Enimerotiko Deltio No. 44

Ἀρχελάου 25 Παγκράτι Ἀθήνα 116 35 Σηλ.- Υαξ 210-7219718

ΕΣΤΙΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΧΑΛΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΨΣΙΚΟΝ ΔΕΛΣΙΟΝ Ἀριθ. Σεύχους 44

e-mail: info@estiahalkis.org

www.estiahalkis.org

Ἰούνιος 2011

«Κάναμε ἄσκηση ὑπομονῆς σαράντα χρόνια» 1971-2011 κλειστή ἡ Θεολογική ΢χολή Φάλκης

Φση.ΙΓ.Ι΢.ΜΔ. Μέ δεδομένο τό γεγονός, ὃτι ἐφέτος συμπληρώνονται σαράντα ὁλόκληρα χρόνια ἀπό τῆς ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας της (1971), τά αἰσθήματα τὦν ὁμογαλάκτων εἷναι ἀνάμικτα, ὃταν τά πολιτικά δρώμενα στή γείτονα χώρα δέν εἷναι προβλέψιμα, πολύ δέ περισσότερο ἡ ἀνταπόκριση τὦν ἁρμοδίων σέ ὑποσχέσεις γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς, πού κατά καιρούς ἕχουν δημοσιοποιηθεἶ τελοὖν ὑπό ὃρους δομικὦν ἀνατροπὦν τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Ἡ πρόσφατη ὃμως ἐκλογική νίκη τοὖ Πρωθυπουργοὖ τῆς Σουρκίας κ. Ἐρντογάν κατά τίς γενικές ἐκλογές τῆς χώρας, τῆς 10-6-2011, μέ πολύ ὑψηλό ποσοστό, σαφὦς μεταβάλλει τό ὃλο πολιτικό τοπίο καί διαμορφώνονται οἱ προσδοκώμενες συνθῆκες γιά σημαντικές δομικές συνταγματικές ἀλλαγές, πού θά διασφαλίσουν τήν ποθητή γιά τό κυβερνόν κόμμα ἐνταξιακή πορεία τῆς Σουρκίας στήν Ε.Ε. Μία ἐκ τὦν πολυσυζητημένων καί προαπαιτούμενων ἀλλαγὦν εἸναι ἡ πλήρης ἀποκατάσταση τὦν ἐλευθεριὦν, πολιτικὦν καί θρησκευτικὦν, τοὖ ἀνθρώπου καί

τοὖ πολίτη σέ μιά εὐνομούμενη δημοκρατική χώρα. Ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς ὑπῆρξε σκοπός καί στόχος πολυεπίπεδων σκληρὦν προσωπικὦν ἀγώνων καί ὃραμα ζωῆς τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, κατά τήν εἰκοσαετῆ πατριαρχεία του. Κατά τήν πρόσφατη ἐπίσκεψή του στήν Ἀθήνα, τήν Δευτέρα, 27 Ἰουνίου 2011, ὁ Παναγιώτατος, συνοδευόμενος ὑπό τὦν Ἱεραρχὦν τοὖ Θρόνου ΢εβ. Μητροπολιτὦν Περ γάμου κ. Ιωάννη καί Ίμβρου κ. Κύριλλου, συναντήθηκε μέ τόν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς τὦν Ἑλλήνων κ. Υίλιππο Πετσάλνικο, ὁ ὁποἶος ὑποδεχόμενος τὸν Παναγιώτατο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη τόνισε: “Παναγιώτατε, χαιρόμαστε ἰδιαίτερα ποὺ ὑποδεχόμαστε ἐσᾶς καὶ ὅσους σᾶς συνοδεύουν στὴ Βουλὴ τὦν Ἑλλήνων. ΢τὸ πρόσωπό σας βλέπουμε τὸν ἐκπρόσωπο τῆς Οἰκουμενικότητας τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ἐκ μέρους ὅλων τὦν πτερύγων, ὅτι ἡ Βουλὴ τὦν Ἑλλήνων εἷναι δίπλα σας. ΢υμπαραστέκεται στὸν ἀγὦνα

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

καὶ στὶς προσπάθειες ποὺ καταβάλλετε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, γιὰ τὴν Οἰκουμενικότητα, καθὼς ἐπίσης καὶ γιὰ τὴν ἀναγκαιότητα ἐπίλυσης μιᾶς σειρᾶς θεμάτων ποὺ ἀπασχολοὖν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεἶο". Ἐν συνεχείᾳ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀναφέρθηκε στή περσινή συνάντηση πού εἷχε στὴ Βουλὴ μὲ τὸν Σοὖρκο πρωθυπουργὸ Ρετζὲπ Σαγὶπ Ἐρντογάν, «Ὁ κ. Ἐρντογάν, τότε, μοὖ εἷχε πεἶ ὅτι ἐξετάζουν τὸ θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης».Κλείνοντας, ὁ κ. Πετσάλνικος ἐξέφρασε τὴν εὐχὴ «πολὺ γρήγορα νὰ ἐξευρεθεἶ λύση γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης. Ἐπαναλα-

Ἡ Ἑστία, στό μέτρο τὦν δυνατοτήτων της, ὑπῆρξε καί εἷναι συνοδοιπόρος τοὖ πολυσέβαστου μεγάλου ὁμογαλάκτου ἀδελφοὖ στό Γολγοθᾶ του, στηρίζουσα ὁλόθυμα προσπάθειες καί πρωτοβουλίες, καταγγέλλουσα τήν ἀδικία καί προβάλλουσα τὀ δίκαιο αἵτημα τῆς ἐπαναλειτουργίας της. Ἡ ΢χολή, καίτοι κλειστή σαράντα ὁλόκληρα χρόνια, δέν ἕμεινε ποτέ σιωπηλή, ἀλλά καθόλη τήν τεσσαρακονταετία καθίστατο εὕλαλη, μέ τή θεολογική μαρτυρία καί παρουσία τὦν ἀποφοίτων της. Αἰσιοδοξοὖμε, ὃτι οἱ προσευχές, οἱ ἕνθεοι ἀγὦνες τοὖ Προκαθημένου τῆς Όρθόδοξης Ἐκκλησίας μας θά λάβουν τόν «τῆς δικαιοσύνης στέφανον» παρά Θεοὖ. Ἡ συστράτευση ὃλων μας γιά συμπαράσταση καί στήριξη τῆς ΢χολῆς μας σαφὦς εἷναι δεδομένη, ὃταν, μέ τή χάρη τοὖ Θεοὖ ἀνοίξει καί πάλι τίς πύλες της. Γιά πέμπτη χρονιά, ἐφέτος, τά μέλη τῆς Ἑστίας πραγματοποίησαν ἀπό 10 ἓως 17 Ἰουνίου τήν προ-

2

μβάνω ὅτι εἴμαστε δίπλα σας σύσσωμος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας μας καὶ ὁλόκληρη ἡ Βουλὴ τὦν Ἑλλήνων». Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαἶος εὐχαρίστησε γιὰ τὴ θερμὴ καὶ ἐγκάρδια ὑποδοχὴ καὶ σημείωσε: «Θεωρὦ ἰδιαίτερη τιμή μου γιὰ τὴν εὐκαιρία νὰ ἀπευθυνθὦ στὰ μέλη τὦν Special Olympics ἀπὸ τὸ Βῆμα τῆς Βουλῆς τὦν Ἑλλήνων. Μὲ συγκίνηση ἄκουσα τὶς ἐνέργειες καὶ τὶς προσπάθειές σας. Εἷστε πάντοτε ἀρωγὸς στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεἶο. Μιλώντας γιὰ τὰ προβλήματα τοὖ Οἰκου μενικοὖ Πατριαρχείου ὁ κ. Βαρθολομαἶος τόνισε: «Ἀναφέρατε τὴν περίπτωση τῆς Φάλκης, γιὰ τὴν ὁποία ὑπάρχει ἡ ὑπόσχεση τοὖ πρωθυπουργοὖ τῆς Σουρκίας, ὅτι εἷναι ὑπὸ μελέτη ἡ ἐπαναλειτουργία της. Πρόσφατα, ποὺ εἷχα ἐπικοινωνία καὶ μὲ τὸν ἴδιο καὶ μὲ διαφόρους ὑπουργοὺς τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης, τοὖ ὑπενθύμισα ὅτι φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια ἀκριβὦς ἀπὸ τὴν ἀναστολὴ λειτουργίας τῆς ΢χολῆς καὶ θὰ ἦταν μιὰ καλὴ εὐκαιρία νὰ ἐπαναλειτουργήσει φέτος. Δὲν μπο-

ροὖμε νὰ περιμένουμε περισσότερο ἀπὸ σαράντα χρόνια. Κάναμε μεγάλη ἄσκηση στὴν ὑπομονὴ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια.

σκυνηματική τους σύναξη στήν κοινή πνευματική Σροφό Θεολογική ΢χολή Φάλκης, μέ τήν εὐκαιρία τῆς πανήγυρης τοὖ Ἱεροὖ Ναοὖ τῆς Ἁγίας Σριάδος τῆς Μονῆς. Ἡ συμμετοχή μελὦν ἦταν σημαντικά διευρυμένη καί ἕφθασε στούς τριάντα πέντε, μή συμπεριλαμβανομένων τὦν ἐν Κωνσταντινουπόλει. Σά μηνύματα ὃσων ἕλαβαν μέρος σέ προηγούμενες συνάξεις πρός τούς προβληματιζόμενους ὁμογαλάκτους, γιά τίς ἀνεπανάληπτες βιωματικές ἐμπειρίες τους, ὑπῆρξαν πειστικά, ὣστε νά περιθωριοποιηθοὖν τυχόν δισταγμοί. Μέσα σ’ἓνα κλἶμα ἀδελφοποιητικῆς εὐφορίας μοιραστήκαμε μνῆμες τῆς πιο σημαντικῆς περιόδου τῆς νεανικῆς μας ζωῆς πού σφράγισαν ἀνεξίτηλα καί καθοριστικά τή ζωή τοὖ καθενός ἀπό μᾶς. Ἀνανεώσαμε τή συνάντησή μας γιά τήν προσεχῆ χρονιά μέ μια εὐχή: τήν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς μας.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ἀπό τή χοροστασία τοὖ Παναγιωτάτου στόν ἱ. Πατριαρχικό Ναό, κατά τήν ἡμέρα τὦν ὀνομαστηρίων του, στήν ὁποία παρέστη ὁ Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος στήν Σουρκία.

Σήν 10η Ἰουνίου, ἡμέρα Παρασκευή, ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαἶος χοροστάτησε στόν πάνσεπτο πατριαρχικό Ναό τοὖ Ἀγ. Γεωργίου ἐν μέσῳ πυκνοὖ ἐκκλησιάσματος, ὃπου τελέσθηκε πολυαρχιερατική Θ. Λειτουργία. Ὂλα τά μέλη τῆς Ἐστίας προσῆλθαν γιά νά συμπροσευχηθοὖν καί νά ὐποβάλουν ἑόρτιες εὐχές στόν ἅγοντα τά όνομαστήριά του πολυσέβαστο ὁμογάλακτο ἀδελφό. Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, τήν Α. Θ. Παναγιότητα, τόν ἑορτάζοντα Προκαθήμενο, προσεφώνησε ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Γέρων Φαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος καί ἐν συνεχείᾳ ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ποντόλσκ κ. Σύχων, ἀνέγνωσε μήνυμα τοὖ

3

Ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ποντόλσκ κ. Σύχων, ἐκπρόσωπος τοὖ Μακ. Πατριάρχου Μόσχας καί πάσης Ρωσίας κ. Κυρίλλου μετά τῆς συνοδείας αὐτοὖ.

Μακ. Πατριάρχου Μόσχας καί πάσης Ρωσίας κ. Κυρίλλου καί πρόσφερε δὦρα ἐκ μέρους αὐτοὖ στόν Παναγιώτατο. Ὁ Πατριάρχης εὐχαρίστησε θερμά γιά τήν προσγενομένη τιμητική προσφορά τοὖ Προκαθημένου τῆς ρωσικῆς Ἐκκλησίας, τονίσας τούς ἱστορικούς θεσμούς καί τήν ἀγαστή συνεργασία τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας μετά τοὖ Όἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. Ἡ ἑόρτιος συμπροσευχή ἐπί τοἶς ὀνομαστηρίοις τοὖ Παναγιωτάτου ἕκλεισε μέ τόν Πολυχρονισμοὖ Αὐτοὖ. Σό μεσημέρι ἡ Α.Θ.Παναγιότης παρέθεσε ἑόρτιο γεὖμα στό ἑστιατόριο «Feriye», τοὖ Μεσαχώρου πρός τιμή τὦν φιλοξενουμένων Αὐτῆς καί τὦν ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν του.

4

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Μέ ἐξαιρετική ἐκκλησιαστική λαμπρότητα τελέσθηκε ἡ Θεία Λειτουργία τοὖ πανηγυρίζοντος Ἱ. Ναοὖ τῆς Ἁγίας Σριάδος ὑπό τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Πριγκηποννήσων κ. Ίακώβου, συμπαραστατουμένου ὑπό Πρεσβυτέρων ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν. Σά ἀναλόγια πλαισιώθηκαν ἀπό μέλη τῆς Ἑστίας μας. Σό χορό τοὖ δεξιοὖ ψαλτηρίου διηύθυνε ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Ἐλβετίας κ. Ἰερεμίας. ΢’ ἓνα κλἶμα εὐφρόσυνης λατρευτικῆς κατάνυξης ἀνακλήθηκαν μνῆμες βιωμάτων ἀπό τήν εὐχαριστιακή μας ζωή στή ΢χολή. Ὁ Ναός ἦταν κατάμεστος ἀπό προσκυνητές, Ὁμογενεἶς τῆς Πόλης καί ἐπισκέπτες ἐξ Ἑλλάδος. ΢τό τέλος τῆς θείας λειτουργίας, στήν ὁποία παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, ἐκπρόσωπος τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίου, οἱ ΢εβ. Μητροπολίτες Ἰερισσοὖ καί Ἁγίου Ὂρους κ. Νικόδημος Ἐλβετίας κ. Ἰερεμίας, Μύρων κ. Φρυσόστομος καί Μο-

σχονησίων κ. Ἀπόστολος, τελέσθηκε ἀρτοκλασία «ὑπέρ ὑγείας» τὦν ἀποφοίτων τῆς ΢χολῆς καί τὦν συμπροσευχομένων πιστὦν. Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς τῆς Ἁγ. Σριάδος ΢εβ. Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος δεξιώθηκε τά Μέλη τῆς Ἑστίας καί τούς προσκυνητές στό ΢υνοδικό τῆς ΢χολῆς. Ὁ ΢εβασμιώτατος καλωσορίζων τούς παρισταμένους, ἀναφέρθηκε στήν ἁγιοπνευματική παρακαταθήκη τῆς Ἐκκλησίας καί τὦν μελὦν της, ὑπογραμμίζοντας τήν ἀνάγκη τῆς συνέπειας τοὖ σύγχρονου πιστοὖ ὡς φορέα τὦν δωρεὦν τοὖ Ἁγίου Πνεύματος, γιατί «ώς λέγει τοὖτο ὁ ἵδιος ὁ Θεός εἰς τήν Γένεσιν πρό τοὖ κατακλυσμοὖ τοὖ Νὦε «οὐ μή καταμείνῃ

τό πνεὖμα μου ἐν αὐτοἶς διά τό εἷναι αὐτούς σάρκας». ... μόνον διά τοὖ προσωπικοὖ ἀγὦνος τῆς τηρήσεως τὦν ἐντολὦν τοὖ Θεοὖ, ἀλλά ἀπαραιτήτως καί διά τῆς ἐνισχύσεως καί ἐνδυναμώσεως τῆς Φάριτος αὐτοὖ θά δυνηθὦμεν νά γίνωμεν πνευματικοί ἅνθρωποι, χριστοφόροι καί φωτοφόροι, καί διά τῆς ἐν Φριστῷ ζωῆς καί τὦν ένθέων ἕργων ἡμὦν θά δοξάζεται ὁ Θεός, ὁ εἰπών: «οὓτω λαμψάτω τό φὦς ἡμὦν ἕμπροσθεν τὦν ἀνθρώπων, ὃπως ἵδωσιν ὑμὦν τά καλά ἕργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμὦν τόν ἐν τοἶς οὐρανοἶς». Σέλος, ἐξέφρασε τήν ἑδραία ἐλπίδα του γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς καί εὐχαρίστησε ὃλους ὃσους έδειξαν καί δείχνουν τήν ἀγάπη τους μέ κάθε τρόπο πρός τή ΢χολή. Ἀκολούθως, ὁ ἐλλογ. κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος ὁμότιμος Καθηγητής τῆς ΢χολῆς καί Πρόεδρος τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης ἀναφέρθηκε στὴ σημασία τῆς ἡμέρας γιὰ τοὺς ἀποφοίτους τῆς ΢χολῆς, ποὺ τὴ θεωροὖν μεγάλη καὶ ἱερή, εὐχαρίστησε τὸν ΢έβ. Μητροπολίτη Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολο ποὺ κάθε χρόνο τοὺς φιλοξενεἶ, ἐπαινώντας τoν γιὰ τὸ ἀξιόλογο ἔργο ποὺ ἐδὦ καὶ 15 χρόνια ἐπιτελεἶ. Ἀναφέρθηκε, ἐν συνεχείᾳ, στὴν 20ετῆ εὐκλεῆ καί ἀγλαόκαρπη Πατριαρχία τοὖ κ. Βαρθολομαίου, πού, ὅπως εἷπε, «στηρίζει τὴν Ἑστία καὶ ἔχει ἀναγάγει τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς σὲ διεθνὲς θέμα», ἐξέφρασε τὴν ἐλπίδα ὅτι σύντομα αὐτὴ μπορεἶ νὰ ἐπαναλειτουργήσει.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Σηό Σπλνδηθό ηῆο Σρνιῆο ἐθ δεμηῶλ δηαθξίλνληαη νἱ Σεβ. Μεηξνπνιίηεο Μύξσλ θ. Χξπζόζηνκνο, Ἐιβεηίαο θ. Ἱεξεκίαο, Πξηγθεπνλλήζσλ θ. Ίάθσβνο, Πξνύζεο θ. Ἐιπηδνθόξνο θαί Ἱεξηζζνῦ θ. Νηθόδεκνο

«Ὡς ἓνας ἐκ τὦν δύο ἐπιζώντων παλαιοτέρων καθη γητὦν τῆς ΢χολῆς-ὁ ἓτερος εἷναι ὁ φίλτατος ὁμογάλακτος ἀδελφός καί συνάδελφος κ. Β. ΢ταυρίδης– κατά τήν ἱστορική διαδρομή τῆς ΢χολῆς μας τὦν τελευταίων ἑβδομήκοντα ἐτὦν, ἕζησα πολλές εὐχάριστες ἀνατροπές Μία τέτοια εὐχάριστη ἀνατροπή, αἰσιοδοξὦ νά ζήσωμε καί πάλι στίς μέρες μας μέ τήν ἐπαναλειτουργία τῆς φιλτάτης ΢χολῆς μας, χάρις στούς ἀκαταπόνητους πρός τοὖτο ἀγὦνες τοὖ Μεγάλου ὁμογαλάκτου Ἀδελφοὖ μας Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου. Ἀκολούθως, τόν λόγο ἔλαβε ὁ ΢έβ. Μητροπολίτης Ἱερισσοὖ κ. Νικόδημος, ὁ ὁποἶος ἐξῆρε τὸν ἱστορικὸ ρόλο τῆς Μ. τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησίας καὶ τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. «Κάθε ἐπίσκεψη στὴν Πόλη» εἷπε, «εἷναι ἕνα ἱερὸ προσκύνημα, μιὰ μαρτυρία τοὖ μαρτυρίου τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοὖ Γένους μας». Ἐξῆρε τὸ ἔργο τοὖ Πατριάρχη, ὅσο καὶ τοὖ Καθηγουμένου τῆς Μονῆς Ἁγίου Μοσχονησίων κ. Ἀποστόλου, «τοὖ ἐντολοδόχου», ὅπως εἷπε, «τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄγρυπνου φρουροὖ τῆς ΢χολῆς», τῆς ὁποίας «σῆμα κατατεθὲν» εἷναι ἡ ἱστορικὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας Παυσολύπης. Ὡς ἀπόφοιτος τῆς ΢χολῆς ἐξέφρασε εὐγνωμόνους εὐχαριστίες πρὸς αὐτὴν, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ἡ ΢χολὴ αὐτὴ εἷναι ἡ μητέρα ὅλων τὦν ὀρθοδόξων Θεολογικὦν ΢χολὦν...Ὅ,τι εἴμεθα σ'

