Enimerotiko Deltio 36

Ἀρχελάου 25 Παγκράτι Ἀθήνα 116 35 Σηλ..-Υαξ 210-7219718

ΔΣΤΙΑ ΘΔΟΛΟΓΩΝ ΧΑΛΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΨΣΙΚΟΝ ΔΕΛΣΙΟΝ Ἀριθ. Σεύχους 36

Ἰούνιος 2007

Ἀπό τήν ἑορτή τῆς Ἁγίας Σριάδος στή ΢χολή Μέ τήν παρουσία Μελῶν τῆς Ἑστίας

Ἀναμνηστική φωτογραφία ἀπό τήν ἐπίσκεψη στή ΢χολή τῶν ὁμογαλάκτων. Διακρίνονται ἀπό ἀριστερά : Κωσταντἶνος Θερμός Εὐστάθιος Γιαννῆς, οἱ Καθηγητές κ.κ. Βασίλειος ΢ταυρίδης καί Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος, οἱ ΢εβ. Μητροπολίτες Πριγκηποννήσων Ἰάκωβος καί Μυτιλήνης Ἰάκωβος ? ? Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τῆς Ἁγίας Σριάδος, Ὁμάδα Μελῶν τῆς Ἑστίας πραγματοποίησε προσκυνηματική ἐπίσκεψη στήν Θεολογική ΢χολή Φάλκης ἀπό 25 ἓως 31 ΜαἺου 2007. Κατά τή διάρκεια τῆς ὁλιγοημέρου παραμονῆς τους στή ΢χολή οἱ Ὁμογάλακτοι ἀδελφοί εἷχαν τήν εὐκαιρία νά ἀναβιώσουν μνῆμες τῆς μαθητείας τους. Οἱ ἐμπειρίες καί οἱ ἐντυπώσεις ἀπό τήν ἐπίσκεψη αὐτή καταγράφονται στό ὁδοιπορικό πού ἀκολουθεἶ τοὖ κ. Εὐστάθιου Γιαννῆ.

Μοναδική καί ἀνεπανάληπτη! ΢’αὐτές τίς δύο λέξεις θά μποροὖσε νά συγκεντρωθεἶ ἡ ἱεραποδημίαπροσκύνημα στήν Σροφό ΢χολή, πού πραγματοποίη-

σε ὁμάδα μελῶν τῆς Ἑστίας μέ ἐπικεφαλῆς τόν Πρόεδρό της, σεβαστό καθηγητή κ. Βασίλειο Ἀναγνωστόπουλο. Καί εἷναι ἀλήθεια ὃτι ξεκινώντας γι’ αύτή τήν ἐπίσκεψη-διαμονή στή χαλκίτιδα Μητέρα, προσδοκούσαμε ὃλοι μας ἀναθυμήματα καί συγκινήσεις παλαιῶν ἡμερῶν καί ἀνα-βίωση γόνιμων ἐμπειριῶν, πού σφράγισαν τή ζωή μας καί νοημάτισαν τό εἷναι μας κατά τά ἕτη τῆς μαθητείας μας στό λόφο τῆς Ἐλπίδας. Ὃμως ἡ πραγματικότητα πού ζήσαμε τίς ἓξι αὐτές ἡμέρες, ὑπερέβη, στ’ ἀλήθεια, κάθε προσδοκία< Ἂς πάρουμε ὃμως τό ὁδοιπορικό μας ἀπό τήν ἀρχή.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Ὃταν τό βαποράκι τῆς γραμμῆς ἅφηνε πίσω του τυλιγμένη στό μουντόχρωμα τῆς μέρας, τήν πονεμένη Κωνσταντίνου Πόλιν, μέ τά «θεόκτιστα τείχεα» καί τήν δεσπόζουσα στό βάθος ἁγιά-΢οφιά, οἱ καρδιές μας ἅνοιγαν φτερά καί προέτρεχαν «τάχιον» τοὖ πλοίου στά εὐλογημένα χώματα τοὖ νησιοὖ μας κι ἀνηφόριζαν ἥδη τό γνώριμο δρομάκι τοὖ πευκόφυτου λόγου, κι ἅνοιγαν εὐλαβικά τή σιδερένια θύρα τῆς ΢χολῆς, καί προσκυνοὖσαν τό κατώφλι καί τά πλατειά σκαλοπάτια τῶν προπυλαίων, καί χαιρετοὖσαν τίς δύο ἑκατέρωθεν φλαμουριές καί τό μαγκανοπήγαδο ἀριστερά, καί τά παγκάκια στό πλάτωμα μπροστά κάτω ἀπό τ’ἀψηλά πευκόλατα<Ὃμως κάποια κουβέντα, κάποια ἐρώτηση τῆς συντροφιᾶς μᾶς γυρνοὖσε ἀπό τό ὅνειρο καί μᾶς προσγείωνε καί πάλι στό πλοἶο τῆς γραμμῆς, μέ τήν τόσο γνώριμη σέ ὃλους μας ἀτμόσφαιρα...

Πιάναμε ἥδη τή σκάλα τοὖ Καντίκιοϊ, τῆς Φαλκηδόνας, καί οἱ μνῆμες ζωντάνευαν ξανά, καί ξαναπερνούσαμε συντροφιά μέ τόν μακαριστό Πατριάρχη Μάξιμο τόν Ε’ μέχρι τό Υαναράκι-λές καί δέν εἷχαν μεσολαβήσει σαράντα τόσα χρόνια< Κι ἕπειτα τό νησί τῆς Πρώτης καί ἡ Ἀντιγόνη μέ τόν δεσπόζοντα ναό τοὖ Ἁγίου Ἰωάννη μέ τά γνωστά προβλήματά της. Καί νά ἀπό μακριά ἡ Φάλκη-τό δικό μας νησί-μέ τή ΢χολή μας νά τή στεφανώνει στήν κορυφή τοὖ λόφου, καί χαμηλά στήν παραλία ὁ γκρεμισμένος μὖλος, κι ἀνάμεσα στά πεὖκα ὁ «γὖρος» τῆς ΢χολῆς. Κι ἕπειτα οἱ γνώριμες ἃμαξες, πού μᾶς ἀνέβαζαν στό λόφο. Μέ δυσκολία συγκρατούσαμε τά δάκρυά μας, ὃταν περάσαμε τό κατώφλι τῆς μεγάλης πόρτας, μετά τή ζεστή ὑποδοχή τοὖ ὁμογαλάκτου Καθηγουμένου Μητροπολίτου Μοσχονησίων κ. Ἀποστόλου . ΢έ λίγο ἀνάβαμε τό κεράκι μας στό προκυνητάρι τοὖ νάρθηκα καί προχωρούσαμε στό ναἺδριο τῆς Ἁγίας Σριάδος. Ὁ χρόνος «ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω» καί οἱ μνῆμες καί τά βιώματά μας συνωστίζονταν γιά νά καταλάβουν θέση στή συνείδησή μας

2

Ἦταν σάν νά διαβάζαμε ξανά παληές σελίδες τῆς ζωῆς μας: ἅλλες φωτεινές μέ ἀναστά σιμους ἀσπασμούς, ἅλλες μελαγχολικές, μέ μία νοσταλγία στήν ἅκρη τοὖ ματιοὖ, καί μερικές κατάμαυρες, σάν τό κατράμι στά καρνάγια. Ὃλες ὡστόσο, «ἐν χώρᾳ ζώντων» – κάτω ἀπό τό βλέμμα τοὖ Θεοὖ< Ὃμως ἡ φωνή τοὖ Ἁγίου Μοσχονησίων μᾶς «ἐπανέφερε στήν τάξη». Ἒπρεπε ν’ ἀνε- βοὖμε στά δωμάτιά μας, στούς παληούς κοιτῶνες μας, καί μάλιστα κατά τό ἕτος τῆς ἀποφοίτησης, εἰ δυνατόν. Πῶς νά περιγράψει κανείς μέ λόγια τίς συγκινήσεις καί τίς ἀναμνήσεις καί τίς ἀναβιώσεις παλαιῶν πειραγμάτων ὃλες ἐκεἶνες τίς βραδιές. Ὃλα μοιάζουν ἀπίστευτα. Νά βλέπεις ἀπό τό μεγάλο παράθυρο τήν Πρίγκηπο ἀπέναντι, καί τά πλεούμενα νά χαρακώνουν τό πέλαγος, καί στό βάθος τά ἅλλοτε γυμνά παράλια τῆς ἀσιατικῆς ἀκτῆς, τώρα κατάφωτα μέ τά συνωστιζόμενα οἰκοδομικά συγκροτήματα. Καί στόν ἀνέφελο οὐρανό ἓνα μαγιάτικο φεγγάρι «νά σοὖ μαχαιρώνει τήν καρδιά». Μαγεία ! Σήν πρώτη μέρα ΢άββατο, 26 ΜαἺου δέν βγήκαμε ἀπό τή ΢χολή. Ἒπρεπε νά ἰσορροπήσουμε τά συναισθήματά μας καί νά βάλουμε τάξη στόν μέσα μας κόσμο< Σήν ἑπομένη, Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, κατεβήκαμε στό ναό γιά τήν πανηγυρική Θ. Λειτουργία. Λειτουργός ὁ Καθηγούμενος Ἃγιος Μοσχονησίων, πλαισιούμενος ἀπό τούς ἐξ Ἁγίου Ὂρους ἱερομονάχους π. Νέστορα καί π. Κυριακό. Ἐμεἶς πήραμε τίς θέσεις μας στούς χορούς, μέ χοράρχες δεξιά τόν Ἀριστείδη Φαλκίτη καί ἀριστερά τόν ΢πὖρο Σσιτσογιάννη. Κάποιοι διακόνησαν «ἐν τῶ Ἱερῶ», ὃπως παληά. Σό ἐκκλησίασμα μικρό –μετρημένοι ἅνθρωποι.

Ὁ ἀριστερός χορός: Καθηγητής κ. Βασ. Ἀναγνωστόπουλος, Φρῆστος Σσούβαλης, Βασίλειος Σσακμάκης, ΢πὖρος Σσιτσογιάννης καί Κωνσταντἶνος Θερμός.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Ὃμως τά δικά μας μάτια τό ἕβλεπαν ἀπίστευτα μεγάλο. Ὃλα τά στασίδια κατειλημμένα ἀπό τίς φιγοὖρες τῶν παληῶν μας συμμαθητῶν. Οἱ καρδιές μας ζοὖσαν μία πληρότητα μοναδική, μέσα σ’ ἐκείνη τήν ἣρεμη καί κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τοὖ χώρου, ὑπό τό βλέμμα τῆς Παναγίας τῆς Παυσολύπης στό προσκυνητάρι ἀριστερά. Μία πληρότητα καί κατάνυξη πού κορυφώθηκε τήν ὣρα τοὖ «΢έ ὑμνοὖμεν». Σά δάκρυά μας, ἵσως δέν ἦσαν ὁρατά, ὃμως, μυστικά, μέσα μας ἕρρεαν λυτρωτικά, ἀποπλύνοντας τίς ματαιότητες τῆς «μένουσας» καί ἀρδεύοντας τόν πόθο τῆς «μέλλουσας» πόλης. Εὐλογημένες ὧρες! ΢τόν Ἑσπερινό τῆς γονυκλισίας μέ τά φύλλα τῆς καρυδιᾶς, χοράρχης, δεξιά, ἀνέλαβε ὁ Πρόεδρός μας. Κάτι πού μᾶς θύμισε καί πάλι μέρες παληές – μέρες κυρίως τῆς Μ. Πέμπτης, μέ τόν κ. Ἀναγνωστόπουλο δεξιά καί τόν ἀείμνηστο δάσκαλο Καλλίνικο ἀριστερά. Ὃπως μέρες παληές μᾶς ἕκανε νά ζήσουμε καί ἡ τράπεζα τῆς ΢χολῆς τό μεσημέρι, μέ τόν Κωνσταντἶνο Θερμό, ἀπόφοιτο τοὖ 1962, νά διαβάζει ὃπως τότε, στό ἀναλόγιο «Ὁμιλία εἰς τήν Πεντηκοστή» τοὖ Νικηφόρου Θεοτόκη.

΢τή τραπεζαρία τῆς ΢χολῆς, ὃπως παληά.

Γιά τό ἀπόγευμα εἵχαμε προγραμματίσει τόν μεγάλο γύρο τῆς Φάλκης. Καί τόν κάναμε – πεζῆ φυσικά - ξεκινώντας γύρω στίς τέσσερις, μέ τούς γνωστούς σταθμούς στόν Ἃγ. ΢πυρίδωνα καί στόν Ἃγ. Γεώργιο τοὖ κρημνοὖ. Ἂλλες ἀναμνήσεις καί ἅλλα βιώματα καί πάλι, πού μᾶς ἕκαναν νά νιώθουμε ὡσάν νά μήν εἷχαν προστεθεἶ στίς πλάτες μας πενήντα περίπου χρόνια. Ἡ Δευτέρα τοὖ Ἁγίου Πνεύματος εἷχε τό δικό της βέβαια, ἑόρτιο χρῶμα. Μέ ἀρχιερατική Θ. Λειτουργία τό πρωἺ καί Ἀρτοκλασία (προσφορά τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας), μέ ἱερουργό τόν Ἐφοροταμία τῆς ΢χολῆς ΢εβ. Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβο, συμπαραστατούμενο ἀπό τέσσερις ἱερεἶς ( καθηγούμενος τῆς ΢ταυροπηγιακῆς Μονῆς τοὖ Σιμίου Προδρόμου τοὖ Ἒσσεξ Ἀρχιμ. Κύριλλος, π. Ἀντώνιος Παπαδημητρίου καί πατέρες ἐξ Ἁγίου

3

Ὂρους) καί δύο Διακόνους ( π. ΢τέφανος Νούσης καί π. Πέτρος τῆς Μονῆς Ἒσσεξ). ΢τό ἱ. Βῆμα παρίσταντο συμπροσευχόμενοι οἱ Ὁμογάλακτοι ἀδελφοί Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος, Μύρων κ. Φρυσόστομος καί Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος.

΢τιγμιότυπο ἀπό τή χειροτονία

Σό ξεχωριστό τῆς ἡμέρας ἦταν ὃτι ἡ ἑορτή τοὖ Ἁγ. Πνεύματος συνδυάστηκε μέ τή χειροτονία εἰς Διάκονον μοναχοὖ τῆς ἱ. Μονῆς τοὖ Σιμίου Προδρόμου, τοὖ π. Μελχισεδέκ, πρό τῆς ὁποίας ὁ ἱερουργήσας Ἀρχιερεύς ἀπηύθυνε πρός τόν χειροτονούμενο ἐμπνευσμένο λόγο. Ὁ Ναός γέμισε στό μεταξύ κυρίως ἀπό ἐκδρομεἶς ἐξ Ἑλλάδος. Καί ὃταν μετά τό «Δι’εὐχῶν» ὁ ἃγιος Πριγκηποννήσων κάλεσε τό ἐκκλησίασμα νά ἀνεβεἶ στό ΢υνοδικό γιά τήν καθιερωμένη τελετή, ἡ αἵθουσα θύμισε παληές ἡμέρες. Ἀρχιερεἶς, ἱερεἶς, ἡ ὁμάδα τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας μας, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Πρόεδρο μας κ. Βασ. Ἀναγνωστόπουλο καί τόν κ. Βασ. ΢ταυρίδη, ἀριστερά καί ἐπισκέπτες.

Ἀπό τήν ὑποδοχή τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας μας στό ΢υνοδικό τῆς ΢χολῆς

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Κατά τήν ἐπίσημη δεξίωση τῶν προσκυνητῶν στό ΢υνοδικό τῆς ΢χολῆς μίλησαν ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, ὁ Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ἒσσεξ Ἀρχιμ. κ. Κύριλλος καί ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑστίας μας κ. Βασ. Ἀναγνωστόπουλος, εὐχαριστήσας τόσο τήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο γιά ὃσα μοχθεἶ ὑπέρ τῆς Μεγάλης τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησίας, τοὖ Γένους καί τῆς Σροφοὖ ΢χολῆς, ὃσο καί τόν φίλτατο ὁμογάλακτο ἀδελφό ἃγιο Μοσχονησίων γιά τούς κόπους καί τή καθημερινή μέριμνά του γιά τήν ἱ. Μονή τῆς Ἁγίας Σριάδος καί τή ΢χολή καί τήν ἅψογη φιλοξενία του, εὐχηθείς ταχεἶα διευθέτηση τοὖ προβλήματος τῆς ἐπα ναλειτουργίας τῆς ΢χολῆς μας. Σέλος, τόν λόγο ἕλαβε ὁ ἃγιος Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος, ὁ ὁποἶος, μεταξύ ἅλλων, ἀφοὖ ἐξέφρασε τή χαρά του γιά τήν παρουσία ὁμογαλάκτων στίς ἑόρτιες ἐκδηλώσεις τῆς ΢χολῆς, προσκάλεσε τούς παρισταμένους στήν Σράπεζα τῆς ΢χολῆς. Σό ἀπόγευμα, μετά τόν Ἑσπερινό, ἐπισκεφθήκαμε τήν Πρίγκηπο, ὃπου ὁ ἃγιος Μοσχονησίων μᾶς παρέθεσε δεἶπνο ὡς μία ἀκόμη ἕκφραση ἀδελφικῆς ἀγάπης καί φιλοξενίας.

