3ตราบใดทคนเหลานยงคงบรสทธในสงทเกยวของกบพระเจา คอสตปญญาความเขาใจวทยาศาสตรและความรจงชนชม ยนดรวมกบพวกเขาเถด
1ขอใหลกๆทงหลายของขาพเจามความสขในพระนามของ
พระเยซครสตเจาผทรงรกเราในสนตสข
2เมอขาพเจาเหนวาทานทงหลายมความรมากมายเกยวกบพระ
บญญตอนยงใหญและดเลศของพระเจาขาพเจาจงยนดอยาง
ยงในจตวญญาณอนประเสรฐและนาชนชมของทานทงหลาย
เพราะทานทงหลายไดรบพระคณซงไดถกปลกฝงไวในทานอยาง
สมควรแลว
3ดวยเหตนขาพเจาจงเปยมดวยความยนดหวงวาทานทง หลายจะไดรบความรอดเพราะขาพเจาเหนพระวญญาณบรสทธ ทรงสถตอยในทานทงหลายจากพระพรบรสทธของพระเจา 4ดวยความเชอมนเชนนและแนวแนในเรองนอยางเตมท
เพราะนบตงแตขาพเจาไดเรมพดกบทานทงหลายขาพเจาก ประสบความสาเรจอยางดเยยมในทางแหงพระบญญตของพระ
เจาซงอยในพระครสต
5ดวยเหตนพนองทงหลายขาพเจาจงคดอยางแทจรงวา
ขาพเจารกทานทงหลายยงกวาจตวญญาณของขาพเจาเอง เพราะในความเชอและความรกอนยงใหญสถตอยและยงม ความหวงในชวตทจะมาถงดวย
6.ฉะนนเมอพจารณาเชนนแลววาหากขาพเจาเอาใจใสทจะถาย ทอดสวนหนงของสงทขาพเจาไดรบมาใหแกทานทงหลายมนก
จะกลายเปนรางวลของขาพเจาเพราะขาพเจาไดปรนนบตแกผม จตใจดเชนนขาพเจาจงตงใจเขยนใหทานทงหลายทราบดวย
ถอยคาทกระชบเพอวาศรทธาของทานทงหลายและความรจะได สมบรณดวย
7ฉะนนพระเจาทรงกาหนดไวสามประการคอความหวงในชวต
การเรมตนและความสมบรณของชวตนน
8เพราะองคพระผเปนเจาทรงเปดเผยสงตางๆในอดตแกเรา โดยทางบรรดาผเผยพระวจนะและทรงเปดเผยสงเรมตนของ
สงทจะมาถงแกเราดวย
9ฉะนนตามทพระองคไดตรสไวแลวเราจงควรเขามาใกลแทน
บชาของพระองคดวยความบรสทธยงขน
10ฉะนนขาพเจาจงจะพยายามชแนะสงตางๆแกทานทงหลาย ไมใชในฐานะครแตในฐานะคนหนงในพวกทานเพอใหทานทง
หลายมความสขยงขนในหลายๆดาน
บทท2
1ในเมอยคสมยนชางเลวรายยงนกและศตรไดครอบครองโลก ปจจบนนแลวเราจงควรหมนเพยรแสวงหาการพพากษาอน
ชอบธรรมของพระเจาใหมากยงขน
2บดนสงทชวยเสรมความเชอของเราคอความเกรงกลวและ
ความอดทนสวนสงทเปนเพอนรวมรบของเราคอความอดกลน
และความสารวม
5เราอมหนาสาราญดวยเครองบชาเผาของแกะตวผและไขมน ของสตวทเลยงไวแลวและเราไมยนดในเลอดของววตวผหรอ แพะตวผ
6เมอพวกเจามาปรากฏตวตอหนาเราใครเลาไดเรยกรองสงน จากพวกเจา?พวกเจาจะไมเหยยบยางเขามาในลานของเราอก ตอไป
7อยานาเครองบชาทไรประโยชนมาอกเลยเครองหอมเปนสงท นารงเกยจสาหรบเราวนขนเดอนใหมและวนสะบาโตของทาน เราไมอาจละเวนการเรยกประชมไดมนเปนความชวรายแมแต การประชมอนศกดสทธวนขนเดอนใหมและเทศกาลทกาหนดไว ของทานนนจตใจของเราเกลยดชง
8ฉะนนพระเจาจงทรงยกเลกสงเหลานเสยเพอวาธรรม บญญตใหมของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราซง ปราศจากแอกแหงความจาเปนเชนนนจะไดมเครองบชาฝาย วญญาณจากมนษยเอง 9เพราะองคพระผเปนเจาตรสกบบรรดาผทมากอนหนานอกวา “เราไดบญชาพวกทานเกยวกบการถวายเครองบชาเผาเมอพวก เขาออกมาจากแผนดนอยปตหรอไม?”
