My first document

Με τα μάτια του 5

ου

ΜΑΪΟΣ 2024 – 30ο φύλλο – 14ο έτος Μαθητική Εφημερίδα 5ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας «Ευαγόρας Παλληκαρίδης»

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Δες την Πόλη Αλλιώς

Με τα

του 5ου

ΜΑ ΪΟΣ 2024 – 30 ο φύλλο – 14 ο έτος – Μαθ ητική Εφημερίδα 5 ο υ Γ υμνα σίο υ Πτολεμαΐδα ς «Ευαγόρα ς Παλληκαρ ίδης»

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Μαθητές με άποψη

Μαθητές-αναγνώστες

Τα πρωτάκια ...................................................................... σελ 1

Μια παρέα στον κόσμο των βιβλίων. ................ …..σελ 12

Ζητείται κλειστό γυμναστήριο .................................... σελ 1

Λογοτεχνικές διαδρομές στην Ιστορία… ............... …σελ 13

Περί γυναικείων αθλημάτων ...................................... σελ 2

Μαθητές-θεατές

Οι φίλοι μας τα λάθη……………………………… ......... …….σελ 2

Ερωτόκριτος……..…………………… ................. ………….....σελ 14

«Το κύμα»: Μια ανατρεπτική ταινία…… .......... ……σελ 3

Το όνειρο του Τόνυ……………………… ................. ………σελ 15

Μαθητές εν δράσει

Η δική μου ματιά στη «Φόνισσα»….… ................. ..σελ 15

Μάθημα πολιτικής αγωγής στο δημαρχείο ............ σελ 4

Μαθητές-πολίτες του κόσμου

Ζωντανεύοντας το αρχαίο θέατρο………… ............ …..σελ 5

Για μια μαντήλα……………………………… ........... …….…σελ 16

Στο Μουσείο Κινηματογράφου……………... ............ ......σελ 6

Teens εν δράσει…………………………………… ........... ……σελ. 17

Μάθημα υποκριτικής………………………… .............………σελ 6

Τεχνο-news

Θεατρική εμπειρία…………………………… ............... ……..σελ 7

Ταξίδι με το can sat……………………………….σελ 18-19

Πολιτιστική διαδρομή Βέροια-Θεσσαλονίκη……….σελ 8 Workshop Φιλοσοφίας…………………………… .............. ...σελ 8 Το βιβλίο στη ζωή του εφήβου (έρευνα)…… ............... …σελ 9

Μαθητές-αναγνώστες Εμπειρίες φιλαναγνωσίας………………… ............... …..σελ 10

Μαθητές-ποιητές Χαϊκού………………………………………………. ............... …...σελ 11

Αθλητισμός Μαραθώνιος δρόμος………………………… ........... ………..σελ 20 Αθλητής με χαρακτήρα……………………… ........... ……..σελ 20

Μαθητές-πολίτες Καρναβάλι στην Πτολεμαΐδα…………… ........... ………σελ 21 Το θεματικό πάρκο των μυθολογικών ηρώων .σελ 21

Αφιέρωμα: Δες την πόλη αλλιώς… . ……σελ. 22-26

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ✓

Γιάννης Καμπουρίδης

✓

Μίλτος Σαρβάνης

✓

Ουρανία Πύρζα

✓

Γιώργος Σολιδάκης

✓

Καλλιόπη Χριστοφόρου

✓

Ανδρονίκη Φολτοπούλου

✓

Έλσα Χατζημάνου

✓

Δήμητρα Χαντζή

✓

Θεοδόσης

✓

Ευαγγελία Γιάννου

Τσεπραηλίδης

✓

Μαρίλια Ίτσκου

✓

Αρχοντία Μπαλασούδη

✓

Μαρία Ιωαννίδου

✓

Σοφία Λυκίδου

✓

Χριστίνα Θυμιάνη

✓

Σπύρος Μητρούλης

✓

Ευαγγελία Καραβασίλη

✓

Σεραφείμ Μπισούκης

✓

Σέβη Κώττη

✓

Ζηνοβία Φενερίδου

✓

Μαρία-Νεφέλη Τζιόλα

✓

Παρασκευή Τύπη

✓

Ήβη Τσακμάκη

✓

Γιάννης Σπυρίδης

✓

Γεωργία Φωτιάδου

Υπεύθυνες καθηγήτριες: Βασιλική Γαστεράτου - Αρετή Μπασδάρα Τεχνική Υποστήριξη: Βασιλική Γαστεράτου, Γιώργος Κασνάκης Κατερίνα Γεωργιάδου, Ευαγγελία Καραβασίλη,

Scan me

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σελίδα |1

ΜΑ ΘΗΤΕΣ μ ε ά ποψη Τα πρωτάκια

Ζητείται κλειστό γυμναστήριο

Ράνια Πύρζα, Έλσα Χατζημάνου, Καλλιόπη Χριστοφόρου

της Δανάης Στεφανίδου

Το σχολείο είναι το δεύτερο σπίτι των παιδιών. Μήπως όμως τα σχολείο που έχουμε δεν είναι το ιδανικό μέρος για τα παιδιά, μήπως τα παιδιά δεν νιώθουν καλά μέσα σε αυτό, μήπως κάποια πράγματα χρειάζεται να αλλάξουν;

Το δημοτικό τελείωσε, έφτασε το γυμνάσιο. Το γυμνάσιο έχει πολλές απαιτήσεις και πρέπει οι μαθητές να είναι πιο ώριμοι. Στο νέο σχολείο τα μαθήματα είναι πιο δύσκολα και οι μαθητές οφείλουν να αφοσιωθούν περισσότερο. Η ατμόσφαιρα του σχολείου είναι πιο ψυχρή, οι καθηγητές και οι ποινές πιο αυστηρές.

Στο γυμνάσιο υπάρχουν αρκετά αρνητικά. Κάποια από αυτά είναι τα εξής: Στο τέλος κάθε χρόνου τα παιδιά μπαίνουν στην διαδικασία των εξετάσεων, με αποτέλεσμα να τους καταβάλει το άγχος και η απελπισία αν θα γράψουν καλά ή όχι. Τα θέματα των εξετάσεων είναι όλη η ύλη που κάνανε τα παιδιά κατά τη διάρκεια της μαθητικής χρονιάς και πολλές φορές είναι δύσκολα. Επίσης κάποιος μπορεί να αντιληφθεί ότι το φαινόμενο του εκφοβισμού είναι πιο έντονο. Ο εκφοβισμός είναι πιο σκληρός προς τους νέους μαθητές, διότι είναι πιο αδύναμοι στο καινούριο περιβάλλον. Επίσης οι μαθητές έχουν αναπτύξει ένα απρεπές και ακατάλληλο λεξιλόγιο, με αποτέλεσμα να μιλάνε συχνά στους συμμαθητές τους άσχημα χωρίς να το καταλαβαίνουν. Όμως υπάρχουν και άτομα τα οποία σέβονται, υποστηρίζουν και κατανοούν ο ένας το άλλον. Άλλωστε στο γυμνάσιο τα παιδιά ανακαλύπτουν νέες παρέες που έχουν πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Άρα στο γυμνάσιο αναπτύσσονται οι κοινωνικές μας ικανότητες. Τέλος, για να μην κλείσουμε απαισιόδοξα, ας θυμηθούμε ότι υπάρχουν και θετικά στο γυμνάσιο, για παράδειγμα οι εκδρομές. Οι εκδρομές είναι λίγες, μα αποτελεσματικές στο να ξεφύγει κάποιος από τη σχολική ρουτίνα!

Το δικό μου σχολείο είναι ένα καινούριο κτίριο, αλλά με κάποιες ελλείψεις. Η βασικότερη είναι η έλλειψη του κλειστού γυμναστηρίου. Δεν είναι καθόλου εύκολο να παίξουμε με μπάλες, τα γήπεδα δεν είναι κατάλληλα, πρέπει να επισκευαστούν για την ασφάλεια των μαθητών. Ο βροχερός καιρός εμποδίζει πολλές φορές τη διεξαγωγή του μαθήματος της γυμναστικής, αφού γυμναζόμαστε στην αυλή του σχολείου. Ένα κλειστό γυμναστήριο θα άλλαζε τα πράγματα πολύ, αφού οι μαθητές θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά άλλα αθλήματα εκτός από αυτά που συνηθίζονται σήμερα στα σχολεία. Θα μπορούσε να έχει διάφορα όργανα γυμναστικής, όπως μπάλες, σκοινάκια, στρωματάκια και μια δοκό ισορροπίας για διαφορές αθλητικές δραστηριότητες, που αρέσουν στους μαθητές. Ένα κλειστό γυμναστήριο θα βοηθούσε και την κοινωνική εικόνα του σχολείου, αφού οι γονείς των παιδιών θα είναι πολύ ευχαριστημένοι από ένα σχολείο που καλύπτει τις ανάγκες των παιδιών τους που φοιτούν σε αυτό.

Σελίδα |2

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤΕΣ μ ε ά ποψη Περί γυναικείων

της Αρχοντίας Μπαλασούδη

αθλημάτων

Από τη φύση της η γυναίκα έχει διαφορές με τον άνδρα. Ο άντρας τυχαίνει να ευνοείται, αφού εκ φύσεως έχει πλεονέκτημα στη σωματική διάπλαση, στην αντοχή και στη δύναμη. Η κοινωνία όμως χρησιμοποίησε αυτά τα χαρακτηριστικά εναντίον της γυναίκας και οδηγήθηκε στη υποβάθμισή της σε σχέση με το άλλο φύλο.

να είναι πολύ ανώτερες από αυτές των γυναικών. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως τα αθλήματα που κάνουν οι γυναίκες δεν έχουν ενδιαφέρον. Δυστυχώς, η κοινωνία τα έχει τοποθετήσει σε μια πολύ απαξιωτική θέση σε σχέση με αυτά των αντρών. Το ότι στην τηλεόραση προβάλλονται κυρίως οι αντρικοί αγώνες, σε αθλήματα που θεωρούνται πιο «αντρικά», δημιουργεί αμέσως μια διάκριση. Αλλά και στο γήπεδο, ιδιαίτερα σε τοπικά πρωταθλήματα, οι κερκίδες, σε ένα παιχνίδι αγοριών θα είναι γεμάτες, ενώ σε έναν αγώνα κοριτσιών, τα άτομα που παρακολουθούν θα είναι μετρημένα. Αυτό το φαινόμενο είναι πολύ άδικο για τις αθλήτριες. Μια τέτοια απαξίωση από το κοινό, που προωθεί το άλλο φύλο μειώνει σίγουρα την αυτοπεποίθηση των γυναικών που καταβάλλουν αξιοσημείωτη προσπάθεια. Είναι πραγματικά κρίμα να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν μένει τίποτα άλλο από το να προσπαθούμε να παραδεχτούμε και να αποδεχτούμε επιτέλους την παρουσία των γυναικών στον αθλητισμό, οι οποίες, παρά τις όποιες αντιξοότητες, παραγκωνισμούς και υποτιμήσεις έχουν καταφέρει να κάνουν δυναμική την παρουσία τους στον αθλητικό στίβο.

Οι φίλοι μας τα λάθη της Ουρανίας Πύρζα

Υπήρξαν εποχές που η γυναίκα βρισκόταν σε πολύ υποτιμητική θέση. Για χρόνια επικράτησε ο θεσμός της πατριαρχίας. Από τις αρχές του 20ου αιώνα, οι γυναίκες αρχίζουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Είναι πλέον δυναμικές και απαιτούν ισότητα. Ο αγώνας για ισότητα συνεχίζεται ως σήμερα, καθώς σε πολλές υποανάπτυκτες χώρες οι γυναίκες είναι ακόμα υποδεέστερες από τους άντρες. Όμως ακόμα και στη χώρα μας, που θεωρείται αναπτυγμένη, υπάρχουν κατάλοιπα της πατριαρχικής κοινωνίας. Αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο στον χώρο των αθλημάτων. Το αντρικό φύλο ευνοείται από τη φύση και αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι αθλητικές επιδόσεις των αντρών

Πόσες φορές κάποιος έχει σκεφτεί ότι τα λάθη μπορεί να έχουν και μια θετική πλευρά; Συνήθως τα ξεχνάμε και δεν θέλουμε να θυμόμαστε ότι τα κάναμε. Στην πραγματικότητα τα λάθη είναι ανθρώπινα και τα διαπράττουμε όλοι. Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε γι’ αυτά, αντιθέτως μας βοηθάνε σε πολλά πράγματα. Αρχικά τα λάθη δεν καθορίζουν τον χαρακτήρα κάποιου. Όταν κάνουμε κάποιο λάθος, δεν καταστρέφεται και ο κόσμος. Ούτε η αποτυχία που συνδέεται με τα λάθη είναι κάτι τόσο κακό. Δεν πρέπει να την φοβόμαστε. Μας βοηθάει να ρισκάρουμε και να μην τα παρατάμε ή να διστάζουμε. Αντιθέτως η αποτυχία είναι το κλειδί της επιτυχίας, της συχώρεσης, της κατανόησης και της αποδοχής. Μπορεί βέβαια τα λάθη να μας γίνουν συνήθεια. Για αυτό δεν πρέπει να τα επαναλαμβάνουμε. Πρέπει να θυμόμαστε τα εξής: Όταν έχουμε ένα στόχο και προσπαθούμε να τον πετύχουμε πολλές φορές κάνουμε κάποια λάθη. Δεν πρέπει να τα παρατάμε, τα λάθη μας βοηθούν να συνεχίσουμε και στο τέλος να πετύχουμε. Τα λάθη που μας οδηγούν στην αποτυχία είναι και η δύναμή μας προς την επιτυχία. Επιπλέον αν κάνουμε κάποιο λάθος, γινόμαστε πιο ειλικρινείς, όταν το παραδεχόμαστε και αναλαμβάνουμε την ευθύνη. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι, όσο και αν στεναχωριόμαστε, τα λάθη δεν μας βλάπτουν. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε και να συνυπάρχουμε με αυτά. Εν τέλει τα λάθη είναι φίλοι μας.

