Issuu on Google+

DE STANDAARD

20 WEEKEND

ZATERDAG 26, ZONDAG 27 APRIL 2008

RIJDEN ZONDER RIJBEWIJS MET BROMMOBIEL

In drie en een half uur van De brommobiel is klein, handig en bijna iedereen mag ermee rijden. Helaas vaak tot groot ongenoegen van de andere weggebruikers. Maar de lilliputters laten niet langer met zich sollen. JAN BOSTEELS, FOTO’S ERIC DE MILDT

Er broeit wat in het immer groeiende gild der brommobielgebruikers dat dagelijks voor slak, kabouterkar, rugzak op wielen en meer van dat fraais wordt uitgescholden. De merken Aixam, Ligier en Microcar verkopen in België brommobielen of droogbrommers die er op het eerste gezicht niet kleiner of minder hip uitzien dan een Smart, maar die hun slechte reputatie te danken hebben aan hun beperkte snelheid en het feit dat je er zonder autorijbewijs of rijlessen mee op de baan mag. De kans is groot dat je onder de brommobilisten niet de allerbeste bestuurders aantreft, maar ook die hebben recht op mobiliteit. Net als voetgangers en fietsers horen brommobielgebrukers in meer dan één opzicht tot de categorie van zwakke weggebruikers. Ze zijn trager, onzekerder en kwetsbaarder dan de andere bestuurders. Eigenlijk zouden alle gewone autogebruikers meer begrip en aandacht moeten hebben voor de mobiele verkeersvertragers die de brommobielen zijn. Bewust zonder rijbewijs

Jurgen De Bundel (42) uit Wachtebeke, al anderhalve maand de trotse bezitter van een hemelsblauwe Aixam, vindt het hoog tijd om de Vlaamse weggebruikers te sensibiliseren. Hij zette een website op poten, Free4wheels, en roept alle brommobilisten te lande op voor een demonstratie op

2 mei in Brugge. Jurgen, die werkloos is en al zijn tijd in de actiegroep steekt, heeft geen groots eisenpakket: hij wil eenvoudigweg meer begrip en respect van de medeweggebruikers. Is het dan zo erg? Jurgen vindt van wel. ‘Vrachtwagenchauffeurs tonen nog het meeste begrip. Voor hen ga weleens aan de kant staan, ik word niet graag gesandwicht tussen twee trucks. Met andere automobilisten maak ik bijna elke dag wel een incident mee. Mensen die me inhalen over de witte lijn, gebaren maken of me uitschelden.’ Soms begeeft Jurgen zich wel eens tegen 45 per uur op wegen waar anderen negentig doen, maar alleen als het echt niet anders kan. Verder dan een uitstapje naar Blankenberge heeft hij zich met zijn brommobiel nog niet gewaagd. Om boodschappen te doen vindt Jurgen De Bundel, een vader van vier jonge kinderen, zijn Aixam onontbeerlijk. De vierwieler is veel handiger dan zijn brommer, waarvan hij echter maar moeilijk kan scheiden. Maar hoe vervoert hij zijn vier koters? ‘Mocht het wettelijk toegelaten zijn, ik nam ze mee in de koffer. Maar dat mag nu eenmaal niet. Omdat alles inzake brommobielen op het bromfietsrijbewijs gebaseerd is, mag je maar met één passagier in de brommobiel zitten. Als mijn vrouw en ik er met de Aixam opuit trekken, zoeken we opvang voor de kinderen. Als we allemaal samen ergens naartoe moeten, vragen we aan iemand om ons te ver-

voeren. De bus? Nee, daar zit ik niet graag in. Op vakantie gaan we niet: we hebben een tuin.’ Er is één constante bij de brommobielgebruikers. Ze kunnen of willen geen autorijbewijs halen, of ze hebben er niet langer recht op. Jurgen ziet dat anders. ‘Een rijbewijs halen interesseert me van geen kanten. Je moet er heel veel geld insteken, van de honderd mensen zakken er negentig. En ik heb geen zin om het examen tien keer opnieuw te doen. Mochten ze me een miljoen geven, ik zou nog geen autorijbewijs willen.’ De vrouw van Jurgen is er vooralsnog ook nog niet in geslaagd om een rijbewijs te behalen. Jurgen rijdt met een ‘L’ op zijn Aixam en is verplicht om een A3motorrijbewijs te behalen. Wie na 14 februari 1961 geboren is, moet, in het bezit zijn van een rijbewijs A3 om met een brommobiel te mogen rijden. Wie ouder is, heeft geen enkel rijbewijs nodig. Je mag overigens al vanaf je zestiende met een brommobiel de weg op, maar in de praktijk blijkt het voertuig daarvoor niet hip genoeg. Ten gevolge van een Europese richtlijn zullen vanaf 2010 ook brommobielen een nummerplaat moeten dragen. Zonder nummerplaat rondrijden kan nochtans best handig zijn, ontdekte Jurgen De Bundel. Zo is hij al eens geflitst toen hij door het rood reed. Bij gebrek aan nummerplaat volgde er nooit een boete. ‘Naar wie zouden ze die moeten sturen? En er is nog iets: een Aixam past precies op een fietspad. Zo heb ik al wel eens een file van een kilometer ingehaald.’ Maar Jurgen is niet trots op die twee verkeersovertredingen. ‘Omdat ik met de actiegroep bezig ben, heb ik een voorbeeldfunctie. Natuurlijk hou ik me voor de rest altijd aan wat wettelijk toegelaten is.’ Conflicten vermijden

