Дньовка - два декади 1998-2017

MAKoff21

„ДНЬОВКA” „ДНЬОВКA” – ДВА ДЕКАДИ 1998–2017: Зборнїк литературних и визуалних творох

„ДНЬОВКA” – ДВА ДЕКАДИ 1998–2017: Зборнїк литературних и визуалних творох Директор Др Борис Варґа Редакторки Мая Зазуляк Гарди Рената Джуджар Специялни сотруднїки Сашо Палєнкаш Ясна Медєши Рецензенти Мирон Джуня Саша Сабадош Дизайн и компютерски обробок Златко Емейди Лекторка мср Ана Римар Симунович Видава НВУ „Руске слово” Нови Сад Тираж 300 прикладнїки Друкує „Маxima graf” Петроварадин Публикация 21. кнїжка у едициї МАКoff, котра виходзи од 2006. року и состойна є часц часопису МАК Проєкт финансийно потримал Завод за културу войводянских Руснацох

„ДНЬОВКA” – ДВА ДЕКАДИ 1998–2017

ЗМИСТ I „Дводньовка” (1998) . . . . . . . . 8 II „Єднодньовка” (1999) . . . . . . 14 III „Дньовка” (2000) . . . . . . . . 18 IV „Дньовка” (2001) . . . . . . . . 24 V „Дньовка” (2002) . . . . . . . . . 28 VI „Дньовка” (2003) . . . . . . . . 32 VII „Дньовка” (2004) . . . . . . . . 38 VIII „Дньовка” (2005) . . . . . . . . 44 IX „Дньовка” (2006) . . . . . . . . 50 X „Дньовка” (2007) . . . . . . . . . 56 XI „Дньовка” (2008) . . . . . . . . 62 XII „Дньовка” (2009) . . . . . . . . 68 XIII „Дньовка” (2010) . . . . . . . . 74 XIV „Дньовка” (2011) . . . . . . . . 80 XV „Дньовка” (2012) . . . . . . . . 86 XVI „Дньовка” (2013) . . . . . . . . 94 XVII „Дньовка” (2014) . . . . . . . 100 XVIII „Дньовка” (2015) . . . . . . . 110 XIX „Дньовка” (2016) . . . . . . . 116 XX „Дньовка” (2017) . . . . . . . . 122

• Материял за тот Зборнїк позберани з вецей жридлох, а то: приватна архива бувших и терашнїх орґанизаторох, як и учашнїкох, архива „Руского слова” и часопису МАК, архива Радио Нового Саду, Ют’юб канали Pact Ruthenorum и dnjovka, Фейсбук бок Dnjovka // Дньовка, кнїжочка „Дньовка ретроспектива 2008–2013”.

• Тексти минимално вилекторовани же би остали автентични, таки яки су виведзени на програми, алє и пре уметнїцку шлєбоду, як и прето же „Дньовка” вше була характеристична праве по своєй нєформалносци, та авторе у своїх творох нє вше почитовали норму стандардного литературного язика. Становиска висловени у текстох виключно авторски и нє вше одражую ушорйовацку политику видавателя Зборнїка.

Борис Варґа, єден зоз сновательох „Дньовки”

ТАК ШИЦКО ПОЧАЛО...

6 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Перша „Дньовка” отримана 11. и 12. септембра 1998. року у Руским Керестуре, тирвала два днї, та є прето ище наволана и „2Дньовка”. Першого дня, пияток, 11. септембра, у Доме култури Руски Керестур бавело ше представу „Сон у сну у сну у сну сон”, у виводзеню младежскей ґрупи РНТ „Дядя”. Психоделична дрaма у режиї Владимира Надя Ачима, по тексту „У сну сон” Андрея Амалрика, за котру музику викомпоновал Юлиян Рамач Чамо. Другого дня, всоботу, 12. септембра, у школским будинку – Замку, отримани литературно-музични вечар под назву „Сирови и варени Профил”. Слово о промоциї демо касети керестурскей ґрупи Профил, котру творели Любица Фа, Павле Малацко и Владимир Микита. Специялни госци вечара були Соня Сопка и Звонимир Кочиш Цоле. Борис Варґа промововал свою кнїжку приповедкох „Сирове и варене”, котра рок пред тим вишла як самиздат. Перша „Дньовка” настала у условийох чарнїдла дзеведзешатих и подполней нєзаинтересованосци руских институцийох култури за младих. Анї младих теди нє барз интересовала институционална руска култура, обтерхована з кадрами политики Слободана Милошевича. У Руским Керестуре теди исновали вецей конарчки у богатей рускей субкултурней сцени (музичней, литературней, фанзин), котрим тиж була потребна подїя коло котрей би ше зберали и наступали... Заш лєм, кед ше орґанизовало „Дньовку”, нїхто нє мал намиру же би порушал манифестацию. Перша „Дньовка” мала буджет – даскельо литри добрей (Павлейовей) палєнки и даскельо соки за запиванє. За тоту нагоду направени поволанки, на котрих бул дзецински рисунок бициґли (Сонї Сопка). Снователє и орґанизaторе першей „Дньовки” були: Любица Фа (Гарди), Соня Сопка (Сечуйски), Павле Малацко, Владимир Микита и Борис Варґа. З часом, „Дньовка” зоз своїм єдноставним, алє функционалним концептом („наступаме опущено”) у 2000-тих рокох постала синоним за место дзе ше раз рочнє указує креативносц нових младих ґенерацийох. Од камерней и андерґраунд сцени, „Дньовка” преросла до мейнстрим фестивала котри кажди рок полнї салу Дома култури у Руским Керестуре. Орґанизацию „Дньовки” 2006. року урядово превжало Здруженє младих Pact Ruthenorum, а од 2009. року ше ю отримує у рамикох Културней манифестациї „Костельникова єшень”. Остатнїх рокох ма и финансийну потримовку з розличних жридлох.

7 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

I „ДВОДНЬОВКА” 11. И 12. СЕПТЕМБЕР 1998. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР И ШКОЛСКИ БУДИНОК ЗАМОК

ПРОФИЛ ШЛЇДИ Шлїди цо за собу зохабяш провадзиц мож и лєм кед сцем чуц можем одгук твоїх крочайох. Илустровац твой живот можем и знам, зохабяц дарунки на драги по котрей знам же прейдзеш. Руку я зґрабим, примушим буц тебе зо мну и моци котрей ше наздавац нє допущим дойсц. Будзеш мушиц остац ту. Мой глас заблукац, нє заблука и дойсц, дойдзе. Шалєнство словох вше зоз найлєпшу увагу слухани. Шлїди.

(Текст: Любица Фа)

БЛУЗ ЗА ЧАРНУ КАФУ Мой дзень почина зоз чарну кафу вон нє ма причину застануц и забуц чарну кафу. Кед лєм подумам прецо сом ту обачим з другого боку мою малу. Мой дзень почина зоз мою малу Мой дзень почина зоз фарбу белаву пробуєм обрациц швет наруби пре чарну кафу. Кед лєм подумам прецо сом ту обачим з другого боку мою малу обачим з другого боку кафу. (Текст: Павле Малацко)

8 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Профил

9 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

1998

БОРИС ВАРҐА „Сирове и варене”, Едиция: Руски Керестур (самиздат), Друкарня Руски Керестур, 1997.

СЛОВО-ДВА О ОРҐАЗМУ З рубцами ше дотикаю лїсца тополї. Правя шушотанє, хихоца ше. Трепеца под влажну шветлосцу мешаца. Джобу му до швицацей шкарупини, геркаюци у нїм гнїв. Мешац ше им вимсци прицагуюци дна глїбоких потокох и пахох глїни. Смиядни коренї сича од задовольства... „Уж ши закончел?” – опитала ше. Под заглавок подкладам жирячку. Доходзим до коритка уха, грижем шлїмака. З язика ше зошлїзкую капки словох. Здихуєм. Оживюєм позни хлопски розгварки. Штурмуєм до брега. Ровнам килаши и кладзем на карту свой нови стих. Бависко ше предлужує. „Думаш ти уж звершиц?!” – скричала.

10 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

АПЕТИТ Видзим го як плїва. Воно. Дакеди мало мено, обисце, приятельох. Тераз нє ма анї главу. Плїва по Дрини, траци ше у габох. Чиря ше, виплївує. Чи тот цо му пременєл род и форму, роздумовал о нїм? Було часу? Чи ше рихтал, тот цо го порубал, на кирвави подвиг?! Чи зна же бул слуга суровей идеолоґиї? Можебуц ше лєм бранєл... Без огляду, вон бул моцнєйши. Достал побиду... або страцел розум. Можебуц го анї нє мал, а можебуц и вон плїва по Дрини. Лєбо го уж давно у лєше єдза хробаци. Можебуц є дома и воспитує свойо дзеци. Можебуц. Хто зна. Воно плїва по Дрини. Борело ше на боку поражених, або побиднїкох, шицко му єдно. Нє чека го мир под жему, анї ордени, анї слава... Можебуц лєм подаєдна циха молитва пред сном, даремна.

Його квача рибарски циґонї и плїваюци конари. Розпадує ше... Месо на розмоченим труплу щипкаю му риби. Шицко чече, шицко ше руша... лєм вистати рибаре поцихучки рихтаю вечеру у страху од воєней обовязки.

11 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

1998

ПРОТАҐОНИСТ Приповеда ше, же Вон бул у шицким и за шицко криви. Криво єдол, криво пил, спал криво. Дзекуюци тому вишол на криву драгу и докрива по нєй ходзел. На нєй стретал подаєдних истих таких кривих людзох, хтори му указали на криви знаки. Тоти криви знаки Вон криво шлїдзел и записовал их криво. Прето кажди раз криви чловек криво читал свойо криви думки. Людзе криво зрозумели його кривого и керовали його криву присутносц. Вон бул криво научени, та так скрива на нїх патрел. Вшелїяк же би у тим нє було нїякей траґедиї кед би и Вони криво нє похопели його криви попатрунки и єдного кривого рана, на кривим огню спалєли кривого чловека.

БОРИС ВАРҐА

Кед сом ше им опитал чи чловек бул наисце таки криви, Вони гварели же бул просто виновати.

СОН Нєшка сом це ознова шнїл. Дуркала ши ми на замолгавени облак, шмеюци ше нарату и цалком нєпристойно. Знам, була ши пияна и требал ци дахто хто будзе ознова випиряц твойо розкошни сукнї и пре тебе боси ґажиц по склєнчинох. Пришла ши ме на грих навесц. Алє я уж вецей нє тот кого глєдаш. Я шпим. Моя капурка оддавна зоднука за тебе замкнута, гоч ище вше спокусно випатраш. Напевно ше ище вше будзиш у шлїнох шалєнства и лєгаш з полну утробу отрови. Ище вше ци драги талпи ласкотаю? ...Значи нє погришел сом, нїч ши ше нє пременєла! И далєй себе драгу керчиш моцнєйшим до косткох копаюци, геркаюци у нїх гнїв. Знаш и сама же ци єдного дня тоти исти у даєдней гущави вежню гордосц и завяжу ю на ланц! Тебе то нє страши, ти каждому з нїх сцеш вимерац длужину нерва. Каждого з нїх сцеш витошиц и заобисц як побиднїца у борби сцерпезлївосци. Алє я це нє будзем церпиц, я шпим и ознова це шнїєм, судьбо моя преклята.

Линия

12 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Афтер

Фото: Павле Малацко 13 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

II „ЄДНОДНЬОВКА” – „СТРУЯ НАМ НЄ МОЖЕ НЇЧ” 18. СЕПТЕМБЕР 1999. РОКУ „КУЦИК” (ДОМ МЛАДЕЖИ)

R.K. BLUES-HALTER СТРАЦЕНИ СОН На драгу за сном рушам тераз я, найсц перше тебе требам. Мой сон з тобу одвше, пренайдзем це я. Припознай ми же знаш, на яких мукох я. Миловац ше тебе нє да, сна ми треба, поклєкнуц нє шмем я. Нїґда випущиц це нє пробуєм я, нє шмем, драгу лєм вон зна. Дзе мой сон страцени – питам ше я, остатнї крочай тераз правим я. (Текст: Любица Фа)

КУФЕР Порихтам куфер, закруцим чоп виключим струю, поцихи, най ме сушеди нє чую. Обувам ше, вежнєм лєм тельо на драгу, нє зашпотам ше, нє учуєш ме. А ти у жимским сну, думаш, завеє, предумам ше, забуц, нє врацим ше. реф: Я и мой куфер порихтани кед ознова будзеш поспани. Нє врацим ше. Плющи диждж, одгваря ме, Драга цикаво вола ме. Кус скашлєм, з куфром вдерим, Боже, озда зобудзиш ше. Гром мой приятель очи ци отвера, а твоя рука дзвери ми завера. реф. Заш ци лєм пребачим, престанєм ше зберац, будзе ище часу куфер позберац. реф. (Текст: Павле Малацко)

14 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Програ му вод зел Юлиян Медєш и Меш о.

САШО ПАЛЄНКАШ LOST GENERATION We are lost generation Somewhere in space of time We are traveling by our selves But we don’t care about the rules We are immortal We just change the bodies We come every hundred years And then we just disappear We just disappear

Любица Фа

We are lost in time We don’ know when we are come among you again We are reincarnations Our deeds are our actions But we are lost in time.

Lost in time....

15 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

1999

PARADOX Михайло Колошняї и Paradox

BIRD IN A CAGE Your eyes sparkle in a dark Your head lies on a ground You wanted to be free, To be free like a bird.

Now you’re free Like a bird, But you are bird In a cage!

MISERY There’s no justice, There’s no rule, You get killed And quick get cool!

You end your life somewhere in a hole, You didn’t live you life at all!

People die every day, Misery is something you don’t pay! „It will be better” – people say, but for me every day is still gray!!!

Misery – everywhere I go!

Misery – is all I saw!

Misery – is all I know!

Misery! (Текст: Сашо Палєнкаш)

Your eyes sparkle in a dark Your head lies on a ground From that spot Only a silence Is tearing a night You wanted to be free, To be free like a bird.

Stuck in cage Burning in a rage Laying on ground In your own blood. (Текст: Сашо Палєнкаш)

16 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Фото: Павле Малацко 17 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

III „ДНЬОВКА” – „МИ ТУ НЄ ГОСЦИ” 3. СЕПТЕМБЕР 2000. РОКУ ЧЕРВЕНА САЛА ДОМА КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР ” була ей „Дньовки т х о к и м а р У ерезки ґрафийох Т о т о ф а в а ст ви пох истава стри Рацовей и в лбаса. Ярослава Ко

СЛАВКО ВИНАЇ

ВИНКО КУХНЬОЧКА

Соня Сопка и водитель Владимир Бодянец

18 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Раз у кухнї чул сом бешеду: – Нє знам цо будзе?

– А думаш же я знам!?

– Секирам ше зоз милион глупима стварами, а вона лєм єдна з нїх. Та сом записал: Тельо ствари мож поробиц, чуда видзиц еденски загради пред нами, а ми нє робиме нїч!

ВОДА, ВОДА, ВОДА Задумовал сом морйо и корабель, алє розтрешени. Я на нїм брадати лапам риби и пиєм дижджовки уста ми сухи коло мнє лєм птици и вода.

MAKoff21

АНАМАРИЯ

РЕГАК *** Чи я тота котра годна пирхнуц охабиц празни конар, так нємилосердно. Чи будзем мац моци праве я буц тота? Умерам за шлєбоду. Путуюци, намагам ше отаргнуц моцним маґнетним силом котри ме врацаю до того центру швета, алє ми добре док одпочивам видлїцу. Чиста вода, швижи воздух... Можебуц будзе глупе кед повем же ше я наисце мержим купац у устатей и шмердзацей бари, котра полна зоз шмикачами, дзе ґушенє зоз метаном скоро нєминовне. Мержим удиховац котри тисячи предо мну удиховали. У кишенки ми останю лєм даскельо каменьча, котри стално ношим и котри бим сцела же би ми раз постали єдна вяза зоз тим ту. Кед бим ше дакеди пожадала врациц, Алє чи єство ма тельо моци, же би пирхло и же би на драги охабяло чапаши власних талпох.

Анамария Регак и Славко Винаї Винко

Олеґ Колбас Колби, Александар Поґрмелич, Мирко Горняк Коле и Павле Малацко

19 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2000

ДЮРА ГАРДИ *** Кед же увидзиш чловека як каждей яри оре єдно польо на часци хотара хтора ше ище вше наволує Жобрача гора Подпиш же то цалком звичайне – параст и його робота. Лєм же вон нє обични параст, будзем шмели и повем же тот чловек єдна окремна файта археолоґа. У часу одпочивку, Упадлїво схопно зашулькуюци циґар зоз слоновскима гарсцами пове ци податок же на подручу катастарскей општини находза ше два археолоґийни находзиска у форми правокутнїка и кирилскей букви „Т”, потераз су нєсондирани и нє мож повесц з хторого су часу. Вербас ище у штреднїм вику бул векше населєнє, Топоним хтори походзи од латинского кореня Urbs urbis. А як сом го упознал: у моїх длугих рочних Преходзкох по польох и дильовох З часом сом замерковал же мой будуци познанїк Роками оре свою жем на вше исти и цалком окремни способ. Сцерпезлїво и домерковано вон зоз свою твару На хторей ше одчитовало слунко Провадзел наставанє каждей бразди шлїмакового На вичней дланї желєней богинї.

Дюра Гарди и Златко Грубеня Треньо

20 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ОЛЕҐ КОЛБАС

КОЛБИ *** Симо нїґда нє видзе на варош Облєчени цали у целовим Файчи „Партнер” одкеди го познам Безконєчно є допити, То чежко и описац – тот чловек безконєчно допити. Симо хова симпатиї ґу свойому трактору И спрам своєй дипломи Хтора шведочи же закончел курс за котлара За инше я нє знам. Симо нїґда нє поєбе найлєпшу пичку на варошу. Анї я нїґда нє поєбем найлєпшу пичку на варошу, А нє поєбеш анї ти. Уж зоз тим же слухаш писню о Симови. Алє нє бануйме. Ми нє препичкали швичкара у церкви, А то добри препоруки за горе.

21 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Можеш буц: Ошлєбодзени ураниюм Нина ґдовица на салашу Дунай на улїву до Чарного моря Нєбо зоз безконєчну ґалаксию, Добродзечни прилог за будованє шпиталю, Шветови шампион у мечованю, Єден од милиярди инсектох, Рахунок за потрошену струю, Колєсар Джонсон лєбо Шмит, Найлєпша пичка у малим месце, Найлєпши фраєр у малим месце. Остатнї ваґон у композициї, Руска шалата за Нови рок, А можеш буц и: Чувар на будовалїщу, Фосил стари тисячи роки Лїва цицка Памели Андерсон, Моя жена, Мой сушед, Мала часточка материї, Плазма кекса у бебових устох, Добитнїк безвредних плакетох, Штучна видлїца бувшого боксера, Промотер кока-коли за Ватикан, Розєбана неонска реклама, Алє нїґда нє пожадай же биш бул дахто.

2000

ЗЛАТКО ГРУБЕНЯ

ТРЕНЬО

СОН МОКРЕЙ УЛЇЧКИ перше войдзеш ти вецка видзе вона на концу останє цихосц мокрей улїчки и дим циґара хтори однєше мой перши лєбо остатнї сон о тебе!

ШИВИ РАНА

зобудзел ше рано, облєкол ше, щезнул медзи першим швитаньом зоз поспанима очми перша кафа знала розбудзиц було то рано лєм єдно з велїх хторе го дочекало зоз ище єдну гужву у шерцу

Мирон Хрин Стево, Звонимир Кочиш Цоле и Таня Бодянец

22 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

PARADOX IN YOUR HEAD When you see the sky is falling down, When you see that something’s not alright, Don’t be afraid it’s all in your head!

In your head!

When you see the sun is melting down, When you see the ground is moving all around, Don’t be afraid it’s all in your head!

In your head!

Don’t be afraid you’re just losing your mind!

Don’t be afraid you’re just losing your brain Lying still down on the grass No muscle movements on your pale face! …and I see down lying on the ground screaming loud my name leaving me no choice, and I don’t know why, but I can’t hear your voice!

Тогорочна Д

ньовка

Кеди ? 3.9.

2000. на 21.0 0г

Дзе ?

У Дому култ

ури (червена сала

) Цо ? Конце рт,поезия и вистава робо младих нєаф тох ирмованих челєднїкох Уход: добра дзека

(Текст: Сашо Палєнкаш)

Paradox, Михайло Колошняї и Мирослав Фейди

Фото: Павле Малацко 23 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

IV „ДНЬОВКА” – „КЕРЕСТУРСКИ 4 ДНЬОВКИ” 24. АВҐУСТ 2001. РОКУ БИНА ДОМА КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

PARADOX ТЕБЕ Тебе, Хтори блукаш ноцами По пустих улїцох осамени! Тебе, хтори шнїєш и глєдаш Цошка нєзвичайне Цо другим нє треба! Гоч нє знам одкадз приходзиш И кадзи одходзиш з каждим змерком... Тебе, Принцу ноци Даруєм тоту писню Як символ нємира У любови, а ти нє свидоми того!

Люпка Рац и Paradox

Владимир Надь и Paradox

(Текст: Таня Бодянец)

R.K. Blues-halter

24 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ЗЛАТКО ГРУБЕНЯ

ТРЕНЬО 39 У ХЛАДКУ

ЄТИ И РУЖА

Лежим вивалєни у хладку, добре ми, нє так ми анї було подло зоз тобу, слунко греє, лапам мотиля до мрежи, яґод цо ти дакеди лапала мнє, то були добри часи на початку, вецка ше претворели до велького мулю, ґажел сом длуго у тим мулю, длуго ми требало же бим викрочел з нього, пущам мотиля, знам як то кед ши зарабровани, розширям кридла вєдно зоз мотильом, наздавам ше же слунко будзе милосерднєйше ґу мнє, же ми нє спражи кридла, яґод цо ти то дакеди поробела.

Нєшка рано сом видзел єтия у жвератку, нашмеял ми ше зоз жовтима зубами, обрацел сом ше, забул сом на ньго, кеди-нєкеди го шнїєм, златна ружа на далєкей драги страцена, ружа була обецана першей цо наидзе, кеди-нєкеди шнїєм єтия и знам же златна ружа спрела вєдно зоз єтийовим шерцом.

Совиту Месней заєднїци Руски Керестур 23.08.2001.

ЛНУ ПОМОЦ

Предмет МОЛБА ЗА МАТЕРИЯ

1998 року), каждого лєта (починаюци од Млади руснаци зоз Керестура , музичарох и нїкох умет саних ирми нєаф их, орґанизую фестивал за млад будзе отримана . Того року штварта Дньовка писательох под назву ДНЬОВКА ри. култу Дома ох орий прост у н добили пияток 24. авґуста на 21 годзи го фестивалу, орґанизаторе За релизацию того младежко ани средства за штампанє обец єдни дзепо але ц, помо одредзену материялну неодвичательносци ох не сцигли з причини налепницох, маїцох и бедж обовязку. тоту за и вжал тим пред ше од 1.200 донаторох котри помоц од Совиту МЗ у вредносци Орґанизаторе Дньовки гледаю динари. зациї того нам найщирше помогли у реали З того Вас модлїме же би сце ом и наделєй и помогли младим руским автор ВКА ДНЬО валу фести го младежко мац стимуланс у роботи.

