Τεύχος 818

Page 1

ΠΑΝΕΛΛΑΔ Ι Κ Α • ΌΜΙΣΩΝΓΑΝΑ Τ Η ΣΕΤ ΝΩΠΎΤΝΕ • Σ Τ Ο ΙΧΕΙΑFOCUSB A R I • 2024 Νο Pride Pride TΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ TΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ FREE PRESS 13.06.2024 ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ! ΔΩΡΕΑΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ 818 ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΟΙ –ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ–ΠΟΥ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΤΟ PRIDE Η ΜΑΡΙΝΈΛΛΑ ΈΙΝΑΙ Η ΑΘΗΝΑΙΑ ΤΗΣ ΈΒΔΟΜΑΔΑΣ ΝΆΝΣΥ ΠΆΠΆΘΆΝΆΣΊΟΥ: ΜΊΆ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΊΚΗΣ ΥΓΕΊΆΣ ΤΩΝ ΛΟΆΤΚΊ+ ΆΤΟΜΩΝ
2 L i FO 13.06.24

Athens Athens Pride Pride

47 index 818 στο εξωφύλλο: Εικονογράφηση bianka. 10 ΣΤΗΛΕΣ ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22, 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290 F 210 3249 785 info@lifo.gr www.lifo.gr παρακαλουμε ανακυκλωστε εκδοτης/διευθυντησ Στάθης Τσαγκαρουσιάνος chief executive officer Μιχάλης Μιχαήλ chief operating officer/commercial director Θανάσης Χαραμής σύμβουλος σχεδιασμού Γιάννης Καρλόπουλος editor in chief Αλέξανδρος Διακοσάββας διευθυντής εντυπου Τάσος Μπρεκουλάκης διευθυντής συνταξης εντυπου Γιάννης Πανταζόπουλος διευθυντής mikropragmata.lifo.gr Άρης Δημοκίδης διευθυντής ενημερωσησ Μάκης Πολλάτος υπευθυνη πολιτικου ρεπορταζ - ερευνασ Βασιλική Σιούτη αρχισυνταξία Ζωή Παρασίδη αρχισυνταξία podcasts Μερόπη Κοκκίνη συντονισμοσ υλησ Νινέττα Γιακιντζή εμπορικο τμημα advertising director Ξένια Στασινοπούλου direct sales director Κώστας Μαντάς senior advertising manager Άννα Λαπαρδάγια direct sales Γιώργος Λυκουργιώτης, Γιώργος Φαλιάγκας advertising manager Δημήτρης Βουκελάτος (dvoukelatos@lifo.gr) advertising coordinator Κατερίνα Κουρμούζη (kkourmouzi@lifo.gr) head of creative Βασίλης Καψάσκης branded content managers Φιλιώ Ράγκου, Ιωάννα Παναγοπούλου digital campaign manager Γιώργος Γιαννή advertising executive Χριστίνα Καλλή ψηφιακή ανάπτυξη/προγραμματισμός lifo.gr Άγγελος Παπαστεργίου συνταξη Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Γιάννης Βασιλείου, Μιχάλης Γελασάκης, Χάρης Καλαϊτζίδης, Ίωνaς Καλλιμάνης, Ντίνα Καράτζιου, Ερωφίλη Κόκκαλη, Βάνα Κράβαρη, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Τίνα Μανδηλαρά, Νίκος Μπακουνάκης, Γλυκερία Μπασδέκη, Αργυρώ Μποζώνη, Γιάννης Παντελάκης, Σταυρούλα Παπασπύρου, Μαρία Παππά, Χρήστος Παρίδης, Δημήτρης Πολιτάκης, Νικόλας Σεβαστάκης, Φώτης Σεργουλόπουλος, Δέσποινα Τριβόλη, Γιώργος Τσαγκόζης, Κορίνα Φαρμακόρη newsroom συντακτικη ομαδα Σωτήρης Βαλάρης, Αγάπη Βαρούνη, Χρύσα Γρίβα, Κλειώ Καζάνα, Πέτρος Κράνιας, Πέννυ Μαστοράκου, Μίλτος Τσεκούρας social media Ιωάννα Ζέρβα, Τατιάνα Τζινιώλη ατελιε αrt director Βανέσσα Φερλέ, Μαργαρίτα Καμαριώτη αssistant art director Μπιάνκα Σαμαρά φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F., Γιώργος Ξανθινάκης, Νίκος Κατσαρός διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης Μαρούσα Θωμά, Ελπισία Σπαθάρη επιμελεια κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου, Μυρτώ Αθανασοπούλου λογιστηριο οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης, Άκης Ιωάννου, Έφη Ηλιοπούλου γραμματεία Βιβίκα Ανδριανάτου κωδικος εντυπου 7639 μετοχος/νομιμοσ εκπροσωποσ Ευστάθιος Τσαγκαρουσιάνος 22 127 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΤΗ ΝΆΝΣΥ ΠΆΠΆΘΆΝΆΣΊΟΥ 42 H ΜΆΡΊΝΈΛΛΆ ΕΙΝΑΙ H ΑΘΗΝΑΙA ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ βασιλική σιουτη πολιτικο επταημερο γιάννησ πανταζόπουλοσ talking points χάρησ καλαϊτζίδησ ιλεκτρισιτυ ρενα λουνα weekly feminism ειρηνη γιαννακη guest editor δεσποινα τριβολη
26
footnotes
L i FO 13.06.24 3
L i FO 13.06.24 5
δίκτυο καταστημάτων ΔΕΗ σε όλη την Ελλάδα μεγαλώνει με πέντε νέα καταστήματα Νέα φιλοσοφία, μοντέρνος σχεδιασμός και ολοκληρωμένες υπηρεσίες ενέργειας σε συνδυασμό με γρήγορη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση. 6 L i FO 13.06.24
Το
το δίκτυο καταστημάτων της δεη μεγαλώνει διαρκώς, καθώς καινούργια αλλά και ανακαινισμένα καταστήματα ανοίγουν τις πόρτες τους με στόχο να παρέχουν μία μοναδική εμπειρία στην ψηφιακή εποχή του νέου εξηλεκτρισμού. Δύο νέα καταστήματα υποδέχθηκαν πελάτες, στη Ν. Ερυθραία, στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου 138, και στην Ακτή Κονδύλη (Πειραιάς), στην οδό Γ. Κασιμάτη 2 (πρώην Λουδοβίκου). Επίσης, τα ανασχεδιασμένα καταστήματα στη Γλυφάδα, στην οδό Δημάρχου Αγγέλου Μεταξά 35, στα Χανιά, στην οδό Τζανακάκη 34, και στο Ρέθυμνο, στην οδό Κουντουριώτου 104106, που λειτουργούν σε νέα διεύθυνση και με νέα εικόνα, υποδέχθηκαν και αυτά πελάτες και επισκέπτες. Τα νέα καταστήματα ΔΕΗ, έχοντας τον πελάτη, τις ανάγκες και την εμπειρία από αυτόν στο επίκεντρο, σχεδιάστηκαν για να παρέχουν μία μοναδική εμπειρία στην ψηφιακή εποχή, με μοντέρνο σχεδιασμό, ολοκληρωμένες υπηρεσίες ενέργειας, γρήγορη εξυπηρέτηση και διευρυμένο ωράριο. Συνολικά, τα νέα, πλήρως ανασχεδιασμένα καταστήματα και pop-up σημεία της ΔΕΗ φτάνουν περίπου τα 30, με τον μετασχηματισμό του δικτύου καταστημάτων σε όλη τη χώρα να προχωρά δυναμικά. Ο αρχιτεκτονικός και λειτουργικός σχεδιασμός των νέων καταστημάτων γίνεται σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες τάσεις, με ανοιχτούς, φιλόξενους χώρους και εντυπωσιακό φωτισμό. ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΔΕΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ Το καθημερινό ωράριο των νέων και ανακαινισμένων καταστημάτων ΔΕΗ ισχύει από τις 07:30 έως τις 20:00, ενώ η πληρωμή λογαριασμών γίνεται μέσω του myΔΕΗ 24/7 και είναι διαθέσιμη όλο το 24ωρο. Επιπλέον, κάποια από τα νέα καταστήματα διευρύνουν τη λειτουργία τους και ανοίγουν για το κοινό και το Σάββατο, από τις 08:30 έως τις 15:00. Τα ανασχεδιασμένα καταστήματα προσφέρουν στους επισκέπτες τους άμεση και εύκολη εξυπηρέτηση σε τρεις ζώνες: τη ζώνη γρήγορης εξυπηρέτησης, τη ζώνη εξυπηρέτησης από εξειδικευμένους συμβούλους ενέργειας και τη ζώνη ηλεκτρονικής εξυπηρέτησης myΔΕΗ ServicePoint, όπου οι πελάτες μπορούν να εγγραφούν, να διαχειριστούν και να εξοφλήσουν τα προγράμματα και τους λογαριασμούς τους, αλλά και να υποβάλουν αιτήματα και να εξυπηρετηθούν ηλεκτρονικά ή να προγραμματίσουν το ραντεβού τους σε ημέρα και ώρα της επιλογής τους. ΟΛΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ «ΣΤΕΓΗ» Τα νέα καταστήματα της ΔΕΗ είναι η πρώτη επιλογή για οικιακούς πελάτες αλλά και επαγγελματίες, καθώς οι καταναλωτές μπορούν να ενημερωθούν για όλες τις λύσεις και τα προϊόντα ενέργειας που παρέχει η ΔΕΗ, όπως το ΔΕΗ myHome 4All, το νέο οικιακό κυμαινόμενο προϊόν που δίνει τη δυνατότητα σε νέους και υφιστάμενους πελάτες να μειώσουν το ενεργειακό τους αποτύπωμα, ενώ τους ανταμείβει σε περίπτωση εξοικονόμησης. Οι επαγγελματίες μπορούν να βρουν τα δύο νέα ανταγωνιστικά κυμαινόμενα προϊόντα ΔΕΗ myBusiness 4All και ΔΕΗ myBusiness 4All+ που αφορούν επιχειρήσεις με κατανάλωση έως 10MWh τον χρόνο και επιχειρήσεις με κατανάλωση μεγαλύτερη από 10MWh τον χρόνο αντίστοιχα. Με τα προγράμματα ΔΕΗ myBusiness, οι επαγγελματίες πελάτες επιλέγουν βάσει κατανάλωσης ενέργειας και όχι του τύπου του μετρητή, ενώ επωφελούνται από προνόμια και ειδικές εκπτώσεις. Για τους επαγγελματίες που προτιμούν σταθερές χρεώσεις, το νέο σταθερό προϊόν ΔΕΗ myBusiness Enter είναι ιδανικό για επιχειρήσεις, με σταθερές χρεώσεις προμήθειας καθ’ όλη τη διάρκεια της σύμβασης δωδεκάμηνης διάρκειας, με ξεκάθαρη και διαφανή τιμολόγηση, χωρίς μηχανισμό διακύμανσης. Επίσης, για τους επαγγελματίες προσφέρεται ολοκληρωμένη εξυπηρέτηση μέσω του τηλεφωνικού κέντρου που λειτουργεί αποκλειστικά για επιχειρήσεις, με εξειδικευμένους εκπροσώπους. Επιπλέον, οικιακοί και εταιρικοί πελάτες μπορούν να ενεργοποιήσουν πρόσθετες υπηρεσίες, όπως το GreenPass, που εγγυάται πως όση ποσότητα ενέργειας καταναλώνεται τόση παράγεται και δεσμεύεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ή το FixIt, την πρόσθετη υπηρεσία άμεσης τεχνικής βοήθειας στον χώρο τους. L i FO 13.06.24 7

i Love Athens

8 L i FO 13.06.24
Η αίθουσα τέχνης Δύο Χωριά παρουσιάζει τη νέα μεγάλη προσωπική έκθεση του Έλληνα εικαστικού Ηλία Καφούρου με τίτλο «Impersonal Trainer» που συνεπιμελήθηκε η εικαστικός Ντόρα Οικονόμου. «Δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς σημαίνει ο τίτλος της έκθεσης», γράφει. «Απρόσωπος εκπαιδευτής; Ενδιάμεσος; Διαμεσολαβητής; Διευκολυντής; Μέντιουμ; Είναι από αυτούς τους τίτλους που νιώθω καλύτερα απ’ ό,τι καταλαβαίνω. Mου ’ρχεται στο μυαλό η φράση: “Don’t forget tο breath”. Καλή συμβουλή σε κάθε περίπτωση και πολύ ρυθμική. Φαντάζομαι τον μικρό Ηλία να κάνει παρκούρ στα άδεια εργοστάσια στα Καμίνια. Πολύ πυκνό και πηκτό urban σύμπαν που σε τυλίγει μέσα του. Το αναγνωρίζω στις εικόνες που φτιάχνει. Υπερκορεσμός χρωμάτων, σχημάτων και πληροφορίας, από κάποιο σημείο και μετά τα μάτια μου πονάνε, δεν βλέπω πια, πλέον νιώθω την ενέργεια. Pattern Recognition (Gibson)». ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ηλίας καφούρος: impersonal trainer Μέχρι 25/8, Δυο Χωριά Δυο Χωριά, Λεμπέση 5-7 & Πορίνου 16, μέχρι 25/8 elias kafouros, «drifting journal», ink and acrylic gouache on paper, 85.5 x 62 x 4 cm, 2024 L i FO 13.06.24 9