4

ρως κείμενος ναός τῆς Ἁγίας Θεοδοσίας, πού τήν ἀποφράδα μέρα μετατράπηκε σέ τζαμί (τέμενος τῶν ρόδων). Μετά τό πέρας τῆς Θ.Λειτουργίας, ἀφοὖ ὁ Πατριάρχης μᾶς ἕδωσε ἀντίδωρο καί μᾶς ἀσπάσθηκε ἀδελφικά, μᾶς καλωσόρισε καί μᾶς κάλεσε στή μικρή δεξίωση, πού εἷχε ἑτοιμάσει ὁ ἃγιος ΢υνάδων καί ἡ Ἐπιτροπή τῆς Κοινότητας στήν ἐσωτερική αὐλή τοὖ ναοὖ. Ἐκεἶ ὁ Παναγιώτατος εἷχε τήν εὐκαιρία νά ἀναφερθεἶ σύντομα στό ἱστορικό τῆς μετατροπῆς τοὖ ναοὖ τῆς Ἁγίας Θεοδοσίας σέ τζαμί.

Σσμάμςηρη μέ ςόμ Ποξκαθήμεμξ ςῆπ Ὀοθξδξνίαπ Σρίτη, 29 ΜαἺου. ΢ημαδεμένη μέρα γιά τό Γένος, μέ ὃσα συνέβησαν τό 1453. Καί ξεχωριστή μέρα γιά μᾶς ἐκείνη ἡ Σρίτη τοὖ 2007, γιατί θά συναντούσαμε τόν Ὁμογάλακτο ἀδελφό Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαἶο, καί θά εἵμασταν φιλοξενούμενοί του. Κατεβήκαμε μέ τό πρῶτο πλοἶο τῆς γραμμῆς καί πήγαμε στόν Ἃγιο Νικόλαο Σσιβαλίου, ὃπου χοροστατοὖσε ὁ Πατριάρχης. Γιόρταζε ὁ παραπλεύ-

Ἀπό τή χοροστασία τοὖ Πατριάρχου στόν Ἁγ. Νικόλαο Σζιβαλίου

Ὁ Παναγιώτατος ὁμιλῶν στούς ὁμογαλάκτους κατά τήν ὑποδοχή τους στό προαύλιο τοὖ Ἁγ. Νικολάου.

Ἡ συνέχεια ἐκτυλίχθηκε στό ΢υνοδικό τοὖ Πατριαρχικοὖ Οἵκου, ὃπου ὁ Παναγιώτατος ἐξέφρασε γιά μία ἀκόμη φορά τή χαρά του γιά τήν ἐκεἶ παρουσία μας καί μᾶς ἐνημέρωσε γιά τίς ἐξελίξεις στό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ΢χολῆς. Ἐκ μέρους τῆς ὁμάδας τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας μίλησε ὁ Πρόεδρός μας Καθηγητής κ. Ἀναγνωστόπουλος, ὁ ὁποἶος ἀφοὖ εὐχαρίστησε τόν Παναγιώτατο γιά τήν φιλοξενία μας στή Μητέρα ΢χολή, πρότεινε, ὃπως ἡ ἐπίσκεψη μας αὐτή καταστεἶ θεσμός, ὣστε κάθε χρόνο τήν ἑορτή τοὖ Ἁγίου Πνεύματος νά τή γιορτάζουμε στό λόφο τῆς ἐλπίδος ( κάτι τό ὁποἶο ἐπευλόγησε ὁ Παναγιώτατος ἀδελφός), πρόσφερε ἐκ μέρους τῆς Ἑστίας στήν Α.Θ.Π. ζωγραφικό ἕργο, φιλοτεχνημένο ἀπό τόν ἁγιογράφο κ. Εὐστάθιο Γιαννῆ, μέλος τοὖ Δ.΢. τῆς ἐν Ἀθήναις Ε.Θ.Φ. Ἐπακολούθησε γεὖμα στήν πατριαρχική τράπεζα, μετά τό ὁποἶο ἐπισκεφθήκαμε στό νοσοκομεἶο Βαλουκλῆ τόν Μητροπολίτη Γέροντα Ἡρακλείας Υώτιο. ΢τή συνέχεια τελέσθηκε μνημόσυνον στούς τάφους τῶν ἀοιδίμων Πατριαρχῶν.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

΢τήν εἵσοδο τοὖ Πατριαρχείου.

Ἐξ ἀριστερῶν: Γεώργιος Ξεινός, Φρ. Σσούβαλης, ΢εβ. Μητροπ. Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος, κ. Βασ. Ἀναγνωστόπουλος ΢π. Σσιτσογιάννης, ΢ωτ.Βαρναλίδης, π.Αντώνιος Παπαδημητρίου, Κων. Θερμός, Γ. Σσακιρίδης Ἀριστείδης Φαλκίτης Εὐστ. Γιαννῆς, Βασ. Σσακμάκης

Σό βράδυ εἵμασταν προσκεκλημένοι σέ δεἶπνο ἀπό μέρους τοὖ Παναγιωτάτου σ’ ἓνα τουριστικό συγκρότημα στά περίχωρα τῆς ΢ηλυβρίας, πατρίδας τοὖ ἁγίου Νεκταρίου. Ἦταν πολύ ὅμορφα ἐκεἶ, κοντά στή φύση, γιατί εἵχαμε τήν εὐκαιρία, σ’ἓνα γνώριμο ἀδελφικό κλἶμα ἀγάπης, νά μιλήσουμε μέ τόν Πατριάρχη, νά θυμηθοὖμε παληές γνώριμες στιγμές. Σό πρωϊνό τῆς Σετάρτης τό περάσαμε στή ΢χολή ἀπολαμβάνοντας τόν ἅριστα διατηρημένο κῆπο χάρη στίς ἅοκνες προσπάθειες τοὖ ἁγίου Μοσχονησίων κ. Ἀποστόλου καί ἀποθανατίζοντας μέ τό φακό ὅμορφες στιγμές.

5

Σό ἀπόγευμα εἵχαμε προγραμματίσει ἐπί σκεψη στόν Ἁγ. Γεώργιο τόν Κουδουνά. Ἡ ὑποδοχή, ἡ ξενάγηση καί ἡ φιλοξενία ἀπό τή μικρή ἀδελφότητα τοὖ ἡγουμένου π. Ἐφραίμ καί τοὖ μοναχοὖ π. Ἰεζεκιήλ, κελιωτῶν τῆς ἱ.Μονῆς Ξενοφῶντος ἦταν πολύ θερμή. Σό ἕργο τους δύσκολο καί ἡ προσφορά τους μεγάλη. Εἵθε ὁ Κύριος καί ὁ ἀϊ -Γιώργης νά τούς στηρίζουν πάντα.

Ἀπό τήν ὑποδοχή τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας στόν Ἁγ. Γεώργιο τόν Κουδουνά.

Ἒτσι, ζωντάνεψαν εἰκόνες ἀπό τους ἀγῶνες τοὖ βόλεϋ, πού παίζαμε στά χρόνια τῆς μαθητείας μας, μέ συμμετοχή κάποιες φορές τοὖ κ. ΢ταυρίδη ἐν περιβολῆ ἀτλέτας, καί μέ συζητήσεις στά παγκάκια μπροστά ἀπό τά προπύλαια. Ὁρισμένοι τολμήσαμε καί ένα παιχνίδι πιγκ-πονγκ. Καί πρέπει νά πῶ, ὃτι παρά τά ἑβδομήντα μας τά καρφιά πέσανε βροχηδόν, ἳνα πληρωθῆ τό ρηθέν ὃτι οἱ καρδιές δέν ἕχουν ἡλικίες.

Σό ἅλλο πρωἺ, ὁρισμένοι ἀποχαιρετισθήκαμε συγκινημένοι καί ἀναχωρήσαμε γιά τήν ἐπιστροφή στήν πατρίδα. Ὃλοι μας παρά τή θλίψη τοὖ χωρισμοὖ, νοιώθαμε μία πληρότητα καί μία ποιότητα μιᾶς ἅλλης βιοτῆς. Μία γεύση μικρή ἕστω –ἀπό ‘κείνη τήν «ἀλλοίωσιν εὐπρεπεστάτην», πού εἵχαμε ψάλλει πρίν δύο ἡμέρες στή γιορτή τῆς Ἁγίας Σριάδας. Δοξάζουμε ἐκ βαθέων τόν Πανάγαθον Θεό, πού ἀξίωσε νά ξαναζήσουμε ὃλες αὐτές τίς εὐλογημένες ἐμπειρίες. Καί εὐχαριστοὖμε ἀπό καρδιᾶς τόσο τόν Παναγιώτατο Πατριάρχη μας κ.κ. Βαρθολομαἶο, ὃσο καί Ἃγιο Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολο γιά τήν ἀδελφική τους φιλοξενία.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

ΠΑΣΧΑΛΙΑ

6

ΣΥΝΑΞΗ

΢τιγμιότυπο ἀπό τήν πασχάλια ΢ύναξη κατά τήν ὁποία ἕλαβε χώρα παρουσίαση ὁδοιπορικοὖ στήν Καππαδοκία, μέ τήν προβολή ἐντυπωσιακοὖ φωτογραφικοὖ ὑλικοὖ ἀπό τόν κ. Δημήτριο Παλαβίδη, μέ τήν πολύτιμη βοήθεια τῆς συζύγου του.

Κατά τά τελευταἶα χρόνια ἐπεκράτησε, ἡ καθιερωμένη πασχάλια σύναξη τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας γιά τό «τσούγκρισμα τοὖ αὐγοὖ», νά συνδυάζεται, μέ κάποια ἐπίκαιρη ὁμιλία ἥ ἅλλη σχετική ἐκδήλωση. Ἐφέτος, οἱ ὁμογάλακτοι ἀδελφοί, πού εἵχαμε τήν εὐκαιρία νά μετάσχουμε στήν ἐν λόγῳ σύναξη, στἰς 7 ΜαἹου, δοκιμάσαμε ὅντως μιά ξεχωριστή χαρά. Καί τοὖτο, διότι, παράλληλα μέ τό τσούγκρισμα τοὖ πασχαλινοὖ αὐγοὖ, καί τήν ἀνταλλαγή εὐχῶν, καί τήν ἐν ἀγάπῃ στήριξη ἑαυτῶν καί ἀλλήλων, εἵχαμε τήν εὐκαιρία νά ξεναγηθοὖμε, μέσα ἀπό τίς «ὁμιλοὖσες» λήψεις τοὖ φακοὖ, ἀλλά καί τόν ζωντανό λόγο τοὖ ὁμογαλάκτου ἀδελφοὖ κ. Δημητρίου Παλαβίδη στά ἁγιασμένα χώματα καί τά ἱερά προσκυνήματα τῆς πολυπαθοὖς Καππαδοκίας. Ἦταν, πράγματι, μία νοερή μέν, πλήν γονιμότατη «ἐπίσκεψη» στά μέρη ὃπου ἅνθισε ἅλλοτε, ἡ Ὀρθόδοξη πίστη καί ζωή, Γι’ αὐτό καί, μαζί μέ τις διάθερμες εὐχαριστίες πού ἐκφράστηκαν ἐκ μέρους τῆς Ἑστίας διά τοὖ σεβαστοὖ Προέδρου αὐτῆς, πρός τόν παρουσιάσαντα τήν σχετική ἐκδήλωση ὁμογάλακτο ἀδελφό, διατυπώθηκε ἡ πρόταση νά ὀργανωθεἶ ἐν καιρῶ άπό τήν Ἑστία μας «ἱεραποδημία» στή γῆ τῶν Καππαδόκων Πατέρων, μέ ξεναγό βέβαια, τόν γνωρίζοντα ἅριστα τά μέρη ἐκεἶνα κ. Παλαβίδη. Περιττό νά λεχθεἶ ὃτι ἡ πρόταση ἕτυχε καθολικῆς ἀποδοχῆς, καί δέν μένει τώρα παρά νά ἐργασθοὖμε γιά τήν ὑλοποίησή της.

Τιμητικη εκδηλωση

Σήν 28η Ἰανουαρίου 2007 στήν ἐν Ἀθήναις «Κρητική Ἑστία» πραγματοποιήθηκε ὑπό τοὖ ΢υνδέσμου Κρητῶν Ἐπιστημόνων εἰδική ἐκδήλωση, στό πλαίσιο τῆς ὁποίας τιμήθηκαν ἐπιστήμονες Κρῆτες τήν καταγωγήν γιά τήν προσφοράν τους στό χῶρο τῆς γνώσης καί τῆς πνευματικῆς προόδου τῆς χώρας. Μεταξύ τῶν τιμηθέντων ἦταν καί ὁ κ. Νικόλαος Ξεξάκης, Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τοὖ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί ὁμογάλακτος ἀδελφός. Ὁ τιμηθείς ἀπευθυνόμενος στήν ἐκλεκτή ὁμήγυρη, μεταξύ ἅλλων, εἷπε τά ἑξῆς: «Ἡ σημερινή

τιμητική διάκρισης δημιουργεἶ εἰς ἐμέ ποικίλα αἰσθήματα καί συναισθήματα. Ἐκεἶνο τό ὁποἶο ἐπιθυμῶ νά ἐπισημάνω μετ’ εἰλικρινείας εἷναι ὃτι δέν ἕπραξα τι τό ἰδιάζον καί διακεκριμένον, ὣστε νά τύχω τῆς ἐν λόγῳ τιμῆς. Ἐπί τοὖ προκειμένου ἕχει ἐφαρ-μογήν ὁ λόγος τοὖ Ἰησοὖ Φριστοὖ: “ὃταν ποιήσητε πάντα τά διαταχθέντα ὑμἶν, λέγετε<ὃτι ὃ ὀφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν» (Λουκ.17:10), λέγετε ὃτι

ἐκεἶνο τό ὁποἶον ὀφείλομεν νά πράξωμεν, τοὖτο ἕχομεν πράξει. Ὑπό τήν ἕποψιν, λοιπόν, αὐτήν, τῆς ἐκπληρώσεως δηλαδή, ἐν τῶ μέτρῳ τοὖ δυνατοὖ, μικροὖ μέρους μεγάλης ὀφειλῆς καί χρέους, κατανοῶ καί ἀποδέχομαι τήν τιμήν, τήν ὁποίαν μάλιστα αἰσθάνομαι ἀναφερομένην, ἐφ’ ἑνός μέν, πρός τήν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τό χωριό μου, ἐφ’ ἑτέρου δέ, πρός τήν Σροφόν Θεολογικήν ΢χολήν Φάλκης, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τό πνευματικόν φυτώριον τοὖ ΢επτοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ὃπου ηὐτύχησα νά γαλαχουχηθῶ εἰς τά νάματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί θεολογίας. Διακαῶς δέ εὕχομαι ὑπέρ τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς διαπρεποὖς ΢χολῆς . Ἡ Ἑστία συγχαίρει ὁλόθυμα τόν ὁμογάλακτο ἀδελφό.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

7

Ἀπό τήν ἐκδήλωση τῆς παρουσίασης τοὖ ΢Σ’ τόμου τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπετηρίδος τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης ὀργάνωσε εἰδική ἐκδήλωση γιά τήν παρουσίαση τοὖ ΢Σ’ τόμου τοὖ ἐπιστημονικοὖ περιοδικοὖ αὐτῆς, ὁ ὁποἶος μέ ἀσπόφαση τῆς Γ.΢υνέλευσης τῶν Μελῶν ἀφιερώθηκε στήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριἀρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο, ἐπ’εὐκαιρίᾳ τῆς συμπλήρωσης δεκαπενταετοὖς εὐκλεοὖς πατριαρχείας. Ἡ ἐν λόγῳ ἐκδήλωση ἕλαβε χώρα στό Ἀμφιθέατρο «Λεωνίδας Ζέρβας» τοὖ Ἐθνικοὖ Ἱδρύματος Ἐρευνῶν, τήν 15η Ἰανουαρίου 2006 καί ὣρα 7.00’μ.μ., μέ τήν ὑποστήριξη τοὖ ἀνωτέρω Ἱδρύματος, πρός τό ὁποἶο καί ἀπό τή θέση αὐτή ἐκφράζονται θερμές εὐχαριστίες ἐκ μέρους τοὖ Δ.΢. τῆς Ἑστίας.. ΢τήν ἐκδήλωση παρέστησαν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθομαίου ΢εβ. Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Φρυσόστομος καί τοὖ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Φριστοδούλου, Ἀρχιερεἶς, Ἱερεἶς, Καθηγητές τοὖ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἐκπρόσωποι τῶν Σοπικῶν Ἀρχῶν, τοτῶν Μ.Μ.Ε, τῶν Κπολίτικων ΢ωματείων, καί φίλοι τῆς Ἑστίας.

