Noworoczne Postanowienia Przewodnik

NOWOROCZNE POSTANOWIENIA ———————————— PRZEWODNIK ———————————— LUTY 2014

NP

—————————————————————————————————————— Noworoczne Postanowienia to cykliczny projekt realizowany w galerii Dizajn – BWA Wrocław na początku każdego roku programowego. W otwartej pracowni, zaaranżowanej w przestrzeni galerii, odbywają się warsztaty, wykłady, spotkania i działania twórcze, eksplorujące nowe kierunki i perspektywy dla wybranej dyscypliny dizajnu. Tematyka tegorocznej edycji dotyka zagadnień związanych z postulatami dizajnu krytycznego oraz analizą wystawy jako medium projektowania.

Identyfikację wizualną Noworocznych Postanowień zaprojektował Jakub Stępień (Hakobo). Skrzydło w literze N odwołuje się do teorii Czarnego Łabędzia, opisującej zaskakujące wydarzenia, których moc oddziaływania zmienia dotychczasową percepcję czy też sposób organizacji otaczającej rzeczywistości.

Dynamiczną scenografię części warsztatowej przygotowała Karolina Szelc z Katedry Scenografii wrocławskiej ASP, pod opieką prof. Michała Jędrzejewskiego. Jej kształt zmienia się wraz z kolejnymi punktami programu, obrazując jednocześnie charakter procesu myśli: od luźnych inspiracji, ich asocjacji, po krystalizację idei.

Meble do pracowni zaprojektowała Joanna Kiereś.

NOWOROCZNE POSTANOWIENIA —

LUTY 2014 PRZEWODNIK — SPIS TREŚCI HOROSKOP —————————————————————————————————————— O DIZAJNIE KRYTYCZNIE —————————————————————————————————————— WYSTAWA —————————————————————————————————————— PREZENTACJE SPECJALNE —————————————————————————————————————— WARSZTATY —————————————————————————————————————— SPOTKANIA I WYKŁADY

HOROSKOP DLA DIZAJNERÓW NA 2014 ROK napisała: Agata Szydłowska (Pracownia Krytyki Dizajnu) Rok 2014 przyniesie powrót polityczności do projektowania. Tendencja ta będzie dotyczyć tyleż samych dizajnerów, co praktyki projektowej w ogóle. Coraz częściej bowiem przestaje ona być domeną jedynie specjalistów, powoli stając się praktyką społeczną, która nastawiona jest na komunikację oraz rozwiązywanie bieżących problemów. Sami projektanci także przestają być jedynie stylistami formy lub efektywnymi trybikami w biznesie, odzyskując sprawczość i angażując się w coraz więcej nowych obszarów.

Powrót polityczności do projektowania będzie odbywał się na wielu płaszczyznach, obejmujących zarówno bezpośrednie zaangażowanie i kategoryczne wypowiedzi ideowe, jak i działalność w małej skali na poziomie lokalnym. Dyskusje na tematy rozwiązań formalnych powoli przestaną ekscytować, definicje dizajnu oraz ramy działania projektowego zaczną się rozmywać, projektowanie stanie się niejednokrotnie działaniem interwencyjnym poza wielkimi budżetami oraz briefami kreatywnymi.

Bezpośrednim impulsem, czy raczej imperatywem dla politycznego zaangażowania projektantów staną się niepokoje społeczne, które na obrzeżach starej Europy przeradzają się w ogniska zapalne, których konsekwencje będą miały prawdopodobnie dramatyczny wpływ nie tylko na społeczeństwa Ukrainy czy Turcji, ale także na społeczeństwa krajów, które jeszcze cieszą się względnym spokojem. Powiązania ideowe, towarzyskie, polityczne, a także zwykła solidarność, będą skłaniały do bezpośredniego, choć

oczywiście niekoniecznie fizycznego zaangażowania się w protesty w Kijowie czy Stambule.

Dziennikarstwo społeczne, uprawiane głównie za pośrednictwem mediów społecznościowych będzie wymagało oprawy graficznej, która ułatwi odbiorcom zrozumienie skomplikowanych mechanizmów politycznych i złożoności wydarzeń. Konieczność szybkiego dotarcia do międzynarodowego grona odbiorców wymagać będzie opracowania ponadnarodowego języka komunikacji, za pomocą którego mieszkańcy Europy w przeciągu 24 godzin będą mogli dowiedzieć się o najważniejszych wydarzeniach, o których oficjalne media nie informują. Internetowe memy zastąpią drogie i ograniczone terytorialnie drukowane plakaty i ulotki, infografiki objaśnią dynamicznie zmieniające się układy sił politycznych. W konsekwencji to projektanci staną się w dużej mierze odpowiedzialni za skuteczną i błyskawiczną komunikację, a także za filtrowanie informacji w oparciu o ocenę ich rzetelności i ważności. Oczywiście, odpowiedzialność ta nie musi spoczywać na tak zwanych profesjonalnych projektantach – ważną rolę będą odgrywać osoby, które można będzie nazwać „projektantami obywatelskimi”, samozwańczymi specjalistami od komunikacji, anonimowymi twórcami memów, przekaźnikami informacji i danych.

