AKTUALIZACJA STATUSU
Czy wilki rozumieją się nawzajem?
Wilki komunikują się nie tylko głosem, lecz także
używają zapachów, języka ciała i wyrazu pyska.
Jasna komunikacja umożliwia im opiekę nad młodymi, obronę terytorium i współpracę przy polowaniu
na dużą zwierzynę, której nie mogłyby upolować w pojedynkę.
Powącham cię później
Wilczy zmysł węchu jest stukrotnie lepszy od węchu człowieka. Te zwierzęta są w stanie stworzyć „mapę zapachową” całego swojego terytorium przez pozostawianie zapachu w odpowiednich miejscach dla innych wilków. Jest to nazywane oznaczeniem zapachowym i może stanowić ostrzeżenie dla innych watah.
Pora na siusiu
Jedną z metod na zostawienie swojego zapachu jest siusianie, czyli w żargonie naukowym –oddawanie moczu. Zarówno samce, jak i samice wilka znaczą teren w ten sposób. Mocz każdego wilka pachnie inaczej i możliwe, że są one w stanie dokładnie zorientować się, który wilk oznaczył dane miejsce, tylko za pomocą pociągnięcia nosem!
Popatrz na mnie!
Wilki lubią siusiać w oczywistych miejscach. Drzewa, słupki ogrodzeniowe i kamienie to idealne stanowiska. Znaczenie zapachem można porównać do takiego niewidzialnego graffiti. Najczęściej oznacza: „Tu byłem!”. Wilki wytwarzają zapach z gruczołów międzypalcowych, który rozsiewają, drapiąc ziemię.
Język ciała
Wilki używają ciała, aby powiedzieć…
JESTEMTERAZZŁY!
uszypołożone pobokach
JATUJESTEMSZEFEM
zmarszczonypysk
zębynawierzchu
uszy stojące na sztorc
ogon wyprostowany
pozycja przykulona, przy ziemi
uszy położone płasko po bokach zamknięty pysk
ogon podwinięty między nogami
ogon macha
CHCESZSIĘPOBAWIĆ?
nogi proste, wyciągnięte w górę
przednie łapy nisko jak w ukłonie
zad uniesiony wysoko
NIE JESTEM ZAGROŻENIEM