и Керестура

Орґанизаторе ДНЬОВКИ, млад У Керестуре, 23.08.2001 Снователє ДНЬОВКИ: Павле Малацко Борис Варґа

Дньовка Цо то Д то єден досциг дзень у ньовка нуца ? Интерес , дїла и проє року дзе нєаф кти у об ирмисан антне за Творя ю ласци ку и млади Дньовку лтури, сами ор людзе зо ж е нє ко векших ґанизато пр тр з сп ре и уч ипада анї єдне и творели пр Керестура пр Дньовка онзорох анї нє ашнїки ез цали езентую . Потер й владовей аб рок. свойо ро аз ше от будзем ше отримує уж було. о нє вл боти, е вше кв адовей ри ш м овала зо тварти орґаниза алитетнє ро з свою и к. Доста циї або йши и ж Б ли ож дружтв Перша е нащив зм у помоц Дньовка ительох е свою публ у, цо знач у. ику отримов отриман будзе вш и же ал а е вецей. а наздаваме ш приємне а 2 днї). Пер 11. и 12.09.19 е же з ши дзен й атмос 98. року ка ждим ро презента фери (ч ь у сост у таквол ко м итай сц ция кнїж аву Днь аним За еноґ мку под ки Борис ов на а Варґу рафиї) котру ки ше отрим Друга Д ала Ачи зву ”2Дньовка дочара “Сиров ньовка ли е м ” и ов са (п ва а м он рене”, со и нє мож от те еже ше е” дзе уч римана 18.0 ставу П учашнїки Днь атрална пред 9.19 ст аствовал рофил и госцох овки, други дз ава. У и состав 99. року у Дом ень була Треца Д составу е младе Парадок ньовка Л ж с, Р.К. иния. от дзе наст Блузхал и (такволани ку упели ве римана 03.09. тер и П 2000 рофил. цик) под назв цей сост у “Струя ави, мла . року у Дом у култур нам нїч Штварта ди поет и (у черв ове и дз Дньовка поетох е була ше хв и вистава еней сали) по д назву уметнїцк концом нє афирмисан ильково рихт ”Ми их а Авґуста ей фотоґ а место младих умет и з тей нагоди рафиї и ту нє госци” нїко будзе як стрипа поволу . Як сце єме шиц и вше нє х же би нам обачел ш ки сп е пр од х и мес идружел до зиванє. грає жив и.Тогор брих людзох а акусти то отримован , авторо очна Д чна муз я кажде ньовка х, ика и ш й Дньов ше отри ицко ш З тей на ма е одбува ки вше друге годи би а тиж и другим у єднєй конфер погляд нам було мил пр иє м анса. Н ней клуб зе – о ке поставиц аД скей ат веб сайт почим нам нє д би ше дахт мосвери ньовки ше о за о Дньов об . ки за ко ходне штампа интересовал Людзе за помоц три потр нє проп котри ст ебно ти Днь аґандног ворели и други. ж видв о матер овки у матер и орґани ої ц ия иялн даяки пе лу.Тиж зовали нєжчок. Дньовку так нам им або то: Кол контак у план т: е, Соня, у Любица 021/321, Сашо, 78 Борис, 064/148- 9 Ц ол 25 е, -1 С 2 dnjovka@ але, Пав yahoo.co ле m

орґаниза торе Днь овки Модлїм е шицки ше обра х котри цели на за слїдую интересовани щи теле за помоц фони: Дньовки

jovka@

иялним

yahoo.co

Дзе Орґаниз куєме, аторе Д ньовки

25 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

у матер

021/321789 064/ E-mail: 148-25-12 dn

m

або друг

им погл

ядзе же

би

2001

ОЛЕҐ КОЛБАС

КОЛБИ

СЛИКА ЗОЗ ЖИВОТА ДОХТОРА ҐНИПА Добри дзень, дохтор. Витайце, лєгнїце на кавч. Поведзце у чим ваш проблем, лєм бим вас замодлєл же бисце були прецизни и виприповедали ми шицки деталї.

– Знаце, пан дохтор, то почало пред двома роками кед ме зохабела дзивка. Я ю барз любел, алє вона нашла другого и так. Препаднул сом, препил сом ше, алє з часом ме жаль прешол. Нашол сом роботу и ствари рушели на лєпше. Медзитим, нєдавно сом збачел цошка нєзвичайне. Знаце, дохтор, я кед идзем по улїчки – читам телеґрафи. Виключим мозоґ за шицко цо ше случує коло мнє и читам: єден телеґраф, други телеґраф, треци телеґраф и так покля єст телеґрафи.

– Гммм, гварице, читаце телеґрафи?

– Так, пан дохтор, читам телеґрафи. Дохтор Ґнип бул вигобльовани на вельких случайох, бул познати по тим же за каждого пациєнта мал лїка и одвитуюцу терапию. Длуго його терашнї пациєнт ходзел на сеанси и на лїченє док ше конєчно нє отрес своєй нєзвичайней хороти з помоцу технїки дохтора Ґнипа.

– Дзекуєм вам, дохтор Ґнип, од нєшка сом ваш длужнїк!

– Нє длужни сце ми нїч. Добри психични стан пациєнта моя єдина и найважнєйша плаца! Таки бул дохтор Ґнип – чловек якого мож ридко найсц. Вечар ше уж спущел, Ґнип замкнул ординацию и рушел до свойого квартелю. Запалєл „москвича”, вигнал на главну драгу и, почитуюци транспортни предписаня, вожел авто, док ше у кабини чул дохторов шепот: єден телеґраф, други телеґраф, треци телеґраф...

а ки” бул в о ь н Д „ овей, кох тей и Регак ш а У рами т а ох Н Бранки а робот и в а й т е с в и в ура, Романо Керест о г Биляни о к с Ру зоз овей з усовей н и т а Чизмар л а ли дреи П у водзе с н а р як и Ан е ф ци. Кон ово. Суботи на Арв с е В и Ясмина

26 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Бекстейдж

Фото: Павле Малацко 27 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

V „ДНЬОВКА” – „ПЕЙЦ ДНЬОВКИ” 30. АВҐУСТ 2002. РОКУ „КЛУБ 10”

PARADOX

2002

CHILD IN TIME Our bodies lies like a mummies, Souls explore empty spaces.

Generation of hybrid offspring’s are coming, Out of our ashes they arising!

Our sculls that we „left” them To warn, to remind, to educate, Put smiles on their faces, ’cause they make great sound when they crash them!

Deformed child take a new step Don’t stop on your way To create a new breed, Just release the seed! …and soon your son will make a gun, thousand’s years will pass and blood will flow the grass!

Our mommies lies like a mummies, Our daddies lies like a mummies, Is it tragedy for the universe?

Who cares, we’ve died by our own cearst!

Never humans always zombies, Brain’s not brain, it’s anomaly!

Their future is same as ours, Just need leader to role the dice! (Текст: Сашо Палєнкаш)

28 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

НАТАША РЕГАК ГВАРЯ Гваря же пре побабрани думки Звязани руки до ґузла. Гваря же ше пре искуствиє Цело учи гамишносци. Гваря же пре пупенци по целу Жирячка у жажди. И гваря, треба знац; Ганьби нєт дзе слабосц пошеє Плодни оранїни.

MAKoff21

Серґей Жирош и Paradox

Наташа Регак

Златко Грубеня Треньо

29 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2002

НОЦ НАД КЕРЕСТУРОМ, ЦМА ШЕ СПУЩEЛА... Валаски бетяр и фиґльош, тераз уж лєм дїдо Осиф, плювнул до виробених гарсцох, розчухал их даскельо раз, схопно спущел косу хтора му була опарта под локцом, нагнул хрибет и замахнул ище єден побидоносни одкос трави полней зоз оловом у Миколовим ярку на Вельким шоре. Зольнїцу – шаторске кридло наполнєл, позакладал, клєкнул на угел, схопно позацаговал и звязал на два ґузли.

–

Збогом, Михалє!!!

–

Збогом, Осифе!!!

Заруцуюци зольнїцу на плєцо, дїдо Осиф ище раз закукнул на свойого товариша Михала. Михал уж давно спаковал куфри, волали го умрец до цудзини... Син му написал писемко, послал карту, а шестра Маря дзвигла динарчок у пошти цо му послали и покончела зоз пасошом. Длуго Михал чекал тот дзень, нє прето же ше будзе радовац обраценому хрибту валалу дзе здравє зохабел, алє пре два роки, хтори му скрили попатрунок од унукох и сина, хтори ше нашвидко одпитал, же би чесни парастски руки нє забрудзел зоз креву. Рано ше озвал лєсов дохтор, нємоц враценей годзини улївала жиму до шестри Мариї.

– Пошол Михал... Поцихучки, алє з надїю и нїґда припознату ложичочку потримовки, Маря змахла шейдзешатпейцрочному братови... Осиф го нє випровадзел, алє закуковал на шиви опел рекорд, док ше трацел у молги нєпреробеного дизелу. Осиф Михала виратовал у войни... Од вше ше почитовали и цимборели... Дзеведзешатих Михал мушел предац прекрасни чилаши, а Осиф му сцел пожичиц...

– Нє, маш и ти сина, дай йому!!! Синове им були кумово одмалючка... О два тижнї, Осифовому синови ше страцел глас. Остал... О два роки го нашли и загребали ґу мацери. Бул ище леґинь...

СЕРҐЕЙ ЖИРОШ

Дїдо Осифко остал сам. Керестур занємел, а Осиф пенєжи потрошел на ладу и фалат каменя... Прешло и вецей як дзешец роки, Осифови сцигла коверта. Було то вельке нєсподзиванє за дїдка, хтори викошовал ярки и кармел облюбени му мили били створеня, навики з виреченьом, хторе му одгуковало у витрапеней глави: „Нє, маш и ти сина, дай йому!” Осиф бул чловек твардих прешвеченьох, жадал синови купиц мотор, направиц шопу... Кулаченє, робиц за цудзинцох, застава без гвизди, за ньго було тирания, хтору му штири гольти жеми и подла мотика цо геройски заслужел на Батини, оловно улята до предрозсудох. Два днї Осиф нє мал моци отвориц писемко... ,,Осифе, приходзим це патриц, послал сом Марї пенєж. Заплац авто, идз до Сриму на вина. Навариме паприґаш, а Кирданци нам буду грац. Заплац салу и поволай Миколу. Жадам умрец дома...” Михал кед пришол, поприберани и обритвени Осиф дочекал го у Марї.

–

Идзме ше помодлїц, Осифе...

Заходзаци до карчми, Михал мал цо видзиц... ,,Србија Србима Косово Делије”

Поганьбени Осифко зогнул главу, лапел Михала за рукав нового уяша и уведол го до карчми...

–

Нє послухал сом це...

30 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Орґанизаторе Павле Малацко и Мирко Горняк Коле

Славко Винаї Винко и Кристиян Венчельовски Кио

Синиша Сопка

Мирко Горняк Коле, Таня Орос и Владимир Медєши

31 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

VI „ДНЬОВКА” – „ШЕСТ(Р)А ДНЬОВКА” 27. СЕПТЕМБЕР 2003. РОКУ МАЙСТОРСКИ ДОМ

ДАНИЄЛА ШТАЙНФЕЛД *** u oklopu ponosna.

Asfalt vrući se preliva iz korita u šupljine lobanje i srca.

Koliko mesa zaspalog je plastično?

Lutka u kući ili kuća lutaka?

Okice treptave su skupe i dostupne.

Za koga su dragocene?

Za odraz svinjskog repića koji vijugavo štrči iz sala i loja čekajući da rulju zasene oči boje žada koje smog ne može do dana današnjeg da svari.

Pršte snovi, varnice sutrašnjice.

Noćas je metamorfoza jeftino i bezvredno oružje.

Penis se diže. Rampa se diže.

Kupac prepoznaje da se plastika topi na odbljesku jučerašnje, čak i večerašnje, rošave ljubavi.

Lutka je trošna, slaba – padaju platinaste perle po čeličnim jagodama.

Zver nije namirisala željezo u krvi koje kuje čelik.

Ali krv je u sumraku. Hladi se. Rđa.

Staje.

Ostaci od juče su hermetički spakovani i bačeni u pokvareni kontejner za reciklažu.

Da li će znati potomci titani i plumbumi koliko si znoja juče ostavio na mom staklenom savršenstvu?

У рамикох тей „Дньовки” була вистава роботох Биляни Романовей.

32 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ОЛЕҐ КОЛБАС

КОЛБИ

***

По походзеню бул животиня, А волали го школька. Бавяци так вратара у основней на вельким одпочивку з дзивчатми Страцел поняце о часу. После школи пошол дому на осем вечар, А у ствари було дзешец вечар, Алє вон думал же було дзевец пополадню, та рушел до баби по млєко. Так и нєшка пришол до мнє на 17 облєчени до пиджами И щеточку за зуби у руки, алє я понаглял до престолнїци.

*** Олеяр злєтнул на мурик, И почал окруцац главу коло своєй оси за 365 ступнї. У ствари 360. З руку ше лапел за нос, та ше му и рука окруцала, А з руку ше му окруцало и цале цело на мурику. Стара баба Кристина то видзела, одбегла по Планчачку та нашвидко одрубали ядловец хтори спаднул на Олеяра и забил го. Спод Олеяра ше вилягли мали лебеди и пошли жиц до долїни, з тим же долїни вецей нє було, бо ю Славче прекопал и справел з нєй рибалов. Остаток знаце.

33 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2003

PARADOX НЄБО Заври очи и поведз ми якей фарби нєбо видзиш, Чи є чарне без гвиздох, чи є белаве як морйо? Вежнї щеточку, намалюй го! Кажди поцаг най будзе єден стих. Заври очи и поведз ми як це слунко греє, Чи кажда його заря доходзи до це? Вежнї щеточку, намалюй го, Кажда заря най будзе єден стих! Фарби най шпиваю, Як хорски гласи най ше преплєтаю! Їх глас далєко най ше чує, Малюнок най будзе єден цалком нови швет! Отвор очи и опать до води! Чи видзиш у нєй свойо слунко и свойо нєбо? Чи ше габи фарби нє змишали? Чи их мутна вода до глїбини нє поцагла?! Фарби най шпиваю, Як хорски гласи най ше преплєтаю! На нєбу белавим слунко най вше швици И нїяк хмара и глїбока вода тот малюнок най нє зацми! (Текст: Сашо Палєнкаш)

Синиша Сопка

Paradox и Таня Бодянец

Владимир Надь Ачим

34 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Кристиян Венчельовски Кио и Владимир Медєши

)А ШЕСТ(Р

ДНЪ

ова у ОВКА зн

месц нашим

е

ОПАСНОСЦ !!!

9.2003. Дня 27.0 лонїив к я д -Ухо

ШЕСТ(Р)А ДНЬОВКА

35 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2003

СЕРҐЕЙ ЖИРОШ ПРЕЦО ДЇДО ЯНКО НЄ ЛЮБЕЛ РЕЙТЕШИ ЗОЗ СИРОМ? Допили ми приповедки типу: „бул раз єден”, або „як то було кед ми були млади”, прето же ме то у ствари совершено нє цикави, а верим же анї Вас. Прето то будзе приповедочка баржей типу „стреда, дїдо бабу спреведа, а крава нє подоєна”. Нє жадам охабиц погришни упечаток, алє факти указую праве на причину векшини социялних нємирох у штредкох дзе ше мацерински язик хаснує пре традицию, а нє прето же там уж якиш мудерец, або опрез шицкого културни дїяч, обгрунтовал як и кеди треба похасновац слово рейтеш. Задумайце як би вам було кед би вам дахто поведол: „Таки ши як рейтеш!” Цалком нєприємне искуствиє. Або: „шкварко єдна, белюшу, кромпльо....”. Або ище горше: „яй, удян, таки ши тераз як лоньске гаче!”, „бундаво, цибульо, бендову, сармо, жабо, шмердюху...” Наисце, прикраски єст надосц, а зачудо анї познавательох истих нє хиби. По тим питаню ше можеме ровнац зоз Китайцами. И вец дахто шме повесц : „Гееей, лєгко вам, бо ви... (там уж нє знам цо, або кому...)”. Шицко то состойна часц нашого богатого фолклору и националне богатство любоморно преношене зоз колєна на колєно и зоз фартуха на фартух. Но, нїґда нє треба призабуц же дїдови Янкови бонтон вше бул моцнєйши бок, алє як шицки добре знаме, дябол нїкому нє да мира. Нє мож исто так повесц, же дїдо Янко бул даяки кевельни тип, або нє до дружтва, а набок и тото же нє могол, або же себе нє знал шора, ша вон, так повесц, анї нє знал цо то чарни дзири док ше як 15-рочни леґинь нє бавел на качури, алє мал круциялне становиско, хторе му нє допущовало любиц праве тоти славни рейтеши зоз сиром. Цо ше то у ствари до конца збуло? Га, ниа так: Єшеньски час, нєодлуга по ошлєбодзеню, шедзели два бундави на секу под конком Янковей баби. Шицко би було у шоре, кед би єдна нє надумала до ве-цеу (нє крашнє повесц як ше то дакеди волало), а друга пошла до рейтешох. Понеже триманє кравох за тедишнї охудобнєни обисца було насампредз розкошованє, а товариша Тита, товариш Кардель ище нє посовитовал же би було добре забранїц триманє козох пре очуванє веґетациї, знаходлїви бачи Михал, Янков дїдо по оцови, здогадал ше набавиц праву расну козу, або мини краву, як ю тераз популарно наволуєме. Дзе ю вон наисце вибегал, зоз сиґурносцу нїхто нє може потвердзиц, алє тоти хтори го лєпше познали, гваря же бачи Михал мал длужнїка зоз войска, хтори по ошлєбодзеню колонизовани до Сивцу и хтори му як процивуслугу подаровал козу. Цо му вон бул длужен и чи то наисце так було, нє знала анї його супруга, нина Ганя.

36 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Нина Ганя була наисце добра кухарка, а козу полюбела од першого дня. И, наисце тото миле било-чарне створенє енки приросло и шицким другим ґу шерцу. Лєм мали Яни патрел з нєдовирийом на цалу новонастату ситуацию. Як нєдзелї преходзели (а то за малого Яника були прави мали приватни рейтешово швета), случовало ше цошка нєпохоплїве. Нє требало вельо нашому Яникови же би повязал нови смак рейтешох зоз сиром, зоз нєсподзиваним приходом кози до бабового обисца. И так уж худобни симпатиї спрам кози, щезли такой. И так, наш мали Яни, тераз уж покойни дїдо Янко, престал любиц рейтеши зоз сиром. Рейтеши зоз бундаву за ньго бул лєм тунї субстрат його наймилшей лакотки. Можеце себе лєм предпоставиц як прияжнє наш дїдо прикрашовал и як ше радовал кед видзел тоти мили били створеня. Сни, перши любови, наздаваня, шицко то мехирки зоз мидлїни. Дїдо Янко бул скромни чловек, любел и жадал прости. Остал зґажени за цали живот. Ганьба як ше лєгко бавиц зоз чловекову судьбу, а ище векша же то робя койяки кози и козакове.

Серґей Жирош

Здравко Планчак Здике

37 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Златко Грубеня Треньо

MAKoff21

VII „ДНЬОВКА” 2004. РОК

КОЛЕ ВЕЛЬКА САЛА ДОМА КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

МИРКО ГОРНЯК НЄ ЄБЕМ ВАС

Горняк, намесц ґалєр на кошулї Горняк, до кухнї чисциц цибулї Горняк, поздрав старшого воднїка Горняк, остав на рибанє ходника. Горняк, у строю ше нє огляда Горняк, цо ше ми ту влєчеш як баба Горняка огваряю його „класичи” Горняк, чом ши поручнїка послал до пичи.

РУСКА ЕЛИТА Сцекли зоз валалу од мотики и лопати, вжали актовки, покладли кравати. Вично ше поволую на товариша Тита, То нашо крпелї, то руска елита. Кед ши нормални, правя зоз це овцу, Накупели факултетски дипломи з Кумровцу. Видаваю кнїжки хтори нїхто нє чита, Вони то можу – то руска елита. Пойду на ТВ и там мудрую, Династийски потомства запошлюю, Хто зосце перднуц, їм ше опита, То ше так муши, то руска елита! Вше су у владаюцей странки, Нє препущую безплатни пиянки, Одходза з вечерох кед рано швита, То нашо предняки, то руска елита.

38 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Горняк, ознова ши нєобритвени Горняк, ти наисце идиот, чи ше лєм правиш страцени Горняк, тебе болї курац за цали швет лєм за Горняка остав на „ґуштеров лет”. Горняк, прецо ши нє орибал кеняру Горняк, гутори ше „розумим, десетару” Горняк дежурни, Горняк пожарни Горняк, я режем курац кед ти нормални. Горняк, прецо ци чижми нє чисти Горняк ше без шапки шейта по писти Горняк, цивилни ботоши нє мож ношиц Горняк, паперики позберац и траву покошиц. Горняк, приший ґомбичку на лїве плєцо Горняк, ознова ши нє бул на физкултури, прецо? Горняк, ти нє знаш ґажиц строяка, Горняк, зоз це нє мож направиц вояка. На шицко тото одвитовац просто „нє єбем вас людзе єден посто.”

MAKoff21

ЗЛАТКО ГРУБЕНЯ

ТРЕНЬО СОЦИЯЛА – МАМУРЛУК

Шицки ми любиме попиц и ожрец ше! Шицки ми любиме! Шицки церпиме! А у ствари зме обични пси! Ходзиме на штирох ногох, А нє сцеме себе припознац! Штрелянє! Єбене штрелянє у цмей ноци Цо сом дакеди любел! Бул сом мамурни И тисяч мамурлуки Ми пребудзели цело! Док ше мешац шмеял И док ти була гевто цо ши була. Теди кед сом штрелял до мешаца Шицко почало пахнуц на барут. Вецка почали шицки тоти єбени войни И нє мал сом за єбени циґари! То ме барз зєбало! Шицки тоти єбени войни, Кому то шицко требало?

25233

Дворски шалєняк на дворе вше сом ше питал кельо то кошта. Нє знам, можебуц и вельо. Можебуц и нїч! Вше сом бул за шанком мертва природа, мертве мойо слово на паперу. Гварели ми людзе же мертва поезия, Треньо, пишеш сранє! Знам! Алє я станул зоз пекла И мержел сом штварток! Єбени штварток сом мержел! Вецка сом ше цагал пияни по улїчки И пси поєдли мойо шерцо! Нє знам чом! Нїґда сом ше им нє питал чом! Авиони бомбардовали мой сон, А нїґда сом ше им нє питал чом! Алє, нажаль, Библия ше знова найлєпше предава! Аминь!