Jednocześnie projektanci będą angażować się w działania w małej, lokalnej skali, których polityczność nie będzie miała wymiaru bezpośredniej interwencji, lecz będzie wynikiem procesów demokratycznych czy zwykłej świadomości dotyczącej problemów społecznych, ekologicznych itd.

Projekty w małej skali będą rezultatem działań rosnących w siłę ruchów miejskich – realizacja wielu z forsowanych przez nich postulatów będzie wymagała zaangażowania projektanta, a także uwzględnienia potrzeb i koncepcji projektowych samych mieszkańców i użytkowników.

Wprowadzenie budżetów partycypacyjnych prawdopodobnie doprowadzi do powstania nowych przestrzeni wspólnych w miastach, ścieżek rowerowych, ławek, placów zabaw itp. Projektan-

ci będą musieli uwzględniać w ich planowaniu potrzeby użytkowników, a także będą uczyć się dialogu z aktywistami miejskimi i politykami.

Sami aktywiści będą niejednokrotnie wchodzić w role projektantów, określając potrzeby i proponując możliwe, zrównoważone i oszczędne ekonomicznie rozwiązania.

Miasto, najbliższe otoczenie, typografia wernakularna i doraźne rozwiązania projektowe będą wciąż źródłem inspiracji i obiektem zainteresowania dizajnerów, którzy chętnie poszukują źródeł formalnych dla własnych projektów w tym, co znajduje się dookoła nich, a nie za zachodnią granicą. Idea DIY będzie przechodzić do mainstreamu, coraz częściej użytkownicy będą otrzymywać instrukcję wykonania danego przedmiotu, a nie gotowy obiekt. Druk 3D będzie się rozpowszechniał dzięki ulepszeniom technologicznym i niższym cenom, co zainspiruje dizajnerów do przemyślenia sposobów obmyślania i wytwarzania przedmiotów oraz coraz większego zainteresowania projektowaniem procesu i doświadczenia, a nie gotowego, przemysłowo wytworzonego produktu.

Energiczna i zataczająca coraz szersze kręgi kampania przeciw reklamie wielkoformatowej skończy się sukcesem lub porażką lub w ogóle się nie skończy. Media i organizacje zawodowe znajdą nowy temat do dyskusji, reporterzy napiszą nowe książki dotyczące innych problemów polskiej przestrzeni publicznej i polskiego gustu. Szkoły artystyczne i projektowe opuści kolejne pokolenie projektantów. Zima pewnie będzie znowu długa.

O DIZAJNIE KRYTYCZNIE (PO CO NAM WYSTAWY DIZAJNU?) napisała Katarzyna Roj (galeria Dizajn – BWA Wrocław) Wartościowanie nie jest obce dyscyplinie projektowania. Któregoś lata analizowaliśmy z Nikodemem Krajewskim dizajn pod kątem darwinowskiej koncepcji doboru naturalnego. Daliśmy ponieść się fantazji, wedle której przedmioty, podobnie jak żywe organizmy, muszą mieć wykształcone cechy wyróżniające je spośród całego zbioru. Dodatkowo - cechy pozwalające na szybką i skuteczną reprodukcję, wyraźną identyfikację i adaptację do warunków środowiska. Dobry projekt w tym ujęciu to projekt piękny, odznaczający się wyrafinowaną formą i niebanalnym ujęciem typologii, wyróżniający rzecz na tle innych, ustanawiający popyt i zapewniający mu trwałe funkcjonowanie na rynku.

Mechanizm „skutecznego piękna”, aktualizowany wraz ze zmieniającymi się trendami, utwierdza tym samym status quo konsumpcji (na wzór piosenek, które już lubimy, projektowane są rzeczy, których już używamy). Idąc dalej – kultura materialna ostatniego stulecia więcej mówi o mechanizmach rynku, niż o naszym doświadczaniu codzienności, o nowych potrzebach, zarówno tych osobistych, jak i społecznych. Dobry projekt urynkawia bowiem przedmiot, daje mu większą widoczność i wzbudza pożądliwość klienta. Współodpowiedzialność za taki stan siłą rzeczy ponoszą sami projektanci.

Kapitał korzysta z ich pomysłowości, estetycznego wyczucia i zaangażowania w projekt. I można by na to przystać, pod warunkiem, że dobry projekt kryłby w sobie etyczną wartość, na nowo ustalającą nasze relacje zarówno w życiu domowym, jak i publicznym. Dlatego w ramach pracowni Noworoczne Postanowienia w galerii Dizajn – BWA Wrocław

wracamy do postulowanego w XX wieku krytycznego ujęcia dyscypliny projektowania, a następnie bierzemy na warsztat formaty prezentacji i obecności dizajnu w publicznych galeriach oraz pracujemy nad skuteczną komunikacją z naszą publicznością. * My niżej podpisani – graficy, fotografowie, studenci – żyjemy w świecie, w którym techniki i narzędzia reklamy stanowią najbardziej lukratywną, efektywną i pożądaną wizję użycia naszego talentu. Tak rozpoczyna się manifest First Things First napisany 29 listopada 1963 roku przez Kena Garlanda, pod którym podpisało się 21 innych brytyjskich projektantów. Ich głos był reakcją na wzrastający poziom konsumpcji w Europie i wołał o powrót do humanistycznej misji ich zawodu, wyrażającej się w realizacjach zamówień publicznych, służących poprawie jakości życia społeczeństw. Nie nawoływał jednak do bojkotu i zerwania współpracy projektantów z korporacjami i agencjami reklamy, które działały w Anglii prężnie od początku lat 60., nakręcane entuzjastycznymi doświadczeniami Amerykanów, szczególnie zaś nowojorskiej „kreatywnej rewolucji” (świetnie opisuje ją serial Mad Men – możliwości finansowe miały duży wpływ na rozwój narzędzi projektowych). Nie był też próbą podważenia ekonomicznego i politycznego układu.

