Page 1

Over dit boek Dit is een digitale kopie van een boek dat al generaties lang op bibliotheekplanken heeft gestaan, maar nu zorgvuldig is gescand door Google. Dat doen we omdat we alle boeken ter wereld online beschikbaar willen maken. Dit boek is zo oud dat het auteursrecht erop is verlopen, zodat het boek nu deel uitmaakt van het publieke domein. Een boek dat tot het publieke domein behoort, is een boek dat nooit onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijke auteursrechttermijn is verlopen. Het kan per land verschillen of een boek tot het publieke domein behoort. Boeken in het publieke domein zijn een stem uit het verleden. Ze vormen een bron van geschiedenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aantekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden weergegeven in dit bestand, als herinnering aan de lange reis die het boek heeft gemaakt van uitgever naar bibliotheek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliotheken om materiaal uit het publieke domein te digitaliseren, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uit het publieke domein behoren toe aan het publiek; wij bewaren ze alleen. Dit is echter een kostbaar proces. Om deze dienst te kunnen blijven leveren, hebben we maatregelen genomen om misbruik door commerciële partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automatisch zoeken. Verder vragen we u het volgende: + Gebruik de bestanden alleen voor niet-commerciële doeleinden We hebben Zoeken naar boeken met Google ontworpen voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruiken voor persoonlijke en niet-commerciële doeleinden. + Voer geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het systeem van Google. Als u onderzoek doet naar computervertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelheden tekst, kunt u contact met ons opnemen. We raden u aan hiervoor materiaal uit het publieke domein te gebruiken, en kunnen u misschien hiermee van dienst zijn. + Laat de eigendomsverklaring staan Het “watermerk” van Google dat u onder aan elk bestand ziet, dient om mensen informatie over het project te geven, en ze te helpen extra materiaal te vinden met Zoeken naar boeken met Google. Verwijder dit watermerk niet. + Houd u aan de wet Wat u ook doet, houd er rekening mee dat u er zelf verantwoordelijk voor bent dat alles wat u doet legaal is. U kunt er niet van uitgaan dat wanneer een werk beschikbaar lijkt te zijn voor het publieke domein in de Verenigde Staten, het ook publiek domein is voor gebruikers in andere landen. Of er nog auteursrecht op een boek rust, verschilt per land. We kunnen u niet vertellen wat u in uw geval met een bepaald boek mag doen. Neem niet zomaar aan dat u een boek overal ter wereld op allerlei manieren kunt gebruiken, wanneer het eenmaal in Zoeken naar boeken met Google staat. De wettelijke aansprakelijkheid voor auteursrechten is behoorlijk streng. Informatie over Zoeken naar boeken met Google Het doel van Google is om alle informatie wereldwijd toegankelijk en bruikbaar te maken. Zoeken naar boeken met Google helpt lezers boeken uit allerlei landen te ontdekken, en helpt auteurs en uitgevers om een nieuw leespubliek te bereiken. U kunt de volledige tekst van dit boek doorzoeken op het web via http://books.google.com


ΝΥΡΙ ΡΕ3ΕΑΡ0Η υΒΡΑΗΙΕδ

3 3433 08161734 6


•

11


ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΛΝΘΟΛΟΓΙΟΝ

ΙΟΑΝΝΙ8 8Τ0ΒΑΕΙ ΓΕΟΚΙΙΕΟΙϋΜ ΚΕΟΟΟΝΟνίΤ

Αϋ6ϋ8Τϋ8 ΜΕΙΝΕΚΕ

νοι.. IV.

Ι Ι Ρ 8 Ι Α Ε 8υΜΡΤΙΒϋ8 ΕΤ ΤΥΡΙ8 Β. Ο. ΤΕϋΒΝΕΚΙ


ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ ΙΕ0ΤΙ0ΝΙ8 Α ΤΕΧΤϋ βΑΒΕΟΚΜ.

Ρ. 1, 6. μέλλοντ'] μέλλων γ7 ναΐοΐίβηαπυβ, μέλλων τ Νααοΐίϊιΐδ 8. χατα Ιατρών Μιμνέρμου Νάννον ] ί Ια Α, Μιμνέρμου χατα Ιατρών νοδδ. νίηά., Μιμνέρμον Τπηο. οΓ. Οομ. IV ρ. 217 9. οϊα] οποία ΒοΓ^Ιιίίΐδ 13· αν&ρωπον όντα] άλλω πονοΰντί ΒβηΙΙβίϋδ 19. χαϊ] και το 21. αν ευ άκοπης] αν 6χοπτ}ς νοδδ. , αν κοπείς Α, άνευ χοπου Β, ίΐαηαβ δοπ&βηίΐιιηι έάν αχοπής οΐΐ. Μβηαικίιυ ϊη Οοιη. §τ. IV ρ. 23ό. 256. 259 ίρδοηιιβ Ρίιϊΐβπιοιιβ ίη 1οοΪ5 άϊ> Η. Ιαβοβϊ ίηάΊοαΙϊδ ρ. 946 Ρ. 2, 4. ούτος έ'βτ'] οίτός έβτιν ΑΒ, έβτιν ούτος ναΐ^ο. ρβΓδοη&Γϋΐη νίοβδ ίηάίθ3νί 6. 7. δβρ&ΓανίΙ & ρταβοβ<1βηΙϊΙ)αδ ΟΓοΙίυδ 7. ε'1-εβτιν] εξεβτ' 13. έχ τών υγιει νών παραγγελμάτων] Κάβο &άά. β νϊηά. 19. 20. Τροφίλον — Τρόφιλο'ς] Ηροφίλου — Ηρόφιλος Κοερβπΐδ ΡΐιϊΙοί. Χ ρ. 569 20. έρωτη&εις] έρωτη&εις υπό τίνος Α 27. γινομένω] γεινομένω Α Ρ. 3, 1. έπινιχών] έπινιχιων (δίο) νίηά. 2. έ'πορε] επορεν Α 4. πάντ] πάν γ' Α, πανγευόαίμων νϊηιΐ. 5. Τ-ηρευς] τυρευς Ιϊοτ'ι, Τυρούς Ναιιοΐίίιΐδ 15. Όλβος] όλβιος ΑΒ 20. θ'] ί' βχ ΑΒ, ηυοππη Α (ϊ' έ'α&' 28. μόνον] μοΰνον βχ Α Ρ. 4, 2. αυτόματα τοΓίίί — άνίει] δοπρδίδββ νϊάβΙιΐΓ ΟτΕΐϊηαδ αυτόμα&' ότοιΰι — άνιεΐ 7. ό πένης ελεείται] ο πένης μεν έλεεΐ9' ? Ρ. 5, 2. λη&ινώς] ηοη ρΐ&οβΐ , ρΙαοβΓβΙ δί άϊχίδδβΐ ϋίο§-βηββ ευδαιμονία γαρ μία έβτιν άλη&ινη τό ενφραίνεο&αι, αϊ Γβτβ ηο.21. δβά ΓοΓί^βδβ άλη&ινώς θχ διηνεχώς βοιτϋρΐυηι βδΐ. 3. 3' αν] δη αν 4. ?}] υπάρχη βχ ΑΒ 6. <5έ] γαρ βχ Α 18. έζηρτημένος} έξρρημένος \νγΗβηΙηιο1ιίϋ3 α*


IV

ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ ί,ΕΟΤΙΟΝΙδ

20. εκ του Μενε'ξενον] Άάάιάι εχ νίηά. 23. φορηται] αιωρείται βχ ΡΙ&Ιοηβ 27. εν&νμεΐα&αι βΐ πράοΰειν Ιϊοή 28. πράβστι 1ϊβπ 29. αίρεϊα&αι ϋβπ χαΐ φυοιν] και παρά φναινΊ Ρ. 6, 1. επιβαλονβης] επιβαλλονβης ΟνβΙΙϊ *$ το δέον] ες το μη δέον"! &η ες το πλέον ? 2. τω δοχέειν (ΙίδΓΪ ίοκεΓν) εοΓΓαρΙυπτι εβί μη πλέω προαάπτεβ&αι] ί. β. ηβε ρΙη& 8ίϋί αεειιηαΐ , ηβ ςαίδ οαπι βάίίοπβϋδ Όβπιοεηΐί ϊη 3οοιΐ53ΐϊνο·1ιαβΓβ&1. 10. πρώτον Ιίοπ 10. 11. όσα — το] ηειεε ίηδβπιί βυηι ΟαηΙβΓο 12. η τάς] η ταν τάί; 13. αμοιρον η το] αμοιρον το Ιδ. εχοντοϊ τα /χ£ν ω; ίργον τά ί' ώς τεχνα] &η1β Οίΐηΐβπιπι εχοντί κτώμενος έργον τά δε ως τέκνα 16. αυτοτελε'α, όσα] δαρρίεηάαηι νίάβΙυΓ αυτοτελε'α, [τά δ' ονκ αντοτελέα· και αντοτελέα μεν] όσα 17. αυτά] ΓβεΙίϋδ αυτα εΐ ηΐβ βΐ ίηίϊ& 18. δέ κεν] δέ κε νίηά. υηάβ δέ κα ροβαί 20. τάς] και τάς βχ νϊηά. Τπηε. 21. κεν] κα 22. την] τάν 24. την] Τπηε. των ί. β. ταν 26- 27. τοιούτος — άν&ρωπος] Ιιιεο ειάάίάί ΟαηΙβΓαηι ββεαίαβ, ηϊβϊ ηυοά κα βοπρβί, ηοη κεν 28. κοινωνάβαντα] ΓβςαΪΓΟ ρΓβββεηβ, ΓογΙ. κοινωνά εόντα 28. 29. τό καθόλου] τα καθόλου Η&Ιηιίϋδ 29. γα] γε Ιϊογι ρΓ&βΙβΓ νίηά. Τπηε. ο,υί γαρ ηαββηΐ , γα ΟβίδΓοΓάιΐδ 30. κα] αηΐβ ΟαίδΓοΓάιιηι «αϊ &άτερος] ηβδβίο φΐο βΓγογθ ό θάτίρος ίΓΓβρββπΙ Ρ. 7, 1. τέλειοι] τέλεοι νίηά. ΓογΙ. υοία,αβ τέληοι βοτϊϊιβηάιιηι 2. μόνοι τοι αγα&οι ] τοι μόνοι αγα&οϊ 3. άρετά τάς έκαστου] άρετα εκάστω ΟαηΙεπίδ , άρετα τάς εκάστου ΟεαβΓοΓάαβ, άρετά Ιίοπ 9 τελείότας] ΓογΙ. εχβίάίΐ και ακροτας 10. των πράξεων] τάν πραξίων ενδαιμονία] ενδαιμονία ά Ηαίιηίαδ 12. τα μεν] ά μενΊ 13· τά δ ευτυχία] ά δε τΰχαΊ Ιδ. ίπιανναρξαμένας] Ιγροίη. βΓΓΟΓ βδΐ επιβυνερξαμένας, ηβε Ιαηιβη δ&ηαπι νίάβίατ ο,ιιοά 1ίΙ)ΓΪ η&οβηΐ; ΓοΓίαδδβ έπιαυνεργαζαμένας _ Ιό, 16. φνβει] ΓβεΙίϋδ φυσ* εΐ ηίε βΐ ίη δβο,ο,. 16- γαρ ην] ην άβίβηάιιηινίάβΙΠΓ 19. τα φνΰει αγα&ος οντε] η«βο αάίεεί ΟαηΙοΓυιη δβεαίυβ, ςυί βα ροδί ευδαίμων βίε βεπρία αάάβ&&1 ούτε τα φυσεί άγα&ος 26. 27. εζηρηται] εξηρτηται (εξαρ τάται) Μεϊοοηιίϋδ 27. θεών] θε/ων? και τά] τα δε ηι»1ίιτι ίπι γης] έπι γάς νεί Ιπίγηα 28. των] άπο αά-


ΟΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι.Ε0ΤΙ0ΝΙ8

V

/ τα <$έ] ίε' άβίβπιτι 29. θεοί§] ΰείοιςΊ αγαΓβάαηά&Ι Ρ. 8, 1. βυνεργεϊν] ίπιο αυνεργέν, άβ ςαο ββιτιβΐ ιηοι Ί8β βυΓΠοί&Ι 1. 2. ηραξεβι] πράςιαι πΐΒΐίηι 2. ονν] ων νόω] νω νίηά. Τγ. νόω Α 3· ουρίω] Α ορίω ί. β. ώρίφ 6. αχολου&άβει] αχολον9ήαει βχ Ανίηά. 7. γε] γα β νίηά. 11. ταν τάς] ταν [διά&εαιν τάν] τάς'! 14. αποτευχτιχον] αποτευχτιχαι ? 16. χαι χτάααβ&αι] 1ΐ3βο ίοΓίειβδβ β άίΚο£ΓΕΐρηΪΕΐ ογΙει βυηΐ εβφαλαχίαν] ες φνλαχαν νβΐ ές αβφάλειαν 0β5(ΐβτιΐ8 , ο,ααβ ηοη ΒυΓήοίαηΙ 17. και] το 6βδηβπΐδ οίκων] οίκων τε βχ νίηά. 27. ή&εα] Ι'θεα? 29. οβιότψα Ιίοπ ταν τιμιότατα] ταν τιμιωτατα "νίηά. υηάβ τα τιμιωτατα ροβυί 31. νηαρχουβης] νηαρχονΰας βχ νίηά. 31. 32. διαπεράβαι δει χαι διελ&εΐν] αη διαπεράβαι (ϊεΓοβΙβπβ οηιϊδδΐδ ? 32. εννομίαν] ανομίαν ΓββΙβ ϋαηΐβταδ Ρ. 9, 10. οΙ-υχοΐα] δζναχοΐα 12. ψυχής Υιοπ 16. ά] χαι ά βχ νίηά. 18· τοΰτο βοα ακολουθεί] βοά άβίβΐ Οβδηβπΐδ, ρ&πιηι ρτοΙ>&1}ϊ1ίΙβΓ ; 8θπΊ>βηάιιπι νίάβΙϋΓ τοίτ αυτοβοα αχολου&εΐ, ί. β. αυτοβοεί, $ιια εροηΐβ $εψηί«Γ, ΒβΙοΒίτβάεηά , ψιοά οοπψίΐΓβδ οηιτι άίβίο ίηοβΓίί βοιηίβί βραά Ββΐϊΐνβι·. ΑΟ. ρ. 465, 8 αύτοβοας όμοιος ων 18. 19. πρώτον] πρότερον 21. πλανήτες] ηλάνατες ααΐ πλανάται 22. <ϊε γε] δέ γα 23- ΐδοι δε χαι τοϋτο αν τις] Ϊδοι δέ χα τοντό τις 24. ονδ' ] ονδ' αν 2δ. #ε χα] δε γα 29. είιίνατο] ίιίναίτο ρΓορΙβΓ 1. 31 βΐ ρ. 10, 1 Ρ. 10, 3. ευδαιμονία] ευνομία Ο&ηΙβΓϋδ η ιΰχύς] η οηι. βυπι νίηά. 6. όρώνται] όρώντι Ηαΐηιίαβ 7. μερεα] μίλεα 9. 13. τελικός] τελψς 14. ουδέν] Ι&βυηαιτι ίηάίο&νίΐ Οβδηβπΐδ Ιι^ηο ροηβηδ ββηίοηΐίβηι ηεε ιιΙΙιιηι αηίτηαΐ ΟΓίΐίητη νϊτίνϋί αηΐ βΐίείίαΐίε εαραχ ε$1 Ιό. Ιπιΰτημας Ιίοπ 16. μεν] μεν τάς ΗαΙηιίηδ 18. τω μεν] το μεν 19. χαι τω] χαι το γης Ιίοπ 20. άποβλεπεν] άναβλέπενΐ 21. ανωτάτων] ανωτατω 22. τω δε] το δε 24. τΜαιίτ^ν Ηβη 28. τάς ίχ των θεών] ίχ τάς των θεών β Ιίβπδ 29. τάς εκ τών] εκ τάς τών τνγχάνοντί τοι] τυγχάνοντι αιτίας Οββηβπΐδ, ΓογΙ. τυγχάνοντι μοίρας οΐΐ. ρ. 7, 26 30. ^λώσαντε^]


VI

ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ ΕΕΟΤΙΟΝΙ8

ξαλώΰαντες βχνίηά. 31. &ψον] &γον πολντελίβτατον] πολνφρονεβτατον βχ νίηά. Ρ. 11, 1. άντίμιμον] 3ηΙε ν&ΐβΐίβη&πυηι αντίτιμον 3. ονόματα] οννματα βχ νϊηά. χαρακτηρ] χαρακτηρι ΐΑβοοβίαδ 4. γινόμενος] επόμενος Ι&οοββίιΐδ 1 11. οντε ποττο ξήν] μετά τον ζην οι. Οβδηβπιβ. ηιαίιιί Ι30ϋη»ηι ίηάϊ08Γβ ; βχοϊεΐϊΐ ορϊηοΓ οντε, ποττο καλώς ζην οΐΐ. ρ. 6, 18 14. βνβτημα της] βνβταμα τας β νίηά. ενάρμοατος] ενβννάρμοβτος βχ νίηά. 16. ίοίαας] Ιάοας βχνίηά. 18. ονν] ών βχνίηά. 21. πληγην ΓΛπ 23. ονν] ων 31. αυτί) 1ί6π Ρ. 12, 1. κατατνγχάνεβ&αϊ] κατατνγχάνειν Ι,ϋίηάοΓίϊιΐδ, δβά βΓ. ΗΊρρ3ΓβΙια8 8ΐοο. 108, 81 ρ. 47, 20 άκρον ιπιτνγχανόμενα. ηοη ηιϊηαδ ίηβοΙβηΙβΓ άίβΐυπι ρ. 48, 11 οί φανλοτερον πραβΰομενοι βΐ ρ. 11 , 30 ορ&οπλοονμένας 2. αδορνφόρατον] άδορνφόρητον νίηά. 3. ανμπληρονα&αι Ιίβπ 4. ίυνάμεσί] ίιηο δννάμιβι 5. αλλ ατελ»^] αλλά τε'λϊ;ο? ν&ΙΛβη&πυδ 8. την ΥΛή 10. φιίσί?] άρετα 14. αί'καν] οιηηβδ αΐ'κα ρτίίθΙβΓ Β 17. αντω] αντώνΊ 21. <ϊέ παρέχεν] δ έμπαρέχεν 25. 26. τας προαιρεαιος] τας προαιρέβιας Ο&ηΙβπΐδ 30. οξνδορκία] οξνδερκία νίηά. 32. αυταν] αντώνΊ ταν εντνχίαν] ταν ανταν (αντώνΊ) εντνχίαν Α ♦ Ρ. 13, 4. ίν τοις άλλοις] άβΒίάβΓΟ οβΓίαβ εγΙΪ8 βί^ηίίΐβ»Ιίοηβηι , ςα&Γβ ίν τοις ανλοΐς βοπίοίαβ 6. Ελίκων] αηΐβ \νγ11βη1)£ΐβηίυηι ολικών 19. εκ τον Ευ&νδήμον] Ιιββο δάά. νίηά. Ρ. 14, 15. των &' αντον] τών αντον 20. η τέρα] εΙ& ετέρα βχ ΑΒ 23. αΐεϊ Ιϊογϊ 26. ενπιβτον] ενπειατον Ρ. 15, 5. η τνχη' και ηαντα δε] ητνχηκα' πάντα δε ΡοΓδοηυδ 12. αιεί 1ίΙ)ΓΪ 13- το ό*' ονκ 'εφηνεν] το δ αν πεφηνεν Βαάΐι&ηι αντις] αν&ις (τΓοϋιΐδ 26. τά δ ένδον εΐαί] λαμπροί, τα δ $νδον βχ Ευπρίάβ 28. τω ον μοι] πωτώμαιΊ ονδε] ηδ'ε Οββηβπΐδ Ρ. 16, 1. ωραίων] ώραΐα ϊτη νβΓβΟΓ υΐ ΓββΙβ άΐοίαπι βίΐ; Ρΐιίΐβΐ&δ 8βπρδί88β νίάβΙαΓ έκ Αιός ώράων, υΐ αηηί Ιιοπιπιπι νίοϊοιίδ νοίνί άίβαηΙιΐΓ. ε'βχομεν ων] ερχομένων Ιίΐοοβδίιΐδ 2. μελε'ω κακών] κακών μελεω Ρ&βδονϊιΐδ


ϋΙ80ΒΕΡΑΝΤΙΑ ί,ΕΟΤΙΟΝΙδ

VII

φερονβιν] μενοναιν (ϊΓοΙϊϋδ 3. εμπεδα και τοΐβιν] ρΓο τοΐαιν νο88. τοις, ιιηάβ ροδυΐ Ιίμπεδ αει και τοις, ηίβί ιτιει1Ϊ8 εμπεδ αεί, τοΐαιν δ' . 6. έπιχέααα] νποχεαοαΊ αη εγχέαααΐ 9· και παντι ονν] και παν οτιονν 10. ο μηδέ] α μηδέ 15. 16. αδύνατον — χαλεπώτερον] ΓββΙίυδ οΓβάο άίχίδδβΐ χαλεπ. τον — αδύνατον 19· ω γαρ] τω γαρ Ανοββ. ιιηάβ δΟΓίρβΐ δ'τω γαρ 28. 29. παιδος ιδίου — ανηρημένον] νοίαίΐ παΐδα ίδιον — ανηρηκοζος Ρ. 18, 10. Ενριπίδον] Ίνονς αάά.βχ νΐηά. 22. βίος] χρόνος Βίοηιββίάϊιΐδ ; νϊΐίυηι Ιοβϊ ίη δβ<}. νβΓδα ροδίίαπι νίάβΙαΓ, ιΛϊ νβιο& τελεντηαν βίον ϊηΐβι-ροΐαίοπδ βδδβ, 8ορηοοΐβιη &υ1βπι τελεντήααντ ΐδης νβΐ βίαιίΐβ φΐοά δοπρδϊβδβ δΙΙδρϊΟΟΓ Ρ. 19, 6. 7. Ιφιγένειας — χορός] ΙίΛβο 3άά. β νΐηά. 25. φηβτ)ς ότι γίγνεταί] Α φήδη ότι ϊ. β. φηβης τί, ςιιοά νβπιιη νϊάεΙαΓ, ββά αϊ γενηαεται $αΓ'ώ&1\ιτ ρΓο γίγνεται, ψιοά ηοη δίηβ οίΓβηδϊοηβ ββΐ Ρ. 20, 2. ένω] ότω ΟγοΙϊιι8 5. οίί<$'] οντ ΜαΙΙηΐδβ 6. τί] λνα^ηβΓ 12. βεν&ος άλιον] οοάά. ιιΐ νίάβΙιΐΓ βέν&ονς άλιαι Ρ. 21 , 3. χορός ίΐάά. βχ νΐηά. 5. θεός. εκ κείνων — λαμπρών] &εός Ικ κείνων — λαμπρών. οΓ. Αηηαΐ. ρηϋ. ΜάΛ. 1846. ρ. 1086 16. έρπει] οΓ. ΝαυοΙι. Ειιτ. ίϊ. 419 οννέβιι ς 27. βννέβει τε δόξη] ΰνν αϊααι δοξη Α, ιιηάβ βοπβδϊ β88β αυν αϊβι δόξη, ψιοά. <ραϊά 8ΪΙ άοοαί ίη ΜοηαΐΒοβτκΜβ άετ ΒβΓΪ. Αεαά. 1855 29. δόμων] &ρόνων β οοάά. Ρ. 22, 1. όμμα βυμπα&Ις] αΐϋ ά\\ά, ίρδβ ανννεφες οοηϊβοί 1.1. ββά Ονμπα&εςνιάβΙατ β88β άοΐοη οοηρηιιιηι 6. κάν&ονς] χαν&ονς Ν»υο1ί. 8. ενπορεΐ] εμποιεΐ Η&υρΙίυβ 9. Πλοκίων Θαΐδος] άίΙΙο^Γαρηίαηι βδδβ δίβΐιιίΐ ϋϋοηβΓαβ; ΓββΙίαβ ειυΐ Πλοκίου ααΐ Θαΐδος ΓΓ&^ηιβηΙαηι βχοίάίβδβ άίοαβ 10. ως] ω 15. τί&ει πάντα] τί&ει τα πάντα ΟΓΟίϊυδ, τ' εΐ&εΐα πάντα νΐηά., τι&εΐν άπαντα ΒβΓ§;1ίΐιΐδ 18. χλίνονβ ] κινονα' βηΐβ ν»1ο1ίβη&πιιπι κακά] ίηά'ιοαν'ι Ιαουηίΐηι 19. χρη μη] χρημη νΐηά. Β, χρήμη βΟΓίρδί Ρ. 23, 7. ευπα&οΰβιν]ευπλοοΰαιν ΟοββΙπβ 8-τα πάντα] πάντα ΙΛπ, άπαντα ΟοΙιβΙϋδ πάντα] κατα ΟιΛβΙιΐδ


VIII

ΌΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Γ,ΕΟΤΙΟΝΙθ

13. τ£ξ»θί£] πέρας Α 15. τάς των βροχών] τας βχ ιιηο Β ΓβοβρΙαπι, Ν&ιιοΐίϊιΐδ ίγω βροχών 17. πιτνεϊ] πίτνει βχ νίηά. 20. όν] φ ΡθΓ8οηα8 Ρ. 24, 10. τον ί' ιυτυχοΰντα] το <5' ευτυχούν Ιϊ&π, τον δ7 εντυχοΰντα ΟΐΌΐίαβ πάντ άρι&μήδαι] πάντ αρι&μήβας Οπ>Ιίϋδ, παν εξαρι&μήβας ΝααοΙίίϋΒ, ςυϊ ηαηβ ρΓ&βίβΓΐ ε» πάν άρι&μήΰαις Π. οντάς] οντος ΑΒΜ 18. τις δη — &είη] κοΓΛθηάυΐΉ τις αν — &είη, ηυαβ νοοιιΐββ Γαώΐΐϊπιβ ρθΓηιυίΒηΙιΐΓ {ΑΆ βίΑΝ). ηβα,υβ ίϊ\Ά§η&ιη, ηβςιιβ βχί^υβτη, ηβφιβ ηυΐίβηι ίοΓίαηβΓη ίη υΐΐο ηαηιβΓΟ ίίδ&βηάίίπι βδββ άίβϊΐ δορΗοοΙββ; &εΐναι βηίπι θβΐ ΤΜτηεταΓβ, ίη ταίίοηεΒ ΓββΓτε. 28. ήμερα] ήμαρ ΑΜ, ήμαρ ί'ν Ν»υι:1ίϊϋδ Ρ. 2δ, 2. τάχιβτα] τάχα ΟΐΌΐ'ιυβ 11. οτω] ΟοββΙυδ οπως 12. ο καιρός] ο καιρός ροβαϊ Οοπι. §τ. IV ρ. 456 17. βημερον] ίπιο τήμερον 23. ο περιετρεψεν] οπερ παρεβτρεψ' οοηί. Οοηι. £Γ. IV ρ. XII, οπερ διεβτρεψ' Νίΐιιοΐααδ 24. ίπαν έπ' άκρον τις] ϊπην τις επ' άκρον οοηϊ. 1. 1., όταν επ' άκρον τις Ναυβίάϋδ πράττειν Ιίοή 26. τω] το Ανίηά. νοβδ. της] τις 27- φέρεβ&αι] φερεΰ9ω 27. 28. πάλιν καν] πάλιν η καν νϊπεί., πάλιν είναι καν Τπηβ. ; ροβιιΐ πάλιν ην 28. ελάττονος Ιιοτϊ Ρ. 26, 1. 2· προς — τνχη] ηίδϊ πιοΐββίαβ 1οςϋ3θίΐ3ΐί8 ροβίΒΐη Γβαπι ίαοβΓβνβϋβ, Μ νβΓβυδ 3 Γβΐΐηιιϊδ δβρ»ΓΒηιϋ δϋηΐ. 13. Πν&έον] 3η1β 6ΕίδΓοΓάυηι Θυ&έου, Α ου&έον Ρ. 27, 4. εβτιν Υώή 10. 11. όντων εΐ οϊδε] &άά. βχ Α οι θεοί πράττονβιν] πράττονβιν οι &εοϊ β νϊηά. 11. 12. οίκοδομεϊν—καταβάλλειν] οίκοδομονΰιν—καταβάλλονΰιν βχ Α, οΓ. Τβίβοϋάβδ ίϊ. ίηβ. ΓεΛ. 4. 16. ε'ΰεται ] 'έααεται βχ νΐηά. 22. αυτή] ΓββΙπίδ αϋτη 22. 23. δυο —πλέονβαι] Ιιαβο ββοΐαβί 23. ελληνίδες] ελληνίδες αχαίδες ΑΒ ωΰπερ πλέονβαι] ώς παραπλέουΰαι Κοβηϊυβ Ρ. 29, 14. Α^κτΰος] Αίχτυος Ρ. 30, 6. Τημενίβι] Τημενίδαις 8. δείξωβιν] δείξουβιν ΜαΙϋιίίΐβ 23. εάν η] αν δ' Ρ. 31, 7. κακών άπο] κακών τ άπο ΒβΓ^Ιίίαβ 14. τοΐαδε] τους δε Ναυοίίίιΐδ β βοά. Μβηά. 16. ευτυχεί] νυΐ^ο ευτυχεί, Α εντνχη, »η<3β ΟαίδΓ. ευτυχοϊ Ρ. 32, 7. γήραος ονδώ] γήρας όδον ΑΒ, γήρως οδψ


ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι^ΕΟΤΙΟΝΙ8

IX

δοαϋ^βΓ βΐ (ίι•οΙίϋ8, ςαοά δβοιιΐυβ δΐιιτι, δβά υΐ οδω δοποβΓβπι 23. Ολυν&ιακώ] Όλυν&ία 25. τι ] το Α Ρ. 33,9. μεγαλοπρεπώς] μεγαλοπρεπέως 10. άνε βτιος] ανίβτιος 12. τετιμέαται] τετίμεωνται Α, τιμέωνται ΗηΙιη'ιιΐδ 13. ατίμω] άτιμου Ηαΐηιίαδ , ρΓ3βδΐ3ΐ ΓογΙί8δβ 'άτιμον 14. τάδε] ταύτα εχ ΑΒ 17. ίκείνοις ΙΛγι 19. ευτυχίας Ηβη Ρ. 34, 8. αποβλέπει] ϊηάϊοΛνϊ Ιβευηβπι ; εχοϊάίΐ νβΓδο» 3 ΡΙαΙ&ΓοΙιο δβΓναΙαβ είς ταϋτα, δέοποτ , άλλα την αυτήν (οοάοΙ. ΓβοΙβ αντών) όδόν 9. κλαίης Ιϊβπ πορεύεται] ηορεΰοεται Ρ1οΙ»π:Ηιΐ8 ■ 10. τί δη ποιείς πλέον;] ΡΙϋΙβιοΗιΐδ τί ουν ηλέον ποιονμεν; ρπΛβηΙε Οο&βΙο VI,. ρ. 371 ςυί ουδέν β'ιοίΐ 15. τοϋτό με το] τοΰτο με ΓΛιϊ , τοίτο τό με βτοΐϊιΐδ, τοΰτό με το Ο&ίδΓοΓάυβ 17. 18. μη ουν — το λυπούν] ν. Ν&ιιοΐί. Ευι\ Γγ. 174 25. άνδρα τον αλιβώς] αηΐβ ΡοΓδοηυηη τον αλη&ώς άνδρα Ρ. 35, 8. ΦιλιππΙδου] ο(. Βοίδβοη. Α6. IV ρ. 456 14 — 20. άβ Ηοο ίτ3§•πι. ν. Ν&αοΐί. Ιτά%. ρ. 469 26. ευ λόγως] εΰλόφως ΑΙ)Γβδθ1ι., αη ευκόλως! 27. ίΰτιν όλ βιος] ε'στ' άνόλβιος 8ο3ΐίε;βΓ 28. Τρωάδων χορός] Ιιβθο »οΜ. βχ νίηά. Ρ. 36, 3. &εοΰ — ων] βερατανΐ α. ρπιβοβάβηΐϊ νβΓβυ, οΓ. Νβαοΐί. Ειιγ. Γγ. 1060 11. Χορός] αάά. β νίηά. 25. ως — φέρειν] (ΙεΙεΙ Π380 Β,ιάΙι,ιιη 26. χρη] δη ρΓΟο&οίϋΙβΓ Βδάέι&ηι Ρ. 37, 11. προβωδιων] προϋοδίων 14. δς] βηΐε ΟΓοΙίυπι οϊς 15. παρ' ημάρ τε και ] »ηΙε ΟΓοΙϊαπι «οτρόμαρτε 15. 16. εον Ιάπτεται] »η1β ΟγοΙϊιιπι αονι άπτεται το ίέ — Ιάπτεται] ν. Ββ镧1{. ΡΓ,. ρ. 965 22. ε2§ πα ράσταση/] ν. Οοη». ροβί. νοί. III ρ. 54 25. γνηΰίως] βηΐβ Ιβοοβδϊυηι ηπίως 26. 27. Ιι&βο κερ3Γ3νϊ 3 ρΓββοβάεηΐίουδ 27. ανδρός] πράως Ηιιΐιηίυδ ορθοΰ τρό που] ορ&φ τρόπω 6ι•οΙίϋδ Ρ. 38, 5. ουκ άνω] ουκ Ιάν 6. εΖ μη] οϊμοι Οβδηβηΐδ λαλεί] λαλη 7. τά αυτού] τά γ αυτού ροδαϊ άα1)ΐΙαηΙβΓ, οατις αυτοί οϊ. ΟίΐϊδΓοΓάυδ 10. τι το] τι τον νυΐ^ο, τον τοΰ Α, τι το βΓοΙΐϋδ, ςαοά ουπι &1ϋδ ββουΐυδ δϋηι ; ηββοίο ίαπιβη βη ΓβεΙβ ίη Α 1ε§3ΐυΓ μικρόν τον τοΰ βίου και Οτενον ξώμεν χρόνον, υΐ δοπρίοπβ ρΓΟδ&ϊοϊ νεΛ»


ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ ΜΟΤΙΟΝΙ8 $ϊηΙ 16. εΖ] Α ό, βοτίρβί αν λάβη] λοτλρ ΒβηΙΙβίαβ 19. 20. άπόλωλ' — ΰυλλέγει] ηβεε ίη Ιί&πβ βίο δοπρί» βιιηΐ: άπόλωλεν, έν.εαυτω τοϋτο έαν βκοπη, προς τοις χαχοΐς οντος έτερα ΰυλλέγει κακά. εοιτεχεπιηΐ ΤγΓννηίΙΙυδ βΐ Ιίΐοοοδϊαβ, ηοη ΟΓθάο Ιαηιεη Ιοοαπι ρεΓ83η&Ιιιηι εδδβ 29. έαν] οταν ΗβΓπι&ηηαδ Ρ. 39, 1. τύχη 'βτι] τύχης τι ννΛξο , τύχη 'βτΐ ΡοΓβοηαβ, ααοά ίΐΓπιαΙ νΐηά. ςιιΐ τνχηΰτι 10. άγνώς τΐξ] άν γνως τί ΟΐΌΐϊιΐδ, ν. Οοηι. Γγ. IV ρ. 42 12. κεχύηχέ τις ' ου κεκνηκέ τις] &ηΙε (ϊγοΙϊιιιϊι κεχύηχέ τις μη δεινον, ου κεχύηχέ τις. αΐϊοπιιη οοηαιηΐηίΐ ν. αραά Ι&εοΙη 8αρρ1. Αάά. »ά Οοηι. ρ. ΟΟΧΧΧΙΙΙ 13. φέρει] φέρει δ' αηΐε βΓΟίϊαπι 14. μόνον] αάάϊάίΐ ΟΐΌϋιΐδ Ρ. 40, 1. λνπηδαντα] λνπήΰοντα εχ ΑΒνϊηά. 4. οπου] οτω (ΪΓΟίϊιΐδ αραά ΟαίδΓοΓάυιη αά ίίΐ. 69 , 4 6. μη] μη ΌτινΊ 7. τό γ άπο] τάπο βάιάι, πιβίίηι ηαηο τό τ από 9. καϊ &εομάχου] ΊΙά Β βΐ νΐαά. , άβίβνί και οαιη ΟγοΙϊο εΐ &εομάχει, φΐΆβ οβΙβΓΟΓασι Ιϊογοπιπι ΙεοΙϊο β88β νΐάβΙϋΓ οπιηίυηι , αϊ ρ»Γ βΓ3ΐ Γβνοο&νί 14. Κονιαζομέναις] Κωνειαξομέναις 18. προβωδιών] προΰοδίων 22. ουχ] ΓβοΙβ υΐ νίόΙεΙϋΓ Βεηΐΐείιΐδ ων 24. κακόν] ίΐά(ΓιάίΙ Βεηΐΐεΐιΐδ Ρ. 41, 7. τοΰ αυτοϋ ΟΙδίποδι] ηβεο αάά. βχ νΐηά. 9. λέγων] λέγω β δορηοοίε 23. γυναικός] ίηεοπιπκχΐυπι πιϊηϊ νϊδίιιη πιαίανί ίη λιβυχος, ηίδϊ ηιαίίδ φρυγιαχός. Αεβορο βηϊηι η»ηε άβ ΙαοΙα ΓειοιιΙ&πι ΙποιιϊΙ ΡΙαΙ&Γοηιΐδ Μογ. ρ. 609 β. 81 ροΐαΐΐ β» ΑΪ) »1ίϊδ εΐίειηι ΐηΙβΓ ΙΐΙιγοαδ ΓίΛυΙ&δ τεΓειτί. 24. τρέφεται] τρέφηται Ρ. 42, 10. ρέπειν] τρέπειν ΟεβηεΓϋδ 28. 29. και έχεϊνον τον λέγοντα] Π380 &άά. εχ ΑΒ 29. μέντοι] &άά\<5λ εχ ΑΒ 30. έπέ&ετο] έπέ&ηχε τη κεφαλή ΑΒ Ρ. 43, 1. 2. ταΓ^ — αναγχαις] τηΰι — ανάγχηΰι 3. Έπιχτητίου] Έπιχτητείου 6. ενλογίατως τα] ενλογίδτω τα Α , ηίηο δΟΓΪρδί εύλογιΰτών εΐ &άάί(1ί προς 26. φρονεΐν Ιίβπ 28. πράως] πρηέως 30. ΰωφρονέοντος] Οωφρονέοντα εχ Ανίηά. Ρ. 44 , 2. Λιογένης περιπεΰων ϊν τιβι] Διογένης οιτι Α εΙ ρΓο εν τιΰι ΙΐίΛεΙ ί' αν τιΰι, υηάε δοπρδϊ περιπεΰων δ' αύ τιβι 4. ανεφωνει] ανεφάνηΊ 6. τοις αυτοϋ] Β


ΟΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Γ,ΕΟΤΙΟΝΙδ

XI

τοις ΰεαντοϋ ί. β. τοις εαυτοϋ 21. ταπεινός] μέτριος 6θδηβπΐ3 , [χάνος Ιβοο&δίιΐδ , ρΓ&βΙαϋ ίπιεικης 18. Θεοβοΰλου] Κλεοβούλου Ναοοίιϊαβ οΐΐ. βΐο§·. ί&βδί. 1 , 93. Ρ. 45, 2. και αυτούς] οπι. Αβίϊίΐηϋδ; δί βαπα δυηΐ, "8ο0Γ»Ιβ8 βΐ Χ&ηΐΐιΐρρβ ϊηΙβΙΠ§βηΛί Ρ. 46, 9. Πυ&αγορίου ] Πυ&αγορείου 13. τίνα παρεπιδημίαν] τινι παρεπιδημίαΊ 16. ίωυτους] εαυ τούς ΓβοΙβ ϋοπ 17. πάντων] πάντων των ΡΠα^Ιιϊϋδ 26· 27. άμέτρους βΐ ακατάσχετους Ιϊογϊ 29· πατροκτονία] πατροκτονΐανί 31. έπηρτημένα] έπηρτημένων Α Ρ. 47, 7. όλίγω πυρετώ ίπιγενομένω] όλίγω πυρετώ ίπιγενομένω 8. αν&εων] αυν &εών &ηΙβ ΗβπίδΙβιΊιιιβϊαιη 11. ευρίπου] ευρε τον 3η1β ΗθιηβΙβΓίιυδϊυππ 14. άδιαίρετον] άναφαίρετον ^γΙΙθηοβοΗϊιΐδ 14. 15. ταύτα μεν εν&υμη9εντες, νομίξοντες] ροδί εν&υμη&έντες ϊηάϊοανϊ 1αοαηδπι; ΓογΙ. ΓαϊΙ: ταϋτα μεν εν&υμη&έντες , [κέρδος <5ί] νομίξοντες. βίππΙίΙθΓ Μθίβοπιίιΐδ νομίξοντες [δε ευ 'ε'χεν] 18. ίιπο] άποΊ 21. ίπιτυγχανόμενα] οΓ. »ά ρ. 12, 1 22. άνοητοις] άνιάτοιςΊ άτι άνιητοιςΊ ϊπιιιπδοιιΐΐ βηίπι δοπρίοΓ Ηίο ΐΐϋο ϊοηϊοείδ ΓοπτίΕίδ. 25. η] και ? 27. τιμιωτάτων] τιμιωτάτω Α 28. εωυτους] αντως νοίβ&αιη , 1ί\ιή αυτούς μονούς ατυχεΰτατους 1\οή 29. καττάυτα] κακά ταύτα Ηαίπήϋδ 30. ε^ενίτο] 3η1β Οί»ΐδΓθΓ(1ιΐΓη έγίνοντο ούτε] ουδε 32. παρεξψακότων] ίΐίΐ ΑΒ, να1§;ο παρεξεοταχότων, Οββηθπιβ προεξεοταχότων Ρ. 48, 4. δια] μετάΐ 11. αυτών] αυτών νοίεοβνη, ηοη εαυτών πραοαομένων] οί. »<1 ρ. 12, 1 14. αν&ρωπον μεν οντά] αν9ρωπον ίόντα"! 15. αλλα] αλλ' ου 16. Ιδόντας]1 ίδόντα ν&ΐοΐίβηαπιΐδ 18. ηντινοΰν] αντινών απολλυμένω] Α απολλομενω ί. β. απολομένω 19. μείξονα] ΎΊηΛ. μείονα \. β. μέξονα 20. μεΰταν] αηΐβ Μβί&οππυηι μίααν φαύλων] και φαύλων 21. ουν^α·> αν 22. έγκατεακιρρωμένας] Υϊαά. Τπηο. έγχατεβχ^Λ% 65ί μενας ί. β. ίγχατεβχιρωμενας 25. μεταποιοΰμενο^^^ £ϋΓ< ταρχουμενοι ΟδηΙβπΐδ, ΓοιΊαβδβ κκϊ ΰωφροβννας μετά μενοι [ίπϊ] τοις παρεοΰαι 28. άξεβτι] ά 'ξεστι ^κε? ηοη εζεβτι Ι&οοοδίυδ, ϊηιϊϊοανί Ιαοιιη&δ 31. τάς εχ π^< %τ' ] η τώνΐ βη εκ τάςτώνΐ > ξχαοτον] Ρ. 49, 1. περιβταβεως] περιβταβεων ενΐηά.ΤΓ ΐ? β1.0ΐ;α5 ί


ΟΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι.Ε0ΤΙ0ΝΙ8 7. αρμενος] να1§·ο άράμενος, Α άρΰάμενος, οογγ. Ο&ϊδΓ. β ΡΙαΙ&Γοηο Μογ. ρ. 1030 11. κείμενων] κεκλψε'νων 6Χ ΙίοηιβΓΟ Νϋϋοΐιίϋβ 18. έδεσμάτων] έδεατώνΊ ^Α.έπίκεινταϊ] έπιχέωνται Ι&οο&δΐαδ 26. επίκειται] εΐ ρΓ3ββ§ϊΙ ΐΒΟοβδϊϋδ πόλεμος] λιμός ΙαοοΙ>δίιΐ8 27. αναχωρείς] ανα χωρεί Ι&ΟΟίΐδίΐΙδ Ρ. 50, 2. χρηαάμενοι ] λέγομεν αάά. νίηά. Β , ηοη βχρβοΊο 14. έκτος] 6 έκτος"! 15. εκατερων] εκατέρον θχ Α τοντων] τούτων ωνΊ έκτος] ο έκτος ? 18. ων] όβίβΐϋπι ιηαΐϊπι 20. άγνοια] αγωνία Ν&αοΐίίαβ 23. 24. τούτους] τούτοις βχ ΑΒ Ρ. 51, 8. βυ ό" ω — παρηίδα] ροθίΕΐ ΓθΓΐ»88β βοπρβοΓ31 βν ί' ω τεκούδα μη τι βην \ λιβάβι κατάαπενδ' [ε'κπα&ώς] παρηίδα 10. ώμην] ώίμηννϊηά. 13 —'15. γράφει — φανευ] η&βο αοαηάαηΐ βΐ άβίβηάα βαηΐ, ροδί γράφει αντω ΓίγροδΙΐ^πιβ ροδϊΐα 15. 18. φάνεν] νϊχ οΓθάίο'ιΙβ βδΐ φάνεβ&αι Ιαοοηίο&η:) Γογπιειπι Γυΐβδβ ρτο φαίνεβ&αι 22 — 23. μητερ — τούτου — έγίννηοα — βοη&ος] ΓθβΙϊ8ΐαβηά3β νίάβηΙυΓ ίοΓπίδβ άοποαβ 24. η*β&α] εΐηβ&αΊ 28. ποΰ] ποΐνβΐ πει ηκετε φενγοντες] βχ Β, τήκατε φεύγοντες Τπηο., οί καταφεύγοντες οβίβπ 1ίβπ, 1»οοηϊοαίτι ΓοΓΐ»88β ΓαϊΙ ηκατε (εΐκατεΊ), ο,αββ ΓοΓηια ρ&αΐαΐϊιη ίη νυΐ^ίΐΓβηι αδυπι εΛηΙ, αϊ ίη νβΓδίοιίδ ροΐϊΐϊοϊδ Είραά δοηοΐ. Η&γΙ. Οάγββ. 1, 15. βΐ 0γ&πι6γϊ Αηβοά. ΡείΓ. III ρ. 414. οΓ. ηα&θ ά'ιχϊ Άά δογαιηϋπι ρ. 6. 29. καταδνΰόμενοι] καταδνοονμενοι"! 31. τοντ άν ποιηΰειε] αΙΙϊβαδ βοπρΙΟΓ δοπρδϊδββΐ τούτο ποιηθεί Ρ. 52, 2. ηδιον] εϊδον αάάίΐ Ι»οοΙ»δϊυ8, ναΙοΙίβη&πιΐΒ βυρρΙθΟΕίΙ ηδιον [ηκουον η βωξομένονς αίβχρό&ς], ΓοΠ. ηδονται 3. σίίτε] ΓογΙ. οϊ &άνον ου βΐ ίη ββα/}. ονδε ρτο οντε βχ ηοΐίδδϊηιο βρίοβάίο 9. οδυνάο&αι και] »η1β Ταοοοδϊαηι ου δύναβ&αι 11. βουλευομένους] βουλενομέ3. Ίύη 19. χνλλος] η κνλλοςΐ 20. οδόντα] ΓογΙ. θχοϊγίδτω βάλη, ηϊδί νβΛίΐ καν 'ένα — προβιξελέβ&αι ροδί προα26. φροχι ΐΓΒηβροηβικΙα 20. 21. προαεχλέξαι] Ηαΐηιΐαδ νεοντος]'λεβ&αι , ηϊδϊ ηι&ΐίδ προβεξέλξαι 24. προοχαταΡ. ν] άβδίάβΓΒπ Εΐΐίςαϊά νϊάίΐ (ϊββηβπΐδ , ΓογΙ. βχοΐάϊΐ βΐ ρΓΟ 'νχ ομοίως άλογον; 25. παρεχάλεσεν] παρεκάλεις αν τιΰι ράως] ΓογΙ. φερειν βχοϊάϊΐ ; βΙϊ&Γη βοα^. οοΓΓαρΙ»


ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ ί,ΕΟΤΙΟΝΙδ

XIII

δϋηΐ 29· παρακαλεΐν μέτριον] παρακαλείς μετρίαζαν! απειρία] απορία Οβδηβπιβ 31. άνατι&έναι] άντιτι&έναι ν&ΙοΐίβιίΕίπϋδ Ρ. 53, 9. έλειτούργει] ίλειτονργεις ΐΕίοοβδίαβ 10. κινδννεύων] Α δανών, νίηά. δυ.,νών, ηίηο ροδυί δαπανών 11 — 12. καλην — πλείω] Ιβοοβδίαβ καλην [γημαντι], εί επί ταύτη πλείω [ευφραν&ήοεται η ανιάαεται] , άλλα και τω τέκνα και φίλους [εχοντι] , εί περι τούτους πλείω [τών κακών εί-ει τάγα&α] βΙΙ.Χβηορη. Μβπι. I, 1, 8 17. γραϊδίοις] γραδίοις 21. βτρατεύΰηται] οτρατενβεται 24. βλάχα) βλάκα 2ό. πολιτείας γ'] »άά. β νίηά. Ρ. 54, 16. ύμνων] »άά. β νίηά. 18. άμιν] άμμιν Βοβίίηίυβ 23. προοτΰχοι] προΰτύχη β νίηά. 29. λελη&έναι] λελη&ότα Ν»ηο1{ία8 Ρ. 55, 4. ποιεϊν] ποης (ποιής) ΑΒνίηά. Ρ. 57, 24. μεαημβρίας 1ίβπ 25. λυγρον] ΓογΙ. άκρον 80ΓΪρ8βΓ£ΐΙ ΑΓοηίΙοοήυδ , ηίβί ΒβΓ^Ινίί νββ1ί§:ϋ8 ίηβίδίβηδ βοηίοίϋδ ηλίου λαμπον' &αλυκρον ό ηλ& (π αν&ρωπονς δεος 26. ουκ άπιβτα] και πιάτα Ι,ίβ&βΐίϋδ 27. υμών] ημών 28. μηδ' έάν] Ιίοπ μηδ' ίνα, μηδ εαν νβΙοΚρη&ΓΪαδ , μηδ' οταν ΒβΓ£ΐίίϋ8 29. ηχήεντα] ηχεεντα οοΓΓβχί ΟαΗ,εβΙ. δο. ρ. οοηβπηίίΓε νίάθΙαΓ νίηά. 30. τοΐΟιν δ' ηδυ ην] ρΓ»β ββίβπδ ρΐΌϋαηαι φΐοά Ιβοοβδίαδ οοηίβοίΐ τοΐοιν ηδιον δ"1 'όρος Ρ. 58, 9. άβΐβ ηυηιβΓηηι 4, 41 Ρ. 59, 8. άρμοΰτεον] ορμιβτέον β ΙίΙ. I, 86 15. α'] ξ' 25. σί] γε βχ ΑΒ, οΓ. Νβαβίί. Ειιγ. ίϊ. 273 Ρ. 60, 21. τοις &εοϊς] τοι 9εος Μα8§τανίαδ 22. πελει] τελεΐ Ι,οββοΐι. Ρ. 61, 5. μη] μηδε 13· Όμηρου Οδυβαείας] ν. ίηίρρ. ΖβηοΜ Ρτον. V, 71 Ρ. 63, 7. %αρας] ίηιο χάρης 9. έπιγελα] επεγγίλαΐ Ρ. 64, 14. τίνα] οηι. νίηά. αυβηι τββίβ δββιιΐιΐδ β3ί Ναυϋΐίίαδ ρ. 314 25. 26. 'όΰτις — μί&η] ν. Νααβίί. ΕαΓ. Γγ. 1064 27. παραυτίχ'] πάραυτα δ' Υιού Ρ. 65, 2. άνίαι] άνΐαι 3. άφεΐλε] άφηκε, ηοη άφεϊκε υΐ ίηρΓβδδΐιηι β8ΐ, βχ Είγηι. Μ. 4. η οτ'] η *φίλον η οτ' βχ Β βΐ νίηά. 7. ψυβικον τοΰ&' ϊκαΰτον] φυβικόν γε τοϋθ' · ί'καβτος 8. τον& ός] προς βΐ'οΐίαδ


XIV

ΟΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ ΕΕΟΤΊΟϊίΙδ

15ν ημών] ημΐν Β μ. β. 17. και] δει ΡοΓδοηυδ, ηυειη ηιαίβ οΐϊηη δβειιΐιΐδ βιιπι; εχείάίΐ δίηβ άαοίο νβΓβαβ ηαίυ» δβηΐεηΐίαβ παραμν&ιον μέγ εβτΐ τω λνπονμένω. ϊηΐβπηι . ΐ3οιιηαηι ίηάίοανί. 19. αντών] αντώ 22. άρα] άρα . Ρ. 66, 4. μέγιΰτον] ηιβίίίη ηδιβτον 8. χρεί' έ'βτ' ] χρεία "βτ' 18. Φιλίππου 'Ολνν&ιακώ ] Φιλιππίδου Όλνν&ία 23. το λέγειν έβτι τον] ίΐηΐβ ΡοΓδοηηηι τοΰ λέγειν εβτϊ το, Νβυοίί. ΡΙιίΙοΙ. VI ρ. 423 ηιαίεοαΐ εβτιν ί'τερόν τι τον λέγειν το πεπον&έναι Ρ. 67, 3. &εωρεϊν] το &εωρεΐν Βπιηείίίιΐδ 14. Οίδίποδι] ν. Νααοΐί. δορη. ίτ. 662 16. αν] αν εχ Β 19. μάΰτιγ'] πλάβτιγγ' ΕΙΙεηάΙ 28. άρα] άρα Ρ. 68, 26. εμπειρία] ημπειρία ΡοΓβοηαδ Ρ. 69, 3. απαν&ηβαντα] ν. Οοιτι. Γγ. νοί. III ρ. 405 8. Κρατητος εξ Άντιφάνους] ηαβε ίΐα εχρεάίεηάα νίάεηΐιιι·, υίΟδΙεβ βεηίβ ηοιηεη αραάΑηΙίρηίΐηειηΜδδβάίο&ηιιΐδ: βϊπιίΙίΙβΓδΙοΙιββϋδ θχοβΓρΙίδ θ εηοπείβ ΟΒπηίηίοιίδ ρΓ&εροδίιίΙ χορός. 10. ω] ου Οβδηβηΐδ 13. τον — έρα] βερ&ΐ'ανί Ά ρταβεεάβηΐίοηδ νβΓκιιιιι δορηοοίίβ , άβ φιο ν. Νααοΐί. δορη. ίΐ. 63 16. επών] ίλεγεϊα νΌδδ., αη αιτίων"! 20. Τιμοβτράτον] Ηοο ϋάά. β νίηά. 21. ετέρονς] έτέροις β νίηά. 22. ημείς] ίηάίοανϊ βΐΐεπιΐδ ρβΓδοηίΐβ δί§·ηυηι: οοΐίοςυϊΐατ 8βηβχ Γπι^ί βΐ ραΓοιίδ οιιηι ηιεΓβΙπειιΙα απολαβεϊν] άπολανειν β νίηά. ιιΐ οοηίβοβΓαΙ δοαΙί^βΓ 23. Ιππο&όον] νοβδ. Ειρήνης, νίηά. είρην , α,αοά Ήρίννης δοπρδί, ν. Οοηι. §τ&βο. Γγ. IV ρ. 712 27. Αντιφάνονς] δορηοοίί ΙποιήΙ Τπηε. βΐ νίηά. Αντιφώντος οογγθχϊ ΗίβΙ. ογϊΙ. ρ. 316. εΓ. Νααοΐί. Τ㻣. ρ. 616 Ρ. 70, 4. τοΰ] των β Τπηε. 9. κατά] και χατα 12. κα&απερ] και χα&άπερ Ιδ. γήρας] γηραος Ηαίπιίαβ 16. βωφροΰννης] βωφροβυνη Ρ. 71, 1. άφίζεται — ονν] άπί'ξεται — ών 2. εΙ\ τε Μαΐΐαοή 9. προαελ&όντα] προελ&όντα 16. τού των] δβοΐαδί ρταββαηΐβ ΟΓαενίο 18. ό Βοιωτιος] ό Βοιω τός εχ ΑΒ, ό βιωτος 'ηι&Γ§·. Οεβηεπ; ηοη νίάεΙαΓ νΐπ πο ινική βδδβ Βοιωτός, δβά ό Βοιωτό; άίοΐυηι υΐ η Λάχαινα, ο Σερίφιος βΐ δίΜίΠα 20. πολνχρηματίας] φιλοχρηματίας Ρ. 72, 12. ώμοιώβ&αι ] ομοίωβιν 12. 13. 'ε'δοναιν* ονδε πίνονβιν] εδουβ' ον πίνονα' ρδΓΐίηι β Ιίοπδ, <ιαί ίη


ΌΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ ΙΛΕ0ΤΙΟΝΙ8

XV

οΰ ϋοηββηΐϊιιηΐ, ρι-ο ςαο υηαβ Τγϊγιο. ονδέ, υΐ βάϊόϋΐ ΟαϊβΓοΓάυβ 19. λύπης] λνττης \νγΐΐβηΙ)ίΐ<;ηϊϋδ 2δ. ωΰπερ Αλκιβιάδης εκείνος] Ιιαβο ΓονΙ. ϊη ΓηαΓ^ϊηβηι τβ'ιο'ιβηάΆ κιιηΐ; ο Αλκιβιάδης νίη(1. Τγ. 27. βκόπηοον] πίΓδίΐδ Ιηηοιΐδ δίοοαβί νοί. IV ρ. 93, 4 σκοπήσατε, οιιϊ Γοπη&β ΙαΙβηά&β ΝΒαοΙίίαβ £»ίΓβΓΐ ΑΗδΙοΙ. ρ. 821 6. 30. Β&οπί (άο. 98. 10. Ι.αοϊ&η'ι ΗβΓΠίοΙ. 44. 59. 29. διαμαρτίας] ϊΐα ρβΓδρίοαβ νίηά.' αϊ οοηί. Ιαοοβδίυβ, νι%ο δι αμαρτίας Ρ. 73, 3. ωσπερ τε] ώοπερει 1αοοΙ>8Ϊα8 9. λέγοις] λέγεις Ηαΐηιίιΐδ 11. μόνον] μόνον 13. βαρέως] Α βαρέως δικαίως, νΐηά. δικαίως; ηβκοίο 3Π βαρέως & οοπτβοΙΟΓβ $ϊ(, Ιαηοιίδ ΒΐιΙβπι δϋπρδβπΐ δικαίως οϊμαι δνσφορεΐν 14. έν δνβμαϊς] επι δνβμαϊς~ΝΆΜ0&1χιζ 21. χαταγελάαας] Γβνοοβνί οηιηίιιηι 1ίΙ>Γοπιηι δοηρΙιΐΓ&ηι χαταγελάσας. ηίηϋ ϊη Ιιοο Ιοοο νβΐ οοΓΓαρΙαιη νβΐ Ιαχαίαπι βδΐ , πιοάο ΟΓ&Ιϊοηβηι άίβΙϊη^αΛδ ϋΐ ΛϊδΙΐηχϊ. άβ δυσμορφία δβηαιη ά§ΊΙ Ιαηοιίδ ΙίΙ. 116 , 49, υΐ Ί11» Ιιογϊ ρ»Γδ β&πι, εχ ηη& Ηίο Ιοοαδ ρβΐϊΐαδ βδΐ, ρΓαβοβδδίδδβ νίάβαΙαΓ 30. οΰτε] ούδε 32. ίί ότωονν] Α δέ τω ονν ί. β. ί' ότωονν ι Ρ. 74, 2. φντον αεί &άλλον] Α αει φντον δαρρονν, ορίβπ φντον αει &αρρονν, ^γΙΙβηββοηϊαδ φντον αει &άλλον, οιιϊ ρΓ&βΙυϋ φντον αει&αλοΰν ανίηΰι] Ιιοο ϊηβρίβ άϊχϊΐ: γη χαρπονς ανίηΰι, ηοη δένδρον 3. χαρπονς] πτόρ&ονς Ιαοοοβϊιΐδ 6. σνμπαρομαρτεϊ] 3<1<1βη(1ϋΓη νίάβΙιΐΓ χαϊ άνδρι παραμένει 9. ονδε] σν δε Α, τη δε Β, ιιΐ οοηί. ΙίΐοοΙΐδίιΐδ ; βΐ ςαί<1 ηιυί&ηάιιπι ηιαϋιη ονδε φωνή ηδεία και, χα&άπερ — γερόντων , τη των 17. ιερών ] πρίίϋδ ορίηοΓ ιερέων 20. και τοι] νθΐΐβπι ΕΐοβδδβΙ βιιΐ Ργο πλέον ΙιοτΊ ελαττον ρΓ&βοβΓβηΙ 24. αμα τε] Α τΐ οιηϊΙΙίΙ , οΓ. αά ΪΙιβοοΓΪΙϊ Ιά. 1 , 30. νέοις τε] τε νέοις «χ ΑΒ 32. μένει μ%ν και τω παρόντι] εμμένει χαϊ τω παρελδόντι Η&1ηιΐαδ; ΓογΙ. χαίρει δοποβηάαιη ρΓΟ μένει, οβΙβΓΪβ δβΓνειΙϊδ Ρ. 7δ, 2. ό ίί επι τοις ΰαρρεϊ δε] &11βπιηι ίέ νΐηο!. Τγ. οιώ., αυοπιηι νίη<1. βΐϊίΐιη ΦαρρεΓ ηοη ηίΛβΙ; Ηίΐΐιη'ιαχ δ δέ έπι τοΐς ϊαοις &αρρεϊ γε, ως δ Ιπ αντα αφιγμένος, εν ακμή δε της ηλικίας κτλ. άΆά. ΙβηΙανϊΙ Ι&οοβδίιΐδ ΙβοΙ. δίοΐ). ρ. 141. Ό δε &η1β ίπϊ άβίβηάαηι νϊάβΙιΐΓ, υΐ ρβΓ βποΓβιη βχ


XVI

ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ 1ΕΟΤΙΟΚΙ8

5β(|ς. ίΙΙ»Ιαιτι ; Ιυπι Γβ<]υ'ιπ> Κ»ηο ΒβηΙβηΙίαιτι έπι δε τοις μετα τούτον τον βίον εβομενοις &αρρεϊ ως Ιπ αυτά αφίξομενος 5. εν τοις] ουκ εν τοΐςΊ 7. ο μεν] οογγ. ο μεν 13. αΰτώ] αυτοΰ βχ Α 17. Πν&αγορίου] Πυ θαγορείου 20. προνοατικώς ] ίηάίο&νΐ Ιαουηεκη 20. 21. αυτο αφίεμεν διανοίας] αύτον αφιέμεν [δει] διανοίας'ί 21. πεπραγεν] πέπραχεν Ιπιβχοπεϊ] επιβκοπενΊ 24. ανταντον] ΓβοΓιυκ ανταντον νίηά. , αν ταντόν Α διορ&ονν] διηρ&ροϋν Α, ιιηάβ διαρ&ρονν ρο8ϋϊ δυνηται] αΐίαβ δύναται 25. παροιχόμενον] α(1άΐάί χρονον 26. παρέοντα] παρεοντα 27. αεί] ιϊιλΙίηη δη 30. 31. μναμονικον] μναμονητικον Α, μναμονατιχ6ν Β, αηάβ μναμονευτικον βοπρκΐ, ςηοά ρΓορΙβΓ Γβΐίςυα ηβοββδδίπαιτι Ρ. 78, 2 — 4. φεί — ε'χει] Ιιβθο ναΐ^ο &ά υηαπι Γγβ§·ηιβηΐϋηι οοηίαηοΐα ϊη ΐΓββ άίνβΓκί Ιοοί νβΓβιΐδ βθρ&Γ&νί ; οΓ. Νβαοΐί. Εαπρ. 1ϊ. 638 11. ουκε'τ' εστίν] ουκ ε'ατιν ΑΜ, ουκ ενεβτιν Ρίΐα^ΐίίυβ 18. βοΰλετ ανθρώπων] βούλεται βροτών νθΐ Φν^τών ρ^ο οογγρχϊ Οοιϊι. §τ»βο. IV ρ. Χ, ηοη \ν3^ηβηι$ , υΐ ββΐ Είριιά Νααοΐίϊοπι 19. μεταμελειαν] μεταμέλεια οοιτ. 1. 1. Ρ. 79, 12. Φερεκράτους] Ιοππη» Ιιοο 1. 17. ροηβηάυιη 3ηΙβ εική, ν. άΛ Ρ1ιβΓβθΓ3ΐΪ8 Γγ3§ϊτι. ρ. 338 18. εγχυλίααι] ίγκυλϊοαι ην] ΓβοΙίαβ η, υΐ οοΓΓβχί 1. 1. 24. οφόδρα τί εΰτιν ] οφόδρ ίΰτϊν 27. ωΰπερ] ως προς Οο&6ΐϋ8 Ρ. 80, 12. ίε δραίνω] δ' αδραίνω ΟγοΙϊοβ, δ' αδρανεω ΟβδηβΓίιβ γυιος] νυ1§;ο μνιος, Α μνος, ΟΓοΙίυβ γυιός 13. κην ΰκιτ) παραοτήχη] ν. ΒεΓ^ΐΫΐατη 21. ουπέκεινα] βηΐβ ΡοΓδοηαιη ο υπερ κείνο 28. ο$ σοφώς λε^εί] ρΓΟ βοφώς Ανϊηά. Τπηο. αοφός, αηάβ βοΓίρβϊ «ακώ? δε πάς τις, 'ός βοφός , λε'^εί Ρ. 81, 23. ου] μεν ε νο8β. βΐ οιάγ%. Οββη. 26. πολιός] ακαώς βοπρδί , βκολιος ΟγοΙϊιι8, φανλος Βίτδοϊύξ Ρ. 82, 8. ετών] ί&ών εοιτβχί ΡΓ»βΓ. αά Μεηαηάη Ββΐ. ρ. XVIII δη. 12. πο& υμών] ΑΒ πρό &' ημών, ςαοά προθΰμως βοπρβί 1. 1. 12 βΐ 14. αντος] Ου&βΙυβ καυτός 13. εαν] αν 24. ζην] τοϋ ζην β ΙίΙ. 115, 9


