DOOR ROEL ROELOFFZEN
WK 2003 Canopy Formation
CF Hilfiger / Teuge
De tentenrij… Foto: Saskia Zegwaard
Op weg naar een formatie. Foto: Ronald Overdijk We vertrekken een week voor de WK naar Gap. Je bent nooit klaar met voorbereiden en we willen dus nog een paar trainingssprongetjes maken. De organisatie heeft beloofd dat er voldoende Porters zijn (een stuk of 17 geloof ik) en dat er flink doorgesprongen kan worden. We zijn benieuwd want we hebben ervaring met beloftes van Fransen…
Gedurende de week verschijnen de tenten op het terrein en worden ze langzaam maar zeker ingericht. Ieder land heeft een eigen tent en als je met een grote delegatie bent krijg je er 2 toegewezen. We beschouwen ons bevoorrecht door onze vroege aankomstdatum en besluiten de tenten te verbinden door de tussenwanden te verwijderen en aangezien we toch lekker bezig zijn, scoren we er ook een derde bij (sorry Japan), zodat wel lekker indoors in de schaduw kunnen packen. De zijwanden blijken uitermate geschikt als packmat. De calls worden steeds beter (het Engels van de Franse omroeper blijft lachen…) en we missen er steeds minder. Gaandeweg pro-
beren we het lawaai van de omroepinstallatie in de tent te beperken. Als blijkt dat de speakers in serie zijn geschakeld (de rest van het veld hoort niets meer) plaatsen we de draadjes weer in originele volgorde en proberen vooral om de omroeper te lachen. Ik zal jullie de details van de openings- en sluitingsceremonie besparen. We liepen er in ieder geval potent bij in ons KNVvL kloffie, vertrouwde rode broek en hip wit shirt… De organisatie heeft kennelijk flink wat financiële steun van sportbonden en overheden gekregen en moesten elkaar (uiteraard want ze hadden het bijzonder goed voor elkaar) een flinke veer toesteken. Dit resulteert in een hoog BoBo gespreek dat niet besteed is aan sporters die gewoon uit een vliegtuig willen vallen om hun kunstje te laten zien. Maar dat terzijde.
Canopy Formation is ingedeeld in de ochtend, om de turbulentie van de middag te vermijden. We beginnen om half acht… Fris en fruitig. Zo goed als het bij mij gaat. De middag is vrij voor leuke activiteiten (quad crossen, ik mag het hier niet vertellen…) of siësta (best prettig als je de volgende dag weer voor 6 uur naast je nest staat). We maken elke dag een redelijke reis naar het vliegveld. Het huisje (of moet ik zeggen jeugdherberg) ligt in afstand niet zo ver, maar neemt wel wat tijd in beslag (door onontgonnen gebied in de bergen). Het comfort van het huisje houdt niet over. Maar ja, het enige
▼
We worden prettig verrast! In een kleine 6 dagen 40 sprongen. Er zijn meer dan voldoende Porters, we moeten het moment nog meemaken dat ze allemaal ingezet worden. We zitten er gelukkig niet te krap in, ieder team krijgt een eigen Porter. Met zijn 5-en in een 550 pk Porter. Dàt gaat snel.
januari 2004 SportParachutist 13
013-019.indd 13
12/9/03 22:08:28