Brytyjski manifest wnosił raczej potrzebę krytycznej refleksji nad samym procesem projektowania, zaangażowania w edukację i promocję dizajnu jako skutecznego narzędzia w budowaniu komunikacji i wzmacniania więzi społecznych. Rola projektanta w tym procesie ma być strategiczna; decyzje, które podejmuje mają wynikać z etosu jego zawodu - potrzeby społecznego oddziaływania, a nie ograniczać się do stylizacji produktu i oferty marketingowej.

Manifest, opublikowany w nakładzie 400 kopii w styczniu 1964 roku, spotkał się z natychmiastową reakcją. Przedrukowany został w całości w weekendowym wydaniu „Guardiana”, magazynie „Design” oraz w „SIA Journal”, jego treść przetłumaczono na język niemiecki i francuski. O celowości poglądów swoich i innych sygnatariuszy Garland

wypowiadał się w publicznej telewizji. W jego archiwum znajdują się setki popierających go listów z różnych części świata – Australii, Stanów Zjednoczonych, Holandii. Wraz z nimi napływały zaproszenia na wykłady i międzynarodowe odczyty.

Konstruktywny ferment rozlewał się poza granice kontynentu, tworząc podstawy dla krytycznej refleksji nad dyscypliną projektowania graficznego.

Nie bez znaczenia dla popularności tych stanowisk pozostawały działania włoskich i brytyjskich antydizajnerów oraz ruchy kontrkulturowe.

O sile napędowej manifestu świadczy aktualizacja jego treści pod koniec roku 1999, jako odezwę dla XXI wieku. Podpisany przez 33 wpływowych projektantów graficznych (m.in. Jonathana Barnbrooka, Kena Garlanda, Ellen Lupton, Ricka Poynora) opublikowany został w magazynach „Adbusters”, „Emigre”, „AIGA Journal”, „Eye”, „Blueprint” oraz w holenderskim „Items” i niemieckim „Form”.

W treści i retoryce niewiele różnił się od pierwowzoru, czytamy: projektanci wykorzystują swoje umiejętności i wyobraźnię do sprzedaży psich przysmaków, dizajerskich kaw, diamentów, detergentów, żeli do włosów, papierosów, kart kredytowych, trampków, kosmetyków na pośladki (…). Oto jak świat postrzega dizajn. Nasz czas i nasza praca wykorzystywane są do tworzenia popytu na rzeczy, które są nieistotne.

Co zatem projektanci są w stanie wnieść wartościowego do naszego codziennego życia? Przede wszystkim zawodową umiejętność wyszukiwania i rozwiązywania problemów, charakteryzującą podstawowy warsztat świadomego dizajnera, gotowego do działania w służbie przeciwdziałania społecznym i kulturowym kryzysom. Kulturalne interwencje, kampanie społeczne, książki, magazyny, wystawy, edukacja, programy telewizyjne, filmy, działalność charytatywna, zarządzanie komunikacją pilnie wymagają naszej opinii i pomocy. * Dziś, 50 lat od publikacji pierwszej wersji manifestu, jego postulaty są wciąż aktualne, szczególnie w krajach byłego bloku wschodniego, które dopiero teraz, z kilkudziesięcioletnim opóźnieniem, z po-

dejrzliwością przyglądają się swojemu uczestnictwu w kulturze wolnego rynku. Dizajn krytyczny, jako zdecentralizowany ruch, staje się inspiracją dla projektantów do działań na rzecz małych społeczności, kontrolowaniu procesów produkcji i wspieraniu sprawiedliwego handlu. Wyszedł też poza krąg projektantów graficznych, którzy byli jego pionierami, czy szerzej – projektantów-profesjonalistów (więcej pisze o tym Agata Szydłowska w Horoskopie dla dizajnerów na 2014 rok). Coraz częściej krytyczna refleksja dociera do środowisk projektantów produktów, którzy widzą szansę na wykorzystanie swoich umiejętności w reagowaniu na społeczne problemy oraz nowe potrzeby. Imigracja, współczesny nomadyzm, poszerzająca się tzw. elektrosfera (człowiek w odniesieniu do nowych urządzeń na prąd), samowystarczalność i zrównoważony rozwój to nowe gorące wyzwania, z którymi dizajn musi się zmierzyć. Rolą galerii publicznych powinno być upowszechnianie tych postaw, wspieranie ich poprzez budowanie siatki współpracy i dzielenia się wiedzą, dystrybucja zamówień publicznych (logotypy instytucji publicznych, system informacji miejskich, badania nad historią wizualną miast etc.), prace warsztatowe umożliwiające odpowiedzialne, kompleksowe projektowanie, czy wreszcie tworzenie kontekstu dla rozwijania kreatywności, narzędzi działania i świadomości zawodowej.

WYSTAWA - PLAKAT WYSTAWA (piątek) 7 lutego, godz. 18.00 Wystawa prezentuje szczególną dziedzinę projektowania graficznego - plakaty do wystaw sztuki współczesnej, realizowane na zamówienie instytucji związanych ze sztuką, muzeów i galerii.

Znajdziemy na niej kilkadziesiąt współczesnych plakatów do wystaw, z ostatnich kilku lat.

Wystawa jest wynikiem analizy poszukiwań aktualnych zjawisk pojawiających się na styku projektowania i sztuk wizualnych. proj. Jakub de Barbaro

Autorzy: Ludovic Balland, Jakub de Barbaro, Fontarte (Magdalena Frankowska i Artur Frankowski), Full Metal Jacket ( Jan Bersz, Jerzy Gruchot i Wojciech Koss), Gorilla (Lesley Moore i Herman van Bostelen), Grupa Projektor ( Joanna Jopkiewicz i Paweł Ł. Borkowski), Grupa Twożywo (Mariusz Libel i Krzysztof Sidorek), Hakobo ( Jakub Stępień), Jacek Ponton Jankowski, Grzegorz Laszuk, Maciej Lizak, Moonmadness (Dagny Szwed i Daniel Szwed), Noviki Studio Grafiki (Katarzyna Nestorowicz i Marcin Nowicki), Łukasz Paluch, Błażej Pindor, Krzysztof Pyda, Honza Zamojski, Monika Zawadzki.

Z kuratorami, Magdaleną i Arturem Frankowskimi (FONTARTE), rozmawia Katarzyna Roj.

proj. Honza Zamojski

Plakat do wystawy.

Czym różni się od innych plakatów?

Związek sztuki i projektowania, naszym zdaniem, wydaje najciekawsze owoce właśnie w odniesieniu do plakatu. W przypadku wystawy, plakat i jego twórca pełnią rolę pośrednika

między artystą i widzem, przedmiotem i ideą.

Projektując plakat do wystawy podlega się często dodatkowym ograniczeniom - w przypadku instytucji lub też dostaje dużą swobodę - w przypadku niezależnej galerii. Oczywiście bywa też odwrotnie.

Plakat wystawowy to przede wszystkim narzędzie komunikacji instytucji sztuki z odbiorcami zainteresowanymi kulturą. O ile w przypadku prywatnych, wyspecjalizowanych galerii plakat funkcjonuje w elitarnym środowisku, o tyle w przypadku dużych galerii i muzeów plakat ma za zadanie zainteresować wystawą również nową publiczność. Ma to bezpośrednie przełożenie na stosowane nośniki, formaty i nakłady plakatów.

Dla dużych instytucji często projektuje się duże formaty na billboardy i specjalne słupy. Prywatne galerie mają inne strategie działania. Często ich plakaty to jednocześnie ulotki informacyjne, które można schować do kieszeni. Oczywiście tradycyjny plakat B1 nadal funkcjonuje. Najważniejsza w plakacie jest jednak koncepcja i umiejętność jej zobrazowania - to pozostaje niezmienne.

Przygotowaliście przegląd plakatów do polskich wystaw. Jaki wybraliście klucz wyboru?

Wystawa koncentruje się wokół szczególnej dziedziny projektowania - plakatów do wystaw sztuki, projektowanych na zamówienie instytucji związanych ze sztuką i galerii sztuki współczesnej.

Nasz wybór to kilkadziesiąt plakatów głównie tych najnowszych, ale jest też kilka prac sprzed kilku lat, które według nas mogły być zapowiedzią aktualnego języka wizualnego w tego typu projektowaniu. W większości ich autorami są Polacy, poza dwoma wyjątkami.

Pokazujemy plakaty wystaw Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie autorstwa szwajcarskiego projektanta Ludovica Ballanda i plakat zaprojektowany przez holenderski kolektyw Gorilla do ich wystawy w galerii Leto.

Wy bier aliśmy głównie plakat y po wstałe na zamówienie, poszukując aktualnych zjawisk pojawiających się na styku projektowania i sztuk wizualnych.

Jakie widzicie kierunki tej (sub)dyscypliny projektowania?

Obserwujemy dwa kierunki. Jeden to stosowanie w plakacie kompozycji uwzględniającej prace pokazywane na wystawie. W tym przypadku ograniczeniem dla projektanta bywa brak zgody kuratorów na graficzną ingerencję w strukturę prac, chociaż mimo tego ograniczenia można znaleźć ciekawe rozwiązania. A drugi to komunikat czysto typograficzny, kompozycja liternicza, czasem z użyciem graficznych, abstrakcyjnych elementów. W tym przypadku liczy się oryginalna forma i jak zawsze, dobry pomysł.

O kuratorach Fontarte to studio założone w 2004 roku w Warszawie przez Magdalenę i Artura Frankowskich. Ich działalność polega na łączeniu projektowania graficznego i typografii z zainteresowaniami z obszaru sztuki współczesnej.

