесце по-

88 /

89

рядней вируюцей жени, хтора по даскелїх рокох вєшенї мужови родзела дзецко? Ми, путнїки, жадаме дисциплинске покаранє вожача хтори бул причина велїх людских нєщесцох, аж мож повесц и траґедийох и драмох.

И, єб го, жадних гамовачкох нє ма, кричи же би го шицки людзе чули, же би видзели, же вон нє да женскей же би го знєважовала, же є наймоцнєйши, же у його доме вон одредзує правила и нє да зоз собу жем уце-

БОМБЕЛ

А иншак так ме тераз виполнює огромне чарне и слабе пиздзенє пре тото цо ше дакеди случує; нормално сом благи и мирно ше одношим ґу людзом, алє би тераз мойо мирне нервованє могло копнуц даскелїм хлопом до самого стредку їх цворньох. Бо вони таки чортовски бодибилдере, таки курвово синове, и слова ми хиби описац их, же ме аж треше. Же чловек шедзи себе спокойно над рику, руца дятки до рики, попивкуюци винко, и у общеню зоз природу, а ту нараз чує, ти курво, зєбем це на живо, нє скривай ше, бо це и так напевно найдзем, трешеш ше од страху тераз вєдно зоз своїма копилчатми, дзешка у куце, алє чуц твой шмердзаци запах, пренайдзем це. Кед такой видзеш, вец ци нє поскубем власи, лєм ци пампульку розбиєм, видз, будзе лєпше и за тебе и за мнє, бо менєй вистанєм, ти гонюхо доробена, уж там ричиш у куце, и рич, алє гласно, нє гриж ше по руки, алє наглас, же бим це лєгчейше и швидше могол пренайсц, бо ше нє скриєш предо мну, орежем це, аж ши крачац нє годна! А тоти твойо копилчата, лєпше най такой поведза дзе шедзице та им можебуц дакус посануєм маму, лєпше най скрича, та можеме побешедовац и лєпше будзе за суку цо их оцелєла, уж сом пренашол шлїд, лєм перше найдзем себе добри кияк, таки хтори ше нє зламе лєгко док це зоз нїм будзем биц по цалим целу, ти безвредна гойдо, єбена курво, гонюхо хтору кажди хлоп зоз валала рипе кеди сце! Алє я шицко знам, дораз ци укажем, о чим ше насправди роби у малженстве, но виходз, бо кед будзем мушиц длуго чекац, вец попиздзим ище баржей и шицки нохци ци повиривам, вєдно зоз твоїма гойдастима дзивчатами, вєдно з тима найтуншима курвами, цо ше тераз притулюю ґу тебе и аж и нє можу ричац од страху! Ей, вам гуторим, лєпше ше явце, посануєм вас од забиваня иглох до ваших вишацих цицкох, идзем по вас, бо знам дзе сце, маце остатню шансу, же би сце ме ублагали, кед нє, вец поколєм шицки крави, поґажим кури, спалїм шицко, цали дом розєбем и нє пущим вас вонка, та згорице нука, нє такой, алє помали.

рац. Нїч, такого остава лєм влапиц, привязац за древо и допущиц його жени же би наплацела себе шицко плус начишлєни проценти з лихварску точносцу, и потим, кед би му ище дацо було нєясне, вец би го знова привязац и знова тото саме, научел би ше до конца, шицки би жили длуго и щешлїво, могло би лєм зняц їх жице и бул би готови филм о идеалней фамелиї, у хторей шицки ше любя. А там, у варошу, шицко пошорене, поскладане, вимеране, же би нїґдзе нє стирчело, же би нїчого нє було пребарз вельо анї пребарз мало, шицко зробене з бетонско-пластичних коцкох хтори ше складаю єдна ґу другей, алє и так на злученьох єст дакус места бо су нє до конца злїпени, нє до конца идеалнє поскладани, та дакеди дацо випаднє и такой ше направи дзира, випатрала як кед би шицки були набити праве як треба, алє ше дакус киваю, кед дацо з єдного боку таке, вец и з другого боку муши буц таке, же би ше могло поскладац. Лєм, рано ше нїч нє руша и ствари ше прицискаю єдна ґу другей, и нїч ше насправди нє руша. Алє през дзень ше случує єдна велька пременка, же трезби чловек нїяк нє покапча алє на щесце, по пиянстве го шицко заобиходзи и нє нервує ше, и просто вообще нє муши розумиц шицко тото.

