Issuu on Google+

NATTIGHEID

Drie lentemaanden die eerder op een verdwaalde zomer leken. Dat moest wel alle records slaan. Het voorjaar hing met hunkerende kurkdroge keel aan de buienbar van juni. Er kwam warempel toch enig water uit de hemel gevallen. De natuur is (voorlopig) nog steeds afwisselend en zelfherstellend. ‘Drink, maar met mate’ was de raad die velden en tuinen kregen. Wie weet krijgen we als vakantiegift nog een paar hittegolven op ons dak: een on-Belgische zomer na een on-Belgische lente. Bijna alles kan immers in ons landje, niet? Niets met het weer of de politiek te maken, maar Aalbeke verliest stilaan zijn imago van rust en vreedzaamheid. Na bankovervallen, schietpartijen tussen rivaliserende motorbendes, is het de laatste weken de beurt aan brutale carjackings. Dringend nieuwe wijkagent gevraagd. Twee goede redenen om een thuisvakantiedag aangenaam door te brengen: een wandeling door het volwassen wordend Preshoekbos of een slentertochtje door het dorp met spiedende ogen om de fotopuzzel te ontmaskeren. Veel succes aan de organisatoren en nog meer plezier aan de deelnemers van ‘Kom uit je Kot’. De redactie wenst aan al zijn lezers en lezeressen een zorgeloze en deugddoende vakantie. Profiteer ervan, thuis of ver weg. 1

‘ T AALTJE

PRESHOEKBOS KRIJGT VORM

In het Aaltje van mei 1995 werd voor het eerst melding gemaakt van de plannen om op de Preshoek ‘een bos voor de 21ste eeuw’ aan te planten van zo’n 500 hectare (ha). In die tijd een plan dat door velen op enig ongeloof werd onthaald: een bos op zo’n waardevolle landbouwgrond? Ondertussen zijn we zestien jaar verder en heeft de Vlaamse overheid 140 ha in beheer, waarvan de helft al werd bebost. Wandelaars beginnen er hun weg te vinden. Tijd dus om even terug te blikken en een stand van zaken op te maken. Wie de evolutie van het ruimtegebruik in Aalbeke even wil bekijken tussen pakweg 1777 en vandaag kan dit gemakkelijk via het internet. Voor de huidige toestand is er Google Maps en op de site van de Koninklijke Bibliotheek kan je de “Ferraris”kaarten bekijken (http://www.kbr.be/collections/cart_plan/ferraris/ferraris_nl.html). Aalbeke vind je op de kaart van de regio Menen. Het verschil is bijzonder duidelijk: Aalbeke veranderde van een klein landbouwdorp in een woongemeente die doorsneden wordt door twee autowegen. Ook de rest van de streek verstedelijkte sterk. Vandaar dat in de jaren 1990 het debat werd gevoerd over duurzame streekontwikkeling en het werken aan een leefbare omgeving. Om de stad leefbaar te houden is het nodig dat er plaatsen zijn waar de mens terug tot rust kan komen.

juli - augustus

Een artistieke impressie van het stadrandbos. Zicht van boven de Leiebrug tussen Marke en Bissegem. 2011

28ste jaargang nr. 163


Stadsrandbos

Ingenieur Theo Vitse is regiobeheerder Brugge-Leiestreek van het Agentschap Bos en Natuur. Hij vertelt: “In 1994 werd voor de eerste maal in Vlaanderen een project opgestart waarbij ruimte gezocht werd voor een nieuw stadsrandbos. De bosarme regio Kortrijk werd geselecteerd voor dit pilootproject. Na grondige studie bleek dat de meest geschikte en meest haalbare locatie voor het nieuwe bos te vinden was in de omgeving van de verkeerswisselaar, op het grondgebied van de drie deelgemeenten Lauwe, Marke en Aalbeke. De Aalbeekse wijk ‘Preshoek’ schenkt zijn naam aan het bos”. Het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) kreeg namens het Vlaamse Gewest de opdracht om het Preshoekbos te realiseren ten noorden van de autosnelweg. De stad Kortrijk engageerde zich om het ‘Groen Lint’ aan te leggen: de verbinding tussen het Preshoekbos en het Kennedybos (eigendom ANB) ten zuiden van de autosnelweg. Realisaties

De eerst zichtbare realisatie van het Preshoekbos was de bebossing van de verkeerswisselaar in 1995. Deze verkeerswisselaar was al in de jaren

’70 als bosgebied op het gewestplan ingekleurd. In 1998 en 2002 werd voor de realisatie van het Preshoekbos 230 ha nieuw bosgebied ingekleurd. Hiervan liggen ongeveer tachtig ha op het vroegere grondgebied van Aalbeke.

Vitse: “De eerste echte aankopen gebeurden in 2002. Langs beide zijden van de Kapelhoekstraat (Aalbeke) werden 25 ha gekocht, onder andere de gronden van de hoeve Groothof. Op 12 oktober 2002 werd de eerste boom van het nieuwe bos, de Preshoeklinde, door de minister aangeplant in de ‘Sneukelhoek’, de picknickplaats aan de Preshoektunnel. In december 2002 volgde de eerste grote bosplantactie, waarbij honderden enthousiastelingen in enkele uren tijd tien ha bos aanplantten”. Tussen 2002 en 2005 kocht het Agentschap voor Natuur en Bos vooral gronden in het westelijk deel van het Preshoekbos, gelegen op Lauwe en Aalbeke. In 2005 beheerde ANB al 88 ha gronden, waarvan de helft bebost was.

Tussen 2006 en nu zijn bijna alle aankopen gebeurd in het oostelijk deel, gelegen rond de Markebeekvallei. In totaal heeft ANB nu 140 ha in beheer, waarvan de helft

reeds bebost. In de komende winter zal in Marke opnieuw vijf ha bebost worden.

“De niet beboste gronden zijn nog tijdelijk in gebruik voor landbouw of kleiwinning”, stelt Theo Vitse. “Alle gronden zijn immers op minnelijke basis gekocht en met de gebruikers zijn op minnelijke basis overgangsregelingen afgesproken. Op deze wijze kunnen de gebruikers zich voorbereiden op de omschakeling naar bosgebied en wordt hun bedrijfsvoering niet van vandaag op morgen stopgezet”. Puzzel

Dit betekent echter ook dat het bos wordt gerealiseerd als een puzzel. Zo komt het dat op vandaag nog niet alle stukken ingevuld zijn om volwaardige wandel-, fiets- en ruiterparkoersen aan de bosbezoekers aan te bieden. Toch heeft het bos vandaag al heel wat te bieden aan de Aalbekenaar. Langs beide zijden van de Kapelhoekstraat is een boskern van negentien ha aanwezig. Eens de brug van de Kapelhoekstraat overgestoken, kan men door het bos naar de wijk Preshoek wandelen, ofwel via het ‘Kom op tegen Kanker-Bos 2009’ naar de Preshoektunnel en de Sneukelhoek.

“In december 2002 volgde de eerste grote bosplantactie, waarbij honderden enthousiastelingen in enkele uren tijd tien ha bos aanplantten”. 2

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011


In deze boskern is links achter de brug een speelbos van ruim vier ha groot voorzien. Volgend jaar wordt hier nog een oude betonnen afsluiting verwijderd en kan er in dit bos volop door de jeugd gespeeld worden. Buiten het speelbos zijn de bospercelen voorbehouden voor planten en dieren en mag men enkel op de paden wandelen. Ruimere omgeving

Het Preshoekbos is op zichzelf een volwaardig wandelgebied, maar voor de fietser of mountainbiker en ruiter is het aangewezen om de ruimere omgeving te verkennen. Het Preshoekbos vormt een landschappelijk geheel met de zuidelijke flank van de Leievallei tussen Menen en Kortrijk. De Roterij-ruiterroute (14 km) en de Sjouwers-mountainbikeroute (45 km) gidsen je door deze streek van de sjouwers. Het monument 'De Sjouwer' werd opgericht ter ere van de vele Vlamingen die in de jaren 1930 tot 1960 het zware seizoenswerk gingen uitvoeren in 'Nord Pas de Calais'. Het monument staat vlakbij het Preshoekbos, aan de overzijde van de E17. Achter de wijk Preshoek ligt een tweede boskern van twintig ha op de grens tussen Aalbeke en Lauwe. Aan de westelijke kant grenst deze kern aan de Aalbekesteenweg en is er ook een kleine parking aanwezig. Wandelaars en fietsers kunnen deze boskern aan de oostkant bereiken vanop de Preshoekstraat in Lauwe. Door deze boskern loopt een mountainbikepad.