Tworzą projekty z zakresu grafiki wydawniczej, projektowania krojów pism i systemów identyfikacji wizualnych dla klientów z pola sztuki i kultury. Na swoim koncie studio ma realizacje m.in. dla: galerii Dizajn – BWA Wrocław, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, „Zachęty” Narodowej Galerii Sztuki, Moderna Museet Malmö, Instytutu Polskiego w Brukseli, CSW „Znaki Czasu” w Toruniu, Instytutu Polskiego w Wiedniu.

Fontarte poza projektowaniem publikuje teksty dotyczące historii typografii i dizajnu, prowadzi wykłady i warsztaty. Kuratoruje wydarzenia poświęcone grafice i projektowaniu - zrealizowane wystawy: Eye on Poland w Szanghaju, Nangingu, Pekinie (2010), Enfant Terrible w Brukseli (2013) i CARTEL PL w La Paz (2013) i Santa Cruz (2014).

Magdalena i Artur Frankowscy są także autorami publikacji Henryk Berlewi (2009), poświęconej prekursorowi nowoczesnej typografii i projektowania graficznego. www.fontarte.com

PREZENTACJE SPECJALNE

Interwencje w przestrzeni galerii: Uwolnij swoje postanowienia (piątek) 7 lutego, godz. 18:00 Noworoczne postanowienia, w realnym ich wymiarze, jawią się jako niespełnione obietnice, niezrealizowane plany. Chęć zmiany swoich nawyków wygasa wraz z noworocznym nastrojem, wprowadzając nas tym samym w depresyjny Blue Monday.

Mogłoby sie wydawać, że 365 dni w zupełności wystarczy, by wypełnić najśmielsze nawet założenia.

Dlatego tyle też kostek na obietnice widzów zawiera instalacja w galerii Dizajn - BWA Wrocław.

Podobnie jak w kulturze azjatyckiej wypuszczany lampion ma pomóc w spełnieniu życzenia, tak goście galerii będą mieć szansę utrwalić swoje postanowienia i uwolnić je, mając nadzieję, że ich realizacja stanie się obietnicą lepszego jutra. “w2p” (warsztaty dwóch pracowni) to projekt realizowany przez pracownie projektowania mebli wrocławskiej ASP katedry Architektury Wnętrz.

Głównym celem projektu jest promocja pracy zespołowej, praca z ograniczeniami oraz współpraca z podmiotami zewnętrznymi. Uczestnicy dotychczasowych warsztatów mierzyli się z limitami budżetowymi, materiałowymi, jak również czasowymi.

Realizowane w ramach “w2p” projekty opierają się na synergii uczelni z przemysłem oraz ośrodkami dizajnu. Dotychczas w ramach projektu zrealizowano warsztaty „stół za 100”, „ćwiartka” oraz „3xS”.

Kuratorzy Magdalena Garncarz, Szymon Hanczar Uczestnicy Patrycja Kryszczuk, Magdalena Zarzycka, Karolina Denkiewicz, Aleksandra Śliwińska, Bogusław Ziemla, Przemek Słowik Wykonanie instalacji wsparli: Kordus oraz Termo Organika.

Jak to się robi?

O wystawach dizajnu krytycznie (piątek) 21 lutego, godz. 18:00 Zaproszeni goście w swoich prezentacjach odpowiedzą na pytanie o zasadność tworzenia wystaw przedstawiających działania projektantów graficznych, dizajnerów. Spróbują odsłonić przed widzami to, co znajduje się wewnątrz tego wrażliwego medium, a co stanowi mechanizm, którego efekty oglądamy w galeriach, na festiwalach, w magazynach. W swych wystąpieniach wskażą realne tory krytycznego myślenia o dizajnie, często znajdujące swą realizację w projektach o innowacyjnych formach. Ich działalność, poza typową prezentacją obiektu, przyjmuje alternatywny wymiar, umiejscawiając dziedzinę projektowania w kontekstach szerszych: ekonomicznych, politycznych, społecznych, wskazując tym samym na dużą wartość edukacyjną.

Na pytanie “Jak to się robi?” spróbują odpowiedzieć: Czesława Frejlich redaktor naczelna magazynu „2 + 3D” Ksenia Piątkowska kuratorka wystaw dizajnu, m.in.: „Design innowacyjny rzeczy - piękne i mądre” podczas Gdynia Design Days 2013 Małgosia Żmijska dyrektor programowa Łódź Design, Łódź Art Center Agata Szydłowska i Rene Wawrzkiewicz Pracownia Krytyki Dizajnu Marian Misiak typoaktywista, projektant graficzny, typograf Spotkanie poprowadzi Katarzyna Roj.

WARSZTATY

alizacja zadania. Wszystkie plakaty powstałe w ramach warsztatów zostaną wydrukowane cyfrowo oraz zaprezentowane w przestrzeni pracowni Noworocznych Postanowień.

Prowadzenie: Jakub Stępień (Hakobo), Katarzyna Roj Zapisy potrwają do 7 lutego, zgłoszenia należy przesyłać na adres design@bwa.wroc.pl (w temacie wiadomości: warsztaty Teraz Dizajn!).

Ilość miejsc ograniczona.