90 /

91

КОНЄЦ

Ниа хмари, єб го, множество и громада, хтори ше збераю над горизонтом, хтори покриваю нєбо и настава цма, алє нє як вноци, алє як кед би Бог можебуц дакус вецей попил, и резултат того же дакус придавели шветло, закрили го з якимшик покровцом, же би Го нє болєла глава и же би Го нє зашлєпело. Алє тоти хмари знука празни, нє таки як насправди, алє таки цо ше у мнє збераю, и праве так як кед би ми тот менши Бомбел у мнє гварел же такой придзе огромни авто полни дзивкох у доколєнкох и шорцикох за ґимнастику, з трилер филмох, хтори буду смутни, бо ше им нє удало направиц кариєру у индустриї, а я шеднєм и будзем их

БОМБЕЛ

Но то тераз випатра так, наявює ше то так ґенерално и у детальох, кед ше хвиля меня помали, кед ше хмари котуляю над моїм валалом, хтори вообще нє мой, алє лєм так гуторим пре наглашованє вязи зоз нїм, та випатра як кед би ше у моїм целу зберали хмари хтори у себе анї нє маю дижджу алє лєм випатраю грожацо, як кед би мали розєбац цали тот швет, як кед би мал наступиц наявени конєц, же уж нє будзе нїчого, анї станїци, анї найблїзшого дутяну, анї драги, анї нєба, анї Бомбела, односно мнє, бо так ме волаю, же кед наприклад дахто сце цошка одо мнє, та ше пита: "Слухай Бомбел, ти супер фаца и на тебе вше можем раховац и у каждей часци дня и ноци, нє могол биш ме почасциц зоз єдну циґаретлу, бо акурат так ше случело же нє мам пенєжи", а я му наприклад гуторим, же акурат так ше щешлїво случело же акурат мам и очивисно нє так, же повем перфидно директно до оч, же насправди я таки добри и вше помогнєм у потреби, алє ше роби о тим же то совершено розумим и знам яке то чувство кед нєт а кури ци ше, та без жадного питаня, хторе ци аж повем потаємнє и, модлїм це, нїкому нє приповедай, могло би ме увредзиц, бо у таких роботох вистарчи же кед ше ми деликатно да до знаня, же знаш Бомбел, алє бим запалєл, а я уж знам цо робиц з тоту загадку, а вец же би ци нє було нєприємно, та и я запалїм вєдно зоз тобу и будземе пайташе, хтори вельо прешли вєдно и тераз на мире вєдно куря.