αὐτήν τό ὀφείλομε». Ἐν συνεχείᾳ, ὁ ΢εβ. Πατριαρχικὸς ἐκπρόσωπος, ἀφοὖ διεβίβασε τὶς εὐχὲς καὶ εὐλογίες τοὖ Πατριάρχη, εὐχήθηκε «τὸ Ἃγιο Πνεὖμα νὰ εἷναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς διαδικασίας γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς». Σέλος, ὁ ΢έβ. Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος, ἀφοὖ ἐξέφρασε τὴ χαρά του γιὰ τὴν παρουσία τὦν ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν καὶ ὅλων τὦν προσκυνητὦν, εὐχήθηκε σύντομα «ν' ἀνεβοὖνε στὸ Λόφο τῆς

5

Ἐλπίδος γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χο- λῆς. «Ἡ ΢χολή», εἷπε, «ἀποτελεἶ ἕνα κομμάτι τῆς ζωῆς μας, μᾶς ἔδωσε ὅλα τά ἐφόδια γιὰ νὰ καταλάβουμε διάφορες θέσεις μέσα στὴν κοινωνία». Σόνισε τὸ διττὸ χαρακτῆρα τῆς ἐκπαίδευσης ποὺ παρεχόταν στὴ ΢χολὴ ὅπου, ὅπως εἷπε, «ἡ ἕδρα ἐναλλασσόταν μὲ τὸ θυσιαστήριο» καὶ «ἀπὸ τὶς δύο καμπάνες ποὺ ρύθμιζαν ἐκείνη τὴ ζωή, ἡ μία σίγησε καὶ ἔπαυσε νὰ καλεἶ τοὺς ἱεροσπουδαστὲς ἐδὦ καὶ 40 χρόνια». Εὐχήθηκε, τέλος, νὰ ὑλοποιηθοὖν ὅλες οἱ κυβερνητικὲς ὑποσχέσεις γι' αὐτὴν καὶ μάλιστα μετὰ τὶς πρόσφατες ἐκλογές. Ἐξῆρε τὶς προσπάθειες ποὺ καταβάλλει γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία της ἐπὶ 20 περίπου χρόνια ἡ Α.Θ.Π. ὁ Πατριάρχης καὶ συνεχάρη τόσο τὸν ΢εβ. ἡγούμενο τῆς Μονῆς «γιὰ τὸ ὑψηλὸ πολιτιστικὸ ἐπίπεδο στό ὁποἶο τὴν κρατάει», ὅσο καὶ τοὺς ὁμότιμους καθηγητὲς τῆς ΢χολῆς κ. Β. Ἀναγωστόπουλο καὶ κ. Β. ΢ταυρίδη γιὰ τήν ἀγάπη καί τήν ἀφοσιωμένη διακονία τους πρός τήν ΢χολή καί τὶς πνευματικές τους δραστηριότητες. ΣΑ ΜΕΛΗ ΣΗ΢ ΠΡΟ΢ΚΤΝΗΜΑΣΙΚΗ΢ ΢ΤΝΑΞΗ΢ 1. Ἀλαγλσζηόπνπινο Βαζίιεηνο 2. Ἀλαγλώζηνπ Νηθόδεκνο, Μεηξνπνιίηεο Ἱεξηζζνῦ 3. Ἀλησληάδεο Πξόδξνκνο 4. Βαξδαβνύιηαο Ἰσάλλεο 5. Βαζηιεηάδεο Ἰζαάθ 6. Βαξλαιίδεο ΢σηήξηνο 7. Γηαλλῆο Δὐζηάζηνο 8. Γηνθαξίλεο Κσλζηαληῖλνο 9. Γιαβίλαο Ἀπόζηνινο 10. Γνύηζε Γηνλύζηνο 11. Κνιιηάξνο Ἰσάλλεο 12. Καιιηγηώξγεο Ἰεξεκίαο, Μεηξνπνιίηεο Ἐιβεηίαο 13. Κνύληεξ Θσκᾶο 14. Κσλζηαληηλίδεο Ἰσάλλεο 15. Κσλζηαληηλίδεο Ἰσζήθ 16. Μαξαγθόο Ἀπόζηνινο 17. Μπαιθῆο Μηραήι 18. Νηθνιάνπ Θεόδσξνο 19. Ννύζεο Γεώξγηνο 20. Ννύζεο ΢ηέθαλνο, Ἀξρηκαλδξίηεο 21. Ξεμάθεο Νηθόιανο 22. Ξεηλόο Γεώξγηνο 23. Ξπλόο Χξπζόζηνκνο. Ἀξρηκαλδξίηεο 24. Παπιίδεο Μαθάξηνο, Ἐπίζθνπνο Λακςάθνπ 25. Πνληηθάθεο Ἀξγύξηνο 26. ΢νπξνιάγθνο Δὐζηξάηηνο 27. Σζαθηξίδεο Γεώξγηνο 28. Σζνύβαιεο Χξῆζηνο 29. Σζηηζνγηαλλεο ΢ππξίδσλ 30. Χαιθίηεο Ἀξηζηείδεο 31. Χαηδνύδεο Ἰσάλλεο 32. Ψπιιάθεο Νηθεθόξνο 33. Ψσκᾶο Νηθόιανο ΢ημ.

΢τούς ἀνωτέρω δέν συναριθμοὖνται οἱ ἐκ ΚΠόλεως.

6

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ἐνημέρωση τὦν μελὦν τῆς Ἑστίας γιά τό ἕργο τοὖ Διοικητικοὖ ΢υμβουλίου Α΄ Ἐνημερωτική σύναξη. Σό ΢άββαην, ηό ἀπόγεπκα, 11 Ἰνπλίνπ, ἒιαβε ρώξα ζηήλ αἲζνπζα ηνῦ ΢πλνδηθνῦ ηῆο ΢ρνιῆο ἡ πξώηε ἐλεκεξσηηθή ζπλάληεζε ηῶλ ὁκνγαιάθησλ ἀδειθῶλ, κεηά ἀπό πξόζθιεζε ηνῦ Πξνέδξνπ ηῆο Ἑζηίαο θ. Βαζηιείνπ Ἀλαγλσζηνπνύινπ, γηά ηό ἑπηαήκεξν πξόγξακκα ηῆο παξακνλῆο ησλ ζ’αὐηήλ θαί γηά ηή ζπδήηεζε ηξερνύζεο θύζεσο ζεκάησλ, ἀπαζρνινύλησλ ηό Γ.΢. ηῆο Ἑζηίαο. Ὁ θ. Ἀλαγλσζηόπνπινο ἐμέθξαζε ἐλ ἀξρῇ ηή βαζύηαηε ἱθαλνπνίεζε ηνῦ Γ.΢. γηά ηήλ εὐξύηεηα ηῆο ἀπήρεζεο ηῆο πξόηαζήο ηνπ, πεξί θαζηέξσζεο ἐηήζηαο πξνζθπλεκαηηθῆο ζύλαμεο ζηή ΢ρνιή, ἂλ ιεθζεῖ ὑπ’ ὂςε, ὃηη ἡ πξαγκαηνπνηεζεῖζα ἐθέηνο, πέκπηε θαηά ζεηξά ζύλαμε, ἀξρῆο γελνκέλεο ηό 2007, ἐκθαλίδεη κία ἐληππσζηαθή αὒμεζε ηνῦ ἀξηζκνῦ ζπκκεηνρῆο. Ξεθίλεζε κέ δώδεθα (12) κέιε θαί ἒθζαζε ζήκεξα λά εἶλαη παξόληα ηξηαληαπέληε (35). ΢ηό ζεκεῖν αὐηό ἐμέθξαζε ηή ιύπε ηνπ γηά ηήλ ἐθεηεηλή ἀπνπζία ἀπό ηή ζύλαμε αὐηή, γηά πξώηε θνξά, ηνῦ ιίαλ ἀγαπεηνῦ ὁκνγαιάθηνπ ἀδειθνῦ Μεηξνπνιίηε Μπηηιήλεο θ. Ἰαθώβνπ, ιόγῳ ἀδηαζεζίαο θαί δηεβίβαζε ηνύο άδειθηθνύο ραηξεηηζκνύο ηνπ πξνο ηνύο ζπκκεηέρνληαο ζ’αὐηή ὁκνγαιάθηνπο θαί ηνύο δηαβεβαίσζε ὃηη ζα εὑξίζθεηαη λνεξά θνληά καο ζηίο Ἀθνινπζίεο ηνῦ Νατδίνπ ηῆο ΢ρνιῆο καο θαί ζ’ὃιεο ηίο ἂιιεο ἐθδειώζεηο. ΢πλερίδσλ ὁ Πξόεδξνο ἐμέθξαζε ηή ραξά ηνῦ Γ.΢. γηά ηή ζπκκεηνρή γηά δεύηεξε θνξά ζ’αὐηή ηνῦ ὁκνγαιάθηνπ ἀδειθνῦ Θενδώξνπ Νηθνιάνπ, ὁκνηίκνπ Καζεγεηνῦ ηνῦ παλ/κίνπ ηνῦ Μνλάρνπ, ὁ ὁπνῖνο δηακέλεη ζηή Γεξκαλία θαί δηεβίβαζε πξόο ηνύο παξόληεο ὁκνγαιάθηνπο ηνύο ἀδειθηθνύο ραηξεηηζκνύο ηνῦ θ. Κσλζηαληίλνπ Θεξκνῦ ἐθ Μειβνύξλεο Αὐζηξαιίαο, πνύ ὑπῆξμε πξσηνπόξνο ζηήλ πξώηε πξνζθπλεκαηηθή ζύλαμε, θαί ηήλ πξόηαζή ηνπ ζηό πιαίζην ηῆο ζύλαμεο λά ιακβάλεη ρώξα θάπνηα «δηδαζθαιία» ἀπό κέξνπο ηῶλ παιαηνηέξσλ Καζεγεηῶλ ηῆο ΢ρνιῆο θ. θ. Αλαγλσζηνπνύινπ θαί ΢ηαπξίδε ζέ ἀλάκλεζε ηῶλ ρξόλσλ ηῆο καζεηείαο ηῶλ ζπκκεηερόλησλ ζηίο ζπλάμεηο. Ἐπί ηνῦ ζέκαηνο αὐηνῦ ὁ θ. Βαζ. Ἀλαγλσζηόπνπινο ἀληηπξόηεηλε ηήλ ὀξγάλσζε ἡκεξίδαο κέ ζύγρξνλα, δσηηθῆο ζεκαζίαο ζενινγηθά ζέκαηα θαί ηῶλ πξσηνβνπιηῶλ ηνῦ Οἰθνπκεληθνῦ Παηξηαξρείνπ ζηήλ ἀληηκεηώπηζή ησλ. Ἡ ἀληηπξόηαζε ἒγηλε θαη’ ἀξράο ἐλζνπζησδῶο δεθηή. Ὁ ΢εβ. Μεηξνπνιίηεο Ἱεξηζζνῦ θ. Νηθόδεκνο δήηεζε λά γίλεηαη ἒγθαηξα ἡ γλσζηνπνίεζε ηνῦ ζέκαηνο θαζώο θαί ἡ ὀξγάλσζε ηῆο ἡκεξίδαο. Ἀθνινύζσο, ὁ Πξόεδξνο ηῆο Ἑζηίαο πξνῆιζε ζέ ἐθηελῆ ἐλεκέξσζε γηά ηήλ πξσηνβνπιία ἒθδνζεο Λεπθώκαηνο ηῆο ΢ρνιῆο θαί ηῆο Ἑζηίαο, ηό ὁπνῖν θαιύπηεη ηήλ Γ’ θαί ηήλ Γ΄ πεξίνδν ιεηηνπξγίαο ηῆο ΢ρνιῆο. Ὓζηεξα ἀπό κία πεξηπεηεηώδε ηεηξαεηῆ ἀλαβνιή, ζήκεξα, βξίζθεηαη ζηήλ ηειηθή ηεο θάζε. Γλσζηνπνίεζε δε, ὃηη, ὓζηεξα ἀπό ἀπόθαζε ηῆο Γεληθῆο ΢πλέιεπζεο ηνῦ παξειζόληνο Φεβξνπαξίνπ, ηό ἐλ ιόγῳ Λεύθσκα ἀθηεξώλεηαη ζηόλ Οἰθνπκεληθό Παηξηάξρε γηά ηήλ ζπκπιήξσζε 20εηνῦο εὐόξθνπ δηαθνλίαο θαί δπλακηθῆο παξνπζίαο θαί καξηπξίαο ηνῦ Οἰθνπκεληθνῦ Θξόλνπ,

ὂρη κόλν ζηό ρῶξν ηῆο Ὀξζνδνμίαο, ἀιιά θαί ζηό παλαλζξώπηλν γίγλεζζαη. Ἡ ζπλάληεζε ὁινθιεξώζεθε κέ ἀπόθαζε ηῶλ ζπκκεηαζρόλησλ ὁκνγαιάθησλ λά ζπλδξάκνπλ ζηήλ ἀγνξά θσηνηππηθνῦ κεραλήκαηνο γηά ηίο ἀλάγθεο ηῆο Μνλῆο θαί ηῆο Βηβιηνζήθεο ηεο. Β΄ Ἐνημερωτική σύναξη. Σό ἀπόγεπκα ηῆο 13 Ἰνπλίνπ, ἡκέξα Γεπηέξα θαί ζηόλ ἀπόερν ηῆο παλήγπξεο ηῆο Μνλῆο, κεηά ἀπό πξόζθιεζε ηνῦ Πξνέδξνπ ηῆο Ἑζηίαο θ. Βαζηιείνπ Ἀλαγλσζηνπνύινπ ἒιαβε ρώξα δεύηεξε ζπλάληεζε ηῶλ παξεπξηζθνκέλσλ κειῶλ, κέ ζέκα ηήλ ἐλεκέξσζή ηνπο γηά ηό ζέκα ηῆο ἐπαλαιεηηνπξγίαο ηῆο ΢ρνιῆο θαί ηῶλ πξννπηηθῶλ πνύ δίλνπλ βάζηκεο ἐιπίδεο κεηά ηά ἀπνηειέζκαηα ηῶλ βνπιεπηηθῶλ ἐθινγῶλ ζηήλ Σνπξθία ηῆο πξνεγνύκελεο ἡκέξαο, 12εο Ἰνπλίνπ. Ὁ θ. Πξόεδξνο πξνῆιζε ζέ κία πεξηγξαθή ηῆο ζπκπεξηθνξᾶο ἐπί ηά ρείξῳ ἢ ἐπί ηά βειηίῳ ηῶλ ἑθάζηνηε ηνπξθηθῶλ θπβεξλήζεσλ πξνο ηό Οἰθνπκεληθό Παηξηαξρεῖν, ηήλ Ὁκνγέλεηα θαί ηά Ἱδξύκαηά ηεο ἀπό ηῆο ἀλαθεξύμεσο ηῆο ηνπξθηθῆο Γεκνθξαηίαο ηό 1923 κέρξη ηῶλ ἡκεξῶλ καο. Ἀθόκε πξνῆιζε ζέ κία ἀλαζθόπεζε ηῶλ δξώκελσλ ζηήλ πνιηηηθή δσή ηῆο ρώξαο θαί ζηήλ παξξεζία κέ ηήλ ὁπνία ὁ Πξνθαζήκελνο ηῆο Ὀξζνδνμίαο ζηάζεθε ἀπέλαληη ζηίο πξνθιήζεηο ηῶλ Ἀξρῶλ, ἐπηζεκαίλνληαο ηήλ ἀλαηξνπή ηνῦ ἰζρύζαληνο ἀξλεηηθνῦ πνιηηηθνῦ θιίκαηνο, ζηό πιαίζην ηνῦ ὁπνίνπ ὁ Παλαγηώηαηνο ὑπεξαζπίζζεθε ηά δίθαηα ηνῦ Παηξηαξρείνπ θαί ηῆο Ὁκνγέλεηαο. Μέ ἒκθαζε ἀλαθέξζεθε ζηήλ ἀηαιάληεπηε ζέζε θαί ἐξγώδε πξνζπάζεηα ηνῦ Γ.΢. γηά ηήλ πξαγκάησζε ηῶλ ἱδξπηηθῶλ ζθνπῶλ θαί ζηόρσλ ηῆο Ἑζηίαο, ἢηνη ηήλ ζηήξημε ηνῦ Οἰθνπκεληθνῦ Παηξηαξρείνπ θαί ηήλ πξνζθνξά παληνεηδνῦο βνήζεηαο θαί ζπκπαξάζηαζεο ζηήλ θνηλή πλεπκαηηθή Σξνθό ΢ρνιή πξόο ἀληηκεηώπηζε πξνβιεκάησλ ἢ ἀλαγθῶλ ὡο ἐιάρηζηε ἒθθξαζε εὐγλσκόλσλ εὐραξηζηηῶλ γηά ηήλ ἀλεθηίκεηε πξνζθνξά ηεο πξόο ἓλα ἓθαζηνλ ἐμ ἡκῶλ. ΢πλερίδσλ ὁ Πξόεδξνο, ἀλέθεξε, ὃηη ἡ Ἑζηία, κέ βάζε κηά πνιππξηζκαηηθή ζεώξεζε θαί ἀμηνιόγεζε ηνῦ ζέκαηνο ἒρεη βάζηκε αἰζηνδνμία γηά ηήλ ἐπαλαιεηηνπξγία ηῆο ΢ρνιῆο, γη’ αὐηό θαί βξίζθεηαη ζέ πιήξε ἑηνηκόηεηα λά παξάζρεη ηήλ βνήζεηά ηεο. Ἢδε ἀπό ηό 2008 πξνῆιζε ζέ ιεπηνκεξῆ ἐμέηαζε ηῶλ δεδνκέλσλ, πνύ δηακνξθώλνπλ ηό ζθεληθό ηῆο πξνζδνθώκελεο ἐπαλαιεηηνπξγίαο ηῆο ΢ρνιῆο. ΢αθῶο, ἡ δηεζλνπνίεζε ηνῦ ὃινπ ζέκαηνο θαί νἱ ζπλερεῖο παξεκβάζεηο ἡγεηῶλ ἰζρπξῶλ θξαηῶλ κέ ξπζκηζηηθό ξόιν ζηό γίγλεζζαη ηῶλ πνιηηηθῶλ ἐμειίμεσλ, ὃπσο θαί ἀπνθάζεηο Κνηλνβνπιίσλ θαί ἀλσηάησλ ἐθπαηδεπηηθῶλ ἱδξπκάησλ ηῆο δηεζλνῦο Κνηλόηεηαο πνύ ζπλεγνξνῦλ κέ ςεθίζκαηα ὑπέξ ηῆο ἐπαλαιεηηνπξγίαο ηῆο ΢ρνιῆο, δέλ εἶλαη δπλαηό λά ἐθιεθζνῦλ ὡο ἐλέξγεηεο πνύ ἐμππεξεηνῦλ ἁπιά ἐπηθνηλσληαθνύο ζηόρνπο, ρσξίο ἀληίθξπζκα.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

7

Ἀπό τήν ἐπίσκεψη τὦν ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν στήν Ἱ. Μητρόπολη Πριγκηποννήσων, στήν αἵθουσα ὑποδοχῆς.

