Den Borluut - Jaargang 18 - Editie 2

JRG. 18 - Nr.2

© Getty Images

5

10

Eva Demesmaeker

16

Anouk Speleers

21

Axel Ronse

Sven Lievens

Colofon Den Borluut - ledenmagazine van Jong N-VA UGent, gemaakt voor en door (ere)leden, sympathisanten en geïnteresseerden.

Vormgeving - Toulouse Clemens Beelden - Jong N-VA UGent, N-VA

V.U. Toulouse Clemens toulouse.clemens@n-va.be

Dit nummer werd afgesloten op 25 april 2025

In deze editie Editoriaal

4

Scriptor Toulouse Clemens

Interview Eva Demesmaeker

5

Door Toulouse Clemens

Verbreden zonder te verwateren Sven Lievens

10

Een terugblik op 4 jaren Jong N-VA UGent Praeses Julie De Vuyst

Waterbeheer Anouk Speleers

Politieke boekenlijst 5 politieke boeken uit 2024

Interview Axel Ronse Door Toulouse Clemens

Semesterkiekjes Sfeerbeelden van de activiteiten uit het tweede semester

Jong N-VA UGent Praesidium 2024 -2025, meter en peter, ereleden

12 16 18 21 26 28 3

Editoriaal Best lezer, voor u ligt de nieuwe editie van Den Borluut. Het is een mooie editie geworden, met een sterke economische nadruk, in navolging op de geplande federale hervormingen die in het regeerakkoord staan.

In deze editie Deze editie kwam tot stand door de hulp van heel wat leden en sympathisanten. Door hun bijdragen kan u opnieuw genieten van een rijkgevuld magazine.

Den Borluut start met een interview van parlementslid en burgemeester van Halle, Eva Demesmaeker.

Hierna volgen twee columns van Jong N-VA’ers.

Startende met bestuurslid van Jong N-VA Ugent, Anouk Speleers over het waterbeleid in WestVlaanderen. Daaropvolgend schreef Jong N-VA Nationaal bestuurslid Sven Lievens een mooie bijdrage voor Den Borluut. Hij gaat dieper in op het belang van N-VA als volkspartij die haar wortels blijft behouden. Een interview met federaal fractieleider Axel Ronse passeert ook de revue. Hij gaat dieper in op de hervormingen van de Arizona-regering.

Den Borluut is eveneens voorzien van een politieke boekenlijst. Uit deze boeken haalt menig politiek geïnteresseerd persoon veel leesplezier en kennis.

Dankwoord Tot slot wil ik iedereen bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan deze editie. Een speciale dank gaat uit naar praeses Julie De Vuyst, wiens feedback geapprecieerd wordt.

Tot slot wil ik ook u, als lezer bedanken, voor de tijd die u neemt om deze editie van Den Borluut te lezen.

Vlaamse groet

Toulouse Clemens Scriptor Jong N-VA UGent

4

Interview met Eva Demesmaeker Door Toulouse Clemens, scriptor Jong N-VA UGent 2024 was een jaar vol successen voor u. Welke dromen heeft u nog en waar reiken uw ambities?

Dat is de moeilijkste vraag omdat ik uiteindelijk zes jaar lang verschillende dromen en verschillende scenario's in mijn hoofd heb gehad. Het is uiteindelijk het meest ultieme scenario geworden. Het is niet dat ik nu geen dromen meer heb, maar momenteel zou een jaar stabiliteit welgekomen zijn en daarna kan ik weer beginnen dromen. Ik leef elke dag de droom die ik jaren gehad heb. Het is nu wat zoeken om alles in elkaar te laten passen. Dus ik denk dat mijn droom op korte termijn is om goed ingewerkt te geraken en inhoudelijk nog sterker te worden. Bovendien is mijn droom om op termijn nog mijn master politieke wetenschappen af te maken

© Emy Elleboog Eva Demesmaeker wandelt de gangen van het parlementsgebouw binnen in haar gekende stijl: vrolijk en vol energie. Na het wonderjaar 2024 waar ze van leerkracht naar federaal parlementslid en burgemeester evolueerde, blijft ze ook in 2025 vol ambitie naar de toekomst kijken.

5

Van turnleerkracht naar parlementslid en burgemeester op 1 jaar tijd.

Ja, exact. Parlementslid en burgemeester in Halle, ik denk oprecht dat dat de twee mooiste mandaten zijn.

Men vraagt mij soms: "Wil je ooit minister worden?".

Daar repliceer ik op dat ik al burgemeester ben en dat is het allermooiste. Parlementslid zijn is ook fantastisch.

Durf dromen niets is onmogelijk’, is uw slagzin op Instagram. U bent er het sprekende voorbeeld van.

Exact. Ik heb aan vijfde, zesde en zevende middelbaar lesgegeven en ik merkte dat niet alle jongeren ambitieus zijn of een droom hebben waarvoor ze leven.

Ik kan mij dat niet inbeelden. Je moet toch ergens honger hebben om iets te bereiken en daar dan alles voor doen. Dat geeft uiteindelijk voldoening. Zelf al zijn het maar kleine tussenschakels die je behaalt, ik heb nu uiteindelijk het ultieme plaatje behaald.

Maar zelfs elke tussenschakel die je behaalt geeft je zoveel voldoening. Daarom zeg ik: ‘durf dromen’. Dat geeft je genoegen en zorgt ervoor dat je elke dag met goesting opstaat en naar iets toewerkt. Naar een droom toewerken dat is het mooiste wat je jezelf kunt bieden.

Op welke politieke verwezenlijking bent u het meest trots?

IIk ben vooral trots op hoe ik de lokale afdeling de afgelopen zes jaar heb helpen vormgeven. Hoewel ik ‘slechts’ gemeenteraadslid was, heb ik altijd ingezet op een positieve, constructieve oppositie en sterk commissiewerk. We bliezen nieuw leven in de gemeenteraad en na twee legislaturen oppositie mogen we nu zelf beleid voeren.

Daarnaast ben ik trots dat ik van de zevende naar de vierde plaats op de Kamerlijst ben geklommen. Met beperkte middelen was dat een stevige uitdaging. Velen geloofden niet dat verkiezing vanaf die positie haalbaar was, maar ik bleef volhouden. Die federale campagne, waar ik anderhalf jaar aan werkte, legde de basis voor mijn burgemeesterschap in oktober. Als ik één verwezenlijking moet kiezen, dan is het dat: vanop de zevende plaats verkozen worden voor de Kamer.

Wat wilt u tegen 2030 zeker bereikt hebben in Halle?