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σελίδα |3

ΜΑ ΘΗΤΕΣ με άπο ψη

«Το Κύμα»: Μια ανατρεπτική ταινία Ευαγγελία Γιάννου, Μαρία Ιωαννίδου, Ήβη Τσακμάκη Πόσο εύκολα μπορεί να επιβληθεί στις μέρες μας μια δικτατορία; Είναι ο φασισμός μια ιδέα ή μια στάση ζωής που επιζεί μέχρι και σήμερα; Κανένας έφηβος στην ηλικία μας δε θα πίστευε ότι κάτι τέτοιο είναι εύκολο να συμβεί. Κι όμως, η ταινία «Το Κύμα», που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο σχολείο, αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο. Η ταινία αυτή είναι η γερμανική εκδοχή μιας προγενέστερης αμερικανικής ταινίας. Και οι δυο πραγματεύονται το ίδιο αξιοσημείωτο γεγονός που έλαβε χώρα το 1967 στην Αμερική: ένας προοδευτικός και ιδιαίτερα δημοφιλής καθηγητής εφάρμοσε ένα πείραμα σε μαθητές Λυκείου και κατάφερε μέσα σε μια μόνο εβδομάδα να μετατρέψει τα άτομα, δηλαδή τους μαθητές του, σε μια μάζα και να τα χειραγωγήσει μεταδίδοντάς τους ιδέες και πρακτικές που ρέπουν στον φασισμό. Στην ταινία, παρουσιάζεται γοητευμένος κι ο ίδιος από την εξουσία και τη μαζική αναγνώριση τόσο, ώστε δεν καταφέρνει να βάλει τέλος στο πείραμα όταν έπρεπε, με αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο ενός μαθητή και τη σύλληψη του ίδιου. Η ταινία δημιούργησε αντιφατικά συναισθήματα και προβληματισμούς στους συμμαθητές μας. Αρχικά, η ομοιομορφία των ρούχων, ο χαιρετισμός, η παράλογη πειθαρχία μας έκαναν να σκεφτούμε περιπτώσεις που όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας, ακόμα και μέσα στα σχολεία μας. Επίσης, η αναγνώριση ενός καθηγητή, τα κριτήρια με βάση τα οποία θεωρούμε κάποιον «καλό καθηγητή» και η τυφλή υποταγή σε όσα μας λέει, έβαλαν σε σκέψεις πολλούς από εμάς. Βέβαια, καταλάβαμε ότι τόσο ο καθηγητής, όσο και οι μαθητές που συμμετείχαν στο «Κύμα», στηρίχτηκαν στη δύναμη της ομάδας και στην ασφάλεια που αυτή παρέχει, ιδιαίτερα σε μαθητές που ανήκουν σε μικρές ομάδες, όπως οι μετανάστες ή άτομα με οικονομικά προβλήματα ή ακόμα και παιδιά χωρίς παρέες και αποδοχή. Είναι καλό, όμως, μόνο και μόνο για να ανήκουμε σε μια ομάδα να χάνουμε τον εαυτό μας; Τέλος, μας έκανε εντύπωση ότι, από τον λήθαργο και τη μαζοποίηση, ξύπνησαν οι μαθητές, όταν άτομα με κριτική σκέψη φιλτράρισαν όλες αυτές τις συμπεριφορές και τις κατήγγειλαν άφοβα. Και μάλιστα μέσα από μια σχολική εφημερίδα! Τόσο μεγάλη δύναμη έχει η δημοσιογραφία όταν λειτουργεί καλά! Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι απογοητευτήκαμε κάπως βλέποντας ορισμένους συμμαθητές μας να μένουν σε κάποιες σκηνές και να γελούν χωρίς να ενεργοποιούνται και να προβληματίζονται από τα βαθύτερα νοήματα που μετέδιδε η ταινία. Όπως και να έχει ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να δούμε κάτι διαφορετικό. Η ταινία μας έδωσε τροφή για σκέψη και είναι καλό να έχουμε κι άλλες τέτοιες ευκαιρίες στο μέλλον.

Σελίδα |4

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤΕΣ εν δρά σει Μάθημα πολιτικής αγωγής στο δημαρχείο Μαρία Ιωαννίδου & Ευαγγελία Γιάννου

Πρόσφατα, με αφορμή το μάθημα της κοινωνικής και πολιτικής αγωγής που διδάσκει η καθηγήτρια Αγάπη Ραδουνισλή, επισκεφτήκαμε το Δημαρχείο της πόλης. Σκοπός αυτής της επίσκεψης δεν ήταν μόνο να συνομιλήσουμε με τον Δήμαρχο, αλλά και να ενημερωθούμε σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας αυτού του χώρου. Αρχικά, από τον κ. Σιταρίδη, πήραμε πληροφορίες σχετικά με την ιστορία της περιοχής μας και μας έδειξε τα γραφεία στα οποία εργάζονται οι υπάλληλοι του δήμου. Έπειτα, περάσαμε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου μας περίμενε ο δήμαρχος κ. Παναγιώτης Πλακεντάς για μια σύντομη συνέντευξη. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο δήμαρχος μας μίλησε για τα μελλοντικά έργα στην Πτολεμαΐδα («πρωτοπόρα και μεγάλα» τα χαρακτήρισε), για το ξεκίνημα των οποίων έχει συγκεντρωθεί το απαιτούμενο προσωπικό αλλά και κεφάλαιο. Όλα θα ξεκινήσουν από την αλλαγή της εικόνας της. Θα αναδιαμορφωθούν η πλατεία, αλλά και ο χώρος του γηπέδου. Μας είπε πως δρομολογείται ένα νέο γήπεδο ποδοσφαίρου, η στέγαση της λαϊκής αγοράς και η δημιουργία campus για την διαμονή φοιτητών του τοπικού πανεπιστημίου.

Έπειτα έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην επέκταση του πάρκου εκτάκτων αναγκών. Συγκεκριμένα, μας είπε ότι σκοπός της δημοτικής αρχής είναι, όχι μόνο να επεκταθεί το πάρκο, αλλά να τοποθετηθούν στον νέο χώρο του πίστες για skateboard και rollers. Μηχανήματα αυτόματης πώλησης θα τοποθετηθούν σε εκείνο τον χώρο και θα δώσουν μια πιο όμορφη εικόνα στην πόλη. Συνεπώς, ο δήμος έχει δημιουργήσει μια λίστα δράσεων που θέλει να πραγματοποιήσει στο κοντινό μέλλον. Είναι δυνατόν, με τα απαραίτητα χρήματα και σε εύλογο χρονικό διάστημα βέβαια, η πόλη μας να αλλάξει ριζικά και να αναβαθμιστεί για να προσφέρει το καλύτερο στους δημότες της. Αυτή η ενημέρωση ήταν κατατοπιστικότατη και μας βοήθησε να καταλάβουμε πως λειτουργεί ένας δήμος. Σίγουρα μια τέτοια επίσκεψη είναι σημαντικό να την κάνει κάθε σχολείο. Μετά από συζητήσεις και σκέψεις σχετικά με τις πρωτοποριακές ιδέες της δημοτικής αρχής για την πόλη μας καταλήξαμε στο ότι, αν αυτά εφαρμοστούν, η Πτολεμαΐδα θα αποκτήσει ένα καλύτερο μέλλον. Ωστόσο, θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια και δαπάνη χρημάτων. Ας ελπίσουμε ότι ο δήμος έχει τη διάθεση, αλλά και τα μέσα να τηρήσει τις υποσχέσεις που μας έδωσε.

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σελίδα |5

ΜΑ ΘΗΤΕΣ εν δρά σει

Ζωντανεύοντας το αρχαίο θέατρο της Ευαγγελίας Καραβασίλη

Στα πλαίσια του μαθήματος της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας «Ελένη» του Ευριπίδη πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη των τμημάτων Γ2 & Γ3 στο Πάρκο εκτάκτων αναγκών της Πτολεμαΐδας. Σκοπός της εκπαιδευτικής μας επίσκεψης ήταν να δούμε στην πράξη τα μέρη του αρχαίου θεάτρου. Με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού μας Αντωνίας Σπηλιοπούλου, κατανοήσαμε και είδαμε στην πράξη ότι το αρχαίο θέατρο αποτελείται από οκτώ μέρη: την αριστερή και δεξιά πάροδο, τη θυμέλη, την ορχήστρα, τα διαζώματα, τις κλίμακες, τα ειδώλια και τις κερκίδες.

Κατά την άφιξη μας στο θεατράκι του Πάρκου εκτάκτων αναγκών χρησιμοποιήσαμε αυτά που μάθαμε στην πράξη συμπληρώνοντας μια άσκηση σχετικά με τα μέρη του θεάτρου. Τέλος η εκδρομή ολοκληρώθηκε με την πραγματοποίηση μιας αναπαράστασης σχετικά με τον τρόπο που μπαίνουν οι αρχαίοι τραγωδοί στο θέατρο. Αυτή η εκπαιδευτική εκδρομή ήταν πολύ σημαντική, γιατί μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε στην πράξη και να κατανοήσουμε καλύτερα τα μέρη του αρχαίου θεάτρου μέσω της διαδραστικής αυτής εμπειρίας. Κατά την άποψη μου, αυτή η βιωματική διαδικασία μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα έννοιες και ορισμούς συγκριτικά με την προσέγγιση που θα είχαμε στην τάξη βλέποντάς τα από ένα βίντεο και εικόνες.

Σελίδα |6

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤΕΣ εν δρά σει

Στο Μουσείο Κινηματογράφου Σοφία Λυκίδου & Σπύρος Μητρούλης

Στο πλαίσιο εκπαιδευτικής εκδρομής, μαθητές και μαθήτριες της δημοσιογραφικής ομάδας του σχολείου επισκέφθηκαν το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με σκοπό να μυηθούν στην τέχνη του κινηματογράφου. Το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και είναι το μοναδικό μουσείο κινηματογράφου στην Ελλάδα. Το Μουσείο βρίσκεται σε διατηρητέο στο τέρμα της παραλίας.

Το Μουσείο Κινηματογράφου ξετυλίγει την ιστορία του ελληνικού σινεμά. Ξεκινά από τις πρώτες προσπάθειες των αρχών του 20ού αιώνα, συνεχίζοντας με το δράμα και τις κωμικές-ρομαντικές ταινίες του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Ο επισκέπτης αποκτά επαφή με τον νεοελληνικό ρεαλισμό που ακολούθησε την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο, τις κωμωδίες και τα μιούζικαλ ελλήνων παραγωγών που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1960, τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, που χαρακτηρίζεται ως «κινηματογράφος των δημιουργών», καταλήγοντας στις ταινίες που παίζονται σήμερα.

Η εξοικείωση του επισκέπτη με την κινηματογραφική τέχνη επιτυγχάνεται όχι μόνο με την περιήγησή του σε μία συλλογή αντικειμένων, που σχετίζονται με το σινεμά, αλλά από την περιήγηση και την συμμετοχή του σε μια συλλογή στιγμών θέασης του ελληνικού σινεμά. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο τέλος της περιήγησης δίνεται η δυνατότητα στους επισκέπτες να συνδημιουργήσουν με την καθοδήγηση του υπεύθυνου τη δική τους ταινία.

Μάθημα υποκριτικής του Γιάννη Σπυρίδη Ήταν μέσα Φεβρουαρίου όταν η θεατρική ομάδα δέχτηκε την επίσκεψη του κυρίου Ιωαννίδη, του Αντιδημάρχου Πολιτισμού. Ο κύριος Ιωαννίδης ως ερασιτέχνης ηθοποιός έδωσε συμβουλές στα μέλη της θεατρικής ομάδας με σκοπό να κατανοήσουν οι μαθητέςηθοποιοί πώς θα αποδώσουν με αληθοφάνεια και πειστικότητα τους ρόλους τους. Έθεσε απλές ερωτήσεις όπως «Τι είναι ο ρόλος σας;». Αυτό προκάλεσε στους μαθητές-ηθοποιούς έντονο προβληματισμό όσον αφορά τους ρόλους που θα υποδυθούν. Στη συνέχεια είδε μερικές σκηνές και προσπάθησε να τις βελτιώσει λέγοντας πως οι ηθοποιοί πρέπει να δείξουν περισσότερο συναίσθημα και πραγματικά να μπουν στον ρόλο τους. Επίσης άλλαξε τον τρόπο που βρίσκονταν οι ηθοποιοί στη σκηνή, με αποτέλεσμα να την βελτιώσει και να την κάνει να δείξει περισσότερο αίσθημα. Η παρουσία του κυρίου Ιωαννίδη βοήθησε πολύ την θεατρική μας ομάδα και οι συμβουλές του εφαρμόστηκαν και στον θεατρικό διαγωνισμό στον οποίο πήρε μέρος το σχολείο μας, με αποτέλεσμα να κερδίσουμε το τρίτο βραβείο.

