Page 1

You are currently browsing the monthly archive for Φεβρουαρίου 2008.

Ανομβρία,γιατί η θάλασσα τραβιέται τέσσερα μέτρα μέσα; Φεβρουαρίου 29, 2008 in Φυσικό περιβάλλον-Δάση | 1 Σχολιο (Edit) Είναι κατά τη γνώμη μου λάθος να βρισκόμαστε οι άνθρωποι με βάση τον φόβο και τη μιζέρια. Η ζωή έχει προβλήματα και χαρές και μπορούμε με τις δυνάμεις απ τα θετικά να βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματα. Η γκρίνια, η μιζέρια, η κριτική χωρίς διέξοδο, και πάνω απ όλα ο φόβος, είναι οι χειρότεροι φίλοι για τους ανθρώπους. Έτσι συμφωνώ με ένα άρθρο του κ.Γιαναρά που διάβασα σε γειτονικό ιστολόγιο όπου κάνει κριτική σε κάποιους «οικολόγους» που προβάλλουν την καταστροφή και τον φόβο για να κινητοποιήσουν άβουλες μάζες ανθρώπων. Όχι το οικολογικό κίνημα δεν ήταν ούτε στο ξεκίνημα του σαν επιστημονική διερεύνηση, ούτε στην συνέχεια του σαν πολιτική δράση προπαγανδιστής του φόβου και της αγνοίας. Αντίθετα πάντα πρότεινε την μελέτη,την πρόληψη,την δράση και την πολιτική υπευθυνότητα. Είναι ακριβώς το αντίθετο της καταστροφολογίας αλλά και της μοιρολατρίας, της αγνοίας. Παρατηρώ, καταλαβαίνω, κινητοποιούμαι προλαβαίνω. Παρατηρώ λοιπόν πώς τα νερά της θάλασσας έχουν τραβηχτεί τέσσερα μέτρα μέσα. Δεν είναι πρωτοφανές να τραβιώνται τα νερά, αλλά τώρα είναι εντυπωσιακή η εικόνα. Παρατηρώ την φύση γύρω μου τέλη Φλεβάρη. Τα χόρτα ξερά σαν νάναι τέλος Ιουνίου. Αλλα χρόνια το χορτάρι είχε θεριέψει τώρα, τα μαρούλια καχεκτικά, το σπανάκι κίτρινο, η στέρνα που μαζεύουμε το βρόχινο νερό άδεια.

Πότε θα βρέξει; Θυμάμαι είκοσι χρόνια πίσω μια μεγάλη ξηρασία, θυμάμαι λιτανεία στο Κρανίδι για να βρέξει, ξέρω πώς το πηγάδι των Διδύμων το άφηναν για δέκα χρόνια πώς το Κρανίδι εγκαταλείφθηκε δύο φορές λόγω ανομβρίας. Φυσικά υπάρχουν κύκλοι στη φύση πάντα υπήρχαν.


Όμως αυτοί οι κύκλοι φαίνεται πώς τώρα ενισχύονται από εμάς.

Και όχι μόνο. Φαίνεται πώς ο τρόπος ζωής μας φτιάχνει ένα νέο κλίμα με τυφώνες καύσωνες πλημμύρες και ξηρασίες. Και εμείς συνεχίζουμε χωρίς σκέψη .Με ένα μόνο στόχο. Πιο πολλά υλικά αγαθά. Λεφτά, αμάξια, σπίτια, ρούχα, φαγητό. Λες και η ποσότητα αυτή θα μας γλιτώσει από κάτι που φοβόμαστε.

Ας κάνουμε λίγο κράτει.Όχι άλλη ανάπτυξη.Καιρός για ποιότητα.

Στάση ΚΤΕΛ στην κάτω πλατεία στο Κρανίδι Φεβρουαρίου 28, 2008 in Ανεξάρτητη Αυτοδιοικηση-Δημοι Ερμιονιδας | 2 σχόλια (Edit) Αναδημοσιεύω απο τις Παρεμβάσεις (δες δίπλα στα link)την παρακάτω επιστολή .Οποιοι ξέρουν κάτι ας σχολιάσουν «Αθήνα 4 – 2 – 2008 Αγαπητέ μου κύριε Σφυρή, Εκλεγμένε Δήμαρχε και πρώτε πολίτη του Δήμου μας, Την παρελθούσα Παρασκευή 01 – 02 – 2008 το βράδυ έφθασα με το λεωφορείο του Κτελ Αργολίδος από την Αθήνα στο Κρανίδι μας. Όταν μετα παρακλήσεων ζήτησα να μου τοποθετήσουν τις αποσκευές για την στάση της Κάτω Πλατείας μου είπαν ότι δεν θα γίνει η στάση. Αφού μου είπαν έτσι, εγώ ζήτησα να μάθω την αιτία της αλλαγής και μας είπαν ότι αυτή η αλλαγή έγινε κατόπιν της γνώμης Σας, του Δημάρχου Κρανιδίου! Όταν όμως τους είπα ότι αυτό αποκλείεται να το έκανε ο Δήμαρχος μας, αυτοί αντέδρασαν και είπαν να απευθυνθούμε σε εσάς (για τα παράπονα μας, κατά πως λέει ο λαός «τα παράπονα σας στο Δήμαρχο»).


Άρα, ερωτώ υμάς, εσείς πήρατε αυτή την απόφαση : τα από Αθηνών διερχόμενα λεωφορεία να μην κάνουν την απαραίτητη όσο και παλαιοτάτη στάση, για τους επί τρεις και πλέον ώρες ταξιδεύοντες ανθρώπους – επιβάτες;;; Να μην κατέρχονται μετά των αποσκευών τους στην πλατεία την κατά το κοινώς λεγόμενο ‘‘κάτω πλατεία’’, την πλατεία του αλήστου μνήμης ήρωος, Αρχιμανδρίτου κυρού Αρσενίου Κρέστα;;; Είναι εφικτό να κατερχόμεθα από την κεντρική – άνω πλατεία με τις αποσκευές μας;;; Ποίος ο λόγος να χρησιμοποιούμε ένα μέσο που καθυστερεί και δεν μας εξυπηρετεί προς το δικό μας συμφέρον και την δική μας ευκολία (των αμοιβόντων προς τον σκοπό αυτό ικανοποιητικώς) ; Δηλαδή θα μπορούσε η με μεταφορικά μέσα ιδιωτικά – να είναι ασφαλεστέρα η μετακομιδή με ίδια μέσα -taxi- προς τούτο υπάρχοντα αρκετά. Π α ρ α κ α λ ώ επιληφθείτε προσωπικώς! Όλους μας ενδιαφέρει η λύση των προβλημάτων που μας αφορούν για την ασφαλή και ταχεία (μετα) κομιδή στα μέρη μας, στην ξεχασμένη νότια Αργολίδα ιδία δε την Ερμιονίδα! Μετά τιμής. Ιεροδιάκονος Ιερόθεος Λουμουσιώτης Κοινοποίηση : (στις Έδρες τους) 1. Νομάρχη Αργολίδος. 2. Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου. 3. Μείζων Αντιπολίτευση Δήμου Κρανιδίου. 4. Ελλάσων Αντιπολίτευση Δήμου Κρανιδίου. 5. Υπεύθυνο των Κτελ Αργολίδος» Σε εισαγωγικά βρίσκεται το κείμενο της επιστολής.

Βιολογικός Καθαρισμός Κρανιδίου2(συνέχεια) Φεβρουαρίου 28, 2008 in Βιολογικoi καθαρισμoi Αποχετευσεις | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit)


Στίς 22/1/2008 υπέβαλλα μιά αίτηση πρός την Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης Αποχέτευσης Κρανιδίου (ΔΕΥΑΚ )αριθμός πρωτοκ 69. Σας παρακαλώ να με ενημερώσετε 1.Ποιό ειναι το BOD5 των υγρών του βιολογικού καθαρισμού 2.Που παρέχονται τα νερά που παράγονται 3.Που αποτίθεται η λυματολάσπη. Στις 22/2/2008 ενα μήνα μετά και τρείς επισκέψεις με ειδοποίησαν να παραλάβω την απάντηση με τον ιδιο αριθμ πρωτοκ.που ειναι αυτή. Σε συνέχεια της υπ αριθμ 69/22-1-2008 αιτήσεως σας, σας προσκομίζουμε τις αναλύσεις του εξερχομένου προϊόντος του Εργοστασίου Βιολογικού Καθαρισμού και σας ενημερώνουμε οτι η διάθεση των επεξεργασμένων λυμάτων γίνεται σύμφωνα με την υπ αριθμ 1089/19-4-2004 Αποφαση Εγκρισης Περιβαλλοντικών ορων της Γενικής Γραμματέως Περιφερειας Πελοποννήσου ,οπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ αριθμ 4995/19-12-2005 Απόφαση της Γ.Γραμματέως υπογραφή ο πρόεδρος Σ.Κακουριώτης Αυτά. Εγώ δεν κατάλαβα που πάει το νερό του βιολογικού καθαρισμού και που η ακατέργαστη λυματολάσπη. Προφανώς η απαντηση ειναι σύμφωνα με την τάδε απόφαση .Και αναρωτιέμαι ειναι μυστικό τι κάνουμε τα υπόλοιπα απο τα σκατά μας;


Μήπως τα πηγαίνουμε κάπου που δεν πρέπει να το γράψουμε σε ενα έγγραφο γιατι θα υπάρχουν συνέπειες; Ακολουθούν δύο σελίδες με στοιχεία για τις περιόδους 6/10/2006-18/4/2007 και 15/5/2007-15/11/2007.Τα αναδημοσιεύω και ελπίζω να φαίνονται γιατί η φωτοτυπία εχει πρόβλημα.

Προφανώς δεν τελειώνουμε εδώ .