Кристиян Венчельовски Кио, Юлиян Рамач Чамо и Сашо Палєнкаш

39 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2004

СИНИША СОПКА Медзи потонуцом Атлантиди и виходом слунка у знаку барана були забути часи кед ше блїщаци кральовства ширели под гвиздами. Теди жил Конан, Симериянєц. З чарнима власами, цмого погляду, з мечом у руки. Длуго ше борел по велїх жемох и велї коруни того швета зджамел зоз своїма босима ногами. Я, його хронїчар, єдини можем описац тоту силу и тоти часи правих авантурох.

Писня о шмерци Конана Симериянца Драга була длугока и була чежка, А нєбо було жимне и було шиве. Мертви, бляди мешац, бул змарзнута лабда у кричаню швитаня дня. Алє и крадош и курва и краль и стражар, вояк и чаробняк, витяз и поет, Шицки вони були цалу драгу зо мну. Витор бул оштри як нож, Док дул зоз влажних сланих морйох. Колїсал чудни швет: Спалєни чарни древа, голи конари. Алє я випил спенєте вино живота. Вино крадзи, креви и огня. Цалком до горкого дна. Як хлапец, пришол сом зоз дзивого сиверу, До варошох розкоши и гриху. Зоз моцу и з челїком, Зоз креву и з огньом, Освоєл сом шицко цо єден чловек може освоїц. Гей, коцкал сом ше и побил процив дябла. Здобул сом славу и добри глас. И згнїти ошмих шмерци. Було нєприятельох цо требало знїщиц И пайташох хторим требало вериц. Коруни за освоїц и одруциц И ґамби страсно бочкац. И писнї пред цму ноцу и билим дньом, И вина за випиванє до самого рана. Кому бриґа же на концу останє лєм прах Здобул сом свою часц вашого драгого каменя и злата Хторе ми ше розтрушело до нїчого. Коштовал сом шицко найлєпше цо живот дава,

40 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Бо дябол дава пражнїну. Гроб глїбоки, Ноц жимна, швет мертва глава полна з хробаками Зоз хторей шмердзи. Я ше шмеєм вашим малим богом! Узка драга ишла през спалєну жем, Шицку спечену и чарну. Алє ми були весела баґра, Хтори анї нє знали за лєгчейше. Збойнїки, вайнаґи и розвори. Живот идзе нашмеяни нам з правого боку, За хрибтом идзе нам шмерц. Драга була суха и длугока. О, Кроме! Як чловек ожаднї. Я стари и слаби, А шмерц моцна. Алє месо и родзене же би умарло. Поздравям вас, богове З радосцу и з писню Под тим празним нєбом. Чул сом священїкох як рича же душа преклята. Вони купую и предаваю нєбо за злато И лєм за злато. До огня з нїма! Лєбо без нїх! Зидзем по власних зачарованих ґарадичох до пекла И будзем ше коцкац за престол дябла. Без страху сом патрел животу до оч, Треба озда же бим ше злєкол кед шмерц блїзко? Живот то нїч инше лєм бависко шмерци, А я бавел велї у вояцких рокох. Поздрав шицким пайташом цо сом их здобул, Рабом, витязом и подаєдней дзивки. Нє дам анї крочай драги по хторей сом ишол. Драги цо ше закончує ту. Велї войни, маєтки и здобуца Конан вивойовал. Його мено шало страх и почитованє. И постал краль зоз свою власну руку. А то раби можу лєм преприповедовац.

41 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2004

КОЛБИ ОЛЕҐ КОЛБАС ТРИ КРАТКИ ПРИПОВЕДКИ ЗА РОЗВАГУ КАРЛЇЦИ ПРИПОВЕДКА ПЕРША ...а вецка пришли людзе у червених сукенкох и машлїчкох у власох. Виняли смертельни балони, та почали правиц шора. „Мнє нє злєкнєце, мнє нє покорице!” – боґарал Симеон. „Чловече! Ти нє слухаш гласи наших пупкох. Ти видзиш лєм морки у шлєбодним паданю” – одвитовали му. Симеон знал, нє враци ше вецей. Зламали му ставец. То конєц. Остало му ше лєм преображиц до морки. Два роки познєйше настали популарни „Мемоари єдней морки”, дзе Симеон подробно описал свойо авантури. Окреме гевту кед здзерали буяци на економиї дзешка у ровним Банату.

ПРИПОВЕДКА ДРУГА У ровним Банату шицко ровне як поверхносц трочленей фамелиї з дїдом на чолє. Батальон виключно одроснутих воякох мушел прейсц прейґ Тиси. Нєприятельски моци их сцисли и нашли ше у обручу. Тиса нє бесна рика, алє преплївац – як преплїваш рику, кед нє маш колєса. „Направме мост” – предложел Крушко. „Добре, дзе ти видзел же прейґ рики єст мост?” – зачудовал ше поручнїк Оленка. „Га вшадзи. На шицких векших рикох” – одвитовал Крушко. „Вец дайме, направме мост” – скричал цали батальон. Справели себе мост и прешли на други бок, алє ше зачудовали кед збачели же су ознова на истим побережю рики Тиси. „Но, ту ци твой мост!” – спенєл ше поручнїк Оленка. Помали падал вечар и слунко одходзело на супротни бок Жеми швициц на други будали.

ПРИПОВЕДКА ТРЕЦА Швициц на други будали нем сабат. Так вше гуторела учителька Корпашова своїм школяром на годзинох мацеринского. Петрик бул пакосне дзецко одмалючка. Бул широтка, та го нє мал хто воспитац. Мали Петрик наполнєл уж 93 роки, алє ше му нїяк нє удавало прейсц до другей класи. Тей яри му ше случело цошка цалком окремне. Случела ше му перша любов. Гевта права, дзецинска, щира. Нїхто тей яри нє могол найсц Петрика. Вон кучал у надох, там при палькох медзи лисками и жабами. „Дзе би могол буц?” – питали ше наднїчаре. „Хто зна...” – одвитовал Управни одбор нєзависного синдикату просвитних роботнїкох. А Петрик укладал енерґию и нїяк же би похопел цо то любов. Сеґинь, кучал там у надох при ґумох, док ше шмециско ширело вше баржей и баржей, и було вше блїжей и блїжей, а з нїм и нєвиспани ловаре на дзиви качки.

42 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ШПЛЯХИ, ПЕНЄЖИ, ЖЕЛЬКО ЖУРКА Мам два тренерки, обидва шпляхави. Шива ма над колєном шплях од жовчка и три мали точки на лївим боку, Спричинєни вироятно од масци. Белава тренерка ма вельки шплях Нєпознатого походзеня у предїлу полного орґану. На себе мам шиву. Мам дзевец и пол динари при себе И три днї до приходу особи хтора ми принєше пенєжи. Остала ми ище єдна шкатулка циґарох и пол кили хлєба. Думал сом же достанєм у кладионици, Алє ствари зезнул Динамо Заґреб. Припознавам, нє шицко єдно ми. Припознавам, хиби ми ище голєм сто динари И єдна безшпляхава тренерка. Праве сом ришел же спаднєм до розпуки, Же будзем благо преклїнац судьбу свою, Медзитим, на телевизиї сом чул Же на якимшик змаганю у картинґу победзел Вожач цо ше волал Желько Журка. Тота вистка ми принєсла олєгчанє: Як то крашнє нє мац тото шмишне мено, Як то крашнє мац два шпляхави тренерки, Як то крашнє мац дзевец и пол динари на три днї И нє волац ше Желько Журка. Гоч вон тей ноци лєгнє як побиднїк, Док мой статус и далєй нєвигодни. Думам, чи най го наволам кед достанєм число на информацийох? Вец похопюєм же то перверзия. „Лєпше пречитай пенєжи. Можебуц маш даяки динар вецей” – гварим себе. И читам знова пенєжи. Вичитуєм дзевец и пол динари, Єдна пейц динарошка, три раз по динар и три раз по пейдзешат пари. „Так ци то...” – гвари Джон Клис зоз постера „И нє забудз – ти бул тот цо преведол стару жену прейґ драги, а нє Мижо Ковач” – доложел Джон свидоми того же нє розумим цо сцел повесц.

43 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

VIII „ДНЬОВКА” НОВЕМБЕР 2005. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

МИРКО ГОРНЯК

КОЛЕ НАПОЛНЄЛ СОМ 30

КЛАДИОНИЦА Я барз любим фодбал, а то нє хорота, волїм го лєм дакус баржей од живота. Любим патриц хлапцох з лабду на пажици, як и попиц кафу у кладионици.

Наполнєл сом 30, дораз до пензиї, давам трунарови свойо димензиї. Наполнєл сом 30, то вецей як 20, менєй як 50, а скоро 40.

И кед там пошедзим, забувам на бриґи, опатрам таблїчки шестей Финскей лиґи. Цепло ми при шерцу яґод коло пеца, бавим на Хелсинки зоз икса до кеца.

Погербени хрибет, опадани власи, поженєти шицки пайташе зоз класи. Наполнєл сом 30, боже, як час лєци, цело як дїдо, а розум як дзеци.

Бавим на Манчестер, Евертон, Арсенал, идиот з Болтону заш премашел пенал. И пре глупи тикет пошли сто динари, щесце же остало ютре за циґари.

Дзивки хтори познам давно були млоди, їх наймладши дзеци ходза до оводи. Наполнєл сом 30, за мнє то як конєц швета, озда ше и за мнє найдзе єдна тета.

Куриц ше нє муши, а ище и чкодзи, виберам бутєлар, видзим – Базел водзи. Ютре ше нє муши анї єсц салама, Нюкасл сиґурно победзи Фулама.

Давно сом гуторел моєй учительки, же постанєм пилот док вирошнєм вельки. Нїґда сом нє дошол до такого ранґа, постал сом вайнаґа, лєнюх и битанґа.

Ту цошка нє штима, знова сом премашел, бавиц други тикет же бим пенєж спашел. Бавим на сиґурно и ту нїч нє спорно, Интер на джмураци победзи Ливорно.

Наполнєл сом 30, я знам же то вельо, остал сом нормални, нє постал сом сельо. Наполнєл сом 30, то ми ше нє люби, нє шмем ше нашмеяц пре погубени зуби.

Милански донґови да вас єбал шинтер, хтори чорт ме нагнал да бавим на Интер. Пайташ ми пожичи знам же є нє пизда, на седем почина Чукарички – Гвизда.

Я нормални чловек, а совисц ми чиста, думам позитивно, бо сом оптимиста. Мой найлєпши пайташ стої як вигризка, плюва на повалу кед го длань вишлїзка.

44 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Цалком убедзени же Алавес кикса, и пишем на Бетис зоз двойки до икса. Ґравчи ми у бруху од силного спорта, нє мам ютре за хлєб, бо пенєж у чорта.

MAKoff21

еи рняк Кол о Г о к р и М лацко Павле Ма

Дарян Костич и Иван Еделин ски

ово ана Рамач с к О и я с Оле 45 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2005

ТАМАРА ХРИН ***

ЄШЕНЬСКА СКАЗКА Под моїма ногами шепта спрете лїсце, у своєй преходносци велї тайни скрива, з благим витриком жалосно валцер танцує и плаче док мраз оштри игелки задзива. Помали ше одкотуля споза гранїци ноци и крочай як мале дзецко без мацери траци, док модлї брацикох же би пришли до помоци його душа зна же ше живот нїґда нє враци. Заджмури вистати очи од чеканя и повтори же живот велька загадка, док завяжеш остатнї ґужлїк на нїтки останє цинь и на це памятка. Жимна травка змерви твойо шиви власи, а квадрацик жеми прикриє руки боляци, дзвери занавше зашкрипя и нєстаню, теди твою душу охабя у страху и чеканю. На билим швеце нїч ше нє пременї, кажде рано слунко будзе знова витац, алє хто за тобу шерцо страцел твою руку у слизох будзе назад питац. Док дзвони гласно оглаша конєц дачому, и била птица одлєци до нєпознатого, лїсце постанє привидзенє, прах и ґар и направи остатнї крочай до забутого.

46 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

З власами хтори поламани И нєзачесани. Хтори падаю, сцекаю И вони ме без милосци охабяю. Док при мнє клєчи лєм молга и страх. Тримам зложени руки як пред молитву, Або чеканє. Пальци ми прости и длугоки як скрити потоки Хтори страца цек и вецей ше нє враца. Знова при мнє остава лєм страх И спанє. Нє зна нїхто прецо сом знова плакала. Пре хороту, або памятки Хтори чежки гоч и кратки, Пре ладю хтора ше чиря на писковите дно, Дави ше – нє останє. И хтора шмело зоз собу мой бисер И мою коруну закопала. Док нагло заверам червени очи Слиза пада. Можебуц пре заренко писку, Пре дачию гришку, Бо шерцо дзверка отворело, бо ше скаменєло. Шицко то того вечара лєм мнє и страху припада. О громадку годзини пребудзи ме белаве лїцо рана. Зоз колїбки страху културно ме випровадзи, Мудро порадзи, облєче ми цеплу штриканїцу, До руки положи палїцу, А я предлужим жиц Нєвиполнєна и така поспана. Будзем помали крачац Док коло мнє буду монотоно викуковац Белави стари хмари, желєна бурава трава И потоки глїбоки як роки. Попробуєм вираховац кадзи виход з лавиринту страху Давяцого паху, наздаваюци ше Же того рана нє будзем по дражкох гришкох Знова путовац.

MAKoff21

ЗЛАТКА ЧИЗМАР ПОГЛЄДАЙ МЕ ВИСОКО У ХМАРОХ Розширела сом били кридла Ровнєйше од того червеного горизонту На заходзе и з моїх пахняцих устох Розлял ше весели глас чаривней пищалки Цо сом ю прелїґла нєздобачки! Знам! Давно то було, А ище вше лєцим, шпивам И дзвигам ше високо, високо... Нїяк! Нє верим же ме дакеди здогонїш, алє – вредзи пробовац!

Кристиян Венчельовски Кио

47 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2005

ДРЕ

АНДРИЙ РАЦ А КЕД ШЕ ЗАЛЮБИШ Кед ше зоз любову хвалїш, сам себе звалїш, Як и я – зажалїш. Кед сце ище нє були залюбени, Нє верце нїкому кед пове же сце погубени. На початку любов то найкрасша инспирация, А вец одразу мержня, боль, рация! У любови нє вредно анї роздумовац, Кед сце нє, та волїце анї нє пробовац Будзе вас барз шерцо болїц, Дзешка у целу, при души, почина ше мержня кроїц. Любов то – єдноставно глупосци, Од набиваня до мурох вас заболя косци. То єдна од безконєчних глупосцох на тим швеце, После любови випатраце як спрете квеце. А на концу: Зоз больом, мержню и трапеньом – поцихи умреце!

НЄШКАЙШИ ДНЇ У Керестуре живот досадни, кед ши параст, вец ши бридки, то єст ґадни. Розумце же зме тотално ядни, дораз людзе буду гладни, нє будзе чистей води, та будзеце жадни. Можу гуториц же циґанїм, алє я вше правду бранїм. Я нє будала хтора о глупосцох писала, хто ми нє вери, най поопатра шицки краї валала. А вец, чом би ше ту даяка фамелия смарала, баш им бриґа, кед можу, одселя ше до Канади. Пойду шицки, шицки руски, млади нади. А кед ми будземе шедзиц зоз прекриженима руками, цо вец будзе з нашима унуками?! Шицки до Канади пойду, останєм я и тота писня руцена даґдзе на пойду. За конєц вам нє можем обецац нїч. Руснаку, кед ци треба помоц, лєм крич, вше, вше придзем помогнуц, алє ми ище длуго треба одвити на питаня саднуц. Людзе, нє пробуйце то забуц.

48 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Того року у рамикох „Дньовки” була и „Дньовочка” – виложени креативни роботи школярох Основней школи „Петро Кузмяк” у голу Дома култури, як и вистава рисункох Златка Чизмара Зия.

49 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

IX „ДНЬОВКА” 18. НОВЕМБЕР 2006. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

КОЛЕ МИРКО ГОРНЯК ТИСЯЧ РАЗ ПРЕЦО, А АНЇ ЄДНО ПРЕТО

Цо то треба дзе най войдзе, А най шицко на добре пойдзе! Як наставаю шестри и браца И чом жени кирвавя у циклусу каждого мешаца? Интересантне оплодзованє домашнїх козох, Док то людзе усовершели у вецей позох. Чом кандур при оплодзованю мачки Нє обраца дотичну горезначки? Чи ружа орґазам доживює Кед ю пчола оплодзує? И чом нам ше дзвига тото долу Кед видзиме особу женского полу? Чи кура наисце абортус дожиє Кед ше єй вайцо на бетону розбиє? И чом жени дзевец мешаци тлусти Пред тим як найду дзецко у капусти? Чом бачи лєжи на тети, а вона квичи як мище? Добре, то розумим, алє я кед стукам, нє питам ище! Андьо, цо тоти двойо робя у кукурици И чом ше нє сабат шейтац по драже голорици? Поставце тото питанє мацери и такой вас пляшнє Бо, таке приповедац вулґарно и нє крашнє!

50 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ЯКОВ НАДЬМИШКА (1908-1993) У першей декади XX вика кед видумана перша чарно-била слика и кед крилатица братох Райт полєцела Ганя Надьмишкова малого Якова народзела. Кед наполнєл шейсц роки, нє пошол до школи, бо го заинтересовали польо и воли як и кажди валалски челєднїк жадал постац индивидуални польопривреднїк. На двацец роки стретнул Илькову Амалию зоз хтору ше оженєл и засновал фамелию нє будзем приповедац за їх дзеци бо писня кратка, а и час лєци. ’41-го крочела чижма фашизма Яков як поборнїк патриотизма и член комунистичней партиї Югославиї ступел до Народноошлєбодительней армиї.

Кристиян Венчельовски Кио

Любомир Папуґа и Мирко Преґун

’49-го першираз облал Тита кед му комунисти одняли шейсц гольти жита „одняте – прекляте”, познати слова тоти плювнул Яков до гарцох и дал ше до роботи. Кукурица родзи, Яковови ше пачи як прави Руснак, кажди динар до сламнячи нажаль, мушим прескочиц 40 роки, бо ми за тото треба ище 8 боки. Як и кажда валалска блеса и Яков ше учленєл до СПС-а пенєж зоз сламнячи жедла инфлация за 180 ступнї ше обрацела ситуация. Якова и Амалию долапела хорота цали живот даремна була їх робота Яков мушел предац польо и жеми и обезпечиц лїки себе и жени. Гоч ше одрекол шицкого капитала Якова хорота заш лєм звладала остатня Яковова була воля поховац го дильову опрез поля. О тим чловекови би ше могла написац и кнїжка леґенда Керестура – Яков Надьмишка.

51 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Paradox и Мая Зазуляк

2006

ЗЛАТКА

ЧИЗМАР ДЇЙСНОСЦ Пребудзел ше сон на цеплим заглавку, и, як кед би ше нїч нє случело, почал шпивац нарату. Од велїх словох черчал, лопоцел, аж бовчал. Сцел мойо гвизди долапиц и положиц до кишенки, та ришиц загадку цо ми ю страх позаплєтал до власох. А як, кед кельо зна – нє зна и кельо нє зна – нє зна… И заспал сон на заглавку. И тлєє. За нїм лєм прах остава. Прах и ришенє моєй загадки.

AСЯ ПАПУҐА *** Заварта у дзири, заварта у нєспокою, заварта у страху. Велї дзвери, лєм єдни водза до правди. Велї ципели, лєм єдни знаю драгу. Велї облаки, лєм єден приноши цеплоту. Кажди огень чува єдну тайну. Кажде лїсце ноши цошка власне. Кажди камень скрива цошка свойо. З хторим огньом ошвициц хтори дзвери?! У хторих ципелох прекрочиц хторе лїсце?! З хторим каменьом задуркац на хтори дзвери?! Як пренайсц одвит, дзе го глєдац? Заварта у дзири, заварта у нєспокою, заварта у страху.

52 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

КАНАДА Уж 250 роки ту жиєме, уж 250 роки исту воду пиєме, а тераз шицки иду до Канади шерца им поставаю ляди. реф: Канада, Канада их заражела, алє я оставам ту грац Астера, оставам ту, бо го вше будзем любиц нє дам го анї кущик погубиц.

CRAZY COUSINS

Влєце ше на базену шицки купаме, вжиме ше у дїда картаме, нєт анї базенски водопади у тей жимней заразней Канади. реф. (Текст: Дориан Чизмар)

*** Зужуєм преузки круг котри вецей нє мож зужиц. Роширям горизонти котри давно дотхли гранїцу. Хто розплєце варґоч моєй судьби? Часточка у безконєчносци щезує Нє видно єй початок, а конєц чежко нагаднуц. Капки дижджу дорушую мойо лїцо. Путуєм до прешлосци, до будучносци даремно глєдаюци одвит. Кого волац, зоз ким пренайсц тайну вичносци?

53 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2006

КАМЕНЄ МОЦНЕ Боси ходзиме по мокрей жеми, блато нам преходзи през пальци. Гоч сами, ми нїґда нє напущени, ми тоти хтори тримаме нашенє у своєй гарсци.

PARADOX

Часц по часц, през час, з мутлянки правиме злато. Жем уж постала часц нас, бо и так нам шмати дакеди були блато. През лєси, през гори, през трапенє, през болї. Зной пущени, сни трацени, алє ми каменє моцне з твардей стини одвалєни! И ми каменє гори розруцане ширцом по тей далєкей долї... (Текст: Сашо Палєнкаш)

ПОЗДРАВЯМ

АНДРИЙ РАЦ

Поздравям Себу, Беку и Тину кед сом ше уж випендрал на бину. Поздравям шицких цо до Канади иду и наздавам ше же дакеди приду. Поздравям Руснацох цо сцу исц, а нєт пенежи. Як „Дзива швиня”, поздравям каждого цо за лабду бежи. Цо мам, кої курац, поздравяц, маме „Дньовку” хтору треба наставяц. Млади надїї єст, то ми ше пачи. На ище єдну „Дньовку” ше смужка квачи. Ноц ше наставя при Крлейови у клубу, цуґа чека, жаль ми, младшим од осемнац – нєт млєка.

54 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

У рамикох тей „Дньовки” у голу Дома култури була вистава рисункох и малюнкох Биляни Роман и скулптурох з металу Златка Чизмара Зия.

KAATROG Фото: Михайло Зазуляк 55 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

X „ДНЬОВКА” ОД 19. ПО 21. ОКТОБЕР 2007. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР, КАФЕ „НС” И ЯРАШ

2007

АНДРИЙ РАЦ „ДЗИВИ ШВИНЇ”

AСЯ ПАПУҐА

*** Нєсвидомо, подполно нєзвичайно Без препознаваня Давно забутих мурискох Медзи страценима памятками Дотик воздуху одноши кридла вичносци. Претаргує ше нїтка реалносци Нєрозумлїви слова трепеца Медзи потїху и розпуку Потреба присутна у ошвиценей ноци, А глас застановени Пре згорену швичку У червенїдлу виплаканих очох. Чи очи щипу пре слизи, чи пре дим Од праве загашеней циґаретли. У безконєчносци, у нєспокою, У жажди и тирваню, Капки дижджу и гвизди Чуваю ключ загадки. И знова надиходзи... Иста безочна осаменосц. На гвизди ше назберала павучина. Спреведаца каждодньовосц Однєсла ошмих блїскавки. Прецека фалшиви час и трепеци пламень даремносци Мотиль пожертвовносци остава без кридлох. Ясно ошвицена лєм цмота. И знова, иста безочна осаменосц...

