20ste Wereldkampioenschappen In de Joegoslavische deelstaat Slovenië, net over de Oostenrijkse grens, ligt Bied. Gelegen aan een groot meer en aan de voeten van een lange rij indrukwekkende bergketens met vele besneeuwde toppen, was deze mooie stad tien dagen lang de gastheer voor de deelnemers aan de 20ste WK in de klassieke onderdelen. Voor de organisatoren was het al de derde keer dat zij in deze schitterende omgeving de WK mochten organiseren. Het allereerste kampioenschap vond met zes deelnemende landen 1951 plaats. Tijdens de tiende editie namen meer dan dertig landen deel. Nu hadden 29 landen ingeschreven. Van 7 tot en met 16 september streden 142 heren en 98 dames om de te vergeven titels. Om een vlot verloop van de wedstrijd te garanderen, wordt op twee verschillende lokaties gesprongen. Het precisiegedeelte vindt plaats op het vliegveld Lesce/Bled, de landingsplaats voor stijl ligt vlak achter ons hotel bij het meer in Bied. Vliegend onder je parachute (en sommigen, gezien hun draaitijden, ook tijdens de serie) heb je een schitterend uitzicht over het meer, het daarin gelegen eiland en met de op de heuveltop gesitueerde burcht.
oorzaak 6 cm. Met een teamtotaal van 14 cm over drie sprongen doet het team het voor Nederlandse begrippen niet slecht. Internationaal gezien, blijken echter 21 landen een beter totaal te hebben.
er bijna geen enkele dummyrun te worden gemaakt. Ook zijn er geen holdings, elk vliegtuig kan direkt zijn lading lossen zodra het de vereiste exithoogte (7000 ft) heeft bereikt. Op deze eerste wedstrijddag maken alle heren twee stijlsprongen. Door het plaatsen van grote beeldschermen kunnen op beide DZ's deze sprongen live worden gevolgd. Een goede gelegenheid voor Martie Florijn, de Nederlandse videoman, om tijdens zijn vakantie de hier in gebruik zijnde video-apparatuur te bekijken. De dames blijven intussen precisiespringen. Met een totaalskore van 67 cm uit drie wedstrijdsprongen wordt al snel duidelijk dat zij samen met Engeland, Oostenrijk, Turkije en Australië om de beste klassering in de achterhoede zullen moeten strijden.
Zaterdag 8 september Zondag 9 september Na een regenachtige openingsceremonie en de obligatoire teamleadervergadering op vrijdag 7 september wordt zaterdagmorgen door meet-director Screco Medven het startsein aan de heren gegeven om met hun trainingssprong precisie te beginnen. Michel Bizat en Geert Fredrix skoren ieder een 0, Louis Wesselink 1 cm, Paul Schmidt en Ronaid van Zijp ieder 3 cm. Met een teamskore van slechts 4 cm (voor het teamklassement worden de vier beste skores in beschouwing genomen) reiken ze echter niet verder dan een 16de plaats. Terwijl de Nederlandse dames het voor onze begrippen met 11 cm ook al niet slecht doen (Annet Gillebaard een 0, Anita von Eugen 2 cm, Leanne van den Hoek 4 cm, Marian Werner 5 cm en Annemiek van Gessel 16 cm) beginnen de heren met het stijlspringen. Onder de ervaren leiding van de uit de DDR stammende event-judge Dieter Dastig hoeft
PA/Stijl, Bied
Tijdens de teamleadervergadering houdt de plaatselijke Jan Pelleboer zijn vijf minuten weerpraatje. Samengevat in vier woorden: het blijft goed springweer. De meet-director deelt aansluitend op deze optimistische blik zijn programma voor die dag mee. De heren springen de derde ronde stijl, de vrouwen gaan verder met precisiespringen . Ondanks of dankzij de weersomstandigheden skoren de Nederlandse dames in ronde vier en vijf totaal 42 cm. De totaalskore bedraagt nu 109 cm. Van de vijf 'achterhoedelanden' is Nederland intussen door het Engelse team gepasseerd. De drie andere landen lijken op een nog veilige acterstand te staan. Door een lichte blessure, opgedaan tijdens een harde opening bij zijn eerste stijlsprong en ondanks de uitstekende medische verzorging door de altijd behulpzame DDR arts Peter Meyer, durft Geert geen enkel