Ας δούμε ομως τι ειναι αυτό το DOD5 ετσι για αρχή τι ειναι ο βιολογικός καθαρισμός και που βρισκόμαστε σήμερα.Ετσι το παζλ θα αρχίσει σιγά σιγά να σχηματίζεται και η εικόνα θα καθαρίσει. Μια πρώτη ενημέρωση για τους βιολογικούς καθαρισμούς (Τα στοιχεία αντλήθηκαν από το περιοδικό Νέα Οικολογία Απρίλιος 1989 σε μετάφραση άρθρου από το περιοδικό La Recherche νο 195 Ιανουάριος 1988 που έκανε η Καίτη Οικονόμου. 1.Κατ αρχήν δεν υπάρχει καθαρό νερό.Ο βαθμός ρύπανσης του νερού (η της καθαρότητας του ) μεταβάλλεται ανάλογα με τη χρήση που προβλέπεται 2. Για να μετρήσουμε την καταλληλότητα του νερού για τηπροβλεπόμενη χρήση, έχουμε διάφορες μονάδες και μεθόδους μέτρησης. Υπάρχει η μονάδα BOD 5 που εξετάζει την βιοαποδομήσιμη οργανική ύλη. Η ΜΕS που εξετάζει την περιεκτικότητα σε αιωρούμενα στερεά,και δίνει την συγκέντρωση σε οργανικά και ανόργανα σωματίδια που μπορούν να κατακρατηθούν με διήθηση μέσα στο εργαστήριο. Η DCO ( χημική ζήτηση σε οξυγόνο)που λαμβάνεται με τη δράση ενός ισχυρού οξειδωτικού σε όξινο περιβάλλον. Η COT η συνολικός οργανικός άνθρακας που λαμβάνεται με τη μέτρηση του διοξειδίου του άνθρακα που διαφεύγει κατά την πύρωση ενός μικρού δείγματος ακάθαρτου νερού. Τέλος υπάρχουν εξειδικευμένες μετρήσεις όπως των αζωτούχων και φωσφορικών συστατικών,των φαινολών (που περιέχουν σε μεγάλο ποσοστό τα απόβλητα των ελαιοτριβείων)των υδρογονανθράκων,των μετάλλων. Το πλέον διαδεδομένο τεστ(αν και το πιο χρονοβόρο και πολύπλοκο)είναι το BOD 5. Το BOD 5 ειναι η εξέταση της βιοχημικής ζήτησης του νερού σε οξυγόνο.Επιτρέπει την εκτίμηση της ποσότητας οξυγόνου (σε mg/l)που πρέπει να διαθέσουμε σε μια φυσική βακτηριολογική καλλιέργεια προκειμένου να καταναλώσει τους οργανικούς ρυπαντές μέσα σε 5 μέρες.Το πόσιμο νερό πρέπει να έχει BOD 5. μηδενική Τα αστικά υγρά απόβλητα αντιστοιχούν σε BOD 5 που κυμαίνεται από 150 έως 350 mg/l(κοιτάξτε τον σχετικό πίνακα).Τα απόβλητα ενός μέσης δυναμικότητας ελαιοτριβείου (50 m3 την ημέρα)αντιστοιχούν σε λύματα ενός οικισμού 30.000 κατοίκων(Ελευθεροτυπία 20/11/94) Η μέθοδος BOD 5 αναπαριστά σε συνθήκες εργαστηρίου το φαινόμενο φυσικούαυτοκαθαρισμού του νερού.Πώς γίνεται αυτός ο αυτοκαθαρισμός .


Μέσα στο νερό υπάρχουν ζώντα συστατικά όπως ιοί, βακτήρια, μύκητες,φύκη κλπ.Ενώ λοιπόν κάποια απ αυτά μπορεί νάνε ζημιογόνα η τοποθέτηση τους σε κατάλληλεςσυνθήκες αποτελεί μια ζύμη που πολλαπλασιάζεται σε βάρος των οργανικών βιοαποδομήσιμων ρύπων.Η χρήση των μικροοργανισμών αυτών αποτελεί την βάση όλων των σύγχρονων επεξεργασιών βιολογικού καθαρισμού. Οποιαδήποτε ανατροπή της σχέσης ανάμεσα στους «καλούς» αερόβιους μικροοργανισμούς και στους «κακούς»αναερόβιους σταματά την ορθή λειτουργίας της μονάδας. Μια σημαντική λοιπόν προϋπόθεση είναι η ανάδευση και τροφοδοσία των λυμάτων με οξυγόνο.Ας δούμε πώς λειτουργεί στην πράξη μια μονάδα βιολογικού καθαρισμού.

1.Πρώτα διοχετεύουμε τα λύματα σε μια δεξαμενή (δεξαμενή πρωτογενούς καθίζησης)όπου κατακρατούνται τα αιωρούμενα συστατικά ,λίπη ,άμμος. 2.Μετά τα διοχετεύουμε σε μια δεύτερη δεξαμενή(δεξαμενή αερισμού)όπου αναπτύσσεται μια ελεύθερη βακτηριακή καλλιέργεια και τα αναδεύουμε συνεχώς παρέχοντας οξυγόνο.Εκεί σχηματίζονται βιολογικές κροκίδες σε αιώρηση που μοιάζουν με λάσπη. 3.Το μείγμα καθαρισμένου νερού και κροκίδων οδηγείται στη συνέχεια σε μια τρίτη δεξαμενή δευτερογενούς καθίζησης .Ένα τμήμα της λάσπης που συλλέγεται με αυτό τον τρόπο επανατροφοδοτεί (σαν μαγιά) την δεξαμενή αερισμού. Το υπόλοιπο απομακρύνεται μαζί με τις άλλες ακαθαρσίες που προκύπτουν από την επεξεργασία και ειδικότερα τα αρχικά αιωρούμενα συστατικά που κατακρατήθηκαν στην πρώτη δεξαμενή. 4.Τέλος απελευθερώνεται το νερό που επεξεργάστηκε η μονάδα.

Πολιτικά και πολύ σημαντικά Φεβρουαρίου 26, 2008 in Πολιτική-Κοινωνία των πολιτών | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Είναι πολιτική μόνο τα τοπικά, τα σχετικά με την καθημερινότητα μας; Όχι βέβαια. Ένας πόλεμος στα Βαλκάνια με αφορμή ένα νέο κράτος, ένας νέος αρχιεπίσκοπος με νέα ματιά στις σχέσεις εκκλησίας πολιτείας, ένας νέος (κυριολεκτικά) αρχηγός του συνασπισμού, η μείωση των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, οι απόψεις του ΚΚΕ


για την συνεργασία της αριστεράς ,ο νέος πρόεδρος της πολύπαθης Ελληνικής γωνιάς που λέγεται Κύπρος. Όλα αυτά είναι πολιτική έχουμε γνώμη γι αυτά, ακούμε στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, διαβάζουμε στις εφημερίδες. Είναι όλα κομμάτια του μωσαϊκού της καθημερινότητας μας, διαμορφώνουν συνειδήσεις δράσεις και αντιδράσεις. Είναι επιλογή μου σ αυτό τον χώρο να μην γράφω για όλα αυτά τα τόσο σημαντικά πράγματα.Αυτό το ιστολόγιο δεν είναι εφημερίδα ούτε σχολιαστής γενικά της επικαιρότητας. Είναι ένας χώρος έκφρασης πάνω στα τοπικά δρώμενα η ελπίδα να ξεκινήσει ένας διάλογος για εκείνα τα σημαντικά που δεν καταγράφονται αλλού. Όσο για τα υπόλοιπα( και τόσο σημαντικά) υπάρχουν κι άλλα ιστολόγια η αν θέλετε άλλοι χώροι με μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα για να εκφραστούν οι απόψεις. Ας βρούμε τους κοινούς τόπους δράσης, εμείς οι κάτοικοι της Ερμιονίδας, κι ας συγκρουστούμε αλλού όπου χρειαστεί (η σύγκρουση απόψεων είναι χρήσιμη για το προχώρημα της κοινωνίας).

Γειά και χαρά ξανά Φεβρουαρίου 26, 2008 in Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Εφυγα για δέκα μέρες και απ τον τόπο κι απο το ιστολόγιο. Δουλιά, δουλιά, επρεπε να βγούν κάποια χρήματα και μου ελλειψε πολύ το γράψιμο εδώ., Κάτι μου θύμισε αυτές τις μέρες το bloging. Πολλά χρόνια πρίν στην μακρυνη Κίνα διαδόθηκε ενας τρόπος εκφρασης των μη επώνυμων ανθρώπων λεγόταν τατζεπάο (η κάτι παρόμοιο Κινέζικο) στα Ελληνικά το ονόμασαν εφημερίδα τοίχου. Με ενα χαρτί και ενα πινέλο μπορούσες να εκφραστείς σε κάποιο σημείο της πόλης και να κοινοποιήσεις τις απόψεις σου στον κόσμο. Η διαφορά με τα σημερινα ιστολόγια ειναι οχι μόνο τα ηλεκτρονικά μέσα, αλλα και το οτι το μέσο χειρίζονται οι μορφωμένοι( που εχουν διαθέσιμο χρόνο) και απευθύνωνται σε ανθρώπους της δικιάς τους κοινωνικής τάξης και μόρφωσης. Ο πολύς κόσμος ουτε χρόνο εχει να συμμετάσχει σ αυτη την δημοκρατία ουτε γνώση (και στην Ελλάδα ουτε υπολογιστή). Οπως και νάναι τα ιστολόγια χτίζουν μια αντιπληροφόρηση και δίνουν τον χώρο αυτοεκφρασης χωρίς διαμεσολάβηση. Επώνυμα η ανώνυμα πολιτικά η καλλιτεχνικά κουτσομπολίστικα η παρεΐστικα τα ιστολόγια θα γίνονται ολο και περισσότερο μέρος της καθημερινότητας μας.

Σεισμοί στην Αιγινα, στο Λεωνίδειο, στην Μεθώνη.


Φεβρουαρίου 18, 2008 in Φυσικό περιβάλλον-Δάση | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Η Αφρικανική πλάκα λοιπόν φτάνει μέχρι την Αττική και το Ελληνικό ηφαιστειακό τόξο ξεκινά από τα Μέθανα περνά από την Σαντορίνη και φτάνει στη Νίσυρο. Εδώ, έξω από εμάς, ανάμεσα στο Τρίκερι και την Ύδρα, κάπου εκεί, η γη μας ζει, κουνιέται, ετοιμάζεται για καινούργιες γέννες. Εκεί πίσω απ τις Αδέρες το ηφαίστειο των Μεθάνων βγάζει καπνούς απ τα σπλάχνα της γης. Τι είναι μια ανθρώπινη ζωή για τα εκατομμύρια χρόνια , που περνούν από γέννα σε γέννα της γης;.Τίποτα Ένα δευτερόλεπτο. Όλη μας η ύπαρξη στηρίζεται σ αυτό το δευτερόλεπτο. Αγνοούμε το βέβαιο γεγονός του θανάτου, της καταστροφής, και πορευόμαστε ,απολαμβάνουμε ,δημιουργούμε. Χτίζουμε σπίτια σκαρφαλωμένα στον κρατήρα του ηφαιστείου της Σαντορίνης (του ενεργού ηφαιστείου),χτίζουμε ζωές, οικονομίες (ανθηρές μάλιστα) ονειρευόμαστε το μέλλον. Η γνώση αυτής της δύναμης του θανάτου και της αναγέννησης δεν σημαίνει ωστόσο μοιρολατρία. Δεν πιστεύουμε πια πως ο σεισμός είναι τιμωρία του Θεού Ήφαιστου επειδή δεν κάναμε θυσίες Ο άνθρωπος γνωρίζει την γη όσο περνούν τα χρόνια .Κατανοεί τις δυνάμεις και τις συνέπειες, προσβλέπει στην μείωση των επιπτώσεων, στο μέτρο του δυνατού πάντα,και τα καταφέρνει Ο σεισμός του 53 στην Κεφαλονιά άφησε χιλιάδες νεκρούς κάτω από τα πετρόχτιστα σπίτια. Ο σεισμός πέρσι των 7 Ρίχτερ άφησε λίγες ρωγμές. Σωστά θεμέλια το οπλισμένο σκυρόδεμα σαν υλικό δόμησης, η εκπαίδευση του πληθυσμού ,οι μελέτες των σεισμολόγων, είναι επιτεύγματα της ανθρώπινης συνεργασίας και σκέψης. Σήμερα ξέρουμε πώς το ανασήκωμα, ή η καταβύθιση του θαλάσσιου πυθμένα μετά από σεισμό, μπορεί να δημιουργήσουν ένα παλιρροιακό κύμα (τσουνάμι) που όσο πλησιάζει στην αβαθή ακτή, γιγαντώνεται και μπορεί να φτάσει και τα είκοσι μέτρα (Αμοργός 1956) Τα νηπιαγωγεία σε Πόρτο Χέλι και Κοιλάδα είναι κυριολεκτικά πάνω στο κύμα. Ποια η συμπεριφορά ενός τσουνάμι σε κλειστούς κόλπους;