talk of the town

«Αυτό, το 41%, δεν υπάρχει πια σήμερα», είπε στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε μετά τις ευρωεκλογές ο πρωθυπουργός. Διαβεβαίωσε, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα πρόωρων εκλογών, καθώς η κυβέρνηση έχει ισχυρή πλειοψηφία και ισχυρή εντολή τετραετίας, οπότε οι εκλογές θα γίνουν κανονικά το 2027. Η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με την οποία απέρριψε κάθε σχετικό σενάριο, ήταν αυτονόητη, αφού για ποιον λόγο να ήθελε να πάει σε πρόωρες εκλογές μετά από μια εκλογική αποδοκιμασία, διακινδυνεύοντας την απώλεια εδρών; Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι είναι ανακουφιστικό κατά κάποιον τρόπο που δεν υπάρχει πια το 41%, . Πιθανό να αναφερόταν στις υψηλές προσδοκίες που δημιουργούσε ένα τέτοιο ποσοστό. Προεκλογικά, είχε ζητήσει από τους ψηφοφόρους των περσινών εκλογών να τους ψηφίσουν ξανά και να μην του στείλουν μήνυμα διαμαρτυρίας γιατί το είχε λάβει ήδη. Οι συνεργάτες του υποστήριζαν ότι δεν αρκεί η Νέα Δημοκρατία να είναι πρώτη αλλά έχει σημασία και το ποσοστό που θα πάρει, καθώς αυτό δεν πρέπει να είναι τέτοιο που να δίνει λόγο να αμφισβητηθεί η κυβέρνηση. Τελικά, το ποσοστό ήταν πολύ κάτω από τις προσδοκίες τους. Συνέβη ακριβώς αυτό που ξόρκιζαν και δεν περίμεναν να συμβεί. Η Νέα Δημοκρατία έπεσε κάτω από το 30%, κάτι που δεν ήθελε να πιστέψει κανείς στο Μαξίμου. Στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε ο πρωθυπουργός είπε ότι «το αποτέλεσμα με κάνει προβληματισμένο αλλά και ανακουφισμένο», καθώς, αφού ο ελληνικός λαός ήθελε να τους στείλει ένα μήνυμα, καλύτερα που το έστειλε τώρα, οπότε έχουν άλλα τρία χρόνια μπροστά τους και θα προβεί σε όλες εκείνες τις διορθωτικές κινήσεις οι οποίες θα δείξουν στους πολίτες ότι έλαβαν υπόψη το μήνυμά τους. από τh βασιλικη σιουτη 13—19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024 Νο 818 p «Οι ευρωεκλογές έδειξαν πόσο μακριά νιώθει ο μέσος Έλληνας από τις Βρυξέλλες» p Έχει ζέστη p Η «Μεγάλη Χίμαιρα» και οι έμφυλες ταυτότητες p Κινδυνεύει η γλώσσα από τα παπάκια; p «Στο κάμπινγκ»: Ξαναβλέποντας την πιο κλασική σειρά του ελληνικού καλοκαιριού ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ Πώς ερμήνευσε το εκλογικό αποτέλεσμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης Ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι το 41% τελείωσε, αλλά δεν ανησυχεί, ούτε θεωρεί πως προκύπτει δεξιά στροφή από το εκλογικό αποτέλεσμα. 10 L i FO 13.06.24
L i FO 13.06.24 11
L i FO 13.06.24 13
14 L i FO 13.06.24
L i FO 13.06.24 15
L i FO 13.06.24 17
L i FO 13.06.24 19
υπάρχουν «ταμπέλες», διακρίσεις και στερεότυπα κι αυτό είναι κάτι που βιώνουν καθημερινά όλοι οι άνθρωποί της. Με τη νέα παγκόσμια καμπάνια «Together we thrive: Be you. Be bold. Belong» μας υπενθυμίζει εκ νέου πως όταν ένας χώρος εργασίας γίνεται safe zone, καταφέρνει να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί σε αυτόν όχι μόνο η LGBTQIΑ+ κοινότητα αλλά ολόκληρη η κοινωνία. Η υπερηφάνεια δεν αφορά, άλλωστε, μόνο τα πάρτι, τις σημαίες με ουράνια τόξα, τις πολύχρωμες στολές και τις παρελάσεις. Αντιθέτως, είναι ένας συνεχής αγώνας για ισότητα που δίνεται τελικά στα απλά, καθημερινά πράγματα – από το περιβάλλον στο οποίο εργάζεσαι και την αποδοχή που έχεις μέσα σε αυτό μέχρι τις σχέσεις με τους γύρω σου αλλά και με τον ίδιο σου τον εαυτό. Εδώ ακριβώς είναι που έρχεται η Teleperformance, ως αδιαμφισβήτητος σύμμαχος της LGBTQIΑ+ κοινότητας, να σπάσει τις προκαταλήψεις και να αφαιρέσει όλα τα εμπόδια από τον δρόμο προς την πραγματική ένταξη. Και ποιοι καλύτεροι να το επιβεβαιώσουν από τους ίδιους τους υπαλλήλους της, που μπορούν περήφανα να λένε ότι γνωρίζουν καλά πώς ακριβώς είναι να εργάζεσαι σε μια εταιρεία που καλλιεργεί την ασφάλεια και αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα. ΕΝΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΜΙΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Στο πλαίσιο αυτό ο Άλεξ Κάβδας βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της Teleperformance στον Πειραιά, όπου συνάντησε τέσσερις υπαλλήλους της, τη Σόζη, τον Ιωάννη, τον Chris και διαδικτυακά τον Pablo, για να συζητήσει μαζί τους την προσωπική τους θέση και εμπειρία σχετικά με το coming out, την αποδοχή από τον περίγυρο και τον ίδιο τους τον εαυτό, τις δυναμικές σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί εντός της LGBTQIA+ κοινότητας και πόσο κομβικό είναι, τελικά, ένα περιβάλλον που καλλιεργεί μια κουλτούρα ενότητας, σεβασμού και ευαισθητοποίησης. Κι εκείνοι με τη σειρά τους μοιράστηκαν τις τόσο κοινές, αλλά ταυτόχρονα, τόσο διαφορετικές ιστορίες αποδοχής του εαυτού και της ταυτότητάς τους , κάνοντας παράλληλα μια αναδρομή στο ταξίδι τους μέσα στην κοινότητα.
Με τη νέα της καμπάνια η Teleperformance στην Ελλάδα γιορτάζει τη μοναδικότητα και την ισότητα Φ αντάσου να δουλεύεις κάπου όπου να μπορείς να εκφράζεσαι ελεύθερα και ανεξάρτητα από το χρώμα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου, τη θρησκεία ή τη φυλή σου. Σε έναν απόλυτα ασφαλή χώρο, μέσα στον οποίο μπορείς να είσαι ο καλύτερος εαυτός σου. Σε ένα υγιές περιβάλλον εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, που, εδώ και χρόνια, στηρίζει τη διαφορετικότητα, προσφέροντας ίσες ευκαιρίες σε όλους και αποδεικνύοντας σταθερά ότι το να βγαίνεις όπως είσαι στην καθημερινή σου δουλειά δεν είναι μόνο απόλυτα αποδεκτό αλλά γιορτάζεται κιόλας. Κοινώς, καλωσήλθες στην Teleperformance, έναν από τους πιο συμπεριληπτικούς, διαφορετικούς, πολυπολιτισμικούς και πολύχρωμους χώρους εργασίας σε όλη την Ελλάδα, που δεν θα μπορούσε να λείπει, προφανώς, από την πρωτοβουλία Αthens Pride 2024*, αγκαλιάζοντας και φέτος τα δικαιώματα της LGBTQIΑ+ κοινότητας και συμβάλλοντας στην απήχηση και την ενίσχυση των φωνών τους. Γιατί στην Teleperformance Greece δεν Η Σόζη, ο Γιάννης, ο Chris και ο Pablo συνάντησαν τον Άλεξ Κάβδα στα γραφεία της Teleperformance στον Πειραιά και συζήτησαν για την αξία ενός εργασιακού περιβάλλοντος που αγκαλιάζει την (όποια!) διαφορετικότητα.
τη φιλιω ραγκου 20 L i FO 13.06.24
«Together we thrive»:
απo
παντού έτσι. Όταν ήρθα στην Ελλάδα, έζησα μια μεταβατική περίοδο γιατί, αν και υπάρχει αποδοχή, υπάρχουν πολλά ταμπού και οι άνθρωποι δεν μιλάνε τόσο εύκολα γι’ αυτό. Νιώθω ασφαλής γιατί αν κάποιος πει ή κάνει κάτι που θα με προσβάλλει, αυτή η εταιρεία έχει πολιτικές προστασίας και αντιμετώπισης τέτοιων συμπεριφορών. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι πλέον μιλούν ανοιχτά για την ταυτότητά τους και αυτό είναι σημαντικό γιατί χρειαζόμαστε την ορατότητα για να νιώσουμε κανονικοί εντός και εκτός κοινότητας – και για να βοηθηθούν κι άλλοι άνθρωποι και να νιώσουν καλά με αυτό που είναι», προσθέτει ο Pablo από την πλευρά του. Αν χρειαζόταν να βγάλουμε, επομένως, ένα και μοναδικό συμπέρασμα για την Teleperformance, αναμφίβολα θα ήταν πως οι άνθρωποί της θα είναι πάντα η μεγάλη δύναμή της, γι’ αυτό, στοχεύοντας παράλληλα στην ενδυνάμωση της LGBTQIA+ κοινότητας, γιορτάζει τη μοναδικότητα του καθενός από αυτούς. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι έχει περήφανα υπογράψει τη Χάρτα Διαφορετικότητας (PDF) και φροντίζει να καλλιεργεί καθημερινά μια εταιρική κουλτούρα όπου οι εργαζόμενοί της μπορούν να φέρνουν τον αυθεντικό εαυτό τους στη δουλειά, προκειμένου να αναπτύσσονται επαγγελματικά και να επιτυγχάνουν τους στόχους τους. * Φέτος η Teleperformance συμμετέχει στο Athens Pride 2024 ως χορηγός, συμπράττοντας με τη ΜΚΟ Υπερήφανοι Γονείς. Οι Υπερήφανοι Γονείς αποτελούν μια ομάδα υποστήριξης κι ενδυνάμωσης γονέων με ΛΟΑΤΚΙ+ παιδιά. «Αν το σκεφτείς, η κοινότητα είναι μια οικογένεια και όπως όλες οι οικογένειες φωνάζουμε ο ένας στον άλλο, τσακωνόμαστε, παρεξηγούμαστε. Αλλά αν κάποιος εκτός της κοινότητας διανοηθεί να μας πειράξει, τότε ενωμένοι θα τον αντιμετωπίσουμε. Εντός της κοινότητας, όμως, ναι, θα φωνάξουμε, δεν θα υπάρχει η απόλυτη αποδοχή, όπως ακριβώς στις οικογένειες. Οφείλω την ωραία μου ζωή στη μητέρα μου, αυτή πάντα μου έλεγε να είμαι καλή με τους ανθρώπους, ώστε μια μέρα να είναι καλοί και μεταξύ τους. “Να είσαι καλή”, μου έλεγε, “να τους χαμογελάς και να τους δίνεις αυτό που τους λείπει”. Γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εντός της κοινότητας που έχουν ζήσει στο μίσος», λέει η Σόζη Για τον Γιάννη όλα ξεκινούν και τελειώνουν στην αλληλεγγύη. «Μέσα στην κοινότητα υπάρχει μεγάλη διαφορετικότητα και νομίζω ότι πρώτα πρέπει να αποδεχθούμε τον εαυτό μας και τη διαφορετικότητά μας εντός, πριν βγούμε έξω, ζητώντας να μας αποδεχθούν όλοι οι υπόλοιποι. Πιστεύω ότι αν δεν βοηθάς με τη στάση και τις πράξεις σου όσους χρειάζονται βοήθεια και απλώς κοιτάζεις αλλού, είναι σαν να βοηθάς τους κακοποιητές», σημειώνει. Ο Chris, πάλι, ονειρεύεται έναν κόσμο όπου όλοι θα είναι ίσοι με όλους και γιορτές σαν τον Μήνα Υπερηφάνειας θα είναι απλώς περιττές. «Στις περισσότερες εταιρείες γιορτάζουν τον Μήνα Περηφάνειας και τέλος. Όταν ήρθα στην Teleperformance μού έκανε μεγάλη εντύπωση πόσο συμπεριληπτικό είναι το περιβάλλον. Ήταν τόσο έντονη η αποδοχή στο περιβάλλον εργασίας που άρχισα να έχω πρόβλημα όταν επέστρεφα σπίτι. Περνούσα 8 ώρες σε έναν χώρο όπου όλοι αποδέχονταν ποιος είμαι, τι είμαι, δεν υπήρχαν ερωτήσεις, και μετά έπρεπε να επιστρέψω στην πραγματικότητα της καθημερινότητας. Αν μπορούσα να ονειρευτώ κάτι, αν και είναι ουτοπικό, θα ήταν ένα μέλλον στο οποίο δεν θα χρειαζόταν να γιορτάζουμε τον Μήνα Υπερηφάνειας, γιατί δεν θα γίνονταν τέτοιες συζητήσεις. Οι άνθρωποι δεν θα χρειαζόταν να κρύβουν ποιοι είναι και τι θέλουν και δεν θα χρειαζόμασταν καν την κοινότητα, γιατί όλοι θα ήταν μέλη μιας παγκόσμιας κοινότητας, αυτής των ανθρώπων», εξηγεί. «Η Ισπανία είναι μια χώρα στην οποία η αποδοχή της LGBTQIA+ κοινότητας είναι πολύ μεγάλη και πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε ότι δεν είναι
Άλεξ, Σόζη, Γιάννης Οι άνθρωποί της θα είναι πάντα η μεγάλη δύναμή της, γι’ αυτό, στοχεύοντας παράλληλα στην ενδυνάμωση της LGBTQIA+ κοινότητας, γιορτάζει τη μοναδικότητα του καθενός από αυτούς. Σκάναρε το QR code και μάθε περισσότερα για τη δέσμευση της Teleperformance στη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη. Pablo L i FO 13.06.24 21
Chris,
127'με τh Νάνσυ Παπαθανασίου συνεντευξη: αργυρώ μποζώνη | φωτογραφιεσ: παρισ ταβιτιαν Η κλινική ψυχολόγος, συνιδρύτρια του Orlando LGBT+ και πρωτοπόρος της ψυχικής υγείας των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην Ελλάδα, σε μια συγκινητική, διαφωτιστική, απόλυτα ουσιώδη και ενδυναμωτική συζήτηση για την πορεία που έχει διανύσει η εγχώρια ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, αλλά και η ίδια, προς την ορατότητα, για τους κινδύνους που εγκυμονούν τα πισωγυρίσματα και για όσα ακόμα πρέπει να γίνουν για την ισότητα και την αποδοχή άμεσα, εδώ και τώρα.
22 L i FO 13.06.24
TALK OF THE TOWN

Athens Athens

Pride Pride

«Γιατί να είσαι περήφανος που είσαι γκέι/λεσβία/ τρανς/non binary;», «Βαφτίσαμε, τώρα, την ανωμαλία περηφάνια;», «Εντάξει, είσαι ό,τι είσαι, πρέπει και να το βροντοφωνάζεις;», «Και γιατί δηλαδή να μην υπάρχει και στρέιτ Pride;» Αυτά είναι μερικά από τα «καυτά» ερωτήματα όσων βγάζουν σπυριά όχι μόνο με τα Pride αλλά με τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, τη διαφορετικότητα γενικά. Ή που μπορεί με κρύα, έστω, καρδιά να τα αποδέχονται όλα αυτά, αλλά μόνο στον βαθμό που δεν φαίνονται, δεν προκαλούν, που μένουν στο περιθώριο που τους αναλογεί, χωρίς να αξιώνουν να «απλωθούν» σε όλη τη σελίδα. Τα ακούμε όλα αυτά και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες από κοινά που κατά κανόνα ανήκουν στο δεξιό προς ακροδεξιό πολιτικό φάσμα, δηλαδή αυτό που κυριάρχησε στις τελευταίες ευρωεκλογές, πράγμα που σημαίνει ότι θα τα ακούμε μάλλον συχνότερα –και δυνατότερα. Είναι έπειτα κι εκείνοι που θεωρούν ήδη τεράστια παραχώρηση το ότι μπορούμε πια να χαιρόμαστε ελεύθερα το «βίτσιο» μας χωρίς να κινδυνεύουμε να μας πάρουν με τις πέτρες ή να μας κλείσουν φυλακή και αγανακτούν που, αντί να εκφράζουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη μας, κάποιοι/-ες αξιώνουμε επίσης παντρειές, οικογένειες, παιδιά, άλλ@ πάλι αμφισβητούμε το ίδιο το κοινωνικό ή και το βιολογικό μας φύλο. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΟΙ -ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝΠΟΥ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΤΟ PRIDE. ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ, ΙΩΝΑ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ, ΑΝΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ/CHOOSE, ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΟΡΗ/ CHOOSE, ΕΡΕΥΝΑ: CHOOSE & G.P.O ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΒΙΑΝΚΑ
26 L i FO 13.06.24 ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Athens Athens

L i FO 13.06.24 27
ΑΦΙΕΡΩΜΑ 28 L i FO 13.06.24

TΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ PRIDE TΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ PRIDE