56 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Поздрав Швиньом зоз „Бомбаю” Цо за Русина навияю. Знайце – ми нє обични алкоси цо ше опиваю Ту зме най ше Русиновци потримаю. Сами ше финансуєме, нїч нам нє даю Кеди то придзе ґу краю? Докля буду думац же зме дзиви гулиґанє Нїґда зме нє почали битку кед було змаганє. А тераз о нас бридки бешеди – сранє. Без, лєбо з помоцу вашу Ми и далєй будземе навияц на Ярашу.

MAKoff21

ВЛАДИСЛАВ ЦАП ЛЮДЗЕ И Я Мержим кед мержим, а скоро нєпреривно мержим И чежко ми, а барз ми чежко, а барз! Гей! Вони ше праскаю як патканї у хлїве, А мнє лєм болї, та лєм болї! Гей, я гевтот цо ма чувства И цо на ньго з пальцом указую И шицки ше лєм шмею, А вони ше боя и одо мнє и од себе Прето же ше на хвильку почувствовали живи – На хвильку! Боїм ше од самого себе, А кельо вец ше вони боя одо мнє? Я залюбени кед сом нє, Вони кед су гей, та су нє. Ниа, а то лєм єдна розлика. Я нє шпим ноцами И заш сом полни щесца И заш сом веселшого духа як вони. Гей! Вони ми ардза у ухох. Я би заш лєм дал живот за єдну найкратшу Хвильку живота за хтору вредзи жиц! Я залюбени до єдней дзивки, А кед себе лєпше роздумам – Шицки ми до нєй залюбени. Як бизме и нє були Кед ма твар хтору ше може дорушиц здалєка. Давам за вичносц, безконєчносц и нєумереносц Тей хвильки. Гей, вони ми ардза у ухох!

Водителє Борис Папуґа Чуле и Мирко Горняк Коле

Биляна Роман пририхтала виставу и сценоґрафию

Оксана и Олеся Рамачово

57 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2007

CRAZY COUSINS

Лєжим на трави и патрим на гвизди Требаш ми лєм – ти и моя ґитара. Шнїєм лєм о це и нї о ким вецей на тим, на тим цалим швеце. реф: Вше будзем з тобу и нїґда це нє зохабим. Знам же будзем вше у твоїх думкох и мою ґадну фацу будзеш церпиц. Знам же ме мержиш, алє дай ми голєм руку як пайташ. На мойо жовти зуби вше будзеш патриц, кед випаднєм лузер од шерца цала скакаш. реф. (Текст: Дориан Чизмар)

НАТАША РЕГАК ДАЦО ЦО ГВАРЯ Ище ше єден дзень сциха шмика През дзиру нєминовносци мойого живота И зоз свою безконєчну допитосцу Грожи же залапи кажду єдну шветлу думку Хтора му идзе вочи. Понука главоболю, Здумує пакосни плани же би ми сцагнул повагу на свою горкосц, шампави и безочни и... ...и женє ме виписовац ище даєден лїсток.

ВШЕ ЄДНО ИСТЕ Слунково зарї остатнїраз дотикаю благорозпаднути рамик дня хтори уж у узретей фази вистатосци подлєгує пред свою бридку норов та ми пред оч виноши празне жвератко паздзеряци ше од уха по ухо у заходзе по ґаґор. Я. Як ше указує, Нє иснуєм вецей, Алє точно знам же и йому нє лєгко Я свойо уж скончим з роками, А його бидна судьба – вше ознова швитац.

ЖАБА Шарканьов погляд У очох зарабровани лєт єдней мухи, А у пажераку лїпкаци язик. З долїни блатна обуй Паздзери ше бураґа желєней бридкосци На нїч!

58 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Ад гок позберани бенд Припейд под Колейовим „дириґенством”

ЗЛАТКА ЧИЗМАР *** Украднєм од толвая пахнячку, Но, поведз же ше боїм! Напахняцим вечар И прешейтам ше з нїм по ровнїни, Но, поведз же сом сама! Позаметам стари длуства На златну лопатку, Но, поведз же нє мам! Шеднєм на шлєпого коня. Но, поведз же нє шмем! Задуркам на перши дзвери Пред хтори ме привеже. Цихо будз и нє отверай ми! Гоч ше и нє боїш, Гоч ши и нє сам, Гоч и маш, Гоч и шмеш! Я лєм, будзем цихо!

59 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2007

KAATROG

А ВОНА НЄ ЗНАЛА Шедзел сом у парку збачел сом ю при ґузбанку зоз пайташку свою стала прекрасни ошмих мала

Станул сом зоз лавочки рушел виявиц любов тей дзивочки одразу ме зной прелял од страху крочаї зменшал

Патрел сом на ню цали вечар жаловал сом же сом нє векши бетяр же сом векшу шмелосц нє мал и ґу нєй сом ше пойсц бал

реф.

реф: З скромним ошмихом своїм я на ногох вецей нє стоїм кед вона коло мнє нїчого ше нє боїм вше любовни думки о нєй роїм После пар мешаци вона ми ше вше до думкох враци нєшка сом надумал виявиц єй цо сом мал

Як сом ше приблїжовал вше баржей сом ше зоз любову тровал теди ше ми тото случело наишол вон а мнє то потрафело Одразу ю облапел мнє враце шерцо загашел цали живот ми цалком розтаргала а вона нє знала. (Текст: Иван Еделински и Андрий Рац)

ЗА ПРИКЛАД

BRAINLOW

Шицко знам, алє мушим ище раз Повесц ци цо з тобу нє у шоре, препадаш. Прето же анї нє свидомо робиш заш Випаданя хтори нє сцеш признац же их маш. Бешеда вше иста себе нє верим же забувац мож так. Стално ше ми питаш, гуторел сом уж раз, гуторел сом уж раз. Престань класц до себе тоти зла, видзиш же знїщую це. Пред очми ци лєм цма, Алє и далєй лєм по своїм робиш ти. Най це нє сподзива кед ци одчитани днї. И станєш и спаднєш вецей ше нє подзвигнєш то знам, И заш лєм останєш най други видза як, най други видза як. (Текст: Владимир Медєши)

60 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Дзень пред главну програму, 19. октобра, у голу Дома култури отворена вистава подобових роботох уметнїкох з Керестура и школярох зоз Школи „Петро Кузмяк”. Того дня Иґор Ґрекса зоз Шиду виведол представу „Шекспир, метла, кабел и даскельо динари”. Потим, у кафеу „НС” отримана жива свирка „Дньовка дзивих демонох” (промоция компакт-дискa „МАК ДЕМОни: Ретроспектива алтернативней музичней сцени 1990–2007”), хтору орґанизовали Pact Ruthenorum, навияче ФК „Русин” – „Дзиви швинї”, и часопис МАК. Дзешата „Дньовка” закончена 21. октобра на керестурским Ярашу, дзе, окрем стаємних навиячох „Дзивих швиньох”, млади були поволани дац потримовку фодбалером. З нагоди 10-рочнїци, МАК и „Дньовка” видали компакт диск „Дньовка декада” (1998–2007).

Фото: Михайло Зазуляк, Сашо Палєнкаш 61 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

XI „ДНЬО КА” 17. И 18. ОКТОБЕР 2008. РОКУ „STATE OF ХИЖА” И ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР ЗАБРАНЄНЕ Я як вояк у войни без оружия! Водзим войни хтори нє маю смисла, а вшадзи коло мнє бомби праскаю и мойо шерцо ше уж трапи дуркац! Крев ми у жилох оддавна злядзена од страху хтори приношиш ми ти, бо кажда думка о тебе у моїм целу дзира од метки! Ти крачаш по жеми з твардим крочайом кральовней! У твоїх очох жирячки блїскаю – погляд ци огньови! Ти знаш же мойо шерцо, сухе як барут, у хвильки згорим…

PARADOX

Я як вояк у войни чийо писма ше врацаю! Пишем ствари хтори уж нє маю смисла, а вшадзи коло мнє мойо думки твойо мено ми до уха шептаю!

CRAZY COUSINS ЗЕМЛЬОТРЕС Станул сом барз скеняни глава ме барз болї шицка маса посцекала лєм я остал сам. Рушел сом до празного валалу видзел сом згорену карчму малу патрим цо ше случує розум ми нє таки бистри. Людзе сцекаю од земльотресу, а я ше греєм з згорену цеглу на шицки боки ше кричи: „Сцекай!” а я и далєй людзох нє контам. (Текст: Дориан Чизмар)

Paradox и Яна Еделински

Ти крачаш по жеми з твардим крочайом кральовней! У твоїх очох жирячки блїскаю – погляд ци огньови! Ти знаш же мойо шерцо, ти знаш же є сухе як барут, у хвильки згорим – пробуй ме нє забуц! (Текст: Сашо Палєнкаш)

62 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

2008 ЗЛАТКА ЧИЗМАР *** У ноци безконєчней застановиц час над хвильку кед сом нє сама. Ти! Ти будзеш стотинка пред. И споза гвизди, и споза хмари скриц мелодию каждодньовосци. Ти! Ти будзеш остатня нота. Цалосц живота, далєко од шицких причинох то моя цалосц. Ти! Ти будзеш розламок. Ти будзеш – ти!

Оксана и Олеся Рамачово и Crazy Cousins

Сашо Палєнкаш, длугорочни учашнїк и орґанизатор

63 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Brainlow

2008 Замало видре

Дарян Костич

Водителє Евґениє Медєши Ґено и Бранимир Боянович Бане

Анамария Колошняї и Иван Еделински

64 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Андрий Рац

MAKoff21

АСЯ

ПАПУҐА *** Знам, треба лєм прилапиц. Припознац пораженє, зоз правом на цихосц. Власна вина доказана у глїбини правди, а тоту правду розуми лєм одгук плачу. Знам, треба лєм предлужиц. Церпиц, давац и успишно скривац слизи. Вони и так постоя лєм у жвератку нємилосердносци. Знам, треба лєм провадзиц. Гордо патриц до очох нєжаданей судьби и пренайсц спокой у молги пожертвовносци. Алє хиби, нєдостаточне цале морйо, кед єдна капка нє ту.

*** Висцерани, чи лєм застановени час? Вичне чеканє. Церньови, чи лєм преходни думки? Подполна цмота. Страцени, чи лєм занєдзбани чувства? Тирваца депресия. Даремна капка, знїчтожена коруна, закопана правда. Нєсиґурни одвит вибляднє черстве питанє.

65 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2008

ПОБИДОНОСНА Часто загориш у живоце, алє то ОК. Обичай же у таких хвилькох останєш сам. Шпацираш ше, як ши ше и дараз шпацирал, шицко там дзе и було, окрем того чого вецей нєт. И то ОК. Но, алє, витри з Карпатох дую, а густа могла ше знова спущи. Мам штирох братох и штири шестри. Шицки ме любя, двоме кед треба, єден дакеди, штварти ище мали. Шестра ше трудзи порозумиц ме, другей нє бриґа, треца ище вше задумує, а штварта мала, вше и будзе. Мац и оцец добре. Бачикове маю свойо бриґи, алє єден ме люби. Тети нє споминам... Думал сом же шицко пойдзе иншак... Мал сом когошик. Бул сом млади. Вец сом пошол, кед ше требало врациц, нє знал сом дзе. Здобул сом добрих товаришох, за хторих ми вецей нє приходзи на розум най давам часци орґанизма. Керестур остал зармуцени, вироятнє, так и треба. Кажде пошол по своїм дильове. Нєсподзивал сом ше кед сом глєдал помоц. Можебуц позно було, можебуц мнє анї нє треба помагац. Вироятнє ше спреведам кед подумам же сом нїкому нє одмогол. Можебуц анї нє треба глєдац помоц теди, теди себе сам помагаш. Интересантно же кед ше найдзеш на таким розкрижю, нєт драгоказу. То сом дзешка начитал. На концу конца, так ми и треба. Жадал сом вироснуц и най други вирошню коло мнє. Плїткосц чловечносци указала свойо. Парохия нє допущела нєосудзено вислухац. Маме и нових парохиянох. И вони гварели свойо. Волєли нє. Тунє. Затили. Барз. Вирошнєме, або нє, парохиянє буду твердзиц єдно, я будзем друге. Пустара, Била, Косцелїско, Рискаша, Яраш, Сейки... вельо чарней жеми под нохци пошло. Голєм най би ше научели поумивац. Од мотики ше нє одбиц, то нє моя ганьба. Вше вецей єст ганьблївих.

СЕРҐЕЙ ЖИРОШ

Науковци... Нє, вони нє друга приповедка. Чарнїца чудо, алє жовта вицага. Одграти велї шпиванки. Я свою граєм и далєй. Цешим ше, мам и у чим. Велї забути. Слава Богу. Мало. Нажаль. Интересує Вас прецо? Шмишне. То лєм так... Хто ше питал прецо му у бабовим заднїм дворе рошнє баґрен? А, на кого сова вноци зоз ядловца меркує? Вишнї и того року наяр ознова шмело узрели. Нє бул хто пооберац. Волїце черешнї? Дїдо Мафтей бул чесни чловек. Робел по обисцох цали живот за даскельо погарики палєночки и танєр билей мачанки. У живоце нє видзел нови гвозд. Мал навипросцани полну ладу. До конца го нє бул хто поховац. Нє любим исти шпиванки кажди рок. Нє любим побиднїкох хтори за тоту нагоду научели мой язик, и вец намакаю чобольов. Нєскромно би було побрехац, а нє спомнуц леґиньох хтори маю по штерацец рочки. Шейтам ше по дильове, кед воно – заячок. Пребегнул. Най идзе. На єшень ши мой!

66 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Pact Ruthenorum М.Тита 58, 25233 Руски Керестур, e-mail: pactruthenorum@gmail.com

___________________________________________________________________________

Дньовка 17. и 18. октобер (пияток и собота) у Руским Керестуре.

17. октобер (пияток локация State of Хижа) наступаю: - Мирко Горняк – Коле - Crazy Cousins

- Ася Папуґа - Златка Чизмар - Оксана и Олеся Рамач - Ана Колошняї - Серґей Жирош - Михал Сабадош - Дарян Костич - Иван Еделински - Андрий Рац - Замало видре - Brainlow - Paradox

Конферансу водза: Бозне и Ґено Вистава: Гол Дома култури всоботу од 09:00г до 20:30г. Реализаторе пиятковей програми и журкох: Владимир Чизмар, Славко Пап и State of Хижа. Реализатор цалодньовей вистави: Биляна Роман Реализаторе соботовей програми: Марина Гайдук и Сашо Палєнкаш Авторе конферанси: Бозне и Ґено Дньовку потримали: Покраїнски секретарият за културу, Национални совит Руснацох, Месна заєднїца Руского Керестура, Дом култури Руского Керестура, РНТ ''Петро Ризнич Дядя'', Општина Кула, О.К.О.

Першого дня, 17. октобра, у младежскей ґайби „State of Хижа” грали Казанси, а представена и кнїжка Мирка Горняка Колея „Хто остатнї чачи”. Всоботу, 18. октобра, була цалодньова вистава у голу Дома култури на хторей участвовали дзеци и млади уметнїки. Були виложени рисунки, малюнки, фиґури, фотоґрафиї, як и нєзвичайна инсталация Славка Надя, направена зоз громади древених ґайбох. Зоз тей „Дньовки” часопис МАК и Пакт видали ДВД „Feedback Дньовка 2008”.

67 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Фото: Любомир Дудаш

18. октобер (собота локация Велька сала Дома култури) наступаю:

XII „ДНЬОВКА” 14. НОВЕМБЕР 2009. РОКУ

НАТАША РЕГАК

НИКОЛИНА БАБИЧ

ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

2009

*** ...трацим ше медзи тима двома нїтками... глєдам даяку, гоч яку вигварку же бим сцекла од правди хтора ми губи сни, алє витор вше моцнєйши, роздувує ми думки, и нє допущує ми дойсц до цилю, хтори уж и слабо видзим... Тоти конари през хтори ми погляд лєци, киваю ше з силу Вселени... нєт вельо хвильки кед жадам дотхнуц нєбо, и почувствовац слунко, алє кед ше найдзем у такей ситуациї, кед ше подполно уклопим зоз шветом и з целом, єден погляд до висока ме спущи... и вец ознова єден длуги час нє патрим напредок... боїм ше попатриц на тот цми штредок...

НАЙЛЄПШИ ОД ШИЦКИХ ШВЕТОХ Намурцкане зоз квичацима фарбами Шири одушевиє коло себе Преходзи през чловеческу нємоц, Отвераюци дзвери наиходзацим.

Позна кажде скрите жаданє, Бави ше зоз мрию, а сполнююци сон Виволує ошмих и одушевиє Док родзи нову жажду за собу.

Углавним, преноцує И одходзи нє явяци ше, Зохабяюци за собу цуґ...

Алє, углавним, лєм преноцує И одходзи нє явяци ше, Зохабяюци за собу цуґ...

Може буц гоч цо, або гоч хто, Зоз своїм нависценьом ноши нємир, А зоз сполнєньом уклада Спокойносц до задовольства... Алє, углавним, преноцує И одходзи нє явяци ше, Зохабяюци за собу цуґ...

68 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ЦЕЦИЛИЯ НАДЬ

*** Прецо плакац за дачим кед шицко преходне? Давац шицку свою моц за власне препаданє и видихнуце пред людзми. Попатрунки з мержню ше чувствую. Ридко кеди заболя. Алє, кед заболя, вец су наисце заслужени. Нєпреривно буц провадзени з боку висших и моцнєйших людзох. Нєпреривно ше чувствовац инфериорно и мало, забуто и одруцено. Прецо утопийни любови найюшковитши и найбаржей прицагую? Дац остатнє заренко моци за тот жимни поцилунок Ганьбиц ше пред людзми и патриц до долу. Шицки зме гришни и нєсвидоми своєй погубеносци. А, шицки любиме нос заривац до цудзого. Падац пред очми правди. Вона болї. Вона жена зоз батогом у рукох и опомина шицких нас блуднїкох. Алє... Ридко кеди є випочитована.

Водителє Александар Бесерминї и Танита Ходак

69 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2009

AСЯ ПАПУҐА

ЗНАМ, ВИДЗИМ, ЧУВСТВУЄМ Церньове достоїнство у це вре жадаш го попиц жадаш го висипац жадаш го подзелїц. Нє думай же нє знам. Огньове жридло залядзене у це, жадаш ше ошлєбодзиц жадаш пренайсц себе жадаш ше препущиц. Нє думай же нє видзим. Печаца струя прецека през це. жадаш зняц маску жадаш отвориц дланї жадаш ме удихнуц. Нє думай же нє чувствуєм. Кед остатня жирячка гордосци вигашнє иста сом як ти. Жадам виплївац жадам указац жадам вериц. Думам же то знаш, видзиш и чувствуєш.

Дориан и Дорика Чизмар

Мирко Горняк Коле

70 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

АНДРИЙ РАЦ ЛЮБОВ ПРЕМЕНЄЛА ИЩЕ ЄДНОГО РАПУХА А вон, можеш думац, фраєр опасни бавел фодбал у Старей , цали масни нє ґурли му анї єден кед бул на ґолу бо збачел красавицу другого полу пришла закуковац споза мурика, а кед ю збачел счервенєл як паприґа. Приходзела розпуст кажди лєм вон єй бул теди важни га гей, перша любов єй бул та и да му теди гварела вон би нє чул стварно були дзециска а уж их зацикавели за старших бависка. Першираз ше з нїм побочкала аж и пре ньго першираз плакала После розпуста кажди рок розиходзели ше кажде на свой бок вона на далєку драгу а вон ґажиц по керестурским праху. И вец прешло дакус часу вона поупознавала домашню масу а вец його почало шкрабац, та кадзи вона, там и вон ше почал ґрабац тота любов длуго тирвала баш го любела кед була мала, по цали дзень лєм о нїм роздумовала, а вон фраєр трудзел ше мац цо вецей дзивки любел ходзиц по варошу, а на шиї цо вецей шлївки мучело го барз же кельо их нараз може мац назберал 5 фалати и на концу вибрал тоту цо сцела дац. А залюбена ше теди до ньго розчаровала бо єй гварел же є нє вредни того, а вона нє знала же є таки рапух и вельо раз пре ньго плакала. И шлїдуюци рок вона ту коло нього заш алє ше заобрацало, тераз ю вон люби, алє баш, баш вона ше нє сцела розчаровац, алє му допущела най ю перши пойдзе попробовац. И так випада же шицко з нїм першираз поробела, бо го ище вше люби як цо го любела, а вон скапирал яка то чесц спущел главу и сциснул песц, бо ше залюбел до нєй по уха, любов пременєла ище єдного рапуха.

71 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Brainlow

2009

Crazy Cousins

Петро Надь, Дарян Костич, Митар Пейович и Златко Русковски Чоби

ВЛАДИМИР ЧИЗМАР

Славо Палєнкаш и Александра Дюрич

ШИРОКИ ОКЕАН

Яна Еделински и Олеся Рамач

У живоце вельо ствари цо нє цалком ми ясни алє кед глїбше роздумаш, живот у цалосци барз красни! Любов то єдна фина ствар и нє треба забуц на ню бо ю будзе барз чежко пренайсц ознова у тим океану! Нє бануєм же єст и подаєдни чежкосци бо лєгко то жиц у радосци! Нє було би интересантне кед би шицко ишло лєгко, бо вообще у живоце даєдни ствари иду досц чежко! Думай же шицко лєм так мушело буц лєм нє трац надїю и пробуй на хвильки забуц! Кажди нови дзень то нови плус и шицко цо поробиш того дня, то у ствари ище єден плус! Бурї, габи, хмари, дижджи... То преходна ствар, бо после того вше приходзи широке белаве око – океан цо у ствари прекрасна ствар!

72 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Оксана Рамач, Анамария Колошняї и Иван Еделински

MAKoff21

Того року „Дньовка” першираз отримана у рамикох Културней манифестациї „Костельникова єшень”, а од 2009. року при єй назви стої и же є мултимедиялна. У голу керестурского Дома култури отримана вистава малюнкох, рисункох, фотоґрафийох, креацийох костимох, скулптурох, а оформела ю Биляна Роман. У голу, як и шлїдуюцих рокох, бул поставени штанд часописа МАК. Друженє после програми було у „State of Хижа”, а масу порушовал ди-джей Бозне.

