22และขาพเจาไดบญชาพวกเลวใหชาระตนและใหมาเฝา ประตเมองเพอรกษาวนสะบาโตใหบรสทธขอทรงระลกถง ขาพเจาดวยเถดพระเจาของขาพเจาและขอทรงละเวน ขาพเจาตามพระกรณาอนใหญหลวงของพระองค
23ในสมยนนขาพเจายงเหนพวกยวทแตงงานกบภรรยาของ อาชโดดอมโมนและโมอบ
24และบตรหลานของพวกเขากพดครงหนงเปนภาษาอาช โดดและไมสามารถพดเปนภาษาของชาวยวไดแตพดตาม ภาษาของคนแตละกลม
25และขาพเจาไดโตแยงกบพวกเขาและสาปแชงพวกเขา และตพวกเขาบางคนและดงผมของพวกเขาออกและให พวกเขาสาบานตอพระเจาวาเจาทงหลายจะไมยกบตรสาว ของเจาใหแกบตรชายของพวกเขาและจะไมรบบตรสาวของ พวกเขาใหแกบตรชายของเจาหรอสาหรบตวเจาเอง 26ซาโลมอนกษตรยแหงอสราเอลมไดทาบาปดวยสง เหลานหรอ?แตในประชาชาตมากมายไมมกษตรยองคใด เสมอเหมอนพระองคผซงเปนทรกของพระเจาของพระองค และพระเจาทรงสถาปนาพระองคใหเปนกษตรยเหนอ อสราเอลทงสนถงกระนนพระองคกยงทาใหผหญงแปลกๆ กระทาบาปได
27แลวเราจะฟงทานทาความชวใหญหลวงนทงหมดหรอคอ ทาผดตอพระเจาของเราโดยการแตงงานกบภรรยาตางชาต?
28และบตรชายคนหนงของโยยาดาบตรชายของเอลยาชบ มหาปโรหตเปนบตรเขยของซนบลลตชาวโฮโรนดงนน ขาพเจาจงไลเขาไปจากขาพเจา
29ขอทรงระลกถงพวกเขาดวยเถดพระเจาของขาพเจา เพราะวาพวกเขาไดกระทาใหความเปนปโรหตและพนธ สญญาของความเปนปโรหตและของพวกเลวเปนมลทน
30ดงนแหละขาพเจาจงไดชาระพวกเขาใหพนจากคนแปลก หนาทงสนและไดแตงตงผดแลของปโรหตและพวกเลวแต
ละคนตามหนาทของตน
31และสาหรบเครองบชาไมตามวาระและสาหรบผลแรกขอ
ทรงระลกถงขาพระองคเพอความดพระเจาของขาพระองค