Όταν βρεις χρυσό, ποτέ σου μην τον πάρειςόλον. Πάντα να αφήνεις τρία νομίσματα. Ένα για τη γη που τον κρατούσε Ένα για τον φύλακα που τον προστάτευε Και ένα για αυτόν που τον άφησε Αλλιώς κατάρα θα σε βρει και ο διάβολος θα σε κυνηγάει.
ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΕΡΕΙΠΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΙΑΛΕΞΗΣ ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΡΕΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΖΩΡΤΖΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΙΑΜΠΑΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2022 ar19402 ar17045 ΕΝΘΕΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΥΘΩΝ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΘΡΥΛΟΥΣ
ιστορίες, όπου
το
Αυτές είναι μερικές
Λίγα λόγια για αυτό το ένθετο Η Αρχιτεκτονική είναι μια τέχνη η οποία επηρεάζει τη ζωή των ανθρώπων πιο πολύ απ όσο νομίζουμε. Εκτός από την ύπαρξή της σε κάθε περιοχή κατοίκησης, υπάρχει μια αρχιτεκτονική κρυμμένη στο μυαλό των ανθρώπων. Αυτή δημιουργεί φανταστικά μέρη με εξωπραγματικές
φανερώνουν
πολιτισμικό παρελθόν κάθε τόπου.
από αυτές τις ιστορίες, δημιουργημένες από του Χελμού τα μέρη, όπου δείχνουν το πώς η ιστορία αυτή για τη χαμένη πόλη, δημιούργησε έναν χώρο φαντασίας, απληστίας και μαγείας, με ακόμα πιο διάφανες πτυχές αυτής της Αόρατης Πόλης. Αφιερωμένο στη Φαίδρα και τη Γαρυφαλλιά
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΓΟΥΡΟΥΝΟΠΟΥΛΑ Στη Συκαμιά λέγανε ότι υπήρχε μία γουρουνομάνα. Είχε πάντα να την ακολουθούν τα γουρουνόπουλά της, άλλοι λένε 7, άλλοι λένε 12, όλα χρυσά. Λάμψεις φαινόντουσαν απ’ το χωριό το βράδυ, βλέποντας τα να διασχίζουν το βουνό. Πολλοί προσπάθησαν να τα βρουν, πολλοί ακόμα ψάχνουν.
Η ΒΡΥΣΗ ΤΩΝ ΝΕΡΑΪΔΩΝ “Πάνω προς τη Βαρδούκα, ανάμεσα στα καλύβια, εκεί στους πρόποδες του Χελμού κάτω από το κάστρο, υπάρχει μια πηγή. Όταν περνάς το βράδυ ακούς φωνές και τραγούδια, αλλά κανείς δεν είναι τριγύρω. Νεράιδες (ή αλλιώς Λάμιες) μαζεύονταν εκεί το βράδυ. Εγώ τις φοβόμουν. Όταν μας έβαζε ο πατέρας μας να φυλάμε τα πρόβατα το βράδυ, πήγαινα και κλεινόμουν μόνη μου στο καλύβι. Ο Θανάσης, ο αδερφός μου, έβγαινε έξω. Του φώναζα να μη βγει θα τον φάνε. Με έλεγε φοβητσιάρα. Ποτέ μου δεν τις είδα. Τις άκουγα να τραγουδούν και τις φοβόμουν.”
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ Ο ΛΕΠΡΟΣ Ήτανε λένε γιατρός, τα παλιά χρόνια. Από το Λεοντάρι. Ήρθε και είπε στο χωριό ότι πήγε στο κάστρο έναν λεπρό για να τον παρακολουθεί. Όλοι φοβήθηκαν και κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει το οχυρό. Όλοι φοβόντουσαν. Αλλά κανείς δε σκέφτηκε ότι ο γιατρός είπε ψέματα. Δεν υπήρξε λεπρός. Πήγαινε και έσκαβε μέσα στους πύργους και βρήκε το θησαυρό του κάστρου. Χρυσές λίρες λένε κάποιοι. Έφυγε πριν τον καταλάβουν.
ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ Κάποτε, εκεί που είναι ο Αγιοβασίλης, υπήρχε ένα μοναστήρι που δεν έμοιαζε με άλλο. Πλούσιο, με μια πηγή όπου το νερό έρεε από βρύσες με χρυσές κάνουλες και μια ολόχρυση μεγάλη καμπάνα. Το ρέμα γύρω του. Εκεί λοιπόν στον Αγιοβασίλη γυρνούσανε απ τη Λυκόραχη μια μέρα με βροχή και το ρέμα είχε ξεβράσει ένα πιθάρι. Ήταν γεμάτο χρυσές λίρες.
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Είχε δει η Π. στο όνειρο της, ότι αν πάει και σκάψει εκεί, θα βρει χρυσά νομίσματα. Το όνειρο της είπε όμως να πάει μόνο με τον Γ., με τον οποίο ήταν τσακωμένη. Χωρίς να το σκεφτεί, πήρε τον Σ. και πήγανε μαζί. Όταν φτάσανε στο σημείο η γη έλαμψε με μια λάμψη που τους τύφλωνε. Όταν πέρασε η λάμψη και κοιτάξανε το θησαυρό, τα νομίσματα δεν ήταν πλέον από χρυσό, αλλά από κάρβουνο.