ϋΙδΟβΕΡΑΝΤΙΑ ί,ΕΟΤΙΟΝΙδ

XVII

Ρ. 83, 3. πάαίν ενδεϊ ('εν δει Α) Ιί&π 7. αδωροι] άωροι \ν"γΙΙβηΙ)Εΐ<:ίιϊιΐ8 10. και μετόπωρον] φ&ινόπωρον πΐΆΤζ. αββηβπ 12. Φαβωρίνου εκ των ^] δοπβεηάυπι εκ των πγ. Ί. ε. περί γήρως, ηυεπι ΡΗ&νοπηϊ Ιί&πιπι ΙίΐαάαΙ 8ΐο1)3βιΐ8 ΓΙογ. Ιΐδ, 17. 119, 16 αΐπβςιυβ Ιοοίβ; δίΛίβοΙίΐ νβΛζ πολύς τοι μόχ&ος εν μακρώ χρόνω ίΐ&ξΊοι ροείαε δυηΐ, φιίβϋδ Ρ1ΐ3νθΠηΐ18 ρΓΟ βΧβΠίρΙο 03118 ΘΓίΐΙ; εαηάεπι Κοβρίπ «πιβηάβΐίοηεπι β88β ίηάϊοΕίνίΙ ηιϊηϊ Νααοΐίϊιΐδ 14. Δημο κρίτου] Ηροδότου 15. ανξαμένου τον θάματος] ΗβΓΟάοΐαδ αυξανομένω τω αωματι 16. γηράΰκοντος] γηράΰκοντι ΗβΓοάοΙυβ πράγματα] πρήγματα ΗεΐΌ(1οΙϋ3 , 19. τι αν&ρωπε] αν&ρωπε τι εχ Α 24. ίωρακε] εωρα βχ Α 2δ. ηρωτα τι ποιείς] ήρώτα το τί ποιεί εχ Α Ρ. 84, 18. προαοΰβαν] προϊοΰαανΝ&ηο^ίαΒ Ά2.προελ&εϊν] παρελ&εΐν ? Ρ. 85 , 3. βψαλλόμενος] αηΐε νίΐΐοΐίεη&πυπι ίφαλλόμΐνος 11. ίππευτής] ίππευς εχ Ιίδπδ 20. οπή] οτεί ύδατος,] άβ\β οοπιπι& 25. και] καν Ρ. 86, 4. άπο] άπο νίηά. 25. φορτίων] φροντίδων Α 27. οϋδ' ευκόλως] βν <}' ευκόλως (ΪΓοΙίϋδ εΐ ΙαεοΙ)δϊα8, ου δυακόλως Β ρΓΟ ν. Ι. ενίοτε κοιμίζιιν ποιεί] ε*, κομίξειν ποεϊ Α, ενεγκε και μείον ποίει Ιαοοϋδίαδ , ϋεηε &ά δβιίδυηι, βεά ίη κομίξειν Ι&ΙεΙ ίοι-Ιβδδε κωμωξειν ρίοτατβ Με δβηβοΐατη 29. προατι&είς.] ρτο ραηοΐο ροηβ οοιπιπα ΆΟ. ει τις] ει τι Οβίδίοπίιΐδ ί'χει] ε'χεις βαΐδίοΓάυδ, ηιιο ρΓ»ββυηΐε Ιαΐυηαπι ίηάίε&νί Ρ• 87, 2- προβήκον] ναΐ^ο προβόντος, Α προβψ.οντως, οογγ. βαίδΓοΓάυβ 5. &ε£α — ήμερα] &είω — ίμέρωί 1. παρέχειΐ] το γήρας άίοερε νίάείαΓ, δεά ρι•οΙ>&1)ΐ1ϊαβ εδί βοπρβϊδδε ΑηΒχϊιηεηριη υπάρχει 17. προς τον] προς το τον"! &η προς εδί ρταείετεα ? 18. διάγειν] ογπ. νϊη<1. Ρ. 88, 9• 10. εμπιπλάμενον. ουδέν ουν] εμπιμπλάμενον ονδεν αν 14. βιοΐ] βιω Ρ. 89, 4. τοϊοδε] τοιοΐαδε ΡΗυ^Ιίϊαδ 11. 12. τή παρονΰτ/ — αδυναμία ] της παροΰΰης — αδυναμίας ΡεεΓίΙίαιιιρ 22. δη] ΕΐηΙε νβίεΐιβη. άει εκφΰγοι] εκφεΰγοι 26. δια&οΐτ ] δια&εΐτ Ρ. 90, 4- αλη&ών ή κακών] η άβίενϊ, αλη&ινών κακών Νβιιοΐιίιΐδ 10. προς] »ηΙβ ϊγΓννΙιϋΙαηη μέρος 12. όνο'8ΤΟΒ. γι^οκ. ιν. Ί


XVIII

ϋΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕΟΤΙΟΝΙδ

μαΰι] ονόματι"! 22. πότων] ποτών 23. ουδαμοΰ] ουδαμώς βχ νίηά. 31. δέ ανδρών ΰοφών τε&αυμαβμένον] ί' εξ ανδρών αοφών πεφαβμένονΊ Ρ. 91, 1. άν&ρωποις] εν οϊς ναΐ^ο, αν&ρώποις 0β8ηβπΐδ , ίν ανοις ί. β. εν άν&ρώποις νίηά. 6. εαντα] τα αυτά (ταυτά) (Ιβδηβπΐδ, αυτά εαυτών ΟβϊβΓοΓάαδ, Γββίϊϋδ Ιβοοοδίυβ άβίβηάιιπι οβηδβΐ εαυτά 7. ίάΰω] Ιίβπ ως, I»οοβδίαδ ε'ώ, ΟαίδΓοΓάιΐδ Ιάϋω 10. και το] η το 16. τον] νέον Οβδήβπΐδ 19. αυτοϋ] αυτηνΊ 21. «1 ■»? 25. ή «νο?] τίνος η ι Ρ. 92, 1. τοΓοΊΪε] ίηιο τοΐνδε, χΑ Η»1ηιίαδ νοίυϊΐ 9. δε] μεν Ρίΐυ^ΐίϊϋδ 18. ζψψ] &είω "ννγΐίβηΐι&οΐιϊαδ 25. αλόγιοτόν τίνα] ρΓΟ τίνα Ανίηά. ηίΛβηΙ τι , ηαοά άβίβνί ιιΐ β δβηαβηΐί π οΓίαηι, ηίβί αλογιβτοϋντα 1β§βηάϋηι 28. την έρωτα] το τών Περβών Ιβοοοδίϋδ, ς[ϋϊ δι ΓβεΙβ άβ ΡβΓδίδ οο^ίΐανίΐ ϋοηίοί&δ , τον Περβών έρωτα , δβά ροδβίδ βΧΐΆτα τον &εών έρωτα 31. Οημαίνονβιν] βεμνΰνουβιν Ιαοοβδίαδ, ρπιβίβτβα πιοιΗαι βεμνΰνουβαι περιαοτράπτεβ&αι] περιαβτράπτονααι Α. Ρ. 93, 1. &άρβος] &ράΰος 4. βκοπήΰατε ] ν. £»ά ρ. 72, 27 21. ου<5 ημέρας] ου δι ημέρας ηι&Ιίιη, ιιΐ ΟαίδΓοί'άαδ 24. μηνίοντος] μηνιώντος Ανίηά. ςαοά ίθΓΐ&88β Γβροηβηάαπι άτρωτον] »η ατρεστον βχ 'Ηοπι. 11. 23, 821 ? ήιιηο βηίηι ίη Ιοί» η»ο άίδραΐαΐίοηβ δβςιιίΐαι•, δβά οΓ. Ρίηά&πιβ ΙβΙηπι.νΐ, 33 26. επ^εΐμενον] ίπιχαιόμενον 28. νπερβαλλόμενον] υπερβαλόμενον 30. είναι] είδέναι Ρ. 94, 11. γε] τε βχ Β γίγνεα&αι] διιχνεΐΰ&αι νβΐ διηγεΐα&αι 18. ανοις] αηΐβ ΒοΐίΓαβιιπι ναοϊς 21. ι &άά. βχ νίηά. 27. εΙς'Αίδεω] ναΙ^ο είς αιίεα!, Α αδεω δίηβ εις, ηαοά ογϊι. βΙίβηιΒ, ηώ αίδαο ΙιειοβΙ, εις άίδεω 8β»1ί£βΓ. οΓ. Αηβΐ. Αΐβχ. ρ. 350 Ρ. 95, 1. ΕΙρήνης],Ηρίννης οοιτβχί Οοσι. §Γ.ΐν ρ. 712 2. τοντο χεν εις] τοντω κηςί διανηχεται] διανίαεται οοΓΓβχϊ 1. 1. οΓ. »ά ΤηβοοπΙ. βά. ΙβΓί. ρ. 362 3. ΰιγα] ΰιγαϊ νίηά. κατερρεί] καταρρείΒβΓ^Ιίίιΐδ 10. ηώς] ώςΊ 15. ϊβον] ΐβοι ηβδοίο ηαηο αηάβ 20. ταντα] πάντα Ί 23. .Σοφοκλέους] ίιοο &άά. βχ νίηά. 25. μωρός Ηβη 26. γαρ] δ' ΟΓΟίίαβ 27. έχφύγτ)] έχφνγοι Ηαΐηιίαδ


ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕΟΤΙΟΝΙδ

XIX

Ρ. 96, 27. τον θάνατον] τα νοί/τά βχνϊηά. Ρ. 97, 1. αυτή] ψνχη 3. έχ ψυχής] ιηιΊίιι* ορΐηοΓ κπο ψυχής 10 — 22. ιιηβΐβ ίηοΐυδβ ΟβδηβΓϋβ βχ ΚρϊοΙβΙϊ βχβπιρίίίποϋδ 3ί1ί1ί(1Ίΐ 15. βολβίδιον ] βολβιτάριον ΑΒ, ιιηάβ Γβοϊ βολβιδαριον 26. αφνκτον εοτι το τής πεπρω μένης κακόν] δΟΓΪρβί 1ΐ3θθ υΐ Ιβ^ιιηΙϋΓ ίη Α -29.30. και γεγηρακώς εν μάλα] Ιιαββ αιίςΐίιϋ βχ ΑΒ 30. νπό] νπό τίνος βχ ΑΒ Ρ.. 98, 2. ει] ίπεϊ βχ ΑΒνίη<]. παρήλ&ε] αάά, βχ ΑΒ, ΓογΙ. προΰήλ&ε 2. 3. επιακοπονμενος και] &άά. βχ ΑΒ τΐ] ο τι βχ ΑΒ 7. χρη ψνχην λιπεϊν] μη χρη ψνχην λνπεΐν ΟδίβΓοΓάυβ ανιάξειν] άνίξειν νίη(1. 14. εμφανώς] εν&ανάτως νβΐ Ιίΐΐβ ςυΐ(1 βχρββίαβίΐΐϊΐ 18. ΦαβωρΙνον] εκ των περί γηρως, ιιΐ νίάβΙιΐΓ 23. λίαν] ζάά. βχ Α 24. νπό τίνος] Άάά. βχ Α μάλιατα] ηχιβτα Ανοδδ. Τγ. , ηχιΰτα νίηά. , ηδιβτα 0βίδΓοπ1ιΐ8 25. ωβπερ γαρ] ωβπερ δε βχ Ανίηϋ. ΰννοικιδίον] βχηνιδίον Νβυοίι 29. αναίβ&ητόν] αναιο&ητονν δοτίδβηάϋπι βχ ΟβΙΙΐο ΝΑ. II, 8 Ρ. 99, 1. Ερμαχον] Ερμάρχον βχ νίηά. 4. θάνα τον] τα νοητά 18. αν Ηβη Ρ. 100, 3. χρεϊττον Ποπ 5. οίδε ϋ&π 13—14. άβ Ιιοβ οοΓΓυρΙίδδϊηιο ηβοάϋπι ρΓοΙιβοϋίΙβΓ βαηβίο ίτΒ^ιηβηΙο οΓ. Νβαβίίϊαπι Ίγά§. ρ. 418 15. τηλίχη δόμοις] τηλικηδ' όμως νβίβΐιβηίΐπϋδ ' 24. ηδιΰτον] ηδιονί Ρ. 101, 6. κλαίω Π&π τούτ', εκείνο δ ον] αηΐβ ϋοοΓΕβαιη τοίτο κείν όδον 11. Κν&ηραϊος] Κνρηναΐος \νγΐΙβηΜο1πιΐ8 13. καϊ τό τε αχόλον&ον] (Ιβίβνΐ τε, ηαηο ιηβΐίιη και το επακόλον&ον εώρα ] ηρωτα ^γΙΙβηοαβΜϋδ 17. αίΰχρόν το κακόν] το αίοχρον κακόν Ί 20. αντον] αντον παρηνει τον βίον] τον βίου παρήνει βχ Α , Αϊ ΓογΙ. άβίβηάαιτι τον βίον 23- βοφοϊ γηραιοί] νοίϋϊΐ ορΐηοΓ Ιν γηραι βοφοϊ γενόμενοι , ίΐ» ρ&δδΐπι ΑπβΙο βϊνβ ροΐίαδ ('ρίΐοηΐϋίοι- ΑήδΙοπίδ οπιΐίοηβ ιιΙϊΙϋΓ ρβπιπι βπιβηάαΐ». Ρ. 102, 10. βωφρόνημα] σωφρόνιβμα , 11. Αλκιδάμαντος Μουαείον] Ιϊοιϊ Χαλκιδάμαντος Μονβίον 19. Νεοπτόλεμος] ν. Αη&ΙΙ. Αΐβχ. ρ. 357 21. ΛρώτΗΓτον] 1)*


XX

ΟΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι^ΕΟΤΙΟΝΙδ

ηρωτιβτος βχ Α 26. οίδα πη] οΐδ' οποι βχ Ευπριάβ 29. ίοϊβ&ος] Ιώβτος Ν»ϋο1ίία8 . . Ρ. 103 , 3. Λεωνίδα ] ν. ϋβίβοΐ. Αηΐΐι. ρ. 124. 4. ών 'ε'ρεΰβε] ώνερ ε'οοο ΒβΓ^Ιάαβ 7. δη] δ' η Ιίΐοο&β. 8. χηχμεμνχότων] χηχμεμωχότων Α 18· Τψαίου] ηβ ςυίβ Ιι'ιηο Ηγρ83βαιτί ροβίίδ 3<1ηυπιβΓβΙ, ν'κΙβΙιΐΓ ϋΐβ κυβίβοΐο βηοηγπιϊ ροθΐϊβ νβΓβα ρΓΟ βχβπιρίο ϋδαβ β8δβ. 19. οντινα ] οντιν αν ΟΓοΙήΐδ φιλεϊ] φιλί) ΗαΙπιϊιΐδ 25. δε' που] δ' · οπού ΤγΓ\ν1ιϊΙΙιΐ8 26. λελαβμενφ] λεληΰμενφ Ναικ&ίαβ Ρ. 104, 2. βροτους] βροτοϊς Νίΐιΐϋΐϊίαδ 12. φνσεωζ Ιίβπ 13. αυνειδήΰει βΐ χαχοπραγμοΰΰνης \'ύ>ή 14. ταραχαϊς και φόβοις ταλαιπωροΰαι \ϊοή 17. Αιονΰβιον] Αιόνυΰον βοπρβί οΐΐ. ΙΗ. ίΧΧΙΧ, 9 18. είς την πα τρίδα] νίάβΐυτ ϊ§ϊΙιιγ ίΐΐβ Ιαϋϋβ ροβία §·βηβΓβ Ήιβ&ίΐηιΐδ Γϋϊβββ «I ο&Γιηϊηϊβ ΒυοΙοΓ 6χ1ί1ΐ88β , ίη <μιο Βϋβοΐιϊ ΓίΐβϋΐΕίΓη βΐ ρ?ιΙπαβ βυαβ ΜδΙοπ»πι ΐΓϊοΙανβΓΒΐ 20. τώδε περι εργω] τοιωδ έπϊ εργω Ρίΐα^ΐίίιΐδ 30. ταύτη] τή εβδομτ} βχ Α Ρ. 105, 5. τοιόνδε τις] τις τοιόνδε βχ Α 8. ξενγλαν] ξεΰγλαν 10. ευτεχνίας παίδων] Γβιτ'ι ροίεβΐ, ΓογΙ. Ι&ΐϊΐβη ενοεβίας βοπββηάαιη ; ενγενίας πι&νυΙΙ Νααβίίίιΐδ 13. αυ τοί] αυτω Α, ιιηάβ ροδδίδ αντό&ι 15. 16. το αντο — ίοτορίας] Ιιβεο &άά. βχ ΑΒ 21. οπον] οτι'ί οί. βχοβΓρία βραά ϋίίΙιηβΓυπι ΐη ΡΙαΙ. ΰ'ιάοΐ. V ρ. ΐχ 22. λέγουοιν εν ευτυχήματος μέρει διαχεΐβ&αι] Ιοοοβ ΙαχαΙιΐδ ίηΙβ11ί§ϊ ροΙεβΙ \[& οοπ'βοΐυβ βΐ βαρρίβΐιΐδ λέγονβιν [είπεΐν, και αλλα πολλά αυτφ ] εν ευτυχήματος μερίδι χεΐβ&αι 24. ευπλοίαν] ΤΙιειτιίδΙίαδ , βίνβ ροΐίιΐδ Ρ1αΐ8Γθ1ιιΐ8 , δβπρδβΓ&Ι ορίπογ εχπλοιαν Ρ. 106, 4. άρι&μοϋ] του άρι&μοΰ βχ Α, οβΙβΓΕί Ηαίπιϊαβ ίΐ» βοπϋβϋαΐ χαμοντος βωματος και αριϋ-μον πληρω&έντος 7. δύναται] δυν-ηται Ηβίπιϊϋδ 11. Πατροκλεΰς ] Πατροχλέας βχ ΑΒνίηά. 17. εατι] είναι οοάά. εϊη αν ϋϋβηβΓαβ 20. λογιζόμενοι] λογιξομένοις ΑΒ 21. δοξάξουΟι] δο!-άξουβιν Χαα ϋϋ&ηβπΐδ 25. ποΰ] οπον ΑΒ, ποϊ λνγΐίβηβαοΐιίυδ, ο'ιτο» πι&ΐιιί 29. μιγνΰναι] δεικννναι νβίοΐίβηαπιΐδ, μηνϋβαι Ιαοοβϊίιΐδ 30. ο] οί λνγΐίβηβαβίιίιΐδ 31. χαΰαπερει καμπής] χα9άπιρ εχ χαμπής ϋϋ&ηβπΐδ,


ΌΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ 1.Ε0ΤΙ0ΝΙ8

XXI

κα&άπερ είρχτης ΥβΙοΙίθηΕίπυδ ίξάττιιν και άνα&εΐν] έζάπτειν και άνα&εϊναι αηΐβ νειίοΐίβηίίπαπι Ρ. 107 , 5. Όί] $ ν^γΐίβηββεΐιίϋβ 8. τον άπο&νηΰκοντα] το απο&νηβχειν 9. 10. αν δε ί'ρημαί] άτε δεΰμοϋ τον ϋϋοηβΓϋβ, φΐοά ηυαπίφΐ&πι νβπιιη ηοη ρυΐο, Ιβιτιεη τεοβρϊ 19. κατακοΰμηβιν] καταβκομηβιν Α ΙββΙβ ϋϋοηεΓΟ, ςιιϊ καταβκηνωαιν εοηίεϊΐ 19· 20. γενομένην] γεγονέναι εχΑΒ, ν. Ι)ϋοηβπιπι 21. το] τότ« ννΓγΙΙεηΙ)3ε}Η0.δ 22. ρήμα] το ρημα ϋϋΙιηθΠΐδ 2δ. τίνος] τίνες >ΥγΙΙβη1>αε1ιϊα8 28. η] και ϋϋ&ηβπΐδ 30. φαντασμάτων] φαδμάτων εχ ΑΒνίηιΙ. . Β. 108, 6. τη ψυχή] της ψυχής Νβυοίϊίαβ 8. Πατροχλευς ϋοπ 11. κεραννυμενης ] κιραννυμένην Μ^γΙΙβηο. 13. εΐ] οΐ ϋϋοηβΓυβ φιλομονσότατοι] φιλοαώματοι ν^ΐοΐίβηβπϋδ 15. όπου] »η1β Οοβηθπηη οτι ου 19. δ' ηδε] δε δη \νγΗεηοαεΗϊιΐ8 20. άπαλλαγην] άπαλλακτιχην ΚϋΗηΙίβηίυδ 23. Ο-αίρων] έ£α«ρ»ρ\^γ11βηΙ>. Ρ. 109, 2. ανάπαυσαν και άνάπαυβιν] απόλαυαιν και ανάπαυλαν Α, άπόλυΰις και ανάπαυλα ϋϋοηεπίδ 4. αποδνομενης] υποδυόμενης \νγΙΙεηο. 10. ομμάτων αφαιματών] αμματων αφιεμένων των ν^γΙΙεηο. 11. έν ηάαιν] ϊνταβιν λνγΙΙβηΙ). 12. Πατροχλευς Ιίοπ 20. ώφειλε) ω φίλε ^γΙΙβηο. 24. φύβιν. φαίνεται γαρ ευ&υς] φναιν φαίνεται ευ&νς νεί φαίνεται παρευΰύς ϋϋΐκιεπιβ 29. μικράς] μαχρας Οεδίιεπίδ 30. αφεμενη] άφιεμένη ϋϋ.οηβτ\ι$ Ρ. 110, 6. τε τας αντας] γε τας αυτής ΛΥγΙΙβηο. ου χατηγορονοι] ουκ απαγορεύει ν/γΙΙ. 12. τω Οωματί] ίάά'ιάιΐ όα&ηεπίδ Ρ. 113, 12. ίβτι] είς το (ϊΓΟΙϊαδ, ΓβοΙϊιΐδ £ς το. (ϋεετε νίάβΙιΐΓ 8ϊπιοηίάβ8, 1οη§υπι ηο&ίδ &ά πιοΓίβηι ιΐδςαε δραΐϊυηι οοηοεβδυπι εββε, ββά βχίφιαίη νίΐαβ ραΜβτη £ί$β φιατη νχνϊηιν$, αϊ β8ΐ ίη Ευηρίάίδ , ιιΐ ορίηοΓ, νεΓ8ϋ βραά δεηεεειπι άβ βτβν. νίΐ. 2. εοηνεηϊΐ ίΐβιτι είϋδάειτι ΓοιΊ&88β δίιτιοηίάϊβ άϋεΐιιηι 3ραά δίοο. ΪΊογ. 98 , 59 Σιμωνίδης ερωτη&εις πό σον χρόνον βιωη, χρόνον, εΐπεν, ολίγον, ετη δε πολλά. 13. παΰρα κακώς] παΰρα και κακώς ΑΛ^βΙοΙίθΓϋδ, φιοά ββϋϋΐϋδ 8ϋπι; ηβο πιαίβ δεπ1)8Γ8ΐιΐΓ παϋρα παγκακως 17. Σιμωνίδου] Σοφοκλέους Ταντάλου. Χορός εχ Υίηά. ϊη


XXII

ϋΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ Γ,ΕΟΤΙΟΝΙδ ο ηνίο δοπρΙϋΓϊΐ ββΐ Σοφο^ ταντά χ 22. ου&εις Λϊοή 25. το πορ&μεΐον] τόπον &εΐον »η1β νβΙοΙίβηδΓΪιιπι, το ηονΰείον νίηά. Ρ. 114, 2. μεθ·' ων κρίνει τις αν] «οΓΪρίϊ χρίντ] ίηάΐ^ηβηΐβ Οο&βΙο Μηβιη. IV 270, ςαϊ βχ ΜοηοδΙ. ΜεηΕηάπ νοί. IV ρ. 600 Γβροηί ίηοοΐ αν τις ως δει ξήν μάΰψ &βςυο ίϋΓβ βχ ϋδάβηι ΜοηοδΙίεηίδ βοπίπ ροδδβΐ ως ηδν το ξήν μη φ&ονονΰης τής τύχης , δί Ι&πιεη Ι&ηΙο τηοΐϊιηϊηβ οραδ ββββί. ηαίδ βηίηι δροηάε&Ι Μβηαηάπ Ιοοαιη ίηΙβ§ταηι Εΐά ηοδ ΐΓ3ηδηπ55ΐιΐΉ ββδθ? ηβο-δβηβ ηυϊάηϋειιη άεδίάβΓβΓββ, δί Ιβ^βΓβΙιΐΓ ως ηδν το ζην, αν με& ων κρίντ) τις αν [βίον διαγάγη]. ηοη ΐΉ3§Ί8 οοηοβάί ροΐβδί βυηάβηι νβΓδαηι ΙλΙθγθ ίη ΜοηοβΙ. 756 ως ηδνς ο βίος αν τις αύτον μη μά&η. ηυπι ίηβρίβ 1οα,υί άίοβηάιΐδ ββΐ, ςαι νίΐίΐιη άυΐοβηι βδδβ άΐΰ&Ι ηίδί α,υίδ νίΙαηι ί. β. νϊΐαβ οιΐΓ&δ βΐ δοΐϋοίΐαάίηβδ , οο^ηοπΐ ? ηίδί γιο μη ιηειίίδ ξην, ιιΐ ΆΪώ'ι 1β§;ίΙϋΓ. άβηία,υβ α,αίη ΓβεΙβ άίείοιη βίΐ με& ων τις αν κρίνη ξην φιΰιχιΒοητη νΐνβΓβ ΒίαΙνβιΉ, ηβ Οοβεΐαδ φΐίάβιη δβπο άιΛίΙβοίΙ. 3. τοΐτ' — μόνον] βερίΐτανϊ α ρΓ&β§τ€δδίδ, ΓοτΙβδδβ ίηϊυπα, δί ρ1υι·3 εχείάβπιηί ξην] ξη Α 4. Μένανδρου] ΛοεβδδΗ β νίηά. ΐη ςαο θβΙ μ 12. βιώς ε'τι] ναΐ^ο βΐ νίηά. βιώβεται, Α βιώβηται, Β βιωσεαι, δοηρδί βιώς αεί, ΓβοΙϊιΐδ ίοΓί&δδβ ΡοΓδοηηβ βιψς Ι« 14. έτερα ί' ] αηΐβ ΡοΓδοηηπι ί'τερα 15—23. Πανηγνριν — χρόνου ] δερίίΓανί ηειβε α ρΓββεβάβηΙίοιίδ , άβ ({ΐιο αάπιοηιιί €οηι. Γγ. IV 212 16. ον φημι] Εύφημε Ηβπη§;α, ηιείίαβ 'Ονήοιμε Νααείίίϋδ 16. τούτον η ,%ιδημί<ϊν, ίν ψ] τούτον την ίπιδημίαν αν&ρώπφ νηΐ^ο, τού τον την επιδημίαν ανω ΑΒνίηά. νοδδ., ηηάβ ροδίιί τούτον, τ^ν ίπιδημίαν ανω ■ 18. πρώτος ] πρώτον ΑΓββη. ΑΒνοδδ. , πρώτος να1§Ό βΐ νίηά. , πρώος ΡΓβΙΙβπιβ ΡΗίΙοΙ. ΟοΚ. III ρ. 522 καταλύσεις] ηοη δίΐη&ηΐ ηιβίπβαηι νίΐϊυηι ο,ιΐίΐβ 8ααρρίιΐδ βΐ ΡΓβΙΙβπΐδ ΙεηΙβηιηΙ; ΓογΙ. καταλν&είς νβΐ άπολυ&εϊς 20. κοπιάβας απώλεαε] ίκοπίαβεν άπολέΰας ΡοΓδοηυδ, »η κοπιάβας άπελν&ήΊ οΓ. Μϋδ&Γανβ &ά 8ορΚοεΐίδ ΑηΙ. 1254 25. άριβτον] κράτιβτον βχ Ανοδδ η ξήν] ην ξής 29. βίον] ίηάίοίΐνίΐ Ιβοαηίΐηι ΟοββΙϋβ Μηβπι. IV ρ. 259, ο,αβηι νίάβ Ρ. 115, 1. ουδέν] ούδ' αύ Α καίω] καλώς Α, καλώ ν3ΐο1ίβηΕΐπιΐ8 9. Φοίνικος] ειάά. β νίηά. 12. ευδαι


ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι^ΕΟΤΙΟΝΙδ

XXIII

μονών ταϊς] ά δαιμόνων ταΐς Ιϊοπ, ευδαιμονών ταΐςΧιΑαΚοπ3ΓΪα8, αδημονοϋντα \νγΙΙβηΙ>&ο1ιϊιΐ3 ]7. πο9οΰα'] πό9ον Ιίοπ, πο&οϋβ' Οτούαβ . ηο&εΐτ' Μαβ^Γ&νίϋδ 28. κρεΐββον ϊώή Ρ. 116 , 5. εΰπορωτερος] αίρετωτερος Νδαοΐιϊαδ β Μβηαηάπ Μοη. 193 7. κάΰχοντα] ηράΰβοντα Νβαοΐιίαδ 14 — 22. ου γαρ — ταγα9α ] 8βρ»Γανί α ρΓ&βοβάβηΙϊ1)α8, ν. ΒβΓ§•1ι. &<1 ΑπβΙορΗ. ΓΓ3£Γη.ρ. 1148. 14. ούτως εβτεφανωμενοι] οϋτω βτεφανωμένοι ΧΊηά. Χοββ. Ιοοιίδ ΓοΓίίίδδβ βίο οοηδίϋαεηάιΐδ ου γαρ αν ποτέ οντω [βτεφάνοιβιν] ίβτεφανωμενοι [νεκροί] . νεκροί βύ&πι Ι&οοβδίιΐδ αάά'ι νοίυ'ιΐ 15. χαταχεχριμένοι] βαχκάριι χεχριμένοι ΟοοβΙαβ 19. ότ ονχ] οτι ονχΊ βη ετ' ονχΊ 20. &ΰομέν γ'] γ ά ΟγοΙϊο ;κΙι1ίΐπηι 21. χεομεν] χεόμενοι δθίίΐΐβπΐδ 22. ανιίναι] ανεΐναι Γιϊΐζδοηβ αά Αγ. Κ»η. ρ. 441 Ρ. 117, 14. βίον] βίοτον Ι&οοοβίιΐδ ; ροβδίδ βϋαιτι βίον ος ές λνπας φέρει Ρ. 118, 2. 3ενοφών φιλόζωος] άίχίΐ δβηβ ΧθηορΗοπ Μβ«ι. Ι, 4 φιλόζωος, ββά βΐϊο ββηβα ψΐΆτα ςαο άϊχϊΐ ΕρΐοΙβΙαδ, ςαϊ ΓοΓί&βββ Ευπρΐάεπι ηοιηίιι;»π: νοίαίΐ ααΐ ηοιηϊη&νϋ ώ φιλόζωοι βροτοί, οι την έπιΰτείχουΟαν ήμερα ν ίδεΐν πο&εϊτ ί'χοντες μυρίων άχ&ος κακών Άίρνά 8ΐο6αβυπι Πογ. 121, 12. φΐαβ ΕρϊοΙβΙο οονβΓδ»Ια ββββ νϊχ ηβ§βδ 5. μόναις] μόνον 10. ναττώ] ηι.ιΐίιη βάττω, υΐ ^οΐβϋδ νοίιιϊΐ 17. φηΰίν] φής Οβδηβπΐδ 18. αντο το φιλεΐν] ΑΒ το φιλεΐν αυτό, βϊ ΓβοΙβ ίηΐβΐΐί^ο ΟδίδΓοΓάαηι ; αντο &άά. ΧΊηά. ρ. Γη. δθΛ ροδίβι άβίβνίΐ 22. βίον] Ι&ουηβιτι ΐηάϊοανί, υΐ Ίάτά &1ϋ νοίαεπιηΐ 26. εφη] εφηνΐ 29. έλάΰΰω] έλάβΰονα βχ Α 30. αμείνονα] αμείνονα δ ηΐίΐΐίιη Λαντϊ] κόντη δεηννεϊ^ηίίευδεπίδ Ρ. 119, 2. άναγχάζη] άναγχάζεις 3. Πλάτωνος] Ιιοο '&Λά. ε νίηά. 7. Κορνηλιανώ ] Κορνηλίω Υίχιά. 11. ος ί' είδοίη] ος <$' εοιχεν 80. λόγος. οΓ. ΙίΙ. ΟΧνίΙ, 9 13. ωδε] όδε 15. &είω] τω &είψ 30. ό] ου ναΐ^ο βΐ νίηά., 6 ΑΒ Ρ. 120, 11. το] τω Η&ίαιϊαδ 12. κίνδυνους] κινδύ νους ονς ΐΒοοΙίδϊυδ 12. 13. εχάΰτων] εκάατοτε Ιαεουδίαβ


XXIV

ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

18. αχονετε. τα μεν] αηΐβ ΤγπνηίΙΙιιπι ακούεται μεν 22. άειδή] αηδή νίηά., ΓογΙ. αιδή Ρ. 124, 2. 'Έβτι] ϊάίββί τι βΐ νβΓβαβ βϋΙβΓ άίβΐίηχί Ρ. 125, 20. Μοβχίωνος] ν. φΐ&β άίχί ϊη ΜοηαίίοεΗεΗί άβΓ Βεή. Μαάετηΐε Ρεοτ. 1855 Ρ. 126, 2. εικόνος] εΙκόνων 16. των αμφϊ τον Κρίτωνα] ειηΐβ Ρβπζοηίαπι των κριτών 21. ακτεον] άπτέωνται οοάά. , Βάτρων ( βϊο ) Οοΐβίβπυδ , Καβπίων 0»ίδΓοΓάιΐδ, ιηειΙϊηΊ Καβπιανη 22. καλλίω την] καλλίβτηνΊ ρΓ&βΙβΓβ» ροδί ταφήν , ςαοά ΙγροΛβΙαβ βιτοτβ ροβΐ την βχβίάίΐ, ΓοτΙ&δδβ βάά. ηοιήβει 23. ηολντελεβτάτων] βοηΐΓΕίΓΪαπι βχρβο(3ΐ)3πι εντελεβτάτων 25. Κίοι] ν. 8βηηβίάβττίηιΐδ *ά Ηβπιοΐϊάίδ ΡοΙίΙ. ρ. XXXVIII Ρ. 127, 9. κρεμώβιν] κρεμνώαιν Ανίηά., υηάβ δΟΓΪρδϊ κρημνώβιν 20. Κριβτονέων] Κρηβτωναίων Η&ίπιίυβ Ρ. 129, 10. ημέρας μιας Ιίοπ 12. εν&α λήξομεν] ίν&άδ' ηξομεν ΡοΓδοηιιβ: ρΓ&βΙβΓβα ίηάίοίΐνί Ι&βιιηΒηι; ϊη ϊηίΐίο νβΓδίΐδ ςιιί βχβίάίΐ ΓαίΙ δίηβ άιΛίο χημεΐς, βΓ. ηο.•27 13. χρη] δει βχ Ανοδδ. , χρη δυρταδΟΓ. δει ϊη. ν. νίηά. 14. κοινώς δει] κοινώς δει νίηά. , χοινώ χρή Α νοββ. βιΐΌΓβ ΙγροΙη. ϊηιρΓβ88ΐιηι βδΐ χρη δεϊ 21. ομώς Ιίΐκί 27. Φιλψα Ιιοτι 29. όμως] όμως Ρ. 130, 1. Φιλέα] Φιλητά βαηι Βπιηοΐίϊο επιγραμ μάτων] οηι. νίηά. ΓβοΙβ ορίηοΓ 8. "Ομηρος] 3<Μ. β νίηά. γ- ρ

υΙ»ί ομ ββίβπβ οηι. 12. Ιδ' ] δί τ' βχ ΗοηιβΓο 22. ήττον Ιϊογϊ ** 24. τον μεν][το μεν Α, τον ίν ΒβΓ^Ιάιΐδ 25. και μοι Ιί1)π τϊ] γε βχ Β Ρ. 131, 5. ανενρατο] ανεύρετο 8. αμα] Ο' αμα 13. Αλκμαίων ] Αλκμένωνα Ιίοπ ρΓ&βΙβΓ Β Ρ. 132, 1. Πν&αγόρου] βίάβηι ΙπβαίΙυΓ ίη νίΐ» ΗοηιβΓΪ 5 βΐ 8. Φιλήτα Αημητρός] Φιλητά Αήμητρος 8. Φι λητά Αημητρος] τον αύτοΰ νίηά. άβίβηάαηι νίάεΙυΓ ηοο Ιβηιηιβ; ηιβηϊΓβδΙο βηίηι δβηυεηΐβδ νβΓβυβ βοη»βΓβηι βιιπι ρΐ'3βοβάβηΐί1)ϋ8 :

άλλ οτ έτΐΐ χρόνος ε"λ&η, ός εκ Λιος αλγεα πεββειν ϋλλαχε και πεν&έων φάρμακα μοϋνος έχει • και γάρ τις μελεοιο κορεοβάμενος κλαυ&μοΐο κηδια δειλαίων ειλεν ατίο πραπίδων.


ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ3

XXV

22. Τημενίΰιν Ιίβπ 27. ουτε] ούδε 28. μεμφόμενος] ΓβςαΐΓΐ νίάβΙαΓ νεΛαπι φΐαίε εβί αχνΰμενος πόλις] ποτοϊς Οι-οΙιαβ Ρ. 133, 14. ουκ ετ' ] ου μηκετ ΑΒ 17. μη] μη δέν υπ ϊκείνου ϋϊο 18. ωβπερ — παραινονοι δε] ώς παραινοϋβιν ϋϊο Ρ. 134, 5. τον] &άά. δ^υρρΐαδ ,21. ΰπολαμβάνομεν, εΐη] εΐη αϊ νυ1§ο εΐϊαπι Ιοαηηεδ ϋαπΐ3δθ. Εχε. II , 36, δ, υπολαμβάνομεν είναι ΑΒ, ςαοά ηυί ρπΛεινίΙ ν. ά. Βπηίί ν»Γ. ίβοΐ.' ρ. 17 ίηΐϊα »ηΙε κηδεμονίας ίκΐίβοίΐ εικός, ρβτΓβοϋ εηιεηάαΐίοηεηι ΟοβεΙυβ ΐρβικη ϋΐυά εικός ρτο εΐη νβΐ είναι Γεροηεηδ 23. κηδεμονίας] νυΐ^ο βΐ νίηά. ευδαιμονίας, ΑΒ βΐ ϋίΐιηαδε. Επιμελείας, Κυηηΐίεηΐαδ κηδεμονίας, ςυοά οοηβΓπι&Γβ νίάεΙϋΓ ΗίθΓοοΙβδ ΡΙιοΙϋ ΒέΜ. ρ. 463, 13 ανάγκη πλείβτης επιοτροφης και κηδεμονίας τυγχανειν υπο] και υπο Οααιαβε. δαιμονίου] δαίμονος ΑΒ, δαιμονίου βϋαπι ϋ&ιη. 28. τοις &εοΐς μείζον Ιί&π 30. παραΰτεώτος] παρεβτεώτος Ρ. 135, 1. εατίν ευρεϊν μεϊξον Υιοή 8. ανω9εν] οοΓΓαρΙιιιη νϊάεΙιΐΓ 9. &έΰ&αι] άνα&έΰ&αι β νϊηά. βΐ πι. (ϊβδη. 12. ούτε] πι&ΐϊιτι ουδε νβΐ οί! τοι 13. είρέβ&αι] αΐρεο&αι Ιαοο1)8Ϊιΐ8 15. Ό μη] πι&ΐίιη μη 17. καϊ οατις] κατέβτη (αοίηε β$1? 20. εκτοϋ ι' πολιτείας] Άάάιάϊ β νΐηά. Ρ. 137, 7. Φεραιών ΙΆή, ν. ΜοηαΐΒΟεηοΜ άετ ΒετΙ. Μαά. ΡβΟΓ. 1855 8. 9. κενόν — ευαεβες] ν. ψχαβ άίχί 1. 1. 19. εΐ &έλεις] οπι. ΑΒ 20. τό γοϋν] ο γοΰν ΑΒ, εϊτ ονν ΗβΓπίΕΗΐηυδ 21. και] τω ΗβΓπιειηηαδ βροτους] φ&ιτούς Ηβιτη&ηηαδ 23. κότον] ηοη Ιεηίβηιΐηιη νϊάβΙαΓ 26. ών] ζών Ρ. 138, 1. Συνεργικά] Συνερί&οις νβΐ Συνεργάταις δοπββηάιιπι νίάβΙαΓ 3. <$' έτερον] δ Ό &εών ϊηΙβ11ϊ§·βτβιη νβΐ δ έφεδρος ανοβιώτατον] ανοΰιάτατος βχ Α 4. Ααριΰβαίων Υιού 5. μηδε] χρη δε Οεδηεηΐδ 7.8. Μίμνερμου ίκΝεοπτολέμου] Μίπιηβπηί Ιοεαδ εΐ ηοπιεη ροείΕίε, φΐί Νβορίοΐεπιαπι βοπρδϊΐ, εχείάίΐ; ηϊηο ϊηάίεανί 1αεαηαβ 13. μητ] εϊτ εχ δορηοείε 17. ίπαν Μοή θ ηδίονα ] Ϊ13 Β , τά ηδίονα Ανίηά., τας ηδονας ΡοΓδοηαβ 19. εϊληφεν] εΐληχεν ΥαΙοΙιεηΛπαδ


XXVI

Ι)Ι80ΒΕΡΑΝΤΙΑ ΕΕΟΤΙΟΝΙδ

Ρ. 139, 21. Πινδάρου] Μενάνδρου Οββηβπ ιϊιβγ^ο, οπι. Ιβηιπια ΟαίδΓοΓάΰδ, Πινδάρου άβάί β νίηά. ΒγζαηΙίηί ροβ-• Ιαβ νβΓδίκη ροϋΐίοαπι αίΓβΓΓΪ γπϊγο ίιιάίοίο ηαρβΓ δΙ&ΙηίΙ νίτ άοβίιΐδ 23. Αϊαντος] &άάίάί βχ νίηά. 27. χαίπερ ΐφ&ιμος] &η1β ΡοΓδοηυπι χαι περίφημος 28. γίγνεται 1ί6π ζοοΰ] βηΐβ ΡοΓδοηυπι ζωοϋ 29. ξοοΐ — δ' αύτω τω] &ηΙβ ΡοΓδοηυτη ξωοι ->- όέ τω Ρ. 140, 3. παϋ απόλλυται] πάαα πολιά Υβη. βΐ πι. Οβδηβπ, παβ 'όλυτ νυΙ^ο,οοιτ.δβ&Γι^βΓ ποτ αν&ρωπων] ηαβο αάάϊάϊ βχ νίηά. βΐ η. βββηβπ 4. Ευριπίδου] Τημενίβιν (Τημενίδαις) αάά. Μβηά. νίηά. 6. φίλοι;] ρο§1 ηοο ςυοά ΒάάίΙυΓ να1§ο τοΰ αυτοϋ οπι. οοά. Μβηά., υηάβ Ν^αοΐάϋδ δβηυβηΙΪΕΐ ουπι ρποπουδ αά ιιηιπη ίτει^ηιβηΙιιπι οοηίαηχϊΐ 7. βπάνιον δ ] αηΐβ Οββηβπιπι δάνειον δ\ άβίβνϊΐ <ϊ Ν&αοΐίίιΐδ 9. Ι'λθ^ &ανων] &ανων αάά. 8οει1ϊ§•βΓ, ανηρ 9άντ) Μβηά. βΐ ηι. Οβδηβπ, ηυοά ΓβοΙβ ηυηο ρΓΟ&ΕΐΙ Ναυοίάαδ οοΙΙ. Εαπρ. Ιρη. Τ&ιιγ. 1005 ανηρ μεν ίχ δό μων &ανων πο&εινός 11. Σοφοχλεους] αάά. β Μβηά. 19. παραπιπτοναας] προβπιπτούβας ? 21. δια] είς Οβδηβπΐδ Ρ. 141, 3. εν πα&οϋβι] ευπα&ονβι 10. περιπάτοις] περιπέξοις πι. Οββηβπ 11. &ράαει — έπεχτήβατο] ν. Νβ,ϋβΐΐ. Ίτα^. 1ϊ. ρ. 549 21. αρχ&ηναι] αχ&ηναι ηι. Οβδηβή 23. τον βίον] αάά. άβ οοηϊβοΙυΓα Ρ. 142, 6. υποπιμπλωΰης] υποπιμπλάΰης 13. προπολίοϋΰαν Ιδεΐν] προ πολλοϋ Ουνιδεϊν β ηιαΓ§•. Οββηβπ 22. τούτων] τούτου τα. Οβδηβπ 23. άποιχονομεΐα9αι] άποιχοδομιΐΰ&αι οοηϊ. (ϊβδηβπΐδ Ρ. 143, 22. ώ τλημον — τι;%|)] βχ ροβΐ» ΐΓα§ΐοο (Ευπρίάβ , αϊ νίάβΙαΓ) βρυά ΝειιιοΙι. ρ. 698 24. Δημοκρί του] ΓββΙβ ϋβπιοοπίο αΐήυάίοίΐΐ ΜαΙΙαβηϊαβ ρ. 330 Ρ. 144, 1. τοΰ αυτοϋ] Μβηαηάπ ροΓκιβ, οιιίυβ νϊάβ ϊηο. ίΧνίΙΙ 11. Λημοχρίτου] βοά. Α φΐί Ιιαβο η»οβΙ Ιίΐ. τ IX, 34, /ίημοχρα. ϋβηιοβπΐϊ ηοηιβη βδΐ αρυά Αηίοη. βΐ Μ»χ. ρ. 921. πιοχ οογγ. αμαρτημάτων βΐ Πυ&αγόρου 12. χρεών] ηοο αάά. β Μειχϊηιο 13. Πυ&αγόρου] η»οβΙ ηαβο βοά. Α ΙϊΙ. V ροδί η. 30 16—19. οι — ευαεβοϋΰι] οοη&βΓβηί η&βο ϊη Α ΙΗ. Ι οιιηί η. 35.


ΌΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕΟΤΙΟΝΙδ

ΧΧΥμ

Αϋ ΑΡΡΕΝϋΙΟΕΜ ΓΧΟΚΕΝΤΙΝΑΜ. Ώβ οοά. ΕχοβΓρΙοΓυπι Ιοαηηίβ ϋ^ηΐΕίδοβηϊ νϊάβ α,υββ άίχΗΟο&βΙϋδ VI, ρ. ΙΟ, ηοΐαβ ίη π)3ΐ·£Ϊηβ ρΓΕίβΙβΓ Θ38, ςαϊ&αβ 8αΓΐϋ ηοπιβη Βάδοπρίαπι βδΐ, δΐιηΐ ΟαίδΓοΓάί. Ρ. 147, 10. ΰμεών] Συμεών βχ ΑηΙοηϊο ΓΧΙ1Ι ρ. 244, 39 ΟειίδΓοΓάϋδ ; πιβίβ >νγΙΙβηΙ)Εΐοηίιΐδ Μιΐδοηϊο ΙτϊΙ»ιιβΙ>β1. , & ουίιΐδ ΟΓΕίΙϊοηβ θΐ άίδδθΓβηάϊ ΓβΙίοηβ βο1ο§·3 Ϊ11& ιτιβχΐπιορβΓβ άϊδΟΓβρειΙ. δγπιβοηβδ ΓαβπιηΙ ρΙιΐΓββ , ο,ιιοβ ροβΐ Ι,βοηβπι ΑΗαΙϊαιη ΰ'ι&Ιτ. άβ δϊπιβοηϊϋυδ Ρ3Γ. 1664 ΓβοβηβαίΙ ΓίΛποϊαδ ΒίΜ. £Γ. νοί. IX ρ. 295 ΗειγΙ. ίη φΐίϋιιβ ηυΐΐαηι Ιαηιβη Γβρβπο ουί Ηειρο &δδϊ£ηβπ ροδβίηΐ. 11. δαρρεϊν] ΟαίδΓοΓάϋδ ΰάρρειν βάίάϊΐ; Ιβίβδ οιτοΓβδ βΐ ρβϊοΓβδ βΐΐειπι δϊη^υΐΐδ ρ&^Ίηίδ οονϊοδ ροδίου ηοη οοπιπιεηιοΓΕΛο 13. γήρας] το γήρας Ρ. 148, 25. προς το] τό &άά. Μαιιΐδ Ρ. 149, 1. ποΓί] ΐηάϊοεινΐ Ιδοαπαπι, ηοη πι^ΐβ Μ&ίιΐδ οι3<ϊ εί πολλά δυρρίβΐ 4. και ε'μφρων] και &άά. Μαϊαβ , 6. τω] το 7. Ιμβάλητε] οοά. Ιμβαλητο, οοιτ. Μαίιΐδ 8. οφείλετε]*όφείλει βηΐβ Μαίαπι 14· μεν} άβίβηάυιη νίάβΙιΐΓ , μάλιΰτα Μαίαβ 15. δοάϋετε] οοά. δωα 16. ε'δτι που] ϋοηποοπίο ΐΓΐΙ>αϊΙαΓ ϊηΓί'α 17. χρόνος] χρυΰόατομος οοά. χρόνος ϊηΐτα βΐ ίηάίοαηΐβ ΟβίδΓοΓάο ΑηΙοηϊϋδ 01,1V ρ. 245, 38 19. Πυθαγόρειοι ] Πυΰαγοραϊοι οοά., Πυ&αγορείοι Ο&ΐβΓοΓάυβ 20. παιδος νέου νεανίακου] παιδος νεανίΰκον ανδρός Ρ. 150, 3. Ήροδωρου] 'ΐροδώρου οοά., Ήροδωρου 8&τΙΐαβ, αίςοβ ΐΐίΐ οοά. ϊηΓΓα II, 13, 67. Μητροδωρου ΟοββΙϋδ VI, ρ. 15 Γοι-Ιαβδβ ΓβοΙβ, φιαπιφΜπι άίοΐΐ δβηίβηΐϊα βΐαβηιοάί βδΐ, υΐ οοιτιηιοάβ βά ΗβΓοάοπ δοπρίιιηι άβ ΗβΓοαΙβ ΓβΓβΓΓί ροδβίΐ 5. λέλη&εν] οοά. λέλψαι, ΐηίΪ3 1. 1. λέλη•θΐν 5. 6. Ιν τω &έρει την χλαΐναν κατατρίβων] ν. Ζβηοο. III, 72 7. Πλάτων] Ρη»νοπηο ΙπβιιΐΙ Μ&χϊηιυδ 01, ρ. 240, 29, ΡΙϋΐΕΐι-οηο ΑηΙοηϊαδ ΟΠ ρ. 242. θαϊ$^ά. 11. ιξ'] ίηιο κ, οοά. δΟΓίρΙαΓ» ογΙε βδΐ βχ ίο ί. β. κ Ρ. 151, 18. αποψυχροΰμενα βτρογγυλοϋται.] αποψυ χροΰμενα. βτογγυλοϋται . . . ΓοΓί&βββ βχοίάΐΐ <?« απο της μακράς καταφοράς 22. καν] ταν 24. το] τί


XXVIII

. ΡΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι.Ε0ΤΙ0ΝΙ8

25. όμιχλούμενον] βοπ&θηάιιηι νίάεΐιπ· κιΐούμενον νβΐ φΐοά Ιεηίιΐδ όμειλούμενον (υΐ αυνειλούμενον) , ηίδί εάίΐυπι εχρίίοαπ ροίεβΐ αά ηβδηίατη οοηάβπΒαίιΐΜ 28. ατόμων] ατμών ο ΡΙαΙαΓοηο Ρ. 152, 1. &άλαΰβαν] χάίαξαν και ε ΡΙαίείΓοΙιο 3. νέφος] ίηθίοανί Ιαοιιηίίπι 6. ίκ δε της νγρας] Ηίίβο 8ερ»Γ£ΐνί ά ρΓ&βοεάεηΙϊοαδ ; βυοΙοΓ βεοϋΐιΐδ εδί Απδίοΐείεπι ΜβΙ.1, 10. οΓ. 8ΐοΙ>£ΐβϊ Εοΐ. ρηγδ. I, 34, 2 ρ. 259 ΟίΐίβΓ. 15. πυρός αντην] αυτήν πυρός 16. πάχνη] παχνην 23. έννλονς] ενανλονς 25. ψύγεβ&αι] ψύχεΰ&αι 26. 'έτι μικρόν] έπϊ μικρόν Ρ. 153, 2. αίτιον] αίτιον δ 5; αγουβαν] ανάγουβαν 6. μετεωρίξεβ&αι] μετεωρίξειν 7. έπϊ] έ'τι β οοά. 10. 'εχει] εχειν"! 11. ταΐς] τοις 19. χάλαξαν] χαλάξας ε οοά. 27. εμπιπράβ&αι] έμπίμπραβ&αι Ρ. 154, 6. χρΰβταλλος] χρύβταλλον 14. πλη&εΐβαι] πιλη&εϊβαι 19. ίπιξάνουΰιν] έπιιξάνονβιν ,χεχυμένης] διακεχυμένηςΊ 22. εϊκοβίγε] τηαΐϊηη εϊχοβιν 27. οβα ϊτι λόγος] όβα ίβτι νόμος Ρ. 155, 2. και ταϋτα] και δια ταΰτα 3. οβω πρό τερο] όΰοι πορρωτέρω 7. και τοΰτο] καΐ δια -τοΰτοΊ 10. Ινι] ίατιν 15. τεκμηρίωσα] πιβίβ Τίκ^ρία οοηΐ. ΟβίδΓοΓάαδ, βΟΓΪρβϊ τεκμηριώΰαι οΐΐ. Απίειπο &ρυά δίοβαειπη Εοΐ. ρΗ. 1 , 29 ρ. 235 Ο&ιβΓ. κεραννος κα&ότι πνεΰμά έατιν από τώνδε τεκμηριώΰαι παρέχει 17. οία] οία ον πνεύ ματα] τοΰ πνεύματος 18. 'έν&εν τε] εν&ένδε Ναυοίϋαδ Ρ. 156, 7. ΛόγοςΧ] ηίηο βυρρΙεαΙιΐΓ Ιβειαηα ίη δίοοβεί βοΐο^ίδ ρΐιγδίοϊδ, δίνε ΓΛ. II ο. 15 δεουηάϋπι ΡΙιοΙϊαπι. Οαϊε/ΌΓάΜί. 22. ηνον] Ευήνου ΒβΓ^Ιιίιΐδ Ρ. 157, 1. ό βίος — δεόμενος] ίηοει-Ιί οοπιίοΐ ΓΓβ§·χηβΐιΙαπι ββΐ, ΓογΙ. ο ί« βίος νβΐό βίος γαρ 3. προς] προς δε Η&ΙιτιΊαβ 4. ουδέν φρονών] ηβεο άε εοηϊεοΙαΓίΐ 3(1άίάί, Ηαΐηιίαβ οοηίοΐβ&ειΐ δόξεις ου φρενών τνχων ΐαως 9. Ευριπίδου] οοπιίοΐ ροβίαε βδδε ΒροΓίαπι εβί 10. ό κα&' εαυτόν] τό κα&' έαντόνΊ 13. 14. Άδελφοϊς· Ουκ αν] »ηΙε Ο&ίδίοΓάαπι Άδελφεοϋ, καν 24. χρεΐΰβον] κρείββω □επιεηδ Ρ. 158, 1. τίωνος] Φιλιΰτίωνος ί. ε. Φιλημονος Οοητ. £Γ. IV ρ. 48 10. νϋν] νιν εχ δορηοοίε 16. Με


ϋΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

XXIX

νάνδρον] ΗεΓηιοάοΙο ΙπουίΙ 8ΐο1){ΐβυ8 ΪΊογ. Ι,Χ, 3. άβ ςοο ροβίί 3.1Ϊ0 Ιοοο άϊχϊ 22. λαλονντος] εν λαλοϋντος δοηηεϊάεΡ. 159 , 7. ποιεϊν] φρονεΐν ΟοοεΙαβ 14. λογίζεται] λογίζομαι Αεβοηϊηβδ , ν. Ναυοίί. Ύτ&ξ. ρ. 490 15. ΐμερενεται ] ημερενεται ΟβίδΓοΓάαβ 16 — 19. και — παρέβχετο] η»βο ββρΒΓ&νίΙ & ρΓβεοεάεηΙ'ιοιίδ Βοϊδδοηβάϋβ 1. 1. 21. και] παΐ 8ο1ιηβΊ(1β\νίηιΐ8, ΓογΙ. κει 22. εκπο ρεύεται] εμπορεύεται 8οηηε'ιάο\νίηη8, ιτιαϋπι είβπορενεται 24. εν οϊαιν — έχεις] ίν κενοΐβιν — 'ε'χει Ιαοουδίϋβ άϊα αηΐβ ΟοβεΙαιη Ρ. 160, 3. οντον] οοΓΠ^αηΙ αντοϋ , ΓογΙ. αντοϊς 12. Μνβωνος] ειηΐβ ΟβΐδΓοΓάυπι Φνβωνος 13. Μναων ο Χηνενς] αηΐε ΟίΐίδΓοΓόΙιιΐϊΐ Φνΰων ο χιμενς 13. 14. τα έργα κρίνειν] οοά. τα . . . χρίνειν, ΟαίδΓοΓάιΐδ τα [έργα] χρίνειν, άβοεβ&Ι τα[ς πραζεις] κρίνειν, υΐ οχίεηάαηΐ 8βΐ|ποηΐί;\ 16• πιατενομεν ] πιβτωβομεν νβΐ πιατονμεν Νβαοΐιΐαβ 25. κατεπιτήδενμα] χατ' επιτήδευμα Ρ. 161, 2 —3. φρονεΐν — ποιεϊν] φρονείς — ποιείς. βεά οΓ. »ά ρ. 288, 22. 10. ξίθε'ου βΐ 11. ζί&εος] ΟαίδΓοΓάϋδ ΕνξίθίΌυ βΐ Ενξί&εος, ρο88Ϊ8 εΐί&πι Λεζι&έον εΐ Λεζίΰεος 15. ου χορτον φέροντα] ϊΐα εΐί^πι ΕρϊοΙβΙί εάίΙΙ. νεη. βΐ Β»δϋ. ρΓΟ ο,υο ηαηο βάίΙαΓ ον τον χόρτον εξεμέβαντα 17. 'εαω] εξω 18. 19. πραχ&έντα] πεφ&έντων τα ΕρΐοΙεΙαβ Ρ. 162, 7. απόλίνβ&ε] απόλοιβ&ε ΙΙ;ιΙι>ιίιιχ μη] μοι Βοϊβδοηαάϋβ 9• Πολναίνον] αάάβηάαπι περί Αημοβ&ένονς, (\\ιοά βχ Ιίη. 16. ίη ηαηο Ιοοαπι ΓβίΓ&Ηβηάαηι εβί, αο ΓογΙ&888 οηιηία Ϊ11& 17 — 20. τοις λογοις — 'ε'πηται Ιίη. 10. »η1ε όταν μεν ΐΓ&ηβροηβηάα εΐ αααε ηαηο άα38 ββοΐίοηεβ βηηΐ 3(1 ιιηυηι Γτα^πιεηΙαηΊ οοηίαη^εηάββ. 12. απαγγέλληται] ίπαγγέλληται ΗαΙπιϊηδ 17. λόγοις] έ'ργοις 19. τω] οοά. αϊ νϊάεΙυΓ το 23. μεν] ήμΐν ΓεοΙε ορ'ιηοΓ ΑΛΤ (ί. ε. ^γΙΙοηβειοηίαδ) 25. διδάΰχει] διδάβχοι \ν γένοιτο] γίνοιχο ε οοά. Ρ. 163, 1. τίνα ούτως• δνοϊν] αηΐε \ν τινα' όντως δνοΐν 2. ίίρα] ίΐα Ιβ^ϊΐ 8»Γΐίηδ νοοεη ϊη ηΐ8. ΓεΓβ εν&ηΐά»ηι. (ίαϊ$(ΌΓάιΐ3. &εωρίαν \ν, χωρία ΗίΓδοηί^ίαδ αάάίΐο τα »η1ε των, Ηαΐηι'ιαδ ορίΰάι νοί γνώναι, ΓογΙ. &εωρεΐν ίμπειρότατον] εμπειροτατον 3- μηδέ] μηδέν Ηαίπιίαδ


XXX

ϋΙδΟΒΕΡΑΝΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

8.. δυο ανδρών] δνοΐν άνδροΐν αϊ 1. βΐ 15. ? 9. ηλοϊα] οοά. οια, οοπ\ λν 11. ίχανωτατον λέγει] \ν ίχανώτατος φ λέγειν νβΐ Ικανώτατα λίγοι (βίο) 13. πλέω] πλέων χρήβ . . ] χρψαιο ^ ο] 'ός ν/ 16. 17. λέγον τος — πι&ανωτατον] λέγειν, — πιθανότατου \ν, λέγοντος — πι&ανωτατα ΡββΓίΙίαπιρ 20. έπιτρέ-ψαι] έπιτρέψαιςλΝ , 22. ουκ εΐδοι] ουκ είδότος Λν, ον κήδει Ι&οο&δίαδ 23. εν τοις] εν τοις [εργοις] \ν Ρ. 164, 7. πράξει] τάξει ^Ν 17. 18. δια το είναι] ΙίΛβο »άάεη(1ι βδδβ νίάίΐ ΝααοΙίίαβ Ρ. 165, 17. παροπτοΐς] παροπτήααι Ι<κ:οΙ>δίιΐδ Ρ. 166, 3. μα] μέντοι βχ Αβδοΐιίηβ 5. τρόπου] πο νηρού 8(1(1. Αβ8(:1ιΊηθ8 Ρ. 167, 5. τοιούτος έατιν οΐΰπερ] γπβΙιπι τοιοντός έΰϋ•* οΐοιΰπερ 8- τε] δε ΑθδοΙιϊηβδ 9. τονμόφνλον οοά. 10. Πελίαβιν οοά. 11. γαρ — αν] ο γαρ — μεν ην ϊπΓγε 12. τοιούτους δε — εκπορίζεται ] τοιονβδε — εκ παιδεύεται ϊηΓΓα 13. ίέ] δ ό ίηΓΓβ. Ρ. 168, 6. ποιεί] ποιέει 10. διωχουΰης] δοχούβης αραάΤΙΐϋογάίάβΓη, ςαί βΐΐηηι ίη τείίςαίδ άΪ80Γβρ»1 14. Λριβτοτέλονς] ίιαββΐ βΙίίΐιηΜβχΐπιυδ ΟΧΧΧν ρ. 216, 4 15. κίρναται] χιρνάται οοά. 22. ο μόνον] όμοϋ (ϊαίδΓοΓάιΐδ, ομοίου Ηβΐιηϊιΐδ 25. οίκους] δοπρδϊ ηκονοα, ηίδί άβΙβΓβ ηιαίίδ 26. ίπιπορεΰΰεταϊ] έπιπορεΰεται πιβ ηοίβηΐβ βάϊΙυπι βδΐ, ςϋ3ηιηα3ηι ΓοΓίβδδθ ΓβοΙβ Ρ. 169, 6. ίπ' άλλης] άπ' άλληςί 8. φιλία] φιλία δ, εά'ιάί, ηίδί ΓοΓίβ ηονα βδΐ δβηίβηΐϊ» 9. εχουαα] άνέχουΰαΐ Ρ. 170, δ. . . . ιω] &εω ΟοοβΙαβ Ρ• 171, 3. εβτι τη μνήμη] έατιν ημΐνΊ 6. τοις της] τοις άείβΐ ΗβΙιηίϋδ, 0Γβ(1ο ροΐίϋδ ηιαηοαπι βδδβ Ιοβυπι βΐ βχοίάίδδβ νΰτερον γενηΰομένοις νβΐ βϊιτιίΐθ ςαίά Ρ. 172,5. θ'] εΪ9'Ί Ρ. 173, 4. Κρατών] Στράτων δ. βυγχροΐξοντ' ] ανγχρφξοντ αυτοϊς] αυτοϊς ηΐίΐίπη 9. αποτεινομένας] ικ1(Ιί(1ί ακτίνας 10. περικα&απτοΰοαις] περικα&απτονβαις β βοά. ηαοά ϊΐβη Ρ1ϋΙ»ΓθΙιο Γβάάίάβππι 15. τούτο] τούτω τούτο] ταυτο 21. κατά τίνων ακτινών] οοά. ακτ/νων οηιϊΙΙίΙ, ιιηάβ βΟΓΪρδϊ κατ' αχτίνων


ϋΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ ΙΛ50ΤΙΟΝΙ8

XXXI

Ρ. 174, 3. 'Εβτιαϊος] 'Εοτίαιος 4. "5. αχτίν' είδώλων\ ΡΙαΙ&ΓοΙιυβ ρ1»ο. ρηϋ. IV, 13 Εμπεδοκλής τοις ειδωλοις τάς αχτίνας ανέμιξε, προοαγορενβας το γιγνόμενον ακτίνας είδωλον βυν&έτως. Ηίηο αρβΓίαπι βδΐ δίνε ΗεδΙ,ί&εαηι «ϊνβ Επιρεάοοίεηι άϊχίβδε άχτινείδωλον 8ίταΜετώΰά, ίάα,υβ Γθ8ΐίΙα'ι 7. πιλουμένας] ηίηο οοιτί^β ΡΙαΙϊΓοηυηι 1. 1. αοϊ τελειονμένας Ιε^ίΙϋΓ 10. Ονντρεφοντος] βνμμεταφέροντος ΓεοΙε ΡΙϋΙ&Γοηιΐδ 12. έμφάαεις] ενβτάβεις 15. άπο] οι άπο β ΡΙάΙίίΓοΙιο 17. τεταγμένην] τεταμένην ε Ρΐαίαι•οηο έντνχονβαν] ηίηο οοιτί^ε ΡΙαΙ. 1. 1. υ&ί ατείχουααν βάϊΐυπ Ρ. 175, 3. τα οντά] ογπ. ΡΙυΙαι-οηιΐδ 17. φως] φάος φνΰικην] φνβικαν 18. άλλα] αλλαλα ΟαίδΓοΓάιΐδ 19. ΰνμβέβηκε — την] ΰνμβέβαχε — τάν 20. είμεν] ίηάίοανί Ιβουη&πι , εχοίάίΐ ΓοιΊβδδβ διαφανέα την] ταν 21. μέλανα] μέλαινα οοά. γλαυχον νβΐ δίπιίΐε ηαϊά Γβςαίτο 22. τη όψει] τα ό'ψί 23. φως] φάος 24. των 'άνω] τω άλΐω ί. β. ΤίίΑΑΙίΙ ριο Τ&ΝΑΝΆ αοβα] έ'αΰβα νβΐ εαβα 25. δειξάτω χαΐ τις] δείξαιτο χά τις τώδε] ιιι,ιΐίηι τώνδε Ρ. 176, 1. φάονς] οοά. φάος ί. ε. φάεος, Ιαηι ίηάίοΒνί 1;ΐ(.:πη;ιΐΓΐ Ηει ΓοΓΐ&58β δυρρΙβηάΒΠΐ φάεάς [ίντι• προχέονται δε άχτΐνες] έχ τάς ο-ψιος 2. παρα&λίψεως — παρατρί■ψεως] παρα&λί'ψιος — παρατρίψιος 7. τούτων] τοντψ 11. παχύτατα] τραχύτητα ιηείίαδ Ρΐαΐατοΐιαβ 24. επί πολύ] ρΓο έπϊ οοά. ο», δεά ό & εοη'βοΙΟΓβ ϊη ΓΐΛποα, οογγ. ΟϋίδΓοΓάϋδ Ρ. 177, 6. τη] τε νβΐ τε τη 17. ου] ούτως ρταββχί 20. εΰρωτίώνταί] ίΐίΐ ΟίαίδΓοΓάιΐδ ριιΐΓβε οαιίοί ίηίει•ρΓβΐ3ΐυ8, πιειίβ ; ΓβνοοΕίνϊ οοά. δΟΓίρΙιΐΓβπι ερωτιώντας νβτΙίβύΙβ Αιιρεη 22. το φίλον] το ψίλόν, ηιαίίπι το φιλονν ϊ. β. την φιλίαν, υΐ το χαίρον, το &νμονμενον βίο. Ρ. 178, 22. παρρηαίας] ίηάίοανί Ιαοαηαιιι , βχοίάίΐ νουδετοΰντων νεί δίπιίΐε ηαίά 24. μη] ην μη Ηϊίπιίαδ Ρ. 179, 4. 5. οϊ] ϋίΓοηαε Ιοοο ΓεδΙίΙιιεηάα οοά. δβπρΙαΓ» οϊς φιώιι.ι τεονε 7. ατακτον] ΐίπραχτον οοιτί^εΓβ άββββαπι, υΐ τεοΐβ δοπρίυηι εδί ίηίΊοι•. Μοηαο. ρ. 271, 25 19. μέλλει] μέλει οοά. 25. χαταφενγονβιν] χαταφενγοντεςΐ 28. νπερβνΰειε] νπερβλνΰειε