Ὃπως κάθε χρόνο, ἕτσι κι ἐφέτος ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ίάκωβος, λίαν ἀγαπητός ὁμογάλακτος ἀδελφός, προσκάλεσε τά μέλη τῆς Ἑστίας μας τήν Κυριακή τό ἀπόγευμα τῆς 13ης Ἰουνίου στήν Μητρόπολή του. Μᾶς ὑποδέχθηκε μέ πολλή χαρά καί μᾶς μίλησε γιά τή ζωή καί τό ἕργο τῆς Μητρόπολής του, ἐνὦ μοιράστηκε μαζί μας τίς σκέψεις καί τήν ἀγωνία του γιά τό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ΢χολῆς μας. ΢αφὦς, ἡ ΢χολή μας βρίσκεται στό χὦρο τῆς πνευματικῆς δικαιοδοσίας του ὡς ποιμενάρχου τῆς Θεοσώστου ἐπαρχίας Πριγκηποννήσων, γεγονός τό ὁποἶο ἐπιτείνει τό ἐνδιαφέρον καί τόν προβληματισμό

του. Σό γεγονός ὃμως ὃτι τό ἰδιοκτησιακό καθεστώς τοὖ Ὀρφανοτροφείου Πριγκήπου εἷχε αἵσια ἕκβαση, παραπέμπει σέ αἰσιόδοξες προσδοκίες γιά τήν τελική ρύθμιση τοὖ ἀπό τεσσαρακονταετίας ἐκκρεμοὖντος θέματος τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ΢χολῆς μας. ΢τή συνέχεια, ὁ ΢εβασμιώτατος μᾶς κάλεσε σέ μιά ξενάγηση σέ ἀξιοθέατα τῆς Πριγκήπου, μέ τίς ἱππήλατες ἃμαξες τοὖ νησιοὖ, γιατί ὁ καιρός δέν ἐπέτρεπε τόν περίπλου τὦν νήσων, ὃπως συνήθιζε τά προηγούμενα χρόνια, ἀντί περιπάτου. Ἒτσι, ἐπισκεφθήκαμε τό Ναό τοὖ Ἁγ. Νικολάου στόν αὕλειο χὦρο τοὖ ὁποίου βρίσκεται τό κτιριακό συγκρότημα στέγασης κορασίδων, τό ὁποἶο λει- τουργεἶ ὡς ξενώνας. Ἀκολούθως, ἀφήνοντας πίσω μας τό Ναό καί τό παρακείμενο ἱστορικό κοιμητήριο τοὖ νησιοὖ, μεταβήκαμε στόν ἀνακαινισμένο ὓστερα ἀπό τό μεγάλο σεισμό Ἱ. Μητροπολιτικό Ναό τοὖ Ἁγ. Δημητρίου, τοὖ ὁποίου τό κάλλος καί ἡ μεγαλοπρέπεια καθίσταται ἐμφανής στήν καταχωρούμενη φωτογραφία. Ἀκολούθως, ὁ ΢εβασμιώτατος παρέθεσε στά μέλη τῆς Ἑστίας ἀβραμιαἶο δεἶπνο σέ παραθαλάσσιο ἑστιατόριο τῆς Πριγκήπου.

Ἡ Ἑστία ἀπό τή θέση αὐτή ἐκφράζει θερμές εὐχαριστίες γιά τήν πρόφρονα φιλοξενία τοὖ ὁμογαλάκτου ἀδελφοὖ Ἁγίου Πριγκηποννήσων.

8

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

¨ ἐτήσια προσκυνηματική σύναἩ ξη τὦν μελὦν τῆς Ἑστίας συμπίπτει συνήθως μέ τήν ὀνομαστική ἑορτή τοὖ Παναγιωτάτου.Ἐφέτος ὃμως, ἑορτάζεται καί τό ἐπετειακό γεγονός τῆς συμπλήρωσης εἵκοσι ἐτὦν τῆς πατριαρχίας του. Ὁ Πατριάρχης μας, ὁ δικός μας Μεγάλος Ἀδελφός, πάντα μοιράζεται μαζί μας τά βιώματά του, γιατί κοινή ἡ πνευματική καταγωγή, κοινά τά ὁράματα και οἱ προσδοκίες. Εὕλογος, λοιπόν, ἡ ἐπιθυμία του νά παρακαθήσουμε σέ κοινή τράπεζα, ὃπως παλιά, στά χρόνια τῆς μαθητείας μας. Ἡ πρόσκληση τοὖ Παναγιωτάτου σέ γεὖμα στό μαγευτικό Βόσπορο, στό ἑστιατόριο Adile Sultan Sarayi ἕγινε πρόξενος ἀνάκλησης γιά μία ἀκόμη φορά ἀλήστου μνήμης κοινὦν βιωμάτων, κάτι πού ἕβλεπε κανείς νά ἐκδιπλώνεται καθ’ ὃλη τή διάρκεια τῆς συνεστίασης, μέ σχετικές ἀναφορές στήν κοινοβιακή ζωή τῆς ΢χολῆς μας, πού ἕπαυε νά εἷναι ἀπωθημένο παρελθόν καί νά μεταβάλλεται σ’ ἓνα διηνεκές παρόν.

Σό μύχιο αἵσθημα τὦν ἀκαταλύτων δεσμὦν τὦν ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν εὓρισκε τήν ἕκφρασή του σ’ ἓνα γνήσιο αὐθορμητισμό στό πλαίσιο τῆς ἐπικοινωνιακῆς προσέγγισής τους, ἀκόμη και μεταξύ ἀποφοίτων τῆς ΢χολῆς, πού γιά πρώτη φορά συναντοὖσε ὁ ἓνας τον ἅλλον. Καθ’ ὃλη τή διάρκεια τοὖ γεύματος ἦταν έμφανής ἡ τάση ὑπέρβασης τὦν χαρακτηριστκὦν μιᾶς τυπικῆς κοσμικῆς ἐκδήλωσης συνεστίασης καί ἡ ἀναβίωση τῆς εὐλογημένης ἐκείνης περιόδου, ὃταν εἵχαμε «ἃπαντα κοινά». Κοινά βιώματα καί ὁράματα, γιατί κοινή ὑπῆρξε καί ἡ κληρονομιά, ὃσων προσέλαβαν οἱ Φαλκίτες θεολόγοι στό Λόφο τῆς Ἐλπίδος.

Ὁ Παναγιώτατος μέ τά μέλη τῆς Ἑστίας, τούς ὁμογαλάκτους ἀδελφούς του, μετά τό γεὖμα στό Βόσπορο μαζί μέ τούς καθηγητές τους κ. Βασίλειο Ἀναγνωστόπουλο καί κ. Βασίλειο ΢ταυρίδη.

Εστια Θεολογωμ Χάλκης

9

Η ΕΣΗ΢ΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΢ΤΝΕΛΕΤ΢Η ΣΨΝ ΜΕΛΨΝ ΣΗ΢ Ε΢ΣΙΑ΢ ΘΕΟΛΟΓΨΝ ΦΑΛΚΗ΢ Σήν 5η Υεβρουαρίου 20011, ἡμέρα ΢άββατο καί ὣρα 6.30’μ.μ. ἕλαβε χώρα ἡ ἐτήσια τακτική Γενική ΢υνέλευση τὦν μελὦν τῆς Ἑστίας. Σῆς Γενικῆς ΢υνέλευσης προήδρευσε ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Ἱερισσοὖ κ. Νικόδημος, ὁ ὁποἶος, ἀφοὖ ἀπηύθυνε θερμό ἀδελφικό χαιρετισμό πρός τούς παρόντες ὁμογαλάκτους ἀδελφούς, ἐπεσήμανε τήν ἀνάγκη τῆς παρουσίας ὃλων τὦν μελὦν τῆς Ἀδελφότητος, τὦν ἐγγύς ἰδιαιτέρως καί τὦν μακράν στίς συνελεύσεις καί τίς συνάξεις. Παρότρυνε δέ τή συμμετοχή ὃλων στήν καθιερωμένη ἐτήσια προσκυνηματική σύναξη, πού λαμβάνει χώρα στή ΢χολή, μέ τήν εὐκαιρία τῆς πανήγυρης τοὖ ἱ. Ναοὖ τῆς Ἁγίας Σριάδος. ΢τή συνέχεια, τό λόγο ἕλαβε ὁ Πρόεδρος τοὖ Δ.΢., ὁ ὁποἶος λαβών ἀφορμή ἀπό τίς ἐπισημάνσεις τοὖ Προεδρεύοντος τῆς Γ.΢. Μητροπολίτου Ἱερισσοὖ κ. Νικοδήμου ἀνέπτυξε τούς λόγους τῆς ἀναγκαιότητας εὐρύτερης συμμετοχῆς ὁμογαλάκτων στίς δραστηριότητες τῆς Ἑστίας. Ἀκολούθως, σύμφωνα, μέ τήν ἡμερήσια διάταξη τῆς Γενικῆς ΢υνέλευσης προῆλθε σέ μία σύντομη ἀναφορά τὦν πεπραγμένων τοὖ Διοικητικοὖ ΢υμβουλίου, καθ’ ὃσον ὑπάρχει λεπτομερής ἐνημέρωση ἀπό τὦν στηλὦν τοὖ Ἐνημερωτικοὖ Δελτίου τῆς Ἑστίας, τοὖ ὁποίου ἡ προσφορά δέν ἐξαντλεἶται στήν παροχή πληροφοριακοὖ ὑλικοὖ, ἀλλά λειτουργεἶ καί ὡς ἐπικοινωνιακός σύνδεσμος τὦν ἁπανταχοὖ τῆς γῆς διαβιούντων ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν. Ἐπεκτείνοντας τόν λόγο ἐπί τοὖ ἐκδοτικοὖ ἕργου τῆς Ἑστίας, ἀναφέρθηκε στήν ἕκδοση τοὖ Ζ’ τόμου τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπετηρίδος τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης, τόν ἀφιερωμένο στή μνήμη τοὖ μακαριστοὖ Μητροπολίτου Γέροντος Ἐφέσου Φρυσοστόμου Κωνσταντινίδου, Καθηγητοὖ τῆς ΢χολῆς, ὁ ὁποἶος διαλαμβάνει ἐργασίες ἐξαιρετικοὖ ἐνδιαφέροντος, καθ’ ὃσον καλύπτουν ἓνα εὐρύ φάσμα σύγχρονων θεολογικὦν προβληματισμὦν. Ἡ ἑπόμενη ἐκδοτική δραστηριότητα,στήν ὁποία ἀναφέρθηκε, ἦταν τό Λεύκωμα τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης καί τῆς Ἑστίας, ἡ ἕκδοση τοὖ ὁποίου καθυστέρησε λόγῳ τῆς τρέχουσας οἰκονομικῆς κρίσης, ἀλλά παρά τό γεγονός αὐτό, θά πραγματοποιηθεἶ σύντομα καί ἀνυπερθέτως ἐντός τοὖ ἕτους. Ὁλοκληρώνοντας τήν ἕκθεση τὦν πεπραγμέ-

νων τοὖ Δ.΢.,γνωστοποίησε στά μέλη τῆς Γ.΢. τῆς Ἑστίας μας, ὃτι κατά τό τρέχον ἕτος, συγκυριακά, ὑπάρχει σημαντικό ἐπετειακό σύνδρομο γιά τόν Προκαθήμενο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἅγει τό πεντηκοστό ἕτος τῆς ἱερατικῆς διακονίας του καί τό εἰκοστό τῆς πατριαρχίας του. Για τό λόγο αὐτό εἰσηγήθηκε τό ἐκδοθησόμενο Λεύκωμα τῆς Ἑστίας νά ἕχει χαρακτῆρα ἀφιερωματικό, πρός τιμή τοὖ ἑορτάζοντος τίς ἀνωτέρω ἐπετείους διακονίας καί πνευματικῆς ποδηγεσίας στήν Ἁγία καί Μεγάλη τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησία καί τήν Οἰκουμένη. Ἡ Γενική ΢υνέλευση ἐνθουσιωδὦς ἐδέχθη τή γενομένη πρόταση καί ἀποφάσισε ὁμόφωνα τήν ἀφιέρωσή του στόν ἃγοντα διπλῆ ἐπέτειο, ὡς ἐλάχιστο δεἶγμα τιμῆς καί ὁλόθυμης ἀγάπης πρός ὁμογάλακτο καί πολυσέβαστο Ἀδελφό. Ὁ Πρόεδρος τοὖ Δ.΢. κατακλείοντας τήν ἀναφορά του στά πεπραγμένα τοὖ Δ.΢. ἀπηύθυνε θερμή ἕκκληση πρός τά μέλη τῆς Ἑστίας νά συνεχίσουν μέ σύμπνοια, ἀγάπη καί ἀλληλοκατανόηση νά συνεργάζονται μέ τό Δ.΢. γιά τήν ἀπρόσκοπτη πραγμάτωση τὦν σκοπὦν καί στόχων τῆς Ἑστίας. ὉΠροεδρεύων τῆς Γ.΢., Ἃγιος Ἱερισσοὖ, συνεχάρη τόν Πρόεδρο καί τά μέλη τοὖ Δ.΢. γιά τό ἐπιτελούμενο ἕργο καί ἐξέφρασε τίς θερμές εὐχαριστίες τὦν μελὦν τῆς Ἑστίας. ΢τή συνέχεια, καί σύμφωνα μέ τήν ἡμερήσια διάταξη τῆς Γ.΢. ἕλαβε τόν λόγο ὁ Σαμίας τῆς Ἑστίας κ. Γεώργιος Νούσης ὁ ὁποἶος, ἀφοὖ διένειμε στά μέλη τῆς Γ.΢. ἕντυπο τόν Ἀπολογισμό τοὖ οἰκονομικοὖ ἕτους 2010, παρέσχε τίς ἀναγκαἶες διευκρίνισεις. Ἀκολούθως ἀναφέρθηκε στόν προϋπολογισμό τοὖ 2011 καί ζήτησε τήν ἕγκρισή τους ἀπό τή Γ.΢υνέλευση. Ἡ Γ.΢. ἐνέκρινε ὁμόφωνα τόν Ἀπολογισμό τοὖ 2010 καί τόν Προϋπολογισμό τοὖ 2011. Μέ δεδομένο τό γεγονός τῆς μείωσης τὦν ἐσόδων τῆς Ἑστίας, λόγῳ τὦν πολλὦν ἐκδημιὦν μελὦν τῆς Ἑστίας προτάθηκε ἡ αὕξηση τῆς ἐτήσιας συνδρομῆς τὦν μελὦν ἀπό εἵκοσι εὐρώ σέ 30 εὐρώ ἐτησίως. Ἡ πρόταση ἐγκρίθηκε ὁμόφωνα.

10

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

11

Ἀπό τό πολυαρχιερατικό συλλείτουργο στόν ἱ. Ναό τοὖ Ἁγίου ΢πυρίδωνος Παγκρατίου, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐτήσιας Γενικῆς συνέλευσης τὦν μελὦν τῆς Ἑστίας καί τήν μεταφορά τὦν λειψάνων τοὖ ἀειμνήστου Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου Κωνσταντίνου τοὖ ΢Σ’ ἐξ Ἀθηνὦν στήν Κωσταντινούπολη.

΢τόν Ἱερὸ Ναὸ τοὖ Ἁγίου ΢πυρίδωνα τελέσθηκε πολυαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοὖ Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ἰωάννη, Ἀκαδημαϊκοὖ καὶ Διευθυντῆ τοὖ Γραφείου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου στήν Ἀθήνα, μέ τὴν συμμετοχὴ τὦν Μητροπολιτὦν Ἱερισσοὖ κ. Νικοδήμου καὶ Μυτιλήνης κ. Ἰακώβου, ἀποφοιτὦν τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης. Κατὰ τὴν ὁμιλία του στήν Θ. Λειτουργία ὁ Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ἰωάννης ὑπογράμμισε τὰ ἑξῆς γιά τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεἶο: «Σὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεἶο δέν εἷναι ἁπλὦς ἔκφραση μιᾶς μαρτυρίας ἀλλὰ εἷναι καὶ ἡ ταύτιση τοὖ μαρτυρίου. Εἷναι καὶ ἡ ἐνσάρκωση τοὖ

΢ταυροὖ τοὖ Φριστοὖ. Καὶ τὸν ΢ταυρὸ του φέρει μονίμως τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεἶο καὶ ὁ ἑκάστοτε Πατριάρχης στούς ὤμους του. Καί μέ τὸν ΢ταυρὸ αὐτὸ νικᾷ ὃλες τίς δυσκολίες. Καὶ ἔτσι σήμερα ἐμεἶς μποροὖμε νά ἀπολαμβάνουμε τὦν ἀγαθὦν πού μᾶς προσφέρει ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία σκεπάζοντάς μας μὲ τὴν ἀγάπη της, μὲ τὴν στοργὴ της» τόνισε ὁ Μητροπολίτης Περγάμου καὶ συνέχισε: «΢τίς ἡμέρες μας μὲ τὴν φωτισμένη ἡγεσία τοὖ Οἰκουμενικοὖ μας Πατριάρχη, παρά τίς δυσκολίες συνεχίζει τὴν μεγάλη ἀποστολὴ του ὁ ἱερὸς αὐτὸς θεσμός. Καὶ κάθε τόσο ἡ ἐλπίδα ξαναγεννιέται μέσα μας ὅτι θὰ δώσει ὁ Θεὸς καὶ ἡ Θεολογικὴ αὐτὴ ΢χολὴ, ἡ ὁποία ἀνέδειξε μεγάλους Πατριάρ-

12

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

χες καὶ Ἱεράρχες καὶ πολλοὺς διδασκάλους, νά ἀνοίξει καὶ πάλι τίς πύλες της καὶ νά ἀποτελέσει καὶ πάλι κέντρο τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας. Νά συνεχίσει ἡ ΢χολὴ νά ἐκπαιδεύει στελέχη γιά τὸ Οἰκουμενικὸ μας Πατριαρχεἶο». ΢τήν ὁμιλία του ὁ Μητροπολίτης Περγάμου ἀναφέρθηκε ἰδιαιτέρως στήν μαρτυρικὴ πορεία τοὖ Οἰκουμενικοὖ Θρόνου μέσα στήν ἱστορία, ἐνὦ εὐχήθηκε σύντομα νά ἐπαναλειτουργήσει ἡ Θεολογικὴ ΢χολὴ τῆς Φαλκῆς, προκειμένου νά συνεχίσει τὴν ἀποστολὴ της καὶ νά ἐκπαιδεύει τὰ στελέχη τοὖ Πατριαρχείου.

Ἐπιμμημόσυμη δέηση. Μετά τήν ὁμιλία τοὖ Ἁγίου Περγάμου ἐψάλη ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοὖ ἐξόριστου Πατριάρχη πού τελικά ἐπέστρεφε στόν τόπο τῆς διακονίας του.

Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντἶνος ΢Σ' γεννήθηκε στήν ΢ιγὴ Προύσης Βιθυνίας τὸ 1860 καὶ τὸ ἐπώνυμό του ἤταν Ἀράμπογλου. ΢πούδασε στή Θεολο γικὴ ΢χολὴ τῆς Φάλκης καὶ ἀπεφοίτησε τὸ 1885. Φειροτονήθηκε Ἀρχιδιάκονος τοὖ Μητροπολίτῃ Προύσης Ναθαναὴλ (1886) καὶ ὁρίστηκε Πρωτοσύγκελός του. Σὸ 1896 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ῥοδοστόλου ὡς Βοηθὸς τοὖ Μητροπολίτου Ἀδριανουπόλεως γιά τὴν περιοχὴ τὦν ΢αράντα Ἐκκλησιὦν. Σὸ 1899 ἐξελέγη Μητροπολίτης Βελλὰς καὶ Κονίτσης, τὸ 1906 Σραπεζοὖντος, τὸ 1913 Κυζίκου καὶ τὸ 1924 Δέρκων. Διαδέχθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1924 στόν Οἰκουμενικὸ Θρόνο τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο Ζ΄ μὲ τὸ ὄνομα Κωνσταντἶνος ΢Σ΄. ΢τίς 30 Ἰανουαρίου 1925 οἱ τουρκικὲς Ἀρχὲς τὸν συμπεριέλαβαν στήν ἀνταλλαγή τὦν πληθυσμὦν καὶ τὸν ἀπέλασαν βίαια στήν Ἑλλάδα. Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντἶνος παρέμεινε δι’ ὀλίγον στήν Θεσσαλονίκη, μετὰ στήν Φαλκίδα καὶ τέλος στήν Νέα Υιλαδέλφεια Ἀττικῆς. Παραιτήθηκε τοὖ Πατριαρχικοὖ ἀξιώματος στίς 22 Μαΐου 1925 διευκολύνοντας ἔτσι τὴν ἐκλογὴ νέου Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου (Βασιλείου Γ΄) καὶ ἀφοσιώθηκε στήν περίθαλψη καὶ τὴν ἠθικὴ στήριξη τὦν ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας προσφύγων,

τιμώμενος ἀπὸ τὸ Ἔθνος ὡς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ἐκοιμήθη στήν οἰκία του, στήν Ν. Υιλαδέλφεια στίς 28 Νοεμβρίου 1930 καὶ ἐκηδεύθη τὴν ἑπομένην ἀπὸ τὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Ἀθηνὦν μέ τιμὲς Ἀρχηγοὖ Κράτους. Ἐνταφιάσθηκε στό Α΄ Κοιμητήριο Ἀθηνὦν παραπλεύρως τοὖ Ι. Ναοὖ τὦν Ἁγίων Θεοδώρων. Σὸ 2008 ὁ Δῆμος Ν . Υιλαδελφείας σὲ συνεργασία μέ τὴν Ἱ. Μητρόπολη Ν. Ἰωνίας - Υιλαδελφείας καὶ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ ΢υμβούλιο τοὖ Ι. Ναοὖ Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοὖ Ν. Υιλαδελφείας, ἀνήγειρε στήν κεντρικὴ πλατεἶα τῆς Πόλεως, ποὺ φέρει καὶ τὸ ὄνομά του, ἀνδριάντα πρὸς τιμὴν του τὸν ὁποἶον ἀπεκάλυψε σὲ εἰδικὴ τελετὴ ἡ Α. Θ. Π., ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαἶος στίς 13 Μαΐου 2008, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνὦν κ. Ἱερώνυμο. Ὁ κ. Βαρθολομαἶος κατὰ τή διάρκεια τὦν ἀποκαλυπτηρίων ἐξῇρε τὸ ἔργο τοὖ Πατριάρχη Κωνσταντίνου τοὖ ΢Σ΄ ποὺ ἐξελέγη τὸ 1924, δύο χρόνια μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφή, δηλαδὴ σὲ καιροὺς δύσκολους γιά τὸν ἑλληνισμό. Ὁ κ. Βαρθολομαἶος, τόνισε χαρακτηριστικὰ ὅτι «ὁ ἀείμνηστος προκάτοχος ἡμὦν ἐρρίφθη εἰς

τὴν φοβερὰν κάμινον τῆς ταπεινώσεως ὑποχρεωθείς, χωρὶς προειδοποίησιν, νά ἐγκαταλείψει ἄκων καὶ διαμαρτυρόμενος τὴν ἕδραν του καὶ τὸ δοκιμαζόμενον ποίμνιόν του, τὴν πρωϊαν τῆς ἑορτῆς τὦν Σριὦν ἱεραρχὦν τοὖ 1925».

Σά λείψανα τοὖ Κωνσταντίνου ΢τ΄, πού μέχρι πρίν λίγο καιρό ἦταν ἐνταφιασμένα στό Α’ Νεκροταφεἶο Ἀθηνὦν, μεταφέρθηκαν στήν Κωνσταντινούπολη καί ἐναποτέθηκαν στό Πατριαρχικό Κοιμητήριο, στή Μονή Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ, σέ τελετή πού πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή τῆς Συρινῆς, 6 Μαρτίου 2011.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

13

Ἀλακλεζηηθή θσηνγξαθία ηῶλ κειῶλ ηῆο Ἑζηίαο, κεηά ηε Θ. Λεηηνπξγία, κεηά ηνῦ Σεβ. Μεηξνπνιίηνπ Πεξγάκνπ θ. Ἰσάλλε. Μὲ τὴν παρουσία πολλὦν ἀποφοίτων τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης πραγματοποιήθηκε τὴν Κυριακὴ ἡ κοπὴ τῆς βασιλόπιτας τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης. Μετά τή Θεία Λειτουργία οἱ Ἱεράρχες, οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ λαϊκοὶ, ἀπόφοιτοι τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑστίας, κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος, ὁ πρόεδρος τὦν Ἀρχόντων τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου κ. ΢ασαγιάννης καὶ Ἄρχοντες τοὖ Θρόνου, ὁ θεολόγος-ἱστορικὸς Ἀριστείδης Πανώτης, καθὼς καὶ οἱ φίλοι τῆς Ἑστίας συγκεντρώθηκαν στά Γραφεἶα της γιά τὴν κοπὴ τῆς βασιλόπιτας. Κατὰ τὴν συνεστιάσῃ τὦν ἀποφοιτὦν τῆς Φάλκης, πού ἀκολούθησε στό ξενοδοχεἶο Κάραβελ, ἀναγνώστηκε χαιρετιστήριο μήνυμα τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχη.

14

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

έ τήν εὐκαρία τῆς συμπλήρωσης πεντήκοντα ἐτὦν Ἱερωσύνης τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου καί εἰκοσαετοὖς διακονίας ἀπό τῆς ἀναρρήσεώς του στόν θρόνον τοὖ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, μέ πρωτοβουλία τοὖ Γενικοὖ Προξενείου Ἑλλάδος Κπόλεως, τήν 28 Υεβρουαρίου 2011 ὠργανώθηκε τιμητική ἐκδήλωση στό ΢ισμανόγλειο ἳδρυμα, στό πλαίσιο τῆς ὁποίας προβλήθηκε καί τό ἱστορικό ντοκυμαντέρ:

Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΟΤ ΠΑΣΡΙΑΡΦΟΤ Ἱερώτατοι Ἀδελφοί, Ἐντιμότατε κύριε Γενικὲ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος, Υιλόμουσος ὁμήγυρις, Ὅσον καὶ ἐὰν ὁ Ἐντιμότατος Γενικὸς Πρόξενος κ. Βασίλειος Μπορνόβας μᾶς ἔχῃ συνηθίσει εἰς ἐπαλλήλους εὐχαρίστους ἐκπλήξεις, τὸ ἀποψινὸν γεγονὸς εἷναι μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας τοιαύτας καὶ ἡ συγκίνησις τὴν ὁποίαν χαρίζει εἰς τὰς καρδίας ὅλων, καὶ μάλιστα ὅσων ηὐτύχησαν νὰ σπουδάσουν εἰς τὴν περίπυστον ΢χολὴν τῆς Φάλκης, ἐν οἸς καὶ ὁ ὁμιλὦν, εἷναι κυριολεκτικὦς ἀπερίγραπτος. Ἡ Θεολο - γικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπεφοιτήσαμεν πρὸ πεντήκοντα ἐτὦν, ὑπῆρξε τὸ νεώτερον σέμνωμα τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. Σὸ φυτώριον ὅπου ἐκαλλιεργήθη ἡ Θεολογικὴ σκέψις ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν πρᾶξιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, τόσον εἰς τὰς λειτουργικάς, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἀσκητικὰς καὶ ἠθικὰς συνιστώσας της. Ἡ Μονὴ τῆς Ἁγίας Σριάδος, ἀρχαἶον χαλκεἶον ἀρετῆς καὶ ἁγιασμοὖ, ὑπεδέχετο φιλοστόργως ἐπὶ μακρὰν σειρὰν δεκαετιὦν τοὺς εὐέλπιδας τῆς Ἐκκλησίας καί, διὰ τὦν εὐχὦν τὦν κατὰ καιροὺς Οἰκουμενικὦν Πατριαρχὦν, τοὺς ἔθαλπεν εἰς τὰς πνευματικὰς

ἀγκάλας της, ἐνῷ σεβάσμιοι καὶ σοφοὶ ΢χολάρχαι καὶ Καθηγηταὶ μετελαμπάδευαν εἰς αὐτοὺς τὰ φὦτα τῆς ἱερᾶς γνώσεως καὶ εὐαγγελικῆς ἀρετῆς. Σὸ ἄνθος τὦν κατὰ τόπους ἐπαρχιὦν τοὖ Θρόνου, ἀλλὰ καὶ ἐκλεκτοὶ νέοι ἐξ ἄλλων Πατριαρχείων καὶ ἐκκλησιαστικὦν δικαιοδοσιὦν, ἐμαθήτευσαν εἰς τὴν Φάλκην, ἐτράφησαν μὲ τὸ γάλα τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, μὲ τὸν γλυκὺν ἄρτον τῆς Θεολογίας καὶ μὲ τὰ νάματα τῆς συστοίχου μὲ τὴν εὐσέβειαν ἐπιστήμης, ἠνδρώθησαν πνευματικὦς καὶ ἐπέταξαν μετὰ ταὖτα, ὡς ἀετοὶ ὑψιπέται, εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Φριστόν, ποιμαίνοντες τὰς κατὰ τόπους Ἐπαρχίας, προκινδυνεύοντες τοὖ πιστοὖ λαοὖ εἰς ὥρας χαλεπάς, συνιστὦντες εἰς πάντας τὸ μέγα μυστήριον τῆς Μητρὸς καὶ Σιθηνοὖ ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὴν εὐγένειαν τοὖ εὐσεβοὖς ἡμὦν Γένους. Οὐκ ὀλίγοι δὲ ἐκλέϊσαν καὶ τὸν ἅγιον Ἀποστολικὸν καὶ Οἰκουμενικὸν Θρόνον, ὡς καὶ Θρόνους Πατριαρχικοὺς καὶ Ἀρχιεπισκοπικοὺς ἄλλων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιὦν. Ὁ Λόφος τῆς Ἐλπίδος τῆς ἐρατεινῆς Πριγκηποννήσου Φάλκης κατέστη Λόφος τὦν χρυσὦν ἐλπίδων τῆς ποιμαινούσης Ἐκκλησίας. Ὁ ὁμιλὦν ηὐτύχησεν νὰ ὑπάρξῃ ὄχι μόνον μαθητὴς τῆς Φάλκης ἐπὶ ἑπταετίαν, ἀλλὰ ἀργότερον καὶ βοηθὸς τοὖ μακαριστοὖ ΢χολάρχου μας ἐπὶ τε-

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

τραετίαν. Ἐζυμώθη μὲ τὴν Μονὴν καὶ τὴν ΢χολήν, ἐγεύθη τὴν χρηστότητα τῆς Ὀρθοδόξου θεωρίας καὶ πράξεως εἰς τοὺς ἱεροὺς περιβόλους της, ἐκεἶ ἔζησε μοναδικὰ βιώματα καὶ πνευματικὰς ἀνατάσεις, ἐκεἶ ἐθεμελίωσε τὰ ὄνειρά του διὰ τὴν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ταπεινὴν διακονίαν του. Σούτου ἕνεκεν ἡ Φάλκη εἷναι πάντοτε ἕνα κομμάτι τῆς καρδίας του, τῆς ψυχῆς του, τοὖ ὅλου εἷναι του! Διὰ τοὖτο καὶ ὁ πόνος του διὰ τὴν τεσσαρακονταετῆ αἰχμαλωσίαν καὶ σιωπήν της εἷναι ἀπαραμύθητος. Ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη ὁ περιούσιος λαὸς τοὖ Θεοὖ ὑπέφερεν εἰς τὴν αὐχμηρὰν ἔρημον τοὖ ΢ινᾶ μὲ τὴν γλυκεἶαν προσδοκίαν τῆς Γῆς τῆς Ἐπαγγελίας. Ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἡ Θεολογικὴ ΢χολὴ τῆς Φάλκης ὑποφέρει τὸν αὐχμὸν τῆς ἀκουσίου ἐρημώσεως, τῆς φιμώσεως καὶ τῆς σιωπῆς. Ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη κρουνοὶ πικρὦν δακρύων καταχέονται ἀπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς Πατριαρχὦν, Ἱεραρχὦν, Θεολόγων, Καθηγητὦν καὶ παλαιὦν ὁμοαλάκτων, ἀλλὰ καὶ πολλὦν ἄλλων πιστὦν τέκνων τῆς Ἐκκλησίας διὰ τὴν «΢ιωπηλὴν ΢χολήν» μας. Ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη προσευχόμεθα, παρακαλοὖμεν, ἱκετεύομεν, κρούομεν θύρας, ἐνοχλοὖμεν ἀκοὰς ἁρμοδίων, «καὶ οὐκ ἦν φωνὴ καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις»! Ἆραγε ἕως πότε; Ἆραγε δὲν ἔχομεν ἡμεἶς στοιχειώδη δικαιώματα θεολογικῆς παιδείας εἰς τὴν δημοκρατικὴν Σουρκίαν; Ἆραγε δὲν ἔχομεν ἀνάγκας καταρτισμοὖ τὦν στελεχὦν τοὖ Θρόνου κατὰ τὴν παράδοσιν ἡμὦν; Ἆραγε δὲν εἴμεθα ἄξιοι μιᾶς ἐντίμου καὶ σαφοὖς ἀπαντήσεως ἀπὸ μέρους τὦν ἁρμοδίων ἀρχὦν; Ἀκούομεν κατὰ καιροὺς καθησυχαστικοὺς λόγους καὶ ὑποσχέσεις καὶ πάλιν λόγους καὶ νέας ὑποσχέσεις καὶ μετὰ ταὖτα λόγους καὶ ὑποσχέσεις, ἄνευ, δυστυχὦς, εὐτυχοὖς ἀντικρύσματος.

15

Εἴμεθα κατὰ πάντα νομιμόφρονες πολἶται τῆς χώρας ταύτης καὶ οὐδέποτε παρέσχομεν πράγματα εἰς τὴν τεταγμένην ἐφ’ ἡμᾶς ἀρχήν. Καὶ ἐρωτὦμεν: Διατί; Σίνος ἕνεκεν τοὖτο πάσχομεν; Ποἶον τὸ κέρδος τῆς Φώρας ἀπὸ τὴν στάσιν αὐτήν; Διεθνεἶς Ὀργανισμοί, Φὦραι ἰσχυραί, προσωπικότητες ἐπιφανεἶς τοὖ πνεύματος ἐνταὖθα καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, συνηγοροὖν ὑπὲρ τὦν δικαίων τῆς Φάλκης καὶ ἑνώνουν διάτορον τὴν φωνήν των μὲ τὴν ἰδικήν μας ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς ΢χο- λῆς. Ἡ ἔκδοσις τῆς ἀδείας οὕτως ἤ ἄλλως θὰ ἀνύψωνε τὴν Σουρκίαν εἰς τὰ ὄμματα πάντων τούτων καί, σὺν τοἶς ἄλλοις, θὰ ἐλείαινε τὴν ὁδὸν τῆς ἐπιθυμητῆς ἐντάξεώς της εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν. Ἀλλά, «ἐβραγχίασεν ὁ λάρυγξ» ἡμὦν ταὖτα λεγόντων. Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ διασκεδάσῃ τὰς βουλὰς τὦν ἁρμοδίων, λαλὦν ἀγαθὰ εἰς τὰς καρδίας των καὶ νὰ μᾶς ἀξιώσῃ νὰ ἴδωμεν-ἐπὶ τέλους -τὸ θαῦμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς ἡμὦν ΢χολῆς. Ἀπὸ καρδίας συγχαίρομεν τὸ «Ἑλληνικὸν Ἵδρυμα Ἱστορικὦν Μελετὦν» διὰ τὴν ἀξιέπαινον πρωτοβουλίαν τῆς δημιουργίας τοὖ ὡραίου ἱστορικοὖ «ντοκυμαντέρ» «Ἡ ΢ιωπηλὴ ΢χολή», διὰ τοὖ ὁποίου ἀναδεικνύεται τὸ πρόβλημα καὶ ὁ πόνος τῆς Φάλκης. Σόσον αἱ Εὐγενέσταται κυρίαι Εἰρήνη ΢αρίογλου καὶ Ἑλένη Μπακατσῆ, ὅσον καὶ ὁ συνθέτης τῆς μουσικῆς Μουσικολογιώτατος κύριος Βασίλειος Δημητρίου καὶ ὅλοι οἱ παράγοντες καὶ συντελεσταὶ τῆς παραγωγῆς, εἷναι ἄξιοι τῆς ὁλοθύμου εὐαρεσκείας ἡμὦν, τὴν ὁποίαν καὶ ἔχουν, καθὼς καὶ ἡ ἀξιότιμος Διεύθυνσις τοὖ Ἱδρύματος Ἱστορικὦν Μελετὦν. Σὸν Ἐντιμότατον κύριον Γενικὸν Πρόξενον ἰδιαιτέρως εὐχαριστοὖμεν διὰ τὴν φιλοξενίαν τῆς πρώτης ἐπισήμου προβολῆς τοὖ περὶ οὗ ὁ λόγος ἱστορικοὖ «ντοκυμαντὲρ» ἀπόψε, εἰς τοὺς πάντοτε φιλοξένους χώρους τοὖ ΢ισμανογλείου Μεγάρου. Εἰς πάντας εὐχόμεθα μακροημέρευσιν μὲ πλουσίαν τὴν χάριν καὶ τὴν εὐλογίαν τοὖ Θεοὖ, καὶ εἴθε νὰ ἀξιωθὦμεν νὰ ἴδωμεν συντόμως ἐν λειτουργίᾳ τὴν περίπυστον καὶ καλλίτεκνον Θεολογικὴν ἡμὦν ΢χολήν, πρὸς κοινὴν χαρὰν τοὖ Οὐρανοὖ καὶ ἡμὦν τὦν ἐπὶ γῆς. Νὰ ζῆτε ὅλοι, ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ προσφιλῆ, ὑγιαίνοντες καὶ εὐοδούμενοι ἐν τοἶς καταθυμίοις!

