faro | tijdschrift over cultureel erfgoed, 2(2009)4

Page 56

EETiKET  |  Sophie Serraris1 & Hildegarde Van Genechten2

Gesprek met Dea Birkett 3

Y Museumrestaurants zijn het neusje van de zalm voor gezinsvriende-

lijke musea

FARO sprak met Dea Birkett over gezinsvriendelijke musea en dito museumrestaurants. 4 Dit naar aanleiding van het engagement van 22 musea in Vlaanderen en Brussel om – onder impuls van EETiKET5, de Week van de Smaak en FARO. Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed vzw in hun eet- en drinkgelegenheid bijzondere aandacht te geven aan kinderen en gezinnen.

Er was eens … een Engelse dame, Deborah Birkett. Maar iedereen noemde haar Dea (spreek uit als ‘Die’). Dea had drie kinderen waaronder twee zoontjes, een tweeling van twee jaar oud. Samen maakten ze graag gezellige uitstapjes. Op een dag bezocht het gezelschap een museum in Londen. Ze genoten volop van dit museumbezoek tijdens die regenachtige namiddag. Plots hielden moeder en kinderen halt bij een imposant beeld, getiteld de Eagle Man. Een van de zoontjes riep bij het aanschouwen van deze indrukwekkende en fantasierijke figuur, luidkeels uit: “Monster! Monster!” Dea voelde zich wel trots op dat moment en dacht bij zichzelf: “Fijn, mijn zoon weet kunst te waarderen!” Maar dat was buiten de boze wolf, euh, zaalwachter gerekend. Die meende in het familiaal gezelschap regelrechte relschoppers te herkennen en wees het prompt de deur. Dea en haar kinderen werden niet meer of minder dan het museum uitgezet …

december 2009

Kids in Museums

56

Dea Birkett met Eagle Man © Dea Birkett

Dit verhaal is écht gebeurd. En toevallig was de moeder in dit verhaal Dea Birkett, journaliste van The Guardian.6 Dea Birkett klom na het museumbezoek verontwaardigd – hoe zou u zelf zijn? – in haar pen en schreef een artikel over haar ervaring. Het stuk verscheen in The Guardian en nog diezelfde dag ontving ze meer dan 500 reacties per e-mail. Ook de daaropvolgende dagen bleef het reacties regenen: allemaal afkomstig van gezinnen die aangaven dat ze de manier waarop ze in musea werden behandeld, meer dan beu waren. En meermaals stelden deze gezinnen daarbij de vraag aan de journaliste: “En wat gaat ú eraan doen?” Zo ontstond Kids in Museums7, een onafhankelijke organisatie die een warm museumonthaal voor iedereen – ongeacht de leeftijd – als missie vooropstelt. Dea Birkett is er directeur. Kids in Museums ontwikkelde in de eerste plaats een manifest dat inmiddels twintig punten telt.8 Musea kunnen zich hiermee gemakkelijk meten: aan hoe meer punten ze kunnen beantwoorden, des te gezinsvriendelijker ze hun werking mogen beschouwen. Dea Birkett geeft aan dat ze het eerste punt van het manifest het belangrijkste vindt: “Be welcoming – from the