Page 1

VAN PALMZONDAG TOT PASEN

1

VAN PALMZONDAG TOT PASEN Een woord vooraf Hier enkele gedachten over de “goede week” vroeger verschenen in het Vlaamse blad voor evangelisatie Kruisbanier. Nieuwe illustraties http://www.illusionsgallery.com en andere. Guido Biebaut, 31 / 03 / 2011 Alle rechten voorbehouden ********

Icoon, De blijde intocht PALMZONDAG, BOTSING VAN WERELDEN (Kruisbanier, april 2009) Palmzondag en heel de Goede Week die er op volgt is als een botsing tussen twee werelden. Enerzijds de wereld van het idealisme en het volk dat tot alles bereid is. Anderzijds een wereld van pragmatisme. Pragmatisme in religieuze leerstellingen er als bevestiging, dat iets heilzaam blijkt te


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

2

zijn. Anders gezegd, heb ik bij mijn keuze enig profijt. Het is duidelijk dat Jezus de man is met idealen. Zijn droom van een betere wereld van vrede spreekt mensen aan. Zijn eenvoudige visie is: het koninkrijk van God komt ooit op aarde. Ja, er zijn mensen die Hem daarin willen volgen. Maar Jezus botst met de wereld van de Joodse religieuze leiders, want die zijn heel pragmatisch - op eigen profeit - ingesteld. Zij hebben een ander wereldbeeld en dat is gebouwd op regels. Hun visie gaat niet verder dan de eigen macht en invloed, want zij zijn toch de ordehandhavers. Voor hen is de profetische Jezus een storend element en dat is gevaarlijk voor de goed geordende samenleving. Er is nog een derde groep, de Zeloten, de zogenaamde idealisten die Jezus blindelings zouden volgen als Hij zou vragen met het zwaard naar de macht te grijpen. Uiteindelijk doet de man van Nazareth dat niet en daarom vinden ze Hem maar niets. Hij had een stukje van hun droombeeld van de toekomst afgezwakt. Die Jezus voorziet moeilijke dagen voor Jeruzalem, de heilige stad, een tijd van heidense overheersing die over de stad zal komen. PALMZONDAG Op de dag van de blijde intocht van Jezus in de hoofdstad van Zijn vaderland is er feestvreugde. Mensen gaan uit de bol. Maar in diezelfde week zal de vreugde plots omslaan in een verschrikkelijke zee van lijden. Om te feesten hoeft men geen inspanningen te doen, het is gemakkelijk. Maar om Jezus te helpen Zijn lijden te doorworstelen, is een ander paar mouwen. Wat er aan de gang is op Palmzondag is niet zo abnormaal. Bij vele volkeren zijn er eeuwenoude tradities van een “Blijde Inkomst.” Een vorst moet aan inwoners feestelijk worden voorgesteld en daarom is er ook een feestelijk onthaal. Alle evangelisten beschrijven hoe Jezus Zijn vorstelijke intocht in de hoofdstad Jeruzalem heeft gehouden. Zo’n inkomst is echter een regelrechte provocatie van de gevestigde gezagdragers. De gevolgen daarvan zullen later blijken. De clerus wordt ook in het lijdensverhaal beschreven: vanwege Palmzondag en vooral de opstanding van Lazarus uit de dood. De botsing tussen die werelden kan niet groter zijn dan dit. Op de dag van het feest herkennen echter velen in Jezus iets van hun dromen. Wie droomt er niet van een betere wereld. Daarom juichen ze hem toe: Hosanna in de hoge. Zou deze man de Messias zijn, de brenger van een nieuwe toekomst? JEZUS OP EEN EZEL Wie doet nu zoiets doms: naar Jeruzalem gaan terwijl je weet dat ze daar je dood aan het voorbereiden zijn. Een ander mens met een beetje verstand zegt dan: dat moet ik niet doen. Maar het zou Jezus niet zijn indien Hij niet zou opgaan naar de stad. Wie de eerste wil zijn, moet slaaf zijn van anderen. Dat brengt Hij zelf hierdoor in praktijk. Waarom op een ezel de stad binnenrijden alsof je een soort koning bent. Een paard was toch grootser geweest! Maakt Jezus zich niet belachelijk op die manier. Is dat geen karikatuur van een koning? Eigenlijk zijn wij het die zo dom zijn omdat we het gebeuren niet begrijpen zoals het moest gebeuren. Willen we in de plaats een paard dan zijn wij blind voor de profetie. Zo was het beschreven en zo zou het vervuld worden. Laat ons niet geestelijk blind zijn. Zacharia 9:9 spreekt daarover. Jezus begon Zijn openbaar optreden helemaal niet als een zachtmoedige koning uit de profetie van Zacharia. Vanaf het begin maakte Hij duidelijk dat Hij gekomen was om ook orde op zaken te stellen. Hij ging direct naar de tempel en hield er grote schoonmaak, nogal hardhandig. Volgens het evangelie van Johannes (2:15) gebruikte Hij als bezem een zweep om de verkopers en sjacheraars af te tuigen. Het huis van Zijn Vader is een bedehuis, geen verkoopcentrum. Een rovershol had men ervan gemaakt! Maar in die periode genas Hij ook de blinden en de verlamden.