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σελίδα |7

ΜΑ ΘΗΤΕΣ εν δρά σει

Θεατρική εμπειρία της Χριστίνας Θυμιάνη Η αφορμή: Όπως κάθε χρόνο, η θεατρική ομάδα του σχολείου ετοιμάζει μία θεατρική παράσταση με αφορμή την γιορτή της 25ης Μαρτίου. Φέτος, στη συμπλήρωση 50 χρόνων από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, παρουσιάσαμε το έργο «Θαλασσοφίλητή μου Γη, Ματόβρεχτη πατρίδα». Η οντισιόν: Όταν επιτέλους έγιναν γνωστά τα άτομα τα οποία είχαν περάσει, όλοι τρέξαμε στον πίνακα ανακοινώσεων με τα ονόματα και τους ρόλους. Εγώ είχα περάσει την οντισιόν. Θα είχα δύο ρόλους με διαφορετικές απαιτήσεις, τον ρόλο της προσωποποιημένης Κύπρου και μιας γυναίκας που έχασε δικούς της στην εισβολή. Αυτός ο ρόλος απαιτούσε έντονο συναίσθημα και έμφαση στον πόνο και τον φόβο που ένιωθε, ενώ, από την άλλη η Κύπρος, προσωποποιημένη, χρειαζόταν συγκεντρωμένο και σοβαρό ύφος, ίσια στάση σώματος, κάτι το οποίο μπορώ να ομολογήσω ήταν λίγο επίπονο κάποιες φορές, όμως δεν με πείραζε καθόλου. Οι πρόβες: Στις πρόβες, εκτός από τις πλάκες και τις συζητήσεις που έκανα με τους συμμαθητές μου, αξιοσημείωτη ήταν και η προσπάθεια που κάναμε για να βγει ένα καλό αποτέλεσμα. Όμως πρέπει να είμαστε ευγνώμονες και για τους υπεύθυνους καθηγητές και καθηγήτριες, που μας βοήθησαν στην κατανόηση του έργου και στο στήσιμο των σκηνών.

Ο διαγωνισμός: Η πρώτη παράσταση ήταν στους πανελλήνιους μαθητικούς θεατρικούς αγώνες, στην Θεσσαλονίκη. Εκεί δεν παίξαμε από εμπειρία, αλλά σαν να κάναμε μία συνηθισμένη πρόβα. Πέρα από τα τεχνικά προβλήματα που είχαμε πριν αρχίσουμε, τα οποία δημιούργησαν τεράστιο άγχος, τελικά ήταν από τις καλύτερες ερμηνείες μας και αυτό αποδείχθηκε με την τρίτη θέση που κατακτήσαμε, ανάμεσα σε άλλα 11 λύκεια από όλη την Ελλάδα. Η παράσταση επίσης βραβεύτηκε με βραβείο για το καλύτερο βίντεο που συνόδευε την παράσταση. Οι παραστάσεις: Σε κάθε παράσταση μαζευόταν όλο και περισσότερος κόσμος κάθε φορά και αυτό μας έδινε δύναμη να συνεχίσουμε, καθώς δεν ήταν λίγα τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε. Όμως όλα λύνονταν με το δυνατό χειροκρότημα του κοινού, στο τέλος κάθε παράστασης, και τα συγχαρητήρια που δεχόμασταν από όλους.

Αποτίμηση: Θα το ξανάκανα χωρίς αμφιβολία. Θα ήθελα να γυρίσει ο χρόνος πίσω, όχι μόνο για την εμπειρία του θεάτρου αλλά και γιατί εμείς, τα παιδιά της τρίτης γυμνασίου, θα αφήσουμε πίσω το σχολείο αυτό που μας έδωσε πολλές ευκαιρίες να δοκιμάσουμε τον εαυτό μας.

Σελίδα |8

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤΕΣ εν δρά σει

Πολιτιστική διαδρομή Βέροια-Θεσσαλονίκη Ευαγγελία Καραβασίλη, Ουρανία Πύρζα, Καλλιόπη Χριστοφόρου Τη σχολική χρονιά 2023-2024 η εφημερίδα του 5ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας ξεκινά δυναμικά. Με πρώτη δράση της μια της μια εκπαιδευτική εκδρομή στη Βέροια και τη Θεσσαλονίκη Η πρώτη στάση της εκδρομής ήταν στη Βιβλιοθήκη της Βέροιας. Εκεί η βιβλιοθηκάριος μας διηγήθηκε την ιστορία της Βιβλιοθήκης, πώς δημιουργήθηκε και πώς εξελίχθηκε με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Οι υπηρεσίες της Βιβλιοθήκης είναι πολλές. Με μια ειδική κάρτα μπορεί να διαβάσει ή να δανειστεί ένα βιβλίο, να υλοποιήσει κάποια εργασία στον υπολογιστή, να δανειστεί ένα τάμπλετ ή φωτογραφική μηχανή, να ασχοληθεί με τον 3D εκτυπωτή, να περάσει τον χρόνο του στο στούντιο ηχογράφησης, να διαβάσει και να πληροφορηθεί από την τοπική καθημερινή εφημερίδα.

Η δεύτερη στάση μας ήταν στο Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκη, όπου χωριστήκαμε σε δύο ομάδες και επιβιβαστήκαμε στο τουριστικό λεωφορείο για να ξεκινήσουμε την εξερεύνηση μας στα μνημεία της Θεσσαλονίκης, γνωστά και άγνωστα. Στο τουριστικό λεωφορείο γυρίσαμε σε όλα τα σημαντικά σημεία και μνημεία της πόλης μερικά από αυτά που έκαναν και την περισσότερη εντύπωση στους μαθητές ήταν, η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, τα πελώρια Βυζαντινά τείχη. Είδαμε πτυχές της Θεσσαλονίκης που δεν είχαμε ξαναδεί, δηλαδή είδαμε τη ρωμαϊκή, τη βυζαντινή, αλλά και την οθωμανική της πλευρά που έμεινε από τα παρελθόν της. Η εκδρομή μας δίδαξε σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία της Θεσσαλονίκης. και πήραμε ιδέες για το πως να αναδείξουμε τον πολιτισμό της πόλης μας

Workshop Φιλοσοφίας του Γιάννη Καμπουρίδη Στο πλαίσιο εκπαιδευτικής δράσης, ένα τμήμα της Α΄ Γυμνασίου και η συντακτική ομάδα της εφημερίδας του σχολείου μας επισκεφτήκαμε στις 15 Φεβρουαρίου 2024 το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος για να παρακολουθήσουμε το Workshop Φιλοσοφίας «Φιλοσοφία της Τεχνητής Νοημοσύνης - Σε ποιον ανήκει το μέλλον;», ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα εμπνευσμένο από τον Δρ. Φιλοσοφίας, δημοσιογράφο και συγγραφέα Γιώργο Χατζηβασιλείου.

To Workshop Φιλοσοφίας ξεκινά με τη προβολή ενός ντοκιμαντέρ της σειράς Animated Φιλόσοφοι για τον Αριστοτέλη και προβάλλει την προσωπικότητα του Αριστοτέλη ως πρακτικού επιστήμονα, σε αντίθεση με τον δάσκαλο του, τον Πλάτωνα, που συνδέεται με τη θεωρία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μας καλεί να τη συλλογιστούμε όχι μόνο τεχνολογικά, αλλά κυρίως φιλοσοφικά και εκπαιδευτικά. Στη συνέχεια, ακολούθησε διάλεξη του κ. Γιώργου Χατζηβασιλείου περί του τι είναι η φιλοσοφία, ποια είναι η σημασία της στην καθημερινή ζωή, ποια είναι η προσφορά της φιλοσοφίας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Στο τέλος, εμείς οι μαθητές είχαμε τη δυνατότητα να εκφράσουμε τις απορίες και τους προβληματισμούς μας.

Φυσικά προτείνουμε σε μικρούς και μεγάλους να παρακολουθήσουν το Workshop Φιλοσοφίας και να αναζητήσουν την απάντηση στο ερώτημα…Τεχνητή Νοημοσύνη: απειλή ή πρόκληση;

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σελίδα |9

ΜΑ ΘΗΤΕΣ εν δρά σει

Το βιβλίο στη ζωή του εφήβου Μαρία-Νεφέλη Τζιόλα, Ήβη Τσακμάκη, Γεωργία Φωτιάδου

Στο 5ο Γυμνάσιο Πτολεμαΐδας κατά το σχολικό έτος 2023-2024, διεξήχθη έρευνα που αφορά τη διερεύνηση της αναγνωστικής συμπεριφοράς των μαθητών του σχολείου. Δόθηκε ερωτηματολόγιο 27 ερωτήσεων στους μαθητές της Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξης, που συντάχθηκε από μαθήτριες της Γ΄ τάξης με την επιμέλεια των φιλολόγων Βασιλικής Γαστεράτου και Αρετής Μπασδάρα. Το σύνολο των μαθητών ανέρχεται στους 220, από τους οποίους απάντησαν οι 189. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πορίσματα από τη διεξαγωγή της έρευνας:

• • • • •

•

Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι η πλειοψηφία δηλώνει ότι έχει επαφή με τα εξωσχολικά βιβλία (115 vs 74). Σχεδόν 1 στους 2 ερωτώμενους υποστηρίζει ότι στο οικογενειακό του περιβάλλον οι γονείς του είναι αναγνώστες βιβλίων. Το μέσο πλήθος δείγματος διαβάζει στη διάρκεια του έτους ένα έως τέσσερα βιβλία. Ευχάριστη είναι η διαπίστωση ότι μερικοί (20,6 %) μαθητές διαβάζουν περισσότερα από πέντε βιβλία τον χρόνο. Οι μη αναγνώστες -50 μαθητές- θεωρούν ότι τα βιβλία δεν είναι ελκυστικά και 33 μαθητές ισχυρίζονται ότι η έλλειψη χρόνου είναι λόγος για τον οποίο δεν διαβάζουν βιβλία. Στην ερώτηση «βιβλίο ή ταινία;» περίπου το 60% των ερωτώμενων επιλέγει την ταινία, ενώ το 36% βρίσκουν ελκυστικές και τις δύο επιλογές. Η πρόθεση ανάγνωσης αφορά κυρίως έντυπα βιβλία. Εξίσου χαμηλό είναι το ποσοστό (11%) που επηρεάζεται από το Booktok. Αδιαμφισβήτητα, για το 67% των μαθητών, το σχολείο αποτελεί έναυσμα για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας. Είναι αξιοσημείωτο ότι το 77,8 % των ερωτώμενων υποστηρίζει πως έχει επισκεφτεί τη βιβλιοθήκη του σχολείου μας, ωστόσο το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 52,4 % στο ερώτημα αν έχουν επισκεφτεί τη δημοτική βιβλιοθήκη. H σχολική βιβλιοθήκη αποτελεί έναν χώρο οικείο για τα παιδιά, όπου πραγματοποιούν σχολικές εργασίες και μελετούν. Στη διαπίστωση ότι 81 άτομα έχουν επισκεφτεί τη βιβλιοθήκη για να δανειστούν κάποιο βιβλίο, είναι οξύμωρο ότι μόνο 15 άτομα από τον συνολικό μαθητικό πληθυσμό συστηματικά δανείζονται βιβλία.

Συμπερασματικά, το βιβλίο δεν κατέχει εξέχουσα θέση στη ζωή του εφήβου. Δυστυχώς, η εξοικείωση με την τεχνολογία και η συνεχής ενασχόληση με τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης τροχοπεδούν την επαφή του εφήβου με το βιβλίο. Ίσως ευθύνη φέρει και το σχολείο, που δεν καλλιεργεί την φιλαναγνωσία με τρόπο ελκυστικό για τους μαθητές, αλλά την καθιστά μια διαδικασία ανιαρή για την πλειονότητα των μαθητών. Ωστόσο, σε πολλά σχολεία, όπως και στο δικό μας, γίνονται προσπάθειες για την ένταξη του εξωσχολικού βιβλίου στην καθημερινότητα του εφήβου και την προώθηση της φιλαναγνωσίας με την ανάγνωση βιβλίων στο μάθημα της Λογοτεχνίας, συμμετοχή σε φιλαναγνωστικές ομάδες και διαγωνισμούς. Ελπίζουμε τελικά το βιβλίο να βρει τη θέση του στη ζωή του εφήβου!

