Tankeflog

Publica © 2025 Forlagshuset Vest AS Langgata 30 4306 Sandnes Publica er eit imprint av Forlagshuset Vest AS. www.forlagshusetpublica.no ISBN: 9788284162386 Omslag: Hana Costelloe Sats: Hana Costelloe

BEL

NOR DI

N SWA ECO LA

C

Printed matter 3041 0971

Materialet i denne publikasjonen er omfatta av bestemmingane i åndsverklova. Utan særskild avtale med Forlagshuset Publica er all eksemplarframstilling og tilgjengeleggjering berre tillate så langt det er heimla i lov. Utnytting i strid med lov eller avtale kan føre til erstatningsansvar.

Ottar Løvo l l

2025

—4

Undring

5—

Dikt i blodet No festar eg navlestrengen til diktet og let blodet strøyme Ser at diktet veks Ikkje alt skal gå gjennom ord og skrift Men renne i blodbana med kroppen si indre røyst Sprengje seg inn så du kjenner at diktet veks Som eit lyrisk foster i din eigen kropp

—6

I glaskarmen Når katten sit i glaskarmen og ser ut då er han ein del av meg Kjenner at eg òg vil ha ein glaskarm stor nok for meg Når katten rykker i kroppen kjenner eg eit rykk i min Kjenner at der er noko der ute som festar seg i kroppane våre

7—

Snøhuset I den store snøskavlen utanfor glaset til bestemor der bygde eg snøhuset mitt Eg bygde det som ei festning med 100 snøballar mot fienden som ikkje kom På snøbordet hadde eg talglys og nordlandslefse Bestemor var frå Lofoten og eg hadde arva henne Det var stas for både bestemor og meg når eg tende lys om kvelden og hadde lefse på bordet

—8

Stjernehimmel I dei kalde vinterkveldane kom stjernene ned frå himmelen Kom i store flokkar og vart nærgåande Gjorde seg skarpe og følgde etter meg Heilt til døra der ho bestemor budde og sleppte meg inn

9—

Nysnø Eg står og ser når han kjem drivande og kvit i huda Legg seg tett inntil steinmuren som om han har angst Vil ligge i le for å verne seg mot fare og leve lenge Eg kjenner at eg har den same kjensla Vil presse meg mot steinmuren og kjenne meg trygg

— 10

Steinen Når eg kastar ein stein må eg av og til finne han att fordi han trefte det punktet som eg sikta på Alle steinane er ikkje like gode Nokre er heilt ubrukelege Ein gong fann eg ein stein som trefte siktepunktet tre gongar på rad Den steinen kunne eg ikkje bruke meir, men hadde han i lomma til evig tid

11 —

Soverommet Då eg var liten vart eg større og større heilt til eg arva rommet til søster mi Alle møblane og senga Men engelen over senga?

Arva eg han eller arva han meg?

Arva kvarandre Men engelen var limt på veggen med tapetklister Som ein husengel med fotlenke

— 12

Ned i bru Eg spente kroppen min i boge og gjekk ned i bru Då såg eg at himmelen og eg hadde same form Men at han var større enn meg Det er bra, tenkte eg for då er det plass til både meg og kameratane mine Ein gong i tida

13 —