10แตขาพเจาไดสงพวกเขาวาอยาใหผใดคดรายตอเพอนบาน ของตนและอยาสาบานเทจ
11เพราะฉะนนในเมอเรามความเขาใจเราจงควรเขาใจพระ ประสงคของพระบดาผทรงเมตตาเพราะพระองคตรสกบเรา โดยทรงประสงคใหเราผซงเคยเขาใจผดเรองการถวายบชาได แสวงหาและพบหนทางทจะเขาเฝาพระองค
12ฉะนนพระองคจงตรสกบเราวาเครองบชาทพระเจาทรงพอ พระทย(คอจตใจทออนนอม)คอจตใจทออนนอมและสานกผด พระเจาจะไมทรงดหมน
13ฉะนนพนองทงหลายเราจงควรหมนสอบถามถงสงตางๆท เกยวกบความรอดของเราใหมากขนเพอวาศตรจะไมสามารถ เขามาครอบงาเราและแยงชงชวตฝายวญญาณของเราไปได 14ฉะนนพระองคจงตรสกบพวกเขาอกวา“พวกเจาอยาอด อาหารเหมอนอยางททาในวนนเพอใหเสยงของพวกเจาไดยน ไปถงเบองบน”
15การอดอาหารทเราเลอกนนเปนเชนนนหรอ?เปนวนทมนษย จะทรมานจตใจของตนหรอ?เปนการกมศรษะลงเหมอนตนกก และปผากระสอบและเถาถานไวใตเทาหรอ?เจาจะเรยกสงนวา การอดอาหารและเปนวนทพระเจาทรงยอมรบหรอ? 16แตพระองคตรสกบเราดงนการอดอาหารทเราเลอกไวนนไม
รบการชาระใหบรสทธคอโดยการชาระลางดวยพระโลหตของ
พระองค
2สวนเรองราวทเขยนเกยวกบพระองคนนบางสวนเปนของ
พวกยวและบางสวนเปนของพวกเรา
3เพราะพระคมภรกลาววาพระองคทรงถกบาดเจบเพราะการ
ลวงละเมดของเราพระองคทรงถกทบตเพราะความบาปของเรา
และโดยพระโลหตของพระองคเราจงไดรบการรกษาพระองค
ทรงถกนาไปเหมอนลกแกะทจะถกฆาและเหมอนแกะทอยตอ หนาผตดขนกเงยบอยฉนใดพระองคกไมทรงปรปากฉนนน
4ฉะนนเราจงควรขอบพระคณพระเจามากยงขนเพราะ พระองคทรงเปดเผยสงตางๆทผานมาใหเราไดรและไมทรง
ปลอยใหเราขาดความเขาใจในสงตางๆทจะเกดขนในอนาคต
5แตพระองคตรสกบพวกเขาวารงเหลานนไมไดถกสรางขน อยางไมเปนธรรมสาหรบนก
6พระองคตรสเชนนนเพราะวาหากผใดมความรถงทางแหง
ความจรงแลวยงไมละเวนจากทางแหงความมดผนนกสมควร พนาศ
7ดวยเหตนเององคพระผเปนเจาจงทรงพอพระทยทจะทน
ทกขเพอจตวญญาณของเราทงทพระองคทรงเปนองคพระผ เปนเจาแหงแผนดนโลกทงปวงซงกอนการสรางโลกองคพระ ผเปนเจาไดตรสกบพระองควา“ใหเราสรางมนษยตามแบบและ ลกษณะของเรา”
8บดนขาพเจาจะบอกทานทงหลายถงวธทพระองคทรงทน ทกขเพอเราเพราะพระองคทรงทนทกขนนดวยฝมอของมนษย
9บรรดาผเผยพระวจนะไดรบของประทานแหงการพยากรณ
จากพระองคแลวจงไดกลาวถงพระองคลวงหนาวา:
