Skip to main content

100698142

Page 1


Nazwa lądu i jego

Poziome

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Informacje ogólne

Nazwa lądu i jego cechy szczególne

Położenie geograficzne

Granice lądowe

Granice morskie

Poziome ukształtowanie powierzchni

Typy wybrzeży

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Budowa geologiczna i rozwój rzeźby

Klimat

Wody

Jeziora

Lodowce

Roślinność

Regiony fizycznogeograficzne

Syberia Zachodnia i Środkowa

Syberia Wschodnia

Góry Południowosyberyjskie

Góry Wschodniosyberyjskie

Nizina Turańska i Pogórze Kazaskie

Góry Azji Środkowej

Śródgórskie kotliny Azji Środkowej

Wyżyny Azji Środkowej

Azja Wschodnia

Azja Południowo-Zachodnia

Azja Południowa

Półwysep Indyjski

Azja Południowo-Wschodnia

Półwysep Indochiński

Archipelag Malajski

Nazwa kontynentu i jego cechy szczególne

Położenie geograficzne

Granice morskie

Granice lądowe

Poziome ukształtowanie powierzchni

Typy wybrzeży

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Budowa geologiczna i rozwój rzeźby

Klimat

Wody

Jeziora

Lodowce

Kotlina Konga

Afryka Wschodnia

Afryka Południowa

Wyspy Afryki

AMERYKA PÓŁNOCNA

Informacje ogólne

Nazwa kontynentu i jego cechy szczególne

Położenie geograficzne

Granice morskie i typy wybrzeży

Granice lądowe

Poziome ukształtowanie powierzchni

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Budowa geologiczna i rozwój rzeźby

Klimat

Wody

Lodowce

Arktyka Amerykańska

Labrador

Niż Kanadyjski

Niziny Wewnętrzne (Równiny Centralne)

Wielkie Równiny

Appalachy

Appalachy Północne

Appalachy Południowe

Nizina Nadbrzeżna

Nizina Atlantycka

Nizina Zatokowa

Kordyliery (Kordyliery Ameryki Północnej)

Kordyliery Północne

Kordyliery Środkowe

Kordyliery Południowe

Ameryka Środkowa

Ameryka Centralna

Nazwa kontynentu i jego cechy szczególne

łożenie geograficzne

Granice morskie i typy wybrzeż

Poziome ukształtowanie

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Budowa geologiczna i rozwój rzeź

Klimat

Wody

Sierras Pampeanas i Wyżyna Patagońska

Nizina Orinoko

Nizina Amazonki

Nizina Bolwijska

Nizina La Platy

Wyżyna Gujańska

Nizina Gujańska

Wyżyna Brazylijska

AUSTRALIA I OCEANIA

Informacje ogólne

Nazwa kontynentu i jego cechy szczególne

Położenie geograficzne

Granice morskie i typy wybrzeży

Poziome ukształtowanie powierzchni

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Budowa geologiczna i rozwój rzeźby

Klimat

Wody

Rzeki

Wyżyna Australijska.

Nizina Środkowoaustralijska

Wielkie Góry Wododział

Melanezja

ANTARKTYDA

Nazwa kontynentu i jego cechy szczególne

Położenie geograficzne

Granice kontynentu

Zelandia

Spis treści

Poziome ukształtowanie powierzchni i typy wybrzeży

Pionowe ukształtowanie powierzchni

Czasza lodowa i rzeźba jej podłoża

Budowa geologiczna

Klimat

Wody

Roślinność

Regiony fizycznogeograficzne

Antarktyda Wschodnia

Góry Transantarktyczne

Antarktyda Zachodnia

Antarktandy

Ziemia Ellswortha

wysep Antarktyczny

Ocean Atlantycki

Budowa geologiczna i ukształtowanie dna

Budowa geologiczna i ukształtowanie dna

Temperatura wód powierzchniowych

Ocean Spokojny

Budowa geologiczna i ukształtowanie dna

Klimat

Temperatura wód powierzchniowych

Zasolenie

zmieniające się w porze suchej w słone bagna, niekiedy pokryte taflą soli. Liczne, drobne jeziora tego typu występują na Wyżynie Australijskiej (m.in. Disappointment, Carnegie, Barlee, Moore). Wypełniają się wodą tylko po deszczach, a przez większą, suchą część roku są solniskami. Na południu, na nizinie Nullarbor występują niewielkie, słodkowodne jeziora krasowe. Niewielkie, lecz liczne jeziora, głównie polodowcowe, występują również na Tasmanii.