Σ ε λ ί δ α | 10

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤΕΣ-α ναγνώστες Εμ πειρίες φιλανα γνωσίας Ζωρζ Σαρή: «Ο θησαυρός της

Αγγελική Δαρλάση: « Όταν

Βαγίας»

έφυγαν τα αγάλματα» Σοφία Λυκίδου & Σπύρος Μητρούλης

Περίληψη: Μια γνήσια περιπέτεια, όπου οι κυνηγοί του θησαυρού εδώ δεν είναι μεγάλοι, αλλά τα παιδιά. Καλοκαίρι σ' ένα ελληνικό νησί, καλοκαίρι με παιδιά. Καλοκαίρι μ' ένα θησαυρό που περιμένει να τον βρουν. Ένα από τα σύγχρονα "κλασικά" βιβλία για παιδιά και για νέους, όπου μαζί με την αναζήτηση του κρυμμένου θησαυρού έρχεται στην επιφάνεια το φως, η χαρά, η ανεμελιά, ο ήλιος της Ελλάδας. Και προσοχή ένα ελληνικό βιβλίο περιπέτειας... Πως δουλέψαμε: Για το διάβασμα του βιβλίου χρησιμοποιήσαμε τα τάμπλετ του σχολείου. Διαβάζαμε στην τάξη, σχολιάζαμε και, αν θέλαμε, αποτυπώναμε γραπτά τις εντυπώσεις μας σε ένα ημερολόγιο ανάγνωσης στο σπίτι. Αφού τελειώσαμε την ανάγνωση του βιβλίου είδαμε και μερικά επεισόδια της σειράς που γυρίστηκε παλαιότερα στην τηλεόραση, με βάση το βιβλίο, και τα συγκρίναμε. Το ίδιο έγινε και με το graphic novel, το οποίο εικονογράφησε ο γνωστός εικονογράφος Canellos Cob. Και φυσικά, με αφορμή την ανάγνωση του graphic novel, υπήρξε μια διαδικτυακή συνάντηση με τον εικονογράφο, στην οποία μας απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με τον ίδιο, το επάγγελμά του και τα βιβλία που έχει εικονογραφήσει. Εντυπώσεις: Η ανάγνωση ενός ολόκληρου λογοτεχνικού βιβλίου στο μάθημα της λογοτεχνίας ήταν μια πολύ διαφορετική και χαλαρωτική εμπειρία. Ήταν ένα διάλειμμα από τα συνηθισμένα μαθήματα, στα οποία έπρεπε να κουβαλάμε βιβλία και να λύνουμε ασκήσεις. Η ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα γιατί υπάρχουν πολλές εκδοχές του βιβλίου και μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερες συγκρίσεις και συζητήσεις. Συνιστούμε το βιβλίο ανεπιφύλακτα για όσους επιθυμούν να το διαβάσουν.

Ζηνοβία Φενερίδου & Παρασκευή Τύπη Το βιβλίο που διαβάσαμε στο τμήμα μας (Β3), κατά το σχολικό έτος 2023-2024, υπήρξε το «Όταν έφυγαν τα αγάλματα», το οποίο αναφέρεται σε ένα άγνωστο ιστορικό γεγονός κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, την απόκρυψη των εκθεμάτων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας, με σκοπό να προστατευθούν από τον πόλεμο και τους Γερμανούς. Η ανάγνωση του βιβλίου ήταν μέρος του προγράμματος φιλαναγνωσίας «Λογοτεχνικές διαδρομές στην Ιστορία», το οποίο συνδιοργανώνει το σχολείο μας με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαΐδας. Η συγγραφέας του βιβλίου, Αγγελική Δαρλάση, επιλέγει ως κεντρικό πρόσωπο του βιβλίου ένα κορίτσι που έχει φίλους τα αγάλματα του Μουσείου. Η ιστορία αρχίζει όταν κηρύσσεται πολέμος με τους Ιταλούς. Μέσα από το βιβλίο μαθαίνουμε για τα γεγονότα του πολέμου, αλλά και πώς έγινε όλη η διαδικασία απόκρυψης των αγαλμάτων. Η ανάγνωση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε μέσω τάμπλετ, ενώ οι μαθητές μπορούσαν να εκφράσουν τις εντυπώσεις τους σε ένα ημερολόγιο ανάγνωσης που είχαν στην κατοχή τους. Όταν ολοκληρώθηκε η ανάγνωση του βιβλίου, το τμήμα μας , μαζί με την καθηγήτρια του Γαστεράτου Βασιλική, πραγματοποίησαν μια διαδικτυακή συνάντηση με την συγγραφέα του βιβλίου, στην οποία οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις απορίες τους, τις οποίες απαντούσε με πολλές λεπτομέρειες η κυρία Δαρλάση. Επιπλέον το τμήμα πραγματοποίησε και δύο διαδικτυακές συναντήσεις με άλλα σχολεία (1ο Πρότυπο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και 3ο Γυμνάσιο Αμαρουσίου) τα οποία είχαν και αυτά διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο. Τέλος παρακολουθήσαμε και την τελετή λήξης του προγράμματος φιλαναγνωσίας στο Μουσικό Σχολείο Πτολεμαΐδας, όπου γνωρίσαμε από κοντά και τη συγγραφέα Αγγελική Δαρλάση.

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σ ε λ ί δ α | 11

ΜΑ ΘΗΤΕΣ -πο ιητές Τι πιο τραγικό; Το πρωί για το σχολειό να ετοιμαστώ.

Τρέχω σαν τρελός μα ο χρόνος κυνηγός με καταδιώκει

και με τα πολλά μες στης τάξης τα κελιά

Ποιος έχει θάρρος

παγιδεύομαι

Πριν αλλάξει τον κόσμο Ν’ αλλάξει ο ίδιος;

Βγαίνει ο ήλιος και οι άνθρωποι φορούν Μια φλούδα σκόνη

τα χαμόγελα

Στης σκέψης μου τα φύλλα

Βραδιάζει τώρα

Η θύμησή σου

Στην ώρα της η νύχτα Εσύ που είσαι;

Στο πρωινό φως ψιθυρίζω μυστικά σε σένα μόνο.

Ποτέ μην ξεχνάς

αύριο ξεκινά μέρα χαρούμενη

Χαϊκού Βιβή Σαββίδου Μαρία-Νεφέλη Τζιόλα Σεβαστή Μπάρμπα Παναγιώτης Καλόγηρος

Υπεύθυνες καθηγήτριες:

Καραγιώργου Ελένη Σπηλιοπούλου Αντωνία

Σ ε λ ί δ α | 12

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤ ΕΣ-α ναγνώστ ες

Μια παρέα στον κόσμο των βιβλίων της Δήμητρας Χαντζή Η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστή, αφού, με πρωτοβουλία της καθηγήτριας Βασιλικής Γαστεράτου, γεννήθηκε μια πρωτότυπη δραστηριότητα που θα μας απασχολούσε μια φορά την εβδομάδα για όλο τον χρόνο και με την οποία θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στον κόσμο της λογοτεχνίας. Μια αναγνωστική ομάδα που τη βαφτίσαμε «Βιβλιόφιλες», αφού, όπως φαίνεται, η ανάγνωση είναι, κυρίως, γένους θηλυκού. Μόλις μου έγινε η πρόταση να ενταχθώ κι εγώ στην ομάδα, ενθουσιάστηκα, γιατί για μένα το διάβασμα βιβλίων είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δραστηριότητα. Δεν σκέφτηκα καθόλου τι θα απαντήσω, απεναντίας ήμουν γεμάτη ανυπομονησία, χαρά, περιέργεια και είπα βέβαια ένα τεράστιο «ΝΑΙ». Δέχτηκα αμέσως, γιατί αγαπώ τα βιβλία και, ειδικά όταν τα διαβάζουμε με παρέα, όλα είναι πιο ευχάριστα, γιατί έχεις την δυνατότητα να συζητήσεις τις απορίες σου, τα σημεία που σε ιντρίγκαραν, που σε προβλημάτισαν. Έχεις δηλαδή μια συντροφιά για το ταξίδι σου στην λογοτεχνία. Οι πρώτες μας συναντήσεις έγιναν σε μια καφετέρια, στις «ΙΔΕΕΣ», αργότερα, όμως, η Δημοτική Βιβλιοθήκη έγινε το νέο μέρος που θα ξετυλίγονταν οι ιστορίες ανάγνωσης. Διαβάσαμε δυο καταπληκτικά βιβλία που συνδυάζουν όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα σε καιρό πολέμου και αυταρχικών καθεστώτων: πόνος, λύπη, θυμός, αλλά και χαρά, ελπίδα, αισιοδοξία. Κάθε εβδομάδα πρόσμενα το ραντεβού της Τρίτης (4-5μ.μ) για να βρεθούμε, να διαβάσουμε και να εκφραστούμε. Γνώρισα νέα πρόσωπα, έκανα φίλες, μιας και την ομάδα απαρτίζουν μόνο κορίτσια, και γνώρισα νέους τρόπους σκέψης, είδα από άλλες οπτικές γωνίες κάθε σελίδα των βιβλίων και άκουσα διαφορετικές γνώμες από τις δικές μου. Όλα αυτά δεν θα μπορούσα να τα ζήσω, αν δεν είχε δημιουργηθεί αυτή η ομάδα. Εύχομαι να έχω την ευκαιρία να βιώσω και του χρόνου τα ίδια συναισθήματα και να διαβάσω περισσότερα βιβλία παρέα με τις Βιβλιόφιλες. Ήταν μια καταπληκτική χρονιά γεμάτη βιβλία και γνωριμίες, όμως, πιστεύω, πως έχουμε ακόμα πολλά χιλιόμετρα να διανύσουμε στη Λογοτεχνία, η οποία είναι ένας δρόμος ατελείωτος και μαγικός!

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σ ε λ ί δ α | 13

ΜΑ ΘΗΤΕΣ- α ν α γ ν ώ σ τ ε ς Λογοτεχνικές διαδρομές στην Ιστορία Τη σχολική χρονιά 2023-24, το 5ο Γυμνάσιο Πτολεμαϊδας συνδιοργάνωσε με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαϊδας και το 1ο Πρότυπο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης το πρόγραμμα φιλαναγνωσίας «Λογοτεχνικές διαδρομές στην Ιστορία». Μαθητές και μαθήτριες 30 σχολείων όλης της χώρας διάβασαν λογοτεχνικά βιβλία των συγγραφέων Άλκη Ζέη, Ζωρζ Σαρή, Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, Αγγελική Δαρλάση, Αλεξάνδρα Μητσιάλη και Κέλυ Ματαθία Κόβο, που δημιουργούν τις ιστορίες τους με φόντο μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας, όπως η κατοχή και η δικτατορία. Οι αναγνωστικές κοινότητες παρουσίασαν τις εργασίες τους σε εκδήλωση που έγινε στο Μουσικό Σχολείο Πτολεμαϊδας στις 20 Απριλίου, στην οποία μίλησαν και οι συγγραφείς Αγγελική Δαρλάση και Αλεξάνδρα Μητσιάλη. Το 5ο Γυμνάσιο συμμετείχε στο πρόγραμμα με μαθητές και μαθήτριες της Β’ Γυμνασίου και με την αναγνωστική ομάδα «Βιβλιόφιλες». Μαθήτριες της ομάδας "Βιβλιόφιλες" δημιούργησαν podcast με αποσπάσματα από βιβλία

Πίνακας της Νίκης Αγγελιδάκη με τίτλο «Παρέα με τις ιστορίες της Άλκης και της Ζωρζ»

της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή και συνομίλησαν για τη ζωή και το έργο της Ζ. Σαρή με τον ιστορικό Κωνσταντίνο Μπαϊρακτάρη. Διάβασαν βιβλία με θέματα την Κατοχή και την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μαθητές και μαθήτριες της Β’ Γυμνασίου πραγματοποίησαν διαδικτυακές συναντήσεις με τη συγγραφέα Αγγελική Δαρλάση, αλλά και με τα σχολεία, 1ο Πρότυπο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και 3ο Γυμνάσιο Αμαρουσίου για ανταλλαγή λογοτεχνικών εμπειριών και απόψεων μετά την ανάγνωση του ίδιου βιβλίου. Η Ιστορία, με όχημα τη Λογοτεχνία, αποτέλεσε πεδίο απόλαυσης, συγκίνησης, συζήτησης και γνώσης. Ο στόχος επετεύχθη!

Μαθητές του Πρότυπου Γυμνασίου Θεσ/νίκης, συναντούν τους μαθητές του 5ου Γυμνασίου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαΐδας. Συνοδεύουν και οι συγγραφείς Αγγελική Δαρλάση και Αλεξάνδρα Μητσιάλη

Βασιλική Γαστεράτου-φιλόλογος

Σ ε λ ί δ α | 14

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤ ΕΣ-θ εατές

Ερωτόκριτος: Μια ιστορία αγάπης σε σύγχρονη εκδοχή της Χριστίνας Θυμιάνη Στις 21 Δεκεμβρίου 2023, η εκδρομή της Γ’ γυμνασίου στη Θεσσαλονίκη είχε έναν σπουδαίο στόχο, την παρακολούθηση της θεατρικής παράστασης «Ερωτόκριτος» στο Θέατρο της Μονής Λαζαριστών. Αυτό το κορυφαίο κείμενο της κριτικής Αναγέννησης του Βιντσέντζου Κορνάρου το διδασκόμαστε στην Γ’ Γυμνασίου, στο μάθημα της Λογοτεχνίας. Αναφέρεται στον έρωτα ανάμεσα σε έναν άντρα από κατώτερη κοινωνική τάξη, τον Ερωτόκριτο, και μία βασιλοπούλα, την Αρετούσα, και στο πώς αυτός ο έρωτας ξεπέρασε τα εμπόδια που έβαλε ο βασιλιάς-πατέρας στο ζευγάρι και βγήκε στο τέλος νικητής.