16

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος Ἀντεπιστέλλον Μέλος τοὖ Υιλολογικοὖ ΢υλλόγου «Παρνασσός»

Ὁ Πρόεδρος τοὖ ΢υλλόγου, Ὁμότ. Καθηγητής τοὖ Παν/μίου Ἀθηνὦν κ. Ἰωάννης Μαρκαντώνης ἐπιδίδει στόν ΢εβ. Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβο τόν σχετικό τίτλο τοὖ Ἀντεπιστέλλοντος Μέλους τοὖ Υιλολογικοὖ ΢υλλόγου «Παρνασσός». Ἐπίσημη πανηγυρικὴ ἐκδήλωση, πρὸς τιμὴν τοὖ ΢εβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πριγκηποννήσων κ. Ἰακώβου, διοργάνωσε τὸ ἀπόγευμα τῆς Σετάρτης, 16 Υεβρουαρίου 2011, στὴ Μεγάλη Αἴθουσα Σελετὦν του, ὁ ἱστορικὸς καὶ γεραρὸς Υιλολογικὸς ΢ύλλογος «ΠΑΡΝΑ΢΢Ο΢». Μετὰ τὸ χαιρετισμὸ τοὖ Προέδρου τοὖ ΢υλλόγου, Ὁμότιμου Καθηγητῆ τοὖ Πανεπιστημίου Ἀθηνὦν κ. Ἰωάννη Μαρκαντώνη καὶ τῆς Προέδρου τοὖ ἐν Ἀθήναις ΢υλλόγου Πριγκηπιανὦν «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Κουδουνᾶς», κ. Βασιλικῆς Ξύδα – Ράλλη, ὁ Κοσμήτορας τὦν ΢χολὦν τοὖ ΢υλλόγου, κ. Παναγιώτης Ριζόπουλος, ἀναφέρθηκε στὸ πλούσιο ποιμαντικὸ ἔργο τοὖ τιμώμενου Ἱεράρχη καθὼς καὶ στὸ σημαντικὸ θεολογικὸ συγγραφικό του ἔργο. Φαιρετισμοὺς ἐπίσης ἔκαναν: ὁ ἐκπρόσωπος τοὖ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνὦν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου Β΄, Θεοφιλέστατος Ἐπί σκοπος Ναζιανζοὺ κ. Θεοδώρητος καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοὖ Μακαριωτάτου Πάπα καὶ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καὶ Πάσης Ἀφρικῆς κ. Θεοδώρου Β΄, ΢εβα-

σμιώτατος Μητροπολίτης Ἄκκρας κ. Γεώργιος, Διευθυντὴς τοὖ Γραφείου Ἀθηνὦν τοὖ Πατριαρχείου. Μετὰ τοὺς χαιρετισμούς, ἀκολούθησε ἡ ἀναγόρευση τοὖ ΢εβασμιωτάτου, σὲ Ἀντεπιστέλλον Μέλος τοὖ ΢υλλόγου. Ὁ κ. Πρόεδρος τοὖ ἐπέδωσε τὸ Δίπλωμα τοὖ Μέλους, τὸ Φρυσὸ Μετάλλιο τοὖ «Παρνασσοὖ» καὶ τὸ σῆμα κομβιοδόχης. Ὁ τιμώμενος Ἱεράρχης, εὐχαρίστησε τὸν κ. Πρόεδρο καὶ τὴν Ἐφορεία τοὖ ΢υλλόγου, γιὰ τὴν προσγενόμενη τιμὴ καὶ ἀνέπτυξε τὴν ὁμιλία του, μὲ θέμα: «Σὰ 4 Ἑξαπτέρυγα τῆς Ἁγίας ΢οφίας Κωνσταντινουπόλεως». Ἀκολούθως ὁ ΢εβασμιώτατος, ἐπέδωσε στὸν Πρόεδρο τοὖ ΢υλλόγου, τὸ Ἀναμνηστικὸ Μετάλλιο τὦν Θυρανοιξίων τοὖ Ἱεροὖ Μητροπολιτικοὖ Ναοὖ Ἁγίου Δημητρίου Πριγκήπου μετὰ διπλώματος, σὲ ἀναγνώριση τοὖ ἐπὶ 146 χρόνια, πλούσιου καὶ σημαντικοὖ πολιτιστικοὖ ἔργου τοὖ ΢υλλόγου, τὸ ἴδιο Μετάλλιο στὸν Ἀναπληρωτὴ Καθηγητὴ τοὖ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης καὶ Ἄρχοντα Προστάτη τὦν Γραμμάτων τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, Δρ. Ἐμμανουὴλ Βαρβούνη καὶ ἀναμνηστικὰ δὦρα, στοὺς συντελεστὲς τῆς ἐκδήλωσης. Μετὰ τὴν ὁμιλία τοὖ ΢εβασμιωτάτου, μέρος τῆς Φορωδίας τοὖ ἐν Ἀθήναις ΢υλλόγου Μουσικο-

Ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος προσφέρων ἀντίδωρο στόν Πρόεδρο τοὖ ΢υλλόγου.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

φίλων Κωνσταντινουπόλεως, ὑπὸ τὴ Διεύθυνση τοὖ Ἄρχοντος τ. Β΄ Δομέστικου τῆς Μεγάλης τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησίας, μουσικολογιωτάτου κ. Δημοσθένη Παϊκόπουλου, ἕψαλλε βυζαντινοὺς ὕμνους, ἐν τέλει δὲ τὸ Πολυχρόνιον τοὖ Ἁγίου Πριγκηποννήσων. ΢τὸ δεύτερο μέρος τῆς ἐκδηλώσεως, ἔγινε ἡ παρουσίαση τοὖ βιβλίου, ποὺ συνέγραψε ὁ ΢εβασμιώτατος Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος μὲ τίτλο: «Σρεἶς Ἱστορικοὶ Ναοὶ τῆς Πόλεως». Γιὰ τὸ βιβλίο μίλησαν: ὁ Ἄρχων Προστάτης τὦν Γραμμάτων τῆς Μεγάλης τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησίας, Ἀναπλ. Καθηγητὴς τοὖ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης Δρ. Ἐμμανουὴλ Βαρβούνης καὶ ὁ διακεκριμένος συγγραφέας – βιβλιοκριτικὸς κ. Γεώργιος Πετρόπουλος, μέλος τοὖ Υιλολογικοὖ ΢υλλόγου “Παρνασσός”. ΢τὴν ἐκδήλωση παρέστησαν οἱ ΢εβασμιώτατοι Μητροπολίτες: Περγάμου κ. Ἰωάννης, Καλαβρύτων & Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος, Ἱεραπύτνης & ΢ητείας κ. Εὐγένιος, Νέας ΢μύρνης κ. ΢υμεών, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀβύδου κ. Κύριλλος, ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ΢ταυρονικήτα Ἁγίου Ὅρους, Ἀρχιμ. π. Σύχων, ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σοπλοὖ ΢ητείας, Ἀρχιμ. π. Υιλόθεος, ὁ Πρεσβύτερος π. Christian τῆς Ἱερᾶς Καθολικῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνὦν, ὁ Πρώτ. π. Γεώργιος Μαρνέλλος, ἐκ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνὦν οἱ Ἀρχιμανδρίτες: π. Μάξιμος Κάππας, Νεκτάριος Πέττας, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Θωμᾶς ΢υνοδινός, ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀπό-

17

στολος Καμπουρόπουλος καὶ πολλοὶ ἄλλοι κληρικοί. Ἐπίσης αἰσθητὴ ἦταν ἡ παρουσία πολλὦν ἀπόφοιτων καὶ συμμαθητὦν τοὖ ΢εβασμιωτάτου ἀπὸ τὸ Ζωγράφειο Λύκειο καὶ τὴν Ἱερὰ Θεολογικὴ ΢χολὴ τῆς Φάλκης, μέλη τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης. Μεταξύ τὦν ἐκλεκτὦν προσκεκλημένων διακρίναμε: τὸν Ἐπίτιμο Πρόεδρο τοὖ Ἀρείου Πάγου καὶ πρώην Πρωθυπουργὸ κ. Ἰωάννη Γρίβα, τὸν Ἀντιπρόεδρο ἐπὶ τιμῆ τοὖ Ἀρείου Πάγου καὶ Πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνταγωνισμοὖ κ. Δημήτριο Κυριτσάκη, τὸν Πρόεδρο Ἐφετὦν ἐπὶ τιμῆ κ. Ἐμμανουὴλ ΢εργάκη, πολλοὺς Ἄρχοντες Ὀφικιάλλους τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου καὶ τοὖ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ Πάσης Ἀφρικῆς, Καθηγητὲς διαφόρων Πανεπιστημίων τῆς χώρας, τὸν Πρόεδρο τῆς Ἕνωσης Ἑλλήνων Λογοτεχνὦν κ. Ἐλευθέριο Σζόκα, τὴν Πρόεδρο τῆς Ἕνωσης Δημοσιογράφων Εὐρωπαϊκοὖ Σύπου κ. Ἑλένη Φατζηανδρέου, τὸ Γεν. Γραμματέα τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης, Δρ. Κωνσταντἶνο Γιοκαρίνη, τὴ Γεν. Γραμματέα τῆς Γενεαλογικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδος, καθηγήτρια κ. Φρυσούλα Σσίγκρη, καὶ μέλη Κωνσταντινουπολίτικων σωματείων καὶ πλῆθος κόσμου ποὺ κυριολεκτικὰ κατέκλυσε τὴν Μεγάλη Αἴθουσα Σελετὦν τοὖ ΢υλλόγου καθὼς καὶ τὰ θεωρεἶα της. Ἡ Ἑζηία Θενιόγσλ Χάιθεο ζπγραίξεη ὁινζύκσο ηόλ Σεβ. Μεηξνπνιίηε Πξηγθεπνλλήζσλ θ. Ἰάθσβν,ιίαλ ἀγαπεηόλ ὁκνγάιαθηνλ ἀδειθόλ, ἐπί ηῆ ηηκεηηθῆ δηαθξίζεη.

18

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ἀπό τήν ἐκδήλωση τοὖ Ἱδρύματος Ἱστορικὦν Μελετὦν στό Μέγαρο Μουσικῆς γιά τή Θεολογική ΢χολή Φάλκης «Ἡ σιωπηλή ΢χολή».

Μ

έ ἐπιτυχία στέφθηκε καί ἡ δεύτερη ἐκδή-

λογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης.

λωση, πού διοργάνωσε τό Ἳδρυμα Ἱστο-

Σή βραδιά τίμησαν μέ τήν παρουσία τους, ὁ

ρικὦν Μελετὦν (ΙΔ.Ι΢.ΜΕ.) στό Μέγαρο Μουσικῆς

Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνὦν καί πά-

Ἀθηνὦν, τή Δευτέρα, 4 Άπριλίου 2011 στήν ὁποία

σης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, ἐκπρόσωποι τοὖ Οἰ-

προβλήθηκε τό ἱστορικό ντοκιμαντέρ

κουμενικοὖ Πατριαρχείου, κοινοβουλευτικοί ἐκπρόσωποι, ὁ Πρόεδρος καί τά μέλη τοὖ Διοικη-

Ἡ κατάμεστη αἵθουσα «Ἀλεξάνδρα Σριάντη»

τικοὖ ΢υμβουλίου τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης,

ἀπέδειξε τό ἕντονο ἐνδιαφέρον καί τοὖ ἀθηναϊκοὖ

Πρεσβευτές, Διπλωματικοί ΢ύμβουλοι καί π-

κοινοὖ γιά τή μακρόχρονη ἱστορία τοὖ σπουδαίου

ολλοί ἀπόφοιτοι τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης.

αὐτοὖ ἐκπαιδευτικοὖ ἱδρύματος, τῆς Ἱερᾶς Θεο-

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

19

΢ηό ληνθπκαληέξ ζπκπεξηιακβάλνληαη ζπλεληεύμεηο ηνῦ Παηξηάξρνπ, ηνῦ ΢εβ. Μεηξνπνιίηνπ Πεξηζηεξίνπ θ. Χξπζνζηόκνπ, ηνῦ Πξνέδξνπ ηῆο Ἑζηίαο Θενιόγσλ Χάιθεο θ. Βαζηιείνπ Ἀλαγλσζηνπνύινπ θ. ἂ. νἱ ὁπνῖνη ἀθεγνῦληαη κέ πνιιή γιαθπξόηεηα θαί αὐζνξκεηηζκό πξνζσπηθέο κλῆκεο θαί βηώκαηα άπό ηή δσή ηνπο ζηή ΢ρνιή θαηά ηελ πεξίνδν ηῆο καζεηείαο ηνπ ὡο ηόζα ζηνηρεῖα, ηά ὁπνῖα ἀλαδεηθλύνπλ θαί πξνβάιινπλ ηήλ ἰδηνπξνζσπία ηνῦ ἐλ ιόγῳ ἀλσηάηνπ ἐθπαηδεπηηθνῦ Ἱδξύκαηνο ηῆο Ὀξζνδνμίαο.

¨Ο Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνὦν καί πάσης

Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος προσερχόμενος στήν ἐκδήλωση γιά τή Θεολογική ΢χολή Φάλκης. Σὴ βξαδηὰ παξνπζίαζε ἡ δεκνζηνγξάθνο ηῆο ΔΡΑ θ. Μαξία Κνδάθνπ. ΢ηὰ πιαίζηα ηῆο ἐθδήισζεο, παξνπζηάζηεθε θαὶ ηὸ ζύγγξακκα «Ἡ ἐπηξξνὴ ηῆο ηνπξθηθῆο πνιηηηθῆο ζηὴλ ἑιιεληθὴ ἐθπαίδεπζε ηῆο Πόιεο (1923-1974)» ηῆο Δἰξήλεο ΢αξίνγινπ. Μεηὰ ἀπὸ κηὰ ζύληνκε ἀλαθνξὰ ζηὸ ἀληηθείκελν θαὶ ζηὶο δξαζηεξηόηεηεο ηνῦ ΙΓ.Ι΢.ΜΔ. ἀπὸ ηὴλ ἐξεπλήηξηα ηνῦ Ἱδξύκαηνο θ. Ἑιέλε Μπαθαηζῆ, ηὸ ιόγν πῆξε ὁ Ἱζηνξηθόο, Γηεπζπληὴο ηῆο Ὑπεξεζίαο Πνιηηηθῶλ Ὑπνζέζεσλ Θξάθεο θαὶ πξώελ Γεληθὸο Πξόμελνο Κσλζηαληηλνππόιεσο, Πξέζβεο θ. Ἀιέμεο Ἀιεμαλδξὴο ὁ ὁπνῖνο ἦηαλ θαὶ ὁ θύξηνο ὁκηιεηήο. Σὸ πξῶην κέξνο ηῆο ἐθδήισζεο ἔθιεηζε ἡ ἱζηνξηθὸο θ. Δἰξήλε ΢αξίνγινπ ἡ ὁπνία ἀλαθέξζεθε ηόζν ζηὰ πξνζσπηθά ηεο βηώκαηα πνὺ θαηεύζπλαλ ηὴλ ἔξεπλα ηνῦ ζπγγξάκκαηόο ηεο ὅζν θαὶ ζηὴλ ὑινπνίεζε ηνῦ ληνθηκαληὲξ «Ἡ ΢ησπειὴ ΢ρνιή». Ἀλαπόζπαζην θνκκάηη ηῶλ ἐθδόζεσλ ηνῦ ΙΓ.Ι΢.ΜΔ. ἀπνηειεῖ ἡ δεκηνπξγία ἱζηνξηθῶλ ληνθηκαληέξ.Ἡ ἐλδειερὴο θαὶ ζπζηεκαηηθὴ ἐπηζηεκνληθὴ ἔξεπλα ζὲ ζπλδπαζκὸ κὲ ηὴλ ἀπαηηνύκελε ηερλνγλσζία, ζπκβάιινπλ ζηὴλ παξαγσγὴ ληνθηκαληὲξ ἀλαγλσξηζκέλεο ἀμίαο κὲ ζεκαληηθὲο δηαθξίζεηο. Σὸλ Ἰαλνπάξην ηνῦ 2010 μεθίλεζε ἡ ὑινπνίεζε ηνῦ λένπ ληνθηκαληὲξ κὲ ζέκα ηὴλ ἱζηνξία ηῆο Ἱεξᾶο Θενινγηθῆο ΢ρνιῆο ηῆο Χάιθεο. Ἡ ὁινθιήξσζή ηνπ ἔιαβε ρώξα ηὸλ Φεβξνπάξην ηνῦ 2011 θαὶ ἡ παξνπζίαζή ηνπ πξαγκαηνπνηήζεθε ηὸλ Ἀπξίιην ηνῦ 2011 (4/4/2011) ζηὸ Μέγαξν Μνπζηθῆο Ἀζελῶλ.

Ἐμ ἀξηζηεξῶλ ἡ Κα θαί ὁ Κνο Ἀιέμεο Ἀιεμαλδξῆο ὁ Κνο Σίκνο Σαξίνγινπ κεηά ηῆο ζπδύγνπ ηνπ θαί ἡ Κα Εἰξήλε Σαξίνγινπ.

Ἡ θ. Ἐιέλε Μπαθαηδή κέ ηίο ζπλεξγάηηδεο ηνῦ ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ.

20

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ὁ Πανοσ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Κωνσταντἶνος Παπαδάκης συμπλήρωσε πεντηκονταπενταετία εὐόρκου ἐκκλησιαστικῆς διακονίας καί πολυεπίπεδης πολύτιμης προσφο – ρᾶς στό χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Ἁγίας τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησίας εἰς δόξαν τοὖ ὀνόματος Αὐτοὖ. Ὁ π. Κωνσταντἶνος γεννήθηκε στἰς Μοἶρες Κρήτης τό 1935. Εἰσήχθη στο Θεολογικό Σμῆμα τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης τό 1951 καί ἀπεφοίτησε τό 1955. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στό πανεπιστήμιο τοὖ ΢τρασβούργου, ἐκ τοὖ ἕλαβε τό Διδακτορικό του, τό 1964. Μετά τήν ἀποφοίτησή του διορίστηκε ἱερατικὦς Προϊστάμενος τῆς Ἐνορίας τῆς πόλεως τοὖ Ἁγί ου Νικολάου Κρήτης καί Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πέτρας, ὃπου ὑπηρέτησε ἀπό τό 1958 ἓως τό 1969, ἐπί δε συναπτά ἕτη. Σό 1969 ἕρχεται στήν Ἀθήνα, ὅπου διορίζεται Ἱερατικὦς Προϊστάμενος τοὖ ἱ. Ναοὖ Ἁγίου Δημητρίου Παλαιοὖ Χυχικοὖ καί ὑπηρετεἶ μέχρι σήμερα. ΢αφὦς, ἡ διακονία του δέν ἐξαντλεἶται στά ὃρια τῆς λατρευτικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἂμβων, τό Βῆμα τῆς Ἐκκλησίας γίνεται γιά τόν π. Κωνσταντἶνο ἡ μεγάλη πρόκληση. Ὁ λόγος τοὖ Θεοὖ ὡς πρόταση ζωῆς στίς προκλήσεις καί τούς προβληματισμούς τῆς ἀνθρώπινης καθημερινότητας έμπνέει καί παρωθεἶ τόν π. Κωνσταντἶνο. Ἡ κηρυγματική του δραστηριότητα ἀποτυπώνεται σέ τρεἶς τόμους, μέ τίτλο «Ἀπό τόν Ἂμβωνα τοὖ Παλαιοὖ Χυχικοὖ»» πού

ἐκδόθηκαν ὁ Α’ τό 1977, ὁ Β΄το 1981 καί ὁ Γ’ τό 1989. Ἡ θεματολογία τὦν δημοσιευμένων κηρυγμάτων του εἷναι δηλωτική τῆς αὐξημένης εὐαισθησίας τοὖ π. Κωνσταντίνου στά μηνύματα τῆς ἐποχῆς μας στό πλαίσιο μιᾶς πολυεπίπεδης καί διαχρονικῆς κρίσης, τοὖ ἀνθρώπου. Ὁ κηρυγματικός του λόγος λιτός, εὕληπτος καί πειστικός συνιστᾶ πρόκληση γιά τόν ἀποδέκτη γιά μιά ὑπαρξιακή καταξιωτική αὐτοεπιβεβαίωση. Μέσα ἀπό τό δημοσιευμένο συγγραφικό του ἕργο ὁ π. Κωνσταντἶνος ἐκδιπλώνει τά ἐνδιαφέροντά του, τούς προβληματισμούς του καί τίς ὑπαρξιακές του άνησυχίες. Ὁ ἠθικοθρησκευτικός στοχασμός του καταγράφεται στά δοκίμιά του ὡς ἀπότοκος προσωπικὦν βιωμάτων του κατά τήν μακρόχρονη διαδρομή του ὡς ἐργάτη τοὖ Ἀμπελὦνος τοὖ Κυρίου, μέ ὃραμα ζωῆς τή συνέπεια τῆς Ἐκκλησίας πρός τήν ἐσχατολογική ταυτότητα καί πορεία της. Θα ἦταν δυνατό νά λεχθεἶ ὃτι, μέσα ἀπό τά εἵκοσι περίπου δημοσιευμένα ἕργα του, ἐμφανίζεται ὡς εὐαίσθητος συνοδοιπόρος καί πνευματικός ποδηγέτης τὦν δοκιμαζόμενων πιστὦν, τοποθετούμενος εὐκρινὦς στίς ἀξιακές του ἐπιλογές, μέσα ἀπό ἓνα συνεχῆ θεολογικό καί ποιμαντικό ἀναστοχασμό. Ὁ π. Κωνσταντἶνος κατά τήν μακρόχρονη συστράτευσή του στούς ἀγὦνες τοὖ πνευματικοὖ στίβου δίνει τό παρών καί στό χώρο τῆς Παιδείας. Ἀπό τό 1964 ἓως τό 1975 ὑπηρετεἶ ὡς καθηγητής Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης σέ διάφορες σχολικές μονάδες. Σό 1975 διορίζεται ὡς καταξιωμένος ἐκπαιδευτικός Διευθυντής-΢χολάρχης τῆς Ἀνωτέρας Ἐκ- κλησιαστικῆς ΢χολῆς Ἀθηνὦν, μέ τό βαθμό τοὖ Ἐπίκουρου Καθηγητῆ. ΢αφὦς, ἀπό τή θέση αὐτή καλεἶται νά καταρτίσει μελλοντικούς διακόνους τῆς Ἐκκλησίας, μέ ὃραμα, πίστη, ζῆλο καί ἀφοσίωση στή πνευματική ποδηγέτηση ψυχὦν. Ἡ δεκαετής θητεία του ὑπῆρξε ἀγλαόκαρπος, καταλιπών στούς μαθητεύσαντες εὐγνώμονα ἀγαθή μνήμη. ¨Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης συγχαίρει ἐκθύ

μως τόν ἀγαπητό ὁμογάλακτο ἀδελφό καί εὕχεται πᾶν ἀγαθό παρά τοὖ δωρεοδότη Θεοὖ.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος

Κωμσταμτῖμος Χαλκιᾶς (1955)

Ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντἶνος Φαλκιᾶς συμπλήρωσε εὕορκο καί ἀγλαόκαρπο ὑπερπεντηκονταετῆ διακονία στήν Ἁγία τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησία.