Kleurrijke hoekjes

Wie kleurrijke hoekjes zoekt, kan deze vinden ter hoogte van de Keizerstraat in de gemeente Marke. Daar ligt langs de E17, waar kalkrijke klei werd aangevoerd een bloemrijk stukje natuur: breedbladige wespenorchis, aardaker, donderkruid, duizendblad, SintJanskruid en massa’s knoopkruid toveren deze helling in de zomer om in een prachtig kleurenpalet. Dit perceel is eind 2008 door het ANB aangekocht. Aan de overzijde van de Aalbekesteenweg loopt het mountainbikepad verder langs de loods van ANB. Van hieruit beheren de boswachter en zijn drie bosarbeiders niet minder dan 580 ha natuur- en bosgebieden in de omgeving van Kortijk, Waregem en Roeselare.

De gronden rond deze loods zijn nog tijdelijk in gebruik voor kleiwinning en landbouwgebruik, zodat de wandelmogelijkheden nu nog beperkt zijn. Het mountainbikepad loopt wel door tot aan de Oude Aalbekestraat en geeft zo verbinding naar de LAR via de brug over de spoorweg. Via de brug van de Brumierstraat over de

ANB voorziet aan de oostelijke kant een tweede toegang op het einde van de Kapelhoekstraat. Die zal kunnen worden gebruikt door wandelaars en ruiters. Deze toegang zal waarschijnlijk volgend jaar in gebruik kunnen genomen worden.

3

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011

autosnelweg kan men ook het Sjouwermonument bereiken en zo naar Aalbeke-dorp terugkeren.

Kortom, al ontbreken er nog veel puzzelstukken van het toekomstige Preshoekbos, toch hoort een verkwikkende wandeling, fiets- of mountainbiketocht in het jonge bos al tot de mogelijkheden. In de loop van volgend jaar zijn opnieuw enkele verbeteringen te verwachten, met de bijkomende toegangen voor de wandelaars en de ruiters en met het speelbos voor de jeugd. Kleikoppen

Kenmerkend voor het landschap van de Preshoek zijn enkele ‘kleikoppen’ zoals de Kobbe, de Lauweberg en de Keizersberg. Hier werd vroeger klei gewonnen voor de steenbakkerijen in de streek. De laatste kleireserves worden nu nog ontgonnen en zullen na opvulling met inerte materialen (grond, steenmisbaksels, …) en afdekking geïntegreerd worden in het bosgebied.

Eén van de ingangen langs de Kapelhoekstraat


VAKANTIEPUZZEL

Vakantietijd, puzzeltijd. Dat geldt voor menig Aalbekenaar en ’t Aaltje wil graag te hulp schieten in de zoektocht naar gezonde hersengymnastiek. Naar goede gewoonte worden onder de juiste inzendingen enkele flessen ‘van een goed jaar’ verloot. Puzzelen maar! Dit jaar zoek je aan de hand van elf foto’s die in Aalbeke genomen zijn, evenveel letters. Met deze letters, in de juiste volgorde geplaatst, ontstaat een kort zinnetje dat rechtstreeks verwijst naar de vakantie in Aalbeke. Het gevonden zinnetje wordt verwacht tegen 15 augustus ofwel in een enveloppe op het redactie-adres

(brievenbus OC) of via het antwoordformulier dat u vindt op de website van ’t Aaltje: www.aalbeke.be, doorklikken op ’t Aaltje en op ‘Antwoordformulier zomerpuzzel’. Maximaal één antwoord per persoon. Veel succes!

1. We zoeken de eerste letter van het woord boven de

6. De vierde letter van het omkaderde woord.

2. De letter die het meest voorkomt op het naambord

8. De laatste medeklinker uit de voornaam van de heilige.

inrijpoort.

3. Deze letter komt 2 keer voor in de namen van beide fietsroutes

4. De letter die door de eerste ‘X’ vervangen is.

5. De middelste letter van de voornaam op het bord. 4

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011

7. De eerste van de weggegomde letters. 9. De weggegomde letter.

10. De laatste letter van de voornaam die door ‘X-en’ is vervangen. 11. De vierde letter van de straatnaam op het bordje.


ZWART-ROOD-GOUD (1)

Dit vijfde misdaadverhaal begint lang geleden en ver van het kleine dorp Aalbeke. Maar de trouwe lezers van onze dorpskrant weten dat ze er toch niet gerust op mogen zijn. Misdaad kent immers geen grenzen. Dat Aalbeke na de gruwelijke dood van de twee Nederlandse homo’s voorgoed tot rust is gekomen, wie zou dat geloven? De grote werken in de Lauwsestraat zijn nu wel beëindigd, maar intussen staat de grondige nieuwe aanleg van de hele dorpskern op het getouw. Een werk van lange adem, met veel graafwerk. En misschien met akelige verrassingen…

Voor de oriëntatie van de lezers zijn de bestaande straatnamen en de namen van de gebouwen weer behouden. De gebeurtenissen en de personages daarentegen zijn totaal verzonnen. Echt bestaande personages zijn door de verteller fictief gebruikt. 1. Een smeekbrief Voor een zoektocht aldaar hoeven we niet te vrezen. Als over enkele “Geheim! maanden alles weer rustig is neem ik Grosse Hauptquartier, 31 oktober met u opnieuw contact op. U mag op 1918 een zeer hoge beloning rekenen. Aan Kapitein Ehrenfried Josef Otto Intussen verblijf ik met de meeste Freiherr von Sayn-Wittgenstein zu hoogachting, amicus in aeternam. Coburg-Lippe Wilhelm II, Keizer van het Heilige Flandernfront ZT 235 Roomse Rijk." Goede vriend, 2. Een kort antwoord Ik schrijf u in hoge nood. Zoals u ongetwijfeld weet zullen wij deze rechtvaardige oorlog verliezen. Niet omdat de Engelse en Franse legers sterker zijn dan de onze, maar omdat de zo geroemde tucht van onze soldaten verloren is gegaan en omdat de vijand massale hulp krijgt van overzee. Vandaag hebben de socialisten en de Spartakusbond opnieuw mijn aftreden geëist. Overal zijn er stakingen. Legeraanvoerders aarzelen om opstanden de kop in te drukken. Ik stel met bitterheid vast. dat ik maatregelen moet nemen om mijn persoonlijke veiligheid en het behoud van het familiebezit te garanderen. Ik weet dat u en uw adellijk huis mij bijzonder genegen zijn. Ik heb in de loop van de voorbije jaren in u en in uw geslacht altijd het volste vertrouwen gehad. U hebt mij nooit beschaamd. Daarom dit dringende verzoek. Over vier dagen zal een belangrijke lading u bereiken, daar waar u zich nu bevindt, veertig kilometer achter de frontlinies in Flandern. Verberg deze kostbare zending. Zo zal dit keizerlijke Duitse bezit niet ten prooi vallen aan de herstelbetalingen die ons ongetwijfeld zullen worden opgelegd. Niemand bij de vijand zal vermoeden dat deze voor Duitsland zo waardevolle schat in de richting van het front is gegaan 5

‘ T AALTJE

“Geheim en Vertrouwelijk!

ZT 235 Aalbeke (bij Kortrijk), 3 november 1918 Aan Zijne Keizerlijke Majesteit Wilhelm II Grosse Hauptquartier

Hoogverheven Genadige Vorst,

Met tranen in de ogen en met diepe droefenis heb ik uw brief gelezen. Mijn hart breekt bij de gedachte aan het leed dat de opperste leidsman van het roemrijke vaderland wordt aangedaan. De zending die u mij zal laten toekomen beloof ik u met mijn eigen leven te beschermen. Een veilige bergplaats weet ik zonder twijfel te vinden. Het herenhuis waarin ik mijn intrek heb genomen biedt daartoe uitstekende mogelijkheden. Geachte Keizer, wil mijn toegewijde groeten aanvaarden.