Фото: Михайло Зазуляк 73 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

XIII „ДНЬОВКА” 20. НОВЕМБЕР 2010. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

ИВАН МЕДЄШИ ШУКС

ГИБАЙ Гибай до мнє, най ци имитирам стативу Гибай, можеме читац до сто, або у месце бежме. Гибай, можеш ми ше на хрибет викакац. Гибай, знам монґолоида ґлумиц и кед нє ґлумим. Гибай, войдз ми до задку и поздрав своїх. Гибай, знам палєц до скорки на пиши ухпац. Гибай, будзем жужлїц яблуко и кихац го на нос. Гибай и пипнї, як ми ребра з места виходза, бо операция нє пошла як треба. Гибай, най ци укажем, рука яка ми крива, бо дохтор попил, кед ме цагал до швета. Гибай, душо, най ци цали швет укажем. Гибай, душо, або ше гонь назад, нє на конари, алє до води, женска главо глупа! (Аж до води, женска главо глупа.)

ШИБАНЄ МЕРТВОГО КОНЯ Шедламе хорого коня, шибаме го з бичом, нємилосердни зме. Хори є, нєвилїчени, а ми шибаме, пукаме и пукаме и дораз спаднє мертви, розбити, а ми и вец будземе по нїм трепац и вец нє лєм йому, алє и себе плювнєме до твари и конєц.

74 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

СЕБАСТИЯН НЯРАДИ ЦМА НОЦ

Сашо Палєнкаш и Себастиян Няради

Жима. У лєше. Бастонґ, Французка 1942. рок. Ноц ше помали спущує. Чуц лєм паданя нємецких ґранатох. Шедзим у рову. Кеди-нєкеди викукнєм же бим видзел цо ше случує. Коло мнє розняти ноги, руки, крев на шицки боки, мертви животинї. Нєдобре ми, уж анї нє знам кеди сом єдол, кеди сом ше купал, кеди сом почувствовал капку води у своїх устох. Щесце же було шнїгу, зоз хторого зме пили жимней води. По глави ми ше круци слика, як то було добре буц дома. Мал сом дзивку, родичох, братох, шестри, а тераз сом ту, сам зоз даскелїма товаришами хторих сом упознал у цеку цмей войни. Цошка сом ше задумал, кед одразу, улєцує ми товариш до рова и приноши ми у вояцким шлему, пасулї. Нє була праве найсмачнєйша, алє сом ю лїґал зоз цалу силу лєм же бим дацо положел до устох. Шеднул ґу мнє, я ище заєдол тото цо ми остало. Почали зме приповедац. Бул високи, моцни, у очох ше му видзел страх. На рукох ше му видзели рани. Гварел ми же го два раз потрафели Нємци. Температура ше помали спущує. Ноги уж нє чувствуєм. Щесце же мой товариш мал водки, та най нам голєм душу зогреє, док нам ше шерца зноя од страху. Попили зме водку, покурели даскельо циґари, а потим зме ше мали явиц командантови. Вибегли зме з рова, нє прешли зме анї пейц метери, кед зме ше обрацели, а ґраната спадла до нашого рову. Теди сом попатрел на нєбо и подзековал Богови. Кед зме сцигли ґу командантови, чекали зме го петнац минути. Дотля сом понаглял найсц даяки папер, новини, же бизме мали до чого зашулькац слабо висушени доган. Док сом глєдал папер, чул сом якиш глас у цмоти, и полнєнє якейшик пушки. По своїм оштрим слуху бим гварел же то снайпер. Такой сом сцекол з того места, а при врацаню ґу товаришови збачел сом стари, блатни новини. Вжал сом их, опатрел перши бок, пречитал наслов и ошмихнул ше. Шерцо ми скакало од радосци. На першим боку писало: „Приблїжує ше конєц войни!”. Однєсол сом товаришови же би видзел. Пречитал наслов, анї кус ше нє обрадовал, лапел их и подар. Попатрел на мнє, зоз застараним гласом ми гварел: ,,Маме ми ту ище вельо того прежиц!” Дал ми фалаток брудного, згужваного паперу, винял доган и почали зме шулькац циґари. Кед зме закончели, попалєли зме циґари, шедли на якишик мокри покровец и лєм нам ше по глави привидзовала слика ґранати хтора спадла до нашого рову. Лєм цо сом загашел циґар, сцигол командант на джипу. Зоз швидким крочайом пришол ґу нам, и з цихим гласом нам гварел: „Цо ви ту глєдаце? Гайд швидко до першого рову.” Вжал сом свою стару пушку, хтору сом мал ище на обуки у Америки. Шлем надзал на главу, порихтал ше и почал бежац до рову. Огляднул сом ше най видзим дзе ми товариш. Одразу чуц снайпер з нємецкого боку. Подумал сом у себе: „Добре, нє потрафели.” Огляднул сом ше, а мой товариш лєжи на шнїгу, потрафени до ока, мертви. Знал сом, нєт му помоци. Бежал сом зоз слизами, хтори ше марзли на моєй лядовей твари. Руцел сом ше до рова, дзе були двоме, троме, хлапци хторих сом анї нє познал. Шеднул сом, нїч нє бешедовал. Очи ми ше помали заверали, гоч ми душа нє дала спац. Ноги ми ше лядза, глас сом уж нє мал, вжал покровец и два днї ше нє премесцал. Чул сом лєм ґранати, митралєзи, нариканя, и єдного хлапца. З тресацим гласом ми гварел: „У цмей ноци, чуц як шмерц по це доходзи”. Завар ми очи и од того часу, нє знал сом цо ми ше случело. Шерцо престало дуркац, душа випражнєта. Випатра же сом пошол на гевтот швет.

75 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2010

ВАНЯ ДУДАШ ТИМ ЦО НЄ МОЖУ СЦЕКНУЦ ОД СЕБЕ Єшеньски витор два рана Ґуцка мойо пацерки Два прекляти рана ме будзи З розбиваньом криштальових слизох Цо на моїм облаку повишани Вечарами ше зо мнє вишмеює Же з мою гвизду скапали жаданя Закруцам ше до поньви нагнївана на Слунко Свидома же ше укладам до преходносци.

СКОК ДО ЗАБУЦА Нє любиш кед приповедам О шмерци Гвариш: Вода нє умера Ми у сущносци виляти зоз води Зоз превидних капкох жажди и смиядносци Нє любиш кед приповедам О шмерци О бездни и надїї же раз пренайдземе конєц Нє вериш ми кед ци повем же зме Ище нє доросли скаканю до забуца Нє старай ше... На своєй скори напишем писню По котрей ме препознаш єдного дня.

Водитель Мирослав Малацко

76 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Иван Симунович Симо

Дориан и Дорика Чизмар

ПЛЮВАНЄ ПО ДЕРЖАВИ

У жеми дзе шицки ментално здрави давно посцекали зоз милей держави у жеми дзе писмени випадаю глупи а вароши розбиваю гулиґански ґрупи. У жеми дзе нє мож чесно заробиц можеш дзвигнуц кредит, до длуствох ше заглобиц у жеми дзе педерох бию педерчини то нормални стан у моєй оцовщини. У жеми дзе млади нє вишли з держави дзе ше шицко валя, а нїч нє прави у жеми дзе после школи достанєш диплому хтора ци послужи у срачу польскому. У жеми дзе нїґда нє достанєш роботу робиш лєм на чарно и кажду соботу дзе родичи прейґ вязи муша дзеци ґурац кед нє маш пенєжи, можеш пушиц ... У жеми дзе людзом главни приход крадза дзе будучносц шветла як з комина садза за тоту жем полну одпаду и шкарта вяже ме лєм пасош и особна карта.

77 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

МИРКО ГОРНЯК КОЛЕ

У жеми дзе клинцом идоли криминалци дзе чесни людзе доживотни марґиналци у жеми дзе цалком нормалне буц фашиста я нє зоз тей приповедки, моя совисц чиста.

2010 Crazy Cousins

Иван Еделински и Анамария Колошняї

Сашо Палєнкаш

Златко Русковски Чоби, Наташа Регак, Весна Надь и Сашо Палєнкаш

НАТАША РЕГАК ДЗИВА ДЗИВКА З МАКУ Ходзи по пипиню паздзеряци ше зоз розчапеним мешацом на цалком намислових преходнїкох Шпи по цудзих курнїкох бо з курами лєга и з курами става, а свойо кури давно подавела Дзива дзивка з маку... горда и упрекосна до косцох, алє смутна бо мак нє квитнє цали рок.

78 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

ЛАМПАЩИК Припатраюци ше на це, такого ганьблївого у своєй превидней узретосци, пожадам ци лєм задуц до цеменка, пожадам ци зоз тим лїхим дихом з ґамбох зобудзиц предвичну жажду за витвореньом, пожадам ци унєсц нємир до цела, пожадам це з витром послац по животней драги до безсмертносци.

MAKoff21

У рамикох тей „Дньовки”, у голу Дома култури викладани рисунки дзецох зоз керестурскей oсновней школи („Дньовочка”) и фотоґрафиї младих на тему „Хижа”. Представена нова технїка Славу Палєнкаша, ручни роботи Биляни Дудашовей, як и твори „омладинцаветерана” Любомира Бабинчака. Вистава фотоґрафийох на тему „Хижа” була перша промоция фото-конкурсу хтори розписал часопис МАК у сотруднїцтве зоз Пактом, а MAK познєйше видал и зборнїк з исту назву. Зоз тей, 13. „Дньовки”, МАК и Пакт обявели и ДВД виданє. Афтер и того року бул у „State of Хижа”.

Афтер у „Хижи”

Фото: Владимир Катона, Любомир Дудаш 79 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

XIV „ДНЬОВКА” 11. И 12. НОВЕМБЕР 2011. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР Владимир Медєши, Златко Русковски Чоби, Сашо Палєнкаш и Анамария Колошняї

Водительки два Валентини – Биркашова и Колошняйова

CRAZY COUSINS ДАЙ ПАЛЄНКИ

5 до 12, карчмар винїма ключ, Нє раз ми уж гварел: „Шора ше науч!” Видзим же з бешеди уж нїч нє будзе, Клєкам на колєна, баш ми бриґа, най патра людзе реф: Дай ми палєнки, За заднї пенєж зоз кишенки Дай ми палєнки Понуканя ше обрацаю коло стола, Чи помивац, чи ше зруциц до гола? Карчмар за своїм словом черство стої, Гвари нє, нє, а я и далєй модлїм крашнє реф. Видзим же уж моя борба страцена, Уж нє вредзи анї клєкац на колєна Рушиц ше дому, озда ютре будзе дац, Озда за мнє палєнки карчмар будзе мац реф. (Текст: Дориан Чизмар)

80 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

МИХАИЛ РАМАЧ ЕВРОПСКА УНИЯ Европска уния? Цо то? Щесце, чи траґедия? Гоч цо... Я нє знам, а сцел бим знац лєм шицки якош иншак гваря, капитализем боляци ланц цошка ми нєсмачне варя. У политики єст вше голєм два боки бешеда о тим вецей як дзешец роки, а мнє цикави як граждана чи атмосфера будзе прибрана. Гваря же лєпше будземе жиц нє будзе часу пред карчму пиц, нє годни дохторе питац коверту бо таки буду гнїц у гарешту. Гваря же шорови будземе мац плаци ту озда нєт цо най ше страци, ми уж тельо научели препадац же чудне на час плацу доставац.

МУР ДАЛЄКОСЦИ Лєжим сам, цмота ме скрива звук витру ше през облак злїва, у моїх думкох як да ше скрива твой ошмих котри стину розбива. Рушела лавина роздумованя, школских дньох и уживаня. Шицко цо ме на це здогадовало у єдней часци шерца остало. Була ши нєзвичайносц, була ши єдна дзивка справди окремна. Гоч мур далєкосци нас розлучує модлїм ше за це, Бог шицко чує.

Особнє нїч нє обчекуєм алє цошка од людзох чуєм, гвари ми мой сушед Яни же крадоше буду покарани.

Нємилосердно преходзи тот час вон анї кус нє дума на нас, знам же нїяк го врациц нє можем рахуй на мнє, вше ци помoжем.

Най нє драмим, опитам ше вам тельо сом дознал, и тельо знам. Ви роздумуйце, нє понагляйце най чуєм, Руснаци, цо ви думаце?

Нє жадам же биш на мнє думала цо пожадаш, жадам же биш мала. Розлучени зме и дармо смуткуєм, прето лєм щиросц тебе даруєм.

81 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2011

ТАМАРА ХРИН

ДЕРЕҐЛЯР Провадзел ме твой власни дереґляр розбуртавених власох на драгу до ружовей заградки. Обросли ю коровче и покрива. Драгу, чи заградку? Поганьбено патрел до моїх зацмених очох и зоз пищацим гласом доволовал райски птици. Кридлати и шмели злєцели на превидни дланї и надмоцно лїґали нашо шерца. Нє прешвечена сом хтора причина виволала його квичанє, алє брудзел мено твойо! Мено, чи уродзени страх? Орудиє, чи розголєне законченє? После даскельо долїнох и грунчкох збачели зме заградку як бовчи од гнїву. Нє жада залїчиц таки рани. Нє чувствовала сом мишанє паху и фарбох, анї квитнуце идентичних пупчох на каменим брегу. Подполно шиви и населєни зоз чарнима гадами зарива ше до тевчиру розтресацей жеми. Провадзел ме твой власни дереґляр розбуртавених власох на праг власного дому. Подаровал баґренову закривку и висхнути тулїпан место словох випровадзованя. Стала сом под отвореним нєбом у полуциню пегавих гвиздох джубаюци желєзну клянку малих, чарних дзверкох. Чувствуєм, одходзи дзень вєдно зоз ружову заградку у наручу твойого дереґляра розбуртавених власох. Прервала ме гевта допита потреба прицагованя лядового дзбана ґу першом. Покус иронично, нє жадаюци ружи, гвизди, нєми простори, коцка ляду була достаточна.

82 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Дориан и Дорика Чизмар

MAKoff21

Ш А К Н Є Л А П О

САШ

АСЦИ Р Т С Й Е Н КА О ЄД Д Е В О П ПРИ власц, Ти жадаш , и пановац над людзм ходзиц, по главох . ше цискац до думкох буц часц И жадаш знаю думаю же гевтих цо альцох и биц по п ю. ше пендра шицких цо їма, ора це обн Страсц хт лїни прави ци ш . це однїма дзе. од людзох е ци цо бу н ж а в є н , ш А ти ходзи юдзе! под тобу л а , ш и з д о А ти х я, ори ци вер Людзе, хт ирно шпя, пре тебе м веря... ци шлєпо прето же

ле и орняк Ко Мирко Г и н Нярад онер”) Себастия жада буц маґази то (Квиз „Х

83 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2011

МАҐАРЦОМЕРАЧ Mогла бим подзелїц з вами даяки совити, як препознац маґарца за дзивчата, а тиж так и як нє буц маґарец за хлапцох. То ми ше видзи же би могло буц потребне, а и поучне. Хлапци, нє хейтуйце ме так барз. Паляй так, Маґарец, попри того цо верим же знаце: 1. Шиви є.

2. Штреднього росту.

3. Ма длуги, подзвигнути уха.

4. Обявює ше з: И-а, и-а, и-а! Алє тото цо даєдни нє знаю жe Маґарец: 1. Сам вам наруци свойо присуство.

АЛЕКСАНДРА ЖИВКОВИЧ

2. Ход: цупканє – кус у процентох (Вельки маґарец 90%, мали 1,2%). Зогнути локци, криви хрибет – викруцанє (лївоправо) завиши од уж кельопостотного маґарца (цо векше викруцанє – векши маґарец). Можеце го задумaц?

3. Приходзи ґу вам – важни, почина бешеду зоз „Ш’а има?” – або з даяку подобну „одвалу”.

4. Можебуц з початку и интересантно дїйствовац будзе. Алє, после краткого часу (або длугшого – завиши од вас яки сце) зрозумиш же є то баш и нє. Кед же дойдзе до розменьованя телефонских числох и ви му (айой!) даце свойо добре число, перше цо вам може спаднуц до оч: 5. Писменосц – а цо то? Поруки з початку кратки, без знакох интерпункциї. З часом и з дальшим дописованьом увидзице же слова хтори нє треба же би були вєдно – вєдно, а и наспак, найвироватнєйше, а ґу тому ище „радийо”, „авийон”, „сречо”, „шечеру”, „Коко”, „рибо” и так далєй... Е, вец маме и таки ситуациї, кед же пристанєце на його бависко (пре досаду, або вам ше увидзи же є кремпита, або маймун, або принц – як да нє!) .

6. Кавалєрства – нєт! Пречитам вам лєм даєдни з громади можлївих ситуацийох, а ви попробуйце задумовац (aлє так на подполно викариковани способ): Ситуация число 1: Виходзице побешедовац. Вон идзе напредок. Видзе и пущи дзвери хтори лєм цо вас нє вдеря по носу.

84 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Ситуация число 2: Поволал вас на „дейт”. И на тим „дейт”-у сце. Сцигує рахунок. Вон го вжал, положел дакус динари на стол и гвари – то моя половка.. Пооблєка ше и – „Нолє, идз виплац, чекам це вонка” и зохаби це. Могол голєм поволац конобара... нє?! Ситуация 3: Шлїзкалїще. „Дейт” зоз снох... шлїзкаце ше и одразу єдна дзивка опрeз вас спаднє. Вон попонагля напредок, помогнуц єй. Як ю дзвига – так ю вилапує. Дзигнє ю и гвари: „Ууу, ти красна, ай идземе тераз на кафу?”... a ти стоїш при нїх. Но, то уж тоти патолоґийни случаї, aлє би указац и на нїх. Маґарци: Кажде справованє процивне тим правилом ма вельки потенциял за трансформацию до принца! Цо векше одступанє – то висше место на ранґ лїстини! Дзивчатка: Спрам тих правилoх препознайце маґарца и доообре роздумайце з ким ше упущуєце до бависка! Лєм запаметайце: Кед ви принца глєдаце, и сами ше мушице справовац як дами!

MAKoff21

Дарян Гарди, „Людзе”

Першого дня, 11. новембра, у Клубу аматерох Дома култури були виложени фотоґрафиї Слободана Шушнєвича „Людзе-Любов”, а того дня отримана и проєкция филма Златка Русковскового Чобия „Дзевец роки брейнлованя”, о керестурскей ґрупи Brainlow. У голу Дома култури 12. новембра отворена фото-вистава з конкурса на тему „Людзе”, на хторей були виложени 25 вибрани фотоґрафиї (тота „Дньовкова” вистава познєйше була и у Сивцу, Вербаше и Кули). Була виложена и постановка Славу Палєнкаша у технїки ер-браш, колекция старих радио-апаратох Мирка Будинскового, а после главней програми журка под назву „Мензис парти” була предлужена у „Мензи”, дзе за музику бул задлужени ди-джей Бозне.

Марияна Павлович, „Людзе”

Биляна Дудаш, „Людзе”

Вистава Слободана Шушнєвича Фото: Любомир Дудаш 85 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

XV „ДНЬОВКА” 16. И 17. НОВЕМБЕР 2012. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

2 1 0 2

АНДРИЙ РАЦ АПОКАЛИПСА Очи вам превидни, погляди вам празни, Познаце дябла, анї кус є нє красни, Цело вам препада, душа вам умера, Можеце ше цешиц – дябол наймоцнєйших вибера. Намири вам опасни, кочници вам одказали Живот як у казни, нє були сце таки кед сце були мали. Щесце вам драге, животи вам тунї, Збере кажде, хто ше побунї. Єст вас вельо, цала армия Дябол доминує док нє сцигне месия. Бо иншак на край з вами нє годно висц Прето нам остава вериц же ма як цар, и судия, заш присц.

Петро Надь

ЧЛОВЕК НЄ ВОВК Себе нє вериш, а приповедаш же ше сцеш пременїц. Празна приповедка, думам же ше скорей сцигнєш оцелїц, Бо вовк меня шерсц, алє ти будз чловек, та ше премень, Бо ше шамлочка вивраци, алє ци нє пукнє ремень. Пише же з досц моцну виру мож преложиц гори, А ти ше зрубеш за шанком и нє можеш ноги порушац яки ши готови. Бо нє вериш до себе, та ше скриєш у фляши, Гоч знаш же то дябла нє одплаши. Алє лєгчейше так, як ше дакус потрудзиц, А уж ши и забул як ше то трезби пребудзиц. Свидоми проблемох у терашньосци Вецей нє журка, алє жалосне же у живоце нєт новосци. Живот ше состої зоз проблемох, а щесце у ришованю истих. Нє обрацай повагу на осудзованя, нєт медзи нами чистих. Най руци камень на це тот цо безгришни. Зато главу горе, вер – же биш бул успишни.

86 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

МИХАИЛ РАМАЧ ДУМКИ

ОЦОВА БРИҐА

Рихташ ше пойсц спац и роздумуєш чи мойо слова ище учуєш. У твоєй хижи панує цихосц хиби ци дахто хто ци да нїжносц.

Кажди дзень четуєш оца лєм критикуєш. Од слухалкох ме нє чуєш, а яґод вельки ми мудруєш.

Шицко цо було, вецей нєт тераз цалком иншаки швет. Гварела ши: „Стретнєме ше, то стої”, лєм медзи нами вецей нїч нє постої.

Лєм длобеш до тей тастатури, а людзе крича на капури. Ставай, треба уж дацо робиц! Прецо ознова мушим ци грожиц?

Думки ци давно ґу другому лєца, за нас вецей нє будзе щесца. Стретнєме ше при Кузмяковей бисти лєм нїґда вецей нє будземе исти.

Цо з тобу най робим? Вше исте ци дробим. Можеш уж раз похопиц же биш мал, мушиш робиц!

Гварела ши же любов ше враци алє забуваш же частейше ше траци, тебе наша смутна тота тераз горша як хорота.

Кед треба на польо то уж чежки бриґи мойо. Вец мушиш ше до школи рихтац ганьб ше, ти би лєм здихац!

Вельо сом жадал лєм пре це а тераз як знам мушим без це. Будз лєм щешлїва и нашмеяна кед це у билим буду рихтац зрана.

Уж себе озбильно роздумуєм якош жадам най и то чуєм. Чи ше буду знова дзеци пилькац? Чи лєм до тастатури дуркац...

Алє, стретнєме ше при Кузмяковей бисти лєм нїґда вецей нє будземе исти.

Михаил Рамач и водительки Два Санї – Колесарова и Полдругова

87 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21 2012

Танєчна ґрупа „Алеґро”

88 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Анамария Колошняї

MAKoff21

ИҐОР ГОРНЯК

ПИШТА

ГУДАЦИ, ГРАЙЦЕ МИ „ГРАЙЦЕ ГУДАЦИ!” Тот дзень, зрана сом шедзел у карчми, Сам у куце, на столє празни, звалєни фраклич. Сцел сом забуц чом сом ту зрана пришол, Сцел сом забуц же сом сцел забуц, алє нє ишло. Пил сом, и попил и остатнї форинт, Спадла ярня ноц, та сом рушел и точно сом знал дзе ме однєшу ноги. У сушедстве музика грала, Чул сом чардаш – млода ше предавала. Вошол сом нука и купел млоду зоз златну оцову годзинку, Влапел сом познату дзивку и танцовал як нїґда, як нїґда по тоту хвильку Тот єдноставни танєц у ритму шерца. Гварел сом єй, гварел сом. И дзень-нєшка паметам як ше єй ґамба затресла, И як сом єй, тоту як єй душа чисту, слизу на лїцу посцерал, Нїч нє гварела, а купело ю уж якеш друге презвиско. Староста бул оцов пайташ, та пришол и нашол ми место же бим шеднул и то баш ґу музики. Кед млоди сцекнул зоз билу голубицу, розбил сом якиш погар цо стал на столє, Шицко уцихло... Спущел сом помали до куфра два остатнї златни дїдово дукати, И сциха, зоз завартима очми гварел: Гудаци, грайце ми „Грайце гудаци!”