Willy Nauts (69) rijdt met zijn zesde Ligier, zijn eerste brommobiel kocht hij in 1988. De ruime koffer van de X-TOO is ideaal om de rolstoel van zijn vrouw, Annie Borny (56), te vervoeren. Willy heeft vroeger altijd met een motor gereden en jaren geleden was hij vrachtwagenchauffeur. Maar

Willy en Annie: in drie uur naar Brussel.

aan een rijbewijs B waagt hij zich liever niet. ‘Hij ziet niet goed uit één oog en hij is nogal nerveus’, zegt Annie. ‘Ik denk niet dat hij erdoor zou geraken.’ Het grootste afknapper bij hun brommobiel is ook voor Willy en Annie het onbegrip van de jonge bestuurders. ‘Ze maken gebaren of komen vlak achter ons rijden. Dan gaan we maar opzij. We vermijden elk conflict’, zegt Annie. Het belet het paar niet om vanuit Den Haan grote expedities te ondernemen: tot over de Nederlandse grens, naar Oostburg. ‘Maar dat mag nu niet meer, omdat er tussen Sluis en Oostburg een stuk autoweg ligt’, zegt Annie. De gewone automobilist knort tevreden als er weer een stuk expresweg wordt opgewaardeerd tot autoweg en geeft flink gas bij. De brommobilist moet voortdurend op zijn hoede zijn voor wijzigingen aan het wegennet en de

soms uit het niets opduikende blauwe verkeersborden G1 en G3, die het begin van respectievelijk een autosnelweg of een autoweg aangeven en dus verboden terrein zijn voor de trage weggebruikers. En toch. Willy Nauts en Annie Borny geraakten vanuit Den Haan ook al tot in Brussel, naar het Voedingssalon: drie uur heen en drie uur terug over secundaire wegen. Zonder brommobiel zouden ze niet kunnen. ‘We wonen in een sociale woonwijk en daar zijn geen winkels.’ Willy is vastberaden: hij blijft rijden zo lang hij kan. Telkens als er een nieuw type uitkomt, koopt hij een nieuwe Ligier, die hij telkens omnium verzekert. Geen comfort

Ook voor wie geen autorijbewijs meer heeft, is de brommobiel een mogelijke oplossing. Laurent


DE STANDAARD

WEEKEND 21

ZATERDAG 26, ZONDAG 27 APRIL 2008

Brugge naar Antwerpen

Kris D’Hulst: ‘Ik kijk al lang niet meer op van de beledigingen.’

‘ZE KNIPPEREN MET HUN LICHTEN OF KLEVEN TEGEN MIJN BUMPER. BMW’S ZIJN HET ERGST’ Goethals (78) slaagde er twee jaar geleden niet in om zijn rijbewijs te laten vernieuwen. De praktische proef ging goed, maar bij de oogarts liep het mis. ‘Ik kan blijkbaar niet goed naar links kijken. Ik heb me daarbij neergelegd en op aanraden van mijn zoon een brommobieltje gekocht waarmee ik tot nog toe vijfduizend kilometer heb gereden.’ Voor Goethals valt de vergelijking met zijn Volkswagen van vroeger in het nadeel van de Ligier uit. ‘Voor oudere mensen is dat goed, maar je hebt er geen comfort in. De wegligging is hard, het maakt veel lawaai en het gaat niet snel. Ik rij nu niet meer zo ver. Ik ben ook alleen, waar moet ik naartoe? Bovendien is mijn zoon altijd bereid om mij te voeren.’ De lichten van BMW’s

Monique Lauwers (50) uit Brugge rijdt 25.000 kilometer per jaar

Jurgen De Bundel: ‘Elke dag maak ik wel een incident mee. Mensen die me inhalen over de witte lijn, gebaren maken of me uitschelden.’

Monique Lauwers: ‘In het begin ging ik soms op de pechstrook staan om andere auto’s door te laten, maar dat doe ik niet meer.’

met haar brommobiel. Ze slaagde tweemaal niet voor de theoretische proef van haar rijbewijs B en koos voor de gemakkelijke oplossing. ‘Zo’n Ligier is best handig, maar duur in de aankoop, zo’n 13.000 euro. Ik weet het, daar heb je ook al een echte auto voor. Maar ze zijn zuinig in het verbruik: drie liter per honderd kilometer.’ Het vervelendste zijn de andere automobilisten: ‘Ze knipperen met hun lichten, kleven tegen mijn bumper. BMW’s zijn het ergst.’ ‘In het begin ging ik soms op de pechstrook staan om ze door te laten, maar dat doe ik nu niet meer.’ Monique herinnert zich nog de eerste keren dat ze, zonder enige ervaring en zonder rijbewijs achter het stuur van haar brommobiel plaatsnam. ‘In het begin wou ik er niet mee rijden. Op een rotonde durfde ik mijn voorrang

niet nemen, nu doe ik dat wel.’ Met een paar jaar rijervaring achter de rug begint Monique er toch terug over te denken om haar rijbewijs B te halen. ‘Mijn familie woont voornamelijk in Antwerpen en het kost me drieëneenhalf uur om daar te geraken. Bovendien zat ik al twee keer per ongeluk op de expresweg. Ik heb het bij de politie nagevraagd: op Nwegen zoals de N49 tussen Antwerpen en Knokke mag ik in principe rijden, maar op bepaalde stukken wordt die een expresweg. Alleen staat het verkeersbord dat dat aangeeft pas na vijf kilometer op de weg. En je kunt dan moeilijk vijf kilometer achteruitrijden.’

- ONLINE www.bloggen.be/free4wheels/


Brommobielen