Ehrenfried Josef Otto Freiherr von Sayn-Wittgenstein zu Coburg-Lippe.” 3. Nog een brief

Aalbeke, 14 januari 1920 Beste zoon,

Ik heb zopas een brief ontvangen van die naïeve Duitse kapitein baron von Sayn-Wittgenstein die tijdens de oorlog in het grote herenhuis in de

juli - augustus 2011

… “Het herenhuis waarin ik mijn intrek heb genomen biedt daartoe uitstekende mogelijkheden.”… Kapelhoekstraat heeft gewoond. Hij is na een gevangenschap van een jaar en een maand vrijgelaten. Zoals te vrezen was wil hij nu zo snel mogelijk naar Aalbeke komen om de schat op te halen die wij samen voor de keizer verborgen hadden, in afwachting van gunstiger tijden. Ik heb in al die maanden de geheime bergplaats niet aangeraakt omdat ik weet dat in het dorp sommigen mij, omwille van mijn zogezegde vriendschap met die baron, nog altijd verdenken en in de gaten houden. Alsof ik, als gemeentesecretaris, een andere keuze had dan welwillend om te gaan met de plaatselijke militaire bevelhebber. Maar nu moet het snel gaan en moeten we het plan uitvoeren dat we een maand geleden afgesproken hebben. Maak de bergplaats morgenavond zorgvuldig open. Zorg dat er geen sporen achter blijven. Breng de toegespijkerde kisten met


paard en wagen naar metser Vandelawiere en zeg hem dat hij absoluut moet wachten om ze te openen tot ik erbij ben om te controleren of het juiste materiaal geleverd is. Zeg dat het om een lading gaat voor de oprichting van het oorlogsmonument. Als de Duitse baron een van de volgende dagen arriveert zullen we samen vaststellen dat de schat helaas gestolen is… Uw liefhebbende vader, Arthur Meulenaere.”

4. Eenennegentig jaar later

“Wie zegt dat?” vroeg Victor Sansen. “Ik zeg dat. En ’t zijn geen zeggende woorden,” antwoordde Azère Sandra. Prunella, de bazin van De Smisse, hing de handdoek waarmee ze de zware Omerglazen afgedroogd had netjes op het droogrekje en zei: “Die van de stad zeggen dat, Victor, en ze zeggen dat het definitief vaststaat. Ze hebben het hier in het café gezegd. ” “Ze zeggen, ze zeggen… Ze zeggen zo veel. Ik zeg dat dat maar gezegden zijn. Ik geloof daar niets van. Zeg dat ik het gezegd heb,” gromde Victor Sansen. “Zeg,” mengde Freddy

… “Volgens mij is het zeker: het monument wordt verplaatst van de Kleine Platse naar de andere kant van de kerk, vlakbij de Labberleute.”…

6

‘ T AALTJE

Devoogdt zich in het gesprek, “mag ik ook wat zeggen? “Zeg maar jongen,” moedigde Prunella hem aan.”Wel, ik heb de plannen voor de nieuwe inrichting van het dorpsplein die in het Ontmoetingscentrum hangen eens goed bekeken. Volgens mij is het zeker: het monument wordt verplaatst van de Kleine Platse naar de andere kant van de kerk, vlakbij de Labberleute. Het staat er wel degelijk zo op getekend.” En hij knikte krachtig met zijn hoofd en keek met grote overtuiging naar iedereen aan de toog. “En daarmee is ’t allemaal gezegd,” besloot Prunella. “Nog een pintje voor iedereen?”

Marcellus Slots, de lokale heemkundige,had glimlachend zitten luisteren aan zijn tafeltje dicht bij het raam. Hij zette zijn kopje koffie neer op het schoteltje en sprak:”En weten jullie wanneer dat oorlogsmonument er gekomen is?” Victor Sansen trok de schouders op: “Na de oorlog zeker?” “Ja, na de Eerste Wereldoorlog. In 1920. Het is ingehuldigd met een grote plechtigheid op de 28e augustus van dat jaar. Onze dorpskrant ’t Aaltje heeft er zowat tien jaar geleden een groot artikel aan gewijd. Dat feest is een duur geval geweest. Alleen al de geborduurde vlag voor de OudStrijdersbond kostte toen 500 frank. Het uurloon van een metser was in die tijd 2,75 frank en een metserdiener kreeg 2,25 frank per uur. In café Het Gemeentehuis kregen de muzikanten een noenmaal voor 7 frank en voor iedere affiche in tweekleurendruk rekende de drukker 14,5 frank. De gemeente had er 58 laten drukken. En dan spreek ik nog niet over de kostprijs van het monument zelf en de som die betaald is aan de Franse ontwerper uit Tourcoing. Dat liep in de duizenden franken.” De stamgasten knikten vol ontzag voor zoveel kennis. “Allez, ’t is een gouden monument dat ze gaan verplaatsen als ik dat allemaal goed versta,” zei Victor Sansen. “Vrienden, als ’t zo ver komt moeten we daarbij zijn. Er zal veel volk komen kijken.” “Dat is dan afgesproken,” antwoordde

juli - augustus 2011

Azère Sandra. “Maar ik denk niet dat het nog voor dit jaar is. Prunella, geef Marcellus nog een koffie.” En nadenkend dronk hij zijn glas bier in een lange teug uit. 5. Eindelijk vrij

Met een luide, galmende slag viel de zware bronzen poort van de Strafanstalt Tegel achter hem dicht. De man knipperde met de ogen. Het heldere zonlicht was hij helemaal ontwend. Tweeëntwintig jaar. Veel langer dan hij verwacht had. Maar ze hadden geen genade gehad voor de tweede in bevel van de Stasi, de binnenlandse veiligheidspolitie. De Muur was gevallen en er moest geboet worden. Hij had gehoopt vervroegd vrij te komen. Als hij zich maar voorbeeldig gedroeg. “Niet dus,” dacht hij bitter. Natuurlijk wist hij wel dat hijzelf het leven van duizenden gezinnen in de DDR verwoest had. Had hijzelf ook maar enige genade gehad met de velen die hij had laten opsluiten in de Stasigevangenis Hohenschönhausen? Hier in ditzelfde Berlijn, waar hij nu onwennig naar de staalblauwe hemel keek?

Hij voelde in zijn rechter jaszak. Zijn vingers betastten het stevige papier van de drie briefjes van twintig euro die hij bij zijn vrijlating had meegekregen. Euro’s. Geld dat hij niet kende. Ze hadden hem verteld dat die euro’s ongeveer het dubbele waard waren van de vroegere Westmark. Hij kon er zich niets bij voorstellen. Ze hadden hem een beetje meewarig aangekeken toen hij als toekomstig adres de woning van een ver familielid had genoemd, ergens in Potsdam. Hij glimlachte sluw. Zij konden zijn geheim niet kennen. In Potsdam had hij de kopieën van de documenten veilig verborgen. Goed ingepakt, absoluut waterdicht. De derde pijler van de brug over de Havel. Die brug zou er beslist nog wel liggen. Zachtjes fluitend ging Lothar Müller op weg naar het station.


