Davidsstjornur pdf með kápu

Í

fyrstu var erfitt að skilja fréttirnar frá Salómonsskólanum. Leikskólakennari hafði verið skotinn. Fyrir framan börn og foreldra þeirra. Líklegast af leyniskyttu sem hlaut að að hafa verið uppi á þaki hinum megin við götuna. Óskiljanlegt.

Alex Recht vissi ekkert um Salómonssöfnuðinn annað en að hann væri einn af gyðinglegu söfnuðunum í Stokkhólmi. Hann skildi ekki hvers vegna mál hinnar myrtu kennslukonu endaði á borðinu hjá honum. Ef þetta var hatursglæpur á hendur gyðingum ætti sérstakur vinnuhópur Rannsóknarlögreglunnar um hatursglæpi að fara með rannsóknina. Kannski ætti Öryggislögreglan, hin sænska leyniþjónusta, meira að segja að láta málið til sín taka. En hvers vegna vinnuhópur Alex sem var nýr og enn ekki tilbúinn til stórræða? Þar að auki – og enn mikilvægara: Hver hafði ástæðu til að skjóta leikskólakennara um hábjartan dag fyrir framan börn og fullorðna?

– Nýi sambýlismaðurinn hennar, sagði yfirmaður Alex og fleygði útprentuðu blaði á borðið hans. Þetta er ekki hatursglæpur þótt það sé strax komið á netið. Þetta tengist stórfelldri skipulagðri glæpastarfsemi og ef þú lyftir nokkrum steinum er ég viss um að það kemur í ljós að þessi vesalings leikskólakennari sem fékk skot í bakið er ekki nærri því eins flekklaus og snjórinn sem hún liggur í.

Alex tók upp útprentið sem var samantekt úr afbrotaskrá.

– Er þetta sambýlismaður hennar?

– Jamm.

22

Davidsstjornur.indd 22

17.4.2015 23:27

Allt of kunnugleg orð stóðu á blaðinu. Fíkniefnabrot. Hótanir. Brot gegn valdstjórninni. Mótþrói við handtöku. Stórfelldur þjófnaður. Vopnað rán. Mansal.

– Erum við með eitthvað um leikskólakennarann sjálfan?

– Ekki baun. Hún er ekki einu sinni á skrá hjá okkur.

– Þá er hún kannski flekklaus þrátt fyrir allt og var bara kona með ótrúlega slæma dómgreind. Og óheppin.

– Ég legg þetta í þínar hendur. Finndu út hvort þetta snýst um hana eða kærastann. Eða kannski bæði. Og drífðu í þessu.

Alex leit upp af blaðinu.

– Hvaða asi er þetta?

– Salómonssöfnuðurinn hefur mjög öfluga öryggisvörslu. Þau munu ekki bíða eftir svörum frá okkur heldur fara af stað með eigin rannsókn. Þau munu allavega gera kröfu um að lögreglan leggi allt í sölurnar og þau munu að auki gera þessa kröfu opinberlega.

Alex strauk sér um hökuna.

– En kannski ekki ef við segjum að leikskólakennarinn þeirra hafi búið með hættulegum síbrotamanni? sagði hann. Þá lítur út fyrir að þau séu með hættulegt fólk í vinnu hjá sér og það getur ekki verið gott fyrir orðsporið.

Yfirmaður hans var á leið út af skrifstofunni.

– Einmitt. Þess vegna verður þú að hafa samband við þau sem fyrst. Talaðu við þau. Og taktu Fredriku með þér.

– Hún er í fríi eftir hádegi, sagði Alex. En ég hringi í hana í kvöld og segi henni allt af létta.

Yfirmaðurinn hnyklaði brýnnar.

– Þú ræður þessu auðvitað sjálfur en er ekki ástæða til að hringja í hana og kalla hana úr fríinu? Ef hún er í bænum.

– Jú, hún er í bænum, sagði Alex. Og ég get hringt í hana. En hún mun ekki svara.

– Kom eitthvað fyrir?

– Hún er að æfa með hljómsveitinni.

23

Davidsstjornur.indd 23

17.4.2015 23:27

– Hljómsveitinni? Á hvað spilar hún?

– Fiðlu. Og ég veit að hún nýtur þess svo við fettum ekki fingur út í það.

Eftir næstum tveggja ára hlé frá lögreglustörfum var Fredrika Bergman loksins komin aftur. Á Kungsholmen. Til Alex. Þar sem honum hafði alltaf fundist hún eiga heima. Hann ætlaði ekki að fara að nöldra yfir nokkrum æfingum hér og þar.

Hann varð að hefja rannsóknina einn síns liðs. Leikskólakennarinn hafði búið með manni sem bauð hættunni heim. Það var augljós byrjunarreitur.

– Útskýrðu fyrir mér af hverju ég á að sjá um þetta, sagði Alex. Skipulögð glæpastarfsemi er ekki mitt svið.

– Lögreglan á Östermalm bað um aðstoð við rannsóknina, sagði yfirmaður hans. Ég lofaði þeim að þú myndir hjálpa til.

Ef hægt er að færa sterk rök fyrir að þetta tengist skipulagðri glæpastarfsemi sendir þú málið bara áfram til Rannsóknarlögreglu ríkisins. Þetta virtist ekki flókið. Bara senda málið áfram. Það gæti nú orðið fjandanum erfiðara. Alex hugsaði til rannsóknarhópsins sem hann hafði leitt áður. Hóps sem hafði flotið eins og marglytta milli Rannsóknarlögreglu ríkisins, Héraðslögreglunnar og Stokkhólmslögreglunnar. Formlega séð hafði hann tilheyrt Stokkhólmslögreglunni en í raun þjónað mörgum herrum. Ef hann fengi að ráða yrði nýi hópurinn eins.

– Ég sendi lögreglubíl til að ná í sambýlismann hennar, sagði Alex. Ég vil heyra hvað hann hefur að segja og útiloka hann sem grunaðan.

– Ég held ekki að hann hafi gert þetta sjálfur, sagði yfirmaðurinn. Þetta er of gróft.

– Ég er sammála. Þetta lítur út eins og hefndaraðgerð eða einhver svoleiðis andskoti. En við verðum samt að tala við karlinn. Ef einhver veit hver sendi kúlu í bakið á henni er það hann.

24

Davidsstjornur.indd 24

17.4.2015 23:27

Þ

að var bara liðin klukkustund síðan hún gekk út af lögreglustöðinni á Kungsholmen á leið á æfinguna. Klukkustund en nú var vinnan ekki lengur til. Ekki heldur fjölskylda hennar eða vinir. Ekki á þessari stundu og þessum stað. Ekki í því tómarúmi sem skapaðist þegar hún lagði fiðluna á öxlina og klemmdi hana undir hökunni.

Tónlistin bar hana líkt og hún hefði öðlast vængi. Hún flaug hátt yfir alla hina, þóttist vera ein í heiminum. Það var háskaleg hugsun. Einleikarar voru yfirleitt ekki góðir í stærri sveitum.

En í eitt augnablik – eitt skitið augnablik – vildi Fredrika Bergman fá smjörþefinn af því lífi sem henni hlotnaðist aldrei og sjá bregða fyrir konunni sem hún aldrei varð. Þriðja vika hins endurnýjaða fyrra tímaskeiðs. Öll fullorðinsár sín hafði Fredrika syrgt fiðluleikaraferil sinn sem aldrei varð og aldrei myndi verða. Og hún hafði ekki bara syrgt. Hún hafði leitað dyrum og dyngjum að annarri framtíð. Hún hafði eigrað um líkt og glötuð sál og spurt sig hvert hún ætti að halda næst í rústunum af öllu því sem eitt sinn tilheyrði henni. Því sem barn og unglingur hafði hún lifað fyrir tónlistina. Tónlistin var köllun hennar. Án hennar var lífið ekki mikils virði.

Lífið fer aldrei í þann farveg sem maður hefur hugsað sér. Það getur orðið betra en verður oft verra.

Stundum helltist minningin yfir hana. Eins óvelkomin og rigning úr sumarhimni. Minningin um bíl sem skrikaði til, rann yfir á rangan vegarhelming, keyrði á og valt. Með börn í aftursætinu, foreldra í framsætinu og skíði á þakinu. Hún mundi þessar ógnvænlegu sekúndur þegar allt tættist í sund25

Davidsstjornur.indd 25

17.4.2015 23:27

ur og þögnina sem fylgdi á eftir. Örin bar hún enn. Hún sá þau daglega á handlegg sínum. Hvítar línur sem báru því vitni hvers vegna hún gat ekki lengur æft sig í eins margar klukkustundir á dag og nauðsynlegt var. Í örvæntingu og þvermóðsku kastaði hún fiðlunni í glatkistuna og varð önnur kona.

Og nú var hún farin að spila aftur.

Mamma hennar fann strengjasveitina fyrir hana. Sagði við hana: „Fredrika, hér er tækifærið þitt.“ Eins og Fredrika, sem var gift tuttugu og fimm árum eldri manni og átti tvö ung börn, hefði feikinógan tíma aflögu sem bara lægi í reiðuleysi og biði þess að verða nýttur.

En leitið og þér munið finna og síðustu þrjár vikurnar hafði tónlistin snúið aftur í líf hennar. Í fyrsta sinn í tuttugu ár fann Fredrika eitthvað sem líktist sálarró. Eiginmaðurinn og börnin voru hluti þess að henni fannst hjarta sitt heilt. Vinnan var góð. Þannig hafði það aldrei verið áður. Það hafði verið erfitt ferli að finna sér rétta hillu. Rannsóknin á flugráninu nokkrum mánuðum fyrr hafði gert útslagið. Fredrika neyddist til að snúa tímabundið aftur í lögregluna úr þáverandi starfi sínu hjá dómsmálaráðuneytinu. Og þá áttaði hún sig á hvar hún vildi vera og hvar hennar samastaður var. Í lögreglunni. Fyrsta janúar var hún komin aftur. Í nýjan rannsóknarhóp undir stjórn Alex Recht. Sem í grófum dráttum minnti á þann sem hún hafði verið í nokkrum árum fyrr.

Svo margt var eins og áður þrátt fyrir að margt hefði breyst.

Jafnvægi. Orð sem henni hafði boðið við bara nokkrum árum fyrr. En ekki lengur. Nú hafði það fengið nýja merkingu, lagðist eins og bómull um sál hennar og fékk augu hennar til að sindra. Fredrika Bergman hafði fundið innri ró.

Allavega í bili.

26

Davidsstjornur.indd 26

17.4.2015 23:27