Ik denk dat er te weinig geïnvesteerd is in ons centrum, zowel qua handel als toerisme. Halle is een grote stad, maar we staan niet op de kaart. Om dat te verwezenlijken hebben we zowel veiligheid als onze lokale economie nodig. In toerisme is er onder geïnvesteerd de voorbije jaren, maar ook qua communicatie op dat vlak moet het beter. Hoe plaats je je stad in de markt? Hoe maakt je die aantrekkelijk? Ik denk dat als mensen voelen dat die stad ook op Vlaams niveau aanzien krijgt, dat de stad levendiger zal worden.

Voor een levendige stad heb je uiteraard veiligheid nodig.

We zitten in een toestand waarbij je Brussel niet kunt negeren. Ik denk dat veiligheid op dit moment de basis is om de stad te doen floreren en de burgers te doen openbloeien.

Over veiligheid gesproken, u zet vooral in op het gebruik van camera's. Vanwaar die keuze?

Onze stad heeft de voorbije jaren zo weinig geïnvesteerd in camera's, daarom is het nu de eerste prioriteit is om dat bij te benen. Op dat gebied zitten wij gewoon mijlenver achter. Die camerabeelden zijn harde bewijzen en groot belang zijn om daders op te sporen en te berechten. Zonder camerabeelden is het veel moeilijker om aan preventief en curatief veiligheidsbeleid te doen.

Daarnaast zijn camerabeelden ook handig om de stad te monitoren en zo fouten op te sporen en naar verbeteringen te zoeken. Meer blauw op straat willen we sowieso, maar dat is veel moeilijker door de nabijheid van Brussel. Daar krijgen ze door alle problemen veel meer middelen en manschappen. Politieagenten worden in Brussel ook beter betaald, waardoor het moeilijk is om meer personeel in onze zone te krijgen.

Camerabewaking kan die onderbemanning gedeeltelijk compenseren.

Hoe wilt u als politica van de Vlaamse rand de Nederlandse taal beschermen tegen de opkomende verfransing?

Ik denk dat het zeer belangrijk is om in de commissie Binnenlandse Zaken alles te doen wat we kunnen om die kaart te blijven trekken. We verwachten dat de taalwetgeving die er nu is, wordt nageleefd en elke fout die daar tegen gemaakt aangekaart zal worden. Aan de andere kant zijn er nog een aantal zaken die fout lopen.

Bijvoorbeeld wanneer onze mugdienst – die volledig Nederlandstalig is – uitrijdt naar Ath, dan komt er bij ons een ‘pit’ (een soort van ‘minimug’), maar die komt uit het Brusselse, waar tweetaligheid niet vanzelfsprekend is. De communicatie door die pit op ons grondgebied verloopt vaak uitsluitend in het Frans. Dat zijn zaken die in overleg met het ziekenhuis en in het parlement telkens aangekaart kunnen worden. Daar moet de afweging gemaakt worden om het gewoon zelf te doen, in het Nederlands. Zo is er de zekerheid voor cliënten dat ze in hun eigen taal verzorgd worden.

6

Dat is ook wel het handige aan een dubbel mandaat te hebben. Die klachten komen echt van onderuit, niet alleen van de bedrijven of van het middenveld, maar echt vanuit de burger op straat en vanuit de gemeenteraad. Die zaken kan je dan ook meteen aankaarten in het parlement. De taalwetgeving is er, maar de wetgeving laten naleven, dat is het controlerende werk dat parlementsleden moeten doen. Daar moeten we op blijven hameren elke keer opnieuw tot iedereen luistert.

In het federaal regeerakkoord staat geen splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel-HalleVilvoorde. Hoe kijkt u daar naar?

Dat is erg jammer. Het stond er lang in, maar werd uiteindelijk geschrapt. Ik begrijp dat compromissen nodig zijn. De keuze lag tussen de fusie van de Brusselse politiezones of de splitsing van BHV. Die fusie is echter cruciaal, want als burgemeester zie ik hoe problemen uit Brussel naar de rand overlopen. Zonder ingreep krijg je binnen enkele jaren dezelfde situatie daar. Hopelijk lost de fusie een deel van die problemen op. De splitsing van BHV kan later nog via een wetsvoorstel, het dossier is zeker niet gesloten.

U werkt samen met Axel Ronse samen in de commissie Werk en Pensioenen. Welke prioriteiten liggen daar voor u?

De prioriteit is duidelijk: zoveel mogelijk mensen aan het werk krijgen. Werk geeft sociaal contact, voldoening en moet gezien worden als iets positiefs. Daarnaast moeten we ook langer werken. Ik begrijp dat ouderen daar anders over denken, maar een positieve werkmentaliteit is essentieel.

Recent werd het aantal uren voor jobstudenten verhoogd, terecht, want wie wil werken, moet die kans krijgen. Ook mensen in het onderwijs botsen op regels die hen beperken in extra werk. Meer en langer werken is nodig om het systeem draaiende te houden, zodat we later nog een pensioen hebben. Tegelijk moeten we oplossingen zoeken voor wie fysiek zwaar werk doet, zonder hen volledig uit te schakelen. Flexibiliteit is de sleutel om iedereen actief te houden.

7

In het regeerakkoord staat dat er een versoepeling rond flexijobs aankomt.

Ja, dat klopt inderdaad. Dat is alleen maar positief.

Mensen die die willen werken, die flexibel zijn, daar moeten we ook het nodige voor doen én we hebben ze ook nodig op onze arbeidsmarkt. Daarnaast moet het lonen om te gaan werken. Het verschil tussen werken en niet werken moet groter. Al die verschillende extraatjes die je erbij krijgt als je werkloos bent, zijn zaken die niet meer kunnen. Het is ook onze taak als politici om werk positief in de kijker te zetten. Niet enkel geld maakt het verschil, maar ook het sociaal contact en de voldoening die erbij komen door te werken.

Hoe wilt u de werkzaamheidsgraad stimuleren op korte termijn?

Ik denk dat we meer moeten toezien op mensen die uitvallen. We moeten die grote groep van meer dan 500.000 langdurig zieken terug op de arbeidsmarkt krijgen. Ook daarvoor moet er ingezet worden op flexibiliteit. Mensen die effectief ziek zijn en nog niet klaar om voltijds terug te werken, toch stimuleren om stap per stap terug op de arbeidsmarkt te komen. Desnoods halftijds zodat ze het gevoel van werken, van verbinding en van voldoening niet verliezen. Want hoe langer iemand uit is, hoe moeilijker om die terug actief te krijgen.

Bij de start van de federale regering was er commotie over het geringe aantal vrouwelijke ministers. Groen pleit voor de idee van quota voor vrouwelijke ministers. U was daar fervent tegenstander van.

Waarom?

Ik ben absoluut geen voorstander van quota in die zin.