¨Η Ἑστία Θεολόγων Φάλκης συγχαίρει ὁλοθύμως τόν ὁμογάλοκτοι ἀδελφό καί εὕχεται ὑγεία καί πᾶν ἐφετό ἀγαθό παρά Θεοὖ.

Ὁ π. Κωνσταντἶνος Φαλκιᾶς γεννήθηκε στή ΢πὦα Καρπάθου το 1926. ΢τή γενέτειρά του στήν ἀκμάζουσα τότε ἀστική σχολή Μεσοχωρίου καί ἐν συνεχείᾳ στό Γυμνάσιο Ἀπερείου Καρπάθου, στό ὁποἶο εἰσήχθη ὡς ὁ πρὦτος μεταπολεμικὦς μαθητής ὁλοκλήσε τό 1955 τίς ἐγκύκλιες σπουδές του σέ ἡλικία 28 ἐτὦν. Κατά τόν μεσοπόλεμο τοὖ τοὖ Β΄παγκοσμίου πολέμου (1939-1945) συνελήφθη ὑπό τὦν Γερμανὦν κατακτητὦν φυλακίσθηκε καί δοκιμάσθηκε σκληρά γιά νά ὁμολογήσει τό κρησφύγετο κομμάντος τὦν συμμάχων, διαφυγών, τελικά, ὡς ἐκ θαύματος τό ἐκτελεστικό ἀπόσπασμα. Σό 1951 εἰσήχθη στή ΢χολή καί τόν Ἰούλιο τοὖ 1955 ἕλαβε τό πτυχίο του ὑποβαλών τήν ἐναίσιμο ἐπί πτυχίῳ διατριβή του μέ τίτλο: “Ἡ περί Ἀγγέλων

διδασκαλία τοὖ Εὐγενίου Βουλγάρεως» Μετά τήν ἀποφοίτησή του ἐπέστρεψε στή γενέτειρά του Κάρπαθο, ὃπου διορίσθηκε ὑπό τοὖ μακαριστοὖ Μητροπολίτου Καρπάθου Ἀποστόλου (άποφοίτου τῆς ΢χολῆς τοὖ 1936) Ἱεροκήρυκας-Κατηχητής τῆς Μητροπόλεως. Σό 1960, κατά μῆνα ΢επτέμβριο, χειροτονεἶται Διάκονος καί Πρεσβύτερος «στοιχὦν τοἶς ἵχνεσι τοὖ πατρός του», ὑπηρετὦν συγχρόνως ὡς Ἱερέας καί καθηγητής στό Γυμνάσιο Κάσου καί ἐν συνεχείᾳ

21

στή Ρόδο, ὃπου παρέμεινε γιά μικρό χρονικό διάστημα, γιατί ἐκλήθη ὑπό τοὖ τότε Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἰακώβου νά ὑπηρετήσει ὡς Ἱερέας στό χὦρο τῆς πνευματικῆς του δικαιοδοσίας. Κατἀ ἀρχήν διορίστηκε ὡς Ἱερατικὦς Προϊστάμενος τοὖ Ἱ.Ναοὖ τῆς Κοινότητας Quebec τοὖ Καναδᾶ καί μετά τριετῆ διακονία διωρίζεται Ἱερατικὦς Προϊστάμενος τῆς ὁμόρου Ἑλληνικῆς Κοινότητας τῆς Ἁγ. Σριάδος τοὖ Μόντρεαλ Καναδᾶ, στήν ὁποία ἀνέπτυξε πολύπλευρη ἐθνικοθρησκευτική δράση ἐπί μίαν ὁλόκληρη τριακονταετία. ¨ Ο μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἰάκωβος ἐκτιμὦν τή συμβολή καί προσφορά του στήν ἑλληνομάθεια τόν διώρισε Γενικό Ἐπιθεωρητή τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας στόν Καναδᾶ, μέλος τοὖ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοὖ ΢υμβουλίου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, Μέλος τῆς Ἀκαδημίας τοὖ Ἁγ. Βασιλείου, Γυμνασιάρχη τοὖ Γυμνασίου τῆς Κοινότητας καί Πρόεδρο τοὖ Πνευματικοὖ Δικαστηρίου τῆς τὀτε Ἐπισκοπῆς Σορόντο Καναδᾶ. Ἡ δραστηριότητα τοὖ π. Κωνσταντίνου Φαλκιᾶ, ἐκλεκτοὖ ὁμογαλάκτου ἀδελφοὖ, ἐπεκτάθηκε καθ΄ὃλη τήν περίοδο τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας του σέ ὃλους τούς τομεἶς ζωῆς καί δράσης τὦν ἀποδήμων. Ἡ συμμετοχή του σέ διάφορα ΢ωματεἶα τῆς Ὁμογένειας καί ἡ συμβολή του στίς δραστηριότητές του συνέβαλαν στή διασφάλιση τῆς συνοχῆς τους καί στή δημιουργική προσφορά τους γιά τή διάσωση τῆς πολιτισμικῆς μας κληρονομιᾶς. Σό ἐνδιαφέρον του καί ἡ ἀγάπη του γιά τήν πνευματική παρακαταθήκη τοὖ Γένους μας ἐκδηλώνεται μέ τήν συμμετοχή του καί τή συνεργασία του στή Λαογραφική Ἑταιρεία Ἑλλάδος, στήν ἕκδοση τῆς Θρησκευτικῆς καί Ἠθικῆς Ἐγκυκλοπαιδείας (Ἀθαν.Μαρτίνου). Παράλληλα δίνει τό παρών ἐπί μίαν ὁλοόκληρη τριακονταετία στά καθημερινά δρώμενα τῆς Γενέτειράς του ὡς ἀνταποκριτής καί ἀρθρογράφος Καρπαθιακῆς ἐφημερίδας. Ἡ Ἐκκλησία ἐν ἐκτιμήσει τῆς πολυσχιδοὖς δραστηριότητος τοὖ π. Κωνσταντίνου Φαλκιᾶ καί διακονίας αὐτοὖ τοὖ ἀπένειμε τό ὀφφίκιον τοὖ Πρωτοπρεσβυτέρου τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησίας, ἐνὦ τό Ὑπουργεἶο Ἐθνικῆς Ἂμυνας τῆς Ἑλλάδος ἀνεγνώρισε αὐτόν ὡς Ἐθνικόν Ἀγωνιστήν. ΢ήμερα, συνταξιοὖχος, ἐλλείψει Ἱερέως ἐξυπηρετεἶ τίς θρησκευτικές ἀνάγκες τῆς γενέτειράς του.

22

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ Β. ΢. ΢ΣΑΤΡΙΔΟΤ ΔΗΜΟ΢ΙΕΤΜΑΣΑ ΜΙΑ ΕΞΗΚΟΝΣΑΕΣΙΑ (1951-2010) Ἒκδοση Ἀφὦν Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2010, σ. 936. Κατά τό παρελθόν ἕτος, 2010, ὁ κ. Βασίλειος ΢ταυρίδης, ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης συμπλήρωσε 60 ἕτη πολυμεροὖς καί πολυτρόπου διακονίας καί προσφορᾶς πρός τήν ΜΦΕ καί τή θεολογική ἐπιστήμη. Ἡ ἀγλαόκαρπη πορεία του, ἐκδιπλώνεται μέσα ἀπό τίς σελίδες ἑνός ἐντυπωσιακοὖ ἀπολογισμοὖ μιᾶς ἑξηκονταετοὖς διαδρομῆς, πού εἷδε τό φὦς τῆς δημοσιότητας, μέ τίτλο ΔΗΜΟ΢ΙΕΤΜΑΣΑ ΜΙΑ ΕΞΗΚΟΝΣΑΕΣΙΑ (1951-2010). Ἡ ἐκκίνηση τῆς ἀνωτέρω διαδρομῆς τοὖ κ. Βασ. ΢ταυρίδη συμπίπτει μέ τήν ἕναρξη τῆς Δ’ περιόδου τῆς λειτουργίας τῆς ΢χολῆς, στό πλαίσιο τῆς ὁποίας ἡ συνδρομή, ἡ προσφορά καί ἡ παρουσία του ὑπῆρξε δυναμικά σημαντική, ὅχι μόνον στό χὦρο τῆς θεολογικῆς κατάρτισης τὦν μελλοντικὦν ἐργατὦν τοὖ ἀμπελὦνος τοὖ Κυρίου καί τὦν θεραπόντων τὦν θεολογικὦν Γραμμάτων, ἀλλά καί τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας τοὖ Ἀπ. Ἀνδρέου. Ἡ συγγραφική δραστηριότητά του δέ ἐκτείνεται καί πέρα ἀπό τά ὃρια τοὖ γνωστικοὖ του ἀντικειμένου «Ἱστορία τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσης καί τὦν Διαθρησκειακὦν Διαλόγων».”Ἱστορικός πολυγραφώτατος, οἰκουμενιστής, ἐκφραστής τὦν συγχρόνων ἱστορικὦν πραγματικοτήτων τοὖ Οἰκουμενικοὖ Θρόνου, συνεχιστής τὦν μεγάλων ὀνομάτων τὦν ἱστοριοδιφὦν τοὖ Υαναρίου θά ἦτο δυνατόν νά χαρακτηρισθῆ μονολεκτικὦς «ὁ μετά τόν Γεδεών». Ὡς ἐκεἶνος, οὓτω καί ὁ Καθηγητής Βασ. ΢ταυρίδης διακατέχεται ὑπό τοὖ πάθους τῆς ἐπιστημονικῆς

ἐρεύνης. Ἰδιάζοντα δέ χαρακτηριστικά τῆς θεολογικῆς καί ἐπιστημονικῆς αὐτοὖ προσωπικότητος εἷναι, σύν τοἶς ἅλλοις, ἡ ἐπιμέλεια καί ἡ ἐργατικότης, ἡ ἀκούραστος διάθεσις πρός συνεχῆ μελέτην καί ἡ πηγαία καί αὐθόρμητος ἡδονή πρός συγγραφήν»1. Ἡ ἀναφορά αὐτή στίς συγγραφικές ἐπιδόσεις καί τήν προσωπικότητα τοὖ κ. Β. ΢ταυρίδη ἀνήκει στόν μαθητή του Μητροπολίτη Περιστερίου Φρυσόστομο (Γεράσιμο) Ζαφείρη, τήν ὁποία σαφὦς προσυπογράφουν, οἱ καθ’ ὃλη τή διδακτική του διαδρομή συνοδίτες μαθητές του . Ἡ ἑξηκονταετής συγγραφική δραστηριότητά του δέν ἐξαντλεἶται στά ὃρια τῆς ἱστοριογραφίας, ἀλλ ἐκτείνεται σ’ ὁλόκληρο τό φᾶσμα τὦν δρώμενων τοὖ σεπτοὖ κέντρου τῆς Ὀρθοδοξίας, πού συνιστοὖν ὡς τόσες ἐκφάνσεις τοὖ ἐσχατολογικοὖ γίγνεσθαι τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ κ. ΢ταυρίδης διακρίνεται γιά τήν αὐξημένη εὐαισθησία του στό πλαίσιο τῆς ἀκριβοὖς καί εὕληπτης καταγραφῆς τὦν γεγονότων, ἀλλά και τοὖ τρόπου παράθεσης αὐτὦν, ὣστε ὁ ἀναγνώστης εὐχερὦς νά προσλαμβάνει τόν ἀληθῆ πυρῆνα τὦν γεγονότων. Γιὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸ ἱστορικὸ ποὺ θέλει νὰ ἔχει καλὴ σχέση μὲ τὴν ἐπιστήμη ποὺ διακονεἶ, καθιστᾶ αὐτόδηλο, ὅτι τὸ ὑφάδι τῆς ἐνασχόλησής του μὲ ἱστορικὰ γεγονότα καὶ πρόσωπα ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ ἔργο της εἷναι ἡ ἀποστασιοποίησή του ἀπό προοπτικές ὑποκειμενικὦν ἀποκλίσεων. Παρά τό γεγονός τῆς πολύχρονης παρουσίας καί μετοχῆς του στά πατριαρχικά δρώμενα, στό βαθμό μάλιστα νά χαρακτηρίζεται ὡς «πατριαρχειολόγος», λόγῳ τῆς συγγραφικῆς του ἐνασχόλησης μέ τόν πατριαρχικό θεσμό, γνωρίζει ν’ ἀποστασιοποιεἶται καί νά καταγράφει τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἱστορικὰ γεγονότα μέ πλήρη ἀντικειμενικότητα. Κύρια ἐπιδίωξή του εἷναι ἡ νηφάλια προσέγγιση καὶ ἀνάλυσή τους, μέ τὴν προοπτικὴ ποὺ θέλει τὸν χριστιανὸ ἱστορικό, νὰ βλέπει τὴν ἱστορία σὰν «μυστήριο καὶ τραγωδία, μυστήριο τῆς σωτηρίας καὶ τραγωδία τῆς ἁμαρτίας καί αὐτό τό ἐπιτυγχάνει ὁ κ. ΢ταυρίδης σέ ὃλο το φὰσμα τῆς συγγραφικῆς του προσφορᾶς.

Ἡ Ἑστία, συγχαίρει ὁλοθύμως τόν ἀκαταπόνητο Διδάσκαλο τὦν μελὦν της καί εὕχεται ὑγείαν καί πᾶν ἀγαθόν παρά Κυρίου.

1..[Ή Θεολογική ΢χολή της Φάλκης (Αναμνήσεις Βιώματα - Όραματισμοί), Εκκλησία, τόμ. 61, 1984, σσ. 428 -429, καί Αυτοτελώς, Αθήναι 1986, σ. 340].

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

ΑΡΦΙΕΠΙ΢ΚΟΠΟΤ ΠΡΨΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ΢ ΙΑΚΨΒΟΤ

ΠΡΟ΢ΨΠΟΝ ΠΡΟ΢ ΠΡΟ΢ΨΠΟΝ Ἐκδόσεις Πατριαρχικοὖ Ἱδρύματος Μελετὦν Θεσσαλονίκη 2010. ΢ελ. 573.

Ἡ ἔκδοση τοὖ ἀνωτέρω τόμου, ὁ ὁποἶος περιέχει ὑλικό ἀπό τήν πλούσια ἀλληλογραφία του, ἀπὸ τὸ πλούσιο καὶ ἀπό τό ποικίλο Ἀρχεἶο τοὖ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου, πρώην Βορείου καὶ Νοτίου Ἀμερικῆς, συμπληρώνονται δημοσιευμένοι συνολικά ἕξι τόμοι

στὴν Ἑλληνικὴ καὶ ἕξι στὴν Ἀγγλική. ΢αφὦς, βέβαια, ὁ παρὼν τόμος δὲν ἐξαντλεἶ τὴν τεράστια ἀλληλογραφία τοὖ ἀειμνήστου Γέροντα, ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἐπιστολὲς μὲ προέδρους τὦν Ἡνωμένων Πολιτειὦν, τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Σουρκίας, πρωθυπουργοὺς καὶ ὑπουργούς, γερουσιαστὲς καὶ βουλευτές, ἀκαδημαϊκοὺς καὶ πανεπιστημιακούς, μὲ ἀνθρώπους τὦν Γραμμάτων καὶ μή, κοινοτικοὺς παράγοντες καὶ προέδρους ἑλληνοαμερικανικὦν σωματείων καί, εὐνόητον, μὲ Ἀρχιερεἶς καὶ Ἱερεἶς ὅλων τὦν βαθμὦν. Γιὰ τὴν ἀλληλογραφία τοὖ Ἰακώβου μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ καὶ ἄλλα Πατριαρχεἶα, ὡς καὶ μέ πνευματικούς ἡγέτες αὐτοκεφάλων Ὄρθοδόξων Ἐκκλησιὦν, γιὰ θέματα διοικητικῆς φύσης καὶ διαθρησκευ τικὦν σχέσεων ὑπάρχει σχετική ἀναφορά στὸν τόμο

«Ἡ Μέριμνά μου, μέριμνα πασὦν τὦν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιὦν» (Πατριαρχικὸν Ἳδρυμα, Θεσσαλονίκη 2006). ΢τὸν ἀνωτέρω τόμο περιλαμβάνεται ἓνα μεγάλο μέρος τῆς προσωπικῆς ἀλληλογραφίας τοὖ Ἰακώβου μὲ φίλους του Ἀρχιερεἶς τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοὖ νὖν Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ μέ κληρικοὺς τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς. Πρόκειται γιὰ μιὰ σημαντικά διαφωτιστικὴ ἀλληλογραφία.