Ἐλάυιρςξμ ἀμςίδωοξμ Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑστίας κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος κατά τήν ἀνωτέρω ἐκδήλωση, ἀφοὖ καλωσόρισε τούς ἐκλεκτούς προσκεκλημένους, ἀνεφέρθη στήν ἀπό μέρους τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης ἀφιέρωση τοὖ ΢τ’ τόμου τοὖ Ἐπιστημονικοὖ περιο δικοὖ αὐτῆς στήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο. «Ἀναλαβών τίς ὑψηλές Πατριαρχικές εὐθὖνες σέ καιρούς χαλεπούς καί κρίσιμους γιά τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο καί κάτω ἀπό δυσμενεἶς συνθῆκες γιά τήν ἐπιβίωση του εἰς τήν ἱστορικήν ἀπό αίώνων ἓδραν του μέ τήν πεπνυμένην καί ἀκαταγώνιστη διακυβέρνηση καί διαποίμανση αὐτοὖ, μέ τήν συνεχῆ καί ἀκατάπαυστη πρωτοποριακή καί εἰς εὐρυτάτη κλίμακα δραστηριότητά του σέ Διορθόδοξο, Διαχριστιανικό, Διαθρησκειακό, κοινωνικό καί οἰκολογικό ἐπίπεδο, καί μέ τήν ὑποστήριξη, μέ ἀπαράμιλλον γενναιότητα καί ἀξιοθαύμαστο παρρησία τῶν ἀναφαίρετων δικαιωμάτων τοὖ πανσέπτου αἰωνόβιου θεσμοὖ, ἐνώπιον τῶν ἰθυνόντων τῆς χώρας καί παγκοσμίως ἐνώπιον τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν, ἀρχηγῶν κρατῶν καί κυβερνήσεων καθ’ ὃλην τήν δεκαπενταετία τῆς πατριαρχείας του, ἕχει καταγράψει στίς δέλτους τῆς σύγχρονης ἱστορίας, τῶν τελευταίων ἑβδομήκοντα ἐτῶν τοὖ πανσέπτου Κέντρου τῆς Ὀρθο

δοξίας μεγάλα, πρωτόγνωρα καί ἐξαιρετικά σπουδαἶα ἐπιτεύγματα, μέ ἐξέχοντα τό τῆς ἀνακινήσεως τοὖ θέματος τῆς ἐπισήμου ἀναγνωρίσεως ὑπό τῆς Σουρκίας τοὖ νομικοὖ κάθεστῶτος τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, μέ ὃλα τά συμπαρομαρτοὖντα καί τοὖ μεγάλου ὡσαύτως θέματος τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης σέ διεθνές καί παγκόσμιο ἐπίπεδο, ὣστε νά ἐξασφαλιστεἶ ἡ ἀνάληψη πρωτοβουλιῶν τῆς διεθνοὖς Κοινότητος γιά τή διευθέτηση καί ἐπίλυσή των. Ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς παρά τήν ἐκδηλούμενη ἐνίοτε ἀμφισβήτηση γιά τήν ἀναγκαιότητά της ἀπό ἰθύνοντες καί ἅλλους παράγοντες ἐνταὖθα, πού ἀγνοοὖν τους σοβαρούς λόγους τοὖ πάγιου αὐτοὖ αἰτήματος καί τῆς ἀξιώ- σεως τοὖ Πατριαρχείου ἀπό τίς τουρκικές Ἀρχές, κατά τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην εἷναι ἀπολύ- τως ἀναγκαία καί πρέπει νά ἐπιτευχθεἶ, διότι ἀνέκαθεν ἐπίστευε καί ἐδήλωνε, ὡς νεαρός ἀκόμη Μητροπολίτης Υιλαδελφείας, πολλῶ μᾶλλον σήμερον ἀπό τήν ὑπεύθυνη θέση τοὖ Προκαθημένου, ὃτι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο καί ἡ Θεολογική ΢χολή Φάλκης εἷναι δύο θεσμοί, δύο πνευματικά Ἱδρύματα, δύο ἱερές στέγες, μέ στενούς δεσμούς καί ἐσωτερική συνάφεια καί ἀλληλεπίδραση. Εἷναι ἀδύνατο νά ὁμιλοὖμε περί τῆς ζωῆς καί δραστηριότητος τοὖ Οἰκουμενικοὖ Θρόνου κατά τά 127 χρόνια λειτουργίας τῆς ΢χολῆς, ἀσχέτως πρός αὐτήν καθώς καί περί τοὖ βίου αὐτῆς ἀνεξαρτήτως τοὖ δεσμοὖ πρός τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον. Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης, πού ὑποκαθιστᾶ τή Θεολογική ΢χολή ἕν τινι μέτρῳ, ἀναμφίβολα ὅχι στήν πληρότητα, καί ἐκπροσωπεἶ καί ἐκφράζει, μέσα στά πλαίσια τῶν δυνατοτήτων πού ἕχει τό πνεὖμα καί τήν παράδοση αὐτῆς τά

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

τριάντα πέντε τελευταἶα χρόνια, πού ἐξαναγκαστικά παραμένει κλειστή ἡ ΢χολή, ἀπεφάσισε καί προέβη στήν ἀφιέρωση τοὖ ΢Σ’ τόμου τοὖ ἐπιστημονικοὖ περιοδι- κοὖ της εἰς τόν Οίκουμενικόν Πατριάρχην κ. κ. Βαρθολομαἶον ἐπί τῆ ἐπετείῳ τῆς δεκαπενταετίας τῆς Πατριαρχείας αὐτοὖ. Εἷναι ἓνα ἐλάχιστο ἀντίδωρο τῆς Ἑστίας, πού ἐκφράζει βαθειά εὐγνωμοσύνη καί τις ἅπειρες εὐχαριστίες πρός τόν Παναγιώτατο διά τήν πατριαρχικήν διακονίαν καί μεγάλην καί σπουδαίαν προσφοράν του εἰς τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον γιά τις ἀκατάβλητες προσπάθειες καί τόν ἀγῶνα του ὑπέρ τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς ΢χολῆς καί γιά τήν

΢τιγμιότυπο ἀπό τήν προσέλευση τῶν προσκεκλημένων κατά τήν ἐκδήλωση τῆς παρουσίασης τοὖ τόμου.

8

ἀγάπη του καί τό ἀδιάπτωτο ἐνδιαφέρον του γιά τήν Ἑστία Θεολόγων Φάλκης, γεγονός τό ὁποἶο ἀποτέλεσε καί ἀποτελεἶ γιά τά μέλη της καί τά ἑκάστοτε Διοικητικά ΢υμβούλια πηγή δυνάμεως, θάρρους καί αἰσιοδοξίας, ἐλπίδος καί προσδοκίας γιά τό μέλλον. Σήν παρουσίαση τοὖ τόμου, μετά ἀπό πρόσκληση τοὖ Δ.΢υμβουλίου τῆς Ἑστίας, προθύμως ἀπεδέχθησαν νά κάμουν οἱ πανεπιστημιακοί καθηγηταί κ.κ. Κωνσταντἶνος ΢κουτέρης, Εὐάγγελος Φρυσός καί ὁ φιλόλογος καθηγητής κ. Ἀδαμάντιος Ἀνεστίδης, ὁ ὁποἶος εἷχε καί τήν ἐπιμέλεια ὃλων τῶν μέχρι σήμερα ἐπιστημονικῶν τόμων, τούς ὁποίους καί εὐχαριστοὖμε θερμά.

Οἱ ὁμιλητές ἐξ ἀριστερῶν : κ. κ. Ἀδαμάντιος Ἀνεστίδης, Εὐάγγελος Φρυσός, Κωνσταντἶνος ΢κουτέρης, Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος καί Κων/νος Γιοκαρίνης

ΦΩΣΟΓΡΑΦΗΚΖ ΔΚΘΔ΢Ζ ΑΠΌ ΣΖ ΕΩΖ ΢ΣΖ ΘΔΟΛΟΓΗΚΖ ΢ΥΟΛΖ ΥΑΛΚΖ΢ ΚΑΗ ΣΟ ΔΡΓΟ ΣΖ΢ Δ΢ΣΗΑ΢

Ἡ φωτογραφική ἕκθεση τῆς Ἑστίας κατά τήν ἐκδήλωση τῆς παρουσίασης τοὖ τιμητικοὖ τόμου. (φωτοφραφίες:Δημ. Παλαβίδης)

΢τό πλαίσιο τῆς ἐκδήλωσης γιά τήν παρουσίαση τοὖ τιμητικοὖ τόμου ἕλαβε χώρα καί φωτογραφική ἕκθεση ἀπό τή ζωή τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας στή Θεολογική ΢χολή Φάλκης καί ἀπό τή ζωή καί δράση τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης. Σήν ἕκθεση ὀργάνωσε καί ἐπιμελήθηκε ὁ κ. Δημήτριος Παλαβίδης, μέλος τοὖ Διοικητικοὖ ΢υμβουλίου, ἡ ἀρτιότητα καί ὁ πλοὖτος τῆς ὁποίας ἀπέσπασε τά ἐνθουσιώδη σχόλια τῶν ἐπισκεπτῶν της. Οἱ προσκεκλημένοι εἷχαν τήν εὐκαιρία νά δοὖν στιγμιότυπα ἀπό τή ζωή τῆς ΢χολῆς καί τῆς Ἑστίας, ἐνῶ τά Μέλη αὐτῆς νά ἀνακαλέσουν στή μνήμη τους μακρυνές μαθητικές ἐμπειρίες καί βιώματα. ΢τό τέλος τῆς ἐκδήλωσης τό Διοικητικό ΢υμβούλιο εἷχε ὀργανώσει εἰδική δεξίωση γιά τούς προσκεκλημένους, στό πλαίσιο τῆς ὁποίας τά Μέλη τῆς Ἑστίας μας εἷχαν τήν εὐκαιρία νά ἀνανεώσουν τήν ἐπικοινωνία τους.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΔΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΑΛΑΚΤΟΥΣ ΑΔΔΛΦΟΥΣ

9

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

«Ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες»

ΕΠΙ΢ΣΗΜΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΤ΢ΙΑ Ε΢ΣΙΑ΢ ΘΕΟΛΟΓΨΝ ΦΑΛΚΗ΢ ὑπό Κωνσταντίνου Β. ΢κουτέρη Ὁμοτίμου Καθηγητοὖ Πανεπιστημίου

Ἡ ἀφιέρωση τοὖ Ἕκτου τόμου «Ἐπιστημονική Παρουσία Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης» στήν Α. Θ. Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαἶο «ἐπί τῇ συμπληρώσει δεκαπενταετίας ἀπό τῆς ἐκλογῆς του εἰς τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον (1991-2006) ἔφερε ἀβίαστα στή μνήμη μου τούς γνωστούς στίχους τοὖ Ἀνεξανδρινοὖ ἤ καί (γιατί ὄχι) Κωνσταντινουπολίτη Κωνσταντίνου Καβάφη: «Σιμή σ᾽ ἐκείνους ὅπου στήν ζωήν των ὥρισαν καί φυλάγουν Θερμοπύλας. Ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες · Δίκαιοι κ᾽ ἴσιοι σ᾽ ὅλες των τες πράξεις, ἀλλά μέ λύπη κιόλας κ᾽ εὐσπλαχνία · γενναἶοι ὁσάκις εἷναι πλούσιοι, κι᾽ ὅταν εἷναι πτωχοί πάλ᾽ εἰς μικρόν γενναἶοι, πάλι συντρέχοντες ὅσο μποροὖνε · πάντοτε τήν ἀλήθεια λαλοὖντες, πλήν χωρίς μἶσος γιά τούς ψευδομένους». ΢υνήθως στήν παρουσίαση ἑνός τόμου οἱ παρουσιαστές προσπαθοὖν νά συγκεντρώσουν τό περιεχόμενό του, ἤ ἔστω νά ἐπισημάνουν κάποια καίρια σημεἶα, ἤ ἀκόμα νά τονίσουν τήν ἀξία καί τήν πρωτοτυπία τῶν ἄρθρων πού τόν ἀπαρτίζουν. Ἐγώ σήμερα θά κάμω κάτι ἄλλο. Θά ἀφήσω τή σκέψη καί τή συνείδησή μου νά καταθέσουν τήν ἀντίδρασή τους μπροστά σέ γεγονότα ἱστορικά ἀλλά καί σέ συγκινήσεις μιᾶς ὁλόκληρης γενιᾶς Φαλκιτῶν. Γιατί αὐτό τελικά εἷναι, ἤ ἔστω αὐτό ἐγώ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἀντιπροσωπεύει, ὁ ἐνώπιον ἡμῶν Σόμος Ἐπιστημονική Παρουσία Ἑστίας Θεο-

λόγων Φάλκης . Πέρα ἀπό τόν ὄγκο του, τή θεματική του ποικιλία, τήν ἐπιστημοσύνη, ἤ ἀκόμη καί τό κὖρος τῶν συγγραφέων, ὁ Σόμος εἷναι ζωντανό σύμβολο καί ἀποτύπωση ἑνός τρόπου ζωῆς καί προσφορᾶς στήν οἰκουμενική Ὀρθοδοξία. Εἷναι ἐπί πλέον ὑπόμνηση ὅτι ἡ ἱστορία δέν ἐπικαλύπτει τό παρόν καί δέν ἐξουδετερώνει τό μέλλον.Ὑπ᾽ αὐτούς τούς ὅρους,

10

κατά τήν ταπεινή μου ἀντίληψη, ὑπάρχουν τρία σημαντικά μηνύματα πού ἀναδύονται ἀπό τή μελέτη τοὖ Σόμου καί τά ὁποία δέν θά πρέπει νά ὑποβαθμίζωνται ἤ νά σκιάζωνται ἀπό τά δεδομένα τῆς ζωῆς τοὖ σημερινοὖ ἀνθρώπου. Θά μοὖ ἐπιτρέψετε νά τιτλοφορήσω τό πρῶτο ὡς «γνώση καί συμβίωση», τό δεύτερο ὡς «πολυμορφία καί ἑνότητα» καί τό τρίτο μέ τόν καβαφικό στίχο: «ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες».

(1) Γνώση καί συμβίωση. Ὁ Σόμος Ἐπιστημονική Παρουσία Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης δέν εἷναι (ὁπωσδήποτε δέν εἷναι) μιά συλλογή ἐπιστημονικῶν μελετῶν πού εἷναι ἀσύνδετες μεταξύ τους, οὔτε βέβαια σ᾽ αὐτήν καταχωροὖν τά ὅποια πορίσματα τῆς ἐρευνητικῆς τους δουλειᾶς πρόσωπα ἑτερόκλητα. Οἱ συγγραφεἶς τοὖ Σόμου, ἁπαξάπαντες, συνδέονται μεταξύ τους «διά τῶν ἁφῶν καί συνδέσμων» (Κολ. 2: 19) τῆς γεραρᾶς ΢χολῆς τῆς Φάλκης, εἷναι «ὁμογάλακτοι», ἔχουν συμβιώσει κατά τή διάρκεια τῶν σπουδῶν τους στό «λόφο τῆς ἐλπίδας» καί συνεχίζει ὁ καθένας, ἀπ᾽ τό δικό του μετερίζι καί μέ τήν προσωπική του χάρη, τή θεολογική καί ἐκκλησιαστική ἀποστολή του. Μιά ἀποστολή πού μπορεἶ συχνά νά φαίνεται μοναχική ἤ ἐνίοτε καί ἀτελέσφορη, ὡστόσο τήν διασκεδάζει καί τήν παρηγορεἶ ἡ αἴσθηση καί ἡ χαρά τῆς κοινωνίας πού συνδέει ὅλους τούς ὅπου γῆς Φαλκἶτες. Ἔτσι, ἡ γνώση καί ἡ ἔρευνα παρακολουθεἶται καί πλουτίζεται ἀπό μιάν ἔντονη συναντίληψη κοινῶν βιωμάτων, τά ὁποἶα καί συνιστοὖν τόν συνεκτικό ἱστό τῆς Ἑστίας τῶν Θεολόγων τῆς Φάλκης. Ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Γέρων Ἀμερικῆς κυρός Ἰάκωβος, ἀναφερόμενος στό ὅραμα τοὖ μεγαλόπνοου Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχη κυροὖ Ἀθηναγόρα γιά τή δημιουργία τῆς Ἑστίας, ἔγραφε: «Ὁ Πατριάρχης ἤθελε οἱ Φαλκἶτες νά βάλουν τίς καρδιές τους, τή μιά κοντά στήν ἄλλη, κι᾽ ἀπό τή φλόγα τους νά ἀνάψουν μιά ζεστή Ἑστία καί νά ἑστιάζωνται ἐκεἶ». Αἰσθάνομαι τήν ὑποχρέωση, στή σημερινή παρουσίαση τοὖ Ἕκτου Σόμου τῆς Ἐπιστημονικῆς Παρουσίας, νά ἐξάρω αὐτή τήν, θά ἔλεγα, ἐξαιρετική σχέση γνώσης καί συμβίωσης, ἡ ὁποία προφανῶς δέν περιορίζεται στά χρόνια τῆς σπουδῆς στή Φάλκη ἀλλά, ὡς βαθύτατα ὀρθόδοξος τρόπος, ἔχει μιά δυναμική. Σελικά, ἡ σχέση αὐτή διαμορφώνει ἕνα φρόνημα καί ἀναμφίβολα ἀποτελεἶ κεφάλαιο πολύτιμο, ἰδιαίτερα στήν ἐποχή μας, ὅπου ὁ ἄνθρωπος αἱμορραγεἶ τήν πνευματική του ταυτότητα, καί ἡ ἀτομοκρατία καί ἡ ἐγωτική ἀπανθρωπία ἔχει πλησιάσει καί ἐνίοτε δηλητηριάζει καί αὐτά τά ἐκκλησιαστικά καί τά θεολογικά μας περιβάλλοντα

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Φωρίς νά θέλω νά ὡραιοποιήσω τήν ἱστορία καί χωρίς κάποια διάθεση παραθεωρήσεως τῆς πραγματικότητας, στήν ὁποία ὄχι σπάνια ἀποτυπώνονται καί οἱ ἀνθρώπινες ἀδυναμίες μας, θά ἤθελα ἐξ ὅλης καρδίας νά ὑπογραμμίσω ὅτι ἡ καθαρή θεολογία, ὡς δοξολογία καί ὡς ἔρευνα καί γνώση, ἀνθίζει ὅταν καί ὅπου ὑπάρχει τό ἀγαθό περιβάλλον τῆς συμβίωσης. Προφανῶς ἡ ἔννοια συμβίωση δέν χρησιμοποιεἶται ἐδῶ μέ τήν κυριολεκτική σημασία της, μέ τήν ἀποκλειστική δηλ. σημασία τῆς συνδιαίτης, ἀλλά μέ τήν μεταφορική σημασία τῆς πνευματικῆς γειτνίασης. Πιστεύω ὅτι ἡ μεγαλύτερη προσφορά τῆς Φάλκης στήν Ἐκκλησία ἦταν ἀκριβῶς αὐτή, ὅτι δηλ. καλλιέργησε ἕνα κλίμα σχέσεως καί κοινωνίας. Ἔτσι, ἡ θεολογία δέν ἦταν ἀποτέλεσμα μεμονωμένων ἐπιδόσεων, ἀλλά καρπός συμμετοχῆς, κληροδότημα τῆς κοινῆς Σροφοὖ, τῆς ΢χολῆς, ἡ ὁποία λειτουργοὖσε ὡς ἐκκλησιαστικό καθίδρυμα καί ὡς εἰκόνα βιώσεως, δηλ. συμβιώσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας.

