1. Wprowadzenie
1.1. J zyk, znaki, przedmiot i zakres zapisu konstrukcji
1.2. Model systemowy w dzia aniach technicznych
1.3. Konstrukcja, cechy konstrukcyjne, zapis w procesie projektowo-konstrukcyjnym
2. Formy i elementy gra ki konstrukcyjnej
2.1.
2.2. Linie jako znaki zapisu gra cznego
2.3. Elementy normalizacji zapisu
2.4. Rzuty prostok tne – metoda
2.5.
2.6.
Zadania do samodzielnego wykonania.
4. Elementy rysunku maszynowego
4.1. Stosowanie uproszcze w zapisie konstrukcji
Zadania do samodzielnego wykonania.
4.2. Elementy rysunku maszynowego – opis struktury zewn trznej
4.3. Rysunki elementów i mechanizmów maszyn
4.4. Rysunki wykonawcze i z o eniowe
4.5. Zapis schematyczny i symboliczny
5. Elementy rysunku hydraulicznego, pneumatycznego i elektrycznego
6. Wspó czesne formy zapisu konstrukcji (SolidWorks)
Ju od dawna problem opracowania i utrwalenia czytelnej formy zapisu my li twórczej intrygowa umys y projektantów i konstruktorów. Wspóln cech prezentowanych przez nich dzie jest prosta forma przekazu i przejrzysto . Rozwój ró norodnych form zapisu konstrukcji mo na prze ledzi na przyk adzie wielu prac, pocz wszy od tych powsta ych w czasach staro ytnych, obejmuj cych analizy geometryczne, rysunki konstrukcyjne obiektów architektonicznych, budowli, prostych mechanizmów. W okresie redniowiecza mo emy znale rysunki odzwierciedlaj ce cechy obiektów u ytkowych. Wemy np. zapis gra czny mechanizmu nawadniania i dystrybucji wody utworzony przez Leonarda da Vinci, uchodz cego za ikon ludzkiej kreatywno ci i pomys owo ci (rys. 1.1).
Rys. 1.1. Zapis mechanizmu nawadniania i dystrybucji wody utworzony przez Leonarda da Vinci w 1490 roku ród o: https://arthive.com/leonardodavinci/works/308215~Mechanism_for_irrigation_and_water_distribution
Tego typu dzie a zadziwiaj nas swoj mia o ci i pomys owo ci , a tak e pomagaj nam zrozumie , jak innowacyjne by o podej cie mistrza, zarówno w sztuce, jak i w mechanice. Sam rysunek wydaje si by zrozumia y, nawet teraz, po ponad pi ciu wiekach. W ród dokumentów Leonarda da Vinci znajduj si dziesi tki analiz geometrycznych, arytmetycznych, aci skich zwrotów, studiów nad mechanik i optyk jako dowód jego nieustannego zaanga owania w nauk . Jego ciekawo , duch obserwacji i wytrwa o le u podstaw niezwyk ej kreatywno ci. Zwró my te uwag na zapis wci garki o trzech pr dko ciach wg projektu Felippe Brunelleschiego (rys. 1.2), jak precyzyjnie oddaje istot funkcjonowania mechanizmu. Czy na podstawie takiego zapisu byliby my w stanie po pierwsze zrozumie zasad dzia ania, a po drugie odtworzy i zaproponowa budow prototypu urz dzenia?
Rys. 1.2. Zapis gra czny wci garki o trzech pr dko ciach Felippe Brunelleschiego, wykonany przez Leonarda da Vinci, ok. 1480, Biblioteca Ambrosiana, Mediolan ród o: https://www.galileonet.it/leonardo-da-vinci-mostra-milano/
2.4. Rzuty prostok tne – metoda europejska i ameryka ska
Rzutem nazywamy przedstawienie gra czne przedmiotu w okre lonej podzia ce, wykonane wed ug ustalonego sposobu rzutowania zgodnie z ogólnymi zasadami rysunku technicznego. Rzuty prostok tne maj szerokie zastosowanie w pracach projektowo-konstrukcyjnych. Stosuje si je bardzo cz sto do tworzenia dokumentacji wykonawczej. Przedstawienie przedmiotu na kilku rzutniach, ci le ze sob powizanych, pozwala na przekazanie w dok adny i jednoznaczny sposób du o wi kszej liczby informacji. Ale zrozumienie tre ci zawartych na rysunku sporz dzonego metod rzutów prostok tnych jest trudniejsze bez odpowiedniego przygotowania. Pewnym u atwieniem mo e by to, e konstruktor podczas tworzenia postaci konstrukcyjnej danej cz ci maszyny korzysta ze znanych standardów gur p askich: prostok tów, okr gów itp. i przestrzennych: prostopad o cianów, walców, sto ków itp. Umiej tno rozpoznawania tych gur w po czeniu ze znajomo ci zasad rysunkowych pozwala na wyobra enie sobie kszta tu i po o enia elementów narysowanego przedmiotu.
Rzutowanie prostok tne metod europejsk – E (pierwszego k ta) polega na wyznaczaniu rzutów prostok tnych przedmiotu na wzajemnie prostopad ych rzutniach, przy za o eniu, e przedmiot rzutowany znajduje si mi dzy obserwatorem a rzutni .
Je eli przedmiot zostanie umieszczony wewn trz wyobra alnego prostopad o cianu, którego wszystkie ciany s rzutniami, i wyznaczymy na tych rzutniach rzuty prostok tne przedmiotu wg metody E, to po rozwini ciu cian prostopad o cianu otrzymamy uk ad rzutów tego przedmiotu pokazany na rys. 2.20–2.22. Poszczególne rzuty maj nast puj ce nazwy
• rzut w kierunku A – rzut z przodu (rzut g ówny),
• rzut w kierunku B – rzut z góry,
• rzut w kierunku C – rzut od lewej strony,
• rzut w kierunku D – rzut od prawej strony,
• rzut w kierunku E – rzut z do u,
• rzut w kierunku F – rzut z ty u.
2.21. Uk ad rzutni w „rozwini ciu”