цешиц, же вони заш лєм интелиґентнєйши од других дзивчатох, же су красни и нє треба же би мали нїяки бриґи, а вони ше шицки з подзековносци зоблєчу и поведза ти насправди розумиш нас жени як анї єден други хлоп, поведз цо маме за це зробиц, бо ти тиж так нє таки звичайни чловек алє таки єден на милион, хтори совершено розуми розум и улогу жени у дружтве. И видно же ше дораз цошка случи, бо ше шицко треше, аж ше и час праве порушал, дораз ше ошлєбодзи, дораз здуднї, дацо ше им там одотка и шицко знова почнє чечиц и пременї ше, вообще, шицко нагло руши же би здогонєло тоту заткатосц хтора ше случела пре погубеносц, а я ше почнєм розпущовац и шицки почню роздумовац, дзе нєстал наш пайташ Бомбел, мал би шедзиц тераз на станїци як звичайно, без нього то уж нє таке исте, без нього як кед би дацо хибело. А я уж нє будзем ту, дораз ше дацо случи, о чим аж и тот мали знука нє ма поняца, тот исти, хтори ми гутори цо ше може случиц. Алє тота ствар ше уж угнїздзела у бруху, чувствуєм як ми там рошнє и спричинює почежкосци при диханю, же ми вше чежше, як кед би дахто шеднул на мнє, и нє можем ше того ментовац, бо нїхто би нє могол. И тото цошка ше осети, нараз ме ласкотаю, анї отадз анї отамадз, якиш намотки гадвабу, таки барз длуги же им аж анї нє видно конєц, алє я знам хто их там трима, таки красни жени облєчени до тих намоткох и без ґачкох, лєм же били, а тоти, цо ме ласкотаю, лилови. И поправдзе поведзено, приспало ми ше, як кед бим заспал и анї сом то нє обачел, як кед бим препущел тоту хвильку и тераз шпим, и о тим сом аж анї нє знал. Постало якошик так менше, же ше нє чувствуєм як вше, так як кед бим стал пред цалим шветом, лєм пред чимшик вельо меншим, чимшик, цо таке постало, алє перше було вельке и прерастало ме. Но и тот витор, хтори ме праве одноши, бо сом конєчно постал лєгки, конєчно сом престал буц чежки, престало ме болїц же сом чежки, же у жалудку мам наскладане множество чежкого одпаду, як кед би шицко цо сом до тей хвильки поєдол, зо мнє на рижни способи нїґда нє вишло, як кед би ме нїґда нє преганяло, як кед бим нїґда нє блювал, лєм зберал шицко тото, аж сом ше дакеди нє могол рушац. Конєчно ме одпущело, одчурело до жеми, можебуц ше ми направели дзири у талпох и ципелох, и тото шицко одчурело до жеми и з того мойого особного гною виросли квитки, и вони поведза, то праве ту, на тим, а нє на другим месце, стал Бомбел и гуторел

92 /

93

Алє можем ище длуго так гуториц, чувствуєм, же ме вше вецей ноши мойо приповеданє, же то таке исте як зоз тим витром, хтори нїжно рипе нє познате одкадз, бо випатра так же древа мирни, же ше трава тиж нє колїше, алє ше на мнє шицко збера, а тоти намотки, хтори як кед би ше обмотовали доокола мнє, цалком ме приємнє ласкотаю, и тераз то праве так, як кед би ме дахто слухал, як кед бим нє гуторел цалком лєм себе, алє як кед би ме цошка подслуховало, якеш шущанє, нє познате цо. Же ше починам чувствовац чудно, цошка ше ма случиц. Знам же такой приду и одвежу ме, цо у принципе нє досц щешлїве ришенє, бо моя хижа останє пуста, а то перша хижа на уходзе до валалу, и вноци будзе загашене шветло, а у мнє вше запалєне, же би унапрямовац людзох, кед єст молги, бо вона такой при драги, и помогол сом вожачом у молги, же би ше дакеди даєден нє увалєл до мойого двора цалком без наяви. Такой приду, поведза: модлїм вас, шеднїце, и цо я мам зробиц? Озда нє повем, же нє. И будзем мушиц престац гуториц, бо яке то при даким другим срац без ганьби. Но алє ище мам дакус шлєбодного часу, бо гоч ми випатра и поправдзе цалком сом сиґурни же такой приду лєм и виключно по мнє, по нїкого другого, по Бомбела пошлю вельки штиридзверови авто, ґу тому швижо полакировани до белавей металик фарби, та можем ище хвильку стац и скоро вишаци над жему дзекуюци воздуху, хтори тераз як кед би почал рипац попод мнє, попатрим себе, чи напевно нєт дакадзи скритого винка, або циґаретли за драгу.