23

Σὸ δεύτερο μέρος τοὖ τόμου περιλαμβάνει ἀλληλογραφία μὲ σημαντικούς ἐκπροσώπους τὦν Γραμμάτων καὶ τῆς κοινωνίας. Ἡ ἀλληλογραφία του μὲ συμπατριὦτες του Ἴμβριους ἐπιβεβαιώνει ὅτι εἷναι κοινὴ ἐμπειρία ἐκεἶνο πού εἷπε ὃ Ὀδυσσέας γιὰ τὴν Ἰθάκη του «δὲν εἷδα ἀπό τὴν πατρίδα μου γλυκύτερο στὸν κόσμο, (Ὁμήρου, Ὀδύσσεια, I 27-28, βλ. καὶ στ. 34-35), ὅπου προσθέτει ὅτι δὲν ὑπάρχει πιὸ γλυκὸ στὸν κόσμο ἄπο τὴν πατρίδα καὶ ἅς ζεἶς σὲ ἀρχοντικά παλάτια. Ὃπως ἐπιβεβαιώνει ἡ ἀλληλογραφία του, ἀλλά καὶ ἡ συνεχὴς συμπαράσταση στὶς ἀνάγκές τὦν ἀπομεινάντων συμπατριωτὦν του, ὁ Ἰάκωβος παρέμεινε πατριώτης καὶ παντοτινὰ ἐρωτευμένος μὲ τὴν Ἲμβρό του. Ὁ τόμος αὐτός περιλαμβάνει ἀκόμη καί μιὰ μεγάλη ποικιλία ἐπιστολὦν, ἐνδεικτικὴ τῆς εὐρύτερης ἀποδοχῆς του. ΢ὲ ὃλα τὰ γραπτά του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος διακρίνεται γιὰ τὴ δεξιοτεχνία του στὴ γραφίδα, τὴν λιτότητα, ἀλλά καὶ τήν ἐμβρίθεια τοὖ λόγου του. Εἷχε τὸ χάρισμα νὰ συνδυάζει τὴν τέχνη τοὖ λόγου μὲ τὴν ἔκφραση καὶ τὴ διατύπωση βαθυστόχαστων θεολογικοφιλοσοφικὦν σκέψεων καὶ ἀνησυχιὦν. Ἀκόμη καὶ οἱ τελευταἶες ἐπιφυλλίδες του, τὰ λακωνικὰ κηρύγματα καὶ οἱ φωτεινὲς σκέψεις, πού δημοσίευσε στὴν ἐφημερίδα τῆς Νέας Ὑόρκης «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», λίγους μῆνες προτοὖ καταβληθεἶ φυσιολογικὦς, βεβαιώνουν, ὅτι ὁ Ἰάκωβος διατήρησε διαυγῆ σκέψη καὶ δὲν ἐπέτρεψε στὸ χρόνο νὰ τοὖ ἐπιβάλει φυσιολογική φθορά. Ἡ ἀλληλογραφία του, λοιπόν, ὄχι μόνο αὐτὴ πού διαλαμβάνεται στόν τόμο αὐτό, ἀποκαλύπτει ἓναν ἅγνωστο Ἰάκωβο. Ὁ Ἰάκωβος δὲν ἦταν μόνον ἕνας ξεχωριστός, ἀπαράμιλλος ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης, ἀλλά καί ἓνας βαθιὰ πνευματικὸς ἄνθρωπος. Μελετοὖσε καὶ γνώριζε καλὰ τίς πηγές τῆς Ἀποκάλυψης, τήν πατερική ἐργογραφία καὶ θεολογικὲς μελέτες, παλαιὲς καὶ νέες. Μὲ εὐρύτητα σκέψεως παρακολουθοὖσε καὶ τὶς σύγχρονες ἐξελίξεις σὲ διάφορους ἐπιστημονικοὺς κλάδους, πού πρόσφεραν νέα ἀνοίγματα στή θεολογική ἕρευνα καί τό στοχασμό. Ἐπιθυμοὖσε νὰ εἷναι ἐνήμερος καὶ ἐπἰ ὃλων τὦν ἐξελίξεων, πού ἐπηρέαζαν τό ὑπαρξιακό καί κοινωνικό γίγνεσθαι τὦν μελὦν τῆς Ἐκκλησίας. Εἷχε τὴν φιλοδοξία νὰ δεἶ τὴν Ἐκκλησία του νὰ ξεπερνᾶ τὸν θρησκευτικό ἐπαρχιωτισμό της, ἀξιοποιώντας σύγχρονα ἀνοίγματα στή ζωή καί τόν κόσμο.

24

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Υιλοτεχνία Ἀφιέρωμα εἰς τόν Μητροπολίτην Γέροντα Φαλκηδόνος Ἀθανάσιον Παπάν ΕΣΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΣΗ΢ ΣΗ΢ ΚΑΘ΄ΗΜΑ΢ ΑΝΑΣΟΛΗ΢ ΑΘΗΝΑ 2011

Ἡ Ἑταιρεία Μελέτης τῆς καθ' ἠμᾶς Ἀνατολῆς περιέλαβε στὴ σειρὰ τὦν ἀφιερωματικὦν τόμων της, τὴ Υιλοτεχνία τοὖ ΢έβ. Μητροπολίτη Γέροντα Φαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου Παπᾶ, μὲ τὴ συμπλήρωση πενῆντα χρόνων ἀπὸ τὴν εἴσοδό του στὶς τάξεις τοὖ Κλήρου.

Ἡ ἀνάληψη τῆς ἔκδοσης τοὖ τόμου αὐτοὖ ὑπῆρξε συνέχεια τῆς ἀρχικῆς πρωτοβουλίας τῆς Ἑταιρείας, νὰ ἑορτάσει τὸ γεγονός, μὲ εἰδικὴ ἐκδήλωση, στὸ ἀμφιθέατρο τοὖ Ἐθνικοὖ Ἱδρύματος Ἐρευνὦν, τὴν Σετάρτη, 28 Ἀπριλίου 2010. Σὰ κείμενα τὦν ὁμιλιὦν τῆς ἐκδήλωσης αὐτῆς δημοσιεύονται στὸν τόμο ὡς παράρτημά του. Ὁ τόμος εἷναι συλλογικός καί φέρει τόν τίτλο «Υιλοτεχνία». ΢αφὦς, δέν εἷναι τυχαἶος, ἀλλά ἐκφράζει τήν μεγάλη ἀγάπη τοὖ τιμώμενου Ἱεράρχη γιά τό χὦρο τὦν εἰκαστικὦν τεχνὦν, ἡ ὁποία δέν ἐγκλωβίστηκε σέ μιά στεἶρα παραδοσιολατρεία, ἀλλά πάντοτε ἀναζητᾶ τρόπους ἀνάδειξης τοὖ δυναμικοὖ χαρακτῆρα ἕκφρασης τῆς βυζαντινῆς παράδοσης, γιατί ἡ εἰκόνα δὲν εἷναι μιὰ ἁπλὴ ἀπεικόνιση οὔτε μιὰ διακόσμηση, οὔτε ἀκόμα μία εἰκονογράφηση τῆς ἁγίας Γραφῆς. Εἷναι κάτι περισσότερο: Ἰσότιμη τοὖ εὐαγγελικοὖ μηνύματος, εἷναι ἕνα λατρευτικὸ σκεὖος πού συμμετέχει ὁλόκληρο στὴ λειτουργικὴ ζωή. Δὲν εἷναι ἁπλὰ μιὰ «τέχνη», εἷναι τέχνη ἱερή. Δὲν εἷναι «ζωγραφική», εἷναι θεολογία. Δὲν εἷναι «καλλιτεχνικὴ ἔκφραση», εἷναι προσδοκία σωτηρίας. Δὲν εἷναι «στολίδι», εἷναι συνάντηση μὲ τὸ Θεό. Δὲν εἷναι «φωτογραφία», εἷναι «εἰς Φριστὸν παιδαγωγία». Δὲν εἷναι «ὑλικὴ ἀξία», εἷναι ὑπέρβαση. Δὲν εἷναι «συλλεκτικὸ εἷδος», εἷναι παρηγοριά, παρα-

μυθία καὶ ἀνάπαυση τὦν πιστὦν κοντὰ στὸν Σριαδικὸ Θεό. «Αὕτη γὰρ εἰκόνος φύσις, μίμημα εἷναι τοὖ Ἀρχετύπου», θὰ μᾶς πεἶ ὁ Μέγας Βασίλειος. ΢τίς 822 σελίδες του περιλαμβάνει συνολικά 34 ἐργασίες, οἱ ὁποἶες δημοσιεύονται μέ τήν θεματολογική κατηγοριοποίηση: α) Θεολογικά παράτιτλα, β) Ὁ λόγος τῆς Είκόνας, Γ) Ὁ τρόπος τῆς Εἰκόνας καί δ) Οἱ τρόποι τῆς τιμῆς.. Ἡ πρώτη ὁμάδα τὦν δημοσιευομένων ἐργασιὦν καλύπτει θέματα εὐρύτερου θεολογικοὖ ἐνδιαφέροντος, οἱ ἑπόμενες δύο καλύπτουν διαφορετικές θεωρήσεις καί προσεγγίσεις τῆς Εἰκόνας. ΢αφὦς, ὁ ἐξειδικευμένος λόγος καί ἡ πολυπρισματική ἀναφορά στήν Εἰκόνα συνδέεται μέ τό γεγονός ὃτι ὁ τιμώμενος μέ τήν ἕκδοση τοὖ ἀνωτέρω τόμου Ἱεράρχης ἕχει τή δική του συμβολή καί παρουσία στό χὦρο τῆς ἁγιογραφίας. Ἡ τρίτη ὁμάδα ἐργασιὦν ἀποτελεἶται ἀπό ἐργασίες, τὦν ὁποίων ἡ θεματολογία εἷναι εὐρύτερου ἐνδιαφέροντος, ἀλλά ἕχουν ὡς στοιχεἶο σύνδεσής τους τήν ἀναφορά τους σέ θέματα γενικοὖ ἐνδιαφέροντος τῆς Ὁμογένειας τῆς Πόλης. Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον ἐμφανίζει ἡ καταχώρηση φωτογραφικοὖ ὑλικοὖ, τό ὁποἶο καλύπτει 80 σελίδες καί διαλαμβάνει βυζαντινές εἰκόνες ἐξαιρετικῆς τεχνοτροπίας, ἀντιπροσωπευτικές τὦν διαφόρων τάσεων πού ἐμφανίστηκαν στό χὦρο τῆς παραδοσιακῆς ἁγιογραφίας. Ἐπίσης στό τμῆμα αὐτό διαλαμβάνονται φωτογραφίες χαρτὦν ἐξαιρετικοὖ ἐνδιαφέροντος ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη. Ἐκεἶνο τό ὁποἶο ἐμφανίζει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιά τούς Φαλκίτες θεολόγους καί διεκδικεἶ θέση ἀρχειακοὖ ὑλικοὖ γιά τόν ἐρευνητή τοὖ μέλλοντος εἷναι ἡ ὑπό τοὖ κ. Βασιλείου Ἀναγνωστοπούλου, Προέδρου τῆς Ἑστίας, δημοσίευση τοὖ πρωτοτύπου κειμένου, σέ φωτοτυπία, τοὖ Κανονισμοὖ Περί Διδακτικοὖ Προ σωπικοὖ τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης, ὁ ὁποἶος καταχωρήθηκε στά Πρακτικά δύο συνεδριὦν τοὖ ΢ύλλόγου Διδασκόντων τῆς ΢χολῆς τὦν ἐτὦν 1954 καί 1955. Ὁ ἐν λόγῳ καλαίσθητος συλλογικός τιμητικός τόμος τῆς Ἑταιρείας Μελέτης τῆς καθ’ἡμᾶς Ἀνατολῆς, ἓνα ἀκόμη δεἶγμα προσφορᾶς καί συμβολῆς της γιά τήν ἀνάδειξη καί προβολή τῆς πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς τῆς Ρωμηοσύνης, ἕρχεται νά δώσει τή μαρτυρία τοὖ ἐκκλησιαστικοὖ στίγματος τῆς Σέχνης καί νά προβάλει σημαντικές πτυχές τῆς ἁγιογραφίας.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Μητροπολίτου Πριγκηποννήσων ΙΑΚΨΒΟΤ

ΠΝΕΤΜΑΣΙΚΑΙ ΕΠΙ΢ΗΜΑΝ΢ΕΙ΢ Ἐκδ. «Σό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2011. ΢ελ. 255

Ὁ ΢εβ. Μεηξνπνιίηεο Πξηγθεπνλλήζσλ θ. Ἰάθσβνο ζηό βηβιίν ηνπ πνύ πξνζθαηα θπθινθόξεζε, ζηόλ πξόινγό ηνπ πξνζδηνξίδεη ηό πεξηερόκελό ηνπ ὡο «θεξπγκαηηθή ἐπηθνηλσλία ηνπ, κέζα ἀπό «πλεπκαηηθέο ἐπηζεκάλζεηο» ηνπ ζηίο πξνθιήζεηο πνύ δερεηαη ἡ Ἐθθιεζία ἀπό ηό ζύγρξνλν ἂλζξσπν, ηόλ ὁπνῖν, ζαθῶο, θαιεῖηαη λά δηαθνλήζεη ὡο πνηκελάξρεο θαί «ιόγνλ δηδόλαη παληί ηῳ αἰηνῦληη».

Μέ τήν προοπτικὴ αὐτή, πρέπει νά λεχθεἶ ὅτι τὸ πέρασμα «ἀπὸ τὸ ρητορικὸ μονόλογο στὴ διακονία τοὖ προσώπου» μπορεἶ νὰ γίνει μόνο ἅν τὸ κήρυγμα ἀποκτήσει αὐθεντικὸ διαλογικὸ χαρακτῆρα. ΢τὴν ἀντίρρηση ὅτι δὲν εἷναι δυνατὸ νὰ γίνεται διάλογος τοὖ λαοὖ καὶ τοὖ ἀπὸ ἄμβωνος κήρυκα, θὰ ἀπαντοὖσε κανείς, ὅτι αὐτὴ εἷναι μιὰ πολὺ περιορισμένη καὶ τυπικὴ ἄποψη περὶ διαλόγου. Οὐσιαστικὸς διάλογος ὑπάρχει, ὅταν ὁ ὁμιλὦν δέχεται τὰ μηνύματα τῆς ἐποχῆς του, εἷναι φορέας τὦν ἐλπίδων, τὦν προβλημάτων, τὦν ἀνησυχιὦν καὶ τῆς ἀγωνίας τοὖ ἀνθρώπινου προσώπου καὶ τῆς κοινωνίας, καὶ ἀπαντάει ἀκριβὦς σ’ αὐτὰ μὲ τὸ χαρμόσυνο καὶ ἀναστάσιμο μήνυμα τοὖ εὐαγγελίου. Ὄχι στὰ προβλήματα τοὖ χθές, ὄχι στὸν ἄνθρωπο τοὖ χθές, ἀλλὰ ναί στὸν ἄνθρωπο τοὖ σήμερα, μὲ τὴ γλὦσσα καὶ τοὺς κώδικες ἐπικοινωνίας τοὖ σήμερα. Προσφέροντάς του ὅμως τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας ποὺ εἷναι «χθὲς καὶ σήμερον ἡ αὐτὴ καὶ εἰς τοὺς αἰὦνας»: ἡ ἐν Φριστῷ καὶ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ζωή. Ὁ ΢εβασμιώτατος προῆλθε στήν κατάρτιση τῆς συλλογῆς ὁμιλιὦν καί κηρυγμάτων του μέ κριτήριο τό ἑορτολόγιο τοὖ ἐκκλησιαστικοὖ ἕτους. Ὁ

25

χωροχρόνος εἷναι τό πλαίσιο τῆς πρόσκτησης ὑπαρκτικῆς αὐτοσυνειδησίας τοὖ ἀνθρώπου μέσα ἀπό ἐρεθίσματα πού δέχεται καί τίς διαντιδράσεις τὦν ἐνεργημάτων του. ΢’αὐτές προσφεύγει ὁ Ἃγιος Πριγκηποννήσων γιά νά δομήσει τόν λόγο τοὖ Θεοὖ ὡς λόγο καταλλαγῆς. Λιτός ὁ λόγος του χωρίς ρητορικά ψαμίθια, εὕληπτος καί ἀταλάντευτα προσανατολισμένος «εἵς ὥνησιν ψυχὦν». Δέν παραλείπει ἐνίοτε νά προσλαμβάνει καί προφητικό χαρακτῆρα. Ὁ κριτικός λόγος τοὖ ἅμβωνα δέν εἷναι λόγος εἰσαγγελικός, ἀλλά πρόσκληση καί πρόκληση ἀνάνηψης πρός σωτηρία. Διαβάζοντας κανείς τά κηρύγματα τοὖ ΢εβασμιωτάτου διαπιστώνει, ὃτι ἀποστασιοποιοὖνται ἀπό σύγχρονες τάσεις μετατροπῆς τοὖ λόγου τῆς σωτηρίας σέ φθηνό βερμπαλισμό καί ρητορικό φληνάφημα. Ἀντίθετα, ἐκδιπλώνουν τρεἶς καίριους χαρακτῆρες σύγχρονης ἀντίληψης τοὖ κηρύγματος ὡς ἐπικοινωνιακοὖ διαλόγου: α) τόν προφητικό, β) τῆς κοινωνικῆς μαρτυρίας καί γ) τῆς οἰκουμενικῆς διάστασης καί ἐσχατολογικῆς προοπτικῆς τῆς Ἐσταυρωμένης Ἀγάπης. Ἡ Ἐκκλησία ἕχει ὡς ἀποστολή τήν πρόσληψη τοὖ κόσμου. Ὡς δεἶγμα τῆς ἀξιοποίησης τοὖ κηρύγματος ὡς ἐπικοινωνιακοὖ λόγου ἀπό μέρους τοὖ ΢εβ. Πριγκηποννήσων κ. Ἰακώβου παραθέτομε ἓνα ἀπόσπασμα-ἐπίλογο κηρύγματος γιά τήν ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως. «Ἀδειθνί κνπ! Ὑπάξρεη ἕλα ζηνξγηθὸ ρέξη, ηξππεκέλν ἀπὸ ηνὺο ἥινπο, πνύ ἁπιώλεηαη πάληνηε πξὸο ηὸλ θαζέλα καο θαί δεηεῖ λὰ κᾶο ὁδεγήζε γηὰ πξνζεπρὴ θαί ἒθζηαζη θαί ζησπὴ θαί κεηακόξθσζη ζηὸ Θαβώξ. Εἶλαη ηὸ ρέξη ηνῦ Σσηῆξνο καο. Σ' αὐηό, ηὸ ἀγαπεκέλν, ηὸ δπλαηό, ηὸ κόλν ἀζθαιὲο θαί ἒκπηζην ρέξη, ἃο παξαδώζνπκε ηὰ δηθά καο ἀλζξώπηλα ρέξηα θαί ἂο θιείζνπκε ηὰ κάηηα. Ἡ ὁδεγία εἶλαη ἀζθαιήο. Ἀπό ὁπνπδήπνηε θαί ἂλ κᾶο πεξάζε ἀπό ζηελνὺο θαί δύζθνινπο δξόκνπο ἀπό ἀγθαζσηὰ κνλνπάηηα θαί ἀπό ζθηὰ ζαλάηνπ ἀθόκε, θάπνηε ζὰ κᾶο θέξε ζηὸ Θαβὼξ θαί ζὰ κᾶο ἀπνθαιύςε ηὴλ ζεία δόμα Τνπ θαί καδί κ' αὐηήλ ηό κπζηηθό ηῆο ὑπέξηαηεο εὐδαηκνλίαο πνύ ἒγθεηηαη εἰο ηνῦην: εἰο ηὸ λὰ βιέπε θαλείο ἄθνβα ηό πξόζσπν ηνῦ Θενῦ. Ἂλ ἀπνθαζίζνπκε λὰ ἐκπηζηεπζνῦκε ηὸ ρέξη καο ζ' αὐηό ηό ζεῖν ρέξη ζὰ δνῦκε ηὸ Θαβώξ, ζὰ δνῦκε θαί ηὴλ δηθή καο κεηακόξθσζη. Ἲζσο ζὲ ὥξα βξαδπλή, ὃηαλ εἴκεζα κόλνη ζηὸ δσκάηηό καο, κόλνη κὲ ηὴλ ζπλείδεζίλ καο, κὲ ηὸλ Θεὸλ πξῶηα. Ἲζσο ζὲ ἕλα κνλαρηθὸ πεξίπαην, ζηὴλ ἐμνρή ἢ ἀληηθξύδνληαο ηὴλ δύζη ηνῦ ἥιηνπ. Ἲζσο ηὴλ ὥξα ηῆο ιεηηνπξγίαο ἠκπνξεῖ λὰ γίλε ἡ ἄλνδνο εἰο ηὸ Θαβώξ. Σὲ θάζε ζηηγκή, ἐὰλ εἶλαη Ἕηνηκεο νἱ θαξδηὲο καο θαί ηὰ ρέξηα καο πξόζπκα, ηὸ πιεγσκέλν ρέξη ηνῦ Κπξίνπ ζὰ κᾶο παξαιάβε θαί ζὰ κᾶο ὁδεγήζε καδί κὲ ηὸλ Πέηξν θαί ηὸλ Ἰάθσβν θαί ηὸλ Ἰσάλλε εἰο ηὸ ὅξνο ηῆο πξνζεπρῆο».