Ακόμα, στον κλειστό και αβαθή κόλπο της Πετροθάλασσας τα σπίτια είναι χτισμένα στα πενήντα μέτρα από το κύμα και σε υψόμετρο χαμηλότερο από την θάλασσα μέσα σε ένα μπαζωμένο βάλτο. Αν ένα τσουνάμι ξεκινήσει έξω απ το Τρικερι σε πόσα λεπτά θα φτάσει στα υπερπολυτελή σπίτι της Πετροθάλασσας; Έχουν ενημερωθεί οι κάτοικοι τι πρέπει να κάνουν; Τα λίγα λεπτά μετά από έναν ισχυρό σεισμό είναι σημαντικά. Πρέπει να πάμε σε ψηλό σημείο μακριά από την παραλία για να αποφύγουμε ένα πιθανό τσουνάμι. Το γνωρίζουν αυτό οι υπεύθυνοι των νηπιαγωγείων; Έχουν γίνει η γίνονται τακτικά μαθήματα στα παιδιά για το τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση σεισμού; Πιστεύω σαν πολίτης (κι όχι σαν ειδικός) ότι στην σεισμογενή Ερμιονίδα ένας σεισμός μεγάλος δεν είναι τόσο μια πιθανότητα οσο μια βεβαιότητα. Εχει γίνει στο παρελθόν και προβλέπεται να ξαναγίνει. Πιστεύω ότι πρέπει να διοργανωθεί μια επιστημονική ημερίδα σε κάποιο μεγάλο ξενοδοχείο (στην χειμερινή περίοδο), ημερίδα ανοικτή σε όλους τους κατοίκους να μας παρουσιαστούν από ειδικούς επιστήμονες τα δεδομένα της περιοχής και να προταθούν μέθοδοι αντιμετώπισης. Τα πρακτικά αυτής της ημερίδας να τυπωθούν σε βιβλίο να αναρτηθούν σε ιστοσελίδα και να κυκλοφορήσουν αν είναι δυνατόν από σπίτι σε σπίτι. Ένα φυλλάδιο με κωδικοποιημένα τα βήματα μετά από σεισμό πρέπει να είναι σε συνεχή χρήση καθώς και ένα σχέδιο συντονισμού των τοπικών αρχών. Μην βιαστεί κάποιος να πει ότι παραβιάζω ανοικτές πόρτες. Όλα αυτά δεν πρέπει γενικά και αόριστα να υπάρχουν. Είμαι σίγουρος ότι σε κάποιο συρτάρι είναι πεταμένα όλα αυτά τα σχέδια..Πρέπει να γίνουν και να λειτουργήσουν. Η μη πρόληψη είναι παιδί της μοιρολατρίας ,της άγνοιας, και με την σειρά της γεννά άσκοπη καταστροφή.

Απεργία για το ασφαλιστικό Φεβρουαρίου 12, 2008 in Πολιτική-Κοινωνία των πολιτών | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Δεν απεργώ αυριο γιατί ειμαι ανεργος Συμμετέχω στην πορεία γιατί κινδυνεύω στην ηλικία των πενήντα χρόνων να χάσω τα βαρέα ενσημα που εχω κολήσει τοσα χρόνια.Θα καταργήσουν λέει τους μαγείρους απο τα βαρέα.Γιατί στην δουλιά κανείς δεν σε προσλαμβάνει και δικαίως μετά τα πενήντα πέντε.Γιατί ειναι αδικο αυτό που πάει να γίνει στα παιδιά μου.Γιατί ειναι ψεύτες και κλέφτες.


Γιατί φάγανε τα λεφτά μας τόσα χρόνια και κανείς δεν ζητά συγνώμη. Για αυτό συμμετέχω. Και γιατί πιστεύω πώς οτι εχει κερδίσει ο ανθρωπος δεν του χαρίστηκε .Το πήρε με αγώνες.

Πλαστικές σακούλες Φεβρουαρίου 12, 2008 in Απορρίμματα-Ανακύκλωση | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Γύρω στα 2.5 δισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες καταναλώνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Αποτελούν το 90% της θαλάσσιας ρύπανσης ,σκοτώνουν 267 ειδη θαλάσσιων οργανισμών( κύρια θαλάσσιες χελώνες)απαιτούν εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο για την παραγωγή τους και απελευθερώνουν διοξίνη κατα την καύση τους στις χωματερές. Εγώσε προσωπικό επίπεδο συστείνω το παλιό καλό ταγάρι θυμάστε εκείνο που ηταν στη μόδα τη δεκαετία του ΄70 κυρίως στους φοιτητικούς χώρους. Ειναι καλαίσθητα, παραδοσιακά, ανθεκτικά και σε μεγάλη γκάμα σχεδίων.Αν οχι, αρνηθείτε την σπατάλη της πλαστικής σακούλας.Στριμώξτε τα πράγματα, η αρνηθείτε την σακούλα οταν ειναι λίγα. Τέλος ας ζητήσουμε απο τον Δήμο Κρανιδίου να ξεκινήσει ενα πρόγραμμα σε συνεργασία με τους καταστηματάρχες για πάνινες η βιοδιασπώμενες σακούλες ( κοστίζουν 0,05 ευρώ ενώ οι πλαστικές κοστίζουν 0,3 ευρώ)Ανάλογες κινήσεις γίνονται σε πολλές πόλεις στον κόσμο. Πιλοτικό πρόγραμμα ξεκινά ο Δήμος της Αθήνας στις 14 Απριλίου και κανονικά απο 1η Ιουνίου, ενω ενδιαφέρον δείχνουν το Κιλκίς, το Λασίθι, η Ξάνθη,οι Σέρρες, η Κηφισιά ,το Αιγάλεω ο Πειραιάς και αλλες πόλεις

Προσωπική και πολιτική στάση Φεβρουαρίου 11, 2008 in Πολιτική-Κοινωνία των πολιτών | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Απο παιδί πίστευα πώς δεν μπορείς να δεις αποτελέσματα στη ζωή σου αν τα λόγια και οι σκέψεις δεν τείνουν να ταυτιστούν με την καθημερινότητα που ζείς.Δεν μπορείς να πονάς τα ζώα και να αγοράζεις γούνινο παλτό. Μόνο οι επαγγελματίες πολιτικοί καταφέρνουν να ζήσουν μέσα σ αυτό τό ψέμα.Τα λόγια και οι σκέψεις πρέπει να γεννούν πράξεις. Εκει στην ζωή δείχνουμε πόσο αληθινοί και αποτελεσματικοί ειμαστε.Για μένα πολιτική ειναι το εργαλείο της πράξης.Tης καθημερινότητας.


Κι αν χρειαζεται η πολιτικη δράση ειναι μόνο για να βελτιώσει αυτη την καθημερινότητα,Αλλιώς κρέμασε τα πολιτικά σου εργαλεία στον τοίχο και αναψε την τηλεόραση. Ζώντας ενα μεγάλο μέρος του χρόνου στο σπίτι στο χωριό μπορώ να δώ με ικανοποίηση πώς ολα τα οργανικά απορρίμματα(30% του συνόλου των απορριμμάτων) πάνε στο κομπόστ στην αυλή μου.Αυτό οχι μόνο μειώνει τον ογκο αλλα και την υγρασία στα υπόλοιπα απορρίμματα.( Για περισσότερες πληροφορίες στην Οικολογική εταιρεία ανακύκλωσης http://ecorec.gr/index.php? option=com_content&task=view&id=165&Itemid=28#μίγμα) Ζούμε απο το βρόχινο νερό που γεμίζει την στέρνα ( οταν φυσικά βρέχει)οπως γινόταν παλιά στην επαρχία μας κι οχι μόνο. Ετσι κι αλλιώς το νερό των βυτιοφόρων ειναι υφάλμυρο με συνέπεια το χώμα στον κήπο να γίνεται σκέτο αλάτι αλλα και τα υδραυλικά να θέλουν συνέχεια αλλαγμα. Σε περιόδους οπως τώρα με την παρατεταμένη ανομβρία χρησιμοποιούμε το νερό στο σπίτι με μεγάλη προσοχή.Ο βόθρος μας ειναι αποροφητικός και ετσι πρέπει να προσέχουμε για εναν ακόμη λόγο την χρήση του νερού. Τα παλιά χρόνια οι πολίτες οντας αυτόνομοι σε σχέση με τις ανάγκες τους ηταν προσεχτικοί και φιλικοί στο περιβάλλον. Σήμερα εχοντας σχεδόν ολοκληρωτικά αφεθεί στα χέρια του κράτους (που φυσικά μας απομυζά γι αυτη την εξυπηρέτηση) εχουμε γίνει σπάταλοι.Κάπου εκεί μακρυά νομίζουμε πως υπαρχουν τα σκουπίδια μας ,το νερό, η ενέργεια.Με εναν μαγικό τρόπο εμφανίζονται τα αγαθά της επιβιωσης μας και με τον ιδιο μαγικό τρόπο εξαφανίζονται τα αρνητικά.Αρκεί να εχουμε λεφτά. Τι γίνεται ομως οταν σχεδιάζεται χωμετερή η βιολογικός καθαρισμός μπροστά στην πόρτα του σπιτιού μας ;Οταν το νερό του Δήμου ειναι καρκινογόνο απ τα λιπάσματα μας που αλλόγιστα μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα; Πολιτική στάση σημαίνει να ξαναβρούμε το νήμα που μας ενώνει με τους συνανθρώπους μας και την φύση.Να γίνουμε υπεύθυνοι πολίτες Να θυμηθούμε πως ιδιώτης στα αρχαία Ελληνικά αλλα και στα συγχρονα Αγγλικά και Γαλλικά, σημαίνει βλάκας.

Για μιαν αλλη ενημέρωση Φεβρουαρίου 10, 2008 in Πολιτισμός | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008 Σβύνω την τηλεόραση


Λέω ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ της AGB οχι στα κουτσομπολιά, στην υποκουλτούρα, στα ψευτοπορνό πρωΐνάδικα,στην διαφήμηση,στην πλύση εγκεφάλου,στους ψεύτες δημοσιογράφους,στην μαζοποίηση,στην αμορφωσιά που βαφτίζεται ενημέρωση. You are currently browsing the monthly archive for Φεβρουαρίου 2008.