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

3

Die zaten daar waarschijnlijk te bedelen. Sukkelaars die van aalmoezen moesten leven. Het slot van het evangelie van Lucas 19 geeft nog een tweede tempelreiniging. Nu moeten we het als beeld zien van de straf die over het land komt. Het jaar 70 is niet zover meer af. Het evangelie beschrijft uitvoerig hoe Jezus zijn intrede in Jeruzalem weloverwogen heeft georganiseerd. We noemen het de “goede week” maar dan wel om andere redenen. Een botsing van werelden, zo zou je deze week kunnen beschrijven. ********

De geseling van onze Heer Jezus Christus, (Flagellation de Notre Seigneur Jesus Christ,) door William Adolphe Bouguereau, 1880, in La Rochelle, France. ********

GOEDE VRIJDAG: OVER LUCAS 23:44-49 (Kruisbanier, april 2007) Het verhaal van Goede Vrijdag is geen prettig verhaal. Goede Vrijdag is één van die enge dingen waar je toch aan moet denken. Zelfs op regelmatige basis. Zo is het toch? Niet al te onbewust, maar met de meeste aandacht. Wij denken het liefst niet te veel aan onze eigen dood maar aan deze


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

4

van onze Verlosser mag zeker gedacht worden. GEEN ONTKENNING De dood gaat niet weg door er over te zwijgen en ze ontkennen helpt niet. Onze dood volgt ons op een pas afstand. Een filosoof zei eens dat van het moment dat we geboren worden we ook zeker zijn van onze dood. Maar dat is een al te menselijke visie op het onderwerp. Goede Vrijdag is voor ons een confronterende dag. En laten we dat er maar direct over zeggen: hier sterft Christus onze dood. Wie met volle aandacht kijkt naar het donkere beeld van Golgota, die ziet zijn eigen dood. Kijk je goed dan weet je en besef je wat hier gebeurt. Die Man die daar stervend aan een kruis hangt, hangt er voor ons. We moeten beamen en onder ogen durven zien dat Hij onschuldig is. Dat zoals Hij zelf zegt we Hem van géén schuld kunnen overtuigen. Ziende op Golgota moeten we onze eigen dood onder ogen zien. Ons falen en onze eigen nederlaag, die staat daar centraal. Omdat wij onze eigen mislukking niet konden repareren, daarom is Hij gestorven. TROOST Daarom mogen wij ons op Goede Vrijdag laten troosten. Wij die het kapot gemaakt hebben en de breuk tussen God en ons niet konden helen, dat maakt God weer goed in Christus, Zijn Zoon. Je hoeft aan dat offer niets meer toe te voegen. Dat confronterende gebeuren op Golgota gaat ons allen aan. Johannes 8:24, zegt dat indien wij niet echt in Hem geloven wij in zonden sterven. We dienen er naar te kijken, we moeten eerlijk zijn in onze beschouwing en zeker niet weglopen alsof het te ver van ons bed zou zijn. Drie aspecten van Zijn dood 1. herstel van onze gemeenschap met elkaar; 2. herstel van onze gemeenschap met God; 3. herstel van onze gemeenschap met ons zelf. Christus sterft onze dood. We moeten daarvoor naar het begin, bij het begin van de dood. We leren er over in het derde hoofdstuk van de Bijbel. God had in het paradijs tegen Adam en Eva gezegd; van die éne boom mag je niet eten. Als je dat toch doet, dan ga je dood, voegde Hij er aan toe. En dat is ook precies wat er is gebeurd. Toen Adam en Eva van de verboden boom gegeten hadden, begonnen ze te sterven. De navelstreng waardoor ze het leven