6. Restitutie

Het koperen naamplaatje op de deur van haar bureau was veel te klein voor de ellenlange titel die er in sierlijk schrift op stond: Bundesbeauftragte für die Unterlagen des Staatssicherheitsdienstes der ehemaligen Deutschen Demokratischen Republik (BStU) Berlin. In goed Nederlands: Gevolmachtigde van de Bondsrepubliek voor de documenten van de Binnenlandse Veiligheidsdienst van de voormalige Duitse Demokratische Republiek in Berlijn. Marianne Birthler, het hoofd van de dienst die de Stasi-archieven beheerde, zuchtte diep. Geen einde kwam er aan die kilometerlange papierdiarree die de Oost-Duitse geheime dienst geproduceerd had. Al meer dan twintig jaar kwamen dag na dag burgers uit de voormalige DDR en hun familieleden zoeken naar welke informatie de Staatssicherheitsdienst over hen verzameld had. “Kijk hier,” zei ze tegen een van haar medewerkers. “Briefwisseling van de adellijke familie von Sayn-Wittgenstein zu Coburg-Lippe. Nog netjes in de originele bordeauxrode map. Waarom die hoge Stasiman Lothar Müller dat soort documenten in dit dossier nodig had is mij een raadsel. Kwam die vent trouwens niet een van deze dagen vrij, Sonja?” De vrouw knikte. “Jij woont toch in Potsdam?”, vroeg Marianne Birthler. “Ik geloof dat daar nog een of andere kleinzoon of achterkleinzoon van dat geslacht leeft.?” “Ja, dat weet ik. De familie woont weer op het landhuis aan de oever van de Havel,” antwoordde Sonja, “maar rijk zijn ze beslist niet meer. “Neem de map dan maar meteen mee als je naar huis gaat en bezorg hem aan die kleinzoon. Het zijn tenslotte brieven van zijn familie.” Diezelfde avond keek Otto Ehrenfried Freiherr von Sayn-Wittgenstein zu Coburg-Lippe met enige verbazing naar de jonge dame die door de kamerknecht binnengeleid was in het salon naast de studeerkamer. Ze had 7

‘ T AALTJE

… De man liet zijn blik dwalen over de lange rij van lichtbakjes met aanduidingen van lijnnummers en bestemmingen. Lijn 12 Kortrijk-Rollegem, las hij…

een bordeauxrode map in haar handen waarop in het gedempte avondlicht het gouden familiewapen blonk. “Kijk, meneer de baron,” zei ze. “Dit hebben we vandaag in de Stasiarchieven gevonden. Mijn chef dacht dat u het op prijs zou stellen als deze documenten weer in familiebezit kwamen.” Otto Ehrenfried Freiherr von Sayn-Wittgenstein zu CoburgLippe nam met enige schroom de map in ontvangst. “Hoe kan ik u danken, Fräulein,” stamelde hij. Zij glimlachte en maakte een afwerend gebaar: “Graag gedaan. Ik hoop dat u er iets aan hebt, meneer de baron.” Pas was de vrouw vertrokken of-de Freiherr begon aandachtig de brieven in de map te lezen. De hele lange avond ging het licht in de studeerkamer niet uit. 7. Een reiziger

Het was niet zo druk op perron 5 van het Kortrijkse station. De internationale trein uit Amsterdam met bestemming Lille-Flandres was net binnengelopen. Uit het laatste rijtuig stapte een man die er erg bereisd uitzag. Hij zeulde een zware lederen koffer mee die toegebonden was met twee brede bruine riemen. Hij keek rond. Toen volgde hij de

juli - augustus 2011

kleine groep reizigers die zich naar de trappen en een smalle diepgelegen tunnel begaven. Enkele tientallen meters verder waaierde de tunnel uit in een brede halfcirkelvormige trappenpartij in blauwe hardsteen. Op straatniveau stonden geelkleurige bussen te wachten op instappende passagiers. De man liet zijn blik dwalen over de lange rij van lichtbakjes met aanduidingen van lijnnummers en bestemmingen. Lijn 12 Kortrijk-Rollegem, las hij. Hij aarzelde. Wat verderop stond: Lijn 83 Kortrijk-Moeskroen. Hij kon niet beslissen. Hij ging onder de glazen overkapping op een bank zitten en haalde uit zijn jaszak een kleine portemonnee. Zorgvuldig telde hij de muntstukken. Toen stond hij op en stapte naar het perron met het opschrift Lijn 12. Hij ging bijna helemaal achteraan zitten, tegen het raam. (wordt vervolgd)


VERENIGINGSNIEUWS OKRA

Koken voor starters

Fietsen

Op vrijdag 8 juli is er vóór de vakantieperiode nog een fietstocht over 20 à 25 km. Er wordt tijdens de tocht gewacht indien nodig. Vertrek aan het OC om 14 u. Iedereen betaalt € 1, niet-leden zijn niet verzekerd.

Petanque

Vrijdag 29 juli en 26 augustus bij André Tomme, Bergstraat 36. Petanquebollen zijn ter plaatse te verkrijgen. Deelname € 2. Leden zijn verzekerd Start telkens om 14.30 u.

Kaarting

Een avond om met de oudere en jongere generatie achter de kookpotten te staan. Toegankelijk voor iedereen vanaf 16 jaar. Ben je niet zo’n ervaren keukenprinses of –prins ? Ga je op kot? Moet je met de chiro eens iets koken? Wil je mama of papa eens helpen in de keuken? Kom dan zeker af op dinsdag 13 en 20 september, dinsdag 11, 18 en 25 oktober om 19.30 u. in het OC. Inschrijven voor 5 september bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25

In augustus is de kaarting niet de eerste woensdag maar wel op 17 augustus.

Dagreis

Voorzien op maandag 5 september. Verdere gegevens volgen later.

KAV

Ladies @ the movies

Het wordt een leuke avond die start met een glaasje, verschillende standjes van winkeliers, een film die nog niet uitgekomen is, en als geschenk een goody bag. Dit gaat door op dinsdag 2 augustus om 18.45 u. Afspraak aan de kerk. Inschrijven voor 5 juli bij Valérie Vandenbussche 0473 36 27 95

Zwemmen

De waterratjes spreken af op donderdag 1 september om 19.45 u. aan de bibliotheek. Lekker ontspannen in het water. Enkele lengtes zwemmen en genieten van een tof samenzijn onder vrouwen. Dat is de formule voor een leuke zwemavond. Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25

Hobby avond

Breien, haken, allerhande borduurtechnieken,… Onder begeleiding kunt u eraan verder werken. U bent welkom op woensdag 7 september om 19.30 u. in het OC. Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25 8

‘ T AALTJE

KWB

Een curiosum dat het vermelden waard is in het verenigingsnieuws… De Aalbeekse KWB gaat al ongeveer zestig jaar op de eerste mei naar Dadizele. De voetgangers vertrekken om 7 uur ’s morgens, de fietsers om 8.30 u., om tijdig de mis van 10 uur te kunnen halen in de basiliek. Ook dit jaar waren de KWB’ers van in de vroege ochtend onderweg. Maar bij aankomst in Dadizele bleek daar dit jaar om 10 uur geen misviering door te gaan. Dat was overal in de dekenij Menen, waaronder Dadizele valt, lang van tevoren bekend gemaakt. Alleen wisten de bedevaarders uit de andere dekenijen dat niet. De KWB’ers hebben dan maar hun vermoeide leden wat rust gegund in een Dadizeelse herberg…

JITA KYOEI

Het laatste weekend van juni heeft in het Nederlandse Emmen het 10e Internationaal Judotoernooi (W.K.) plaats. Vanuit Aalbeke nemen 4 geselecteerden van de club deel aan

juli - augustus 2011

dit prestigieus gebeuren. Succes!

OC

Avonturen- en tentenkamp

4- daags avonturenkamp met overnachting in tenten, op het programma o.a. sluipparcours, modderparcours, vlottentocht, paintball, sjorren, … Gedurende 4 dagen en 3 nachten slaan we onze tenten op in de Brumierstraat 6 in Aalbeke. In de schaduw van ‘de Sjouwer’ doen we mee aan allerlei overlevingsactiviteiten op een prachtig domein. Er staat u een spannend en avontuurlijk kamp te wachten met o.a. een hoogteparcours, klimmuur en een deathride. Tijdens de moddertocht klimmen, klauteren en sluipt u op en onder diverse hindernissen op het domein. Tijdens een spelletje paintball leeft u zich volledig uit, dit alles onder begeleiding van ervaren lesgevers. Na een ontspannend en deugddoend avondprogramma nestelt u zich tevreden maar voldaan neer in de tenten. praktische info:

§ doelgroep: 6e leerjaar - 3e secundair § aanvang kamp op 22 augustus om 9.30 u. § einde kamp op 25 augustus om 11.30 u. § locatie: Avanco Adventure, Brumierstraat 6 § € 140 (alle activiteiten, eten, verzekering, overnachting, … inbegrepen) § De jongeren krijgen elke dag een warme maaltijd en 2 broodmaaltijden. § Jongeren zorgen zelf voor de gepaste kledij en slaapgerief (luchtmatras, veldbed of matje + een slaapzak). § Voor alle details krijgen de deelnemers in de maand juli een brief toegestuurd met alle gedetailleerde info en praktische afspraken voor dit avonturen- en tentenkamp. § Alle info: oc.aalbeke@kortrijk.be of


koen.gadeyne@kortrijk.be

§ Inschrijven: code Z 826, Sportplus, tel 056 278 000 § Organisatie: OC Aalbeke, team jeugd, Sportplus en Avanco Adventure.

Podiumprogramma OC.

ze de lachers op hun hand hebben tijdens drie sfeervolle Winternachten in de kelder van het Ontmoetingscentrum. Comedy en improvisatie van de bovenste plank. De Beenhouwerij of het duo De Cock en D’haene bewezen reeds in het

Vanaf september kunt u weer in OC Aalbeke terecht voor enkele podiumvoorstellingen met gekende en talentvolle artiesten. Joost Vandecasteele, Steven Mahieu en The Lunatics zorgen ongetwijfeld dat

verleden dat ze een zaal kunnen boeien met hun humor en muziek. Het Bezemstelenbos van Theatergroep Max brengt voor iedereen vanaf 5 jaar een namiddagvoorstelling rond speelgoed dat een gezicht krijgt. Rommelstommelstrak-boem-op-uw-bakkes. De koffievoorstelling ‘strak op de baan’ van Les Offs brengt een mix van kolder en muziek, muzikale humor verpakt in een verhaal. Meer informatie, data, tickets: www.aalbeke.be of www.cultuurcentrumkortrijk.be

39 VORMELINGEN

Op zaterdag 30 april werden er 39 jongeren gevormd op onze parochie.

In alfabetische volgorde: Nick Anthone, Charles Brille, Seppe Callewaert, Robbe Chiers, Ine Chys, Ine Debels, Margot Deloose, Jorn De Merlier, Hugo Desmedt, Tom Desplechin, Kelly Deunynck, Camille Fiege, Nina Glineur, Arne Houtekier, Sophie Joye, Robin Kerckhove, Lion Laperre, Wendy Lefevre, Lander Lepers, Hélene Maebe, Sam Maebe, Hubert Michiels, Emil Monserez, Arne Oosterlinck, Tim Oosterlinck, Gaëlle Penet, Manon Pinoy, Bleike Steelandt, Mathieu Theys, Sverre Vanacker, Charles Vancoppenolle, Emma Vanfleteren, Soesja Vanmeirhaeghe, Damon Verbrugghe, Ada Verduyn, Maïté Verhaege, Torn Versavel, Morgan Willems, Anjo Wychuyse. We herkennen ook misdienaar Lien Claerhout en diaken Curd Fieuws en Vormheer E.H. Jos De Muynck.

9

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011


DF Aalbeke Ter gelegenheid van de Vlaamse Feestdag

Aperitiefconcert Door Koninklijke Harmonie Eendracht Aalbeke

Op zondag 10 juli om 11 u Locatie: Speelplein Ledeganck Aperitief/vlagverloting Toegang gratis In samenwerking met ‘Kom uit je kot’

10

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011


HERINNERINGEN

Deze foto, ondertussen ook al bijna 35 jaar oud, werd op het einde van het schooljaar genomen op de speelplaats van het pensionaat.

Juf Marleen (familienaam niet meer bekend) was een tijdelijke hulpleerkracht bij juffrouw Annemarie omdat er al te veel

- LEERKRACHTEN IN 1977 kinderen in de klas zaten.

Verder zijn alleen Marijke Corne en Stefaan Desramault nog in functie.

André Verleye, Leo Dekeyzer en Edmond Soenen zijn overleden. Al de anderen zijn met pensioen.

niet meer. Van de 28 leerkrachten zijn er nog 3 overgebleven. Voorts zei iemand van de leerkrachten dat op de foto, vergeleken met nu, ‘de tand des tijds’ heel goed merkbaar is. We laten die uitspraak voor wat ze waard is…

Veel mannelijke leerkrachten zijn er

Vooraan: Marijke Corne - Rita Derdeyn - Agnes Remmerie – Marleen ?? - Annemarie Decruynaere en Jeanine Stragier Midden: Emilienne Libeer - Wilfried Desramault - zuster Jenny Monserez - zuster Maria Vandenbulcke - Monique Bels Hilde Geeraert - Hilde Demey Achteraan: Edmond Soenen - Bernard Geeraert - Raf Vanpoucke - Stefaan Desramault - Louis Corne - André Verleye Jozef Messiaen - Leo Dekeyzer - Jean-Marie Holvoet en Hervais Hanssens

KRONIEK Geboorten -

13 april: Lenn De Jonghe 25 april: Ayden De Langhe 3 mei: Megan Van Elslande 17 mei: Febe Vanhoe

Overlijdens

- 16 april: Antoinette Vuylsteke, 86 jaar, weduwe van Michel Legley - 18 april: Roger Van Corselis, 77 jaar, echtgenoot van Marie-Thérèse Yserbyt - 22 april: Leon Nachtegaele, 91 jaar, weduwnaar van Yvonne Maertens - 3 mei: Simonne Steelandt, 90 jaar 11

‘ T AALTJE

- 7 mei: Georges Soens, 81 jaar, weduwnaar van Astrid Pauwels - 16 mei: Roger Vandeputte, 87 jaar, echtgenoot van Maria Deleu - 26 mei: Christine Vanhuysse, 62 jaar, echtgenote van Ivan Dupont - 28 mei: Vera Delombaerde, 59 jaar, weduwe van Bernard Leman - 29 mei: Roland Vermeulen, 57 jaar - 30 mei: Maria-Anna Vansteenkiste, 87 jaar, weduwe van Roger Van Den Bossche - 7 juni: Edmond Soenen, 85 jaar, echtgenoot van Maria Debusschere

juli - augustus 2011

- 7 juni: Noël De Veirman, 82 jaar, weduwnaar van Berthe De Pluymer

Huwelijken

- 17 juni: Peter Carpentier en Isabelle Boudry

Jubilea

- 23 april: gouden huwelijksjubileum van Raphael Lepers en Josyane Staelens - 7 mei: gouden huwelijksjubileum van André Tomme en Cecile Geeraert


12

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011


KOM UIT JE KOT OP 9 EN 10 JULI Op zaterdag 9 juli gaat het activiteitenweekend om 15 u. van start met ‘spel zonder grenzen’, een competitiespel met praktische proeven, dat openstaat voor verenigingen, wijkbewoners die zich verenigingen, vrienden die hun krachten bundelen,... Een groep deelnemers aan het spel zonder grenzen bestaat uit 4 tot 8 personen. Deelnemers betalen € 1 euro verzekering, maar krijgen een drankje gratis. Eveneens is er mogelijkheid om in de namiddag een kaartje te leggen. In de pauze van spel zonder grenzen kunnen ook de kleintjes (lagere school) hun krachten meten.

Om 18.30 u. vergasten de Plan(k)trekkers de aanwezigen op een korte voorstelling, bij een aperitiefje. Vervolgens kan aangeschoven worden voor het avondmaal met beenhesp. Laat u daarbij niet afleiden door de accordeoniste, tafelgoochelaar JeanPaul tovert zo je bord leeg. Om 21 u. start het avondfeest met muziekgroep ‘Dirk en Peter akoestisch’, die muziek brengt van de jaren 60-70-80. Wie dit

wenst kan een dansje wagen. Na het feest is het mogelijk ter plaatse te overnachten in eigen tent of caravan. Zondag 10 juli wordt de dag begonnen met een stevig ontbijt, waarna aansluitend de kinderen zich kunnen wagen aan Vlaamse volksspelletjes. Of u kan deelnemen aan een fotozoektocht. Tijdens het middagaperitief verzorgt de Koninklijke Harmonie Eendracht de muzikale noot. En daarna: lekkere frietjes!

Inschrijven is noodzakelijk voor het spel zonder grenzen, de beenhesp en het ontbijt en dit ten laatste op 4 juli: zie onze aankondiging in dit Aaltje.

M.m.v. Chiro Korneelke, KAV, Davidsfonds, de Plan(k)trekkers, Okra, KWB, Gezinsbond, Koninklijke Harmonie Eendracht Aalbeke, OC en gebiedswerking Aalbeke Met de steun van de stad Kortrijk, provincie West-Vlaanderen, Vlaamse Gemeenschap en Bloso

CORNELIUSFEESTEN 2011 Het derde weekend van september staat Aalbeke weer bol van de festiviteiten. Op vrijdag 16 september wordt het startschot gegeven met de openingsreceptie in OC Aalbeke, waarna op zaterdag 17 en zondag 18 september Aalbeekse verenigingen, handelaars en organisaties uitpakken met diverse activiteiten in het dorpscentrum. Op zondag worden Aalbekeplaats en Moeskroensesteenweg weer verkeersvrij voor de topdag van de Corneliusfeesten.

Net als vorig jaar wordt een hobbybeurs en een kinderrommelmarkt georganiseerd op zondag 18 september. De geïnteresseerde Aalbekenaren zijn uitgenodigd om deel te nemen en zich in te schrijven voor deze activiteiten.

13

‘ T AALTJE

OPROEP AAN:

Aalbekenaren met een creatieve hobby

Op zondag 18 september wordt in de grote zaal van OC Aalbeke een hobbybeurs georganiseerd. Iedereen die een hobby of ambacht beoefent en dit wil demonstreren is welkom. De hobbybeurs vindt plaats tussen 13 u. en 18 u. Computer, fotografie, kalligrafie, schilderen, modelbouw, decoratie, wandelen, kubb, … Er zijn heel wat interessante hobby’s. De hobbybeurs is de ideale gelegenheid om aan anderen te tonen waar u mee bezig bent of kennis te maken met andere Aalbeekse hobbyisten. Meer info in OC Aalbeke of via www.aalbeke.be/corneliusfeesten

juli - augustus 2011

Op de website vindt u het inschrijvingsformulier.

Aalbeekse kinderen voor de kinderrommelmarkt

Ben je tussen zes en twaalf jaar en zou je graag een centje bijverdienen? Dan hebben wij misschien iets voor jou! Op zondagnamiddag 18 september van 13 tot 17 u. wordt op Aalbekeplaats een kinderrommelmarkt ingericht voor alle Aalbeekse kinderen. Wie eerst inschrijft heeft zeker plaats. Deelname is gratis. Meer info in OC Aalbeke of via www.aalbeke.be/corneliusfeesten Op de website vind je het inschrijvingsformulier.

(meegedeeld)


MERKWAARDIGE HOBBY’S

OLDTIMERS RENOVEREN MET VADER EN ZOON VERHAEGHE

Er zijn mensen die graag met een nieuwe wagen rijden. Er zijn mensen die graag met hun oude wagen blijven rijden. En er zijn mensen die graag met een nieuwe, gerenoveerde, oude wagen willen rijden. Een oldtimer dus. Maar er zijn ook mensen, in ons geval Aalbekenaren, die er een hobby van maken om uitsluitend een oldtimer weer op te knappen en rijvaardig te maken. Toen we te gast waren in de Luingnestraat bij Jean -Luc Verhaeghe en zijn vader Jozef, wisten zij smaakvol te vertellen hoe zij er hun plezier in vonden om van een oude karkas een splinternieuw uitziende oldtimer te maken.

Een toevallig begin

Jean- Luc moest niet lang nadenken om zich te herinneren hoe hun hobby begon. “Zo’n goeie 20 jaar geleden had ik een kameraad die met een Volvo Amazone reed. Ik vond dit een mooie auto en wilde graag ook zo’n model hebben. Ik polste eens bij mijn vrouw die ermee akkoord ging om zo’n type van Volvo te kopen. Wat later heb ik er een op de kop kunnen tikken die in tamelijk goede staat was. Er was weinig werk aan, die moest enkel nog herspoten worden. Wij hebben ons ingeschreven bij een club, de Swedish Car Club Belgium, en daar zag ik wagens waarvan ik verwonderd was dat men die zo mooi kon renoveren. Daar kreeg ik de smaak te pakken.”

Toch een ander doel

Tijdens die bijeenkomsten stelde Jean-Luc vast dat de bedoeling van de meeste bezitters van die oldtimers was om met hun wagen daar te staan pronken. Zo’n ‘freak’ wilde hij niet zijn. Hij wilde dat een auto niet alleen goed gerenoveerd moet zijn maar dat je er ook nog mee moet kunnen en durven rijden. Voor hem moet een oldtimer zo goed als picobello in orde zijn. Met zijn eerste Volvo is hij er met zijn gezin mee op vakantie geweest. De interesse was gewekt. Het plezier van Jean-Luc en vader Jozef bestaat erin de auto te renoveren, die rijklaar te maken om die te laten keuren en ermee te kunnen rijden. Voor dat laatste heeft hij evenwel geen tijd en dus wordt die verkocht. Zo heeft hij een tweede, een derde , een vierde auto gekocht en bij gebrek aan plaats gewoon weer verkocht. Met de verkoop van de ene 14

‘ T AALTJE

Dit karkas van een Karmann Ghia wordt gerenoveerd tot een mooie en rijklare oldtimer. wagen heeft hij weer geld om de volgende aan te pakken enz.

Maar je moet het toch kunnen, een auto weer opknappen?

Jean-Luc kende er zo goed als niets van. “Ik heb de Latijnse afdeling gevolgd, dat is dus zeker geen richting mechanica maar ik heb wel veel interesse voor auto’s, moto’s en alles wat zich mechanisch voortbeweegt.” En nu komt vader Jozef aan het woord: ”Ik heb 3 jaar in een carrosserie gewerkt en ben 13 jaar lasser geweest bij Vandewiele. Per week soldeerde ik indertijd 15 rollen draad van 5kg van 1,8 mm dikte. Ik kan aan de carrosserie, de versnellingsbak en de motor werken. Dat sluit in: lassen, de carrosserie weer vlak maken, grondverf spuiten, het chassis herstellen, nieuwe dorpels aanbrengen, nieuwe panelen inlassen. Al de andere mechaniek en

juli - augustus 2011

elektriciteit laat ik aan Jean-Luc over.” En Jean-Luc voegt eraan toe: “ In een oude auto zitten maar een twintigtal kabels en een aantal lichtjes. Dat werk kan ik aan maar bij de nieuwe auto’s is dat al veel ingewikkelder. Daar komt meer elektronica bij te pas. Waar ergens heb ik dat geleerd? Nergens. Af en toe eens in een boekje snuffelen, dat wel. Al doende leert men is een gezegde en dat is bij mij het geval.” “Wat wij wel doen”, neemt Jozef over, “is een tweede wrak van hetzelfde merk kopen, kijken hoe het allemaal in elkaar steekt en de goede stukken ervan gebruiken. En zo leer je vlug iets bij. Maar een motor reviseren, dat kunnen wij niet, dat is specialistenwerk. Ofwel kopen wij dan een goede motor, ofwel laten wij die door een kenner weer in orde brengen.”


Hoeveel tijd neemt dit in beslag? “Moeilijk te zeggen,” komt Jean-Luc tussen,“want dit is afhankelijk van de staat waarin we die oldtimer kopen. Soms wordt een wrak verder gedemonteerd tot er alleen maar een chassis overblijft en dan wordt de auto volledig heropgebouwd.” Jozef: “Zo hadden we hier een Karmann Ghia, een auto waaraan ik maar eventjes 108 uur gelast heb, lassen alleen zonder het mechanische

Nadeel daarvan is dat je maar mag rijden binnen een straal van 30 kilometer van je woonplaats en dat enkel tussen zonsopgang en zonsondergang. Lichten bijvoorbeeld worden niet gekeurd. Uitzondering is wanneer het over een ‘manifestatie-treffen’ gaat. Als die bv. in Antwerpen doorgaat mag je daar naar toe rijden. Maar dan ben je ook beperkt. Je mag dan evenmin rijden waar je wilt.

Spuiten is het werk van Jean-Luc

gedeelte in orde te brengen. Een oldtimer wordt door ons voor 90% gerenoveerd, nog niet perfect dus, ‘in showroomstaat’ gebracht, zoals dat genoemd wordt.”

Wanneer is een auto een oldtimer?

Jean-Luc is hiervan blijkbaar volledig op de hoogte:”Volgens de Belgische wetgeving moet een gewone auto 25 jaar oud zijn, een bestelwagen 30 jaar. Kenmerk van een oldtimer is dat de nummerplaat begint met de letter O (van oldtimer). Die moet maar eenmaal gekeurd worden en dan alleen nog op remmen en stuurinrichting, wat toch erg minimaal is want sommigen durven met karkassen rondrijden. Als je met een gewone auto naar de keuring gaat, moet je al voor een klein mankement terug. 15

‘ T AALTJE

De autotaks is heel goedkoop. Ook de verzekering want met een oldtimer rij je niet elke dag.” “Let wel,” onderbreekt Jozef even,” met een auto, ouder dan 25 jaar, mag je wel overal rijden als die ieder jaar gekeurd wordt. Hij wordt dan als dagelijks voertuig ingeschreven.”

Is het een dure hobby?

“Ja,” zegt vader Jozef instemmend, “en het is uiteraard afhankelijk van hoeveel nieuwe stukken je nodig hebt en hoeveel die kosten.” “Dat valt te bezien”, corrigeert JeanLuc en hij verduidelijkt meteen, “dat is afhankelijk van de klasse waarover het gaat, hoeveel geld je er wilt aan besteden en in welke staat die oldtimer zich bevindt. Voor wagens uit de jaren 60-80 gaat dit nog omdat

juli - augustus 2011

de reservestukken nog frequent op de markt te verkrijgen zijn. Voor de oudere wagens valt dat duurder uit.” “Vergeet ook niet,” onderbreekt Jozef, “dat het merk van de wagen een rol speelt, hoeveel ervan gefabriceerd zijn. Er zijn nog tal van elementen die een invloed op de kosten hebben. Sportwagens bv. zijn zeker niet goedkoop. En vanzelfsprekend speelt de staat van de wagen bij aankoop een nog grotere rol.”

Uit ervaring leer je veel

“Toen we met onze hobby begonnen,” gaat Jozef verder, “ waren voor de aankoop van een oude auto veel zaken voor ons onbekend: waarop moet je letten? Een bepaald merk vertoont op bepaalde plaatsen veel roestvlekken, de motor die het na zoveel duizenden kilometers niet lang meer zal uithouden enz. Een wrak is tamelijk goedkoop te krijgen, € 1 000 bv. maar dan kun je nog niet weten hoeveel uren eraan gewerkt moet worden om die op te knappen. Koop je een blinkende auto, dan kan die veel verborgen gebreken hebben en bij manier van spreken nog uit elkaar vallen. Een garagehouder zal dus nooit vooraf een prijs bepalen om die oude auto te herstellen omdat hij ook niet weet hoeveel uren werk eraan verbonden zijn. Het wereldje van de oldtimers is een heel klein wereldje. Iedereen kent iedereen maar hier en daar is er wel eens een charlatan die er enkel op uit is om zijn zakken te vullen en er wil van leven in plaats van als hobby te beschouwen. Voor ons telt de hobby. Als wij ons geld terug hebben bij verkoop, dan zijn wij al tevreden. Het plezier van een oldtimer hersteld te hebben, geeft ons de voldoening. En voor mij is het een manier om mij tijdens mijn pensioen op een aangename wijze bezig te houden. Een paar uurtjes in de voormiddag, een paar in de namiddag en de dag is zo om.”

Naar welke auto’s gaat de voorkeur?

In het totaal hebben Jean-Luc en Jozef al 18 oldtimers gerestaureerd.


Jean-Luc: “Mijn voorkeur gaat uit naar het merk Volvo, ik ben daar gek van omdat dit heel robuuste wagens zijn en dan meer bepaald wagens uit de jaren 55 tot 65. De oude Volvo- en Saabwagens zijn gemaakt van staalplaat zodat die beter beschermd zijn tegen het koude klimaat in Skandinavië. Verder zijn de Volkswagens heel gemakkelijk om aan te werken. De onhandigste kan een Volkswagen uit mekaar halen en de stukken zijn heel gemakkelijk en tegen een tamelijk lage prijs te verkrijgen. Daar zijn gespecialiseerde firma’s voor o.a. in Moeskroen en Rekkem die uitsluitend van dit merk leven.” Jozef:”Verder hebben we een Mercedes gerestaureerd, louter uit curiositeit. Ook nog een Citroën, een Volkswagen Karmann Ghia, een Volkswagen ‘camionette’ Westfalia om in te slapen, een viertal VW Kevers en een DKW met 2 cilinders. Vooroorlogse wagens kopen wij niet omdat die nog moeilijk te vinden zijn en daar hoge prijzen voor gevraagd worden. Hetzelfde voor Amerikaanse wagens.” “De oudste die we gekocht hebben, “neemt Jean-Luc over,”dateert van begin de jaren 50, een Volvo Duett 210. Ikzelf ben van het jaar 1963. Ik vind dat een ‘geestig’ jaar en ik zoek gewoonlijk een van rond dat jaar. Komiek, hé?”

Rijden ter ontspanning

Jean-Luc en Jozef zorgen er altijd voor dat de wagen ingeschreven is, gekeurd wordt, de nummerplaat aangevraagd wordt en dat ze ermee kunnen rijden. Dat kan één jaar zijn, dat kan twee jaar zijn, dat kan zelfs maar een maand zijn. Jean-Luc: “Ik wilde perse een VW Karmann Ghia, een sportwagen, een tweezitter. Ik dacht dat die zou rijden zoals een Porsche. We stoppen daar een spiksplinternieuwe motor in, een 1600 dubbele carburator enz. We hebben daar twee jaar aan gewerkt. Volkswagen had indertijd die sportwagen gebouwd om minder kapitaalkrachtige mensen ook de kans te geven om met een tweezitter te 16

‘ T AALTJE

rijden. Maar het ‘sportwagen’geval was ver te zoeken en ik heb hem daarom al na een maand doorverkocht.”

Niet de enige wagen

“Het is al eens voorgevallen dat ik 4 oldtimers tegelijk had staan en dat wij er een aan het opknappen waren,” vervolgt Jean-Luc, “ ik had geen plaats meer om die ergens te zetten en dan moet je er wel ene verkopen. Zowat dagelijks volg ik nu op internet wat te koop aangeboden wordt. Vroeger, zo’n 20 jaar geleden, kon je een op de kop tikken via de Koopjeskrant, op een treffen of op een oldtimerbeurs waar je het een en het ander verneemt. Tegenwoordig

Nederland en Duitsland, je vindt er nog weinig en als je ergens in een schuur nog een heel oude wagen vindt, wordt die dan gebruikt als kiekenkot. Jammer natuurlijk want daar tref je wel eens een heel oude wagen aan die plat op de grond staat, er zijn geen wielen mee aan, ook de deuren ontbreken meestal want de kippen moeten er vrij kunnen in rondlopen. Dan is daar geen beginnen meer aan. Het verst zijn we ooit naar Duitsland gereden, twee dagen heen en terug voor een speciaal type van Volvo Amazone met open dak, tamelijk uniek in het oldtimerwereldje.”

Zijn jullie de enigen in Aalbeke met zo’n hobby?

Laswerk is de specialiteit van Jozef, hier aan het werk bij een Volkswagen Westfalia. Inzet: de opgeknapte wagen.

gaat dit meestal via internet. Als ik een ‘batje’ kan doen, pak ik dat mee maar die zogenaamde ‘batjes’, die zijn aan het verdwijnen. Een oldtimer vinden op een boerderij, dat is verleden tijd. Zelfs in Frankrijk vind je dat niet meer. Al de Nederlanders zijn die komen opkopen. Die kopen voor hun vrouw als tweede voertuig een oldtimer, wij kopen een kleine wagen. Maar die Nederlanders hebben op dat gebied Frankrijk ‘leeggeplunderd’.” “Wij zijn ook nog naar Frankrijk geweest, zelfs naar Luxemburg,

juli - augustus 2011

“Die echt restaureren zoals wij dat doen, bij mijn weten wel,” weet JeanLuc nog te vertellen. “Hier in Aalbeke is er een oldtimerclub, de Sint-Cornilvrienden, maar daar ben ik geen lid van om de eenvoudige reden dat de deelnemers de zaterdag of de zondag rijden maar dan moet ik werken. Met een paar vrienden organiseer ik hier in Aalbeke elk jaar een oldtimerrit. We zijn wel in een club in Nederland in de omgeving van Amersfoort maar dan alleen om onderdelen te kunnen kopen. Ideaal omdat je daar in een


magazijn enorm veel onderdelen, tot de kleinste en soms zeldzaamste toe tegen een schappelijke prijs kunt kopen.”

Einde van de oldtimers?

Volgens Jean-Luc hebben oldtimers hun eigen charme, hun eigen typische kenmerken. “Nu gelijken de modellen sterk op mekaar, ze moeten allemaal gestroomlijnd zijn. Japanse wagens zijn behalve een paar bijzonderheden allemaal dezelfde. Over 50 jaar zal er niemand meer rijden met een auto van nu waarvan hij kan zeggen dat het een oldtimer is. Oldtimers van nu, dat is wat anders. Daar heb ik respect voor. Ik gebruik twee bestelwagens voor de winkel maar ik onderhoud ze niet. Zulke wagens dienen om mee te werken maar mijn oldtimers moeten piekfijn in orde, gewassen en opgepoetst zijn. Daar heb ik veel voor over.”

Drie pronkstukken die door de handen van vader en zoon Verhaeghe gingen: een Citroën DS 1971, een Mercedes 220 SEB 1964 en een Volvo Amazone uit de jaren ‘60

Jean-Luc en zijn vader kunnen nog veel meer vertellen, te veel voor dit artikel, zo enthousiast zijn ze van hun hobby. Ongelooflijk hoe mensen kunnen opgaan in hun unieke hobby. Zouden er in Aalbeke -Markesteert nog andere mensen zijn die zo’n

hevige fan zijn van hun merkwaardige hobby? Zo ja, laat het de redactie eens weten. Wie weet kunnen we u aan het woord laten?

VAKANTIEREGELING 2011 STADSDIENSTEN AALBEKE Oud-gemeentehuis

Burgerzaken en bevolking

tel. 056 43 09 51 Gesloten van 21 juli tot en met 22 augustus. U kan terecht in het stadhuis van Kortrijk elke werkdag van 9 tot 12.30 u., niet op zaterdag.

Bibliotheek

tel. 056 43 09 53 De bibliotheek is gesloten van 1 tot en met 15 augustus. De bibliotheek van Kortrijk is open.

Wijkinspecteur

tel. 056 24 08 23 In afwachting van de nieuwe wijkinspecteur geldt volgende regeling: u kan terecht in het wijkkantoor van Marke bij de inspecteurs

17

‘ T AALTJE

Eddy Pauwels (0498 909 768) en Ronny Tytgat (0498 909 777) elke werkdag van 8 tot 10 u. in het OC Marke.

OCMW

tel. 056 43 09 54 Het Sociaal Huis in Aalbeke is gesloten van 18 juli tot en met 15 augustus. U kan dan terecht in het Sociaal Huis van Kortrijk, Budastraat 27, (kantooruren: van 8.30 u. tot 11.30 u.) - tel. 056 24 42 22 (in de voor- en namiddag) of via info@sociaalhuiskortrijk.be

Secretariaat conservatorium tel. 056 43 09 55 Gesloten van 4 juli tot en met 28 augustus.

juli - augustus 2011

Ontmoetingscentrum

Secretariaat OC - 056 40 18 92

In juli en augustus is het secretariaat de maandag open tot 16 u. in plaats van tot 19 u. Het OC is volledig gesloten van 12 juli tot en met 15 augustus.

De Weister OIP

tel. 056 27 77 65 Geen OIP-permanentie in juli en augustus in Aalbeke.U kan wel terecht in het buurthuis van Rollegem, Tombroekstraat 2, iedere dinsdag van 14 tot 17 u.


ACTIVITEITENKALENDER JULI

wo 6 do 7 za

zo

9

10

wo 13 do

14

Kaarting, OKRA, 14 u., OC Bloedcollecte, Rode Kruis, 18 u., OC Vergadering, Trage Wegen, 20 u., OC Activiteitenweekend en camping, Kom Uit Je Kot, vanaf 14 u., speelplein Ledeganck, zie aankondiging voor volledig programma Activiteitenweekend en camping, Kom Uit Je Kot, tot 14 u., speelplein Ledeganck, zie aankondiging voor volledig programma level up gamenamiddag, Team Jeugd, 13.30 u.,’t Skut, Fotovriendenkring, OC, 19 u., OC Onder ons, Ziekenzorg, 14 u., OC

AUGUSTUS

wo 17 do 18 ma 22

di 23 wo 24

Kaarting, Okra, 14 u., OC Onder ons, Ziekenzorg, 14 u., OC Start badminton, KWB, 19 u.-21.30 u., OC, telkens op donderdag Avonturen- en tentenkamp, OC en Team Jeugd, 9.30 u., Avanco Adventure (inschrijven via sportplus 056 278 000 - code Z 826) Start schilderatelier, Valk, 17.30 u., OC, telkens op maandag Vergadering, Arko, 20 u., OC Start kleiatelier, Valk, 20 u., OC, telkens op woensdag Start volleybal, Gezinsbond, 20.30 u., OC, telkens op woensdag

VIJF PAALTJES Snelle service

In het vorige Aaltje stond een foto van het laatste gesneuvelde verkeerspaaltje op het kruispunt Lampestraat – Bergstraat – Aalbeeksestraat. De redactie hoopte toen op een spoedig herstel van deze onveilige verkeerssituatie.

Blijkbaar wordt onze dorpskrant in de stad (door de schepen?) met Argusogen gevolgd. De dag na het verschijnen van ’t Aaltje kwam een ploeg van de dienst Mobiliteit alles herstellen. Dit keer is de kleur oranje in plaats van groen. Hopelijk worden ze dit keer beter gerespecteerd door de alle weggebruikers en zijn ze nu een langer leven beschoren.

REDACTIE Frank Claerhout, Firmin Cornelus Boudewijn Deschamps, Frans Destoop Pieter Hanssens, Etienne Lachat Filip Santy, Alain Vandeputte Ginette Vermeeren REDACTIEADRES Ontmoetingscentrum, Aalbekeplaats, 8511 Aalbeke, tel. 056 40 18 92 frans.destoop@telenet.be Rek. nr. BE57 4616 5227 8135

'T AALTJE is een uitgave van de Aalbeekse verenigingsraad ARKO GRATIS VERSPREIDING

Jaarabonnement buiten Aalbeke en Markesteert: € 9.

AFHUREN: 1 pag.: € 44 - 1/2 pag.: € 25 SPONSORING: € 30 per nummer

VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Frans Destoop, Steertstraat 93, 8510 Marke Artikels en aankondigingen van activiteiten voor het volgend nummer worden op het redactieadres verwacht vóór 18 augustus 2011.

Dit Aaltje kwam tot stand met de financiële steun van:

VOF

Fietsateljee Marc Casteele

Bergstraat 28, 8511 Aalbeke

℡ 0496 85 33 50 Verkoop & alle herstellingen

Tuinaanleg Boudry Opritten - Terrassen Grondwerken

Lauwsestraat 51 – 8511 Aalbeke ℡ 056 42 83 63 www.tuinaanlegboudry.be

Provinciaal Technisch Instituut Kortrijk Provinciale Tuinbouwschool Kortrijk Tel : 056 22 13 41 www.pti.be 18

‘ T AALTJE

juli - augustus 2011


Aaltje 163 (jul-aug 2011)