θροϊσμα #21

Page 20

Μπάμπης Πυλαρινός

Συνέντευξη στη Νάντια Χατζήνα και τη Σόνια Καραγεώργου

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1966. Σπούδασε Φυσική και έμαθε ζωγραφική και αγιογραφία μαθητεύοντας δίπλα στους Θανάση Φίλιο, Δημήτρη Χατζηαποστόλου, π.Σταμάτη Σκλήρη και Γιώργο Κόρδη. Ζωγραφίζει, εικονογραφεί παιδικά βιβλία και αγιογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφικά σύνολα σε εκκλησίες. Διδάσκει βυζαντινή ζωγραφική με τη μορφή σεμιναρίων και μαθημάτων, ενώ εκθέτει τα έργα του στην Αθήνα στο ατελιέ του, στο Παρίσι και στη Ζάκυνθο για ένα βράδυ σε υπαίθρια μέρη ιστορικού και φυσικού ενδιαφέροντος. Η τέχνη του περιγράφει έναν φωτεινό φαντασιακό κόσμο που έχει τις ρίζες του στον πραγματικό. «..αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει και να επικοινωνήσει με τον “έξω” κόσμο. Έτσι σταδιακά η εσωστρέφεια της εκκλησιαστικής ζωγραφικής του συμβαδίζει με την εξωστρέφεια και τη φρεσκάδα μιας προσωπικής κοσμικής ζωγραφικής», αναφέρει η ζωγράφος και γλύπτρια Vassiliki. Η ίδια τον χαρακτηρίζει ως «ζωγράφο της ζωής»! Από πού αντλείτε τα θέματα σας; Από φωτογραφίες, κυρίως από το instagram, από κάτι που τυχαία είδα στον δρόμο, στην τηλεόραση, σε μια ταινία, οπουδήποτε. Από άλλα έργα ζωγραφικής. Αλλά και απλά μια ιδέα, χωρίς κάποια πραγματική εικόνα π.χ. να ζωγραφίσω μια πόλη χωρίς να την ζωγραφίσω σπιτάκι σπιτάκι, η ιδέα μπορεί να είναι να ζωγραφίσω μόνο μερικά κτίρια, σύμβολα της πόλης. Ποιες είναι οι τεχνικές και τα μέσα που χρησιμοποιείτε στα έργα σας; Τα τελευταία χρόνια ζωγραφίζω αποκλειστικά με την εγκαυστική μέθοδο, ζωγραφική με κερί μέλισσας και σκόνες χρώματα. Με αυτή την τεχνική έχουν γίνει τα πορτρέτα φαγιούμ στην Αίγυπτο τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Συνήθως ζωγραφίζω σε λινά υφάσματα. Εικονογραφήσεις βιβλίων τις κάνω συνήθως με ψηφιακή ζωγραφική σ’ ένα τάμπλετ. Ακρυλικά και αυγοτέμπερα είναι τα άλλα υλικά που χρησιμοποιώ. Υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ των έργων σας;

Γενικά υπάρχει επειδή με απασχολούν τα ίδια θέματα: έρωτας, θάνατος, σχέση πατέρα και γιου, μοναξιά, μοναχικότητα, τρυφερότητα, γαλήνη, το θαύμα. Υπάρχει βέβαια κάτι που αλλάζει συνεχώς και είναι ο τρόπος που τα βιώνω και τα εκφράζω. Κάτι μένει σταθερό, κάτι αλλάζει διαρκώς. Με αυτό τον τρόπο μπορώ να πω ότι συνδέονται τα έργα μου, με αυτές τις εμμονές μου. Ποια είναι η σημασία των κρυμμένων μορφών στα έργα σας; Ξέρετε αυτό που δίνει ζωή στα πράγματα είναι ο άνθρωπος,. Θέλω να πω σκεφτείτε ένα σπίτι που στο παράθυρο κινείται μια σιλουέτα μέσα στη νύχτα, αυτό φορτίζει τόσο το τοπίο με συναισθήματα! Σε μια συνέντευξη σας είπατε ότι αντιπαθείτε το ροζ. Για ποιο λόγο; Ίσως τότε το ροζ να το είχα συνδέσει με κάτι ψεύτικο, υποκριτικό ίσως και ευτελές. Προκαταλήψεις και εμμονές. Τώρα το χρησιμοποιώ κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και με κάποια συγκεκριμένη διαχείριση. Όλα μπο-

ρούν να είναι ευλογημένα αν μπορείς να τα διαχειριστείς με κάποιο τρόπο, δηλαδή, ποιο ροζ και σε σχέση με ποια άλλα χρώματα. Με άλλα λόγια δεν έχει σημασία τι ζωγραφίζεις αλλά με ποιο τρόπο το διαχειρίζεσαι, ή δεν έχει σημασία ποιο χρώμα, αλλά πώς το σχετίζεις με το περιβάλλον του, με ποια άλλα χρώματα θα το αναμίξεις, για να αναδείξεις κάθε πλευρά του. Καμιά φορά ξεκινάω κάτι, βάζω ένα χρώμα και σκέφτομαι, «α, δε μ΄ αρέσει, να το αλλάξω». Όχι, να το μεταμορφώσω καλύτερα, δηλαδή να το διαχειριστώ έτσι που να το σώσω, να το αναδείξω, παρά να το ακυρώσω. Πιο γενικά, θα έλεγα ότι δεν έχει σημασία τι κάνεις αλλά πώς το κάνεις, δηλαδή για ποιο λόγο, με ποια συναισθήματα. Δίνω σχετικά μικρότερη σημασία στο τι θα ζωγραφίσω και μεγαλύτερη στο πως και γιατί θα το ζωγραφίσω, τι θέλω να πω με αυτό που θα κάνω, ποια ατμόσφαιρα, ποιο κλίμα. Κάποτε ήταν ένα ζευγάρι υπερήλικων που κρατούσε ο ένας το χέρι