ontvingen hadden ze zelf doorgeknipt. Hun gemeenschap was verbroken en ook deze van hun nakroost. Op Goede Vrijdag gebeurt de herstelling zonder dat iemand er erg in heeft. Hij heeft de scheiding van ras of sekse opgeheven die er onder mensen was, grotendeels van Godswege in de wet van Mozes vooraf vastgelegd. Christus sterft onze dood. De dood, laat ons ten diepste beseffen; dat we ruzie hebben met God, het is een kapotte relatie. De schade was menselijk gesproken onherstelbaar. God voorzag een oplossing. In een verre toekomst zal een zaad van de vrouw alles weer gewoon goed maken. Aan het kruis hangende scheurt het voorhangsel van de tempel middendoor. De toegang tot God is weer geopend. De belangrijkste verhouding die Adam en Eva met God hadden was met Hem praten rond het middaguur. Dat kunt u nu weer sinds die Goede Vrijdag, op elk uur van de dag. Ons tekort is in het licht komen te staan van Zijn verlossing. Onze angst, ons tekort, onze eenzaamheid is in Christus aan dat kruis meegestorven. Hij heeft ons falen op zich genomen zodat wij weer in volle zin aan Gods liefde konden deelhebben. Christus sterft onze dood. De dood van Jezus, dat is onze eigen levensgeschiedenis. We staan allen als een gespleten iemand in het leven. Wij hebben twee zielen in onze borst? Wij willen allemaal Christus volgen tot in de puntjes maar dat lukt niet. Wat dan met al die verkeerde daden,


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

5

woorden en gedachten? Het heeft geen zin te beweren dat onze goede daden tegen al ons kwaad opwegen! We mogen weten dat Christus door aan het kruis te sterven ons karakter verandert. Wij zitten midden in de overgang naar het echte leven. Je hoeft niet meer bang te zijn dat je met je eigen kwaad geconfronteerd zal worden. Er komt een eind aan dat lastige leven met twee zielen in onze borst. Ook onze gemeenschap met onszelf wordt hersteld. Ons leven is dat van Christus, omdat Hij onze dood is gestorven. We hebben er de zekerheid van want Hij is ook nog opgestaan uit de doden om het ons op het hart te drukken: het is vervuld en het kwaad in jezelf is overmeesterd. ******** Een eerste prediking voor Pasen

De terugkeer van Kalvarie (The Return From Calvary), uit 1891 door Herbert Schmalz, Engels schilder (1856 – 1935). HET IS PASEN (Kruisbanier, april, 2004) Tijdens het Laatste Avondmaal merkt de Heer op dat Hij zijn discipelen lief heeft en dat de Vader hen liefheeft. Liefgehad tot het einde is daar het sleutelwoord. - Johannes 13:1 Paulus schrijft aan de gemeente in Corinthe: “Gij kent immers de genade van onzen Here Jezus (Christus) dat Hij om uwentwil arm is geworden terwijl Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede rijk zoudt worden” (2 Cor.8:9). Dat komt erop neer te zeggen dat het Woord door in zijn goddelijke status te blijven de redding van de mensheid niet kon bewerken. De Logos heeft zichzelf moeten vernederen om hier op deze aarde te kunnen bewerken wat de eerste mensen verloren hadden. Adam en Eva zijn door één daad van opstand aan God in ongenade gevallen. En wij, al hun kinderen, zijn met hen gevallen. De Eeuwige kan niet omgaan met het onheilige. Slechts door één andere daad, van opperste liefde, kunnen Adam en Eva en al hun nakomelingen, opnieuw voor


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

6

God geheiligd worden. We zeggen, “kunnen” geheiligd worden, want het is geen automatisme. Hier past dat wat Jezus zegt aan de oude Nicodémus: “Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe” (Joh.3:16, Staten vertaling Dr. Tukker). God is de gevallen mens niet vergeten. DE REDDER HEEFT ONDER ONS GEWOOND In Jezus van Nazareth heeft de Logos, God in eeuwigheid, zich aan de mensen geopenbaard. Het Woord is vrijwillig in ballingschap gegaan naar deze aarde en heeft onder ons gewoond. Zijn hemels tehuis heeft Hij voor 33 1/2 jaren ingeruild voor een aards leven. Een wereld die Hem ook vijandig gezind is. Het kost Hem bijna het leven wanneer koning Herodes een groep kleine kinderen laat uitmoorden. Door een goddelijk ingrijpen wordt de moord op de zo jonge Zaligmaker verhinderd. Vandaag, in ons verhaal uit het evangelie van Johannes, gaat Zijn dood echter niet verhinderd worden. In vervulling van het eeuwige raadsbesluit van God is nu zijn ure gekomen om uit de wereld tot de Vader te gaan. Zijn “uittocht” gaat nu beginnen. Dit overgaan, naar de Vader zal op een gewelddadige manier geschieden. Jezus, van Nazareth, gaat terug naar zijn thuis, naar de hemel der hemelen. Jezus, weet dit en tracht het zijn discipelen uit te leggen. Wees niet verontrust, het heeft allemaal te maken met Gods liefde voor de mensen. Het is Zijn taak te sterven aan zijn aards leven, en de wereld te verzoenen met God. HET IS VAN TEVOREN GEPLAND Jezus, wist van het lijden dat Hem te wachten stond. Hij heeft het zijn leerlingen tot 3 maal toe voorzegd. Maar dat konden ze toen niet begrijpen. Wij vandaag, na zoveel honderden jaren christelijke theologie, hebben er nog moeite mee. Zijn sterven heeft niets te maken met het noodlot dat Hem treft. Of dat Hij slachtoffer is van een onvoorziene omstandigheid. Hij is niet gewoon gestorven na enkele jaren ernstig ziek geweest te zijn. Het gaat volgens de wil van Zijn Vader en Hij weet dit. Zoveel is duidelijk in Joh.18:4 en 19:28. Dat God in Jezus de wereld redt is een bewuste daad. Het is een geplande en voorziene daad van Gods liefde. Petrus verteld aan een toegelopen menigte op de Pinksterdag wat aan Jezus overkomen is: “Deze, door de bepaalde raad en VOORKENNIS GODS overgegeven zijnde, hebt gij genomen, en door de handen der onrechtvaardigen aan het kruis gehecht en gedood” (Handelingen 2:23 Staten vertaling Dr. Tukker). JEZUS IS EEN STRUIKELSTEEN Deze gebeurtenis staat in het midden van de tijd. Door zijn dood zal het nieuwe zijn doorbraak maken in de wereld. De oude dingen zijn voorbijgegaan en het nieuwe is gekomen. De dood van Jezus is de scharnier waarrond de oude en de nieuwe wereld draait. Hij is de hoeksteen van het nieuwe verbond. Maar Hij is ook een struikelsteen voor al diegenen die andere gedachten hebben over de Messias. De Joodse clerus van die dagen op de eerste plaats. Of andere filosofieën die zeggen dat de mens niet moet gered worden. Of die zeggen dat ieder in zijn eigen geloof zalig wordt, het toverwoord van de laatste tijd. Dat Jezus daar niets over zegt in Zijn prediking en dat de discipelen er in alle talen over zwijgen, moet toch een aanwijzing zijn dat een dergelijk argument een uitvlucht is. Ook nog dit, Zijn dood gaat in tegen alle vormen van Grieks en Romeins denken: de onsterfelijkheid van de ziel. Zijn dood is tegen alle vormen van Oosters denken, waar reïncarnatie geboden wordt aan alle zielen.


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

7

GESTORVEN EN TOCH SPRINGLEVEND In de liefdedaad van Zijn sterven is er verzoening bewerkt. Jezus heeft de zijnen lief tot het einde. Petrus haalt op Pinksterdag een profetie aan uit Ps.16 waarin duidelijk gemaakt wordt dat de Gezalfde “géén verderf” zou zien. Hij is gestorven maar ook opgestaan uit de doden. Drie dagen lag Hij in het graf, maar het graf had geen macht over Hem. Aan Cornelius getuigt dezelfde Petrus dat hij na de opstanding van Jezus: “met Hem gegeten en gedronken” heeft (Hand.10:41). En het getuigenis van de apostel Johannes over de opgestane Heer is als volgt: “hetgeen wij aanschouwd hebben en onze handen getast hebben van het Woord des levens” (1 Joh.1:1). De apostelen behoren tot dezen aan wie Christus: “Zich ook na zijn lijden met vele kentekenen levend heeft vertoond” (Hand.1:3). ******** Een tweede prediking voor Pasen

De opstandingmorgen (Resurrection Morn), door Herbert Schmalz, Engels schilder (1856 – 1935). GENADE VAN PASEN (Kruisbanier, april 2006) Dit is een gedeelte uit Marcus 16: “En toen zij opzagen, aanschouwden zij, dat de steen afgewenteld was; want hij was zeer groot. En toen zij in het graf gegaan waren, zagen zij een jongeling zitten aan de rechterzijde, bekleed met een wit gewaad, en ontsteltenis beving haar Mij zeide tot haar: Weest niet ontsteld. Jezus zoekt gij, de Nazarener, de gekruisigde. Hij is opgewekt, Hij is hier niet; Zie de plaats, waar zij Hem gelegd hadden.” We hoorden het op Goede Vrijdag, dat niet ver van waar Hij gekruisigd was, een tuin lag. In die tuin lag een nieuw graf waar Jezus, die vrijdag tegen de avond begraven werd. In allerijl, want de sabbat stond voor de deur en op Gods rustdag begraaft men niet. Naar deze tuin, naar dat graf, spoedden zich op die Paas-morgen, Maria, Petrus en Johannes (Joh.20:1,2). Dat is het minste wat


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

8

je als mens kunt doen: het graf opzoeken, de dode bewenen en de vrouwen de laatste zalving laten verrichten. De mannen, die kleine helden, mogen bij het graf hun lot betreuren, zich in wanhoop ter aarde werpen en schuld bekennen. Want deze laatste dagen hebben ze op het verkeerde paard gewed. Ze hebben hun leermeester niet willen kennen toen het vuur van de vervolging hun tot aan de lippen kwam. Ze waren machteloos gevlucht voor het gevaar. Menselijk wellicht! Toch is het iets om wroeging op te wekken. Want wat heeft die Jezus hen ooit verkeerd gedaan. Was Hij het niet die de liefde voor de mens in nood gepredikt had. Het is waarschijnlijk die liefde die de drie naar het graf brengt, nu ze alles hebben kunnen overdenken; de onrust en de wanhoop in hun lijf gevoeld hebben. Wanneer ze op het kerkhof na geween en gejammer vrede vinden voor hun ziel, dan kunnen ze verder. Verdergaan met de dingen van vroeger, het verdriet vergeten of alles uit het geheugen wissen. HOE TE BEGRIJPEN Maar met Christus’ graf is er wat aan de hand. De vrouwen vinden het graf leeg. Ze krijgen de boodschap te horen dat Jezus tot leven is gewekt en dat ze hem opnieuw zullen zien in Galilea. Ze vluchtten in verwarring weg. Met uitzondering van Maria van Magdala zeiden ze niemand iets want ze waren bang. Je kunt deze vrees uitleggen als heilige vrees. Als mensen in aanraking komen met een goddelijk gebeuren weet men meestal niet hoe er op te reageren. Dat een leeg graf niet past in het eigen denkkader, spreekt voor zichzelf. Dat gebeurt niet elke dag. Het lege graf is overrompelend en laat je achter in verwarring. We kunnen dat niet plaatsen. Vanuit menselijk inzicht is er geen mens die uit zichzelf de opstanding kan begrijpen of erin geloven. Je moet daartoe een speciale genade ontvangen. VOOR ONS GESTORVEN Er is Bijbels gezien wat geschied met dat sterven en opstaan van Jezus uit Zijn graf. Hij heeft het immers voor ons gedaan. Hij was daar in het graf, voor ons. Alleen voor ons; want zelf was Hij zondeloos (Joh.1:29). Hij hoefde niet te sterven of niet te lijden. Hij stierf met onze schuld op de schouders en is het graf ingegaan met onze schuld die we tegenover God hadden. Hij is opgestaan, zonder onze schuld. Die heeft Hij uitgeboet in onze plaats. Hij werd daardoor onze unieke Middelaar. Aan onze zonden is door Hem voldaan. Hij had het voorspeld dat geen macht Hem zou kunnen vasthouden in dat graf: op de derde dag staat Hij weer op. Hij is Middelaar tot in de dood geworden. In onze plaats heeft Hij het lijden gedragen. Zijn opstanding, Zijn verheerlijking kan hij nu delen met al Zijn vrienden en wij mogen genieten van wat Hij aan ons volbracht. En nu, terwijl Hij is opgewekt, zoals Hij het had gezegd, is de goede boodschap; het is allemaal volbracht, de weg tot God staat wagenwijd geopend. Wie door de deur gaat zal vooraf wel onvoorwaardelijk in Hem moeten geloven. Wie gezegend wil worden, moet dat in Hem worden, niet op eigen krachten, maar door Hem. EEN FEEST MET TOEKOMST Pasen, dat moet duidelijk zijn, is slechts het begin. Niemand kan iets bijdragen aan onze verlossing. Mensen doen graag zelf wat, willen toch een bijdrage leveren in het verlossingswerk. Maar dat is redeneren dat wat Hij al gedaan heeft, toch nog niet volmaakt zou zijn. Wat wij zo broodnodig hebben is een zinnig onderzoek van onze gedachten. Wanneer we oprecht zijn met onszelf zal dat onderzoek zaken aan het licht brengen die nog geen mensenoog gezien heeft. Dan zullen we maar gaan beseffen dat we broodnodig genade op genade en vergeving nodig hebben. Ik hoef aan mijn redding niets toe te voegen. Dat heeft Christus gedaan; in Zijn sterven en in Zijn opstanding. Hij droeg die zonden, Hij heeft ze vergeven en Hij leeft! Vergeving van zonden, opstanding uit de doden (iets voor later) en eeuwig leven, het is er gekomen door Jezus Christus.


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

9

In een overvloed die duizelingwekkend is. Maar ja, zo werkt God. Wij mensen mogen van zo iets leren. Wat Pasen niet allemaal vermag! ******** Een derde prediking voor Pasen

Icoon, zegenende Christus JEZUS, GEBOREN EN OPGESTAAN (Kruisbanier, maart 2008) Jezus stond op uit de dood, uit het graf! En dat Paasgebeuren van toen is nu nog even belangrijk voor jou en mij als zovele jaren terug? Twijfel daar niet aan! Jezus, leeft en dat maakt jouw leven en mijn leven anders! BIJZONDERHEID VAN PASEN Wanneer we Romeinen 1:3 lezen dan blijkt hoe de discipelen van Jezus die dood en opstanding van Jezus hebben ingeschat. Aangaande de Zoon van God staat er dat Hij is: “gesproten uit het geslacht van David het vlees.” Naar het vlees, gewoon naar het uiterlijk bekeken, is Jezus gewoon een mens. Hij is een afstammeling uit het geslacht van koning David. Een mens als wij met een stamboom. Iedereen wilde wel geloven dat Jezus een mens was. Hierover bestond geen twijfel, je