Καταστροφή δέντρων στο Κρανίδι Φεβρουαρίου 8, 2008 in Φυσικό περιβάλλον-Δάση | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Το εγκλημα εγινε πρίν απο δύο χρόνια.Στον δρόμο που παέι απο το σουπερ μαρκετ Κρητικός προς Πετροθάλασσα και Φλάμπουρα.Κάποιο μηχάνημα (φορτωτής ισως;)εσπρωξε και εριξε ολα τα πεύκα στην ακρη του δρόμου.Δέντρα μεγάλα ομορφα.Θυμάμαι την δεκαετία του 80 ηταν χωματόδρομος χελώνες λαγοί αλεπούδες τα βράδυα.Πήγαινες αργά για να μην σπάσεις το αυτοκίνητο στις λακούβες.Μετά ο στενός δρόμος αλφατοστρώθηκε τα αυτοκίνητα τρέχουν γρήγορα και η διαδρομή ειναι επικίνδυνη,η ορατότητα κακή.Εγινε και μια μονάδα σκυροδέματος οι μπετονιέρες πάνε κι ερχονται.Στην διαμαρτυρία μου στο δασαρχείο η απαντηση ηταν “και τι να κανουμε για τα ξεριζωμένα δέντρα, κάντε καταγγελία”. Ποιόν να καταγγείλω.Ειναι ολοι αγνωστοι. Και ολα γνωστά. Σιγά μηπως και δεν ξέρουν στα καφενεία ποιός εριξε τα δέντρα.Ολοι ξέρουν και οσοι δεν συμφώνησαν φοβούνταινα καταγγείλουν Τι να κάνουμε λοιπόν. Εισαι κατά της ανάπτυξης κύριος; Επιμένω κύριοι.Ανάπτυξη δεν σημαίνει σκοτώνω οτι με εμποδίζει να βγάλω λεφτά. Ανάπτυξη δεν σημαίνει οτι αν κάποιες ενέργειες γεμίζουν την τσέπη μου σήμερα θα την γεμίζουν και αυριο. Και τελικά αυτό το σήμερα δεν ειναι μια παγωμένη στιγμή στον χρόνο.Εχει μέσα του το χτές ΚΑΙ το αυριο. Κυρίως αυτό το αυριο που ερχεται πολύ πιο σύντομα από οσο φαντάζεστε και φαντάζει


εφιαλτικό

αλτικό


αλτικό


Συνάντηση Ανεξάρτητων Δημοτικών κινήσεων στο Ναυπλιο Φεβρουαρίου 7, 2008 in Ανεξάρτητη ΑυτοδιοικησηΔημοι Ερμιονιδας | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit)

Λένε πολλοί καί πολλές πώς τίποτα δεν γίνεται πώς ολα ειναι μαύρα.Κι ομως μες την νύχτα πάντα ετοιμάζεται η μέρα,πολλά γίνονται μόνο που ειναι σκόρπια και χωρίς δημοσιότητα γι αυτό και αξίζουν της προσοχής μας.Ειναι το αυριο που γεννιέται με πόνους και αγωνία Διακήρυξη αρχών των Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων Στο διήμερο της συνάντησης των Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων στο Ναύπλιο στις 1920 Ιανουαρίου 2008 κατέληξαν στο κείμενο της Διακήρυξης των αρχών των κινήσεων που συμμετέχουν. Το κείμενο αυτό θα δοθεί στην δημοσιότητα για ένα ανοικτό δημόσιο διάλογο μέχρι την επόμενη συνάντηση της Πάτρας, που θα γίνει στις αρχές Μαρτίου. Το κείμενο θα δοθεί σε όλες της εφημερίδες και θα αναρτηθεί σε όλα τα sait και τα BLOG ώστε να κατατεθούν απόψεις και σκέψεις για την διακήρυξη του Δικτύου. Το δίκτυο μας αποτελείται από Ανεξάρτητες Αυτοδιοικητικές Κινήσεις, που, ενώ διατηρούν την πλήρη προγραμματική, πολιτική και οργανωτική τους αυτοτέλεια, τις ενώνει η θέληση να αγωνιστούν από κοινού για την ανεξαρτησία της Αυτοδιοίκησης απέναντι στην πολιτική και οικονομική εξουσία. Ανεξαρτησία, που κατά κύριο λόγο εκφράζεται στην αντίληψή μας για τη σχέση της Αυτοδιοίκησης με τα πολιτικά κόμματα, σχέση την οποία θέλουμε να επανατοποθετήσουμε στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού των διακριτών ρόλων ενός έκαστου και της ειλικρινούς συνεργασίας. Είμαστε κομμάτι της πολιτικής ζωής της χώρας και αυτονόητα σεβόμαστε βαθιά τον θεσμικό ρόλο των κομμάτων. Όμως, ακριβώς γι’ αυτό, δεν θέλουμε να απαξιώνεται στη συνείδηση του πολίτη η πολιτική ως συναλλαγή των “τεχνικών της εξουσίας” εις βάρος της κοινωνίας των πολιτών, ούτε τα κόμματα ως μηχανισμοί χειραγώγησης της κάθε δημιουργικής προσπάθειας και υποκατάστασης της κοινωνίας. Είμαστε αντίθετοι στη λογική του κομματικού χρίσματος, που αποτελεί ωστόσο μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Είμαστε, ταυτόχρονα, αντίθετοι στην ιδέα μιας Αυτοδιοικητικής Κίνησης που λειτουργεί ως δούρειος ίππος της οικονομικής ελίτ, που μεταφέρει τον μπερλουσκονισμό στην Αυτοδιοίκηση και επιδιώκει να ασκήσει απευθείας την εξουσία, συχνά υπό τον μανδύα της ανεξαρτησίας απέναντι στα κόμματα. Η παραπάνω αξιακή τοποθέτηση είναι που διαφοροποιεί την κάθε Κίνηση που συμμετέχει στο Δίκτυό μας από τις υπόλοιπες και το Δίκτυό μας συνολικά. Αυτή, όμως, η διαφοροποίηση δεν μας οδηγεί στην έπαρση και στην υποτίμηση άλλων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων με αξιόλογη παρουσία και έργο. Άλλωστε, οι Κινήσεις και το Δίκτυό μας είναι υπέρ των ευρύτερων συνεργασιών στη βάση αρχών και στόχων. Όπως διαπιστώσαμε και στην ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ μας,ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό πολιτών τείνει να αποδεσμεύεται από την κηδεμονία κομματικά «χρισμένων» σχημάτων. Πολλά ανεξάρτητα αυτοδιοικητικά σχήματα γνώρισαν αυξημένη κοινωνική αποδοχή και σημείωσαν αξιόλογη εκλογική επιτυχία και ένας μεγάλος αριθμός ενεργών πολιτών που ενθάρρυναν, στελέχωσαν και στήριξαν αυτά τα σχήματα εκφράζει τη βούληση να συνεχιστεί αυτό το εγχείρημα, που φαίνεται να έχει μέλλον και προοπτική. Σήμερα, μεγάλα ζητήματα έχουν έλθει στο προσκήνιο και επιζητούν ρυθμίσεις και λύσεις. Η θεμελιακή και αδιαπραγμάτευτη θέση μας είναι ότι οι όποιες ρυθμίσεις και λύσεις οφείλουν να λειτουργήσουν σε όφελος των τοπικών κοινωνιών και της χώρας γενικότερα.Ενδεικτικά: · Ο δημοκρατικός και ολοκληρωμένος στρατηγικός σχεδιασμός με κοινωνικό έλεγχο, ιεράρχηση προτεραιοτήτων και σαφή χρονικό ορίζοντα. · Η κατάλληλη επιλογή μοντέλου ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών που εξασφαλίζει τα δικαιώματα των πολιτών και καλύπτει τις ανάγκες τους. · Η καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης με ταυτόχρονη επιλογή πολιτικών προστασίας του περιβάλλοντος και των δημόσιων χώρων (βουνά, δάση, ελεύθερες παραλίες, κοινόχρηστοι χώροι κ.λπ.), σύγχρονης διαχείρισης των απορριμμάτων και προώθησης προγραμμάτων ανακύκλωσης.