10แตเพอพระองคจะทรงทาลายความตายและสาแดงการฟน ขนจากความตายพระองคจงทรงพอพระทยทจะปรากฏในเนอ หนงตามททรงจาเปนเพอใหพระสญญาทไดทรงใหไวแก
บรรพบรษของเรานนสาเรจและเพอทรงเตรยมพระองคเองให เปนชนชาตใหมและเพอทรงแสดงใหพวกเขาเหนขณะท พระองคทรงอยบนโลกนวาหลงจากฟนขนจากความตายแลว พระองคจะทรงพพากษาโลก
11และในทสดพระองคทรงสงสอนชาวอสราเอลและทรงทา การอศจรรยและหมายสาคญมากมายทามกลางพวกเขา พระองคทรงเทศนาสงสอนพวกเขาและทรงสาแดงความรกอน ยงใหญทพระองคทรงมตอพวกเขา
12และเมอพระองคทรงเลอกอครสาวกซงจะไปประกาศพระ กตตคณของพระองคในภายหลงพระองคทรงเลอกคนบาป
หนาหลายคนเพอพระองคจะไดทรงแสดงใหเหนวาพระองคไม ไดมาเพอเรยกคนชอบธรรมแตมาเพอเรยกคนบาปใหกลบใจ
13แลวพระองคกทรงสาแดงพระองคเองอยางชดเจนวาเปน พระบตรของพระเจาเพราะถาพระองคไมไดมาในสภาพมนษย แลวมนษยจะสามารถมองเหนพระองคเพอจะไดรบความรอด
ไดอยางไร?
14เมอเหนวาหากพวกเขามองดเพยงดวงอาทตยซงเปนผล งานของพระหตถของพระองคและในภายหลงกจะดบไปพวก เขากไมอาจอดทนมองแสงของมนได
15เพราะฉะนนพระบตรของพระเจาจงมาบงเกดเปนมนษยเพอ เหตนคอเพอจะทรงทาใหความชวชาของพวกเขาทงหลายครบ ถวนสมบรณผทไดขมเหงบรรดาผเผยพระวจนะของพระองค จนถงแกความตายและดวยเหตนพระองคจงทรงทนทกข ทรมาน
16เพราะพระเจาตรสถงบาดแผลบนเนอหนงของพระองควา บาดแผลเหลานนเกดจากพวกเขาและเราจะฟาดฟนผเลยงแกะ และฝงแกะกจะกระจดกระจายไป
17ดงนนพระองคจงตองทนทกขเพราะเปนสงทพระองคควร ทนทกขบนไมกางเขน
18เพราะมผพยากรณถงพระองควา“ขอทรงไวชวตขา
พระองคใหพนจากคมดาบและขอทรงแทงเนอหนงขาพระองค ใหพนจากความหวาดกลว”
19และกลมคนชวกลกขนตอตานขาพเจาอก(พวกเขาไดเจาะ
20และเขากลาวอกวาขาพเจาหนหลงใหผทตขาพเจา1และ
1และเมอเขาไดปฏบตตามพระบญชาของพระเจาแลวพระองค ตรสวาอยางไร?ใครจะโตแยงกบเรา?ใหเขามาตอตานเราเถด หรอใครเลาจะขดขวางเราได?ใหเขาเขามาใกลผรบใชของพระ เจาเถดวบตแกเจาทงหลาย!เพราะเจาทงหลายจะแกชราลง เหมอนเสอผาทมอดจะกดกน 2และผเผยพระวจนะกลาวเสรมอกวาพระองคทรงถกวางไว เปนศลาใหสะดดดเถดเราวางศลาไวในศโยนเปนรากฐานเปน ศลาอนลาคาเปนศลาหวมมทเลอกสรรแลวเปนศลาอนทรง เกยรตและอะไรจะตามมาเลา?และผใดทวางใจในพระองคผนน จะดารงชวตอยเปนนจ