(2) Πολυμορφία καί ἑνότητα. Σό δεύτερο δίδαγμα πού προκύπτει ἀπό τή μελέτη τοὖ Σόμου εἷναι ὅτι μπορεἶ ἕνα συλλογικό ἔργο νά ἀπαρτίζεται ἀπό συμβολές ποικίλες, πού ὡστόσο δέν εἷναι ἀσύνδετες καί ἄσχετες μεταξύ τους. Ἱστορία καί ἐπικαιρότητα, πράξη καί θεωρία, ἁγιογραφική σπουδή καί μελέτη τῶν Πατέρων, καλές τέχνες καί λογοτεχνία, ποιητικός καί θεολογικός λόγος μπορεἶ νά συνθέτουν μιάν ἀγαστήν ἑνότητα, ἡ ὁποία οὐδόλως θά λυμαίνεται τή χάρη καί τή δυναμική τῆς ἰδιαιτερότητας. Εἷναι ἐντυπωσιακό ὅτι πολυμορφία καί ἑνότητα στήν παράδοση τῆς Ἀνατολῆς δέν ὑπῆρξαν ποτέ τά ἄκρα μιᾶς θλιβερῆς διαλεκτικῆς, ἀλλά μᾶλλον τά ζωτικά στοιχεἶα μιᾶς δημιουργικῆς σύνθεσης. Ἡ πολυμορφία δέν ἀποκλείει τήν ἑνότητα καί ἡ ἑνότητα δέν καταστρέφει τήν πολυμορφία. Ἡ μιά δέν ἀποστρέφεται τήν ἄλλη ἀλλά μᾶλλον τήν καλεἶ καί τήν πλουτίζει. Ὁ Σόμος Ἐπιστημονική Παρουσία Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης μέ τήν ἔκταση καί κυρίως μέ τή θεματική περιεκτικότητά του βεβαιώνει τή σημασία τῆς ἰσορροπίας ἑνότητας καί πολυμορφίας. Σοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ ἀνοικτή καί πολυπολιτισμική ἐποχή μας ἀποστρέφεται τούς μονισμούς καί ἐπιζητεἶ τή σύνθεση. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ θεολογία μας, χωρίς νά ἐκποιῆ τόν θησαυρό της, ἔχει τό ὕψιστο χρέος, στή βίαιη εἰσβολή τοὖ παρόντος, νά δώση τήν ἀλήθεια της «εἰς ἀσκούς καινούς» (Ματθ.

9: 17), ὥστε νά γίνη ζύμη ἀνανεωτική καί ζωτική γιά τήν ζύμωση τοὖ ὅλου ἐκκλησιαστικοὖ φυράματος (1 Κορ. 5: 6-7. Γαλ. 5: 9).

11

Ἡ θεολογία μας ἔχει, κατά κύριο λόγο, ἀποδέκτη τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, καί εἷναι γνωστό πόσο τό σῶμα αὐτό δοκιμάζεται σήμερα ἀπό φαντασιώσεις, στρεβλώσεις καί ἀκρότητες, ἀπό κηρύγματα πού ἀλλοιώνουν τήν ἱερή παράδοσή της μέ τό προκάλυμμα ἀκριβῶς τῆς παραδόσεως. Μπορεἶ σήμερα ἡ θεολογία μας νά τολμήση, νά ἀντιπαρατεθῆ δηλ. σ᾽ αὐτή τή σχιζοφρένεια καί στά παραληρήματα τῶν ἀδαῶν νά καταθέση λόγο πειστικό γιά τήν ἀλήθεια τῆς ἱστορίας της, στήν ὁποία ἡ ἐκκλησιαστική ἑνότητα ἀγκαλιάζει καί ἁγιάζει τήν πολυμορφία; Πρόκειται ἀσφαλῶς γιά ἕνα ἐρώτημα ρητορικό, πού ὡστόσο εἷναι ὑπαρκτικοὖ χαρακτῆρα γιά τήν ἐκκλησιαστική μας ταυτότητα καί δέν πρέπει ποτέ νά χάνεται ἀπό τήν ὀπτική καί τήν προοπτική τῆς θεολογικῆς μας προσφορᾶς.

(3) «Ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες». Σό τρίτο καί τελευταἶο σχόλιό μου σχετίζεται μέ τήν «ἀξιόχρεο» καί «εὐγνώμονα» ἀφιέρωση τοὖ Σόμου τῆς Ἑστίας. Ἀναφέρεται δηλ. τό σχόλιο αὐτό στό πρόσωπο καί στό ἔργο τοὖ σεπτοὖ Προκαθημένου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Αὐτό τό ὑπαγορεύει ὄχι μόνο ἡ ἀφιέρωση, ἀλλά πρωτίστως τό γεγονός ὅτι ἡ ἱστορία καί τό ἔργο τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης εἷναι ἀναπό-σπαστα συνυφασμένο μέ τό ἔργο καί τήν οἰκου- μενική ἀποστολή τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου καί συνεκδοχικῶς μέ τό πρόσωπο καί τή διακονία, στό Γένος καί στήν Πανορθοδοξία, τοὖ Οἰκου- μενικοὖ Πατριάρχου. Ἡ πεποίθηση τοὖ Παναγιωτάτου ὅτι ἡ Θεολογική ΢χολή τῆς Φάλκης ἔχει συμβάλει στό διορθόδοξο καί διαχριστιανικό ἔργο τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου δέν ἀποτελεἶ ἁπλῶς μιάν ἱστορική διαπίστωση, πρωτίστως ἐκφράζει τήν Ὀρθόδοξη θεολογική νοοτροπία καί τό ἦθος τῆς Ἀνατολῆς, κατά τό ὁποἶο θεολογία καί ἐκκλησιαστική προσφορά καί δραστηριότητα συνυπάρχουν καί συλλειτουργοὖν γιά τή ζωή τοὖ κόσμου. Ὑπ᾽ αὐτήν τήν ἔννοια οἱ ἐπίμονες προ σπάθειες τοὖ Πατριάρχου γιά τήν ἐπαναλει τουργία τῆς ΢χολῆς δηλώνουν τό ἀδιάπτωτο ἐνδιαφέρον τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας νά ξαναλειτουργήση ἡ Φάλκη ὡς ἐκκλησιαστικό καί οἰκουμε νικό ἐργαστήρι. ΢τήν ὁμιλία του, κατά τόν ἑορτασμό τῆς ἑκατονπεντηκονταετηρίδος τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς ΢χολῆς τῆς Φάλκης, ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὑπενθύμισε τούς λόγους τοὖ Βέλγου Βυζαντινολόγου H. Grégoire: «Ἡ ΢χολή τῆς Φάλκης δέν εἷναι μονάχα ἡ Θεολογική ΢χολή

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

κή ΢χολή τῆς ὅλης Ὀρθοδοξίας, εἷναι ἡ Θεολογική ΢χολή τῆς ὅλης Φριστιανοσύνης. Δέν εἷναι μόνον ἡ Θεολογική ΢χολή τῆς Φριστιανοσύνης ὁλοκλήρου, εἷναι ἡ ΢χολή τῆς Οἰκουμένης».

12

Η έκδξρη ςξσ ΣΤ’ ςόμξσ ςηπ Δπιρςημξμικήπ Παοξσρίαπ ςηπ Δρςίαπ

…………………………………………………… Εἷναι παρήγορο τό ὅτι τό ἱστορικό ἱερό Κέντρο φυλάσσουν καί σήμερα εὐσυνείδητα οἱ «ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες». Οἱ γρηγοροὖντες ἐπίτροποι τοὖ Υαναρίου, μέ πρῶτον τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη, δέν φείδονται καί αὐτῆς ἀκόμη τῆς περιωπῆς των γιά νά φανοὖν ἀντάξιοι τῆς ἱστορίας, γιά νά δώσουν δηλ. στόν κλυδωνιζόμενο κόσμο μας τό μήνυμα τῆς ἐλπίδας. «Ὅς οὐ λαμβάνει τόν σταυρόν αὐτοὖ καί ἀκολουθεἶ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος. Ὁ εὑρών τήν ψυχήν αὐτοὖ ἀπολέσει αὐτήν, καί ὁ ἀπολέσας τήν ψυχήν αὐτοὖ ἕνεκεν ἐμοὖ εὑρήσει αὐτήν» (Ματθ.

10: 38-39). ΢τήν Ἐπιστημονική Παρουσία Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης, στόν Ἕκτο Σόμο, ἀναγνωρίζω τά ὀνόματα: Φρυσόστομος Κωνσταντινίδης, Μητροπολίτης Ἐφέσου (αἰωνία ἡ μνήμη του), Ἀθανάσιος Παπᾶς, Μητροπολίτης Ἡλιουπόλεως καί Θείρων, Εὐάγγελος Γαλάνης, Μητροπολίτης Πέργης, Ἰάκωβος ΢ωφρονιάδης, Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων. Καί ὁ κατάλογος δέν κλείνει μέ τούς Ἱεράρχες συνεργάτες τοὖ Σόμου. Ὁ μακαριστός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας εἷπε κάποτε, «εἴμαστε λίγοι καί ἀμέτρητοι». «Σιμή σ᾽ ἐκείνους (τούς λίγους καί τούς ἀμέτρητους) ὅπου στήν ζωήν των ὥρισαν καί φυλάγουν Θερμοπύλας. Ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες». Ἡ ἀφιέρωση τοὖ ἕκτου Σόμου τῆς Ἐπιστημονικῆς Παρουσίας Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης στόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαἶο, γιά τά δεκαπέντε χρόνια τῆς εὐκλεοὖς πατριαρχίας του, ἔρχεται ὡς αὔρα ἀναψυχῆς γιά ὅσα καθημερινά πάσχει καί διακινδυνεύει ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἡγέτης τῆς Ὀρθοδοξίας, μέχρις «ἄν ἔλθωσι καιροί ἀναψύξεως ἀπό προσώπου τοὖ Κυρίου» (Πράξ. 3: 20). Ὡστόσο ἡ ἀφιέρωση ἀποκτᾶ βαθύτερο νόημα ἄν γίνεται διαγωγή καί συμπεριφορά, ἄν φωτίζη τή σκέψη, τή θέληση καί τήν πράξη μας. Ἄν δοὖμε «τήν προκαθεζομένην τῆς Ἑῴας πόλιν», τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη καί ὅσους εἷναι ἐκεἶ, «ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοὖντες», ὡς ἀναπόσπαστο τῆς ἱστορίας καί τῆς ἀποστολῆς μας κεφάλαιο καί ἄν ἀκολουθήσουμε πιστά τόν Πατριάρχη στήν ἱερά ὁδό τῆς μαρτυρίας καί τοὖ χρέους.

Ὑπό τοὖ κ. Εὐαγγέλου Φρυσοὖ, ὁμοτίμου Καθηγητοὖ Παν/ μίου Ἂρχοντος Νοταρίου τῆς τοὖ Φριστοὖ Μ. Ἐκκλησίας

Είμαστε απόψε εδώ για να παρουσιάσουμε και να χαρούμε μαζί την έκδοση του ΢Σ΄ τόμου της Επιστημονικής Παρουσίας της Εστίας Θεολόγων Φάλκης. Πριν αναφερθώ σε ορισμένα άρθρα του τόμου, για τα οποία δικαιούμαι να έχω άποψη, αφού θεματικώς εμπίπτουν ή πλησιάζουν την ειδικότητά μου ως ιστορικού των Βυζαντινών Φρόνων, θα ήθελα να σταθώ στο ίδιο το γεγονός της έκδοσης και της επετειακής αφιέρωσής της στον Οικουμενικό μας Πατριάρχη. Ο τόμος είναι αφιερωμένος στην επέτειο συμπλήρωσης δεκαπενταετίας, δηλαδή τριών «λού στρων» πατριαρχίας Βαρθολομαίου του Πρώτου. Πέραν της αγάπης στο τω όντι αξιαγάπητο πρόσωπο του Παναγιωτάτου – εσείς τον γνωρίσατε ως ομογάλακτο συμμαθητή σας, εγώ τον εγνώρισα αργότερα, όταν το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών στη Μονή Βλατάδων φρόντιζε για την έκδοση της διδακτορικής του διατριβής στη σειρά «Ανάλεκτα Βλατάδων» - και πέραν του αυτονόητου σεβασμού στον θεσμό που ενσαρκώνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, φρονώ ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα διακρίνει στην πατριαρχία Βαρθολομαίου μια τομή με το παρελθόν, σημαντική και σημασιοδοτική, με πολλαπλές φωτεινές εκφάνσεις. Από την πλούσια θεματολογία του έκτου τόμου στην ειδίκευση του ιστορικού ανήκουν δώδεκα τουλάχιστον μελέτες: Θα απαιτούσε κατάχρηση του χρόνου που διαθέτω, αν ήθελα να προβώ σε ανάλυση όλων των δώδεκα αυτών μελετών. Θα είμαι λοιπόν σύντομος και κατ’ ανάγκην ελλειπτικός. Μια ευχάριστη έκπληξη μου προκάλεσε το άρθρο του μητροπολίτη Ηλιουπόλεως κυρίου Αθανασίου Παπά

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Ανήκει βέβαια στον χώρο της κριτικής ανάλυσης της εικαστικής τέχνης, την οποία υπηρετεί επιστημονικά, επιλέγει όμως ως αντικείμενο μελέτης και βιογραφεί τους σκιτσογράφους, τους γελοιογράφους και ευθυμογράφους του όψιμου 19ου και του 20ου αιώνος. Είχα πρόσφατα την ευκαιρία να ασχοληθώ με το σκίτσο και τη γελοιογραφία ετοιμάζοντας μια έκθεση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων και έμαθα πόσο σημαντικός, οξυδερκής και συχνά καταλυτικός είναι ο πολιτικός λόγος της πένας του σκιτσογράφου και μάλιστα διαχρονικά Ένα από τα σημαντικότερα άρθρα του τόμου είναι η μελέτη του καθηγητού και προέδρου της Εστίας κυρίου Βασιλείου Αναγνωστόπουλου. Ο σεβάσμιος καθηγητής παρουσιάζει και αναλύει Σο

αρχείον του Οικουμενικού Πατριάρχου Μαξίμου Ε΄ ως συμβολή της Βιογραφίας του. Σο άρθρο είναι εντελώς πρωτότυπο, αφού παρουσιάζεται για πρώτη φορά το προσωπικό «αρχείον» του αειμνήστου πατριάρχου. Παρά την ύπαρξη της δίτομης βιογραφίας του Μαξίμου από τον αρχιμανδρίτη Υιλάρετο Βιτάλη, η αναγραφή αυτή του περιεχομένου του αρχείου από τον κύριο Αναγνωστόπουλο θα συμβάλει στην περαιτέρω έρευνα για την ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά τον εικοστόν αιώνα. Πιστός στη φιλία του και τη στοργή υιού προς πατέρα, ο Αναγνωστόπουλος ανέλαβε τη διαφύλαξη του αρχείου και ευτύχησε να παρουσιάσει ό,τι πολυτιμότερο είχε να κληροδοτήσει ο Μάξιμος Ε΄, ο οποίος υπήρξε σημαντικός πατριάρχης σε δύσκολους καιρούς και έζησε πολλά ακόμη χρόνια μετά την παραίτησή του για να νιώσει την πικρία από τη συμπεριφορά εκκλησιαστικών και πολιτικών ηγετών της μεταγενέστερης εποχής. Φρήσιμη, αν και κάπως λυρική και πάντως όχι πρωτότυπη είναι η παρουσίαση της ορθόδοξης παρουσίας στη Μάλτα από τον μητροπολίτη Ιταλίας και Μελίτης κύριο Γεννάδιο. Ο πανεπιστημιακός συνάδελφος Απόστολος Γλαβίνας προσεγγίζει προσωπογραφικά τον ποιητή Γεώργιο Μιχαηλίδη, τον Βιζυηνό, που στον πολυτάραχο βίο του πέρασε και από τα έδρανα της Θεολογικής ΢χολής Φάλκης, στην οποία αφιέρωσε και ένα από τα ποιήματά του, το 1873, το οποίο ο κύριος Γλαβίνας ανατυπώνει στον τόμο, αξιοποιώντας την υπάρχουσα δευτερεύουσα βιβλιογραφία και κάποιες πρόσθετες πηγές. Η μελέτη αυτή δίνει την προσωπικότητα του Βιζυηνού στη σωστή της διάσταση, ως ενός ήσσονος ποιητού που ζει σε μια οικονομικά, κοινωνικά αλλά και πνευματικά αλλοπρόσαλλη πραγματικότητα. Μια σύντομη αναφορά