· Η κατασκευή έργων υποδομής και ανάπτυξης των χωριών, των πόλεων και ευρύτερων περιοχών, έργων βελτίωσης της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής των πολιτών, έργων με ποιότητα, σεβασμό στο περιβάλλον και αισθητική. · Η αντίσταση στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, όταν αυτά βλάπτουν τις τοπικές κοινωνίες, αλλά ταυτόχρονα και η αξιοποίηση των ενεργών δυνάμεων της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η αμοιβαία επωφελής και διάφανη συνεργασία μαζί τους έτσι, ώστε να εξασφαλίζονται τα κοινωνικά αγαθά, προς όφελος του συνόλου. · Η διεκδίκηση ουσιαστικού ρόλου σε θέματα εκπαίδευσης, πολιτισμού και αθλητισμού. · Ο σχεδιασμός χωριών και πόλεων με ταυτότητα, ανθρώπινα μεγέθη, μνημεία, αρχιτεκτονική αισθητική και κυκλοφοριακό σύστημα που δίνει προτεραιότητα στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στους πεζούς. · Η εφαρμογή κοινωνικών πολιτικών για τη στήριξη της οικογένειας, των εφήβων, των ηλικιωμένων, των ΑΜΕΑ, των μειονεκτούντων και γενικά των αδυνάμων συμπολιτών μας, με στόχο την κοινωνική συνοχή και την κοινωνία της αλληλεγγύης. · Η ριζική αναδιάρθρωση των θεσμών της αυτοδιοίκησης, ο εκσυγχρονισμός της διοικητικής τους μηχανής, η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων στα διαμερίσματα και τις γειτονιές προκειμένου να ανταποκρίνονται στα σημερινά δεδομένα και στην προοπτική των μεγάλων αλλαγών για πραγματική τοπική εξουσία. · Η εξασφάλιση ισχυρής και ταυτόχρονα δημοκρατικής διοίκησης, ανοιχτής στις καινοτομίες, τολμηρής σε ρήξεις, ικανής να ανοίγει δρόμους, να προγραμματίζει σε βάθος χρόνου, να συνεργάζεται με όλες τις δυνάμεις και τους φορείς, να δίνει λόγο στους πολίτες. · Η ενθάρρυνση της συμμετοχής των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων και στη βάση της συνευθύνης, η στήριξη της συλλογικής δράσης, η διευκόλυνση του ελέγχου συλλογικού ή ατομικού, η καλλιέργεια πνεύματος εθελοντισμού και η αξιοποίησή του. Οι Αυτοδιοικητικές Κινήσεις που αποτελούμε τα ιδρυτικά μέλη της Πρωτοβουλίας, στη θέση κομματικά συμπαγών παρατάξεων αντιπροτείνουμε την πολύχρωμη συσπείρωση των πολιτών με συγκολλητικό υλικό την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τον τόπο που ζουν. Συσπείρωση, χωρίς εκ των πρότερων αποκλεισμούς, στη βάση ενός προγραμματικού λόγου που οι ίδιοι οι πολίτες-μέλη της κάθε Κίνησης διαμορφώνουν και εκφωνούν. Η πολυχρωμία μιας τέτοιας συσπείρωσης, δηλαδή η συνύπαρξη διαφορετικών απόψεων και ιδεολογικών αφετηριών, μπορούν να μετατραπούν σε δυναμικά προωθητικά στοιχεία. Με την προϋπόθεση, φυσικά, ότι η κάθε Κίνηση έχει την αναγκαία βούληση και δυναμική να συνθέσει την πολυχρωμία της σε συγκεκριμένο πολιτικό λόγο για την κοινωνία, την ευθύνη διεύθυνσης της οποίας επιδιώκει να αναλάβει. Για να γίνει αυτό, συμφωνούμε ότι κάθε Κίνηση με τους δικούς της τρόπους, ταχύτητες και μορφές καλείται να διαμορφώσει ένα πλαίσιο φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών, στη βάση της Ανεξαρτησίας της Αυτοδιοίκησης απέναντι στην οποιασδήποτε μορφής οικονομική, κρατική ή κομματική εξουσία, με κυριότερα τα παρακάτω: 1. Τη στήριξη στις πολύμορφες συλλογικότητες των τοπικών κοινωνιών σταθερές και πρόσκαιρες, στα κινήματα της πόλης, παραδοσιακά και νέα. Στόχος μας δεν μπορεί να είναι απλώς η συναίνεση, δεν μας αρκούν τα τυπικά στοιχεία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Αντίθετα, επιδιώκουμε τη συμμετοχή των πολιτών είτε μεμονωμένα είτε συλλογικά στο σύνολο των δημοτικών δραστηριοτήτων και στον καθημερινό έλεγχο της δημοτικής εξουσίας. Σκοπεύουμε να δοκιμάσουμε στην πράξη νέες μορφές δημοκρατικής οργάνωσης όπως είναι ο συμμετοχικός προϋπολογισμός, η δημιουργία εθελοντικών ομάδων γειτονιάς, οι ανοιχτές συνελεύσεις, τα τοπικά δημοψηφίσματα και η απόδοση αποφασιστικών αρμοδιοτήτων στα διαμερισματικά συμβούλια. 2. Τη διεκδίκηση λύσεων που να βασίζονται σ’ έναν δημοκρατικό σχεδιασμό με θεσμοθετημένο κοινωνικό έλεγχο. Λύσεων αντίστοιχων με τις ανάγκες των πολιτών και με ιεραρχήσεις που προτάσσουν τις ανάγκες των ασθενέστερων τμημάτων της τοπικής κοινωνίας. Ο στόχος αυτός μπορεί να υλοποιηθεί μόνο με την εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού με σαφές πολιτικό πλαίσιο (δημοκρατικός και περιβαλλοντικός αναπτυξιακός προσανατολισμός), με συγκεκριμένες δράσεις και χρονοδιάγραμμα, φάσεις υλοποίησης και μηχανισμό παρακολούθησης των επιπτώσεων. 3. Την παλαιά αλλά με διαχρονική ισχύ οικολογική αρχή «Σκέψου πλανητικά, δράσε τοπικά» (glocal). Μια ανεξάρτητη αυτοδιοικητική κίνηση δεν είναι ένα συνονθύλευμα τοπικιστών που προσπαθούν αμυντικά να υπερασπίσουν τα όποια κεκτημένα ή να μοιρολογήσουν για τη χαμένη δόξα της πόλης τους αλλά μια ένωση πολιτών που παλεύουν να την αναβαθμίσουν στηριζόμενοι κυρίαρχα στις δυνάμεις της κοινωνίας τους.


4. Την προώθηση του μοντέλου της ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. Ενός χωριού, πόλης ή ευρύτερης κοινοτικής οργάνωσης που θα ικανοποιεί ταυτόχρονα τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες των πολιτών. Μιας πόλης με κοινωνική συνοχή, όπου θα αναπτύσσονται ισορροπημένα το κέντρο, οι συνοικίες και οι γειτονιές της. 5. Τον σταθερό προσανατολισμό της Κίνησης στην κατεύθυνση υπεράσπισης του δημόσιου χώρου σε όφελος των πολιτών. Ο δημόσιος χώρος, όπου μπορούμε να αναπνεύσουμε, να περπατήσουμε, να γνωριστούμε, να διασκεδάσουμε, να διαδηλώσουμε, να λειτουργήσουμε, τελικά, ως φυσικά όντα και ως πολίτες συρρικνώνεται διαρκώς και υποβαθμίζεται. Για μας, ο δημόσιος χώρος δεν είναι το φιλέτο για επιχειρηματικές δραστηριότητες αλλά η ανάσα της πόλης, ο τρόπος ύπαρξής της. Για μας, υπεράσπιση του δημόσιου χώρου δεν σημαίνει απλώς περισσότερο χώρο για πλατείες και πάρκα αλλά την επιστροφή της φύσης στους ανοιχτούς χώρους, στους δρόμους, στα οικόπεδα και στα κτήρια της πόλης μας, τη συγκρότηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου βιώσιμης κινητικότητας με προτεραιότητα στα συλλογικά μέσα συνδυασμένης μεταφοράς. Σημαίνει ανάδειξη, προστασία, και αξιοποίηση της αρχιτεκτονικής και πολιτισμικής κληρονομιάς της πόλης, βιώσιμη διαχείριση των αποβλήτων πέραν της ξεπερασμένης λύσης της δημιουργίας χώρων υγειονομικής ταφής και της περιβαλλοντικά επιζήμιας καύσης, εφαρμογή τοπικών προγραμμάτων διαχείρισης και εξοικονόμησης ενέργειας και φυσικών πόρων, διαχείριση του αστικού και περιαστικού χώρου. Σημαίνει, κοντολογίς, μια ολιστική οικολογική διαχείριση της πόλης. 6. Τη διεκδίκηση της ενίσχυσης του σχεδιαστικού και αποφασιστικού ρόλου και της αυτοτέλειας της Αυτοδιοίκησης ανεξαρτήτως του χρώματος της Κεντρικής Εξουσίας και χωρίς αυτή η διεκδίκηση να ευτελίζεται σε καταγγελτικό μηχανισμό ή σε άλλοθι απραξίας. 7. Την αντιπαράθεση με τον λαϊκισμό και τον δογματισμό. Μια ανεξάρτητη Αυτοδιοικητική Κίνηση είναι ασύμβατη με την αυτολογοκρισία για μείωση του πολιτικού κόστους. Πιστεύουμε στη δημιουργική πολιτική αντιπαράθεση χωρίς ακρότητες αλλά και χωρίς συμβιβασμούς σε θέματα αρχών. Θεωρούμε ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ η συνθετότητα των προβλημάτων απαιτούν από τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας μας τολμηρές και συνολικές ρήξεις με μεγάλα και μικρά συμφέροντα. 8. Την προώθηση μιας κοινωνίας αλληλεγγύης ως αναγκαίας προϋπόθεσης και ως δυναμικής παρέμβασης για την κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη, χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς. Την υπεράσπιση της διαφορετικότητας και των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Τη συμβολή στην ενίσχυση της ένταξης των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία και την κατοχύρωση του δικαιώματός τους στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι, στην αυτοδιοίκηση. 9. Την ενθάρρυνση της συμμετοχής των γυναικών και ανάδειξής τους στις αυτοδιοικητικές υποθέσεις, για να αρθεί το έλλειμμα ισότητας στην κοινωνία και να ενσωματώσει η Αυτοδιοίκηση την οπτική του φύλου σε όλες τις πολιτικές της. 10. Την υπεράσπιση της Αυτοδιοίκησης ως κύτταρου δημοκρατίας και αυτοδιοίκησης. Σήμερα, οι αρμοδιότητές της έχουν διευρυνθεί και καλύπτουν όλους σχεδόν τους τομείς της ζωής των πολιτών (εκπαίδευση, εργασία, περιβάλλον, υγεία, πολιτισμός, αθλητισμός κ.ά.). Παράλληλα, όμως, η αυτοδιοίκηση απέκτησε και όλα τα κουσούρια που κοσμούν την κεντρική εξουσία (γραφειοκρατία, διαφθορά, κακοδιοίκηση, έλλειψη σχεδιασμού κ.ά.) και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να θεωρείται από τους πολίτες ως ένας βαθύτατα διεφθαρμένος και αναποτελεσματικός θεσμός. Η κάθε Ανεξάρτητη Κίνηση οφείλει να βάλει φρένο στη μετατροπή της αυτοδιοίκησης σε ανώνυμη εταιρεία ή σε πεδίο ανενόχλητης και ανεξέλεγκτης δράσης μικρών και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Στη μυθοποίηση της αγοράς και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας αντιτάσσουμε το όραμα της αποκεντρωμένης δημοκρατικής εξουσίας, όπου με θεσμούς έλεγχου και διαφάνειας είναι δυνατό να συνεργάζεται το δημόσιο με το ιδιωτικό σε όφελος των τοπικών κοινωνιών και των κατοίκων τους. 11. Την προώθηση της καινοτομίας σε αντιπαράθεση με την ακινησία και τον φόβο απέναντι στο καινούριο, που κυριαρχεί σήμερα τόσο στην Κεντρική Εξουσία όσο και στην Αυτοδιοίκηση. 12. Την προσήλωση στην εσωτερική συμμετοχική δημοκρατία των κινήσεών μας, μέσα από τη συλλογική διαβούλευση και δράση. Η υιοθέτηση μορφών άμεσης δημοκρατίας στη συμμετοχή των μελών, η διαφάνεια, ο έλεγχος και η κοινή δράση είναι προαπαιτούμενα για μια πραγματικά ανεξάρτητη Κίνηση. Στον βαθμό μάλιστα που -συνήθως- οι ανεξάρτητες κινήσεις συσπειρώνονται αρχικά γύρω από δυναμικές προσωπικότητες και ομάδες, αυτή η συλλογικότητα είναι όρος επιβίωσης. Διαφορετικά κυριαρχούν ο αρχηγισμός, οι προσωπικές φιλοδοξίες και η πολιτική διαμεσολάβηση. 13. Τον σταθερό προσανατολισμό στα λαϊκά στρώματα και στις συνοικίες της πόλης, δηλαδή σε εκείνους ακριβώς τους πολίτες και τις περιοχές, που, ενώ βιώνουν την εγκατάλειψη και τον αποκλεισμό, ταυτόχρονα είναι δύσκολα προσβάσιμοι είτε γιατί απουσιάζουν από την τοπική πολιτική δραστηριότητα είτε γιατί υπόκεινται σε σφιχτούς δεσμούς εξάρτησης και πίεσης από κομματικούς μηχανισμούς.