26

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ι΢ΣΟΡΙΚΟ ΤΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΑ ΣΗΝ ΙΜΒΡΟ Ἀνδρέας Μουστοξύδης Βαρθολομαἶος Κουτλουμουσιανός Ἒκδ. GOKCEADA IMROZ, Istanbul 2010

Ὁ ΢ύλλογος Προστασίας Ἀλληλεγγύης καί Βιώσιμης Ἀνάπτυξης Γκιοκτσέαντα - Ἲμβρου προῆλθε στήν ἐπανέκδοση τοὖ πρώτου ὁλοκληρωμένου ἱστορικοὖ συγγράμματος τῆς Ἲμβρου, πού ἐκδόθηκε κατά τήν Ὀθωμανική περίοδο τό 1845, στήν Κωνσταντινούπολη. «Σό «Ὑπόμνημα Ἱστορικόν περί τῆς Νήσου Ἲμβρου», πού ἐκδόθηκε ἀπό τόν Βαρθολομαἶο Κουτλουμουσιανό, τόν Ίμβριο καί τυπώθηκε στά τυπογραφεἶα Ἀ. Κορομηλᾶ καί Π. Πασπάλλη στήν Κωνσταντινούπολη τό 1845, ἀποτελεἶ τήν πρώτη στήν ἱστορία προσπάθεια συγκέντρωσης τὦν διεσπαρμένων στά διάφορα συγγράμματα ἱστορικὦν πληροφοριὦν γιά τήν Ίμβρο καθώς καί τήν παρουσίαση τῆς εἰκόνας τοὖ νησιοὖ τήν ἐποχή τῆς ἕκδοσης. Σό βιβλίο ἀποτελεἶται ἀπό 88 σελίδες μαζί μέ τό ἐμπροσθόφυλλο, πρόλογο καί ἀφιέρωση, ἐνὦ στό τέλος ἐπισυνάπτεται χάρτης τῆςἺμβρου, τόν ὁποἶο σχεδίασε ἐπί τόπου καί τύπωσε στά ἑλληνικά τόν Ἀπρίλιο τοὖ 1942 ὁ Γερμανός γεωγράφος Ἐνρἶκος Κιέπερτ. ΢τό ἐμπροσθόφυλλο τοὖ σχήματος ὀγδόου (μικροὖ) βιβλίου, ἀμέσως κάτω ἀπό τόν τίτλο, ἀναφέρονται τά ἑξῆς: «΢υνταχθέν μέν παρά τοὖ Υιλολογωτάτου Κυρίου Ἀ. Μουστοξύδου τοὖ Κερκυραίου, ἀναπληρωθέν δέ τά ἐλλείποντα ὑπό Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανοὖ τοὖ Ἰμβρίου, ὑφ' οὗ καί ἐξεδόθη». Ἡ ἐπανέκδοση τοὖ συγγράμματος, ὃπως σημειώνεται προλογικά, στοχεύει στήν ἐπαναφορά καί διάδοση τοὖ «Ὑπομνήματος», τό ὁποἶο ἀποτελεἶ πολύτιμη πηγή πληροφοριὦν γιά τήν ἱστορία τῆς Ἲμβρου. Ἐπιχειρεἶται ἐπίσης γιά πρώτη φορά, μέ αὐτή

τήν ἕκδοση, ἡ δημοσίευση παλαιὦν χαρτὦν τῆς Ἲμβρου, συμπεριλαμβανομένου καί τοὖ χάρτη τοὖ Γερμανοὖ Κιέπερτ (βλ. σελ. 22), πού περιελάμβανε ἡ πρώτη ἕκδοση τοὖ «Ὑπομνήματος».Οἱ σπάνιοι αὐτοί χάρτες ἀποτελοὖν χρήσιμα ἱστορικά ντοκουμέντα γιά τήν ἱστορία τοὖ νησιοὖ καλύπτοντας μία περίοδο πέντε αἰώνων (15ου-19ουαἰ). Ἐπιπλέον στή νέα ἕκδοση προστέθηκαν τά σύντομα βιογραφικά καί οἱ προσωπογραφίες τὦν συγγραφέων, μέ σκοπό τήν καλύτερη κατανόηση τοὖ ἕργου ἐκ μέρους τὦν ἀναγνωστὦν. Ἀντίγραφο τῆς πρώτης ἕκδοσης (πού βρίσκεται στήν βιβλιοθήκη τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης), περιλαμβάνει μεταξύ ἅλλων, τό πρωτότυπο κείμενο σέ φωτοαναστατική ἀνατύπωση καί τίς μεταφράσεις τοὖ κειμένου στά νεοελληνικά, τά ἀγγλικά καί τά τουρκικά. ΢αφὦς, πρόκειται γιά μιά προσπάθεια πού προβάλλει μιά αὐξημένη εὐαισθησία τὦν συντελεστὦν τῆς ἐν λόγῳ ἕκδοσης γιά τίς ἀνάγκες καί τίς ἐπιταγές ἑνός μεταβαλλόμενου κόσμου, καί ἰδιαίτερα γειτνιαζόντων λαὦν, τὦν ὁποίων ἡ ἱστορική διαδρομή κατέγραψε φοβερές συγκρούσεις καί ἕντονη διαπάλη. Αὐτή, ἀτυχὦς, ἐκτεινόμενη ἀκόμη καί μέχρι σήμερα σέ θέματα ἐδαφικὦν διεκδικήσεων κ. ἅ., ἀπειλεἶ τήν ἀναγκαία εἰρηνική συνύπαρξη, ἐνὦ ταυτόχρονα παραπέμπει στήν ἐπισήμανση σημαντικοὖ ἐπικοινωνιακοὖ ἐλλείμματος . Μέ τήν πρωτοβουλία, αὐτή ὁ ΢ύλλογος Προστασίας Ἀλληλεγγύης καί Βιώσιμης Ἀνάπτυξης Γκιοκτσέαντα - Ἲμβρου «ὡς ἐκπρόσωπος τοὖ διαλόγου τῆς κοινωνίας τὦν πολιτὦν, ἕχει ὡς στόχο τόν ἐμπλουτισμό τῆς βιβλιογραφίας τῆς Ἲμβρου καί τήν διεύρυνση τοὖ ἀναγνωστικοὖ κοινοὖ μέ τήν ἐπανέκδοση τοὖ πονήματος σέ τρεἶς γλώσσες» ὡς μέσου εὐρύτερης διαπολιτισμικῆς γνωριμίας καί προσέγγισης. ΢ήμερα, στό νέο πλαίσιο τοὖ κοινωνικοὖ γίγνεσθαι τῆς πολυπολιτισμικῆς καί πολυθρησκευτικῆς κοινωνίας «ἡ συνύπαρξη λαὦν καί πολιτισμὦν προαπαιτεἶ τή γνώση καί κατανόηση των». Ἡ εὐγενής καί φιλότιμη προσπάθεια τὦν πρωτεργατὦν γιά τήν προβολή τῆς ἱστορικῆς διαδρομῆς τῆς Ἰμβρου σαφὦς συνιστᾶ ἕκφραση ἀγάπης καί εὐγνωμόνου μνήμης πρός τήν πατρὦα γῆ. Εὐελπιστοὖμε, καί εὐχόμεθα ὃτι θά συνεχιστεἶ, μέ τήν ἕκδοση παρόμοιων ἐργασιὦν, ἐκτεινόμενων μέχρι σήμερα, μέ σκοπό τήν ἐκδίπλωση ἅγνωστων πτυχὦν τοὖ πολυπαθοὖς λαοὖ τῆς Ἲμβρου καί τῆς Σενέδου, γιά τόν ὁποἶο ὁ ἱστορικός τοὖ μέλλοντος θά μποροὖσε νά καταγράψει τή ἀξιόλογη καί δυναμική παρουσία του στά δρώμενα τῆς Ρωμηοσύνης.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ἐκδημίαι

(Εἰσῆλθε στή ΢χολή τό 1962)

Σήν 13η Μαρτίου ἐκοιμήθη ὁ Μητροπολίτης Ἀμισσοὖ Νικόλαος, ὓστερα ἀπό σθεναρά μάχη μέ τόν καρκίνο. Γεννήθηκε τήν 23 Υεβρουαρίου τοὖ 1936 στό Perth Anboy, N.J. Σὦν Η.Π. Μετά τήν περάτωση τὦν σπουδὦν του στή δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση εἰσῆλθε στό Christ Saviour Seminary-Ἱερατική Σχολή-στό Jonstown. Κατά τό τελευταἶο ἕτος τὦν σπουδὦν, στίς 11-1-1959, χειροτονήθηκε σέ Διάκονο ὑπό τοὖ Ἐπισκόπου Ὀρέστη στό Perth Amboy, τό 1963 σέ Πρεσβύτερο καί τό 1983 σέ Ἐπίσκοπο. Ὑπηρέτησε ὡς Ἐφημέριος στον Ἱ. Ναό τὦν Ἁγίων Πέτρου καί Παύλου στό Windler, PA. μέχρι τό 1962. Μία νέα σελίδα ἅνοιξε στή ζωή του, ὃταν μετέβη γιά μονοετῆ φοίτηση στή Θεολογική ΢χολή Φάλκης, κατά τό ἀκαδημαϊκό ἕτος 1962-1963. Ὁ μακαριστός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας τοὖ ἀνέθεσε τήν πνευματική μέριμνα τῆς μεγάλης ΢λαβικῆς Ὀρθόδοξης Κοινότητας τοὖ Γαλατᾶ. Ἒκτοτε πραγματοποίησε προσκυνηματικά ταξείδια στούς ἱερούς τόπους τῆς Παλαιστίνης καί διέμεινε γιά ἀρκετά χρονικά διαστήματα στό Ἃγιον Ὂρος. Μέ τήν ἐπιστροφή του στίς Η.Π.Α. ΢υνέχισε σπουδές στό πανεπιστήμιο τοὖ Youngstown , Ohio καί στό πανεπιστήμιο τοὖ Pittsburg στό Johnσtown. Ὑπηρέτησε ἐν συνεχείᾳ ὡς Ἐφημέριος το 1971 στή Ν. Ὑόρκη, στό Ναό τοὖ Ἁγίου Νικολάου. Σό 1976 ἕλαβε τό ὀφφίκιο τοὖ Ἀρχιμανδρίτου καί ἐξελέγη ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς ΢υνόδου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Βοηθός Ἐπίσκοπος τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐπισκοπῆς τῆς Ἀμερικῆς. Ὑπῆρξε ὁ τρίτος κατά σειρά Ἱεράρχης τῆς Καρπαθορωσικῆς Ἐπισκοπῆς και ἡ ἐνθρόνισή του ἕλαβε χώρα ὑπό τοὖ μακαριστοὖ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἰακώβου στίς 19 Ἀπριλίου τοὖ 1985. Ἡ Ἐπισκοπή ἀριθμεἶ περί τίς 10.000 πιστούς, οἱ ὁποἶοι κατανέμονται σέ ὃλη τή χώρα σε 80 Κοινότητες. ΢τίς 24 Νοεμβρίου τοὖ 1997 ἡ Ἐπισκοπή τὦν

27

Καρπαθορώσων ἀνυψώθηκε ὑπό τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου Βαρθολομαίου σέ Μητρόπολη. Ὁ κοιμηθείς διεκρίνετο γιά τήν ἀφοσίωσή του στό ποιμαντικό του ἕργο καί ἀπολάμβανε βαθιᾶς ἐκτίμησης ἀπό μέρους τὦν πιστὦν του καί τοὖ εὐρύτερου χώρου τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, τιμηθείς διά πολλὦν διακρίσεων. Ὁ ἐκδημήσας, παρά τό γεγονός ὃτι δέν ὁλοκλήρωσε τίς θεολογικές του σπουδές στή ΢χολή μας, διατηροὖσε τακτική ἐπαφή καί ἐπικοινωνία μέ τήν Ἑστία μας καί στήριζε ἐνθέρμως τό ἕργο τοὖ Διοικητικοὖ ΢υμβούλιου.

Ἀγγελίδης Νικόλαος (Ἀπόφοιτος 1959) Σόν Ἰανουάριο ἐ. ἕ. ἐξεδήμησε πρός Κύριο ὁ Νικόλαος Ἀγγελίδης. Ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία ἐψάλη στόν ἱερό Ναό τοὖ Σιμίου ΢ταυροὖ Καβάλας. Σήν Ἑστία ἐκπροσώπησε ὁ ἐκ τὦν μελὦν αὐτῆς κ. Ἱπποκράτης Υινδάνης, ὁ ὁποἶος καί ἀπηύθυνε στόν ἐκλιπόντα τόν ὓστατο χαιρετισμό ἐκ μέρους τὦν ὁμογαλάκτων ἀδελφὦν του. Ὁ ἐκλιπών γεννήθηκε στήν Καβάλα τό 1935 καί εἰσῆλθε στή ΢χολή τό 1955, ἐκ τῆς ὁποίας ἀπεφοίτησε τό 1959. Ἐργάσθηκε πρό τοὖ διορισμοὖ του στή δημόσια Ἐκπαίδευση στή Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας καί άκολούθως, μετά τόν διορισμό στή Μέση ἐκπαίδευση, ὑπηρέτησε ὡς καθηγητής σέ διάφορες σχολικές μονάδες τοὖ νομοὖ Καβάλας

Παντελεήμων (Παναγιώτης) Κουλούρης Ἀρχιμανδρίτης (Ἀπόφοιτος 1958) Ἀπεβίωσε στήν Ἀγγλία ὁ Ἀρχιμανδρίτης Παντελεήμων, κατά κόσμο Παναγιώτης Κουλούρης. Γεννήθηκε στήν Κεφαλληνία τό 1933 καί εἰσῆλθε στή ΢χολή τό 1954. Ἀπεφοίτησε τό 1958. Ὑπηρέτησε σέ διάφορους ἐνοριακούς Ναούς τῆς Γαλίας, τῆς Γερμανίας καί τέλος στόν ἱ.Ναό τῆς τοὖ Θεοὖ ΢οφίας Λονδίνου ἐπί μίαν εἰκοσαετία.

28

Εστία Θεολόγωμ Χάλκησ

ΠΡΟ΢ΚΛΗ΢Η

Πρός τά μέλη τῆς Ἑστίας Ἡ Ἑστία ἀνταποκρινόμενη στήν εὐγενῆ πρόσκληση τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Ἱερισσοὖ κ. Νικοδήμου γιά τήν ἐτήσια σύναξη τοὖ ΢επτεμβρίου τὦν μελὦν της στήν Οὐρανούπολη Φαλκιδικῆς- εὐπρόσδεκτες καί αἱ σύζυγοι τὦν μελὦν τῆς Ἑστίας-γνωστοποιεἶ, ὃτι ἡ σύναξη θά πραγματοποιηθεἶ ἀπό 17-9-2011 (ἅφιξη) ἓως 24-9-2011 (ἀναχώρηση). Σό πρόγραμμα περιλαμβάνει προσκύνημα στό Ἃγιο Ὂρος, φιλοξενούμενοι τοὖ Δικαίου τῆς ΢κήτης τοὖ Προφήτη Ἠλία Πανοσ. Ἀρχιμ. π. Ἰωακείμ Καραχρήστου, ὁμογαλάκτου ἀδελφοὖ. Οἱ συμμετέχοντες θά φιλοξενηθοὖν στήν Οὐρανούπολη, στό ξενοδοχεἶο ΞΕΝΙΑ. Δηλώσεις συμμετοχῆς τό ἀργότερο μέχρι 15-8-2011, Σηλ. ἐπικοινωνίας: Ἱ. Μητροπόλεως Ἱερισσοὖ: 23720-22207 Ἑστίας: 210-2719010 (κ. Κ.Γιοκαρίνης)

Ἒκτακτες εἰσφορές – δωρεές Μελὦν τῆς Ἑστίας Ἀπό τόν Ἰανουάριο ἓως τον Ἰούνιο 2011. ΢εβ. Μητροπ. Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων ....1.000 £ ΢εβ. Μητροπ. Μυτιλήνης<<<<<<<.< 1.000 € ΢εβ. Μητροπ. Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος<.500 € ΢εβ. Μητροπ. Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανός..600 $ κ. Παναγιώτης Κυζερίδης<<<<<<<<... 500 € κ. Ἀργύριος Ποντικάκης<..<<<<<<<<. 200 € κ. Θεοφάνης Νακόπουλος<<<<<<<<.. 200 $ Κα ΢οφία Ρεπανέλλη<<<<<<<<<<<.200 € Κος Δημ.& Κα Κυβέλη Σαϊτσανόφσκη<<.<..100 € ΢ΤΝΟΛΟ 2.500 € 1.000 £ 800 $ Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο εὐχαριστεἶ θερμά τούς ἀνωτέρω ὁμογαλάκτους γιά τήν πρόθυμη ἀνταπόκρισή τους στήν ἕκκλησή του γιά συνδρομή στό ἐκδοτικό ἕργο τῆς Ἑστίας μας.

Ἐκδήλωση γιά τήν ἐπαναλειτουργία ΢χολῆς . ΢τή Θεσσαλονίκη, μὲ πρωτοβουλία τοὖ Πολιτιστικοὖ ΢υλλόγου Θεσσαλονίκης «οἱ Πανέλληνες» σὲ αἴθουσα τοὖ νέου Δημαρχιακοὖ Μεγάρου, ἔγινε ἐκδήλωση γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης παρουσία τοὖ Παναγ. Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου και τὦν τοπικὦν Ἀρχὦν. Σὴν ἐκδήλωση παρακολούθησαν ἐκπρόσωποι τοὖ Α.Π.Θ., τῆς Πολιτείας και τῆς Ἐκκλησίας, παρέστησαν καί ἀπόφοιτοί της Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης. Γιὰ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης μίλησαν ἀξιόλογοι ὁμιλητές ἀπό τον πνευματικό κόσμο τῆς Θεσσαλονίκης προσεγγίσαντες τό ὃλο θέμα πολυπρισματικά, γεγονός το ὁποἶο άνέδειξε τόν διεθνῆ χαρακτῆρα του. ΢τὴν συνέχεια ὁμίλησαν οἱ θεολόγοι ὁμογάλακτοι ἀδελφοί κ. Φρῆστος Βάντζος ὁμότιμος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τοὖ Α.Π.Θ. μὲ θέμα : Ἡ Θεολογικὴ ΢χολὴ τῆς Φάλκης καὶ οἱ προσπάθειες ἐπαναλειτουργίας της καὶ ὁ κ. Πρόδρομος Ἀντωνιάδης μὲ θέμα: Ἡ ἰδιομορφία τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης σὲ σχέση μὲ τὶς ἄλλες Θεολογικὲς Πανεπιστημιακὲς ΢χολὲς καὶ ἡ ἀναγκαιότητα τῆς ἐπαναλειτουργίας της. Ἡ ἐκδήλωση καλύφθηκε τηλεοπτικὰ ἀπὸ τὸν κρατικὸ σταθμὸ ΕΡΣ 3 καὶ τὸν ἐκκλησιαστικὸ σταθμὸ 4 Ἐ Θεσσαλονίκης.

www.estiahalkis.org

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ἡ ἐκ 30 Εὐρώ συνδρομή ἢ ὁποιαδήποτε ἕκτακτος οἰκονομική ἐνίσχυσις δύνανται νά κατατίθενται εἰς τούς κάτωθι λογαριασμούς τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης. Σραπεζικοἰ λογαριασμοί Ἑστίας ΙΒΑΝ στή Eurobank € Εὐρώ: GR 0602602140000110100139348 $ Ἀμερικῆς: GR 9402602120000011100022817 $ Αὐστραλίας : GR 5202602120000091100078471 Παράκλησις, ὃπως ἐνημερώνεται ἡ Γραμματεία διά τάς καταθέσεις γραπτὦς ἢ τηλεφωνικὦς, προκειμένου νά ἀποστέλλεται ἡ σχετική ἀπόδειξις.