Warsztaty projektowania plakatów Teraz Dizajn! (czwartek - piątek) 13-14 lutego, godz. 13.00-18.00 Warsztat poświęcony jest zagadnieniom związanym z projektowaniem plakatów do wystaw i innych wydarzeń artystycznych. Na przykładzie konkretnego zlecenia (program edukacyjny galerii Dizajn – BWA Wrocław zatytułowany Teraz Dizajn!) omówimy zagadnienia, takie jak: przygotowywanie do pracy projektowej (w tym wypadku konkretnego zadania), poszukiwanie odpowiednich środków wyrazu oraz narzędzi projektowych, sposoby komunikowania się ze zleceniodawcą oraz re-

Jakub Stępień, edukacyjnie związany z Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi, od 2001 roku działa jako freelancer Hakobo. Należy do 50 najważniejszych obecnie plakacistów na całym świecie (według Johna Fostera, autora książki New Masters of Poster Design: Poster Design for the Next Century). Autor koncepcji identyfikacji wizualnej Noworocznych Postanowień.

Doskonale czuje się tworzeniu identyfikacji wizualnej, działaniach na pograniczu sztuki i dizajnu, w modzie i ogólnie – grafice użytkowej. Współpracuje z wieloma instytucjami kulturalnymi m.in. z galerią Dizajn – BWA Wrocław, Muzeum Sztuki w Łodzi, CSW Zamek Ujazdowski, Tate Britain.

Wśród jego klientów znajdują się: Pogo, Festiwal Łódź Design, Wyborowa, TVP i inni. W swoich realizacjach prezentuje charakterystyczny styl, inspirowany zarówno tradycyjnym graficznym rzemiosłem, jak i kulturą ulicy. Zbiór jego prac obejmuje zdyscyplinowane, proste układy oraz realizacje wynikające z fascynacji kamuflażem, graficznym noizem i estetyką nadmiaru. Jest autorem licznych publikacji (m.in. 2+3D, Communcatin Ars, Pixel Creation, Digit, Renne Wanner’s Poster Page, Items, New Masters of Poster Design - Rockport Publishing) oraz zdobywcą polskich i międzynarodowych nagród. Jego prace można było zobaczyć w najważniejszych ośrodkach sztuki w Polsce i zagranicą (Tokio, Bruksela, Berlin, Chicago, Szanghaj).

Partnerem warsztatów jest Drukarnia Osiedlowa (drukarniaosiedlowa.pl)

Magdalena Kreis, Natalia Romaszkan - twórczynie i realizatorki projektu edukacyjno-artystycznego 3D - Dizajn Dla Dzieci, w ramach którego organizują warsztaty dla dzieci, warsztaty rodzinne, pikniki oraz duże projekty zmieniające galerię w przestrzeń świetlicy, kawiarni i pracowni. Spotkania dotyczą różnych przejawów projektowania i bezpośrednio angażują dzieci, rodziny do wspólnej aktywności. Warsztaty ściśle związane są z galerią Dizajn – BWA Wrocław, w której są regularnym elementem edukacyjnym każdej prezentowanej wystawy. Projekt 3D czyli Dizajn Dla Dzieci jest również zapraszany przez wydarzenia oraz instytucje kultury i sztuki w całej Polsce.

Warsztaty dla dzieci Robimy katalog! w ramach 3D Dizajn dla dzieci (sobota) 15 lutego, godz. 11:00-13:00 Na pewno znacie katalog w bibliotece, a może używacie katalogu przed zakupami? Ale czy znacie katalogi towarzyszące wystawom? Jeśli nie, a chcecie wiedzieć jak powstają, zapraszamy na warsztat. Bacznie przyglądniemy się pracom projektantów prezentowanym w galerii, by rozprawić się z nimi w krótkich recenzjach.

Sfotografujemy, opiszemy, ocenimy ekspozycję i wydamy serię katalogów. Nasze prace będzie można oglądać w ramach wystawy Noworoczne Postanowienia 2014.

Prowadzenie: Magdalena Kreis, Natalia Romaszkan (3D czyli Dizajn Dla Dzieci) Zapisy: Zapraszamy dzieci w wieku 9-13 lat.

Zapisy od 10 lutego na adres3d@bwa.wroc.pl (w tytule należy wpisać Katalog, podać imię i nazwisko oraz wiek dziecka).

Jak przedrzeć się przez dżunglę? Budowanie skutecznego portfolio (PONIEDZIAŁEK - WTOREK) 17-18 lutego 2014, godz. 18:00 Dwa intensywne dni dla projektantów i architektów, którzy najpierw podczas wykładu,

a potem indywidualnych konsultacji będą mogli posłuchać cennych uwag redaktora portalu Łowcy Dizajnu o tworzeniu skutecznego portfolio.

Projektanci, w szczególności wzornictwa oraz architekci, często przedstawiają swoje projekty w sposób skąpy lub skomplikowany, nie raz niezbyt atrakcyjny i niezrozumiały dla szerokiej grupy odbiorców i konsumentów, od których to jednak wymaga się odpowiedniej wrażliwości i świadomości, co jest dobrym projektem a co złym. Podczas dwóch dni redaktor portalu Łowcy Dizajnu opowie, jak skutecznie i zrozumiale prezentować swoje projekty nie tylko dla innych projektantów i krytyków, ale przede wszystkim klientom i tym, którzy nie do końca wiedzą, czym jest dobry dizajn. Odpowiednie komunikowanie tego, co robisz może sprawić, że klienci wcale nie będą tacy źli, a użytkownicy mogą zacząć domagać się dobrych projektów. Masz już większość klocków tej układanki w dłoni, musisz je tylko dostrzec, docenić i odpowiednio ułożyć – podkreśla Paweł Rosner z Łowców Dizajnu. Łowcy Dizajnu to projekt stworzony przez Pawła Rosnera, skupiający się przede wszystkim na tropieniu oryginalnego dizajnu z najróżniejszych zakątków świata i internetu, ale także tworzący miejsce służące promocji młodych projektantów. Jego celem jest tworzenie płaszczyzny, umożliwiającej nawiązywanie kontaktu między dizajnerami, a producentami. Dla nas dizajn jest pojęciem szerokim i nieograniczonym, def iniowanym jedynie przez oryginalność, niepowtarzalność i co najważniejsze proces powstawania projektu.

Pierwszego dnia, w poniedziałek 17 lutego, zaprezentowane zostaną przykłady skutecznego konstruowania portfolio i inspiracje, (otwarta prezentacja dla publiczności).

Drugiego - 18 lutego - odbędą się indywidualne konsultacje, na które obowiązują wcześniejsze zapisy. Zgłoszenia proszę wysyłać na adres: design@bwa.wroc.pl

Warsztaty kuratorskie Nie siadać, nie dotykać.

O wystawach dizajnu (PONIEDZIAŁEK - WTOREK) 24-26 lutego, godz. 13.00-18.00 Wystawy dizajnu często informują, czego na nich nie należy robić – nie siadać, nie dotykać, nie przyciskać, nie sprawdzać jak działa. Nie informują natomiast, co z eksponatami robić można i jak „użyć” czegoś, co nie jest materialnym przedmiotem, a ideą, niefizycznym pomysłem.

W trakcie warsztatów zastanowimy się nad alternatywnym, niedotykowym sposobem odczytywania dizajnu na wystawach, przyjrzymy się historii wystaw projektowych oraz spróbujemy krytycznie spojrzeć na wystawy przygotowywane obecnie.

Szczegółowy program warsztatów dostępny będzie na początku lutego.

Prowadzenie: Katarzyna Jeżowska Zapisy: Zgłoszenia razem z krótkim cv prosimy przesyłać na adres design@bwa.wroc.pl (w temacie Warsztaty kuratorskie).

O przyjęciu decyduje kolejność zgłoszeń.

Liczba miejsc ograniczona.

Katarzyna Jeżowska przygotowuje wystawy, pisze teksty, prowadzi wykłady zarówno na temat projektowania jak i wystawiennictwa. Ukończyła studia Curating Contemporary Design na Kingston University we współpracy z Design Museum w Londynie oraz historię sztuki na Uniwersytecie Łódzkim z pracą na temat polskich wystaw projektowych ostatnich dwudziestu lat. Łączy praktykę kuratorską z zainteresowaniami akademickimi poprzez badania doktoranckie dotyczące historii polskich wystaw przemysłowych.

ważne - zwracamy uwagę na dzieła, które nam się podobają i szerokim łukiem omijamy te mniej interesujące. Czy na pewno?

W trakcie prezentacji Jakuba Krukara spojrzymy na galerię sztuki z góry i skupimy się na rozmieszczeniu obiektów w przestrzeni. Prowadzący postara się pokazać jak kurator, świadomie bądź nie, może przez to rozmieszczenie zmienić ostateczny odbiór wystawy. Zaprezentuje jak ten sam zestaw obrazów w tej samej galerii może być odbierany zupełnie inaczej, gdy rozmieszczony zostanie w odmienny sposób. Opowie także o tym, jak na horyzoncie pojawia się możliwość symulowania tych doznań za pomocą komputerów. I od razu rozwieje obawy - wystawy nie będą projektować dla nas maszyny.

W trakcie spotkania uczestnicy będą zachęceni również do wcielenia się w rolę kuratora wyimaginowanej galerii sztuki i zaprojektowania własnego układu wystawy.

Prowadzenie: Jakub Krukar.

Zapisy: Zgłoszenia prosimy przesłać do 21 lutego na adres design@bwa.wroc.pl (w temacie wiadomości: Warsztaty Na co się gapisz?)

Warsztaty Na co się gapisz?

Przestrzeń, psychologia, eye-tracking (piątek) 28 lutego, godz. 18.00 Wydawać by się mogło, że w tym zamkniętym świecie wystawy sami wybieramy, co jest dla nas

Jakub Krukar - absolwent Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie i doktorant na wydziale architektury Uniwersytetu Northumbria w Newcastle w Wielkiej Brytanii. Zajmuje się oddziaływaniem przestrzeni na zachowanie, percepcję i procesy poznawcze człowieka. W swojej pracy doktorskiej bada jak rozmieszczenie dzieł w galeriach sztuki wpływa na odbiór ekspozycji. Prowadzi zarówno kontrolowane eksperymenty w laboratoriach psychologicznych, jak i testuje ich wyniki w praktyce.