13

στην ιστορία της Λαοδικείας της Υρυγίας καταθέτει ο μητροπολίτης Πριγκιποννήσων Ιάκωβος ΢ωφρονιάδης. Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η παράθεση πληροφοριών περί των αρχαιολογικών μνημείων και τεκμηρίων της πόλεως και της περιοχής της. Θα μνημονεύσω και δυο εργασίες που έχουν κάποια ιστορική διάσταση αν και χωρίς αξιώσεις πρωτοτυπίας. Είναι οι μελέτες του καθηγητού Γρηγορίου Λαρεντζάκη για τα εκκλησιαστικά αξιώματα και του καθηγητού Θεοδώρου Νικολάου για το επίκαιρο ζήτημα της χειροτονίας γυναικών. Από τη μελέτη του κυρίου Λαρεντζάκη συγκρατώ κυρίως την αναφορά του στον συνοδικό θεσμό ως τον θεσμό εκείνον, ο οποίος συντήρησε την αρχή της δημοκρατικής διαδικασίας, σε μια εποχή που οι κυρίαρχοι κρατικοί θεσμοί δεν λειτουργούσαν στη βάση δημοκρατικών δομών. Από τη μελέτη του κυρίου Νικολάου υπογραμμίζω την ιστορική τεκμηρίωση της θέσης του ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία θα έπρεπε να προχωρήσει στην άμεση υιοθέτηση του εκκλησιαστικού αξιώματος της διακονίσσης. ΢ημαντική καί πρωτότυπη εἷναι ἡ συμβολή τοὖ Μητροπολίτου ΢ουηδίας Παύλου Μενεβίσογλου για τη χειρόγραφη μορφή του Πηδαλίου, με ειδική παλαιογραφική έρευνα του χειρογράφου της βιβλιοθήκης της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, αριθμός 2273, που χρονολογείται στο 1793. Ο λόγιος και εμβριθής στο Κανονικό Δίκαιο ιεράρχης των χαμηλών τόνων προάγει την έρευνα με εύστοχα ευρήματα και αξιόλογες διαπιστώσεις. Ο πολυγραφότατος ιστορικός του Θρόνου καθηγητής Βασίλειος ΢ταυρίδης βιογραφεί τον αείμνηστο μητροπολίτη Ικονίου Ιάκωβο ΢τεφανίδη με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τεσσαρακονταετίας από το θάνατό του, ο οποίος συνδύασε την εκκλησιαστική δράση του με το αξίωμα του σχολάρχου της Φάλκης μέχρι το 1955. Με την ευκαιρία αυτή εκδίδει μερικά έγγραφα, όπως και το ποίημα του Δημητρίου Παπακωνσταντίνου στη μνήμη του σχολάρχου, που τόσον αγάπησαν πολλοί ιεροσπουδαστές της Φάλκης Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η μελέτη του πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Σσέτση για την

Ίδρυση του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο ΢αμπεζύ της Γενεύης. Έζησε ο ίδιος ο συγγραφέας τα της ίδρυσης και της ανάπτυξης του Ορθοδόξου Κέντρου και ταύτισε τον βίο του με την πρόοδό του. Κατά τούτο θα πρέπει να γίνουν δεκτές με προσοχή οι επισημάνσεις του για το μέλλον του Κέντρου, ως κέντρου οργάνωσης της ακτινοβολίας του Πατριαρχείου στην Ευρώπη, δηλαδή

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ ως Κέντρου έγκυρης και έγκαιρης πληροφόρησης της διεθνούς γνώμης, χωρίς αυτό να σημαίνει μείωση του παράλληλου ακαδημαϊκού έργου Ακολουθεί η μελέτη του Κωνσταντίνου Σσιρπανλή αγγλιστί για την Παγκοσμιοποίηση στον βυζαντινο-ορθόδοξο κόσμο. Αν ίσως, για να τεκμηριώσω την αξιοποιστία μου ως αντικειμενικού αναγνώστη του τόμου, θα έπρεπε να αναδείξω τις τυχόν αδυναμίες κάποιου από τα άρθρα, θα μπορούσα εύκολα να ασκήσω κριτική στο πόνημα αυτό του Σσιρπανλή. Όμως η αποψινή συνάθροισή μας εδώ δεν επιτρέπει να προχωρήσω. Αυτοσυγκράτηση λοιπόν. ΢οβαρό και ενδιαφέρον είναι το άρθρο του πρωτοπρεσβυτέρου ΢εραφείμ Υαράσογλου για τον Άγγελο Βουδούρη και το μουσικό του έργο. Ο Βουδούρης δεν κατατάσσεται στους μείζονες εκκλησιαστικούς μουσικούς και η θητεία του ως δομεστίχου του Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Γεωργίου δεν φαίνεται να άφησε σημαντικά ίχνη. Ήταν όμως ένας άξιος και σεμνός εργάτης του αναλογίου και η μελέτη του πρωτοπρεσβυτέρου επιτυγχάνει να αναδείξει τις αρετές αυτού του μουσικού και εκπαιδευτικού , που άφησε και μια μακρά σειρά δημοσιευμάτων, που καταλογογραφείται στο άρθρο. Σέλος, θα σταθώ στη μελέτη του μητροπολίτου Περιστερίου Φρυσοστόμου Ζαφείρη για Σο

Οικουμενικόν Πατριαρχείον εις τον Μακεδονικόν Αγώνα. Αποτελεί το εκτενέστερο, εκ πεντήκοντα σελίδων, άρθρο του τόμου. Η μελέτη αυτή αποτελεί ένα δίκαιον εγκώμιον του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τη γραφίδα ενός από τους μαχητικότερους αγωνιστές υπέρ των δικαίων του Οικουμενικού Θρόνου στην Ελλάδα. Φαρακτηρίζω ένα «εγκώμιον» τη μελέτη του από τεσσαρακονταετίας φίλου, λόγιου ιεράρχου, που θυσίασε τον ακαδημαϊκόν βίον χάριν της διακονίας του κληρικού, επειδή προφανώς πρόθεσή του δεν είναι να συγγράψει την ιστορία της εποχής του μακεδονικού αγώνος, αλλά να αναδείξει το τεράστιο έργο και τις θυσίες της Μητρός Εκκλησίας για τη διαφύλαξη της πίστεως και της ελληνικότητας του ποιμνίου στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας. Κλείνω τη σύντομη αυτή εισήγηση μεταφέροντάς σας τη βαθύτατη συγκίνηση που προκάλεσε σε όλους όσοι είχαμε την ευτυχία να ζήσουμε από κοντά την επίσκεψη του αγιωτάτου Πάπα Βενεδίκτου στο Υανάρι. Όταν είδαμε τον Παναγιώτατο στο μπαλκόνι του Πατριαρχικού Οίκου να σηκώνει το χέρι του Αγιωτάτου Πάπα προς κοινήν ευλογία του εκκλησιάσματος την 30η παρελθόντος Νοεμβρίου, σκιρτήσαμε από χαρά. Ναι, οι εξελίξεις δεν αργούν. Η επαναλειτουργία της Φάλκης είναι ante portas. Θα προλάβουμε να τη ζήσουμε. Κουράγιο!

14

Η ζώσα συνέχεια της Θεολογικής ΢χολής Φάλκης Τπό του Ελλογ. Κ. Διαμαντή Ανεστίδη Βρέθηκα από την αρχή , κοντά στην όληπροετοιμασία για την έκδοση του περιοδικού και επειδή έτυχε να γνωρίζω λ΄λι8γα πράγματα γύρω από τα εκδοτικά, έλεγα τη γνώμη μου. Κι όταν χρειάστηκε να θέσω στη διάθεση της Εστίας τις τεχνικές μου γνώσεις, δεν αρνήθηκα τη βοήθειά μου. Ξέρω, λοιπόν, το περιοδικό από μέσα, εννοώ ως έκδοση. Για μένα, λοιπόν, η εικοσάχρονη διαδρομήτης Επιστημονικής Παρουσίας της Εστίας Θεολόγων Φάλκης, από το 1987 ως το 2006, σημαίνει τα εξής πράγματα: Πρῶτο. Αν η Εστία είναι, και είναι, η ζώσα συνέχεια της Θεολογικής ΢χολής Φάλκης, τότε τό περιοδικό της εκφράζει την επιστρημονική παρουσία της ΢χολής, στο χώρο της ελληνικής επιστήμης της Θεολογίας, όπως πολὐ επιτυχημένα επισημαίνει ο τίτλος του.Κάτι, πού, ὀπως φαίνεται από τήν ιστορία της ΢χολής, απασχόληγσε την Εφορεία και τη ΢χολαρχία, πολλές φορές, όσο λειτουεργο΄λυσε η ΢χολή, και που όμως, κρίμασιν α Κύριος οίδε, δεν πραγματοποιήθηκε, πήρε σάρκα και οστά, στην Αθήνα, όταν η ΢χολή δεν λειτουργεί. ΢ήμερα, στο Υανάρι τά νέα στελέχη της πατριαρχής Αυλής δεν είναι ἀπόφοιτοι της Φάλκης. Είναι πτυχιούχοι των ελλαδικών Θεολογικών σχολών. <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<. Οι απόφοιτοι της Φάλκης Αρχιερείς, στο Υανάρι, όλο και λιγοστεύουν και η παράταση της αναστοιλής της λειτουργίας της ΢χολής όλο και αμβλύνει τη μνήμη της ΢χολής , που από τα πράγματα αντικαθίσταται με τις εμπειρίες των ελλαδικών Θεολογικών σχολών. <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<< Εκείνος που θυμάται τη ΢χολή είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που την επαναλειτουργία της έθεσε από τήν ενθρόνισή του , αμέσως μετά την εκλογή του, στις 22 Οκτωβρίου 1991.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Όμως ο αγώνας του, επί 15 χρόνια, με την παράλληλη κινητοποίηση της Δυτικής Κοινής Γνώμης, ουδέν ἀπέδωσε.Γι’αυτό και επαναλαμβάνω ότι η Εστία Θεολόγων Φάλκης είναι η ζώσα ΢χολή και για το Υανάρι και για την Ελλάδα και για την Οικουμενική Ορθοδοξία. Η Επιστημονική Παρουσία της Εστίας Θεολὀγων Φάλκης, από τη φύση της, είναι το επιστημονικό περιοδικό τοὖ Πατριαρχείου. Γιατί τό ἐπίσημο δελτίο του Πατριαρχείου, η Ορθοδοξία, μέ την ἐπανέκδοσή της, όπως σχεδιάστηκε δεν βρήκε ακόμη το δρόμο της, παρά τα 13 χρόνια από την επανακυκλοφορία της. Γι’αυτό η Επιστημονή Παρουσία πρέπει ὀπωσδήποτε να συνεχίσει. Και ἀπό εδώ και πέρα, πρέπει να είναι αυστηρότερη στην επιλογή των συνεργατών. Η σχέση της Εστίας και του περιοδικού της, με την Πολίτικη Ομογένεια, που έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα, είναι το δεύτερο στοιχείο που θέλω να θέσω. Η Εστία Θεολόγων Φάλκης ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1952 και από τότε πορεύεται και δρα κατά τρόπο σεμνό, εξασφαλίζοντας ιδιόκτητη στέγη, το 1988, και εκδίδοντας το επιστημονικό της όργανο από το 1987. Ούτε επιδίωξε να γίνει ευρύτερο γνωστή στην εδώ Πολίτικη Παροικία, ούτε ενδιαφέρθηκε να ταυτιστεί με άλλο Πολίτικο ΢ωματείο. Η εσωτερική ζωή στη ΢χολή, η μοναστική ζωή, η πανελλήνια καταγωγή των μελών της, σφράγισαν και στην Ελλάδα τη ζωή της Εστίας. ΢τις αναμνήσεις των μελών, κοντά στις μαθητικές μνήμες, μόνο η Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, με την προσφορά της και τα προβλήματά της. Οι Πολίτες στο περιθώριο των αναμνήσεων . Άλλωστε, οὐτε και οι οι εδώ Κωνσταντινοπολίτες ενδιαφέρονται για τη ζωή της Εστίας, και δεν παρακολουθούν τη δραστηριότητά της. Ψστόσο η Εστία Θεολόγων Φάλκης καταγράφεται ως Πολίτικο σωματείο και το παριοδικό της αποτελεί έκφραση της Πολίτικης Θεολογίας. ΢υνεπώς, αν σήμερα, τα Πολίτικα σωματεία, αυτά που πλημμύρισαν στην Ελλάδα, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη κυρίως, διεκδικούν κάποιο τίτλο εκφραστικό της πνευματικής ζωής της Πόλης, σε αναλογία προς την πνευματική ζωή της Ελλάδας, η Επιστημονική Παρουσία της Εστίας Θεολόγων Φάλκης κατέχει θέση αξιότιμη. Η συμμετοχή της Επιστημονικής Παρουσίας στον τομέα αυτό είναι Ιδιαίτερα σημαντική. ΢ήμερα, όταν μιλούμε για την πνευματική δημιουργία του Ελληνισμού της Πόλης στα Γράμματα, με τις ιδιαίτερα περιορισμένες δυνατότητες, αναφερόμαστε μόνο στην Ορθοδοξία, κι όταν μιλούμε για την ανάλογη δημιουργία των Κωνσταντινοπολιτών, που έχουν καταφύγει στην Ελλάδα, αναφερόμαστε σε δύο ανάλογες κινήσεις, εκείνη της Εστίας Θεολόγων Φάλκης και της Εταιρείας Μελέτης της καθ’ημάς Ανατολής.

΢ημείωση: Λόγῳ τῆς ἕκτασης τῶν κειμένων τῶν ὁμιλητῶν τῆς ἐκδήλωσης γιά τήν παρουσίαση τοὖ τιμητικοὖ ΢τ’ τόμου τῆς Ἑστίας καί τῶν ὁριοθετήσεων τοὖ ἀριθμοὖ τῶν σελίδων τοὖ Δελτίου δέν κατέστη δυνατή ἡ καταχώρηση τῶν ἀνωτέρω κειμένων σέ ὃλη τήν ἕκτασή τους. Ζητοὖμε συγγνώμη ἀπό τους ὁμιλητές γιά τήν ἀδυναμία αὐτή τοὖ Δελτίου μας.

15

Τιμηςική διάκοιρη Γεώογιξπ Λαιμξπξσλξπ Ἂουωμ Μ. Ἱεοξμμήμωμ Σήν 4η Υεβρουαρίου 2007, στόν ἱ. Ναό τοὖ Chambezy στή Γενεύη, ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαἶος ἀπένειμε τόν τίτλο τοὖ Ἂρχοντος Μεγάλου Ἱερομνή μονος τῆς Ἁγίας τοὖ Φριστοὖ Μεγάλης Ἐκκλησίας, γιά τις πολύτιμες καί διακεκριμέ-

νες ὑπηρεσίες αὐτοὖ ὡς μέλος τοὖ Π.΢.Ε. πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο. Ἀπό τό 1987 ὁ κ. Γεώργιος Λαιμόπουλος, ὁμογάλακτος ἀδελφός, εἷναι ὑπεύθυνος γιά θέματα καί σχέσεις, πού ἀφοροὖν τήν Ὀρθόδοξη Εκκλησία καί τίς λοιπές Ἐκκλησίες στό πλαίσιο τῶν ἐργασιῶν καί δράσης τοὖ Παγκοσμίου ΢υμβουλίου Ἐκκλησιῶν. Σό 1999 ἐξελέγη Ἀναπληρωτής Γενικός Γραμματέας, συντονιστής τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς συμμετοχῆς τῶν Ὀρθο δόξων στό Π.΢.Ε. Ὁ κ. Λαιμόπουλος εἰσῆλθε στή Θεολογική ΢χολή Φάλκης τό 1966 καί μετά τή συμπλήρωση τοὖ Β’ ἕτους σπουδῶν μετέβη στό Παν/μιο Θεσσαλονίκης, λόγῳ τῆς ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας τῆς ΢χολῆς μας, ὃπου ὁλοκλήρωσε τίς θεολογικές σπουδές του. Ἂρχισε τή σταδιοδρομία του στό Ὀρθόδοξο Κέντρο τοὖ ΢αμπεζύ καί ἐν συνεχείᾳ εἰσῆλθεν στό Π΢Ε, ὃπου ἀνῆλθε σταδιακά τις διάφορες βαθμίδες τῆς ἱεραρχίας τῆς Γραμματείας τοὺ Π΢Ε. ΢τό πλαίσιο τῶν μεταπτυχιακῶν του σπουδῶν στό Παν/μιο Θεσσαλονίκης ἐκπόνησε ἐργασία μέ τίτλο: Δομή καί Λειτουργία τοὖ Π΢Ε: Περιγραφική παρουσία-

ση τῶν Νομοθετικῶν, Διοικητικῶν καί ΢υμβουλευτικῶν καί Ἐκτελεστικῶν ὀργάνων, Γενεύη 2006 , σελ. 110. Ἡ ἀνωτέρω μελέτη προσφέρει τήν ἀναγκαία ἐνημέρωση γιά τή δομολειτουργική συγκρότηση ἑνός διεκκλησοιαστικοὖ καί διομολογιακοὖ ὀργανισμοὖ, ὃπως εἷναι τό Π΢Ε, ὁ ὁποἶος ἕχει μία σαφῶς δυναμική παρουσία καί δράση στό γίγνεσθαι τοὖ χριστιανικοὖ κόσμου. ΢υγχαίρομε τόν Ἐντιμολογιάτατο Ἂρχοντα Μ. Ἱερομνήμονα κ. Γεώργιο Λαιμόπουλο γιά τήν τιμητική διάκριση τῆς ὁποίας ἕτυχε ἀπό μέρους τοὖ Οἰκουμενικοὖ Θρόνου καί εὐχόμεθα στόν ὁμογάλακτο ἀδελφό, ὃπως συνεχίσει νά καταθέτει ἀταλάντευτα τήν Ὀρθόδοξη μαρτυρία στόν ὀργανισμό αὐτό τῆς πολύφωνικῆς χριστιανικῆς παρουσίας.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