risiko te nemen door een derde stijlsprong te maken. Na nog wat tips van teamleader Henk Nijhuis, die moesten voorkomen dat er al penalties gegeven zouden worden voor men überhaupt met de serie begon, maken de vier overigen hun laatste stijlsprong. De dames beginnen direkt na de heren aan hun eerste stijlronde. Voor de heren kan nu het echte werk beginnen. Met werderom een teamtotaal van 4 cm, geskoord onder moeilijke omstandigheden, is dit voor hen geen slechte start. Ronaid vergooit zijn kansen op een goede eindklassering door scheef op de windlijn zittend een te abrupte rembeweging te maken: hij skoort 15 cm. Schrale troost voor hem is dat ook springers uit de gerenommeerde landen zelfs met 16 cm genoegen moeten nemen. Onder hen ook Vvo Vandermaessen, die tijdens de Beneluxkampioenschappen met slechts 4 cm over tien sprongen nog van zich deed spreken. Onder dezelfde weersomstandigheden wordt ook de tweede ronde versprongen. Teamskore nu 6 cm. Omdat Paul in een te lage hoek naar de schijf vliegt, blijft hem niets anders over dan om ernaar te reiken. Zijn achterwerk maakt als eerste grondkontakt waardoor hij letterlijk 16 cm aan zijn broek krijgt. In ronde drie lijkt alles goed te gaan en onder de wakende ogen van John den Hartog, de Nederlandse scheidsrechter, skoren zij 4 cm. Met 1 cm totaal voert Michel het NL-team aan. Louis, die in deze sprong iets te laat afremt, skoort 4 cm. Na een 2 en een 0 skore doet ook hij het met 6 cm totaal niet slecht. Paul en Ronaid hebben hun lesje geleerd, zij skoren beiden een 0 en hebben nu respektievelijk 17 en 18 cm. Geert, die na twee sprongen 3 cm heeft, skoort na een goede approach zander duidelijke
Tussen de bedrijven door houdt Hein Cannegieter, de Nederlandse delegatieleider, tevens voorzitter van de subkommissie PNStijl van het IPC, samen met nog twee andere leden een interview met de Nederlandse deelnemers. Een goed initiatief dat door alle sporters op prijs wordt gesteld. In dit interview kunnen wensen tot eventuele aanpassingen van de regels uit de sportkode en de wedstrijdregels kenbaar wo~engemaa~.Bijdevorige WK in Zweden werd ook een dergelijk interview gehouden. De meest in het oog springende veranderingen die dankzij de springers werden ingevoerd, waren de kunststoffen landingsmat en de grote elektronische mat met een diameter van 1,5 m. (De 'normale' schijf die bovenop deze mat ligt, wordt automatisch geblokkeerd als de springer de grote mat eerder raakt.) Maandag 10 september In verband met laaghangende bewolking krijgen de dames een standby periode voor stijl. De heren beginnen met de vierde ronde precisie. Bewolkt weer met 2 m/sek wind zijn ideale omstandigheden. Ondanks dat skoort het team bedroevend: 13 cm. In ronde vijf lijkt de gekregen klap psychisch door Geert nog niet te zijn verwerkt. Na een 9 cm skore in die ronde springt hij onder dezelfde ideale omstandigheden nu 16 cm! Zijn totaal bedraagt inmiddels 34 cm. Ronaid springt in deze ronde, evenals in de vorige, 8 cm, hetgeen zijn totaal eveneens op 34 cm brengt. Paul's misser in de tweede ronde en zijn overige vier skores brengen hem op 18 cm. Louis' totaal komt na een 2 en 4 cm skore uit op 12 cm. Michel blijft de enige Nederlander die na vijf sprongen met 3 cm totaal nog uitzicht heeft op een finaleplaats. In ronde zes lijkt het tij, met een zeer akseptabele 4 cm skore, weer te keren. Met een teamtotaal van 43 cm staan Roemenië, Australië, Indonesië en Japan nog achter ons land. De wedstrijdleiding besluit om na deze ronde het precisiespringen te stoppen en door te gaan met de finalesprongen 17SP