Η παράσταση όμως, παρόλο που το κείμενο συντέθηκε τον 18ο αιώνα, προσπάθησε να δώσει και μία πιο μοντέρνα εκδοχή με στοιχεία, όπως η ζωντανή μπαρόκ μουσική, οι σύγχρονες ενδυμασίες των πρωταγωνιστών, που σε έκαναν να ξεχνάς πως το έργο αυτό διαδραματίζεται πολλούς αιώνες πριν. Η σκηνοθέτιδα όμως κράτησε ένα σημαντικό στοιχείο από το παλαιό κείμενο, καθώς καθ' όλη την διάρκεια του έργου, οι αφηγητές και οι ηθοποιοί μιλούσαν και απέδιδαν τους ρόλους τους έτσι ακριβώς όπως είναι γραμμένο το μυθιστόρημα, στην κρητική διάλεκτο. Ήταν κάτι πολύ εντυπωσιακό, αφού εμείς, οι σημερινοί έφηβοι, δεν είμαστε εξοικειωμένοι να παρακολουθούμε παραστάσεις με αυτόν τον τρόπο. Οι ηθοποιοί έκαναν εκπληκτική δουλειά, καθώς έπαιζαν τόσο καλά τους ρόλους τους, που σίγουρα πολλά παιδιά θα απορροφήθηκαν ή ακόμη και θα ταυτίστηκαν με την ιστορία και την ταλαιπωρία που τράβηξαν οι πρωταγωνιστές, επειδή απλά αγάπησαν, τον λάθος άνθρωπο, σύμφωνα με τον πατέρα της Αρετούσας. Γιατί, καθώς είμαστε στην εφηβεία, είναι απόλυτα φυσιολογικό να σκεφτόμαστε τον εαυτό μας στην θέση των πρωταγωνιστών. Ο σύγχρονος τρόπος με τον οποίο οι ηθοποιοί απέδωσαν τους ρόλους τους, το τι σκέφτεται το ζευγάρι της ιστορίας μας, μας έκανε να αναρωτηθούμε: τελικά η αγάπη πάντα νικάει; Φαίνεται πώς η απάντηση είναι ΝΑΙ. Ο στόχος τους να περάσουν τα διάφορα μηνύματα, όπως η τιμή, η δύναμη της φιλίας, η γενναιότητα των δύο νέων, το κουράγιο και η επιμονή που έπρεπε να δείξουν, επετεύχθη!

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σ ε λ ί δ α | 15

ΜΑ ΘΗΤ ΕΣ-θ εατές Το όνειρο του Τόνυ του Γιάννη Καμπουρίδη Την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου, η Α’ Γυμνασίου επισκέφτηκε το θέατρο Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό να παρακολουθήσει την θεατρική παράσταση της Ιωάννας Μαρκέλλας Χαλκιά, η οποία βασίζεται στα δύο ομώνυμα βιβλία του παραολυμπιονίκη Αντώνη Τσαπατάκη και της εκπαιδευτικού Έλενας Θωίδου, “Το όνειρο του Τόνυ”. Η θεατρική παράσταση “Το όνειρο του Τόνυ” αναφέρεται σε ένα παιδί, το οποίο, εξαιτίας ενός ατυχήματος, έμεινε ανάπηρο κι έτσι αναγκάζεται να μετακινείται με αναπηρικό καροτσάκι. Ο Τόνυ νιώθει στεναχωρημένος που δεν μπορεί να παίζει με τα άλλα παιδιά και δεν θέλει να πηγαίνει σχολείο, διότι οι συμμαθητές του τον κοροϊδεύουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μένει σπίτι του, χωρίς να έχει κανέναν φίλο. Η μητέρα του από την άλλη ανησυχεί για αυτόν, το ίδιο και ο πατέρας του, ο οποίος όμως δε βρίσκεται μαζί του, λόγω της εργασίας τους. Μία μέρα ο Τόνυ βγήκε να κάνει μια βόλτα στην οποία όμως, κατά λάθος, βρέθηκε στο δάσος και συνάντησε την Σκιά. Το παιδί της εξήγησε το πρόβλημά του και η Σκιά του είπε ότι πρέπει να βρει τον σοφό μάγο που βρισκόταν πάνω στο βουνό, για να τον βοηθήσει. Με πολλές περιπέτειες ο Τόνυ και οι φίλοι που θα γνωρίσει, θα αντιμετωπίσουν τις φοβίες τους, αλλά και τα προβλήματα που τους βασανίζουν. Τα παιδιά της πρώτης γυμνασίου ενθουσιάστηκαν με την θεατρική παράσταση. Είναι κατάλληλη για μικρούς αλλά και για μεγάλους, καθώς περνάει υπέροχα μηνύματα.

Η δική μου ματιά στη «Φόνισσα» της Μαρίλιας Ίτσκου Το 2023, η γνωστή νουβέλα του Α. Παπαδιαμάντη, με τον τίτλο "Φόνισσα", εισέβαλε στους ελληνικούς κινηματογράφους από τη σκηνογράφο και ενδυματολόγο Εύα Νάθενα και χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη ελληνική ταινία των τελευταίων ετών. Άνθρωποι όλων των ηλικιών είδαν την ταινία και γνώρισαν την πατριαρχική κοινωνία του έργου του Παπαδιαμάντη. Η ιστορία λαμβάνει χώρα στη Σκιάθο και τοποθετείται χρονικά στο 1900, όπου η ‘αχάιδευτη’ Χαδούλα, μια χήρα και μάνα αρκετών παιδιών, εκ των οποίων τα 3 είναι κορίτσια, έχει μάθει πώς να επιβιώνει στην ανδροκρατούμενη κοινωνία. Η Χαδούλα, ή αλλιώς Φραγκογιαννού, κουβαλάει πολλά ψυχικά τραύματα, αφού και η ίδια, όπως και οι υπόλοιπες γυναίκες της εποχής εκείνης, έχει υποφέρει από την πατριαρχία. Καθοριστικό όμως ρόλο στην ψυχική της «πληγή» έπαιξε η μητέρα της, η οποία δεν της έδειξε ίχνος στοργής και αγάπης, δεν την χάιδεψε ποτέ. Αντίθετα της έδειχνε, με τον πιο σκληρό τρόπο, την υποτίμηση που θα δεχθεί, την απόρριψη στο αίτημα για βοήθεια, την κατώτερή της μοίρα, τα βασανιστήρια που επρόκειτο να υποστεί. Η ίδια πιστεύει πως είναι «ο λυτρωτής», πως, σκοτώνοντας τα μικρά κορίτσια του νησιού, τα απαλλάσσει από το βαρύ φορτίο, που τους επιφυλάσσει η ίδια τους η ύπαρξη. Τελικά έρχεται αντιμέτωπη με τον νόμο και έτσι καταφεύγει στα βουνά. Με λίγα λόγια, η ταινία «Φόνισσα» είναι τέχνη, είναι ένα αριστούργημα, είναι αυτό που δεν θες με τίποτα να αντικρίσεις, κι όμως το κοιτάς κατάματα. Το μαγικό σκηνικό, όπου τα σύννεφα έρχονται και πυκνώνουν, ακριβώς όπως και ο πόνος, σε μεταφέρει στην σκληρή εκείνη εποχή και σε μαγεύει. Δείτε την. Παίρνει Άριστα!

Σ ε λ ί δ α | 16

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΘΗΤΕΣ- πολίτες του κ όσμ ου

Για μια μαντήλα Ανδρονίκη Φολτοπούλου & Ζηνοβία Φενερίδου

Πως ζει μια έφηβη στην Ευρώπη σήμερα; Μπορούν να ντυθούν όπως θέλουν, έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν την άποψη τους ελεύθερα και, γενικότερα, μπορούν και τα δυο φύλα να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Σε μερικές χώρες του κόσμου και οι άντρες και οι γυναίκες είναι στην ίδια βαθμίδα. Αντιθέτως σε άλλες χώρες όπως το Ιράν οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να φοράνε μαντήλα στα μαλλιά, να ντύνονται και να φέρονται σεμνά. Λόγου χάρη η Ιρανή έφηβη Αρμιτά Γκεραβάντ. Στις αρχές του Οκτωβρίου, έπεσε σε κώμα, χωρίς σαφείς πληροφορίες για τον δράστη, μετά από επίθεση μέσα στο μετρό της Τεχεράνης. Νοσηλευόταν περίπου έναν μήνα και πέθανε στις 28 Οκτωβρίου του 2023, όπως μετέδωσαν ιρανικά μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με μη επίσημες οργανώσεις, η έφηβη τραυματίστηκε σοβαρά σε επίθεση μελών της αστυνομίας ηθών, η οποία έχει ως κύριο έργο την επιτήρηση της γυναικείας ενδυμασίας στο Ιράν. Ένα ακόμα παράδειγμα είναι η περίπτωση της Μαεντέχ Χοτζαμπρί που έχει συγκεντρώσει περισσότερους από 600.000 ακόλουθους στο Instagram, όπου ανεβάζει βίντεο που τη δείχνουν να χορεύει στους ρυθμούς ιρανικής ή δυτικής ποπ μουσικής στο σπίτι της χωρίς να φορά την ισλαμική μαντήλα.

Παρατηρούμε κάθε μέρα πως πολλές γυναίκες υποφέρουν στο Ιράν, κακοποιούνται σωματικά, ψυχολογικά και σεξουαλικά. Δυστυχώς, τα δικαιώματα τους είναι πολύ περιορισμένα, αναγκάζονται να φοράνε χιτζάμπ και μόνο φαρδιά ρούχα, δεν μπορούν να διαλέξουν οι ίδιες σύζυγο, αλλά ούτε να ζητήσουν διαζύγιο, δεν επιτρέπεται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, χωρίς έγκριση πατέρα ή συζύγου, όπως και να έχουν δική τους οικία αλλά και αυτοκίνητο. Επιπροσθέτως, δεν έχουν την δυνατότητα να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια και να εργαστούν. Όσες κατάφεραν να εργαστούν δέχτηκαν πολλές κατηγορίες, εξαιτίας των στερεοτύπων της ιρανικής κοινωνίας, όπως το ότι οι γραμματείς θεωρούνται χαμηλών ηθών και οι γυναίκες γιατροί αντιμετωπίζονται ως υποδεέστερες από τους υπόλοιπους άνδρες εργαζομένους. Συνοψίζοντας συνειδητοποιούμε την αξία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα πόσο σημαντική είναι η ελευθερία του ανθρώπου ανεξαρτήτως φύλου. Κάθε γυναίκα λοιπόν οφείλει να μάχεται για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της, ώστε η εφαρμογή τους να μην απέχει από την θεωρία.

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σ ε λ ί δ α | 17

ΜΑ ΘΗΤΕΣ- πολίτες του κ όσμ ου

Teens εν δράσει Το 2021 ξεκινά η λειτουργία του ιδρύματος Teens For Democracy υπό την αιγίδα του Democracy and Culture Foundation. Η πρωτοβουλία αυτή εκφράζει την επιθυμία των νέων για ενεργή συμμετοχή των εφήβων στις δημοκρατικές διαδικασίες. Δεν υπάρχει πολιτική που να είναι ουδέτερη για τα παιδιά. Τα παιδιά επηρεάζονται από τις αποφάσεις, γι’ αυτό δεν πρέπει να αποκλείονται από αυτές. Η νέα γενιά επιθυμεί να εκφράζει με παρρησία τη γνώμη της και να ασκεί κριτική σε αποφάσεις που θα σταθούν εμπόδιο στο μέλλον της. Το Teens For Democracy, λοιπόν, έχει ως στόχο οι έφηβοι να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με αυτούς που παίρνουν αποφάσεις.

Χριστίνα Θυμιάνη & Αρχοντία Μπαλασούδη Δύο ξεχωριστά κορίτσια, η 17χρονη Ινές Σαλτιέλ και η 16χρονη Αλεξία Παπαγεωργίου, οι συνιδρύτριες του Teens For Democracy, ενθαρρύνουν τους συνομηλίκους τους ώστε να συμμετέχουν στο Teens For Democracy Forum και μέσα από ειδικά σχεδιασμένα προγράμματα, συνεδρίες και διάλογο να λαμβάνουν αποφάσεις για σημαντικά θέματα σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Επιπλέον, διαλέγονται με τους εκπροσώπους της πολιτικής και οι απόψεις τους λειτουργούν καταλυτικά, καθώς οδηγούν σε μεταρρυθμίσεις και γεφύρωση του χάσματος με τους πολιτικούς φορείς. Στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Νεολαίας «Teens Athens Democracy Forum» που διεξήχθη στα τέλη του 2023, η Αλεξία Παπαγεωργίου κάνοντας αναφορά στον Περικλή του 5ου αιώνα, ο οποίος είχε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της δημοκρατίας και στα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα που δίνουν φωνή στους πολίτες αναφέρει ότι «Σκοπός μας είναι η ενδυνάμωση της κοινωνίας μέσω της εμπλοκής των πολιτών και της καλύτερης διακυβέρνησης». Παρατηρώντας τις σύγχρονες κοινωνίες διαπιστώνουμε ότι μαστίζονται από πληθώρα προβλημάτων. Ορισμένοι πολίτες είναι παθητικοί και γίνονται μαριονέτες των δυνατών που καταχρώνται την εξουσία. Η πρωτοβουλία αυτή που ξεκίνησε από τη δράση δύο έφηβων κοριτσιών ας ευχηθούμε να αποτελέσει όραμα για τους νέους. Ας μην αδρανούμε… ως έφηβοι που αποτελούμε το μέλλον του τόπου μας, της χώρας μας, της οικουμένης… ας αναλάβουμε δράση για να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο!