Quota hebben hun nut bewezen, maar moeten tijdelijk blijven. Ik vind dat ze nu een omgekeerd effect hebben, zeker bij verkiezingen. Vrouwen krijgen soms een voorkeursplaats, maar dat geeft geen extra vertrouwen, eerder de vraag: ‘Zou ik het zonder die plek ook gehaald hebben?’ Dat houdt vrouwen onbedoeld klein.

Zonder lijststem zouden meer vrouwen verkozen zijn, en de afschaffing ervan zal vanzelf tot een evenwichtige verdeling leiden. Cadeaus helpen niemand; eigen verdiensten geven pas voldoening. Bij regeringsvorming vind ik evenredige vertegenwoordiging onnodig, competentie en karakter moeten primeren. Bovendien hebben zowel mannen als vrouwen uiteenlopende eigenschappen. Beslissingen moeten gebaseerd zijn op kwaliteit, niet op geslacht.

Hoe wilt u jonge vrouwen meer in de politiek betrekken?

Dat is een moeilijke, zeker op lokaal niveau. Tijdens de lokale campagne ben ik expliciet op zoek gegaan naar gemotiveerde vrouwen. Die waren er en zij zijn allen verkozen, ondanks de lagere plaatsen waarop ze stonden. Die vrouwen hebben dat allemaal zelf gedaan zonder quota. In ons team, waarin Nelly en ik vroeger de enige twee vrouwen in waren, zijn nu met 6 vrouwen vertegenwoordigd in de fractie. Dus het is mogelijk, maar het vraagt mond aan mond reclame om mensen te overtuigen. Dus het vraagt heel veel moeite, maar het loont uiteindelijk wel.

Wat geeft u kracht om politiek met zoveel passie te doen?

Elke ochtend iets unieks doen en daar volop van genieten, dat is mijn mindset. In alles wat ik doe, wil ik het beste uit mezelf halen, of dat nu in sport was of in de politiek. Ambitie en voldoening geven energie.

Daarom neem ik bewust af en toe afstand van de politiek, zodat ik er met nog meer overgave in kan duiken. Wie er 24/7 mee bezig is, mist de mooie, gewone dingen in het leven. Kleine gesprekken op straat, tijd met vrienden en familie, dat geeft me energie.

Ook optimisme verspreiden is een doel. Cynisme en negativiteit probeer ik om te buigen door te denken aan de positieve reacties die ik krijg. Afstand nemen helpt om volop te genieten van alles wat het leven te bieden heeft.

Tenslotte, welke raad heeft u voor studenten die politieke mandaten ambiëren?

Vergeet nooit de man op straat. Vergeet nooit het lokale niveau. Blijf altijd zelf nadenken. Soms ga je te veel op in wat de partij denkt of wat de mensen rondom jou denken. Blijf open denken, blijf zelf nadenken en doe dat op een manier die zo dicht mogelijk aansluit bij je eigen stijl. Elke dag opnieuw jezelf eraan herinneren: ‘ben ik dat? Erken ik mezelf nog?’ Blijf zo dicht mogelijk bij de authentieke versie van jezelf en blijf altijd nadenken hoe je het beter kan doen. Mijn belangrijkste tip blijft: ‘Durf te dromen, niets is onmogelijk.’ Het gaat mis zodra je de schuld buiten jezelf legt. Het is nooit volledig de fout van iets of iemand anders. Jij hebt de kracht om je eigen pad te creëren, zonder afhankelijk te zijn van anderen. Het draait erom de juiste weg te vinden en die te bewandelen. Dat kan tijd kosten, maar uiteindelijk is het bereiken van je dromen het enige dat telt.

8

Verbreden zonder te verwateren Sven Lievens: Gemeenteraadslid Antwerpen, Nationaal Bestuurder Jong N-VA De N-VA is van een kleine partij gegroeid tot dé brede volkspartij van Vlaanderen. De opdracht is nu om die ongewone en eenzame hoogte van onze partij te bestendigen en te versterken. Daartoe zal onze partij willens nillens moeten verbreden. Maar hoe verbreden we voldoende zonder te verwateren? Enkele bedenkingen van een kersvers gemeenteraadslid voor de N-VA. Van klein naar groot De N-VA was een van de scherven die ontstond na de breuk van de Volksunie. Het was een partij waar weinigen enige toekomst in zagen en waarbij in den beginne zowat iedereen rond de keukentafel paste.

Groot is het verschil met de hedendaagse N-VA die na de dijkbreuk van 2012-2014 een geoliede, geroutineerde partij werd. Ook op vandaag – toegegeven met wel wat parlementszetels ingeleverd vanaf 2019 – zijn we de grootste Vlaamse partij. We zijn de leidende kracht van de Vlaamse en Federale regering, hebben gedeputeerden in alle Vlaamse provincies en zijn ook lokaal een belangrijke kracht om rekening mee te houden.

We moeten verbreden Het resultaat waar onze partij vandaag staat is echt iets om trots op te zijn. Toch mogen we niet op onze lauweren rusten. Het is een platitude, maar wel een terechte: de volgende verkiezingen beginnen vandaag.

Onze achterban moet begrijpen dat er meer nodig is dan het status quo.

10

Verbreden klinkt daarbij als een ‘buzzword’, dat moeilijk kan worden bereikt. Mijns inziens zijn twee elementen cruciaal. Ten eerste, is er de noodzaak aan een interne bewustwording waarbij afstand wordt genomen van de vadsigheid. Ten tweede, mogen we onze kern niet verloochenen. We zijn Vlaamsgezind, conservatief en inclusief gemeenschapsgericht.

Interne bewustwording Interne bewustwording van het feit dat politiek een strijdtoneel is, blijft primordiaal. Er stroomt immers een groep aan N-VA militanten binnen die niet weet wat het is om een kleine partij te zijn. Vele jonge bestuursleden (in anciënniteit, niet per definitie in leeftijd) die maar enkele jaren actief zijn, weten niet wat het is om zonder studiedienst, zonder kabinetten of zonder campagnemedewerkers actief te zijn. Ik spreek evenzeer voor mezelf. Sinds ik actief werd acht jaar geleden, hebben we geen enkele verkiezingsnederlaag geleden.

Telkens wonnen we verkiezingen, mochten we minstens in één regering ministers leveren, bestuurden we in SintNiklaas en Antwerpen (mijn stad van afkomst en van toekomst),… Telkenmale zaten wij aan de knoppen.

Die opeenstapeling van overwinningen leidt bij velen tot vadsigheid. Er heerst nog steeds een gevoel van onaantastbaarheid, waarbij het winnen van verkiezingen als een vanzelfsprekendheid wordt gezien. Zovelen zien politiek als aankomen op een receptie en een glas cava drinken. Politiek draait om veel meer dan dat. Het gaat om het samenbrengen van mensen, het ideeëngoed verspreiden en doorgeven, het overtuigen van mensen.