89 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2012

Златко Рац, Сашо Палєнкаш и Желько Гарди

АЛЕКСАНДРА ЖИВКОВИЧ

ПЕЛИОҐ Видзем на испити, закончим факултет, мастер и по можлївосци докторат – дай, Кармо, будзем др, мр, фр, алє будзем! Будзем стац за тим цо сом, знац кельо вредзим. Витворим перше себе. А принц... Придзе и вон. Препознам го. А потамаль знам же ту буду маґарци, кремпити, домашнї и дзиви животинї хтори Бог, або Карма, або уж хто ґод наскладал же би требали буц на тих круцинох у моїм живоце. Од каждого треба вицагнуц даяке искуство, лєм так можеме напредовац. Нє треба ми Монтескє, анї Витяз Коя, Пая Патак, голивудски ґлумец, Телевизийна гвизда же бим ше зоз нїма до конца живота оначела. И же бим пила палєнку пре дезинфикцию, а нїзач, прето же палєнка у тих случайох нє помага. Вижиєм ше, научим ше, скочим з падобраном и банджи-джампинґнєм ше, войдзем до полного лифту и, кед руши, опитам ше присутним: „Сиґурно Вас интересує прецо сом вас на тим месце шицких позберала”, будзем писац, буду ме любиц, або нє, алє буду знац же сом ту, будзем правиц Комбуху, пиц вина на плажи на пол ноци, ходзиц на журки, Еґзити, Водова фести. Чувствовац ше важно, самей себе – бо ми то и найважнєйше. Пойдзем на бициґли на морйо, увидзим Айфелову турню и будзем махац швету зоз нєй, прешейтам ше коло кральовскей палати принцох од Велса Вилияма и Гария лєм же би шлїнєли за мну (голєм я так задумуєм – цо єдине важне), будземе ше шпацирац по замку Балморал у Шкотскей, преходзиц ше по Гемпширу на югу Анґлиї у капуцику и ґумових чижмох док жовтомесковожелєночервене лїсце пада зоз вельких древох, а дробни дижджик попадує на мою шапку хтора на моєй глави накриво поставена. У Дизниленду будзем цагац Мики Мауса за уха, а на Малдивох будзем рано мачац ноги до превидней белавей води зоз хижки хтора виходзи на морйо, зоз шольку кафи, соком зоз помаранчеца и тостом зоз желєняву. Вижиєм ше и шицко випробуєм. А вец, док будзем порихтана, придзе и принц. Будземе знац же зме посцигли шицко цо зме сцели, робиме тото цо любиме и виучени зме за таке дацо. Алє, ознова, общу културу, начитаносц, красне виражованє, ритем у ухох и ногох, смак у облєканю и бонтон будземе мац. То тот живот. Ту є. Тото цо любим и жадам. И цо ше намагам достац. Цилї високи, алє як иншак дойсц до хмарох и гвиздох кед нє будзем патриц на нєбо? А ошмих ми нє сходзи зоз твари, як и самодовириє хторе висше од места на хторим ше находзим. Ту сом.

90 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

САШО ПАЛЄНКАШ ОШМИХ У НОЦИ

Сашо Палєнкаш и Саня Полдруги

Вон: Твой цинь у цмей ноци, накадзи сцекаш жиц до своїх мрийох же це рано поцилунок у цеплей хижи зобудзи. Нїґда нє шнїєш же цо ше случи кед ше правда одкриє. Же чи це боль у души до цмоти нє завиє. Вона: Ошмих на моїм лїцу охабя упечаток. Велїм здабем на кралїцу, сцу освоїц мой замок. А твойо лїцо нє одкрива кральовни погинути, хтори були лєм пожива з твоїх устох виплювнути! Вон: Кажди ошмих тайну криє, кажди ошмих спреведа. Моя рука у твоєй дланї, потїху при другей глєда. Накадзи погляд обрациш, мойо думки на другим месце. А ти ми даваш довириє, ти у мнє нашла свойо щесце.

Коле достал од орґанизаторох припознанє як учашнїк зоз найдлугшим стажом на „Дньовки”, а приказани и мини филм йому на чесц

91 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2012

ЛУЗЕРСКА Випатра нєшка моя мила Авторитет, власц и сила, Нє шмем слово з ню прегвариц Будзем пейґлац, чухац, вариц. Кед ши знал буц длуго вечар, Гайде будз и нєшка бетяр, Слиза на оч ми рушела, Кед ми форхенд одкурела.

CRAZY COUSINS

реф: Цо ми то требало, Маґарцу, будало, Идзем на єдну кратку, Заш так шицко од початку. Цихосц велька у обисце, Ґазда тераз є наисце, 12 биє поладнє, Верце будзе нєшка ґаднє. „Кед нєдзеля пополадню до кума ше муши” Гаш радио, хлєптай юшки, Скрила од мнє литру грушки. реф. Ходзи з подзвигнуту главу, Пременєла нову браву, Вона, я и штири мури, Видзи ше ми же добиєм по тамбури. (Текст: Дориан Чизмар)

92 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

ЗА ЦЕ любим це як Берлускони тинейджерки, любим це як Земунєц тренерки, любим це як Атила Русина, думам на це и кед рано и позна годзина. любим це як мале дзецко чоколадки, як наставнїца руского припадки, пре це нє можем заспац ноцами, любим це як пасулю зоз ребрами. реф: за це поєм вецей шунки и од Обеликса, скочим зоз висока звалїм рекорд Феликса, поєм мексичку феферону без млєка победзим на змаганю у шиканю до далєка. кед це збачим з устох ми чури шлїна, за це будзем Дїдо мраз цо скака до комина, будзем и кед треба твоя марионета, любим це як жимне пиво у штред лєта. реф. (Текст: Дориан Чизмар)

MAKoff21

Окрем 15 рокох „Дньовки”, того року означени и 10 роки нєвладовей орґанизациї Pact Ruthenorum и 40 роки младежского часопису МАК. На главней програми бешедовали бувши предсидателє Пакту – Анамария Регак и Иґор Варґа Ґлиґ, тедишнї предсидатель Владимир Чизмар, як и члени Марина Гайдук и Сашо Палєнкаш. У голу була вистава фотоґрафийох инспированих з ювилеями Пакту и „Дньовки”, бул виложени и МАК-ов штанд з нагоди його рочнїци, як и штанд з ручнима роботами Биляни Дудаш и Тияни Бандич. Дзень пред тим приказана проєкция Пактовей скритей камери „Майкл Гарди”. Афтер того року бул у керестурским диску зоз Казансами.

Сашо Палєнкаш, Владимир Чизмар, Марина Гайдук, Иґор Варґа Ґлиґ и Анамария Регак Фото: Любомир Дудаш, Сашо Палєнкаш 93 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

XVI „ДНЬОВКА” 23. НОВЕМБЕР 2013. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

МИХАИЛ

РАМАЧ НЄПРИЯТЕЛЬ ТЕРХИ Миколка нє сце єсц шицко, часто нє сце кед ше му понука. У шлєбодним чаше бежи швидко дзвига кулї и покус стука. Найвекши є нєприятель терхи ноши пейдзешаткилово мехи. Так олєгко яґод мещки зоз зубами отвера орещки. Вибера лєм протеини, минерали, витамини. Миколка вельки фанатик пре мускули и косцанїк. Кед Kулянци кус попили зоз Миколком ше побили. А вон цихи, нєзбитлїви побил их таки ганьблїви. Кед зме хижу будовали Миколку зме поволали. Яґод фурик витресол, коч преполни жеми нїхто слово нє гварел, остали зме нєми!

94 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

ЛЄМ ВОНА ТАК... Вона ше яґод крадош, потайнє, до стиху зацагнє кажда моя писня єй виписана Знала, цо ми пасира вона ше под скору зацагнє знала ми циґанїц лєпше як шицки Кажда друга плакала лєм вона так окремно слизу пущи моїм смутним писньом кед ше препущи Кажда друга циґанєла мнє алє лєм вона так очи скрива од цеплого акорду кед ше розлїва Длуго уж, за ню нє важим ту у ноци длугей даремно я ю глєдам у даякей другей.

MAKoff21

МИРКО ГОРНЯК

КОЛЕ Нє губи власц людзох, алє людзе губя власц кед до нєй дойду. Кед би на швеце шицки людзе були далтонисти, нє було би расизму. За розлику од латинского язика, язик мержнї нє замре нїґда. Хори чловек нє ма проблема зоз здравйом, алє зоз хороту. Жалосне же Народни кухнї часц народних обичайох.

Побиднїки нє пишу историю, алє рисую ґеоґрафию. Власц може робиц цо сце, лєм нє може докля сце.

АНДРИЙ

РАЦ Мойо пайташе ище на себе штреляю и и далєй их по шпитальох зашиваю. Шицки мойо стари пайташе у сраню и и далєй су на подлим гласу. Нїґда ши ше нє врацел, бо ши живот страцел – гвари Айзи, як да ме описує. Стари пайташе, Мнє то вецей нє интересує! Мнє вецей нєт, нєт у тей приповедки!

95 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Мирослав Малацко читал поезию Андрия Раца

2013

Иван Симу нович

ина Крист

Симо

Афич

96 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Себастиян Надь

Анам ар Славк ия Колошн о яї, Златк Колошняї и о Руск овски Чоби

MAKoff21

САША САБАДОШ *** Пребарз нервозни за писанє заш лєм предлужуєм з даремну роботу. Найвекши процивнїки мойого вибору нєшка ме прицискаю же би сом вше вецей, вше баржей и вше моцнєйше писал. Гоч цо. Обачуєм себе у приємним дружтве. Барз приємним дружтве. Виберам з бутєлара якиш рахунок, список трошкох з подписом самого дябла, якошик пренаходзим клайбас, обрацам рахунок на чисти бок и пишем. Пишем нє обрацаюци увагу на хорду охабених, вифрустрираних, прекрасних женох. Шмарбам стихи по дробним паперу и патрим далєй, вельо далєй од айнфорт капури през хтору вони преходза, жадаюци пойсц до тей далєкосци. Тастатура постала каждодньове оружиє, ратунок од рукопису читкого лєм авторови. Нє маюци дзеки за писанє, обачуєм же Осифково дзеци, пре хто зна хтору причину, вибрали нємецки стандард тастатури. Озда их гевтот общеприлапени, пребарз нервирал. Нє шмели би букви „Y“ и „U“ стац єдна при другей, як шестри, або як браца. Єдноставно, нє швечи им.

97 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

32-987 Єй попатрунок вшелїяк обецує. Обецує максималну катастрофу. Вона барз нагнївана. Нє мал ши право, нїяке право, ти, прешмишни глупи корназу, анї подумац же би вона, пресмачни фалат кокетней вселени, сцела мац дацо з тобу. Остава ци лєм же биш сцекол, поцагнул ше до швета у хторим мож дихац, там дзе ґуґланє и самбо найтрофейнєйши спорти, дзе сце лєм пре забаву куповали клатки и замикали уж замкнути бициґли, дзе ши знал стац при беґелю и провадзиц жовту дражку до олєгчаня.

2013

ИҐОР ГОРНЯК

ПИШТА

НАЗРАЧИ

пред дзверми нам правда а нам погубена клянка док зме пошли по алат празна нам цала ґайба так ту ствари стоя а и при нас Руснацох дакеди бул мочар тераз долїна дуракох хто вас єбе я ходзим доокола по сухим кратша драга заєбанша можеш вибрац длугши можеш читац других бо ту векшина лєм „букви” петица лєм глупим бо презвиска им шумни єбени валал и єбени предрозсуди нєбесни народ бесни а руски нє бесни єдни као вредни а нє вредза анї єдни перши као шмели а перши би нє шмели а ми яґод да гевти яґод да зме нє/ми тот цо става дацо повесц випада шалєни ма руцай камень до мнє я змуруєм дом нє руцам камень до це бо правда шпива опрез реф: отвор очи сцерай капри док зме вично нє заспали кадзи то ходзиш просто патри ми нє шлєпи лєм назрачи

Себастиян Няради наступал и водзел програму

Crazy Cousins

Руснак сере три за три указує три пальци сконтам же є боґаль ’тардирани алє лєм у глави хто слаби як поєдинєц припої ше з масу тот патри як после индзей приклопи ше з маску уцаговац ше до задку же би длуго нє препадли та на акцию од задку же би туньо ше предали нашо проєкти склєпани лєм же би були правени рано до церкви лєм най би там були збачени будз понад тих глупосцох як наслов у Руским слове и доказ шицким шором нєт страху у Руским слове Руснаци тераз єдни од других дзвигаю руки док нє почню єдни на других дзвигац руки сцели би горе а Горняк им найгорши поета у поезиї страцена поента прето же є мертва нєшка у дружтве лєм цо нє маме крипакох кед Керестур мац двацец езром вец я биднятко. реф.

98 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

III награда, Марияна Павлович

II награда, Иван Киш

I награда, Наташа Гайдук

У рамикох тей „Дньовки” отримана и цалодньова вистава фотоґрафийох вибраних з конкурсу на тему „Мой попатрунок на швет”, на хторей були виложени 25 вибрани фотоґрафиї 10 авторох. Додзелєни и пенєжни награди за найлєпши фотоґрафиї хтори вибрал фахови жири. Першу награду за найлєпшу фотоґрафию достала Наташа Гайдук з Керестура, друге место достала фотоґрафия Ивана Киша зоз Дюрдьова, а треце место фотоґрафия Марияни Павлович з Руского Керестура. Журка после програми була у дискотеки „Амадеус”, а за музику бул задлужени ди-джей Груби. Фото: Любимир Дудаш, Марияна Павлович 99 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

XVII „ДНЬОВКА” 7. И 8. НОВЕМБЕР 2014. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

ЛЮБИЦА КНЕЖЕВИЧ

МЕНЯМ Меням гарсц злата за ошмих очох єдних. Меням погар полни чечносци живота вичного за голєм єден попатрунок його. Меням и рудокопи диямантох лєм най ше найдзем у облапеню любеного. Вец, меням карту за Мешац, шицки заходи Слунка, нєба полни фарбох розлятих за патренє захода Слунка у очох його. Меням ище и писнї птицох, пах ружох жовтих и квеца цалого за красу ошмиха милого. И, на концу, кед ми нїч вецей за менянє нє остало, меням праве и писню тоту за голєм єдну хвильку з тобу!

ЯКА МИ БРИҐА Яка ми бриґа за конєц швета, торнада, трешеня жеми. Яка ми бриґа докля Слунко шветлосц давац нам будзе, и питкей води будзе. Яка ми бриґа за хмари чарни и нєбо ноцне же Гвизди крашиц нє буду. Яка ми бриґа. Нєшка сом очи фарби младей бетелїни видзела, шветлосц у души препознала и любов ше розляла. Нєшка сом себе у нїм видзела у морю ошмихох купала. И най конєц швета, торнада трешеня жеми приду! Най Слунко швициц престанє, вода пресуши и Гвизди блїщанє страца. Док приду повем им: „Гибайце! Жиц ми вредзело!!!”

ПИНОКИО И ЦВЕРЧОК Кажде дакеди Пинокио. Я, досц часто. Алє кажде ма и цверчка свойого, совисц чистейшу глас драги добрей. Яки би то швет бул кед би нє було цверчкох тих? Дзе би нас драга живота одведла? Роздумуєм, рушиц би шветом и кричац: Будзце цверчки, будзце як моя товаришка! Бо мой цверчок праве вона!

100 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Славко Колошняї, Анамария Колошняї, Златко Русковски Чоби и Саня Полдруги

Марина Роман и Александра Русковски

„Дньовки” би нє було анї без технїки

101 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2014

CRAZY

COUSINS ДОСЦ Виберанкова кампаня, Вше исти обецаня, Глас людзох мала лова, Вше исти, вше ознова. Шицки су єднаки, алє кажде уникатни, „Say no to Europe” гоч нам закон западни, Людзох третирай як стоку, Док мож краднуц зоз каждого боку. реф: Досц ми уж шицких вас, Нє треба ми червена за глас, Досц ми уж ваших обецаньох, Ище сто роки маме жиц у истих сраньох. Нє ганьбим ше од велькей бруки, Док ґод лєм мам злата полни руки, Ище лєм най запошлїм брата, дзивку, сина, Шицки зме єдно, шицки зме родзина.

Ана Римар и Иван Симунович Симо

реф. (Текст: Дориан Чизмар)

102 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ЦЕЦИЛИЯ

НАДЬ НЄПРЕСПАНА НОЦ Твойо очи кафово так моцно ме лїґали. Твойо пальци нємирни так лєгко ше бавели. Твоя блїзкосц нєсвидомо шлїди охабяла. Мале заренко з украднутого часу поставало вше сладше и цикавше. Осушени ґамби ше пробовали ошмиховац, а поспишовало ше им лєм ище баржей збунїц хвильку хтора вишела у воздуху. Огромне и вельке чувство залюбеносци виполньовали цихи слова твойо. Гей, за нами остала ище єдна нєдошнїта и нєпреспана ноц.

103 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

ДЗЕ ПРАВДА Сцигла сом и чекам свой шoр. Свидома стоїм ту пред вами. Зогинам главу прето же знам же мойо гришки вельки, блудни, а преполни пихи. Шицко сом робела зоз дзеку и здумано. Нїхто ме нє нагварял на крочаї хтори сом нє жадала. Цалком правдиво випатрали поступки мойо, думаня мойо, слово мойо. Оправданє сом нашла вше и за шицко. Кед требало, перша сом осудзела, перша поплювала и дала свой суд. З циґанством сом ше поряднє служела. Дзекеди сом аж з ошмихом на твари до очох цудзих патрела и спреведала. Ишла сом далєко. Бавела сом ше, и виглєдовала кельо ме други пуща ґу себе. Найволєла сом випробовйовац схопносци моєй нєвиносци. А тераз стоїм ту пред вами. Поцихи вигварям гришки, гласно модлїм же бисце ми пребачели и чекам кару свою. Твой глас вредзи вецей як шицки нашо.

2014

СЕБАСТИЯН НЯРАДИ СТЕНД-AП Бул то 25. децембер, Крачун, шицки иду жрец, а я до болнци. Будзем хасновац болница, же би технїка нє мушела титловац на босански пре Коцурцох. И так сцигол я до болнци и висликуєм ше я, положим крашнє на Фейс, и такой рушаю коментари: – Но, як то буц на виплокованю? Цо, меняш пол? Вола ме пайташ на фон – Цо робиш у болници?

– Ма, реку, нє питай ше нїч, препонска кила.

– Цо???

– Ма, реку, пукнул сом...

– А цо крашнє нє повеш же ши на психиятриї.

– Ма, мама ци на психиятриї, пукнул сом, знаш кед дацо чежке дзвигаш!

– Га ти вчера нїч чежше од пива нє дзвигнул. После ми пише колеґа.

– Е, муто, цо ци?

– Та маю ме оперисац, знаш, препонска кила.

– А вше ши бул килави.

– Ма, реку, кита ци килава. И ту ше я престанєм дописовац з нїм и видзим шлаґ на торту шлїдзел кед ми єдна жена написала коментар: – Тримаме песци, най будзе женске.

– О, боже... Без коментару. Но, добре... Ютредзень ше будзим, фриштику нєт, анї полудзенку, анї вечери. Гваря:

104 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

– Рихтаме це за операцию – а я реку – Га, нє мушице за операцию, можеце такой за хованє, бо питанє чи до ютра нє цркнєм од гладу. Патрим на цимия, стари чловек. Цали час ми ше поносує же як ше вон бої. Цими: – Яаооо, боїм ше. Я: – Та, нє бойце ше. Цими: – Та як най ше нє боїм. Знаш тот ту цо лєжал, його сом после операциї вецей нє видзел, а на гевтей посцелї бул єден оперовани, и станул вон крашнє до ве-цеу и спаднул и закончел у шок хижи. А тот там дзе ти лєжиш, тому оддзвонєли пред тижньом. Ид у к... Єст дахто же цали вишол з тей хижи. Реку, число 13 ґарант, алє нє, 5 була. Но, пришол дзень за операцию. Рано ме будзи якаш млада, а красна, познєйше сом дознал же є з Коцура, та ми анї нє була вецей така красна. Лапела ми цимия, видрилєла го з посцелю, а анї сом ше з нїм нє поздравел. Но, реку, най ци будзе лєгка жем. Рушам я на операцию, водзи ме якаш млада. Га анї кед би сцела, та бим нє могол. Два днї сом бул лєм на води. Доґеґали зме ше якошик до конку операцийней сали, гвари: – Лєгнї ту, зоблєч ше до гола, закрий ше ту з тоту плахту. Щесце, дали ми желєну, бо кед би ми дали билу знал бим цо то значи. Я цали змирени лєгнєм, приходзи єдна шестра: – Ви шлїдуюци. Одкрива плахту, гвари: – Пришол ши го зменшац, га?

MAKoff21

Я цали поцешени – реку, ма нє, а вона:

Чловек патри на мнє як да сом попиздзел.

– Га и кед биш го сцел зменшац, та биш нє мал цо.

– Реку, каменчки з моря, га?

А реку, мамицу ти твою. Дал бог ше одала за Коцурца, а вона ше обрацела. Реку, пребачце, нєдайбоже таке дакому. И пошла, реку дал бог най Коле напише даскельо романтични писньочки о це. Нараз чуєм як ми ше цими надзера. Яаай... яааай...яааай цо сце ми то наробели, дзе сом??!!! Яаай...яааай...яааай. Я збляднул. Приходза шестри, уцагую ме до сали: – Прейдз на тоту посцель – гвари – шеднї, лєм най ци даме анестезию... Шеднул я, гваря – нє пать назадок. Я закукнул, а воно така инекция. И такой сом замлєл. Будза ме вони, гвари – пробуєме на лєжацо. Кед ми дяґла инекцию, нога ми одлєцела лєм цо сом нє забил дохтора. И, майку му, нє може потрафиц, и вше кед нє потрафи, мнє нога скака, и гвари – яй поламала ше игла. Реку – супер. Потрафела вона инекцию, шицко ми зацерпло, и заспал сом од вистатосци. Будзим ше я у постоперацийней сали, завязани з ременьом, дзвигнул сом лєдво руку, реку най видзим чи сом нє постал Х-мен, а вец спайдермен. Алє, випатра на мнє поробели лєм обичну операцию. Врацели ме вони до хижи, патрим – цими лєжи, диха, реку, добре. Нараз ми удрилюю ище єдного цимия. А при ньому два погарики каменьчох.