Σ ε λ ί δ α | 18

Με τα

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

Τεχνο- news Ταξίδι με το CAN-SAT του Τάσου Ελευθεριάδη Όλα ξεκίνησαν στην αρχή της χρονιάς, όταν ο καθηγητής πληροφορικής της Β’ γυμνασίου, κ. Γιώργος Κασνάκης, μας ενημέρωσε για τον διαγωνισμό «CAN-SAT». Με το που άκουσα τι θα κάναμε ενθουσιάστηκα! Προσομοίωση δορυφόρου, φανταστικό! Ήταν πια ώρα να τεστάρω τις γνώσεις μου και να ανοίξω νέους ορίζοντες στον πνευματικό μου κόσμο. Δεν ήμουν όμως ο μόνος που ενθουσιάστηκε τόσο πολύ. Το ίδιο ενδιαφέρον έδειξαν κι άλλο συμμαθητές μου, όχι πολλοί, αλλά αρκετοί για να φτιάξουμε την ομάδα που θα έπαιρνε μέρος στο διαγωνισμό. Και οι πέντε μας γνωριζόμασταν καλά αλλά ποτέ μέχρι τη στιγμή εκείνη δεν είχαμε δουλέψει μαζί. Ο καθένας από μάς είχε τις δικές του ικανότητες αλλά και ιδιαιτερότητες που έπρεπε να συντονίσει ο καθηγητής μας. Δεν αργήσαμε να δεθούμε σαν ομάδα και να αρχίσουμε να δουλεύουμε μαζί. Ξεκινήσαμε σχεδιάζοντας το τρισδιάστατο μοντέλο που χρειαζόταν να εκτυπώσουμε (3D printing), ώστε ο δορυφόρος μας να πάρει τη μορφή που θέλαμε. Σιγά-σιγά μπήκαμε και στο κομμάτι του προγραμματισμού. Εκεί είναι αλήθεια ότι δυσκολευτήκαμε λίγο γιατί όλο και κάτι δεν δούλευε όπως θα έπρεπε. Τελικά και μετά από αμέτρητες προσπάθειες, βρήκαμε όλες τις λύσεις. Είχαμε πια εξοικειωθεί με όλα αυτά τα πρωτόγνωρα για μας πράγματα, τον προγραμματισμό, τη σύνδεση καλωδίων κ.α. Χρειάστηκε πολύ δουλειά, υπομονή κι επιμονή για να εφαρμόσουμε διορθώσεις στον αρχικό μας σχεδιασμό, να φτιάξουμε και να εφαρμόσουμε στο μοντέλο μας κατάλληλο αλεξίπτωτο για την ασφαλή προσγείωση του, μετά την εκτόξευση και να προχωρήσουμε σε τόσες άλλες μικρές ή μεγαλύτερες παρεμβάσεις. Η όλη προσπάθεια και η πορεία κατασκευής ήταν εκπληκτική! Δύσκολη και απαιτητική, αλλά άξιζε, γιατί εμπλουτίζαμε τις γνώσεις και τις ικανότητες μας. Πέρα από την ικανοποίηση που νιώσαμε, όταν πιάσαμε στα χέρια μας την κατασκευή μας, μεγάλη εντύπωση μας προκάλεσε το ότι εφαρμόσαμε στην πράξη πολλά που μόνο στη θεωρία τα είχαμε διαβάσει και μάθει. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πόσο ωραίο συναίσθημα είναι αυτό! Ο καιρός πέρασε γρήγορα και ήρθε η ώρα να παρουσιάσουμε το έργο που φτιάξαμε. Η παρουσίαση θα γινόταν στην Αθήνα μαζί με άλλες ομάδες που είχαν κάνει παρόμοια δουλειά. Νιώθαμε άγχος και αγωνία για το τί θα συναντήσουμε εκεί και αν θα πάνε όλα καλά. Στην παρουσίαση του έργου μας δυσκολευτήκαμε είναι η αλήθεια. Ήταν πρώτη φορά που κάναμε κάτι τέτοιο και μπροστά σε τόσο άγνωστο κόσμο. Το άγχος μεγάλωσε και φανήκαμε λίγο απροετοίμαστοι, αλλά στο τέλος τα καταφέραμε. Ο δορυφόρος μας πέρασε και τον τεχνικό έλεγχο, αφού διορθώσαμε κάποια μικρά προβλήματα. Ανακουφισμένοι, αλλά πολύ κουρασμένοι γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μας αρκετά αργά. Ήμασταν έτοιμοι για την εκτόξευση του δορυφόρου μας την επόμενη ημέρα. Ξυπνήσαμε πολύ νωρίς το πρωί για να καταφέρουμε να φτάσουμε στην περιοχή που θα γινόταν οι εκτοξεύσεις. Περίπου δύο ώρες διαδρομή γεμάτες αγωνία. Αφού φτάσαμε, περιμέναμε υπομονετικά να τοποθετήσουμε το «CAN-SAT» μας στη ρουκέτα εκτόξευσης. Η τοποθέτηση έγινε με μεγάλη προσοχή και λεπτομέρεια ώστε να πάνε όλα καλά. Η ρουκέτα αυτή μετά την εκτόξευση έπρεπε να ανοίξει και να ελευθερωθούν τα «CAN-SAT» που κουβαλούσε. Η μεγάλη στιγμή είχε φτάσει και το τι νιώθαμε είναι δύσκολο να περιγραφεί. 10, 9, 8, …. , 3, 2, 1 και η ρουκέτα εκτοξεύτηκε με απίστευτα μεγάλη ταχύτητα και χάθηκε από τα μάτια μας στον ουρανό. … συνέχεια στην επόμενη σελίδα

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σ ε λ ί δ α | 19

Τεχνο- news … συνέχεια Περιμέναμε να δούμε το «CAN-SAT» μας να πέφτει αργά με το αλεξίπτωτο και να παίρνουμε τα πρώτα αποτελέσματα από τις μετρήσεις. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, η ρουκέτα δεν λειτούργησε όπως έπρεπε, το «CAN-SAT» μας δεν ελευθερώθηκε ποτέ και τίποτα από αυτά που περιμέναμε δεν έγινε. Ότι νιώθαμε μέχρι τότε μετατράπηκε μέσα σε μια στιγμή σε απογοήτευση, οργή και θλίψη, νιώσαμε ότι όλη η δουλειά μας πήγε χαμένη. Δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε, μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι απέγινε ο δορυφόρος μας. Πήραμε τον γυρισμό για το ξενοδοχείο με μπερδεμένα συναισθήματα και σκέψεις. Από τη μια ήμασταν ικανοποιημένοι και γεμάτοι αυτοπεποίθηση για το ότι η ομάδα μας τα είχε καταφέρει, τα κάναμε όλα καλά και το ότι δεν είχαμε το αποτέλεσμα που θέλαμε δεν ήταν δικό μας λάθος. Από την άλλη μας είχε μείνει ένα αναπάντητο «γιατί να γίνει αυτό» και το αίσθημα ότι η προσπάθεια μας είχε μείνει μισή. Πόσο ωραία θα ήταν αν είχαμε φτάσει στο τέλος; Όμως η αλήθεια είναι ότι φτάσαμε στο τέλος! Οι εμπειρίες που κερδίσαμε είναι μεγάλες. Κάναμε ομαδική δουλειά, γελάσαμε, αγχωθήκαμε, κουραστήκαμε, τα καταφέραμε.

Το σχολείο που μαθαίνει σε μαθητές να φτιάχνουν ρομπότ Του Γιώργου Σολιδάκη Η εταιρία ασύρματης τεχνολογίας Qualcomm με έδρα το San Diego εδώ και έναν χρόνο έχει ιδρύσει ένα μίνι-σχολείο μέσα στα κτίρια της, με όνομα Thinkabit Labs. Προσωπικά είμαι ενθουσιασμένος καθώς πάντα μου άρεσε πολύ η ρομποτική. Με αυτόν τον τρόπο η Qualcomm δίνει την ευκαιρία σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου να αποκτήσουν μια πρώτη επαφή με εξελιγμένους τομείς της τεχνολογίας, όπως η ρομποτική. Έτσι, κάθε μαθητής έχει την ευκαιρία να δημιουργήσει το δικό του ρομπότ.

Τα ιπτάμενα αυτοκίνητα βγαίνουν στους δρόμους Εδώ και πολλά χρόνια, τα ιπτάμενα αυτοκίνητα δεν ήταν τίποτα άλλο από μία ιδέα, μία φαντασία. Επιτέλους όμως, έγινε πραγματικότητα καθώς το ιπτάμενο αμάξι Klein Vision AirCar χρησιμοποιεί κινητήρα της BMW στις αρχές του 2022 έλαβε επίσημο πιστοποιητικό αεροπλοΐας από την επίσημη αρχή μεταφορών της Σλοβακίας. Αυτό ιπτάμενο αυτοκίνητο ολοκλήρωσε με επιτυχία 70 ώρες δοκιμών σε πτήση, ενώ έκανε πάνω από 200 απογειώσεις και προσγειώσεις. Αυτό είναι τέλειο καθώς σημαίνει ότι σε κάποια χρόνια θα πηγαίνω σχολείο πετώντας.

Καινούργιο τραγούδι Beatles “Now and Then” Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που διαλύθηκαν οι Beatles, αλλά πρόσφατα κυκλοφόρησαν ένα καινούριο τραγούδι, το “Now and Then”. Τώρα θα με ρωτάτε, αφού οι Beatles έχουν διαλυθεί, πώς είναι δυνατόν να κυκλοφόρησαν νέο τραγούδι; Το τραγούδι είναι βασισμένο σε μία ηχογράφηση του 1970 από τον John Lennon που το 1994 δόθηκε στους υπολοίπους. Η τεχνολογία που υπάρχει στις μέρες μας, συγκεκριμένα η τεχνητή νοημοσύνη, είναι τόσο προχωρημένη που χρησιμοποιήθηκε για το μιξάρισμα της ηχογράφησης!

Με τα

Σ ε λ ί δ α | 20

του 5ου

ΜΑΪΟΣ 2024

ΜΑ ΤΙΕΣ στον Αθ λητισμ ό

Σεραφείμ Μπισούκης & Σπύρος Μητρούλης

Αθλητής με χαρακτήρα Ο Μίλτος Τεντόγλου είναι ένας μεγάλος αθλητής και ολυμπιονίκης, με πολλές διακρίσεις. Είναι πέντε φορές πρωταθλητής Ευρώπης, κερδίζοντας δύο επανειλημμένους τίτλους σε εξωτερικούς χώρους και ένα ρεκόρ τριών επανειλημμένων τίτλων ανδρών κλειστού στίβου. Επίσης κρατάει το ελληνικό ρεκόρ κλειστού στίβου των 8.55 μέτρων. Ένα άλλο κατόρθωμα του είναι ότι βρίσκεται ανάμεσα στους υποψήφιους για τον τίτλο του κορυφαίου αθλητή τόσο στην Ευρώπη, όσο και στον κόσμο. Είναι πολύ σημαντική αυτή η θέση, όχι μόνο για τη σημασία της στον χώρο του αθλητισμού, αλλά και γιατί φανερώνει κάτι σημαντικό για τον χαρακτήρα του αθλητή. Ο Μίλτος Τεντόγλου έκανε κάτι που δεν το κάνει σχεδόν κανένας. Σε μια εποχή που όλοι προωθούν τον εαυτό τους πρώτα, ο Μίλτος έκανε το ακριβώς αντίθετο. Όταν ζητήθηκε να ψηφίσει για τον MVP (ο πιο πολύτιμος παίκτης) της σεζόν, ο Μίλτος δεν ψήφισε τον εαυτό του πρώτο, κάτι που όλοι θα κάναμε. Ψήφισε, αντίθετα, δύο αντιπάλους του. Είναι μια πράξη που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιον που έχει υψηλή αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμό. Μας δίνει κι ένα μεγάλο μάθημα συμπεριφοράς, καθώς μας μαθαίνει ότι δεν χρειάζεται κάποιος να προβάλει και να διαφημίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό θα το κάνουν οι άλλοι, εκείνοι θα κρίνουν αν αυτός αξίζει να τον ψηφίσουν για μια τόσο σημαντική θέση.

Μαραθώνιος δρόμος Ο Μαραθώνιος δρόμος πήρε την ονομασία του από τη διαδρομή που διένυσε ο Αθηναίος στρατιώτης ημεροδρόμος Φειδιππίδης, ο οποίος μετά τη μάχη του Μαραθώνα είχε τρέξει πίσω στην Αθήνα για να μεταφέρει τo νικητήριo μήνυμα. Σύμφωνα με τον θρύλο, έτρεξε πάνοπλος ως την πόλη της Αθήνας έχοντας διανύσει σε μερικές ώρες την απόσταση των 40 χιλιομέτρων και όταν έφθασε αναφώνησε «Χαίρετε! Νενικήκαμεν!» και μετά ξεψύχησε από την εξάντληση. Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε το άθλημα «μαραθώνιος δρόμος». Την ιδέα της οργάνωσης αυτού του αθλήματος την είχε ο Γάλλος γλωσσολόγος και ελληνιστής Μισέλ Μπρεάλ (Michel Breal), ο οποίος πρότεινε, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα, να επαναληφθεί η διαδρομή που διένυσε μετά τη μάχη του Μαραθώνα ο στρατιώτης-αγγελιαφόρος. Μάλιστα, ο Μπρεάλ προσφέρθηκε να αθλοθετήσει στο νέο αυτό αγώνισμα, για το οποίο και ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ αθλοθέτησε κύπελλο. Ο πρώτος Μαραθώνιος πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου του 1896, κατά τη διάρκεια των Α΄ Πανελλήνιων Αγώνων Στίβου. Στον Ολυμπιακό Μαραθώνιο του 1896 αναδείχθηκε νικητής ο Σπύρος Λούης με χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα. Από τότε ο Μαραθώνιος είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα του στίβου.