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ,
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟΣ.
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ Επιπλέον, τα Pride παραμένουν ο προσφιλέστερος στόχος των απανταχού ομοφοβικών, μισαλλόδοξων, φασιστοειδών, θρησκόληπτων και λοιπών αντιδραστικών δυνάμεων. Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν επανειλημμένα σε πόλεις του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, όπου διοργανώθηκαν Pride, όπως και στην Κωνσταντινούπολη, όπου απαγορεύτηκαν, μεμονωμένες προκλήσεις σημειώνονται κατά καιρούς ακόμα και σε πόλεις της δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής, όπου έχουν πια τον χαρακτήρα «εθνικής επετείου». Προκλήσεις από ομάδες φασιστοειδών σημειώθηκαν τόσο στο περσινό Athens Pride όσο και σε αυτό της Θεσσαλονίκης, η οποία φέτος φιλοξενεί το Europride 2024, μια εξέλιξη που ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν φανταζόμασταν οι άνθρωποι που τρέξαμε τα πρώτα αθηναϊκά Pride και η οποία είναι ενδεικτική τού πώς αλλάζουν οι καιροί. Είναι, έπειτα, ακριβώς σε χώρες όπου το αυτονόητο είναι ακόμα ζητούμενο που χρειάζονται περισσότερο τα Pride. Η ακροδεξιά αντεπίθεση με κύριο όχημα μια ξενοφοβική, πατριδοκάπηλη και «anti-woke» (βλέπε αντιφεμινιστική και ομοτρανσφοβική) ατζέντα αποτελεί, εντούτοις, μια σαφή προειδοποίηση ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει, ότι όλα συνεχίζονται και ότι τα μόνα αληθινά κεκτημένα είναι αυτά από τα οποία δεν παραιτείσαι. Αυτή είναι και η καλύτερη απάντηση σε ορισμένα, ακόμα και καλοπροαίρετα άτομα που ρωτάνε τι νόημα έχουν τα Pride ειδικά σε χώρες όπου οι περισσότερες ΛΟΑΤΚΙ+ διεκδικήσεις έχουν ικανοποιηθεί. Μα γιατί η ελευθερία ποτέ δεν περισσεύει, ούτε και η αλληλεγγύη προς τους λιγότερο προνομιούχους, γιατί η ζωή δημιουργεί νέες πραγματικότητες και ανάγκες, γιατί «ένας (ή και περισσότεροι) νόμος δεν αρκεί», όπως είναι το κεντρικό σύνθημα του φετινού Athens Pride. Στην αφίσα του οποίου αναγράφονται αιτήματα από εκείνα ακριβώς που χρειάζονται καταρχάς δουλειά μέσα στην κοινωνία αλλά και στην ίδια τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ATHENS PRIDE «Πλήρης αποδοχή στην οικογένεια και την εργασία» (γιατί, ναι, καλοί οι νόμοι, αλλά χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα για να αλλάξουν νοοτροπίες, στερεότυπα και συνειδήσεις) / «Πλήρης συμπερίληψη για τα τρανς άτομα» (γιατί κανείς, καμία και κανένα δεν περισσεύει) / «Ιατρική περίθαλψη χωρίς στίγμα» (οι διακρίσεις απέναντι στα οροθετικά άτομα στον χώρο της υγείας δεν έχουν εξαλειφθεί) / «Όχι άλλη βία και ρητορική μίσους» (το παρ’ ολίγον ομαδικό λιντσάρισμα δύο νεαρών ΛΟΑΤΚΙ+ στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο είναι απλώς το πιο πρόσφατο περιστατικό, ενώ ο οχετός προσβολών και ύβρεων που δέχονται τακτικά είτε σύσσωμη η κοινότητα είτε μέλη της από έξω, στον δρόμο, μέχρι τα ΜΜΕ και τα σόσιαλ επιμένει, παρά τον αντιρατσιστικό νόμο) / «Συμπεριληπτική εκπαίδευση» (γιατί μπορεί να μπήκε επιτέλους στα σχολεία η Σεξουαλική Αγωγή, είναι όμως περισσότερο «τσόντα» παρά κανονικό μάθημα και αφορά τρεις μόνο τάξεις, οι δε εκπαιδευτικοί ακόμα περιμένουν οδηγίες από το υπουργείο για τη σωστή διδασκαλία του) / «Τρίτη καταχώριση φύλου» (ώστε να μη νιώθουν ανύπαρκτα όσα άτομα νιώθουν ότι δεν ανήκουν στο έμφυλο δίπολο). Και κοντά σε αυτά, ένα αίτημα που ανασύρει μνήμες τραυματικές: «Δικαιοσύνη για τον/την Ζακ/Zackie και την Άννα». Η οποία δικαιοσύνη στη δεύτερη περίπτωση αποδόθηκε σχετικά γρήγορα, πριν από λίγες μόνο μέρες, ίσως επειδή ο δολοφόνος της Κουβανής τρανς γυναίκας, η οποία ήταν και τιμητικό μέλος του Δ.Σ. των Emantes - International Lgbtqia+ Solidarity, ήταν ένας επίσης μη προνομιούχος αλλοδαπός. Στην πρώτη, όμως, παραμένει μετέωρη μετά και τη νέα αναβολή στο Εφετείο, με την έκδοση της απόφασης να ορίζεται για τις 10/7. Η παραδειγματική τιμωρία των δύο βασικών κατηγορούμενων είναι το λιγότερο που απαιτεί η δικαίωση της μνήμης του Ζακ Κωστόπουλου έξι σχεδόν χρόνια μετά το αποτρόπαιο εκείνο έγκλημα. Χρειάστηκε πολύς αγώνας, πολύς πόνος, πολλή υπομονή και επιμονή απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα που επί σχεδόν έξι χρόνια παλεύει λυσσασμένα και με την πρόθυμη συνδρομή αρχών και ΜΜΕ στην αρχική, ειδικά, φάση, οπότε εμπλέκονταν και αστυνομικοί, να βγάλει λάδι τους δράστες και να παρουσιάσει το θύμα ως θύτη, παρότι μιλάμε για μια ανθρωποκτονία που έγινε σε δημόσια θέα μέρα μεσημέρι σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της Αθήνας. Αυτό που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν ορισμένοι είναι ότι οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι δεν δηλώνουμε περήφανοι επειδή νιώθουμε τάχα καλύτεροι, ανώτεροι ή πιο «μάγκες» –κι αν κάποιοι λέγαμε κάποτε το σύνθημα «πουστιά μας και μαγκιά μας», δεν το εννοούσαμε αξιακά αλλά σε αντιδιαστολή με τη χλεύη και την καταφρόνια που συνόδευε τον χαρακτηρισμό «πούστης»–, αλλά γιατί βαρεθήκαμε να ντρεπόμαστε επειδή έχουμε διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, διαφορετική ταυτότητα ή/και έκφραση φύλου, επειδή είμαστε όπως είμαστε, επειδή νιώθουμε ό,τι νιώθουμε, επειδή καυλώνουμε όπως καυλώνουμε, επειδή αγαπάμε όπως αγαπάμε, επειδή απλώς υπάρχουμε. Και κάπου εκεί, από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και μετά, αποφασίσαμε ότι «ως εδώ» με την ντροπή, την ενοχή και τον φόβο, πιάσαμε να φωνάζουμε «φτου ξελευτερία»! Κάπως έτσι, σαν μια οργισμένη εξέγερση όπως ήταν το Stonewall και μαζί σαν μια πολύχρωμη γιορτή αλληλεγγύης, χαράς και διεκδίκησης ξεκίνησαν τα πρώτα Pride μισό αιώνα πριν. Και συνέβαλαν πράγματι αποφασιστικά στη θεαματική πρόοδο που έχει σημειωθεί από τότε στα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, στην ορατότητα, στην ισότητα, στην αποδοχή, στη συμπερίληψη. Που μπορεί να άνθησαν στις ανοιχτές κοινωνίες, η «σπορά» τους διαχέεται όμως και στις υπόλοιπες. Που μπορεί με τον καιρό να απέκτησαν αρκετά από αυτά τα ζητήματά τους (εμπορικοποίηση, αμφιλεγόμενες σε ορισμένες περιπτώσεις χορηγίες, υιοθέτηση ενός πιο απολίτικου χαρακτήρα, προβληματικές ενίοτε ιεραρχήσεις ή αποκλεισμοί), εντούτοις τα Pride, μεγάλα ή μικρά, «κατεστημένα» ή «εναλλακτικά», παραμένουν κεντρικό σημείο αναφοράς της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και των συμμάχων της και εξελίσσονται μαζί της.
ΑΠΟ TON ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ
L i FO 13.06.24 29

Τα Pride προάγουν την υπεράσπιση των ίσων δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Παρά τις προόδους, σε πολλά

μέρη του κόσμου τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν

νομικές, κοινωνικές και θεσμικές διακρίσεις, να

δαιμονοποιούνται και να

εξοβελίζονται, σε κάποια

μέρη απειλούνται ακόμα

και με τη θανατική ποινή. Ζητήματα που αναδεικνύονται με την ευκαιρία της επετείου αυτής, ευαισθητοποιώντας ακόμα περισσότερο κόσμο και πιέζοντας κυβερνήσεις και διεθνείς

οργανισμούς να ενδιαφερθούν για την υπεράσπιση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου. Και στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν γίνεται να μπαίνουν προτεραιότητες και ιεραρχήσεις, ούτε μπορούν να περιμένουν κάποια τύπου ιδανική συγκυρία για να υλοποιηθούν.

Αν, παρ’ όλα αυτά, αναζητάτε ακόμα λόγους «γιατί να γιορτάζουμε το Pride», ιδού μερικοί: 1 Γιορτάζουμε το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Αναγνωρίζουμε και τιμάμε τις πολλές και ποικίλες ταυτότητες, εκφράσεις και εμπειρίες των ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται ως γκέι, λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, τρανς, queer, ίντερσεξ και άλλες σεξουαλικές και έμφυλες ταυτότητες και σωματικότητες. Τα Pride ενισχύουν την αίσθηση του ανήκειν, της αυτοεκτίμησης, της αυτοπεποίθησης και της υπερηφάνειας μεταξύ ατόμων που συχνά έχουν μεγαλώσει μέσα στην ενοχή, την απόρριψη, την περιθωριοποίηση, που έχουν βρεθεί αντιμέτωπα με λεκτική, ψυχολογική ή/ και σωματική βία. Όσοι, τώρα, αναρωτιέστε «γιατί δεν υπάρχει στρέιτ Pride», βρείτε έστω μία χρονική περίοδο ή μία περιοχή στον κόσμο όπου οι στρέιτ άνθρωποι, οι στρέιτ οικογένειες, τα στρέιτ παιδιά βρίσκονται διαρκώς με την πλάτη στον τοίχο επειδή απλώς υπάρχουν και τα ξαναλέμε. 2 Τιμάμε τους αγώνες των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων και της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας συνολικά. Η Ημέρα Υπερηφάνειας τιμά την ιστορία του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος από το ξεκίνημά του στα τέλη της δεκαετίας του ’60 μέχρι σήμερα, με ορόσημο την εξέγερση του Stonewall Inn στη Νέα Υόρκη κατά της αστυνομικής βίας (28/6/1969) και «αρχιέρειες» τις τρανς ακτιβίστριες Σίλβια Ριβέρα και Μάρσα Τζόνσον. Οι απαρχές, ωστόσο, του κινήματος αυτού ανιχνεύονται ήδη στις δεκαετίες του ’20 και του ’30, λίγο προτού ενσκήψει η ναζιστική λαίλαπα. Στην Ελλάδα το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα ξεκινά με τους πρώτους αγώνες που έδωσαν η τρανς κοινότητα και οι ακτιβιστές του ΑΚΟΕ/Αμφί στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Μνημονεύουμε όλους/-ες όσους/-ες είχαν το θάρρος και το τσαγανό να βγουν προς τα έξω σε δύσκολες εποχές και υπήρξαν πρωτοπόροι/-ες στον αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δικαιώματα. 3 Αγωνιζόμαστε για πλήρη ισότητα και ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς εξαιρέσεις και ιεραρχήσεις.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ 30 L i FO 13.06.24

κοιτάμε μπροστά. Για πολύ κόσμο η συμβολή των Pride στην προσωπική ενδυνάμωση είναι ανεκτίμητη. Προάγουν τη συμφιλίωση με εαυτούς και αλλήλους, αναδεικνύουν τη συνεισφορά των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων στις τέχνες, τις επιστήμες, την πολιτική, τον πολιτισμό, σε κάθε τομέα του επιστητού. Βλέποντας ανθρώπους «σαν εσένα καμωμένους»

να νιώθουν το ίδιο πε-

ρήφανοι όπου Γης και να το δηλώνουν με παρρησία, αντλείς δύναμη και έμπνευση να ζήσεις πιο

αυθεντικά και να υπερασπιστείς τα δικαιώματα

και τις αξίες τις δικές

και των λογής «αδερφιών» σου, ειδικά αν

είσαι νέο παιδί. Η Ημέρα

Υπερηφάνειας δεν είναι

απλώς μια γιορτή αλλά

και μια ισχυρή δήλωση

ταυτότητας, ανθεκτικότη-

τας και του συνεχιζόμενου αγώνα για ελευθερία

και ισοπολιτεία. Παίζει

καθοριστικό ρόλο στην προώθηση της αποδοχής,

την υποστήριξη των ατόμων και την υπεράσπιση ενός πιο δίκαιου, πιο συμπεριληπτικού κόσμου. Γιορτάζοντας το Pride, τιμάμε το παρελθόν και εξαγγέλλουμε ένα μέλλον

όπου κανένας άνθρωπος

δεν θα περισσεύει από πουθενά και δεν θα χρειάζεται να απολογηθεί για το πώς νιώθει, εκφράζεται και αγαπά.

4 Συμβάλλουμε στην ορατότητα, προωθούμε την αποδοχή με τους δικούς μας όρους. Με βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια, άρα δεν μπορείς να συνεχίσεις να αμφισβητείς την ύπαρξή μου στο σχολείο, στη δουλειά, στη διασκέδαση, στον αθλητισμό, στις τέχνες, στα γράμματα, όπου τέλος πάντων. Τα Pride είναι η κατεξοχήν «άσκηση ορατότητας» στη δημόσια σφαίρα. Η αυξημένη ορατότητα μπορεί να μειώσει το στίγμα, να αμφισβητήσει τα στερεότυπα και να προωθήσει την κατανόηση μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων και κοινοτήτων, συμβάλλοντας σε μια ανοιχτή κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς. Εδώ δεν χωράνε καθωσπρεπισμοί και σοβαροφάνειες – εμείς θέτουμε τους όρους για την κοινωνική αποδοχή. Το ότι η αυξημένη ορατότητα μπορεί ταυτόχρονα να ενισχύσει την ομοτρανσφοβία σε κάποια στρώματα του πληθυσμού δεν είναι πρόβλημα της ορατότητας ούτε της κοινότητας και δεν είμαστε εμείς αυτοί/-ές/-ά που θα κάνουμε πίσω. 5 Δημιουργούμε υποστηρικτικά ενδοκοινοτικά και διακοινοτικά δίκτυα. Οι εκδηλώσεις υπερηφάνειας φέρνουν πιο κοντά τους ανθρώπους από διαφορετικές καταγωγές και διαφορετικά κοινωνικά υπόβαθρα, ενισχύοντας την αίσθηση της κοινότητας και της αλληλεγγύης. Για πολλά άτομα, ιδίως για τα μη προνομιούχα και εκείνα που αισθάνονται εξοβελιστέα από τις οικογένειες ή τις κοινότητές τους, τα Pride παρέχουν την ευκαιρία να συνδεθούν με άλλα που μοιράζονται παρόμοιες εμπειρίες και διαθέτουν ανάλογες ευαισθησίες. Δίνουν επίσης την ευκαιρία στους συμμάχους της κοινότητας να παρελάσουν μαζί της – ακόμα και στο Athens Pride βλέπουμε κάθε χρόνο ολοένα περισσότερους στρέιτ φίλους, οικογένειες, μέχρι και μικρά παιδιά. Η αλληλεγγύη εξάλλου ήταν, είναι και θα είναι το δυνατότερο όπλο μας και δεν αφορά μόνο τις «δικές μας» θεματικές – τα πιο ευαισθητοποιημένα άτομα και κομμάτια της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας έχουν βρεθεί στην πρώτη γραμμή ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών διεκδικήσεων. Τελευταίο δείγμα, η συμμετοχή σε πολλές χώρες στις κινητοποιήσεις ενάντια στο μακελειό που συμβαίνει στη Γάζα, για το οποίο ήδη έγιναν παρεμβάσεις και σε κάποια Pride. Καλό, βέβαια, θα ήταν να ενδιαφερθούμε περισσότερο και για τη ζωή των ίδιων των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων σε περιοχές όπως αυτή, καθώς είναι πραγματικά δύσκολη ακόμα και σε περιόδους ειρήνης. 6 Αντλούμε έμπνευση και ενδυνάμωση,
σου
L i FO 13.06.24 31
Είναι 2, τις βλέπω από μακριά να σουλατσάρουν σε κάποια πλατεία στο κέντρο της Κοπεγχάγης. Αστράφτουν: εντυπωσιακές, πανύψηλες, φοράνε κάτι πολύχρωμα και σέξι φορέματα, ψηλά τακούνια και από το χέρι τους κρέμονται μικρές τσάντες-μαϊμού. Δεν έχω ξαναδεί γυναίκες σαν αυτές. Τρέχω εκστασιασμένος προς τα πάνω τους, οπλισμένος με τη μικρή ψηφιακή μου κάμερα που ως τότε χρησιμοποιούσα για να βγάζω κοντινά πλάνα από το κρεβάτι στο ξενοδοχείο μας και να κάνω περίεργα ζουμ σε κάγκελα, φαγητά, περιστέρια… Με βλέπουν και τρελαίνονται μαζί μου, ποζάρουν και κάνουν νάζια στον φακό. Ξέρουν και ξέρω. Πηγαίνω ΣΤ’ Δημοτικού και είναι η πρώτη φορά που θα δω drag queens από κοντά, στα απόνερα κάποιας pre-pride εκδήλωσης της πόλης. Πρέπει ως τότε να έχω δοκιμάσει κάποιες φορές να τυλιχτώ με τα λευκά σεντόνια των γονιών μου και να φορέσω τα παπούτσια της μαμάς, χορεύοντας μπροστά στον καθρέφτη. Αλλά στον κόσμο των ενηλίκων γύρω μου όλο αυτό είναι λάθος, αφύσικο, τρομακτικό και ο αστραφτερός κόσμος που θα τραβήξει το βλέμμα μου εκείνη την ημέρα δεν είναι παρά «μερικοί άρρωστοι άντρες». Ένα εφιαλτικό κομμάτι ζωής που πρέπει πάση θυσία να κρατηθεί μακριά από μένα. Το περιστατικό θα θαφτεί για χρόνια κάτω από το χαλί του μυαλού μου, αλλά είναι εκείνη ακριβώς τη στιγμή που θα χάσω την πίστη μου στους ενήλικες γύρω μου και στην ικανότητα που έχει η κρίση τους να αναγνωρίζει το σωστό και το λάθος. Έκτοτε έχω προσπαθήσει να τα κάνω όλα. Να γίνω και να κάνω όλα όσα δεν έπρεπε, έχω ανέβει σε μηχανάκια αγνώστων, έχω πάρει πράγματα από ξένους, έχω κάνει σεξ σε βρόμικες τουαλέτες ή σε πλατείες, οτιδήποτε μπορούσα να σκεφτώ. Σε ένα ακόρεστο κυνήγι να τα δοκιμάσω όλα εγώ ο ίδιος, να δω με τα δικά μου μάτια τι είναι σωστό και τι λάθος, πού το έδαφος και πού ο γκρεμός. Ένα κυνήγι εξοντωτικό, που λόγω μιας έμφυτης δειλίας ή αυτοσυγκράτησης δεν έχω πληρώσει με χειρότερες εμπειρίες, αλλά ταυτόχρονα κι ένα κυνήγι δημιουργικό, που μου έμαθε να μην παίρνω τίποτα ως κανόνα, τίποτα ως σωστό. Γιατί σε ζητήματα του εαυτού, αγαπητέ παλιέ κόσμε, τα έχεις κάνει σκατά. Εκεί που εσύ έβρισκες λάσπη, εγώ βρήκα χρυσό και όλοι αυτοί οι άρρωστοι άνθρωποι που δεν θα ήθελες με τίποτα να τους μοιάσω είναι σήμερα η πόλη μου και τους αγαπώ. // Πίσω στο τώρα. Μπροστά στη σπηλιά του στόματός μου ο G. διστάζει, σαρώνει με τα μάτια τη βεράντα του Στρέφη γύρω μας, για να ρωτήσει: «Είναι ασφαλές να φιληθούμε εδώ;». Είμαι 23, ζω στην Αθήνα τα τελευταία 6 χρόνια κι έχω ερωτευτεί 2 φορές. Είναι 22, ζει στην Ολλανδία και από τους λοβούς των αυτιών του κρέμονται τα 2 πιο όμορφα οστρακένια σκουλαρίκια που έχω δει. Καθισμένοι δίπλα δίπλα, με τα πόδια μας να κρέμονται στο κενό, είμαστε σαν χάρτινα φαναράκια που φωτίζουν τον νυχτερινό ουρανό της Αθήνας και περιτριγυρισμένοι από τα queer παιδιά αυτής της πόλης νιώθουμε πως όλα είναι πιθανά, ξεχνώντας ότι λίγους δρόμους πιο κάτω η ίδια αυτή πόλη βγάζει δόντια και ξεσκίζει τα παιδιά της, queer και μη. ΣΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ, ΑΓΑΠΗΤΕ ΠΑΛΙΕ ΚΟΣΜΕ, ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΣΚΑΤΑ. TΟΥ ΙΩΝΑ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ TΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ PRIDE ΓΙΑ TΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ PRIDE ΓΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ 32 L i FO 13.06.24

