บทบาทอาสาสมัครดูแลผู้สูงอายุในชุมชนตำบลเหล่าโพนค้อ

ภาพประกอบ 2 ลักษณะภูมิอากาศ ประวัติศาสตรตําบลเหลาโพนคอ จากคําบอกเลาจากผูเฒาผูแกในแตละหมูบาน ประชากรตําบลเหลาโพนคอ เดิมอพยพจาก เมืองวังอางคํา ฝงซายของแมน้ําโขง ในสมัยรัชกาลที่ 2 และรัชกาลที่ 3 แหงกรุงรัตนโกสินทร ประกอบดวยเผาภูไทยอ เปนพื้นที่รอยตอระหวางจังหวัดสกลนครกับจังหวัดนครพนม โดยแยก ออกจากอําเภอเมืองสกลนครมาขึ้นกับกิ่งอําเภอโคกศรีสุพรรณ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2524 ปจจุบันตําบลเหลาโพนคอขึ้นตรงตออําเภอโคกศรีสุพรรณ ในตําบลเหลาโพนคอปจจุบันมีหมูบาน ทั้งหมด11หมูบาน คือ บานโพนคอ หมูที่ 1 บานโพนไฮ หมูที่ 2 บานดง หมูที่ 3 บานหนองเหียน หมู 4 บานเหลา หมูที่ 5 บานหวยยาง หมูที่ 6 บานเหลาเหนือ หมูที่ 7 บานดงนอย หมูที่ 8 บานหวย ยางเหนือ หมูที่ 9 บานโพนสูง หมูที่ 10 บานนอยหนองไผสวน หมูที่ 11 ซึ่งแตละหมูบานในอดีตมีการแยกบานและหาที่ตั้งคือ เริ่มแรกเดิมทียังมีพระธุดงคองคหนึ่ง แขวงเมืองสุวรรณเขต ประเทศลาว ไดเดินธุดงคไปตามวิสัยสมณะบรรพชิตทั้งในปาและในบาน วันหนึ่งพอไปถึงบึงแหงหนึ่ง (นาบึง) อันมีอาณาเขตติดตอกับบานหนองเหียนอุปหาด (คําวา “อุป หาด” เปนชื่อของผูมาตั้งบานหนองเหียนเปนคนแรก)เห็นวาเปนที่อุดมสมบูรณพอที่จะตั้งถิ่นฐาน บานเรือนไดพอพระธุดงคองคนั้นกลับถึงบานก็เลาเรื่องตางๆที่ไดไปพบไปเห็นมาใหพี่นองและ ชาวบานฟงวาไดไปพบเห็นที่อุดมสมบูรณแหงหนึ่งในเมืองไทย ขาวนี้ไดแพรไปถึงบุคคลที่มีชื่อ วา อาญาพระพลและอาญาพระประเทพ ทานทั้งสองไดสอบถามถึงรายละเอียดตางๆ จากผูที่ไป พบเห็นมานั้นเห็นวาเปนความจริง จึงไดรวบรวมสมัครพรรคพวก เผากะเลิงไดประมาณ 8 ครอบครัว นําโดยอาญาพระพลและอาญาพระเทพเปนหัวหนา ขามลําน้ําโขงเดินทางรอนแรมมา จนถึงบานหนองเหียนอุปหาดในระยะนั้นไดพากันหยุดอยูที่นั้น เพื่อจะไดคนหาทําเลอันเหมาะสม พอที่จะตั้งบานเรือนได แลวก็ไดพบลําน้ําแหงหนึ่งชื่อลํา (หวยทรายในปจจุบัน) ทานทั้งสองจึง แยกจากกันออกเปน 2 พวก คือพวกของพระยาเทพไดพากันไปตั้งบานเรือนอยูที่ดอนตากลา ริม หวยทราย ปจจุบันเปนหวยทราย สวนอาญาพระพลนั้นไดพาสมัครพรรคพวกไปตั้งบานเรือนอยูที่ ดงหมน ริมหวยทรายตอนบน เปนสายธารอันเดียวกัน เรียกชื่อวา บานอุมไผนาทาม ปจจุบัน เปนทุงนา แตหมูบา นทั้งสองนี้ไดรับความลําบากมากเพราะอุทกภัย คือพอฤดูฝนน้ําจะทวมแทบ