ΜΑΪΟΣ 2024

Με τα

του 5ου

Σ ε λ ί δ α | 21

ΜΑ ΘΗΤΕΣ- πολίτες

Καρναβάλι στην Πτολεμαΐδα Σεραφείμ Μπισούκης & Ιωάννης Καμπουρίδης

Αυτή τη χρονιά στη Πτολεμαΐδα πραγματοποιήθηκε, για πρώτη φορά στην ιστορία της, καρναβάλι και μάλιστα παρέλαση, στην οποία παραβρέθηκε το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών της προκειμένου να την παρακολουθήσουν. Στην παρέλαση συμμετείχαν 25 άρματα και 2.000 άτομα έχοντας ως σύνθημα το: «Το πρώτο KAILARVAL… και, αν δεν μπορείς να το πεις, έλα να το ζήσεις». Πολιτιστικοί φορείς, σχολεία, καταστήματα αναψυχής, αλλά και παρέες κατοίκων της πόλης συμμετείχαν στην παρέλαση της πόλης τους, φορώντας στολές με διάφορα θέματα όπως: τηγανιτές πατάτες, καλαμπόκια (ώστε να τιμήσουν κάποια προϊόντα τα οποία ωριμάζουν αυτή την εποχή) κ.α. Επίσης την παρέλαση επισκέφτηκαν και άτομα από άλλες πόλεις, διότι ήταν η πρώτη παρέλαση στην πόλη μας. Η παρέλαση ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους, με αποτέλεσμα ήδη από σήμερα παρέες και ομάδες να αρχίζουν να οργανώνονται με στόχο να συμμετέχουν στην επόμενη καρναβαλική παρέλαση το 2025!

Μετά την περσινή μεγάλη επιτυχία του εντυπωσιακού θεματικού πάρκου των δεινοσαύρων, μερικοί από τους οποίους έκαναν διάφορες κινήσεις και έβγαζαν έντονους ήχους σαν κραυγές που νόμιζες ότι θα ζωντάνευαν, θα έβγαιναν έξω και θα σε έτρωγαν, φέτος τα Χριστούγεννα, στο παλιό πάρκο της Πτολεμαΐδας, στήθηκε ένα θεματικό πάρκο με πλάσματα και ήρωες της ελληνικής, κυρίως, μυθολογίας και το επισκέφθηκα κι εγώ. Ρομποτικά εκθέματα, όπως ο Κένταυρος, ο Κύκλωπας, η Σφίγγα, η Μέδουσα, οι Λαιστρυγόνες, οι Σειρήνες, ο Ηρακλής και, φυσικά, ο Οδυσσέας, δημιούργησαν, κατά τη διάρκεια των γιορτών, ένα διαφορετικό σκηνικό, δίνοντας την ευκαιρία σε παιδιά, αλλά και γονείς να βγουν και να περιηγηθούν εδώ στο θεματικό πάρκο, συνδυάζοντας τη γνώση και την ψυχαγωγία. Οι επισκέπτες είχαν, λοιπόν, τη δυνατότητα να βρουν και τις πληροφορίες που χρειάζονται για τα μυθικά πλάσματα και τους ήρωες, αλλά και να συμμετέχουν σε μια δραστηριότητα, ώστε να αναπτυχθούν τα μήλα των Εσπερίδων. Η βόλτα στο θεματικό πάρκο μου άρεσε, καθώς τα εκθέματα ήταν εντυπωσιακά και πολύ αληθοφανή, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειχναν οι μαθητές του δημοτικού, οι οποίοι διδάσκονται Ελληνική Μυθολογία.

Το θεματικό πάρκο των μυθολογικών ηρώων του Θεοδόση Τσεπραηλίδη

22

Δ ες την πόλη… αλλιώς!

Δες την πόλη αλλιώς, είναι ο τίτλος του αφιερώματος και η προτροπή μας. Πώς αλλιώς; Μα, με τα μάτια του πολιτισμού, που είναι το οξυγόνο μας και μας βοηθά να υπάρχουμε ως όντα δημιουργικά και εξελισσόμενα. Το αφιέρωμα είναι μια σύντομη αναφορά σε ξεχωριστά τοπόσημα της Πτολεμαΐδας, χώρους πολιτισμού εν ενεργεία, αλλά και ιστορικά σημεία της πόλης, τα οποία θα μπορούσαν να αναδειχθούν ως χώροι πολιτισμού μελλοντικά.

Βασιλική Γαστεράτου

Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαΐδας: πολιτισμικός θησαυρός της Ευαγγελίας Καραβασίλη Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαΐδας ιδρύθηκε το 1988 και αποτελεί χώρο πολιτισμικής κληρονομιάς. Σήμερα, στεγάζεται στο ανακαινισμένο κτήριο το οποίο προηγουμένως λειτουργούσε ως δημαρχείο της πόλης. Η συλλογή της αριθμείται στους 17000 τίτλους βιβλίων. Διαθέτει πέντε τμήματα: το πληροφοριακό, το παιδικό, το λαϊκό, το αναγνωστήριο και το εργαστήριο δημιουργικής γραφής με σκοπό να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των μελών της. Τα μέλη της ανέρχονται στα 13.000, ενώ ο αριθμός των δανεισμών βιβλίων υπερβαίνει τους 14.000 ετησίως.

Παλαιοντολογικό Ιστορικό Μουσείο Πτολεμαΐδας

Βασικοί στόχοι της λειτουργίας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης είναι η πρόσβαση των κατοίκων της πόλης μας στη γνώση και κάθε είδους πληροφορία, η συλλογή και η διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς του τόπου μας και τέλος η αύξηση του αναγνωστικού πληθυσμού. Οι παραπάνω στόχοι προωθούνται και επιτυγχάνονται με τη διοργάνωση εκδηλώσεων, με εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι το 2018 βραβεύτηκε με το Α΄ βραβείο για το πρόγραμμα «Φιλαναγνωστικές χειραψίες», από τον Ελληνικό Κύκλο Παιδικού Βιβλίου της ΙΒΒΥ.

της Μαρίας Ιωαννίδου Το Παλαιοντολογικό Ιστορικό Μουσείο της Πτολεμαΐδας βρίσκεται στην νότια είσοδο της πόλης και ιδρύθηκε το 1997. Αρχικά, στεγάστηκε σε έναν ενοικιαζόμενο χώρο κοντά στο κέντρο της πόλης, ενώ από το 2006 μεταφέρθηκε στο ιδιόκτητο κτήριο που βρίσκεται σήμερα και αποτελεί χώρο φιλοξενίας πολλών εκθεμάτων. Στη μόνιμη έκθεση του Μουσείου εκτίθενται παλαιοντολογικά ευρήματα από την λεκάνη της Εορδαίας και την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, αλλά και απολιθώματα από όλον τον κόσμο. Οι επισκέπτες θα ενθουσιαστούν από τους χαυλιόδοντες, τα οστά και τα δόντια των ζώων της Εορδαίας κατά την εποχή των παγετώνων. Το Μουσείο της Πτολεμαΐδας ενδείκνυται για εκπαιδευτικές εκδρομές. Επίσης, λειτουργεί και ως πινακοθήκη με σημαντικά έργα Ελλήνων Ζωγράφων, όπως Μόραλη, Μυταρά, Φασιανού κ.ά. Τέλος, έχει εξέχουσα θέση το τμήμα του Παύλου Μοσχίδη (πίνακες), ο οποίος έχει δωρίσει στο μουσείο 100 έργα του, καθώς και όλο του το αρχείο.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός

Υδραγωγείο

του Σεραφείμ Μπισούκη

της Αρχοντίας Μπαλασούδη

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Πτολεμαΐδας είναι ένα πολύ όμορφο και νοσταλγικό, θα έλεγε κανείς, αξιοθέατο της πόλης μας. Όμως πόσα ξέρουμε γι' αυτόν; Ο σιδηροδρομικός αυτός σταθμός χτίστηκε το 1953, στο πλαίσιο κατασκευής της σιδηροδρομικής γραμμής Αμυνταίου – Κοζάνης και λειτούργησε μέχρι το 2010, ενώ ενίσχυε την τοπική αγορά, τη λιπασματοβιομηχανία της ΑΕΒΑΛ, τη ΔΕΗ αλλά και τη γεωργική παραγωγή. Όμως πλέον λυπητερή είναι η εικόνα εγκατάλειψης που κανείς θα δει ενώ κάνει τη βόλτα του στην περιοχή του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού. Τα σημάδια φθοράς είναι ιδιαίτερα έντονα, καθώς βλέπει κανείς σπασμένα τζάμια στο κτήριο του παλιού σταθμού, παντζούρια να χτυπούν ανάλογα με τις διαθέσεις του ανέμου, σπασμένα παγκάκια στον περιβάλλοντα χώρο, και ένα σωρό σκουπίδια εδώ και 'κει ακόμα και στις σιδηροδρομικές γραμμές. Ο χώρος δεν είναι απλά εγκαταλελειμμένος και απεριποίητος, αλλά θυμίζει σκουπιδότοπο, καθώς οι νεαρές παρέες που συχνάζουν στην περιοχή του σταθμού αφήνουν πίσω τους ένα σωρό σκουπίδια

23

Το υδραγωγείο στην πόλη μας αποτελεί ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο με ιστορική σημασία. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1930 και αποτέλεσε το πρώτο κοινωφελές έργο μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Είναι ένα κτήριο εντυπωσιακό, αφού μοιάζει με μεσαιωνικό πύργο. Στην πρόσοψη του υδραγωγείου υπάρχουν πέντε κύκλοι, που καθένας από αυτούς περιέχει ένα αρχικό. Στον κεντρικό κύκλο υπάρχει το «Υ» από τη λέξη Υδραγωγείο. Γύρω από αυτόν υπάρχουν άλλοι τέσσερες με τα γράμματα Ε (Εργολάβοι), Η (Ημερομίσθια), Π (Προμηθευτές) και Μ (Μεταφορές).

Την κατασκευή του κτιρίου αυτού ανέλαβε η Διεύθυνση Εποικισμού Δυτικής Μακεδονίας με τεχνικό διευθυντή τον Στέφανο Βαμβακά και διαχειριστή του έργου τον μηχανικό Διομήδη Βασιλειάδη.

Πάρκο « μνήμες λιγνίτη» Ζηνοβία Φενερίδου, Ανδρονίκη Φολτοπούλου Το πάρκο «Μνήμες Λιγνίτη» βρίσκεται στη βόρεια είσοδο της πόλης, πάνω στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει την Πτολεμαΐδα με ένα γειτονικό χωριό, τον Περδίκκα. Η κατασκευή του μνημείου πραγματοποιήθηκε με χορηγία της Δ.Ε.Η από τον αρχιτέκτονα Ηλία Ζαπουνίδη.

Το έργο αποτελείται από κάθετες στο χώμα τσιμεντένιες πλάκες πάνω στις οποίες υπάρχουν αντικείμενα τα οποία δηλώνουν την λιγνιτική δραστηριότητα. Η βασική σύνθεση του έργου διαθέτει τρεις μορφές λιγνιτωρύχων που φορούν στολή εργασίας. Σε μια από τις στήλες του μνημείου είναι εντοιχισμένοι οι ιστοί της ελληνικής σημαίας καθώς και της αντίστοιχης της Δ.Ε.Η. Τέλος, μπροστά από το μνημείο απλώνεται η πλακόστρωτη πλατεία. Το μνημείο έχει ιδιαίτερη σημασία για την περιοχή μας, καθώς είναι αφιερωμένο στους λιγνιτωρύχους και αποτελεί σύμβολο τιμής για όλους τους εργαζόμενους που έχασαν τη ζωή τους για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι αφιερωμένο στους ανθρώπους που εργάζονται κάτω από αντίξοες και σκληρές συνθήκες. Είναι αφιερωμένο στους ανθρώπους που με τη δουλειά τους ισχυροποίησαν την Πτολεμαΐδα σε ποικίλους τομείς. Αξίζει να σημειωθεί ότι κάθε χρόνο διοργανώνεται αγώνας δρόμου για τους πεσόντες στο καθήκον.

24

Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ

Της πόλης μου ΑΓΑΛΜΑΤΑ

Ο Πτολεμαίος Α΄ ο Σωτήρ γεννήθηκε το 367 π.Χ. και ήταν γιος της Αρσινόης της Μακεδονίας και του Λάγου, αλλά φημολογείται ότι ο πραγματικός του πατέρας ήταν ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας. Είναι όμως πιθανό αυτό να είναι μεταγενέστερος μύθος, κατασκευασμένος για να δοξάσει τη Δυναστεία των Πτολεμαίων. Ο τίτλος «Σωτήρ» προέρχεται από τη βοήθειά του στους πολιορκημένους της Ρόδου, διότι με την αποστολή εφοδίων και ενισχύσεων οδήγησε στη σωτηρία της πόλης.

Ο Πτολεμαίος είχε δώδεκα παιδιά, εκ των οποίων η μία του κόρη ονομαζόταν Πτολεμαΐδα και, προς τιμή της, η πόλη μας μετονομάστηκε Πτολεμαΐδα μετά την τουρκοκρατία. Διατέλεσε στρατηγός και μέλος της σωματοφυλακής του Μ. Αλεξάνδρου. Ακολουθώντας τον Μέγα Αλέξανδρο συμμετείχε στη μάχη του Γρανικού και της Ισσού. Ο ίδιος έγραψε το βιβλίο «Περί των Πράξεων» του Αλεξάνδρου που δε σώζεται. Έγινε βασιλιάς του Πτολεμαΐκού Βασιλείου στην Αίγυπτο και υπήρξε ιδρυτής της Πτολεμαΐκής Δυναστείας των Λαγιδών. Μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Μέμφιδα στην Αλεξάνδρεια και ίδρυσε την Ελληνική πόλη Πτολεμαΐδα στην Άνω Αίγυπτο. Είναι γνωστός ως προστάτης των γραμμάτων, καθώς ίδρυσε το μουσείο της Αλεξάνδρειας, όπου στεγάστηκε η μεγάλη Βιβλιοθήκη. και επέστρεψε στους Αιγύπτιους ιερείς αγάλματα θεών, έπιπλα και βιβλία που είχαν κλαπεί από τον Ξέρξη Α΄. Ο Πτολεμαίος πέθανε το 283 π.Χ.,

Γεώργιος Κεχαγιάς

Ένας από τους νεότερους δυτικομακεδόνες ευεργέτες είναι ο Γεώργιος Κεχαγιάς. Γεννήθηκε στην Κλεισούρα Καστοριάς το 1899. Παντρεύτηκε με την Αικατερίνη Πέκου και δεν απέκτησαν παιδιά. Το 1912, μετά τη επίθεση των Οθωμανών στη Κλεισούρα, η οικογένειά του διέφυγε στη γειτονική Βλάστη και μετέπειτα στο Αμύνταιο. Εκεί ο Γεώργιος ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση αυξάνοντας την περιουσία τους. Η κατάρρευση του Αμυνταίου ως διαμετακομιστικού κέντρου μετά τη συνθήκη του Βουκουρεστίου (10 Αυγούστου 1913) και τον καθορισμό των συνόρων Ελλάδας-Σερβίας τον οδήγησε να δραστηριοποιηθεί εμπορικά στην Πτολεμαΐδα, που αναδεικνύεται σε σπουδαίο κέντρο του εμπορίου και της βιομηχανίας. Ο Γεώργιος Κεχαγιάς πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Εμπορικού Συλλόγου και το 1931 η επιχείρηση εμπορίας αποικιακών και εδωδίμων λειτουργούσε πλέον υπό τη διεύθυνσή του. Τη δεκαετία του 1940 εκπροσωπούσε το σωματείο εμπόρων στη Θεσσαλονίκη και συμμετείχε σε επιτροπή που συγκρότησε ο Δήμος Πτολεμαΐδας προς αντιμετώπιση των ομάδων Αρχών Κατοχής. Ξεχώρισε για το φιλανθρωπικό του έργο και όρισε μετά τον θάνατο και της συζύγου του, όλη η ακίνητη περιουσία τους να περιέλθει κατ’ επικαρπία και εκμετάλλευση σε Επιτροπή, υπό την προεδρεία του εκάστοτε Δημάρχου και από τα έσοδα αυτής επιθυμούσε να συνεχιστεί η χορήγηση μαθητικών ή φοιτητικών υποτροφιών για αριστούχους άπορους μαθητές της Πτολεμαΐδας.

Γιάννης Καμπουρίδης και Θεοδόσης Τσεπραηλίδης

25

Πέτρος Τόττης Ο Πέτρος Τόττης διετέλεσε Δήμαρχος της Πτολεμαΐδας για δύο τετραετίες (1979 – 1982 και 1995 -1998). Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε το 1959, όταν εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος. Το όνομα του συνδέεται με την παραγωγή αλμυρών και γλυκών σνακ στην Ελλάδα, που φέρουν τα γνωστά σε όλους μας σήματα της Serenata, της Amaretti και της Koukouroukou. Οι μονάδες παραγωγής που ανήκουν στην οικογένεια Τόττης εδρεύουν στη Φλώρινα και τη Θεσσαλονίκη. Επίσης, υπήρξε ιδιοκτήτης ξενοδοχείων. Στα χρόνια της πολιτικής του δράσης κατασκευάστηκε το πνευματικό κέντρο της πόλης. Ο δυναμικός χαρακτήρας του άφησε ισχυρό στίγμα στην πόλη της Πτολεμαΐδας, υπερασπιζόμενος τα τοπικά συμφέροντα. Σκοτώθηκε το 1998 σε τροχαίο ατύχημα έξω από τη πόλη της Θεσσαλονίκης. Την κατασκευή της προτομής του, που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πολης, την φιλοτέχνησε ο γλύπτης Νίκος Γεωργίου, που κατάγεται από την Αθήνα.

Πρόδρομος Μποδοσάκης Αθανασιάδης Ο Πρόδρομος «Μποδοσάκης» Αθανασιάδης γεννήθηκε το 1890/1891 στον Πόρο, χωριό της επαρχίας Νίγδης, από φτωχική οικογένεια με γονείς τον Θωμά και την Δέσποινα Αθανασιάδη. Υπήρξε ένας αξιόλογος Έλληνας επιχειρηματίας. Σε ηλικία 17 χρόνων κατάφερε να γίνει ένας από τους σημαντικούς οικονομικούς παράγοντες της Μ. Ασίας με εμπορική δραστηριότητα ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή ήρθε στην Ελλάδα με παρακίνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, έχοντας χάσει την περιουσία του. Ωστόσο, αρχίζει να δραστηριοποιείται στον χώρο της βιομηχανίας και συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Συγκεκριμένα, το 1955 αξιοποιεί τον λιγνίτη στην περιοχή της Πτολεμαΐδας με τη δημιουργία της ΛΙΠΤΟΛ (Λιγνιτωρυχεία Πτολεμαΐδας) με παράλληλη δημιουργία Μονάδας Ηλεκτροπαραγωγής και άλλων βιομηχανιών, που θα χρησιμοποιούσαν τον λιγνίτη σαν πρώτη ύλη. Ιωάννης Μπουμπάρας Αργότερα εκχωρεί με πικρία τα δικαιώματα Ο Ιωάννης Μπουμπάρας γεννήθηκε τον 19ο του στη ΔΕΗ. Παράλληλα, συμβάλλει και στην αιώνα στο χωριό Βλάστη του δήμου ανάπτυξη των γραμμάτων. Εορδαίας. Συμμετείχε στον Μακεδονικό Ο Μποδοσάκης απεβίωσε το 1979, αφήνοντας Αγώνα, με θέσεις στρατιωτικού αλλά και το Ίδρυμα “Μποδοσάκη” έναν κοινωφελή ορδιπλωματικού χαρακτήρα στη Δυτική γανισμό που αποσκοπεί στη συνέχιση του οράΜακεδονία. ματος του. Αμέσως μετά τον θάνατο του ΜποΣυγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα και δοσάκη, το Ίδρυμα αποφάσισε να κατασκευάπραγματοποίησε δράσεις σε συνεργασία με σει ένα μεγάλο έργο εις μνήμην του. Σε συνενάλλους αξιωματικούς όπως ο Κατεχάκης και νόηση με την Κυβέρνηση, αποφασίστηκε η ο Γύπαρης. Το 1905 οδήγησε διάφορα δημιουργία ενός σύγχρονου γενικού νοσοκοσώματα στη μάχη του Μουρικίου. μείου στη Δυτική Μακεδονία που θα έφερε το Εκεί οι Οθωμανοί τον συνέλαβαν και τον όνομα του Μποδοσάκη και οι εργασίες ανέμετέφεραν στην Πτολεμαΐδα όπου τον γερσης άρχισαν το 1982. βασάνισαν μέχρι θανάτου. Η προτομή του

26

Πείτε μας, κύριε Δήμαρχε, για τον πολιτισμό της Μαρίας-Ραφαηλίας Ίτσκου

Τη Δευτέρα 22 Απριλίου η συντακτική ομάδα της σχολικής εφημερίδας επισκέφτηκε τον δήμαρχο κ. Παναγιώτη Πλακεντά, με σκοπό να συζητήσει, να προτείνει, να ενημερωθεί σχετικά με θέματα πολιτισμού της πόλης μας. Η συνάντησή μας πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου. Εμείς, οι μαθητές γίναμε για λίγο ΄΄Δημοτικοί Σύμβουλοι΄΄, καθίσαμε στα έδρανα και ο καθένας μας, ενεργοποιώντας το μικρόφωνό του, έθετε το ερώτημά του στον κύριο δήμαρχο. Στη συνάντησή μας παραβρέθηκε και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Κωνσταντίνος Ιωαννίδης. Οι ερωτήσεις που τέθηκαν αφορούσαν τα πολιτιστικά θέματα της πόλης μας, όπως τη διαμόρφωση και βελτίωση των χώρων διεξαγωγής πολιτιστικών δραστηριοτήτων ή χώρων που αποτελούν οι ίδιοι σημεία πολιτισμού. Επιπλέον συζητήθηκαν οι απαραίτητες ενέργειες με σκοπό την αξιοποίηση των ήδη υπαρχόντων και εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων αλλά και η δημιουργία νέων, πιο σύγχρονων και αναγκαίων για τους πολίτες της πόλης μας. Επίσης έγιναν προτάσεις από την ομάδα της εφημερίδας μας, οι οποίες φάνηκε πως ενθουσίασαν τον κύριο δήμαρχο. Τέλος, αφού εκφράσαμε κάποια ζητήματα που μας απασχολούν σαν σχολείο, ενημερωθήκαμε σχετικά με τις δράσεις που πρόκειται να διεξάγει ο Δήμος μας, όπως κάποια φεστιβάλ το καλοκαίρι, με σκοπό την ανάδειξη της πόλης μας τουριστικά.

Φυσικά από μία τέτοια συνάντηση δεν μπορούσαμε να μην βγούμε κερδισμένοι, όχι μόνο σαν μαθητές, αλλά και σαν σχολείο, αφού ο κ. δήμαρχος μας ενημέρωσε ότι μπορούμε να ζητήσουμε χρηματοδότηση για τη σχολική μας βιβλιοθήκη! Γενικότερα, αυτή η συνάντηση αποδείχτηκε ιδιαίτερα χρήσιμη και ενδιαφέρουσα. Εύχομαι πολλά από τα σχέδια του Δημάρχου να υλοποιηθούν και, γιατί όχι, να προταθούν και άλλες σύγχρονες και καινοτόμες ιδέες που θα κάνουν την πόλη μας πολιτιστικά ακόμη καλύτερη!

Από τον ΑΗΣ Πτολεμαΐδας … της Μαρίας-Νεφέλης Τζιόλα Στις 27 Οκτωβρίου του 1959 ξημέρωσε για την Πτολεμαΐδα μια μέρα που έμελλε να την αλλάξει ριζικά και να γράψει ιστορία! Πρόκειται για την ημέρα ίδρυσης του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, του πρώτου εργοστασίου της ΔΕΗ στην περιοχή μας, που ήταν σε λειτουργία μέχρι πρόσφατα. Κοντά στον χώρο που κατασκευάστηκε ο ΑΗΣ Πτολεμαΐδας προϋπήρχε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής της ΛΙΠΤΟΛ (Λιγνιτωρυχεία Πτολεμαΐδας), η οποία εξαγοράστηκε στη συνέχεια από τη ΔΕΗ. Τα μεγάλα και εύκολα εκμεταλλεύσιμα λιγνιτικά κοιτάσματα του λεκανοπεδίου έδωσαν τη δυνατότητα ανέγερσης επιπλέον ατμοηλεκτρικών σταθμών στην περιοχή μεταξύ των δεκαετιών ’70 έως 2000. Από τα πρώτα κιόλας βήματα της λειτουργίας του, ο ΑΗΣ επέφερε σημαντικές αλλαγές στην Πτολεμαΐδα. Ειδικότερα, έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στην ανάπτυξη του τόπου μας, μετατρέποντας την περιοχή μας από αγροτική και γεωργική σε βιομηχανική. Έτσι, η περιοχή μας σταδιακά αναδείχθηκε σε οικονομικό, γεωπολιτικό και στρατηγικό πυλώνα πανελλήνιας εμβέλειας. Ωστόσο, η ανάπτυξη συνοδεύτηκε και από αρνητικές επιπτώσεις, που εντοπίζονται κυρίως στον περιβαλλοντικό τομέα αλλά και στην τοπική οικονομία. Παράλληλα, η δεσπόζουσα θέση της ΔΕΗ οδήγησε στη «μονοκαλλιέργεια» της τοπικής οικονομίας και την πλήρη εξάρτηση αυτής από την εξόρυξη λιγνίτη και την ηλεκτροπαραγωγή, αναστέλλοντας την ανάπτυξή της προς άλλους τομείς.

και μετά ... Σήμερα, σχεδόν εξήντα χρόνια μετά την έναρξη της λιγνιτικής εξορυκτικής δραστηριότητας και της αντίστοιχης ηλεκτροπαραγωγής στην περιοχή, βρισκόμαστε στην περίοδο της απολιγνιτοποίησης, που δημιουργεί ανησυχία για το οικονομικό μέλλον της περιοχής. Ωστόσο, ο χαρακτηρισμός των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και των ορυχείων που κλείνουν, ως διατηρητέα μνημεία βιομηχανικής κληρονομίας δίνει ελπίδα, καθώς η δημοτική αρχή με βάση μελέτη της ΔΕΗ και την απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού επιδιώκει τη δημιουργία ενός Μουσείου Λιγνίτη, που θα προσφέρει στον επισκέπτη βιωματική προσέγγιση του χώρου.