GenZ GenZ

// Πίσω στο τώρα. Πολλοί μεταξύ μας θα πουν πως το Pride της Αθήνας έχει γίνει mainstream, πως τα ιδρύματα, οι φορείς και οι επιχειρήσεις «χτίζουν τα μαγαζιά» τους πάνω στο βίωμά μας, και πως σε κάθε περίπτωση είναι ένας θεσμός που έχει χάσει πια την πολιτική του χροιά. Δεν διαφωνώ μαζί τους. Αλλά στα μάτια μου θα συνεχίσει να σημαίνει κάτι, για κάθε παιδάκι που, καθισμένο στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου των γονιών του, θα νιώθει ένα κάψιμο στο στήθος του, περνώντας μπροστά από την παρέλαση, ενώ οι γονείς του μπροστά θα μιλούν για τους άρρωστους αυτούς ανθρώπους, ενώ θα μιλούν βασικά για εκείνον. Θα συνεχίσει να σημαίνει κάτι για όσα παιδιά τα τραβήξαν από το χέρι, προσπαθώντας να τα πείσουν πως είναι άρρωστα ή πως τα αγαπάνε, παρότι είναι άρρωστα. Αλλά και, όπως μου ψιθυρίζει μέσα από τα λόγια του βιβλίου του ο Πολ, για τις επόμενες γενιές γονιών που πρέπει να καταφέρουν να ξανακερδίσουν το δικαίωμα να είναι γονείς για τα queer παιδιά τους, όχι φορείς αστυνόμευσης και φυλετικού και σεξουαλικού ελέγχου. Γονείς, όχι οι πρώτοι συνοριοφύλακες της ετεροκανονικότητας. Γιατί το queerness είναι η μόνη μας πατρίδα και περισσότερο από Έλληνες, Αθηναίοι ή οτιδήποτε άλλο είμαστε αυτό: τα θύματα ενός πατριαρχικού ετεροκανονικού κόσμου και οι πολύχρωμοι επιζώντες της βίας του. Είμαστε όλα αυτά τα παιδιά που μεγάλωσαν στο μεγάλο σπίτι του φόβου και που για μία έστω μέρα τον χρόνο μπορούμε να νιώσουμε πως η πόλη αυτή ανήκει και σε εμάς. // Πίσω στο τώρα. Είμαι 23 και στο φοβισμένο αγόρι από την Ιταλία λέω «κλείσε τα μάτια σου», και το φιλάω. Και το ότι δεν φοβάμαι να δώσω αυτό το φιλί είναι ένας θρίαμβος που ανήκει σε όσους ήρθαν πριν από μένα, το να μη φοβούνται όμως αύριο οι άνθρωποί μου να είναι ο εαυτός τους με όρους απόλυτους, αυτός και μόνο αυτός θα είναι ο δικός μας θρίαμβος. Είμαι 23 και θα με πάρεις από το χέρι ενώ ξημερώνει, όταν οι άνθρωποι θα έχουν σπάσει και η πόλη θα κοιμάται και, τρέχοντας δεξιά-αριστερά, θα φωνάξεις προς το κενό «Atene la vida», εννοώντας «θα κερδίσουμε». Όχι μονάχα εδώ, σε αυτήν τη μικρή γωνιά της πόλης όπου ήδη νιώθεις στοιχειωδώς ασφαλής, όχι μονάχα εμείς, όχι μονάχα στη φούσκα μας αλλά παντού και όλοι. Γιατί κανείς δεν μπορεί να μας πείσει πως κάτω από τα αστέρια της Αθήνας υπάρχει κάτι πιο σωστό από αυτό το φιλί. Γιατί στο παιχνίδι που λέγεται «Identity Politics» τα παίζεις όλα ή τίποτα, αλλιώς σηκώνεσαι και φεύγεις. Κι εμείς δεν πάμε πουθενά.
ΤΗΝ ΤΗΝ L i FO 13.06.24 33
υγεία
διακρίσεις «Ένας νόμος δεν αρκεί», λέει το σύνθημα του φετινού Athens Pride, στρέφοντας την προσοχή, πέρα από τη δικαιολογημένη χαρά για τη θεσμοθέτηση (επιτέλους) της ισότητας στον γάμο και την τεκνοθεσία, σε όλα όσα απομένουν να γίνουν ώστε να μπορούμε να μιλάμε για πλήρη ισότητα και ουσιαστική συμπερίληψη των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην κοινωνία. Και είναι ομολογουμένως πολλά αυτά, ιδίως σε τομείς όπως η υγεία, όπου η χώρα μας είναι αρκετά πίσω, όπως επισημαίνει και η ίδια η Εθνική Στρατηγική για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+: «Ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η έκφραση, η ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά φύλου δεν συμπεριλαμβάνονται στο πεδίο της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας στη νομοθεσία για την ίση μεταχείριση. Σε κάθε περίπτωση, η παροχή υπηρεσιών βασίζεται στη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή και διαταράσσεται όταν ο ασθενής δεν μπορεί να οικοδομήσει τέτοιες σχέσεις». Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα συνεχίζουν δυστυχώς να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, οι οποίες δεν λαμβάνουν υπόψη τις προκλήσεις που βιώνουν, αλλά και διακρίσεις από το προσωπικό στις δομές υγείας, το οποίο συνήθως δεν έχει ούτε την κατάρτιση ούτε την ευαισθησία να αναγνωρίσει αυτές τις προκλήσεις και να τις διαχειριστεί με τρόπο που δεν θα αναπαράγει τα αρνητικά στερεότυπα και τους αποκλεισμούς. Το πρόβλημα, μάλιστα, είναι ιδιαίτερα έντονο στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας και ψυχοκοινωνικής στήριξης, καθώς η έλλειψη σαφούς νομοθετικού πλαισίου επιτρέπει την παροχή συμβουλευτικής και πρακτικών που μπορεί να βλάπτουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Τα τρανς άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, σοβαρές δυσκολίες στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Οι απαξιωτικές συμπεριφορές που συχνά συναντούν τα αποτρέπουν από το να επισκεφτούν νοσοκομεία, με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις που κάτι τέτοιο μπορεί να έχει στην υγεία τους μακροπρόθεσμα. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόλις πρόσφατα επετράπη στους ομοφυλόφιλους άνδρες να γίνονται αιμοδότες, ενώ οι επικίνδυνες «θεραπείες» μεταστροφής απαγορεύτηκαν στην Ελλάδα μόλις το 2022. Για μία ακόμη φορά, ωστόσο, δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό, αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα σε άλλες χώρες που εφαρμόζουν με επιτυχία πολιτικές που εξασφαλίζουν ισότιμη και ολοκληρωμένη πρόσβαση στις δομές και τις υπηρεσίες υγείας για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Σε αυτό το πλαίσιο, αρκετά είναι τα κράτη που έχουν υιοθετήσει αυστηρή νομοθεσία κατά των διακρίσεων σε βάρος των ΛΟΑΤΚΙ+ και για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασής τους στις υπηρεσίες υγείας. Ο Καναδάς, για παράδειγμα, εφαρμόζει μια συνεκτική στρατηγική που ξεκινά από τη συγκέντρωση και ανάλυση σχετικών δεδομένων και φτάνει μέχρι την εφαρμογή στοχευμένων παρεμβάσεων που καλύπτουν όλο το φάσμα των αναγκών. Περιλαμβάνει την εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού πάνω στα ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα υγείας, την ενσωμάτωση θεραπειών και επεμβάσεων επιβεβαίωσης φύλου στα ασφαλιστικά προγράμματα, καθώς και την προστασία από διακρίσεις στις δομές υγείας. Η δε Σουηδία και η Ολλανδία προσφέρουν εξειδικευμένες υπηρεσίες για ΛΟΑΤΚΙ+ και ειδικά για τα τρανς άτομα, συμπεριλαμβανομένων των επεμβάσεων επιβεβαίωσης φύλου και των ορμονοθεραπειών, ενώ «τρέχουν» και προγράμματα για την υποστήριξη της ψυχικής και της σεξουαλικής υγείας τους. Αντίστοιχες πολιτικές εφαρμόζουν και η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Νέα Ζηλανδία αλλά και η Γερμανία, η οποία διαθέτει επιπλέον προγράμματα για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του ΗΙV, ειδικά σχεδιασμένα για ΛΟΑΤΚΙ+. Σε ό,τι αφορά, μάλιστα, την Ισπανία, το δημόσιο σύστημα υγείας διαθέτει κλινικές ειδικά επικεντρωμένες στις ανάγκες των ΛΟΑΤΚΙ+, ιδίως των τρανς ατόμων, προσφέροντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες που εκτείνονται από την ψυχική υποστήριξη μέχρι τις ιατρικές και φαρμακευτικές θεραπείες. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και η Νορβηγία με τη Γαλλία, με την τελευταία να συμπεριλαμβάνει και πολιτικές που διασφαλίζουν την ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας για τις ΛΟΑΤΚΙ+ οικογένειες. Τέλος, στα πιο προωθημένα παραδείγματα ανήκει η Αυστραλία, η οποία, με τη βοήθεια και της Εθνικής Συμμαχίας για την Υγεία των ΛΟΑΤΚΙ+, προωθεί ολιστικές και συμπεριληπτικές πολιτικές οι οποίες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από την ψυχολογική υποστήριξη και την υγεία των ηλικιωμένων και των ΑμεΑ ΛΟΑΤΚΙ+ μέχρι τις ανακουφιστικές θεραπείες για άτομα με ανίατες ασθένειες. ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΩΝ. ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΟΡΗ / CHOOSE L i FO 13.06.24 35
υγεία χωρίς
Ο φετινός Μήνας Υπερηφάνειας είναι ο πρώτος στην Ελλάδα μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ισότητα στον γάμο και στην τεκνοθεσία. Σε αυτήν τη χρονική συγκυρία μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, εκτός αλλά και εντός της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αναρωτιέται αν έχουν πλέον νόημα οι εορτασμοί των Pride (Φεστιβάλ Υπερηφάνειας), μια και ένα διαχρονικό αίτημα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων για ισότητα έχει επιτευχθεί. Είναι όμως έτσι; Η Choose, σε συνεργασία με την GPO, διεξήγαγε για λογαριασμό της LiFO μια μεγάλη έρευνα αναζητώντας την άποψη της ελληνικής κοινωνίας για τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα και τα Pride, με αφορμή από τη μία το Athens Pride (15/6), που φέτος διοργανώνεται με σύνθημα «Ένας νόμος δεν αρκεί», και από την άλλη το Europride (29/6), τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση ΛΟΑΤΚΙ+ Υπερηφάνειας που φέτος φιλοξενείται στη Θεσσαλονίκη από το Thessaloniki Pride. Στο παρόν αφιερωματικό τεύχος δημοσιεύουμε ένα μέρος των αποτελεσμάτων και μερικά πρώτα συμπεράσματα, ενώ η πλήρης έρευνα θα δημοσιευτεί σύντομα στο lifo.gr. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε γύρω από δύο θεματικούς πυλώνες: την αντίληψη της ελληνικής κοινωνίας για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και την άποψη των Ελλήνων πολιτών για τα Pride που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στη χώρα μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Αρχικά, παρατηρούμε πως το 51,5% των ερωτώμενων θεωρεί πως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα δεν απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα με τα μη ΛΟΑΤΚΙ+. Σε συνέχεια αυτής της ερώτησης, το 67,2% των συμμετεχόντων χαρακτηρίζει ως πολύ σημαντικό το δικαίωμα να απολαμβάνουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα τα ίδια δικαιώματα με τα άτομα που δεν ανήκουν σε αυτή την κοινότητα. Με βάση τα παραπάνω και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών διάκειται θετικά απέναντι στη θέσπιση του πρόσφατου νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών (56,4%), είναι ασφαλές να πούμε πως η κοινή γνώμη αναγνωρίζει ως έναν βαθμό την ανάγκη για ισότητα μεταξύ των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και μη. Παρόλο που αναγνωρίζεται θετικά το πρόσφατο νομοθετικό πλαίσιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, το 54,4% των ερωτώμενων αναφέρει ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν αρκεί για να διασφαλιστεί η πλήρης ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Στο ίδιο πλαίσιο, οι ερωτώμενοι κλήθηκαν να παραθέσουν την άποψή τους για το ζήτημα της τεκνοθεσίας από τα ομόφυλα ζευγάρια. Το 68,4% των συμμετεχόντων διατηρεί αρνητική στάση απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα· μάλιστα, τα μεγαλύτερα ποσοστά των αρνητικών απαντήσεων καταγράφονται στις ηλικίες άνω των 55 ετών (55-64 ετών 78,1% και 65+ ετών 85,6%). Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι την ίδια άποψη ενστερνίζεται το 76% των αντρών που συμμετείχαν στην έρευνα. Αναφορικά με τη συμπεριληπτικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, σχεδόν 6 στους 10 ερωτηθέντες αναφέρουν πως ο χώρος όπου εργάζονται είναι ασφαλής, ισότιμος και συμπεριληπτικός για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ενώ σχεδόν το 75% εξ αυτών δηλώνει πως δεν έχει παρατηρήσει ή βιώσει κάποια ομοφοβική ή τρανσφοβική συμπεριφορά απέναντι σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην εργασία τους. Ωστόσο, σε ερώτηση για το αν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα την ταυτότητά τους στον εργασιακό χώρο των ερωτώμενων, το 45,1% απάντησε αρνητικά. Εν προκειμένω, μπορούμε να πούμε πως ενώ στον εργασιακό τομέα έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικά βήματα προς την εξασφάλιση της συμπεριληπτικότητας των ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, υπάρχει ακόμα περιθώριο προκειμένου να αντιμετωπιστούν περαιτέρω οι διακρίσεις και οι ανισότητες στον συγκεκριμένο χώρο. Στην επόμενη θεματική ενότητα που αφορά την άποψη των ερωτώμενων για το Pride, παρατηρούμε αρχικά ότι το 61,1% διατηρεί αρνητική στάση, ενώ το 76,8% δηλώνει πως δεν θα συμμετείχε σε αντίστοιχες εκδηλώσεις αν του δινόταν η ευκαιρία. Ωστόσο, σχεδόν 4 στους 10 συμμετέχοντες πιστεύουν ότι διοργανώσεις όπως το Pride έχουν συνεισφέρει στην ορατότητα και στις διεκδικήσεις της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αναγνωρίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη συμβολή αυτών των εκδηλώσεων στην αναγνώριση των δικαιωμάτων των μελών της. Στη συνέχεια τέθηκαν ερωτήσεις προκειμένου να αποτυπωθεί όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά η αντίληψη των ερωτώμενων για τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα, καθώς και σχετικά με τις αιτίες που οδηγούν στην ομοφοβία. Το 61,1% αναφέρει ως κυριότερο πρόβλημα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων την περιορισμένη κοινωνική αποδοχή, ενώ το 32,5% την έλλειψη νομικής προστασίας έναντι της βίας και της παρενόχλησης. Αντίστοιχα, οι παραδοσιακές πολιτιστικές αξίες της ελληνικής κοινωνίας (52,4%) και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις (52,1%) αποτελούν για τους συμμετέχοντες τους σημαντικότερους παράγοντες για την ύπαρξη ομοφοβικών και τρανσφοβικών συμπεριφορών στην Ελλάδα. Κλείνοντας, οι ερωτώμενοι ανέφεραν πως μια ισχυρότερη προστασία έναντι των διακρίσεων μέσω της εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας (37,7%) και η υλοποίηση κατάλληλων εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε σχολεία και χώρους εργασίας (34,6%) θα συνέβαλλαν θετικά στην προώθηση της ένταξης και αποδοχής των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην ελληνική κοινωνία. Ανάλυση: Παναγιώτης Δικταπανίδης, Account Research Manager, GPO έρευνα έρευνα Επωνυμία του διενεργήσαντος την έρευνα: > Choose Strategic Communications Partner > G.P.O. ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ Α.Ε. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δείγματος: ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Πανελλαδικό σύνολο πληθυσμού 17 ετών και άνω. Το μέγεθος του δείγματος: Σχεδιασμένο δείγμα 800 ατόμων. Πραγματοποιήθηκε στο σύνολό του. Το χρονικό διάστημα συλλογής στοιχείων: 10-11 Ιουνίου 2024 Μέθοδος δειγματοληψίας: Στρωματοποιημένη. Το δείγμα κατανεμήθηκε με τη μέθοδο των ποσοστώσεων, με αναλογία ως προς τις περιφέρειες, το φύλο και την ηλικία. Μέθοδος συλλογής στοιχείων: Τηλεφωνικές & online συνεντεύξεις με χρήση συστήματος CATI και CAWI και δομημένο ερωτηματολόγιο. Παράμετροι της στατιστικής στάθμισης του δείγματος: Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν σταθμιστεί με τη σύνθετη στάθμιση ως προς το φύλο και την ηλικία. τι πιστεύει η ελληνική κοινωνία για τα λοατκι+ δικαιώματα και τα pride; ΑΦΙΕΡΩΜΑ 36 L i FO 13.06.24