14. Την προσήλωση στις άξιες του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Πολιτικού Πολιτισμού στις σύγχρονες συνθήκες. Επισημαίνουμε τους μεγάλους κινδύνους που διατρέχουν οι πολύτιμες πολιτικές κατακτήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα να περιοριστούν, να αφυδατωθούν και τελικά να μειωθούν δραστικά. Ξεχωριστή θέση σ’ αυτή μας την πρωτοβουλία κατέχουν οι νέοι άνθρωποι που θέλουμε να συμμετέχουν ισότιμα. Πιστεύουμε πως οι ίδιοι οι νέοι πρέπει να διεκδικήσουν -αλλά και να ενθαρρυνθούν- να έλθουν στο προσκήνιο, με τη φρεσκάδα, το ανήσυχο πνεύμα, την έφεση για το νέο, την ανατρεπτική τους διάθεση. Ενδεικτικά, δεσμευόμαστε να πρωτοστατήσουμε στη θεσμοθέτηση και λειτουργία Αυτοδιοικητικών Συμβουλίων Νεολαίας δίπλα στα αντίστοιχα Συμβούλια (κοινοτικά, δημοτικά, νομαρχιακά ή περιφερειακά), με αρμοδιότητα την εισήγηση θεμάτων νεολαίας. Θέλουμε τα Συμβούλια Νεολαίας να είναι ο χώρος όπου θα χτυπά η καρδιά των νέων, το κέντρο ζύμωσης των θέσεων και ανάδειξης των προτάσεών τους, ο φορέας απ’ όπου θα ξεκινούν οι πρωτοβουλίες για τα θέματά τους. Για τη μόρφωση χωρίς φραγμούς. Για την προετοιμασία και τον σχεδιασμό του επαγγελματικού τους μέλλοντος. Για την καταπολέμηση της ανεργίας, τη δημιουργία χώρων συνάθροισης, ψυχαγωγίας, δημιουργίας, πολιτισμού και αθλητισμού. Δεν είμαστε τουρίστες στα χωριά και τις πόλεις μας! Είμαστε οι άνθρωποί τους. Οι τόποι μας ζουν από μας κι εμείς από αυτούς. Η μη συμμετοχή, η σιωπή, η απουσία βλάπτει τις τοπικές μας κοινωνίες, μας βλάπτει όλους, αφού ενθαρρύνει και νομιμοποιεί όσους ασκούν εξουσία να κωφεύουν και να αδρανούν. Γνωρίζουμε ότι το εγχείρημα που ξεκινάμε δεν έχει εκ των προτέρων «εγγυημένη επιτυχία». Επιλέγουμε συνειδητά να ανιχνεύσουμε το νέο, να χτίσουμε νέες σχέσεις, να ορίσουμε νέους κανόνες συλλογικής προσπάθειας, να προβάλουμε ένα διαφορετικό μοντέλο τοπικής εξουσίας. Καλούμαστε να νοηματοδοτήσουμε εκ νέου και συλλογικά τις έννοιες γειτονιά, κοινωνικές σχέσεις, κανόνες λειτουργίας της πόλης, αλληλοσεβασμός, ευθύνη του πολίτη, δημοκρατικές διαδικασίες, συλλογικές αποφάσεις, δεσμεύσεις και υλοποίησή τους. Δύσκολα πράγματα. Σίγουρα όμως αξίζουν την προσπάθεια. Ο δρόμος που προτείνουμε δεν υπάρχει ακόμα. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας πανελλαδικά, να συντονίσουμε τα βήματά μας, να παντρέψουμε τις γνώσεις και τις εμπειρίες μας, να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί, πιο ισχυροί, πιο χρήσιμοι. Να γίνουμε το στήριγμα και η ελπίδα της Αυτοδιοίκησης. Η δημιουργία του πανελλαδικού δικτύου Ανεξάρτητων Αυτοδιοκητικών Κινήσεων είναι μια ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝEPΓAΣIA, μια κοινή προσπάθεια · Να δυναμώσει η φωνή της Aνεξάρτητης Aυτοδιοίκησης. · Να εμπεδωθεί στην κοινωνία η αντίληψη της συμμετοχής, της αυτενεργού και συλλογικής δράσης του δημότη-πολίτη στα δημοτικά πράγματα. · Να γίνουν οι Ανεξάρτητες Κινήσεις υπολογίσιμη δύναμη και ισχυρός πόλος στην Αυτοδιοίκηση και να φανούν αντάξιες της αυξανόμενης εμπιστοσύνης που τους δείχνουν οι ενεργοί πολίτες σ’ όλη την Ελλάδα. Καλούμε τα Ανεξάρτητα Σχήματα και τις Αυτοδιοικητικές Πρωτοβουλίες όλης της χώρας να συμμετάσχουν ενεργά και να ενισχύσουν την προσπάθειά μας για ΙΣΧΥΡΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.

Δρόμος Λαμπαγιανά -Σαλάντι Φεβρουαρίου 7, 2008 in Οικονομι. ανάπτυξη | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Διαβάστε την αποφαση 1331 της 9 Απριλίου 1993 της Νομάρχου Αλεξάνδρας Βακάλογλου(απο την τοπική εφημερίδα ΟΙΚΟΒΗΜΑΤΑ) Κάντε link δίπλα στο Δίδυμα.Ο κ. Γιώργος Μπροδήμας στήνει εναν τόπο για το χωριό του με πολύ πολύ ενδιαφέρον και αποψη.Απο εκεί δανείζομαι και την φωτογραφία.Σύντομα θα εχω πολλές φωτογραφίες για το θέμα. Οι δικοί τους παρθενώνες.


Κυτάζω τα κουφάρια των ξενοδοχείων Γιούλη (στό Πόρτο Χέλι)και Σαλάντι. Στην παραλία πάνω στα ξασπρισμένα βότσαλα (costa biancaλένε το συγκρότημα κατοικιών λίγο πιο πέρα) μια νεκρή χελώνα καρέτα καρέτα.Στην κορφή του κρανίου η τρύπα απ το σφυρί. Σπασμένα τζάμια, απογυμνωμένος εξοπλισμός απ τους επαγγελματίες της περιοχής η τους τσιγγάνους συλλέκτες αλουμινίου,πισίνες, χώροι υποδοχής, ενας κρύος αέρας σαν τα φαντάσματα μιάς αλλοτινής αιγλης τότε που τα μέρη αυτά εσφυζαν απο ζωή.

Θυμάμε τή δεκαετία του 80, το Σαλάντι στις δόξες του διόρωφα λεωφορεία στο πάρκιγκ, ολες οι γυναίκες απ τα Δίδυμα δουλευαν καμαριέρες στα ξενοδοχεία της περιοχής,οι αντρες σερβιτόροι, τεχνικοί ,οδηγοί. Μίζες στη ρεσεψιόν για εκδρομές με ταξί σε Αθήνα,Ναύπλιο και Μυκήνες , ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα, συνάλλαγμα. Ερειπωμένα μεγαθήρια απομεινάρια μιας αλλης εποχής.Εκεί θα μέινουν για πάντα αυτά τα αισθητικά εκτρώματα.Ποιός θα τα γκρεμίσει τι θα κάνουν τα μπάζα τους; Η εποχή μας τελειώνει μαζί με τα ονειρα της.Δουλιές, φράγκα,ανάπτυξη. Παραμύθια.Ερείπια Τώρα λοιπόν ενα καινούργιο παραμύθι ερχεται να διακαιώσει την νέα αρπαχτή. Το εμπόριο γης και η οικοδομή. Χτίζονται λοιπόν σε βουνά ραχούλες και ακτές (κυρίως σε ακτές )εξοχικά κατ΄’ εφημισμό κατοικίες, μιάς και οι ιδιοκτήτες τους τα κατοικούν το πολύ σαράντα μέρες τόν χρόνο.Η οικιστική ανάπτυξη σαν ερπης μολύνει και σκοτώνει αποκλείει και περιφράσει,την φύση τις παραλίες το νερό τα ζώα τους ανθρώπους.

Εχοντας συρματοπλέξει τις παραλίες από Πετροθάλασσα μέχρι Κοιλάδα ανοίγεται τώρα και στα “φιλέτα” από Λαμπαγιανά μέχρι Σαλάντι κι απο εκεί Βουρλιά και Ιρια.


Φιλέτο στο κρέας ειναι εκεινο το μαλακό κομμάτι χωρίς μύς και κολαγόνο που το μόνο του προσόν ειναι οτι σαν μαλακή βάση επιδέχεται γρήγορο μαγέιρεμα.Για να σκεπάσουμε την ανοστη υφή του το καλύπτουμε με μια σάλτσα. Αυτό λοιπόν κάνουν οι νέοι δρόμοι στις απροσπέλαστες περιοχές.Μαλακώνουν το τοπίο το κάνουν ουδέτερο ετσι που φτηνά και γρήγορα να δεχτεί το στόλισμα της οικοδομής. Με το ανάλογο κέρδος φυσικά.Και αυτό οι κτασκευαστες τό αποκαλούν φιλέτο. Η αξία της γής ανεβαίνει το κόστος μεταφοράς υλικών και κατασκευής πέφτει. Ειναι μονόδρομος αυτή η αναπτυξη;Ειναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα;Εχει ορια που ειναι ανυπέρβλητα στον χώρο, το νερό, τα απορρίμματα ; Ποιές ειναι οι επιπτώσεις της στην ζωή των ανθρώπων που πραγματικά ζουν εδώ και ποιές στην φύση; Θα επρεπε να ξεκινήσουμε ενα διάλογο .Να γίνει ανοιχτα και σε διάρκεια .Εναν διάλογο που να βγάζει συμπεράσματα απο το πείραμα του τουρισμού τών μεγάλων μονάδωνπου ακολουθήσαμε τα περασμένα χρόνια. Αλλά και μιά κουβέντα για το τι κάνουμε με τον πλούτο που μαζεύουμε πουλώντας τον τόπο μας. Εκτός από ντουβάρια σκυλάδικα και ακριβά αυτοκίνητα τι αφήνουμε στα παιδιά μας. Τι παραγωγικές δυνάμεις , τι πολιτισμό, τι κοινωνική συνείδηση ,τι φυσικό περιβάλλον. Ποιά υπερηφάνεια. Γιατί τα λεφτά δεν κάνουν περηφανό τον ανθρωπο.Τα λεφτά οδηγουν στη βία τα ναρκωτικά τον αλκοολισμό.Η συγκέντρωση του πλούτου γεννά ενα κοινωνικό περιθώριο επικίνδυνο για ολους. Να λοιπόν κάποια ερωτήματα.Παρακαλώ πολύ γράψτε μου την γνώμη σας στα σχόλια Πρέπει να χτίζονται σπίτια οπουδήποτε χωρις σχεδιασμό και υποδομές η πρέπει να ορισθούν χρήσεις της γής και μετά να χτίζουμε. Κάνουν κακό τα (ακατοίκητα ετσι κι αλλίως) εξοχικά η μήπως με τους κήπους τους και τις περιφράξεις προστατευουν το περιβάλλον απ την ανεξέλεγκτη βόσκηση και τις φωτιές Ειναι η πρωταρχική συσώρευση κεφαλαίου (απο την πώληση γης)ωφέλιμη για τον τόποκαι τους ανθρώπους;Φτιάχνονται νέες συνειδήσεις, καλλιτεχνικές δράσεις, ομορφα σπίτια, θεατρικές λέσχες, διαβάζουν οι ανθρωποι περισσότερα βιβλία εχουν πιο ανοικτα μυαλά, ακουνε διάφορα ειδη καλής μουσικής εχουν ηθος


και κοινωνικές αξίες ειναι αλληλέγγυοι στους συμπολίτες τους που εχουν προβλήματα ανεξάρτητα απο φύλλο φυλή και θρησκεία; Μιά χελώνα καρέτα ειναι νεκρή στην παραλία μας.Της ανοιξανε το κεφάλι γιατι εσκιζε δίχτυα προσπαθώντας να φάει οπως εκανε εδώ και χιλιάδες χρόνια.Της ανοίξανε το κεφάλι γιατί δεν χωρα στον πολιτισμό και τις αξίες μας.Γιατί εμπόδιζε τον ψαρα οχι να επιβιώσει μα να βγαλει λεφτα.Εκεί κολάνε οι δυναμίτες στην θάλασσα οι τράτες στο γυαλό τα αυθαίρετα και οι φωτιές στα δάση Η φτώχεια για πολλούς ανθρώπους ειναι τα ιδια τα λεφτά τους.