Politiek is flyeren in de winterkou, het is het klaarzetten van zalen die misschien amper gevuld geraken, het zijn late avonden en verre tochten door weer en wind. Maar we doen dat. Om te beschermen wat goed is en te bekomen wat beter is.

De kern bewaren Eens we intern overtuigd zijn dat politiek – op een hopelijk amicale en plezante wijze – hard werken is, moeten we ook onze kernwaarden blijven uitdragen en verdedigen.

Verbreding brengt immers ook vaak een gevaar van verwatering mee. Ik sprak een militante van de partij op een nieuwjaarsreceptie in Antwerpen die me zei dat ze in Borgerhout, waar we voortaan meebesturen, met de N-VA ook wouden laten zien dat we ook een socialistische kant hadden… Ik verslikte me zowaar in mijn glas wijn. “We zijn sociaal, niet socialistisch”, beet ik haar enigszins recalcitrant toe. Zulke anekdotes sterken me in het duidelijk durven opsommen van onze kernwaarden, die elk op hun beurt duidelijke opties tot verbreding inhouden.

Vlaamsgezind We zijn Vlaamsgezind, voor meer autonomie naar Vlaanderen. Dat je die waarde uitdraagt omwille van een cultureel-romantisch gegeven, vanuit een taalkundige reflex als Vlaamse Randbewoner of vanuit economische overwegingen is van gering belang. Ik schreef het al eerder en ben niet te beroerd om het toe te geven: mijns inziens geldt het adagium structure follows strategy. Vlaamse onafhankelijkheid is geen doel op zich, maar een middel tot een doel. Dat doel is een betere situatie voor de Vlamingen creëren, rechtvaardigere belastingen, een snellere justitie, een warm en sociaal opvangnet voor zij die pech hebben. In die pragmatische blik op het Vlaamsgezinde zit wat mij betreft een grote mogelijkheid tot verbreding.

Conservatief We zijn conservatief. We hebben eerbied voor wie was, wie is en wie zal zijn. We kiezen traditie boven experiment en werken aan evolutie, niet aan revolutie. We opteren voor schoonheid en begrijpen dat de wereld onaf is. Perfectie is niet van deze wereld, hetgeen ons niet mag deren er naar te streven. Vele nieuwkomers zijn eerder conservatief dan progressief. Toch worden ze onterecht in een linkse afhankelijkheidsstatus gehouden. Conservatisme uitleggen als eerbied voor gewoonten en respect voor onze leitkultur biedt mogelijkheden om ook voldoende te verbreden naar nieuwkomers en andere etnische gemeenschappen

Inclusief gemeenschapsgericht We zijn, ten slotte, inclusief gemeenschapsgericht. We geloven in een organisch gegroeide gemeenschap met gedeelde waarden en normen, met vrijheid in verantwoordelijkheid. Die gemeenschap staat overigens open voor eenieder die daartoe wilt behoren, ongeacht geaardheid, afkomst of religie.

Die gemeenschapsgerichte samenleving steunt op vrijwillig engagement en op het middenveld. Het brengt verbinding in een tijdperk van isolatie en asociale media. Deze basis benadrukken kan nieuwkomers maar ook vereenzaamde groepen aantrekken.

Fundamenten indachtig Onze partij is nog veel meer dan het hierboven opgesomde. Toch lijken dit me drie belangrijke draden doorheen de verschillende concrete standpunten die we als partij innemen. Verbreding moet steeds deze fundamenten indachtig houden en behoort intern bewust om te gaan met die positie als politieke marktleider.

Alleen zo behouden we de N-VA als een sterk merk en geven we verwatering geen kans.

Sven Lievens Gemeenteraadslid Antwerpen, Nationaal Bestuurder Jong N-VA, Voorzitter Jong N-VA Antwerpen. De auteur schrijft in eigen naam.

11

Een terugblik op vier jaar Jong N-VA UGent Julie De Vuyst: praeses Jong N-VA UGent, bestuurslid N-VA Zottegem Het is bijna niet te vatten dat mijn tijd bij Jong N-VA UGent er bijna op zit. Wat begon met een lezing van Bert Wollants over energie, groeide uit tot een engagement van vier mooie jaren bij een vereniging die me altijd nauw aan het hart zal blijven liggen.

Vanaf dag één voelde ik me welkom, mede dankzij Tom Van Damme – toen ledenverantwoordelijke – die mij warm onthaalde. Één van de eerste activiteiten was een bezoek aan de Kamer, ik kende toen nog niemand écht goed en was de enige vrouw in een bende van zo’n twintig jonge mannen. Dat zette meteen de toon: buiten je comfortzone stappen loont, zo zou snel blijken. Ook de boottocht ter gelegenheid van het jubileum van de vereniging blijft me bij als een van de leukste momenten. En ook al was ik nog maar net lid, toch ging ik meteen mee op weekend naar de Ardennen.

Dat bleek een gouden beslissing: vriendschappen werden gevormd, weervolven werd een traditie en ik voelde me écht deel van de groep. Wat mijn start bij de vereniging nog fijner maakte, was dat ik samen met Adeline lid werd. We zaten in hetzelfde schuitje en het klikte meteen. Met haar kon ik altijd goed babbelen. Ze is een eerlijk, oprecht en correct persoon, die ik nog steeds enorm apprecieer.

Mijn engagement groeide met de jaren. Het eerste jaar als gewoon bestuurslid, het tweede als webmaster, daarna als organisatieverantwoordelijke in een topteam met Lars en Julie, en uiteindelijk kreeg ik de kans en het vertrouwen om zelf praeses te worden. Ik geef toe: ik heb getwijfeld. Het was geen kleine stap, maar ik ben blij dat ik de sprong gewaagd heb.

12

In dat proces wil ik ook Lars nog eens extra bedanken.

Niet alleen voor de vele gesprekken die we gevoerd hebben over het al dan niet overnemen van het praesesschap, maar ook als vriend. We spraken niet enkel over de vereniging, maar ook over het leven daarbuiten, zoals onze studies, het afstuderen, zijn zoektocht (en ondertussen ook de mijne) naar werk.

Hij is iemand die ik echt als een goede vriend ben gaan beschouwen, en dat zal ook zo blijven.

Tijdens mijn praesesschap koos ik ervoor om ook enkele mensen van buiten de partij uit te nodigen, om ruimte te geven aan externe, onafhankelijke inzichten.

De lezing met Mark Elchardus — over neoliberalisme, nationalisme en globalisering — was een schot in de roos. Ook professor Koert De Beuf (MiddenOostenexpert aan de VUB) gaf een bijzonder waardevolle lezing, met een heldere kijk op het conflict in Israël en Palestina. Darya Safai bracht ons dan weer een indringende getuigenis over vrouwenrechten en vrijheden in haar geboorteland Iran. Ik probeerde met het bestuur eveneens in te spelen op de actualiteit.