XXXII

ϋΙδΟΕΚΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕΟΤΙΟΝΙδ

Ρ. 180, 14. ον <Γ ον] δούλου βχ Ευπρ'ιάε 17. χρη μη] ΓοΓί&δββ χρη εΐ μη, βίιάβιη ΟΓαβί ηααβ ββΐ ίη η ει βΐ βίηιίΐίοϋδ 19.20. οβτις — παρίαχετο] ν. Νααοΐί. Τΐ£ΐ§;. αάβδρ. Γγ. 222 21. Σοφίλον] Σοφοκλέους Ρ. 181, 4. πραγμάτων] ρΓΗββχι γαρ ΰκοπονμενη] βκοπονμενοις 8. οπλον εβτιν η] οκλον μέγιβτον η'{ ϋβιΐ νίάβηΙϋΓ η&βο «ΤΓ&νίαδ οοιτυρί» ββδβ; ηοη άίβρΙϊοβΓβΙ: αο' οΓ<Γ•9,' οτί | πενίας οπλον μέγιοτον η παρρηβία; ιιΐ ίη ηηβ ββηυβηΐίδ νβΓδίΐδ αΐίηιπά βχοίάβπΐ, β. ο. τι άλλο γ' η νβΐ δΪΓηίΙβ αυίά 27. Λημόκρατος] Λημοκράτονς Ρ. 183, 10. άδικονντων] ΐ. θ. τβηιτη αιιαβ Ιαβάκηί, ΗεΙπιϊϋβ αδικημάτων 19. αγνωμοοννη] αμνημοβννη Ναυοίίίϋϊ 23. άλλοις, ενχαριοτίαις] αλλ ενχαριοτίαιςΊ ,Ρ. 184, 1. αγνώμονος] αμνήμονος! 7. 8. ομηρα — εγενετο] βχ ΙυΓιβηϊ ρ. 98ο Ιιαβο βχοβΓρΙα βδδβ βαβρίοαΙαΓ Νααοΐϊΐαβ 12. άχάριϋτος άν&ρωπος] ανηρ αχάριατος ίηΜβη&ηάπ ΓηοηοδΙ. 13. μη&' ο] μηδ αί δοπρδί, μηδ 6ς Ν&ικιΚϊιΐδ ίθΓΐ»88β Γβοϋαδ 22. Αναξανδρίδον] οΓ. ϊηΓΓ» ρ. 187, 13 Ρ. 18ό, 14. Φιλημονος] Φιλητου οοά. οΓ. Ρτά£Π\. Οοιη. IV ρ. 232 Ιδ. ημών] ημών μεν ΗβΓννβΓάβη , ραιίίΰαΐα μεν ηοη Ιιβηβ ροβϊΐ» , ΓογΙ. όταν μεν αμέριμνόν τις ημών ξή βίον 16. ενδαίμονα] ενδαιμονών 21. χηρωβις] χηρώβεαι ΒβΓ§•1ίία8 22. μάλιβτα] τάχιβτα ΗίΓδϋηίβϊιΐδ , οΓ. ϊπΓγει ρ. 27. £ΐ νοι] εί νει νοά. , όταν νη ΑβΙίαηιΐδ ύτέγην την] βτεγειν Αβϋαηιΐδ, ββά οοάα. ςαίάαπι ατέγην, ΗΐΓ3θηΐ£. βκεπην την Ρ. 186, 2. περικνκλονβι] περικλώβι Αβίίαηαδ 2. 3. και αντος — παβχειν] Κάβο Αβίίαηυβ οπι. 13. χωράν] φοράν ? 14. καλών] καλών καγα&ών 1 15. της &είας βοη&είας] ηιιΐΐιΐδ Ιιϊο νϊάβΙαΓ άίνίηαβ ορίί Ιοοαβ Θ88β ; ίΐαηαβ &είας βεοΐαδί; ΓογΙ. βΐϊαπι της άβίβηάαηι 16. παντι] παντϊ δ 18. αχαρίβτως ] ενχαρίβτως νβΐ ονκ αχαρίΰτως ΟαίδΓοΓάαδ 22. «'ϊ ί'να] ΓογΙ. βχοίάίΐ βλέπειν Ρ. 187, 8. λαμβάνει] λαν&άνει ΗίΓδϋηί§;. 11. ασή μαντους] αχαρίατους ΓβαυΪΓβο&πι 14. Απολλώνιος] ΑροΙΙοηίί Ιοοαβ βχοϊάίΐ, νβΓβιΐδ 8ΐιΙ)ίβοΙυδ ΑηαχΕίηάηάϊδ ββΐ ον] ονχι ρ. 184, 23 17. 18. άγνοονΰιν] αν γνώοιν β ΧβηορηοηΙβ


ϋΙδΟΒΕΡΑΝΤΙΑ ί,ΕΟΤΙΟΝΙδ

XXXIII

Ρ. 188, 9. γέ τι] γίτοίτι εχ Ευιϊρίάβ τραφήναι] &ρεφ&ηναι βχ ΕυηρΊάβ 11. οΐδε οοΛ. 13. άπο] τβοΐβ βϋδρβοΐβνϊΐ Νααο1ίίυ$ ; δβπρδίδδβ νίάβΙϋΓ Ευπρίάθδ πραγμά των αίοχρών κλέος 21. ίνανδρία] ενανδρία βχ Εοπρίιΐβ 22. βρέφει] βρέφη βχ Εαπρίάβ Ρ. 189, 7—9. μοναικης παιδενματα. προαλαμβάνειν δ& δει ν.α& ημέραν αεί, εως αν ε'ξ?) μαν&άνειν βιλτίονα] ηβςιιβ παιδενματα άε βοηοΐϊδ , ηβε προαλαμβάνειν βίηβ ε\αουβαΐϊνο οβϊβοΐί άίοί, ηβ^αβ αυίά «□£ — βελτίονα δί^ηϊβοοΐ, ίηΐεΐΐβ^ί ροΐβδί; ε»8 ο)> εειιΐδίΐδ δοτΐρβΐ διδασκαλεία μονΟικης. παίδενμα γαρ προαλαμβάνειν δει και κα&' ημέραν αεί, ϊως αν έξη, μαν&άνειν βελτίονα. ίη ηίβ προαλαμβάνειν παίδενμα Ίά&ια βι! αυοά παιδείαν προαλαμβάνειν άιχιΐ Απδίοΐβίβδ ίηΐϊα II, 13, 50 10. <$' ων] δ ονν ΝδΐιεΜαβ 12. 13. ουδ αν τον διδάακαλον λάβη — αλλα κέκτηται μόλις] η&80.ίηΙε11β§·βΓβπι βίο δεηρΊ& εντ αν τον δ. λάβη — αλλα κέχρηται μόλις νβΐ αλλα κέκτηται μάτην 16. καποδημονντος πατρός] ΓβοΙε Ιοευηι ηοη ίηΐβ^πιηι β«8β ϊηΙβΙΙβΛβΓβΙ Ναυείίϊϋδ, ςαϊ ηοΐΐεηι ιοδίβα Μ. δεηπύάΐϋ οοηίβοΙϋΓ&πι καποληρονντος βηιρίβχιιβ βδδβΐ. δαηΐ ηααά .άαοίβ ραβάα^ο^ί νειΊ)» αά ραεΓοδ Ιυΐεΐαβ δΐιββ ΐΓαάίΙοδ, αυοπιηι ρδΙεΓ (ΗβΓεαΙβδ ΓοΓίείδδβ νβΐ Τηβδβυδ) ευπι ρβΓε^Γβ ίώϋδδεί, ΙιοΓίαΙιΐΓ βοβ ραβάβ^οβΊΐδ , ηΐ βίΐνβαηΐ, ηβ ίη ηαηιβΓο ϊΙΙίοβΓβΠιίΓη η&ϋβπ νβϋηΐ, νεί β&δβηΐβ ρβίΓβ ίηάί^ηοδ δβδε ρΓαββε^ηΙ; ίΐα δί ηαεε ΟΕίρί&δ, ηίηίΐ ϊη ρΓαβοΙαΓΟ Ιοβο ίηεβδβ νίάεοϊδ, οιιγ δορηοείε ϊηάϊ§;ηα8 ίαάίεβΙαΓ. ρποι·» ΕίαΙβιη έπει πέπρακται πάν τό τον &εον κα λώς βρβοίβηΐ &ά βαοπβοίϋπι, αυο νοία ργο 8&1α1β αϋδεηΐίδ οοηοΐρΐεΙίίΐηΙαΓ ; τα τον &εον άβ δ&εππείο άίχίΐ εΓιβιη Εαπρίάεδ Ιρη. Τβιιι·. 467 εΐ ΜβηαηάβΓ Αΐηοηββί VI ρ. 2436 25. δε] δη Ευπρίάβδ 27. ονδε &ηράθ&ε] ονδ, Ι&ηράααα&ε Εαπρίάεδ 28. οϊς] οϊαιν Ευηρίάββ Ρ. 190, 2. εχοι] ϊ%η 3. τό των αδικημάτων] ιών ίΛεβΙ α εοά. ; παρ' ηδικηκότων Η. Ιβεοοί; §Γεινίαβ βΐίβηι Ργϊογ Ιοεΐ ραΓδ εοιταρίβι εβί, ίη ςα» άλη&ες ηοη ίηΙβ11ο§;ο 5. έλεϊν] ίλεεϊν Ι&οοίη Ή ΟοδβΙαδ, παί ρΓ3βΙεΓβα έλεεΐν δέ τι πάντως 15. μαν&άνειν] δεοΐαβί ηοο ηΐ β βεαα. ΒΤΟΒ. ΙΊ,ΟΒ. IV. ο


XXXIV

ΡΙδΟΚΕΡΑΚΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

Ιϊίΐ^ιτιεηΙο ϋΐΗΐυτη 16. οϊου] οτον 25. μακρά] μα κράν, άϊιι Ρ. 191, 1. αεί— προΰμαν&άνιιν] βεραΓανίΙ ά ρπιεοεάβηΙίοακΝ&αοΙιίϋδ 3. τοντων αυτός] τοΰτο καντοςΊ 8βά οί. Οοπι. §^γ. IV ρ. 35 5. &νμος] &νμ ? 6. ϋ-εωρηΰαι] βάάεηάοιη νίάβΙαΓ τι που 10. ον μα9ών ε'βη] ον μα&ών άπει Οο1>εΙιΐ8, ρΓαεβΙαΙ ΓοιΊβδδε ουκ εϊβει μα&ών, ηΐ εάίάί 19- πόνοι] γόνοι &1Ϊ38 24. οΐδι] οϊδεν [ονδε] Ν&αοΐίίιΐδ 25. νπογραφεως] νπο γναφεως ΝίΐυοΙίΊαβ ίη Ρηϋοΐ. ΟοΙΙ. 1849 ρ. 299 βΐ Ββάηαπι βραά ΗίΓδοηφαπι ίη ΜίκεεΙΙ. ρηίΐ. Ίΐαί. »ά Κηεη. 1849 Ρ. 192, 2. Μιλτιάδης ο Στηβαγόρον] άο Ιιοε ΜΐΐΙίαάβ Αεδοηίηεβ άίβίο^ϋπι βαιιηι Μιλτιάδης (ϋΐο^βη. Ι,άϊτΙ. II, 7), εχ ςυο ηιιηο ίρβιπτι Ιοοαπι άεδίιηιρίικη βοδρ'ιοοΓ, ίηβ(:πρβϊδδε νίάβΙϋΓ. ςυοά 8ΐ883£0Γ&ε Γιϋϋδ νοο&ΙαΓ, ίηάίείο εβί, εαηι ΜίΙΙίαάεπι, Οίπιοηίκ ϋϋαιη, εο^ηβΐίοηε ίΙΙί^ίδδε, ίη οιιίυδ άοηιο Ιϊεςαεηδ Γαίδδε ηοηιβη δίεβ&^οπιε οοηβΙ&Ι εχ Ηετοά. VI, 34. 39. 103. ε§τβ§ίε »ϋ1βπι εοηήπηΕίΙ 1ΐ3βο εοΐο^α Ι,&ειΊϋ βΐ ΡηίΙοβίΓαΙί ίυάίείυηι, Αβδοηίηεηι ΟοΓ^ίββ Ι,εοηΙίηί ίηηΐΙ&ΙοΓβηι ΓαΪ88β άίεεηΐίααι; &ο εαηι 6οΓ£ΐ3πι ΗεΓπιο^βηεδ ΙϊείριβηΙί βδγηάείοπιπι πβιι δρίεηάοτειτι εΐ ι绣ηίίίοοηΙί3ηι οΜίίοηί εοηείΗαδδε άίεαΐ, Ιΐ30 ηαοςυε ίη Γβ Αβδεηίηοπι ΟοΓ^ίβε εχεηιρίαιη δεευΐαηι εβδε ίβηι 1ϋοα1εηΙί5βίηιε ϊηΙεΙΙί^ϊΙαΓ 14. χαλκεοις άνδριάΰι] χαλκοΐς αν δρικοί 18. Ενριπίδον κωμικού] τη&Ιβ 6αίδίΌπ3ιΐ3 Σο φοκλέους Καμικίων οοηίεείΐ; οεΓίϊδδίπιυηι εβί η&εε δορηοοΐί Ιπϋαί ηοη ροβδε : βοπρβί Ενριπίδον. Χορικού , ιιΐ Ιοουηι ε εηοποο οβΓηιϊηε άεβοΓηΙαπι εδδβ ηιοΓε βιιο ίηάϊο3πΙ 8θπρΙοτ 22. δεύτερον δε] ί\ά (1ί(Ι ί μαν&άνειν,' αυο εΐ νεΓ8118, παί οοηιίοί ροβίΕΐβ βδΐ, ε( δεηίβηϋα ΓεδΙίΙαίΙϋΓ. 27. ούν] τεείε εοά. αν Ρ. 193, 2. ουδέ] ον δει Ηαΐηιϊυδ 10. Θεοφράβτον] δϋβρίοοΓ ίη Ιίβι-ο περί γάμου, εχ ααο εΙΪΕΐηι Ιοευβ βραά 81οΙιαευιτι Πογ. ίΧΧΧΫ, 7 ρείϊΐιΐδ νίάβΙιΐΓ 11. πραγμάτων] γραμμάτων 14. πράς τε τάλλα] προς ταλλα 17. αύτη] αντη (οογγ. θίΓΟΓεηι αυτ) 18. άρίβτη] ηΐΕΐΙίπι ηδΐΰτη Ρ. 194, 8. γενναίος] Ίά ({ΐΐΆτη^αανα ΓβοΙε άβ 8οοΐ"3ΐβ <Ηοί ροΙαΊΙ, ΓοτΙίΐδδε Ιβηιεη ΒΟΓΪρβίΙ Ιά&ηναΐος 12. εφη] οοά. ιΐς ί. ε. είπε 16. ουρανοΐς] άν&ρώποις ΡΠυ^ίίίαβ άίιι


ϋΙββΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕΟΤΙΟΝΙβ

XXXV

3ηΙε 0οΐ)6ΐυηι 26. άπο της αρχής] ηοη ΟΓβάίΜΙβ βδΐ ΑηΙίρηοηΙεπι ΐΐα βοπρδϊδδε , ουηι ρΓοχίιτιβ αναρχία βί αρχεΰ&αι άϊνεΓδο δεηβα Ιε^βΙαΓ, ηεςαε αιΊϊοηΙιΐδ δϊηε οίΓεηδΐοηε 8ΐΙ; ςιΐ3Γβ αιτο της πρώτης α ρΗτηα ρχιβηΗα ρο$αί : ηϊηηϊ— πιπί ρΓο πρώτης ϊη Ιϊ&γο αηΐϊφίο ατης βεπρίαηι ειταΐ (αϊ 8»βρε βος ρΓο δεύτερος) , ϊάς[ΐιβ άεΐηεερβ ρΓοηο επ'ΟΓε ϊη αρχής άόηΙ Ρ. 195, 1. οτω] οΐω 11. ψυχής] ιτιβίϊαβ αβεβδεί 17. και] ααΐ άείεηάαηι 3ϋΙ παΐ κεπ&εηάαΐΉ , ιιΐ ραεπιπι 8οϋΓ3ΐεδ 3ΐ1θφΐί ρυΙεΙυΓ Ρ. 196, 3. οΰαις] οΰοις 5. αυτών πονώ] αυτών ποίλω Η&ίπιίυδ 7. Θουκνδίδου] οοιτιιρίαηι νίάεΙιΐΓ 11. καλλιατα] τα καλλιΰτα 24. Λημοκράτους] Δημο κρίτου ΒαΓοΗ3Γ(1ιΐ3 2δ. ευπετείη] ευπετηίη ηΐίΐΐϊηη, νεί ινπετίη 26. εξ ων] ίκ τών ΜιιΙΐΜηϊιΐδ Ρ. 197 , 2. ίξωτικώς] ηοη βαΓΗοΐΙ α,αοά ο,αίβ εοηίείίΐί ξνντόνως νεί ξηλωτικώς, ΜιιΙΐΛοηϊιΐϊ εοηί. εκουσίως πονεϊν] πονεειν 3. γράμματα] γράμματ αν αγωνίην] ηιαίϊηι άγωνιΰτικήν. δεηαεηΐία ίηΙε1Ι<?§ί ηοη ροββαηΐ 4. αιδεϊΰ&αι εοά. δ. τούτων — αιδώς] τού του — αρετή"! 7. 8. η παιδεία — καταφυγιον] ΓβΗςιιί να1§·&ΓΘ8 ίΌιτη&δ (ΙίοΙϊ, ηυοά 8ΐιρΓ& ρ. 193, 24. Απδίοΐβΐί αδβί^η&ΙυΓ. 8. καταφυγιον] βί αηΐίςυΐ δοπρίοπβ Ιοοϋδ ββΐ, καταφυγή δοπδεηάαπι, ιιΐ βυρΓα 1ε§ΊΐυΓ 10. κρείΰβων εΐ φανεΐται οο(1. 11. λόγω] νόμω ΒιίΓοηαΓάαδ 15. αννεαει —6ρ9οπραγέων — ανδρείος εοά. 16. γίγνεται εοά. 17.· Θεαγένονς οοά. 24. έν μεν τή γνώμη ] ηιειίϊιη έπϊ μ'εν της γνώμης 26. ετέρου] Βοίδδοηαάϋδ εταίρου 28- με] εμε Οο&είϋδ Ρ. 198, 3. Λημοκράτους] ΟοβεΙαδ VI. ρ. 13: ' οοηβάεηΙεΓ ϋεπιοοΓβΙεηΊ ίΐΐαηι ρ&ββΐπι εχρείΐεηιαβ , ιιΐ ϋεηιοεπίυδ Ιίΐηάεηι αΓιηυαηάο βυα ΓεουρεΓεΙ. ' ΓεουρεΓβνίΙ νείο βυί ϋεπιοοΓΪΙϋδ Ϊ3ηι 3η1ε ρΐυβ νϊ^ίηΐί βηηοβ. Ύΐά. Ρ. Μ^. ΒυΓοη»Γ(1 άε ϋεπιοοπίΐ ρΗίΙοδ. πιογ. ρ. 12 δο,ς. 5. μετα ρ"νβμοϋ] μεταρρυ&μίξει Οεηιεηβ, μεταρρυ®μεϊ ΒιίΓοηίίπΙιΐδ , μεταρρυΰμοΐ Μαΐΐαοηϊϋδ μετα ρυΰμον δε] μεταρρυ&μονΰα Οίεηιεηδ, μεταρρυΰμονβα Μυΐΐ&εηίιΐδ 6. φύβιν ποιεί] φυβιοποιεΐ ΟΙείΓίεηβ 8. χρήματα] ηοο νεΙΓοηα α&εβδεί τοις πόνοις] ηεδοίο'αη τοΐβι αν&ρώποιβι βί ιηοχ καρπούνται δοπίιεηιΐυηι βίΐ 10. οΰν] ων 11.


XXXVI

ϋΙ80ΕΕΡΑΝ7ΊΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

ουτω μεγάλης τϊ της φυτικής ίΰτι] οβδουΓ&θ δβηίβηΐίίΐβ »Πφΐϋ Ιαοϊϊ αββιτί ροΐβδί βοπ&θηάο οντω μεγάλη τις . της φοιτηβιός ίΰτι [δνναμις], νβΐ οντω μεγάλη έατι της φοιτηΟιος ίαχνς , ίη ςαο φοίτηβις Ί. η. μά&ηβις 12. Ήροδώρου] ν. βαρΓίΐ &ά ρ. 150, 3 19. παιδεΰειν] παιδεΰαεΰεν νβΐ παιδενβει Ηαΐηιϊυδ Ρ. 199, 1. Αημοχράτονς] Αημοχρίτου ΒϋΓο1ι&Γ<1υ« 2. ην] ά\\ά8 εΐ μά&ηαις] μάθη τις ΟγθΙΙι αΐϋηαβ, ■ ηΊδΐ ηΐίΐΐίδ ει μη μα&ηΰι 4. πον νέον] χον νέων ροβαί, ςαοπιηι αΐΐεπιπι ββΐ δαρΓ» I, 1, 3 5. φρονεϊν] φρόνηβιν βαρπι 5. 6. ωραίη τροφή και φνΰις] φνβις χαι ορθή δίαιτα ΓβοΙίαβ δυρΓΕί 8. αντιλεγόμενος ] αντιλογεόμενος δΟΓΪρβί β ΡβιηοοΓΕίΙϊδ ββηΐεηΐϋβ αρικί ΟΓβΙΓιαιτι η. 51. 12. γινόμενοι] γενόμενοι χατανοηβωμεν] χατανοήΟομεν 15. βαρυτερον] βαρΰτατον Ναααΐίίαδ 21. ξθος ον μιχρον] οί. Ροίγειβηιΐδ δΙο6. Πογ. ΧΙΛΗ, 53. 23. μαθών τα] μαθόντα Ηαΐηιϊιΐδ Ρ. 200, 4. ί'χοι] ε'χει θ οοά. 7. έχει] Ι'χη 8. 9. οϊς — άλλους] αυΐ οοιταρία &αΙ πιαηοα δυηΐ 23. . τα τείχη] βχοίάίΐ ΓογΙ. χαι αναθήματα 25. μάλλον] μάλιατα 26. ηαιδεία] παιδεία Ρ. 201,2. όπου] όπως 14. αντο] ές &άά. Η&1ηιίιΐδ 16. Αημοχράτους] Αημοχρίτου ΒϋΓοΗ&Γάϋδ 17. ΰνναΰξει] ΰυναέξει Ρ. 202, 10. Αημοχράτονς ] Αημοχρίτου ΒιίΓοηαΓάιΐδ 11. εΐΰιν οοά. 12. άμα&ών οοά. 22. Αίων] Β/ωνΝαιιοΙίϊαΒ ΡωΐοΙ.ΟοΙΙϊη^.νρ.413 άία βηΐβ Οο&βΙαπι VI,. ρ. 14. 23. μα θημάτων] μαθητών Ρίΐϋ^ΐί'ιαδ <ϋυ &ηΙ<? Οο&βΙυιη 24. και μη μανθανόντων] (ίθΐβνίΐ μη ΒβΓ^Ιίίαδ ; ηίδϊ άμα δϋπ&βηιΐϋπι 25. χαι] χαι μη ΒβΓ^Ιάϋβ 27. Σωχράτης] 6αίδΓθΓ(1α8 &(ΓβΓΐ ΡΙαΙαΓοΚυπι Μογ. ρ. 141 ά. 28. ευπρεπείς] βχοϊάϊΐ ορϊηοΓ ίχέλενε, ηίδί ίη δυρβποπουδ τους νέονς βοποβηάαιη 29. τον τρόπον] οοά. χαι τρόπον, υηάβ ροβιιί χαι τον τρόπον Ρ. 203 , 4. παρατίθεβθαι] χατατίθεΰθαιΊ άτ\ άποτίθεαθαι"! 16. Αχαδημίαν οοά. 17. «'] ου ΗίΓδοηϊ^ϊαβ 17. 18. αμεληααι ] πλημμεληααι ΗίΓ$ο1ιΪ£, ουί ρταβίαΐΐ αμελής είναι 21. ίπεβίω] ίΊί έβίω 23. άλλα αιει άλ λοις] άλλα δ Ιλ' άλλοις 26. τά αγαθά οοά.


ϋΙδΟΕΚΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕΟΤΙΟΝΙδ

XXXVII

Ρ. 204, 4. ευδχημονα] εΰακηνον Νβυοίίίαβ 5. 6. §άον και χαλλιον] ράονα χαι χαλλίονα [Ιαίιηϊυκ 6. ίι'ϊ ίΐ'] εις ϊι/ 14. ην] ?ν Ηβΐιηϊαβ Ρ. 20δ, 14. 25. Σερίνου οοά. Ρ. 206, 8. τουτέβτι γεωμετρεϊν] 1ΐ8βο βοοΚιχϊ 10. πυ&αγορικοΰ] πυ9αγορικών 8θπρ*ί, βίο βηΐπι ίηβοπρίαβ 6Γ&1 ΑπβΙοχβηί ΙίοβΓ ίΐΐβ Πυ&αγοριχαί άποφάβεις, άβ ςυο οΓγ. ΜβΗηίαηι άβ Απ8ΐ. §. 28 18. 19. άναλαμβάνειν η ΰννεχειν οοά. 20. δια ταυταν] δι ανταΰταν 0 (ι. β. Οο&βΙαδ) 21. προειδεμεν] παραδιδομεν ? 22. φίρειν οοά. 23. τραφηναι] ΐϊΐαϋηι τραφημεν 24. κα& ομόλογα] κα&ομολογά οοά. κα&ομόλογα Ο φνίει οοά. 25. επι τρόπους οοά. 26. τον αυτόν] το αυτόν 27. ποτεδίεβ&αι] ποτιδέεβ&αι Ρ. 207, 4. 5. £ν τ^ί; τή ίπιΰτάμα] ίντί&ητι Ιπιβτάμα Βαάΐιαιη 12. ίπιβττψ,ονιχα οοά. 15. ί'ασαν] ν. ΑΗΓβη3 άί&Ι. άοΓ. ρ. 325 16. ίπιβτημαν οοά. 17. τίληος] οοά. ιιΐ νΐάβΙϋΓ τέλος, οογγ. 6»Ϊ8ΓοΓάϋ9 19. κοίνωνατίκαν] οοά. 8Θ0. αρο^Γ. ΕΙπίδΙ. κοιναν νίκας νικαν, οογγ. ϋ. βαάβπι Γογπιει ιΐ503 ββΐ ΐάβπι ΑΓθΗγΙ»8 »ραά 8ΐοο. Εοΐ. ρΐιγβ. Ι ρ. 318 ΟαίδΓ. αοϊ μεταλαμβάνοντα άβίβηάιιηι θΐ ρΓΟ κοινά Ιόντα δοποβηάιίΓη κοινανέοντα 20. αϊ] αϊ 0 21. τα αγωγα, τα] ταϊ αγωγαί, ται 0 πολιτικά] πολιτιχαι 0 22. τα δε θεωρητικά] ται δι δεωρψιχαί 0 23. άλλων] αλλ ων. 0 24. ων αψαμένα] ουναψαμένα 0 25. άλωμένα] άλωμένα 0 , ρπιβδΙ&Γβ οριηοΓ ο,αοά άβάΐ ανωμένα τα άρετα] ται αρεται 0 26. ίχ νέων] ίχ νΐω 0 Ρ. 208,1. άρμάξψαι οοά. ταν αρεταν] τάν αρε' τάν 0 2. καΧ τον] καττονί 3. διεξάγει] διαξεϊ 0 4. απευ&ΰνειν οοά. 5. δννάοεται οοά. εντνχεοντες] οοΓπιρΙμηι νίάβΙϋΓ; ηβηυθ δβηυβηΙΪΕΐ βχρβάίο 6. κυ βερνητικός οοά. 8. νεοιτο ποτίφορα] φρονέοι τα ποτίψορα Ρίΐα^ΐίϊιΐδ, ρβΓΓβοίΙ βηιβηάβΙΐοηβΓη 0 δοπ&βηάο νοέοι τα ποτίφορα 10. 11. -ευτυχή — ίααεί] πΐίΐΐίιη ευτυχές — ιβαιει 12. αχοπην μεν] ακοκεΰενΐ 13. νεως] βΐ ΙΌγΛιει νίΐίοδαιη βδΐ εΐ αά ββηδαιη' αοαηάαΐ 15. πάντα άρμόαδονται] αιιΐ πάντα αιαίίιη 8ϋΙ άρμόαδοντι 16. τέχναν] τεχναΊ 18. 19. τον μεν πρακτικών] τω μεν πρακτικώ Ο&ίδΓ. 19. τω δε βίω] τω δι φιλοΰόφω ΟαίϊΓ. τέλειον οοά.


XXXVIII

ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ 1ΕΟΤΙΟΝΙ8

20. τω λεγοντι] το λεγοντι τοί Η&ίπιΐαδ τοι ταν&ρωπεια ΰοφοϊ] τοί [τα &εϊα και] τάν&ρωπεια ΰοφοΙΊ 21. αλη&ειαν οοά. 22. κακώς έχοντες] εχοϊάίΐ ΓογΙ. λόγω νεί διανοίας 23. αυτήν οοά. τίνονΰι] ίπιο τίνοντι 2δ. προτιμώντες] -ίοντεςΐ 28. απο τούτων] απο ιηαΐΐβιη ΒοοδδεΙ 30. τΐ μη λέγεν] οοιτυρΙιίΓη νίάεΙαΓ Ρ. 209, 1. πρώτας οοά. 4. εις οοά. δ. τον οοά. τελεότατα] τελεώτατα οοά. αηάε τεληότατα ροδίιϊ 7. η ίμεαης δη δε] νεμεΰί) δε ΟαίδΓοΓάαβ , ρβΓΓβεϊί γθπι 0 δοπσβηδ ενεμεβή&η δε 8. διακριθεί] διακράΰι 9- ημείς γε λέγοντες] αμές γε λεγομες 0 11. εις οοά. 13. δυνάμει οοά. 14. Ιερωνύμου ] ΗίθΓοηγΓηαπι Κΐιοάίυπι ίηΙε11ί§ϊΙ \νγ11βη1). »ά ΡΙαίΛΓοΜ μογ. ρ. 48 Β. 18. διαφωνονντας] ηβδοΐο απ τοις νϋν νεί τοις χα& ημάς νεί ΙβΙβ ο,ιιϊά βχοϊάεήΐ, δία,υίάειη οΐτινες ηυοά δεφίίΙοΓ αά πατέρας ϊ. β. προγονούς νίχ ΓβεΙβ ΐΓαΗϊ ροίεβΐ 19. παιδαγωγοΐς] τα παιδί άγωγοϊςΊ 20. κελενβαντες] πιαΙίπι κελεΰοντες 21. ακολου9ήΰαντος] άκολου&ηΰοντος ΛνγΙΙειΛαοΙιΊυδ 22. ηγηβαμένου] λνγΙΙεηβ. ηγηαομενου παίδων] παι διών δοπρδϊ, ηϊδϊ ΓοΓίβ ροβΐ ουβώτου βχοϊάίΐ τά ΰυβόδια 23. φυλάττοντος] φνλάξοντοςΐ ει] μη "^γΙΙεηο. 24. ί'ργων] Γβνοο&νί οοά. δοπρΙιίΓαπι νβπδδίπίΕΐηι εργατών 26. τιμιώτερα] τιμιώτατα 29. πέφηνεν] πέφηνας^ϊγΐΙεηοαοΐιϊϋβ Ρ. 210 , 2—4. παντός -γ- πρόΰφορον] εχδοπρβίΐ Ι3πιοΙίοΗΰδ ΡΙαΙοηβπι 1,6§§• VI ρ. 765 β. 4. πααών] πάοιν 8. προαχωρεϊν] προχωρεϊν Η&ίπιπίδ 16. αντον] αυ τούς"! 18. δια τε] διά γε 21. καλά έργα] καλά [και αίΰχρα] εργαΊ 23. αποφευγειν] αν φεΰγεινΊ 24. προάγουΰι] προαγαγοΰβιΐ Ρ. 211, 2. αόριστον] αριΰτον 3. τις] τίνα Ο&ϊδΓθΓ<1ιΐ5; νίάεΙϋΓ αΐίαά α,υΐά βιΛβδβε ΰυναρμοζέι] Ιναρμόξει 14. προΰιόντας] προϊόντας 16. 17. ευτελέβι] άτελεβι 18. 19. εμμελές και προααγόμενον τη διάνοια] εμμελούς και προβαγομενης την διάνοιανί 20. γυμναΰαμενων] γεγνμναβμένων Νααοΐιίυδ > 25. βεβαιότης] βεβαιότης τ 1 26. της παιδείας] Γβάαηά&Ι Ρ. 212, 4. εί] αηΐβ ΛΥγΙΙ. επί 10. &ελη] βηΐε "ννγΐ*. &έλω 17. ον] αηΐβ \νγΙΙ. ου»> 23. οίκονομοίη] αηΐβ


ϋΧ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι.Ε0ΤΙΟΝΙ8

XXXIX

\νγΙΙ. οίκονομίη χρηΰτώς] χρηβτώς η οοά., \ιηάβ δΟΓΪρβϊ χρηδτώς, η νΛ νοίυίΐ Ιαοοββίυδ 2δ. φαΰί] &\\<{\ι\& άββδδβ νίάβΙαΓ λνγΐίβηβαοΐιίο Ρ. 213, 7. την] και την β εοά.' 10. ΰωφρονηβειεν, αν] ΰωφρονηΰει, έαν 12. αμνντικον] αμνντικώς λΥγΙΙβηββοΗΐιΐδ 15. διαλλάττονται] βιαμάχονται λνγΗοηΙ). 20. πεφυκέναι] ίικίίοηνί Ιαουηβιη ίΐα ΓοΓί&δδβ βχρίοηάβιη πεφνκέναι [προς ανίριαν, αΐτιατέα αν εϊη • εΐ μεν ουν όμοιας είναι δει τάς] αρετας ανδρός κτε. "^γΐίβηβαοΐιίυδ ΙοηΙαΙιαΙ αναβχηβία μάλλον βνμβαίνοι η τω μη πεφνχίναι τας αντας αρετας ανδρός και γυναικός• ανάγκη ονν πάαυ, Ηαίππυβ αναΰχηΰία μάλλον (βο. ένδεϊ) η τω μη πεφνχίναι προς αρετας ανδρός (νεί ανδριχας) χαϊ γυναϊχας• ανάγκη ονν πάαα — 24. εκείνων] ίχείνψ \νγΙΙεηΙ). Ρ. 214, 2. ου γαρ ομοίως] ονκ αρ ομοίως \νγ11εη1>αοΙιία8 , οι» παρομοίως ρΓ&βΙοϋ 6. φηΰί τις , ΐβως] φηαί (φηβειΊ) τις ΐοως, 10. γένει τω αν&ρωπίνω] τω οοά. οία. αμ&τβ πι^Ππι οαηι Ναυοίνίο αν&ρωπίνω γένει 16. ωβπερ] ωβπερ χαϊ 26. μη δη] πλην Η&ίπιίιΐδ 28. άνδρώα] ανδρεία 30. ε«ε] εϊγε \νγΙΙβηΙ). Ρ. 215, 1. και] η Λ^ΎΐίβηΙ». 4. 5. διδακτέον — αμφοϊν] διδακτέον ταντον α/ιφοΓν, οτι τ. μ. α. τ. δε κακόν \νγΙΙβη!)8ΐο1ΐίΐΐ3 6. ίπιγίνεται] περιγΐνεται 8. κοΰροις] κόροις 10. αιδώ] επΙθ λνγΙΙβηβ. δίδω, οαί ροβΐ οΖίχροΐ' 3ΐϊΐ}αί(1 άββδδβ νίάβΙϋΓ, δβά οΓ. Ιαβοβδϋ Ι,βοΙΙ.'δΙοΙ). ρ. 151 17. εστί] ετι Εΐάίΐίΐιΐδ 20. ίπιτέλεΐ] αποτελεί λνγΐίβηΐ). 22. ,ηπερ] ει γαρ λνγΐίβηΐι&οΐι. εϊπερ Ιβη Βπηίί 24. καιριωτατα] κυριώτατα ΡββιΙΙί&ηιρ 26. τεχνίτον] 8Ϊ φΐϋ πιαίαικίιιιη, Ιβ^&ιη τεχνίον 28. ταντα] τα αντα ΑΛΎΐΙβηβ&οΙιϊιΐδ ; ρΓ&βΙβΓβ» ιηβΐϊιη αλλ αμφω ταντά Ρ. 216, 2. και] καίτοι! 16. ελεν&έρως] ελεν&ερίωςΊ 20. αν ελοιντο] αν ΓοΓί&βδβ άβίβηάαπι 27. κινδννενοντες] ηοη νϊάεο ςιπά ρΓονβΛΊαϋδ οοίοπβ ΙιειββαΙ Ιοοαϋο ύπερ τον βίον παντός κινδννενειν , (}ΐΐ3Γβ κνβενοντες οογΓβχί. ΓβδρίοίΙαΓ ηοϋβδίπιαηι ρΓονβΓβϊϋηι αναρρίπτειν κνβον. οΓ. ΡΙαίο ΡγοΙ. ρ. 314α μη περί τοις φιλτάτοις κυβεν^ς. 28. κοινωΰόμενοι] κοινωΰάμενοι β βοά. Ρ. 217, 4. ονδε] ούτε 9. ηκιΰτα] κάκιΰτα ? αη εν


XI,

ΡΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ 1Ε0ΤΙ0ΝΙ8

βηΐβ βουλεύονται 3<3<1βη<1υηι? 26. τοσούτον] τοσου'τω 27. νγιώς] υγιεΐ λνγΙΙβηοβοηϊαβ 28. εΐ] η Ρ. 218, 2. ονν ουκ] άβίβνίΐ ου» λνγΙΙεηο. 4. προς μόνα δε\ προς α μόνα δει λνγΙΙβηοβοηίϋδ 24. χειρονων] χιίρονος ϋΐδΐίπι 27. κατά ταϋτα] κατ' ανία Ναυοίί. 28. μέλλοι] μελλη κακώς] καλώς "^γΙΙ. Ρ. 219, 3. τε&ηΐυμένον] ηιαίίιη — νμμένον 6. ηγωνιομένον] ηγμίνον ΤΛ^γΙΙ. 14. πί&οιτο] αάάβηάατη αν 20. η 6] η ου ΡΠιι^Ιίϊυ.8, α,αΐ ΙοΙυπι Ιοουπι 3"\νγΙΙ. ρβββίπιβ ΐΓαοΙαΙυπι ορίϊπιβ ΓβδΙίΙαίΙ 23. καλοί] καλώς Ρίΐ. 24. εγγνον] 'έγγιον ΡΗ. της τ αγαθοί] της ταγα&οϋ Ρίΐ. 25. και της] η της ΡΗ. ώστε] ός γε ΡΗ. 26. η] εΐ ΡΗ. 29. αίματος — αγορεύεις] Ηοπι. Οά. IV 611. οΓ. ϋϊο§·. Ι,&θγΙ. VII, 122 » ΛνγΙΙ. ΙβαάβΙυίη Ρ. 220 , 2. φανερών] φοβερών τνγΐίβηΐ). μψ ] μηδ β οοά. 5.* τοΰ φιλοσόφου] βίου φιλοΰοφου Ι»οο1)8Ϊ113, τοΰ φιλοΰοφεΐν θ§ο 6. μητ] μηδ β οοά. 8. 9. καΐ . . . στίκά είναι λέγειν] \νγΙΙθηΙ)3οήίϋ3 και [πεί&ειν τω κατασκευαστικά είναι α λε^ε». οβΓίίοΓα ΕίίΓβιτϊ ροββεηΐ, $ί άο πΐ3£ηίΙαάΐπβ Ιαουηαβ ίη οοάίοβ οοηβΙαΓβΙ; ΓοΓίΗβββ βαίίϊοίΐ και πειστικά είναι α λέγει. 31 36ςμΐ6ηΙί3 βΐϊ&πι ιηβηο» 688Θ οβίβηάίΐ ηυοά &ά μεταχειριζομενον ϊηβηίΐίνυβ άβθδΐ. 10. περίγε] περί τε 28. άγα&ον] εΐ ρΓ&βΗχϊΙ Ηπίπαίαβ, οτι "^γΙΙβηοαοηϊϋ» ; ροδδίβ βΐίβηι πότερον Ρ. 221, 2. 3. ορέξεις και οίκειώσεις] ορεξις και οίκείωΰις Η3ΐπιΐιΐ8 ΓΟ. <$έ ου πρότερον; ότι] δε ον; πότερον οτι 1&οοθ8ίϋ8 13. το φιλοσοφίας] δια φιλοσοφίας λνγΙΙβη1)3οΙιϊιΐ3, ΓογΙ. τώ φιλοσοφείν 14. μάλίστ αν] μάλι στα γ ? περιγενόμενον] περιγινόμενον 15. τών] τών τω Νααοΐιϊυβ 20. ως γαρ] ωσπερ 22. οττ* — τετνκ'ται] Ηοπι. Οά. IV, 392. Ρ. 222, 3. ίπάν ανηρ] είτ' ανηρ \νγΙΙβηΙ>3θ}ιϊϋ3 , ΓογΙ. ειτ άρ α. 5. 6. ομονοίας] οϊκονομίας 10. φιλοβοφον] βηΐβ λΥγΜ. φιλόσοφος 29. κόσμιος] κόσμος Η&1π)ίϋ3 Ρ. 223, 7. προς λόγους] περί λόγους 3«1 προς λόγοις ιτΐ3ΐίηι ; βϊο βηίπι «οΐβΐ Μαβοπίαβ 11. άν&ρωπου] ανθρω πίνου 15. ο την] 3ηΙβ ^γΙΙβηοΕίοηΐϋηι όταν 16. ει] τι αηΐβ ^γΙΙβηΙ)3ΐ:ηίϋΐη 21. ό τών φιλοσόφων λόγος]


ϋΙδΟΕΕΡΑΚΤΙΑ 1ΕΟΤΙΟΝΙ8

XII

ηαεο δβοΐαάβηάα εεβε νϊάΐΐ Ι&οοοδίϋβ 27. Άγεσίλαον] "Άγψ οίλαον ροδυί εΐ ηΐο βΐ ρ. 224, 12. βΐ 225, 8. Ρ. 224, 2. ξών] ξηλών ΓεφίίΓεοαηι , ιιΐ ηοε άίοαΐ: ςυο ρβοΐο Ιαοοηΐεοδ ΓηοΓβδ »εΐϊΐιιΐ3ηδ δίπιιιΐ ρβΓβ^Γΐηαβ άίδο'ιρίϊηαβ ρ&Γΐϊοβρδ Λεπ ροδβϊΐ 3. κοινωνησοι] κοινωνηοει κάμνω — καγω] η'ιηο βυβρϊοεπδ ϊη βυρεποπίηΐδ «Ιίηη'κΐ άε Α§•β&ϊΐ£ΐϊ ναΐβΐυάίηβ βχοίάίβββ 5. 6. εν9νμ(ας — αίρονμένον] Ιιαοο νίΐίϋΐη ίΐΐιιηΐ αί πιιιΐΐη ηϋα ϊη δεηυεηΐίϋυβ 7. 8. σωξοίμε&α] βωβοίμεΰα ρΓορΙβΓ 'έΰοιτο 9. 10. εΐ δε τι είω&ότων εόοιτο καλόν, τάδε σοι] ει δε τι τών ειω&ότων ί'σοιτο, καλόν τότε σοι 13. αμείνω ων] αμείνων ον 15. Ιηίφερε] πρόσφερε 17. 18. κατά τα αντά] κατά ταύτα αεΙΊ οΓ. ΡΙ&Ιοη. ΡηίΐεόΙ. ρ. 79 ά. 18. 19. φναεις ϊστϊ τούτον] φήσεις , εστί τούτον 20. όσια εΐσομαι] άβια πείθομαι δοιϊρδϊ, υΐ λακωνικον πα&εΐν άίχίΐ ϊάβιτι βοιϊρίοτ Λραά 8ΐοΙ). ϊΊογ. 66, 88 24. εραατήν] εραστής 26. αξιομα&ήτορον] αζιομα&εΰτερων 28. αρχής] αρετής Ρ. 225, 1. ηπερ ίν λάκκω] ρΓαεοΐ3£& νεΓΟ τροφή φΐΆβ εχ ραΐεο εΐ οίβΙεΓηα ρβΙϊΙαΓ ; βεπρβί ίν Αάκωβι. 2. αρτιφνής] αρτιφνοΰς όδας] ωδας 3. παιδεΐαϊ] παιδιαι 3. 4. μΰ&οι γραφών έκβαλλοντες] μύ9οι γραών ίμβαλλοντες (ηοη εΐΰβ. ιιΐ ϊπηρΓεδδαιη βδΐ) βοπρβί οΐΐ. ΡΐΛίοηε ΤηείίεΙ. ρ. 176 Ι). 6 λεγόμενος γραών ν&λος εΐ ίαοηιηο Ρηΐίορβ. 9 γραών μϋ&οι τά λεγόμενα ίβτιν. πήΙΙο αΐίίΐ.

Ρ. 226, 10. Λνκων] ΤΓΟίκΙεηδίδ ορίηοΓ, άε ςιιο οΓ. Άά 8ΐερη3ηυπι Βγζ. ρ. 721 24. Φιλόαοφος] βοά. Ι,λοι. βραά ■^αΐζΐαπι Αι-δοη. νϊοΐ. ρ. 306 Ίέρων 6 φιλόσοφος, ρΓΟ φίο δεπ&βηάυιη νΐάβίατ Βίων ό φιλόσοφος. ε^Γε^ΐε εοηνεηϊΐ Βίοηί ΒοΓγβΙηεηϊΙαε εΐ η»εε εΐ (}ϋ3ε ήαίο ρΓοχίπιβ ϊηίεΓίοΓ βεηΐεηΐϊ», ουπι ςυ» οοίπρείΓα ι^υαε Ιε^αηΙαΓ ρ. 202,22. ειΐΐαβ ΓοΓίαδβε 'ίΐρίων ρΓ&βΙαΙβτϊΙ, άε ηυο νϊάε ίηΓΓα 3ά ρ. 289, 19. Ρ. 227, 6. ανεηίτακτα] ανεπιτάκτως 8. Φιλιστίωνος] ηοη πιεπιίηΐ Ρηίΐϊδίίοηϊ άΐεΐ» Ιπουί οπιΐϊοηε κοίιιία εοηδΐ^ηβία, ηεε οΊΛίϋηι τηϊΗΐ φΐϊη ηοηιεη οοΓτυρΙυηι βίί, ροβδίδ ΜοσχΙωνος εηβρϊοείΓΪ 24. Στίλπων] εβάεπι άε 8ϋΙροηβ αΐϋ ΓβΓβπιηΙ, ν. \νγΙΙβηΙ>. &ά ΡΙαΙ. ρ. 5 ί. Ρ. 229, 6. ηροστρίβεΰϋ-αι] προστί&εα&αι ΡΙαΙαΓΰηαβ 7. ηροσαρμόττειν] και προσαρμοττειν


ΧΙΛΙ

ϋΙ80ΚΕΡΑΝΤΙΑ Γ.ΕΟΤΙΟΝΙ8

Ρ. 230, 6. χαγώ — βίω] δβραι-ίΐνί α ρΓ3θ§τθδδίδ, ν. Ειιπρ. Γγ. 287, 20 Ν. 8. Ινδοίηβαν] αν δοΐηδαν Ναυοίίίαβ 9. ώριΰται] ώκιΰται ΝαυοΜϋδ , ο,αϊ ϊιοο ίϊί^πιβηΐϋηι 3 ρΓείθοβάβηΙί νβΓδίι καγω — βίω δερ&Γ&ηοΙϋΐϊΐ νίάίΐ Ρ. 231,15. ανδρός — γνωρίζεται] βδΐ ϊη ΜεηαηάΓί πιοηοδί. 26 17. τύπος] ο τΰπος Ρ. 232, 1. Δημοκράτους] Δημοκρίτου β δίοββεο 8. αΙβϋ•ητοϋ ] Εκίάιάί β ΡΙυΙ&Γοηο βχ Οβίβηο θΐτιβηοΈΐο «Ι ηιοχ η 12. αφ ον πάλιν αίο&ητηρια] αφ ου ΰυνίΰταχαι. πάλιν δ' αιο&ητηρια β ΡΙυΙβΓοηο 25. τωδε δ' ενι] το δ εν ενι β ΡΙ&Ιοηβ Ρ. 233, 3. ϊνεκα] ου ενεχα 4. Δημοκράτης] Δη μόκριτος 7• μεβότψα] ίηίΐίο&νί ΐ3οιιη3Γη , ν. Εοΐ. ρηγδ. 1,43,1. 7. 8. βυν&έντων] ονν&έτων 8. πάλαι] παΰαι 9. τοΐς Ιδίοις] τας Ιδίας φαντασίας] ηοο ;ιά(1ίάί βχ η. 44. 9. 10. χινηΰεως) χαϊ κινηοεως 11. λόγου] λο γικού 13• πόβην] ποβην 24. καβίβονς] παρίΰους β ΡΙαΙ&ΓΟηο 27- άργαίων — λό}>α>ι>] ηαβο ηοη βχρβάίο Ρ. 234, 13. Δημοκράτης] Δημόκριτος 25. ψευίοποιεΐ τα κατανοητά] 'ψευδοποιεΐται τα κατά τα νοητά ΡΐαΙαπΛιΐδ Ρίειο. ρηϋ. IV, 9, 2. 26. νοείται] οπι. ΡΙαΙ. 27. αίΰ&ητον — νοητον] αΐΰ&ητών — νοητών Ρ. 235, 2. περί] πάρα ΡΙαΙ. 4. ίκάβτην] εχάβτη ΡΙαΙ. 6. περί] παρά 11. φνβεις] φΰαει 15. ορεί-ιν] ϊηάϊοανί Ιαοαηαιη 18. περϊ] πάρα της επικρα τείας] την επικράτειαν ονομάζεβ&αι] νομίξεα&αι Ρ. 236, 4. των] εκ των"! 6. η άλλοτριοϋα&αι] ηλΙοτριώβ&αι 7. άλλα] άλληλα ΚαΓβΙβη Επιρεά. ρ. 461 10. βνμπεφυκεναι ] ΛάΜβηάαπιηβ ου μεντοιΐ 23. Σιμνλου] δίηιγίϊ νβΓδαβ ΐΓίίοΙανϊ οΐίπι Οοηι. §;γ. Ι ρ. XIV. ηυηο ϊη βΐία οιηηϊα άϊδΟβαΌ 24. αφην οραβιν αχοην γενΰιν 'όοφρψ βιν μία] αχοην ΆΰχιηάΆτβ νϊάβΙαΓ ΟβίδΓοΓάο, ςαοά ουαι 80ΓΪ1)θΓβΙ νίΓ ορίίιτίϋδ, αηΐαδ οβΓίβ βεηβαβ νίχ ϊρεβ οοιηροβ ίαΐ(; ηοη (ίυίπυηι βδΐ ηαίη νβΓδηβ δϊΐ Ά βοϊοΐο οοηΒοΙαβ, ςαί οαπι ϊη πΐΒΓ^ίηβ ΕΐάδοπρΙ» ΓβρρβΠ88βΙ ςυίηφίβ δβηδίιυπι ηοπιίηίΐ, βα, ιιΐ ροΐαίί, ϊη ΙππιβΙπιηι οοε^Ίΐ 26. ουδέ εις ίατιν] οοά. ούδεν εϊς ετι, ϋϋίιΐδ Ιοοο ηυοά ροδώ 1. 1. ηαηο ΓβοβρίΙ βΐΐδπι ΟαϊδΓοΓάιΐδ ; ούδε εις εφυ Νααοΐίϊιΐδ


ϋΙ$ΟΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι.Ε0ΤΙ0ΝΙ8

ΧΙ,ΙΙΙ

Ρ. 237, 1. ονδ άψάμενος ονδεις Ιδων τε λνοιτελις] »ρβΓΐϋΓη ββΐ βχβ'ιάίδδβ οΙΓειοΙϋδ Γηβπιοπβηι ; ρπιβΙβΓβα ϊη ύΐΙϊπιϊδ βΐ ββηΙβηΙΪΕΐ ναοΠΙαΙ βΐ λνΰιτελις ρππίίΐ οοιτβρίίΐ 3 8ίπιγίο άίοί ηοη ροΐαϋ. ρΓΟ αψαμενος βοά. άψόμενος , ςμιο<1 Ιβνβ βδΐ νβπίαΐϊβ ίηοΐίβίυπι; βοπϋβηάυπι βηϊηι ουδ αψίαμενος ονδ οβφρ]ομενος ονδ εΐβιδων το λνβιτελες . . . ΐπάίοαία ροδί το λυδιτελες Ιβουηίΐ', Ιιοο ΓβΓβ πιοςίο οχρίοικί» ονχ αν ηο& ενροι τω βίω 5. χατελιπεν] βοά. χατελιπε, νΧ νϊάβΙαΓ 7. Ιδιχας] ειδιχας 9. έκτον] εχτην 10. ανν&έντων] Ονν&έτων 14. Αημοχριτος] ν. ηο. Ιδ. 22. μνημονεντιχόν] αάάίάϊ το Ρ. 238, 9. χαι] κατά β Ρ1ϋΙ»Γβ1ιο 14. διη&ονν] διηχονν β ΡΙαΙ&ΓοΙιο 15. κοίλα] κενά ΡΙαΙαΓοίιυβ Ρ. 239, 9. 10. Αημοχράτονς — γίνεται] ββάβπι Κάβο αρικί δίοβαβυιη ΙΊογ. V ρο8ί η. 34 ίηΓειΊ Ρ&γ. Α βίο δβπρία Αημοκρίτον. Ανταρχει ΰμιχρα τροφή ννξ ουδέποτε γίνεται, ςυοπιπι ρποΓα αρικί Μαχίΐϊΐυιη ΤίΙ, 32 ρ. 45, 40 ϋα 1⧕υηΙιΐΓ ανταρχείη τροφή ΰμιχρα, υοϊ ΟβδηβπΐΒ αυταρχεΐ τροφή μακρά 17. μεγάλη] μεγάλης 18. Αημοχράτονς] Αημοκρίτον β 8ΐοΙ)ββο Ρ. 240, 4. φίλον] φίλονς 10. Σοφοκλής εσ&ίει] ε'φη ρΓαβ&χϊ 11. όποιον αν] όποιονοννΊ 17. ί&ιΰτέον] αηΐβ βαϊδΓοπΙιιπι ίστέον, Μαχϊπιιΐδ ρ. 45, 55 εΙ&ία9α> Ρ. 241, 1. ζννοιχονΰών — απαιτονΰι] ξννοιχεονσεων — απαιτέονΰι 2. αξιοϋΰι] αΐ-ιενΰι 3. εχάβτω] ίκασταΓω ΙοηρΐΒίϊιηβ 4. χείρονος] αριίονος νβΐ κρείττονος 6. μούνοις] μοννοιβι 13. αχονβιις] ακονΰει 23. 24. τϊ) κατανοηθεί της αλη&είας επιβαλεϊν] Ηαίπιϊιΐδ την κατανόηβιν — επιλαβεϊν, ρΓαβδΙαΓβ νϊάβΙιΐΓ ςιιιοά άβάί την κατανοηβιν — ϊΰτι λαβείν Ρ. 242, 8. πλείστον] πλεΐονί 18. οίίτ'] ο τ' β ΡίηάαΓο 26. ψενδεϊ] αψενδεΐ β ΡϊηάαΓΟ Ρ. 244, 7. ηνιος. δ Μεβηνιος] βιΐδρϊβοΓ Γυίδββ οϋπι Αικαίαρχος 6 Μεβΰηνιος 9. πλημμνροϋντι] ίηδοίβηβ βδΐ πλημμυρεϊν νταηδϋίνα ροΐβδίαΐβ άίοίικη , υΐ ΓβΓβ βιΐδρϊοβΓ δβποεηώιιη ββββ πλημμνρ[ιΐν ποι]ονντι 10. ηαρα] περί 1


ΧΙΛΥ

ΌΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ ΕΕ0ΤΙ0ΝΙ8

12. Πν&έας ό Μαβΰαλιάτης] οοά. α&Ιας ό Μαααλιητης, οογγ. Ο&ΊδΓοΓάαδ β Ρ1αΙ»Γθ1ιο Μογ. ρ. 897 1). Ρ. 245 , 2. 3. τω δίνω] τη δίνη ΡΙιιΙ&ΓοΙίϋδ 1. 1. ρ. 897 ο. ά. 6. οίίτω] αντα 25. τίνος] τίνες β ΡΙαΙαΓοΙιο, υοϊ ίΐβπι άΙιά ΓβοΙϊυβ κοπρΙα δΐιηΐ Ρ. 246, 5. 6. θίον οντά — Ιπιπ'εμποντα] βφ&ν ώς 'όνταν'— Ιπιπεμπόνταν β 8ΐοΙ>3εο 10. ως] αν 14. εϊη] νίάβ «υρΓΕί &ά 134, 21 Ρ. 247. ΟΚΙΟΝΙ8 ΑΝΤΗΟΙ,ΟαΝΟΜΙΟϋΜ] άββοπρβίΐ 8ο1ιυΙ)3Γΐυ8 β οοά. νίηά. βΐ β δοΙιιιοβΓίί δοΐιεάίδ βάίάϊΐ δοΐιηείάεννϊηιΐδ ϊα ΟοηίεοΙ. οπί. 1839. βρει-!» οοά. νΐΐΐ». ηοη βηηοΐανί, ϊηΙεπΙιίΓη Ιαιηεη οοΓΓυρΙ&ηι ΙεεΙϊοηβπι οοηδίιΐΐο Ιβηυί Ρ. 249, 10. ΰοφον ίν λόγοιβιν] βοφον οντ ίν λόγοιΰιν Ρ. 251, 7. ιδης] είδης οοηίεοί ίη Μβηαηάπ Κβΐ. ρ. 103 πιυΙΓίδ αηηϊβ &η1β ΟοδεΙυηι; ιτι&ΐε ΐδης ΙαβΙαΓ δοΐιηείάβννΊηαβ ρ. 65. Ρ. 252, 1. απερχομενην] Ιρεχΰομένην ΗοηιβΓϋβ 24. φνβις ανΟ-ρωπων, άβκοι πεφυΰωμίνοι] αντα βηΐβ φύσις αάάΊΙ Οίειηοηδ , ιιηάε ροβδίδ αντα γαρ αν&ραπαν φνβις , ■ άβκοί πεφνβιαμένοι — 25. Ανδράν — δονλενειν] βεραΓ&νϊ Η&βο & ρΓ&εοεάεηΙϊβυδ, ν. δοΐιηβίάβννΐηυιη Ρ. 253 , 4.' ΐΐ] Ικ 5. πάντα δ άν&ράποις] πάντα τ άνδράπει αείΐ 3.1ίΙβΓ Νίΐϋοΐίίιΐδ , ςιιβιη νίάε ρ. 344 6. τάδ' — Οίον] Ηββο βί ΓβοΙβ & ρΓ&β^Γβδδίβ βεραΓ&ηάβ ίΐΛίπί, ροβΐ αΐΐεπιπι νβΓβυπι αΐίςυΐά άε ενΰεβεΐα εχοϊάίδδβ ΟΓβάρηάυπι επί θίον] θίοΐι^ Νδαοΐίίαβ 8. θεον] θεοΰς Ν»αο1ίϊα8 9. αντα] αντο Βίΐηίπιΐδ, αντω Νααοΐίϊαβ Ρ. 254, 7. μακρόν αν] μικρόν τις αν β ϋεπιοδίΐιεηε 8· παραβαίη] παραβαΐνη ε Βεπιοδίΐιβηε 12. τον] (ΙβΙβΙ 8εΗηεΐάε\νϊηαδ, ροδϋ'ι το 14. πόρνης βονλην] πόρον ειΰβολήν τ ΡΓβΙΙβΓϋδ, πόρον ή 'αβολην Νειυείίίϋβ 15. παρης] παρίης 8ο1ιη8Ϊ(1ε\νϊηα8 μηκέτ' αίτια &εον] ΛηΙβ δοΗηεϊάε^νίηυπι μήκέτι τον &εον αΐτα, τεείΐαβ ΓοΓίαβδβ ΒεΓ^Ιιϊαδ μηκέτι 9ε6ν αίτια 16· μαλακία] αοά. μαλ&ακία, 8ΰΗηεί(1β\νϊηα8 ήδη δι βαντοϋ ξνγομάχει τη μαλακία 19. ροδί Ιιιιηο νβΓβίιπι βχοίάίδδβ Έχ της 'Ηλίκτ ρ ας:


ϋΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

ΧΙ,Υ

Εν τοις τοιοντοις ίβτίν η προμη&Ια ίηΐβΐΐβχΐΐ δοηηβίάθτνίηαβ; ν. δορίι. ΕΙ. 978 (991) Ρ. 255 , 8. μακράν άποκεϊβ&αι] μάχρ' άπωχία&αι 16. ανάτρεφαν] άναβτρέφειν δ(Λη. 20. πάντ εχωβι ] πάν τελονβι Ν&υΛίϋ5 Ρ- 256, 7. θϊονς] ΓογΙ. &εόν β βοπββικίιιηι ; οθΙβΓυιη ηαβο α ριϊπιο νβΓβιι «θρβΓαηάα ραίο 10 — 12. Εκ της ' Ομολογονβης . . . Εκ των Βίωνος βουκολικών] οοά. Έκ της Ομολογονβης των Βίωνος βουκολικών — , οογγ. βρύα δοπηβΐΛβ-νν. ρ. 184 άβ νβΓ8ΐΙ>ιΐ8 Βίοηϊβ ν. ηυαβ (Ιΐχΐ αά Βιιοοΐίοοδ βά. ηον. ρ. 426 Ρ. 257, 19. &εών] των &εών δοηηβΐάβ^ν'ιηιΐδ 21. τοντου\ τούτου τον 8οηηβίάβ'«'ϊηιΐ8 29. οπον γε] οπον και μη δίοβββηβ, οπον γε μη 8οΗηβϊ(1β\νϊηα8 Ρ. 259, 15. το — η] δοηηβίάβ-ννϊηϋδ τό τοι κράτιβτον, καν γννη κράτιβτον η, ηαοά ηοη βϋίήοίΐ; Ιοοαβ ηιβηοιίδ νϊάβΙαΓ 16. ε'βτ βΐ το δεοοά. ον] ουχί 8ϋ8ρΊοειΐ3&Γ , ί<1ςαβ ΓβοβρίΙ Ν3ϋο1ίϊυ8 , 3ΐίϊ ουδέν. 3βά νβΓβοτ ηβ νίΓιαπι ίη διαφέρει ΙβΙββΙ, ρΓο ςυο νϊιΐβ ηβ διαφ&ερεΐ δοπ&βηάυπι δί(, άβ ςαο Ιμπι άβπΐϋηι ΐαάΪ03ΓΪ ροΐβπΐ , δι ρποπι βιηβηάΒΐ» ΓαοπηΙ 26. χρηβεις] φνβεις ΙΊογϊΙ. Μοηβο. ρ. 275, 8. Ρ. 260, 4. εκείνος — ευτυχών] Ιλεινους — ατυχών ΓβοΙβ }ίβΓ\νβΓ(1βη 9. γεωργίου αοά. 10. άποτρεπόντων οοά. Ρ• 261, 21. βκοπώμεν] βκοποϋμαιβ δΙοϋίίβο των] τας τών δίοβειβϊ οοά. Β, έγω Νβυοίί. 22. ον γαρ άβφαλώς ] ο$ γαρ αν βφαλί) β δίοβαβο 23. πίπτει δ ' ο πρίν ευτυχών] χω πριν ευτυχών πίτνει β δίοβίίθο Ρ. 262, 28. ούτοι] αυτοί δίοβ&βιιβ 29. 30. βεραΓ&νί α ρΓ8βοβ(1βηΙϊΙ)υ8 αγοραΐς] αγορά Ρ. 263, 2. μεταλλαγέται πραγμάτων] Εαροϋάίβ Ιοοιίδ, άβ ο,αο οΓ. Οοπι. §γ. II ρ. 549. ηυηο ϊΐ£ΐ ππΐιί δοπ1)βη<1υ3 νϋβΙιΐΓ : η πολλά γ έν μακρώ χρονω γίγνεται, μεταλλαγαί τε πραγμάτων [ κυκλοΰβι ] , μένει δε χρήμ οιιδεν έν ταυτώ ρν&μω. ηοη βχ ρ»Γαο&3Ϊ, ςαειβ δοηηβίάβννίηϊ ορίηίο ββΐ, ββά βχ οηοπβο βαπηίηβ Ιιαβο άαοί» νίάβηΙιΐΓ 4. Φανιέως] Φανίου, ςααβ ΜεηΒηάΓΪ Γ,ιουΐα ββΐ, δοΗηβίάβλνίηυδ, ηαϊ «βςαθηΙβηι νβΓδϋπ», ϊη οοά. βίο βοπρίαπι μήποτ έπαννέβης πρίν άνδρα ΐδης βωφρονα, Τηβθ£ηϊ(ΙΪ3 (963) βδδβ ΐηΐβΐΐβχίΐ


ΧΙ,ΥΙ

βΙδΟΚΕΡΑΝΤΙΑ Γ.ΕΟΤΙΟΝΙ8

19. πλεΐΰτον] μηδέν εχ Ειιγ. 21. χαχοΐδιν] χαχοϊαι δε βχ ΕαΓ. Ρ. 264, 21. πάντ εχωαι] παν τελοΰΰι Ν&υείπιΐδ Ρ. 26δ, 4. ϊχειν πολλην] πολλην εχει β 8ΐο1)3βο 8— 10. 8βρ3Γ3νί ίιοδ ΐΓββ νβΓδϋδ α βυρεποπβϋδ 8. τους φΰβαντας] τώ φνβαντε 8εη.ηεΐ<Ιβ\νϊηιΐδ, ϊΐϊΐηιβηιοΓ νεπδδΐπίΕΐβ οϊΐδβΓναΙϊοηΐδ ν&ΐοΐίεηβπί , φΐΆπι ορίϊιηβ ΙαβΙαΓ Οβεΐϊϋδ »ά ΡΗοεη. 34. ίΐΒςαβ τον φΰβαντα δοπρδί 9. βυν&ΰτης τοις &εοΐς] άβίβνϊΐ ΕΐιΊΐουΙϋηι δοηηβίάβννϊηιΐδ , ς[αί ιηίΐιί ροΐίιΐδ βχ ποτέ οοΓΓϋρΙαδ νίάεΐαι·; ηοο ΓβροδϊΙο, &εοϊς, ψιοά ίηαΐίΐβ 3<1<ΓιΙ&ηιεηΙιΐΓη βδΐ ηεα,ιιβ αά. νεΓΟοπιηι δΙπιοΙηΓ3ηι δβΐίδ οοπιπιοάυπι, άείεηάαηι βτΆΐ 10. μηδ'] μητ' 18. ο&εν] ο μεν β δΙοο»εο 19. πρώτον] β δίοοαεο ηάάίΐυιτι 20. αντο την] αυτί) τοντ είναι β δίοοβεο 24. νέοι! άβδίαείΌ χαντοι. ΓογΙ. καυτοί νεοι ποτ ηβαν, ηπιως τεχνών 27. τερματίζεται] ερματίζεται Νβιιοΐιίιΐδ Ρ. 266, 9. βοφάς] πολλας εχ δίοβαβο Βΐϋδα,ιιβ 15. ουδε &ηράβ&ε δηπω] ονδ ε&ηράβαο&έ πω εχ βάίΙΙ. Εαηρκίίδ 27. α&νμος] ρά&υμος εχ Ευηρ. Γγ. 239· 28. ευανδρίαν] ΓεοΙβ Β.1Ϊ3.3 ενδοζίαν ΑΙ) ΡΙΟΚΙΙΕαίϋΜ Μ0ΝΑ0ΕΝ8Ε. ΕάίόϋΙ \ν3ΐζίϋδ ροδί ΑΓδβηϋ Ιοη. ρ. 494 ε εοά. Μοηαο. VIII. ίοΐ. 39. Αν&ΙζΐδηοΓυιη ϊ^η&ηΐδ ΓυίΙ ςυϊ δίηιίΙΙίπΐΗΠΐ άίοίοπιπι οοΙΙεοΙίοηβΓη ε οοά. ίεϊάεηδί(νοδδ. 13)ρυο1ίεϊ ΐαπ8 ΓβοίΙ Ι,Άυι. ΙΙγηΙιαΓάΒε^ηεη Ι,ηςά. Β. 1837. ϋβεΐΐαηι ηηϊΐιϊ ηοη νϊδυπι οο§ηονΐ ε εοηιπιεηΙ&Ιίοηβ Β. Ιεη Βπηίι ϊη ΡΙιϋοΙ. Οο11ϊη§·. VI ρ. 577. άϊείοπιηι ΓοηΙεβ ηοη ίηάϊοανϊ ηϊδΐ ΓβΓβ ομιοβ Ββγηεη βί Ιεη Βπηίί ηοη ϊηάϊο&ηιηΐ, φΐα ίη γθ ρΐυηηιυπι ηιε Νβιιοΐιϋ άϊΙί£εηΙϊ& αόΐίανίΐ, φΐεπι ν'ιάβ εΐίαηι ΡΗϋοΙ. IX ρ. 367 δης. Ρ. 267, 5. αρχία&ω] ανανεοΰΰ&ω Ι,είά. παρα] περί β Ιιβίά. 3. νοει] τίμα Ι,βϊά. 8. Φίος ου ληπτός' ει δε ληπτος ου &εός] δϊ ΙείΓΕίηιβΙπ ρϋΓδ εδί, δεπίιί ροΐβδί <<>εο§ αληπτος, δϊη ΙππιβΙεΓ , ο αληπτος νεί ευηι Ν.ιαοΐίϊο 0·εο£ ουχί ληπτος 9. #£θΰ] &εω β £εϊά. 11 — 13. ΡοΓρΚγτ. 8ά ΜαΓΟ. 20. 11. ω] β Ιείά. τω Μοηιο. ο αν λν&ΐζϊιιβ 2. παρέατηχ' Ι,βίά. 13. ουχ] ου μη β Ι,βΐά.


ϋΙβΟΚΕΡΑΝΤΙΑ Ι.Ε0ΤΙ0ΝΙ8

ΧΙ,ΥΙΓ

16. ΡοΓρΙιγΓ. αά Μ. εβρ. 11. 18. αυτόν] εαντον αοά. ν. ΡοηρΗγΓ. αά Μ. ο. 15. 23. τω τελματι] τώ τέλαιτ Ι,βΐΑ., ΐΆίβΙ ρτονθτϋίαπι πίϊΗϊ ςιιϊάβιη ϊ^ποίαπι, ΓειΙΗΙιΐΓ Ιεη Βπηίί Ρ. 268, 1. γαμήβας] γαμόβαν Ιιβίά. γήρας Βεγηεη 3. νομοχλοπίεν] γαμοχλοπέεειν ε Ρήοεγί. ε&έ'λίβς] βεείαδί 6 — 8. ΡοΓρηγι·. Άά Μ. ο. 16. 7. ^] μόι^ ίεϊά. 12 —14. ΡοΓρηγι·. ειά Μ. ο. 13. 13. τον] οπι. Ι,εϊά. 18. ΤΤ7 'ψνχ'η] την 'ψνχήνΊ 23. ΡοΓρηγι·. &ά Μ. 35. Ρ. 269, 1. τείειότης] τελεάτης ΙμΛ. 3. ^ αγα&η ] η&εε &ά(1ί(ϋ 15. χαταφόριον] χαταφνγιον 17. ηυρ»] «75 β Ι,β'κϊ. 22. ίσχνρον] ιβχνον β ίβίά. 26. άλ^θίστατοί] οοΓΓϋρΙαπι Ρ. 270, 5. αριβται] αριβτα Νβυείίϊυβ 17. το τολμαν] τόΐμαν 21. ενχαριΟτίας ] ευχρ^σπ'α^ πιαίβ ίβιά. 26. λάά. β Ι,εϊά. Ρ. 271, 1. ελέφαντα] ανδριάντα β ίβϊά. 5. τάχίίΓ«] πιβίβ δβΓνανίΙ βοΓίρΙοΓ, ςαοά ΓβοΙβ ηίώεΐ ίη βίϋδάειη άϊεΐϊ αΓι» Γοηπα ρ. 185, 22 7. εχάτερον] εχατέρον β ίειά. 17. θέλεις] εΐ ΰέλεις άβάι; ιη ίβϊά. Ιιειεε ΐΐ» βεπ&αηΙυΓ |ενο»5 μιταδιδοΰ (βίε) και τοι? εΐε. 18. ενόντων] ιόν των Ιεη Βπηίι, ςυί ΒεηιοεπΙΐ δεηίβηΐίδίη εβδβ οδίεηάΐΐ 26. αηραχτον] νίάβ βαρΓα &ά ρ. 176, 6 Ρ. 272, 3. Ιιμην — άλυπία] ν. άΑ ΜεηΒηάπ ΜοηοδΙ. 318. 4. Ιατρεΰειν] ιάΰ&αιΐ αϊ δΐΐ ΐΓοεη. ΙείΓ^ηι. 8. Ρογρηγπιΐδ »ά Μ. ε. 14. 9. πολλά] πολλάχιςΐ 13. ε·υπορώτερον] ενπορώτατον β Ι,βϊά. 17. πκΛλο» — είοΐ] Ρηϋοηίδ 8888 νοί. VI ρ. 236 ΒίεηΙ. πιοηυϊΐ Νβαείίϊαβ 20. %εριπέβωβιν] ΓεεΓιαβ μεταπέβωβιν Ρ. 273, 9. αλλα] ολα Ι&Ίά. οβα Βεγηεη, τα ΕρϊείεΙαβ ΕηεΙι. 21. 12. ταχν] τάχα Ι,είά. 13. προϊοΰβαν] προβιονΰαν ε Ιιβίά. 16. το χαλον] τω χαλώ ε 8ΐοΙ>ειεο ΓΙογ. V, 77. 17. δει] χρεών δίοΐιαβυδ 22. χαϊ] χον Ιεη Βπηίί την] τον ϊάβηι βχ ΑηΙοηϊο 24. 25. οο~ω] οΰα Ρ. 274, 3. εφημέρας] Ιφημερου Ι,β'ιά. 9. τά εαντών] τά Ιξ αντών ίβίά. 18- τον] ννν ονχ] ονχέτΊ 23. ημαρτημένα] άμαρμενα 1·βΐά. αμαρτήματα ΓπίδίΓα οογΓϊ&ίΙ Ιεη Βπηίί Ρ. 275, 6. κρεϊββον — ψίρειν] δορηοεϋδ Γγβ^πι. εφυά Ναυείί. ρ... 142 &εω] γαρ &άά. ε ίειά. 7. γαρ αάά.


XI.VIII

ϋΙ80ΕΕΡΑΝΤΙΑ Ι.ΕΟΤΙΟΝΙ8

β Ι,βϊά. 8ορΗοο1Ϊ8 εβί Γγ. 227 ον] ο§ ί,θϊά. τψήατ) &ε6ς] τιμά &εούς Ι,βΊΑ. 8. Ευπρ. Γγ. 7δ9, 1 13. ξην] μη ΜβηαηάβΓ Μοη. οΓ. δυρΓΕί αά ρ. 114, 2. 14. έπαινία-ης πριν άνδρα ΐδης σώφρονα] θηιβηάίΐνί ε Τ1ιεο§·η. 963. βϊιιιίΙΪΙβΓ Μειη νβΓβα» εοΓΓυρΙυί Ιβ^ε&ΕΐΙυΓ &ρυ<1 Οποηειη ΑηΛοΙ. ρ. 263, 6 16. 17. ΓοΓίαββε Α§·»11ιοηϊδ ΓΓ8§;ιηεηΙυηι 18. πέρας] ϋεπιοδίΓΐ. <1β Οογ. 258 21. πανταχού] πολλαχοΰ ΜεηειηάεΓ ϊη Οομ. IV ρ. 288. Ρ. 276 , 1. άχαλίνων] ΕϋΓ. Βαεοΐι. 385. 4. περιττά] πε ρισσά ε δορίιοοί. ΑηΙ. 68. 6. ελαττόνων ] ελασσόνων εχ Ειιγ. ΑηάΓ. 189. 12. Ευπ Ιρίι. Τ. 1032. 13. πάσα] Νοηηυδ ϋίοη. 42 , 209. 24. τον λαμβάνειν] εο<1. τω λ. 2δ. των δυνατών] των γαρ δνναστών εχ Ειιγ. Γγ. 95. 26. Ευπρ. Γγ. 719. Ρ. 277, 1. 2. Ειιπρ. Μβά. 598. 2. κνίζει] κνίζοι 3. Ειιπρ. Γγ. 638. 4. εσ»λον] γαρ εσ&λον εχ Ειιγ. Γγ.515, 1. 5. τράπεζα] Μβηαηάπ βδδε δϋδρίε&ΙυΓ Ιεη Βπηίι, ηυβιη ΓεάΒΓ^αΐΙ νεΓ&υιη πελει. εΓ. δίηιρίίεϊαηι »ρ. ΡοΓδ. Αάν. ρ. 278 καλώς εΐρψαι οτι η χωρίς λόγων τράπεζα φάτνης ουδέν διαφέρει 6. ψευδός] ψεύδος ο εχ Ηοπι. Οά. γ', 20. έρέει] βχεϋίΐ οοιηαια 10. Αββοΐι. Γγ. 85. 15. σκοπην] αιωπην 20. γαρ] ΆάάΊάΊ εχ Ευπρ. Ηίρρ. 701. 23. ευλάβεια] ΓογΙ. νεΓδυβ ΓαίΙ αλλ^ νεί η δ' ευλάβεια καλόν ε&ος τοΐς χρωμένοις 24. Ευπρ. Γγ. 1071. Ρ. 278, 7. Ευπρ. Γγ. 774.· 8. πάσιν εις ην] πάσ ϊν' αν ΑπδΙ. Ρ1. 1151. 9. ΓΠιεο£η. 957. 10. Ευπρ. Ογ. 1155. 13. γαρ] &άά. εχ ΕϋΓ. Γγ. 760. οοφώτατος] αοφωτερος εχ Ευτ. 16. φίλου οικείου] οικείου φί λου ΕυΓΪρ. ΑηάΓοπι. 986. 17· πονηρον μεν] πονηρά μεν γαρ Ι,είά. πονηρον μεν γαρ βχ ΑοηίΙΙε ΤβΙ. 1, 7· 18. και εοιτ. ρΓΟ και δε αμορφία νοση] αμορφία δυσ τυχή Ι,είά. άμορφίαν δυστυχή ΑεΚίΙΙεδ ϊαΐΐυβ, υ&ΐ ν&ι. αμορφίας 20. εΙ\ ην Ρ. 279, 25. ίσχυρότατον] ψυχρότατον Ρ. 280], 7· αυνείδησις] η άγα&η εχοίάϊδδβ νϊάεΙυΓ 8. 10. ίλεγε·] άείε 1ιγρο8%ηιεη 18. ελαιον] έλαίαν Ρ. 281, 4. ηδονην] αάά. νΐάβΙυΓ μόνην 6. ονδε] ουτε Μηδου] Μίδου ηιαίϊηι 22. οντω] πιαΠπι τοντω Ρ. 282 , 6. 10. πλέειν — συμπλέει] πλεΐν — ουμπλεϊ


ϋΙδΟΕΕΡΑΝΤΙΑ ϊ,ΕΟΤΙΟΝΙβ

ΧΙΛΧ

19. ΰαυτοϋ αΰ&ενέβτερος ? 24. 25. άλλος οϊος ίγώ] &1Ϊ38 άλλος ίγω Ρ. 283, 14. δργην] αρχήν 19. εί] ίφη, εί? 22. Ίαοχράτης] ΚάτωνΊ 28. Καλλίων] Καλλίας Ά&ηνών] Λ&ηναίωνΊ * Ρ. 284, 14. χαλεπωτερος] χαλεπώτατος Ν&υο1ίίιΐ3 20. νβρίβιο] Εϋπρίάβϊ νβριώ (ϋχβπΐ 22. πρόνοιαν] πριόνα Μαχίηιαδ ΟοηΓ. 26. ατυχείς] ευτυχείς ΑΛ^αΙζίαβ Ρ. 286, 3. ίν αόΐάϊάΐ 4. μάλλον &άάίά'ι Ρ. 287, 5. αλλ' υγιαίνουΰιν] ΓογΙ. αάάβηάϋΓη ου τοις οοΐΐ. 8ΐοβ. ΡΙογ. XIII, 25. 21. πλουδιώτερος] πλουβιωτατος Ρ. 288, 14. ου γράφουβιν] άβίβνϊ ου 17. χαταοαχήναι] χαταβχλήναι Ναιιοΐίίιΐδ 22. 'Τπερίδης] ΡγΛίΐ^οΓ&β ΙπβσϊΙ Αρρβηά. ΙΊογ. ρ. 161, 1. ιΛί ηαοά βάίάί α φρο νείς βΐ α ποιείς βίο ϊηΙθ11Ϊ£βΙ>£ΐπ) , 1»οηϊ νϊπ βκββ ηοη νβΓ&ίβ ββ<1 ΓβΙ)ϋ8 ςμιαβ α§;ίΙ οδίβηάβΓβ ςα&β δηϊαιο βθηΙϊ&Ι. 8βά οιιιη οοά. ΗββοαΙ οι φρονεΐν βΐ α ποιεΐν, ΓβοΙβ Οο&βΙαπι οοιτβχίδββ ραίο ευ φρονεΐν βΐ ευ ποιεΐν; &ά βαηάβπι ί^ίΙιΐΓ ηοΓοιαιτι βϋαιη Ιιϊο Ιοοιίδ οοηΓοτπϊθΐηάϋδ ββΐ. 26. τον] ορών νβΐ Ιδων πλούτος] πηλός! Νααοΐί. §ύπος οΐΐ. Τΐιβοηβ Κΐιβί. Ι ρ. 203, 8. Ρ. 289, 3• φωνή ί' αν&ρωπίντ) χρήται] ν. ρπιβΓ. αοΐ νοί. II ρ. XXI βΐ νοί. IV ρ. Ι,ΧΙΧ Φίλων] Χίλων Νβυοίίΐυδ 19. 'ίΐρίων] Οποη Ερίουπ «Ιίδοίριιΐιΐδ πιβπιοΓ&ΙαΓ α ΐ>Ίο%. Ι,ΆβτΙ. Χ, 22. ηβο ίηοΓθάϊΜΙε ββΐ Ιιυηο ϊρ$ϋπι Ηοο Ιοοο ϊηΐθΐΐϊ^•βηάιιπι 6δββ; νίάβ ηαίΐΘ βιιρπι άϊχϊ »ά ρ. 226, 24. ΗίβΓοηίβ ηοηιβη ΙαΙβΓβ βί Μο βΐ ρ. 290, 6• 8. βχϊβΙϊιηα&ΕΐΙ Κίίδοΐιβίίαβ. φιλονντα] φιλοπονοϋντα ρ. 290, 8. Αΰ ΕΧΟΕΒΡΤΑ νίΝϋΟΒΟΝΕΝδΙΑ. ΒβδΟΓίρβίΙ β βοά. νίηά. (Νβδββί. Λβοΐ. ΟΧΧνίΙΙ. Ιαπη&βο. Λβοΐ. 000ΧΧ) Μ. ΗααρΙϊιΐδ, βάϊάϊΐ Κίΐβοΐιβίΐαβ ρτο%τ. Άα&ά. Βοηη»β α. 1839. ίοηΐββ άκϊίοπιπι ρβΐβ β οοιηπιβηΐίΐπϊδ Κίΐβοΐιβίπ. Ρ. 290, 6. 8. '&ρίων] Ίέρων Κ (ΐ. β. ΚίΙδοΙιεΙίιΐδ) ; 8βά ν. &ά ρ. 289, 19. 10. 11. ίχεΐναι Ιαν] ίκείναις αν μεν εί δε] ίάν δε Β, 17. ταχείς] τραχείς β ϋβιηορίιίΐο 17• 18. οξΰ&υμοι] οξείς &υμοι β ϋεπιορίιϊΐο 8ΤΟΒ. ΪΊ,ΟΚ. IV.

Α


Ι,

ΡΙ80ΒΕΡΑΝΤΙΑ Ι,ΕϋΤΙ0ΧΙ8

Ρ. 291, 2. ό φθόνος] φ&όνος ΝβιιοΙιίαΒ; ΑπδΙοΙβΗ 8βηΙβηΙϊβπι ΙπβηίΙ ΑΓδβηϊιΐδ, τηαΐβ, υΐ νϊάβΙϋΓ 5. οϊς μη] οις οι» δίοβαβυβ 8. ο φθόνος] ό λόγος της λΰπης δαρΓα ρ. 274, 13. 9. ορκον] &άά. Η&υρΙϊαβ β Μβη,βηάπ πιοη. 2δ. 22. ώφέλειαν ] της ψυχής &άά. Κ 23. Ιδίας] ηδείας Κ εχ ΑΓδβηίο

Ρ. 292, 22. τον] ΙδώνΊ &η Όρών'ί 26. ''ίκγελαΰ&ήβτί\ γελαβ&ήβτι νεί καταγελαβ&ηβη Κ Ρ. 293, 2. βυνεβ&ιόμενον] αοά. 6αά. ΰυνεβτιόμενον, οογγ. ΟΓβΙϋ 11. γαμεΐν] γαμη Κ, ςυοά ρΓοβαπ ροΐβδί, 8ΐ 8αοΙοΓβπι Ιιυΐιΐδ νςΓδίΐδ Ιαΐβ ςιιίϊ βϋπρδϊδββ ρυΐαηιιΐδ : γυ ναίκα κατορυττη τις , ουχ όταν γαμη. 12. γυναίκα γαρ δάπτειν η γαμεΐν] ΐηΙβΓροδυί αμεινον, οΓ. ΟΗειβΓθπιοη (ΡΗί1βιποη?) »ραά 81ο1>.Γ1ογ. 68, 22. 17. Αντιφάνης] Αντι φών! 24. ίκφην\ις] οοά. ίκφάντ)ς 25. τας φιλίας] την φιλίαν &1ίβί 29. ηδη Άάά. Κ Ρ• 294, 6—9. άαο οοαίαίδδβ 8ρορΗΛβ§τη8ΐα δΐιβρίϋΕΐιΐΓ Κ. οΓ. ΓΙογϊΙ. Μοη&ο. ρ. 281, 1—3. 10. άπαίδεντον] απαί δευτου Ρ. 296, 7. 8. Εαπρϊάβδ Γγ. 1029. ϋΙΟΤΑ 8ΕΡΤΕΜ δΑΡΙΕΝΤΙϋΜ. ΟοηϋηβηΙιΐΓ ϊη οοά. ν&Ι. ϋϋΟΧΙ. Γοΐ. 95. οί. Βοίδδοηβάβ Αηβοά. Ι ρ. 135 ΨαΙζ. εΓ. 8ΐοΙ>&βϋδ Πογ. III, 79. 80. Ρ. 296, 16. Ισχνει] Ιΰχνΐ 23. μηδέν] μηδενα Ρ. 297, 5. τραχύς ων] τραχέβιν Ν&αοΐιϊιΐδ, άρχος ων δίΓοώίαδ 15. ουκ Ιγγόνονς] ου ΰυγγενεΐς 23. ό Ζαμίου] Εξαμίου Ρ. 298, 3. κάλους] καλούς κάγα&οΰςΊ 4. Τενταμίδον] Τευτάμου 8οπΐ3θΙ)3ηι ΒδΓοϋηί πι. ϋθοθπιοπ α. ΜϋΟΟΟΙ,νΐ.


Αάάβηάα ο,ά Υοΐ. Ι. Ρ. 2, 8. τοαώδε μάλλον ανξεται τελούμενη] Γθγγϊ ηοη ρο5ββ τελούμενη οβΓίαιη ραΐο. Εαπρίίΐοδ ΓοΓίΕβδβ κα&' ημέραν 8θπρδβΓ3ΐ, φΐο άυοβΓβ νΐάβΙιΐΓ ΤηβοάβοΙβδ 81ο1»8βί ΓΙογ. XXXII, 6. αντη δ' όΰψπερ ανξεται &νητών γένος, τοΰωδε μείζων γίγνεται κα&' ημεραν, ςιΐ36 ηιαηίίβδίο 3ά Ειπϊρίάίδ ΊίηΐΙβΙϊοηβηη άίοΐα βαπί. 8βά ροδδΐιηΐ βΐΐ&πι αΐί» οοηϊοϊ , β. ο. τιμώμενη, οι. ΙΒηιοΙίεηιΐδ δίοβ&βί ΓΙογ. XI,VI, 62 : παν γαρ το τιμωμενον ανξεται, ίλαττονται δε το άτιμαξόμενον Ρ. 8, 10. καλών] Ιβ^ββαΙυΓ κακών: οοιτβχίΐ βΐίβιη 6. Α. ΗΪΓβοΗϊ^, οιιίιΐδ βηιβηάαΐϊοηββ ίη Βοπ^Ιπί Αιιιι;ι1. Μ»γβϋΓ§•. νοί. Χ ρ. 294 — 376 ηαηο άεπίΌΠΐ πιϋιϊ ίηηοΐυβπιηΐ Ρ. 11, 8. ξη'τεΐν — παραμενονντας] Ιιαβο Νααοΐίϊυβ ρΓθ!)αΙ)ί1ϋβΓ β ΡοΓρηγπί βρ. »<1 Μαιουΐΐαηη όΐυοία οοηίοίΐ 9. κατά] και μετά δΟΓΪηβηάυηι β ηιαΓ§-. Οβ8η. Ρ. 13, 3. ψυχή — τελεωτάτη] ρΓειβδί&Ι α,ιιοά οοά. 3ρ. ΟγθΙΙ. Ορ. ββηΐ. νοί. Ι ρ. 495 Ιΐίώβΐ 'ψνχης — τελεότης 5. άμείνω] ϊΐα, ηί 1Π)π ΓαΙΙαηΙ, βΐΐαηι ΗβΓοάοΙιΐδ ρβδβϊιη δοπρβ'ιΐ, αϊ ηίήίΐ βρύα ΒβπιοοπΙηηι ίηιιΐ3ηοΊιιη 8ΪΙ 8. τα δ& λείποντα] Ιιβηβ Ηϊγ8ο1ιϊ§• τα δ' ελλείποντα 13. δηλουμέ νων] ΓβοΙίαδ ίοΓί&βββ ζηλενμένων 16. α] ίηιο τα κάρ τα] κακ'α ΙίΐοοΙίδΊαδ 18. πλειόνων] πλεννωνΊ 21. αεϊ] ίηιο αίει 23. ων νόμοι] Ηοο ροβιιί βχ Α, να!§Ό ο νόμοι, ΓογΙ. των οι νόμοι Ρ. 17, 6. Σωκράτην] Σωπατρον ρΓαβοθρϊΙ 63ίδΓθΓάα3 ίη ϊηάίοβ; ΐη αάηοΐ. &ά ϊι. 1. ρΓο ^^£ι^η^)1^^ηαIη, οογγ. ' 8οραΛπιιη' βΐ ΟΠΙ ρΓο 01 16. τας τών όλων — κτηΰαα&αι] ηαβο ΡβποΙίοηαβ νοΓΪ)£ΐ ϊηΐβΐΐβ^ί ηοη ροδβαηΐ ηίδϊ ϊΐ» οοΓΓβοΙα: τας των όλων φνβιος' και τάς βοφίας έργον Ιβτιν «ντο τοϋτο κτηΰαβ&αι Ρ. 18, 2. α <5έ παρ' ίνι] α δέ γα ίνΙΊ 5. ϊδια] ιηίΐΐίπι Ιδία 8. μονΰικά] νίάβίατ Ιιΐο βΐ &Γι1ή ίη ηϊβ ργΐΐια


ΑϋΟΕΝϋΑ ΑΧ) νΟΙ.. I. £οηοαβ άοοίπηαβ άοποίδ ηιοηιίΓηβηΙίδ μωβιχαν δΟποβηάιίΓη θβδβ 9. οίος εβτΐ] οΐός τ ίντι βχ ΙίΐηιηΠοηο (3οΙιογΙ. ο. 4 άβάϊ; 3.ΙΪΪ5 Ιοοίβ έβτι δβΓνανϊ, 3β νϊάβηΙϋΓ υΐΓ&αυβ Γογπι3 Ηί άοποί δοπρΙοΓβδ υβϊ β88β 10. γένη] τα γενεά βχ Ιβηιοΐίοηο 11. ΰνναρ&μ-ηβαβ&αι] δοΜΓοΓϋβ εν ρν9μίΰαβ&αι, 1 οοά. 8οηο\νίίΐηιΐδ ενρν&μίβαθ9,αι) ΙβΓηοΙίοηιΐδ βυναρι&μψ βαβ&αι, ΐ3θοΙ)8Ϊϋ3 άρι9μήβαβ&αι 12. είναι και αλα&έβτατος] ήμεν και παναΙα9εβτατος βχ ΙαπιΜΐοηο 13. άνενρηχεναι] ΓβοΙβ Ι&ηιΙ)1ίοηιΐδ ενρηχεναι 14. χατόψεβ&αι] τββίβ Ιίΐηιοΐϊοηυδ χατοψεΐα&αι, υΐ νοίαίΐ Ι&οοοδίαβ πάντα τε τα] πάντα τα ναΐ^ο βΐ Ι&πιοΐίοηυβ, πάντα τε τα ΟαίδΓοΓάαδ βχ Α 19. τελειότας] (ονί. \ϊϊ>Ίψιβ τεληότας ΓββΙΐΙαβηάαηι 24. 26. 27. αυτα] ηιαΠπι αντα . 2δ. οφθαλ μών] ηοη βΓβάο δοιϊρΙοΓβηι δΐηβ ο&υβα ΟΓ&Ιίοηβηι ναπ&δδβ, ίΐααυβ οπτίλων δοποβηάαπι 27. ποδωχεία] ίηιο ποδώχεια' ααΐ ποδωχία Ρ. 19, 31. οντω χα τις ά&ρηδάτω] δοπρβί α&ρήβαι, Γηαΐΐηι ηυηο α&ρηΰαιτο , θα» Γοπηίΐ ββφΐίοΓβδ υβϊ βυηΐ Ρ. 20, 19. ίντιν οίχειοτερα] δβΓνανϊ ίντϊν ηΐιϊοαηςαβ οοά. Α οίΓβΓΓβΙ, φΐαηι<ιιι&ιη ΓβοΙβ Γ. Α.^όΐβϋδ ν ίΐηΐβ νοο»Ιβιη δΐιοίΓαηβηάιιηι βΙ&ΙαίΙ 31. γεννη] οογγ. γεννή Ρ. 23, 10. οχχαν] βΙΊ&τα ΐη ηηίιΐδ νοουΐαβ δοπρΙιΐΓΛ υβίφΐβ οαηι ΟίΐίδΓοΓάο οοά. Α δβοαίυδ δαπι, α,υαπίφίαηι ηοη άαϋίυπι βδδβ ροΐβδί, ηαίη νβΓ» Γοπη» δίΐ οχχα 31. 32. βννταγμα] οίον ανσταμα βχ ιηδ. Βπιχ. υβί βύοτημα Ρ. 24, 20. αν] πίΕΐΙΐηι οχχα Ρ. 25, 12. άθεος] η&εος δοΓΪρδϊ , ΓοΓί&δδβ ίηϊυπΕί Ρ. 29, 24. Ισον] άϊΓβοίΙβ (ΙϊοΙα βδί αίπιπι ϊβον άίχβπηΐ «η ϊΰον ϋοπβηδβδ ίη ρτοβα ΟΓΕίΙίοηβ Ρ. 31, 8. τίνων ουν] δοπρβί τίνων ων, ηιαΠπι ηαηο τίν ων 14. προτρεπτικά] ρπιβΓβΓΟ ηαηο ποιψιχά οοΐΐ. 1. 27. 18. τα] ιβοΐβ άβίβΐ ΟίΐίδΓοΓάαβ Ρ. 34, II. πραχτοΐς] πραχτεοις ηι&Ιϊηι Ρ. 35, 24. μένοντες] ΓβοΙβ 8οηο\νίυ8 μεν οντες Ρ. 39, 19. έμον] ίμέο δοπ&βηάυηι; οβΙβΓοβ ίοηϊδίηοδ ίη Ιιαο &1ϋ80.αβ ΕαδβΙ)ϋ βοΐο^ϊβ οοϋΐβπιιοδ ηαοηϊΐαβ ΙββΙοΓ ίρδβ ΓβδΙίΙαβΙ. Ρ. 61, 21. οταν — προαδοχας] βαηΐ Αηϋρηαηϊδ νβηαβ,


ΑϋΟΕΝϋΑ ΑΌ \01.. V

1ΙΙΙ

ςυίβιΐδ θίοίαπι ββΐ Οοηι. §τ. III ρ. 153 βΐ ΡΓβ'βΓ. αά 8ΐο&. νοί. IV ρ. XXX Ρ. 62, 11. αντ$] αύτοϊς Νβιιβίπαδ 24. ηρετη] Ίταο άρετη Ρ. 63, 16. * Τενϋ] Τέννη ρβΓκρίοαβ βοά. Μβη<1. βραά Νϊαοΐάιιπι Τγ. Γγ. ρ. 456 Ρ. 64, 5. και φοβοϊτο] δβπββηάϋπι νΐάβΙαΓ άει φοβοΐτο Ρ. 69, 26. ρΓ»β%β Ιβιτιπια Μενάνδρου β βοά. Μβηά. Ρ. 71, 6. 7. ρπηιιιιη ΙιοΓαηι νβΓδίιυπι δορίιοοίϊ εβδί^ηα! Τπηβ. ειΐΐβπιηι βϊάβηι ροοίαβ ΑΓδβηίιΐδ , ν. Νβαοΐι. Ιτά%· ρ. 260. οοηίαηχΐ »αΙβηι Ιιοδ νβΓδίΐδ αά ιιηαιη ΓΓ&§πιβηΙϋΓη, ηαοηΊαπι ρππιιιβ νβΓδίΐδ «ϊηβ ειΙΙβΓο ηίΐΐίΐ ΙιβδβΙ, ςιιοά Ιίΐαίο περϊ φρονήβεως ΓβδροηάβαΙ; ρΓ&βΙβΓβα ρβΓδοηβπιπι νϊοβδ ιηΊίοαηιΐ.ΐΰ βΓαηΙ: αρβιΊιιηι εηίπι βδΐ, οιιπι ρππιιιβ (ϋχϊβββΐ οοηϊ νΪΓΪ 688β ίηΓβΙίβϊβϋδ «ϊαχϊΠιιπι αβειτβ, δΐίβηιηι ΓβδροηάβΓβ ρπκίβηΐίδ βδδβ νϊάβΓβ ιιβί ίά ΙυΙο βΐ ΓβοΙβ Γιβπ' ροδδϊΐ. Ρ. 72, 28. ων] οΐς ΗΪΓβοΙιί^ Ρ. 74, 21. Θεοβονλου] Κλεοβούλου δοπββηάηιτ» οαιτι Ρ. 75, 11. μηδέν ατακτεϊν] ββίβιϊδ βοηϊβοΐυπδ ρτίΐββίίΙβΓΪΙ μηδέν ατακτεϊν 15. 16. είς — προς] είς — εΙςΊ 3η προς — προς"! α!, η. 67. Ρ. 76, 2. και την] κατά την Η&ΐηιϊαβ Ρ. 78, 4. αμείβονται] πιλΓιιιι αμείβονται, ααο άαοίΐ δβςαβηβ άποδώΰει. ρΓίΐβΙβΓβΕΐ ΓογΙ. αε »<1(1βηάυηι 6. Ιάν δέ τινι] ειηΐβ ηαβο ρίαι-α νίάεηΙαΓ βχοϊάϊδββ 7. φρονιμό τατου] φρονιμωτερου δοπ&βηάαπι βδββ οδίβηάαηΐ δβαυβηΐϊίΐ 8. φρονίμως] νομίμως! 14 — 20. Εκ μεν — νοημά των.] Κ3βο ΑπδΙοχβηο &δδί§ηίΐηάα δϋδρίοοΓ, ([αϊ β& ϊη ΓιΙϊγο Πν&αγορικαι αποφάαεις ϊιΐδοπρίο βΐ ίτβαυβηίβι· ει δίοβειβο ΐΛαάαΙο ροδαβΓ»1. οΓ. ί^αϊ ρίαπηια βχ ΑπδΙοχοηο άβπνεινϋ Ιαηιβίίοΐιυηι V. Ρ. ρ. 139. 24. Άριΰτοτέλους] ηοη 81αξΐήΐ&β, ορίηοΓ, ββά βίαβ , βχ οαίαβ 1ϊΙ>γο περί αρετής οοηιρΙοΓ» αΙΙαϋΙ δίοϋειβιΐδ I, 18. 26. τγ 'ψνχγβ ΓβοΙβ την ψνχην να. Οβδη. βΐ Α βχ βπι. τή 'ψυχγ πι. ρΓ. Ρ. 79, 3. ψελλια] ΓβοΙϊυδ φίλια Ρ. 81, 4. ευτονηΟαντες] ειιβτοχήααντες ΗΪΓδοΙιΐ^ ηθββϊο ηυίίπι οίο οαιίδβηι Ρ. 83, 9. μηδε της άλη&είας ίπι μικρόν] ΐίει δοπρδί οοηα


ΙΛΥ

ΑΒϋΕΝΟΑ Αϋ ΥΟΙα. I.

νυ1§ο Ιβ^βΙαΓ εΐη της αληθείας και μικρόν, Οβδηβπ πΐ3Γδ;ο, β Μβηά. οοά. υί νίάβΙαΓ, και της αλη&είας μηδε μικρόν, ςαοά νβΓαπι νίάβΙαΓ, πιοάο δοπδείδ και της άλη&είας μηδ' ί[πΙ] μικρόν, βΐ βίβΐϊπι ίφιχόμενος ρτο άφικόμενος, υί νοΙαίΙ Η»1ηιίαδ 12. ωβπερ εις κενόν βκάφος το άπο της φρονηβεως 'ερμα δει προβεμβάλλειν] άθδϊάβταΙιΐΓ Γβϊ οοπιιτιβγπογβΙϊο, ηααοαπι ναοιιαβ ΙϊηΙβΓ οοτηρ&ΓΒίαΓ ; δοπββηάυπι νϊάβίαΓ ωβπερ είς κενόν βκάφος [τον βίον] της φρονηβεως έρμα δει προβεμβάλλειν 14. ωβπερ είς όδον εις τον βίον — βνντί&ηβιν ίφόδια] Η» ΟαϊβΓηπΙϋδ β οοά. δοΐιοτνϋ <3βάϊΙ, 31 ΓβοΙβ »1)β8ΐ α οβίβπδ ϋ&Πδ αΐίβηιπι είς 24. δυνάμει] ϊπιο δννάμι, ηααβ Γογγπ» ϋ^ί^αβ Ιιίδ δοπρίοπίΐϋβ Γβάάβηά» θδΐ : ίάθιη άβ Ις, αΐεΐ, αϊ αΐϋβςιαβ ν»1β1 Ρ. 84, 5. αυτέων] ίηδοίβηβ ίη άοποο βοπρΙοΓβ Γογπι» ρΓο αυτών 9. 10. κατ αλλα χαΐ άλλα] άλλα και άλλα"! αη κατ αλλα αλλαΐ 12. βυναρμογα] ηιαίίω α βυναρμογα αμφοτέρων] αμφοτερανΊ 13. φνβιος τεάαηά&Ι 14. ουκ] οΰ κα"! 20- μεν] 3υΙ άβίβηάυιη β8ΐ, αυΐ βχοϊάίΐ ίη 8βς[αβηΙΐ1>α8 κΐϊςαϊά 26. βπωδάς] Ιιοο ϊβπι βηΐβ Ηϊγβοΐιί^ϊατη ΓββΙίΙυίΙ ΟαίβΓοΓάαδ Ρ. 85, 1. και διάχυβιν] Ιιοο ιτίθΐϊυδ αοθβδθΐ, οοπι βιΛιβοίαιτι Ιοοί δϊηΐ ηοΓηίηα ανεβις διάχνβις ευτυχία 8. αυτά ] ιη&ΐίπι αυτα 10 πράξεβι] ϊπιο πράξιβι αλλαν] ΓβοΙίιΐδ αλλάν αυτα] αντ αν \ι\)ή, ΐοτί. αυτα και Ρ. 87, 1. με&ύοντας] οοηήπτΐ3ΐ ΟΓΪδίη ηοβίΓΒΐη άβ Η. 1. ϋίο^θηβδ Ι,αβιΊ. 1, 6 ρ. 20, 41 0οΙ>. οίκετην παρ' οϊνον μη κολάξειν, δοκεΐν γαρ αν παροινεΐν 3. δεβπότας, ου βνγγενεΐς κτηβτβ δεβπότας κτηβη τονς βυγγενεας ΐ>Ίο§βηβ3 1. 1. Ρ. 88, 3. τραχέβιν] Ηβη τραχύς ων, ϊΐΐαά Ν»ιιο1άϋ8, άρχος ων ΓοτΙβδδβ ΓβοΙίαβ 8ΐΓ0ΐ1ιίαβ αριιά Ιαοοβδίαππ Ερ. ογ. αά 8ο1ιολυ. ρ. 225 Ρ. 92, 15. ίποίηβεν,] άβΐβ οοπιπι» 19. πάντων.] άβΐθ ραηοΐιιπι 20. και πόλις] και πολύ δοΗΙβίθπιίΕίοΙίθΓϋβ ; Ιοοαδ ηβ βίο φΐϊοίβηι ϊηΙβ^βΓ Ρ. 98, 21. εννοούμενος] ν. ΟοσβΙαιη Μηβπι. IV ρ. 275 Ρ. 99, 9. ίπιτι&ηται] ίηιο ίπιτί&ηται Ρ. 105, 9. ούδε "έν] ΙγροϋιβΙ&β θγγογ ρΓο ουδέν Ρ. 106, 2. Ιβχυροτερον] 'ψυχροτερον βΐίαπι ΗΪΓ3θ1ιϊ§ Ρ. 115, 3. άπωβάμενος]" ρηβδΙ&Ι ΓοΓίαβδθ άπωβόμενος


ΑΡϋΕΝϋΑ Δη νΟΙ-. I.

Ι,Υ

4. αιΟτωβαι] 'ύα. ΟΓΟίϊιΐδ , Ηβη άνιβτώβαι ; Ιοοιίδ ηοηάαιη βΐϊίβηάαΐαβ 7. ΐίντως δικαίως οβιενΰει] ρΓο όντως δι καίως φήά βοπρδβπΐ ροβίει ηβΐϊΐοάυιη ΓβρρθπΙ^ΓβίΓβοΙο εΙΪ8Πΐ ςαΐθ ίρϊβ οοηίβοϊ. δεά ρΓο όβιεναει οηιηίηο βοπβεηάιιπι Όβίίόΰιι, υΐ ίβιτι ν&ΙΛεηβπαδ νίάΐΐ 8. εϊ— αυτών] ΓογΙ. ΓβοΙβ ρΓο βριιπίδ ΚειΙιιιίΙ Οεβηεπίδ 10. χαλινοϊς.] Ιίΐουηδηι ροδί Ιιιηο νοεεπι ΐηάίο&Γβ άε&εβίΐΐϊΐ 17. Θεοδούλου] Κλεοβούλου Νβιιείϊίιΐδ, ΟΜοηϊ ίάεπι άϊοΐυπι ΙπβυίΙ ϋεηιβΙτίαδ 8ΐο1)3βϊ ΙΊογ. ΠΙ, 79 ρ. 88 , 8. 29. οοι] τοιΊ »η I. 30. οοι άβίεηάυπι ? Ρ. 116, 7. εΌτηχεν] ΙιονΊ εΰτήχει, ςυο ρΐΐΐββεηΐί υΙΊΙϋΓ εΙί»πι δίΓβΙιο VIII ρ. 384. 31 βαι-οαπιπι Ιιοο; δεΐο, βεά ΙβΙίίΐ Ηααά ριυοη 1ι&1»βΙ 81γ&1>ο, βχ ςαο ^βηβΓβ ρπιεΙεΓ βΗ» ηιυΙΙίΐ βδΐ ίΐΐαά νπε19ετέον XIII 622 , βαάαοαία εοηϊεοΙαΓα ΓΓϋδΐΓ» ΓβηιοΙαηι α ΟοβεΙο VI,. ρ. 360. ε&άεπι Γογιπλ ιΐδϊ βιιηΐ Ηβτοάοΐϋδ ηιοάίοιίδ αραά. ΜαΙϋι&εαπι Οραβο. πιεά. ξτ. ρ. 281 βΐ Α^&ΙΙιίηυδ ρ. 288, εαηάεπιηϋβ ΙυβΙϋΓ εΐϊβιη νβΓ^αΙβ μ£νετέον, ψιο νβΐ βοηϊ δοπρΙΟΓεβ υΙιιηΙαΓ. Ρ. 119, 15. το] πιαΚπι τον Ρ. 121, 5. αυτγ] δΟΓ. ' αυτί} Ρ. 125 , 4. ος] Ιιοο αάάίάί, δβ<1 ηβ δίο ηυΐιίειη Ιοοιίδ επιεηάαίιΐδ βδΐ, ηαι ίίει ΓοΓίίΐδδβ οοηδίϊΐυί ροΐβδί: αλλ ωαηερ Λιογένης, Ιπει — ,,τοϋτον ω&ει(ί, προς τάδε . . . ίηΑΙοΆΐΆ ΙαουηΕΐ, 3βά ςηβτηαάηιοάιιτη ΒίοςεηεΒ άίοβϋαΐ τούτον ω9ει , ρΓοίηάβ ίιι φιοφχβ ηϊηιίηηι οηη3 άβίΓβοία. 6. τον κίονα] ΙαΙβΓβ ορΐηοΓ ηοηιβη Ιιοπιίηίδ οοΓροπβ γοοοτθ ίηβί^ηίδ, β. ο. τον Ίβίωνα 11. ίί' εύηορίαν — ανατειλον] αιαίϊηι ηαηο δι ενπορίαν διάΰτειλον, δι αηορίαν ΰνβτειλον Ρ. 126, 11. τις ξήβτ)] ΑοβδΙ τις &0 Α, ΓβοΙβ, ιηοάο ξηβης δοποβΙϋΓ Ρ. 1?7, 11. η ώρα] ΐϊΐαΐίΐϊι ώρα θϋπι Ναυοίίϊο ερυμα] ερμα ΝααοΙϊϊϋδ Ρ. 128, 9. έπι&εβ&αι] Ιιοο ροδϋϊ ρΓο άηο&έβ&αι, βεά νίάβΙαΓ βΐϊαά <}αίά ΙαΙβΓβ 8. παρανομίας] παροινίας ? II. αίαχννόμενος] ίηΙεΓρΓεΙ&πιεηΙιίΓη εδδε νίάεΙιΐΓ νβΓδϊ ίγχαλνψάμενος 15. βνγκαλνψάμένος ] Ιγχαλυψαμενος πι&ΐϊιη 25. 26. μιψ φορψόν, μια] ίΐα δΟΓΪρβϊ ρΓο εάίίο μίαν φορψην , μίαν — Εφυά ΕρίεΙεΙυιη Ιβ^ίΙυτ την μεν^φορητην, την δε ■— ροβδϊδ βΐίαπι μίαν $ φορψόν, μίαν ^


ΑΒϋΕΝϋΑ ΑΏ ΥΟΙ<. I. Ρ. 129 , 8. παρ' αύτώ διαιτεΐδ9αι] ΓογΙ. παρ' αντώ διαιταβ&αι Ρ. 130, 4. Πυ&αγοριχά] ψιαβ Ηϊβ βιΛϊείαηΙιΐΓ, &ά Αηδίοχβη'ι Πυ&αγορικάς άποφάΰεις ΓβΓβΓβηάα νΐάβηΙαΓ Ρ. 133, 21. ύπάρχειν] ροδί Ιιαηο νοοεπι εχεϊάϊδδβ βΐΐφιϊά ϊη Ηαηο δβηίβηΐϊαπι ίία ηεφιε ϊη ΙεττχΒ άϊνϊίϊαε ίΰη εαηί εχρείεηάαε, ίηΐβΐΐθχίΐ ΗΊβΓοηγπιαδ λνοίβυδ 26. αν] ηαε δάάβηάυηι εβδβ ϊαπι 3ηΙβ πιβ ΐηΐβΐΐβχΐΐ 8ο1ΐ'ννβϊ§1ΐ3βα8θΓϋ8 Ρ. 134, 2. Ιν μεγάλη τυγχάνοντα] τύχτ) 'όντα 8οη\νβΐ£ηαειίδεπίδ, ε^ο βαδρίο&ΙοΓ μεγάλη ίντυγχάνοντα νεί μεγάλης τυχόντα 15. ϊη &άη. άβΐβ νβΓΐ>3. "ηίδϊ — πολυτελείας " 21. εμπληΰις] Η. "^οΐβαβ εκπληβις Ρ. 145, 19. πολλούς] πλουβίουςΐ 22. τους δ, Ιν μέλιτι] 1ΐ3εο ΓογΙ. ϊη πιβη^ηβπι Γεϊοίεηά» Ρ. 146 ,8. Ικ — εκπορεύονται ] επι — ίμποριυονται ίΟΓΛβηάϋΐη β ΙΚ. ΙΧΥΠΙ, 37· 26. 28. 29. ταϊς αίαχραϊς έπι&νμίαις — βαρυτέροις δεβπόταις τοις] ΓβδΙϋαε (ΙαΙίνοΓϋΐη ίοηηίΐδ ίοηϊοΕίδ 28. πολύ] 'αηο πολλον 29. ταΰτα] ββηίβηΐϊ» πάντα ροβίαΐ»! Ρ. 147, 2. άείρει] ν»1ο1ιεηίΐπΗ8 έγείρει; δί (ραΐά ιηαΐαηάαπι, πι&ΐϊιη αέξει 3. το] αηΐε ν&1ο1ιβη3Πϋηι τον Ρ. 148 , 27. ου» είβέρχεται] ΓβςαίΓΟ Μαπιιη βΐ νβΛυηι Γβί 3θθοιτιηιοά3ΐίυ8 {μιβπι είβέρχεΰ&αι. ΑροΙΙοάβΓϋδ δοπρββΓ3ΐ ορϊηοΓ είβδΰβεται. Ν3\ιο1ίίιΐ8 είΰερπΰβει Ρ. 149, 18. λέγω] Ναιιοΐιίυδ λέγει, τηΆΪ\π\ Ιλεγε 28. τάλαν αΙτώ τι] ναΐ£3ΐ»ε βοπρΙαΓ3β εΐ ΰέ τ' αίτοίην θΓοίίιΐδ εϊ τι δ' αίτοίην βιιϋδΙίΙηεΓαΙ, ΟοΙιβΙϋδ εί τι ο αιτοίμην. δβά βΐίαά <ιαί(1 δΟΓΪρΙαιη ίαίδδβ οδίεηάϋ (μιαπι εχηίϋιιί κοπρΙιίΓα οο(1. Α, ίη ςιι» Ιαΐβ ηυϋ ΙβΙβΓβ νϊάβΐιιι·: τάλαν, ίπαιτεΐς ; εϊτ 'ε'φη ουκ άγα&ον είναι ταργΰριον, ίη ςιιο τάλαν, έπαιτεΐς; ο ύοηα εΐίρετη ρείϊί? απι&Ιοπδ νεΓΐ)» βαηΐ; ρΓο έπαηιΐς αΐή ΓοΓΐ38ββ 3ρϋϋβ ςαιά τερβπεηΐ Ρ. 151,23. ων — ων] ω — ω? 25. ούν] οπι. Α 26. ούτω] 'Λ&Α, νηίξο ούτε οΰτ* ΐδμεν] ουτ' εΐεν αν ϋϋοηεπίδ 27. ταύτας], άβΙε εοπιπΐ3 29. οι3 ί« εις] οογγ. ούδ εις Ρ. 152, 2. αβιάβτοις ηδοναΐς] άβιάβτας ηδοναϊς ΒαιτιαδΟ. «5 βιαστάς ηδονας" Ι3οοθ8ίαβ 7. εκάτερον] ηοηηε ηοο ΐη<ϋε3ΐ ροβΐ μη τις φιλαργυρίαν; θχοϊϋδδβ αΐί^αίά, ε. ε. μη


ΑϋϋΚΝΟΑ ΑΌ ΧΟΊι. 1.

ι/νπ

τις φιλοτιμΙανΊ εΓ. Αΐεχϊδ ΑΙΙιεη3εϊ ΧΙΠ ρ. 562 ο. ρΓ»βΙβΓβ3 πιαίίιη ίχατερου 11. ακρατευεις] Α αρρηατεύεις Ίτιά'ιοαηΐε ϋϋΙιηβΓο ; δοπβ» άε αρρητοποιεϊς οο^ίΐαβαΐ 19. βλέ~ πομεν] Ιγρ. θγγογ ρΓΟ βλεπωμεν 20. λαγνεΰουβιν είς αΙώνα] Γαεοβδίαβ ρΐΌϋαηΙβ ϋϋ&ηεπ) είς μωρίαν, ρΓορία» εάίΐαβ δεπρίιίΓαε ΓαεπΙ εις ατονίαν Ρ. 153, 7. αυτής] οογγ. αυτής Ρ. 155, 14. ουδείς, καν] ουδείς, [ος] χανΊ 26. χει ρών και ατιμότερος] ΟΙεηιεηδ Αΐβχ. Ρ»ε(1. II, 145 βχ Ιιοε Ιοοο χειρών και ατιμότερος αυτός αυτοΰ, φιοά ίΐβπι Μιΐδοηίο ΓβδΙϊΙαβηάαπι Ρ. 156, 14. οντες] φαίνονται δυρρίεηάυπι εβββ αηΐβ πιε Ϊ3.ΠΙ νίά'ιΐ ΡεειΊΙί&πιρ Μαβοη. ρ. 355 , Ρ. 162, 27. οΐ μιν ϊδον] ΓοΓίβδδε Μίηιηεπηϋδ δοπρβει&Ι ος μιν ϊδον, 1ι»ε δβηΐεηϋ»: ΙαπΙαπι αηΐΐφιιίοηιιη υϊνίαίετη ηοη αηάίνϊ, ςηϊ νχάεητη ϊΙΙητη {οΗϊΐδϊτηβ ριιρηαηίβηι. Ρ. 163, 5. φερετ' ωκέος ήελίοιο] ΊηάΊο&\\ Ιαοοη^ηπ, ΒβΓ^Ινίϋίτι δβοαίαβ, ί^ιιΐ ϊη δεςυεηΐϊ νβΓδα εΐκελος Γαΐδββ δΐΐδρίβαΙαΓ; Ιιοο ϊρδίιπι εΐχελος ηβδοϊο »η ρΓΟ ωκέος Γβροηεηάαηι δϊΐ. 8. χρυβεομίτρα] Α χρυΰεόμιτρε, ιιηάε ιηδίίηι χρυβεόμιτρ ω δαΐφρων ανααβα. ιηεάίίΐε δγΐΐβίοβ ρΓθ(1αοΙϊο άεΓεηάί ροδβε νίάεΙαΓ 9. ά ναίιις] ίΐα ΟοΙίϋδ, Ιί&ή αν εί'ης εί αν αΐης ϊ. ε. ά ναίης , αϊ βάΐΛίΙ ΒεΓ§1ήθ8 , ςυ»β ΓοΓΓπα ΓοΓΐϋ8δε βΐίαηι 22. εΐ 24. ΓεδΙίΙαεηά» 8δΙ 11. πρέΰβιβτα] δεπ&εηάαιη ηρέββειρα ε ιϊι»ι·£. Οεβηεη Ρ. 165, 4. άνδρείη] άνδρίη νεί άνδρηίη ηπαΠπη 19. 20. ανδρείος*—κρατών μόνον —ηδονών χρείαΰων] Γ8δ1ίΙαε Γοπηαβ ίοηίεαδ Ρ. 166, 7. τοις πολλοίς] εχ ηι&Γ^ϊηε ΐΠαΙαιη νϊάεΙιΐΓ Ρ. 170, 10. άνέρρωαεν] ΓεεΙΐϋδ άνερρώα&η Ρ. 171, 4. Χίος] Κώος ϊατα ΛίνγΙΙεηΙιειεΙιϊυδ Ρ· 196 , 24. ·ψαφι!-αμενω] ΓογΙ. φαμιξαμίνω νεί φατιξαμενω βεπ&εηάυπι; τεβρίεΐ νΐάεΙαΓ άίοΐαηι αΐίςιιοά ΑροΐΙίηίδ. ΡγΛϋ. 31. εί δ' αυτά] εΐ Οδίεϊ εδί ειτιεηάίΐΐίο, ϋ&π ή, ρΓ£ΐ8δΐ3ΐ αί, εί αΰτα ρΐΌ αυτά Ρ. 197, 2. 3. μάτηρ και τι&ανά πααάν τε και πάντων] δϋρρΙεδβηι πααάν τε [άρετάν] και πάντων [αγα&ών], ΒΐιΓΒείΙ ΓοΓδ&η παβαν τελτρτάτων βοπβεΓε ρΓΟ παβαν τε χαΐ πάντων


Ι,νΐΙΙ

ΑϋϋΕΝϋΔ Αϋ ΥΟΓ,. I.

14. τΐ τοις πολλοίς δοκεΐ περί δικαιοβΰνης] ηοη ςώά να1§αβ <3β ΐαδίϊΐί» δίειίυαΐ ίηφίϊπΐ, ββά ο,ιιϋ ρηϊΐοβορηί, δίοίοί ίηρππιϊδ βΐ ρεπρ&ΙβΙίοί ; ςα&Γβ τοις παλαιοΐς δοπββηάυπι νϋεΙαΓ. ϊη βεςαβηΓιουβ τον κατα δύναμιν ίκάατου ΰτοχαξομένην δοποεηάαιτι εκάΰτω υΐ Ιίη. 21. 25. αρπαξ] βάίΐυιη ΓβοΙβ Ιιιεπ νίάβΙιΐΓ Ηαΐηιίιΐδ, οαβπι νϊάβ ρ. 25. Ρ. 198, 4. 5. και μηδενός Ιλευ&εριάζοντος άνέχεΰ&αι] ρΙδηίοΓ επί ββηΐεηΐία, δί και βχρηη^αβ 9. τύραννος] ίηΙθΓΓΟ^ειΙίοηΐβ ηοΐα ροηβηάα. ϊη δβπιιεηΐίΐχΐδ και πρώτον — ταντα ποιονντα ηαΐΐ&ηι νίάβο βγηίαχίη ; ρΐΌ πρώτον Α βΐ Τγ. πρώτοις. ·8βη1βη1ία Ιαΐβ ςαιά ΓβφΐΐπΙ αρ' ουκ άτοπον πρώτον μεν — Ρ. 199 , 6. %£εως.] ρΓΟ ρυηοΐο ροηβ εοηιπίΕΐ 18. γηρώμε&α] ϊαιο πειρώμε&α, υΐ ΟεβΒβΓϋδ νίάΐΐ 29. γυναί κας;] ρΓΟ ϊηΙβΓΓΟ^αΙϊοη'ΐδ δί^ηο ροηβ οοπητι»; ρΓαβΙβτεει ηββοϊο »η ροδί γυναίκας βχοίάβπΐ βιαξομενος νβΐ βίπιίΐβ ςμιίά Ρ. 200 , 3. πληβίον"] υηουΐαδ ροηβ ροδί μειονεκτών Ρ. 232, 10. τα δ' ίδια προβτι&έαβι τοϊς άλλοτρίοις] ϊη, ηίδ οιιηι άλλοτρίοις οοΓΓαρΙαηι βδδβ άίχίδββιη, ηο11επΓοΙ)1οοαΐυβ βδδβΐ ΗβΓ\νβΓάβη. άβ ββηδίι ηυΐΐα βδββ ροΐβδί άαϊ)ϊΙαΙϊο ; βΛ ρΓοάαοΙίοηβηι δβουηάίΐβ δγΐΐαβαβ ίη αλλότριος ςυΪ9 ΓβΓ3ΐ? 16. ονόϊ ίίς] ονδ' αν εϊςΐ Ρ. 233, 16. ίπινικίων] \Λτ\ έπινικών, νβΓα δοπρΙϋΓβ. βδδβ .νίάβΙϋΓ έπινίκων, άβ φι& ν. ίϋϊηάοΓβαιη Τηβδ. I·. 6. Ρ. 235 , 24. ενρεϊν (ενρέειν) ΓοΓίβδββ ηοη ειοίοϊβηάαιη, δβά ροβΐ άρκέοντα ΐΓ&ηδροηβηάυηι 26. δοπβε Ιπ 27. ϊ'ΰτηβι 28. αιει 29. μεξόνως 30. οΐδε Ρ. 236, 3. βοπββ βτηϋειε η ίπ (νεί ίπϊ) εκάότη 9. δΟΓίΙιβ κτηβι 27. ην — κεκτήα&αι] β\ ξβηα'ιηΆ βαηΐ, την δοπβεηάιιηι 29. περιγενόμενος] δοπίιε περιγινόμενος εχ Α εΐ νίηά. ι Ρ. 237, 18. δίξεΰΰαι] δίξηβ&αι ΓβοΙε 3ραά ΗβΓοάΌΐυηι 26. ορίζηται] ηι&ΐίηι ονρίξηται κόρω] οεΙβΓοπιηι οοηϊβοΐυπδ ρΓϋβΙυΙεππι καιρώ Ρ. 238 , 24. «ολλ^ν γην] ολην την γην δοπρδίδϋε νϊάβΙϋΓ; άβ ββάβηι ΓβΌίο Ο&δδϊϋδ I ρ. 38 6 μεν γαρ αρξειν δια την ανδρείαν παβης διενοεϊτο της γης 28 — 29. 8οογ&Ιϊ ά&ΙιΐΓ ρ. 276, 18


ΑϋΟΕΝϋΑ Αϋ νοί-. Ι.

Ι, IX

Ρ. 239, 11.• φιλάργυρου δε] βυΐ φιλαργυρίας δε ιϊιάΙίπι &υΙ δυρρίβηάαιτι φιλάργυρου δε [τρόποι;] Ρ. 241 , 4. 80Γ. πάρεατι 7. χαχο&ηγίη] ρΓοβο ηιιηο χαχοη&ίη Ρ. 243, 13. ϊν μεν] μεν αβυηιίαΐ; δβςυβηΐΐίΐ ςνιοςαβ οοιτϋρία βυηΐ 18. α% αυτοϋ] ΓβοΙίαβ αφ' αντοΰ 19. έγειρομένη τοίννν] ΓβοΙβ οοάά. 8ο1ιο\νϋ αάάαηΐ η άδιχία Ρ. 244, 2. αυτούς] αυτούς ΓβοΙίϋβ 20. ανέχεται] άνέξεται ? Ρ. 245, 1. Ολυμπιάδος] ΓβοΙβ ιηβ βυβρίο&ΙαΓη ββδβ, Ρϊηά»ΓΪ Ιοουιη βχ οΐγπιρίοηίϋϊδ Ιιίο α δίοΐοβο £ΐΗ»Ιαηι Γυΐδδβ, οδίβηάίΐ Ιοαηηθβ ϋβπιβδοβηιΐδ (Αρρ. Πογ. ρ. 242 , 17) υ&ϊ θχ Ιιοο 8ΐοΙ)3Εί ΙΪΙμΙο άβ νβηΐ8ΐβ ΕΐίΓβΓίιΐΓ Οίγιηρ. 10, 6δ. Ρ. 247, 17. 80Γ. τοϊβι βΐ 19. χρηιξόντων Ρ. 252, 13. ργο 2" οογγ. 3, βΐ &ηΙβ χαχον άβΐβ 3 20. ■ψευδός] ψευδές ΗβΓννβΓάβη Ρ. 2δ3, 7. χέρδος] ψεύδος οογγ. Οθδηβπιβ; ΓοΓίίΐδββ δοπρββΓ&Ι Ώϊρΐιίΐϋδ [ψεύδος έν] χαίρω τι9έμενον χέρδος ως χαρπον φέρει — ϊπιρβΓΓθοΙει δβηίβηΐία, ιιΐ ϊηϊΐϊο δβφίβηΐίδ νβΓβϋδ ΓοΓδ&η ΓαειίΙ δένδρον Ρ. 254, 20. Βααανιοτοΰ] δϋπββηάιιιη ουηι Ιίβπβ Μετροπα&ούς, θγγογ ϊρδίιΐδ 8ΐοβαβ•ΒδΙ Ρ. 260, 8. έπειτα] Ιοευβ 8»ηυδ βπί δϊ ίπει Γβροη&δ ηιιι13.13. ίηΙβΓραηοΙϊοηβ χαΐ 'αναχληϋ-είς, ίπει — εχλή&η, μέχρι Ρ. 267, 1. βλάπτεται] ΙγροίΗεΙαβ θιγογ ργο βάπτεται 4. προς χάριν — επ' ολέ&ρω] ιβοΐβ Ιιαηο νβΓδυαι άβίβΐ ΟοΙιβΙαδ 6. δείπνων] Ίία ργο δείπνω οοηίβοί ϊαιη Οοηι. Ογ. IV ρ. 582, ηαοά ΊξηοπΛι&Ι ΟοοβΙιΐδ βαηάεπι βΓηβηάβΙίοηβιη ρΓοροηθηβ 9. παίδες] βοπρδϊΐ ορϊηοΓ άνδρες, υΐ ββΐ ϊη ρΓϊιτιο βοΐο^αβ νβΓβυ 11. γαατηρ αργία] Β&άΐωιη γαβτρομαργία 15. χαλοϊς] ϊγπο χαλοΐβι Ρ. 268, 5. Θεοδώρου υπέρ Ελπίδος Φοριανης] ϊη ροδίΓβπια νοοβ ΙίΐΙβΓβ νϊάβΙιΐΓ ^εηΐίΐΐοίαηη ; Φορμιανής δυ$ρϊοαΙ)&Γ Ρ. 269, 2. παρεΐναι] ιτιαΠπι περιεϊναι 17. πανο πλία.] ρΓΟ ρυηοΐο ροηβ ϋοππηίΐ Ρ. 270, 7. διδύμων] οογγ. Λιδΰμων 17. που] δοπββηάυηι πλουν οιιγπ ϋοοβίο Ρ. 273, 4. 5. ω — ουβίας] Ηαβο δβρ.8Γ3ηάα δΐιηί αρΓδβοβάθηΐΐϋυδ 22. ων δε] ων γε Ηβπνβπίεη


ΙΛ

ΑΟϋΕΝΌΑ ΑΌ νΟΙ. Ι.

Ρ. 274, 8. 11. αυτοΐς] οογγ. αντοϊδι, 10. ίβτΐ, 18. ί'χουβι, 19. αΐεϊ Ρ. 275, 19. οογγ. άπίαΰιν, 28. τοϊδι βΐ 276, 3. προαήχονβι Ρ. 276, 16. χαταδνς είς την γην] ρΓΟ ε/? πιβίϊαβ βοπρδίδδβΐ υπο Ρ. 284, 10. Ιξαχολου9οϋντα] ίπακολου&ονντα ΗΪΓδοΗϊ^ Ρ. 28δ, 2. 80Γ. ανδρηιος βΐ μοϋνον Ρ. 294, 30. φαβι] πιβΙϊπ) φηβΐ Ρ. 295 , 29. νγιαίνειν ευχή] Κει άβάι ρβΓίϊηι βχ ΑΒ, ϊη φΐίοιίδ βδίνγιεινην ενχην, νιιΐ^ο νγιείην ενχαϊς, δοπϋβηάϋπι ροΐϊαδ υγιηίην ευχηοΊ Ρ. 302, 21. βονλψαι] ΐϊΐαΐϊιη βοίιλεται Ρ. 305, 20. δοποβ' ούίέ ^ρΰ , αϊ ΥΐΆβα Οϊοηίδ νβΛ» βίηΐ Ρ. 306 , 24. κατόψεταΐ τι μάλλον είς το ΰνμφερον] ρΓΟ τ* ϋο1)ΐ•3βα5 τις, δβά νβΓαηι ραίο ^αοά ΟοββΙιΐδ νοίαϊΐ χατό■ψεται τί μαλλόν ίΰτι ΰνμφερον 27. το γαρ — πόνος] Ιιίο νβΓβαδ α ρΓββοβάβηΙβ δβραΓ&ηάιΐδ νϊάβΙιΐΓ Ρ. 310, 14. ίξοπλιξόμεΰ&α' φεν] πίΕΐΙίηι ίξοπλιξόμεΰ&' αρα, νβΐ Ιξοπλιξόμεΰ&α δη, ιιΐ φεν βχίΓα νβΓδίιηι ροδϊίαιη •ίί: Ιιοβ υβϋδ ΐΓα^'ιβοηιπι ροβίαΐαΐ Ρ. 314, 15. ΰνμφορας%νμμαχον] διαφοράς ΰνμμαχον ? 16. χα» ατιμίας] Ιιβββ ΙαΛβηΙ ΟΓ&Ιίοηίδ ραταΐΐεΐΐβιιΐϋΐη πι&ΙΙθηιο,αβ βοβδδβηΐ 30. άλλος] άλλο δαυρρίαβ Ρ. 315, 11. νόμιζε] Ινάμιξε βχ Α ρ. η. ροβιιϊ ρΓορΙβΓ VI, 54. 56. XXXVIII, 55. Χ1Λ, 11. Χψ\, 78. 11. χρόνω] ίοτί. [μόνω τω] χρόνω 14. 15. ωΰτε η] ωΰπερεϊ βοπίχ'ΐκΐιιηι νϊάβΙαΓ Ρ. 316, 15. ων,] ό"β1β οοπιπια 18. ΐδγς] ν. δυρΓβ 8ά ρ. 251, 17. 20. ηδίων] ά\ϊό'ι ΓββΙίιΐδ ευδαίμων Ρ. 317, 23. Παροιμία] ΓβοΙβ οηι. νϊηά. 24. ροδί λαμβάνεται (δϊνβ παραλαμβάνεται βχ νϊηά.) ϊηοΐάθηάιιηι Ρ. 332 , 1. εκ τοΰ α] Κ&βο ρΓ&βϋαϊΙ νϊηά. ίκΐιίοικίιιηι ρΓ»βΙβΓβ& βχ 1. 24. περί τον γνώ&ι ΰαντόν, ο,ιιοπιπι ϊη 1οαανα βχ βοάβηι νϊηά. ίν ταντώ δυΓίϊοϊοηάαιη 17. το μεν] το μεν ονν ! Ρ. 335, 28. ενδνς προΰδόχα] ηξειν προΰδόχα ΟοιηρβΓ. Μβη. βΐ ΡΜ. ρ. 360, ίΰθύ «ροσίόκα ΒοΐΚίϋδ, οοηίπι υδΐιηη ίΐΙΙίοιίΓπ ; ΓογΙ. ΐ'ξεΰ&αι δόκιι


ΑϋϋΕΝϋΑ Αϋ Υ01. Ι.

1X1

Ρ. 337, 8. Λημωναχτος] ϋεηιοηΒΧ νεΓθΟΓ υΐ ΓεεΙε ϊηΙβΓ ροβ(35 ΐΓ3^ίοο5 ά Νβυείάο Τγ. Γγ. ρ. 643 ΓβΟβρΙϋδ 8ΪΙ; ρΐιίίοδορίΐϋδ ΓϋϊΙ, ηιή νετβιι ΐΐΐο ρΓΟ οιηδηιεηΐο υβαβ βΓ3ΐ 31. τοις ορώβιν] τοϊβιν εργοις ΗεπνβΓάβη; κι φΐίά πιαΙαηάαιη , ιηηϋιη τοις τρόποιΰιν Ρ. 338, 28. ενιματής] βεπβεηάυιη ενειματης εχ Α εΐ Β ω. β. 30. χρόνων] ηϋ πιυΐιηάαηι νίάεΙιΐΓ Ρ. 339, 1. αν αλαζόνας] ηϊΐιΐΐϊ βδΐ νβΛιιιη αλαξονέω, «οπ&εηάιιπι αν αλαζών γς 28. οογγ. προβίταζεν Ρ. 340, 13. πατρϊ] '»η ποιμένι αϊ η. 41 ? , 28. ου βέ λα] ηΐΕΐΙϊαι οΐ &ελει Ρ. 341, 1. χακοδοξίην χαχην] χαχην ΓβάαηάαΙ 14. εις] ίιΛ ιηυΐίιη Ρ. 342, 11. ίψ' αυτοϋ] Ιίσπ Ιπ' αυτού, ΗεΓΚΓεπΙεη Ιαυτοϋ Ρ. 344, 1. ίπιχρνπτεις,] άείε οοπιιη» Ρ. 346, 12. ό τω αωματι και ταϊς πληγαϊς] ο οωαατιχαΐς πληγαΐςΊ 16. λήθης] ϊιηο λά&ης ουινι οοάά. Ρ. 347, 4. μάλιβτα] μάλλον! Ρ. 351, 11. εμμεναι] τηα%Ί5 ρΙξίεεΓβΙ ομνΰναι νεί ομνΰμεν 17. ίπίαταται] ΛιηρΙιίκ νομίζεται ιηίΜ δεπρδίδδβ νϊάείαΓ Ρ. 352, 5. νΰν] Ηεηνεπίοη βοηίεοίΐ πάν 8. διδούς] ΓεοΙίϋβ δονς Ρ. 355 , 7. άναγχΎίβι δοηϋβηάαπι 13. προς με &εών] ΓβεΙβ Αη^ΐαβ προς βε των δεών, ϊ. ε. ηονο$ τερεηΐο , ρβτ άβοί ίβ ογο, άβο$, ηβ νείετυ,τη /α11α$ υ$$ΗββΙ νεο^χιε ην,τηϊηα. 22. πίλας γ] πελάΰει \Ίαά. περάατ; οοηίεεϊ, ΓβοΙίαβ περήοει 24. 'ψενδόρχον] ψευδοόρχου ΐϊΐ&Πιη ευπι Τπηε. 25. της] χαι της! αη της τ ? Ρ. 357, 1. χρνβον μεν] άβ ααεΙοΓβ Ιιυϊιΐδ εείο^αβ βΐίαιτι ηαηο άιιβϊοβ ΙιαεΓεο; άε ΑηαχβΓεΗο ηαοά δϋδρίε&Ιαδ βυιη ϊηεεΓίϊβδίπιυπι εδβε ϊρβε ίηΙε1Ιε§Ό. ϋΐαά 3αΙεπι ϊ^πογειπ ηοΐο, Μ. ΗαυρΙΐαιτι ΙοΙιιιη Ιοεατη εχ ϊ&γπΙ>ϊοο οδΓΐηϊηε ϊη ρΓοβαπι θΓ3ΐίοηεηι ΐΓ^ηβΙβΙο άηείαπι εχίδΙίηΐ3Γ8 ; &ε ίαπιΐη0Ο8 νεΓδίιβ Ιεηί ρΐεπιηΐφΐε νεΗ)οπιηι πιυΐαΐίοηε αδίΐδ ίηάα,ΑνϊΙ Ιιοβεβ : « τοιηδε τις το παλαιον ημεας Ιχ &εών ϊΰτηΰε μοίρα, χρη δε πίβτιν ίν φίλη


ΑΡΡΕΝΟΑ ΑΌ ΧΟΙ,. I. χραδίη τ£&εβ9αι, μη~ διπλόη πεφνρμένουζ, μηδ' ορχίων Ιπιορχιην προφερεΰτέρην ■ηγεομένονς. 6 γαρ τοιόβδε των βροτών την μεν &εών αναβάλλεται, τιμωρίην .... ώ§ ί' ουκ εχει νω9ρην έπίβχεψιν βροτών το &εΐον , ενόρητον έξ έργων πέλει . . . · χρναοΰ δε πολλην ίμπολην ηλιβμένην ϊχοντα, ταντην δη παρα&έΰ&αι Κυδίη, ώς ουδέν αν βίαιον ε| ανδρός πα&οι λώιΰτα δοχέοντος προς εωντον αρτίως φιλίη χεχρηΰ&αι. χ,αν&α Κνδίη κακήν φιλοχερδίη βονληΰιν έμβάλλει φρεαίν . . . ώς αν χ,αλνπτοι την χανεΰχεναβμένην πράφαδιν. ίπειδη δ η τεταγμένη παρην, νω&ρην πορείης ηλνβιν ποιενμενος . . . νάρ&ηχα δίδωβιν Άρχετίμω Κνδίης τον εντός άπαδαν αδιχίην χεχερ&οτα . . . πληγή βαρείη. τον δε ρ~αγέντος ερρνη 'όγχος παρα&ηχης. Αρχέτιμος ών &εών ετνχεν προνοίης, τω δε Κνδίη καχη λέγεται γενέδ&αι τον βίον χαταΰτροφη . . . οϊς έπιδφαλης οπηδέει τνχη φορηδι πνεύματος αίωρενμένη. Ρ. 357, 1. βανανδω τέχνη προδ&αλ'ψαντες] Γοτΐ3«ββ νβΓα ΓιβΓοπιπι βοπρΙιίΓα ββΐ ; Ν&ηοΜϋβ βάνανδοι τ. πνρος &. 5. διπλή] 80Γί1)βηάαιτι διπλόη οαιτι ΗααρΙϊο, ν. Καίιηΐίβηίαπι αά ΤΊαι. ρ. 86 6. ορχον έπιορχίης] ΓβοΙβ 6<>5ηβπΐ5 όρκου έπιορχίην 8. κα&εΰτώτος] παρεοτώτος (παρεατεώτος) ν^ΙοΙνβη&Γΐαδ 15. ενόρητόν] Πβπ ενορητόν 24. αρνηδιν] Α ρ. πι. αν ονηβιν, ΓογΙ. απάρνηΰιν 25. αμφιβολίην] οοηίβοϊ αντιλογίην, ρΓ&ββΙ&Ι αμφιλογίην 27. έπιτρεφ&εΐδαν] ιτι&Ιϊγπ ίπιτραφ&εΐβαν 2. διηρείδετο νάρ&ηχι νοβηλείην] ΜοτΊ διηρει δε τον νάρ&ηχα νοΰεντίην, ηαββ ηυπι ΓβοΙβ βπιβη<ΙανθπΙ Ιαβοϋβίιιβ , άαβίΐίΐιϊ ροΐβδί. ν»1ο1ίβη8ΓΪαδ ΙβηΙαβαΙ διηρειδε τον νάρ&ηκα αίτίην έπιφέρων βωματι, φχο αάίηΐϋδ 1β§·βπηι διηρείδετο τω νάρ9ηκι, νοοδεν[ματι την αι\τίην έπιφέρων, άβίβίο βοοματι θχ νοβενματι ογΙο · Ρ. 358, 2. ονπερ] ϊιηο τόντίερ 4. τελεντηβει] τελεν


ΑϋϋΕΝϋΑ ΑΤ> νθ^. Π.

1ΧΙΙΙ

τηΰτιΐ 7. όπερ — ψευδός] αϊ £θηυϊη& 8αηΙ, τόπερ βεπ\>βηάαχη 10. άραχ&έντος] άαβϊΐο ρ~αγεντος 3η ^αχ^εΊτος δοπ&βηάαπι ίίΐ. Ηβδγεηίυβ 'Ραχ&έντος ' ρ"αγεντος

ΑΏϋΕΝϋΑ Αϋ νΟΙ.. Π. Ρ. 1, 3. αψεται] ίαηι »ηΙε Βπιηείίίυπι ν&ΐοΐίεηβπιΐδ Ιιοο άβάβΓΛΐ 16. κομίζει] Α ρ. πι. ΓβοΙβ χομίζειν Ρ. 2, 23. εϋχλειαν είαεχτήβατ ] πιβΓΐΙο δϋδρβοΐβνίΐ Νααοΐίϊαδ αά Ειιγ. Γγ. ρ. 342. ΓογΙ. ευδοξίαν ίχτηβατ . παπί ειβ ηίηϋ ββΐ ηίδί ΐΙβΓαΙίο δεηαεηΐίδ ίχ. ϊάεπι οοηίβοίΐ ΟοβεΙιΐΒ, οιιΐιΐδ ΜηβΓηοβγηαβ νοΙ. VI οοΓηηηοάϋΓη ηαεο 80ΓΪΙ)θηΙί αήεΓίιΐΓ Ρ. 3, 13. φιλεΐ δε τω χάμνοντι ΰνβπεΰδειν θεός] οοά. Μβηά. φίλεΓ (α ρΓ. ηι. φίλοι) δέ τοι δαιμόνιε τω χ. α. θεοϊς. ΓβοΙβ ρΓοΙιαΙ Νειικίί'ιιΐδ φίλον δοπβεηδ ρΓο ψιλοί. νΐάεΐικ οοπιϊοί ροείαβ νβΓ5αδ β88β , ΑβδοηγΗ ίΐαΐοηι Ιοευβ εχοϊάίΒββ 24. ούτοι ποθ ηξει ] ούτοι γ ίφί!-ει να1οΙιβη£ίΠϋ8 , υηάε ουδεποτ εφίζει ΟοβεΙιΐδ Ρ. 5, 4. πόνου] πνγθ άίοΐυπι πόνου μεταλλαχθεντος οΐ πόνοι γλυχεϊς. ρΓΒίβοβάϊΙ βΐϊιΐδ 8ορηοοϋδ νεΓβαβ μόχθου γαρ ουδείς τοϋ παρελθόντος λόγος, νϊάβ ϊ§·ίΙαΓ ηβ δβάβδ νοο3ΐΙ)α1θΓΐιπι μόχθου εΐ πονον εοπιπιιιίΕΐηίΙαβ βϊηΐ. ρΓαεΙεΓβ£ΐ άιιβϊΐο ηυπι μεταλλάΰΰεβθαι τεείβ «ΙίοειΙυΓ ρτο άπαλλάαβεβθαι. αα3Γβ δοπβεηόΐυπι νίάεΙαΓ μόχθοι» δ, άπαλλαχθέντος Ρ. 6, 11. αεναοΐδας] Ιιοο ροδυϊ άβ οοηϊεεΙιίΓΕί »1ϋ8 ΛΪιαά οοηίεϊβηΙίΙ)ϋ8 , ν. &<ϊ Βαεοΐ. ^Γαβο. ρ. 425. ΓΛπ 1»πιβη οοπδβηΐϊαηΐ ϊη αίες ΙοΙϋας, (\α9ά νίάεΐατ άείβηάί ροδβε ; Ιέναι τεείβ άίοϊ άβ βηιια οδίεηάίΐ Ηεδίοάί νβΓδϋδ ηοΐϊδδϊπιαδ οβτε δι Ερχομένου είλιγμίνος εΐαι δράκων ως, εΐ χωροϋΰι παγαί άίχίΐ Εαπρίάθδ, (Ιητηίηα ηβοΐαηε ώαηΐ Ονίάίαδ. Ρ. 10, 2δ. η] Ηοο Ίαπι 3ηΙβ Η&Ιιτιίυιτι αάάεηάυηι βδδβ νίάίΐ ΡεεΓίΙίΒΓηρ Μαβοη. ρ. 311 27. ούτως] όντως! Ρ. 11, 1· τΐ γε] ΓεΓεηάιιτη νίάεΙιΐΓ Ρ. 14, 2. ί'ρχονται] ίΐα ΑΒ βχ επιεη<ΐ£ΐΙίοηβ , να1§ο εϊναι, νίηά. ΗΪΓδοηί^ ϊαΰιν Ρ. 15, 1. αληθώς] εχειάίΐ ορϊποΓ αγαθών Ρ. 20, 4. ίπών άείβΐ ΗΪΓδοΗΊ^ ν


ι-χιν

ΑϋϋΕΝΟΑ Αϋ ΥΟΙ-. II.

Ρ. 23, 4. άγγίλλονβιν άβίβΐ ΗίΓβοηί^ Ρ. 25, 4. ψνχτί] ηοη βιιΓίΐοίΙ φιοά οοηίβοϊ τυχη 19. τούτων] τούτω Ρ. 26, 2. άμελετηβίη] βοποβηάϋηι οιηηϊηο άμεληαίη Ρ. 27, 22. Όμοπατριών] ϊιηο Όμοπατριών 27. Δη μοκρίτου] ϋαπίΕβο. Δημοκράτους, φιοά δί ΓβοΙβ ΗεΛβΙ, ίηΙβ11β§βηάα8 ΌβπιοοΓ&Ιβδ Αΐηβηίβηβίδ, οαίυβ 3Γ§αΙβ άίοίει 8βΓνεινίΐ δίο&ειβϋδ ΪΊογ. XIII, 30. XXII, 43 βΐ Απδίοΐβίββ ΚηβΙ. III, 4. 8βά ΙιοΓαιτι Ι&ιηβη άίνβΓβΕΐ β8ΐ ει ηοβίΓο Ιοοο ίηάοΐβδ ; ίΐαςμιβ, ηίδί ΓοΓίβ ΌβπιοοΓ8ιΙβπι Ιααάαπ ρυΙ^Ιιίιηυβ βυπι »ά φΐβπι δβπρδίΐ Αροΐΐοηίαβ βρικί δίοβειβαιη Πογ. XX , 51 , ειιιί ίοηίοειβ ΓοΓπιειβ ΓβδΙίΙυβηάειβ 8αηΙ (μοϋνος, εης, πολλόν, βεωυτόν) ειιιί ΙειΙβΙ βαΙ> ϋβηιοοπίί νβΐ ϋβηιοοΓειΙΐβ ηοηιίηβ ειΐίιΐδ άίοΐί ειυοΙοΓ, β. ο. Σωκράτους, οαίϋδ ηοηβη βΐϊαπι αΐϋδ Ιοοίδ ίη Δημοκράτης εΛϋΙ. Ρ. 32, 19. ποιεΐο&αι] ποιεϊα&εΊ Ρ. 35 , 25. Αναξάρχου] ραΓίβιη Ιοοί ηεώβΐ βΐ'ι&τίΐ δβΓβηιιβ ίη Αρρβηά. Πογ. ρ. 205, 27 Ρ. 36, 26. είπόντα] ειΐίιΐδ ερωτώντα δοπρδίδδβΐ Ρ. 39, 4. ίχχερος με&έντά] Ικ χερών άφέντα ΡΙιιΙ&γοΐιιιηι Ιβ^Ίδδβ νίάίΐ Νειιιοΐιίυδ ΕυΓ. Γγ. 1031. καρτερος ΓβοΙβ <1β ροηάβΓβ άίοί οδίβηάίΐ Ρίηάειποιιηι ί11α<1 χαρτερον δ' αύ ται λ£9ον ΰπερεκρέμαβε 27. άρχεται] ΓοιΊαδδβ έρχεται 28. λέξεων] ρημάτων Οίβηιβηδ Αΐβχ. Ραβά. I ρ. 280 Ρ. 42, 23. χρηατοΐς νομιξομένοις] ν. ΟοββΙυπι Μη. IV273 Ρ. 47, 17. λιτός γενόμενος] ςαοά οοηίβοϊ αυτός πενόμενος Ιίςαίάο δίο βοποίΙιΐΓ ίη Μεηαηάπ ΜόηοδΙ. 43. Ρ. 65» 13. προς] παρά βαβρΐοοΓ ; ηοο βηίηι άίοβΓβ νίάβΙαΓ : πΜΙ τβΒροπάάηϋί φιαη^μοά 8ίίΙρο ηιφετ άϊχϊί 14. είπόντι] δί ηίηίΐ εχοίάϋ, βυρρίοηάαηι β βυροποπουδ χατ' άλλο τι την φυγην βλαβερον είναι 26. λέγει] ΓβοΙβ ΙΠηΙ φεύγει ' Ρ. 66, 8. παρ' Άντιγόνω] ηίΐ πιιιίειηάαιη 10. ό νϋν] ιοπ&εηιΐιιηι ρυΐο ου νϋν. ηειηι Ηϊρροηιβίΐοη δί ΤηΓαοίαβ ρΓ&είεοΙυδ βΓαΙ , ίάεηι βαηβ πάρεδρος χαι σύμβουλος Ρίοΐβηιειβί ββδβ ηοη ροΙβΓ3ΐ : δί νβΓ» ββΐ βηιεηάειίίο, ροδί Πτο λεμαίου ίηΙθΓΓ0§·. 8Ϊ§ηυπι ροηεηάιιιη 12. Ά&ηναϊοι,] άβΐβ οοπιπιει 14. χαι χρημάτων] αηΐε ηαβο βχοίάΊΐ δίηβ άιΛίο 6 Χρεμωνίδης 15. πιβτευόμενος] ΓαΙΙίΙαΓ Γίίε&αηπαδ ΚΙβίηβ


ΑΟϋΕΝΟΑ Αϋ νΟΙ/. II.

Ι,χν

8οηι-. ρ. 454 19. μη] 8(3άϊ(3ί ΟίΐίδΓοΓίΙυηι ββουΐαβ; 80ΐϊββηάιιηι ροΐίιΐδ άλλα τι δυβχερες αντοϊς; ί. β. άλλ' ούόεν αύτοΐς δναχερες το μη αρχειν 24. και] καταΊ 29. είαελ&εΐν] (Ιβίβηάυιη ραίο 31. οΰίί] ουδ' αίΊ Ρ. 69, 12. αγωνία] ίΐα 3η1β Νβιιοΐίίυνη ίβπι Ιβόοβδϊυβ ΐη Ερ. αά 8οΙιο\νίυπι 23. κρνφ&είης] νδΙοίίΘηβΓϊαδ κρνφ&ιις εΐης, ίοΓί. ροβΐ άταφος αάάβηάυιη ριφ&είης

Ρ. 72, 19. οικίας] οικείας λν^ΐίθηβαβίπϋδ Ρ. 87, 12. ξένον] ξυνοΰ άβά'ι β δοΗαβίθπ βΓϊίβηάαΙίοηβ £φιιά ΟΓβΙΙϊυΐΏ Ορυβο. $βηΙ. II ρ. 735 Ρ. 88, 9. πολλών] πάντων γ«οΙθ Ροΐΐαι 12. κρίνον ταν] κραινοντο>ν ϋο&οΐαβ Μηβιη. V ρ. 271 Ρ.'90, 8." τέλος,] άβΐβ οοιηπια. οΓ. δοΐοηίβ άϊοίαπι ΐη Αρρ. ΕΊογ. ρ. 199, 20. 21. ίν] μεν &άά. ΗΐΓ8θ1ιϊ§•, <μιί 22. πόλεαιν Ρ. 97, 20. ηλικίας] δ&ηιιηι νίάβΙιΐΓ, ββά αηΙο λήμματος χάριν εΐίςαίά βχο'κΓίδδβ δϋδρίοοτ ϊη Ιιαηο ββηΐεηΐϊίΐηι μηδέ όρκους ομωμόκαβι. οΓ. ΙδοοΓαΙββ αά ϋβιτιοη. 23 Ρ. 98, 24. τα μεν αύ των] νβηιιη νϊάβΙιΐΓ τα μεν όνο των Ρ. 99, 11. προβννεδρενμενα] βαήο. βχ Α προβννιδρευμίνα 28. μεταβατικον] 1β£β μεταβλατικον β Ι 29. εξάγε ται αιω Οο&βΙο Μηβπ». VI ρ. 26 Ρ. 100, 27. η άο Ηαίιηϊο ΛάάίΙαιη, ΓοτΙ. ρτββϋΙ&Ι ομό λογος ή και αΰμφωνος, ϋΐ νοίαϊΐ βΐϊαπι ΟβίδΓοΓίΙαδ Ρ. 101, 6. ίέ] ΓβοΙβ οηι. Τπηβ. 7. ίμπαραβκενάξεν] ■ά\ίφι\ά βχοίάίδδβ ββηαβηΙΪΕΐ οβΙβηάβΓβ νίάβηΙυΓ Ρ. 102, 24. ο[ πάντες] ίβιτΐ ηοη ροΐβδί, δοπββηάυιτι οι φάντες 30. νποπτον] ύποπτωτικόν ι. β, $βΓνΐΙβτη ηιείιαιι βοπ&βηάυιτι νΐάβΙιΐΓ ; βπτοΓ βχ βοπρίιΐΓ&β οοίΐ)ρβη(Ιίο η&Ιυϊ Ρ. 103, 28. γεννηΰοντι] ϊαιο γεννάβοντι Ρ. 104, 3. πεφρονημενως] ηϋ ηονίίηάαΓη, οΓ. ρ. 135, 16. 10. 11. ονκ αν δνναιντο] ον κα έδνναντο ΓβοΙβ ΗϊγβοΙιϊ§• Ρ. 134, 24. πονηρών α&έων νόμοι — άντινομιξόμενοι] ηΐΜ ο&δβιιπ Ηϊβ νβΛίβ ίηβπΐ, 8ΐ ροβΐ ά&έων ϊηδβΓαΙιΐΓ νόμω 25. και ξαμίαν] Ιβηβηάαπ» ηαηο ραίο Ρ. 135, 1. οογγ. έπικαλέεβ&αι ,4- πο&ακον τϊ κρίναντι άμμε] ίοτί. πο&άκόν τοι κρίνοντι αμε [βφάς &εραπενεν] 5. ημάς] ϋίοΐο^βηβδ βΐηβ άιΛιο άμε ροδορταΐ 8ΤΟΒ. ΡΙ,ΟΒ. IV.

β


ι,χνι

ΑΟϋΕΝΌΑ ΑΌ Υ01. II.

8. των μεν] ΓβοΙβ, ορϊηοΓ, ΙδουηΕίηι ίηάίοβηάβηι βδδβ άίχί, ηβο Ι&πιβη νβΛα. εκ φνβιος ίη ϋδ, ςμΐ3β βχοίάβταηΐ, Γηϊβδβ ραίο , 86<1 βχοίάίδδβ 3ΐίφΐ3 , ίη ηαϊβυδ α φνβις βοοίβοΐιιπί ΙοοΊ β5$βΙ; 3ηΙβ Ιξ αΰεος βιιΐβπι δϋρρίβηάα βδδβ των δε οΐϊαπι ηυηο ΟΓβάο > 24. δημοκρατίαν] άβίβΐ ΗίΓβοηϊ^ Ρ. 136, 14. τούτω] Ιιοο ροδίιί ρΓο τοντων, Γβοϋαβ ΓοΓ13886 ΟββηβΓαβ φΐί τηρήβει (τηρήβι) νβΐ δϊπιίΐβ α,αίά ροδί τούτων γαρ βαρρ1β1)3ί 17. παραβαβει μεν βαβιλενς] δοπββηάυπι παραβάΰι 6 μεν βαβιλενς 26. αντα] ίηιο αντα Ρ. 137, 2. απολείπψαι] ηιαίίτη απολείπεται, τέλειος] τέληος ηίο βΐ αΐϋδ Ιοοίβ δοποβηάυπι, ηοη τέληος, ηΐ ηβο %ρτ)οι δβά χρήα, ηβο μηων δβά μηων, πιϊΙΙο Γβϋς[ΐΐ£ΐ 14. /α] άβ> ϋβϋαΐ, ορϊηοΓ, πάΰα γα, βΐ ϊη δηη. πάΰα ψυχ'α Ρ. 138, 4. βασιλέας] ηβδοϊο 3η δοπρδβπΐ μοναρχίας 8.·ίππαγρέται δε] τοί ο ίππαγρίται οοηοίηηίιΐδ ββδβΐ 10. αντώ] αντώ 12. αντώ] αντώ! 22. πο&άχει,] ρίβηβ άίδΙίη§·ιιβηάυηι Ρ. 139, 7. ΰτράτενμα] φαμί 3άάβηάαπι ν'ιάβΙυΓ 30. των κι&αρωδάν] ηίΐιίΐϊ νοχ βδΐ κι&αρφδή, ρΓΟ φΐ» ηοη κι&αραοιδών βοποβηάαηι , δβά ταν κι&αραοιδιαν Ρ. 142, 29. 30. τούτων — ναι] άβίβΐ ΗΪΓδοηϊ^ 30. καλά, άγα&α] καλα και αγα&ά ίάβιη 30. 31. η — ωφέλι μα] άβίβΐ ίάβηι Ρ. 146, 8. απογίγνψαι] Ιγγίγνψαι ΗίΓβοηί^ Ρ. 162, 11. 12. των ποιητέον] ων ποιητέον! 3η των ποιψέωνΊ ρΓΕίβίβΓΟ 3ΐΙβπιηι 27. κατά] 83ηυιη ηυηο ριιΐο, δβά υΐ ρΓΟ φόνον οαιη ναΙοΙίβη&ΓΪο ΐ>"ΐ3 βοπο3ΐιη· φόνον Ρ. 163, 4. έπι&νμίης] ΓβοΙβ \ν3]ίβββ1άυ3 εν&νμίης 5. μείξω] ϋ?ιπιαδθ. μίξον, υηάβ μέξονα ηι&Πηα 17. και νομίζειν] ίηδίΐίοία ρυΐο Ρ. 164, 23. 24." τιμών] τιμαν, φΐοά οοηϊβοί, ρΓ&βοβρϊΙ Βδΐίϊιΐδ 3ά ΟίοβΓοη. 1>⣧. II , 16, 40. ηηί δβς[νιβηΙΪ3 ίΐ3 δοηΐη ροδδβ ορίη3ΐυ8 ββΐ: και τονς κα&ήκοντας τή πολει, και τονς άλλους, νομίμοις τοις πατρίοις , άβίβΐίδ, φΐΕΐβ βχ άβρβΓάίΙίβ ■388ηιη(3 Γϋίδδβ βχΪ8ΐϊπΐ3ΐ, τονς &εονς, βΐ τονς κα&ηκοντας τή πάλει άβοβ πατρώους ίηΙβΓρΓβΙβΙαβ . 8βά Ϊ13 Ζβίβιιουδ ρβΓβ^πηοβ άβοδ νομίμοις τοις πατρίοις οοίβηάοδ βδββ άίοβΓβΙ. ΟΓβάο βάηυο δοπ&βηάυηι βδδβ πάντας δε τιμαν τους κατοι


ΑϋϋΕΝΟΑ ΑΤ) ΥΟΙί. Π.

Ι,ΧΥΙΙ

κονντας την πάλιν, βΐ ϋΐ ρΐΈβΙβΓβα αηΐβ τοις πατρίοις α(1άΐΙηΓ χαΐ Ρ. 165, 2. χαλεπωτερον] χαλεπωτατον"! Ρ. 166, 2. νόμον] ΓογΙ. άβίθηάιιιη 6. βασίλεΐοΊ] Γβ§-β8 ϋΐϊ βραά Μγΐίίβηβηδβδ ο,υί ΓαβιϊηΙ ηοη άιΛϋο ςαίη ΓβοΙβ ϊηΐβΐΐβχβππι , 8θ<1 Ιοοο ΑΐΌΐιββηαοΙίοΙαπιηΊ οοΐϊΐηιειηοΓίΐΓβ ροΐίαβ άββαβΓΒΐιι ΟΙβαη&οΙΐά&δ 27. αναγραφή — ίθΤί] αναγραφαι — είβΙΊ Ρ. 167, 20. τοις γείτοβι το γιγνομενον] νϊοίηί$ ίοΚίαιη ειηοΐιιηιβηΐυ,τη Γβοίβ ίηΙθΓρΓβίΕΐΙαΓ \νγΙΙβηο8(;Ιπαδ ΡΙϋΙ&ΓοΙι. ρ. 86». ΓβδρίοίΙυΓ ο,αοά βυρΓει ά'ιχβΓαΙ ΤίιβορΙιπίδΙϋδ ρ. 166, 19 Ρ. 168, 9. ζημία] νοίαί η ξημία, ν. ρΓ3βΓ. νοί. II ρ. XVI Ρ. 180, 25. βουλευομένως χαι πράττοντας τι] βονλομένως πραττεν τι ΗΪΓδοΗί^ Ρ. 182, 30. δι' άχοΰΰιον αγνοιαν] &\ιΙ άβίθηάαπι άχονοιον αοΐ 80ΓΪ1)βηάϋΓη δι' άχουΰίαν η αγνοιαν, ϊη α,ιιο άκουΰία ίοΓπι&Ιϋίη ββΐ υΐ εχουΰία Ρ. 186, 7. ευ&ύ] ευ&ύς ΗΐΓβοΙιϊ^ Ρ. 187, 31. τι μάθημα] μά&ημά τι ΗίΓ8θ1ιΪ£ ί Ρ. 189, 24. οβον] Όπόΰον Η"ΐΓ8<;1ιΪ£ Ρ. 206, 10. πράαβουδι] προβτάβΰουβι ΗΐΓδοΙιΐ^ Ρ. 214 , 16. προ τον λεγομένου}, το λεγόμενον άίοβΓβ νϊάβΙυΓ ροβία <^ααβ νιιΐ^ο άο Ιιοπιϊηί&ιΐδ άβ 3.1ϊς[υο η&ιτ&ιιΙαι>; ρΓββ Μβ ϊρ83ηι νίίαπι δρβοίαικίαπι πιο*ηβΙ; &Μΐβτ ΗβπνβΓάβη: αηίεψιατηίη νβτΙ>α ΟΓαΙόηβ ΐηψώταΐ 18. αυτοί;] ευθκς ΗβηνθΓάθη Γβοίβ οοΓΓΪ^ίΙ 21. ουδέν γαρ αισχροί»] &η1β Η&βο οοπφΙιΐΓβδ νβΓβϋδ βχοίάϊδδβ νιάβηΙιΐΓ Ρ. 217, 15. παυβαμένω οί] ρΓοηοπΓιηβ οί βχ Β τη. 8. &άάϋα 03Γ6Γ0 ΙίοβΙ 22. χρινετω] Ιιοο ρτο χνρεέτω ροδοϊ; οοοαρ&νίΐ ρΐϊίβηάίΐΐίοηβιη Ι,ΟίηάοΓΠιΐδ Λ. 1. £Γ. ν. χυρεω 29. 30. χαί άνεπιβονλεΰτους] Κάβο πιβϋϋδ οΐϊΐϊδίδδβΓ δΟΓΪρΙΟΓ Ρ. 218, 6. προβδέχεο] πΐίΐΐίιιι προΰδεχεο Ρ. 219, 2. άφιχνέονται] πίΕΐΙίπι απιχνέονται , Ρ. 221, 18. ούδεμίη] Ίνηο ουδεμία Ρ. 222, 4. 5. παρ* αυτόν — παρα την ιδίαν χαχίαν] ηΠιϊΙ ηιιηο πιαίο Ρ. 223, 9. άφιεμενον] ΙιΜ ίφιέμινον , ΗΪΓδοΗί^ίϋδ μη ίφιέμενον 18. το δραν χαχώς προ τοΰ πα&εϊν χα


Ι,ΧνίΙΙ

ΑϋϋΕΝϋΑ Αϋ ΥΟΙ,. Π.

κώς] 8υΓΒοϊβΙ)ΕΐΙ το δραν προ τοϋ πα&εΐν, υΐ ίη ϊΙΙο Αβδοίιγίί δράβαντι γάρ τιι και πα&εϊν οφείλεται, εΐ ίίρυά Ρίηά»πιηι ρέζοντά τι και πα9εΐν ϊοικεν Ρ. 224, 7. Αίδον] Δει δ' ονΊ 17. προβάγομεν] προαάγωμενΐ 21. αποδέχεται ] αποδέχεται πι&Πιτι ρνορΙβΓ έπαινέβει Ρ. 225 , 10. έπέ&ηκε] Γθγγϊ ροΐβκΐ Ρ. 227, 24. φιλαν&ρώπως] φιλάν&ρωπον , φΐοά εάίοϋ, άβί)βΙαΓ Η'ΐΓδοηί§Ίθ 27. έπίατααιν] ΓεεΙε ΙιαΙιοΙ Ρ. 229, 20. ΌβρΙμου Πρωτογόνου] ίηΙβΓροηβηάιιιτι ββκβ νπερ οδίεηάίΐ 8ΐοΙ>. Πογ. ΟΧΧΙΙ, 1δ Ρ. 230, 16. οί την] ΑΒ ωβτε ρΓο ως, ΗίΓδοηί§• όστις, βξο ός γε νοίυί, ηοη ος τε, υΐ ρβΓ ειτοΓβηι ϊηιρΓεβδαηι εβί Ρ. 231 , 1. άν&ρώπων] Γθγγϊ •ροΙβδΙ 26. εννομίαν] &άάβ καΐ δικαιοοννην θ127. <1ε1ε και διχαιοΰννη εαιη Βαΐίϊο ά& ΟϊοεΓ. άε Εε§^. 1,6, 18. Ρ. 232, 16. τίχνην .... έΐ-έΰται] άβΓεεΙυηι ΟΓβΙϊοηίβ ΓβοΙε Ϊ3ΐη ίηάίοανΐΐ Οεδηεπίδ ϊη νεΓδίοηε : $κ τβπιριιοΐϊοαηι αάτηίηϊείταΙνηΐΒ, τ((/εηάαβ ανϋαΙί$ ταΐίοηβτη άίβοΐίο , 17. παβαν νανν] δοηννεϊ^ηίΐεϋβεπίδ παβαν την ναϋν, υΐ ναΐ^ο ΙεςϊΙαΓ, εΐ ίη βηε παβαν κνβιβτάν την πάλιν δων Ρ. 233, 28. ακρίτως] Α αχρίτως ϊ. ε. ακριδών, ςαο δίΐ^ίΐοΐοΓβδ αΙεηΙαΓ, υΐ άίείο ΕρίοΙεΙί, φΐοά αϊ ηυηε βοπρίυηι Ιε^ίΙαΓ ίηΐεΐϋ^ί νϊχ ροίεβΐ, δυβπι Ϊη1β§τϊ1ειίβιη ΓεδΙΗυαηΙ; Γογ1&888 Μ>υ1& αϋί^α». δϋ&εδί Αεδορία Ρ. 246, 8. διαφερομένους ] ρΓαεπ^ε Ιδία, ϋΐ νοίιιίΐ ΠίΓ8ϋ1)ί§• Ρ. 247, 8. αϋτάί] τεείε αίτιας ΗΐΓβοηί^ 26. μόνον} ΓογΙ. Ιοίΐεηάυηι Ρ. 248, 2. επάρ&αι] εχοίάίΐ ΓοΓί&δδε αν νεί χα 3• ζωω] νοίυϊ ξψω 5. παρ αμΐν] Α πάρα μειν ϊ. ε. παρ^ αμϊν, ψι&β ΓοΓηπα ιΛϊηαε τεκίίΐιιεηάίΐ εβί 6. &ειότερον] τεοΐβ &ειοτατον ρ. 266, 19. 10. ως εί'&ε] ηιι&ε αΐιηίηο δβςαοηίυΓ ηϊιΐΐο , (]ϋ3η1αηι νΐάεο, δεηΐεηΐίαε νίηουΐο οαηι ρΓ»εεβάεηΐίβιΐδ εοηϊαηεία δυηΐ, ηβηαβ Ιε^υηΙϋΓ ίηΓια ρ. 266, 23. Ρ. 253, 16. απηνεια] απέχ&εια εχρεοΐαΐοηι εοΐΐ. ηο.20 αιδοϊ μεν γαρ πρόΰεβτι ΰέβας, φόβφ δε μΐαος Ρ. 254, 4. προαιρήται τά μεν] ΓβοΙε ηιε οοηίεοίδδβ


ΑΟϋΕΝϋΑ Αϋ \01·. II.

Ι,ΧΙΧ

προαιρηται μεν τα οβίβηίίϊΐ ΕΊοηΙ. Μοηδο. ρ. 289 , 3. φωνή δε αν&ρωπίνη χρήται] ηειβο ίηΙεΓροΙβΙα β88β βχ φρονή δ αν&ρώπινα ηιοηιιί ίη ρΓ»θΓ»Ιϊοηθ ρ. XXI (ιΛΐ ςυίάβπι πιβ ίηνίΐο φωνή ίηιρΓβδδϋηι βδΐ ρτο φρονή). Ίάβνα ρο^Ιθει νίόϋΐ ΟοβοΙϋδ Μηβηι. νοί. V, ίη οβίβπβ ηϊΐ πιυΐίΐηβ. ορΙΪΓηβ ουηι ίΐϊοΐο ΡηίΓιρρί οοηνθηίΐ ΙβοοΓΒΐθβ 3(1 ϋοηιοη. ρ. 15: &νψά (φρονεί) τω βυμμέτρως των υπαρχόντων απολαυειν Ρ. 260, 19. Λιωτογένεος] βάβββΙϋΓ Λιωτογενεος. ςυοά ΟίΐΙβΚοπιβ 3ά ΑηΙοη. V, 21 ρτοοβηΐβ ΟαΊδΓοΓάο βχίδΙίηιβοβΐ, ηοιηβπ ηυίιΐδ ΡγΙη3§ΌΓβί Διογένης δοπβθηάϋπι βδ8β, θγγοηειιηι ββί. Λιωτογένης οοηδίαηβ εβί ΙίοΓΟΓυηι ϊοπρίαι-α > 3ραά δίοο. ΡΙογ. V, 69. ΧΙΛΙΙ, 95 εΙ 130 ίΐεπι ίη Εεΐ. Ρηγδ. I, 7, 10. ηοηίθη ηοο »ά δίωτος ΓβΓβΓΡΠίΙυηι , ηοο πιβ^ϊβ ιτιίΓαηι νίάεπ ροΐββΐ, ςαβπι β. ο. Κάτνλος, Κάν&αρος, Κάδος, Κυα9ος, Κυμβας, Κω&ων 3ΐί3(]αβ ηοηιίηβ α νβδίδ ροΙ»ΙοΡ. 262, 5. ανταύτω] δοποεηοΊιιη ιιβίςυο αυταυτώ, υΐ ηβοβΐ η. 1. νίηά. αντ' αυτω Τγϊιιο. οΓ. ΑΙίΓεηδ άί&Ι. άοτ. ρ. 275 18. κοινωνατικος] ίΐ3 ΟηίϋΓοΓάϋδ, κοινωνικώς ναΐ^ο, κοινωνψικος ΑΒ, κοινωνατικως νεί κοινωνατικός Οίεβη. πι., κοινωνακδς Τπηο., ςιιοά βχ κοινανικος οΓΐιιηι νίάεΐιιι·. οΓ. ςωβ βαρΓα ρ. XXXVII άίοΙα 8υηΙ 31. δικαιότατον] δι καιότατος ηΐ3ΐίπι ϊ. ε. δικαιοτητος Ρ. 263 , 5. πραγματωδεως ] Ιιοο ροβυί ρΓο πραγματιωδώς. άβ!)β1)ΑΓη πραγματειωδέως 7. τενζεται] τενξεΐται πιαΙίιη 11. ευεργεαίας] 83ηαιη εβί 12. ακολαΰίας] δοηοεηάϋΐη β π\ΆΤξ. Οεβη. κολάαιος ίπιταδενΰιος] Ηοο ροβαί β οοηϊθοΙαΓϋ ΒαάηΒηιί, ΓβοΙβ 1ΐΙ)Η επιταχνΰιος, φιοά (Ιβ οβίβπίαΐβ ίηΐ8ΓρΓβΐ3Π ΙίοεΙ, (}υα ίη τεουδ α^οηάίβ αΐίΙϋΓ ρπηοερδ; γοοΙϊογ ηοηιίηίβ δοπρΐυΐ'3 ΓοΓίαβδβ εδί ίπι· ταχυνΰις, υΐ πάχυνΰις ΓογπιβΙιιγ 3 παχύνω, &έρμανΰις α θερμαίνω: δβά ίη 3ΐϋδ ςυοηυβ ηοηιίηίου.8 ν 8ΐΛΐΓ3ηίΙηΓ 25. 26. τοις απολαΰΰτοις ] τοις άπολανΰτικοΐςΊ 3η ταϊς άκολανδίαι"! Ρ. 264, 20. δεϊ δε] ηιαϋΓη #« <$' ϊτι Ρ. 265, 16. ίν χρόνω] ηοο »Γιο3 ίγχρόνω βοπρδίβδβ οβΙβηιΓιΙ Ζοη3Γ38 'Εγχρόνφ, ον το είναι μετρψον ΰπο χρόνου 20. νενομίχ&αι] νενομικται δαδρίο3ΐ)3Γ; ΙίοΓαΓΪαβ ΓοΓίαδδβ νενόμιχ&αι νοίϋίΐ ί. β. νενομικται , ρ,ϋββ


Γ,ΧΧ

ΑϋϋΕΝΟΑ ΑΌ νΟΙ,. Π.

ρΙβ&βΪΕΐ Γογπι3 681, υΐ ^■θ'οί ρΓΟ ίχτός. οΓ. &ά ΑΙοίρΗπ ρ. 124 Ρ. 266 , 12. χαι οΐχηότατον Ιν γενοϊν] οΐχηότατα έγγενη"! ρΓΰρΙβΓ παίχιταΐβτπ α^βηϊΐαΐεηι 15. άαπάξεται] ΓοΓίίΐδδβ φαντάζεται, Ιβοαηαπι 9α1βηι, ςααπι ϊηάίο&νί, βαρρΙβΓβ ϋοβ&'ιΐ νβΓοίδ ο τε άλιος τά τ απλανέα άβτρα 19. 20. εν τε — τώ χρέββονος] ΓβοΙίυδ ρ. 248, 6. ίν τα — τω χρέβαονι Ρ. 267, 1. 2. προς αντάν] δοπββηάυπι προς (ποτ') ανγάν, Άΐ δβςαβηΐία ηοηάαηη βχρβάίνϊ 9. των άντιαβάντων ενιοι μιαροί τώς αντιάξαντας αντοϊς] Ιιαβο νβΓ&α ΐηΙβΐΐε^ΐ ροΙβΓυηΙ βίο οοιτβοΐα: των άχταΰάντων ενιοι ίμίαναν τώς άντιάξαντας. άβ νβΓβο άχτάξειν ροβΐ βϋοβ (ϋχΊΙ Οοββΐιΐδ Μηβπι. VI ρ. 111. 29. χα] δοποβηάαίη γα οαπι ΟοββΙο Ρ. 268, 21. εΐπερ βωξοιτο] αοΑΑ. άποβώξοιτο ί. β. αϊ πως βωξοιτο 29. οποία] ιϊιηΙϊιτι οποία Ρ. 269, 3. χρηβεται δ' ονδενος] δ' οπι. νΐηά. βΐ Τγ. ; Ιιϊηο νίάβ Εΐη ΙοΙυβ Ιοοϋδ βχρβάϊΙίοΓ &Β.Ι βίο δοπρίαβ : μια γαρ άρετα προς το αρχεν αν&ρώπων (άλλων ?) χαΐ προς τον αντώ βίον χρήΰεται , [οτ3<ϊέν] ονδενος δι 'ενδειαν ποτιλαμβάνων 6. αυτάρχως] πιαίίπι ανταρχέως 8. διεξα γωγών] ίοτΙ&&56 βΐ Ηίο βΐ ρ. 266, 17. ρΓ&βδίβΙ' διαγωγ.άν 9. χαΐ άτερα αν] ηϊΜΙ ιηυΐ&ηάυιτι ηίβϊ αν ϊη αί Ρ. 270, 17. ίχφύει] Ιϊον'ι έχφνη , ηαοά ηβδοϊο ειπ Γβνο03η<3ιιιη βίΐ; Ιυπι ρΓΟ οίχεΰΰα ΓβοΙβ βίηβ άαΙ)ϊο Οββηβπΐδ οίχεναι, βΐ 19. Νβυοίίίιΐδ άναπληροΐ τι των — νβτερονντι Ρ. 275, 2. μεν ούν ονδ1] ηιαϋπι μεν ονχ οαπι Α 31. πρεπόντων] ίοτί. βχοϊάίΐ διδαχτιχω Ρ. 276, 6. 7. έξαρχεΐ γαρ χαϊ το των φίλων] Α ρ. μ. φιΙοΰόφων, υηάβ ΗίΓδοΙή^ ίξαρχεϊ γαρ τω φιλοβόφφ, νβΐ Ιξαρχεϊ γαρ το ολίγων, β&πά ββΐ βοϋΐα ΙβοΙίο, βΐ φίλοι άβ Γβ§Ίδ βιηϊοϊδ βΐ ηιίηίδίπδ ϊηΐβΐΐθ^βηάιιιη Ρ. 280, 15. ΰπαχονονβας] νπαχονονβας βοΓ. βχ ΑΒ Ρ. 286, 14. 15. δωμάτιον. εϊτα δύναται — φενγων;] βοποβηάιιΐϊΐ νίάβΙϋΓ δωμάτων, είτα [εις αδον ον γαρ] δύ ναται — φενγων. Ρ. 287, 13. Ιβάβταβας] ΓογΙ. έβάβταξες Ρ. 297, 25. μηννβαι,] ρυηοίπιη ροηβ ρΓΟ οοηιπίΕΐΙβ Ρ. 311, 17. φρένας] χέραςΊ 23. το νέον άπαν] άπαν το νέονΊ. 25. μη τοντο βλέψης] ΟοββΙιΐδ μη τοντο μέμ


ΑΟϋΕΚϋΑ ΑΌ νΟΙ,. II.

1ΧΧΙ

ψ»;σθ', εΐ αΙΙβΓο νεΓδίι «V εύ. ροΙεΓ&Ι βΐϊαιτι μη τοϋτ' έΐέγξης, ββά ν. ΗϊδΙ. οοηι. ρ. 295. βί Αάά. β.<1 οοηι. §Γ3βο. ρ. ΟΟΙΧΧν 26. φερώ] ΙΆή ίρώ, ΓβοΙβ ΟοοεΙιιβ λεγα» Ρ. 314, 2. θανάτου μισθοφόρων] δοπΙ>βη<1ιιΐϊΐ ουηι 0ο1)βΙο θανατά μιβ&οφόρος Ρ. 316, 25. βτρατενμαχος] ψιοά 8ϋ8ρίο3ΐιΐ8 8υπι ίη δβςαβηΐίδ νβΓβαβ α δίοΐιαβο οηιϊδδϊ ίηϊΐίο Γαϊβββ δειλον, ηοη Εάηιοάυηι ρι-ο&αΐηΐίδ οοηίβοΙιίΓα εβί; ΓοΗ&δδβ Ευπρϊάβδ βτρατηγών μνρίον βτρατενματος βοΓΪρββΓβΙ ηβε δεηΐεηΐίει : ρατυα (οτΙίΒφιβ αττησΙΟΓΗΜ ίηαηπε ρταΒΒίαΙ ΙοΙο ϊτηρβΓαίοηιτη βχβηίΐα Ρ. 317, 8. τοΐς πράγμαβιν] ρΓαββ^β ηυπιεπιηι 14 & βί οοΓΓΪ^β Τοΐς ρΓΟ τοις Ρ. 334, 20. ον παβαν ποιώ την γην] αΓίίοαΙαηι ομιϊ Γεπ'ϊ ηοη ροδββ νΐάίΐ Ηεηνβι-άεη οοηίβοΐΐ τινά γην. δβά τινά Ία νβΓβιΐδ ΐηΐΐΐο ηοη ΓεεΙε ροηίΙαΓ; ηιίηΐ ΐη ιηεηΐεπι νεηίΐ Μεηβηάπιπι άεάϊδδε ουχί πάν ηοιώ γηδιον. ηίηιίπιηι βειϊρΐυιη βτ&ί γηΐ, ψιοά ο\ιαι ίη γην αβϋδβεΐ, δϋπ&Εΐ αιΊίοαΙαιη αοΜε1>αΙ βί ου πάβαν δοπββοαΐ Ρ,. 337, 6. δη] ϋϋπ δέ, ίΐΐαά ί&ιη ΡββΓΐ1ΐ3ΐηρ 11. ταντα] οοηΐβοί πάντα, βί νοίαϊΐ εΙί»ηι ΗίΓδοηϊ§ 24. τί] τε Ιΐοπ," οοΓΓβχΐΙ βύβΧίι Οββίϊαβ ειρυ<1 ΡεεΗΙίαπιρ Ρ. 340, 2. ουμμίαγης] Ιγρο§ι·8ρηϊ βΓΓΟΓβ εχ Ιίη. 4 γθρβΐϊΐαηι άείε ; οβίβηιπι οηιηία ΐβία ϊηάβ & ρ. 339, 26 — 340, 5. ίηβφΐί ίηΙβΓροΙαΙοπδ ββββ, ηιιηο ιηίηί εειΊηιη νίάεΙιΐΓ Ρ. 344, 11. ρήμα] ηοε ρΓαβοβρίΙ ϋοοπιβιΐδ 19. ίταιρικόν] ί. β. φύ ΙίοεηΙβΓ βατή ατηΐοΐε β»εεΙ; ΓπιβίΓίΐ ΗΪΓδοηί^ έτερον Ρ. 347, 22. μεγάλην] μεγαλοπρεπή ΗΪΓδοηία; Ρ. 348, 28. η 'χέρδαναν] άχέρδαναν ΓβςυΪΓΟ Ρ. 349 , 29. τρίβμακαρ η] ΟαΙΠαυιοΙιαδ βοπρδίΐ ορϊηοΓ τρίβμακαρ η πανρων όλβιος εΟΟι μέτα. ίη δο,η. έαφκίΰατο «ΙβΓβηάϊ ροδδθ νίάβΙαΓ Ρ. 363, 9. Ι'σωσα] ίγωδαΊ Ρ. 370, 25. άείδει] δοποεηάαπι άείδω ουηι ΟοοεΙο 27. ψδά] ΙΓΓδϊηαδ ανδά Ρ. 373, 16. χαράβοει] ταράαβει αΐϊββ, <ρο<3 ρπΛυηι Ρ. 374, 11. ΰννίραβ&αι] ίιαο ΰυναρία&αι, άβ ψχο άϊοΐυιη αά Βυεοΐ. £Γ&εο. ρ. 423. 495 . Ρ. 375, 17. η αγαπωμενη] νίχ άυοίυπ) ββββ ροΐββί ςαίη ΟβηιοοΓΪΙαδ δΟΓΪρββπΙ ερατικήν μέμψιν η εννη λύει


Ι,ΧΧΙΙ

ΑΌϋΕΝϋΑ Αϋ ΥΟΙί. II.

Ρ. 376 , 4. ε'νδο9ιν] ϊΙει βΐι&νη ΟοοβΙιΐδ ηυρβΓ, ηβδοίαβ 1ΐ3ηο ΒοΓνίΙΙίί βτηβηάδΐίοηβπι βδββ; αϊ ροΐβπί βαάοπ) ρτοοίΐΙηΚΙαΙβ εΓΐΒπι αντό&εν οοηϊοϊ Ρ. 377, 4. ίτοίμω] 'ύ& Ίάιά &η1β ΕωρβΓϊαιη "^γΙΙβηβίΐοη'ιαβ Ρ. 385, 1. &νραίοις την χάριν ποιονμε&α] ϋίο^βηβδ, 8βιι ροΐίυδ ϋϊθ£ΐβο§βηβδ, βοπρδβΓαΙ ορϊηοΓ &νραίοις πρός χάριν πονονμε&α. δυηΐ πιαΓιβΓΪ8 νοΛι» αα&β ορίίηιβ ΠΙαβίΓαΙ ίγδίαδ δίοοίΐβϊ ΙΊογ. Ι,Χνίυ, 16 Γ η γαρ αν ήμερα γννη προδώ το βώμα και την τάξιν λίπη της αίδονς, εν&έως παραλλάττει των φρενών, ωΰτε νομίξειν τονς μεν οικείους εχ&ρονς, τονς <$' αλλότριους πιβτονς. Ρ. 387, 5. άρρενας] \α\ο άρβενας 11. οογγ. ώ$ 26. ευλόγως] βοιϊρδ'ι εν λόγων, ΐϊΐ&Ιίιη ηαηο και τοις ενλόγοις καΙ τοις κακώς φρονοϋβιν Ρ. 388 , 21. δριμΰλα] τβοΐβ- ίοπη&Ιαηι θδδβ άοοβΐ ρπαβΙβΓ &Ιί& ηοπιβη Ήδνλος &1> ηδνς, Θραβνλος Ά &ραους Γογηι»1αηι : ίηειίβ ΗΪΓ8θϊιί§· αίμνλα οοηίβοίΐ, δριμνλος '^ταβοαΓη* βδδβ ηβ^αηβ · ■ Ρ. 389, 20. οογγ. πρόφ Ρ. 391, 10. 0οι ΰτρατιωτης} βοι ϊβΌς ΰτρατιώτηςΊ 23. νουν] νόαον βοποβηάαπι οαηι ΟοοβΙο Ρ. 402 , 3. ποιοΰβιν] Ιιοο ίοΓίββδβ άβίβηάαπι βΐ πιοχ 8θπΙ)θηάαηι ψαυοντες η βνναπτονβι τας ψυχας; * Ρ. 404, 3. εν 'ε'ρξαντες] ρπΛο ηαηο ςαοά οοηϊβοί βΐ ροΓδρίοαβ νίηά. οχηϊοβΐ ενεργετίί-αντες, ςαοά1 &ο ευεργέτης ΓοΓπίΕΐΙαιη βδΐ αϊ βωκρατίξειν Ά Σωκράτης 20. ϊη »ηηο1»Ιϊοηβ ρΓΟ ποτοπτίλλονται οογγ. ποτοπτιλλομενοις 22. καν] κα'* 26. εϊμεν αυτός] πιβίίαδ αυτός εϊμεν 28. οοΓΓ^ταμαντώ ατρεχώς] Ια\ο άτρεχεως Ρ. 407, 25. ίπαίνον] ηϊηίΐ ηαηο ηιιιΐο 29. ϊη ηοΐ» οογγ. τρίτον ρΓΟ τρίτος 31. ίπιπολν] δοπΐ). βχ πιαΓ^. Οββη. έπιτοπολν άλλο] άλλο μάλλον! »η πιοχ ΰνγγενέατερ'ον ? Ρ. 408, 1. παίδευμα] ββηαβ βπΐ Ιοοαβ, βί δοπρδβπβ η παίδευμα, ηοη αΐια Γβ /ιοηίηιιτη οηιη άϋ$ οορηαΐϊοηβηι β/~βοϊ φιαιη αηίηιϊ αιΙΙιι τών μεν αφρόνων] μεν Γβάαηά!»!, ΓθΓΐ»88β τών κενοφρόνων , νοί τών μη έμφρόνων 3. εί ναι· ανδρία γαρ κάλλους ελαχιν έ'παινον] ηοη νΪΓίαΙϊβ, δβά


ΑβϋΕΝϋΑ ΑΌ νΟΙ,. III.

Ι,ΧΧΙΙΙ

9ΐ3ΐυ&β νβΐ ρίοΐ&β ΐη1)α1ηο ριιίοπίϋάίηειη οοπιπιεπιοΓβπ βχρβοίθδ, ςυαΓβ οοηϊοίαπι είναι• [και] ανδριας γαρ — ΙτΓ«ίνον. οΓ. ΡΗίΙεπιο 8ΐοβ. Ι,Χν, 5 : οντ ανδριαντος γαρ καλώς πεπλαΰμένον, αν μη τον αΐΰδηβομενον η τέχνη λάβη. 6. γεγενήα&αι] Γθγγϊ ροίεβΐ 9. ρενμα] ΓοΓίββδβ πνεύμα «ογϊβεηάαπι εοΐΐ. Απβίοΐείε άβ ιηυιιάο ρ. 394, 10: αηρ — όατις άμα και πνεΰμα λέγεται, λέγεται δε πνεύμα και έτέρως η τε έν φντοΐς και ξώοις και δια πάντων διηκονΰα έμψυχος τε και γόνιμος ονοία. Γβΐίηϋοπιηπ ίπιρει•Γβοΐ3 εβί δεηΐεηΐί», υΐ ροδί μετηγμένον Εΐΐίηαϊά βχεΐάίδδε νίθβίΐΙυΓ.

ΑϋϋΕΝϋΑ Αϋ \01. III. Ρ. 3, 2. καλώς] εχοϊάίΐ οοηιπια ροδί καλώς, υΐ 12. ροβΐ ποινην Ρ• 5, 13. τή πάλει οίκον περιβλητέον] οΓβάο ίκΙΗαο νποβλητέον βΐ ίη βηη. •υΛθ(3ολή? ρπ> περιβολής Ιε^εικίαπι Θ88β, ηεο πιονβηΐ πιο ηιΐ3β ΙοουΙϊοηίδ οίκον περιβάλλεα&αι βχβπιρίΒ ΕΐΙΙιιϋΙ λνγΙΐΡη!)3θΙιΐα8 3(1 ΡΙαΙ. ρ. 99 β. «ΐί βη'ιιτι άοτηητη οντοχιτηάατβ ΓβοΙϊδδίπιβ άίβίαπι, αϊ υ,τΗ άοτηντη ήτοιιτηάατε ίηβρίαπι β8ΐ 19. 20. μόνον] μόνων ΗίΓ3θίιί§ίιΐ3 Ρ. 6, 31. άδικώτερος] δικαιότερος ΗιγβοΙιΊ^ Ρ. 20, 13. ει<ϊώ$,] άβΐβ οοπιπίίΐ 26. 27. έηαιδοποίηΰεν] έπαιδοποιήβατο ΗΪΓδθ1ι*駕 Ρ. 21, 1. όνεϊται] ν. Ι,οβεοΐί. »<1 ΒαΙΙπιαηηί Οβιτιπι. II ρ. 256. 14. τα πάντων έπιτηδειότερα] δη παβών έπιτηδειοτέρα ΗΐΓ8θΗϊ§• Ρ. 23, 7. των προΰδοκωμένων] ν. &ά IV ρ. 39, 21 21. 22. Λίβχράν — μααώμενος] ηοη ετβοΐο Ιι&βο ΓβοΙβ ΗεηνεΓόΙεηυηι ίηΙβΓ οοΙΙοηιιβηΙβδ ρβΓδοηββ άίδίπβυίβδβ βίο, αϊ νεΛ» άλλα πλουβίαν πΐΒΠΙϋδ άίχεπί; α. κά&ενδε οτάίΐατ αροάοδίδ, ηο(3 άϊΰβηάί ΓοΓπια, (μι» β. ο. αΙϊΙιΐΓ Αηίΐχβικίπάεβ αραά 8ΐοΙ)8βϋπι Ι-Χ, 1, 9—12. Ρ. 26, 29. 'έκαβτος] έκάτερος ΓβοΙβ ΡβειΊΙί βπιρ Μαβοη .ρ. 355 Ρ. 29, 20. τον ίδιον — εκμα&όντα ούτω πειραα&αι] ΙΐΕίεο ΓβοΙϊϋδ ΒΟΓίρίΕΐ δυηΐ ρ. 144, 4. 23. άπολίπτι] ίλλίπη ΗίΓδοΙιϊ^ ατάαιν] τάβιν ΓβοΙβ εΙΙργο Ιοεο, «Ι ΐηάϊοβνϊ ρΓ3βΓ. αά νοί. III ρ. IX. &1ςαβ ίΐ3 εΐίαιτι ΗΊγ3οΗϊ§24. ■ψνχάς] \β§. τνχας οααι ΗίΓ8θΙιί§ίο


Ι,ΧΧΐν

ΑϋϋΕΝΟΑ Αϋ νΟΓ,. III.

\ Ρ. 31, 2. αχαιός] αη βτνγνός ? 6. άρα] ΓοΓίΕίδδβ βχ ν ϊ. β. μόνον οοιτυρίαιη Ρ. 32, 11. ει πολιτικός] τον ηατε'ρα ειηΐε Ιιαεο εχοίάΪ35β βυβρίοειΙαΓ Ηίι•8θ1ιϊ§; δϊπιϊΙίΙβΓ ε§Ό ο μεν πατήρ δϊνβ ηιειίίδ τοΰ μεν πατρός 15. ανντρεφεται] βνντε&ραπται ΗΪΓβοΙιί^ , ρΓ&βδΙαΙ ΓοΓΐα88β ϋνναναατρίφεται. νϊχ εηϊπι βϋα ουπι ιικιΙγθ βνντρεφεΰ&αι άίοί ροίοδί 16. χαι τον] χα\ γαρ τον ΗΪΓδοηί§, ςαοςΐ ρνειεδίΕΐΙ ηοβίΓ&ε οοηίεοΙιΐΓ&β Ρ. 39, 5. χρή^τ] οογγ. %ρηΟ& Ρ. 42, 5. χαχίων αλοχον] ηιεπίο Νδαοΐνίαηι Επγ. Γγ. 550 αάνβΓίϊΙ ρβηαΙΓιπιαο οοπηρείΓειΙίνϊ οοιτβρίϊο, <μι& ηβ ίη αη&ραεδίίβ ςιπάεπι ΐΓει^ΐοί υβί βιιηΐ; ηοη ΟΓεάο Ιαιηβη χαχίων, ςαοά ρΓορΙβΓ χάχιβτος ΓβΓβ ηεθ8883πιΐΓη ββί, οοΓΓορΙασι εβδβ ; 8ΐο φΐϊβ ρΓΒβδΙβΙ ηοη οηιίδϊβδβ αΐίηΐίίά 8ΐο1)3θαηα, Ευπρϊάβιη αιιΐβιη αΐϊφΐίιΐ ίη Ιΐίΐηο δβηΐεηΐϊαιη δοπρδϊδδε : πάαα χαχίων αλοχος [γαρ εφν, νβΐ γαμέτου] χαν ο χαχιβτος γημη την ενδοχιμονΰαν. Ρ. 49, 14. όβτις ανν γνναιχι πέλεται] ροβδίδ εΙΪΕΐιη οοηϊοεΓε Όβτιΰοϋν (— ων) γνναιχι τέρπεται Ρ. 56, 18. 9νραξ'] δώραΰ* Ηεηνεπίεη Ρ. 57, 11. ίρωτη&εΐαα] εχοϊάίδδε νίάεΙαΓ νπό τίνος, ηΐδΐ τις ροβΐ πώς βάάεηάαηι Ρ. 64, 27. πράττεν εν τ είδος] πράτόν τε χνδος ΗαιιρΙϊϋδ νεΓΪδδίιηε Ρ. 65, 6. φενί-εται] ροϋϋδ φενξεΐται, εΐ εοάεηι ηιοάο ϊη δβςς. 16. ανταν] ϊπιο ανταν 80. ταν ποτώπα 18. τας }Ί)ναΓ»θ!? τας δάμοτελέας &νβίας] βεοίηδΐ τας γνναΐχας εΐ &νβίας άε ηιοο αάάίάί; βεά ρΓΟ τας γνναΐχας ίοΓί. ταν γνναϊχα βοποεηάαηι ; 3.1 ρΓαεβΙβΙ ςυοά ηιιηο Ηαΐηιίαπι οοηϊβ01838 νίάεο τας &νΰίαςταςδαμοτελέας. ίάεηι εΐϊαηι &υηπο~ λονΰαν ρΓαεοερϊΙ. 27. ματρωαΰμών] νοίεδαπι ματρωαΟμών , υΐ εΐίαηι ρ. 64, 4. δΟΓΪοεηάηηι 28. τας πόλιος] αηΐε απερνχει ΐΓαηβροηεηάα δϋδρΐο&Ιαβ δυηι, ειίςυο βίο εΐίειιη ΗίΓδοηί^, ςαϊ τας γνναΐχας, ουΐ τας ϋνΰΐας βυ&δΐϊΐϋεηάιιιη οοηίεοϊ , ίηίαοΐαηι ΓεϋφΐίΙ ; άΙ Ιανη ταύτας ηϊΐ ηαδεί φΐο ΓβΓοπιΙιιγ: ροίεβΐ Ιβηιβη ίαοίΐίϋδ Ιοουδ εχρεάίπ, υΐ ταντα δοτΐϋειΙαΓ ρηο ταντας Ρ. 66, 3• τα εν αντί]] οοΓπιρΙαηι βδΐ; ειά ην μεν εχτ}


ΑΌϋΕΝΟΑ Αϋ νΟΙ^. ΙΠ.

Ι,ΧΧν

ίΐΛίΐκΙίοικΙα αροάοδίδ ύεηε βεΐ, υΐ ίη ϋΐο Μβηαικίπ ει μεν πόρον (χεις, ιΐ δε μη βίο. 17. και ου] ου χαΙΊ Ρ. 67, 17. ΓβοΙβ (μιίάβιτι αάάίάί.βχ Α νβΓίιει αλλ — Ιμνημονεύσαμεν , »1 Ιαβυηαιτι οιιγ ίηάίο&Γβηι ηυΐΐα οαιίδα βηιΐ: οοηίϋη^θηθα βηϊιη ηειβο οαπι δβηαβηΐϊ βββΓιοηβ »ά ϋΐιυΓη ίΪΒ^ηιβηΙυηι , άβίβΐίδ νβιΊ)ίδ Ιν ταυτω. ορίίπιβ βηϊιη Ηίίβο 'ύα. οοΗαβΓβηΙ : αλλ έπεϊ των σφόδρα πενήτων ίμνημονενΰαμεν, μη λαν&ανέτω βε η γυνή, ίη αηί&ιΐδ ρΓ&βΙβΓβίΐ δέ αηΐβ βε βχραηχί. Ρ. 68, 16. τοιίτω] τούτων ? 25. λόγον] ηοο-ΐη βοά. Α 1. 26. ροδί τίνα 1β§ί &ηηοΙ»νίΙ ΟβίδΓοΓίΙιΐδ ίη αάάβηάίδ 28. πάντως] δβπρδί πάντας, ηιβίίιΐδ Ιαοοβδίιΐδ πάντα 30. τούτων] όντως τούτων ΑΒ, τούτων ούτως ΗΪΓδοΙιϊ^ λνβιτελέΰτερον] λυσιτελές ερώ βιΐδρϊοαίΰδ βιιιη, ΗίΓ8θ1ιΐ£ λυβιτελες Ρ. 69, 11. ου] ββδηβπιηι μόνον βάάβηίβηι δβφΐίΙαΓ Ηϊγδβηίβ^, <1ιιϊ βίΒΐίηι ΓβοΙβ βοπρβίΐ αλλ ων ουδέ νανίσχων] Ιιοβ αηΐβ Ι&βοοδίυηι ΓβροβαϊΙ ί»πι Οαβαα&οηιΐδ 28. άξιον] άιπάξιον ΗΐΓ8οη'ΐ£, άβίβΐίδ νβΓ&ίδ άγα&όν τε χαΐ πολλού λόγου Ρ. 72, 24. χυσιν — πλείστον] φυσιν — πλείστους ΗίΓΒοΙπί»-; δαηίδδϊηι» βδΐ βάίΐ» ΙβοΙίο. βΓ. ϊπΓγε ρ. 129, 1. Ρ. ν73, 5. μένειν έν αυτω] διαμένειν δΐιΜαΙίδ νβΓ&ίδ εν αυτω ΗίΓδοηί^ Ρ. 75, 7. ίη αηηοΐαΐΐοηβ ϊηΙβΓ τοϋ βΐ εύπαιδος βχβίάίΐ μη Ρ. 77, 24. δοχεΐ] ΓβοΙίϋδ δοχέει 28. χτάβ&αι] ίη »ηηοΐ£ΐΙίοηβ οογγ. οβίειπή βΓΓΟΓβηι ποιήσασ&αι Ρ. 78, 5. εΰτι τον παϊδα λαβεειν χατα&ύμιον] ΑΒ ηιίια ναπβίδΐθ λίτον ρΓο εατι τόν. παπί ββπρδίΐ ϋβηιοοπίιΐδ λιτον. παΐδα λαβεειν χα\ χατα&ύμιονΊ ι. β. εχορίαίιιτη ριιβηιηι αηίιηοφιε ίΐιο (/ταίητη. Ηβδγβηίηδ Αιτην, την λιτανευτην. Ευδίδΐΐιίϋδ Ρπ>οβηι. Ρίηά. ρ. 8: λιτήν ηώ την ενχταίαν. ροβϋβ» Ηβες νοχ βδΐ, δβά αα&β ΒβηιοοτίΙιιηι ηοη άβάβββ&ΐ. 16. σμικρά £τ)] ίΐα οοιτβχί βάίΐϋηι σμιχρας'. ϊάβηι ίίηι 8οη£ΐβΓβπΐδ Μβίβί. ρ. 70 (ηίδί φΐοά σμικρά η δοπρδίΐ), δεά ΙβηιβΓβ δρΓβνίΙ

Ρ. 80, 23. Μαχρού] ΓβοΙίαδ Μάχρου, υΐ ίαηι πιοηυί; ηοιηϊηίβ Μάχερ βχβηιρίαηι βδί »ρικ1 ΡΙαΙαΓοηαηι V. ΟίοβΓ. 9.


Ι,ΧΧνί

ΑϋΟΕΝΌΑ ΑΌ νοί.. III.

Ρ. 82, 17. 18. οβτις — των θεών] Ιι&βο ΓοΓίίΐδδε α ρΓ3βοβάβηΐΊΙιυβ ΑηΙίρη»ηίδ νεΓδίουβ 8βρ3Γαηάα δΐιηΐ; ρΓΟ κατ£φρόνηαε ΓογΙ. καταφρονηβαι 23. οογγ. δίκαιον εβτι Ρ. 84, 17. τάς χάριτος] άβΜαβ ρταϋαί; ΙτηδίΓει οογγϊ^Ί νοίυϊΐ Οοηϊη§Ίοη Ρ. 86, 20. ενφράναιτ αν] πιαϋίτι ενφραναι αν νβΐ εΰφράναι [δνναι]τ αν Ρ. 88, 10. 11. παρααχευάζοντα. το μενειν] δΟΠΟθηάϋΓη παραΰκενάξοντα τω ίμμενειν οοΙΙ. ΙβΓηΜίοηο V. ΡγΙη. 17δ. 14. αμελονντι] άμείεΐν ΗίΓδοηί^ϊιΐδ, υΐ ίηίτει εβί ρ. 94, 32. 28. &ρε•ψαμένων] &ρεψάντων ΗίΓδοηί£ Ρ. 90, 7. τοντεων] ίη αηηοΐίΐΐίυηβ αά η. 1. ρΓΟ τοντίω οογγ. τοντω εΐ αά 12. έναψάμενος ρπ> ίνα-ψάμενα Ρ. 94, 8. 9. πατρϊ τω ανδρώπω] πατρί αν&ρώπω ΗΪΓδοηϊ^ Ρ. 9δ . 24. πο&εινώ] βεοΐαβίΐ Κοβηϊακ Ρ. 106, 17. αλόντος] ΗίΓδοηί^ άλώναι Ρ. 107, 24. ει] ειδότας ΗΪΓ5θ1ιϊ§• Ρ. 108, 9. κρος τον περί ούβίας] ηαηο δβηυηι ραίο εΐ δυρρίεηάαπι λόγον ϊ. β. οοηΐτα εο$ φή άβ τεηιτη βΒΒβηΙϊα άί$ρηίατε εαίαρηηί; εοηΓΐΓπΐ3ΐ Ιιαηο ΓαΙϊοηεπι ΐρβίαδ εοΐο^ίΐε ΛΓ^αιηβηΙαπι Ρ. 114, 9• 10. διερεννηοας δεόντως το ζνλινον τείχος] ηίΗΐΙ βυρεΓίΙαί ϊη ηίδ βΓΪΙ δ.ϊ διενκρινηβας δΟπβαΙϋΓ ρΓο διερεννήβας Ρ. 123, 11. 12. ίκμελεϊ] Β ήΛμίλ«,ΗίΓδοηΐ§• αμβλεία ίηαΙϋί εοηϊεείαπι Ρ. 127, 23. το τον Σωχράτονς] ηοη δοοΓαΙΐ βεά Ειιοΐίάί δοοΓαϋεο άίοΐιιιη ΙτϊΙ>αίΙαΓ » ΡΙιιΙαΓοηο Μογ. ρ. 489 (1. δίνε Εψαά 8ΐοΙ)3βαΓη ηοο ϊρβο Ιίΐιιΐο η. 15. οΐ ίη Είοπί. Μοη»ο. ρ. 274, 27. ΓοΓβαη ϊ§•'ιίιΐΓ ΗίεΓοοΙεβ δοπρδεΓΕίΙ τό [Ενκλείδον] τον Σωκρατικού Ρ. 132, 30. ανντνγχάνοντί] Ιντνγχάνοντα Ηϊγ50Γιϊ§• Ρ. 139, 31. κατά νόμον γίγνεται] ρο8ΐ ηαβο βχοϊοΐϊΐ ορίηοΓ ο ίέ κατά φνβιν Ρ. 140, 2. ούίί] ϊΐα δοπίιεηάϋηι εβδε ρΓΟ ο^ ο ν'κϋΐ εΐίαηι ΗίΓδοηί^; ρΓ»εΙεΓ83 ίη δθφίεηΐίοιίδ αϋοιιοί άεδϊάβΓβΙϋΓ αεευΓβΙίοΓ του κατά νόμον δονίον άεΓιηϋίο. Ρ. 143, 3. ό κόβμος] Ό άβίεΐ ΗίΓδοηί^, φΐϊ ϊη δεςο,.


ΑηϋΕΝϋΑ ΑΌ νθί. III.

Ι,ΧΧΥΙΙ

ανντεταγμένας 10. αρχη] άρχαν δάάϊΐ ΗΪΓδοηϊ§ 17- 19. των γ.] Ίιπο ταν γ. Ρ. 144, 7. απολίπη] έλλίπη ΗΐΓβοΙιϊ^ 9. ψυχάς] τυχας ΓβοΙε ΗΪΓδοηί^ 17. πρωτοννμφεντοι] δβηδΠδ ΓβςυΐΓβΓβ νίάεΙϋΓ πρωιοννμφευτοι, ηοη βηϊηι άβ ρΗτηηΐΠ ηιψΙίί $β(1 άβ τηαΧυτβ ηηρύ$ 3£ΐΙϋΓ 19. αραπαί-αί] εκάστα, ςυοά βχοϊάίδδθ δηδρϊο&Ιιΐδ δΐιηι, ΓβοΙίαδ ΓοΓίαβδβ ροηείικ ροδί ανταντας Ρ. 147 , 9· ωφεληΰει] ίΐα βοπρβί ρΓΟ ί&εληΰει νο1υίΙ(]αε ίάβπι Ι&οοβδΐαδ ΕρίδΙ. Άά δοηοτνίαπι : ΓβοΙϊυδ ΓοΓίίΐδκβ ΗίΓδοηί^ φιληθεί 24. 25. η νη Αίά\ ηαηο δοϊο Ιαοοϋϊϋ βδδβ οοηίεοίαπιηι , ηϊδί ςιιοά και νη Μα άβάϊΐ, ν. ΡεβΗΙϊ&πιρϋ ρΓ8βί. 3(1 Μαδοηϊυκι ρ. XXI Ρ. 149, 14. δεζαίμην] δοξαίμην Ιγρο£Γβρηί θγγογ ε^ βάΚΊοηϊδ Οαίδί. ίίρδϊβηδίβ; ηιοηεο ρΓορΙεΓ ΗίΓδοηί^ίαπι Ρ. 151, 4. ώς έπϊ το πλη&ος] ώς έπϊ το πλέον ηΐίΐΐο ΗΪΓβοΙιί^ ; ν. Οοιτι. §τ. III ρ. 407 29. μηδέπω Ηα οογγθχι Οοιτι. £Γ. IV ρ. 147, φΐοά ηβδοίεβαΐ ΗΪΓδοηί^, φΐί ηαηο ΐάειη οοηίβοϊΐ Ρ. 153, 21. Ζηνος] ΓοΓίείδδε γένος, οβΓίβ Ινις, α,υού Ν»υο1άιΐδ οοηίβοίΐ, ηοη Ιβ^ίΙιΐΓ ηϊδί ίη Ιγποίβ ρ»ιΊϊΙ>ϋδ Ιγ&§ΌΘ(1Ϊ£ΙΓϋΠ1 Ρ. 156, 17. ά'ρξω] αρξομαι ΗΐΓβοηϊ^ Ρ. 158 , 13. Ευγενείας] οογγ. ευγενείας Ρ. 173, 9· εχνς] ηοη μόνον ροδί 'ε'χης ΆΛΑβο&Ι ΗβπνεΓάβη ρ. 84, δβά οίμαι ροδί εΰτιν, Ιιοο ςαίάεπι ραυίΐο ΓεβΙίηαηΐίαδ; μόνον, δίνε ηιεαιη δίνε αϋαδ αάάίΐϊηιεηίαηι βδΐ, νεπιηι ραίο 17. αν&ρωπον] αν&ρώπω ΗεΓ\νβΓ(1βη Ρ. 177 , 4. η τελεϊν — η βλάβαις] ΓβοΙε ΗΪΓδθ1ιϊ§· εκτελεϊν — βλάβαις Ρ. 179, 15. άλράνονβ'] οογγ. άλφάνονβ' Ρ. 184, 22. αλνπος οικεΐν] Ιιοο ροδυί βχ ΙίΙ. 97 , 11. ρΓΟ τροφην ενοικεΐν, οαϊ τροφην ανοβος ων βυΙΐδΓιΙιιίΙ Ηίτβοηϊ^ 27. πάντας ποιεί τνφλονς βλέποντας παραλαβών Νβικίίίοδ Ρ. 186, 17· ααπερ] ΗίΓδοηίίτ ώστε βΐ ηιοχ, άείβίο ξνγον, ρτο ρ~έποντος οοηίοίΐ ρέπειν Ρ. 188, 12. έφίψι] ίΐα εΙϊίΜη ΗΐΓδοηί& ιιΐ ρ. 189, 15. μεν ρΓΟ έν


Ι,ΧΧνίΙΙ

ΑϋΒΕΝΡΑ ΑΌ ΎΟΏ. III.

Ρ. 199, 6. έχείνην] οοάά. έχείνη, ψιοά ρΓοδαπδ Ηϊγβοηϊ^ πειράται ρπ> πειραα&αι οογγ%ϊΙ Ρ. 202, 15. έχδόα&αι] εχδοϋναι ΗΪΓδεηϊ^ άείεΐίβ ςυαβ δεςαυηΙυΓ προϊχα δονς Ρ. 207, 25. άλλα των πτωχών τινά] άλλά τον πτωχον μόνον ΗβΓννβΓάβη ; ρΓαβδΙ&Γε ΟΓβιΙο φΐοά β£0 νοίαί Ρ. 210, 2. ευδαιμονών] Ιίοπ ευδαίμων Ρ. 211 , 30 βΐ 214 , 10. παραλνειν — παραλϋβαι] απολΰειν — άηολνβαι ΗίΓδοηί^ Ρ. 216 , 17. άναπεπλάκαΰι] αναλώχαβι ΙϊηδίΓ» ΗΪΓδθ1ιί£ 18. 19. Ιξάγονβιν] διάγονβιν ΟοβεΙιΐδ Μηεπι. VI ρ. 26. ϊάεηι κιοχ ον ϊηδβπΐ, ιιΐ ίρββ οοηϊεοεΓ&πι »ά 1ι. 1. Ρ. 223, 2. αν εάν η Ηεπηειηηιΐδ Οραβο. IV, 377 14. «αλί] ΓβοΙβ ΙίΙκΐ πάλιν Ρ. 225, 2. νέωτα] ά'ιχϊ άβ ηοο 8ΐηοηΊάΪ8 Ιοοο Οοπι. ^Γ3βο. IV ρ. 716. υβί 1$ &άάεηάϋΐτι βδδε οοηίεοί, α,ηοά ηαηςα^πι ίη ηειο άϊοΐίοηβ ΟΓηϊΙΙΗαΓ. ΟοοβΙϋδ βαΐβπι VI*. ρ. 63 £ΐθδ8βπΐ£ΐ ηιε ΓβδΙίΙαίβδβ άίείΐ 80ΓΪ1)βη(Ιαπΐ(ΐαβ βδδε αΓβπηαΙ ωραβι. 31 ωραΰι ηιιΐΐο υηα,ιίΕΐηι ΙεηιροΓε 6Γ3βοΐ αϋΙβΓ ηυαηι ίη ΪΓηρΓβο^ηάί ΓοΓηιυ1& μη ωραβιν ΐκοιο ΛίχβπιηΙ. βΐ ςυϊά ωυ83β ηίΐουίΐ οιιγ 1$ νέωτα ΓβίοβΓβΙ ? φΐοηίΒΐη τεοεηΙίοΓΪδ οη§Ίηϊδ δϊΐ άίοΐίο ιδία; αίο,αί ΓεβριοίΙ 8ίηιοηί<1εδ, υΐ 1. 1. άίχϊ, ηοΓίδδϊπιυηι ρΓονβΛϊϋΐη αεί γεωργός ές νέωτα πλούσιος, <\ιιοά ΓθοβηΓιοπβ οΓΪ^ϊηϊδ ββδβ υΐίηαιη ΟοβεΙιΐδ άβηιοηβίΓαδδβΙ 17. έχοντες] βϊΐΆπι ηυηο νβηιπι ραίο ίίδοντες Ρ. 232, 23. περί] \Ί\)ή πράς, φιοά ηαηο τις δοποβηάυπι νϊάβΙιΐΓ, ιιΐ νοίαϊΐ Μαΐΐίΐοηίυδ Ρ. 234, 11. 12. περιέχοντι] ηιαίϊηη παρέχοντι Ρ. 239, 24. ίλ&οντα μανία — γίγνεται] «ίιηυΐΒΐ Οο&βΙαδ 8θ ηββο ηοη ίηΙβΙΙθ^θΓβ, ηίΓηίηιπι αϊ οοηϊεοΙυΓ&πι ρι·οπιει·βΙ ΓΑοιΙβηη 8&ηβ θΐ βίβ^&ηίβηι ελ&όντε μανίαν — τίχτετον, βεά ηοη πια^ϊδ ηβοεδδ3Π£ΐιτι , ςυαηι δί ςαίβ βραά ΡΙβΙοηβηι Κερ. VIII ρ. 562 η καλλίστη πολιτεία και ο κάλλιβτος ίππος λοιπά έβτιν ημΐν διελ&εΐν <20γπ§·8Γ8 δΠδΙίηβΓβΙ λοιπώ εΰτον, νεί »ραά 8ΐοΙ>38!ΐηι Ερί. ρηγβ. II, 7, 31 έπιπλέχεται το νόημα τη διάνοια, ίλ&οντα δε δι αλλήλων μία Ιδέα έγένοντο ροηεΓεΙ έλ&όντε δι άλληλοιν — εγενέβ&ην. <1εη'κ}αε δϊ ΓβοΙε (Ιϊοί ροΐβδί ίρως τοις ε'χουσι μανία γίγνεται,


ΑϋϋΕΝϋΑ ΑΌ νΟΙ,. III.

Ι,ΧΧΙΧ

ηοη 3$δβ<ιυοΓ οιιγ λϋπη μαν/α γίγνεα9αι Γ60ΐβ άίοϊ ηοη ροΐαβπΐ. Ρ. 245 , 12. δεντέρον] δεύτερον ΓβοΙβ Ιϊ&π Ρ. 248, 13. Τροφίλον] ν. Κοβρβιυιη ΡηίΙοΙ. ΟοΙΙ. Χ ρ. 569 Ρ. 250, 17. Ιχ των Αριατοξένου Πυθαγορείου] οογγ. εχ των Λριβτοζένου πυΰαγοριχών άποφάαεων. ν. Μαηηϋ άίββ. άβ ΑνϊδΙοχβηο Ρ. 256, 16. Αντΰλλου] η»ηο Αηΐγΐϋ πιβάίοΐ βοΐο^ίΐιη άααδφΐβ δοφιβηΐθδ θχ οοά. Μοδς. βάϊάϊΐ ΟΙιπδΙ. ΓΓίά. ΜαΙΛ36Ϊ ίη Οριΐδο. Μβάίοοηιηι %τ&βο. ρ. 225, υβί ηββο βδΐ ίηΒΟΓΪρΙϊο : περί της χα& ήμέραν διαφοράς των αέρων, τοϋ αντον ίχ τοϋ αντον λόγου, ηίπύηιιη ρΓδβοβάίΙ Ιόουβ Αηΐγΐΐϊ εχ τοϋ α λογού των ί'^ω&εν προβπιπτόντων βοη&ημάτων, ααβηι 8ΐοΙ>3βιΐδ η30βΙ ίηίϊ» η. 30 ρ. 264. οοάϊοίδ ΙθοΙϊοηββ ηοη οοιτΐΓηβηιθΓ3θο ηίδΐ αυββ β<ϋΙΪ3 ρΓ3θ3ΐ3ηΙ βαΐ βϋ38 οβ 03ϋδ38 ΓηβηιοΓβΙα άί^ηβε νίάβΙηιηΙιΐΓ ; ηιβΙϊοΓβδ 80ΐϊρΙϋΓ38 ΒδΙθΓΪδΟΟ ηοΐανϊ. 18. ημ,έραν] την ημέραν * Μ (ί. β. οοά. Μοβς.) Ονν τί) ννχτϊ] μετά της νυκτός* Μ 18. 19. ό^ αυ τήν ε'φαμεν] δε και ταΰτην φαμεν Μ 22. ίοιχως] παρα πλήσιος * Μ 25. ί« άνειΰι] γαρ άνίαΰιν * Μ 28. άνΐηαιν] ανειΰινί Ρ. 257 , 3. υπνοΰν] νπνον Μ 13. τα των δυΰεντεριχών] τά οηι. Μ Ρ. 258, 18. γινόμενα] γινόμενον 19. βυΰτήναί] βυβτηβαιΊ 20. έμφανίξουβαι] ΓβοΙθ Οβδηβπιβ έμφανίζοντα 21. τάττειν] ΓογΙ. ϋάάβηάιιηι ίε? Ρ. 259, 9. ϊηδοπρίίο Ιιυίιΐδ βο1ο£3β βραά Μ&ΙΙη&βί ρ. 229 Ηίίβο βδΐ : Αντΰλλου περί τόπων. Ιχ τοϋ α' λόγου τοϋ περί βοη&ημάτων 11. υγιεινότεροι] υγιεινότατοι * Μ 13. άπω&ουμένου] ϊΐα εΐϊβπι Μ 14. 15. πάΰαις — πάοιν] ταΐς περί &ωρακα πάΰαις επιτήδειοι, λεπτοί χαϊ χεφαλή πεπον&υία χαϊ τοις αία&ητηρίοις απαβιν επιτήδειοι Μ, ρ&Γΐϊπι ββηβ ρβΓίίιη π\Ά\β 21. δει άμύζαι] διαμΰξαι β1ί»ηι Μ 22. νευριχοϊς] νευριτικοΐςΊ 22. 23. εις δρεξιν χεκακωμένοις] όρέξεΰι χεχαχωμέναις Μ 25. γε μη ελωδεις] μήτε άμπελωδεις Μ μηδέ] μήτε Μ Ρ. 260, 5. 6. τιαϊν υφεβτάηες] οηι. Μ 6. γαρ] δε Μ 8. άργιλλώδεις] αργιλωδεις * Μ οτομάχον] τόνου


Ι,ΧΧΧ

ΑΟΌΕΝϋΑ Αϋ νΟΙ. III.

Μ, φίοπιπι ιιΐΓϋΐη νβπιη βίΐ, άοοΛυηΙ ιτίθάίοοπιπι 61ϋ 10. 11. πάντες] πάντων * Μ, ηΐ οοηίβοί Ρ. 263, 12. 13. τα μεν ποιούμενα] τά μεν [ενδο&εν] ποιούμενα! 16 — 18. ε'ΰται — ωνόμααται] Ιι&βο Αηΐγΐ1ιΐ8 Ιιαυά άιιβίβ &1ίο Ιοοο ροβηβΓειΙ 17. ακριβολογία,] ριιηοΐαηι ροηβ ρΓΟ οοπιπιαίΘ, βΐ δβςυβηΙΐΒ ιΐί,ηαβ »ά ωνό μααται ρβΓ ίηΙβΓΓο§;3ΐίοηβπι βββΓ Ρ. 264, 5. ϊηβΟΓΪρΙϊο βραά ΜαΐΛίΐβί ρ. 224: έκ των ,Αντνλλου. περί της κατά μήνα των αέρων διαφοράς, εκ τον ά λόγου των ££ω&εν προοπιπτοντων βοηθημάτων 9. αυτή] αντί) Μ μηνιαίους] μηνιαίας Μ 10. ετηΰίοις] έτηβίαις 11. περικυκλεομίνας] περικυκλουμίνας * Μ 12. νεομηνίας] νουμηνίας * Μ 13. 'θ'ερμή] η οεληνη αάά. Μ 14. ΰγρότερον] ΰγρότατον Μ 17. 18. δι χοτόμου ] διχοτομίας Μ 19. ητε ] η γε * Μ 20. εως] μέχρι * Μ 21. φ&ινοπωρφ] μετοπωρω Μ 2δ. οίκ,είαν] εαυτού Μ 26. αυτά] οία. Μ 27. διερωτέρους] άει υγρότερους Μ 29. αί&ριοκοιτούντων] εν αι&ρία δια γόντων Μ ΑβΟΕΝϋΑ ΑΏ νΟΙ. IV. Ρ. 1, 10. υπέρ φόβον] υπέρφοβα Β, ςαοά νβΓαπι νίάεΐικ Ρ. 3, 20. ρ~αΰτον] Ήιεο^ηίδ λωατον 22. Σκληρίου] νϊχ ΟΓβάίοϋβ ββΐ δουΐίοη ίΐΐιιά ηοβίΐϊδίίιηιιηι ει ςυοηααπι δοΐβΓΪΕΐβ, Ϊ1δ1ί03β οοπιοβΛίαβ ειιΐ(:Ιοπ δ3ΐ'ΐ8 ΓβοβηΓι, ΙπβυΙηπι ΓυΐΒδβ ; φΐ&Γβ 8ο1βπειβ ηοπιβη α(1 »1ίααι Ιοοαιτι, φΐϊ βχοίάίΐ, ΓβΓβτβηάαηι νίάβΙαΓ Ρ. 8, 2. οκαν] ΓβοΙίαβ οκκα 15. 16. αλλά και χτήΰαα&αι και χρηΟαΰ&αί] νβιΊίει και κτηΰαβ&αι υΐροΐβ β άίΙΙο£ΓεφΙπει ηαΐα άβίβηά» οοηϊβοί; ιηαΐίιη ηαηο Ιβηί ΐΓ&ηβροβϊΐίοηβ «ΐδϋ8 δοπββΓβ και κτηΰαβ&αι άλλα και χρηβαβ&αι Ρ. 9, 18. τούτο βοά ακολουθεί] οοηίθβί τοντ' αντοβοά άκολον&εϊ , ΊΛ δ'ι οιιί αυύαοίαβ (ΙϊοΙυηι νΐάββϊΙϋΓ, ηοη ίιηρβάίο φΐοκιϊηιΐδ ΓβροηαΙυΓ τοϋτ* αυτό βοά άκολον&έν. ηοΐϋδ βδΐ ΑπδΙορΙι&ΐΗδ νβΓβυβ νββρ. 921 το πράγμα φανερόν έβτιν αύτο γαρ βοά. 20. 24. αϊτέ — ην] ρπηιο Ιοοο Ιϊ&π αϊτέ, αΙΙείΌ αί'κα, υίΓοςαβ ι) ριο ην. »η ΓβοΙβ οογΓβχβππι ηββοίο, πιει§Ϊ8 Ιειωβη ρΙβοβΓβΙ αϊ — ην. ΗίΓδθ1ιί§ίυ5 ΜίΓοηιιβ Ιοοο αί'κα — % 20. 24. 25. ούδ' άν] ΕϊΐΒοΚίξ


ΑϋΟΕΝϋΑ ΑΏ νΟΙ^. IV.

Ι,ΧΧΧΙ

ονδί χα 26. πού το] ποττο ιιιαΙίιη' 23. χα τοΰτο τις] ίΐ» βΙίΒπι ΗΪΓδοηί^ 29. 31. ον χα έίιίν«Γ0 Ηίι•8ο1ιί§; Ρ. 10, 1. ον χα ίδννατο ΗΪΓδοηϊ^ 7. μέρεα] οογγ. Ιγρ. θγγ. μίλεα 24. χαττάν] ΓβοΙβ ϋοπ καθ' αν Ρ. 11, 19. τω θάματος] άβίβΐ ΗΪΓ8οηϊ§ πάντων] απάντων ΗΪΓβοη'ι^ 28. χατ ] ποτ ΓβοΙβ ΗΪΓ8θ1ιί§• Ρ. 12 , 1. ίη βχβηιρϋδ , α,ιι&β 3.(1 Η. 1. ϊη ρι-αβΓαΙίοηβ ρ. VI οοηιροδαΐ, Ηίΐ'δοηί^ίυδ ιΛϊα,αβ ;ιοΓιναιη Γοππαιη ΓθβΙϊΙαϊΙ, ηώ ηβ ανεύρετο φήάβπ\ ρ. 11. 4, α,ιιο δ&θρίδβίηιβ ιπϊιηιβ 1)οηϊ «οπρΙοΓββ ρΓΟ άνενρε υβϊ δαηΐ, ϊηΐ&ϋΐυπι Γβΐίαυϊΐ; Ι&Ιϊει οογΓί§•βΓβ βΐ πάντα νπο μίαν Μνχονον οο^θγθ ΓαοίΙΗιηιιιη βδΐ, ηαιη ΓβοΙβ οιηηϊα οοπϊ§αηΙϋΓ , δΐΛάιΛίΙο ; α&ρηβαϋ&αι βΛύ§Ί Ίη Αάά. ζά νοί. Ι ρ. 19 , 31. 16. 17. τω νπ αντω βίω] τώ άπαντος βίω ΗΪΓ8θ1ιϊ§• ΓβοΙβ Ρ. 14, 20. εν πα&όντα εΓ•θ•' ετέρα] αμ'ιάψιιί δορηοοίββ δοπρβίΐ, ρΓο εν πα&όντα Γβα,αϊπ νίάβΙαΓ ρΓίίεββηδ εύπαθοίντα. 8βηΙβηΙΪ3 Ι&ΐβ ο,υίά ΓβηιιΪΓΪΙ ενπα&ονντι δ' ονχ έρως ΰανεΐν Ρ. 16 , 15. ίη αηηοΐαΐίοηβ &ά η. 1. ρΓΟ χαλεπ. τον οογπρβ χαλεπωτατον 24. εκάΰτον] ϋεπιοοπίαβ ίνος εχάΟτον 80Πρ8188β νίίβΙϋΓ Ρ. 23 , 16. τάς τνχας των βροτών ως εν μεταλλάαΰονδιν] ΓογΙ. τας τνχας τα των βροτών, υΐ ββηκαβ δίΐ (οΗηηαβ οα$ιι$ Γβ$ τηοΓίαΙίιιτη ίτητηηίαηί. νθΓ&ιιπι μεταλλάβοειν Εαπρίάβδ ηοη νίάβΐιη- ρι-ο μεταλλάαοεβ&αι άίχΐδββ; η&ηι Ιοοιίδ ίη Γγ. 84, 9 ίηοβΓίιβδϊηιαβ βδΐ. Ρ. 25, 2. τάχα οτρεφει] Ιϊοπ τάχιβτα βτρέφει, ηιαίίηι ί^ίΙιΐΓ ταχίι Οτρεφει. 26. 27. τω — πάλιν] άϋΜΙο ηαιη ΓβοΙβ Ιοοαηι οοΓΓβχβπηι ; τω ηοο δβηβιι Ιπι^ίοί ηοη άίχβπιηΐ, ηϊβϊ ΓοΓίβ ϊη Ιγποίδ ραΓίίϋϋβ, ιιί 8ορηοο1β8 τω άπ' ίμάς φρε νός ονποτ' όφληβει χαχίαν. ψΐΆτβ αυΐ ως δοπίιβηοΐιιπι &αΙ αΐίο ηιοίΐο Ιοοαβ οοιτί^βηάιΐδ ; αιηΐιο νοΓβιΐδ §Ί αβθδδβηΐ & ηβηιίηβ (ΙβδίάβΓΕίΓοηΙυΓ. 30 ΓοΓίαδδβ βχ »1ΐο Ιοοο ϋΐϋΐϊ βαηΐ. Ρ. 26, 1. βιάζεται] Νειιιοΐίίϋϊ βιβάξεται Ρ. 27 , 23. πλέονΟαι] νψς (ΌιΊαδδβ αάάίάβΓδΙ <μιί ηαβο δΟΓΓρβίΙ

Ρ. 39, 16. εν άδιχονντι χαίρω] ηαη εαβΰίητη ά'ιού ίιιίϋΐ'ϋκ ρίβηαηι ? »η χόβμω δοπββηάαηι ? ηαοά ηοπιηι 8ο(3(ΙβοΓαπι ειυοΙοΓ άβ ηοηιϊηϊΐΐϋδ άίχίΐ βρύα δίοσ&βαηι ΓΙογ. 8ΤΟΒ. ίΊ,ΟΚ. IV.

'


Ι,ΧΧΧΙΙ

ΑΟΏΕΝΟΑ ΑΌ ΥΟΙ,. IV.

ΧΟVIII , 9. ββςυβηΐβπ) νβΓ8υπι Ηθππβηηυβ ϋΜ. ρ. 448 ί(3 βοπρδίΐ ανέχεται τις ου μη &έλει ' διο φέρει γενέα&αι · ηοη βχρβάϊο 21. τον προβδοχωμένων] βυρπι ΙίΙ. ΙΧΙΧ, 4. των 7ΐροβλεγομένων,\ι\)Ίνο$$. των προϋγενομένων. δοπρβϊδδβ ΜβΠ3Π(1βΓ νίάβΙϋΓ των προΰγεγενημένων, εοηαη ({ΐιαβ ρταείετ τηοΙβΒία εΐ ϊηχφια ηιαίΗηιοηϊιιηι οοηα ΉαοεΙ. Ρ. 41, 24. 25. ήδέως και μένει] και ηδέως μένειΊ Ρ. 44, 18. Θεοδούλου] βΐϊίΐηι Ηΐο Οΐβοουΐυηι ηοηιίη3Γβ ά&ΟβΟΕίΙ δΟΓίρίΟΓ Ρ. 46, 16. εναδίχητον] ενδιαλντον Νβυοίίϊϋδ, βάίΐιιηι 9ί§;ηϊβθ3Γβ ρυΐο φιοά /αείΐβ Ιαεάϋατ Ρ. 47 , 32. παρεξψαχότων] νβνβ. νϊάβΐιπ· Οβδηβπ βπιβηάαΐίο προεξεΰταχοτων Ρ. 48 , 30. άπΐηΰτενβωμε&α] ΙΛτΊ απληβτενωμε&α Ρ. 50, 14 βΐ 15. έχτος] 6 έχτος βΐϊ&ηη ΗίΓ$οηΐ£ 15. τού των] ων Άάά. βΙΪΒΐη ΗΪΓδοηΪ£ 17. τον] τίνος ΗΪΓδοΙιϊ^ Ρ. 57, 29. ϊη αηηοΐβΐίοηβ 1β§·ε : ΟυεββΙ. βοεη. III ρ. 61. οοηήιτηαΓβ νίάβΐυτ νίηά. άβ ηαο ΟδϊδΓοΓάιΐδ 'ηβδοϊο αη ηχέεντα' Ρ. 73, 5. 6. δι' άμα&ίαν — τα νομιξόμενα] τα δι' άμα&ίαν — νομιξόμενα ΗίΓ8θΗί§· 9. πτωχον] χωφον βοπββηάηηι νίάβΙϋΓ ΗΪΓ8οηΪ£ΐο, οαί ραπιπι ίανβηΐ δβςυβηΐί» Ηη. 20. Ρ. 74, 20. χαί τοι] Γβ(]υΪΓ0 και ταντα νβΐ βϊπιίΐβ ςυϊά Ρ. 80, 2. το γήρας ωβπερ βωμός εΰτι των κακών] ϊηβρίβ άϊοΐαηι βδΐ βωμός — κακών. ΑηΙΐρηαηβδ δοηρββΓ&Ι όρ μος — κακών, ηβο άαίπαηι βπΐ οοηιραΓβηΙί Βίοηϊδ ΒοΓγβΙΙιβηίΐ3β άίοίαιη &ριιά ϋίο^εηεπι Ι,&βτΙ. IV, 7: το γήρας ελεγεν όρμον είναι των καχών · εϊ$ αντό γονν πάντα καταφενγειν Ρ. 81 , 26. ΰχαιος] ΟτοΧΊΊ επιεηάίΐΙίοηεηΊ ακολιος ϊ. β. 3ΐιΜοΙη$ ΙαβΙαΓ Ν&αοΐίϊαβ Ρ· 85 , 20. νδατος,] δοποεηθαηι ονδ' ύδατος 29αγα&ών] αία&ητών Βαΐνίϋδ αά ΟίοβΓ. Ι/β££. I, 10, 30. ροΐϊυβ δογμάτων βχρεοΐΕίΓβηι οΐΐ. δίοοββο Εοΐ. ρΐιγβ. II ρ. 557 ΟαίδΓ. Ρ. 87, 2. προσήκον] προΰόντως οοά. Μβηά. υηάβ Νβαοΐίίαβ πρεπόντως Ρ. 93, 12. τά τ ϊ'ργά] ΓογΙ. [πρόβφα]τά τ' έ'ργα Ρ. 94, 11. διηγεϊα&αι] ΊΙ& εΐΐβπι ΗΪΓδοΙιί^ Ρ. 95, 3. βιγα] οιγαί νϊηά. ϊ. β. ΰιγα, ιιΐ εάίάίΐ ΒεΓ§1ϊϊιΐδ Ρ· 108, 6. επεϊ το' γε] επεί τοί γε ΓβοΙβ ΗίΓδοηϊ^ Ρ. 119, 28. εν <5' ΐα&ι] εν <$' ϊ'σθ' οτι ΛαδίΓ» ΗίΓδε1ιί&


ΑϋϋΕΝϋΑ ΑΌ νΟΙ,. IV.

Ι,ΧΧΧΠΙ

Ρ. 120, 1. ενροια] απορία βεβηεπιβ 18. δεξάμενος ημάς] πι&ΐϊηι δεξαμένοις ημΐν 26. διχαιωτηρίων] Ηϊγβο1ιΐ§; ΓπιβίΓα δικαστηρίων Ρ. 121, 28. οντε ο &άνατος] ο θάνατος οντεί αη ΐη 8ε<μιεηΙΐΙ)υ8 ον& ο βίος χαλόν'! 30. 31. άνιΰάρι&μον •— άρροΧτία] Ιιβεε οβΓίβ Ϊη1β11⧕ϊ ροΙβΓυηΙ δϊε βεπρίίΐ : ανιΰάρι&μον ετών [μέτρον] φέροντος τον μη όμοιου της γενέσεως τη ίΰχνΐ η αρρωβτία Ρ. 124 , 3. ο?κω] οικτω νίηά. Ρ. 126, 21. αν ί« γνπες, άπτέωνται] ΓπίδίΓίΐ επίίεί ίη αΛΤίωνταί ρορπίϊ ηοηιεη ΙβΙβΓβ βχϊβΐϊιτηαηΐ ; βεπβεηάιιιη ρυΐο αν δε γϋπες απτωνται, ϊηάίείΐΐίΐ ροβΐ α'πτωνταί Ιβειιηα, δίνε Βακτριανή δίνε Καβπιανη εχείάΐβδε βΐίΐΐυαβ. ίη ΕΐάηοΐΕΐΙίοηβ &ά Τα.. 1. ρΓΟ Βάτρων εο•ΓΠ£β Βάκτρων 22. ν.αλλίω την] ροβΐ τήν ΙγροΙη. θγγογθ εχεϊάϊδβε ταφην ίβηι ίηάϊεανί. Βίο£εηβδ άίχίδδε νίάβΙυΓ : ο χρόνος χαλλίστην την ταφην [ποιηθεί] δια των ευτελέστατων , ηλίου χαι όμβρον. ρΓΟ ευτελέστατων ρΓορϊαβ εόϋΐο πολυτελέστατων ΓαβπΙ όλιγοτελεΰτάτων Ρ. 132, 28. μεμφόμενος] μνρόμενοςΐ Ρ. 134, 25. το λυπονμενον] υβϊΐίΐΐίιΐδ β88βΙ το λνποΰν. ΓοΓΐ£ΐ88β ϊ^ϊΙιιγ το λνπονν μεν ούν Ρ. 137, 14. τι γαρ τοΰδ' εστί μεϊξον εν βροτοΐς;] ΙββΙβ ΟγοΙϊο νβ. 1 βΐ 2 Ιιυίυβ ΓΓ3£ΐηεηΓι ίη εοάϊεε Α βΐϊίΐηι βυρΓ» Ιβ^ιιηΙαΓ Πογ. 120, 3 εοηίυηείΐ ουηι Τηεο^ηϊίΐίδ νεΓδίβα», αρχήν μη φϋναι χτε. \ίοΊ νβ. 2 ρτο 'τί γαρ τοϋδ Ιϋτί μεϊξον εν βροτοϊς1 βεπρίυηι ϊηνεηίιηιΐδ ' μα&εϊν δε πάσίν εστίν ευμαρές. Ιιαηο ^βηυίηαηι Θ88β ΙεεΙίοηεηι άοεεί βεηΐεηΐίβτυηι ηεχιιβ. ρ»1β1 ί^ίΙιΐΓ ίΐΐιιά ςμιοά Ιιυευβφιβ Εηηρϊάί Ιπ&ιιεΙ>3Ιιιγ, τί γαρ τοϋδ εστί μεϊξον ίν /3ροτοί5, 1ϊΙ>Γ3ΠΪ βδβε εοπιηιεηΐϋίτι εοάϊεϊδ Ιβειιηβπι εχρίεηΐΐδ. ΝανοΜιιε. Ρ. 155, 7. χα\ τοΐτο] χαι δια τοϋτοΊ Ρ. 161, 11. 12. λόγοις] ηοε &ά(3ϊάίΙ ΗΪΓδεηΪ£Ϊϋδ εΐ ροβΐ ΗϊΓδεΗϊ^ϊαηι ΜεΗΙεπίδ Μηεπι. II 256 Ρ. 168, 19. ίΰότψα] εχεϊάίβδε νϊάεΙιΐΓ τρόπων νεί βίπιΠε ςαίά Ρ. 172, 4. Τιμο&ΐου] ηοη άιΛίΙβηάυηι εδί, ςιιΐη ΤίηιοΙΐιειιβ Μϊίεβϊιΐδ, ροεία άίΐΗγΓ3ηιΙ)ίουδ , ίηΙε11ε£εη<3υδ βΐΙ; (1ε Τϊπιοΐΐιβο νεί Τίιηοοίβ εοπιίοο ηοΐίπι εο^ίΐΒΓε


Ι,ΧΧΧΐν

ΑϋϋΕΝΟΑ ΑΌ ΥΟΙ,. IV.

δ. & ό] ρΓ&βΙβΓ είθ' ό βΐϊαπι 3ϋα οοη'ιοϊ ροδβιιηΐ, β. ο. οΰθ' ό, νβΐ ι)λ'9·' ό φιοά Ββτ%\ύη$ νοίαΐΐ Ρ. 173, 5. βνγχρωξοντ αντοϊς] ιηαΗίΐι (Γ^χρω^ον-θ' αυτοίς Ρ· 175 , 22. και το δννάμι] και (Ιθίβηάαιη ραίο Ρ. 178,24. μη βιωπηΰω] ΓοΓίαβββ δοπ&βικίαηι ην βιωπηαω Ρ. 180, 17. 18. ϊηΙβΓ αάββρ. ΓβοβρϊΙ Νδΐιοΐί. ρ. 687. δΐιηΐ Εηπρ. ΡΙιοβη. 526, 27. ιΛί πικρον ρΓΟ βαρύ Ρ. 183, 3. ΛΓΝίΙΜΟΝΟΤΝΤΩ,Ν] ΑΜΝΗΜΟΝΟΤΝΤΩ.ΝΊ Ρ. 186 , 25. κοινότητος] Ιιοο ίηΐβΐΐθ^ί ηοη ροΐβδί ; ΓογΙα§δ6 καινότψος βοπ&βΓκΙϋπι βο ίηΐβΐΐβοΐα φΐο 1θ§ϊΙιιγ βρυά ΤΙιιισγά. III, 38 μετά καινότητος λόγου άπατάΰ&αι άριΰτοι Ρ. 187 , 3. 4. ου ουνιάβιν] αάάβηάαιη βαβρίοοΓ εβτερημένοι , ΓοΓίαβδβ βΐί&ιη ενχαριβτίας οΐΐ. ϋη. 9. Ρ. 249, 10. 11. μιδώ δοφον — αοφόν] ΟοβοΙϋδ μιβώ δο φον ΐόγοιΰιν ίς δ' ονηβιν ον Ρ. 250, 24. αξία] αιτία 81οΙ>. Γ1ογ. 3, 7· Ρ. 255 , 28. ελπίδων] κενών ζάά. ΟυββΙϋδ βί μάτην »ά νβ. δβφΐ. ΐΓ&ΙιίΙ άβίβίο βαφές Ρ. 259, 20. γαϊαν όρ&ωδειεν] πάλιν ανορ&ωδειεν ίΐραά 8ΐοΙ). ΓΙογ. 18, 13. οί. Οο&βΙ. Μηβηι. VI ρ. 29Ρ. 264, 22. ΐβ&' όταν] οοιώπιει ίηΙβΓροηβ Ρ. 270, 24. άρχας] ηβδβϊο αη δίκας δοπββηάιιπι δίΐ Ρ. 273, 13. πολλά] ΓοΓί&δδβ πολλάκις. Ρ. 279, 5. διαβολών ίπιδτολάς] ίηιο διαβόλων, οαϊιιτηηϊαΐοηιιη ερίβίοΐαε 15. της πατρίδος] πιαϋπι τη πατρίδι 24. τε&ηλνκας] ΓβοΙίαδ τε&ήλνγκας Ρ. 280, 19.ηρίδτας] δβηίβηΐΐειβ ζ.ο.αοΏ\ίΆθΛ&\\\αηρίβτηΰ<χς Ρ. 284, 5. τάδε] ΓοΓί&δδβ τάδε και τάδε Ηαβο Ιι&βαί ηααβ αάηοΙ&Γβπι, ϊη ηαίϋαδ βϊ ΓβρβΓίβηΙϋΓ ψι&β ρΓοΙ>αΓΪ ροβδαηΐ, Ιιβηβ ββΐ. ώίΐιϊ ςιπάβπι ηϊΐιίΐ ειΚικΙ ρΓοροβίΐαηι ΓαίΙ ηίδϊ αϊ ΟαίδΓοΓάί ΙβχΙαιη ΒΪνβ πιβα ϊρβϊυβ ορβΓ» βίνβ αΐίοπιπι οιηβηάαΐίοη'ιΐιυδ αάίαΐϋδ Ιιίο ϊΐϋο οοΓΓβοΙαπι βχΗΊββΓβπι. Ιιίο ίΐΐίο, ίηςμιαιη. ηαπι βίδί δβχοβηΐϊδ ηιίηίηιιιηι Ιοοϊδ 8ΐ<Λαβιΐ8 ηαηο βηιβηάαΙίοΓ βάίΐαβ δίΐ, φα^ηι αηίβα βάββαΐαι-, Ιαπίθη 1ι»βο ραιιΟΕί οχίδΐίιηαηάίΐ βαηΐ ρΓ&β Ίη^βηΙ'ι νίΐϊοπιιτι ΐΏαΙϋΙαάϊηβ , ςυαβ ειιΐΐΐϋο ηΐθάβίαηι βχρβοΐαηΐ. 8οπΙ>βΙ)£ΐηι ΒβΓοΙίηϊ πι. Μϋΐ-Ιϊο 3. ΜΟΟΟΟΙΥΗ.


ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ.

ΠΕΡΙ ΙΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗΣ. ΡΒ. 1

Όμηρου (Η. λ 514). Ίητρος γαρ άνηρ πολλών αντάξιος άλλων ιούς τ έχτάμνειν έπί τ' ήπια φάρμακα πάβΰειν. δ2

Ευριπίδου. Μέλλων τ' ιατρός τή νόβω διδούς %ρόνον ίάβατ' ηδη μάλλον η τεμών χρόα.

3

Κατά Ιατρών Μίμνερμου Νάννου. Οία δη φιλοϋβιν ιατροί λέγειν 10 τά φαύλα μείζω και τά δείν' υπερ φόβον , πυργοϋντες αυτούς. 4

Φιλήμονος. "Αλλω πονούντι ρ"άδιον παραινε'βαι εβτιν, ποιήδαι δ' αυτόν ουχί ράδιον. 15 τεχμηριον δε, τούς ιατρούς οϊδ' έγώ υπερ έγχρατείας τοις νοΰούβιν ευ ΰφόδρα πάντας λαλούντας' εΐτ ίάν πταίβωβί τι , αυτούς ποιούντας πάν&' όβ' ούχ εΐων τότε. έτερον το τ άλγεΐν χαΐ το ΰεωρεΐν ίβτ' ί'αως. 105

Φιλημονος. Οΰτε γαρ Ιατρός ονδε εις, αν ευ ΰχοπής, 8ΤΟΒ. ΓΙΟΕ. IV. 1


2

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

τους αυτός αυτόν βούλε&' ύγιαίνειν φίλους, ούτε ΰτρατιώτης πάλιν οράν άνεν κακοϋ. 6

Φ ιλημονος ν ε ω τ ε1 ρου. Τίς ουτός έβτιν ; α . Ιατρός, β'. ώς κακώς ε*χει άπας ιατρός, αν καχώς μηδείς ίχη.

5

6* Μόνφ δ' Ιατρό τούτο καΐ αυνηγόρω έ%εβτ', άποκτείνειν μεν, άπο&νήβκειν δε μη. 7

Λημοβ&ένονς Όλνν&ιακών (ρ. 37). Και των τοιούτων λημμάτων άπαλλαγείητε, α τοίς άΰ&ενούΰι καρά των ιατρών βιτίοις διδομένοις ίοιχε' Η και γάρ έκεϊνα ούτε Ιβχνν έντί&ηΠιν ούτ άπο&νψ βκειν έα. 8 Πλουτάρχου έκ των υγιεινών α α αγ γελμάτων (Μογ. ρ. 122 β). Των ί' έλευ&ερίων τεχνών Ιατρική το μϊν γλα- 1. φυρόνκαΐ περιττόν χαΐ έπιτερπες ουδεμιάς ένδεέβτερον εχει , &εωρητικόν δε μέγα τοίς φιλομα&ούβι , την βωτηρίαν χαΐ την ύγείαν. 9 Ηροφίλου. Ηρόφιλος ιατρός έρωτη&είς* υπό τίνος τίς αν γέ- 2 νοιτο τέλειος ιατρός "6 τά δυνατά" £φη "καΐ τά μη δυνατά δυνάμενος διαγιγνωβχειν. ΠΕΡΙ ΕΤΛΑΙΜΟΝΙΑΣ. ΡΓ. 1 1*

Ό μηρου'Οδυββ είας (ψ 212). Ήβης ταρπηναι καϊ γηραος ονδόν ίκέβ&αι.

Τον αντοϋ εις αυτό {δ 208). "Ολβον έπιχλώΰαι γαμέοντί τε γεινομένω τε ' αυτόν μεν λιπαρώς γηραΰκέμεν έν μεγάροιβιν , νΐέας δ' αύ πινντονς τε καϊ ίγχεΰιν είναι άρίβτονς.

)


ΠΕΡΙ ΕΤΑΑΙΜΟΝΙΑΣ. ΡΓ.

3

2

Βακχυλίδου έπινίκων. "Ολβιος ω τινι %εός μοϊράν τε καλών έπορεν ΰύν τ έπιζηλω τύχα άφνειόν βιοτάν διάγειν. ου γάρ τις έπιχ&ονίων πάντ' ευδαίμων ε"φυ. 53

Καρκίνου Τηρεύς. Αΰκεϊν μεν άρετήν , εύτυχείν δ' αίτείν &εούς. εχων γαρ άμφω ταύτα μακάριος ϋ·' άμα κεκλιμένος ζην κάγα&ος δυνηΰεται.

4

Καλλιμάχου ΰμνων (Ιον. 95). Οντ' αρετής άτερ όλβος έπίδταται άνδρας άέζειν.

5

Σοφοκλείους Αντιγόνης (582). Ευδαίμονες οϊβι κακών άγευδτος αιών.

10

6

Πινδάρου θρήνων. Ευδαιμόνων 15 δραπετας ουκ εβτιν όλβος.

<

7

Μενάνδρου δημιουργού. Μακάριος οδτις ούΰίαν καϊ νούν εχει ' χρηται γαρ ούτος εις ά δει ταύτη καλώς. 8 Θεόγνιδος (255). Ί&Κάλλιβτον το δικαιότατον, όαβτον δ' ύγιαίνειν , ηδιβτον δε τυχεϊν ων τις εκαβτος έρά. 9

Σκληρίον. 'Τγια'νειν μεν άριβτον άνδρϊ δνατω , δεύτερον δε φυάν καλόν γενέβ&αι, !δ τρίτον δε πλουτεΐν άδόλως , είτα τέταρτον ηβάν μετά τών φίλων. 10

Σοφοκλέους'Ίωνος. Έν Λιος κηποις άρούα&αι μούνον εύδαίμονας όλ βους. 1*


4 11

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ Κρατίνος έν Πλοΰτοις. Αυτόματα τοΐΰι &εός άνίει τάγα&ά.

12 Θεόγνιδ ος (653). Ευδαίμων εΐην και &εοΐς φίλος ά&ανάτοιΰι , Κύρν', αρετής δ' άλλης ούδεμιης έ"ραμαι.

;

13

Σωτάδου. Ό πένης ελεείται, 6 δΐ πλούβιος φθονείται ό μέβος δε βίος χεχραμένος δίκαιος εΰτιν. αυτάρκεια γαρ προς πάβιν ηδονή δικαία. 14 Θεόγνιδος (1149). Εΐη μοι πλουτεΰντι κακών άπάτερ&ε μερίμνων ζώειν άβλαβέως, μηδέν έχοντι κακόν, ουκ έραμαι πλουτεΐν ουδ εύχομαι ' αλλά μο«. εΐη ζην άπο των ολίγων μηδέν ίχοντι κακόν.

1(

15

II

16

Ξενοφώντος. Ευδαιμονίαν νομίζω πολλά έχοντα καΐ δαπανάν. 2

.Σοφοκλέους Κρεοΰβης. Κάλλιβτόν έΰτι τοΰνδικον πεφυκέναι ' λώβτον δ\ το ζηνάνοβον ηδιΟτον δ', οτω πάρεβτι ληψις ων έρα κα&' ημέραν.

17

Δημοκρίτου. Ευτυχής ό επί μετρίοιβι χρημαβι εΰ&νμεόμενος, δνβτυχης δε 6 επί πολλοΐΰι δυβ&υμεόμενος , 18

Σωκράτους. Σωκράτης έρωτη&είς τί έΰτιν ευδαιμονία" ηδονή ; άμεταμέλητος" Ιφη. 19

Τοϋ αυτού. Σωκράτης έρωτη&εϊς τίνες εϋδαίμόνες εΐπεν "οϊς και φρένες άγα&αΐ καΐ λόγος πρόβεΰτιν"


ΠΕΡΙ ΕΤΑΑΙΜΟΝΙΑΣ. ΡΓ.

5

20

Διογένους. Ευδαιμονία γαρ μία έβτϊ το εύφραίνεβ&αι άλη&ινώς καϊ μηδέποτε λυπεΐβ&αι, εν όποίω δη αν τόπφ η χαίρω ύπάρχη τις.

521

Τον αυτού. Ευδαιμονίαν γαρ ταύτην είναι φαμεν άλη&ινην το την διάνοιαν καΐ την ψυχην αεί έν ηβνχία καϊ ίλαρότητι διατρίβειν.

22

Χρυΰίππον. Ό δ' επ' άκρον, φηβί, προκόπτων άπαντα πάν τως άποδίδωδι τά κα&ήκοντα και ούδεν παραλείπει, τον δϊ τούτου βίον ουκ είναι πω φηαϊν ενδαίμονα, άλλ' έπιγίγνεβ&αι αντω την ευδαιμονίαν , οταν αί με'βαι πράξεις αύται προβλάβωβι το βέβαιον καϊ εκτι1δ κόν, καϊ Ιδίαν πήζιν τινά λάβωΰιν.

10

23

Ίαμβλίχον Σωπάτρφ περί αρετής. Ευδαίμων εβτϊν ο &εω κατά το δυνατόν όμοιος, τέλεος, απλούς, κα&αρός, έξηρημένος από της άν&ρωπίνης ζωής.

20 24

Πλάτωνος εκ τ ού Με νε ξε' νου (ρ. 247 ηΙΙ.). "Οτω γάρ άνδρΐ είς εαυτόν άνηρτηται πάντα τά προς ευδαιμονίαν φέροντα η εγγύς τούτου, καϊ μη έν άλλοις άν&ρώποις αιωρείται, έ% ων η ευ η κακώς πρα%άντων πλανάβ&αι ηνάγκαΰται καϊ τά έκείνου, τούτω 25 άριβτα παρεβκεύαβται ζην. 25

Δημοκρίτου. Τον εν&υμέεΟ&αι μέλλοντα χρη μη πολλά πρηββειν, μήτε-Ιδίη μητε %ννη, μηδε άββ' αν πρηββη υπέρ τε δύναμιν αίρέεα&αι την εωυτοϋ καϊ ψύβιν, 30 «Αλά τοΰαύτην ίχειν φυλακήν, ωΰτε καϊ της τύχης -


6

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

επιβαλλονβης και ές τό δέον ΰπηγεομένης, τώ ίοκέειν κατατίθεβθαι καΐ μη πλέω προβάπτεβθαι τών δυνατών η γάρ εύογκίη άβψαλέβτερον της μεγαλογκίης. 26

Ίπποδ άμου Θονρίον έκ τον περί εν-5 δ αιμονίας. Των ζωων τά μεν έντϊ δεκτικά τάς ευδαιμονίας τα δ\ αδεκτα. και δεκτικά μεν οβα λόγον έχει' α μεν γάρ ευδαιμονία ουκ άτερθεν άρετάς, ά δε άρετά έγγίνεται τω λόγον εχοντι πράτον' αδεκτα δε [οβα λό- 10 γον ουκ έχει' ουτε γάρ το οψιος άμοιρον δέχεται τό τάς] οψιος έργον η τάν τας οψιος άρετάν, ούτε το λόγω άμοιρον τό τώ λόγον έχοντος έργον η τάν τώ λό γον έχοντος άρετάν. ά δ ευδαιμονία και αρετά τώ λό γον έχοντος τά μϊν ώς έργον τά δ' ώςτέχνα τίς έντι. τών 15 δη λόγον έχόντων ζωων τάμέν έντι αύτοτελέα, οβα δι αυτά τέλεά έντι και ούδενός έπιδεη τών έξωθεν ούτε ποτι τό ημεν ουτε ποτι τό καλώς ημεν ' τοιούτος δέ κα εΐη ό θεός. ουκ αύτοτελέα δ\ οβα μη δι' αυτά τέλεά έβτι, ποτιδέεται δε και τάς έξωθεν αιτίας ' τοιούτος δέ 20 κα εϊη ό άνθρωπος, τών δη ουκ αύτοτελέων τά μέν έβτι τέλεα τά δ' ου τέλεα. και τέλεα μεν οβα και παρά τάν αυτών αΐτίαν και παρά τάς έξωθεν αιτίας γίνονται, και παρά μεν τάν αυτών, τώ καΐ φύβιν άγαθάν και προαίρεβιν ποτενέγκαβθαι ' παρά δε τάς έξωθεν, τώ ευνο- 25 μίαν και έπιβτάτας άγαθώς λαβείν ' [τοιούτος δέ κα εΐη ό καλοκάγαθος άνθρωπος], ου τέλεα δε τά ηνοι μηδ' ετέρω τούτων κοινωνάβαντα, η τινός αυτών, η τά καθόλω φαύλα υπάρχοντα καττόν γα τρόπον τάς ψνχάς ' τοιούτος δέ κα εΐη ό θάτερος άνθρωπος, τών δε τελέων 30 ανθρώπων δοιαΐ διαφοραί' τοί μεν γάρ έντιν αυτών


ΠΕΡΙ ΕΤΑΑΙΜΟΝΙΑΣ. ΡΓ.

7

κατταν φύβιν τέλειοι τοί δε καττόν βίον ' καΐ καττάν ψνβιν μεν τοί μόνον άγα&οί' ούτοι δε κ' ειεν τοί έχοντες τάν άρετάν' α γαρ άρετά τάς έκάβτω φύβιος καΐ άκρότας καϊ τελειότας έντί' α μεν τώ όφ&αλμώ δ τάς τώ όφ&αλμώ φύβιος άκρότας καϊ τελειότας , ά δε τώ άν&ρώπω τάς τώ άν&ρώπω φύβιος και άκρότας καϊ τελειότας ' καττόν βίον δε τέλειοι τοί μη μόνον άγα&οι όντες άλλα και εΰδαίμονες. ά μεν γαρ ευδαι μονία τελειότας εντί βίω άν&ρωπίνω ' 6 δε βίος 6 άν10 &ρώπινος βύβταμα τάν πραξ,ίων , ά ί' ευδαιμονία ά βνμπεραίνουβα τάς πράζιας. βυμπεραίνει δε τάς πρά%ιας άρετά και τΰχα, τά μεν άρετά καττάν χρηβιν, τά δ' ευτυχία καττάν κατόρ&ωβιν. ο μεν ών &εός οϋτε μα&ων παρά τίνος τάν άρετάν άγα&ός έγένετο οϋτε 15 έπιβυνερζαμένας αύτώ τάς τύχας ευδαίμων ' φύβει γαρ ην άγα&ός καϊ φύβει ευδαίμων και αίεΐ ην καϊ έβείται καϊ ουδέποκα έπιλείψει τοιούτος έών, άφ&αρτος έών και φύβει άγα&ός' 6 δε άν&ρωπος οϋτε [τα φΰβει άγα&ός οϋτε] τά φΰβει ευδαίμων, άλλά 20 μα&ηβιος καϊ προνοίας ποτιδέεται, ποτϊ μεν τό γενέβ&αι άγα&ός τάς άρετάς , ποτι δε το γενέβ&αι ευδαί μων τάς ευτυχίας, και διά τοΰτο έκ δΰο τούτων ά άν&ρωπίνα ευδαιμονία βνγκεφαλαιοΰται , έπαίνω τε καϊ μακαριβμώ ' έπαίνω μεν τώ έζ άρετάς, μακαριβμώ 25 άε τώ εξ εύτύχίας. τάν μεν ών άρετάν έχει διά τάν &είαν μοΐραν, τάν δε εύτυχίαν διά τάν &νατάν. έ%Ύ[ρηται δε τά μεν &νατά άπό τών &εών, καϊ τά έπΐ γάς [άπό] τών ουρανίων, τά δε χείρονα από τών βελτιόνων. και διά τούτο 6 μεν επόμενος τοις &εοϊς άγα30 θ·όί εύδαιμονεϊ, ό δ\ επόμενος τοίς &νατοΐς κακοδαιμονεΐ. τω μεν γαρ τάν φρόναβιν έχοντι αγα&όν ευ τυχία καϊ χρηβιμον' και άγα&όν μεν δια τάν γνώβιν


8

ΙΏ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

τάς χρηβιος, ώφέλιμον δε διά το βυνεργεϊν ταϊς πρά%εβι. καλόν ων, 'όκαν ευτυχία παρϊ] τω νω, ώβπεο ώρίω άνέμω δέοντα, ποττάν αρετάν αποβλέποντα ποιέεΰ&αι τάς πράξ,ιας, ωβπερ και τον κυβερνάταν πού τάς των άβτρων κινάοιας' ούτω γάρ ου μόνον 5 άκολου&ήδει τω ϋ•εω, αλλά καϊ βυντά\ει το άν%•ρώπινον αγαθόν ποτι το %•ΐ\ον. και μάν και τοϋτό γα φανερόν, οτι έκ δια&έδιος καϊ πράζιος βίος διαφέρων γίνε ται ' ανάγκα δε τάν μεν διά&εβιν η βπουδαίαν η φανλαν ημεν, ταν δε πράζιν ή ευδαίμονα η κακοδαίμονα ΊΟ καϊ βπουδαίαν μεν τάν άρετάς μετειληφυίαν, φανλαν δε τάν κακίας ' τάς δε πρόβιας ενδαίμονας μεν εν τα ευ τυχία, Συμπεραίνονται γάρ ποτι τον λόγον ' κακοδαίμονας δ' έν τα ατυχία, άποτευκτικόν γάρ τω βυμπεράβματος. διόπερ ου μόνον μα&ειν δεί τάν αρετάν άλλα Ιό καϊ κτηβαβ&αι καϊ χρηβαβϋ-αι αυτά, ήτοι ες φαλακίαν η ες βυναύξ,αβιν η καϊ μέγιΰτον ές έπανόρ&ωβιν οίκων τε καϊ πολιών, ου γάρ μόνον τάν κτάβιν £χειν δει των κα λών, αλλά καϊ τάν οναβιν. ταϋτα δε πάντα έβεϊται, αΐκα πόλιος εύνομουμένας τύχη ό άνθρωπος, και ταύτα 20 μεν έγώ φαμϊ ήμεν το όνομαζόμενον Άμαλ&είας κέ ρας ' έν ευνομία γάρ τά πάντα έντί, και άνευ ταύτας ούτε γεννάται το μέγιΰτον τάς άνϋ•ρωπίνας φΰβιος άγα&όν , οϋτε γεννα&εν και αυζα&εν δΰναιτό κα διαμένεν. κα\ γάρ τάν αρετάν καϊ τάν φοράν ποττάν άρϊ-2ό τάν αυτά αμπέχει, τω καϊ φύβιας άγα&άς γεννάβ%αι χατταΰταν , καϊ η&εα δε και έπιταδεύματα καϊ νόμαζ εϊμεν τώς άρίβτως , ίτι δε λόγως όρ&ογνώμονας , και ενβέβειαν δε καϊ οΰιότατα ποτϊ τά τιμιώτατα. ωβτε τφ μέλλοντι εύδαιμονηβειν καϊ όρ&όπλοον εζειν του 30 αυτώ βίον , ευνομίας υπαρχοΰβας καϊ διαπεράβαι δει καϊ διελ&εΐν αυτόν ευνομίαν καταλιπόντα. άμα δε


ΠΕΡΙ ΕΤΛΜΜΟΝΙΛΣ. ΡΓ.

9

χαϊ άνάγκαν έπεμφέρει 6 λόγος τοΐβιν Εμπροβ&εν είρημένοις. ο γαρ άν&ρωπος κοινωνίας μέρος έντί' χαϊ βνν τούτοις όλόκλαρος γίνεται χαττόν αυτόν λόγον, βύν τω μη μόνον κοινωνεν άλλα χαϊ χαλάς χοινωνεν. όαμϊνγάρέν πλείοβιν, άλλ' ουχ έν ενϊ 'πέφνχε γίγνεβ&αι " α ίε έν ένϊ μέν , ου μαν Ετι έν πλείοβιν ' α δε και έν πλείοβι χαϊ έν ένί, χαϊ δια τούτο έν ενϊ ότι καΐ έν πλείοβιν. αρμονία μεν γαρ και βυμφωνία καΐ αριθ μός έν πλείοβιν έγγίγνεβ&αι πέφνκεν ' ονδεν γαρ αν10 ταρχες, ο τούτων των μορίων ποιεί το όλον" δζυακοΐα δε χαϊ όζνδορκία καΐ ποδών ώκύτας έν ενί μόνον' ευ δαιμονία δε και άρετά ψνχάς καϊ έν ένϊ και έν πλείοβι και έν τώ I όλω ! και έν τωI παντί. και δια τούτο έν τωI ένϊ οτι και έν πλείοβι , και έν τοις πλείοβιν οτι καϊ έν τω 15 ολω και έν τω παντί' α τε γαρ τάς ολας φύβιος διακόβμαβις καϊ το κα& εν εκαβτον διακεκόβμακε και ά κα&' ί'χαβτον δε διακόβμαβις το όλον και τό πάν έκπεπληρωκε. τούτο βοα άκολον&εΐ δια τό τα φύβει πρότερον εϊμεν τό όλον τώ μέρεος, άλλ' ού τό μέρος 20 τώ όλω. αΐτε γαρ μη ην ό κόβμος , ονδ' αν ό ήλιος ην, ούδ' ά βελάνα, ονδ' οι πλάνατες άβτέρες, ονδ' οι απλανέες' όντος δέ γα τώ κόβμω , καϊ τούτων εκα βτον έντί. ΐδοι δέ κα τούτο τις καϊ έπ' αντάς τάς των ζώων φύβιος. αΐτε γαρ μη ην ξώον, ονδ' αν όφ&αλμός, 25ουί' αν βτόμα, ονδ' αν άκοά' όντος δέ γα ζωω, καϊ τούτων εκαβτον έντί. ως δε ίχει τό όλον ποτι τό μέ ρος, ούτω καϊ ά τώ όλω άρετά ποτΙ τάν τώ μέρεος. μη ύπαρχούβας γάρ αρμονίας καϊ έπόψιος &είας περι τον κόβμον, ουκ άν δύναιτο βυνεΐμεν Ετι καλώς Εχοντα 30 τα έγκεκοβμαμένα ' μη νπαρχούβας δ' ευνομίας περί τάς πόλιας, ονκ άν δύναιτό τις άγα&ός η ενδαίμων βολίτας ημεν' μη νπαρχούβας δ' νγιείας περί τό


10

1Ω.ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ζώον, ουκ αν δύναιτο πους η χεϊρ ΰθεναράτε καϊ υγι εινά ημεν. έ'δτι γάρ α μεν αρμονία άρετα κόβμω , α δ' ευνομία άρετα πόλιος, α δ, ύγίεια καΐ (ΰχυς αρετα βώματος. χαϊ εκαβτον δε των έν αύτοΐς μερεων 6υντέταχται ποτϊ το όλον κα\ το παν. οφθαλμοί τε γαρ 6 όρώντι υπέρ τώ παντός βώματος , και τάλλα δε μόρια τε καϊ μέλεα νπερ τώ ολω καϊ τώ παντός ΰυντέτακται. 27

Ευρυφάμου Πυθαγορείου περί βίου. Βίος άνθρώπω τέληος θεώ μεν λείπεται τω μη αυτοτελής ημεν, άλογων δε ζώων χαθυπερέχει τω 10 άρετάς καϊ εύδαιμοβΰνας έπίμοιρος ημεν. ούτε γαρ ο θεός τάς ε%ωθεν αίτιας ποτιδεης έντι, φύβει γαρ αγαθός έών καϊ φύβει ευδαίμων ^ξ αυταΰτω τέληός έντι ' ούτε τών άλογων ζώων ουδέν . . λόγω γαρ άμοιρα όντα χαϊ τας ες τάς πράζιας έπιβτάμας άμοιρα έντι. 15 άνθρώπω δε φύβις τά μεν τάς εκ τάς Ιδίας προαιρέ-, βίος τά δε καϊ τάς εκ τώ θηω γινομε'νας έπιχουρηβιος ποτιδεης έντι ' το μεν γάρ λόγω τυπωτικός ημεν χαϊ καλών και αΐβχρών νοατικός , καϊ το ορθώς άπό γάς ανακεκλίβθαι καϊ ές τον ουρανόν άποβλέπεν και 20 θεών τών άνωτάτω νοητικός ημεν, ταύτα δε και τάς έχ τών θεών έπικουρηβιος τέτευχε ' το δε βονληβιν έ'χεν και προαίρεΰιν καϊ άρχάν έν αυταΰτω τοιαύταν, καττάν κύριος ουτός έντι και άρετάν έπιταδεύβαι χαϊ κακίαν ζαλώβαι και θεοΐς όπαδηβαι και 25 από θεών αποτραπημεν , ταύτα δε και καθ' αυτόν χινεεβθαι δυνατός έντι. διό χαϊ ψόγων χαϊ επαίνων χαϊ τιμάς χαϊ ατιμίας τά μεν έκ τάς τών θεών τά δε καϊ έκ τάς τών ανθρώπων τυγχάνοντί τοι, ήτοι άρε τάν η κακίαν ζαλώβαντες. έ'χει γάρ οΰτως 6 βΰμπας 30 λόγος ' το θηον άνθρωπον πολυφρονέβτατον ζώον ές


ΠΕΡΙ ΕΤΑ<Α1Μ0ΝΙΑΣ. ΡΓ.

11

τον κόβμον ίβωκιβεν, άντίμιμον μεν τάς ιδίας φύβιος, όφθαλμόν δε τάς τών όντων διακοβμάβιος' διό χαϊ όνύματα μεν Ιθηκε τοις πράγμαβι, χαρακτηρι, αυτών επόμενος, ανεύρετο δε χαΐ γράμματα , θηβαυ5 ρους τα μνάμα παραβκεναβάμενος , εμιμάβατο δε χαϊ τάν τω παντός διαχόβμαβιν , δίχαις τε χα\ νόμοις κοινωνίαν πολιών ϋνναρμοζάμενος. ούθεν γαρ οντω κοβμοπρεπες χαϊ δεών άξιον έ"ργον άνθρώποις πέπρακται, ως πόλιος εννομονμένας βνναρμογά χαϊ νό10 μων και πολιτείας διακόβμαβις. εις γαρ εκαΰτος άν θρωπος αντός καθ' αυτόν ουδείς έών οϋτε ποττό ξην . . . ομοφροβύνα ξυνα και ξυναρμογά πολιτείας και αυ τός χαθ αυτόν ικανός γε'γονε χαϊ ποττο όλον χαϊ το τε'λί?ον βύβταμα τάς κοινωνίας ευβυνάρμοβτος. ανΙόθρώπω γαρ 6 βίος λύρας έξακριβωμε'νας καϊ κατά πάν έπιτελέος έάβας εΐκών εντι' λύρα τε γαρ πάθα χρήζει τριών τούτων τυχέν, 0-αρτύβιος βυναρμογάς έπαφάς τίνος μωβικάς. έζάρτυόις μεν ων έντϊ α τών οΐχήων μερεων τώ ΰώματος παραβκευά πάντων, λέγω 20 ίί τάν χορδάν καϊ τών οργάνων τών ποτ εύφωνίαν χαι πλαγαν έπιβυνεργούντων' βυναρμογα δε α ποτ αλλαλως βύγκραβις τών φθόγγων ' επαφα δε μωΰικα α κατά βυναρμογάν χίναβις ηδη τούτων" ούτως ων καϊ βίος ανθρώπων χρήζει τριών τούτων τυχέν. έΐ,άρ25 τυΰις μεν ά τών τώ βίω μερεων έντϊ βυμπλάρωΰις ' βίω δϊ μέρεα τά τε βώματος αγαθά και τα τών χρη μάτων καϊ τά τάς δόξας καϊ τά τών φίλων ' βυναρ μογα δε α κατ άρετάν καϊ νόμως τούτων βύνταξις' επαφά δΐ μωβικά ά κατ άρετάν καϊ νόμως τούτων ΆΟΰύγκραβις, όρθοπλοουμενας τάς άρετάς καϊ μηθεν ίξωθεν άντιπΐπτον έχούβας αυτά. ου γάρ εν τω απερύκεβθαι τάς προθέβιος τών εκουβίων Οχοπών πέ


12

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΓΟΆΑΙΟΤ

πτωκε το ευδαιμονην , αλλ' έν τω κατατυγχάνεβθαι ' ούδ' έν τω αδορνφόρατον ήμεν καϊ άνυπηρέτατον τάν άρετάν, αλλ εν τω βυμπλαροΰβθαι ταϊς οίκ^αις δυνάμεβι ποτϊ τάς πράί,ιας. ου γαρ αυτοτελής εντι ό άνθρωπος, αλλ' ατελής" τέληος δε γινόμενος ά μενζ> παρ* αυτόν α δε καϊ παρά ταν Ζζωθεν αΐτίαν' καϊ τέλτ]ος ήτοι καττάν φΰβιν ή καττόν βίον ' και κατά μεν ταν φΰβιν, αί'κα αγαθός γε'νηται ' α γαρ έκάβτω άρετά άκρότας καϊ τελτιότας έντί τάς εκάβτω φΰβιος (οίον ά μεν των οφθαλμών αρετα άκρότας καϊ τελΐ]ότας τάς 10 των οφθαλμών , α δε των ούάτων τάς των ούάτων' οΰτω δε τω άνθρώπω α άρετά άκρότας ίντι καϊ τελ^ότας τάς ανθρωπω φνβιος). τέληος δε καττόν βίον, αΐκα ευδαίμων γε'νηται' ά γάρ ευδαιμονία τελτ]ότας και βυμπλάρωβίς εντι των ανθρωπίνων αγαθών, διόΐό πάλιν άρετά καϊ ευτυχία με'ρεα γίγνονται τω ΰπ αύτώ βίω, τάς μεν αρετάς ως ψυχάς υποκειμένας, τάς δ' ευτυχίας ως δώματος, των δε βυναμφοτέρων αυ τών ως ξώω. το μεν γάρ χρεεβθαι καλώς αυτόν εβτι τοις κατά φΰβιν αγαθοΐς, το δε τάν χράβιν έμπαρέ- 20 χεν' καϊ χρεεβθαι μεν άρετά, χράβιν δ' εμπαρέχεν ευτυχία" καϊ ά μεν τάν προαίρεβιν καϊ τον λόγον ορ θόν παρέχεβθαι , ά δε τάς ενεργείας καϊ τάς πράζιας. το μεν γάρ βουληθημεν τά καλά καϊ ΰποβτημεν τά δεινά τάς άρετάς οίκηόν ίντι , το δ' όρθοπλοήβαι τάς 25 προαιρεβιας καϊ επί τέλος έλθεΐν τάς πράζιας τάς ευ τυχίας, ένίκαβε γάρ 6 βτραταγός. καϊ βΰν τάρετφ καϊ βΰν τά ευτυχία ' καϊ ευπλόηβεν ό κυβερνάτας καϊ βύν τά τεχνα καϊ βύν τοις ουρίοις πνεύμαβιν ' καϊ εΐδεν ο οφθαλμός καλώς καϊ βύν τά όξυδορκία καϊ βύν τω 30 φάει. καϊ άριβτος ο βίος ο τών ανθρώπων έγένετο καϊ διά τάν άρετάν αύτάν καϊ δια τάν εύτυχίαν.


ΠΕΡΙ ΕΤ4ΑΙΜ0ΝΙΑΣ. ΡΓ.

13

28

Έκ της ^ι8νμου επίτομης. Την δ' ενδαιμονίαν έκ των καλών γίνεβ&αι χαϊ προηγουμένων πράξεων, διό χαΐ δι' όλων είναι καλην, χα&άπερ καϊ την έν τοις άλλοις ίνίργειαν δι' όολων ϋντεχνον. ου γαρ έκβιβάζειν την παράληψιν των νλικών άρχων της ειλικρίνειας τοϋ καλού την εϋδαιμονίαν , ως ουδέ την της Ιατρικής έντεχνον δι όλων ένέργειαν την των οργάνων χρηβιν ' πάϋαν μεν γαρ πράζιν ένέργειαν είναι τίνα ψυχής, ίπεί δ' ο 10 πράττων βυγχρηταΐ τιβι προς την τελειότητα της προ&έβεως , μέρη ταύτα χρη νομίξειν της ενεργείας ' καί τοι γε έπιξητούϋης έκατέρας των είρημένων εκάτερον, ού μην ως μέρος, ως δε ποιητικόν της τέχνης. τα γάρ ών άνευ πράττειν οτιοϋν αδύνατον μέρη της 15 ενεργείας λέγειν , ουκ όρ&όν. το μεν γάρ μέρος έπινοεϊβ&αι κατά το βυμπληρωτιχόν τοϋ όλον ' τά δ' ων ουκ άνευ κατά το ποιητικόν, τώ φέρειν και βυνεργεΐν εις το τέλος. 29

Πλάτωνος εκ τοϋ Εν%•υδήμον (280 ά.).

20

Άρ' ούν, ω Κλεινία, ηδη τούτο Ικανόν προς τό εϋδαίμονα ποιηϋαί τίνα , τό τε κεκτήσ&αι τά άγαϋ-ά και το χρήβ&αι αυτοΐς; "Εμοιγε δοκεΐ. Πότερον, ην δ' έγώ, έάν όρ&ώς χρήταί τις η έάν μη; Εάν ορ&ώς. Κα λώς γε, ην δ' έγώ, λέγεις, πλέον γάρ που ζοΐμαι) &ά25 τερόν έβτιν, αν τις χρηται μη ορ&ώς οτωούν πράγματι η έαν έά' το μεν γάρ κακόν, τό δ' νύτε κακόν οϋτ' άγα&όν. 39

Πλάτω νος νόμων όγδοον (ρ. 829). Τοις δε ενδαιμόνως ξώβιν νπάρχειν ανάγκη πρώ30 τον το μήτε άδικεΐν άλλους μήτε νφ' ετέρων αυτούς αδιχεΐβ&αι. τούτοιν δε τό μεν ου πάνυ χαλεπόν ' τού


14

ΙΆΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

δε μη αδικεΐβ&αι κτήΰαβ&αι δύναμιν παγχάλεπον. χαΐ ουκ έ'βτιν αύτοτελέως βχεΐν άλλως η τελέως γε νόμενου αγαθόν. 31

"Έκ των Άριβτωνΰμου τομαριών. Ούτε τον άρρωβτοϋντα ή χρυβόπους ωφελεί κλίνη 5 οντ αυ τον άνόητον ή έπίβημος ευτυχία-

περι κακοδαιμονίας. ΡΑ. 1

Όμηρου (II. χ 60). Ανβμορον, ον ρα πατήρ Κρονίδης επί γήραος ονδφ δΰη έν άργαλέγι φθίβη κακά πόλλ' έπιδόντα, 10 υίέας τ ολλυμένους έλκηθείβας τε θύγατρας , καΐ θαλάμους κεραΐξομένους , καΐ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτΐ άβτυ έν αΐνη δηιοϊήτι. 2

Μενάνδρου 'Τδρίας. Γέροντα δυΰτυχοΰντα των αΰτοϋ κακών έπαγόμενον λήθην ανέμνηβας πάλιν επί τάτυχεΐν τ ήγειρας.

Σοφοκλέους Ναυπλίου. Τω γάρ κακώς πράβδοντι μυρία μία νΰ\ έβτιν , ευ παθόντα εΐθ' ετέρα θανεϊν.

15

3

4

Εύριπίδου(Άθτο. Έατ. 1292). Κεκλημένω δε φωτι μακαρίω ποτέ αϊ μεταβολαϊ λυπηρόν ' ω δ' άεΐ κακώς ίβτ\ ούδϊν άλγεϊ, βυγγενώς δύβτηνος ων.

5

Μενάνδρου Παρακαταθήκης.

Ευπειβτον άτυχων έβτϊν άνθρωπος φύαει * τον πλησίον γάρ οΐεται μάλλον φρονεΐν ο τοις λογιβμοΐς τοις Ιδίοις πταίων αεί.

"


ΠΕΡΙ ΚΑΚΟ^ΑΙΜΟΝΙΑΣ. ΡΑ. 6

"Αμφιδος έ% Άμπελονργού. Έν οϊς αν άτνχήβΐΐ τις αν&ρωπος τόποις , ηκιβτα τούτοις πληβιάξων ηδεται. 7

5

Μενάνδρον'Εγχειριδίον. Ονχ ο&εν αν ωμην ήτύχηκα ' πάντα δε τα μηδέ προβδοκώμεν εκβταβιν φέρει. 8

Ίλιάδος ταν <290). "£1ς μοι δέχεται κακόν εκ κακόν αεί.

9

Ενριπίδον Αντιγόνης. Έπ' άκραν ηκομεν γραμμήν κακών.

10 10

Ενριπίδον Αιόλου. ΆεΙ το μεν ζτ} , το δε με&ίαταται κακόν, το δ' αν πέφηνεν αν&ις έ£, αρχής νέον. 11 Φιλητα άήμητρος. Ιό Ννν δ' αίεϊ πέββω ' τό δ' άέζεται άλλο νεωρες πήμα, κακόν ί' ονπω γίγνεται ηβνχίη. 12

Φιλήτον. ^Η μεν δή πολβεσ^ πεφνρηβαι χαλεποίβι, &νμέ, γαληναίτ} δ' έπιμίβγεαι ονδ' όβον ο<70ον , ΊΟαμφΙ δέ τοι νέαι αΐεν ανίαι τετρήχαβιν. 13

Μενάνδρον'Ήρωι. 'ίΐς οίκτρόν η τα. τοιαύτα δνβτνχώ μόνη, α μηδέ πιΰανάς τάς νπερβολάς Ιχει.

25

14 Τον αντού (Ειιιϊρ. ΑικΙγ. 330.)• "Εξωθεν είϋϊν οι δοκονντες εύτνχεϊν λαμπροί, τα δ' ίνδον πάβιν άν&ράποις ΐΰοι. 15 Φιλητον. Τω ον μοι πολέων γαίης νπερ ηδε δαλάβΰης ,

15


16

Ι&ΛΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΛ10Τ

εκ Αιος ωραίων ερχομένων έτέων. ονδ' από μοίρα κακών μελέω φέρει, ' άλλα μένονβιν έμπεδ αεί καΐ τοίς άλλα προβανζάνεται. 16

Αιφίλον. "ίΐβπερ κνα&ίζονβ' ένίο&' ημΐν η τύχη ¥ν άγα&όν έπιχέαβα τρί' έπαντλεϊ κακά.

5

17

Γαΐον κατά Άρτεμιβίον παιδοφ&ορίας. Το μεν άδικεΐο&αι καϊ πάν ότιονν δεινόν έβτι ' το δε καϊ των τοιούτων τι, πα&εΐν, ά μηδέ ειπείν ο «£-10 πον&ώς δύναται βαφώς, δνατνχίας νπερβολην ονκ έχει. 18

Έν τω αν τ ω. "Ορα δη το της κατηγορίας δύβκολον , ίν Τ] καϊ το ειπείν αδύνατον , αΐβχρόν γάρ , καϊ το βιωπηβαι χα- 15 λεπώτερον, πώς γάρ αν δύναιτό τις άνευ λόγου δηλώααι τά πεπραγμένα ; 19

Αντιφώντος. "Οτω γάρ ο &εός μη παντελώς βούλεται άγα%•ά διδόναι άνδρί, χρημάτων πλοντον παραβχών , τον κα- 20 λώς φρονείν πένητα ποιηοας, το έτερον αφελόμενος αμφοτέρων απεβτέρηβεν. 20

Λημοκρίτον. Άπορίη %ννη της εκάβτον χαλεπωτέρη' ον γάρ υπολείπεται έλπίς έπικονρίης. 25 21 Νόβος οίκον και βίον γίνεται οκως περ και Οκηνεος. 22

Γαΐον νπερ Παύλον παιδός ίδιον έν μανία άνηρημένον.


ΠΕΡΙ ΚΑΚ0/ΙΑΙΜ0Ν1ΑΣ. ΡΑ.

17

Εοικε δε ο βάβκανος δαίμων φιλοτιμότατος είναι προς τάς παραδόξους βυμφοράς. εβτηκέ βοι παιδοφόνος πατήρ, την μεν χείρα μιαρώτατος την δε ψνχην χα&αρώτατος , μανία διακονηβάμενος την βνμ5 φοράν. 23

Ηράκλειτος ίφη ως η9οςαν&ρώπω δαίμων.

24

Ξενοκράτους. Ξενοκράτης ίλεγεν, ωβπερ το κακοπρόΰωπον αΐβχει προβώπου , καΐ μοχθηρία τινϊ μορφής το δύβμορφον, ΙΟοΰτω δαίμονος κακία τους πονηρούς κακοδαίμονας ονομάζομεν. 25

Πλάτωνος έκ τοϋ Γοργίου (470 ά). Άλλα μην, ώ Σώκρατες, ουδέν γέ ΰε δει παλαιοίς πράγμαβιν έλέγχειν. τα γαρ εχ&ες καΐ πρώην γεγο15 νότα, ταϋτα Ικανά 0ε έζελέγί,αι έβτϊ καϊ άποδεΙ%αι, ώς πολλοί άδικοϋντες αν&ρωποι εύδαίμονές είβι. Τα ποία ταϋτα ; Αρχέλαον δήπου τούτον τον Περδίκκου οράς άρχοντα Μακεδονίας; Ει δε μη, άλλ' ακούω γε. Ευδαίμων ουν βοι δοκεΐ είναι η ά&λιος; Ουκ οίδα, 20 ω Πώλε , ου γάρ πω βυγγέγονα τω άνδρί. Τι δαί; βυγγενόμενος αν γνοίης , άλλως δε αυτό&εν ου γινώβκεις οτι εύδαιμονεϊ; Μα Λί', ου δητα. /Ιηλον δέ, ω Σώκρατες, οτι ούδε τον μέγαν βαβιλέα γινώβκειν φήβεις εύδαίμονα οντά. Καϊ άλη&ή γε ερώ ' ου γάρ %οΙδα παιδείας όπως έχει καϊ δικαιοβύνης. [Τι δε; έν τούτω πάβα η ευδαιμονία έβτίν ; "£1ς γε έγώ λέγω , ω Πώλε.] Τον μεν γάρ καλοκαγα&όν άνδρα καϊ γυ ναίκα εύδαίμονας είναι φημί, τον δε άδικον καϊ πονηρον ά&λιον. 'Ά&λιος άρα ουτός έβτιν ο Αρχέλαος 30 κατά τον βον λόγον. Εΐπερ γε , ώ φίλε , άδικος. 8ΤΟΒ. ΓΙιΟΚ. ιν.

2


18

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

26

Έν τω αύτώ (472). Κατά γε την έμην δόζαν, ώ Πώλε, 6 άδικων τε καΐ 6 άδικος πάντως γε ά&λιος' αϋ'λιώτερος μέντοι έάν μη διδώ δίκην μηδε τυγχάνη τιμωρίας αδικών ήττον δε ά&λιος, εάν διδώ δϊκην και τυγχάνη δίκης 5 ύπο δεών τε καΐ άνδρών.

ΟΤΙ ΑΒΕΒΑΙΟΣ Η ΤΩ,Ν ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΤΠΡΑ3ΙΑ, ΜΕΤΑΠ1ΠΤ0ΤΣΗΣ ΡΑΛΙίΙΣ ΤΗΣ ΤΤΧΗΣ. ΡΕ. 1

ΕύριπίδουΊνούς. Όρας τυράννους δια μακρών ηύζημένους ώς μικρά τά ΰφάλλοντα , και μί' ήμερα τον μεν κα&είλεν υψό&εν, τον δ' ήρ' άνω. ύπόπτερος δ' 6 πλούτος ' οϊς γάρ ην ποτέ , ε\ ελπίδων πίπτοντας υπτίους ορώ.

10

15

2

Αιονυβίου τυράννου εκ Αήδας. Θνητών δε μηδεις μηδέν ολβιόν ποτε κρίνη, πρϊν αυτόν εύ τελευτηβαντ ί'δγι ' εν αβφαλεΐ γάρ τον 0·ανόντ' έπαινέβαι. 3

Σοφοκλέους Τυνδάρεως. Ου χρη ποτ' εύ πράββοντος δλβίβαι τύχας άνδρός, πριν αντφ παντελώς ηδη βίος διεκπεραν&η καΐ τελεντήβη βίον. έν γάρ βραχεί κα&εΐλε κώλίγω χρόνω πάμπλουτον όλβον δαίμονος κακού δόοις, οταν μεταβτ^, και ϋ-εοϊς δοκή τάδε. 4

Άλέζιδος έκ Βρεττίας. Τοιούτο το ζην έβτιν ωβπερ οί κύβοι.

20

25


ΟΤΙ ΑΒΕΒΑΙΟΣ χ. τ. λ. ΡΕ.

19

ου ταντ' άεϊ πίπτονβιν , ονδε τω βίω ταυτόν διαμένει βχήμα, μεταβολάς δ' ίχει. 5

Δ ιφίλον εχ Ζωγράφου. Άπροοδόχητον ονδεν άν&ρώποις πά&ος , δ εφήμερους γαρ τάς τύχας χεχτήμε&α. 6

Ενριπίδον Ιφιγένειας εν Ανλίδι (28). Χορός. Ονχ αγαμαι ταντ' ανδρός άριΰτέως' ουκ επί πάβίν β' ίφντενβ' άγα&οϊς , 10 Αγάμεμνον, Άτρεΰς. δει δε 0ε χαίρειν και λνπεΐβ&αι , &νητος γαρ ίφνς ' καν μη βν &έλτ]ς , τα δεών ούτω νενόμιβται. 1 15

Σιμωνίδον. Πάμπαν δ' άμωμος ουτις ονδ' άχηριος.

8

Ενριπίδου. Ού χρή ποτ δρ&αΐς έν τνχαις βεβηχότα εί-ειν τον αντδν δαίμον είΰαεί δοχεΐν. ο γαρ %•εός πως , ει %-εόν 6φε χρή χαλεΐν , 20 κάμνει ζννών τα πολλά τοις αντοΐς αεί. θνητών δε &νητος όλβος ' οί δ' νπερφρονες καΐ τω παρόντι τούπιδν πιβτονμενοι ίλεγχον §λαβον ψήν τνχην έν τω πα&εΐν. 9 Σιμωνίδον θρήνων. 25 "Ανθρωπος ίων μήποτε φηβγις ο τι γίγνετα^ , μηδ' άνδρα ίδών (ολβιον) οββον χρόνον ίββεται ' ακεΐα γαρ ονδε ταννπτερνγον μνίας όντως ά μετάβταβις. 10

Μενάνδρον. 2*


20

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

Ευροις δ' αν ούβΐν των άπάντων , Λημεα , άγα&όν, οχψ τι μη πρόβεβτι και κακόν. 11

Ευριπίδου ί£, Αντιόπης. Τοιόβδε θνητών των ταλαίπωρων βίος" ούτ' ευτυχεί το πάμπαν οϋτε δυβτυχεί, εύδαιμονεί δε καύ&ις ουκ εύδαιμονεί. τί δήτ' έν 'όλβω μη βαφεί βεβηκότες ού ζώμεν ως ηδιβτα, μη λυπούμενοι; 12

Εύριπίδου Βελλεροφόντου. Πού δη το βαφές &νατοϊβι βιοτάς ; δοαΐβι μεν ναυβί πόρον πνοαϊ κατά βεν&ος άλιον ί&ύνουβι ' τΰχας δε θνητών το μεν μεγ' εις ουδέν 6 πολύς χρόνος με&ίβτηβι , το δε μείον αύξων. 13

Ευριπίδου ίκ Χρνβίππου. *ίΙ δεβποτ', ουδείς οΐδεν αν&ρωπος γεγώς ούτ' ευτυχούς άρι&μον οϋτε δυβτυχοϋς. 14

Τού αυτού Ανδρομάχης (100). Χρή δ' ου ποτ ειπείν ούδέν' όλβιον βροτι πριν αν θανόντος την τελευταίαν £δϊ}ς οπως περάβας ημέραν ηζει κάτω. 15

Ευριπίδου έ% Αυγής. Πάβιν γαρ αν&ρώποιβιν , ούχ ημϊν μόνον, η κάΐ παραυτίκ η χρόνω δαίμων βίον Ιβφηλε' κουδείς δια τέλους εύδαιμονεί. 16

Τού αύτού Σκύριοι. Φεύ των βροτείων ώς ανώμαλοι τύχαι. οϊ μεν γαρ εύ πράββουβι, τοίς δε βυμφοραΐ βκληραΐ πάρειβιν εύβεβούβιν εις &εούς,


ΟΤΙ ΑΒΕΒΑΙΟΣ κ. τ. λ. ΡΕ.

21

χαι πάντ ακριβώς καπί φροντίδων βίον οντω δικαίως ζώΰιν αίβχύνης άτερ. 17

ΕυριπίδουΆνδρομέδας. Χορός. Ό μεν όλβιος ήν , το ί' άπέκρυψεν 5 θ«0£ έκ κείνων των ποτέ λαμπρών, νεΰει /3Λγο?, νεΰει δε τύχα κατά πι/εύμ' ανέμων. 18

Τον αύτον Ίκέτιαι (266). Μη δήτ . έχει γαρ καταφυγην &ηρ μεν πέτραν , 10 ίοΰλοι δε βωμούς δεών ' πόλις δε προς πάλιν ίπτηζε χειμαβ&εϊβα. , τών γαρ εν βροτοίς ουκ ίβτιν ούδεν δια τέλους ευδαιμονούν. 19 ΕνριπίδονΊνοΐ. 'Άναββα, πολλοίς έβτίν άν&ρώπων κακά, Κτοϊς ί' άρτι λήγει, τοις δε κίνδυνος μολεΐν. κύκλω γαρ έρπει καρπίμοις τε γης φυτοΐς θνητών τε γενεά, τών μ\ν αϋξεται βίος, τών δε φδίνει τε καί αερίζεται πάλιν. 20 20

Ενριπίδου'Εκάβης (282). Ου τον κρατούντα χρη κρατεΐν α μη χρεών, ουδ εύτυχούντας εύ δοκεΐν πράζειν αεί. χάγώ γαρ ην ποτ ', άλλα νύν ουκ είμ £τι, τον πάντα δ' ολβον ημαρ εν μ' άφείλετο.

21 25 22

Σοφοκλής Τηρεί. Μήπω μέγ' εΐπης πριν τελευτηΰαντ' ΐδ%ς.

Μοβχίωνος. Σύν αϊο~ι δόξ% πρόβ&ε κα\ γένει μέγας "Αργούς δυνάβτης, ,λιτος έκ τυραννικών θρόνων, προϋίκτην &άλλον ηγκαλιΰμένος


22

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

έβτειχεν εις γην, όμμα βυμπα&ες φέρων χαϊ πάβι δεικνύς ώς τα λαμπρά, της τύχης την κτήβιν ου βέβαιον άν&ρώποις νέμει ' ον πάς μεν άβτών ηλέηβεν εΐβιδών, άπας δε χείρα καΐ προβηγορον φάτιν ωρεζε καν&ούς τ έξέτηξε δακρύοις , τνχαις βυναλγών * τάραμα γαρ νοβοΰν το προβ&ε πολλοίς οίκτον έμποιεΐ βροτών. Μενάνδρου Πλοκίων Θαΐδος. Ωι Παρμένων , ουκ έβτιν άγα&όν τώ βίω φνόμενον ωβπερ δένδρον έκ ρίξης μιας ' αλλ έγγυς αγα&οϋ παραπέφυκε και κακόν, εκ τοϋ κακού τ ηνεγκεν άγα&ον η φύβις.

5

23

10

24

Αρχιλόχου. Τοις θ-εοΐς τι&εΐν άπαντα ' πολλάκις μεν έκ κακών Ιό άνδρας ορ&ούβιν μελαίνη κείμενους επί χ&ονί, πολλάκις δ' άνατρέπουΰι, καΐ μάλ' ευ βεβηκότας υπτίους κλίνουβ' ' έπειτα πολλά γίγνεται κακά. . . χαϊ βίου χρήμη πλανάται χαϊ νόου παρήορος. 25

Θεοδέκτου. Πολυδπερης μεν ω γέρον καθ' Ελλάδα φήμη πλανάται χαϊ διέγνωβται πάλαι , το μη βέβαιους τάς βροτών είναι τύχας. Εύριπίδου Κρήβδαις (ΗβΓβοΙ. 865). Τον εντυχεΐν δοχούντα μη ζηλοΰτε , πριν %ανόντ ΐδΐ] τις, ως έφήμεραι τύχαι.

20

26

25

27

Άλέξιδος. Καν ευτυχή τις, ώς έοικε, προαδοκάν αεί τι δει καΐ μη τι πιβτεύειν τύχη. 28

Μενάνδρου Γεωργώ.

Ι


ΟΤΙ ΑΒΕΒΑΙΟΣ κ. τ, λ. ΡΕ.

23

Ό δ' ηδιχηχώς, οβτις Ιβ&' ουτός ποτέ, την υμετέραν πενίαν χαχοδαίμων ε"ο&\ οτι τοντ' ηδίχηχεν , ου τυχόν μεταληφεται. ει και βφόδρ' εύπορεΐ γάρ, αβεβαίως τρυφά' 5 τό της τύχης γαρ ρ"εΰμα μεταπίπτει ταχύ. 29

Κλειτομάχου. Τοις εύπλοοϋδιν αντιπνεΰβαα' η τύχη άπαντα βυγχεΐ, χατα ναυαγεΐν ποιεί τα τη φρονήβει χαΐ τοις λογιΰμοίς όρ&ώς έχπεπονη10 β&αι δοχοϋντα προς το χαλώς ζην. 30

Βά&ωνος έξ Αίτωλοϋ. "Ανθρωπος ων Επταιχας ' εν δε τω βίω τέρας έβτϊν ει τις ευτϋχηχε δια βίου. 31

Ιό

ΕυριπίδουΆρχελάου. Πάλαι βχοποΰμαι τάς τύχας των βροτών ως ευ μεταλλάβαουβιν. ός γάρ αν ΰφαλή είς όρ&ον ίβτη , χω πρϊν ευτυχών πίτνει. 32

Ευριπίδου Ανδρομέδας. Ουχ ίβτιν οβτις ευτυχής £φυ βροτών, 20 δν μη το δεΐον ως τα πολλά δυν&έλει. 33

Ευριπίδου Αλεξάνδρου. "£1βτ' οϋτις ανδρών είς απαντ' εύδαιμονεΐ.

34

Τοΰ αυτοϋ Έχάβης (805). Ουχ Εβτιν ούδεν τών έν άν&ρώποις ίσον.

2535

ΕΰριπίδουΈχάβης (956). Φεϋ ' ουχ ίΰτιν ουδϊν πιβτόν , οϋτ' ευδοξία , οντ' αν χαλώς πράί-αντα μη πράξειν χαχώς. 36 Ήΰιόδου'Έργων (825). "Αλλοτε μητρυιη πέλει ημέρη, άλλοτε μψηρ.


24

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

37

Σοφοκλέους Αϊαντι (131). 'ίΐς ημέρα κλίνει τε κάνάγει πάλιν άπαντα τάν&ρώπεια ' τους δε ΰώφρονας &εοϊ φιλοΰβι, καϊ βτυγοϋΰι τους κακούς. 38

Σοφοκλέους Τραχινίαις (ϊη.). Αόγος μεν ίβτ' αρχαίος άν&ρώπων φανείς, ώς ουκ αν αίών' έκμά&οις βροτών , πριν αν δάνΐβ τις , οϋτ' εί χρηβτος οϋτ' εΐ τω κακός. Σοφοκλέους Φαίδρα. Το δ' ευτυχούν πάντ' άρι&μηΰαι βροτών, ουκ ίβτιν όντως οντιν' εύρήαεις ενα.

5

39

40

10

Εύριπίδου. Βέβαια δ' ουδείς &νητ6ς ευτυχεί γεγώς.

41

Σοφοκλέους Τραχινίαις (296). "Ομως δ' Ηνεβτι τοϊβιν ευ βκοπουμένοις ταρβεϊν τον ευ πράβΰοντα , μη βφαλη ποτε.

Σοφοκλέους Αλήτης. Τίς δή ποτ 'όλβον η μέγαν &είη βροτών η ΰμικρόν η τον μηδαμοϋ τιμώμενον ; ού γάρ ποτ αυτών ουδέν έν ταυτώ μένει.

15

42

20

43

ΕύριπίδουΊππολύτω. Όρώ δε τοις πολλοΐβιν άν&ρώποις έγώ τίκτουβαν ϋβριν την πάροι&' ευπρα%ίαν. 44

Τοΰ αύτοϋ Οιδίποδος. Πολλάς γ' 6 δαίμων τοΰ βίου μεταβτάοεις ίδωκεν ημΐν μεταβολάς τε της τύχης. 45

Έν τω αύτώ. Άλλ' ημέρα τοι μεταβολάς πολλάς ίχει.

25


ΟΤΙ ΑΒΕΒΑΙΟΣ κ. τ. λ. ΡΕ. 46

Εύριπίδου Μελέαγρος. Φεν, τα των ευδαιμονούντων ώς τάχα βτρέφει &εός.

47

Λ ιφίλον. Βέβαιον ουδέν έδτιν έν &νητώ βίω ' 5 βιοΐ γαρ ουδείς ον προαιρείται τρόπον. 48

Νικοβτράτου. 'Όύκ έδτιν οδτις πάντ' άνήρ εύδαιμονεΐ." νη την Ά%ψιαν βυντόμως γε, φίλτατε Ευριπίδη , τον βίον έ&ηκας είς δτίχον. 1049

'^Λολλοίώροι;. Ουκ οίδ οτω πέποι&ας αργυρίω , πάτερ , δ καιρός 6 τυχών τοις μεν ου κεκτημένοις έδωκε, των κεκτημένων δ' άφείλετο.

50 15

Φιλήμονος. Πολλάκις £χων τις ουδέ ταναγκαΐα νΰν αύριον έπλούτηδ', ωβτε χάτέρους τρέψειν. 50* Θηβαυρον εύρων δήμερόν τις αυριον άπαντα τακ της οΐχ,ίας άπώλεβεν.

51

Τραγιχον έπειβόδιον. Τα μεγάλα δώρα της τύχης έχει φόβον, καΐ το πάνυ λαμπρον ούκ άκίνδυνον κυρεϊ' ούδ' άδφαλες πάν ύφος έν δνητώ γένει, όπερ διέδτρεψ' η χρόνος τις η φδόνος , έπην έπ' άκρον τις τοΰ καλώς πράδδειν δραμη. 25 η δε μεδότης έν πάδιν άδψαλεδτέρα. ^ τω μήτε λίαν έν ταπεινώ τις τύχης μέρει φερέβ&ω μήτ έν νψηλώ πάλιν" ην γαρ πέδη τις έ% έλάδδονος μέτρου, ευπερικάλυπτον έδχε την δυδπρα%ίαν , 30 ορκον ίϊ μεγάλου πτώμα γίγνεται μέγα. 20

25


1 26

ΙΩ.ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΛΙΟΤ

προς γάρ το λαμπρόν 6 φ&όνος βιάζεται , ΰφάλλει δ' έκείνους ους αν ύψώβη τύχη. 52

Ισοκράτους προς Λημόνικον (§.42). Νόμιζε μηδέν είναι των άν&ρωπίνων βέβαιον ούτω γαρ οντ' ευτυχών §βει περίχαρης οϋτε δυϋτν- 5 χών περίλυπος. 53

Ηροδότου (ι, 207). 'Ω,ς κύκλος των άν&ρωπηίων έΰτϊ πρηγμάτων' περιφερόμενος δε ουκ έα αίεϊ τους αυτούς εύτυχεϊν. 10 54

Τοϋ αύτοϋ (ΐ, 32). Πάν εβτίν άν&ρωπος ϋυμφορη.

55

Πυ&έου. ΕΙ δε τις υπείληφε βεβαίως έ'χειν τον πλοΰτον καϊ ουδέποτε προλείψειν αυτόν, οντος ίοικε τύχης καϊ 11 παραδόξων πραγμάτων καταπεφρονηκέναι καϊ ουκ είδέναι οτι πεπλανημένον το ευ πράττειν καϊ ονκ άεϊ παρά τοϊς αύτοΐς. 56

Βίωνος. Βίων έφη "τά χρήματα τοις πλουβίοις η τύχη ου 2( δεδώρηται, αλλά δεδάνεικεν. 57

Έκ των Πορφυρίου περϊ Στυγός. "Η τε γάρ αίγειρος, ως φασιν άλλοι τε καϊ Πλού ταρχος, φιλοπεν&ης καϊ ατελής προς καρπογονίαν. διό καϊ Σοφοκλής £ν τιβι φηβίν 2 ου χρη ποτ ανθρώπων μέγαν ολβον άποβλε■ψαι ' τανυφλοίου γάρ ίβαμέριος οβτις αιγείρου βιοτάν αποβάλλει.

58

Σωκράτους.


ΟΤΙ ΑΒΕΒΑΙΟΣ κ. τ. λ. ΡΕ.

27

Ταντον ίβτιν έπ ευτυχία μέγα φρονεΐν καϊ επί ολιβ&ηράς οδοϋ βταδιοδρομεΐν. 59

Δημοκρίτου. Ουκ εβτι οΰτως άβφαλης Λλουτου πνλεών ον ουκ δ ανοίγει τύχης καιρός. 60

Άπελλον. Απελλής 6 ζωγράφος έρωτη&είς δια τι την τύχην κα&ημένην ϋγραψεν "ούχ εβτηκε γάρ" είχε. 61

10

ΑΙβώπου. Αί'βωπος ερωτηθείς υπό τίνος των εν έξουβία όν των ει οίδε τι πράττουΰιν οι &εοί τα μεν οίκοδομονβιν" ίφη"τά δε πάλιν καταβάλλουβιν." 62

Φαβωρίνον. "Ανθρωπος ων μηδεποτ' εΐπης ο τι γίνεται 15 αϋριον' μηδ' άνδρα ίδών ολβιον, οΰοον χρονον Εΰβεται ' αλλά μηδέ οίκον' ωβπερ αμελεί 6 ποι^τή^ διεζερχεται την των Σκοπαδών ά&ρόαν άπώλειαν. ηδη δ\ καϊ πόλεις παρ' ο προβεδόκηβαν άνάβτατοι γεγο%ναβιν αίφνίδιον, αϊ μεν υπό πυρός αϊ δ' υπο βειβμοΰ αϊ δε της %•αλάττης έπελ&ούβης. πού μοι Ελίκη ; κατεπό%η. που Βονρα; καϊ αυτή κατεπό&η. [δύο πόλεις ελληνίδες άπώλοντο ωβπερ πλεουβαι.] ' 63

25

Ηροδότου ίβτορίας πρώτης (32). Κροΐβος δε βπερχ&είς εϊπεν' *ίΙ ξείνε Ά&ηναΐε, η δε ημέτερη ενδαιμονίη ούτω τοι άπε'ρριπται ές το μηδέν, ώβτε οϋτε ίδιωτέων ανδρών άξιους ημάς έποίηβας; 6 δε Σόλων ειπεν' £1 Κροΐβε, επιβτάμενόν με το &εϊον πάν έόν φ&ονερόν τε και ταραχώδες


28

ΙΩ,ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

έπηρώτας αν&ρωπηίων πρηγμάτων πέρι ; έν γαρ τώ μακρώ χρόνω πολλά μεν έΰτιν Ιδεΐν τά μή τις έ&έλει, πολλά δε καϊ πα&εΐν. ές γάρ εβδομηχοντα ίτεκ ονρον της ζωής αν&ρώπω προτί&ημι. τοντέων των απκΰέων ήμερέων των είς τά εβδομηχοντα έτεα έονΰέων 5 [πεντήκοντα χαΐ διηχοΰίων χαΐ έ%ακιΰχιλίων και διβμνρίων ,] ή έτέρη αντέων τη έτέρη ήμερη το παράπαν ονδίν ομοιον είΰάγει πρήγμα. οντω , ω Κροΐβε, πάν έΰτιν άν&ρωπος ΰνμφορή. έμοί δε χαΐ ΰν πλοντέειν μεν μέγα φαίνεαι χαΐ βαΰιλενς πολλών είναι 10 άν&ρώπων' έχεϊνο δε το εΐρεό με ουχω ΰελέγω, πρϊν τελεντήβαντα καλώς τον αιώνα πν&ωμαι. ον γάρ τι ο μέγα πλονΰιος μάλλον τον έπ ήμέρην έχοντος 6λβιώτερός έΰτιν, εΙμή οίτνχη έπίΰποιτο έχοντα πάντα χαλά τελεντήΰαι εν τον βίον. χολλοϊ μεν γάρ ξα-15 πλοντοι άν&ρώπων άνόλβιοί είβι * πολλοί δε μετρίως έχοντες βίον εντνχέες. 6 μεν δή μέγα πλούΰιος, ανολβος 64, δνοϊΰι προέχει τον εντνχέος μοννοιΰιν ' οντος δε τον πλονΰίον καϊ άνόλβον πολλοΐΰιν. ο μεν έπι&νμίην έκτελέααι χαϊ άτην μεγάλην προΰπεΰον-20 Οαν ένεΐχαι δννατωτερος' ο δε τοΐΰδε προέχει έκείνον, ατην δε καϊ έπι&νμίην ονχ ομοίως δννατος έκείνω ένεΐκαι' ταντα δε ή εντνχίη οί άπερνκει' άπειρος δέ έΰτιν, άνονΰος άπα&ης, εϋπαις ενειδής. εί δε προς τοντοιΰιν έτι τελεντηΰει τον βίον εν, 25 οντος έχεΐνος τον ΰν ζητείς όλβιος κεχλήΰ&αι άξιος έΰτι' πρϊν δ' αν τελεντηΰη, έπιΰχεΐν μηδε καλέειν κω ολβιον άλλ' εντνχέα. τά πάντα μεν ννν ταντα βνλλαβεϊν άν&ρωπον έόντα αδύνατον έΰτιν, ωϋπερ χώρη ονδεμία καταρκέει πάντα εωντη παρέχονβα'30 άλλ' άλλο μεν έχει, ετέρον δε έπιδέεται' η δε άν τά πλεΐοτα έχη, αντη άρίοτη. ως δε καϊ άν&ρώπου


ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΑΡ' Α3ΙΑΝ ΕΤΤΤΧΟΤΝΤΩ.Ν. Ρς. 29 βώμα ?ι> ούδεν αύταρκές έοτι' τό μεν γάρ έχει, άλ λον δε ενδεές έΰτιν' δ§ δ' αν αυτών πλείΰτα αχών διατελέτ], καϊ έπειτα τελευτήΰη εύχαρίβτως τον βίον, ούτος παρ' έμοϊ τοϋνομα τούτο, ω βαβιλεύ, δίκαιος 3 έοτι φέρεβ&αι. ακοπεειν δε χρη παντός χρήματος τήν τελεντήν κη άποβήοεται ' πολλοϊΰι γαρ δή ύποδέξας ολβον 6 &εός προρρίζους ανέτρεψε.

ΠΕΡΙ Τ£ΙΝ ΠΑΡ Λ3ΙΑΝ ΕΤΤΤΧΟΤΝΤ&Ν. Ρς. 101

Ευριπίδου Βελλεροφόντης. Τιμή σ έπαίρει των πέλας μάλλον φρονεΐν. δνήβκοιμ' αν ου γάρ άξιον λεύαβειν φάος, κακούς ορώντας έκδίκως τιμωμένους. 2

15

Τού αυτού Λίκτνος. Πολλοίς παρέβτην κάφ&όνηβα δη βροτών, οΰτις κακοΐβιν έβ&λος ων όμοιος η, λόγων ματαίων εις αμιλλαν έξιών. το δ' ην αρ' ουκ άχουΰτόν ούδ' άναβχετον βιγάν κλύοντα δεινά προς κακιόνων.

Μ3

Ευριπίδου Οίνεΐ. "Οταν κακοί πράξωβιν, ω ξένοι, χαλώς, άγαν κρατούντες κού νομίξοντες δίκην δώβειν, Ιδραΰαν πάντ έφέντες ηδονή.

4 ΕυριπίδουΊκετίδων (425.) 25- "Ηδη νοβώδες τούτο τοις άμείνοβιν , οταν πονηρός άξίωμ' άνήρ ίχτ] γλάαβη καταβχών δήμον ούδεν ών το πριν.


30 5

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ Το ν αυτού Ελένη (1213). Έβ&λών κακίους ένίοτ' ευτυχέστεροι,

6

Ενριπίδου'ΐκετίδων (463). Φεύ ψεν' κακοΐσιν ώς οταν δαίμων διδω καλώς , ύβρίξουβ' ώς αεί πράξοντες εν. 7

Ενριπίδου Τημενίδαις. Πολλοί γεγώτες άνδρες ονχ έχονσ οπως δείζουσιν αυτούς των χαχών έ%ουσία. 8 Μενάνδ ρου Θεοφορου μένον. Εΐ τις προβελ&ών μοι &εών λέγοι Κράτων, έπάν άπο&άνχς αύ&ις έ% αρχής έσει " έσει δ' ο τι αν βούλτ], χύων, πρόβατον, τράγος άν&ρωπος, ίππος ' δϊς βιώναι γάρ σε δει, είμαρμένον τούτ' έστίν' ο τι βονλει δ' έλού" άπαντα μάλλον, εύ&ύς είπεϊν ,άν δοχώ, ποίει με, πλην άν&ρωπον αδίκως ευτυχεί κακώς τε πράττει τούτο το ζώον μόνον. 6 κράτιοτος ίππος έπιμελεβτέραν εχει ετέρου ϋ·εραπείαν ' άγα&ός αν γένη κύων , εντιμότερος εΐ τού κακού κυνός πολύ. άλεκτρνών γενναίος έν έτερα τροφή έΰτίν ' 6 δ' άγεννής και δέδιε τον κρείττονα, άνθρωπος εάν ή χρηοτός, ευγενής, ϋψόδρα γενναίος, ούδεν όφελος έν τω νύν γένει, πράττει δ' 6 κόλαζ άριστα πάντων , δεύτερα ό συκοφάντης , 6 κακοή&ης τρίτα λέγει, 'όνον γενέβ&αι κρεϊττον ή τούς χείρονας οράν εαυτού ζώντας έπιφανέΰτερον. 9 Θεόγνιδ ο ς (665). ΚαΙ βώφρων ήμαρτε , καΐ αφρονι πολλάκι ίοξα ί'σπετο , καϊ τιμής τις χακος ων έλαχεν.


ΠΕΡΙ ΤίΙΝ ΠΑΡ ΑΞΙΑΝ ΕΤΤΤΧΟΤΝΤΩ,Ν. Ρς. 31 10 Τον αυτοϋ (865). Πολλοίς άχρήβτοιΰι &εός διδοΐ άνδράβιν όλβον εβ&λόν, ος ούδ' αντώ βέλτερος ούδεν έών ονδε φίλοις' αρετής δε μέγα κλέος ου ποτ όλεΐται. 5 αίχμητής γαρ άνηρ γήν τε καΐ άβτυ βάοι. 11

Σοφοκλέους Αλήτης. Αεινόν γε τους μεν δυββεβεΐς κακών τ απο βλαβτόντας είτα τονβδε μεν πράββειν καλώς , τους δ όντας έβ&λονς ίκ τε γενναίων άμα 10 γεγώτας είτα δνβτυχεΐς πεφυκέναι. ον χρην τάδ' οντω δαίμονας &νητών πέρι ζράββειν έχρήν γαρ τούς μεν εΰβεβεΐς βροτών ιχειν τι κέρδος εμφανές δεών πάρα, τονς δ όντας αδίκους τούς δε την έναντίαν 15 δίχην κακών τιμωρόν εμφανή τίνειν ' χούδεϊς αν όντως ευτυχεί κακός γεγώς. 12

Αημοβ&ένονς'Ολυν&ιακών α (ρ. 16). Το γαρ ευ πράττειν παρά την άξίαν άφορμή τοΰ κακώς φρονεϊν τοις άνοήτοις γίγνεται. 2013

Λημοϋ&ένους Φ ι λιππικών (ρ. 23). Αι γαρ εύπραξίαι δειναϊ ϋνγκρΰψαι και βυβκιάοαι τάς αμαρτίας τών άν&ρώπων εΐβίν ει δέ τι πταίί'βει, τότ' ακριβώς διακαλυφ&ήΰεται ταϋτα πάντα.

ι

I

14 Έκ τών Άριΰτωνύμου τομαρίων. "Εοικεν ό βίος ϋ·εάτρω ' διό πολλάκις χείριΰτοι τον κάλλιΟτον έν αντώ κατέχουβι τόπον.


32

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΪΟΤ

ΠΕΡΙ ΤΩ,Ν ΠΑΡ Α3ΙΑΝ ΛΤΣΤΤΧΟΤΝΤ£ΙΝ. ΡΖ. 1

Μενάνδ ρου. Ουδέν με λυπεί μάλλον η χρηβτός τρόπος, εις χαλεπόν όταν $ βυγκεκλειβμένος β(ον.

5

2

Τοΰ αΰτοϋ. ΟΙκτρότατόν ίβτι πεΐραν έπϊ γήρας όδώ αδίκου τύχης δίκαιος είληφώς τρόπος. 3

Μενάνδρου. £1 μεταβολαΐς χαίρουβα παντοίαις τύχη , βον εβτ όνειδος τοϋΟ• , όταν τις ων άνηρ δίκαιος αδίκοις περιπέβτ] βυμπτώμαβιν. Άλέζιδος. Ουκ £0& όπως έχουβιν αϊ τύχαι φρένας : ουδείς γαρ αν τοιούτος ήτύχει ποτέ. <

10

4

15

5

Άντιφάνους. Οί'μοι τάλας, ως αδικον, όταν η μεν τΰχη λίπ-η τίνος την τά%ιν , 6 δε τρόπος μέντ]. 6

Ευρ ιπίδου'Ηρακλε ιδών (234). Την δ ευγένειαν της τύχης νικωμένην νϋν δη μάλιβτ' έβεϊδον οΐδε γαρ πατρός έβ&λού γεγώτες δυβτυχούβ' ανα%ίως.

7

ΜενάνδρουΌλυν&ία.

£1ς αδικον όταν η μεν ψύβις άποδω τι βεμνόν, τούτο δ' η τύχη κακοί.

8

Τον αυτού. Πολλούς δι' ανάγκην γαρ πονηρούς οίδ' έγώ

50 \

'ϋ \ 25

"^ *


Τ^Π. ΤίΙΝ ΠΑΡ* Λ5ΙΛΝ ΑΤΣΤΤΧΟΤΝΤίΙΝ. ΡΖ.

33

όταν άτυχήβωοιν γεγονότας , ου φύβει οντάς τοιούτους. 9

Ενβεβίου. Πολλοί των άν&ρώπων, έπειδάν δοκε'ωβι παρ' ίί&,ίψ πρήααειν, δνααναΰχετέοντες, Ιπειτα δεινολογεόμενοι προς έωυτούς καϊ τους πληβιάξοντας τοιάδε διαλέγονται" "6 μεν γαμέει καϊ έ% οίκων των εύδαιμόνων, έγώ δε αγαμος' καϊ ο μεν οίκΐην έχει μεγάλην και οίκοδομέει μεγαλοπρεπεως και αγρούς κεκτη10 ται πολλούς, έγώ δε άνίβτιος και άκτημων' καϊ τω μεν πάρα πολλά χρήματα, έμε δε άχρηματίη πάΰα Ιχει' καϊ οδε μεν καϊ οδε άρχουβι και τιμε'ωνται, το ί' εμον έν Ιδιώτεω λόγω και άτιμου" προς ους χρή ζαραμυ&ενμενον ταΰτα λέγειν, ως ού χρή έπ' άλί Ιϊλων εύτϋχίϊΐ άχ&εο&αι, άλλά ήδεβ&αι δια το ομογε νές- είδεναι δε οτι καϊ αύτοϊ πολλώιϊ, ές τε τά εωντών έγκύψαντες και τά έκείνοιΰι παρεόντα έπιφραβάμενοι , ενρήβουβι ίωντούς άμεινον πρήαβοντας ' καϊ οτι ουδείς ύπο της τοϋ πε'λας ευτυχίης της όφει20 λευμένης εωυτω εύπρηγίης άποατερε'εται. 10

Ηροδότου Ιστορίας »' (16). Ξεΐνε, ο τι δει γενέβ&αι έκ τοϋ &εοΰ άμήχανον άποτρέψαι άν&ρώπω · ούδε γάρ πιβτα λεγουβι &έλει πεί&εΰ&αι ουδείς, ταΰτα δε Περβεων ουχνοι έπιβτά^μενοι επόμε&α, άναγκαίΐ] ένδεδεμένοι. έχ&ίΰτη δε ] οδύνη ίβτΐ των έν άν&ρώποις αύτη, πολλά φρονέοντα μηδενός κρατέειν.

! 8Τ0Β. ΓΙ^ΟΚ. IV.

3


34

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ΟΤΙ ΑΕΙ ΓΕΝΝΑΙ&Σ ΦΕΡΕΙΝ ΤΑ ΠΡΟΣ ΠΙΠΤΟΝΤΑ ΟΝΤΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΣ ΚΑΙ ΚΑΤ' ΑΡΕΤΗΝ ΖΗΝ ΟΦΕΙΑΟΝΤΑΣ. ΡΗ. 1

Φ ιλ ημο ν ο ς. Ει τα δάκρυ' ημών των κακών ην φάρμακον , αεί &' 6 κλαύΰας τοϋ πονεΐν επαύετο , ^λα^όμεα^ αν δάκρυα δόντες χρυβίον. ννν δ' ου προβέχει τα πράγματ' ούδ' αποβλέπει .. . εάν τε κλάης αν τε μη , πορεύεται, τί δη ποιείς πλέον ; ουδέν ' η λύπη δ' £χει ωβπερ το δένδρον τοίτο καρπον το δάκρυον. 2

Τοϋ αυτού. Έγώ δε λυπούμαι μεν εις ύπερβολην επι τοις παρούοιν, έν δε τη λύπη φρονώ, τούτο τό με τηρούν έβτί κάν&ρωπον ποιοϋν. 3

ΕυριπίδουΆντιγόνη. Μη ουν &έλε λυπεΐν ααυτόν, είδώς οτι πολλάκις το λυπούν ϋβτερον χαράν άγει , κα\ το κακόν άγα&οϋ γίγνεται παραίτιον. 4

Χαιρημονος. Ουδείς έπι βμικροίβι λυπεΐται βοφός.

5

Μενάνδρου. Πειρώ τύχης ανοιαν ανδρείως φέρειν.

6

Τοϋ αυτού. "Ανδρα τον άλη&ώς ευγενή καϊ τάγα&ά καΐ τα κακά δει πταίοντα γενναίως φέρειν. 7

Φιλήμονος ίκ Κοριν&ίας. ΕΙ τα παρά τοις άλλοιβιν είδείης κακά, αΟμενος ίχοις άν, Νικοφών, ά νϋν ίχεις.


ΟΤΙ ΑΕΙ ΓΕΝΝΑΙΩ,Σ χ. τ. Ι. ΡΗ. 8

Φιλημονος Πτωχής η'Ροδίας. Ει πάντες άποϋ-ανούμε&' οίς μη γίγνεται α βουλόμεβ&α , πάντες άπο&ανούμε&α. 9

ι

Λίψίλον Άδελφοΐς. £1 μακάρι , άτυχεΐν θνητός ων έπίΰταβο, ΐν αντα ταναγκαΐα δυβτυχ'ης μόνον , πλείω δε δια την αμα&ίαν μη προβλάβ^ς. 10

Φιλιππίδου Φιλαδ έλφων. "Οταν άτυχεΐν βοι βυμπέατ] τι, δέβποτα, 0 Ενριπίδου μνηβ&ητι καΐ ράων έβει Όνκ εβτιν οβτις πάντ' άνηρ εύδαιμονεΐ," είναι δ' ύπόλαβε καϊ βε των πολλών ίνα. 11

Ενριπίδου'Τψιπνλη. "Εφν μεν ουδείς οβτις ουκ άεΐ πονεΐ, 5 ϋ•άπτειν τε τέκνα χάτερα κτάσ&αι πάλιν, αυτούς δε δνήβκειν, κατά δ άχϋ-ονται βροτοι εις γην φέροντες γην ' άναγκαίως δ' έχει βίον θ•ερίζειν ώβτε κάρπιμον βτάχυν , χαΐ τον μεν είναι τον δε μη ' τι ταύτα δει ϋβτενειν, απερ δει κατά φύβιν διεκπεράν; 12

Ευριπίδου'Ηρακλεϊ (1349). Τάς βυμφοράς γάρ οβτις ουκ έπίβταται 9νητός πεφυκώς ον τρόπον χρεών φέρειν, ονδ ανδρός αν δΰναι& υποβτηναι βέλος. ι 13

Ευ ριπίδου Αντιγόνης. Όβτις δ\ προς το πΐπτον ευλόγως φέρει τον ίαίμον', ουτο^ ηοβόν έβτ άνόλβιος. 14

Τρωάδων (101). Χορός. Μεταβαλλόμενου δαίμονος άνέχου. 3 πλεΐ κατά πορ&μόν, πλεΐ κατά δαίμονα. 3*

35


36

ΙΩ.ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

15

Εύριπίδου. Θνητός γαρ ων καϊ δνητά πείβεβ&αι δόχει. Θεον βίον ζην άξιοΐς άν&ρωπος ων. 16

Εύριπίδου Ίππολύτω 6 τ εφ ανη φ (204). Χορός. Θάραει τέκνον, καϊ μη χαλεπός μετάβαλλε δέμας, ραον δε νόαον μετά %·' ηανχίας καϊ γενναίου λήματος οΐβεις' μοχ&εΐν δε βροτοΐΰιν ανάγκη. 17

Εύριπίδου Αλεξάνδρου. Χορός. Πάντων το &ανεΐν ' το δε κοινον 'άχος μετρίως άλγεΐν βοφία μελετά. 18

Εύριπίδου Αλκμήνης. Άλλ' ευ φέρειν χρη βνμφοράς τον ευγενή.

19

Τοΰ αύτοϋ Αιόλου. Μοχ&εΐν ανάγκη" τάς δε δαιμόνων τνχας οβτις φέρει κάλλιβτ' άνήρ ούτος αοφός. 20

Εύριπίδου Βελλεροφόντου. Τοις πράγμαβιν γαρ οϋχϊ ϋ·νμοϋβ&αι χρεών ' μέλει γαρ αντοΐς ουδέν άλλ' ούντνγχάναν , τά πράγματ' όρ&ώς ην τι&η, πράββει καλώς. 21

Σοφοκλής Θυέβτη. "Εχεις μεν άλγείν', οιδα' πειράβ&αι δε χρη [ως ραβτα ταναγκαΐα τον βίου φέρειν] εκ των τοιούτων χρη τιν' ΐαβιν λαβείν. 22

Εύριπίδου Ελένης (261). "Εχεις μεν άλγείν', οιδα ' αύμφορον δέ 6οι ως ραβτα τάναγκαϊα τοϋ βίου φέρειν.


ΟΤΙ ΛΕΙ ΓΕΝΝΑΙΩ.Σ χ. τ. λ, ΡΗ.

37

23 Πάντων άριστον μη βιάζεο&αι &εούς, ΰτεργειν δε μοΐραν' των αμήχανων δ' έρως πολλούς ε&ηκε τοϋ παρόντος άμπλακεΐν. 24 ;

Εύριπίδου Μελανίππη ς. Τα τνγχάνοντα δ ο<?η5 εν φέρει βροτών, σοφόν νομίζω σωφρονεϊν τ ίμοΧ δοκεΐ.

25

Εύριπίδου. ΙΊεπον&ας οία χατεροι πολλοί βροτών ' τάς γάρ παρούσας ονχϊ σώζοντες τνχας 10 ωλοντ' έρώντες μειζόνων αβουλία. 26

Βακχυλίδον προβοδ ίων. ΕΪς ορός , μία βροτοϊβιν έβτϊν ευτυχίας οδός , %-νμ-όν εϊ τις ίχων άπεν&ή δύναται διατελεΐν βίον. δς δε μυρία μεν άμφιπολεΐ φρενί, ό το δε Λαρ' ημάρ τε καϊ νύκτα μελλόντων χάριν εόν Ιάπτεται κέαρ, ακαρπον Εχει πόνον. 27

Πυ&αγόρου (Α0. 17). "Οσσα δε δαιμονίαιβι τύχαις βροτοί άλγε εχουοιν, ων αν μοΐραν ελτ]ς , ταύτην φέρε μηδ' αγανακτεί. Ο 28

ΆντιφάνουςΉνιόχω. 'Λνδρός διαφε'ρει τοΰτ' άνηρ ' ο μεν κακώς πράττων το λυπούν ηγαγ' ε(ς παράαταοιν , ο δ' ίμφρόνως δεξάμενος ηνεγκεν καλώς.

29

>

Άντιφάνους. Τα τύχης φέρειν δει γνησίως τον ευγενή. 29* Γό μεν άτυχήσαι παντός εΐναί μοι δοκεΐ, ανδρός δ' ένεγκεΐν άτυχίαν όρ&οϋ τρόπου. 30

Μενάνδρου Κανηφόρω.


38

ΙΏ,ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

'Αλογίβτον τρόπου ατύχημα φεύγειν έβτιν ουκ αυ&αίρετον. 31

Μενάνδ ρου. "Ενεγκ' άτυχίαν και βλάβην εύβχημόνως. τοϋτ εβτιν ανδρός νουν έχοντος, ούκ έάν άναβπάΰας τις τάς όφρνς οίμοι λαλϊ} , άλλ' ος τά γ1 αύτον πράγματ έγκρατώς φέρει. 32

Μεν άνδρον Πλοκίω. ΆεΙ το λυπούν αποδίωκε τον βίου. μικρόν τι το βίου και ΰτενόν ξώμεν χρόνον. 33

Φιλημονος. Μείξω τά κακά ποιονβι πολλοί, δέβποτα, αυτοί δι' αυτούς η πε'φυκε τή φύβει. οίον τέ&νηκεν νίός η μήτηρ τινϊ η νη Λί' άλλων των αναγκαίων γε τις, αν μεν λάβΐ] τοϋτ , απέ&αν', άν&ρωπος γαρ ην τοβοΰτο γεγονε τό κακόν ηλίκον περ ην. έάν δ' "αβίωτος ό βίος, ουκ ετ' οψομαι, άπόλωλ'" έν έαυτω τοϋτ έάν βκοπΐι, κακά προς τοις κακοίβιν ούτος έτερα ΰνλλεγει. ό δε τω λογιβμω πάντα παρ έαυτω άκοπων , τό κακόν αφαιρεί, ταγα&ον δε λαμβάνει. 34

Φιλημονος. Ούτως άνανδρος γέγονας; ουκ εύφυχία τοΰτ' έβτίν ο ποιείς νϋν γάρ, άλλ' άνανδρία, τό μη δύναΰ&αι καρτερείν λυποΰμενον.. 35

Τοϋ αύτον. Πόλλ' έβτΙν έν πολλαΐδιν οίκίαις κακά, α καλώς οταν ένεγκης, άγα&ά γενηαεται. 36

Απολλοδώρου.


ΟΤΙ ΑΈ.1 ΓΕΝΝΑΙ&Σ χ. τ. λ. ΡΗ. Χαλεπόν τύχη 'βτϊ πράγμα, χαλεπόν άλλα δεί αυτήν φε'ρειν κατά τρόπον ωβπερ φορτίον. 37

Φιλήμονος. Ενταύ&' άνήρ γάρ έβτιν ανδρός διάφορος , 5 εν τω τό τε κακόν εν φε'ρειν καϊ τάγα&όν. 38

Μενάνδρου Ανδρογύνου. Τα προβπεβόντα προβδοκάν άπαντα δεί αν&ρωπον όντα' παραμένει γάρ ονδε εν. 39

10

Φιλήμονος. Αν γνώς τί έΰτ άν&ρωπος , ευδαίμων έδει. τέ&νηκέ τις ' μή δεινον εβτω τοντό βοι. κεκνηκέ τις ' ου κεκύηκέ τις ■ ήτύχηκέ τις ' βήττει τις• οίμώξει τις' ή φύβις φέρει άπαντα ταύτα ' φεύγε τάς λνπας μόνον.

540

Σωτάδου. Πλειβτάκις αδικούμενος τις έν άδικονντι καιρώ ανέχεται τις ο μή &έλει διό φέρει γενέβ&αι.

41

Μενάνδρου Μιβογύνον. Αν εκλέγε Ο αεί το λυπούν, μηδέν άντιπαρατι&εις των προβδοκωμένων , όδυνήβΐ] δια τέλους. 42

Μενάνδρου έκ Βοιωτίας. Πολλά δύβκολα ενροις αν έν τοις πάβιν, άλλ' ει πλείονα 5 τα βυμφέροντ ενεβτι , τούτο δει βκοπεϊν. 43

Εύριπίδου., Ανδρών τάδ έβτίν ενδίκων τε καϊ βοφών, καν τοϊ6ι δεινοΐς μή τε&νμώβ&αι &εοΐς.

44

Μενάνδρου Μιβογννου.

39


40

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

Τα δυβχερή γαρ και τα λυπήβοντά βε όρας έν αύτώ, τάγα&ά δ' ονκετί βλέπεις, ευροις δ αν ουδέν των απάντων, Σιμύλε, άγα&όν, οτω τι μη πρόβεοτι χαΐ κακόν. 45

Μενάνδρου Ήνιόχω. £1ν δε μη αίτιος τρόπος , ταπο της τύχης φέρειν δεΐ γνηοίως τον ευγενή. 46

Μενάνδρου Ευνοΰχω. Μη &εομάχει , μηδέ προβάγου τω πράγματι χειμώνας έτερους, τους δ' αναγκαίους φέρε.

10

47

Αλέξιδος έκ Συρακοβίου. Τοις γαρ κακοϊς τους μη μαχόμενους ραβτα χρωμένους ορώ.

48

Μενάνδρου Κωνειαξομέναις. £1βτε μηδεϊς προς δεών πραττων κακώς λίαν ά&υμήβη ποτέ ' ίβως γαρ αγα&οϋ τοϋτο πρόφαΰις γίγνεται.

χ-3

49

Βακχυλίδου προαοδίων. Τί γαρ έλαφρον έν' έβτ' άπραχτ' όδυρόμενον δονεΐν χαρδίαν ; 20 50

Φιλήμονος. "Ανθρωπος εϊ δήπου&εν ούκ έβτ' ούδε εις ψ μη κακόν τι γέγονεν η γενήβεται. ο ποιών δ έλάχιβτον το γεγενημένον κακόν, αμφότερον ούτος ευτυχεί τε και φρονεί. 51

Σοφοκλέους. Στέργειν δε τάκπεβόντα καϊ &έα&αι πρέπει σοφόν κυβευτήν, αλλά μη ΰτένειν τΰχην.

25


ΟΤΙ ΔΕΙ ΓΕΝΝΑΙίΙΣ κ. χ. λ. ΡΗ. 52

41

Άλέξιδος έκΦιλοτραγωδοϋ. Σοφού γάρ κνδρος τάς τύχας όρ&ώς φέρειν.

53

Σοφοκλέους Φαίδρα. ΑΙβχη μέν, ω γυναίκες, ούδ' αν εϊς φΰγοι 5 βροτών πο&', ω καΐ Ζευς έφορμήβη κακά. νόβους δ' ανάγκη τάς δεηλάτους φέρειν. 54 Γον αύτοϋ ΟΙδίποδι (Τγι•. 86). Τίν' ημϊν ηκεις τοΰ θίοΰ φήμην φέρων ; 'Εβ&λήν. λέγω γαρ καϊ τά δύσφορ', εί τΰχοι 10 κατ' ορθόν έζελδόντα , πάντ' αν εύτυχεΐν. 55

Σοφοκλέους Αΐαντι (362). Εύφημα φώνει' μη κακόν κακώ διδούς ακος πλέον το πημα της ατής τί&ει.

56 15

ΣοφοκλέουςΆκριβίω. Θάρβει, γύναι' τά πολλά των δεινών όναρ πνεΰβαντα νυκτός ημέρας μαλάββεται. 57

Μενάνδρου. Ονδεν πέπον&ας δεινόν , αν μη προβποιη.

58

20

Σοφοκλέους Τηρεί. 'Λλγεινά, Πρόκνη, δήλον' άλλ, όμως χρεών τά &εϊα δνητους οντάς εύπετώς φέρειν. 59

Σωτίωνος έκ τοϋ περί οργής. Μΰ&ός τις περιφέρεται λιβυκός, οτι η λύπη παρ' οϊς αν τρέφηται, καϊ ανξεται παρ' έκείνοις ηδέως καϊ 25 μένει, ο δε Κλεάν&ης έλεγε την λΰπην ψυχής παράλυΰιν. ο 5£ φρόνιμος έρεϊ" τολμηεις μοι 0•νμός, έπεϊ μάλα πολλά πέπον&α , μετά καϊ τάδε τοΐΰι γενέδ&ω. 60

'Ροΰφου έκ των Επίκτητου περί φιλ ία ς.


42

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

"Οτι τοιαύτη η τον κόβμον φνβις καϊ ην καϊ ίβτι καΐ ίβται, καϊ ονχ οίον τε άλλως γίγνεβ&αι τα γιγνόμενα η ως νυν £χει, καϊ οτι ταύτης της τροπής καϊ μεταβολής ου μόνον ο[ άν&ρωποι μετειλήφααι καϊ τ'άλλα ζώα τα επϊ γης, άλλα καϊ τά ϋ-εΐα, καϊ νήό Λί αυτά τά τετταρα ΰτοιχεΐα άνω καϊ κάτω τρέπεται καϊ μεταβάλλει" καϊ γη τε ϋδωρ γίνεται καϊ νδωρ άήρ, οντος δε πάλιν εις αί&ερα μεταβάλλει" καϊ 6 αυτός τρόπος της μεταβολής άνω&εν κάτω. έάν γονν προς ταντα τις επιχειρή τρεπειν τον νουν καϊ πεί- ίο %•ειν εαυτόν εκόντα δέχεΰ&αι τά αναγκαία, πάνυ με τρίως καϊ μονβικώς διαβιωδεται τον βίον.

61

Θονκνδίδον δημηγορ ία Περικλέους

(", 64). ^ ίΐς οι τίνες προς τάς ξ,νμφοράς γνώμη μεν ηκιβτα 15 λυπούνται, ίργω δε μάλιβτα άντε'χουβιν, ούτοι καϊ πόλεων καϊ ιδιωτών κράτιβτοί είβι. 62

Αιλιανού Ίβτοριών (III, 2). Αναξαγόρα τις τω Κλαξομενίω βπουδάζοντι προς τους εταίρους προβελ&ών £φη τε&νηχεναι οί τονς20 δυο παϊδας , ονβπερ ουν καϊ είχεν μόνους ο Αναξα γόρας, δ ίί μηδέν διαταραχ&είς είπεν "ηδειν &νητούς γεγεννηκώς." 63 Αιλιανού Ίβτοριών (III, Ά). Βενοφώντι δύοντι ηκε τις εκ Μαντινείας άγγελος 25 λέγων τον υιόν αντοΰ τον Γρΰλλον τε&νάναι. κάκεΐνος άπε&ετο μεν τον ατεφανον , διετελει δε &νων. έπεϊ δε 6 άγγελος προβε&ηκε τω προτε'ρω λόγω καϊ εκείνον τον λέγοντα ότι νικών μεντοι τέ&νηκεν, πά λιν 6 Βενοφών έπέ&ετο τον ατεφανον. 30 64 Δημοκρίτου.


ΟΤΙ ΑΕΙ ΓΕΝΝΑΙΛΣ κ. χ. λ. ΡΗ.