16

Ἐτησία τακτική Γενική ΢υνέλευση τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης 10-2-2007 Σήν 10η Υεβρουαρίου 2007, ἡμέρα ΢άββατο στήν ἓδρα τῆς Ἑστίας ἕλαβε χώρα ἡ ἐτησία τακτική Γενική ΢υνέλευση τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης. Μετά τήν ἐκλογή τοὖ Προεδρείου τῆς Γ.΢. ἕλαβε τόν λόγο ὁ κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος, Πρόεδρος τοὖ ἀπερχόμενου Δ.΢.. Ἀφοὖ ὑπέμνησε στά Μέλη ὃλα τά πεπραγμένα τοὖ Δ.΢. τῆς παρελθούσας τριετίας, τά δημοσιευθέντα στά Ἐνημερωτικά Δελτία τῆς Ἑστίας, ἀνα φέρθηκε στήν προσπάθεια τοὖ Δ.΢. γιά τήν ἕκδοση τοὖ ΢Σ’ τόμου τῆς ἐπιστημονικῆς ἐπετηρίδας τῆς Ἑστίας, ὁ ὁποἶος ὓστερα ἀπό ἀπόφαση τῆς Γ.΢. τῶν Μελῶν τοὖ παρελθόντος ἕτους ἀφιερώθηκε στήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο, ὁμογάλακτο ἀδελφό, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης δεκαπενταετοὖς εὐκλε- οὖς πατριαρχείας. Μέλη τοὖ Δ.΢. καί τῆς Ἐκδοτικῆς Ἐπιτροπῆς μετέβησαν στό Υανάρι καί ἐπέδωσαν τόν τιμητικό τόμο στόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη. ΢τή συνέχεια ὁ κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος ἀναφέρθηκε στήν ἐκδήλωση τῆς παρουσίασης τοὖ τιμητικοὖ τόμου, ἡ ὁποία ὲγινε τήν 17 Ἰανουαρίου 2007 στό Ἐθνικό Ἳδρυμα Ἐρευνῶν, μέ τήν ὑποστήριξη αὐτοὖ, παρουσία πολυπληθοὖς ἀκροατηρίου. Σόν τόμο παρουσίασανοἱ ὁμοτιμοι καθηγητές πανεπιστημίου κ.κ. Κωνσταντἶνος ΢κουτέρης καί Εὐάγγελος Φρυσός καί ὁ ἐπιμελητής τῆς ἕκδοσης καθηγητής κ. Ἀδαμάντιος Ἀνεστίδης. ΢τά μέλη τῆς Γ.΢. παρουσίασε τήν διατυπωθεἶσα ζωηρά ἐπιθυμία τῶν ὁμογαλάκτων κατά τήν ΢ύναξη τῆς Μυτιλήνης, ὃπως πραγματοποιηθεἶ προσκυνηματική ἐπίσκεψη τῶν ὁμογαλάκτων στή ΢χολή κατά τήν περίοδο τῆς ἑορτῆς τῆς Ἁγίας Σριάδος, προκειμένου νά ἀναβιώσουν μνῆμες τῆς μαθητείας τους κατά τήν ὀλιγοήμερη διαμονή τους. Δέν παρέλειψε νά ἀναφερθεἶ στό λυπηρό γεγονός, ὃτι κατά τά τελευταἶα ἕτη λόγῳ ἀπουσίας κατάλληλων συνθηκῶν ἀτόνισαν οἱ ΢υνάξεις τῶν Βορειοελλαδιτῶν ὁμογαλάκτων ἀδελφῶν στή Θεσσαλονίκη. Ἡ ἀνάγκη σύσφιξης τῶν δεσμῶν τῶν ἀποφοίτων τῆς ΢χολῆς, μέ τή συχνότερη ἐπικοινωνία, ὓστερα μάλιστα ἀπό τήν συνεχῆ ἀπώλεια σημαντικοὖ ἀριθμοὖ αὐτῶν, ἅν ληφθεἶ ὑπ’ὅψη ὃτι κατά τήν παρελθοὖσαν τριετία ἐκοιμήθησαν 19 Μέλη τῆς Ἑστίας, ἐκ τῶν ὁποίων 7 κατά τό 2006 μεταξύ τῶν

ὁποίων καί ὁ μακαριστός Καθηγητής Μητροπολίτης Ἐφέσου Γέρων Φρυσόστομος (Κωνσταντινίδης). ΢τό σημεἶο ἀναφέρθηκε ἐκτενῶς στήν προσωπικότητα τοὖ ἀειμνήστου Διδασκάλου μας καί τήν προσφορά του στά Θεολογικά Γράμματα καί στόν Οἰκουμενικό Θρόνο καί τή ΢χολή. Ἡ συνεχής μείωση τοὖ ἀριθμοὖ τῶν Μελῶν ἀφ’ἑνός καί ἡ παρατεινόμενη ἀναστολή τῆς λειτουργίας τῆς ΢χολῆς συνιστοὖν τήν προβληματική τῶν ἐνεργῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας. Ἀτυχῶς, πολλά ἀπό τά Μέλη τῆς Ἑστίας περιέργως παραμένουν ἀνενεργά καί δέν στηρίζουν τή λειτουργία τῆς Ἑστίας μέ τή συνδρομή τους. Βέβαια, ὑπάρχουν καί Μέλη τῆς Ἑστίας, τά ὁποἶα, καίτοι ὀλιγάριθμα, συμπαρίστανται ἠθικά καί οἰκο νομικά. Ἀναφερόμενος στήν ἐκδοτικἠ προσπάθεια τῆς Ἑστίας ἐτόνισε, ὃτι καταβάλλονται σύντονες προσπάθειες γιά τήν πραγματοποίηση τῆς ἀπό πολλοὖ ἐκκρεμούσας ἕκδοσης τῆς Ἐπετηρίδος τῶν Μελῶν, ἡ ὁποία σαφῶς θά εἷναι ἐμπλουτισμένη μέ σημαντικό ἀρχειακό ὑλικό. Σέλος ἐξέφρασε τήν ἑδραία ἐλπίδα ὃτι τό Υωτογραφικό Λεύκωμα ἀπό τή ζωή τῆς ΢χολῆς καί τῆς Ἑστίας, μέ τήν βοήθεια τοὖ Θεοὖ καί τή συμπαράσταση τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας, σύντομα, θά γίνει πραγματικότητα. Ἀκολούθησαν οἱ ἀρχαιρεσίες γιά τήν ἀνάδειξη νέου Διοικητικοὖ ΢υμβουλἰου τῆς Ἑστίας καί ἐξελέγησαν: ΜΕΛΗ Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος, Εὐστράτιος Γιαννῆς, Κωνσταντἶνος Γιοκαρίνης, π. Κυριακός Σσουρός. Γεώργιος Νούσσης. π. ΢εραφείμ Υαράσογλου, καί Δημήτριος Παλαβίδης ΕΞΕΛΕΓΚΣΙΚΗ ΕΠΙΣΡΟΠΗ Ἀναστάσιος Ἀσημακίδης, Βασίλειος Σζάμπογλου καί ΢πυρίδων Σσιτσογιάννης. Σά νεοεκλεγέντα Μέλη τοὖ Διοικητικοὖ ΢υμβουλίου τῆς Ἑστίας κατά τήν πρώτη συνεδρία αὐτῶν καταρτίσθηκαν σέ σῶμα καί κατέλαβαν τις ἵδιες ἀκριβῶς θέσεις, τις ὁποἶες εἷχαν κατά τήν προηγούμενη θητεία τους.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ Ἡ Θεία Λειςξσογία

ρςόμ Ἱ. Ναό Ἁγ. Σπσοίδωμξπ Παγκοαςίξσ

17

Χαιρετισμός τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμεμικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου πρός τούς Ὁμογαλάκτους

Ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος πλαισιούμενος ἀπό τόν ΢εβ. Μητροπολίτη Κορέας κ. ΢ωτήριο, τόν Θεοφ. Ἐπίσκοπο Ἀλικαρνασσοὖ κ. Ἐμμανουήλ, τόν Πανοσ. Ἀρχ. Κ. Κοτσαμπασάκη, τόν Αἰδεσ. Πρωτοπρ. Π. Ἀντώνιο Παπαδημητρίου κατά τήν τέλεση τοὖ μνημοσύνου.

Σήν Κυριακή 11η Υεβρουαρίου ἐτελέσθη ἀρχιερατική Θ. Λειτουργία στόν ἱ.Ναό τοὖ Ἁγίου ΢πυρίδωνος Παγκρατίου ἱερουργοὖντος τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Μυτιλήνης κ. Ἰακώβου καί συμπαραστατούμενου ὑπό ὁμογαλάκτων ἱερέων. ΢τό τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας ἐτλέσθη Μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν ἀοιδίμων ΢χολαρχῶν, Καθηγητῶν καί Μαθητῶν τῆς ΢χολῆς.

Μετά τή Θ. Λειτουργία τά Μέλη τῆς Ἑστίας δέν παρέλειψαν νά φωτογραφηθοὖν στά προπύλαια τοὖ Ναοὖ σέ ἀνάμνηση μιᾶς ἀκόμη ΢ύναξης ἀδελφῶν «ἐπί τῶ αὐτῶ» καί ἀνανέωσαν τή συνάντησή τους γιά συμπροσευχή. ΢τή συνέχεια, μετέβησαν μετά τῶν φίλων καί οἰκείων αὐτῶν στά Γραφεἶα τῆς Ἑστίας γιά τήν καθιρεωμένη κοπή τῆς Βασιλόπιττας.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Κξπη ςηπ βαριλξπιςςαρ και Σσμερςιαρη Τωμ Μελωμ ςηπ ερςιαρ Σήν Κυριακή, 4 Υεβρουαρίου 2007, μετά τήν Θ. Λειτουργία ἐπακολούθησε ἡ κοπή τῆς Βασιλόπιττας στήν ἓδρα τῆς Ἑστίας, τήν ὁποία εὐλόγησε ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Καρπάθου κ. Ἀμβρόσιος.

Μετά τό τέλος τῆς ἐκδήλωσης τά Μέλη τῆς Ἑστίας μετά τῶν οἰκείων καί φίλων αὐτῶν μετέβησαν στό ξενοδοχεἶο Κάραβελ γιά τήν καθιερωμένη ἐτήσια συνεστίαση. Σους συνδαιτυμόνες χαιρέτισε ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑστίας κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος καί ἐν συνεχείᾳ ὁ Γ. Γραμματέας ἀνέγνωσε τά μηνύματα τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, Ἀρχιερέων καί λοιπῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας.

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΔΡΟΝΤΟΣ ΔΦΔΣΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Σήν 22αν Ἀπριλίου 2007, ἡμέραν Κυριακήν καί ὣραν 11.00’π.μ. ἐτελέσθη Ἀρχιερατικόν Μνημόσυνον εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Σαξιαρχῶν Περιστερίου ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοὖ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Γέροντος Ἐφέσου κυροὖ Φρυσοστόμου, Καθηγητοὖ τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης ὑπό τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Περιστερίου κ. Φρυσοστόμου, συμπαραστατουμένου ὑπό Πρεσβυτέρων Ὁμο γαλάκτων καί παρουσία τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας, μαθητῶν τοὖ μακαριστοὖ Διδασκάλου καί συγγενῶν αὐτοὖ. Ὁ Ἃγιος Περιστερίου στό τέλος τοὖ μνημοσύνου δεξιώθηκε τους προσελθόντες.

18

Βιβλία που ἐλήφθησαν ΜΖΣΡΟΠΟΛΗΣΟΤ ΢ΔΒΑ΢ΣΔΗΑ΢ ΓΖΜ ΖΣΡΗΟΤ Κ. ΚΟΜΜΑΣΑ

Ζ ΠΑΣΡΗΑΡΥΗΚΖ ΚΑΗ ΢ΤΝΟΓΗΚΖ ΠΡΑΞΗ΢ ΣΟΤ 1928 ΠΑΡΑΚΩΛΤΟΜΔΝΖ ΣΟΗ΢ ΟΡΟΗ΢ Ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης ΢εβαστείας κ. Δημήτριος, ὁμογάλακτος ἀδελφός ἐξέδωσε σημαντική καί λίαν ἐνδιαφέρουσα μελέτη μέ ἀφορμή τήν παρακωλυόμενη ἐφαρμογή τῆς Πατριαρχικῆς καί ΢υνοδικῆς Πρά ξης τοὖ 1928 ἀπό μέρους Σῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλήσίας, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τό γνωστό θέμα τῶν Μητροπόλεων τῶν Νέων

Φωρῶν, ἥτοι τῆς ἀφομοίωσης αὐτῶν, μέ τήν τακτική τῆς κωλυσιέργειας γιά τήν πλήρη ἐφαρμογή τῆς Πράξης τοὖ 1928. Ὁ συγγραφέας στόν ὀγκώδη τόμο τῆς μελέτης του (852 σελ.) ἕχει συμπεριλάβει ὃλο τό ἀρχειακό ὑλικό ἐπί τοὖ θέματος, τό ὁποἶο συνιστᾶ σημαντική συμβολή στή νεώτερη ἐκκλησιαστική ἱστορία τῶν σχέσεων τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου καί τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Μέ τήν καταχώρηση ὃλων τῶν στοιχείων, ἥτοι ΢υνοδικῶν καί Πατριαρχικῶν ἀποφάσεων νομοκανο νικοὖ χαρακτήρα, ἡ ἕκδοση τῶν ὁποίων προκλήθηκε ἀπό πράξεις ἥ παραλείψεις τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἐπιχειρεἶται ἡ τεκμηρίωση τῶν προσπα θειῶν, πού καταβλήθηκαν κατά καιρούς διά τήν ἀπόσπαση τῶν ἐπαρχιῶν τοὖ Οἰκουμενικοὖ Θρόνου τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τῶν ὁποίων ἡ ἐκκλησιαστική ἐπιτροπεία προσωρινῶς παρεχωρήθη στήν Εκκλησία τῆς Ἑλλάδος γιά λόγους ἀναγκαιότητας δεδομένων ἱστορικῶν συνθηκῶν καί συγκυριῶν. Σό θέμα τῶν Μητροπόλεων τῶν Νέων Φωρῶν ἐνεφάνισε σοβαρές διακυμάνσεις κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῶν ἐξελίξεων τοὖ νεοσύστατου ἑλληνικοὖ κράτους καί τῶν τάσεων πού διεμορφώθηκαν στό πλαίσιο τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Οἱκουμενικός Θρόνος ὃμως πάντοτε ὑπερασπίσθη σθεναρά τῶν ἱστορικοκανονικῶν του δικαίων. Σό λυπηρό εἷναι, ὃτι οἱ ἀτυχεἶς ἐνέργειες ὁδήγησαν κατά περιόδους, ὡς μή ὢφελε, σέ κρίση τίς σχέσεις θυγατρός καί Μητρός Ἐκκλησίας, ὃπως αὐτή τῆς 30ης Ἀπριλίου τοὖ 2004.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΟΤ ΜΤΣΙΛΗΝΗ΢ ΙΑΚΨΒΟΤ ΥΡΑΝΣΖΗ

ΓΡΗΓΟΡΙΟ΢ ΠΑΠΑΜΙΦΑΗΛ Ἒκδ. Ἱ Μητροπόλεως Μυτιλήνης, Μυτιλήνη 2006, σ. 63 Ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος, ἐπ’εὐκαιρίᾳ τῆς συμπλήρωσης πεντηκονταετίας ἀπό τοὖ θανάτου τοὖ ἀειμνή στου Γρηγορίου Παπαμιχαήλ, κορυφαίου καί πολυτάλαντου τέκνου τῆς μυροβόλου νήσου Μυτιλήνης, προῆλθε στήν ἕκδοση ἐργασίας αὐτοὖ, τήν ὁποία ἐκπόνησε κατά τή φοίτησή του στή Θεολογική ΢χολή Φάλκης τό 1965. Ἡ ἐργασία τοὖ ΢εβασμιωτάτου διαιρεἶται σέ δύο μέρη. Σό πρῶτο μέρος ἀναφέρεται στή ζωή καί τή δράση τοὖ Γρηγορίου Παπαμιχαήλ, ἡ ὁποία χαρακτηρίζεται ἀπό μία ἐργώδη προσπάθεια ὅχι μόνον καλλιέργειας καί ἀνάπτυξης τῆς ἱερῆς ἐπιστή μης, ἀλλά καί ἀπό σημαντικούς ἀγῶνες γιά τήν ὑπεράσπιση τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων τῆς χώρας μας, τόσον ἐντός ὃσον καί ἐκτός τῶν συνόρων αὐτῆς. Μέ τή δυναμική ἐπιστημονική παρουσία του, τήν πολυμερῆ προσφορά του στά θεολογικά Γράμματα καί τή δημοσιογραφική δράση του ἐσφράγισε μία ἀποφασιστικῆς σημασίας περίοδο γιά τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Ἀνῆλθε ἐπάξια ὃλες τις βαθμίδες τῆς ἀνώτατης ἐκπαίδευσης, ἐκλεγείς, τελίκά, καί Πρόεδρος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν. ΢τό δεύτερο μέρος γίνεται ἀναφορά στό συγγραφικό ἕργο τοὖ πολυγραφώτατου Ἀκαδημαϊκοὖ, μέσα ἀπό τό ὁποἶο ἀναδεικνύεται ἡ μεγάλη συμβολή καί προσφορά του στήν Ὀρθόδοξη Θεολογία καί τήν ἑλληνική Διανόηση. Σό πόνημα τοὖ ΢εβασμιωτάτου ὁμογαλάκτου συγγραφέα, σύντομο καί εὕληπτο, εἷναι ἀξιόλογο βοήθημα γιά τόν ἐρευνητή προσωπικοτήτων τῆς ἐμβέλειας τοὖ ἀειμνήστου τέκνου τῆς Μυτιλήνης. Εἷναι γεγονός ὃτι ὁ Ἃγιος Μυτιλήνης ἕχει ἀναλάβει μία σημαντική ἐκδοτική προσπάθεια γιά τή διάσωση τῆς πνευματικῆς καί πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς τῆς Ἐπισκοπῆς του.