Wody artezyjskie

W Australii istnieje kilkanaście niecek sedymentacyjnych zasobnych w wody artezyjskie, a więc znajdujące się pod ciśnieniem hydrostatycznym. Największą taką strukturą jest Wielki Basen Artezyjski, prawdopodobnie największy basen artezyjski na Ziemi, który utworzył się na wschodnim skraju prekambryjskiej platformy australijskiej. Znajduje się pomiędzy Wyżyną Australijską (Wyżyną Zachodnioaustralijską) a Wielkimi Górami Wododziałowymi, w podłożu Niziny Środkowoaustralijskiej (Nizin Wewnętrznych). Zajmuje około 1,7 mln km2 i osiąga do 3000 m głębokości. Wielki Basen Artezyjski nie tworzy formy widocznej na powierzchni Ziemi. Najstarszymi osadami pokrywy platformowej wypełniającymi basen są permskie, triasowe i jurajskie utwory pochodzenia lądowego (piaskowce). Wyżej leżą piaskowce, łupki piaszczyste, mułowce i iłowce górnojurajskie i kredowe, w przewadze lądowe, z wkładkami utworów morskich. Najmłodszymi osadami są jeziorne i rzeczne utwory paleogenu i neogenu. Wody o napiętym zwierciadle (około 65 tys. km3 i temperaturze od 30 do około 100°C) zawarte są w osadach permu i dolnej kredy. Od góry izolują je iły górnej kredy. Basen artezyjski jest zasilany współcześnie w obrębie wychodni utworów dolnej kredy na zachodnich stokach Wielkich Gór Wododziałowych a w mniejszym stopniu, na zachodnim skraju basenu w strefie wychodni piaskowców kredowych. Najstarsze wody mają około 2 mln lat. Naturalny wypływ wód artezyjskich w postaci źródeł i wysięków (dziś praktycznie niewystępujący) zachodził w południowej części basenu artezyjskiego. Wody basenu w większości są zasolone, zwłaszcza w jego południowo-zachodniej części, gdzie zawartość soli dochodzi do 18,7‰. W części wschodniej zawartość soli nie przekracza 0,l‰.

Lodowce

Lodowce występują głównie na Wyspie Południowej Nowej Zelandii, w najwyższych partiach Alp Południowych. Jest ich około trzysta, o łącznej powierzchni około 1000 km2. Największy z nich to Lodowiec Tasmana. Ma prawie 30 km długości i ponad 150 km2. Niewielkie lodowce występują także na stokach wulkanu Ruapehu na Wyspie Północnej Nowej Zelandii oraz w najwyższych partiach gór Nowej Gwinei. AUSTRALIA I OCEANIA – Informacje ogólne

Gleby

W pasie wschodniego wybrzeża Australii i w obrębie wschodnich stoków Wielkich Gór Wododziałowych, otrzymujących obfite opady atmosferyczne, występują kwaśne czerwonoziemy i żółtoziemy (o różnym stopniu zakwaszenia). Wraz ze wzrostem wysokości przechodzą one stopniowo w leśne gleby brunatne, dominujące powyżej 800 –1000 m n.p.m. W północnej części gór i na półwyspie Jork, pod wilgotnymi lasami i sawannami wytworzyły się czerwone gleby ferralitowe z warstwami laterytów (lub skorupami laterytowymi na powierzchniach zerodowanych).

Na zachodnich, długich stokach Wielkich Gór Wododziałowych oraz w pasie wyżyn znajdujących się na południe od zatoki Karpentaria, otrzymujących mniej obfite i mniej regularne opady, rozwinęły się czerwonobrunatne gleby sawann. Podobne gleby – brunatno czerwone gleby podzwrotnikowe – występują w warunkach klimatu podzwrotnikowego, z zimowymi opadami, w południowo-wschodniej i południowo-zachodniej części kontynentu. W obrębie nizin rozciągających się u zachodnich podnóży Wielkich Gór Wododziałowych, pod roślinnością sawannową, rozwinęły się żyzne wertisole, a na południu, z drobnoziarnistych aluwiów powstały gleby szarobrązowe o dużej zawartości węglanu wapnia oraz (w dolinach rzek) mady. Wyżyny w północno-zachodniej części Australii pokryte są płytkimi glebami inicjalnymi, które rozwinęły się z kamienistych zwietrzelin skał krystalicznych i (miejscami) piaskowców. Ze zwietrzelin bazaltów wytworzyły się z kolei żyzne czerwonoziemy. Nizinę Nullarbor pokrywają czerwonobure gleby półpustyń o zróżnicowanej zawartości chlorków, siarczanów i węglanów. W obrębie pustyń występują słabo wykształcone gleby piaszczyste i różne odmiany gleb zasolonych. Przeważają jednak wietrzeniowe pokrywy gruzowe (lokalnie wychodnie litych skał podlegających intensywnemu wietrzeniu), pokrywy piaszczysto-żwirowe oraz rozległe pola wydm.

Roślinność

Australia wraz z Tasmanią tworzy odrębne państwo roślinne (Australis), bogate w gatunki roślin i, dzięki długotrwałej izolacji, obfitujące w gatunki endemiczne (setki gatunków eukaliptusów i akacji). Prawie 1/3 powierzchni kontynentu zajmują zbiorowiska roślinne typowe dla ciepłych i suchych klimatów zwrotnikowych i podzwrotnikowych, głównie półpustynie (rzadziej pustynie). Porastają je z rzadka rozrzucone kępy twardolistnych traw, m.in. Zygochloa, Triodia, Spinifex, pojedyncze drzewa, np. kazuaryny (Casuarina), eukaliptusy (Eucalyptus L’Hér.), akacje (Acacia Mill.), a w miejscach zasolonych różne gatunki halofitów. W obszarach nieco wilgotniejszych roślinność półpustynna przechodzi w zbiorowiska kolczastych krzewów nazywane scrub.

Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook