magazhn 2024

ῆ

Των μαθητών 15ο τεύχος ΤΕΥΧΟΣ ΜΑΪΟΥ 2024

Πόλεμος Και Ειρήνη Ο Άλλος Μου Εαυτός Ιστορία Μου, Αμαρτία μου

Άγχος Εξομολογήσεις Ενός Πρακτικού Μυαλού

Ζώδια 1

M

“Ειρήνη-Πόλεμος: μια αιώνια διαμάχη”

Βιώνουμε ένα κόσμο, στον οποίο οι πόλεμοι, δηλαδή οι ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι διαρκώς παρούσες. Άλλωστε η ιστορία είναι πλήρης από πολέμους. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως η ειρήνη βρίσκεται ανάμεσα σε πολεμικά χρονικά διαστήματα. Θεωρείται, λοιπόν, ο πόλεμος ως υπαρκτικό δεδομένο της ανθρώπινης υπόστασης; Ποιοι είναι οι παράγοντες που οδηγούν τα κράτη σε πολεμικές συγκρούσεις και ποιος είναι ο ρόλος της Ειρήνη Κομνηνάκη, γ εικαστικά ιστορικής εκπαίδευσης τόσο στη συμφιλίωση των λαών όσο και στην ενδυνάμωση της ειρήνης; πολιτισμών, αλλά και από τις ιστορικά διαπιστωμέΚανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει νες αιτίες τους, προκύπτει ότι κύρια αιτία των πολεπως από την διαρκή παρουσία των πομικών συγκρούσεων αποτελούν τα αντικρουόμενα λέμων στην ιστορία των ανθρώπινων συμφέροντα. Τα συμφέροντα αυτά -συνήθωςπερικλείονται στον χώρο της οικονομίας. Αφορούν, για παράδειγμα, την εδαφική επέκταση ενός λαού με την κατάκτηση νέων εδαφών, την υποδούλωση ανθρώπων και το νοσφισμό ή την ιδιοποίηση του πλούτου τους. Κάποιοι επιδιώκουν την κατάκτηση του ξένου πλούτου με πολεμικά μέσα και κάποιοι αμύνονται για να τον διατηρήσουν στην κυριότητά τους. Επίσης, γενεσιουργός αιτία των πολέμων μπορεί να θεωρηθούν και οι ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι διαφορές αυτές μπορεί να αφορούν τόσο μια πολιτική βιοΑθηνά Καλαίτζάκη, γ1 γυμνασίου θεωρία ή μια γενικότερη αντίλη-

M

ψη του κόσμου, αλλά δεν είναι σπάνιες και οι σουν, δηλαδή, την πολιτιστική και πολιτισμική περιπτώσεις να οφείλονται σε διαφοροποίηση κληρονομιά του τόπου τους. Έτσι θα αποπνέως προς το θρησκευτικό δόγμα ή την πίστη ουν έναν αέρα ελευθερίας και ειρήνης λειστην ανωτερότητα ενός έθνους. Άλλωστε, ο τουργώντας ως παραδείγματα προς μίμηση. πόλεμος αναδύεται όταν η υπεράσπιση των Ύστερα από όλα αυτά θα μπορούσαμε αβίααπόψεων δεν συνοδεύεται από κριτική και στα να συμπεράνουμε πως μονάχα όταν διαπροβληματισμό, αλλά υποδαυλίζεται από φα- κυβεύεται η υπόσταση της ειρήνης μπορεί να νατισμό, εχθρότητα και δόλο. Και η απόσταση γίνει αντιληπτή η σπουδαιότητά της. Κι αυτό που χωρίζει τη μισαλλοδοξία από τη βία και διότι οι περισσότεροι, πλέον, την θεωρούμε τον πόλεμο είναι πολύ μικρή. δεδομένη. Δεν είναι όμως έτσι. Η ακεραιότητα Θεωρούμε ότι όλοι συμφωνείτε με τον ισχυ- της ειρήνης δοκιμάζεται καθημερινά και οφείρισμό πως για την επικράτηση της ειρήνης κρί- λουμε όλοι να πασχίζουμε για την κυριαρχία της σε ολόκληρο τον κόσμο. νεται αναγκαία η δραστηριοποίηση των κυβερνήσεων. Βέβαια, επιβάλλεται η δραστηριόΜΗΝΑΣ ΠΑΝΤΑΛΟΣ, τητά τους να έχει ως γνώμονα πάντοτε την επιΓ2, ΓΕΛ ΓΑΖΙΟΥ κράτηση της ειρήνης. Αρχικά, το εκπαιδευτικό σύστημα με το ρόλο που διαδραματίζει στη διαπαιδαγώγηση των νέων και με τη μελέτη της ιστορίας ως επιστήμης οφείλει να εμφυσήσει στους μαθητές αξίες και ιδανικά όπως την αγάπη για τον συνάνθρωπο και το σεβασμό των δικαιωμάτων του. Ωστόσο, αξίζει να τους διδάξει και την υπεράσπιση των δικών τους δικαιωμάτων με κριτήριο τη λογική χωρίς καμία προσπάθεια εκμετάλλευσης. Να τους δείξει πως οι ακρότητες, όπως η βία και ο πόλεμος δεν αποτελούν λύση σε κανενός είδους πρόβλημα αλλά υπηρετούν ιδιοτελή συμφέροντα. Γίνεται αντιληπτό, λοιπόν, πως με αυτόν τον τρόπο οι νέοι θα διαμορφώσουν το ήθος τους και θα καλΕιρήνη Κομνηνάκη, γ εικαστικά λιεργήσουν την πνευματική τους φύση, αφού θα αποκτήσουν ιστορική ταυτότητα και συνείδηση. Θα συνειδητοποιή-

M

Ο άλλος μου εαυτός Chocolat

Κλεισμένη σε κλουβί

Έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε που πήγαινα Γ Λυκείου. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη προσπαθώντας να δω τον παλιό μου εαυτό και μου είναι αδύνατον. Έχω αλλάξει πολύ από τότε, εξωτερικά και εσωτερικά. Κατάφερα να χάσω όλα τα περιττά κιλά που είχα τότε. Έχω αλλάξει τα μαλλιά μου πάλι! Έκανα αρκετά τατουάζ και πολλά πίρσινγκ. Όσο για εσωτερικά; Eκεί να δεις πόσο έχω αλλάξει, εξαιτίας γεγονότων και καταστάσεων που με έκαναν να ωριμάσω πολύ και απότομα. Και να μια τώρα εδώ. Στο εξωτερικό μαζί με τον άντρα μου. Και την κόρη μου. Έχω ανοίξει ένα μικρό και ζαχαροπλαστείο και ζω μια ευτυχισμένη ζωή μαζί με την οικογένεια μου. Ναι. Αυτό θέλω. Να είμαι ευτυχισμένη. Είμαι χαρούμενη και υποστηρίζω τις επιλογές μου. Καλές ή κακές, γιατί η ζωή είναι ένα μεγάλο σχολείο.

Νιώθω λες και είμαι σε κλειδί κλουβί, κλειδωμένη, ενώ μου πετάνε τόσα αντικείμενα που δεν με ενδιαφέρουν. Δεν μπορώ να φύγω. Κάποιος άλλος έχει το κλειδί και το κρύβει τόσο καλά που αρχίζω να πιστεύω πλέον ότι δεν υπάρχει κλειδί. Απλά πιάσε το κραγιόν, τη σπάτουλα, τη σκούπα και την κουκλίτσα. Αυτά σε αντιπροσωπεύουν. Γέλα, κοίτα ψηλά, φτιάξε τα Αλεξάνδρα Παπαχρήστου,Γ2 Λυκείου μαλλιά σου. Πώς θα βρεις άντρα έτσι να παντρευτείς, να εκπληρώσεις το καθήκον σου, να προσφέρεις, αλλά μην περιμένεις να πάρεις.

Γιαννούλα Κωνσταντίνου Γ1 Λυκείου Καλλιτεχνικό Σχολείο

Εσύ είσαι μόνο μία κούκλα που όταν χαλάσει και ξεθωριάσει, δεν είναι χρήσιμη πια. Έχεις ημερομηνία λήξης. Είσαι μία ετικέτα, που την κόλλησαν τόσες φορές, που τέλειωσε η κόλλα. Άχρηστη πια. Έλα τώρα. Τι περιμένεις; Aγόρι είναι. Να παίξει θέλει. Να παίξεις τη μαριονέτα μέχρι να τη βαρεθείς. Να... θέλει κι άλλο. Έπρεπε να καλυφτείς. Προκαλείς. Εσύ φταις. Δηλαδή, εσύ άμα έβλεπες ένα ανοιχτό κουτί σοκολατάκια, δεν θα έπαιρνες μία; Όχι, δεν είμαι αυτό. Και αρνούμαι να γίνω. Οι γυναίκες είναι έξυπνες ταλαντούχες, δημιουργικές, εφευρετικές, στοργικές, δυναμικές ,όμορφες, μοναδικές, ακαταμάχητες, έχουν ψυχή και μυαλό και απέραντες ικανότητες. Αξίζουν την αναγνώριση όλες αυτές επιστήμονες, εφευρέτες, αυτές που πολέμησαν για την πατρίδα τους, αυτές που ξεσηκώθηκαν και αυτές που βρίσκονται ακόμα σε καταπίεση. Θαυμασμός μόνο. Μαρία Βασιλάκη

Πώς σκέφτομαι τον εαυτό μου σε 20 χρόνια ή το πως θέλω να είμαι ιδανικά; Οι περισσότεροι άνθρωποι θα απαντούσαν «Δεν ξέρω» και πιστεύω ότι είμαι κι εγώ όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Με τρομάζει το μέλλον και το γεγονός ότι πρέπει αναγκαστικά να είμαι κάτι που να είναι συνηθισμένο στους υπόλοιπους ανθρώπους. Το ιδανικό, που θα

Σοφία Σπετσίδη, Γ2 Λυκείου

M

- ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΜΕήθελα να είμαι και αυτό που προσπαθώ να ΤΑ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ φανταστώ τον εαυτό μου, είναι το να βρίσκοΠΑΡΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΖΑΛΙΑ μαι κοντά στα ζώα. Χωρίς να είναι απαραίτητα - ΟΚΕΥ. η σταθερή μου δουλειά. Μόνο έτσι μπορώ να Καθώς, λοιφανταστώ τον εαυτό μου ήρεμο και χαρούμεπόν, πήγαινα να πάνο. Παράλληλα όμως θέλω να έχω κοντά μου τους δικούς μου ανθρώΚατερίνα Μηλαθιανάκη, Γ1 Λυκείου πους που θα με κάνουν εξίσου χαρούμενη όσο θα με κάνει η δουλειά που θα έχω ρω την Ροζαλία από επιλέξει. το μάθημα της όταν Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις αυεκείνη τελείωσε, στο τά που θέλεις να κάνεις στο μέλλον και να αμάξι ξαφνικά παίζει προσπαθείς να επιτυχείς τον στόχο σου, αλλά ένα τραγούδι. Ένα τραγούδι που έχει την ικανότητα να πάντα να υπάρχουν τα εμπόδια και δυσκολίες χειραγωγήσει τον χρόνο. Μπορεί να τον παγώσει, μπορεί που υπάρχουν για να εξισορροπηθεί το άγχος να τον γυρίσει. που μας προκαλεί το μέλλον. Ήταν 2023-2024 όταν ένας δεκαεφτάχρονος Προσωπικά θα ήθελα να μάθω καιέφηβος, κοντά ενήλικας, ένας έφηβος με αμφιβολίες, νούργια πράγματα και αποκτήσω γνώσεις, να όνειρα, σκέψεις, ερωτηματικά, χωρίς να ξέρει που θα πάει ζήσω νέες εμπειρίες, να ταξιδέψω σε άλλες και τι θα κάνει με την ζωή του. Ένα σχετικά άπειρο μυαλό χώρες, να γνωρίσω άλλες προσωπικότητες, να που ούτε που φαντάζεται τι του ξημερώνει. Ο κόσμος φάγνωρίσω άλλες κουλτούρες και παραδόνταζε κάτι κολοσσιαίο στα μάτια του. Θυμάμαι χαρακτηρισεις και να έχω μια ολοκληρωμένη άποψη για στικά να λέω στον εαυτό μου: εγώ σε 20 χρόνια; Από τα 17 τον κόσμο. Ιδανικά έτσι θέλω και έτσι θα προστα 40; Ακούγεται τόσο μακρινό, αλλά και τόσο κοντισπαθήσω να είμαι σε 20 χρόνια όσο μακρινό ή νό ταυτόχρονα. Αν με ρωτήσει κάποιος αυτήν την στιγμή, κοντινό ακούγεται. θα του έλεγα ότι με τρομάζει λίγο το ποσό διαφορετικός θα είμαι. Το τι θα έχω ζήσει. Σίγουρα θα είμαι πιο συνειΓωγώ Βαϊραμάκη δητοποιημένος, πιο ώριμος, πιο έτοιμος για μεγάλες αποΓ2 Λυκείου φάσεις και διαχείριση καταστάσεων. Θα ήθελα να μοιάσω Καλλιτεχνικό Σχολείο στον πατέρα και την μητέρα μου και, ίσως, να γίνω και καλύτερος με τον δικό μου τρόπο. … Όμως ακόμα δεν Σκηνές από το μέλλον - ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΠΗΓΕΣ ΤΗΝ ΡΟΖΑΛΗΝ ΣΤΟ ΜΑ- ξέρω τι πρόκειται να κάνω επαγγελματικά και, για την ακρίβεια, δεν μπορώ να σκεφτώ το πώς θα κάνω κάτι συΘΗΜΑ ; - ΝΑΙ, ΜΟΛΙΣ γκεκριμένο για όλη την υπόλοιπη μου ζωή. Μερικές φορές σκέφτομαι να τα αφήσω όλα να ταξιδέψω τον κόσμο με ΓΥΡΙΣΑ….. μια σχετικά basic δουλειά, ώστε να αποκτήσω εμπειρίες - ΕΝΤΑΞΕΙ και διαμορφώσω άποψη. Έπειτα να αποφασίσω. Από την ΛΟΒ, ΕΓΩ ΕΙάλλη δεν ξέρω αν αυτό βοηθάει. Πάντως θα ήθελα να έχω ΜΑΙ ΕΔΩ ΜΕ μια τακτοποιημένη ζωή με καλά χρήματα και να κάνω σίΤΟΝ ΑΡΗ. ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ γουρα κάτι που με συναρπάζει. Εδώ θα γελάσετε, αλλά θα ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ επιθυμούσα σίγουρα να έχω βρει αυτό που λέμε «the one». Να έχω μια υγιή σχέση και τώρα που το σκέφτομαι τα 40 δεν είναι κακή ηλικία και για παιδιά. Όσο και αν με τρομάζει η ιδέα της σωστής ανατροφής και διαπαιδαγώγησης, θα ήθελα να γίνω ένας Νίκος Ματαλλιωτάκης, Γ1 Λυκείου

M

Ο άλλος μου εαυτός

γονιός σαν τους δικούς μου, όποτε Άλλαξα εγώ, όχι μόνο εμφανισια- ζουν και πάντα η ίδια ευχή. Χρόνια γιατί όχι και παιδιά. Ένα από τα κά, αλλά και σαν χαρακτήρας. πολλά να τα εκατοστήσεις και ό,τι πιο σημαντικά που θα ήθελα είναι Άλλαξαν και οι άλλοι γύρω μου. επιθυμώ αλλά κυρίως υγεία. Δεν να είμαι κοντά στους φίλους και Μεγάλωσαν, έκαναν ρυτίδες, αλλά ξέρω τι άλλο επιθυμώ, δεν ξέρω τι στις φίλες μου. Στην ηλικία που προπάντων παιδιά. Αυτή τη στιγμή μου λείπει για να το επιθυμώ. Έχω είμαι ξέρω ότι οι φιλίες δυστυχώς που μιλάμε 4 πιτσιρίκια κυκλοφο- υγεία, έχω τη δουλειά που πάντα ή ευτυχώς ανακυκλώνονται αλλά ρούν μέσα στο σπίτι μου. Τρέχουν, ήθελα και μου αρέσει, έχω τους και πάλι! Αυτές μου έρχονται τώ- φωνάζουν, αλλά πάνω από όλα φίλους που εγώ επέλεξα για μένα, ρα αλλά και άλλες πολλές ακόμα γελάνε και παίζουν. Και μέσα σε παλιούς και νέους. Ναι, έχουν μείσκέψεις κυριαρχούσαν το μυαλό όλα αυτά σταμάτησαν μπροστά νει και παλιοί. Η Σοφία, η Ισμήνη, μου. Που να ήξερα. Πράγματι απέ- μου και μου είπαν «χρόνια πολλά, η Γεωργία και η Αντωνία. Υπάρκτησα εμπειρίες, ωρίμασα κι άλλο θεία». Θεία. Το ακούω και ραγίζει χουν και καινούργιοι όμως και αυκαι πάνω από όλα έμαθα αρκεη καρδιά μου. Άσχετα που μετά τό είναι μαγεία. Κατάφερα να έχω τά τον εαυτό μου και το τι θέλω, συμπληρώνουν ότι έγινα πολύ με- καινούργιους στενούς φίλους αλπου θέλω να βρίσκομαι… γάλη (οι γονείς τους είναι πιο με- λά καμιά φορά νοσταλγώ αυτούς γάλοι από μένα). Αλλά πώς να που έχασα για οποιοδήποτε λόγο. Μιχάλης Τζιμπιμπάκης τους εξηγήσω ότι δεν είμαι. Είμαι. Κρατάει λίγο συνήθως γιατί μετά Γ2 Λυκείου Ειδικά σε σύγκριση με αυτά, εγώ σκάνε μύτη τα μικρά τερατάκια. Καλλιτεχνικό Σχολείο είμαι αρχαία. Με κοιτάνε βαθιά μες την ψυχή Νιώθω μεγάλη. Πάντα μου λες και ξέρουν ότι εκείνη τη 38 ένιωθα πιο μεγάλη από τι είμαι. στιγμή η θείας σκέφτεται κάτι 38. Αυτά ήταν τα κεράκια Αλλά δεν με ενοχλούσε και ποτέ. άλλο που τη μελαγχολία μου, μου πάνω στην τούρτα μου. Πέρσι 37 Όποτε ναι! Έγινα πολύ πιο μεγάλη. χαμογελούν και μου λένε θεία πάΗ Σοφία, όπως πάντα, με αγκάλια- με να παίξουμε. Ποιος λέει όχι. Αν και πρόπερσι 36 και κάθε χρόνο θυμάμαι τα κεράκια που είχα στην σε πρώτη στα γενέθλια μου, αφού κάποιος λέει όχι σε αυτό, είναι μου ψιθύρισε μέσα στο αυτί μου: απάνθρωπος. Η Ισμήνη παίρνει τούρτα μου, όταν έκλεινα τα 18. Έχουν περάσει 20 χρόνια. «επιτέλους, μωρή, να δεις και εσύ την τούρτα από μπροστά μου και τη γλύκα των 38». Κάθε χρόνο στα πάει προς την κουζίνα να την κόΑπό τη μία δεν ξέρω αν άλλαξαν πολλά, από την άλλη άλλαξαν όλα. δικά της γενέθλια την αγκαλιάζω ψει. Δεν με αφήνουν να σηκωθώ. και της λέω ότι Δεν έχω κάνει τίποτα πέρα από το είναι πιο γριά να τους αγκαλιάζω και να μου δίαπό μένα. Νευ- νουν ευχές. Δεν ξέρω αν πιστεύριάζει και μου ουν ότι δώρο των 38 ήταν η αρθρίλέει να πάω να τιδα αλλά, δεν ισχύει. Μπορώ να χεστώ. Μετά κουνηθώ με ευκολία τουλάχιστον από 2 μήνες μου ακόμα. Θα το ξανασκεφτώ σε λέει και εκείνη άλλα 20 χρόνια. για τη γλύκα των Αφού έφυγε η Ισμήνη, ση38. σιγά-σιγά κωθήκαμε να πάμε στο σαλόνι. όλοι με αγκαλιά- Του τρελού. 11:00 η ώρα, μεγάλοι, τέσσερα πιτσιρίκια και ένας Ειρήνη Παπαδάκη Β2 σκύλος. Κάθομαι στον κα-

M

ναπέ και ο σκύλος μου ανεβαίνει ραν οι γονείς μου να μου πουν στον καναπέ δίπλα μου και ακου- χρόνια πολλά. Ο μπαμπάς μου είμπάει το κεφάλι του στα πόδια πε για πλάκα άντε και καλά 40. μου. Του χαϊδεύω το κεφάλι. Με γέλασα αλλά φρίκαρα όλο και πεκοιτάει και είναι σαν να μου λέει ρισσότερο μέσα στη μέρα, γιατί και αυτός μαμά, χρόνια πολλά. όλοι μου οι συγγενείς έλεγαν το Μόνο από εκείνον δέχομαι τη λέξη ίδιο πράγμα. Η αδερφή μου (που μαμά. νομίζει ότι επειδή είναι 31 και εγώ Σε πολλούς φαίνεται παρά- 38 ότι εγώ είμαι το αρχαίο πνεύμα ξενο κυρίως στις γυναίκες. Όσες της οικογένειας), θείοι, θείες, ξαέχουν παιδιά παραπονιούνται ότι δέρφια. Αλλά το χειρότερο... το δεν έχουν χρόνο για τον εαυτό είπε αυτό το μικρό σκατό. Ο ξάτους, για το σπίτι για τον άντρα δερφός μου. τους. Αλλά όταν ακούνε ότι δεν έχω παιδί, γουρλώνουν τα μάτια και με ρωτάνε πώς γίνεται αυτό. Κι όταν απαντάω με ειλικρίνεια ότι απλά δεν θέλω, γουρλώνουν τα μάτια και μου λένε ότι έχω άδικο. Και ότι δεν ξέρω τι χάνω. Οι ίδιες γυναίκες που πριν από 5 λεπτά έλεγαν τα παιδιά τους ¨διαόλους¨. Διπολικό αλλά μάλλον αυτό είναι τελικά η αγάπη προς τα παιδιά τους. Δεν ισχύει για μένα το δεν ήρθε ο κατάλληλος. Ήρθε. Είναι δίπλα μου εδώ και 8 χρόνια. Εγώ γεννήθηκα για να είμαι η αγαπημένη θεία όλων. Και τώρα έρχεται και κάθεται δίπλα μου στον καναπέ, από τα αριστερά γιατί ο σκύλος έχει κάνει κατάληψη στα δεξιά. Όλοι είναι εδώ. Όλοι όσοι θέλω, τουλάχιστον μόνιμα. Μόνο η μαμά μου και ο μπαμπάς μου δεν ήρθαν. Δεν μπόρεσα να έρθουν από την Κρήτη. Με πήραν το πρωί, με ξύπνησαν, εγώ ήθελα να κοιμηθώ και εκείνοι με ξύπνησαν για να μου πουν το τραγούδι. Στην αρχή νεύριασα γιατί διατάραξαν τον ύπνο μου. Αλλά μετά... Πουφ! πέρασε ο θυμός, γιατί απλά με πήΑθηνά Καλαίτζάκη, γ1 γυμνασίου Καλλιτεχνικό Σχολείο

Τσούζει τελικά το να μεγαλώνεις. Δεν φοβάμαι, αλλά τσούζει. Μπορεί να είναι επειδή καταλαβαίνω ότι όντως δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Ο χρόνος κυλά. Είναι νερό. Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα μόνο να τον αξιοποιώ δημιουργικά, όπως το κάνω μέχρι στιγμής. Ιφιγένεια Πεχυνάκη Γ2 Λυκείου Καλλιτεχνικό Σχολείο

M

παιδική εργασία

Ο όρος παιδική εργα- τή πηγή αν κοισία αναφέρεται στην εκμε- τάξουμε και πατάλλευση των παιδιών μέσω ρατηρήσουμε οποιασδήποτε μορφής εργα- καλύτερα θα ασίας που τους αφαιρείται ο ντιληφθούμε τις δικαίωμα από την εκπαίδευ- αλυσίδες που ση και είναι ψυχικά σωματι- είναι δεμένες κά κοινωνικά και ηθικά επι- γύρω από τα πόζήμια. Η εκμετάλλευBanksy, graffiti ση αυτή απαγορεύεται από την νομοθεσία σε παγκόσμιο επίπεδο. δια και τη μέση τους, που λιγοστό το φαΐ τους. Η συνΣτην εικόνα του βιβλίου μας συνδέονται με το βαγόνι γε- θήκες διαβίωσης ήταν πολύ (Ιστορία Γ Γυμνασίου) δείμάτο άνθρακα και κάρβου- σκληρές ζούσαν στρυμωγμέχνει την παιδική εργασία σε να. Μέσα από αυτή την εικό- νοι πολύ μαζί σε μικροσκοένα ανθρακωρυχείο της επο- να μπορούμε να διακρίνου- πικούς κοιτώνες επιπλέον τα χής της βιομηχανικής επανά- με το φόβο του παιδιού αλ- εργατικά ατυχήματα είχαν στασης. λά και τη λύπη ταυτόχρονα μετατραπεί σε καθημερινόγια αυτό που βίωναν καθη- τητα. Προς το τέλος της ημέΣε αυτή την εικόνα μερινά κάτω από αυτές τις ρας, όταν τα κάρβουνα, τα μπορούμε να διακρίνουμε συνθήκες. καθημερινά σημάδια κούρατις σκληρότητα που δέχονται σης δεν μπορούσα να κρυκαθημερινά τα παιδιά και Τα παιδιά εργάζονταν φτούν πια, οι μικροί εργάτες μπορούμε να τα διακρίνου- 12 έως 16 ώρες την ημέρα γίνονταν απρόσεκτοι και με στο σωματότυπο τους ασταμάτητα χωρίς καμία μέπολλές φορές τραυματίζοόπως διαγράφονται τα κοκα- ρα ξεκούρασης και ανταμείνταν σοβαρά από τα πελώλάκια τους. Στην οπτική αυ- βονταν με πείνα καθώς ήταν ρια μηχανήματα. Τα ορφανά παιδάκια στέλνονταν στα εργοστάσια και στα ανθρακορυχία από την ηλικία των 6 ετών και ήταν ελεύθερη να φύγουν όταν έκλειναν τα 21. Σε πολλούς βιομηχανικούς κλάδους, όπως οι υΠαιδική εργασία σε ανθρακωρυχείο την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης. Εικόνα βιβλίου γ γυμνασίου

M

φαντουργία, τα λεπτά χερά- έφερε σταδιακά νέο αέρα κια τους και το μικρό μέγεκαι έθεσε τέθός τους ήταν τα ιδανικά για λος στο ααυτό καθώς και πολλές φο- πάνθρωπο ρές τα καθιστούσε αποτελε- φαινόμενο σματικότερα από τους ενήλι- που θεωρούκους συναδέλφους τους. Τα σε τα φτωχά παιδιά επιβίωναν από τις παιδιά αναάθλιες συνθήκες, σταδιακά λώσιμα και μεγάλωσαν οργανώθηκαν ανάξιο φροκαι αντέδρασαν. Τα πρώτα ντίδας εργατικά σωματεία άρχισαν Αννα να ιδρύονται και οι απεργίες Ταμπακάκη εντατικοποιήθηκαν. Μεγάλες γ3 γυμνασίμορφές των γραμμάτων και ου των τεχνών πλέον έθιγαν το Καλλιτεχνικό Σχολείο ζήτημα της παιδικής εργασί- Ηρακλείου ας στα έργα τους. Χαρακτηριστικά ο Ντίκενς βάσισε τον Oliver Twist σε εμπειρίες που βίωσε ο ίδιος ως παιδί, καθώς ως τα 12 του χρόνια αναγκάστηκε να δουλεύει 12 ώρες σε εργοστάσιο. Με τα χρόνια η παιδική εργασία θεωρείται όλο και περισσότερο κατακριτέα, όμως το φαινόμενο δεν έχει εξαλειφθεί πλήρως. Αλματώδη βήματα προς την κατεύθυνση αυτή έγιναν με την ίδρυση του ¨Σωματείου πρόληψης της παιδικής κακοποίησης¨ το 1891. Η νέα χιλιετία και η έξοδος από τη Βικτωριανή περίοδο σκοταδισμού, Banksy, graffiti

M

ΜΙΑ ΦΟΡΑ Κ ΈΝΑΝ ΚΑΙΡΟ

Μια φορά και ένα καιπερισσότερο για το λύκειο. ληθήκαμε δε θα βάλω σύντομα ρό... ήμουν 12. Φοβισμένη και Το μόνο σίγουρο είναι ότι τέλεια. Όταν ξεκίνησε το λύκειο, 12. Φοβισμένη γιατί δεν ήξερα από το γυμνάσιο θυμάμαι τη είχαν αλλάξει αρκετά. Εμφανισιαπου πάω. Το δημοτικό ήταν εύκο- γνωριμία μου με τη Σοφία, έναν κά, αλλά νομίζω κυρίως στο χαλο. Ήταν γνωστό. Και ξαφνικά από τους πιο σημαντικούς ανρακτήρα. Ήμασταν λίγο πιο έπρεπε να ξανά προσαρμοστώ. θρώπους στη ζωή μου. Τον ώριμοι, λίγο πιο έφηβοι πάρα Και όντως προσαρμόστηκα σε άνθρωπο που στέκεται “βράχος” παιδιά. Και νομίζω ότι από εκεί ένα περιβάλλον "ασυνήθιστο " ή δίπλα μου σε όλες τις καταστάξεκινάει η πραγματική ιστορία τουλάχιστον τότε ήταν σεις, σε όλες τις εκρηκτικές ιδέες των θρανίων. Νομίζω λοιπόν ότι "ασυνήθιστο". Εξελίχθηκε στο (και κυρίως στις υλοποιήσεις θέλω να μιλήσω για τα άτομα. φυσιολογικό, στο καθημερινό, τους), σε όλα μου τα όνειρα. Αν Για τα άτομα που με συντροφεύστο δεδομένο. Σπίτι. Έτσι το σκέ- και στο γυμνάσιο πήγα στο σχο- ουν μέχρι και σήμερα την τελευφτομαι. 8 ώρες την ημέρα ήταν λείο μόνο για 1,5 χρόνο πρόλαβα ταία μέρα. Θα ξεκινήσω μάλλον πολλές. Και κάμποση ώρα στα να το αγαπήσω. Να το αγαπήσω από τους καθηγητές που έγιναν λεωφορεία. Περισσότερο έβλεπα με όλες του τις ατέλειες (τις λυό- δεύτεροι γονείς. Όχι όλοι. Επιλεγφίλους, συμμαθητές και καθηγη- μενες αίθουσες, τα τρύπια πατώ- μένοι και καλοί. Άκουγαν τα πάτές πάρα τους γονείς μου. Για αυ- ματα, τα χαλασμένα “αυτόματα” ντα. τό άλλωστε έχω και τόσες ανακλιματιστικά, τους καθηγητές των Ζήσαμε πολλά. Πολλές μνήσεις (κατά βάση βέβαια από ειδικοτήτων που έρχονται πιο ώρες μάθημα με γέλιο, τσακωτο λύκειο, γιατί είμαι και παιδί καθυστερημένα και από την ίδια μούς και ατελείωτες καμία φορά του covid) για αυτό θα μιλήσω την καθυστέρηση και αλλά πολ- συζητήσεις. Κάποιοι από αυτούς λά). Πολλές αναμνήσεις λοιπόν. μας συνόδευσαν και στις 2 εκΚυρίως ευχάριστες. Τις δυσάρε- δρομές που πήγαμε στο λύκειο. στες τις έχω θαμμένες και δεν Στην τετραήμερη η αγαπημένες τις θυμάμαι. Κρατάω μόνο τα Χάλκου και Αλατσάκη και στην θετικά. Κρατάω τα πρωινά που πενταήμερη Μπορμπουδάκη, έμπαινα στην τάξη και όλοι κοι- Χουρσανίδου και Σταματάκης. Η μόντουσαν. Η στιγμή της πλήμία εκδρομή καλύτερη από την ρους ηρεμίας. Μετά από αυτό άλλη. Αναμνήσεις για μια ζωή. δεν ησυχάζαμε για τις επόμενες Αναμνήσεις για μια ζωή έκανα ώρες. Όλο και κάτι βρίσκαμε να και με τους συμμαθητές μου. Με ασχοληθούμε. Αν λοιπόν ξεκινή- όλους. Με άλλους περισσότερες, σω να μιλάω για όλα όσα ασχο- με άλλους λιγότερες. Συζητήσεις, καυγάδες ή απλές διαφωνίες, Ροδιτάκη Άννα Μαρία, γ εικαστικών που ποτέ δεν μας κρατούσαν πίσω (τουλάχιστον με τους

M

περισσότερους). Πάντα λύνονταν χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Άντε το πολύ πολύ να χρειαζόταν μια σακούλα σπόρια και ένα πακέτο μπισκότα. Τίποτα άλλο. Τα σπόρια κατέληξαν να είναι σήμα κατατεθέν. Μια συνήθεια που δεν κόψαμε ποτέ. Προσπαθήσαμε αλλά δεν. Ειδικά στις "φιλοσοφικές" κουβέντες, στις οποίες ο Κώστας μου έμαθε να ακούω όλες τις γνώμες, χωρίς να διαφωνώ κατευθείαν έντονα με αυτές, ο Σταμάτης μου έμαθε να ακούω προσεκτικά και με υπομονή το συνομιλητή μου και ο Μάνος πώς να χάνω την ψυχραιμία μου σε ένα δευτερόλεπτο. Σε αυτές τα σπόρια ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Δεν κατάλαβα για πότε πέρασαν τα χρόνια. Όταν ξεκίνησα το γυμνάσιο πίστευα ότι θα μου φανούν αιώνας. Και να που τώρα είμαι εδώ και όλα μου φαίνονται σαν να πέρασε ένα δευτερόλεπτο. Θα μου λείψουν όλα. Εκτός από τη Σοφία που επιβάλλεται να με ανέχεται για το υπόλοιπο της ζωής της, θα ήθελα να κρατήσω μικρές έστω επαφές με κάποιους. Ίσα ίσα να μαθαίνω περιστασιακά νέα τους. Αν είναι καλά και πως προχωράει η ζωή. Ιφιγένεια Πεχυνάκη Γ2 Λυκείου Καλλιτεχνικό Σχολείο

Κυριακή βράδυ κάπου δυο ξημέρωνε η πρώτη Απριλίου είδα το ημερολόγιο πανικοβλήθηκα ποτέ πέρασαν τόσοι μήνες; Αναρωτήθηκα... ο χρόνος μου φάνηκε μια στιγμή και ταυτόχρονα ένα αιώνιο κελί τόσα κοντά στις πανελλήνιες δεν μπορώ να το πιστέψω πριν λίγο καιρό φαινόταν μέλλον μακρινό την στιγμή της συνειδητοποίησης άρχισε ο ιδρώτας να κυλά έφτασε μέχρι την κάλτσα μέσα σε δυο λεπτά κύλησε και ένα δάκρυ αμέσως ακολούθησε ποτάμι ανέβηκαν οι παλμοί, έγινα όλο κόκκινη η καρδιά μου παραλίγο να εκραγεί τρέχω και δεν προλαβαίνω μαζεύω ό,τι δεν μαζεύεται και εμένα μαζί σέρνω διαβάζω κάθε βράδυ και το άλλο πρωί βρίσκομαι στο θρανίο σαν ζόμπι καθιστή νυστάζω και δεν μπορώ το μάτι να ανοίξω χωρίς καφε απ΄ τον Στέλιο πως θα ζήσω; κάθε Δευτέρα πρωί αναλογίζομαι ποτέ θα τελειώσει η εβδομάδα

αυτή η κουπαστή δεν με κρατάει και το κεφάλι μου συνεχίζει να πονάει μια συζήτηση με άνθρωπο δεν μπορώ να κάνω γιατί σε αυτόν τα νεύρα μου ξεσπώ λέω ότι δεν με νοιάζει γιατί όπου και να περάσω θα είμαι εντάξει όμως αυτή η κατάσταση με έχει επηρεάσει αρχίζω να τρελαίνομαι αισθάνομαι ότι τα έχω χάσει

Ροδιτάκη Άννα Μαρία, γ εικαστικών

Μαίρη Μηλαθιανάκη Γ1 Λυκείου Καλλιτεχνικό Σχολείο

M

Ιστορία μου, Αμαρτία μου

Και όλα τελειώνουν εδώ… στην Τρίτη δημοτικού. τα πόδια και άλλοι ενθουσιάΣήμερα 12/6… Ελπίζω δηλα- Σε συμπάθησα. ζονταν να σε ακούν και ας δή… Δεν είναι ότι δεν υπάρ- Νομίζω και συ. Μιλούσες για αρεσκόσουν στο να επαναχει αγάπη. Υπάρχουν απλά μύθους, παραμύθια, ήσουν λαμβάνεις τον εαυτό σου. πολλά εμπόδια. Καταστάσεις, παιδί, όπως άλλωστε και εΚαι μένα μου άρεσες, η έλξη γεγονότα, ημερομηνίες, πρό- γώ. Με το πέρασμα των χρό- ήταν αμοιβαία όμως σε κάθε σωπα (Κωσταντίνος, Λευτέ- νων όμως άλλαξες. Άρχισες μας κουβέντα με κούραζες ρης). Αλλά πως μπορώ αν σε να βλέπεις τα πράγματα πιο όλο και περισσότερο. Με τον αφήσω να φύγεις; Τίποτα δεν ρεαλιστικά, πιο κυνικά. Στις καιρό η σχέση μας έγινε όλο θα είναι πια το ίδιο. Μη με βραδινές μας συζητήσεις μου και πιο επιτακτική στα όρια αφήνεις… μιλούσες για πράγματα σκο- της τοξικότητας. Ήθελα πια Flashback 9 χρόνια πριν… τεινά που δεν ήθελα να ξέρω. να τελειώσουμε εμείς οι δύο. Η πρώτη μας γνωριμία ήταν Ήμουν μικρή… εσύ όμως με Και όταν πια μου δόθηκε η ανάγκασες να δυνατότητα στη δευτέρα λυκείου να σου αντισταθώ, να μεγαλώσω. Και ο καιρός απομακρυνθώ από σένα και πέρασε… Και να πάρουμε διαφορετικές ξεκινήσαμε το κατευθύνσεις κάτι μέσα μου δεν με άφησε. Φοβήθηκα, λύκειο. Δεν φοβήθηκα να σε αποχωριήμουν πια παιδί. Ωστόσο στώ. Ήσουν κάτι οικείο για εσύ μεγάλω- μένα, ένα στήριγμα για να νες πιο γρήγο- καταφέρω να πετύχω τον ρα και πιο πο- στόχο μου. Και ξαφνικά το χάος… λύ από όσο μπορούσα να Γ λυκείου. Από το καλοκαίρι αντέξω. Άλλοι άρχισα να μην μπορώ να σε στη όψη σου διαχειριστώ. Ένιωθα τα χέρια τους κόβονταν σου να σφίγγουν το λαιμό μου κάθε μέρα όλο και περισσότερο, και Ελευθέριος γω δεν μπο-

M

ρούσα να πάρω ανάσα. Και λο. την απελπισία και την απόόμως δεν μπορούσα να κάνω Η ιστορία, το άκουγα και από γνωση δεν μου ήταν εύκολο. τίποτα για αυτό. Οι γύρω άλλους, ήταν ο αιώνιος εΕίχε γίνει κομμάτι του εαυτού μου, μου έλεγαν να κάνω υ- χθρός πολλών μαθητών της μου. Γιατί μάλλον σε αυτή τη πομονή και να μην αγχώνο- θεωρητικής. Πολλά ξενύχτια τοξική σχέση ταιριάζει απόμαι. Όλα λέει, θα πήγαιναν και σχεδόν κανένα αποτέλε- λυτα αυτός ο στίχος « ιστορία καλά. Αλλά εσύ σε όλα τα κε- σμα. Κουράστηκα. Ήθελα α- μου αμαρτία μου λάθος μου φάλαια και τις σελίδες σου πλά να περάσω εκεί που μεγάλο…» μου έδειχνες το αντίθετο. Δε ήθελα και να μην ξανά πιάσω με άφηνες να σε ¨μάθω¨, το βιβλίο στα χέρια μου. Να έλεγες για τόσα διαφορετικά φτάσει ο Ιούνιος και όλα να Πεχυνάκη Ιφιγένεια μέρη και τόσα διαφορετικά τελειώσουν, να πάω διακοπράγματα που δυσκολευόπές. Όμως όταν έφτασε αυτή Κοζωνάκη Μαρία-Ισμήνη μουν να θυμηθώ τις λεπτομέ- η μέρα δεν ένιωθα μόνο αναΣτυλιανάκη Σοφία ρειες σου. Τα πρόσωπα και οι κούφιση, όπως περίμενα. Δεν Γ1, Γ2 Λυκείου ημερομηνίες αμέτρητα και ο μπορούσα να την αποχωριΚαλλιτεχνικό Σχολείο Βενιζέλος να ξεπηδά από κά- στώ τόσο εύκολα. Μετά από θε κεφάλαιό σου. Ήταν ο α- όλα τα ξενύχτια, το κλάμα, γαπημένος σου. Ήθελα επιτέλους σε μάθω απέξω μήπως καταφέρω να περάσω τις πανελλήνιες, να γράψω καλά. Όμως δεν ήθελες να μου το κάνεις εύκο-

Λίο Τζωρτζουλάκης, Σοφία Σπετσίδη, Χαρά Λελεκάκη, Γωγώ Κυριακάκη, Γ Λυκείου

ταξιδιάρικα πουλιά φιλοξενία

ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΖΑ Ήταν μια συνηθισμένη μέρα όπως όλες οι άλλες, και όπως πάντα περπατούσα δίπλα στην κολλητή μου, για να πάμε μαζί στο σχολείο, όμως στα μισά της διαδρομής, ανακάλυψα ότι είχα ξεχάσει το βιβλίο των μαθηματικών πάνω στο γραφείο μου. Γύρισα σπίτι τρέχοντας και η Ράουαντ με περίμενε να συνεχίσουμε μαζί τον δρόμο μας. Όταν έφτασα άρπαξα το βιβλίο και συνέχισα να τρέχω προς το σχολείο, η Ράουαντ, όμως δεν Αλεξάνδρα Ίσαρη Γ1 ήταν στο σημείο που την είχα αφήσει. Φαντάστηκα ότι θα είχε προχωρήσει. Προχώρησα πιο αργά και μετά από λίγα βήματα παρατήρησα μεγάλες κηλίδες αίματος στο δρόμο. Ανησύχησα και αυτόματα επιτάχυνα το βήμα μου και λίγα μέτρα παρακάτω είδα το άψυχο σώμα της Ράουαντ στην άκρη του δρόμου. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Νόμιζα ότι έβλεπα ένα απαίσιο εφιάλτη και κάποια στιγμή θα ξυπνούσα. Αλλά όχι. Αυτό που έβλεπα ήταν πέρα για πέρα αληθινό. Έκατσα εκεί, δίπλα της και σε λίγα λεπτά, άκουσα τους βομβαρδισμούς, άνθρωποι έτρεχαν εδώ και εκεί σαν τρελοί με πρόσωπα τρομοκρατημένα. Τρόμαξα όσο δε είχα τρομάξει ποτέ στην ζωή μου, αλλά δεν κουνήθηκα από την θέση μου. Έμεινα εκεί και καταριόμουν την ώρα και την στιγμή που έφυγα από δίπλα της. Όταν την θάβαμε ορκίστηκα ότι θα πληρώσουν, που μου στέρησαν την καλύτερη φίλη που θα μπορούσα να έχω. Τίποτα δε θα ναι το ίδιο ξανά. Όλγα Αλεξίου, γ1 Ακούω πυροβολισμούς, μυρίζω την πυρίτιδα. Τα πάντα μυρίζουν έτσι πια. Το οξυγόνο έχει γεύση πυρίτιδας που κάποτε οι γονείς μου έλεγαν ότι στα χρόνια των προπαππούδων τους γευόσουν καραμέλες, μαλλί της γριάς και σοκολάτες. Φωνές. Μαμάδες που κλαίνε για τα παιδιά. Τα παιδιά που τρέχουν. Αίμα. Μια θάλασσα αίμα και κανείς δεν γυρίζει να δει πίσω γιατί έχει γίνει συνήθεια πια. Καθημερινότητα. Μία φορά ο μικρός μου αδερφός με ρώτησε εμείς τα παιδιά τι φταίμε; Tι φταίμε και δεν μπορούμε να ζήσουμε, να γελάσουμε, να παίξουμε και πρέπει να φοβόμαστε για να πάμε σχολείο. Δεν αξίζουμε μία ευκαιρία; Να ζήσουμε για την πρώτη και τελευταία μας φορά. Δεν ήξερα τι να του απαντήσω. Οι άνθρωποι είναι σκληρή Μαριέλ Μηαθιανάκη Κατερίνα Γ1

Μαίρη Βασιλάκη γ1

ταξιδιάρικα πουλιά Τόπος: Νοσοκομείο στη Γάζα Βρισκόμαστε στη μέση μιας επέμβασης. Ο βασικός ήρωας είναι ο χειρουργός, ο οποίος χειρουργεί ένα βαριά τραυματισμένο θύμα του πολέμου, ένα παιδί προσπαθώντας να του σώσει τη ζωή από βέβαιο θάνατο. Οι σκέψεις και οι ανησυχίες του διαμορφώνουν τον παρακάτω μονόλογο. "Αν ζούσα εγώ... δε θα ζουσα... Αν ήμουν εγώ στη θέση τους, δε θα ήμουν. Η δύναμη που κρατούν στα χέρια τους, όλα τα Σοφία Σπετσίδη Γ2 θύματα είναι συνάμα τόσο μηδαμινή, αλλά και αρκετή για να νικήσουν τον θάνατο. Μια για παντα. Ή τώρα ή ποτέ. Δεν ξέρω ΑΝ ζουν, ΠΩΣ ζουν, αν ΥΠΑΡΧΟΥΝ, για του ΙΔΙΟΥΣ. Και τι κάνουμε εμείς; Οι Φαντάσου να είσαι ένας 17χρονος στη Συρία, τρίτοι; Σώζουμε πράγματι ζωές ή τις γυρίζουμε πίσV στην Παλαιστίνη, στην Ουκρανία ζώντας καθηστο μαρτύριό τους? μερινά με το βάρος του πολέμου. Οι φίλοι μου Τι υπάρχει μετά το τίποτα; Πώς φοβόμαστε το και εγώ προσπαθούμε να διατηρήσουμε την καάγνωστο όταν δεν το ξέρουμε; Γιατί δεν το επιλένονικότητα στις ζωές μας, αλλά ο πόλεμος δεν γουμε; Γιατί δεν το ξέρουμε. μας αφήνει ποτέ σε ησυχία. Είναι δύσκολο να Πώς βοηθάς ανθρώπους, που δεν έχουν τίποτα να περιγράψω την ανασφάλεια που νιώθουμε καμην καταλήξουν στο τίποτα; Τους δίνεις ζωή. Ίσως θημερινά και την απώλεια που έχουμε βιώσει. είναι μια από τις περιπτώσεις (π) που πρέπει μόνο Παρακαλώ, κοιτάξτε πέρα από τα νέα και τις να δίνεις και δίνοντας παίρνεις κι εσύ. στατιστικές και σκεφτείτε τον άνθρωπο πίσω από αυτές τις λέξεις. Εμείς, οι νέοι ελπίζουμε σε Γεωργία Ρογκάκου μια καλύτερη, ειρηνική ζωή στο μέλλον. Η πολεμική κατάσταση επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής μας. Οι στιγμές που περνάμε με την οικογένειά μας είναι σημαντικές, καθώς αναζητούμε τρόπους να διατηρήσουμε την ειρήνη. Η Εκπαίδευση είναι κάτι που όλοι έχουμε ανάγκη και παλέψαμε για αυτό, αν και τα σχολεία μας συχνά κλείνουν λόγω των συγκρούσεων. Παρόλα αυτά, προσπαθούμε να μάθουμε και να αναπτύξουμε τις δεξιότητές μας. Το μήνυμά μας προς τον κόσμο είναι να μην ξεχνάτε τη αμάχους που ζουν σε κάθε πόλεμο. Χρειαζόμαστε υποστήριξη, ελπίδα και την ευκαιρία για ένα καλύτερο αύριο. Ματθαίος Στράτης, Γ2 Αβράαμ Μιχαηλίδης Γ1

ταξιδιάρικα πουλιά φιλοξενία Ημερολόγιο του ΑμτζΆντ Ημέρα 1

Ηλέκτρα Μητσιμάρη, γ εικαστικά

Αγαπητό ημερολόγιο, Σήμερα είναι μια από αυτές τις ημέρες που δεν ξεχνώ ποτέ. Είμαι ο Αμτζάντ, ένας 17χρονος νέος που ζει στη Γάζα, και βιώνω τον φρικτό πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Γάζα. Ξύπνησα σήμερα με τον ανελέητο βομβαρδισμό της περιοχής μας. Τα αεροπλάνα κυκλοφορούν πάνω από τον ουρανό μας σαν σκοτεινοί εφιάλτες. Οι εκρήξεις είναι τόσο δυνατές που κάθε φορά ανατριχιάζω από το φόβο. Οι γονείς μου και οι αδελφοί μου προσπαθούν να διατηρήσουν την οικογένειά μας ασφαλή, αλλά η ανησυχία και η αβεβαιότητα είναι συνεχώς παρούσες. Δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει αυτή η τρομακτική κατάσταση, ούτε πώς θα επηρεάσει τη ζωή μας. Ελπίζω να ξυπνήσω ακόμα μια μέρα για να συνεχίσω να σου γράφω …

Ημέρα 2

Σήμερα δεν μπόρεσα να βγω έξω. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες διακόπηκαν, και οι φίλοι μου είναι εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους. Οι δρόμοι είναι ερημικοί και επικίνδυνοι. Αισθάνομαι μόνος και απομονωμένος. Όμως, πρέπει να παλέψω με τον φόβο μου και να προσπαθήσω να διατηρήσω την αισιοδοξία μου. Είναι η μόνη ελπίδα που μπορώ να κρατήσω. Θα συνεχίσω να κρατάω αυτό το ημερολόγιο, για να απελευθερώσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Μπορεί αυτή η εμπειρία να αφήσει πίσω της ένα μήνυμα για την ειρήνη. Ελπίζω ακόμα μια μέρα να ξυπνήσω για να συνεχίσω να σου γράφω. Ημέρα 3 Κάθε μέρα όλο και χειροτερεύει…οι γονείς μας προσπαθούν να είναι δυνατοί για να μας δίνουν ελπίδα και ένα πρότυπο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Σήμερα μάθαμε κάποια πίκρα νέα, ένας συμμαθητής μου ο Αχμαντ απεβίωσε... Η αντίδραση του τον έφερε εκεί που βρίσκεται αυτήν τη στιγμή. Τι και αν είχε δίκιο; τι και αν υπερασπίζεται το σπίτι του και την ζωή του; Τίποτα από αυτά δεν έχει νόημα για αυτούς… Η κατάσταση χειροτερεύει κάθε μέρα περισσότερα σπίτια κατεδαφίζονται, περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν, περισσότεροι πύραυλοι σκάνε δίπλα μας. Και εγώ ελπίζω ακόμα μια μέρα να ξυπνήσω…. για να συνεχίσω να λέω την ιστορία μου …αλλά και το άδικο.

Με αγάπη, Αμτζαντ Ηλέκτρα Μητσιμάρη, γ εικαστικά

Μιχάλης Τζιμπιμπάκης Γ2 Λυκείου

ταξιδιάρικα πουλιά

ΚΟΙΤΑ ΤΟΥΣ ΕΚΕι ΠΟΥ ΚΕΙΤΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΔΩΣΤΕ ΤΕΛΟΣ ΠΙΑ ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΣΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ ΖΩΗ ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ

Πτώματα παντού, Τανκς, κραυγές, παιδιά κλαίνε Μαύρος ο ουρανός

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΜΑ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΑΚΟΜΑ ΛΑΜΠΟΥΝ ΚΕΙ ΨΗΛΑ ΕΙΡΗΝΗ ΘΕΛΩ ΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΒΡΩ

Μιχαηλίδου Νεφέλη α1 Θεάτρου Χαϊκού για τον πόλεμο

Κοιτάει μπροστά, Για να βρει το παιδί της Κανένα ίχνος

Σοφία Λασηθιωτάκη, α1 θεάτρου Χαϊκού για τον πόλεμο

Ηλέκτρα Μητσιμάρη, γ εικαστικά

Νιώθω τον ιδρώτα να τρέχει μέχρι το στερνό μου. Πάλι εφιάλτης. Σάρκες η μία πάνω στην άλλη. Νεκροί και μόνο νεκροί. Κάθε βράδυ η ίδια ιστορία. Εφιάλτες. Εφιάλτης. Όχι μόνο τα βράδια, αλλά και τη μέρα. Εφιάλτης να βγαίνεις από το σπίτι σου -όσα υπάρχουν πλέον- και να περιμένεις το θάνατο. Από τον ουρανό, από τη γη. Εφιάλτης. Αναρωτιέμαι κάθε μέρα αν ζούμε. Αναπνέουμε (σκόνη και αίμα) αλλά ζούμε; Μας έχουν στερήσει τα πάντα. Αλλά, ζούμε; Ηθοποιός, αυτό ήθελα να γίνω. Ήθελα να κάνω τον κόσμο να γελάει. Να χαίρεται. Να ΖΕΙ. Τώρα ποιον θα κάνω να γελάει, όταν όλοι γύρω μου πεθαίνουν. Ποιον θα πείσω ότι το γέλιο φέρνει ζωή, όταν το μόνο που ξέρουν είναι ο θάνατος; Δεν ήταν πάντα έτσι. Κάποτε στο χωριό μας όλα ήταν ζωντανά. Βγαίναμε στο δρόμο άφοβα. Πηγαίναμε σχολείο. Παίζαμε με μια αερομπαλα όλοι μαζί, παιδιά- ενήλικες. Η μάνα μου έκανε μεγάλα τραπέζια. Σόι και γείτονες. Γείτονες που τώρα γίνονται μάρτυρες σε ένα πόλεμο που σκοτώνει εμάς, για να αναγεννήσει τους δυνατούς. Ο ουρανός είναι κόκκινος όπως και η γη. Ταιριάζουν. Δεν θα ξανακοιμηθώ. Έτσι γίνεται κάθε βράδυ. Τρομάζω, ξυπνάω, σκέφτομαι και καταλήγω να κάθομαι δίπλα στην αδελφή μου να της χαϊδεύω το κεφάλι. Είναι 3 μηνών. Άραγε θα γνωρίσει κάτι άλλο εκτός από το θάνατο; Πεχυνάκη Ιφιγένεια Μαρία Καρανδινού

Γ2 Λυκείου Καλλιτεχνικό Σχολείο

από-δράσεις Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου Εξομολογήσεις ενός … Πρακτικού μυαλού ΗΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ WEBEX (2023) Μου είπαν: Δώσε διεύθυνση e-τάξης. Μη σε γελάση ο ήλιος ο λαμπρός: αύριο, σαν θα ψυχράνη ο καιρός, από το σπίτι πάλι θα διδάξης. Στον υπολογιστή μου, τον καμένο από τα πέρσι, μάταια αναζητώ τη διεύθυνση. Δε μου μιλεί! Κι εγώ ξέχασα πια στο Webex πώς να μπαίνω. Δεν έχει -αλί!- πια δρόμο να βαδίσω ως τον ψηφιακό μου προορισμό. Της μνήμης μοναχά μιαν ατραπό βρίσκω να με γυρίσει πάλι πίσω την περασμένη μου για ν’ αντικρίσω e-τάξη, που από χρόνια νοσταλγώ. Στα σχόλιά σας θα προσθέσετε ασφαλώς, κι άλλα ποιήματα, κι άλλα σονέτα. Το άρθρο κλείνει, μ’ ένα χάδι απαλό. Και τα συστήματα αφάνισέ τα.

Σύλλογοι, συνεδριάσεις, συνελεύσεις, αποφάσεις, κι όλο πράξεις, κι άλλες πράξεις που θα πρέπει να υπογράψεις. Η ισχύς τους δεν ισχύει δίχως την υπογραφή σου. Πώς θα ‘ρθούνε τα Γαλλάκια του Εράσμους; Συλλογίσου! Πώς θα δούνε τα παιδιά μας Φόνισσα Παπαδιαμάντη όταν η υπογραφή σου διά της απουσίας λάμπει; Απουσίες πώς θα σβήσουν; Έπαινοι πώς θα δοθούνε; Και οι μετεξεταστέοι πώς θα μετεξεταστούνε;

ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ

Κάθε ειδικότης πρέπει διαρκώς να υπογράφει: χημικοί και φιλολόγοι, γαλλικούδες και ζωγράφοι.

Κάθε μέρα οι δασκάλοι υπογράφουν χαρωπά στο μεγάλο το βιβλίο που ‘χει μέσα πρακτικά.