19

ΦΡΤ΢Ο΢ΣΟΜΟΤ ΚΨΝ΢ΣΑΝΣΙΝΙΔΟΤ (†) ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΟΤ ΕΥΕ΢ΟΤ Καθηγητοὖ τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας

ΣΑ ΕΚ ΣΗ΢ ΖΨΗ΢ ΚΑΙ ΔΡΑ΢ΕΨ΢ ΣΟΤ ΓΕΡΜΑΝΟΤ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΟΤ ΑΜΑ΢ΕΙΑ΢ Πατριαρχικόν Ἳδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη 2006, σ. 158

«Μέ τό βιβλίο αὐτό, τό ὁποἶο εἷναι τό «κύκνειον ἆσμα» τοὖ μακαριστοὖ Μητροπολίτου Γέροντος Ἐφέσου Φρυσοστόμου Κωνσταντινίδου, κλείνει ὁ κύκλος τῆς πλουσιώτατης πνευματικῆς καί συγγραφικῆς καρποφορίας ἑνός κορυφαίου καί τελευταίου τῆς γενεᾶς τοὖ Ἱεράρχου καί Θεολόγου - ὁ ἵδιος τό ἥθελε «Διδασκάλου τῆς Ὀρθοδόξου Δογματικῆς Θεολογίας» - καί τῆς ἐπιζήλου μαρτυρίας μιᾶς μεγάλης καί ἰσχυρᾶς προσωπικότητος, ἡ ὁποία, ὃμως, θά συνεχίζει νά μᾶς διδάσκει καί νά μᾶς ἐμπνέει». Μέ τά λόγια αὐτά εὐχαριστίας καί μνήμης γιά τόν προαπελθόντα Διδάσκαλο τῶν Φαλκιτῶν Θεολόγων συνοδεύει τήν ἕκδοση τοὖ τελευταίου πονήματός του ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Μιχαήλ. Ἡ ἐργασία ἀποτελεἶται ἀπό δέκα κεφάλαια, μέ κεντρικό σημεἶο ἀναφορᾶς τήν προσωπικότητα καί τήν ἐκκλησιαστική διακονία τοὖ Γερμανοὖ Καραβαγγέλη, Μητροπολίτου Ἀμασείας, ὁ ὁποἶος ἐμφανίζεται νά ἀσκεἶ σημαντικό ρόλο στά ἐκκλησιαστικά δρώμενα σέ μία περίοδο ραγδαίων πολιτικῶν ἐξελίξεων στό χῶρο τῆς πνευματικῆς δικαιοδοσίας τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. Μέσα ἀπό ἐπισημάνσεις του, ὁ μακαριστός Διδάσκαλος ἐπιχειρεἶ ν’ἀναδείξει τούς προβληματισμούς τοὖ Οἰκουμενικοὖ Θρόνου ἐκ τῶν ἱστορικῶν συγκυριῶν τῆς περιόδου στήν ὁποία ἀναφέρεται, ὃπως ἐπίσης καί νά καταδείξει τήν εὐαισθησία τοὖ βαρομέτρου τῶν ἐκκλησιαστικῶν καί πολιτικῶν σχέσεων, μέ ὃ, τι αὐτό σημαίνει γιά τήν ὁμαλή διαποίμανση τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Διασπορᾶς.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Μητροπολίτης Γέρων Λεοντουπόλεως

ΔΙΟΝΤ΢ΙΟ΢

20

Μητροπολίτου Μύρων Δρος Φρυσοστόμου Καλαϊτζῆ

Γενικός Πατριαρχικός Ἐπίτροπος

΢ΣΑ ΤΧΗ

ΣΙ ΝΑ ΠΡΨΣΟΘΤΜΗΘΨ ἕκδ. Ἱ. Μητροπόλεως Μύρων, 2006, σ.127

Ἀθήνα 2007, σ.116 Πρόκειται γιά μιά συλλογή 56 συνολικά ποιημάτων τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Γέροντος Λεοντουπόλεως κ. Διονυσίου, δομημένη ἀπό πέντε ἑνότητες, μέ κεντρικό ἅξονα προσωπικά βιώματα ἀπό προκλήσεις τῆς καθημερινῆς ἀνθρώπινης πραγματικότητας., πού τελικά μετασχηματίζονται σέ ἕντονο ὑπαρξιακό στοχασμό. Μέσα ἀπό αὐτόν διακρίνει κανείς τις πνευματικές ἀνησυχίες καί ἀναζητήσεις τοὖ σεβαστοὖ Ὁμο γαλάκτου Ἀδελφοὖ, ὃταν καταγράφει τήν πικρία του καί τήν ἀπογοήτευσή του γιά τις ποικίλες δοκιμασίες μιᾶς ψευδεπίγραφης ζωῆς, χωρίς ἀληθινή χαρά καί εὐτυχία. Μιά ἐμπειρία πού ὁδηγεἶ στήν ἀναζήτησή της , μέ ὑπερβατικά φτερουγίσματα: “Ἂφησε ἀδελφέ μου τήν ψυχή σου νά πετᾶ Σή σκέψη σου ἀπ’τά χαμηλά στά ὑψηλά Έκεἶ θά συναντήσεις, στόν οὐρανό τόν ἕνδοξο Παμβασιλιᾶ Μίλησε μαζί Σου, τήν ἀνάγκη Σου ἕχεις, μά καί Ἐκεἶνος σέ ἀναζητᾶ». Ὁλόκληρη ἡ συλλογή σφραγίζεται ἀπό ἕντονο διαλογισμό, μέ συνεχῆ μία ἀναφορικότητα στό μεγαλεἶο τοὖ Θεοὖ ὡς Πλαστουργοὖ καί πηγῆς κάθε ἀγαθοὖ γιά τόν ἀδύναμο καί ἐφήμερο ἅνθρωπο. ΢αφῶς, μέσα ἀπό τις ρίμες τοὖ ποιητικοὖ του λόγου, τόν ὁποἶο πολύ αὐθὀρμητα καί λιτά ἀρθρώνει, ὁ ΢εβασμιώτατος, ἀφήνει νά ἐκδιπλωθοὖν ὅχι μόνον οἱ ὑπαρξιακές ἀγωνίες του, ἀλλά καί οἱ οἱ εὐαισθησίες του γιά τόν ἀνθρώπινο πόνο καί τά ἀδιέξοδα τῆς κτιστότητας τοὖ ἀνθρώπου. Δέν παραλείπει ν’ἀναδείξει καί τίς εὐαισθησίες του γιά τό φυσικό κόσμο, γνωστές ἅλλωστε ἀπό τό ἕργο του «Ζωοφιλία». Θά ἕλεγε κανείς, ὃτι ἡ συλλογή τοὖ Ἁγίου Λεοντουπόλεως εἷναι μια ποιητική ἕκφανση θεολογικῆς διαλεκτικῆς μεταξύ κτιστοὖ καί Ἀκτίστου, ἡ ὁποία πραγματώνεται στό κλίμα μιᾶς πτωτικῆς αὐτο συνειδησίας.

Ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Μύρων κ. Φρυσόστομος, μέ τό πόνημα του αὐτό ἐπιχειρεἶ νά διασώσει πολύτιμο λαογραφικό ὑλικό ἀπό τή γενέτειρά του Ἲμβρο. Ἡ ἀναφορά του στίς θρησκευτικές γιορτές καί τά ἕθιμα τοὖ γιορτολογικοὖ ἐτήσιου κύκλου στό χωριό του Ἀγρίδια καί τήν Ἲμβρο θά ἕλεγε κανείς ὃτι εἷναι περισσότερο κατάθεση ψυχῆς, παρά λόγος μιᾶς τυπικῆς λαογραφίας. Ὁ ξεριζωμός – «ὁλοκαύτωμα» τῶν Ἰμβρίων καί τῶν συγχωριανῶν του Ἀγριδινῶν συνέχει καταθλιπτικά τόν συγγραφέα καί καταγράφεται ὡς κραυγή ὀδύνης, μέσα ἀπό τά κείμενα τῆς πλούσιας λαϊκῆς παράδοσης τοὖ τόπου του. Ἡ καταγραφή τῶν ἠθῶν καί ἐθίμων τοὺ ἐτἠσιου ἑορταστικοὖ κύκλου γίνεται μέ ἓνα τρόπο πού φέρει τή σφραγίδα τῶν βιωματικῶν ἐμπειριῶν τοὖ συγγραφέα καί μέ μία γλῶσσα πού διασώζει τους τοπικούς ἰδιωματισμοὐς. Βέβαια, ὁ ΢εβασμιώτατος δέν παραλείπει νά μᾶς δώσει στό τέλος τοὖ πονήματός του καί τό σχετικό γλωσσάρι. Ἐκεἶνο πού καθιστᾶ τό πόνημα τοὖ ΢εβασμιωτάτου Ὁμογαλάκτου Ἀδελφοὖ ἰδιαίτερου ἐνδιαφέροντος εἷναι ἡ ἠθογραφία συντοπιτῶν του, μέ τόν τίτλο: “Μερικές ἀλησμόνητες φάτσες Ἀγριδιανῶν». Ἀσφαλῶς, ἡ ἀναφορά του αὐτή στοχεύει ὅχι μόνο στή διάσωση, ἀλλά καί στήν ἀνάδειξη τῶν στοιχείων, πού προσδιορίζουν τήν πολιτισμική ταυτότητα καί κληρονομιά τῶν κατοίκων μιᾶς μαρτυρικῆς περιοχῆς τῆς Ρωμιοσύνης.Σό πλούσιο λαογραφικό ὑλικό πού μᾶς διασώζει ὁ ΢εβασμιώτατος εἷναι ἐμπλουτισμένο μέ φωτογραφικά στιγμιότυπα ἀπό τή ζωή τῶν Ἀγριδιανῶν. Σό πόνημά του εἷναι σημαντική συμβολή στήν ἱστορία τῆς γενέτειράς του καί στή διάσωση τῆς μνήμης ἑνός παρελθόντος δίκαιης ἐγκαύχησης .

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Δρος ΑΘΑΝΑ΢ΙΟΤ ΠΑΠΑ ΜητροπολίτουἩλιουπόλεως καί Θείρων

ΡΙΝΗΜΑΣΑ τεχνοκρατικά. ἱστορικά καί ἅλλα τινά ΑΠΌ ΣΟ ΒΑ΢ΠΟΡΟ Πατριαρχικόν Ἳδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη 2004, τομ Α’σελ. 198

Ὁ ΢εβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἡλιουπόλεως κ. Ἀθανάσιος σ’ἓνα δίτομο ἕργο μέ τίτλο : Ρινήματα (ἀποπίπτοντα ψήγματα) ἕχει συμπεριλάβει κείμενα, τά ὁποἶα ἀναφέρονται σέ περιστασιακές ἐκδηλώσεις γιά μία μακρά περίοδο ἀπό τοὖ 1975 ἓως καί τήν περίοδο τῆς ἕκδοσής του. ΢τόν πρῶτο τόμο κριτήριο ἐπιλογῆς τῶν κειμένων εἷναι τό θεματικό τους ἀντικείμενο, τό ὁποἶο προσδιορίζεται ἀπό τήν Σέχνη καί ἐκφράζεται ὡς κριτική θεατρικῶν παραστάσεων, μπαλέτων, μουσικοποιητικῶν ἐκδηλώσεων τῶν πολιτισμικῶν ΢ωματείων τῆς Πόλης καί ἅλλα τινά. Εἷναι γνωστό ὃτι ὁ ΢εβασμιώτατος, ὁμογά λακτος Ἀδελφός κινεἶται μέ πολλή ἅνεση στό χῶρο τῆς Σέχνης, ἐκκλησιαστικῆς καί θύραθεν, ἀφοὖ ἅλλωστε αὐτό ἦταν καί τό γνωστικό ἀντικείμενο τῆς διδακτικῆς διακονίας του στήν Σροφό ΢χολή. Πρόκειται, λοιπόν, γιά μία συλλογή κατ’ ἐπιλογή πενήντα τεσσάρων κειμένων, πού «βρίσκονταν σκόρπια καί δυσπρόσιτα» γιά τό ἀναγνωστικό Κοινό. Σήν ἕκδοση τῶν ἐν λόγῳ κειμένων ὁ συγγραφέας χαρακτηρίζει «σαν

μικρή ἕκφραση ὀφειλῆς, ἀγάπης καί στοργῆς πρός τόν ἀξιοθαύμαστο ἐργώδη ἀγῶνα τῆς δυστυχῶς κατά τις τελευταἶες δεκαετίες ἀποδεκατισθείσας, κρίμασιν οἸς οἷδεν Κύριος, φερέλπιδος κυρίως νεότερης ὁμογένειας τῆς Βασιλεύουσας». Σά δημοσιευόμενα κείμενα εἷναι σύντομα καί λόγῳ τοὖ περιστασιακοὖ ἥ εὐκαιριακοὖ χαρακτήρα αὐτῶν, ὃπως εἷναι προσδοκώμενο, καλύπτουν ἓνα εὐρύ φάσμα θεμάτων. Βέβαια, διαθέτουν ἓνα κοινό στοιχεἶο τήν ἀναφορικότητά τους στή λειτουργία καί τήν ἕκφραση τῆς Σέχνης ὃπως κι ἅν αὐτή καταγράφεται. Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον παρουσιάζουν τά τεχνοκριτκά κείμενα τοὖ ὁμογαλάκτου συγγραφέα, μέσα ἀπό τά ὁποἶα ἀναδεικνύεται ἡ πολύπλευρη καλλιτεχνική ὀξυδέρκειά του, μέ τίς αὐξημένης αἰσθητικῆς εὐαισθησίας ἐπισημάνσεις καί ἀξιολογήσεις του.

21

Δρος ΑΘΑΝΑ΢ΙΟΤ ΠΑΠΑ ΜητροπολίτουἩλιουπόλεως καί Θείρων

ΡΙΝΗΜΑΣΑ Θεολογικά,τεχνοκρατικά. ἱστοπρικά καί ἅλλα τινά ΑΠΌ ΣΟ ΒΑ΢ΠΟΡΟ Πατριαρχικόν Ἳδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη 2004, τομ Β’, σελ. 342

Ὁ δεύτερος τόμος τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Ἡλιουπόλεως κ. Ἀθανασίου: Ρινήματα ἀποτελεἶ συνέχεια τοὖ πρώτου ὡς πρός τήν προοπτική τῆς θεματολογίας τῶν κειμένων, ἀλλά κυριαρ χεἶ ὁ θεολογικός χαρακτήρας αὐτῆς. Πρόκειται γιά μία συλλογή κειμένων διαφόρων λόγων τοὖ συγγραφέα, πού ἐκφωνήθηκαν σέ διάφορες ἑορτές ἀπό τοὖ Ἂμβωνος στόν πάνσεπτο πατριαρχικό ναό τοὖ Ἁγίου Γεωργίου ἀπό τό 1974 καί ἐφεξῆς. Καί ὅχι μόνον, ἅν λήφθεἶ ὑπ’ὅψη ὃτι οἱ λόγοι αὐτοί ἐλέχθησαν καί σέ ἅλλου μεγάλους ναούς τῆς Πόλης. Ὁ δεύτερος τόμος διαλαμβάνει πενἠντα ἓνα συνολικά κείμενα, μερικά τῶν ὁποίων ἕχουν τεχνοκριτικό, ἱστορικό καί οἰκολογικό περιεχόμενο περιστασιακοὖ χαρακτήρα, τά ὁποἶα διακρίνονται γιά τήν πνευματώδη διακριτική καί ἐπίκαιρη κριτική τῶν δρώμενων τῆς ἀνθρώπινης καθημερινότητας. Ἀναφορικά, μέ τά κείμενα τῶν ἐκφωνη θέντων ἑόρτιων λόγων, διαπιστώνει κανείς τήν ἀπό μέρους τοὖ ΢εβασμιωτάτου εὕκαιρη ἀξιοποίηση γιά τήν προβολή ἀπό Ἂμβωνος τῆς σύγχρονης προβληματικῆς τοὖ Λαοὖ τοὖ Θεοὖ, μέ τήν ἅρθρωση συγκροτημένου θεολογικοὖ λόγου. Σά θέματα τῶν δημοσιευομένων κειμένων δέν ἐξαντλοὖνται στό κύκλο τῶν καλλιτεχνικῶν ἐνδιαφερόντων τοὖ συγγραφεά, ἀλλά ἐκτείνονται καί σέ σύγχρονα θέματα δογματικά, διομολογιακά μέ ἀφορμή τίς προκλήσεις τῶν διαχριστιανικῶν δρώμενων. Ἡ ἐκκλησιαστική ἐπικαιρότητα εἷναι ἡ θεματολογική ἀφόρμηση τοὖ ΢εβασμιωτάτου, τήν ὁποία προσεγγίζει μέ ρωμαλαἶο θεολογικό λόγο, καταθέτοντας ἕτσι τήν Ὀρθόδοξη μαρτυρία τοὖ ΢επτοὖ Κέντρου τῆς Ὀρθοδοξίας.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Athanasios Basdekis Orthoxe Kirche und Okume nische Bewegung Dokumente—Erklarungen—Berichte 1900 – 2006 Ἒκδ. Otto Lembeck—Frankfurt am Main 2006, pp..896

