Dat we niet tegen onrecht kunnen, komt ergens vandaan. Een rechter, een slachtoffer en een directeur vertellen in deze Strijdkreet over hoe ze omgaan met recht en onrecht. Waarom walgen we van onrecht, maar waarom veroorzaken we het zelf ook? Het gaat niet alleen om die moordenaar in de krant, het gaat ook om dat leugentje om bestwil dat we zelf vertellen. Is er wel verschil tussen die twee? En: hoe komen we wel goed tot ons recht?