Υπογράφουν χορευτάδες, υπογράφουν θεατρίνοι. Μόνιμοι και ωρομίσθιοι υπογράφουνε κι εκείνοι. Υπογράφω με λαχτάρα, υπογράφω με μανία. Κάνω γράμματα μεγάλα με πολλή καλλιγραφία. Κάθε μέρα μόλις φτάξεις ψάξε πράξεις να υπογράψεις, κι αν το όνομά σου λείπει μοναχός σου να το γράψεις. Ευτυχής λογάται εκείνος που όλα τα ‘χει πια υπογράψει,

από-δράσεις Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου ως την προσεχή βδομάδα που θα γίνει κι άλλη πράξη. Όποιος δεν βάζει υπογραφή με μαύρο ή μπλε μελάνι, το όνομά του στο χαρτί άδικα τόπο πιάνει. Η ΚΟΝΙΣ Η ΑΦΡΙΚΑΝΙΣ Κ.Π. Ταβάφης (Στις 28 Μαρτίου 2024 ένας δυνατός νοτιάς έφερε σύννεφα αφρικανικής σκόνης. Ανακοινώθηκε ότι είναι επικίνδυνο να κυκλοφορούμε σε εξωτερικούς χώρους. Όμως εκείνη την ημέρα το καιρικό φαινόμενο έτυχε να συμπέσει με προγραμματισμένο περίπατο του σχολείου μας.) Ἦταν ξεκάθαρη πολὺ ἡ ἀνακοίνωσις, χῶρον δὲν ἄφινε δι’ ἀπόψεις κ’ ἑρμηνείας: Ἡ κόνις ἡ ἀφρικανὶς σκοτόνει. Προπάντων τὴν μαθητιῶσα νεολαία, ὁποὺ συνήθειο τό ’χει ν’ ἀποδεκατίζεται ἀπὸ νοσήματ’ ἀναπνευστικά, καρδιαγγειακὰ κι’ ἄλλα τοιαῦτα. Εἶν’ ἀπερίσκεπτον, θαρρῶ, νὰ ξεμυτίσουμε καὶ ν’ ἀντιμετωπίσουμε τὸν Νότο, φορτωμένο σύννεφα ἰλύεντα, ὀλέθρια, ἀφρικανικά. Κι’ ὁ σχολικὸς περίπατος; Ἡ ἀπόφασις, σὰν ἕτοιμη ἀπὸ καιρό, σὰν εἰλημμένη, δὲν ματαιοῦται τελευταία στιγμὴ ἀπροειδοποίητα. Ἆ, ὁ περίπατος. Μὰ μᾶς ἐκθέτει σὲ κινδύνους! Καλὸν δὲν θὰ εἶνε οἱ μαθηταί μας νὰ πεθάνουν· εἶν’ ἀναγκαῖον νὰ βρεθῇ μιὰ κάποια λύσις. Τὸ μόνον ἀσφαλές, ἀναμφιβόλως, εἶνε νὰ πᾶνε οἱ μαθηταί μας ’ς τὸν περίπατον ἀεροστεγῶς κλεισμένοι ’ς τὴν αὐλήν των.

(ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ)

από-δράσεις Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου να πάρουμε να φάμε ένα άθλιο σάντουιτς. Οριακά δε μας έστειλε στον τάφο έστειλε στον τάφο Αφού περάσαμε του Χριστού Πάθη μέχρι να πά- από το σκόρδο γενικά όπως καταλαβαίνετε το με (γραφειοκρατία, κλείσιμο αεροδρομίου κτλ), ταξίδι μας είχε πλούσιες διακυμάνσεις. Απ τα προσγειωθήκαμε στην Μπρατισλάβα. Τότε συνει- ψηλά στα χαμηλά και ανάποδα. δητοποιήσαμε ότι ήμασταν εκτός Ελλάδας, εκτός Όπως και η Βιέννη έτσι και η Πράγα είχε φοβερή σχολείου και εαρχιτεκτονική, γεμάτη μεσαιωνικά κτίρια και κάκτός πραγματικότητας. Από κει φύ- στρα. Στην Πράγα επισκεφτήκαμε απίστευτα γαμε κατευθείαν μουσεία, το ζωολογικό κήπο, παρακολουθήσαμε για Βιέννη Αυστρί- το περίφημο Μαύρο Θέατρο, τα εμπορικά κέα. Παρά την κού- ντρα, τα μνημεία αλλά και τον πέμπτο όροφο ενός club. Επόμενος σταθμός στο ταξίδι μας η ραση του ταξιΔρέσδη της Γερμανίας. Είδαμε την πανέμορφη διού, (γιατί μπήκαμε σε ό,τι μέσο πόλη, τη χαζέψαμε στα μαγαζιά περάσαμε και μεταφοράς υπάρ- μία βόλτα από το μουσείο (γιατί είμαστε και παιχει) και την αυπνί- διά της Τέχνης μη χ3!#). Το ξενοδοχείο στην Πράα, όταν φτάσαμε γα είναι απερίγραπτο, το φαγητό ίσα που τρωγόταν, η εξυπηρέτηση του ξενοδοχείου και υπάλληστη Βιέννη αυτό που μας εντυπω- λοι ήταν κατά βάση αγενείς. Χώρια τα άλλα σχολεία που ήταν και αυτά εκεί και μας κυνηγούσαν σίασε ήταν ότι η πόλη ήταν πανέ- στους διαδρόμους με ένα μπαγλαμά. Νόμιζα ότι μορφη με απί- πρωταγωνιστώ στη «Λάμψη». Γενικά όλοι καθηγητές που μας συνόδεψαν ήταν εξαιρετικοί και στευτη έρχεται τεκτο- με κατανόηση. Κάποια στιγμή μας κυνηγούσαν νική ιστορία. μέχρι και να μας ταΐσουν. Πιστεύω πως μαθητές Αυτό που μας καθηγητές ήρθαμε πολύ κοντά. Κάποιοι χόρεψαν άρεσε ιδιαίτε- μαζί μας, άλλοι με τα iconic luxe και άλλοι μας ρα ήταν ο κα- πρόσεχαν λες και ήταν η μαμά μας και το φοβερό θεδρικός ναός μικρό βαλιτσάκι της. Οι μέρες περνούσαν και κατου Αγίου Στε- νείς μας δεν ήθελε να γυρίσει. Μπορώ να πω πως η εκδρομή μας ένωσε όλους. Ήταν η τελευφάνου. Στην ταία μας εκδρομή στο σχολείο την τελευταία μας όψη του ένιωσα δέος. χρονιά για οι αναμνήσεις που δημιουργήθηκαν φέτος θα μας μείνει να αξέχαστες και πιστεύω Μετά την οπως αυτές εμπειρίες μας έδωσαν πολλά. μορφιά του

Αποστολή Πράγα

ναού που πραγματικά μείναμε με το στόμα ανοιχτό, το επόμενο σοκ ήταν όταν πήγαμε

Γωγώ Κυριακάκη Γιάννης Παπαδακάκης Γ1,Γ2 Λυκείου Καλλιτεχνικό Σχολείο

από-δράσεις Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου

ΓΡΑΦΕΙΝ

ΛΟΓΑ

Άγχος ρολόγια χτυπούν πλήθη μιλούν η κορδέλα αρχίζει να καίγεται η ψυχή αρχίζει να φλέγεται

Μια σιωπή επικρατεί μια σιωπή που αντηχεί σαν κραυγές που φωνάζουν δυνατά Γιατί όλα αυτά;

ο κόσμος παγώνει

Μια σιωπή που είναι δυνατή

η άγνωστη ώρα ζυγώνει

τόσο δυνατή για να ακουστεί

το άυλο βάρος σε τόνους

να ακουστεί εκεί ψηλά

τα μάτια τυφλώνονται από πόνους

για να βοηθήσει τα παιδιά

μία τρίχα πέφτει

να βοηθήσει να σωθεί

μία καρδιά τρέμει

το πιο καλό παιδί!

ένεση αδρεναλίνης

Το μόνο που επικρατεί

τελείως εξαπίνης

είναι ένα βουβό «Γιατί;»

χειρουργείο χωρίς γιατρό λίμνη χωρίς νερό το πλοίο στον βυθό ένα ναυάγιο τραγικό ένα βιβλίο χωρίς σελίδες ένα λουλούδι όλο ακίδες ο εσωτερικός βόμβος αντηχεί

«Γιατί, Θεέ μου , γιατί;» Δεν αξίζει να πονά μια μάνα που ψυχομαχά

μια μανά που κρατά τα δάκρυα της δυνατά Όλοι μαζί τι να της πούμε; Πώς να της σταθούμε;

προδίδει την ανυπότακτη ψυχή και χτύπο-τον χτύπο σταγόνα-σταγόνα μία πέτρινη… σκοτεινή χτίζει εικόνα

Ιουλία Σαμωνάκη Β7 ΓΕΛ Γαζίου

Αφιερωμένο στις οικογένειες των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων Κωνσταντίνα Μιχαλάκη, Γ2 Γενικό Λύκειο Γαζίου

ΓΡΑΦΕΙΝ

Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου

ΛΟΓΑ

Έχεις σκεφτεί πότε πώς ήταν η αρχαιότητα αν οι αρχαίοι είχαν social media; Τι θα πόσταραν άραγε; Ποιες θα ήταν οι σκέψεις και τα συναισθήματα τους; Θα προέβαλαν την πολιτική ή την ιδιωτική τους ζωή; Προσπαθήσαμε να μπούμε λίγο στη θέση του Περικλή, του Αλκιβιάδη, γίναμε για λίγο βασιλιάδες σαν το Μέγα Αλέξανδρο και ιδού το αποτέλεσμα… (Ομαδική Εργασία Α Λυκείου)

#AGORA

00

00

Is the truth in danger ?

Is the truth in danger?

naticism and other harmful ideologies. FurThis misinforOne of the most thermore, due to the mation can also impact dangerous problems vast amount of inforeconomic decisions and that humans have dealt mation individuals enthe everyday choices with in the last centuries counter each day, inthat citizens have to is disinformation in the cluding false information make. All these factors media. What is disinfor- and fake news, it is com- can potentially result in mation? Disinformation mon for people to mis- global crises such as is the purposeful spread lead themselves into wars, environmental disof false information for the advancement of propaganda or other personal benefits such as power, wealth, and so on. It has been the case in many eras in history. This article discusses why disinformation constitutes a threat to our society.

One significant issue caused by disinformation is manipula- making erroneous decition. Specifically, by con- sions, especially on potrolling public opinion, it litical topics like the Palcan lead to the infringe- estine-Israel conflict. ment of human rights There is an abundance and promote fanaticism. of information available For instance, the Nazi on both sides, but some propaganda from 1933 of it has been proven to to 1945 that fueled fa- be false.

asters, loss of trust in government, propaganda, and more. Moreover, in this era of unlimited media information, disinformation can easily manipulate opinions, leading individuals to adopt entirely different

perspectives. This trend not only affects democracy and human rights but also restricts freedom of speech. Would you want your opinions and actions to be manipulated by others?