3แลวอยางไรเลา?ความหวงของเราตงอยบนศลาหรอ?ขอ พระเจาทรงหาม!แตเพราะพระเจาทรงทาใหพระกายของ พระองคแขงกระดางตอความทกขยากพระองคจงตรสวา“เรา ไดตงพระองคเองเปนศลาทมนคง” 4และผเผยพระวจนะกลาวเสรมอกวา“ศลาทพวกชางกอสราง ปฏเสธทจะใชนนไดกลายเปนศลาหวมม”และทานกลาวอกวา “นเปนวนทยงใหญและนาอศจรรยซงพระเจาทรงสรางขน ขาพเจาเขยนสงเหลานใหทานเขาใจอยางชดเจนยงขนเพราะแท จรงแลวขาพเจาพอใจทจะตายเพอทานทงหลาย” 5แตผเผยพระวจนะกลาวอกวาอยางไร?แผนการของคนชวได ลอมรอบขาพเจาพวกเขาเขามาหาขาพเจาเหมอนผงตอมรงผง และพวกเขากจบฉลากชงเสอผาของขาพเจา
5เพราะเหตใดเลา?เพราะเรารวาในภายหลงเมอเราจะนาเนอ
ของเราไปชาระบาปของชนชาตใหมพวกทานจะใหเราดมนาสม สายชผสมนาดฉะนนพวกทานจงกนแตเพยงอาหารสวน
ประชาชนกอดอาหารคราครวญดวยผากระสอบและเถาถาน
6และเพอทพระองคจะไดทรงแสดงใหเหนลวงหนาวาพระองค
จะตองทนทกขเพอพวกเขาจงฟงเถดวาพระองคทรงกาหนด
เรองนนไวอยางไร
7เขาพดวาจงเอาแพะสองตวทสวยงามและเหมอนกนมาถวาย และใหมหาปโรหตรบตวหนงเปนเครองบชาเผาสวนอกตวหนง นนจะตองทาอยางไร?กใหมนถกสาปแชงไปเถอะ
8ลองพจารณาดวาสงนดเหมอนจะเปนแบบอยางของพระเยซ อยางไรและใหคนทงปวงในทประชมถมนาลายใสและแทงมน แลวเอาขนแกะสแดงคลมหวมนและใหแบกมนออกไปในถน
ทรกนดารเชนน
9เมอทาเชนนนแลวผทไดรบมอบหมายใหพาแพะไปกพามน เขาไปในถนทรกนดารและเอาขนแกะสแดงไปวางไวบนพม
หนามซงเรามกจะกนหนอออนของมนในทงนาดงนนผลของ พมหนามนนจงหวาน
10และพธนมจดประสงคอะไร?ลองพจารณาดอยางหนงถก ถวายบนแทนบชาอกอยางหนงถกสาปแชง
11และเหตใดสงทถกสาปแชงจงไดรบการสวมมงกฎ?เพราะใน วนนนพวกเขาจะเหนพระครสตทรงสวมฉลองพระองคสแดง และจะกลาววา“นไมใชพระองคผทเราตรงกางเขนหรอ?เราไดด หมนพระองคไดแทงพระองคและไดเยาะเยยพระองค?แนนอน นคอพระองคผซงในสมยนนไดกลาววาพระองคเปนพระบตร
ของพระเจา”
12เพราะฉะนนในเวลานนพระองคจะทรงเปนเหมอนอยางท ทรงเปนบนโลกฉะนนพวกยวจงไดรบบญชาไวแตแรกแลววา
ใหเอาแพะสองตวทสวยงามและเทากนมาเพอวาเมอพวกเขา
เหนพระผชวยใหรอดของเราเสดจมาในเมฆแหงฟาสวรรคใน
ภายหลงพวกเขาจะไดประหลาดใจในความเหมอนของแพะเหลา นน
13เพราะฉะนนพวกทานจงเหนภาพแบบอยางของพระเยซ
ผทรงทนทกขเพอเราอกครงหนง
14แตสงนหมายความวาอยางไรคอการทขนแกะถกนาไปวาง ไวทามกลางหนาม?