Zo begonnen we het academiejaar met een lezing over lokale en provinciale politiek in het licht van de verkiezingen van 13 oktober, geleid door twee UGent-doctorandi. David Neyskens kwam opnieuw langs om de Amerikaanse presidentsverkiezingen te duiden, gevolgd door een gezellige watchparty in samenwerking met LVSV Gent en GentMUN. Defensie, een steeds relevanter thema, werd helder uitgediept door Peter Buysrogge, commissievoorzitter Defensie.

Ook onze jaarlijkse uitstap bleef behouden. In het verleden bezochten we al het Vlaams Parlement, het Federaal Parlement en de NAVO. Dit jaar koos ik ervoor om het Europees Parlement en de Europese Commissie te bezoeken. Kris Van Dijck ontving ons in het Parlement, waarna we in de Commissie een boeiende blik achter de schermen kregen over het uitbreidingsbeleid van de Europese Unie.

Wat Jong N-VA UGent voor mij zo bijzonder maakt, is hoe we als studentenvereniging toch keer op keer politieke zwaargewichten weten te strikken. Peter De Roover, Zuhal Demir, Anneleen Van Bossuyt, Matthias Diependaele, Bart De Wever, Geert Bourgeois, Piet De Zaeger, Darya Safai... ze passeerden allemaal de revue. Elk van hen bracht hun eigen blik, ervaring en visie, wat zorgde voor avonden die nazinderden. Ook de sfeer van verbondenheid werd elk jaar opnieuw versterkt door onze jaarlijkse weekenden, maar ook door teambuildingactiviteiten zoals die bij O’Learys. Het zijn net die momenten die Jong N-VA UGent tot een vriendengroep maken, wat ons onderscheidt van andere studentenverenigingen.

Een dikke merci aan het hele praesidium van dit jaar, ik apprecieer ieders inzit en bijdrage. Samen hebben we mooi werkingsjaar neergezet, met sterke activiteiten en inhoud.

En niet onbelangrijk: ons ledenaantal is dit jaar ook mooi gestegen. Een fijne bevestiging dat ons werk effect heeft gehad. In het bijzonder wil ik Joren, mijn vice-praeses, bedanken. Ik had me écht geen betere rechterhand kunnen wensen. Iedere week belden we meerdere keren. Ik kon alles met hem bespreken, bracht eigen inzichten en nieuwe invalshoeken aan en was altijd enorm betrokken. Nooit discussies of strubbelingen, maar altijd constructieve, eerlijke en fijne gesprekken.

Joren is niet alleen een top vice, maar ook iemand die ik als een echte vriend beschouw. Iemand op wie je altijd kan rekenen, met een groot hart voor anderen én voor onze vereniging.

Een heel speciale dankjewel gaat ook naar Senne, die ik via de vereniging heb leren kennen en met wie ik intussen al meer dan een jaar een relatie heb. Twee jaar geleden sloot hij zich aan bij Jong N-VA UGent en sindsdien zijn we niet alleen op politiek vlak een goed team gebleken. In mijn laatste jaar als praeses is hij er altijd geweest: om te luisteren naar mijn zorgen, mee te denken over ideeën en om me te steunen op de momenten dat het even wat veel werd. Bedankt liefje, voor je betrokkenheid, je geduld en gewoon om er altijd te zijn. Je steun betekende echt ontzettend veel.

Tot slot wil ik het nieuwe praesidium veel succes wensen. Ik hoop dat de werking van de voorbije jaren mooi kan worden verdergezet, al twijfel ik daar eerlijk gezegd niet aan. Blijf inzetten op die mix van politieke en studentikoze activiteiten en zorg ervoor dat Jong N-VA UGent zich blijft onderscheiden van andere studentenverenigingen. Die combinatie van inhoud, vriendschap en ‘leute’ is wat ons zo bijzonder maakt en dat mag gerust zo blijven.

Op de volgende twee pagina’s staan enkele van mijn favoriete foto’s uit de afgelopen 4 jaren.

Dikke merci allemaal en tot de volgende!

Julie

13

Waterbeheer: een dringende uitdaging voor de toekomst Anouk Speleers, provincieraadslid West-Vlaanderen, bestuurslid Jong N-VA UGent N-VA op provinciaal niveau in West-Vlaanderen N-VA zetelt voor het eerst in de meerderheid op provinciaal niveau in West-Vlaanderen. Voor iedereen, zowel nieuwkomers als ervaren N-VA raadsleden, was het even wennen. Eén ding stond vast: aan de inzet en het enthousiasme van onze fractie zal het deze legislatuur niet liggen. Mijn focus deze legislatuur ligt onder andere op waterbeheer, een thema dat steeds urgenter wordt. Hoe gaan we om met droogte en watertekorten? Hoe kunnen we wateroverlast beter aanpakken en ons watersysteem efficiënter beheren? Maar bovenal: hoe waarborgen we de kwaliteit van ons drinkwater? De impact van vervuiling en verzilting op onze waterbronnen is een van de grootste uitdagingen waar we voor staan. In dit artikel ga ik dieper in op de knelpunten en mogelijke oplossingen.

De paradox van water in Vlaanderen Vlaanderen staat voor een groeiende uitdaging: waterbeheer. Hoewel ons land vaak geassocieerd wordt met regen, kampen we, en vooral West-Vlaanderen, met een watertekort. De impact hiervan op landbouw, industrie en huishoudens is aanzienlijk. De vraag is niet of we actie moeten ondernemen, maar hoe snel en doeltreffend we dit kunnen doen. Vlaanderen behoort tot de Europese regio’s met de hoogste waterstress. In West-Vlaanderen, waar intensieve landbouw en beperkte natuurlijke waterbuffers samenkomen, is de situatie nog dringender. Ondiepe grondwatervoorraden, droogteperiodes en verzilting in de kuststreek, versterken het probleem. Tegelijkertijd kampen we met wateroverlast door piekneerslag en een slechte drainage-infrastructuur. Dit leidt tot een vreemde paradox: enerzijds is er te weinig water, anderzijds laten we grote hoeveelheden ongebruikt afvloeien naar de zee.

16

Impact op landbouw en economie Dalende grondwaterstanden en beperkingen op het gebruik ervan treffen boeren hard. Dit kan leiden tot mislukte oogsten, stijgende productiekosten en druk op de voedselprijzen.

Ook de industrie kan hiervan de impact voelen.

Waterintensieve sectoren zoals de voedingsindustrie en chemie zullen te maken krijgen met hogere kosten en strengere beperkingen. Dit raakt niet alleen de concurrentiepositie van Vlaamse bedrijven, maar heeft ook gevolgen voor werkgelegenheid en economische groei. Als we Vlaanderen economisch sterk willen houden, is een doordacht en Vlaams gestuurd waterbeheer noodzakelijk.