Μόνο κολακευτικά σχόλια θά εἷχε νά γράψει κανείς γιά τόν μετά χεἶρας τόμο, καί συνεπῶς διάθερμα νά ἐκφράσει συγχαρητήρια πρός τόν ἐκλεκτό ὁμογάλακτο γιά τό καινούριο αὐτό πόνημά του.Πόνημα τό ὁποἶο δέν καλύπτει ἁπλῶς ἓνα ὑφιστάμενο κενό στό συγκεκριμένο χῶρο (ἰδιαίτερα γιά τό γερμανόφωνο κοινό), ἀλλά τόν καλύπτει μέ τόν καλύτερο καί μέ τόν πιο ὑπεύθυνο. Ὃπως εὕστοχα ἐπισημαίνει ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος στή χαιρετιστήριο ἔπιστολή του, πού συνοδεύει τήν μετά χεἶρας ἕκδο ση» ὁ τόμος αὐτός θά ἀποτελεἶ οἰονεί μοναδικήν πηγήν ἐγκύρου καί πρωτο τύπ ου π ληρ ο φόρησης διά πάντ α ένδιαφερόμενον.Πράγματι τό ἕργο αὐτό καθώς σημειώνειο στόν πρόλογο ὁ ἐκδότης, ἀποτελεἶ τή γραμματειακή ἕκφραση τῆς Ὀρθοδόξου στρατεύσεως στήν Οἰκουμενική Κίνηση ἐπί ἑκατό καί πλέον χρόνια»Ἀπό τήν Πατριαρχικήν καί ΢υνοδικήν ἐγκύκλιον τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου τοὖ 1902 μέχρι τό χαιρετιστήριο μήνυμα τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στήν Γφενική ΢υνέλευση τοὖ Π.΢.Ε στό Porto Alewgre τό 2006). Περισσότερο συγκεκριμένα πρόκειται γιά Ὀρθόδοξα κείμενα,τά ὁποἶα ἀποτελοὖν δημοσιεύματα εἵτε τῆς ὃλης Ὀρθοδοξίας, εἵτε ἐπί μέρους Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καί Αὐτοκεφάλων Ἐκκλη σιῶν, ὃπως γιά παράδειγμα Εγκύκλιοι τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Κπόλεως καί τῆς Ὀρθόδοξης Ρωσικῆς Ἐκλησίας, καθώς καί προσφωνήσεις Προκαθημένων τῶν διαφόρων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐπί τῆ εὐτκαιρίᾳ κάποιας οἰκουμενικῆς ΢υνάντησης. Σό μεγαλύτερο ὡστόσο τμῆμα τῶν ἐν λόγῳ κειμένων ἀποτελοὖν Ἐκθέσεις καί Δηλώσεις ἐπροσώπων τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, έν σχέσει πρός οἰκουμενιστικές ἡμεςρίδες καί ΢υνελεύσεις (ὃπως ἐπί παραδείγματι τῶν Γενικῶν ΢υνελεύσεων τοὖ Π.΢.Ε.) καθώς καί ἐν ἀναφορᾶ πρός τήν

22

πρόσφατη κρίση σχέσεων μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκξκλήσιῶν καί τοὖ Π.΢.Ε.Ὃπως ἀντιλαμβάνεται ὁ ἀναγνώστης αὐτῶν τῶν γραμμῶν πρόκειται γιά δυσεξάντλητο ὑλικό ῆγῶν, τό ὁποἶο προσφέρεται πρός ἐνημέρωση καί ἀξιοποίηση ἀπό ἐρευνητές, τά ἐνδιαφέροντα τῶν ὁποίων κινοὖνται σέ αὐτό τό χῶρο. Νά σημειώσουμε κλείνοτας, ὃτι ὁ τόμος περιλαμβάνει στό τέλος χρησιμότατο Εὐρετήριο θεμάτων, ἐνῶ στήν ἀρχή κοσμεὶται μέ ὡραία φωτογραφία τῆς Σροφοὖ Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης, στήν ὁποία «εὐγνωμοσύνης ἕνεκεν» ἀφιερώνεται ἀπό τόν συγγραφέα ὁ πρόσφατος αὐτός ἐκδοτικός καρπός. Δέν μένει παρά νά συγχαροὖμε, ἃπαξ ἕτι, τόν φίλτατο ὁμογάλκακτο ἀδελφό, καί νά εὐχηθοὖμε ἐκ μέσηςψυχῆς, ἡ ὑπερούσιος Ἁγία Σριάς, στό ὅνομα τῆς ὁποίας τιμᾶται τό ναἺδριο τῆς ΢χολῆς μας, νά τοὖ χαρίζει ἀκμήν βίου καί χάριν καί ὲμπνευσιν, ὣστε νά συνεχίζει νά μᾶς προσφέ ρει πα ρόμοι ους κα ρπού ς το ὖ συγγραφικοὖ του ἀθλήματος. Ε. Γ. Μητροπολίτου Μύρων Δρος Φρυσοστόμου Καλαϊτζῆ

ΣΟΠΟ΢ ΢ΙΨΠΗ΢ (Σά νεκροταφεἶα μας) Οἱ τάφοι τῶν Ἀγριδίων μιλοὖν Ἒκδ. Ἱ.Μ.Μύρων 2006, σ.48 Ὁ ΢εβασμιώτατος Μητροπολίτης Μύρων κ. Φρυσόστομος, μέ τό πόνημά του αὐτό, τό ὁποἶο ὁ ἵδιος χαρακτηρίζει «πνευματικό ὁδοιπορικό» αἰσθάνεται τήν ἀνάγκη νά ἀποτυπώσει ἓναν ὑπαρκτικό στοχασμό, πού ἀναπέμπει σ’ἓνα παρελθόν πού ἱστοροὖν αὐτοί πού ἀναπαύονται στό κοιμητήριο τῶν Ἀγριδίων. Μέσα ἀπό τή καταγραφή τῶν όνομάτων ἀπό τους σωζόμενους τάφους καί τις μνῆμες τῶν παλαιότερων ἐπιζών των τοὖ χωριοὖ του ἐπιχειρεἶ ν’ἀνασυντάξει τήν ἱστορία τῆς τελευταίας κατοικίας τῶν Ἀγριδιωτῶν. Ἀπό τις ἐπισημάνσεις τοὖ συγγραφέα εἷναι φανερό πώς τό κοιμητήριο τῶν Ἀγριδίων κρατεἶ ἑπτασφράγιστο μυστικό τήν ἕκτασή του, πού ὃμως ἕχει τή δική του σιωπηλή παρουσία, ὃταν τό καλοκαἶρι τ’ἀναμμένα καντήλια τρεμοσβήνουν μέσα στή νύχτα.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Αγία Σιών

Ἐπιστημομική Ἐπετηρίς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μυτιλήμης, Ἐρεσοῦ καί Πλωμαρίου Τόμος 1, 2006, σ. 207 Ἡ Ἱ.Μητρόπολη Μυτιλήνης προῆλθε στήν ἕκδοση τοὖ ἐπιστημονικοὖ περιο δικοὖ αὐτῆς μέ τήν ἐπωνυμία «Αγία ΢ιών». Πρόκειται γιά ἐπανέκδοση τοὖ περιοδικοὖ τοὖ ἱ. Προσκυνήματος τῆς Παναγίας τῆς Ἀγιάσου, τό ὁποἶο ἐκδόθηκε τόν Ἰούνιο τοὖ 1937. Ἡ νέα αὐτή ἐκδοτική πρωτοβουλία τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Μυτιλήνης κ. Ἰακώβου φιλοδοξεἶ νά ἐγκαινιάσει μία νέα περίοδο πνευματικῆς προσφορᾶς τῆς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, ἡ ὁποία ἀποτελεἶ συνέχεια τῆς μακρᾶς παράδοσης αὐτῆς στό χῶρο τῶν θεολογικῶν Γραμμάτων. ΢ύμφωνα μέ τή ΢υντακτική Ἐπιτροπή, ἡ ἕκδοση τοὖ περιοδικοὖ ΝΕΑ ΢ΙΨΝ θά ἕχει ἀμιγῶς ἐπιστημονικό χαρακτήρα καί θά ἑστιάσει τό ἐρευνητικό ἐνδιαφέρον του στό χῶρο τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν, μέ βάση τή θεολογική προοπτική αὐτῶν. Ἐπίσης, θά φιλοξενεἶ ἐργασίες τοπικοὖ ἐνδιαφέροντος γιά τήν ἀνάδειξη τῆς πλούσιας πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς τῆς νήσου. Σό ἀνωτέρω ἐπιστημονικό περιοδικό τῆς Ἱ.Μητροπόλεως Μυτιλήνης ὡς συνέχεια καί συνέπεια τῆς στοχοθεσίας τῆς ἀρχικῆς ἕκδοσης αὐτοὖ :«χάριν ἐκεί-

νων οἳτινες συνειδητῶς εἰς τήν Ἐκλησίαν ἀνήκοντες, ἐπιθυμοὖσι νά ἕχωσι ἁπτοτέρας ἀποδείξεις τῆς ὀρθότητος τῶν φρονημάτων των, ἀλλά καί χάριν ἐκείνων οἳτινες ἐκ παρεξηγήσεως ἥ διαβολῆς ἀπέναντι τῆς Ἐκκλησίας ψυχραθέντες, ἕχουσιν ὃλως ἐν τούτοις τήν ὀρθήν κρίσιν καί τήν ἐνδόμυχον καλήν διάθεσιν εἰς τό νά ἀναγνωρίζουσι τό ἀγαθόν καί τό δίκαιον, ὃταν καταλλήλως παρουσιασθῆ εἰς αὐτούς», σαφῶς ἀνταποκρίνεται στίς σύγχρονες πνευματικές καί ποιμαντικές ἀνάγκες τῆς ἱστορικῆς Μητρόπολης Μυτιλήνης. Ὁ πρῶτος τόμος ἐντυπωσιάζει γιά τήν καλαίσθητη ἕκδοσή του, γιά τόν πλοὖτο τῆς θεματολογίας του, ποικίλου θεολογικοὖ καί πολιτισμικοὖ ἐνδια φέροντος τοπικοὖ χαρακτήρα. Σά κείμενα διακρίνονται γιά τό ὑψηλό ἐπιστημονικό ἐπίπεδό τους καί ἀποτελοὖν ἀξιόλογη προσφορά στό χῶρο τῆς σύγχρονης ἕρευνας.

23

Ἐλάβαμε καί εὐχαριστοῦμε ΕΛΙΑ: Σο ιερό σύμβολο των αγώνων και της ειρήνης 2ο Υέστιβάλ Ποίησης Θεσσαλονίκης ΢υλλογή βραβευμένων ποιημάτων μεταξύ τῶν οποίων καί τό :

             Σης Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου–Υιλιππίδου, κόρης του ὁμογαλάκτου π. Γεωργίου Διαμαντοπούλου, το ὁποίο ἕλαβε καί τό πρῶτο βραβεἶο στό ἀνωτέρω Υεστιβάλ. Σόσον ὁ Αἰδεσ.Πρωτοπρ. π. Γεώργιος Διαμαντόπουλος, ὃσον καί ἡ κόρη του Ἀνδρομάχη ἕχουν ἐπανειλημμένα τιμηθεἶ ἀπό πανελλήνιους πολιτισμικούς φορεἶς γιά τό ἕργο καί τήν προσφορά τους στή Λογοτεχνία καί τήν πολιτισμική ζωή τῆς Θάσου.

ΔΚΔΗΜΙΑΙ ΓΕΨΡΓΙΟ΢ ΝΑΡΛΗ΢ (Ἀπόφοιτος 1941) Ἐξεδήμησεν εἰς Κύριον τήν 3ην Υεβρουαρίου στήν Ἀθήνα. Ἐκ τῆς νήσου Φάλκης τῶν Πριγκηποννήσων καταγόμενος, μετά τήν ἀποφοίτησή του στή Δημοτική ΢χολή τῆς γενέτειράς του καί στό Γυμνάσιο τῆς Μεγάλης τοὖ Γένους ΢χολῆς, τό 1935 εἰσῆλθε στή Θεολογική ΢χολή γιά τίς λυκειακές καί θεολογικές σπουδές του . Μετά τήν ἀποφοίτησή του τό ἕτος 1941, παρηκολούθησε ἐπί διετίαν μαθήματα εἰς τήν ΢χολήν Καλῶν Σεχνῶν τοὖ πανεπιστημίου τῆς Πόλης. Ἐν συνεχείᾳ ἐδίδαξε εἰς τήν Δημοτική ΢χολή τῆς νήσου Ἀντιγόνης, διατελέσας καί Διευθυντής αὐτῆς.’Αργότερον καί εἰς στήν ἰδιωτική ΢χολή τῆς Σαρσῆς Βαρίδου, στό Πέραν τῆς Πόλης. Σό ἕτος 1952 διωρίσθη καθηγητής τῶν θρησκευτικῶν καί τῶν καλλιτεχνικῶν μαθημάτων στό Ζωγράφειο Λύκειο, διδάξας καί τά Ἑλληνι8κά στίς γυμνασιακές τάξεις. Κατά περιόδους δίδαξε καλλιτεχνικά μαθήματα στό Ἰωακείμειο παρθεναγωγεἶο καί στό Γαλλικό Λύκειο Υροντιστη ριακἀ δέ καί στό Ζάππειο παρθεναγωγεἶο. Μετά ἀπό τριακονταπενταετῆ ὑπηρεσία στά ἐκπαιδευτήρια τῆς Πόλης, τό 1987, ἀπεσύρθη τῆς ἐνεργοὖ ὑπηρεσίας καί ἦλθε καί ἐγκατεστάθη οἰκογενειακῶς στήν Ἀθήνα.

Δρςία Θεξλόγωμ Χάλκηρ

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία ἐψάλη στό νεκροταφειακό ναό τοὖ Παλαιοὖ Υαλήρου στίς 5 Υεβρουαρίου. Σήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο ἐξεπροσώπησεν ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. ΢εραφείμ Υαράσογλου. Παρέστησαν πολλοἶ ἀπό τούς ἐνταὖθα διαβιούντας ἐκπαιδευτικούς συναδέλφους του, καθώς πολλοί καί ἐκ τῆς Πόλης, οἱ ὁποἶοι λόγῳ διακο- πῶν εὑρίσκοντο παρεπιδημοὖντες στήν Ἀθήνα

εκξιμηθη Ο μηςοξπξλιςηρ γεοωμ ηοακλειαρ τωςιξρ Ὁ Μητροπολίτης Γέρων Ηρακλείας Υώτιος κατά κόσμον Δημήτριος ΢αββαἺδης τήν ἐξεδήμησεν εἰς Κύριον. Ἐγενήθη τό 1924 στή Φαλκηδόνα Κωνσταντινουπόλεως καί εἰσῆλθε στή ΢χολή τό 1942, ἀποφοιτήσας αὐτῆς τό 1946. Ἐχειροτονήθη εἰς Διάκον τό 1945, εἰς Πρεσβύτερον τό 1959 καί εἰς Ἐπίσκοπον τό ἵδιον ἕτος. Ἡ νεκρώσιμος ἀκολουθία ἐψάλη ἐν τ῵ Πανσέπτῳ Πατριαρχικ῵ Να῵ τοὖ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοὖ Σροπαιοφόρου, τήν Σετάρτῃ, 27ην Ἰουνίου 2007.Σῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας προέστη ἡ Α.Θ.Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος μετά τῶν ἐν Υαναρίῳ ΢εβ. Ἀρχιερέων.Σόν ἐπικήδειον ἐξε φώνησε ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμ. κ. Βαρθολομαἶος, Ὑπογραμματεύων τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς ΢υνόδο,καί ὁ ἐνταφια σμός τοὖ μακαριστοὖ Ἡρακλείας ἕγινε ἐν τ῵ οἰκογενειακ῵ τάφῳ αὐτοὖἐν τ῵ Κοιμητηρίῳ τῆς Φαλκηδόνος.

24

Ἒκτακτες εἰσφορές –δωρεές Μελῶν τῆς Ἑστίας Ἀπό 1ης Ἰανουαρίου 2007 μέχρι τέλους Ἰου- νίου 2007 ἡ Ἑστία ἕλαβε τίς παρακάτω οἰκονομικές ἐνισχύσεις τῶν Μελῶν της: Α.Θ.Π.Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος<<<<<<<<<<..<.€ 1.500 ΢εβ. Ἀρχ/πος Θυατείρων κ. Γρηγόριος <<<.£ 600 ΢εβ. Μητροπ. Δέρκων κ. Κωνσταντἶνος <<...£ 300 ΢εβ. Μητροπ. Πριγκηποννήσων <<<<<<.€ 500 ΢εβ. Μητροπ. Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος<<<.....€ 300 ΢εβ. Μητροπ.Βελγίου κ. Παντελεήμων<<.....€ 250 ΢εβ. Μητροπ. Καρπάθου κ. Ἀμβρόσιος<..<..€ 180 ΢εβ. Μητροπ. Πηλουσίου κ. Καλλίνικος<<<€ 200 Πανοσ.Ἀρχιμ.κ.Φρυσόστομος Ξυνός .<<<<.€ 500 Πανοσ.Ἀρχιμ. Κ. ΢τέφανος Καλόγηρος<<<.€ 100 Αιδεσ. Πρωτοπρ. π. Κων/νος Φαλκιάς<.. <<.€ 100 Αίδεσ. Πρωτοπρ. Π. Νικόλαος Ἰωσηφίδης<< € 135 Κ. Δημήτριος Παλαβίδης<<<<<<<<<...€ 100

Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο ἐκφράζει τίς θερμές εὐχαριστίες αὐτοὖ πρός τούς ἀνωτέρω δωρητές, Μέλη τῆς Ἑστίας.

ΔΝΖΜΔΡΩ΢Ζ ΜΔΛΩΝ ΣΖ΢ Δ΢ΣΗΑ΢ Ἡ ἐξ 20 Εὐρώ συνδρομή ἥ ὁποιαδήποτε ἕκτακτος οἰκονομική ἐνίσχυσις δύνανται νά κατατίθενται εἰς τούς κάτωθι λογαριασμούς τῆς Eurobank: Ὂνομα λογαριασμο: Ἑστία Θεολόγων Φάλκης Αριθ. Λ/σμοὖ διά Εὐρώ: 14-92009-00010-49 Ἀριθ.λ/σμοὖ διά US$ : 12-92011-012250-20 Ἀριθ. λ/σμοὖ διά Α$ : 12-92011-19250-20 Παράκλησις, ὃπως ἐνημερώνεται ἡ Γραμματεία διά τάς καταθέσεις γραπτῶς ἥ τηλεφωνικῶς, προκειμένου να ἀποστέλλεται ἡ σχετική ἀπόδειξις.

Ἐπιρκετθεῖςε ςημ ἰρςξρελίδα μαπ

www.estia-theol-halkis.gr