VAN PALMZONDAG TOT PASEN

10

kon met Hem praten en eten. Zo”n Jezus willen mensen nog aanvaarden, een man met een uitgesproken mening; een filosoof die voor ons ook nog enkele richtlijnen mag voorschrijven in ons leven. Maar dat Jezus ook Gods Zoon is, dat kon je niet echt zien. Paulus zegt, DAT zag je pas bij zijn opstanding. In Romeinen 1:4 lezen we: “naar de geest der heiligheid door zijn opstanding uit de doden verklaard Gods Zoon te zijn in kracht, Jezus Christus, onze Here.” Toen werd pas verklaard aan de mensen wie Hij werkelijk was, er werd bewezen: Jezus, Je bent werkelijk de Zoon van God! De tekenen en wonderen die Hij deed tijdens Zijn leven op aarde, waren nog geen echt bewijs! Ook Mozes deed grote wonderen. Hij maakte een pad door een zee zodat het volk naar de andere kant van de zee kon trekken. En hij gaf zijn volk brood uit de hemel. Maar daarom was hij nog niet zelf God. En Elia en Elisa, ook zij hebben zieken genezen en doden opgewekt. Ook zij waren daarom niet zelf God of Gods Zoon. GEEN GEWOON MENS Hij zag er uit als een gewoon mens. Daarom geloofden velen Hem niet. Vele Joden verwachtten van de Messias meer dan dat! Tot op Golgota spotten ze nog: “Evenzo spotten de overpriesters samen met de Schriftgeleerden en oudsten en zij zeiden: Anderen leeft Hij gered, Zichzelf kan Hij niet redden. Hij is Israëls Koning; laat Hij nu van het kruis afkomen en wij zullen aan Hem geloven” (Mattheus 27:41-42). Dat bewijs gaf Jezus niet. Waarom niet? Omdat Hij juist moest leven en sterven als mens, in onze plaats. Hij zou als echt mens God dienen, tot de dood aan het ruis toe. Jezus, noemde als bewijs echter dit: “breekt deze tempel af en binnen drie dagen zal Ik hem doen verrijzen” (Johannes 2:19). Dat was eigenlijk raadselachtige taal. Johannes zegt er dan ook bij dat de discipelen de betekenis ervan pas achteraf begrepen hebben en dat Jezus het over zijn lichaam had. Jezus was als een mens, tot zijn dood toe. Een waarachtig mens, vol liefde voor God en de naasten; maar wel als een mens. Dat Hij Gods Zoon was, dat moest je geloven. Velen van Zijn discipelen beseften dat al voor Zijn sterven. Maar ze hadden de kracht nog niet om hun ganse leven daarop in te stellen. DE OPSTANDING, DE KERNBOODSCHAP Het echte bewijs - dat kwam uit een onverwachte hoek. Zelfs zijn discipelen verwachtten het niet. Ze hadden Jezus aan een kruis zien sterven, even machteloos en vervloekt als gelijk welk ander mens. Toen kwam HET BEWIJS, op Paaszondagmorgen! De opstanding van de dode Jezus! God deed Jezus opstaan uit de dood en het graf was leeg. Jezus was een heilige, een gezalfde: een zondeloze. Daarom hebben dood en graf geen recht op Hem en kan de dood Hem niet vasthouden. Hij is te sterk voor al die negatieve zaken. Deze Heilige hoort niet in de dood en in het graf. Daarom moet Hij er uit. Jezus heeft tijdens Zijn aardse bestaan geen enkele zonde gedaan. Ook niet toen Hij zei dat Hij Gods Zoon was, dat was geen leugen. Ook dat is waar! De opstanding bewijst het. En bovendien: Zijn dood is het gevolg van onze zonde, van onze overtredingen. Hij heeft de straf op onze zonden volledig gedragen en betaald tot de laatste cent. Dus hebben Zijn dood en opstanding nog een andere betekenis: de dood heeft geen recht meer op mij, alleen Jezus heeft recht op mij. Leef daarom als iemand die met Hem uit het graf is opgestaan. ********

VAN PALMZONDAG TOT PASEN  

Op de dag van de blijde intocht van Jezus in de hoofdstad van Zijn vaderland is er feestvreugde. Mensen gaan uit de bol. Maar in diezelfde w...

Advertisement