Waterkwantiteit versus waterkwaliteit Naast de beschikbaarheid van water speelt ook de kwaliteit ervan een cruciale rol. Drinkwaterwinning wordt regelmatig stilgelegd door de aanwezigheid van pesticiden zoals bentazon en methaldehyde, die soms tot 146 keer de toegestane norm halen. Bovendien worden in West-Vlaanderen de hoogste PFAS-waarden van Vlaanderen gemeten.

De Vlaamse overheid heeft tijdelijk de norm voor 1,2,4triazool verhoogd, een afbraakproduct van schimmelbestrijdingsmiddelen, wat extra bezorgdheden oproept. Op dit moment bevinden 95% van de West-Vlaamse waterlichamen zich in een slechte ecologische toestand.

Ondanks de inspanningen van de overheid blijft de waterkwaliteit achter op de Europese richtlijnen. Aangezien de kwaliteit van drinkwater nauw samenhangt met de toestand van oppervlaktewater, is dit een probleem dat dringend aangepakt moet worden.

Een gezamenlijke aanpak is noodzakelijk De waterproblematiek is geen verre toekomstmuziek, maar een urgent beleidsthema. Het zuiveren van vervuild water is geen duurzame oplossing, aangezien dit vaak gepaard gaat met dure en complexe technieken. Stoffen zoals bentazon en methaldehyde kunnen via actieve kool worden gefilterd, maar deze methode is enkel effectief bij lage concentraties. Voor andere verontreinigingen, zoals TFA, is omgekeerde osmose nodig. Een kostbare techniek die, indien grootschalig toegepast, de waterfactuur voor de burger fors zou doen stijgen. Dit is niet de weg die we moeten bewandelen. De focus moet liggen op het aanpakken van de bron van het probleem. Sensibilisering alleen volstaat niet meer. Er is een integrale aanpak nodig waarbij landbouwers, industrie, milieuorganisaties en de overheid de handen in elkaar slaan.

Het invoeren van bufferstroken langs waterlopen, het voorzien van spoel- en vulplaatsen en investeren in innovatieve bestrijdingsmethoden zijn belangrijke eerste stappen. Maar er is meer nodig. Een krachtig en doordacht actieplan binnen onze bevoegdheden is essentieel. Duidelijke doelstellingen, strikte handhaving en een langetermijnvisie moeten de basis vormen van het beleid. Het is een probleem dat nog niet snel is opgelost. Ik zal het dan ook op de voet blijven opvolgen.

17

Politieke boekenlijst

1

De aanrader van Axel Ronse. Een filosofisch werk over het communitarisme.

18

In 1974 kwam er een einde aan een periode van dertig jaar van economische groei en ontwikkeling.

De economie werd geconfronteerd met de grootste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog, wat leidde tot een volledige ineenstorting van de arbeidsmarkt en een explosieve stijging van de werkloosheid.

De afgelopen vijftig jaar zijn grotendeels besteed aan het overwinnen van deze crisis.

2

3

De 21ste eeuw bracht enkele grote schokken, zoals de aanslagen van 9/11, de financiële crisis, de pandemie en de oorlog in Oekraïne. Ondanks de welvaart heersen er boosheid en onzekerheid, wat extremisme voedt. De politieke elite misbruikte de economische theorie van Keynes, wat leidde tot onrealistische verwachtingen en beleidsuitputting. In België zorgen schulden en een inefficiënte overheid voor een impasse. Een andere aanpak, met focus op economische groei en herziening van overheidsinterventie, is nodig.

4 Of het nu gaat om het conflict tussen Israël en Palestina, de spanningen tussen Iran en Saoedi-Arabië, de uitdagingen rond het Turkse EUlidmaatschap, of de oorlogen in Syrië en Jemen: het Midden-Oosten is bijna dagelijks in het nieuws. De situatie in de regio lijkt steeds complexer te worden. Koert Debeuf verduidelijkt.

19

5

20

Veel Belgen maken zich niet druk om staatshervormingen en vinden dat politici zich beter kunnen richten op de echte problemen.

Toch is de organisatie van de staat cruciaal voor het politieke functioneren. Bouteca vertelt de geschiedenis van de Belgische staatshervorming en bespreekt de huidige debatten, zoals de noodzaak van federalisme en de mogelijkheid van herfederalisering. Het boek "Only in Belgium" biedt een politieke geschiedenis van België, van 1830 tot nu. Het probeert begrip en respect te kweken voor de complexe staatshervormingen die de communautaire spanningen in België hebben aangepakt.

Interview met Axel Ronse Door Toulouse Clemens, scriptor Jong N-VA UGent Hoe bevalt u uw nieuwe rol als fractieleider van de partij?

Ik amuseer mij enorm in die rol. We hebben een zeer sterke fractie. We zijn met 23 en merkwaardig is dat deze legislatuur de Kamer opnieuw de plek is, waar het gebeurt. Alle grote zwaargewichten zitten in de Kamer: aan Franstalige zijde Magnette en Dermagne van de PS en Bouchez van MR. Wij hebben De Wever, Jambon, Francken en Van Bossuyt. Ook bij cd&v, zit voorzitter Madhi in de kamer. Er is ook meer ideologische materie in de Kamer dan op het Vlaamse niveau. De meningen liggen hier dan ook verder uiteen.

© Bas Bogaerts Peter van onze vereniging en nieuwbakken fractieleider in de Kamer Axel Ronse, maakte tijd vrij voor een aangenaam interview.

Welke nieuwigheden wilt u als fractieleider brengen Ik denk dat het heel belangrijk is dat je als fractieleider ook wel meewerkt aan het narratief van de nieuwe regering die er is. We leveren de premier. Dat wil eigenlijk zeggen dat wij de grootste enthousiasteling moet zijn rond het Arizona-verhaal. We hebben dat narratief ook gebracht. Vandaag moeten we niet meer denken aan tegenstellingen tussen werkgevers en werknemers. We moeten vooral denken hoe we onze sociale zekerheid en herverdeling ook voor de toekomst houden. We hebben een verhaal gebracht waarin onderscheid gemaakt wordt tussen enerzijds een generatie die het familiefortuin wil opsouperen en de schuld naar de volgende generaties wil doorduwen, dat is de PS en de PTB. Anderzijds heb je de generatie kookwekkertjes, dat zijn de Vlaamse Belangers.

Daartegenover heb je de Arizona-generatie. Dat is een nieuwe politieke generatie die volgens mij wel verantwoordelijkheid neemt, die doet wat moet en wat nodig is. Dat zal geen ‘walk in het park’ worden, waardoor het narratief versterken en blijven vertellen de grote rol van de fractieleider is.

21

Welke hervormingen wilt u in het arbeidsrecht doorvoeren de komende vier jaar?

Ik wil het arbeidsrecht naar de 21e eeuw brengen.

Op vandaag is dat nog heel sterk verouderd. De arbeidsmarkt is niet flexibel. Het is moeilijk om nog mensen te vinden, terwijl er anderzijds heel wat langdurig zieken en werklozen zijn. We gaan nu fors doorpakken om verandering te brengen. Flexiejobs worden in alle sectoren toegelaten. We beperken de werkloosheidsuitkering in de tijd. Jobstudenten mogen sinds kort 650 uur per jaar werken, dat waren er 475 in het begin van het jaar. Dus we gaan die arbeidsmarkt opentrekken en maatregelen in de pensioenen nemen, zodat ook onze jongeren nog een pensioen kunnen krijgen.

Wat is het volgende wetgevende luik dat op uw agenda staat?

Gelegenheidswerk. Dat gaat over mensen die naast een voltijdse job nog willen werken. Dat is 500 uur per jaar, waarbij men 33% belasting en een verlaagde RSZ-bijdrage betaalt. Dat is een beetje het broertje van de flexijobs. Gelegenheidswerk is noodzakelijk, zeker in sectoren waar dat veel flexibiliteit nodig is, zoals in de horeca.

Waarom kiest u voor Eva Demesmaeker als partner in crime in de Commissie Werk en Pensioenen?

Omdat ik 43 ben en vind dat in heel het Arizonaverhaal veel maatregelen zitten die ervoor moeten zorgen dat de generaties die na ons komen, ook in een welvarend Vlaanderen kunnen opgroeien. Eva is nog een twintiger. Ze is heel fris en heeft veel energie. Zij brengt dat verhaal ook heel geloofwaardig en onbevangen. Ze is ook net op jonge leeftijd burgemeester geworden. Ze is ook iemand naar wie ik opkijk en op wie volgens mij een grote politieke toekomst wacht.

22

Welke plannen in het regeerakkoord bekoren u het meest en welke vindt u ontbreken?

Alles wat met werk en pensioenen te maken heeft, bekoort mij het meest. Omdat het daar echt is waar het moet gebeuren. Meer langdurig zieken terug aan de slag krijgen. We hebben er op vandaag 500.000. Dat zijn er evenveel als Duitsland. Dat is crazy. Er zijn daarvan heel wat mensen die nog aangepast kunnen werken. Er zijn 300.000 mensen op ziektepensioen gestuurd, dat is onbetaalbaar. Dat is ook niet meer sociaal.

Ik denk dat we in de gezondheidszorg nog meer hadden kunnen doorpakken. Op vandaag betalen wij €5 voor een doktersbezoek. Ik heb er geen probleem mee dat iemand die het financieel heel moeilijk heeft €1 betaalt, maar dat wij maar €5 betalen, dat vind ik echt niet nodig. Ik denk dat veel mensen bereid zijn om €20 voor een dokter te betalen en dat zou ons ook veel middelen besparen die we elders nuttiger kunnen inzetten.

Met welke collega uit de coalitie kan u het beste samenwerken?

Er zijn er twee met wie ik heel goed samenwerk. Ten eerste, Oskar Seuntjens, de fractieleider van Vooruit. Hij is een ingenieur, een heel intelligente kerel die ook een heel brede blik heeft en sterk debatteert. Ten tweede, Ismaël Nuino. Dat is een jongen van 24 jaar van Les Engagés, die een aanstormend toptalent is. Hij is nu voorzitter van de Commissie Justitie en is iemand met wie het menselijk goed klikt net als met Oskar. Twee onbevangen frisse krachten die zeer gedreven zijn.

U stopt als gemeenteraadslid in Kortrijk. Vanwaar die keuze?

Bij mij draait alles om menselijke relaties. Als die niet goed zitten dan functioneer ik ook moeilijk. In Kortrijk zitten we in een coalitie die ik onderhandeld heb, met Team Burgemeester en Vooruit. Met Vooruit loopt de samenwerking zeer goed. Maar de menselijke relaties tussen mij en de burgemeester, evenals enkele van haar schepenen, waren zo slecht dat ik het moeilijk vond om dat los te laten. De negatieve energie die daarmee gepaard ging, woog te zwaar. Dan is het misschien beter dat ik een stap terugzet.

Verwacht u daar kritiek op van de Kortrijkzaan?

Ik had in oktober de tweede meeste voorkeurstemmen.

Ons stemmenaantal is ook verdubbeld. We zijn als een sterkste partij uit de verkiezingen gekomen. De twee andere partijen – cd&v en Open-Vld – hadden samengeklit, en zijn daarom groter. Zij hebben 13.500 stemmen, wij 7.000. Dat is meer dan de helft. Het bestuursakkoord is 90% het N-VA programma. Ik heb dat mee onderhandeld. Ik heb qua schepen ook twee toppers kunnen lanceren. Trui (Steenhoudt) op mobiliteit en Giovanny (Saelens) op sociale zaken. Dus ik denk wel dat ik daar een serieuze stempel heb gedrukt. Ik blijf uiteraard evident ook in Kortrijk actief. Maar bij de volgende verkiezing in 2030 zal ik geen kandidaatburgemeester zijn. Ik zal wel de lijst steunen als men het vraagt vanuit de partij.

Haalt u meer voldoening uit de nationale politiek?

Het leukste wat ik in mijn leven ooit heb gedaan, is schepen zijn. Ik ben cultuurschepen geweest in Kortrijk.

Ik was ook graag gemeenteraadslid. Ik heb daar ontzettend veel voldoening uitgehaald. Maar menselijk klikt het niet met de coalitiepartner. Ik vind dat ze gebrek aan integriteit hebben getoond tijdens de onderhandelingen. Ik ben een gevoelsmens. Het voordeel daaraan is dat men weet wat men aan u heeft. Het nadeel is dat je soms beslissingen moet nemen die je liever niet had genomen. Mijn hoger politiek doel is onze sociale zekerheid redden door werken meer lonend te maken en dat moet je vooral op nationaal niveau doen.

Mevrouw Van Peel is de enige kandidaatvoorzitter van de partij. U wenste haar alle succes toe. Had u zelf niet graag voorzitter willen worden?

Toen ik fractieleider geworden ben, heb ik wat zichtbaarheid gepakt in een aantal debatten. Heel veel mensen hebben mij aangesproken met de vraag om voorzitter te worden. Ik heb er toen ook over nagedacht. Maar ik denk dat Valerie het fantastisch gaat doen. Valerie heeft een ongelooflijke X-factor.

Ze pakt zeer breed. Ze behandelt thema's die noch Bart, noch Matthias, noch ikzelf bespelen. Met Valerie als voorzitter gaan we een 360°-partij hebben met profielen die eigenlijk in elke huiskamer wel ingang vinden.

23

Een echte volkspartij?

Een echte volkspartij, maar die wel een gemeenschappelijke sokkel heeft. We zijn namelijk een gemeenschapspartij. We geloven niet dat het de overheid is die het geluk van mensen creëert. Ook niet de ultieme vrije markt. Maar wel een gemeenschap, de Vlaamse gemeenschap met een gedeelde taal, tradities, normen en waarden. Die normen en waarden zijn wat mij betreft niet statisch, maar zeer dynamisch. Met Valerie als voorzitter wordt gaan we toch drie toppers (Bart, Matthias en Valerie) hebben die dat verhaal uitdragen. Dus dat is een heel goede zaak.

U stapte na 10 jaar in het Vlaams parlement gezeteld te hebben over naar het federale niveau. Wat zijn de grootste verschillen die u opmerkt? k voel mij veel beter in het federaal parlement. Dat heeft met verschillende zaken te maken. Bijvoorbeeld met de bevoegden. Ik volgde op Vlaams niveau werk op. Ook federaal volg ik werk op. Helaas zitten nog te veel bevoegdheden van werk federaal en niet Vlaams. Vlaams gaat dat over de werking van de VDAB en wat subsidies.

Daar ben je vrij snel over uitgepraat. En op Groen en PVDA na is daar ook weinig bandbreedte qua verschil in visie.

Federaal gaat werken over zoveel meer en is dat zeer ideologisch. Daar kunt je echt uw tanden in steken. Het omgekeerde gaat ook, als je onderwijsspecialist bent, word je in de kamer depressief, maar zal je in het Vlaams Parlement jezelf volledig terugvinden.

Daarnaast verschilt ook het vormelijke. De opstelling van de Kamer creëert een arena en dat zorgt voor vurige debatten.

Meer dan in het Vlaams Parlement, waar de manier van debatteren iets statischer is. In het Vlaams Parlement mag elke fractie tussenkomen tijdens een actuele vraag. Dat haalt heel de schepte van het debat eruit. Federaal daarentegen is het vlijmscherp debatteren.

24

Wat geeft u kracht en energie om de harde wereld die de politiek is te overleven?

Mij amuseren in mijn werk. Dat klinkt heel dom, maar dat is wel een heel belangrijke regel. Probeer je elke dag te amuseren in wat dat je doet. Je amuseren hangt voor mij samen met impact hebben. ’s Avonds in je bed kruipen en je de vraag stellen wat je deze week gedaan hebt. Ik zit hier mee in dat Arizona-project en ik probeer draagvlak te zoeken voor de broodnodige maatregelen die we nemen. Ik geef ze zelf mee vorm. Daarvoor doe je het. Impact hebben zodat een hele generatie van dezelfde welvaart kan genieten die wij hebben gehad.

Dan voel je je voldaan en dat geeft heel veel positieve energie.

Hoe wilt u de werkgevers ten dienste staan de komende vier jaar?

Ik wil niet meer denken in termen van werkgevers of werknemers en andere doelgroepen. Ik wil een shift maken met een generatie die niet meer voor belanggroepen plooit.

Desondanks blijft ondernemerschap uitermate belangrijk. Als wij welvaart willen, moeten er hier mensen zijn die nog volgende risico’s willen nemen. Dat gaan we ook doen. De kosten op arbeid worden met 1 miljard verlaagd. Bovendien gaan we het overheidsbeslag verminderen. Onder Arizona zal de overheid voor 1,6 miljard euro minder in de zakken van de mensen zitten. Dat is de eerste keer sinds lang dat een overheid ontvet. Ik zie veel ondernemers die zeer tevreden zijn met alle arbeidsmarktmaatregelen. Dus ik denk dat we ook ondernemers vleugels zullen geven met de Arizonaregering.

Wordt er de komende jaren ook geknipt in het aantal ambtenaren?

Ja, we zitten met gigantisch veel overheidspersoneel, dat ook een groot deel van het overheidsbeslag uitmaakt. Dat moet naar beneden. We gaat natuurlijk naar een gigantische investering in defensie. Dat wil zeggen dat er meer militairen bij gaan komen. Het zullen niet enkel investeringen zijn in materieel, maar ook in mensen. Dus dat gaat een stijging teweegbrengen.

Daarentegen moet er bij een aantal andere overheidsdiensten bespaart worden.

Wie is uw politieke voorbeeld?

Ik heb er veel, maar als ik dan één mag noemen zou ik zeggen Philippe Muyters, onze fractieleider op het Vlaamse niveau. Philippe is één van de intelligentste mensen die ik ooit heb ontmoet. Ook één van de liefste mensen. Philippe heeft zowel een zeer hoog IQ als EQ. Hij is – na zijn ministerschap – er ook als parlementariër onmiddellijk ingevlogen. Hij is een teamspeler puur sang in de partij en ook een ontzettend grote bruggenbouwer.

Wat zijn uw tips voor studenten die de nationale politiek ambiëren ?

Er zijn drie woorden. Denk, spreek en voel. Met ‘denk’ bedoel ik dat als je aan politiek doet, je dat vanuit een ideologisch kader moet doen. Onderbouw uw politieke positie filosofisch. Bij mij is dat het communitarisme. Ik geloof in een gemeenschap en ik geloof dat solidariteit en moraliteit enkel in een gemeenschap kunnen ontstaan.

Ten tweede ‘spreek’, zorg ervoor dat wat je brengt ook duidelijk is voor de mensen naast u. Probeer helder te verwoorden wat je wilt zeggen. Probeer ook uw boodschap kort en krachtig te brengen. Tenslotte ‘voel’, voel aan wat politieke concullega's denken. Probeer achter hun slogans ook te zien wat de bezorgdheden zijn die erachter zitten. Want dat is enige manier om samen tot oplossingen te komen.

© Emy Elleboog

25

Semesterkiekjes

Piet De Zaeger aan het woord Ons jaarlijks weekend

Bezoek aan Europees Parlement en Europese Commissie

26

Karaokeavond Bowling

Lezing met Gijs De Grande

27

Praesidium 2024-2025

Meter en Peter

Anneleen Van Bossuyt

28

Axel Ronse

Ereleden

Koen Daniëls

Arnout Verstraete

Adeline De Clercq

Greg Snoeck

Thomas Lansens

Maikel Parmentier

Stijn Vandamme

Viktor Rooseleer

Lars De Coster

Wil je zelf ook (ere)lid worden? Voor meer info, stuur een e-mail naar ugent@jongnva.be of neem contact op met ledenverantwoordelijke Julie Vandenbossche via sociale media of op een volgende activiteit.

Facebook - Jong N-VA UGent

Instagram/twitter - @jongnvaugent

E-mail - ugent@jongnva.be

29