W Centrum Sztuki Współczesnej BALTIC w Gateshead w Wielkiej Brytanii badał jak odwiedzający postrzegają wystawę malarstwa Thomasa Scheibitza. Specjalizuje się w technologii mobilnego eye-trackingu i zestawie metod znanych w architekturze jako „space syntax” czyli “składnia przestrzeni”.

SPOTKANIA I WYKŁADY

się technologii ich powielania. Działania te – wykonywane pro publico bono, angażujące wrocławską galerię, Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacji oraz typoaktywistów (czyli osób badających i działających na rzecz projektowania liter i znaków) - miały charakter bezprecedensowy we Wrocławiu.

Podczas piątkowego spotkania zaprezentowana zostanie książka, która jest zbiorem tego, co udało się wspólnie wypracować w ciągu ostatnich miesięcy. Spostrzeżenia, wnioski i doświadczenia uczestników serii warsztatów typograficznych zostały przedstawione w taki sposób, aby mogły posłużyć jako wskazówka w dalszych oddolnych działaniach i badaniach zogniskowanych wokół wizualnej sfery przestrzeni publicznej. Książka ta jest także dokumentacją materiałów będących z jednej strony zestawem elementów wizualnych budujących unikatowość, specyfikę i historię konkretnego miasta, w tym przypadku Wrocławia. Z drugiej strony to swoiste archiwum, które poddaje historycznej analizie typograficznej charakter badanych form literniczych: cyfr wykorzystywanych przez komunikację zbiorową na przestrzeni lat.

Promocja publikacji Typoaktywizm – przewodnik (piątek) 7 lutego, godz. 19:00

W spotkaniu weźmie udział rzecznik MPK Agnieszka Korzeniowska, projektant graficzny Marian Misiak i Katarzyna Roj, kuratorka galerii Dizajn – BWA Wrocław.

Powstała książka o historii cyfr wykorzystywanych w numeracji tramwajów i autobusów we Wrocławiu. To bezprecedensowa współpraca angażująca MPK oraz wrocławskich twórców i aktywistów.

Marian Misiak - absolwent Socjologii na Uniwersytecie Warszawskim i Projektowania Krojów Pism na Wydziale Typografii i Komunikacji Wizualnej na Uniwersytecie w Reading (Wielka Brytania). Pracował w londyńskim Researchstudio wybitnego brytyjskiego projektanta Neville’a Brody, pełnił funkcję zastępcy dyrektora artystycznego projektu prasowego „Polska The Times”. Aktualnie jest freelancerem, zajmującym się projektowaniem graficznym i badaniem kultury wizualnej. Stały współpracownik magazynów o dizajnie „FUTU Paper” i „2+3D” oraz Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Rok temu, podczas serii spotkań w ramach Noworocznych Postanowień 2013 w galerii Dizajn – BWA Wrocław zbadano historię cyfr wykorzystywanych w numeracji tramwajów i autobusów transportu miejskiego we Wrocławiu.

Zgromadzony materiał wyjściowy poddany został dygitalizacji, dodatkowo poprawiono mankamenty, które wynikały ze zmieniających

EXPO – wystawy światowe (czwartek) 13 lutego, godz. 18:00 Tematem wykładu profesora Michała Jędrzejewskiego będzie cykl wystaw światowych, zapoczątkowany ponad 160 lat temu w Londynie, gdzie w 1851 roku w obecności królowej Wiktorii dokonano uroczystego otwarcia Pałacu Kryształowego, zaprojektowanego przez Josepha Paxtona. Pawilon, uznawany za przełomowe dzieło architektoniczne, stał się znakiem wystawy, a kolejne słynne obiekty, towarzyszące wystawom światowym, również wpisały się trwale w historię wystawiennictwa i architektury.

Wieża Eiffela, belgijska budowla Atomium czy kompleks mieszkalny Habitat 67 są punktami odniesienia w dziejach współczesnej cywilizacji, która co kilka lat odczuwa potrzebę podsumowania swych osiągnięć.

EXPO 2012 ominęło Wrocław, co nie znaczy, że będzie nasze miasto omijać stale.

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – wybitny scenograf, profesor z wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, który prowadzi Pracownię Innych Form Teatralnych na Katedrze Scenografii. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu - dyplom z malarstwa uzyskał w 1958 roku u prof. Eugeniusza Gepperta i prof. Stanisława Pękalskiego. Z kolei dyplom z architektury wnętrz zdobył w 1960 roku u prof.

Władysłwa Wincze. Związany był z nurtem sensibilizmu oraz ze studenckim ruchem teatralnym. Profesor Jędrzejewski jest autorem licznych scenografii teatralnych, m.in. dla spektakli Teatru Polskiego czy Teatru Telewizji realizowanych we wrocławskim Ośrodku TVP, za które otrzymał liczne nagrody. Odpowiadał również za wiele projektów wystawienniczych, m.in. wystawę promocyjną na EXPO 1992 w Sewilli czy ekspozycję „Wrocław 2000 – moje miasto”. Był kierownikiem Katedry Architektury Wnętrz, dziekanem Wydział Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego. W latach 1984-1990 pełnił funkcję rektora Akademii Sztuk Pięknych.

Wykładał również na Wydziale Lalkarskim we Wrocławiu oraz Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie.

Horoskop dla dizajner贸w

Organizator:

Mecenat:

Patronat medialny: