Eystrahorn Fimmtudagur 7. júní 2012
23. tbl. 30. árgangur
www.eystrahorn.is www.eystrahorn.is
Sjómenn heiðraðir Réði mig á Steinunni SF 10 sem var í eigu Skinneyjar. Var um tíma með Hauki Run. á Akurey og vertíðina 1973 með Kristni Guðmundssyni, þar sem við lentum í Vestmannaeyjagosinu. 1976 fór ég sem 1. vélstjóri á Steinunni SF 10 þar sem Ingólfur Ásgrímsson réði ríkjum og með honum var ég þar til ég hætti sjómennsku 1997. Þá hóf ég störf við Hafnarkirkju þar sem ég hef starfað síðan.“ Örn er giftur Guðlaugu Hestnes og eiga þau dótturina Svanfríði sem er búsett í Ameríku ásamt manni og tveimur sonum.
Farsæll ferill og þakklátir Á sjómannadaginn voru tveir fyrrverandi sjómenn heiðraðir fyrir farsælan sjómannsferil á Hornafirði. Þetta eru jafnaldrarnir Jón Halldór Bjarnason, gullsmiður og Örn Arnarson (Brói) kirkjuvörður. Það vill svo til að þeir félagar voru saman til sjós a.m.k. í 16 ár og hafa frá ýmsu að segja. Ritstjóri fékk þá í stutt spjall eftir athöfnina.
gullsmíði og verslunarstörfum fór ég aftur á sjóinn og var lengst með Ingólfi Ásgríms á Steinunni SF 10. Ég flutti svo aftur á höfuðborgarsvæðið og hef sinnt gullsmíðinni og verslunarrekstri síðan.“ Jón Halldór er giftur Elísabetu Elíasdóttur og eiga þau börnin Elías, sem á þrjú börn, Bjarna, sem á tvo stráka og Lovísu sem á einn lítinn Jón Halldór.
Jón Halldór
Örn
Jón Halldór sem fæddur er í Árnanesi 1949 sagðist hafa byrjað 14 ára til sjós hjá óskabarni þjóðarinnar Eimskipafélaginu 1964 og var þar á þremur Fossum til ársins 1967. „Eftir þá veru kom ég til Hornafjarðar og fékk pláss á Ólafi Tryggvasyni sem þá var að hefja humarveiðar. Eftir það var ég með Hauki Run á Akurey SF 52 til 1971 eða allt þangað til ég fór til gullsmíðanáms. Kom svo á eina og eina netavertíð með gullsmíðanáminu. Ég flutti svo til Hafnar með fjölskylduna og samhliða
Örn fæddist á Fljótsdalshéraði 1949, en flutti þaðan á Vopnafjörð og síðan til Hornafjarðar 10 ára gamall. Hann lagði áherslu á að sjómennska sín hafi byrjað þegar hann stráklingur varð háseti á Síðu-Halli, fjarðarbáti þeirra Sólbergsbræðra Óla og Braga. Það var skemmtilegur tími hjá okkur krökkunum. Alvaran tók svo við og eftir skyldunám 1964 fór hann á sjó með Vilhjálmi Antonssyni á Dagnýju SF 61. Örn fór sem messagutti á millilandaskipið Arnarfell haustið 1964. „Þá kynntist ég veröld sem
var þess virði að vera þátttakandi í“, sagði hann og bætti við; “Ég var á Sigurfara SF 58 með Sigtryggi Ben. Fór svo í Vélskólann 1967 og fylgdumst við að, ég, Bjarni Garðars og Ingvaldur Ásgeirs. Við Bjarni bjuggum á heimavist skólans eins og fleiri Hornfirðingar, en þeir stunduðu nám í Stýrimannaskólanum. Ekki þarf að orðlengja að oft var gaman og stundum óminni! Veturinn l968 réði ég mig á Eini SF, bát sem Sigfinnur Gunnars og Eymar Ingvars áttu, en hann var skipstjóri. Þennan vetur kom hafís hér suður með landi og sýndi á sér klærnar. Það endaði með því að það voru hafþök vestur fyrir Ingólfshöfða og humarvertíð sem hefjast átti 15. maí hófst ekki fyrr en þremur vikum síðar því ekki var fært um Ósinn. Ég fór á Gissur Hvíta á síldveiðar norður í höf. Þar var saltað um borð og fryst. Erfið vinna en skemmtileg. Einnig var ég á Skinney SF 20 með Birgi Sigurðssyni við síldveiðar í Norðursjó í tvö sumur. Nýtt skip og góðir karlar.
Þeir félagar sögðust vera þakklátir fyrir þann virðingarvott sem störfum þeirra er sýndur með því að heiðra þá á Sjómannadaginn. Þeir voru sammála um að hafa báðir átt farsælan feril, sloppið við stórslys og alltaf verið hjá góðum skipstjórum og heppnir með áhöfn og skip. Þeir sögðu að á ferlinum hefði aðstaðan um borð, bæði aðbúnaður og vinnuaðstaðan gjörbreyst til batnaðar, eins og svart og hvítt, og veiðafærin eru betri í dag. „En það var þroskandi að kynnast verklagi sem var að hverfa, svo sem að draga línu með höndunum, blóðga fiskinn standandi hálfboginn, eða á hnjánum vettlingalaus, því það þótti karlmannlegt.“ Sagði Örn og Jón Halldór bætti við; „Fyrst og síðast á maður bara ánægjulegar minningar frá þessum tíma sem var skemmtilegur þó vissulega kæmu tímar þar sem þurfti að leggja mikið á mannskapinn til að bjarga aflanum á land.“
15 dagar í Humarhátíð á Höfn