15นกเปนภาพเปรยบเทยบของพระเยซททรงถกสงออกไป
เพอครสตจกรเพราะผทจะนาขนแกะสแดงนนตองประสบความ ยากลาบากมากมายเพราะหนามนนแหลมคมมากและจะเอา
ออกมาไดยากฉะนนพระครสตตรสวาผทจะมองเหนเราและ เขามาในราชอาณาจกรของเราตองผานความทกขยากลาบาก
มากมายจงจะมาถงเราได
1แตพวกทานคดวาคาสงทสงแกชาวอสราเอลวาผใหญทบาป ถงทสดแลวควรถวายลกววตวเมยและหลงจากฆาแลวกควร เผานนเปนแบบอยางอยางไร
2แตแลวคนหนมควรเกบเถาถานใสภาชนะแลวผกขนแกะส แดงและหญาหสสพไวกบไมแลวคนหนมเหลานนกควรพรมเถา ถานนนแกประชาชนทกคนและพวกเขาจะพนจากบาปของตน 3.ลองพจารณาดวาสงเหลานทงหมดถกนาเสนอในรปแบบตว เลขอยางไร
4ลกววตวนคอพระเยซครสตคนชวทตงใจจะถวายมนคอคน บาปทนาพระองคไปสความตายพวกเขาเหลานนจะไมมสวน เกยวของกบมนอกตอไปคนบาปเหลานนจะไมไดรบเกยรตใน การสมผสลกววนอกตอไป
5แตคนหนมททาการพรมนานนหมายถงผทประกาศการอภย
7และเหตใดจงนาขนแกะมาผกไวกบไม?เพราะวาอาณาจกร ของพระเยซตงอยบนไมกางเขนและฉะนนผใดทวางใจใน พระองคผนนจะไดดารงชวตเปนนจ
8แตเหตใดจงนาขนแกะและหญาหสสพมาไวดวยกน?เพอเปน สญลกษณวาในอาณาจกรของพระครสตจะมวนเวลาทชวราย และสกปรกแตถงกระนนเรากจะไดรบความรอดและเพราะผใด ทมโรคภยไขเจบในรางกายอนเนองมาจากของเสยในรางกายก จะไดรบการรกษาใหหายดวยหญาหสสพ
9เพราะฉะนนเมอเหตการณเหลานเกดขนแลวกเปนทประจกษ แกเราแตสาหรบพวกยวแลวกลบไมชดเจนเพราะพวกเขาไม เชอฟงพระสรเสยงของพระเจา บทท8
1และดวยเหตนพระคมภรจงกลาวอกวาเกยวกบหของเราวา พระเจาทรงเขาสหนตหของเราพรอมกบใจของเราดวยเพราะ องคพระผเปนเจาตรสโดยทางบรรดาผเผยพระวจนะผบรสทธ วาพวกเขาเชอฟงเราโดยการไดยนดวยห
2และอกครงหนงผทอยหางไกลจะไดยนและเขาใจสงตางๆท ขาพเจาไดกระทาและอกครงหนงจงขลบใจของพวกทานเถด พระเจาตรสเชนนน 3และพระองคตรสอกวาจงฟงเถดโออสราเอล!เพราะพระเย
11และดวยเหตนดาวดจงเขาใจพระบญญตสามประการของ
พระองคอยางถกตองและกลาวในทานองเดยวกนวา
12ผใดไมเดนตามคาแนะนาของคนอธรรมผนนกเปนผทไดรบ พรเหมอนปลาทกลาวไวกอนหนานวาอยในกนทะเลลกในความ มด
13และไมไดขดขวางคนบาปคอคนทดเหมอนจะเกรงกลวพระ
เจาแตกลบทาบาปเหมอนหม
14และพระองคมไดประทบอยในทนงของผเยาะเยยเหมอนนก ทนงเฝารอจะจกกน
15นคอบทบญญตเกยวกบเนอสตวทไดบญญตไวอยางครบ
ถวนและเปนไปตามความรทแทจรง
16แตโมเสสกลาววา“พวกเจาจงกนสตวทกชนดทมกบเทา
แยกและเคยวเออง”หมายความวาเมอสตวเหลานนกนอาหาร แลวกรจกผทเลยงดมนและเมอไดพกพงในพระองคกยนดใน
พระองค
17และในเรองนพระองคตรสไดดแลวโดยทรงกลาวถงพระ บญญตฉะนนแลวพระองคตรสวาอยางไร?คอใหเรายดมนอย กบผทยาเกรงพระเจากบผทใครครวญพระบญญตซงพวกเขา ไดรบไวในใจกบผทประกาศคาพพากษาอนชอบธรรมของพระ เจาและรกษาพระบญญตของพระองค
18โดยสรปคอสาหรบผทรวาการใครครวญเปนการกระทาทนา ยนดและจงฝกฝนตนเองในพระวจนะของพระเจา
19แตเหตใดพวกเขาจงกนสตวทมกบเทาแยก?เพราะคนชอบ ธรรมดารงชวตอยในโลกปจจบนนแตความหวงของเขามงไปท โลกหนาดเถดพนองทงหลายโมเสสไดบญชาสงเหลานไว
อยางนาอศจรรยเพยงใด
20แตเราจะทราบและเขาใจสงเหลานไดอยางไร?ฉะนนเราจง
เขาใจพระบญญตอยางถกตองและพดตามทพระเจาทรง ประสงคเพราะฉะนนพระองคจงทรงขลบหและใจของเราเพอ
เราจะไดรสงเหลาน
บทท10
1บดนเรามาสอบถามกนวาองคพระผเปนเจาทรงจดเตรยม สงใดไวลวงหนาเกยวกบนาและไมกางเขนหรอไม
2สวนในขอแรกนนมเขยนไวแกชนชาตอสราเอลวาพวกเขาจะ ไมรบบพตศมาซงนามาซงการอภยบาปแตจะตงบพตศมาอก แบบหนงขนมาเองซงบพตศมาแบบนนไมสามารถทาได
3เพราะผเผยพระวจนะกลาววาจงประหลาดใจเถดโอสวรรค! และใหแผนดนสนสะเทอนเพราะเหตนเพราะชนชาตนไดกระทา สงชวรายใหญหลวงสองประการคอพวกเขาละทงเราผเปนบอ นาแหงชวตและไดขดบอเกบนาทชารดซงเกบนาไมไดไวสาหรบ ตนเอง
4ภเขาศกดสทธของเราจะเปนศโยนหรอหรอจะเปนถน ทรกนดารทรกราง?เพราะพวกเจาจะเปนเหมอนลกนกเมอรง ของมนถกทาลายไป
5และผเผยพระวจนะกลาวอกวา“เราจะไปกอนหนาเจาและจะ ทาใหภเขาราบเรยบและจะทาลายประตทองเหลองและจะหก เหลกกนออกแลวจะใหทรพยสมบตอนมดมดซอนเรนและ มองไมเหนแกเจาเพอพวกเขาจะไดรวาเราคอพระเยโฮวาหพระ เจา”
6และอกครงหนง:พระองคจะทรงสถตอยในถาสงแหงศลาอน แขงแกรงและหลงจากนนในคาพยากรณเดยวกนนนมอะไร อกบาง?นาของพระองคนนเทยงแทพวกทานจะไดเหนกษตรย ทรงมสงาราศและจตวญญาณของพวกทานจะไดเรยนรความ เกรงกลวพระเจา
7และพระองคตรสอกในผเผยพระวจนะอกคนหนงวาผใด กระทาการเหลานผนนจะเปนเหมอนตนไมทปลกอยรมลานาซง จะออกผลตามฤดกาลใบของมนจะไมเหยวแหงและสงใดทเขา กระทากจะเจรญรงเรอง
8สวนคนชวจะไมเปนเชนนนพวกเขาจะเปนเหมอนฝนทลมพด
11เพราะพระองคตรสวา“ผใดวางใจในไมกางเขนและลงไปใน นาผนนกเปนสขเพราะเขาจะไดรบรางวลของเขาในเวลาอนควร แลวพระองคจะตรสวาเราจะใหแกเขา”
12แตสาหรบในเวลานทานกลาววาใบของพวกมนจะไมรวง หลนหมายความวาทกคาทออกจากปากของทานจะนาไปสการ กลบใจและความหวงของคนจานวนมากดวยความเชอและ ความรก
13ในทานองเดยวกนนนผเผยพระวจนะอกคนหนงกกลาวเชน นนและแผนดนของยาโคบกเปนทสรรเสรญไปทวแผนดนโลก โดยเปนการเชดชภาชนะแหงพระวญญาณของพระองค 14และตอไปนคออะไร?มแมนาสายหนงไหลอยทางดานขวา มอและมตนไมสวยงามขนอยรมแมนานนผใดกนผลจากตน นนผนนจะมชวตนรนดรความหมายของเรองนคอเราลงไปใน นาทเตมไปดวยบาปและมลทนแตเราจะขนมาอกโดยเกดผลม ความเกรงกลวและหวงอยในพระเยซในใจของเราโดยพระ วญญาณและผใดกนผลจากตนนนผนนจะมชวตนรนดร 15คอผใดกตามทเชอฟงคาเรยกของบรรดาผนนและเชอฟง ผนนจะมชวตนรนดร
1ในทานองเดยวกนพระองคทรงกาหนดเกยวกบไมกางเขนใน ผเผยพระวจนะอกคนหนงวา“สงเหลานจะสาเรจเมอไร?”
2องคพระผเปนเจาตรสตอบวา“เมอตนไมทลมลงจะลกขนอก และเมอโลหตจะไหลลงมาจากตนไม”ทนทานทงหลายไดฟงการ
7อยาเชดชตนเองแตจงถอมตนอยาถอเกยรตแกตนเอง
อยารวมคดรายตอเพอนบานและอยามนใจในตนเองมากเกนไป
8เจาอยาลวงประเวณหรอผดประเวณและอยาประพฤตชวกบ มนษยเจาอยาใชพระวจนะของพระเจาไปในทางทเสอมเสย
9อยารบปากใครเมอเจาตาหนความผดของใครจงออนโยนจง
สงบจงหวนไหวเมอไดยนคาพดเหลานนอยาเกบความเกลยด
ชงไวในใจตอพนองของเจาอยาสงสยวามนจะเปนจรงหรอไม
10อยาเอยพระนามของพระเจาอยางไมเหมาะสมจงรกเพอน บานยงกวารกตนเอง
11เจาอยาทาลายทารกในครรภกอนทจะคลอดออกมาและอยา
ฆาทารกในครรภหลงจากทคลอดออกมาแลว
12เจาอยาละมอจากบตรชายหรอบตรหญงของเจาแตจง
สอนพวกเขาตงแตยงเยาววยใหเกรงกลวพระเจา
13อยาโลภทรพยสนของเพอนบานและอยาฉอโกงผอนอยา ใหใจของเจาไปรวมกบคนหยงยโสแตจงนบเจาอยในหมคน ชอบธรรมและคนถอมตนไมวาสงใดจะเกดขนกบเจาจงรบสง
นนไวเสมอนเปนเรองด
14เจาอยาเปนคนสองจตสองใจหรอพดจาสองแงสองงาม
เพราะการพดจาสองแงสองงามเปนกบดกแหงความตายเจา จงนอบนอมตอพระเจาและตอผใตบงคบบญชาในฐานะผแทน
ของพระเจาดวยความเกรงกลวและเคารพยาเกรง 15อยาดดาวาบรรดาผรบใชของเจาทวางใจในพระเจาดวย
ความขมขนเกรงวาเจาจะไมเกรงกลวพระองคผทรงปกครอง ทงสองพระองคเพราะพระองคมไดทรงเรยกผใดเพราะลาเอยง แตทรงเรยกผทพระวญญาณทรงเตรยมไวแลว
16จงแบงปนสงของทเจามทงหมดใหแกเพอนบานของเจา
อยาเรยกสงใดวาเปนของตนเองเพราะถาเจาบรโภคสงของท ไมเสอมสลายไดแลวเจาควรจะบรโภคสงของทเสอมสลายได มากยงกวานนอกสกเทาใด
17อยาพดพลามไปเสยกอนเพราะปากเปนกบดกแหงความ ตายจงตอสเพอชวตของเจาดวยสดกาลงอยาเออมมอไปรบ และอยาหวงแหนเมอถงเวลาทจะให
18จงรกทกคนทกลาวพระวจนะของพระเจาแกเจาเหมอนรก
ดวงตาของเจาจงระลกถงการพพากษาในอนาคตทงกลางวน และกลางคน
19จงแสวงหาคนชอบธรรมทกวนและจงพจารณาและไปตก เตอนผอนดวยถอยคาและจงไตรตรองวาจะชวยคนใหรอดได อยางไร
20เจาจงทางานดวยมอของเจาเพอแจกจายใหแกคนยากจน
เพอบาปของเจาจะไดรบการอภยเจาอยาลงเลวาจะใหหรอไมให และเมอใหแลวกอยาบน
21จงใหแกทกคนทขอแลวเจาจะรวาใครคอผตอบแทนทดแก
ของถวายของเจา
22จงรกษาไวซงสงทเจาไดรบมาอยาเพมสงใดเขาไปหรอลด
23จงหลกเลยงคนชวเสมอจงพพากษาอยางเทยงธรรมอยา กอใหเกดความแตกแยกแตจงไกลเกลยความขดแยงระหวางผ ทขดแยงกนและนาพวกเขากลบมารวมกน
24จงสารภาพบาปของเจาและอยามาอธษฐานดวยความรสก ผดบาป
25นคอหนทางแหงแสงสวาง
บทท15
1แตทางแหงความมดนนคดเคยวและเตมไปดวยคาสาปแชง เพราะเปนทางแหงความตายชวนรนดรพรอมดวยการลงโทษ ซงผทเดนในทางนนจะพบกบสงทจะทาลายจตวญญาณของตน เอง
2สงเหลานนไดแกการบรปเคารพความมนใจในตนเองความ
4ผทไมพพากษาอยางเปนธรรมตอหญงมายและเดกกาพราผ ทเฝามองแตความชวรายและไมเฝามองความเกรงกลวพระเจา 5ผซงหางไกลจากความออนโยนและความอดทนผซงรกความ ไรสาระและแสวงหาแตรางวลไมมความสงสารคนยากจนและ ไมใสใจผทแบกภาระหนกและถกกดข
6พรอมทจะพดจาใสรายไมรจกพระองคผทรงสรางพวกเขา เปนฆาตกรฆาเดกเปนผทาลายสงทรงสรางของพระเจาเปนผ ละทงคนขดสนกดขขมเหงผทกขยากเปนทนายความของคน รารวยแตเปนผพพากษาทไมเปนธรรมตอคนยากจนลวนเปน คนบาปทงสน
7ฉะนนจงเปนการเหมาะสมทเราจะเรยนรพระบญญตอนชอบ ธรรมของพระเจาซงเราไดกลาวมาแลวและดาเนนตามพระ บญญตนนเพราะผทกระทาตามนนจะไดรบเกยรตในอาณาจกร ของพระเจา
8แตผใดเลอกฝายอนผนนจะถกทาลายพรอมกบกจการของ เขาเพราะเหตนจงมการฟนคนชพและการลงโทษ 9ขาพเจาขอวงวอนบรรดาผมฐานะสงสงในหมพวกทาน(หาก ทานจะรบคาแนะนาซงขาพเจาเสนอใหดวยเจตนาด)พวกทานม ผทอยรวมกบทานซงทานสามารถทาความดตอพวกเขาไดอยา
ซอสตยตอกนและกนจงขจดความเสแสรงทงปวงออกไปจาก หมพวกทาน
12และขอพระเจาพระผเปนเจาแหงโลกทงปวงทรงประทาน สตปญญาความรคาแนะนาและความเขาใจในพระธรรม
พพากษาของพระองคดวยความอดทนแกทานทงหลาย
13จงรบคาสงสอนจากพระเจาจงแสวงหาสงทพระเจาทรง
บญชาแกทานและจงกระทาตามนนเพอทานจะไดรอดในวน
พพากษา
14และถาในพวกทานมใครระลกถงสงทดบางกขอใหระลกถง เราโดยพจารณาถงสงเหลานนเพอวาความปรารถนาและการ
เฝารอของเราทมตอทานจะเกดผลด
15ขาพเจาขอวงวอนทานขาพเจาขอรองทานดวยความกรณา ขณะททานอยในรางกายอนงดงามนอยาขาดสงใดเลยแตจง แสวงหาสงเหลานอยางไมหยดหยอนและจงปฏบตตามทกคา บญชาเพราะสงเหลานเหมาะสมและสมควรทจะกระทา 16ฉะนนขาพเจาจงไดพยายามอยางยงทจะเขยนจดหมายฉบบ นมาถงทานทงหลายตามกาลงของขาพเจาเพอทานจะไดชนชม ยนดลากอนลกๆทงหลายดวยความรกและสนตสข 17ขอพระเจาผทรงสงาราศและพระคณทงปวงทรงสถตอยกบ พระวญญาณของทานอาเมน