БОМБЕЛ

себе як ретардирани, алє вообще нє бул ретард, алє насправди шорови чловек и нїч подле нє мож о нїм повесц, односно мож, алє кед дахто так пове, вец окламе и сциґанї. И вец сом лєгки, а од того воздуху ми уж нє таке сухе у гарлє, нє чувствуєм ше подполно позбавени гоч чого у менєй або вецей алкоголизованей лєбо евентуално овоцовей форми, цо абсолутно нє значи же кед бим наприклад попатрел тераз на лїво, а потим на право и указало би ше, же такой просто мнє лєжи дацо склєняне, на цо сом скорей нє обрацал увагу, а цо би ше указало скритим винком з боку мойого милого приятеля Петрика, же бим наприклад нє попил тото винко у дружтве приємних думкох хтори би ше дотикали Петрика, же вон таки добри чловек, же паметал, о моїм шедзеню ту, и же подумал себе, бидни тот Бомбел, так сам дакеди шедзи, а я му направим нєсподзиванку и такой при станїци скриєм новучке вино, хторе вон пренайдзе и зоз задовольством попиє.

БИОҐРАФИЯ Мирко Нагач / Mirosław Nahacz (1984-2007), познати польски писатель младшей ґенерациї лемковского походзеня. Народзел ше 9. септембра 1984. року у лемковским валалє Ґладишов, нєдалєко од гранїци зоз Словацку. Єден є з найталантованших младих польских писательох народзених штредком 80-тих рокох, ґенерация хторa дебитовала на початку ХХІ вику, а найпознатша писателька з тей ґенерациї, зоз хтору Мирко вєдно и студирал, Дорота Масловска. Першу свою кнїжку "Осем штири" (Osiem cztery) написал у стреднєй школи, ище пред матуру, а видал ю 2003. року. Його деби приповедал о младей ґенерациї стредньошколцох-парнякох, хтори народзени на концу епохи комунизма, жили у бурйовитих рокох транзициї (кнїжка ше зявела аж по матури, же би прототипи главних подобох нє мали проблеми у школи). Потим каждого року видавал шлїдуюци кнїжки: 2004. року, написану у духу прози Богумила Грабала, кнїжку "Бомбел" (Bombel), а 2005. му обявена кнїжка "Ґовля и Лола" (Bocian i Lola), як психоделична приповедка о младих людзох у вельким варошу. По тей кнїжки, у Польскей були два раз поставени театрални представи. Шицки три кнїжки обявела видавательна хижа "Чарне" (Wydawnictwo Czarne), заинтересована за малу и нєафирмовану литературу Польскей, та и стреднєй и восточней Европи, а хторей шедзиско у валалє Воловєц, нєдалєко од Гладишова. Од 2003. року почал студирац културолоґию на варшавским Универзитету. Потим писал фельтони до часописох и приповедки, тиж так сценарий за телевизийну серию "Испит зоз жица" (Egzamin z życia). Його остатнї, фантастично-психоделични, роман "Нєзвичайни подїї Роберта Робура" (Niezwykłe przygody Roberta Robura) у хторим приповеда о авантурох сценаристи популарней телевизийней сериї "Розєдзеносц и вреск", хтори сцека од тайних службох до родного краю... Кнїжку постгумно, 2009. року, обявела видавательна хижа "Прушиньски и спулка" (Prószyński i spółka). Мирко 2003. року достал награду Литературней фондациї Наталиї Гал и Ришарда Полака за свою першу кнїжку. Нажаль, напущел нас нагло и вчас, у юлию 2007. року.

95

БОМБЕЛ

94 /

CIP – Каталогизација у публикацији Библиотека Матице српске, Нови Сад 821.162. 1 - 31 НАГАЧ, Мирослав, 1984-2007

Бомбел: приповедки зоз Горнїци / Мирослав Нагач ;

зоз польского преложели Александер Мудри и Томаш Квока .

- Нови Сад : Руске слово, 2014 (Петроварадин : Maxima graf). - 96 стр. ; 22 cm. - (Mak off ; 17) "Кнїжка состойна часц часопису МАК 01-2/2014" --> прелим. стр. - Тираж 400. – Биоґрафия : стр. 94.

ISBN 978-86-7105-274-0 COBISS.SR-ID 283254279