– Яй, реку, ви з моря, га?

105 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

– Ти ретард, з покруткох ми виняли. А я... Га, реку, да ши нє пришол того року на операцию, нарок биш могол сам свою шлюнкару отвориц. А гевтот цими да го нє оперовали того року, та би мал єдну таку цеглу. Преспал сом цали дзень после операциї. Ютредзень приходзи дохтор и пита ше – може фриштик?

– Та, нє... Пита ми ше – робя черева? Га, уж думам же нїч нє роби. Дава ми чай за фриштик, дохтор од 120 кґ. Реку, ти ме заєбаваш? Ґарантовано и ти фриштикуєш чай, видно по це. Кед сом ше врацел дому, пришол ме дїдо опатриц, та думал же ище тирва Друга шветова война, а же я бул у лаґру.

2014

АНДРИЙ

РАЦ

WANNA BE ANIMAL? THINK AGAIN!

Себастиян Надь

Кристина Афич

106 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Нєт потреби панїчиц, алє будзе кед пукнє ланц, нє карика по карику. Гибай видзиц сам, до пекла на риц. Кед сцеш можеш пробовац, почувствуєш money, пенєж, novac. Коло тебе ше прешейта шицко цо шнїєш, гей, так як у филмох, full feeling дожиєш. Уцагнє це до завартих кругох, крев, та як параноя и нємир, будзе це провадзиц цали живот, вер ми. Постанєш слуга злих духох, будзеш водзиц войну процив себе самого, погубеного, емоциї без. По точку дзе нєт стресу. Задумай, нїч це нє дорушує, теди поставаш животиня цо дружтво трує.

Мирослав Малацко читал стихи Андрия Раца

MAKoff21

САША САБАДОШ

*** Ридки тоти драгоцини хвильки кед ше дзвигаш з фотелї милєнкей, кед зохабяш свой власни швет и свою сладку илузию, кед це престава задовольовац седме нєбо компютерских бавискох. Лєм дакеди ти одходзиш отадз, лєм дакеди ставаш, алє заш оставаш, и преношиш свойо фантазиї, сущносц своєй „Кол оф д’юти” филозофиї, до живота хтори нє познаш, до живота хтори ци по тераз нє требал и хтори цалком забул на це, кед же ши го вообще дакеди и жил.

ИНТЕРМЕЦО Шедзаци ту, у хижи за чеканє преклятого и нїґда приємного медзичасу, здогадуєм ше часох цо ше збули лєм у моєй патолоґийно оптимистчней мриї, ох, ти моя облюбена Фатаморґано! И гоч твойо цело, до хторого иншак нє можем и нє шмем дойсц, нє плод моєй фантазиї, гоч ми слово „фантазия” перше на розуме док роздумуєм о нїм, якош ми ше видзи же шицко друге настало у моєй пребарз амбициозней и абсолутно нєреалней мриї. И так, твой шмих мотокултиватора мнє здабе на якешик хорске согласє, а твойо власи огньовей фарби можебуц дакого и зогриваю, алє на мнє охабяю опеклїни, гоч сом тоти власи нїґда нє дотхнул. И так я, премила моя илузийо, вично ше корчаци, чекам предлуженє дачого цо нїґда нє почало.

107 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2014 108 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

I награда, Иван Киш

II награда, Михаил Рамач

Тота „Дньовка” почала 7. новембра зоз отвераньом вистави 25 фотоґрафийох з тему „Шветлосц” у голу Дома култури, як и з представяньом збирки литературних роботох и фотоґрафийох з „Дньовкох”, з назву „Ретроспектива 2008–2013”. Виложени фотоґрафиї були вибрани спомедзи аж 93-ох, кельо сцигли на конкурс „Дньовки”. Фахови жири вибрал три найлєпши – першу награду достал Иван Киш з Дюрдьова, другу Михаил Рамач, тиж з Дюрдьова, а трецу награду Владимир Ковач зоз Жаблю. У голу, окрем МАК-у, свой штанд мало и Туристичне здруженє „Руски Керестур”, хторе, вєдно зоз членами Пакту, того року и орґанизовало „Дньовку”. Першого дня отримана и проєкция двох кратких филмох – „КЛЮД у троугелнїку шмерци”, автора Йожефа Єнчу зоз Кладзанох, зоз Словацкей, и Сашу Палєнкаша з Керестура „Горнїца – Terra incognita”. На главней програми бул отворени и конкурс за предсидателя Пакту. Учашнїки ше сами представяли прейґ видеох. После програми, друженє предлужене на „Лонґове”, а за добру атмосферу були задлужени ди-джейове „Bozne&Rokster – Drop sensei”.

III награда, Владимир Ковач

Фото: Ясмина Максич, Славко Надь 109 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

XVIII „ДНЬОВКА” 20. И 21. НОВЕМБЕР 2015. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

ИҐОР ГОРНЯК

ПИШТА ЛЄМ ДЗЕЦИ Ми нє родзени прекляти ми родзени гришни ми родзени ту дзе часто зродза гришки ту дзе водза шицки же би за даким нє ишли дзе знаю джобац игли бо нє прешли през уха истих ту половка пички а друга половка тота цо ноши штикли ту шицки исти а ти будз иншаки ту шицки звикли та их худ вицадзи. Патрим да нє зашпим як мали зме нє мали а я патрим кадзи ґажим ви ми гласни а нє страшни. Од дїдох ми остали лєм празни фляши алє знам и же заш лєм цошка мали єден ми охабел презвиско та Руснак оставам други наймилшу писню од Миколи Корпаша. Карчмар дай нам вина... дай нам вина шпивай ми дзивчино лєм ми шпивай най ми у пиянству спреєш, спреєш моя червена калїно нє сцем без це сам я своєй судьби поламем конари боль мой чежки най заглуша полни з вином погари. Кед дакеди умрем а ти найдз ме у карчми дзе шпива Микола Корпаш и граю худаци можем жиц ту з вами спод подлей маски алє вецей ми ше пачи у моєй сказки.

110 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Crazy Cousins

Марина Роман и Себастиян Надь Дзе илуструєм помали зоз словами слухам ноцами цо шептаю инструментали на концу шицко з щиру емоцию офарбим до каждей строфи максимално шерцо вицадзим. Знаш же я ту можем чуда посадзиц же би муда виросли знай же мушиш мац их чи осетиш пиху у руским презвиску я сцискам песц кед чуєм руску писню. Спалєл сом остатню отрушинку, левитирам а у ствари шедзим на лавочки и контемплирам велї уж пошли, велї твори здохли, и да су живи заш ми шмердза хорти.

Марина Роман и Мирослав Малацко

Шедзим на огромней коцки, виша ми ноги чекам да судьба знова руца, цо сом добил шейсц чи єден, чи ше дагдзе заглоби прето я на коцки же бим себе могол помочи. Робим цо робим знова знам же сом добри я заєбал лєм того хто то заслужел дожиц. Патрим як заспали як мали вони мали я цихи алє глас у глави ми гласни. Чувам клинца у себе та ме велї преросли я нє нїґда нє одрошнєм кед сом нє мушел прейґ ноци дзвигам ше на пальци ещи дзвигам стреднї пальци ещи ево ци, швету, врещим, ми вше останєме лєм дзеци.

111 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Марина Роман и Кристина Афич

2015

САША САБАДОШ ***

***

Чувствуєм досц часто Зайдз дакеди до караули розума мойого, же ме петнацтонови волво камион гоч ци нїґда тота драга нє була прицагуюца нємилосердно преґажи док ше опущим. и гоч сом жвир у громади истих-истучких, Часто ми остава чувство най нє повем, клонованих принцох же шицко цо остава за мну хторих ши стретала по нєшкайши дзень. вибляднє и щезнє И гоч ци ше тераз видзи же нє маш кеди такой док обрацим свой хрибет. трошиц свой драгоцини и мудро виплановани час Празне слово хторе прекрашнє звучи, на компликовани романси без моменталного, гоч абсолутно нїч нє значи, краткотирвацого, алє орґазмичного щесца вше будзе вецей вредзиц и нєвиного шмишканя нєискусней тинейджерки од гоч хторей моєй писнї. цо ши скорей одредзеного часу дефинитивно престала буц, гибай раз до мнє, нє мушиш анї забренкац, будзем дзешка у єдним углє, чекаюци на попатрунок Твой, Надїйо!

Николина Шарич

112 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

ЧОБИ

ЗЛАТКО РУСКОВСКИ ЛЄМ ЄДЕН ПОГЛЯД Увод: Патрим на слику шицко ми ше враца кажда хвилька кед зме були вєдно. Шерцо пошвидшує, дланї ше зноя у глави ше вше вецей памятки роя. И нє знам чом знова после телїх рокох я заш лєм ше врацам на стару драгу. реф: Лєм єден погляд на це було потребнe за єден преход през дзвери прешлосци. Лєм єден погляд и глїбоко скрити чувства вишли на поверхносц и знова ожили. Ошмих прекрасни, полни зоз любову твойо очи кафово цо блїщали ше у цмоти. Нїґда нє забудзем, у думкох ми останю и вше буду отверац тоту стару рану. И нє знам чом знова после телїх рокох я заш лєм ше врацам на стару драгу. реф. Увод реф. х2

ПЛАМЕНЬ

Увод: Фитиль вше кратши Швичка помали догорює Знам, будзем мушиц Загашиц єй пламень. Тельо чекани Най будзе знова запалєни Зоз єдну слизу Будзе загашени. реф: Буду ми барз хибиц ноци хтори вон ошвицовал, Алє знам же так муши буц. Буду ми барз хибиц ноци хтори вон ошвицовал. Алє його пламень барз моцни, уж ме раз опекол. Пламень ше загашел Цмота ше створела Лєм чарни густи дим Зоз нього ше створел. Тельо чекани Най будзе знова запалєни Зоз єдну слизу Тераз є загашени. реф. Даремно глєдам ширку да го знова запалїм Слиза фитиль намочела нє може вецей гориц. реф.

113 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2015 Златко Русковски Чоби, Владимир Медєши, Анамария Колошняї, Саня Полдруги, Танита Ходак, Сашо Палєнкаш и Мирко Преґун

Два Санї – Марков ичова и Полдруго ва

ки – Орґанизатор евич, Ясна Милица Кнеж и, тлана Нярад Медєши, Све ь ад Н ук и Сенка Марина Гайд 114 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

„Дньовка” того року почала 20. новембра зоз промоцию музичного албума „Лєм єден погляд” Златка Русковскового Чобия з Керестура и означованьом 10-рочнїци младежскей радио-емисиї „Останьце нашмеяни” Радио Нового Саду у Билей (Дядьовей) сали. По законченю програми, учашнїки, нащивителє и орґанизаторе „Дньовки” полнолїтносц тей манифестациї преславели и зоз коктелом и торту. Пред главну програму, 21. новембра, у голу Дома култури представена вистава фотоґрафийох з конкурсу на тему „Контраст”. На Конкурс сцигли 72 фотоґрафиї 17 авторох, а виложени були 25 найлєпши. Перше место того року достала фотоґрафия Милици Кнежевич з Керестура, друге автора Ивана Киша з Дюрдьова, а треце место фотоґрафия Мариї Дорошки з Керестура. Афтер бул у дискотеки „Амадеус” зоз „Nation Deejays”.

I награда, Милица Кнежевич

II награда, Иван Киш

III награда, Мария Дорошки

Фото: Любомир Дудаш, Мая Зазуляк, Фейсбук Dnjovka // Дньовка 115 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

XIX „ДНЬОВКА” 26. НОВЕМБЕР 2016. РОКУ ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР

Водителє Пактовц и –Яким Цумай и Винаї Дарко Па пуґа

Мария Тамар Римар, Дав и а Сала ґ и Ми д Салаґ, хаїл Р имар оман и Марина Р а Шарич Николин

ирко Пап Славко Колошняї и М 116 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

ки

горянс Роберт За

MAKoff21

ЖАРКО ОСТОЇЧ ПОШОЛ БИМ Пошол бим, дзешка далєко нє пошол бим лєгко, aлє пошол бим, даґдзе дзе ше вилїчим. Кед чловек завязани на жеми и кед го муча сто проблеми теди вон цали час швету дава свой найсмутнєйши глас. Одплївал бим по рики, як лебед били и у природи бим нашол себе лїки. Одплївал бим, як лебед мили. Одлєцел бим як соловей по широким нєбе лєм най найдзем лєпше место за себе. Даґдзе дзе у цмоти гвизди швица, гей, одлєцел бим, як птица. Витворели би ше ми сни и красши би ми були днї. Лєм кед бим могол пойсц, и до даяких лєпших часох войсц.

117 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Михаил Рамач и Жарко Остоїч

2016

САША САБАДОШ *** Уж ше анї нє намагам поинформовац ше подробнєйше о „свирки” на яку мам пойсц тераз уж по якейшик длужносци цо сом ю без даякей векшей потреби сам себе давен-давно наруцел. Можем ше уж ставяц без обаваня хтори странски гити буду на репертоаре и хтори вилїзани и давно чути шаблони буду хасновац у своїх нїби цалком нових ми „авторских” шпиванкох, плоду якогошик компликованого и математично точного компютерского алґоритму. Вельо ми вецей часу одбера думка на тото нєзвичайне чувство хторе до лопова урезує перфектно дизайнована талпа блїщацей седемстоевровей патики, тей всемогутнєй и нєзастановлївей сили цо слабенькей штернацрочней ножочки дава нєпреривно жадану моц указац абсолутну одданосц чупору на благо припитим живим труплє звалєним на асфалту слабо ошвиценей, полупериферней Драпшиновей улїчки. Стампедо пубертетскей жажди за креву лїковито ми указує архипитанє: Чом сом, до чорта, рушел сам до того преклятого сокаку? Чом ше купам у чарней самоти и безнадїйней позициї баладичней „ме манґавла, дає” любови? Чом, до пшамаца, нє уходзим нїґда до тей маси правдивих любовох цо сцерпезлїво чека прейґ драги, у сушедней улїчки, у валалє походзеня, гоч дзе, лєм нє там дзе ше ю глєдало?

118 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

*** Пребачиш ми, озда, же сом це цали тот час тримал на оку своїм, припатрал ше з дистанци на божествену твою метаморфозу зоз квазибунтовней панк принцези до цалком автентичней, милей, ґрациозней и конвенционалней нашлїднїци престолу декадентного князовства фалшивого моралу, видуманей традициї и штучного шмиху, а ту ши, знїмам калап, маестрално виучела ремесло. Од тей ме яви млосц баржей обнїма лєм од факту же и я ту дзешка, же и я махам, шмишкам ше у корчу и, поправдзе, уживам у тим шицким. Вояк сом, ма дарлин’, вояк сом своєй животней драги на яку бим, зоз своїм прешлим мозґом, патрел з подполним презреньом. Чудно звучи, алє гей, пристал бим на шицко тераз, лєм же бим остал ту дзешка, пристал бим буц аж и комични дружба на якейшик фолклорней свадзби, можебуц аж и твоєй.

MAKoff21

МИХАИЛ РАМАЧ НЄ СТОЙ Зохаб набок подли чувства Хвильково ци барз допиваю Шпиванка и танєц це умиря Вибавя це од смутку и жалю Огляднї ше коло себе Влап погляд хтори идзе на тебе Кед твойо шерцо задурка моцнєйше Ослухнї же чи то гевто найлєпше. Нє стой у месце Даґдзе чека це дахто Даґдзе чека це щесце Лєбо придзе нєволане Нє стой у месце Щиро нашмей дакого Дахто нашмеє це Нєт красше од того.

Себастиян Надь

119 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2016

КРИСТИНА И ЕКИПА БЕЛАВООКИ Вше кед це стретнєм, ти погляд скриваш. Патриш инкадзи, дзе нєт нїкого. А я би видзиц очи нємирни твойо красши од нєба, нєба белавого. Видзиц бим ошмих у тих очох и чуц чи шерцо ци затрепеци. реф: Белавооки, мой мили, а далєки, так бим це видзиц, ту коло себе. А як це врациц кед з очми сцекаш и лєташ? И нєшка чекам стретнуце з тобу и же ме дотхнє твой ошмих благи. Та облапени, з нову надїю вєдно рушиме на красшу драгу. Видзиц бим ошмих у тих очох и чуц чи шерцо ци затрепеци. реф.

Мирко Пап

(Текст: Мелания Римар)

120 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

I награда, Ивана Медєши

II награда, Емилия Чизмар

III награда, Адриян Колошняї

У голу Дома култури под час „Дньовки” була нєзвичайна вистава – там дзе мали буц виложени фотоґрафиї, орґанизаторе положели празни рамики, бо на Пактов конкурс за авторски фотоґрафиї з тему „Бунт” того року сцигли лєм осем фотоґрафиї трох авторох. Пре таке слабе одволанє, орґанизаторе на тот способ виражели свой „бунт”. З осем фотоґрафийох хтори сцигли, Пакт наградзел три, та першу награду за фотоґрафию достала Ивана Медєши з Керестура, другу Емилия Чизмар з Коцура, а трецу Адриян Колошняї з Керестура. Нащивителє „Дньовки” у голу могли поопатрац виставу „Приватни живот Руснацох” автора Саши Сабадоша зоз Зомбора. Афтер бул у дискотеки „Амадеус”.

Фото: Сенка Надь, Мая Зазуляк 121 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

XX „ДНЬОВКА” 17. И 18. НОВЕМБЕР 2017. РОКУ

Дом култури, Руски

Керестур

ДОМ КУЛТУРИ РУСКИ КЕРЕСТУР део Пактов ви

МИРОСЛАВ ВИСЛАВСКИ ВАЛАЛ Престолнїца Руснацох гордосци и зависци Валал дзе ше нїч нє случує, а людзе маю о чим бешедовац дзе сушед зна вецей о це як ти сам дзе Руснаци трипую же су Серби дзе векшина себе нє розуми, а судзи другим. Место дзе ше до церкви ходзи буц видзени и охабиц дробни до дзвончка дзе шицкого вше менєй, лєм паприґи вше вецей дзе после школи достанєш садло, жену и дзеци, можебуц роботу у тапетара, лєбо кухняра, алє паприґу нє заобидзеш. Таке место же вжиме єдини вистки кед дахто осуши ложку, а „Руске” ше купує пре матурантох на остатнїм боку. Мирни валалчок дзе ше госцох тлуче дзе ше дзеци вадза хто ма драгши патики дзе дзивки маю барз високе думанє о себе дзе лєґинє, хлопи и тоти помедзи, думаю же лапели швет за кулї, а нє маю их прилапиц пошлїдки своїх дїлох. Валал дзе ше раз рочнє отримує вечар патетики, Керестур.

122 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Мирослав Малацко и того року читал поезию Андрия Раца

Саша Сабадош и Иван Канюх

Марина Роман и Николина Шарич

Марина Роман, Кристина Афич, Владимир Медєши и Сашо Палєнкаш

Пашово ангелки

Мирослав Виславски

123 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2017

СТРЕТНУЦЕ НА КРИЖНЕЙ ДРАГИ – Поведз ми, Горняк, як ци ше, з визури єдного репрезентативного „карпатского алфа корназа”, видза нєшкайши дзивчата?

– Цо подрозумюєш под поняцом „дзивчата”? Полудозрети пренашминкани рурални квазипринцезочки у посттинейджерских рокох, чи гевти нашо парнячки цо их ище вше нє зохабя нєпогришни инстинкт за вибераньом цалком погришних хлопох, то єст нє нас двох?

– Видзим же ши розположени до пшамаца. Гоч, мушим повесц же ми ше дакеди видзи же скорей пойду до манастира на Капущаним як ґу нам...

– Нє треба же биш ше ту Бог зна кельо розчаровал, ми им баржей якиш зицер, знаю вони же ше на нас можу опрец, лєм скорей того муша випробовац цали Заходнобачки округ, плус општину Бач! Познати им нашо потенцияли...

– Гайд твойо, пан енджелїр, влажни сон каждей цо голєм кущичко трима до себе. А я? Розопяти медзи писаньом хторе ме єдного дня забиє и допиту административну роботу...

– Просвитни инспектор! Агейце же добре звучи?

– Та дзе! Док сом бул ґимназиялєц, инспекторе були чаривни митски єства цо жарли шицких професорох цо ми ше нє пачели, а єдине цо им можеш зробиц то же им зменшаш и так бидну плацу и заробиш доживотни одиюм на териториї цалей Школскей управи! Єдина видлїва перспектива ту ци виняк, як при гевтому з єдней моєй другей приповедки цо преподавал марксизем у школи за ментално ретардованих...

САША САБАДОШ

– Нїґда тебе алкогол нє швечел...

– Ша, шицки шнїєме о сладким живоце, а на концу нам задовольство дава горке и квашне! Векша траґедия остац трезби цали живот у тей преклятей паланки до хторей нас обидвоїх судьба уруцела пре хто зна хтори причини. Кед нїч инше, голєм мам парняка з хторим можем бешедовац на нашей бешеди...

– Нє розумиш ти власну ситуацию! Ту можеш розвиц єдну моцну мрежу уплївох...

– Як гевтот Туна з Ґоспиного сокаку? Тот ци кажди режим прежил, аж ми ше видзи же и при Хотентотох у Африки ма якушик вязу...

– Охаб ше ти таких, тот би и у вакууме безконєчней вселени пренашол якушик бабу цо ма 80 гольти першокласного юпитерского чарножем же би ю дотримал. Я думам на цалу єдну систему приятельох з хасну хтора би ци оможлївела напредованє, можебуц и одход з Варошу...

– Нїч ци таке нє вредзи кед ши нє годзен обачиц чловека у цалей тей маси нїчомнїни цо преходзи коло тебе. Ти, мой Горняк, будуци мой куме, шлєбодни чловек! Ти маш свою облюбену електронїку, солидни заробок и руки без оковох!

– Ти тот цо нє розуми кельо є з тим своїм розбуйдошеним, шалєним мозґом, поправдзе шлєбодни. А о моєй шлєбоди будземе бешедовац кед ю прежиєм, док будзем у пензиї, а ти ище нє...

– Пойма ти нє маш. Поме, Горняк, як зазраци зме ту на драже, шицки ше коло нас чудую о чим ше надзераме и на хторим язику...

124 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Водителька Ребека Планчак

Мирослав Малацко, Елеонора Вучкович и Марина Роман

АНДРИЙ РАЦ КРАСАВИЦА И ЖВИР Приходзела на кочу, скрила го у лєше, гуторела му – так лєпше, най лєс нє бреше, вон мал пещеру у шерцу лєса, и чежко було скриц од коча колєса. Бал ше же ю дахто збачи, а знал же ше то власци нє попачи, любела красавица жвир, час стал кед були сами, алє ше вше питала – цо будзе з нами. Велька любов и красавица мала, була причина чом жвир змегчала, алє власци ше бали же „однєс дябол шали” и красавицу нє дали. Вона го любела и пременєла, и любел вон ю, алє пошло шицко по злу, жвир себе нє вери, сам у своєй пещери. Заключ же му досц сраня, шеднул на коня и гинто до живота, алє до паня. Нє могла обстац дзива любов у питомим лєше, кому судьба на кочу крива, вше почнєме од себе перше. Була першомайска иґранка, вимивана з двома децами виняку з шанка, алє приповедка нє була як кажда, була ту дакус векша жажда. Любов, скриванє на джмурки, охабянє скейта при сушедовей капурки, алє, як и у каждей приповедки, исте станє, вельку любов забиваю мали гражданє. И на концу шицким добре, шицки мир, пошли до Америки красавица и жвир. И тераз най предлужим парт два, ево вам ґа на.