Αρχαίες πόλεις βυθισμένες σε Αιγαίο – Ιόνιο Συνολικά 33 από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρωτοχριστιανική Του Μαριου Μαμανεα Αναδημοσιευση απο τον τόπο του κ. Μπροδήμα που αναφέρω στην αρχή

Η αντίληψη που επικρατεί στο ευρύ κοινό σχετικά με την υποβρύχια αρχαιολογία είναι σε μεγάλο βαθμό εσφαλμένη, καθώς το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στην ανακάλυψη και μελέτη των ναυαγίων και των περιεχομένων τους. Ωστόσο το ενδιαφέρον της εναλίας αρχαιολογίας δεν περιορίζεται μόνο στα ναυάγια, αλλά επεκτείνεται και στην έρευνα αγνώστων πολλές φορές οικισμών και βυθισμένων λιμανιών. Τα βυθισμένα οικιστικά συγκροτήματα του ελλαδικού χώρου δεν περιβάλλονται βεβαίως από το μυστήριο που γοητεύει πολλούς, όπως η υπόθεση της χαμένης Ατλαντίδος, αλλά συμπληρώνουν καίρια τον αρχαιολογικό ιστό της χώρας και παρέχουν


πολύτιμα πληροφοριακά στοιχεία για την ιστορία, το εμπόριο, τις πληθυσμιακές μετακινήσεις, τη γεωλογία και το κλίμα του Αιγαιακού περιβάλλοντος, στο οποίο κυρίως έχουν εντοπιστεί. Οι ήδη γνωστές υποβρύχιες αρχαιολογικές θέσεις κατά μήκος των ακτογραμμών της Ελλαδικής επικρατείας καλύπτουν το χρονολογικό πεδίο από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή. Συνοπτικά είναι οι παρακάτω: Σαλάντι Αργολίδας. Ο προϊστορικός οικισμός βρίσκεται στο μέσο του όρμου των Διδύμων, λίγο βορειότερα του γνωστού σπηλαίου Φράγχθι. Εκτείνεται με κατεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά σε μια ζώνη μήκους 400 και πλάτους 30 μ. περίπου κατά μήκος της παραλίας και μέχρι την ισοβαθή των 4 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω των αλουβιακών αποθέσεων στο μυχό του όρμου και της ανόδου του επιπέδου της στάθμης του ύδατος η συνολική έκταση του οικισμού δεν είναι δυνατόν προς το παρόν να προσδοριστεί. Η επιφανειακή έρευνα, που έγινε το 1998 από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων Δ. Χανιώτη και Α. Τεγονίδου, και Χ. Αγουρίδη το 2000, έδειξε ότι ο οικισμός θα πρέπει να κατελάμβανε μια έκταση 20 στρεμμάτων περίπου και να βρισκόταν κατά την πρώιμη Εποχή του Χαλκού σε χαμηλή κοιλάδα και σε αρκετή απόσταση από τη θάλασσα, αν κρίνουμε από την ελαφρά κλίση του βυθού. Οι τοίχοι θεμελιώσεως των κτηρίων του οικισμού, που είναι ορατοί σήμερα στην επιφάνεια του βυθού, είναι κατασκευασμένοι από αργούς λίθους και είναι κυρίως δύο τύπων: διπλοί πάχους 50-60 εκατοστών με ενδιάμεσο γέμισμα και μονοί πάχους 30 εκ. Στο δεύτερο τύπο ανήκει και ημικυκλικό κτίσμα διαμέτρου 4 μ. Αμφότεροι οι παραπάνω τύποι συναντώνται συχνά σε οικισμούς της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδος κατά την πρώιμη Χαλκοκρατία. Από την κεραμική που ανευρέθη, όπου κυριαρχούν οι ραμφόστομες φιάλες, τα χονδροειδή αγγεία οικιακής χρήσεως, τα ανοικτά αγγεία με ανάγλυφες ταινίες στο άνω μερος τους καθώς και μυλόλιθοι και τρυπητήρια από ηφαιστειακό υλικό του Σαρωνικού, ο οικισμός χρονολογείται στην πρώιμη Εποχή του Χαλκού και μάλιστα στην δεύτερη και πιο ώριμη φάση της.

Περί πυρηνικών Φεβρουαρίου 6, 2008 in Ενέργεια-πυρηνικά | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit)

Πυρηνική ενέργεια;


Οχι ευχαριστώ ΠίσωαπτηνευαισθησίατηςΜέρκελκαιτηςπαρέαςτης γιατοπεριβάλλονκαιτιςεκπομπέςδιοξειδίουτου άνθρακακρύβεταιη αγωνίατουςναφουλάρουν ξανάτοπρόγραμματηςπυρηνικήςενέργειας(πίσω απότηνδήθενανάπτυξηεναλλακτικώνμορφών ενέργειας.) Πυρηνικά εργοστάσια σημαίνει θάνατος.Δεν είναι το οικονομικό κόστος κατασκευής ενός πυρηνικού εργοστάσιου καθώς και της διάθεσης των πυρηνικών σκουπιδιών ούτε και τα σίγουρα πυρηνικά ατυχήματα που μολύνουν τον πλανήτη για χιλιάδες χρόνια. Ακόμα κι αν έκαναν τα πυρηνικά τους εργοστάσια στο φεγγάρι και κατέβαζαν στην γη τζάμπα ενέργεια πάλι η πυρηνική ενέργεια θάταν επικίνδυνη. Πρώτα απ όλα τα πυρηνικά εργοστάσια δεν μπορεί παρά να τα ελέγχουν κράτη η συμμαχίες κρατών λόγω του μεγάλου κόστους κατασκευής και συντήρησης. Απαιτούν πολύ εξειδικευμένους επιστήμονες που δύσκολα μπορούμε να ελέγξουμε.Για την προμήθεια των πρώτων υλών, απαιτούν πολέμους αλλά και για την διάθεση των σκουπιδιών τους βόμβες απεμπλουτισμένου ουράνιου που ρίχνονται σε πολέμους σε όλο τον κόσμο σε έρημους και θάλασσες. Όταν μια κεντρική εξουσία κρατάει σε ένα κουμπί την ενέργεια μιας χώρας, έχει ένα απεριόριστης δύναμης όπλο για την καταστολή κοινωνικών η και εθνικών εξεγέρσεων.Τέλος το οικονομικό κόστος ενός πυρηνικού εργοστασίου είναι προσιτό μόνο αν μηδενίσουμε το περιβαλλοντικό κόστος και το μεταφέρουμε στα παιδιά μας. Στον αντίποδα η φωτοβολταική, η αιολική και άλλες εναλλακτικές μορφές ενέργειας είναι κοντά στις κοινότητες και τις ανάγκες τους, ανανεώσιμες, ελεγχόμενες ,αφορολόγητες μακριά απ την εξουσία ,χωρίς να επιβαρύνουν το περιβάλλον.


Αν θέλουν να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου που έφτιαξαν ας επιδοτήσουν κάθε σπίτι με φωτοβολταικά ας κόψουν τον ΦΠΑ ας προσφέρουν δωρεάν ηλιακούς θερμοσίφωνες ας εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες σε όλα τα νησιά(700 η Ελλάδα,1700 η Πορτογαλία).Να δεις τότε πώς θα κλείσουν οι λιγνητοπαραγωγικοί σταθμοί της ΔΕΗ που είναι πρώτοι στην μόλυνση στην Ευρώπη.

Ποιά ανάπτυξη καλέ μου φίλε; Φεβρουαρίου 5, 2008 in Οικονομι. ανάπτυξη | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Ανάπτυξη στην Ερμιονίδα και γήπεδο Γκόλφ Αεροδρόμιο­Γήπεδο γκόλφ Γύρω απ αυτούς τους αλληλοκαλυπόμενους άξονες οργανώθηκε το  αναπτυξιακό όραμα της επαρχίας.Οι νεόπλουτοι, από το εμπόριο γης  και κατοικίας κάτοικοι της Ερμιονίδας θελαν να έχουν πλούσιους  γείτονες.εφοπλιστές, πρώην βασιλείς, και διεθνές κεφάλαιο. Η φωτογραφία ειναι του μεγάλου τοπικού φωτογράφου κ.Στέφου Αλεξανδρίδη με πολύ εκτίμηση στην προσφορά του για την διάσωση της ιστορίας του τόπου μέσα απο τις φωτογραφίες του Μήπως για να ψωνίζουν αυτοί οι γείτονες στο σούπερ μάρκετ, η να  τρώνε στην ταβέρνα τους;Όχι βέβαια. Οι κάτοικοι της Ερμιονίδας θέλουν να πουλήσουν την γη και μετά να  κάθονται, αυτοί και τα παιδιά τους, σε μια άδεια καφετέρια, προέκταση  του σαλονιού τους.. Πόσο βιώσιμη ανάπτυξη είναι αυτή που στηρίζεται στην οικοδομή, την  αγοροπωλησία γης (και ότι έχει σχέση με την οικοδομή), απ την μια, την  εστίαση και την κατανάλωση αυτοκινήτων, ειδών ένδυσης, και κινητών  τηλεφώνων απ την άλλη! Κι όμως αυτή η στρεβλή ανάπτυξη έχει γεμίσει τις τσέπες  και τα  υποκαταστήματα τραπεζών στο Κρανίδι. Είναι βιώσιμη ανάπτυξη αυτή ,και ποιο είναι το μέλλον της; Πώς επηρεάζεται η ποιότητα ζωής, οι φυσικοί πόροι, η τοπική  κουλτούρα από αυτή την συγκεκριμένη ανάπτυξη και πολύ περισσότερο,  πόσο βιώσιμη είναι αυτή η φούσκα.Μήπως επιφυλάσσει κρίση τύπου  χρηματιστηρίου.Μην ξεχνάμε το εύκολα αποκτημένο χρήμα χάνεται  και  εύκολα.