In conclusion, disinformation stands as an extremely dangerous problem that modern citizens must confront. In my view, it is crucial for people to be informed about this issue, and schools should raise awareness among young individuals about this subject. By enhancing their critical thinking skills, they can better discern and avoid false information in the future. Ιωαννίδης Ιάσονας Τμήμα Γ3, ΓΕΛ Γαζίου

Reb abstract mixed media watercolor white newspaper vintage abstract painting Red poem is a mixed media abstract artwork by Heather Elizabeth

Ζώδια Κριός : κριαράκια μου, τα έχετε φτύσει. Η κούραση σας έχει καταβάλλει. Τα νεύρα σας είναι στο θεό και τους παίρνει όλους η μπαλά. Στενοχωρείτε άθελα σας τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Τα ζείτε όλα στο έπακρο. Ψυχραιμία. Αυτοσυγκέντρωση. Βάλτε μέτρο στη ζωή σας κι όλα θα πάνε μια χαρά . Πώς; Ένα καλό λογοτεχνικό βιβλίο ή ένα χιουμοριστικό κόμικ είναι ο καλύτερος σύντροφος. Άκου τη συμβουλή μου και δε θα χάσεις

Σκορπιός: Αγαπητέ Σκορπιέ, η Σελήνη στον Λέοντα σχηματίζει τρίγωνο με τον Ερμή, που σημαίνει ένα πράγμα…. ότι οι διακοπές του Πάσχα για εσένα θα είναι φανταστικές. Ξεκούραση, παρέες με φίλους, ατέλειωτες βόλτες. Ίσως θα δεις μια πτώση στα ερωτικά σου, αλλά δεν πειράζει γιατί θα έχεις περισσότερο χρόνο να προετοιμαστείς για τις εξετάσεις τις οποίες θα σκίσεις με σωστό ποιοτικό και μεθοδικό διάβασμα. Οπότε κάτσε διάβασε και η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη

Καρκίνος: αγαπητά καρκινάκια, είσαι στην καλύτερη σου φάση με πολλαπλές ευνοϊκές αστρολογικές συνθήκες που υπόσχονται εύνοια και καλή ψυχολογία !!! Η επικοινωνία και η κοινωνικότητα σου δίνουν ευκαιρία να βελτιώσεις τα ερωτικά σου, όσο για τα οικονομικά σου κάνε κινήσεις οι οποίες θα σου προσφέρουν μακροπρόθεσμη οικονομική σταθερότητα. Τι εννοώ; ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Ταύρος: Ταυράκια μου, προσοχή: αλλαγές σε περιμένουν. Ο ανάδρομος Ερμής σε βγάζει έξω από τα νερά σου. Μην ξεχνάς όμως η Αφροδίτη είναι με το μέρος σου. Ευεξία και προσαρμοστικότητα είναι το κλειδί της επιτυχίας! Με λίγα λόγια, φρόντισε το σώμα σου και την υγεία σου, τρώγε σωστά και υγιεινά, αθλήσου και πίστεψέ με θα νιώσεις υπέροχα. Και το σώμα σου θα φτιάξεις και την αυτοπεποίθηση σου θα τονώσεις.

Υδροχόος: Υδροχόε μου, είσαι έξω από τα νερά σου. Υπομονή. Οι διακοπές έφτασαν. Ώρα για ξεκούραση. Επιτέλους θα βουλιάξεις στον καναπέ, θα λιώσεις στο Τικ Τοκ, στα βιντεοπαιχνίδια, θα σκρολάρεις σαν να μην υπάρχει αύριο… Αστειεύομαι φυσικά. Μόλις τα έκανες όλα λάθος. Αν συνεχίσεις ς αυτόν τον ρυθμό θα γίνεις σαν το ζόμπι. Εκμεταλλεύσου τις διακοπές για πραγματική ξεκούραση και αποφόρτιση. Πήγαινε καμιά βόλτα και δες τους φίλου σου, δες καμιά ταινία πέρασε το χρόνο σου δημιουργικά. Άνοιξε και κανένα βιβλίο. Εξετάσεις έρχονται.

Δίδυμος: Φίλε Δίδυμε, το Πάσχα σε βρίσκει σε εξαιρετική ψυχολογική κατάσταση χάρη την υπέροχη όψη σου και τη σελήνη σου Και να θυμάσαι ότι έχεις το καλύτερο ζώδιο. Όμως: ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΆΛΗ ΑΛΛΑΓΉ!!!! Οι καταστάσεις μπορεί να μοιάζουν μπερδεμένες, αλλά ετοιμάσου για μια απίστευτη μεταστροφή στα αισθηματικά αλλά και κοντινά σου σχέδια! Σχολείο-Δουλειά-Φίλοι είναι η ώρα σου Όλα πάνε καλά για εσένα οπότε πάρε το ρίσκο και μη τα παρατάς.. Η προσπάθεια σου θα ανταμειφθεί σύντομα, αξίζει! Το σύμπαν είναι με το μέρος σου αυτόν τον Απρίλιο!

Γ 1 Λυκείου

Ζώδια Ζυγός: ζυγέ μου οι, ψάχνεις

να βρεις τη χαμένη σου ισορροπία. Πώς θα τη βρεις όμως καρφωμένος σε μια οθόνη; Βγες έξω, μίλα με τους φίλους σου, διάβασε κανένα βιβλίο και αμέσως η διάθεσή σου θα αλλάξει. Γενικότερα τόλμα , κάνε τις αλλαγές. Μη μένεις στάσιμος. Και τότε θα βρεις στην αγκαλιά σου ό,τι ποθείς και την Αφροδίτη στον Ερμή θα θυμηθείς. Πρόσεχε όμως μην ανοιχτείς πολύ και σε μαζεύουμε πολλοί.

Αιγόκερως: αιγοκεράκια μου, με τον Πλούτωνα ανάδρομο και τον Ερμή στον Κρόνο τι περίμενες; Η ψυχολογία στα Τάρταρα. Όμως πρέπει να κάνεις κάτι και εσύ. Κουνήσου, έχεις βαλτώσει. Γίνε άνθρωπος της δράσης. Αθλήσου, βγες στη φύση, κάνε καμιά πεζοπορία, πάρε καθαρό αέρα. Το σίγουρο είναι ότι καρφωμένος σε μια οθόνη και στον καναπέ δε βοηθάς τον εαυτό σου. Εμπιστεύσου και τους φίλους σου δεν υπάρχει καλύτερο φάρμακο από τη καλή παρέα

Τοξότης: Αγαπημένε μου Τοξότη, η Αφροδίτη είναι στον Ερμή και καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό. Είναι η ώρα σου να παίξεις μπαλίτσα το Πάσχα. Φλέρταρε με αυτοπεποίθηση και θα εξελιχθεί μια χαρά η φασούλα. Όμως στον τομέα των επαγγελματικών θα φας πολύ σς@##*. Αν έχεις αναλάβει κάποιο πρότζεκτ, κάποια εργασία ή έχεις γραπτές εξετάσεις τα πράγμα θα είναι δύσκολα. Οπότε ξεκουράσου αλλά μην πετάξεις το βιβλίο μακριά. Πάρε το χρόνο σου όμως στρώσου στη δουλειά αλλιώς σε βλέπω στα πατώματα.

Παρθένος: Παρθένε μου αγαπημένε είναι η χρονιά σου, Θα έχεις επιτυχία στα αισθηματικά σου ΌΜΩΣ Πολλά κεράσια, μικρό καλάθι να κρατάς Χάλια θα πάνε τα οικονομικά σου και θα τραβάς τα μαλλιά σου Φιλίες θα χαλάσουν οικογένειες θα ρημάξουν, αλλά το ένδοξο μακρινό μέλλον σου ανήκει Μακριά από Λιοντάρια δαγκώνουν και βρείτε τους ιχθύες να κολυμπήσετε μαζί. Με λίγα λόγια παρθενάκι όλα είναι στο δικό σου το χεράκι προστάτεψε το φιλαράκι δώσε και το χέρι σου στο αδερφάκι κι όλα θα ναι σιγουράκι

Ιχθύς:

με την Αφροδίτη και τον Βόρειο Δεσμό τα πράγματα χρειάζονται δουλίτσα. Το ξέρω πως έχεις απογοητευτεί, όμως μην απελπίζεσαι. Δώσε λίγο χρόνο ακόμα. Έχεις δουλέψει όλη τη χρονιά και ανταμειφθείς γι αυτό. Το αποτέλεσμα που ζητάς θα έρθει. όσο για τις εξετάσεις δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Εμπιστοσύνη στο διάβασμα σου. Καλή ψυχολογία και το άγχος θα φύγει μακριά

Λ έων: λιονταράκι μου. Σου φέξε και φέτος. Με την Α-

φροδίτη στους Διδύμους όλα πάνε μια χαρά. Αισθηματικά, διαβάσματα, φιλίες. Τα έχεις καταφέρει περίφημα. ΌΜΩΣ. Έχε το νου σου ο Κρόνος καραδοκεί. Μια λάθος κίνηση και τα έχασες όλα. Συγκεντρώσου. Συνέχισε στον ίδιο ρυθμό. Διάβασμα για τις εξετάσεις, συμπαράσταση στα φιλαράκια, τρυφερότητα στα αισθηματικά, διάλογο για τις εντάσεις και το κλειδί της επιτυχίας είναι στο χέρι σου.

31

ῆ Των μαθητών

Μάϊος 2023

Επιμέλεια, Συντονισμός εκδόσεων:

Καλλιτεχνικό Σχολείο Ηρακλείου

Εξώφυλλο : Ειρήνη Ανδρή γ1 γυμνασίου Υπεύθυνοι Καθηγητές: Γιάννα Μπορμπουδάκη, Εύα Αλατσάκη, - Ευχαριστούμε τους υπευθύνους καθηγητές των εικαστικών εργαστηρίων και τους μαθητές του Καλλιτεχνικού Σχολείου για τα έργα που ντύνουν τα άρθρα μας. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι βοήθησαν και εργάστηκαν για την έκδοση των τευχών του περιοδικού μας.

Φιλοξενία: ΓΕΛ Γαζίου Με την ευγενική χορηγία της Σχολικής Επιτροπής του Δήμου Χερσονήσου

32