έρευνα έρευνα

1. Πιστεύετε

2.

21,6 ΝΑΙ 22,9 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ
ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ
ΟΧΙ
Δ.Ξ./Δ.Α.
22,4
29,1
4,0
ότι τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα με τα μη ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα; ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 44,5 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 51,5
βιώσει ή παρατηρήσει ομοφοβική ή τρανσφοβική συμπεριφορά απέναντι σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην καθημερινή σας ζωή; ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 48,5 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 50,2 26,5 ΝΑΙ 22,0 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 14,0 ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 36,2 ΟΧΙ 1,3 Δ.Ξ./Δ.Α.
Πόσο σημαντικό είναι για εσάς προσωπικά τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα να απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα με τα μη ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα; ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ 67,2 ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ 29,5 31,2 ΠΟΛΥ 36,0 ΑΡΚΕΤΑ 12,3 ΛΙΓΟ 17,2 ΚΑΘΟΛΟΥ
Δ.Ξ./Δ.Α. Δ.Ξ./Δ.Α.= Δεν ξέρω / Δεν απαντώ L i FO 13.06.24 37
Έχετε
3.
3,3

6.

41,0 28,7

Πιστεύετε ότι ο νόμος για τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών είναι αρκετός για να διασφαλίσει την πλήρη ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων; ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 37,4 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 54,4
ΝΑΙ 19,0 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 27,9 ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 26,5 ΟΧΙ 8,2 Δ.Ξ./Δ.Α.
Πιστεύετε ότι η εκπαίδευση στα σχολεία θα πρέπει να γίνει πιο συμπεριληπτική ώστε να περιλαμβάνει και τα ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα; ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 47,5 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 50,2 21,5 ΝΑΙ 26,0 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 15,9 ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 34,3 ΟΧΙ 2,3 Δ.Ξ./Δ.Α. 4. Ποια είναι η άποψή σας για τον πρόσφατο νόμο που αναγνωρίζει τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών στην Ελλάδα; ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΕΤΙΚΗ 56,4 ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ
5.
18,4
7.
ΘΕΤΙΚΗ 27,7 ΜΑΛΛΟΝ ΘΕΤΙΚΗ 12,0 ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ 29,0 ΑΡΝΗΤΙΚΗ 2,6 Δ.Ξ./Δ.Α.
Ποια είναι η άποψή σας για την τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια; ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΕΤΙΚΗ 28,0 ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ 68,4
ΘΕΤΙΚ Η 14,7 ΜΑΛΛΟΝ ΘΕΤΙΚΗ 13,6 ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ 54,8 ΑΡΝΗΤΙΚΗ
Δ.Ξ./Δ.Α. ΑΦΙΕΡΩΜΑ 38 L i FO 13.06.24
13,3
3,6

42,3

9. Ποια είναι η γνώμη σας για τα Pride; ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΕΤΙΚΗ 25,1 ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ 61,1
ΘΕΤΙΚΗ
ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ
ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ
9,8
15,3
18,8
ΑΡΝΗΤΙΚΗ
Δ.Ξ./Δ.Α. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΕΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ
Πιστεύετε ότι στην εργασία σας το περιβάλλον είναι ασφαλές, ισότιμο και συμπεριληπτικό για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα; ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 58,8 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 28,7
ΝΑΙ 30,0 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 15,4 ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 13,3 ΟΧΙ 12,5 Δ.Ξ./Δ.Α. 10. Θα συμμετείχατε σε εκδηλώσεις του Pride Month, αν σας δινόταν η ευκαιρία ή η αφορμή; ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 18,9 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 76,8 8,2 ΝΑΙ 10,7 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 14,8 ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 62,0 ΟΧΙ 4,3 Δ.Ξ./Δ.Α. 31,3 23,0 30,6 25,0 26,8 22,4 10,3 12,9 40,0 30,9 19,9 68,7 51,1 52,5 62,7 65,7 72,0 69,7 58,6 63,2 59,1 62,3 55,4 73,1 52,6 25,1 61,1 35,1 23,8 16,7 L i FO 13.06.24 39
13,8
8.
28,8

12,2

τη γνώμη σας, ποιος είναι ο σημαντικότερος παράγοντας που συμβάλλει στην ομοφοβία και την τρανσφοβία στην Ελλάδα; *πολλαπλή απάντηση 14. Πώς μπορούμε να προωθήσουμε καλύτερα την ένταξη και την αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην ελληνική κοινωνία; *πολλαπλή απάντηση 9,7 30,0 1,2 2,9 4,6 9,4 5,5 14,4 31,1 32,5 61,1 19,9 37,0 52,1 52,4 26,9 5,6 20,2 30,7 34,6 37,7 11. Πιστεύετε ότι οι διοργανώσεις Pride και οι σχετικές δράσεις που πραγματοποιούνται καθ΄όλη τη διάρκεια του Μήνα Υπερηφάνειας έχουν συνεισφέρει στην ορατότητα και τις διεκδικήσεις της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας; 12. Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα σήμερα; *πολλαπλή απάντηση ΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 38,8 ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ 49,0 9,5 ΝΑΙ 29,3 ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ 21,0 ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ
ΟΧΙ
13. Κατά
28,0
Δ.Ξ./Δ.Α. ΑΦΙΕΡΩΜΑ 40 L i FO 13.06.24
L i FO 13.06.24 41
νέοι καλλιτέχνες Σήμερα υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες που βιάζονται να πάρουν το μικρόφωνο και να βρεθούν στην κορυφή μέσα σε μια βραδιά. Τους φουσκώνουν τα μυαλά και καταλήγουν με σουξέ της μιας μέρας. Μάλιστα, έχουν και μάνατζερ, και είναι τόσο γελοίο όλο αυτό. Ευτυχώς, εμείς, στην εποχή μας, δεν είχαμε τέτοια παράσιτα να μας ακολουθούν ή να μας πατρονάρουν. Ειλικρινά, τα λυπάμαι αυτά τα παιδιά που τους ρωτάς ποιος είναι ο Τσιτσάνης και σε κοιτούν αποσβολωμένα. L i FO 13.06.24 43
46 L i FO 13.06.24

Athens Pride 2024

818 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Στην πλατεία Συντάγματος επιστρέφει το Athens Pride και οι φετινοί εορτασμοί θα ανοίξουν νωρίς το μεσημέρι με workshops, συζητήσεις και χαιρετισμούς των ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεων. Η μεγάλη παρέλαση υπερηφάνειας θα αρχίσει στις 19:00 και θα πλαισιωθεί από DJ sets και drag shows. Από τις 21:00 και μετά θα ξεκινήσει το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με το φετινό lineup να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την Τάμτα, την Ελεωνόρα Ζουγανέλη, την Anastasia, την Daphne Lawrence κ.ά. Σάββατο 15/6, πλατεία Συντάγματος, από τις 12:00 μέχρι αργά το βράδυ 48 THE WEEK Όσα ξεκινάνε αυτή την εβδομάδα 50 ΣΙΝΕΜΑ Οι νέες ταινίες της εβδομάδας 52 ΣΙΝΕΜΑ Η αβέβαιη κουλτούρα της συνέπειας 53 BIBΛΙΟ Ο «Εγώ» και ο «Αυτός» συζητούν για τη ζωή
BIBΛΙΟ 100 χρόνια «Μαγικό Βουνό» και η σημασία του σήμερα
ΜΟΥΣΙΚΗ Nalyssa Green, είσαι πολύ καλή στα πάρτι; L i FO 13.06.24 47
54
56

STOP THE PRESS the week

2

Colourday Festival 2024

Ayshel, Bill

Bill Selfer,

3 ΘΕΑΤΡΟ «Looking for a missing employee»

1 ΘΕΑΤΡΟ «Respublika» Rave εμπειρία, κοινωνικό πείραμα ή πολιτική πράξη; Πώς μπορεί να μοιάζει ένας πιο δίκαιος κόσμος; H Στέγη μάς καλωσορίζει στο Respublika, την ουτοπία του Lukasz Twarkowski και μια καθηλωτική εμπειρία για το κοινό. Ένα εξάωρο rave party με μπαρ, σάουνα και ησυχαστήριο συνθέτουν το θέαμα του Πολωνού σκηνοθέτη. Το Σάββατο 15 Ιουνίου, μετά το τέλος της παράστασης, στις 02:00 μετά τα μεσάνυχτα, θα ακολουθήσει ένα εκρηκτικό DJ set με τον σούπερ σταρ της techno μουσικής Richie Hawtin και την Παλαιστίνια DJ-φαινόμενο Sama’ Abdulhadi. 13-15/6, 20:00, Terra Vibe Park, 37ο χλμ. Εθνικής Οδού Αθηνών Λαμίας, Μαλακάσα, είσοδος 10-65
ευρώ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ
Το μεγαλύτερο ελληνικό φεστιβάλ, το Colourday Festival, έρχεται για 8η χρονιά στο ΟΑΚΑ. Το πιο viral event της χώρας είναι γεμάτο χρώμα, εντυπωσιακά shows και ασυγκράτητο, οπαδικό παλμό. Το απόλυτο fun. 16/6, 12:00, ΟΑΚΑ, Κηφισίας 37, Αθήνα, είσοδος: 18-48 ευρώ
Τεκμήρια που αφορούν εσφαλμένες υποψίες, σκάνδαλα, αποκαλύψεις κυβερνητικής διαφθοράς και δολοφονίες γύρω από την υπόθεση μιας απρόσμενης εξαφάνισης υπαλλήλου του υπουργείου Οικονομικών του Λιβάνου στη Βηρυτό το 1996. Βασιζόμενος σε πραγματικά γεγονότα, ο Ραμπί Μρουέ παρουσιάζει ένα έργο για μια ανησυχητική αστυνομική υπόθεση και τους διαπλεκόμενους πολιτικοοικονομικούς παράγοντες, αναζητώντας την «αλήθεια». 17-18/6, 21:00, Πειραιώς 260, Πειραιώς 260, Ταύρος, είσοδος: 5-40 ευρώ 4 ΜΟΥΣΙΚΗ Archive Πέντε χρόνια μετά την καθηλωτική τους συναυλία στο Ηρώδειο, οι Archive επιστρέφουν δυναμικά με τον προπέρσινο δίσκο τους «Call to arms & angels» στις αποσκευές τους και υπόσχονται μια αξέχαστη νύχτα στο φανατικό κοινό τους. 14/6, 21:00, θέατρο Λυκαβηττού, είσοδος: 50 ευρώ 5 ΘΕΑΤΡΟ «Σαρλότ: ΟπερΩτικό μονόδραμα» Με αφορμή τον ανεκπλήρωτο έρωτα του Βέρθερου και της Σαρλότ, όπως προκύπτει από τα Πάθη του νεαρού Βέρθερου (1774) του Γκαίτε, και τα Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου (1983) του Ρολάν Μπαρτ, το έργο Σαρλότ σε μουσική και λιμπρέτο της νέας συνθέτριας Λίνας Ζάχαρη φέρνει επί σκηνής έναν ακροβατικό, «οπερΩτικό» μονόλογο για την επιθυμία που δεν τολμά να εκφραστεί, τους δαίμονες που δεν φθείρονται και το τραύμα της απώλειας. 13, 15/6, 20:30, Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής-ΚΠΙΣΝ, Λεωφόρος Ανδρέα Συγγρού 364, Καλλιθέα, είσοδος: 10-15 ευρώ 6 ΘΕΑΤΡΟ «Τραγούδια του ελληνικού λαού –Drag Oratorio» Η bijoux de kant του Γιάννη Σκουρλέτη επανέρχεται, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Ένα έργο που άντλησε έμπνευση από τον Μικρασιάτη συνθέτη, μαέστρο και πιανίστα Γιάννη Κωνσταντινίδη (1903-1984). Έχοντας διαπρέψει στον χώρο του ελαφρού τραγουδιού («Ξύπνα αγάπη μου» κ.ά.) με το ψευδώνυμο Κώστας Γιαννίδης, με τον κύκλο «Είκοσι τραγούδια του ελληνικού λαού» ο Κωνσταντινίδης δημιούργησε ένα υπερκείμενο, μια μουσική σύνθεση αντίστοιχη της δισυπόστατης καλλιτεχνικής του πορείας. 15-16/6, 20:00, 17-18/6, 21:00, Πειραιώς 260, Πειραιώς 260, Ταύρος, είσοδος: 20 ευρώ 7 ΘΕΑΤΡΟ «Κρυπτόγαμα» Ο συγγραφέας Μιχάλης Αλμπάτης γράφει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τον θεατρικό μονόλογο Κρυπτόγαμα που διαδραματίζεται σε μια μικρή πόλη της Κρήτης αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρωταγωνιστούν «ένας χασάπης που δεν ήθελε χασάπης να γενεί, που σιχαίνεται τη μυρουδιά απ’ τα σπλάχνα και το αίμα, ένα δαχτυλίδι μαγικό, που μεταμορφώνει όποιον το φορεί σ’ ό,τι πιότερο ποθεί μα και φοβάται να ’ναι, ένα γλέντι αρραβώνων και μια δολοφονημένη τραβεστί που είχε για ίνδαλμά της την Αλίκη Βουγιουκλάκη, δίνοντας παραστάσεις με τα τραγούδια της στους δρόμους και στα ταβερνεία, κάτω από κοροϊδίες και γιουχαΐσματα». 17-18/6, 20:00 και 22:00, Πειραιώς 260, Πειραιώς 260, Ταύρος, είσοδος: 5-15 ευρώ 8 ΘΕΑΤΡΟ «Κουταλιανοί ή Το βάρος της ιστορίας» Η παράσταση Κουταλιανοί ή Το βάρος της ιστορίας φωτίζει στιγμές από τη ζωή των Κουταλιανών, όπως ονομάστηκαν οι Μικρασιάτες μασίστες σε διάφορες ιστορικές περιόδους: o μυθικός Παναγής Κουταλιανός και ο απόγονός του Δημήτρης, ο Χάρης Καρπόζηλος και o Γιάννης Κεσκελίδης ή Σαμψών, ο γίγαντας του ελληνικού κατς «Αττίλιο» ή «Ασιάτης» (sic). Μια μουσικοεικαστική καντάτα σε συνεργασία με το μουσικό σύνολο Oros Εnsemble από την Ομάδα Μουσικού Θεάτρου Ραφή. 14-15/6, 21:00, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη 1, είσοδος: 8-18 ευρώ ΠΑΡΤΙ Power Dance Club Pride Athens Το μεγάλο πάρτι μετά το Pride είναι μια μεγάλη εξτραβαγκάντζα: δώδεκα διεθνείς και εγχώριοι καλλιτέχνες, δέκα ώρες απόλυτης χαράς και ξεφαντώματος. Με τους Lakuti, Andreas Palmer,
Clubkid, Dodo κ.ά. 15/6, 23:00, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5, είσοδος: 18 ευρώ
Sanders,
13-19 ιουνιου 2024 απο τη μαρια παππα 48 L i FO 13.06.24

9

Anohni and the Johnsons Για

Tala Madani,

Phyllida Barlow, Bouchra Khalili, Susan Meiselas

Release Athens 2024 - Parov Stelar, Jain, Telenova

After Pride Party

after hours DJ set, το Nyxtanz (hyperpop, hypertechno). Με τις Irini Karaoglou & Rrose Sélavy αλλά και Len Kouvela, Reei Psema. Hyperpop, electronica, synth pop, electro porn, techno, rap, rave, pop, R&B, amapiano.

15/6, 21:30, μπη

EKΔΗΛΩΣΕΙΣ
Για άλλη μια χρονιά ραντεβού μετά το Pride στον πεζόδρομο του Μπη Σάιντ. Καλεσμένο για πρώτη φορά, σε ένα
σάιντ, Μαυροκορδάτου 6 ΠΑΡΤΙ
ΜΟΥΣΙΚΗ
πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία η Anohni παρουσιάζει μια σειρά από συναυλίες μαζί με τους Johnsons και εννέα μουσικούς, μεταξύ των οποίων οι Julia Kent, Maxim Moston και Jimmy Hogarth (κιθαρίστας/παραγωγός). Ανταποκρινόμενη σε μια περίοδο αναταραχής, θέτει την εξής πρόκληση: «Ήρθε η ώρα να νιώσουμε τι πραγματικά συμβαίνει». 13/6, 21:00, Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Αθήνα, είσοδος: 40-170 ευρώ 10 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο; Το ΕΜΣΤ εγκαινιάζει το 4ο και τελευταίο μέρος του κύκλου με επτά νέες εκθέσεις από τις
Εύα Στεφανή,
και Ελένη Πίταρη-Παγκάλου. Στο πλαίσιο αυτού του κύκλου εγκαινιάζεται επίσης ένα νέο πρόγραμμα, το «Spotlight», που θα αναδεικνύει σε μεγαλύτερο βάθος την πρακτική ενός καλλιτέχνη της συλλογής του, ξεκινώντας με το έργο της Bertille Bak.
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, λεωφ. Καλλιρρόης & Αμβρ. Φραντζή, Αθήνα, Τρ.Τετ., Παρ-Κυρ. 11:00-19:00, Πέμ. 11:00-22:00 11 ΦΕΣΤΙΒΑΛ
Ο διάσημος Αυστριακός μουσικός και παραγωγός, που τόσο έχει αγαπηθεί στη χώρα μας, θα μας προσφέρει, μαζί με τη Jain και τους Telenova, την πιο χορευτική βραδιά του φετινού καλοκαιριού. Ο Marcus Fuereder, όπως είναι το πραγματικό όνομα του Parov Stelar, με τον αλάνθαστο συνδυασμό ηλεκτρονικών dance ήχων με jazz και swing samples που ο ίδιος πρωτοπαρουσίασε έχει εξασφαλίσει μια ξεχωριστή θέση στον κόσμο της μουσικής παγκοσμίως. 15/6, 18:00, πλατεία Νερού, λεωφ. Ποσειδώνος 2616, Καλλιθέα, είσοδος: 38-120 ευρώ the week
Things. Τα κοστούμια Η έκθεση δίνει την ευκαιρία στο κοινό του Μουσείου Μπενάκη να απολαύσει δώδεκα από τα πρωτότυπα χειροποίητα κοστούμια της βραβευμένης με Όσκαρ και βραβείο BAFTA ενδυματολόγου Holly Waddington για την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου Poor Things 12/6-29/9, Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού, Κουμπάρη 1 & Βασ. Σοφίας, Αθήνα, Δευτ., Τετ., Παρ-Σάβ. 10:00-18:00, Πέμ. 10:00-00:00, Κυρ.
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ L i FO 13.06.24 49
13/6-10/11,
Poor
10:00-16:00
ΔΙΑΝΑ - ΔΙΟΝΥΣΙΑ - ΛΑΟΥΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ 1, ΘΕΡΙΝΟ - ΑΘΗΝΑ Το καλοκαίρι της Κάρμεν ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Ζαχαρίας Μαυροειδής ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Γιώργος Τσιαντούλας, Αντρέας Λαμπρόπουλος, Νικόλας Μίχας ΣΥΝΟΨΗ: Απολαμβάνοντας μια μέρα στην queer παραλία της Αθήνας, ο τριαντάχρονος Δημοσθένης προσφέρεται να βοηθήσει τον κολλητό του και επίδοξο σκηνοθέτη Νικήτα στη δημιουργία ενός σεναρίου με επίκεντρο τα γεγονότα γύρω από έναν σκύλο ονόματι Κάρμεν. Στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, ανάμεσα σε λουόμενους και λιαζόμενους, εραστές και ηδονοβλεψίες, δυο φίλοι, ο Δημοσθένης και ο Νικήτας, συζητούν για το σενάριο ενός queer κινηματογραφικού πρότζεκτ που έχει παραγγείλει ένας παραγωγός στον δεύτερο. Πάνω στη συζήτηση, πέφτει η ιδέα να κάνουν ταινία το καλοκαίρι που ο Δημοσθένης γνώρισε την Κάρμεν, ένα γλυκύτατο σκυλί που ανήκε στον πρώην του, μα έγινε δικό του. Καθώς συζητούν για το σενάριο της ταινίας, εμείς την παρακολουθούμε κι εκείνοι τη σχολιάζουν – άρα το Καλοκαίρι της Κάρμεν είναι μια ταινία που έχει συνείδηση του εαυτού της. Το εύρημα της «ταινίας μέσα στην ταινία» δίνει σκελετό σε ένα σενάριο εμφανώς πιο χαλαρό και ελευθεριάζον από τη μεστή και καλοζυγισμένη δραματουργία του Απόστρατου, μα εκείνο του σχολιασμού πλησιάζει επικίνδυνα τα όρια της εξυπνάδας και της επεξηγηματικότητας καθώς περνά η ώρα. Ευτυχώς δεν τα παραβιάζει, χάρη στην καλή προαίρεση, τη συνειδητά αβαρή διάθεση και τη σεμνότητα – σκεφτείτε, ως αντιπαράδειγμα, πόσο μεγαλόστομα κομίζει και υπογραμμίζει τα φορμαλιστικά του παιχνίδια ο Ντολάν, ένας σκηνοθέτης που αγαπά ο Νικήτας. Αυτά τα εκτεταμένα φλασμπάκ αποδεικνύουν για ακόμα μία φορά την ικανότητα του Ζαχαρία Μαυροειδή να συλλαμβάνει τη γλώσσα των ανθρώπων της εποχής του, την κατοχή ενός αλάνθαστου φίλτρου για οτιδήποτε φαντάζει «ψεύτικο» – προσοχή, όχι τεχνητό. Δεδομένης της φύσης του εγχειρήματος, ίσως να χρειαζόταν μια πρόζα ακόμα πιο παιχνιδιάρικη, πιο γουντιαλενική, αν θέλεις –φοβόμαστε πως τα καλύτερα ευφυολογήματα είναι όσα περιλαμβάνονται σε μια κάρτα με τα «μηνύματα της ταινίας»–, αλλά η χαριτωμενιά και η ευφορική διάθεση καλύπτουν επαρκώς τις ελλείψεις της. Η πιο ενδιαφέρουσα ταινία κρύβεται στο παρόν της δράσης, σ’ αυτήν τη μέρα στη γυμνή ετεροτοπία της Βουλιαγμένης με τα μικροεπεισόδιά της, την περήφανα queer mentalité, τα ηλιοκαμένα σώματα, τη ραθυμία του θέρους και την παρέα δυο φίλων που δεν χρειάζεται να είναι και εραστές για να φερθούν τρυφερά ο ένας στον άλλο. Η αίσθηση της ευχάριστης παύσης, του ανακουφιστικού διαλείμματος, είναι διάχυτη. Και το σινεμά γεννιέται από τέτοια διαλείμματα, από το περιθώριο για παρατήρηση (και ενδοσκόπηση) που αφήνουν, από την παυσίπονη λειτουργία αλλά και τις διδαχές του ρυθμού τους. Μέσα στη σύμφυτη με την εποχή που εκτυλίσσεται ελαφρότητά του, το Καλοκαίρι της Κάρμεν μοιάζει με μεταβατική ταινία. Είναι κι αυτό ένα διάλειμμα, ικανό να φέρει πολύ ωραίο σινεμά στη συνέχεια. Aπό τον Γιάννη Βασιλείου ΑΝΕΣΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΤΤΙΚΟΝ ΑΛΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΛΑΪΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΡΙΒΙΕΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΛΕΡΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΘΕΡΙΝΟ Η Θηλιά THE ROPE ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Άλφρεντ Χίτσκοκ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Τζέιμς Στιούαρτ, Φάρλεϊ Γκρέιντζερ, Τζον Νταλ ΣΥΝΟΨΗ: Δύο νεαροί, ο Μπράντον Σο και ο Φίλιπ Μόργκαν, στραγγαλίζουν έναν πρώην συμμαθητή τους στο διαμέρισμά τους στο Μανχάταν για να αποδείξουν την «ανωτερότητά» τους, διαπράττοντας τον τέλειο φόνο. Σαν να μην έφτανε αυτό, επιχειρούν να το γιορτάσουν στον ίδιο χώρο με ένα δείπνο, που όμως δεν πηγαίνει ακριβώς όπως θα ήθελαν. Δυο πρώην συμφοιτητές και νυν εραστές –η σχέση τους υπονοείται–αποφασίζουν να εξετάσουν την ηθική του φόνου στην πράξη, στραγγαλίζοντας έναν συμφοιτητή τους, αποθηκεύοντας το πτώμα του σε ένα μπαούλο στο σπίτι και καλώντας μια σειρά από ανθρώπους για βραδινό κοκτέιλ, ανάμεσά τους και τον καθηγητή τους, έναν οξυδερκή και ελαφρώς μισάνθρωπο διανοούμενο με τη μορφή του Τζέιμς Στιούαρτ. Ο Χίτσκοκ είχε ξαναπαίξει με το εύρημα του περιορισμού της δράσης σε έναν χώρο στο Lifeboat, εδώ προσθέτει και την τεχνική του μονοπλάνου, με την ταινία να έχει γυριστεί με μια σειρά από πλάνα μακράς διάρκειας που μονταρίστηκαν έτσι ώστε να δίνουν την εντύπωση ενός ενιαίου πλάνου από την αρχή ως το τέλος. Η πλανοθεσία πότε υπηρετεί το σασπένς και πότε το power play ανάμεσα στους συνομιλητές, ωστόσο το περιεχόμενο είναι εκείνο που τοποθετεί τη Θηλιά ανάμεσα στις καλύτερες δουλειές του Βρετανού σκηνοθέτη. Έχοντας κατηγορηθεί συχνά για την ανάδειξη του φόνου σε τέχνη και για την πιθανότητα τα έργα του να παρακινούν θεατές στο έγκλημα, εδώ ο Χίτσκοκ καθιστά σαφή τον διαχωρισμό μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας στην ακαδημαϊκή συζήτηση και στην έμπρακτη εφαρμογή της. Η τεχνική του μονοπλάνου και η εξέλιξη της δράσης σε πραγματικό χρόνο συστήνουν το στοιχείο της πραγματικότητας σε μια τεχνητή ιστορία σασπένς και εκπροσωπούν την πραγματικότητα που συγκρούεται με τη φαντασία. Μια σύγκρουση που λύεται στα συγκλονιστικά τελευταία λεπτά, όταν ο χαρακτήρας του Τζέιμς Στιούαρτ ανοίγει ένα παράθυρο στον έξω κόσμο. Εκεί, σε αντίθεση με το σινεμά, ένας πυροβολισμός και, κατ’ επέκταση, ένας φόνος δεν είναι ποτέ μικρό πράγμα, έχει συνέπειες. Ο ίδιος ο Χίτσκοκ θεωρούσε την ταινία του αποτυχημένο πείραμα, άποψη που συμμερίζεται σεβαστή μερίδα της κριτικής εδώ και δεκαετίες. Έχουν άδικο. Aπό τον Γιάννη Βασιλείου ΤΡΙΑΝΟΝ CINEMAX ΘΕΡΙΝΟ - ΑΝΟΙΞΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΕΚΡΑΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΖΕΦΥΡΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΟΑΣΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ 3 ΘΕΡΙΝΗ - ΑΜΙΚΟ ΘΕΡΙΝΟ - ΓΑΛΑΖΙΑ ΑΚΤΗ ΘΕΡΙΝΟ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ L i FO 13.06.24 51
Σινεμά απο toν θοδωρη κουτσογιαννοπουλο PULP FICTION παρκείς, αποσύρθηκαν ή απλώς δεν υπήρξαν ποτέ, όπως υποστηρίζει η υπεράσπισή του. Ωστόσο το βάρος δεν έχει αρθεί και η καριέρα του έχει εξατμισθεί εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια. Το χρονικό της μετεωρικής πτώσης του κατέγραψαν οι Έλι Χακάμι και Τζούλιαν Ντομπς, δημιουργοί του ντοκιμαντέρ House of Hammer, συνέδεσε το πώς πήρε φωτιά το διαδίκτυο λόγω των μηνυμάτων που υποτίθεται πως έγραψε ο πρωταγωνιστής του Social Network με το σόι του και τις τουλάχιστον συζητήσιμες συμπεριφορές των συγγενών του, μιας ομάδας Αμερικανών πατρικίων με βίτσια που όντως παρέπεμπαν στον βαμπιρικό Οίκο των Χάμερ. Ο βιασμένος από πάστορα, όπως ισχυρίζεται, Άρμι δεν έχει βγάλει ακόμα άκρη, πρακτικά μιλώντας. Διανύει μια περίοδο που βιώνει τις συνέπειες, χωρίς κανείς να του εξασφαλίζει αν η ακύρωση που έχει υποστεί θα ανατραπεί ή θα παραμείνει στον αέρα, σαν στίγμα αβέβαιης διάρκειας και έντασης. Χωρίς καταδίκη, ούτε καν charge (your honor), απώλεσε την επαγγελματική του τιμή, όπως περίπου και ο Ρίτσαρντς και ο Σπέισι, τουλάχιστον όμως βοήθησε τους Χακάμι και Ντομπς να επινοήσουν έναν αφηγηματικό νεολογισμό. Με άξονα την παραθετική δομή του House of Hammer, το καινούργιο τους serial ντοκιμαντέρ με τίτλο «Deadly Influence: Τhe social media murders», που όντως καταγράφει μια σειρά φόνων στον χώρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προσεγγίζει το δημοφιλέστατο είδος των αληθινών εγκλημάτων με τον ρυθμό που κινούνται τα social media και τη μονταζιακή χορογραφία που υπαγορεύουν στον θεατή, σαν κλιπαρισμένα ειδησεογραφικά αποσπάσματα που ξεπετάγονται βιαστικά και θυμωμένα. Ο οπτικοακουστικός τρόπος με τον οποίο ο χρήστης καταναλώνει τα νέα δημιουργεί πρωτόγνωρη ροή στο ντοκιμαντέρ. Ζωντανός, τεράστιος pop-up οργανισμός που θα μπορούσε να ονομάζεται «Επιρροή», τρέχει σαν τη φιξιόν, αν και κρατά το πρόσχημα της τεκμηρίωσης μιας αλήθειας. Ψάχνει τον ένοχο και, προσπερνώντας επίσημες αποφάσεις, δεν αποκαλύπτει αν θα δώσει άφεση· κυρίως δεν αποκαλύπτει ποιος είναι ο χρονικός ορίζοντας των συνεπειών. Έ νας από τους εκ των ων ουκ άνευ συντελεστές της απίστευτης επιτυχίας του «Seinfeld» ήταν ο Μάικλ Ρίτσαρντς. Ο Κόσμο Κρέιμερ που έπλασε μέσα από την παράλογη κωμωδία με έμπνευση έναν γνωστό δικό του και του Τζέρι δυναμίτιζε κάθε προσπάθεια γείωσης του «show περί του τίποτα» και πρόσθετε μια ανακουφιστική τρέλα στην αγωνία των υπολοίπων. Ο Ρίτσαρντς πάντα έπαιρνε τον εαυτό του σοβαρά και την περίπτωσή του ως εξαίρεση. Όταν το 2006 επιτέθηκε φραστικά σε έναν heckler, όπως λένε τους θεατές-παρενοχλητές, που του φώναζε πως δεν είναι καθόλου αστείος στο stand up σόου του, έκανε το λάθος να τον αποκαλέσει επαναλαμβανόμενα και δυνατά με τη λέξη που ξεκινά με το γράμμα «n», και δεν εξαιρέθηκε ούτε τον κατάλαβε ακριβώς κανένας. Το περιστατικό κυκλοφόρησε στα social της εποχής, ο Ρίτσαρντς ψέλλισε κάποιες σύντομες εξηγήσεις και συνοπτικά εξαφανίστηκε. Τελείως. Σαν να μην έγινε ποτέ, αυτός όχι η φάση. Ώσπου πριν από μία εβδομάδα βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «The View», σε φιλικό περιβάλλον και κολακευτικό κλίμα, για να παρουσιάσει ένα βιβλίο του, αντιδρώντας άκαμπτα και σχεδόν άναρθρα μπροστά στα ενθαρρυντικά χαμόγελα της Γούπι Γκόλντμπεργκ και της Τζόι Μπέαρ. Φυσικά, κλήθηκε να εξηγήσει τι έγινε. Εμφανώς ταραγμένος, δικαιολογήθηκε πως δεν είχε καμία απολύτως δικαιολογία να μπει ξαφνικά σε αμυντική διαδικασία και ως χαρακτήρας να βρίσει από τη σκηνή τον θαμώνα που εξέφρασε μια άποψη αγενώς – αν και ο Άντι Κάουφμαν επί χρόνια επιδίωκε ακριβώς βίαιη αντιπαράθεση με τους υβριστές του και θα έκανε πάρτι με το θέμα. Εκτός ελαχίστων σποραδικών παρενθέσεων, ένας τόσο sui generis καλλιτέχνης όπως ο Ρίτσαρντς επέλεξε να αποσυρθεί, αντικρίζοντας στον καθρέφτη των ερασιτεχνικών βίντεο που κυκλοφόρησαν ένα τέρας που αναγνώρισε και του προκάλεσε αηδία – όπως, αντίθετα, τραγουδιστές που ακούνε τις αδυναμίες τους σε ανάλογα βίντεο από συναυλίες συνήθως μισούν τους απρόσκλητους εικονολήπτες. Μπορεί να ψεύδεται ο Ρίτσαρντς, να υποκρίνεται ταπεινά τον μετανοημένο. Ωστόσο, επέλεξε μια τιμωρία και την ακολούθησε απαρέγκλιτα. Το βλέμμα του έδειχνε αυθεντική ντροπή. * * * Ο φοβιστικά εύστροφος, δικανικά εύγλωττος Κέβιν Σπέισι μπορεί να κάνει πολλά, δεν διαθέτει ωστόσο την αιδώ στο ρεπερτόριό του. Μοιάζουν αιώνες από τότε που απολύθηκε από το Χόλιγουντ, ξεριζώθηκε από τη σειρά που εκείνος ανέδειξε και εκδιώχθηκε στα μισά μιας ταινίας που χάρισε στον αντικαταστάτη του, τον Κρίστοφερ Πλάμερ, μια εκδικητική υποψηφιότητα για Όσκαρ, και παρά τις προσπάθειές του να επανέλθει, μόλις πρόσφατα απέκτησε μια μικρή ομάδα υποστηρικτών από το σινάφι που κάποτε τον υμνούσε και τον καλούσε σε κάθε αυτοσυγχαρητήριο πάρτι της κοινότητας. Σε όλες τις δίκες αθωώθηκε και εν όψει μια νέας υπόθεσης ξεκαθάρισε στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη πως δεν έχει ουδεμία πρόθεση να κάτσει να φάει ξύλο στο μέλλον με σταυρωμένα χέρια – ενδιαφέρον. Ίσως αυτή η συγκροτημένων συναισθημάτων και σκέψεων τηλεοπτική του εμφάνιση, χωρίς τις αινιγματικές ειρωνείες των χριστουγεννιάτικων μηνυμάτων του από το «House of Cards», να προκάλεσε και μια σχετική κινητοποίηση και μια απορία: πόσο καιρό θα μένει εξοστρακισμένος ένας άνθρωπος που ανέλαβε τις ευθύνες του και κατέρριψε στο δικαστήριο όλα τα φερόμενα ως θύματά του; Στη χώρα όπου ο Ντόναλντ Τραμπ καταδικάστηκε για 34 αδικήματα, έχει προοπτικές για άλλα τόσα και ακόμη παραπάνω, και κάλλιστα δύναται να κατεβεί στις εκλογές κανονικά και, αν κερδίσει, πράγμα εξαιρετικά πιθανό, να κυβερνήσει ακόμη και μέσα από τη φυλακή, ο τυπικά αθώος Σπέισι παύεται, όπως και ο Γούντι Άλεν – αν μιλάμε για υψηλού προφίλ κινηματογραφιστές που αισθάνονται πως σέρνονται ως εξιλαστήρια θύματα. * * * Από την άλλη, υπάρχει και ο Άρμι Χάμερ με τις κανιβαλιστικές απειλές του κι ένα σεξουαλικό παρελθόν στην γκρίζα ζώνη της κακοποιητικής συμπεριφοράς και του ερωτικού kink. Όλες οι κατηγορίες εναντίον του έχουν κριθεί ανεΗ αβέβαιη κουλτούρα της συνέπειας (ως αντίδοτο και sequel της cancel culture) μάϊκλ ρίτσαρντς, άρμι χάμερ, κέβιν σπέϊσι 52 L i FO 13.06.24

A.S. Byatt.

Βιβλίο ζοντας, σαν άλλος Νίτσε, τις εγγενείς του αξίες. Μέσα από τις συνεχείς διενέξεις των δύο εκφραστών του σύγχρονου ευρωπαϊκού πνεύματος, οι οποίοι αντιπαρατίθενται δυναμικά στο βιβλίο –τον οπαδό του κλασικισμού Σετεμπρίνι και τον θιασώτη του μεσαιωνικού μυστικιστικού ρεύματος Νάφτα–, κατάφερε άλλωστε και ο ήρωάς του να αφουγκραστεί τις ιαχές των αξιών που διαμόρφωσαν την ίδια τη ζωή του. Η συμφιλίωση ανάμεσα στις δύο αυτές θέσεις επέρχεται τελικά εσωτερικά για τον Κάστορπ ύστερα από διαρκείς συγκρούσεις, αποδεικνύοντας πως καμία ιδέα δεν διυλίζεται καλύτερα απ’ ό,τι μέσα στον ανθρώπινο λόγο και πόνο. Οδεύοντας προς τον θάνατο, οσμίζεται από μόνος του τις αντιθέσεις των δύο πόλων, ωριμάζει, συναντά την εσωτερική ελευθερία και γίνεται ένα με το ενσαρκωμένο πνεύμα. Στο τέλος φαίνεται να γνωρίζει πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, καθώς το καθετί ενέχει εν μέρει το αντίθετό του ή καταλήγει στο αντίθετο. Άλλωστε, η ύπαρξη σπινθηροβολεί πραγματικά μόνο όταν οι πλευρές φωτίζονται στον πάνω και στον κάτω κόσμο, όταν η σάρκα ακτινοβολεί πνευματικότητα: «Ο άνθρωπος είναι κύριος των αντιθέσεων, υπάρχουν μέσω αυτού και επομένως αυτός είναι ευγενέστερος από αυτές. Ευγενέστερος από τον θάνατο, πολύ ευγενής για τον θάνατο – αυτή είναι η ελευθερία του μυαλού του. Ευγενέστερος από τη ζωή, πολύ ευγενής για τη ζωή – αυτή είναι η ελευθερία στην καρδιά του. Να που έφτιαξα ρίμα, ένα ονειρικό ποίημα για τον άνθρωπο. Θα το θυμάμαι αυτό. Θέλω να είμαι καλός», δηλώνει ο ίδιος σε μια στιγμή συγκλονιστικής επιφοίτησης. Για όλους αυτούς τους λόγους το Μαγικό Βουνό, που ο Αλέξανδρος Νεχαμάς στην Τέχνη του Βίου (εκδόσεις Νεφέλη) έβαλε μεθοδολογικά δίπλα στους διαλόγους του Πλάτωνα, βρίσκοντας πολλά κοινά στη διερευνητική τους μέθοδο, θεωρείται παραπάνω από κλασικό: είναι οντολογικά απαραίτητο. Όχι μόνο για τις περίτεχνες περιγραφές του που αποκαλύπτουν τη μυθοπλαστική δαψίλεια του συγγραφέα αλλά και για την αυταξία των αιώνιων ερωτημάτων που σήμερα ακούγονται περισσότερο ηχηρά από ποτέ. Βλέποντας τη λαίλαπα του ναζισμού να ενσκήπτει όχι μόνο στη χώρα του αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο Τόμας Μαν έφτιαξε ένα αφηγηματικό κόσμημα 1.000 σελίδων περίπου χρησιμοποιώντας τα πιο πολύτιμα πετράδια της ευρωπαϊκής σκέψης: τη φιλοσοφία, τη θεωρία, την αισθητική, τη μουσική. Ουσιαστικά χωρίς να ασπαστεί τη φαινομενικά ριζοσπαστική σκέψη των μοντέρνων τότε τάσεων και ρευμάτων –με εξαίρεση ίσως τον μπερξονισμό, που διαποτίζει τα πρώτα πέντε κεφάλαια του βιβλίου–, ο συγγραφέας διείδε ήδη από το 1924, οπότε και εκδόθηκε το βιβλίο, την κατάπτωση των ευρωπαϊκών αξιών και είχε το θάρρος να συγκρουστεί με το ευκλεές κονκλάβιο των γραμμάτων στη χώρα του – και όχι μόνο. Κατήγγειλε όπου μπορούσε τους Γερμανούς διανοουμένους που ασπάζονταν τις θεωρίες του Χίτλερ και φρόντισε να αφιερώσει το Νόμπελ (1929) στις υψηλές ιδέες για τις οποίες πάλεψε μέχρι το τέλος της ζωής του. Με τη διάσωση αυτών των ιδεών και αξιών –όχι όμως του ιδεαλισμού– ήταν άμεσα συνδεδεμένος και ο συντηρητισμός του, που αποκάλυπτε τη φενάκη της υποτιθέμενης ευρωπαϊκής προόδου: «Κάθε απόπειρα να καταστρωθεί το σχέδιο μιας ολοκληρωμένης από τεχνικής και ηθικής απόψεως διάταξης της κοινωνίας οδηγεί στη γελοιότητα και στην παράνοια», έγραφε στους εξαιρετικούς ΣτοχαΕ ιδικά στην παρούσα συγκυρία, με την ταυτόχρονη άνοδο της ακροδεξιάς, την οποία διέβλεπε αντίστοιχα τότε, με τον πλέον οδυνηρό τρόπο, ο κορυφαίος νομπελίστας, η ανάγνωση του πολύπτυχου αυτού έργου μοιάζει πιο επιβεβλημένη από ποτέ. Η συγκυρία σφραγίζεται με την ειδική επετειακή έκδοση του Μαγικού Βουνού από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση Θόδωρου Παρασκευόπουλου με χαρακτικό του Μιχάλη Αρφαρά και συνοδευτικά κείμενα από τον ίδιο τον Τόμας Μαν και την
ΠΡ ΟΛΟΓΟΣ ΣΤΟ «ΜΑΓΙΚΟ ΒΟΥΝΟ » Περισσότερο από ένα βιβλίο μαθητείας –Bildungsroman–, όπως έχει επανειλημμένως ειπωθεί για το μνημειώδες έργο που άφησε ο Τόμας Μαν σε έναν κόσμο που χάνεται, το Μαγικό Βουνό είναι το βιβλίο της ευρωπαϊκής μνήμης. Αυτής που γέννησε τα γράμματα και τον ουμανισμό, ενέπνευσε στις ψυχές τα πνευματικά ιδεώδη, αλλά βούλιαξε πολύ γρήγορα στα αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε στο εσωτερικό της. Κάτι όμως από τον φευγαλέο υπόκωφο θόρυβο από τις αρχαίες φωνές και τις ποιητικές διάρκειες που έφτασαν στα έγκατα της ευρωπαϊκής Ιστορίας αντηχεί στο Μαγικό Βουνό. Από εκεί ψηλά, στα χιονισμένα βουνά της Ελβετίας, όπου τοποθετείται ο χώρος δράση –το σανατόριο Μπέργκοφ–, ο κορυφαίος Γερμανός λογοτέχνης έβαλε τον ήρωά του να αγναντεύει όλες τις ευρωπαϊκές αξίες, τα αρχετυπικά φαινόμενα που γέννησαν τον μυστικισμό και τον Διαφωτισμό και διαμόρφωσαν έναν αδιαφιλονίκητο ανθρωπισμό, στον οποίο ο Τόμας Μαν επανέρχεται διαρκώς, ξαναχτίτhomas μann Το Μαγικό Βουνό Μτφρ.: Θόδωρος Παρασκευόπουλος Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελ.: 966 απο την τινα μανδηλαρα 100 χρόνια «Μαγικό Βουνό», και η σημασία του σήμερα Ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το οποίο επαναπροσδιόρισε την εικόνα που έχουμε για την Ευρώπη και την ανθρώπινη φύση. 54 L i FO 13.06.24
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ σμούς ενός απολιτικού (Ίνδικτος), γνωρίζοντας πως «όση πρόοδος και αν έγινε στην επιστήμη και στις τεχνικές γνώσεις, και μάλιστα αυτή κυρίως που σημειώθηκε στην ανθρωπιά, δεν έκανε ουδέποτε τον άνθρωπο πιο ευτυχισμένο, πιο ικανοποιημένο, παρά τον έκανε όλο και πιο ανικανοποίητο». Αυτό ακριβώς το αίτημα της μεταστοιχείωσης του ανθρωπισμού σε ένα ουσιώδες κοίταγμα στην ψυχή του ανθρώπου και όχι σε μια αποθέωση των επιστημών προβάλλεται ως αδιαφιλονίκητη θέση και στο Μαγικό Βουνό. Για την αφηγηματική του εδραίωση ο συγγραφέας του δεν αρκέστηκε μόνο στα λογοτεχνικά εργαλεία αλλά επιστράτευσε την ειρωνεία, το χιούμορ, ακόμα και τη ρητορική –υπάρχουν σελίδες ολόκληρες γραμμένες ως παιχνίδι στα γαλλικά!– την ποίηση, την αρχαία μυθολογία, κυριολεκτικά τα πάντα. Στην ουσία, πάντως, η τεχνική του είναι αυτή ενός συνθέτη μουσικής συμφωνίας, με τα λάιτ μοτίφ να επανέρχονται αριστοτεχνικά στην κεντρική αφήγηση –είτε ως το τσιγάρο και η μπίρα που απολαμβάνει σχεδόν τελετουργικά ο Κάστορπ, είτε ως συμβολικό όνειρο, όπως αυτό με το μολύβι–, ενώ οι τίτλοι στα επιμέρους κεφάλαια λειτουργούν ως ειρωνικό αντιστάθμισμα φιλοσοφικών αντιπαραθέσεων και λόγων. Λίγη σημασία όμως έχει να δικαιωθεί κάποιο στυλιστικό ή νοητικό σχήμα έναντι του άλλου, καθώς όλα φαίνονται να έχουν συμβάλει δυναμικά στην ανάπτυξη του σύγχρονου ευρωπαϊκού πνεύματος. Όχι τυχαία οι χαρακτήρες στο μυθιστόρημα εκφράζουν μια εννοιολογική, κατά βάση, θέση: ο δρ. Κροκόφσκι, που είναι από τους πρώτους που εμφανίζονται, είναι ένας λακανικός –με τα σύγχρονα δεδομένα–χαρακτήρας που διαβλέπει στις ψυχικές ασθένειες την καταπιεσμένη δύναμη του έρωτα και χαρακτηρίζει το Μαγικό Βουνό ως το «όρος της Αφροδίτης» (από τη βαγκνερική όπερα Τανχόιζερ). Η Κλάβντια Σοσά είναι συνώνυμη με τη λαγνεία και τον πόθο, μια σύγχρονη Κίρκη, μια εξωτική Ανατολίτισσα από τις απέραντες ρωσικές στέπες, ενώ ακόμα και ο Πέπεκορν, ο οποίος εμφανίζεται αργά στο μυθιστόρημα, είναι ο διονυσιακός ήρωας που παρασέρνει στο διάβα του τους ανυποψίαστους ρέκτες του πάθους. Ωστόσο, οι περισσότεροι φέρουν αλήθειες που είναι αντίθετες στην εννοιολογική τους προφάνεια και υπερισχύουν σε τέτοιον βαθμό ώστε ανατρέπουν τα δεδομένα του χαρακτήρα. Όλοι δείχνουν να παραδίδονται στο αντίθετο από αυτό που ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ως το βασικό τους χαρακτηριστικό – και αυτή είναι άλλωστε η μαγεία του ίδιου του πνεύματος. «Το πνεύμα ήταν αυτό που διέκρινε τον άνθρωπο, αυτό το σε υψηλό βαθμό αποκομμένο από τη φύση πλάσμα, αυτό το πλάσμα που αισθανόταν το αντίθετό της από κάθε άλλη μορφή οργανικής ζωής. Επομένως, η αξιοπρέπεια και η ευγένεια του ανθρώπου βασίζονταν στο πνεύμα, στην ασθένεια· ήταν, με