125 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

2017

Орґаниз

аторе – П актовци

Себастия

н Надь

иян Себаст

Няради

126 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

„Дньовка” почала 17. новембра зоз дискусию „Округли стол без стола”, з нагоди єй двацетого родзеного дня, у Червеней сали керестурского Дома култури. О тим як „Дньовка” настала, як ше з роками меняла, розвивала, яки розлики медзи дакедишнїма и терашнїма манифестациями, алє и яка єй будучносц, приповедали даєдни з єй сновательох Павле Малацко и Борис Варґа, як и єй длугорочни орґанизаторе Сашо Палєнкаш и Марина Дудаш. Тиж так, на дискусиї участвовала и Ивана Дудаш, а модератор бул Яким Винаї Цумай, предсидатель здруженя Pact Ruthenorum и єден з орґанизаторох, а у мено Пакту и терашнєй орґанизациї „Дньовки” бешедовали и Дарко Папуґа, Томи Рац и Ясна Медєши. Тиж так, до дискусиї ше уключовала и публика. Поведзене же у атмосфери у якей ше ю дакеди отримовало учашнїки и публика були „єдно”, а бешедовало ше и о тим же млади дакеди були „гласнєйши”, же на „Дньовки” виражовали свой бунт, а терашнї орґанизаторе гварели же су нєзадовольни же нєшка велїх младих треба „цагац за рукав” же би участвовали. Медзитим, бувши орґанизаторе потолковали же то и скорей було так и же ше нє треба обтерховйовац зоз тим же яка „Дньовка” була дакеди, а яка є тераз, та, медзи иншим, на дискусиї заключене же ше „Дньовка” за тоти 20 роки барз пременєла, як ше меняли и ґенерациї младих, алє и же то, насампредз, цалком природне, бо кажда ґенерация младих треба же би на тей манифестациї охабела свой власни печац. Тиж так, визначене и тото же барз важне же би ше ю очувало. З нагоди ювилею у голу були виложени фотоґрафиї зоз прешлих „Дньовкох”, а мож було видзиц и рисунки автомобилох Златка Чизмара Зия, як и рисунки животиньох Дарка Папуґу. Афтер бул у локалу „Москва”.

Фото: Любомир Дудаш, Мая Зазуляк Гарди 127 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

О „ДНЬОВКИ”

Павле Малацко, єден зоз сновательох и орґанизатор „Дньовки” од 1998. по 2001. рок

„ДНЬОВКА” ВИРОСЛА И ДОЗРЕЛА

Же би чловек цошка створел, треба же би бул мотивовани. Наша инспирация за „Дньовку” була добре позната лєтня допитосц, а то була часц рока кед зме ше шицки посходзели дому зоз студийох. Наисце зме як дружтво були розшати од Нового Саду, Суботици, та аж по Україну. Лєдво зме чекали тоти лєнїви вечари препровадзиц зоз познатима и блїзкима людзми. Буц млади дзеведзешатих нє було лєгко, понеже були воєни часи, нє отримовало ше фестивали, концерти, нє путовало ше... Дружели зме ше по обисцох, зоз кафу и палєночку. На єдним з таких вечарох було поставене питанє: „Гайде, направиме даяке друженє дзе представиме Борисову кнїжку и Профилову музику?” Мушели зме роздумац чи вообще жадаме таку файту промоциї нашей музики, понеже зме Профил чували за себе и своїх товаришох. Заинтересовала нас тота идея. Розбили зме лєтню монотонию. Було лєгко и цикаво орґанизовац, бо зме були млади и ентузиясти, лєм зме ше досц обавали як други млади буду реаґовац на нашу музику и способ промоциї, понеже то нє бул класични руски фестивал. Було одлично!!! Перша „2Дньовка” отримана 1998. року. Борис и я ю обдумали и реализовали. Шлїдуюци три роки „Дньовку” сом орґанизовал сам, а товарише ускочели помогнуц кед требало. Спонзоровали зме ше сами. Познєйше нам Месна заєднїца дала одредзени средства, як и даєдни привреднїки. Як преходзели роки, живот принєсол вше вецей обовязки, пре котри сом мал вше менєй часу орґанизовац тото друженє (теди зме ю ище нє волали манифестация). Думал сом же кед препущим дакому другому тот кормань, же „Дньовка” щезнє, алє Коле, як длугорочни учашнїк, а познєйше и Палєнкаш, були заинтересовани превжац на себе тоту обовязку и одлично ше знашли. Од теди „Дньовка” росла, звекшовала ше и од першобутней идеї же ше ю каждого року будзе орґанизовац на другим месце, зоз другим водительом, нєшка вона муши буц у Велькей сали Дома култури, понеже виросла и дозрела, а нови млади орґанизаторе ше о нєй стараю и чуваю ю.

129 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Сашо Палєнкаш, длугорочни орґанизатор „Дньовки” и сотруднїк на тим Зборнїку

НЄСОВЕРШЕНСТВО, ЩИРОСЦ, НЄУЗРЕТОСЦ, ПРЕДОЗРЕТОСЦ Препатранє и ушорйованє материялу за тот зборнїк нє могло ме прешвечиц же наисце уж тельо часу прешло. З єдного боку, рижни деталї вязани за тоти початки як кед би ше вчера случели, а вец, з другого боку, „филм” ше помали почина одкруцац и починам ше здогадовац рижних других детальох хтори вец лємцо ме нє пляшню и зобудза у стилу: „Чловече! То було пред двацец роками!” Пририхтованє „Дньовки Декади” було скоро як борба процив витернякох. Релевантни знїмки хибя, фотоґрафиї – хибя, нє шицки авторе дошлєбодзую же би їх литература була явно обявена, лєбо нє маю тексти хтори читали на „Дньовки”, комплетна орґанизация Пакту унапрямена на „Водова фест” и Медзинародни волонтерски камп... Од теди прешла уж вецей як єдна декада. Щесце, ситуация вельо лєпша. Пред 60 роками, млади Керестурци розпочали свойофайтови бунт. Надумали же ше буду зазберовац, шпивац и вешелїц коло того цо вони любя. Тот рух пошвидко зажил, розконарел ше, институционализовал и нєшка го познаме як фестивал култури под назву „Червена ружа”. Пред кус вецей як 20 роками, нова ґенерация младих тиж почувствовала же у Керестуре цошка хиби. Цошка цо ше з часу на час зявело, алє нїґда ше нє отримало и нє зажило. Верим же и теди, 1998. року, екипа хтора порушала нову манифестацию, нє подумала же тота манифестация аж тельо потирва. Но, правда, перши скоро шейсц-седем роки „Дньовка” так и була орґанизована. Вше у смислу же: „Цо? Будземе дацо орґанизовац того року?” И вец ше на „го-рук” лапелo „вицимац” тих за хторих ше знало, лєбо думало же творя, „вицимац” даяких спонзорох за виробок скромного промотивного материялу и даяке ошвиженє и, вшелїяк, найсц адекватни простор. Пре обставини яки нас теди окружовали, „Дводньовка” швидко постала „Єднодньовка”, а потим, як ю нєшка добре познаме – „Дньовка”. Идея „Дньовки” од самого старту була же би публики приказала шицко гевто цо керестурска младеж твори през цали рок, а тото исте нє може презентовац на даєдней зоз постояцих манифестацийох и фестивалох. Почало зоз авторску шпиванку, же би ше преширело на литературу, потим малярство, та скулпторство, сценоґрафию, же би ше пришло по фотоґрафиї, кратки филми и танци. Ту були дошлєбодзени лаца, нєсовершенство, щиросц, нєузретосц, предозретосц. Зоз зявйованьом нових авторох, и сама „Дньовка” ше меняла. Публика ше почала меняц. Щесце, та „Дньовка” од самого початку знала же вона тота хтора муши провадзиц творительох як дихаю, а нє же би ше творительом наруцовало койяки огранїченя и подобне. Дзекуюци тому, почала ше формовац и публика „Дньовки”. Глас ше розширел и людзе уж могли нагадовац цо нарок можу обчековац. Роки преходзели, та ше так и авторе почали зменьовац. Єдни нашлїдзовали других, а даєдни, єдноставно, були свойо. Публика почитовала и єдних и других.

130 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

„Дньовка” постала безпечне место за младих авторох. То почувствовали и други. Насампредз часопис за младих МАК. Зоз часописом зробени числени успишни сотруднїцтва. Надополньовали зме єдни других. Помали ше ґу тому прикапчало и Литературне слово, радио, та и телевизия. Отворели ше очи до швета, та тераз и други могли конєчно (голєм часточнє) видзиц же цо то „Дньовка”. Та так, помали, пришло и до тей трансформациї же „Дньовка” вецей нє була лєм керестурска манифестация, алє манифестация цалей нашей националней заєднїци. На таки способ, будзела ше инспирация медзи векшим числом младежи, цо допринєсло новим и численшим твором. Понеже теди „Дньовка” була у ери у хторей нє постояли Вайбер, Твитер, Инстаґрам, алє лєм Фейсбук, а Ют’юб ище вше нє бул заґадзени зоз змистами яки нєшка там можеме найсц, поняце „Дньовки” при младих творительох було барз значне. З оглядом на тото же ту тераз була и потримовка скоро комплетних наших медийох, млади авторе ше почали афирмовац. Дзекуюци доброму гласу на хтори ше врацела после даскелїх рокох кризи, та скоро и утаргованя, пришло до єдного интересантного сотруднїцтва хторе и нєшка тирва. „Дньовка” вошла до рамикох манифестациї „Костельникова єшень”. Кельо то з єдного боку бул шок и за єден и за други бок, тельо указало узретосц и єдних и других, окреме же „Дньовку” провадзел епитет андерґраунду, а „Костельникову єшень” же є мейнстрим. Тото сотруднїцтво указало же мож вєдно, а же би змисти анї єдней анї другей манифестациї нє були ощербени. Нажаль, часи ше почали швидко меняц. Дзекуюци интернету и отвореним гранїцом, младеж свой фокус почина класц дзешка индзей. Вельо вецей и богатшого змисту приходзи звонка нашей заєднїци, и зоз таку швидкосцу же наша заєднїца, та аж и „Дньовка” нє старча попровадзиц. Нє старча попровадзиц анї млади, прето же з рока на рок єст вше менєй заинтересованих за даяке участвованє, а авторски твори скоро цалком щезли. Яка будучносц „Дньовки” у таких обставинох, увидзиме... Но, алє, на початку спомнути знїмки, фотоґрафиї и ище даяки материяли ше лєм нараз пред даскелїма роками знова зявели. То руцело нове шветло на цали єден скарб за хтори зме думали же є страцени. Дзекуюци тому материялу, вельо того записане и врацене назад до живота. Людзе и твори хторих бизме ше анї нє здогадовали, понеже нє остало нїґдзе зазначене, би щезли. А так постали часц сучасней историї. На концу бим жадал подзековац директорови „Руского слова” и редакторки часопису МАК же мали порозуменя за єден таки историйни документ. А окремне дзекуєм идзе ище раз редакторки, понеже час, сила и сцерпезлївосц хтори уложени до збераня и обробку материялу барз значни за младих Руснацох и їх будуцу историю.

131 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Марина Дудаш, орґанизаторка „Дньовки” од 2008. по 2015. рок

МЕНЄЙ УЧАШНЇКОХ НЄ ПРИЧИНА ЗА УТАРГОВАНЄ „ДНЬОВКИ” У нєвладовим здруженю Pact Ruthenorum дзешка 2008. року настала змена ґенерациї. Шицок акцент того року пошол на „Водова фест” и Медзинародни волонтерски камп, хтори, мушим припознац, були орґанизовани на найвисшим уровню. Медзитим, кед сцигла позна єшень, уж якошик нє було моци, часу, а анї финансийни средства за орґанизованє „Дньовки”. З тей нагоди бим визначела Сашу Палєнкаша, бо праве вон бул тота витирвала нїтка котра нє допущела же би ше пре таки причини претаргло орґанизованє „Дньовки”. А то ше того року лєгко могло случиц. Зоз заєднїцкима моцами зме вицагли тот рок. Учашнїки були стаємни (гоч их требало модлїц же би наступали), точки релативно худобни, алє шицко тото надополньовал афтерпарти у дакедишнєй „Хижи”, дзе ше позберали велї млади любителє аванґардней култури (або лєм добрей журки). Шлїдуюци пейц-шейсц роки роснул квалитет комплетней „Дньовки”. Конкуровало ше за одредзени финансийни средства, до орґанизованя ше помали почали уключовац нови особи (нє треба вихабиц Сенку Надь и Светлану Няради котри роками були у орґанизациї), з часом „Дньовка” вошла до рамикох „Костельниковей єшенї” (препознали єй квалитет и чолни людзе нашей рускей култури), учашнїкох було вше вецей, зоз рижних руских местох, и зоз рижнороднима наступами... же єдного року сама програма „Дньовки” пришла по тото же ше точки часово мушело огранїчовац, бо тирвала предлуго, а велька сала Дома култури була мала за шицких патрачох. Нажаль, даєдни точки ше мушело аж и цензуровац, алє вшелїяк патраци так же би „Дньовка” нє страцела свой главни смисел – шлєбоду автентичного виражованя. Тиж так, у тим периодзе одредзене же би наступали лєм тоти до 33. рокох. През тоти роки прешло красне число учашнїкох, рижни вистави и конкурси фотоґрафийох, а важне припомнуц же ше скоро каждого року „Дньовку” орґанизовало и по два днї. До змени ґенерациї учашнїкох помали пришло 2013. и 2014. року. Окрем учашнїкох, пременєла ше и структура орґанизациї, алє и публика пременєла свой смак. Обачлїви тренд ґлобализациї з тей нагоди нє заобишол анї Руски Керестур. Обачело ше пременку и уплїв заходней култури аж и у даєдних руских авторских дїлох. Вшелїяк же бим то нє визначела як дацо неґативне. Кажди период ноши цошка „свойо”, єдинствене и иншаке. А стац у месце и нє провадзиц кадзи идзе швет (нє виключуюци свою културу) – нє робота. У „Дньовковим” случаю квантитет патрачох указує на квалитет програми. А патрачох боме єст. Мам чувство (тераз уж як патрач) же остатнї два-три роки заш опадло число учашнїкох и рижнородносц точкох. Но, думам же и то преходне, як цо ше потераз и указало на вецей заводи. То би вшелїяк єдного дня нє шмела буц причина утаргованя „Дньовки”. Младих маме, маю цо указац, лєм би их дакус поцагац за рукави, бо, гат, ми заш лєм Руснаци, та ше ганьбиме, а окреме пред своїма. 

132 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

РЕЦЕНЗИЇ

133 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

Мирон Джуня, рецензент

ДРАГОЦИНИ ПРЕГЛЯД И СВИДОЦТВО ЗА БУДУЧНОСЦ Институция „(Дво)дньовки” настала у периодзе штредком кризних дзеведзешатих, як природни, спонтани, одвит на завальованє институцийох у нас и коло нас. Так, наприклад, криза у керестурским Младежским доме (обкеруєм деталї з тей нагоди, єст компетентнєйших шведкох – Рондо, Винко, Коле...) приведла до утаргованя музичней манифестациї „Керестурияда”, покля ше литературни ивент „Стих за стихом” (з рамикох „Червеней ружи”) покус нєзґрабно премесцело (календарски тиж) до „Костельниковей єшенї”. Спрам дефинициї Миколи Шанти, же кед дацо постанє „прежита форма”, вец треба здумац нову, „Дньовка” вец так настала як пошлїдкови рефлекс потреби виражованя творчосци млад(ш)их Руснацох, звонка формалних, институционализованих формох, уключуюци до свойого змисту подобово и даєдни ище други, потеди звичайно провадзаци збуваня, „главнєйшим” подїйом, як Драмски мемориял напр.

Словаци свойочасово (нє знам чи ище вше) у Лалитю отримовали раз до рока такв. Преглядку драмскей творчосци, цо ми вец зґодни термин за подїї як цо „Дньовка”. Понеже моя компетенция у тим шицким насампредз, по фаху, обласц литератури, зужим фокус анализи на тот аспект, без знєважованя других. Гоч ше трафяли нєридко (творчи) мена (Сашо Палєнкаш, Михаил Рамач напр.) котри правели бивну жанровску гранїцу. Литературно думам же добре медзи першима бул Борис Варґа як орґанизатор и учашнїк, познєйше редактор МАК-у и терашнї директор „Руского слова”, цо могло буц лєм од помоци же би ше „Дньовка” попровадзела як спада и учитала до културней аґенди у нас. Литературне слово напр. думам же уж (нє вше) мало редактора, як учашнїка, односно особу зоз слухом за важносц презентованя „пресади” з „Дньовки”. Саша Сабадош, терашнї редактор Литературного слова, верим же ма добри потенциял за взаємни бенефициї, алє питанє же чи подїя прежиє чечуцу кризу (нє)отримованя културних збуваньох (пре актуални корона вирус). Сцем, з тей нагоди, обкеровац лєзнуце до анализи квалитативного аспекту, а похвалїц демократичносц „Дньовки”; понеже, попри „Велького брата” „Руского слова”, лєм дзепоєдним нашим младим меном ше удало индзей друковац твори (Варґа – Друкарня Руски Керестур, Ваня Дудаш, можебуц и Ася Папуґа – Руска матка Руски Керестур и „Задужбина Бори Латиновича” Кула, Иван Медєши – Валал на Горнїци...). Пречитац твор на „Дньовки”, чи наступиц уж даяк ше могло вельо скорей як напр. на строго формалней „Костельниковей єшенї”, за котру кулоарно, медзи младшима нєридко мож було чуц становиско же ю старши писателє киднаповали и присподобели ґу своїм потребом. Аж ше и старосну гранїцу поцаговало на хасен даєдним автором (Мирко Горняк Коле) чия творчосц ше раховала ґу виразу младших. Остатнї „Стих за стихом” орґанизовал и водзел автор того тексту 1994. року. Уж теди подїї були ваготни и дозрети за пременки, нє будзем уходзиц до детальох, з тей нагоди. Синиша Сопка бул актуални, поведзме. Дзешка ми ше видзи же и тераз подобна ситуация. Залоньским у бекстейджу „Дньовки” слухам поносованє єдней студентки психолоґиї же є з рока на рок споза бини, место же би виступела. Ту уж постало явне назвиско „Тестостерон” журка, понеже було очиглядне одсуство дзивкох на сцени. Верим же ше терашня ситуация уж даяк премосци. У медзичаше поздравям проєкт „Двох декадох” як драгоцини прегляд и свидоцтво за будучносц.

134 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

MAKoff21

Саша Сабадош, рецензент

„ДНЬОВКА” – ПЛАТФОРМА ЗА КРЕАТИВНИХ Виданє як тото вимага од особи хтора го професийно чита же би вецей часу препровадзела роздумуюци о истей, як пишуци. Слово нє лєм о литературних творох хтори представени през два децениї на Мултимедиялней манифестациї „Дньовка”, алє насампредз о значеню того швета култури за еволуцию руского културного живота остатнїх рокох. На бази писаного материялу представеного у фотомоноґрафиї у хторей позберани твори з литератури и визуалней уметносци презентовани на двацец „Дньовкох” можеме видзиц народзованє нового руху у рускей култури. Авторе хтори на „Дньовки” наступали за тоти двацец роки припадаю вецей ґенерацийом и учашнїки з перших би комотно могли буц родичи даєдним з учашнїкох остатнїх. Медзитим, нїтка хтора их повязує то жаданє же би своїм парняком и краяном вообще представели свой автентични „продукт”, цошка цо источашнє и „руске” и блїзке їх афинитетом хтори баржей вязани за їх роки и интересованя як за традицийни дискурс рускей народней култури, жридловей чи „новокомпонованей”. Комбинованє тих двох аспектох їх особносцох тиж знало привесц до цикавих резултатох. Нє иснує лєпши простор знука рускей културней сцени на хторим би єдна млада особа могла витвориц свойо креативни идеї хтори можебуц и вискакую зоз стабилних коляйох руского мейнстриму. Велїм автором (можебуц и шицким) наступ на „Дньовки” бул перша нагода за презентованє своєй творчосци ширшому аудиториюму, а даєдним ше познєйше указала нагода же би видали кнїжку. Нажаль, литературна творчосц векшини „Дньовкових” авторох (голєм тота за хтору явносц зна) остала лєм на „Дньовки” и праве прето тота публикация значна. Тоти стихи и кратки приповедки останю у тей кнїжки за вичносц и їх нови живот през тото видаванє можебуц поруша даєдного зоз заступених, а творчо заспаних руских писательох и писателькох (а велї з нїх заслужую тоту престижну титулу) же би заш лєм дошли до тей обявеней кнїжки и збогацели нашу литературу з плодами своєй мриї у контакту з нашу заєднїцку реалносцу. Литература як часц „Дньовковей” програми у ствари представя єй косцанїк, прето же праве литература конар уметносци хтори найпрешвечлївше ноши порученя – дружтвени, политични, емотивни, лєбо гоч яки други. Дияпазон сензибилитетох „Дньовковей” литератури нєвироятно широки: вона нам дала любовну лирику, интроспективни, часто досц цми стихи, дружтвенополитично анґажовану поезию, сатирични прозни тексти, експерименталну поезию и прозу, а вироятно и велї литературни форми хторих ше у тим моменту нє можем здогаднуц. „Дньовка” шицким нам хтори у тих єшеньских вечарох ступали на дески керестурского Дому култури отворела нови горизонти и тот текст особнє видзим як єдну урядову форму свойого особного преходу з улоги учашнїка до улоги патрача, читача, а можебуц єдного дня и хронїчара манифестациї хтора у подполносци заслужела ровноправносц зоз найзначнєйшима на руским културним нєбе.

135 „ДНЬОВКА” – ДВА ДЕКАДИ

CIP - Каталогизација у публикацији Библиотеке Матице српске, Нови Сад 821.161.2(497.11)-14(082.2)”1998/2017” “ДНЬОВКA” - два декади 1998-2017 : зборнїк литературних и визуалних творох / [редакторки Мая Зазуляк Гарди, Рената Джуджар]. - Нови Сад : Руске слово, 2020 (Петроварадин : Maxima graf). - 135 стр. : илустр. ; 28 cm. - (Едиция MAKoff ; кн. 21) Тираж 300. - “Публикация 21. кнїжка у едициї МАКoff, котра виходзи од 2006. року и состойна є часц часопису МАК” --> полеђина насл. листа.

ISBN 978-86-7105-340-2 COBISS.SR-ID 25746441