Αεροδρόμιο. Εδώ και σαράντα χρόνια η περιοχή της Ερμιονίδας και ειδικότερα του  Κρανιδίου επιλέχθηκε, από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα  και την  ενίσχυση της χούντας, να αναπτυχθεί με δύο τρόπους. Α.Τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που θα γέμιζαν τουρίστες και θα  κρατούσαν το χρήμα μέσα στην εταιρεία (σε αντίθεση με τα  ενοικιαζόμενα δωμάτια που μοιράζουν το συνάλλαγμα στην τοπική  κοινωνία) και το αεροδρόμιο που θα έριχνε το κόστος του πακέτου σε  βάρος του Δημοσίου κατασκευαστή και διαχειρηστή του εργου. Β.Και τις αγοροπωλησίες γης κυρίως μικρών οικόπεδων με αυθαίρετες  εξοχικές κατοικίες.. και ότι σήμαινε αυτό για την τοπική  οικονομία.Σχηματικά θα λέγαμε πώς το πρώτο μοντέλο ήταν οικονομικά  και πολιτικά σχεδιασμένο,ενώ το δεύτερο τυχαίο ,χαοτικό, και  αυθόρμητο. Σήμερα η ζωή έχει αλλάξει τα δεδομένα Το αεροδρόμιο εγκαταλείφθηκε μαζί με  τον τουρισμό τύπου κλάμπ.Οι τοπικές  κοινωνίες δεν θέλουν τα κλαμπ, γιατί  δεν αφήνουν χρήμα, και οι εταιρείες  πήραν την πελατεία των κλαμπ στην  Τουρκία το Πουκέ η την Ταϊλάνδη με τα  φτηνότερα κόστη.Τά μεγαθήρια ρημάζουν . Όσο για την εξοχική κατοικία, κι αυτή πήρε άλλους δρόμους.Η  εξάπλωση της Αθήνας έφτασε μέχρι το Πόρτο Χέλι .Λόγω απόστασης,  φυσικής ομορφιάς και μόδας το μεγάλο κεφάλαιο το πολύ μεγάλο  κεφάλαιο έκανε την περιοχή μια παραθεριστική Κηφισιά .Πλάι  σ  αυτούς ,  και λιγότερο πλούσιοι αναζήτησαν γη, έχτισαν σπίτια.Τα αυθαίρετα της  δεκαετίας του 70 και 80 πάγωσαν και άρχισαν πλέον να κτίζονται  παλάτια το 1990 και το 2000.Πετροθάλασσα, Λυκοφωλιά, Αγ Αιμιλιανός,  Κόστα, Χινίτσα, Χέλι ,Βερβερόντα, Κορακιά και τώρα Θυνί και Κοιλάδα  η μια μετά την άλλη οι παραλίες αγοράζονται,, κλείνουν, χτίζονται.Οι  νεόπλουτοι πιά κάτοικοι της Ερμιονίδας πουλάνε χέρσα χτήματα και  βάλτους και χτίζουν τα δικά τους αρχοντικά μέσα σε μια συγκεκριμένη  όμως περιοχή (στο δικό τους γκέτο κλεισμένοι) αγοράζουν τα  υπερπολυτελή αυτοκίνητα τους αλλά δεν έχουν παραλία να πάνε για  μπάνιο.Ούτε νερό να πιουν γιατί το νερό πάει στα γκαζόν των πλουσίων  για πότισμα


Ανοίγουν μαγαζιά πώλησης αλλά δεν έχουν παραγωγή.Και ταυτόχρονα  σπάει ο κοινωνικός ιστός.Ο καθένας για τη πάρτη του, το Γυμνάσιο σε  άθλια κατάσταση ,τα σκουπίδια ανοιχτή καιόμενη  χωματερή που  στέλνει την διοξίνη της πάνω στο Κρανίδι, ο βιολογικός καθαρισμός μια  ντροπή. Έτσι λοιπόν σαράντα χρόνια μετά ένας κύκλος έχει κλείσει και πρέπει  να σταθούμε να δούμε που πάμε.Ποιόν κόσμο χτίσαμε σαν γενιά και τι θα  κληρονομήσουμε στα παιδιά μας.Πρέπει να αποφασίσουμε ποιους άξονες  θα διαγράψουμε για το μέλλον και είναι σίγουρο πώς ο καθείς ανάλογα  με τα συμφέροντα και τις ευαισθησίες του θα σταθεί σε διαφορετικό  στρατόπεδο.Άποψη μου είναι πώς όταν υπάρχει διάλογος στην κοινωνία  όσοι υπερασπίζονται το σωστό, το βιώσιμο, δικαιώνονται αργά η  γρήγορα.Οσο λίγοι και να είναι στην αρχή(το καινοτόμο  το  επαναστατικό πάντα από λίγους ευαίσθητους ξεκινά)στο τέλος η  κοινωνία θα αναγνωρίσει το δίκιο τους.Αυτά τα εισαγωγικά χωρίς να  μπω στο δια ταύτα που ειναι και το σημαντικότερο όσον αφορά το  αναπτυξιακά μοντέλο της επαρχίας.Υπάρχει εναλλακτικό μοντέλο  ανάπτυξης για την επαρχία ΕρμιονίδαςΑς έχουμε πάντα στο βάθοςτου  μυαλού μας πώς αυτό είναι το ζητούμενο και όχι η επίλυση των  επιμέρους προβλημάτων που γεννώνται και θα γεννιούνται όσο υπάρχει  αυτού του είδους η ανάπτυξη.Ας ξεκινήσουμε πάντως ανάποδα.Θέλουμε  γήπεδο γκολφ στην Κοιλάδα;.Είναι μονόδρομος αυτή η αδιέξοδη  ανάπτυξη κι αν ναι είμαστε έτοιμοι να πληρώσουμε το τίμημα;.Οι  αγοραστές δεν μας δίνουν τα λεφτά τους χωρίς αντάλλαγμα.Έχουμε  καταλάβει τι μας ζητάνε να πουλήσουμε; Γήπεδο γκολφ Εδώ έρχεται πάλι το αεροδρόμιο όχι σαν υποβοήθηση του κόστους στα  πακέτα των κλαμπ, αλλά σαν ευκολία στην μετακίνηση των υψηλών  εισοδημάτων που θα χρησιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις.Ετσι κι  αλλιώς ας περιμένουνε κάποιο σχέδιο για αεροδρόμιο αργά η γρήγορα  να πέσει στο τραπέζι.Όταν κάποιος πάει να στήσει μια τέτοιας  κλίμακας επιχείρηση διακρίνονται δύο περιπτώσεις  . 1.Η κομπίνα όπου με 70% επιδοτήσεις και τις υπερτιμολογήσεις  των  τεχνικών έργων στήνεται ένα σκηνικό υφαρπαγης του δημοσίου  χρήματος, που αφήνει πίσω του ερημουπόλεις τύπου Διόνυσος κλαμπ  στην Σητεία.Και φυσικά ενα χρηματηστηριακό παιχνίδι  μετοχών  στα  διεθνη χρηματηστήρια


2.Η πρόκειται πράγματι για μια επένδυση που παίρνει τα ρίσκα της  χωρίς να εγγυάται και την επιτυχία. Και στη μια περίπτωση και στην άλλη η ζημιά στον τόπο είναι δεδομένη  το κόστος το πληρώνει η φύση και η τοπική κοινωνία.Αν δεν  επιμεριστούμε εμείς και η φύση το κόστος δεν υπάρχει κέρδος.  Πλημελής η ανύπαρκτη λειτουργία βιολογικών καθαρισμών σπατάλη  νερού και ενέργειας απλήρωτοι τροφοδότες και εργαζόμενοι μη  γελιόμαστε αυτοί ειναι οι όροι για να βγει κέρδος.Και ο κρατικός  έλεγχος ανύπαρκτος.Όπως θα έλεγε ο κάθε επιχειρηματίας «δεν  πρόκειται με το σταυρό στο χέρι να βγάλω λεφτά» η ίσως «είμαστε  επιχείρηση όχι κοινωφελές ίδρυμα».Οποιαδήποτε οικονομική  επένδυση  μεγάλης κλίμακας που ξεφευγει από τον έλεγχο της τοπικής κοινωνίας  είναι επικίνδυνη.Οικονομικά περιβαλλοντικά πολιτικά.Δυστυχώς  η  τοπική κοινωνία έχει παγιδευτεί στην αντίθετη άποψη.Αναζητά τα  ψίχουλα που θα πέσουν απ το φαγοπότι των πλουσίων.Μήπως όμως  ακόμα κι αυτά τα ψίχουλα έχουν δηλητήριο;

Παιδική χαρά: Κρανίδι-Πόρτο Χέλι Φεβρουαρίου 5, 2008 in ΠολιτικήΚοινωνία των πολιτών | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit) Τις φωτο αυτές τις τράβηξα πέρσυ. Φέτος προστέθηκε αλλη μια σπασμένη κούνια στο Χέλι και ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα εργασίες καθαρισμού σε εκείνη στο Κρανίδι. Μόλις γύρισα με την κόρη μου απ την παιδική χαρά στο Πόρτο Χέλι. Κύταγα γύρω μου και με επιασε μια θλίψη. Σπασμένες οι τρείς κούνιες γκράφιτι στα σκουριασμένα και αβαφτα παιχνίδια ενα στεγαστρο στον πάγκο που κάθονται οι γονείς ετοιμόροπο πεταμένα εδώ και εκει τα παιχνίδια. Αυτές ειναι οι εικόνες που πρωτοαντικρύζουν εδώ και πέντε χρόνια τα παιδικά μάτια αυτός ειναι


ο κόσμος που μαθαίνουμε τα παιδιά μας σαν δημόσιο χώρο σαν χώρο για κοινή χρήση. Θυμάμε το 1999 μια κίνηση πολιτών ειχαμε πάρει φωτογραφίες ειχαμε διατεθεί εθελοντικά νασ συμμαζέψουμε τις παιδικές χαρές αναμεσα τους και εκέίνη πίσω απ το κέντρο υγείας εκείνη με τα σπασμένα μπουκάλια. Τα χρόνια περνούν και η κατάσταση ιδια. Θα κατηγορήσουμε τους εφήβους αυριο για βανδαλισμούς. Τι τους δίνουμε για να σεβαστούν; Την ηθική τις ιδέες μας τον αγώνα μας για μια καλύτερη καθημερινότητα; Τί κόσμο χτίζουμε;

Νέφος Διοξίνης απο τα Δισκούρια πρός το Κρανίδι Φεβρουαρίου 5, 2008 in Απορρίμματα-Ανακύκλωση | Γράψτε ένα σχόλιο (Edit)


Πρός το Κρανίδι η την Ερμιόνη ανάλογα με τον ανεμο αργά το απόγευμα τα καιόμενα σκουπίδια απλώνουν το καρκινογόνο νέφος τους.Το ΕΟΚικό πρόστιμο για τις


χωματερές ειναι πέντε εκατομ ευρώ.Το προστιμο στην υγεία των παιδιών μας πόσα ευρώ ειναι;


Φλεβαρης2008  

Φλεβαρης2008

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you