μια λέξη, τόσο περισσότερο άνθρωπος όσο πιο άρρωστος ήταν, και το πνεύμα της αρρώστιας ήταν πιο ανθρώπινο από το πνεύμα της υγείας. Περίεργο, είπε, που κάποιος ο οποίος παρίστανε τον φιλάνθρωπο έκλεινε τα μάτια μπρος σε αυτές τις θεμελιώδεις αλήθειες του ανθρωπισμού», δηλώνεται με αριστουργηματική σαφήνεια στην πιο αντιπροσωπευτική ίσως παράγραφο του Μαγικού Βουνού. Επομένως, η πραγματική ουσία του ανθρωπισμού αποκαλύπτει τη βαθύτερη ουσία του πάσχοντος ανθρώπου και οι σκοτεινές διάρκειες θεμελιώνουν τις πιο φωτεινές ουσίες. Ακόμα και η αντεστραμμένη υπόθεση του βιβλίου αποκαλύπτει ένα σανατόριο γεμάτο με ασθενείς οι οποίοι θα αποκαλύψουν το ουσιαστικό πνεύμα που έχει χαθεί κάτω από υποτιθέμενα «υγιείς» και «εύρωστες» δοκησίσοφες αντιλήψεις. Όλα ξεκινούν όταν ο νεαρός μηχανικός από το Αμβούργο Χανς Κάστορπ επισκέπτεται τον ξάδελφό του Γιοάχιμ στο σανατόριο. Μια απλή αδιαθεσία τον κάνει να αποφασίσει να μείνει για τρεις βδομάδες, οι οποίες τελικά μετατρέπονται σε επτά ολόκληρα χρόνια διαμονής, με τον ίδιο να καθίσταται βαριά ασθενής εξωτερικά (και πνευματικά ολοκληρωμένος πολίτης). Το «βασανοπαίδι της ζωής», όπως συχνά τον αποκαλούν, μετατρέπεται σταδιακά σε ώριμο άνδρα, κατακτώντας την τελική συμφιλίωση όλων όσα συγκρούονταν μέσα του σε πνευματικό, σωματικό και συμβολικό επίπεδο, από την ερωτική του ταυτότητα, που συνένωσε το ομοφυλοφιλικό –όπως εκφραζόταν από τα ερωτικά του όνειρα προς τον συμμαθητή του Χίπε– με το ετεροφυλοφιλικό κομμάτι –που μετατοπίστηκε στον έρωτά του προς τη Σοσά–, μέχρι τις δοξασίες που αρχικά εμπνέονταν από τα δεδομένα των διαφωτιστικών, διαλογικών θέσεων και έφτασαν να εναρμονίζονται με τις μυστικιστικές μουσικές της σιωπής. Ένας πραγματικός ανθρωπισμός δεν μπορεί να μένει στις επιφανειακές θέσεις και εντοπίζεται μακριά από την κλισέ εκδοχή του και τη φαινομενική ευταξία. Αυτό που δεν λέγεται έχει ανάλογο βάρος με τον λόγο και η ασθένεια είναι πιο ισχυρή από την πολυδιαφημισμένη υγεία (μην ξεχνάμε ότι στην εικόνα του υγιούς στήριξε ο Χίτλερ όλη τη ρητορική του). Στο σημείο αυτό ο Μαν γίνεται Νίτσε, επαναλαμβάνοντας πως «η γνώση είναι αρρώστια» με κάθε τρόπο. Και κάπως έτσι θα ολοκληρωθεί και το δύσκολο ταξίδι του Κάστορπ προς την εσωτερική ωριμότητα και ελευθερία. Όπως γράφει και ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος στην Έσχατη Στράτευση (Ύψιλον): «Έτσι, περνώντας από τις Σειρήνες, επαναλαμβάνει ο Κάστορπ τη “ζαβολιά” του ομηρικού ήρωα: τείνει το αυτί του στο κατάρτι του άπληστα στην “απαγορευμένη” μουσική, έχοντας όμως δεθεί στο κατάρτι που θα τον φέρει πάλι στην ανθρώπινη συμβίωση – ένα μίνιμουμ ζωτικής υποκρισίας ή μια θεμιτή “πανουργία” του ανθρώπου στην πάλη του με τους θεούς και τους δαίμονες». Σημασία έχει άλλωστε το ταξίδι: παρ’ όλη την κάθοδο στον Άδη, καθώς το Μαγικό Βουνό είναι μια σύγχρονη συμβολική νέκυια, το βιβλίο είναι το πιο αισιόδοξο κείμενο που έχει γραφτεί ποτέ για τη δύναμη των ανθρώπων στην καρδιά της πιο βασανισμένης και πολύπαθης ηπείρου. Ας το κρατήσουμε. Και ας είναι αυτό το μυστικό μας μέχρι τέλους. Λίγη σημασία έχει να δικαιωθεί κάποιο στυλιστικό ή νοητικό σχήμα έναντι του άλλου, καθώς όλα φαίνονται να έχουν συμβάλει δυναμικά στην ανάπτυξη του σύγχρονου ευρωπαϊκού πνεύματος. L i FO 13.06.24 55

Nalyssa Green,

Μουσική στο YouTube. «Είναι “παρτόγατο”, όταν έρχομαι σπίτι με αρκετό κόσμο είναι η καλύτερή του, δεν ενοχλεί κανέναν, περνάει τέλεια, όταν έρχομαι με ένα άτομο δεν του αρέσει, θέλει μπούγιο». Ο λόγος που έχουμε βρεθεί μέσα στον πρώιμο καύσωνα είναι να σχολιάσουμε τα κομμάΤ ο Βαλέριο που με υποδέχεται όταν φτάνω στο διαμέρισμα της Nalyssa είναι ένας μακρύτριχος γάταρος τρεισήμισι χρονών, κούκλος, που όση ώρα μιλάμε έρχεται και χτυπάει ελαφρά το χέρι μου με το πόδι του, και μετά το γλείφει – με διάθεση παιχνιδιού, όχι επιθετικά, προς έκπληξη της «μαμάς» του που φοβάται να μας αφήσει μόνους όταν πρέπει να βγει από το δωμάτιο. «Είναι ατίθασος, είναι πολύ ιδιαίτερος χαρακτήρας, πολύ τρυφερός και αρκετά βίαιος καμιά φορά, με όλους», λέει η Nalyssa που τον έχει από μωρό κι έχει γράψει γι’ αυτόν ολόκληρο τραγούδι, το «Νιάου», που υπάρχει φωτό: παρισ ταβιτιαν από tον m. hulot
είσαι πολύ καλή στα πάρτι; Στον νέο της δίσκο η Nalyssa περπατάει στο νησί, ταξιδεύει στο Μαϊάμι και αράζει σε ένα πάρτι με μια τρύπα στην καρδιά, με τραγούδια τρυφερά και πικρά, με μελωδίες αλλά και γκρούβα και ραπ. 56 L i FO 13.06.24
58 L i FO 13.06.24

RAINBOW

PERSONAL SHOPPER ΈΧ Έ ΙΣ ΓΟΎΣΤΟ HOLY LLAMA ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΈΝΑ
Στο πρώτο vegan bakery της Αθήνας, το Holy Llama, φτιάχνουν ένα εντυπωσιακότατο κέικ πολλών στρώσεων με βανίλια, ολόκληρα κομματάκια σοκολάτας και αφράτη βουτυρόκρεμα. Μπορείτε να το παραγγείλετε ηλεκτρονικά από το holyllama.gr ή στο φυσικό του κατάστημα (Νίκης 23, Σύνταγμα, 210 338913) – μπορούν να το απολαύσουν από 8 έως 14 άτομα. Στο Παγκράτι, ο pastry chef Αντώνης Σελέκος ετοίμασε για φέτος μια μυρωδάτη τάρτα λεμόνι με σαμπλέ μπρετόν, μπισκότα με ανθό αλατιού και λεμόνι και την «έντυσε» με ιταλική μαρέγκα στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Και αυτή πρέπει να την κάνετε παραγγελία, θα τη βρείτε στο Antonis Selekos Conceptual Desserts (Εριφύλης 2, Αθήνα, 210 7248888) . Για nutella cookie και cinnamon roll που είναι και rainbow και νόστιμα κατευθυνθείτε προς τα Εξάρχεια και το I Cake You (Θεμιστοκλέους 42, 211 4091999) – αυτά δεν χρειάζονται παραγγελία, θα είναι εκεί και θα σας περιμένουν. ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ L i FO 13.06.24 59
THE  good LiFO 818
ΜΑΣ
ΓΛΥΚ Α ΤΗΣ ΑΘ Η ΝΑΣ

PERSONAL SHOPPER

Karl Lagerfeld

Τσάντα

Sport And Fashion Freedom, 212 00 03 710

Calvin Klein

www.calvinklein.gr

Spokey-Home Jungle

Emmaline. www.atticadps.gr

Superdry

12+ 5G

Smartphone

www.kotsovolos.gr

good LiFO ΑΠΟ ΤΗ LIFO TEAM ö
παραλίας.
ô
Λάστιχα αντίστασης.
ò
www.notino.gr
μαγιό
ñ
Emmanuela Swimwear Ολόσωμο
Issey Miyake
ö
Μαγιό σορτς με κορδόνι.
î
Λευκό πουκάμισο με
î
L’eau D’Issey Solar Violet Eau de Toilette www.hondoscenter. com
Hugo Boss
palm trees print. goldenhall.gr
Παντόφλες Logo Vegan.
www.bloobox.gr ò realme
δέρμα.
60 L i FO 13.06.24
με οθόνη AMOLED 120Hz και vegan

Granbois

ΜΟΥΣΙΚ

Έ Χ Έ ΙΣ ΓΟΥΣΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓ Έ ΡΑ ΦΩΤΟ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ Ποιος είσαι και με τι ασχολείσαι; Είμαι ο Granbois και είμαι παραγωγός και DJ. Πώς πιστεύεις ότι διαμορφώνεται το προσωπικό στυλ των ανθρώπων στις μέρες μας; Πιστεύω ότι εξελίσσεται ανάλογα με την προσωπικότητά σου. Όσο μεγαλώνεις, εξερευνάς τον εαυτό σου και τον γνωρίζεις περισσότερο, τόσο πιο πολύ εκφράζεις τον εσωτερικό σου κόσμο μέσα από τις επιλογές σου στα ρούχα. Μέχρι να διαμορφωθεί η προσωπικότητά του, ο καθένας ακολουθεί τη μάζα και τις τάσεις. Γι’ αυτό και βλέπεις τόσο πολλούς ανθρώπους με τυποποιημένο στυλ, που φοράνε τα ίδια ρούχα. Πώς επιλέγεις τα ρούχα σου; Βάσει του συναισθήματός μου. Αυτό που φοράς σε τι mood σε βάζει; Σε ευδιάθετο mood και αέρινο. Με ποιον θα αντάλλαζες την ντουλάπα σου; Η αλήθεια είναι πως δεν θα την αντάλλαζα, γιατί είμαι συναισθηματικά δεμένος με τα ρούχα μου. Είναι όλα εμπνευσμένα και φτιαγμένα από τα φουλάρια που φορούσε η μητέρα μου όταν ήμουν μικρός. Τα έχω μετατρέψει με τη βοήθεια της Στέλλας, που είναι πολύ ταλαντούχα σχεδιάστρια (@estielstudios), σε patterns και έχω μεγάλο δέσιμο μαζί τους. Τι έχεις στις τσέπες σου; Τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου. Τι φοράς και πόσο κοστίζει; Φοράω ένα σετ από την Estiel Studios και η αξία του είναι ανεκτίμητη. Πού πας τώρα; Σε ηχογράφηση. @grandboisofficial
Ο Σ ΠΑΡΑΓΩΓ
L i FO 13.06.24 61
Ο Σ, DJ
L i FO 13.06.24 63

Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Issuu converts static files into: digital portfolios, online yearbooks, online catalogs, digital photo albums and more. Sign up and create your flipbook.