, 43

Άλογιΰτίη μη ζυγχωρέειν τήΰι κατά τον βίον άνάγχησι. 65

ΑρριανονΈπικτητ είον. Ο τοις παρονΟι χαΐ δεδομένοις νπο τής τύχης δυα5 χεραίνων ιδιώτης έν βίω, 6 δε ταϋτα γενναίως φέ ρων καϊ εύλογιατών [προς] τα απ αυτών άνήρ άγα&6ς άζιος νομίζεβ&αι. 66

Τον αν τ ο ν. Πάντα υπακούει τω χόβμω καϊ υπηρετεί, καϊ γη 10 χαΐ &άλα6βα κα\ ήλιος καϊ τα λοιπά άβτρα καϊ τά γης φντά καϊ ζώα. υπακούει δε αύτώ καϊ το ημέτερον βώμα, και νοβονν καϊ νγιαΐνον, όταν εκείνος &έλΐ], χαι νεάξον καϊ γηρών, καϊ τάς άλλας διερχόμενον μεταβολάς. ονκ ονν εϋλογον καϊ ο έφ' ημΐν έβτι, 15 τοντέβτι την κρίβιν, μη άντιτείνειν μόνην προς αυ τόν; και γάρ ίβχνρός έβτι καϊ κρείαβων καϊ άμεινον υπέρ ημών βεβούλευται, μετά τών όλων και ημάς βννδιοίχ&ν' προς δ\ τούτοις καϊ η άντίπραζις μετά τον αλόγου κα\ πλέον ονδεν ποιοϋβα πλην το διακεΏβνής 6πάβ%αι καϊ περιπίπτειν όδύναις καϊ λύπαις ποιεί. 67

Δημοκρίτου. Αύπην άδέβποτον ψυχής ναρκώβης λογιΰμώ εκχρονε. 25 68

30

Τοϋ αν τον. Μέγα το έν αυμφορήοΊ φρονέειν α δει.

69

Τον αυτόν. Μεγαλοψνχίη το φέρειν πρηέως πλημμέλειαν.

70

Τον αυτοϋ. Πενίην έπιεικέας φέρειν βωφρονέοντα.


44

Ι&ΛΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΛ10Τ

71

Διογένους. Περιπεβών ί' αν τιβι αυμπτωμάΰιν έ'λεγεν" ευ γε, ω τύχη, οτι μον άρρενος προέΰτηκας. έν δ\ τοις τοιούτοις καιροϊς καΐ τερετίζων άνεφώνει. Ί%

Χείλωνος. 5 Χειλών, λυπονμένον τινό^ επί τοις εαυτόν χακοϊς, είπεν "ει τα πάντων κατανοηθείς, ήττον επί τοις βεαντον δνβφορήβεις. 73

Πιττακός. Πιττακος βυνετών μ\ν ανδρών είπεν έργον ίνα 10 μη γένηται κωλϋβαι , ανδρείων δε γενόμενα φέρειν έγκρατώς. 74

Σωκράτους. Σωκράτης διαλεγόμενος, καΐ τίνος προβαγγείλαντος οτι 6 νιος αντον τέ&νηκε, ανμπεραιώβας τήν^ διάλε\ιν άπίωμεν" έφη " Σωφρονίβκω τα νενομιβμένα πληρώβοντες" 75

Θεοβούλον. Τάς της τύχης μεταβολάς γενναίως πειρώ φέρειν, κα\ μήτε εντνχών υπερήφανος έβο μήτε άπορων τα- 20 πεινάς, άλλα γίνον επιεικής έφ' εκατέρας της τύχης. 76

Φαβωρίνον. Ανήρ δε έν μεγαλοψνχία άλη&ινη καϊ φιλοΰοφία τε&ραμμενος προ των %υμφορών τήν εν&νμίαν έν τή γνώμη από&ετον έχει. το δε έπϊ τοις δεινοϊς της ε% 25 έτερον παρηγοριάς χρήζειν τον καιρόν της εν&νμίας

•υπερβαίνει. 77

Λιοννβίον Άλικαρναΰέως έκ (Αβίϊβη. ΥΗ. 9, 7).

λόγων


ΟΤΙ ΔΈ1 ΓΕΝΝΑ1&Σ κ. τ. λ. ΡΗ.

45

Ή Ξανθίππη Ιφη, μυρίων μεταβολών την πάλιν [και αυτούς] καταΰχουβών, εν πάβαις όμοιον το Σω κράτους πρόβωπον και προϊόντος έκ της οικίας καϊ έπανιόντος θεάβαβθαι. ηρμοΰτο γαρ δηλονότι, προς ο πάντα έπιεικώς' τοιγάρτοι ουδέν πώποτε έλύπηβεν αυτόν. 78

Έχ τοϋ Έπιχτήτου'Εγχει ριδίου (ο. 16). "Οταν κλαίοντα ΐδης εν πένθει η άποδημοϋντος τέκνου η άπολωλεκότος τά εαυτού, πρόβεχε μη βε η 10 ψανταβία ΰυναρπάΰτ} ώς έν κακοΐς όντος τοϋ άνθρω που, άλλ' ευθύς πρόχειρον έβτω , ότι τούτον θλίβει ου τά βυμβεβηκότα {άλλον γαρ ου θλίβει) άλλά τά δόγματα, μέχρι μέντοι λόγου μη όκνει βυμπεριφέρεΰθαι αύτοΐς καν ουτω τύχη έπιβτενάζαι' λίαν δε Ιό προδε'χων μη καϊ έβωθεν 6τενά%Τ]ς. 79

Τοϋ αυτού (ο. 11). Μηδέποτε έπΐ μηδενός εί'πγις ότι άπώλεβα αυτό, άλλ' ότι άπέδωκα. τό παιδίον άπέθανεν; άπεδόθη. το χωρίον άφηρέθη; ουκ ούν και τούτο άπεδόθη; 20 άλλά κακός 6 άφελόμενος. τί δέ μοι μέλει διά τί με 6 δούς άπ^τηβε; μέχρι δ' άν διδώται, έπιμελούμαι ώς τού πανδοχείου. 80

Άρριανοϋ Έπικτητ είου εκ τού περί προνοίας. 25 Άλλά γίγνεταί τινα άηδη καϊ χαλεπά έν τω βίω. καϊ τί οί'ει ότι 6 Ηρακλής άν απέβη τοιούτος , εΐ μη λέων ούτος έγένετο και ΰδ'ρα καϊ έλαφος καϊ βϋς καϊ άδικοι τίνες άνθρωποι και θηριώδεις, ους έκείνος έξηλαυνε και έκάθαιρε ; και βύ τούτων αίβθανό30 μένος βλέφον εις τάς δυνάμεις καϊ άφορμάς, δι' ων κοβμήβεις βαυτόν. ού' άλλά κάθηΰθε, τά μεν μη


46

ΙΩ,ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

βνμβη τρέμοντες, περί δε των βυμβαινόντων οδυρόμενοί ' είτα τοις θεοΐς εγκαλείτε, τί γάρ έατιν άλλο άχόλουθον τη τοιαύτη άγεννεία η αβέβεια ; καήτοί ο γε θεός ου μόνον εδωχεν ημΐν τάς δυνάμεις ταύτας, χαθ' ας οΐαομεν πάν το αποβαΐνον μη ταπεινούμε- 5 νοι μηδέ βυγκλώμενοι ' άλλ' ο ην αγαθού βαβιλέως χαϊ ταΐς άληθείαις πατρός, ακώλυτον τούτο έδωκε χαϊ όλον αυτό εφ' ημΐν έποίηβεν. 81

Ίππαρχου Πυθαγορείου έκ τον περί ευθυμίας. 10 '£1ς προς τον ζύμπαντα αιώνα έξετάζοντι βραχύτατον έχοντες οί άνθρωποι τον τάς ζωάς χρόνον, χάλλιδτον εν τω βίω οιονεί τίνα παρεπιδημίαν ποιηβοννται έπ' ευθυμία χαταβιώβαντες. τανταν δε εί,οντι μάλιβτα πάντων ακριβώς έπιβτάμενοι χαϊ έπεγνωχό- 15 τες εωυτούς, ότι έντί θνατοί χαϊ βάρχινοι, εύαδίχητον χαϊ φθαρτον κεκτημένοι βώμα, χαϊ πάντων χαλεπωτάτων αύτοϊς έπικρεμαμένων μέχρις έβχάτας άναπνοάς. χαϊ πράτόν γ έπένθωμεν επί τα βυμβαίνοντα' περί το ΰώμα πλευρίτιδες περιπλευμονίαιΊΟ φρενίτιδες ποδάγραι βτραγγουρίαι δνβεντερίαι ληθαργίαι έπιληψίαι βηπεδόνες , άλλα μυρία ' περί δε τάν ψυχάν πολλώ μείζονα χαϊ χαλεπώτερα' πάντα γάρ τά κατά τον βίον άθεβμα κακά, παράνομα χαϊ άβεβηματα, έκ των κατά τάν ψυχάν παθημάτων έντί. 25 διά γάρ τάς παρά φύΰιν άμέτρως επιθυμίας πολλοί εις άκαταβχέτως ορμάς έζώκειλαν , καΐ ούτε τάς έχ των θυγατέρων ούτε τάς έκ τών ματέρων άνοβιωτάτας ηδονάς απέΰχοντο, αλλά και επί πατροκτονία παρεγένοντο , χαϊ πολλοί τά Ι'δια τέκνα χατέΰφα'Ε,αν. 30 τί λέγω τά άπό τών έκτος έπηρτημένων χαχά, τάς


ΟΤΙ ΑΕΙ ΓΕΝΝΛ1ΪΙΣ κ. τ. λ. ΡΗ.

47

έπομβρίας καϊ αύχμώς , υπερβολάς καυμάτων υπερ βολάς ψύξιος, ωΰτε πολλάκις εκ τάς κατά τον αέρα ανωμαλίας λοιμόν τε καΐ λιμόν γίγνεΰ&αι καΐ ποικιλϊαν παντοδαπών Συμπτωμάτων καΐ ολαδ πόλεις έρη5 μούβ&αι ; πολλών ουν τοιούτων έπικρεμαμένων, μήτε ταΐς κατά το ΰώμα ευαμερίαις ποτέχοντες βεμνυνό(ί£ΐ/οι έπαιρώμε&α , αϊ τίνες όλίγω πυρετώ επιγενό μενα αν&έων τρόπω ΰυντόμως μαραίνονται, μήτε ταΐς έκτος νομιξομέναις εύτυχίαις, αϊ κα\ αύταϊ πολ10 λάκις τάχιον άπόλλυΰ&αι η γίνεΟ&αιπεφύκαντι ' πάντα γαρ ταύτα, άΰτατά τε καϊ αβέβαια εύρίπου τρόπον, έν πολλαΐς καϊ ποικίλαις μεταβολαϊς γινόμενα παρειληψαμεν, καϊ ούδεν αυτών μένον ουδέ άκίνητον ούδε βέβαιον ούδε άδιαίρετον. διό ταύτα μεν έν&νμη&έν13 τί<; . . . νομίζοντες ει τα παρεόντα καϊ δεδομένα καϊ τον έλάχιϋτον χρόνον διαμεΐναι δύναιτο , έν εύ&υμία διάζομεν γενναίως φέροντες τά προσπίπτοντα, νύν δ\ πολλοί πάντα τά υπό φυοΊΟί καϊ τύχας παρεόντα χαι δεδομένα αύτοίς έπϊ το βέλτιον προαναπλάβαντες 20 και ούχ οία ίδτι λογιβάμενοι, άλλ' οία έπ' άκρον έπιτνγχανόμενα δύναται γενέΰ^αι, άφνω βτερόμενοι πολλοίς καϊ μεγάλοιΰι καϊ α&έβμοις καϊ ανοητοις καχοΐς καταφορτίξοντι τάν ψυχάν ' καϊ ούτω βυμβαίνει αντοΐς πικρότατον έχεν τον βίον καϊ χαλεπώτατον. 25 ταύτα δε γίνεται επί τε άποβολαΐς χρημάτων η φίλων θανόντων η τέκνων η τινών άλλων τών νομιζομένων τιμιωτάτων ημεν. είτα κλαίοντες καϊ οδυρόμενοι λε'νοντι έωυτώς μόνως άτυχεΰτάτως καϊ κακοδαίμονας, ου μεμναμένοι οτι κακά ταύτα καϊ άλλοις 30 πολλοίς έγένετο καϊ νύν γίνεται, ουδέ δυνάμενοι κατανοηΰαι τον τε τών παρεόντων βίον καϊ τον τών παρεζητακότων έν οΰαις ϋυμφοραϊς καϊ κακών τρι


48

ΙΩ.ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

χνμίαις χαϊ νϋν έντϊ πολλοί χαϊ προ τον έγένοντο. έπιλογιΰάμενοι ονν ότι πολλοί άποβαλόντες χρήματα νβτερον διά τάν των χρημάτων γενομέναν άπώλειαν αντοϊ περιεβώ&ηβαν, η ληβταις δια τούτο μέλλοντες περιπεβεϊν η τυράννφ , πολλοί δε φιληΰαντές τινας 5 καϊ κα&' νπερβολήν εύνοήβαντες έν τω μετέπειτα χρόνω μεγάλως έμίΰηΰαν ά δη πάντα άναλογιβάμενοι έκ τάς παραδεδομένας αμΐν ίβτορίας, και μα&όντες οτι χαϊ νπό τέχνων καΐ φίλων μάλιβτα φιλη&έντων πολλοί άπώλοντο, χαϊ άντιπαραβάλλοντες τον 10 εωυτών βίον προς τον των πρασβομένων φανλότερον, χαϊ τα προσπίπτοντα ανθρώπινα νομίξοντες χαϊ μη μόνοις βνμβαίνοντα, εν&νμότερον διάξομεν. ονδε γαρ δέμις αν&ρωπον μϊν όντα τά των αλλότριων βνμπτώματα εύφορα νομίξειν, άλλ' ον τά ίδια κάδεα, 15 Ιδόντα οτι πολλαΐ χάρες κατά πάντα τον βίον πεφνχαντι. οι δε κλαίοντες και χατοδνρόμενοι , προς τω μηδ' άντινών ώφέλειαν τω άπολομένω η τω άποιχομένω περαίνεβ&αι, ες μέξονα πα&ήματα τάν ψνχάν έλάύνοντι , μεβτάν πολλών χαϊ φαύλων φνδιωμάτων 20 ονδαν. προσήκει ων έκνίπτοντας καϊ άνακα&αίροντας άπορρύπτεδ&αι πάβαις μηχαναϊς τάς έγκατεβχιρωμένας κηλίδας τω κατά φιλοβοφίαν λόγω. ποιηβομεν δε τοϋτο άντεχόμενοι φρονήβιος καϊ βωφροβύνας καϊ μεταποιούμενοι τοις παρεονΰι καϊ μή πολλών 25 όρεγόμενοι. οί γάρ άν&ρωποι τά πολλά παραβκεναξόμενοι , ώς ονκ ίβτι ζην μετά τον τάς ξωάς χρόνον . . . ά%εβτι γενέβ&αι . . . χρηβώμε&α παρονβία των αγάδων, έχ δε τάς φιλοβοφίας χαϊ λαβρότερον άπληΟτενβώμε&α ' άπληβτενόμενοι γάρ τών εκ φιλοβοφίας 30 καλών χαϊ βεμνών, χαϊ τάς έκ τών φαύλων άπολνδηΰόμε&α άπληβτίας.


ΟΤΙ ΔΈ.Ι ΓΕΝΝΛΙΩ,Σ χ. τ. λ. ΡΗ.

49

82

Έχ των Τέλητος περϊ περιβτάβ εων. Ή τύχη ωβπερ ποιήτρια τις ουβα παντοδαπά ποιεί αρόβωπα, ναυαγού, πτωχού, φυγάδος, ένδοξου, άδο ξου, δε! ούν τον άγα%όν άνδρα πάν ο τι άν αύτη ϊζεριϋ-η καλώς άγωνίζεβ&αι. ναυαγός γέγονας, ευ τον ναυαγόν πένης έ% ευπόρου, ευ τον πένητα" "άρ ρενος έν μιχροΐβι καΐ άρμενος έν μεγάλοιβιν'" άρχοΰμενος καΐ έβ&ήτι τη τνχονβη και διαίτη και δια κονία, ωβπερ ο Λαέρτης "γρηϊ βύν άμφιπόλω, ή οΐ 10 βρώβίν τε πόβιν τε παρτί&ει' χαΐ έκοιμάτο χαμαϊ ίπΐ βτιβάδος" φύλλων δε κειμένων "χ&αμαλαϊ βεβλήατο εύναί." άρκεΐ γάρ ταύτα καϊ εις το προΰηνώς καϊ εις τό υγιεινώς, έάν μή τις τρυφάν βονληται""ού γάρ έν γαβτρός βορά τό χρηβτόν είναι" ουδέ ϋγε έν χλανίδος καταβκευη οϋδε έν βτρωμνής μαλακότητι. ουκ άηδώς γάρ Ευριπίδης 'τρυφη δέ τοι πολλών έδεβτών μηχανάς ΰ-ηρεύομεν ' και ου μόνον έδεβμάτων , άλλά καϊ όβφραντών καϊ άκουοτών. ου δεί δε τρυφάν ούδεν των πραγμάτων μή φερόντων, 20 άλλ' ωβπερ οί ναυτικοί προς τους ανέμους καϊ προς τψ περίβταβιν όρώντες" έκποιεΐ, χρήβαι." "ουκ έκ· ποιεί, πανβαι" καϊ ωβπερ έπϊ βτρατείας ό μεν ϊπχον έχων ίππεύς αγωνίζεται , 6 δε όπλα οπλίτης , ό ί« μηδέν έχων ψιλός" καϊ ωβπερ έκεϊβε όταν έπίκειν25 ται οΐ πολέμιοι καϊ βάλλωβιν είς τά όπλα αναχωρείς ψιλός ων, όντως αν δεύρο έπίκειται ένίοτε πόλεμος απορία άρρωβτία, αναχωρεί είς μονοβιτίαν , είς αύτοδιακονίαν , είς τρίβωνα, έβχατον είς αδου. 83

30

Έχ τών Τέλητος περϊ εύπα&είας. Μή πο&' ον τρόπον άπύρηνος ρ"οά λέγεται καϊ «τράχηλοι καϊ άπλενροι άν&ρωποι, οντω χαϊ άλνποι 8ΤΟΒ. IV. 4


50

ΙΣΙΑΉΉΟΤ ΣΤΟΒΛΙΟΤ

καϊ άφοβοι άν&ρωποι λέγονται ; βονλει ονν τοϊς αντοίς παραδείγμαβι χρηαάμενοι, ον τρόπον άπύρηνοζ ροά λέγεται καΙ απλενροι και ατράχηλοι άν&ρωποι, οντω και άναμάρτητοι καΙ άφ&ονοι λέγονται ; καΙ ον τρόπον εκεί άπλενρος ον κατά βτέρηαιν πλευρών, 5 αλλά τοιούτων πλενρών λέγεται , οντω καΙ 6 άφρων καΙ ο άνονς ον κατά δτέρηοΊν φρένων καΙ νον, άλλα τοιούτων φρενών καΙ τοιούτον νον ; καΙ ώβπερ πάλιν τον άπλενρον έχειν μεν φαμεν πλευράς, μοχ&ηραξ δε, οντω καϊ τον άνονν Εχειν μεν νουν, μοχ&ηρονΒ δε, καΙ τον άφρονα Εχειν μεν φρένας, μοχ&ηράς δέ; η παντάπαΰι το πεπεΐύ&αι ταύτα γελοΐον; άλλ' ώΰπεί) άναμάρτητος 6 ων έκτος αμαρτίας, καϊ οίφΟ-ονοϊ ο άβάβκανος, και άπερίεργος καϊ άμεμψίμοιρος έχτοξ έκατέρον τούτων , οντω καϊ άλνπος και άφοβος έκτος 15 λύπης καϊ φόβον ; οντω γάρ καϊ ευδαίμων εδται 6 εχτος τον πά&ονς καϊ ταραχής ων. οατις δε έν οδύνη και λύπη ών καϊ φόβω έΰτί, πώς αν εκείνος εναρεβτοίη τφ βίω ; η μη εναρεβτών πώς αν εΐη ευδαίμων ; η εί λύπη άψεται , πώς ον καϊ φόβος καϊ ά^ωνια καϊ όργη χαϊ 20 έλεος; ων γάρ νπαρ\άντων άνθρωποι λυπούνται, τούτων έν προΰδοκία γενόμενοι φοβούνται καϊ άγανιώοΊ καϊ τονς αναζίως δοκονντας περιπίπτειν τού τοις έλεονβι καϊ τοις κατά προαίρεβιν νπερβάλλον0ιν οργίζονται καϊ θυμούνται καϊ νφορώνται' χαίϋ ονς αιδονβι , τούτονς ορώντες εν πράττοντας ξηλοτυπονβι καϊ φ&ονονοΊ, καϊ άκούβαντες Εχοντας τι κα κόν έπιχαίρουβιν. εί ονν εν λύπη έβται , πώς έκτος τίνος Εβται πά&ονς ; η μηδενός έκτος ών πώς άπα&ης Εϋται, όπερ δεϊ τον μακάριον είναι; ώβτε ονν μητε 30 έπϊ φίλον μήτε έπϊ τέκνον τελεντη λνπηϋ-ηναι, εΐπερ μηδέ έπϊ τη αντον. η ονκ άνανδροι ΰοι δοκονΰιν ει-


ΟΤΙ ΔΕΙ ΓΕΝΝΑΙΩ,Σ χ. τ. λ. ΡΗ.

51

ναι οΐ τον εαυτών θάνατον αγεννώς καϊ μη εύ&αρβώς προβδεχόμενοι; η ού δει τον εύψυχον καϊ άνδοείον εύψύχως την εαυτόν τελευτην φέρειν, ώβπερ Σωκράτης , μη δυβφοροϋντα μηδέ δνβκολαίνοντα ; η 5δνβχερέβτερόν τι κρίνειν την άλλου τελευτην της ίαυτοΰ ; η ούχ ομοίως αυτόν αγαπά καϊ βτέργει ; καΐ τον φίλον μάλλον η τά τέκνα η εαυτόν ; καϊ ταύτην μεν έπαινονβιν έντελλομένην "βύ δ' ω τεκοϋΰα μη τψ βην λιβάδι κατάβπενδε παρηίδα", την δε κατακοΪΟλον&οϋβαν ώμην φηβϊν η δόξα. έπεϊ καϊ ταυταΰι τάς λακωνικάς γυναίκας πάς τις επαινεί ως ενψνχονς. άχονβαβάτις τον εαυτής υίόν βεβωβμένον καϊ πεφενγότα εκ των πολεμίων , γράφει αυτώ κακά φάμα τεϋ χακκεχνται ' τν ων η τανταν άπότριψαι η μηδ' άμΐν 15 φάνευ." ούχ ως αν αττική γυνή άκούβαβα ΰεβωβμένον έγραψεν αν" ευ τέκνον, ότι βαυτόν μοι έβωβας" αλλ' έκ των εναντίων ' κακά φάμα τεϋ κακκεχυται ' τν ων η ταΰταν άπότριψαι η μηδ' αμίν φάνεν, τοντο 8έ έβτιν ' άπαγξαι." καϊ άλλη πάλιν άπαγγείλαντος Κίαντη τον κηρυκος ότι ό υιός εν τη παρατάξει τετελεντηκε 'ποϊός τις" φηβϊ "γενόμενος ; άνηρ άγα μος, ώ μητερ." "εύγε ω τίκνον" φηβϊ τούτου γαρ ενεκά 6ε" φηβϊν "έγε'ννηΟα, ίνα χρηβιμος καϊ βοηδος ήβ&α τα Σπάρτα." ούκ έκλαιε καϊ έδεινοπά&ει, 25 αλλά καϊ άκούβαΰα ότι εύψύχως, έπηνεβε. καϊ εκείνη δε πάλιν η Λάκαινα ως γεννική ' φυγόντων γάρ αυτής των υιών έκ της μάχης καϊ παραγενομένων προς αυ τήν ποΐ" φηβϊν"ηκετε φεύγοντες; η δενρο καταδυβομενοι ό&εν έξέδυτε;" άναβυραμένη καϊ δείξαβα αυ30τοί5. όρα ονν ει καϊ των παρ' ημΐν τις γυναικών τοϋτ' αν ποιηβειεν, αλλ' ούκ άβμένη όψεται βεβω 4*


52

ΙίΙΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΛΙΟΤ

βμένους. ίκεΐναι δ' ου , άλλ' άπο&ανόντας εύψύχως ηδιον. καϊ έπιγράφουβι Λακεδαιμόνιοι ούτε τό ζην δεμένοι καλόν ούτε το &νήβχειν, άλλα το ταύτα καλώς άμφότερ' έκτελέΰαι. πώς δε ουκ άλόγιβτον καΐ άλλως μάταιον το τελεν- 5 τήΰαντος τον φίλου χα&ήβ&αι κλαίοντα καϊ λνπονμενρν καϊ εαντόν προβκαταφΟ,είροντα; δέον, ίνα καί τις μάλλον φιλόβοφος δόζτ] παρά τοις άποπληκτοις, προ τοΰ τελεντηβαι τον φίλον όδννάβ&αι καϊ κλαίειν, έν&νμονμενον οτι αντώ 6 φίλος θνητός έγένετο καϊ 10 άν&ρωπος. ον γάρ όρ&ώς φηβϊ βονλενομένου οΣτίλπων τό διά τους απογενομένους των ζώντων ολιγωρεΐν γεωργός ού ποιεί τούτο, ονδ' εάν τών δένδρων τι ζηρόν γένηται, καϊ τά άλλα προΰεκκόπτει, άλλα. τών λοιπών έπιμελόμενος πειράται την τοΰ εκλελοι- 15 πότος χρείαν άναπληρούν. ονδ' ημείς έπΐ τών ημε τέρων μερών γελοϊον γάρ Ιβται εί έάν τον ετερόν τις όφ&αλμόν αποβάλη, δεηθεί και τον έτερον προβεκκόψαι, καν 6 εϊς πονς κνλλός, καϊ τον έτερον ά'νάπηρον ποιεϊν, καν ενα οδόντα, καϊ τους άλλονς προβ- 20 εξελέβ&αι' άλλ' έπΐ μεν τούτων ει τις οϋτως οΐοιτο, μαργίτης' τον δε νίού τελεντήΰαντος η της γυναικός, αντού τε όλιγωρεϊν ζώντος καϊ τά υπάρχοντα προβκαταφ%·είρειν . . . καϊ εί μεν τών γνωρίμων τινός υιός η γννη άπέ&ανε, παρεκάλεις αν, οίόμενος δεΐν 25 άνδρωδώς καϊ δαρΰαλέως καϊ μη βαρέως φέρειν' αυ τός δε τοις αυτοΐς περιπεβών βυμπτώμαδιν , όντως οΐ'ει δεΐν δνβφορείν, άλλ' ού πράως' καϊ εί'περ έτε ρον παρακαλεΐν μέτριον εν βτενοχωρία καϊ απορία μη δυβκολαίνειν μηδε άβίωτον τον βίον νομίξειν, 30 άλλα τω δοκοΰντι κακω τό δοκούν άγα&όν άντιτι&έναι καϊ έ%ιβούν " άπογέγονεν ό φίλος, καϊ γάρ γέ-


ΟΤΙ ΑΕΙ ΓΕΝΝΑ1Ω.Σ κ. τ. λ. ΡΗ.

53

γονε, 0ν δέ, ότι μεν απογέγονεν , άκληρεΐν οίει, ότι δι έγένετο, ουκ εύκληρείν καϊ εΐ μϊν μηκέτι παρέχε ται, χρείας άπογενόμενος, ά&λιον, ότι δε παρείχετο γενόμενος, ου μακάριον. "ναί' άλλ' ονκετι έβται." δ ονδε γαρ ην μνριοβτόν έτος , ονδ' έπϊ των τρωικών, ονδε γαρ κατά τους προπάππους 6ον. βύ δε έπϊ μεν τούτων ονδ όλως άχ&η, ότι δε εις νΰτερον ουκ Ιβται, δνβχεραίνεις. "χρειών γάρ έδτέρημαι." καΐγάρ υπουρ γιών, ας αυτός έλειτούργεις ζώντι τω τέκνω καϊ τω φί10 λα και κακοπα&ών και δαπανών, άδηλον γάρ φηβϊν ό Σωκράτης ου μόνον τώ καλην ει έπι ταύτη πλείω, αλλά και τώ τέκνα και φίλους εΐ περί τούτους πλείω. ίπειτα δη και άποδημοϋντος αυτοϋ χρειών βτερη&ψη, καϊ βτρατευομένου υπέρ της πατρίδος και 15 πρεββεύοντος καϊ ίερεύοντος καϊ άρρωδτηΰαντος και πρεββντέρου γενομένου, άλλ' ει έπϊ πάΰι τούτοις δνβκολαίνοις , τι τοίς γραδίοις απολείψεις; άλογον δε καϊ άμα μεν έπιβάλλουβαν ηγεΐβ&αι την βτρατείαν καϊ την αποδημίαν τώ φίλω καϊ αυτόν βυνεκπίπτειν 20«αΙ ει μη αποδημοίη έγκαλεΐν ώς άμαρτάνοντι , αμα δε δυβφορείν εϊ άποδημηβει η ϋτρατεύβεται. καλώς το τοϋ κυβερνητου εκείνου "άλλ' ούν γε ώ Πόδειδον ορ&ην. ούτω καϊ άνηρ άγα&ός εΐποι προς την τύχην"άλλ' ουν γε άνδρα, καϊ ου βλάκα" 2584

Πλάτωνος πολιτείας γ' (ρ. 387). Καϊ τους όδυρμούς άρα έζαιρήβομεν και τους οί κτους τους τών έλλογίμων ανδρών. Ανάγκη, ί'φη, είπερ καϊ τά πρότερα. Σκόπει, ην δ' έγώ, είόρ&ώς έζαιρήοΌμεν η ου. φαμεν δε δη ότι ο εΛίεικ^δ ανηρ τώ 3ϋέπιεικεΐ, ουπερ καϊ εταίρος εδτι, το τε&νάναι ου δεινόν ήγήβεται. Φαμεν γάρ. Ουκ άρα νπέρ γε εκείνου


54

ΙΆΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ώς δεινόν τι πεπον&ότος όδύροιτ 'άν.> Ου δητα. Άλλα. μην και τάδε λέγομεν, ώς 6 τοιούτος μάλιΰτα αυτός αντώ αυτάρκης προς το ευ ζην, και διαφέροντας των άλλων ηκιβτα έτερου προβδεΐται. Άλη&ή , έ'φη. "Ηκιβτα αρ' αντώ δεινόν βτερη%ηναι νΐέος η άδελ-Ό φοΰ η χρημάτων η αλλού τον των τοιούτων. "Ηκι βτα μέντοι. "Ηκιβτα άρα και όδύρεβΟ·αι, φέρειν δε ώς πραότατα, οταν τις αυτόν τοιαύτη ζνμφορα. καταλάβτ]. Πολύ γε. Όρ&ώς άρ' εζαιροΐμεν τους θρήνους των ονομαβτών ανδρών, γυναιξί δε άποδι·^ δοΐμεν, καΐ ουδέ ταύταις βπονδαίαις ■ καϊ οβοι κακοί των ανδρών.

ΟΤΙ ΛΕΙ ΤΑΣ ΜΕΝ ΕΤΤΤΧΙΑΣ ΠΡΟΦΑΙΝΕΙΝ, ΤΑΣ ΑΕ ΑΤΤΧΙΑΣ ΚΡΤΠΤΕΙΝ, ΚΑΙ ΟΡΘΩ,Σ ΚΕΧΡΗΣΘΑΙ ΤΟΙΣ ΠΑΡΟΤΣΙ. ΡΘ. 15 1

Πινδάρου ϋμνων. Άλλοτρίοιβι μη προφαίνειν τις φέρεται μόχ&ος άμμιν. τούτο γέ τοι έρέω ' καλών μεν ών μοΐράν τε τερπνών ές μέβον χρη παντι λαώ δεικνύναι' εί δέ τις άν&ρώποιβι ϋ-εόβδοτος άτη προβτύχη , ταύταν βκότει κρύπτειν έοικεν. Σοφοκλέους Τυρούς β. Μη βπεΐρε πολλοίς τον παρόντα δαίμονα ' Οιγώμενος γάρ έβτι %·ρηνεϊβ&αι πρέπων.

20

2

3

Μενάνδ ρον'Τποβολιμαίω. "Απολλον, άλλα βκαιόν ου μετρίως λέγεις, μετά μαρτύρων άτνχεΐν, παρόν λελη&έναι.

2;


ΟΤΙ ΑΕΙ ΤΑΣ ΜΕΝ κ. τ. λ. ΡΘ. 4

55

Μενάνδρου.

Το δ' ευ φέρειν Ιβτιν τοιούτον, αν δυντ} μόνος φέρειν χαϊ μη έπίδηλον την τύχην πολλοίς ποιής. 55

Λ ιφίλον. 'ίΐς δεινόν ηνίκ αν τις ων έν φροντίΰιν είχη &εατην τον τυχόντα λαμβάντ],

6

Ευριπίδου ΟΙδ ίποδι. · Έκμαρτυρεΐν γάρ άνδρα τάς αύτοΰ τύχας 10 (ίς πάντας άμα&ές, τό δ' έπικρύπτεοδαι βοφόν. 7

Ευ ριπίδου Κρηβΰ ων. Λύπη μεν άττ] περιπεβεΐν αίβχρα τινί. εΐ δ' ούν γένοιτο, χρη περιβτεΐλαι καλώς χρύπτοντα χαϊ μη πάβι χηρύββειν τάδε' 15 γέλως γάρ έχ&ροΐς γίγνεται τά τοιάδε. 8

Ευριπίδου Σχυρίοις. Σοφοί δε βυγχρύπτονβιν οικείας βλάβας.

9

Σωκράτους. Ταυτόν έΰτιν έν γυμνικω άγώνι ηττη&έντα ύβρεως ΊΟδίκην τω άνταγωνιατή λαχεΐν καΐ έν τω ζην νικώμενον νπό της τύχης έγκαλεΐν αυτή, άγνοοϋντα έφ' οίς δικαίοις εις τον άγώνα τοϋ ζην Ουγκαταβεβηκαμεν. 10

Πλάτωνος πολιτείας ι' (ρ. 604). Λέγει που ο νόμος, οτι κάλλιβτον οτι μάλιΰτα ηβυ25 χίαν 'άγειν έν ταΐς ξυμφοραϊς καΐ μη άγανακτεΐν , ως οϋτε δήλου όντος τοϋ άγα&οϋ τε και κακοΰ των τοι ούτων, οϋτε είςτό πρόβϋ·εν οΰδεν προβαΐνον τω χα λεπός φέροντι , ούτε τι των ανθρωπίνων άξιον ον μεγάλης ΰπουδης , ο τε δεϊ έν αύτοίς οτι τάχιΰτα πα


1 56

-

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ραγίγνεβ&αι ημΐν, τούτω εμποδών γιγνόμενον το λυπεϊβ&αι. Τίνι, η δ' ος, λέγεις; Τω βονλεύεβ&αι, ην δ' εγώ, περί το γεγονός * χαϊ ώβπερ έν πτώΰει κύ βων, προς τα πεπτωκότα τί&εβ&αι τά αυτόν πράγ'ματα οπη Ό λόγος έρεΐ βέλτιατ' αν ίχειν. άλλα μη 5 προΰπταίβαντας κα&άπερ παίδες έχομένονς τον πλη γέντος ίν τω βοάν διατρίβειν ' άλλ' άεΐ ί&ίξειν τψ ■ψνχην οτι τάχιβτα γίγνεβ&αι προς το Ιάβ&αί τε χαϊ επανορ&ονν το πεβόν τε χαϊ νοΰήβαν ιατρική , &ρηνωδίαν άφανίζοντα. Ορ&ότατα γονν τις, ίφη, προςν) τάς τνχας οντω προβφεροιτο. Ουκ ονν φαμεν το μεν βέλτιΰτον τούτω τω λογιβμω ε&ελει επεβ&αι ; Ληλον δη. Το δε προς τάς αναμνήσεις τε τον πά&ονς χαϊ τους όδνρμονς άγον χαϊ άπληβτως έ'χον ανίών, άρ' ονκ άλόγιβτόν τε φηβομεν είναι και άργόν καϊ δει- 15 λίας φίλον ; Φηβομεν μεν ουν. Ουκ ονν το μεν πολλην μίμηβιν και ποικίλην Ιχει , το άγαναχτικόν; το δε φρόνιμόν τε χαϊ ηβύχιον η&ος, παραπληβιον ον αεί αυτο εαντω, ούτε ράδιον μιμηβαβ&αι, οντε μι μούμενους ενπετες καταμα&εΐν; 20

ΠΕΡΙ ΕΛΠΙΑΟΣ. ΡΙ. 1

Αίνου ποιητον. Ελπεβ&αι χρη παντ , έπεϊ ονκ ίβτ ουδέν αελπτον. ράδια πάντα 9·εώ τελέβαι και άνηνντον ονδέν. 1

'Απολλοδώρον εκ Παίδων. Ονδέποτ άθ·νμεΐν τον κακώς πράττοντα δει, άνδρες , τά βελτίω δε προΰδοκάν αεί. 3

ΕνριπίδονΊνοΐ. Έν έλπίϋιν χρη τονς βοφονς ίχειν βίον.

25


ΠΕΡΙ ΕΛΠ1ΔΌΣ. ΡΙ. 4

57

Μενάνδρου. "Λν&ρωπος ατυχών βώζε&' ύπο της έλπίδος.

5

Εύριπίδου Ίνοΐ. Μητ εύτυχοϋβα πάβαν ηνίαν χάλα , !>χαχώς τε πράββουβ' έλπίδος χεδνης εχου. 6

Ησιόδου (Ορρ. 96). Μοΰνη δ' αύτό&ι έλπίς εν άρρηχτοιβι δόμοιβιν Ινδον ίμεινε πί&ου ΰπο χείλεβιν, ούδε δύραξε^ ϊζεπτη ' πρόβ&εν γαρ έπέμβαλε πώμα πί&οιο.

107

Εύριπίδου (ΗΡ. 101). Κάμνουδι γάρ τοι και βροτών αί %υμφοραί, χαι πνεύματ' άνεμων ουχ άεϊ ρώμην έχει ' [οΐτ' εύτυχοϋντες δια τέλους οϋκ ευτυχείς.] με&ίΰταται γάρ πάντ' άπ' άλληλων δίχα. 15 ούτος δ' άνηρ άριβτος οβτις έλπίβι πέποι&εν άεί' το δ' άπορείν ανδρός καχοΰ. 8

Μενάνδρου Ναύχληρος. τβ Ζεϋ πολυτίμη&' , οϊόν έβτ' έλπις χαχόν.

9

Μενάνδ ρου Κι& αρ ιβττ]. Οΰτω τι πράγμ ίΰτ έπίπονον το προΰδοχαν.

20 10

Αρχιλόχου. Χρημάτων άελπτον ουδέν έΰτιν ουδ' άπώμοτον ονδε 9αυμά6ιον , έπειδη Ζευς πατήρ ολυμπίων ίχ μεΰημβρίης έ9ηχε νύχτ' άποχρΰψας φάος 25 ηλίου λάμποντος ' λυγρον δ' ήλ&' έπ άν&ρώπους δέος ίχ δ\ τοϋ χαι πιβτά πάντα χάπίελπτα γίγνεται άνδράβιν ' μηδεϊς ε&' ημών εΐβορών &αυμαζέτω , μηδ' οταν δελφϊδι &ήρες άνταμείψωνται νομον Ινάλιον , χαί βψιν &αλά6βης ηχέεντα χΰματα ΖΟφίλτερ' ηπείρου γένηται, τοΐΰι δ' ηδύ ην ορος.


58

1Ω.ΑΝΝ0Τ ΣΤΟΒΛΙΟΤ

11 Θεόγνιδος (637). ΈλπΙς καΐ κίνδυνος ίν άνΟ•ρώποιβιν όμοια ' ούτοι γαρ χαλεποί δαίμονες αμφότεροι. 12

Τον αυτόν (1131). Ελιάς έν άν&ρώποις μούνη &εός έβ&λή έ'νεβτι.

5

13

Ευριπίδον (διφρί. 479). Έλπις βροτοΐς κάκιδτον, η πολλας πόλεις 6υνήψ', αγουβα ϋ•νμόν είς υπερβολάς. 14

Σοφοκλέους (4, 41). ΈλπΙς γαρ η βόΰκουΰα τουί πολλούς βροτών.

10

15

Θεόκριτου (IV, 41). Θαρδεΐν χρή, φίλε Βάττε, τάχ ανριον ίΰΰετ αμεινον. ελπίδες έν ξωοΐδιν , ανέλπιστοι δε θανόντες, χω Ζενς 'άλλοκα μεν πέλει αί'&ριος, αλλοκα δ' νει. 15 16

Ευριπίδον 'Τψιπνλης. "Αελπτον ουδέν, πάντα δ' έλπίζειν χρεών.

17

Έκ των τοΰ Βίωνος βουκολικών (η). Αυτάρ έγων βαβεϋμαι έμάν όδόν ές το κάταντες τΐγνο πού ψάμα&όν τε καϊ ψόνα ψι&υρίβδων ,3 & λιββόμενος Γαλάτειαν απηνέα ' τάς δε γλυκείας ελπίδας υβτατίω μέχρι γηραος ουκ απολείψω. 18

/Δημοκρίτου. Ελπίδες αϊ των ορ&ά φρονεόντων έφικταί, αϊ 8ε των άξυνέτων αδύνατοι. 2» 19 20

Τον αύτον. "Αλογοι των ά%ννέτων αϊ ελπίδες. ^ιο^ενον^.


ΠΕΡΙ ΤΩ.Ν ΠΑΡ" ΕΑΠΙΑΑΣ. ΡΙΑ.

59

Λιογένης έρωτη&εϊς τΐ των κατά τον βίον ακρό τατοι/ είπεν έλπίς. 21

Έκ των Άριβτωνύμου τομαριών. ΑΙ πονηραϊ ελπίδες ωΰπερ οι κακοί οδηγοί £πΙ τα ό αμαρτήματα ανονβιν. 22

Επικτήτου. Οντε νανν έ% ενός άγκυρίον οντε βίον εκ μιας ελ πίδος όρμιΰτέον.

23 10

Τον αυτού. ΚαΙ τοις ΰκελεβι καΐ ταΐς ελπίβι τα δυνατά δεί διαβαίνειν.

24

Θαλής. Θαλής έρωτη&εϊς τί κοινότατον άπεκρίνατο πίς ' χα\ γαρ οϊς άλλο μηδέν , αυτή πάρεΰτιν.

15 25

έλ-

Ξενοφώντος έν ζ' (6, 11) τί^δ Κνρον άναβάβεως. Άλλα πάντα μεν άρα άν&ρωπον οντά προβδοχάν

δει. 26 20

Σωκράτους. Οντε γυνή χωρίς ανδρός οντε έλπίς άγα&ή χωρίς πόνου γέννα τι χρήβιμον.

ΠΕΡΙ Τ£ΙΝ ΠΑΡ ΕΛΠΙΛΑΣ. 1

ΡΙΑ.

Ευριπίδου Αίγέως. Πτηνάς διώκεις , ω τε'κνον , τάς ελπίδας ' 25 οΰχ ή τύχη γε. τής τύχης δ' ουχ εΐς τρόπος. 2

ΕνριπίδονΆνδρομέδας.


60

ΙίΙΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑ10Τ

Μη μοι προτείνων έλπίδ' έ%άγου δάκρυ, γένοιτο τάν πόλλ' ων δόκηΰις ουκ ενι. 3 Πατροκλέους. Καϊ νυν τά δεινά ταϋτα καϊ τά πόλλ' επη εις ωδε μικρόν τεύχος η0·ροιβεν τύχη. τί δητα &νητοι πόλλ' άπειλονμεν μάτην δεινούς έπ' άλλήλοιβι πέμποντες λόγους, και πάντα βυννοοϋμεν έκπράζειν χερί, πρόΰω βλέποντες , την δε πληβίον τύχην ουκ ΐβμεν ούδ' ορώμεν ά%λίου μόρου ; 4 Εύριπίδου Πρωτ εβ ίλαος. Πόλλ' έλπίδες ψεΰδουβιν άλογοι βροτούς. 5 Του αύτοϋ Ο ίδ ίπους. Έκ των άέλπτων η χάρις μείζων βροτοϊς φανεΐβα μάλλον η το προΰδοκώμενον. 6

Τοϋ αύτοϋ (Μβά. βχΐι·. βΐ βΙϊΙη). Πολλά δ' αελπτα κραίνουβι δεοί, και τά δοκη&έντ' ούκ έτελέβ&η, των δ' αδόκητων πόρον ευρε &εός. 7

ΕύριπίδουΆλκμηνης. Θάρβει ' τάχ' αν γένοιτο, πολλά τοι &ε6ς κάκ των άέλπτων εϋπορ' άν&ρώποις τελεί. 8

Εύριπίδου'Λλε£,άνδρω. Εκάβη, τό δεϊον ώς άελπτον άρχεται %νητοΙΰιν , έλκει δ' οΰ ποτ έκ ταυτοϋ τύχας. 9

Ευριπίδου Βελλεροφόντου. 'Ορας δ' άέλπτων μυρίων άναβτροφάς. πολλοί μεν οιδμα διέφυγον &αλάΰΰιον , πολλοί δε λόγχαις πολεμίων άμείνονες ηβΰονς γεγώτες κρείδβον' ηλ&ον εις τΰχην.


ΠΕΡΙ ΤΩ,Ν ΠΑΡ ΕΛΠΙΔΑΣ. ΡΙΑ. 10

61

Μενάνδρου. Ουκ ίβτιν ειπείν ξώντα "τοϋτ' ου πείθομαι."

11

Τον αύτοϋ Εγχειριδίου. Πάντα δε 5 τα μηδέ προβδοκώμεν' ίκβταβιν φέρει. 12

Πινδάρου. Πίνδαρος είπε τας ελπίδας είναι έγρηγορότων ενύπνια.

13 10

ζ/ιονικϊιου.

Λιονύβιος έκπεβών της αρχής , ει τις αντον ηνία εν Κορίν&ω διατρίβοντα , έπέλεγεν ως μακάριοι οι εκ παίδων δυΰτυχεΐς." • 14

Ό μήρου'Οδνββείας. Πολλά μεταξύ πέλει κύλικος καϊ χείλεος άκρον.

Ιό 15 Θεόγνιδος(6Ά9). Πολλάκι παρ δόζαν τε και ελπίδα γίγνεται ενρεΐν εργ' ανδρών ' βονλαίς δ' ουκ έπεοεν το τέλος. 16 Θεόγνιδος(ό8ί>). Πάβίν τοι κίνδυνος έπ' ίργμαβιν, ονδε τις οϊδε 20 ποϊ βχήβειν μέλλει πρήγματος αρχομένου. άλλ' ό μεν εύδοχιμείν πειρώμενος, ού προνοήβας, εις μεγάλην άτην καϊ χαλεπην επεβεν ' τω δε καλόν ποιοϋντι &εος καλά πάντα τί&ηβι , βνντυχίην άγαμων, ίκλυαιν άφροβύνης.

;


62

Γ

1&ΑΝΝ0Τ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ΟΤΙ ΟΤ ΧΡΗ ΕΠΙΧΑΙΡΕΙΝ ΤΟΙΣ ΑΤΤΧΟΤΣΙ. ΡΙΒ. 1

Μενάνδρου. Ταΐς άτυχίαιβι μη επίχαιρε των πέλας ' Λρος την τΰχην γαρ ζνγομαχεΐν ου ραδιον. 2

Μενάνδρου. Ουκ εμον άνοίγειν λαν&άνουβαν άτυχίαν εβτ , άλλα μάλλον κατακαλύπτειν φημί δεΐν. 3

Εύριπίδον'Ινοϋς. Μη βκν&ρωπος ΐϋ&' άγαν προς τους κακώς πράββοντάς άν&ρωπος γεγώς. 4

Εύριπίδου Ανδρομέδας. Τάς βυμφοράς γαρ των κακώς πεπραγότων ού πώποΟ•' υβριΰ , αυτός ορρωδών πα&εϊν. 5

ΕυριπίδουΆνδρομάχης (462). ΕΙ δ εγώ πράββω κακώς, μηδέν τοδ αυχει ' χαί βΰ τοι πρά%ειας άν. 6

Άλεζιδος Μιληϋίων. ΕΙ μη γαρ ων άνθρωπος άν&ρώπου τΰχαις ΰπηρετηβω , ποϋ φανήοΌμαι φρονών;

'.

7

ΉοΊ,όδου £ργων(ΊΠ). Μηδέ ποτ ουλομενην πενίην ϋ•υμοφΟ•όρον άνδρΐ τέτλα&' ονειδίξειν , μακάρων δόβιν αίεν εόντων. 8

Σοφ οκλέου ς Αϊαντι (26ό). Πότερα δ άν, ει νε'μοι τις αΐρεοΊν, λάβοις, φίλους ανιών αντος ηδονάς ίχειν, η κοινός έν κοινοΐ0ι λυπεΐβ&αι ξυνών;

'.


ΟΤΙ ΟΤ ΧΡΗ ΕΠΙΧΑΙΡΕΙΝ κ. τ. λ. ΡΙΒ.

63

9

Ίβοκράτους πρόςΑημόνιχον(ρ.7,Ά0Βεη8). ΜηδενΙ βνμφοράν ονειδίβης ' κοινή γάρ ή τύχη καΐ το μέλλον άόρατον. 10

δ

Δημοκρίτου. Οίβι ήδονήν εχουβι αί των πέλας ζυμφοραΐ ου ξννιάβι μεν ως τα της τύχης κοινά πάβι , άπορέουβι δε οίκηίης χαράς. 11

Χείλωνος. Άτυχοΰντι μη έπιγέλα ' κοινή γάρ ή τύχη.

10 12

ΑΙβχύ λον Αγαμέμνονος (790). Τω δνβπραγονντι δ' έπιβτενάχειν πάς τις έτοιμος ' δήγμα δε λύπης ονδεν έφ' ήπαρ προβικνεϊται ' και ννκτΐ δε χαίρουΰι ομοιοπρεπείς, 15 άγέλαοτα πρόβωπα βιαξόμενοι. 13

Φιλήμονος Άνακαλύπτοντος. Αυπουμένω δ' οταν τις άκολον&ών λέγτ] χαΐρ' , έζ ανάγκης ούτος οίμώζειν λέγει. 14

Λημοβ&ένονς έν τω νπερ 6τ εφάνον (311). 'Εγώ δέ, οατις άνθρωπος ων άν%·ρώπω τύχην προ φέρει, παντελώς άνόητον ήγονμαι. ην γάρ ο τά βέλτιβτα πράττειν νομίξων και άρίϋτην εχειν οΐόμενος, ουκ οϊδεν εΐ τοιαύτη διαμένει μέχρι της εβπέρας, πώς 25 χρή περί ταύτης λέγειν, ή πώς όνειδίζειν έτέρω; 20

15

Ηροδότου Ιβτορίας τρίτης (40). "Αμαβις Πολυκράτει ωδε λέγει' ήδύ μεν πυν&άνε6&αι άνδρα φίλον καΐ %εινον ευ πρήΰβοντα , έμοί δε αί ΰαϊ μεγάλαι εύτυχίαι ουκ άρέϋκουβιν , έπιΰταμένω


64

ΊΆΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

το θΐϊΌν ως ίΰτι φ&ονερόν. καί κως βούλομαι καί αντός κα.1 τών αν κηδωμαι το μεν τι εύτυχέειν τών πρηγμάτων , το δε προϋπταίειν , και ούτω διαφέρειν τον αιώνα , έναλλάζ πρήδβων η εύτυχέειν τα. πάντα, ούδένα γάρ κω λόγω οιδα ακούβας όβτις ές τέλος ού 5 κακώς έτελεύτηβε πρόρριζος, εύτνχέων τα πάντα.

ΟΤΙ ΟΙ ΑΤΤΧΟΤΝΤΕΣ ΧΡΗΙΖΟΤΣΙ Τ£ΙΝ ΣΤΜΠΑΣΧΟΝΤΩ,Ν. ΡΙΓ. 1

Ενριπίδου ΟΙνέως. Σχολή μεν ούχί' τω δε δυβτυχοϋντί πως τερπνόν το λε\αι κάποκλαύβαβ&αι πάλιν.

10

2

Τον αντοϋ Ανδρομέδας. Συνάλγηβον , ως ο κάμνων δακρύων μεταδονς ' ίχει τινά κουφότητα μόχ&ων. 3

Ενριπίδον ΊνοΙ. Άμονοία τοι μηδ' έπ' οίκτροϊΰιν δάκρυ ΰτάξειν. Ενριπίδον'Ίωνι (730). Σνν τοις φΙλοιΟι ί' ηδύ μεν πράββειν καλώς' ει δ' άρα βυμβαίνοι τι δυδχερέβτερον , εις όμματ εννον φωτός έμβλέψαι γλυκύ.

15

4

20

5

Τον αύτοϋ. Ουκ ίδτι λύπης άλλο φάρμακον βροτοΐς ως ανδρός ίβ%•λοϋ και φίλου παραίνεβις. όβτις δε ταύτη τη νόοφ ξυνών άνηρ μέ&η ταράββει καϊ γαληνίξει φρένα , πάραυτα δ' ηβ&είς ΰβτερον βτένει διπλά.

25


ΟΤΙ ΟΙ ΑΤΤΧΟΤΝΤΕΣ %. τ. λ. ΡΙΓ. 6 Καλλιμάχου. Κονφοτέρως τότε φώτα δια&λίβονβιν ανΐαι , εκ δε τριηκόντων μοιραν αφείκε μίαν , •η φίλον η οτ' ες άνδρα βννε'μπορον , η οτε κωφαΐς 5 'άλγεα μαψαύραις εβχατον ε'ξϊρε'^. 7

Άπολλοδ ώρον εκ Λακαίνης. Φνβικόν γε τον& ' εκαΰτος εν ταΐς ατυχίαις ηδιΰτα προς τους όμοπα&εΐς οδύρεται. 8

Ο

Σοφοκλέους Αϊαντι (328). Άλλ', ω φίλοι' τούτων γαρ ουνεκ' έβτάλην' ά(>Ύΐί,ατ είβελ&όντες , ει δύναΰ&έ τι. φίλων γαρ οι τοιοίδε νικώνται λόγοις. 9

Μενάνδ ρου. Λέρκιππε και Μνηβιππε , τοις είρημένοις 5 ημών υπό τίνος η πεπον&όΰιν κακώς Εβτιν καταφυγή πα6ιν οι χρηβτοϊ φίλοι. και γαρ άποδύραβ&αί τι μη γελώμενον . . . χαι 6υναγανακτονν&' οπόταν οίκείως ορά εκαβτος αντω τον παρόντα , παύεται Ο τούτον μάλιβτα τον χρόνον τον δυβφορείν. 10

Φιλημονος. Τί ποτ έβτϊν αρα διότι βούλεταί μ' ίδεϊν ; η κα&άπερ οι νοΰοϋντες άλγοϋντες βφόδρα , τον ίατρόν αν (δωβιν , ονκ άλγονβ ε'τι, 5 όντως έπάν τις τνγχάνη λνπούμενος, ήττον όδυνάται , φίλον έάν παρόντ ΐδτ] ; 11 12

Μενάνδρου. Ήδύ γε φίλου λόγος έβτϊ τοις λνπονμένοις. Σοφοκλέους Θυέβττ]. 8Τ0Β. ΙΊ,ΟΒ. IV.

°

65


66

1ΆΑΝΝ0Τ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

"Ενεατι γάρ τις καϊ λόγοιβιν ηδονής λη&ην όταν ποιώβι των όντων κακών. ■ 13

Μενάνδ ρον. Μεγιβτόν έβτιν αρα τοίς ίπταικόοι το παρόντας ίγγνς τους βνναλγονντας βλέπειν.

5

14

Τον αντοϋ. Τω μεν το δώμα διατε&ειμενω κακώς χρεία "βτ' ίατροϋ , τω δε την ψυχην φίλου, λύπην γάρ εννονς οΐδε &εραπεύειν φίλος. 15

Σωτίωνος εκ τον περί οργής. Κ Οτι η παραμυθία φάρμακον ανίας έβτϊ μεγιβτόν νηπεν&ές τ άχολόν τε , κακών έπίλη&ον απάντων^ καλώς δε καΐ ταϋτ' εΐρηται " λυπουμένω μεν μϋ&ος ευμενής φίλον, άγαν δε μωραίνοντι νον&ετήματα." 16

Σωκράτονς. 15 Τοις μεν νοβοϋβιν ιατρούς, τοις ί' ατυχοΰβι φί λους δει παραινεϊν. 17

Φιλιππίδον'Ολνν&ία. Ου χαλεπόν ίβτι τώ κακώς διακειμένω ειπείν τιν' έβ&ίοντα"μη κακώς £χε" πνκττ] τ έπιτιμαν ουδέν ίργον μαχόμενα , αύτον μάχεβ&αι δ' ουκ Ιτ' έβτϊ ράδιον. έτερον τι το λέγειν ίβτι τον πεπον&έναι.

%

ΟΤΙ ΡΑΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΛΡΛΙΝΕΙΝ Η ΕΑΤΤΟΝ. Ρ14. 2ί 1

Φιλημονος έκ Σικελού. Τους ιατρούς οίδ' έγώ υπέρ εγκράτειας τοίς νοβοΰΰιν εν ΰφόδρα


ΟΤΙ ΡΑ10Ν ΑΛΛΟΝ χ. τ. Χ. 1?1Α.

67

πάντας λαλονντας ' εϊτ' ίπάν πταΐβωΰί τι , αντονς ποιονντας πάν&' οβ' ονκ εί'ων τότε. έτερον τό τ άλγεϊν καΐ το &εωρείν έ'οτ' ί'βως. 2 5

Φιλημονος έ% Έφεδ ριζόντων. Χαλεπον το ποιεΐν, το δε κελενβαι ραίιον.

3

Ενριπίδον Αλκμήνης. Σοφώτεροι γαρ βνμφοράς τάς των πε'λας πάντες διαιρεΐν η τνχας τάς οί'κο&εν. 4 Μηδέποτε πεΐραν τοίς ϋ-εοΐς ενχον λαβείν, 10 Φαίδιμε , τοιούτον μηδενός, μηδ' είδέναι, ως εβτιν έτέρω ράδιον παραινεβαι. 5

'Ραον παραινεΐν η πα&όντα καρτερείν (Εογ. Α1ο. 1081).

6

Σοφοκλέους Ο (δίποδ ι. Τους δ' αύ μεγίΰτονς καΐ βοφωτάτονς φρενΐ τοιονβδ ίδοις αν οιός έβτι νυν οδε, καλώς κακώς πράββοντι βνμπαραινέβαι. όταν δε δαίμων ανδρός εντνχονς το πρϊν μάβτιγ' έρείϋη τοϋ βίου παλίντροπον, 20 τα πολλά φρούδα καΐ καλώς είρημένα.

15

7

ΕνριπίδονΆλεζάνδρω. Οϊδ' " αλλά κάμπτειν τω χρόνω λνπας χρεών. Χρή " τούτο ί ειπείν ρ~αον η ψέρειν κακά. 8

25

Τον αντον ΑΙόλον. ΟΙμοι , τις άλγεϊν ονκ έπίβταται κακοΐς; τις αν κλνων τώνδ' ονκ αν εκβάλοι δακρν ; 9

Μοβχίωνος. Ην αρα τρανός αίνος ανθρώπων οδε , 5*


68

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΛ10Τ

ως τον πέλας μεν νον&ετεΐν βραχύς πόνος , αντον δ ενεγκείν νβριν ηδικημένον πάντων μέγιδτον των εν άν&ρώποις βάρος.

ΕΠΑΙΝΟΣ ΓΗΡίΙΣ.

ΡΙΕ.

1

Ενριπίδον Φοινίΰβαις (δ3ΐ). ΊΩ τέκνον, ονχ άπαντα τω γηραι κακά, Ετεοκλεες , πρόβεβτιν ' άλλ' ημπειρία έχει τι δείζαι των νέων ϋοψώτερον. 2

Ενριπίδον Βελλ εροψόντης. Ω, παί, νέων τοι δράν μεν έντονοι χέρες, γνώμαι δ' αμείνους είβι των γεραιτέρων ' ο γαρ χρόνος δίδαγμα ποικιλώτατον. 3

ΕνριπίδονΈρεχ&εϊ. Όμιλίας δε τάς γεραιτέρας ψίλει. ακόλαβτα δ' η%η , λαμπρά ΰνγγελάν μόνον , μίβει " βραχεία τέρψις ηδονής κακής. 4

Μ ε ν α ν δ ρ ο ν. Ει ταλλ αφαιρεΐν ο πολύς εί'ω&εν χρόνος ημών, το γε φρονεΐν άβφαλέβτερον ποιεί. 5

Ενριπίδου Μελανίππης. Παλαιός αίνος ' έργα μεν νεωτέρων , βουλαΐ δ' έ'χουδι των γεραιτέρων κράτος. 6

Ενριπίδον Πηλεΐ. Το γήρας, ω παί, των νεωτέρων φρενών βοφώτερον πέφνκε κάβφαλέβτερον, ημπειρία τε της απειρίας κρατεί. 7

Άλέζιδος έκ Δημητρίου. Ομοιοτατον άν&ρωπος οϊνω την φνοΊν


ΕΠΑ1Ν0Σ ΓΗΡΏ,Σ. ΡΙΕ. τρόπον τιν έβτί' τον γαρ οϊνον τον νέον πολλή γ' ανάγκη καϊ τον άνδρ' αποζέβαι πρώτιΰτον αφυβρίβαι τ', άπαν&ήΰαντα δε βχληρον γενέδ&αι καϊ καταβτήναι πάλιν , δ ηδνν & άπαβι τουπίλοιπον διατελεΐν. 8

Σοφοκλέους Τυρούς. Γήρας διδάβκει πάντα καϊ χρόνου τριβή.

9

Κρατητος £% Άντιφάνους. Ω,νείδιΰάς μοι γήρας ως κακόν μέγα, 10 ου μη τυχόντι θάνατος έβΟ-' ή ζημία, ού πάντες έπι&υμοΰμεν αν δ' ελ&ϊ] ποτέ, ανιώμε& ' ούτως έΰμεν άχάριδτοι ψΰβει. 9* Τοϋ ξήν γαρ ουδείς ώς 6 γηράΰκων έρα. 10 δ

ΑΙβχϋλού. Γήρας γαρ ήβης έΰτϊν ενδικώτερον.

11

Καλλιμάχου επών πρώτον. Γηράβκει δ ο γέρων κείνος ελαφρότερον , κούροι τον φιλέουΰι, νέοι δέ μιν οία τοκήα χειρός έπ οίκείην άχρις 'άγουοΊ &ΰρην. 012

Τιμοβτράτου. Τηρεΐν μεν ετέροις οί γέροντες δυναμε&α. β'. ημείς δ' άπολαύειν ων έ'χουβιν οί νέοι. 13

Β 14 15

Ήρίννης. Παυρολόγοι πολιαί, ταΐ γήραος άν&εα &νατοΐς. Ίππο&όωντος. Γήρας λεόντων κρεϊβδον ακμαίων νεβρών.

Άντ ιφάνους έκ Φιλοκτήτου. Σοψόν γέ τοί τι προς το βουλεύειν έχει το γήρας , ώς δη πόλλ' Ιδόν τε και πα&όν.

69


70

ΙίΙΑΉΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

16

Σοφοκλέους Θυέδττ}. Καίπερ γέρων ων , άλλά τω γηραι φιλεί χώ νους όμαρτειν καϊ το βουλεύειν ά δει. 17

Έχ τών Φαβωρίνου περί γηρως. Ονδε γαρ τοϋτο εάβω άρρητον, οτι καϊ Πλάτωνα καϊ Πυθαγόρα δοκεί το γήρας ουκ έπ' εζόδω τον βίον είναι, άλλ' επ' άρχή της μακάριας ζωης. 18

Πλουτάρχου. Νέοις δε ζηλωτέον τους γέροντας και κατά Σιμωνίδην Κ ά&ηλος ΐππψ πώλος ως άμα τρέχειν, καϊ κα&άπερ φηαϊν 6 Πλάτων έπϊ τοϋ μιγνυμένον προς ύδωρ άκράτου, μαινόμενου &εόν έτέρφ &εώ νηψοντι 6ωφρονίζεα&αι. 19

Δημοκρίτου. Ίδχύς καϊ εύμορφίη νεότητος άγα&ά , γήραος δε^ βωφροβύνη άν&ος. 20

Πλάτωνος εκ τοϋ Τιμαίου (81 ά). Τέλος δ', έπειδάν των περί τον μνελον τριγώνων οί ΰυναρμοβ&εντες μηκέτι άντεχωβι δεβμοί, τω πάνω διιβτάμενοι με&ιάαΊ τούς της ψυχής αυ δεΰμονς' ^3 #£ λυ&εΐβα κατά φνβιν με&' ηδονής ε\έπτατο. πάν γάρ το μεν παρά φύβιν άλγεινόν, το δ' η πεφνχε γιγνόμενον ηδύ. και θάνατος δη κατά ταϋτα 6 μεν κατά νόβους καϊ υπό τραυμάτων γιγνόμενος , αλγει νός καϊ βίαιος" ο δε μετά γηρως ιών έπϊ τέλος κατά: φύΰιν άπονώτατος των θανάτων καϊ μάλλον με&' ηδονής γιγνόμενος η λύπης. 21

Δημοκρίτου. Ο γέρων νέος ίγένετο, ό ά£ νέος άδηλον εΐ ες γη


ΕΠΑ1Ν0Σ ΓΗΡΩ.Σ. ΡΙΕ.

71

ρα5 άπίζεται. τό τέλειον ων άγαθόν τον μέλλοντος τε χαι άδηλου κρέΰβον. 22

Έκ των Φαβωρίνον περί γήρως. Ηδονής γαρ 6 μεν έχων είργόμενος βοφός, 6 δε μή ϊδεόμενος μακάριος, το δε γήρας προς αμφότερα έπιτήδειον' χαϊ γαρ φρονιμωτε'ρονς τους άνθρώπονς απεργάζεται χαϊ των ηδέων άμελεβτέρονς. 23 "Αξιον δ' έβτϊν εις τον περί της ηδονής λόγον προελθόντα μηδ ίχείνην άμνημόνευτον έάβαι την 10 παρά πάβι τοις νουν έχονβιν ενδοκιμονβαν , ην ήδονήν όνομάξονβι χαϊ χαράν και τέρψιν ' περιγίγνεται δ' έκ των καλών μαθημάτων καΐ των ένδοξων κα τορθωμάτων, αμφοτέρων δϊ τούτων υπάρχει τω γέροντι προς εαυτόν άναμιμνήβκεβθαι και κα&άπερ 15 κτήμαβι τέρπεβθαι , λογιξόμενον ότι η τύχη ή πάν των κυρία [τούτων] ταϋτα άκυρος έΰτιν άφελέδθαι. 24

Τον αύτοϋ. Ο Βοιωτός έντνχών θηβαυρω μετά έβδομήκοντα έτη έπάρας το βκέλος άπεματάιβε καΐ παρήλθεν ως 20 οΰκέτι ούδεν όντα προς αντόν ' ωβτε και φιλοχρημα τίας άμα παύει το γήρας καΐ πολνπραγμοβύνης. 25

Αίβχίνον έν τω κατά Τιμάρχου (ρ. 50). Σχέψασθε δη χαλώς , ω Αθηναίοι, ως ουκ ήγνόει οΐμαι 6 νομοθέτης ότι οί πρεββύτεροι τω μεν εν φροΖονεΙν άκμάζονβιν, ή δε τόλμα ήδη αντονς άρχεται έπιλείπειν δια την έμπειρίαν των πραγμάτων. 26

Ίούνκον έκ τον περί γήρως. Μέτειμι δε έπΐ την έμαντον γνώμην, ηγούμενος τους μεν πρεββύτας διά τε τον χρόνον αντόν καϊ δια 30τ^ν των κατά τον βίον έργων Ιΰτορίαν καθαρεύειν


72

ΐεΐΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

αμαρτημάτων , τους δ' αν νέους έμποδίζεβ&αι προς τάγα&ά διά τε ρώμην δώματος, ή πιβτεύοντες αίρον ται πως έπι πολέμους καϊ πλεονεζίαν, διά τε άμελετηβίαν των Συμφερόντων, καϊ δη παρίβταταί μοι μάρτυς των λεγομένων Ά&ηναΐος Σόλων, νομο&ε-ό τήβας μήτε 'άρχειν τον βφόδρα νέον μήτε ί,υμβουλεύειν , εΐ καϊ αριβτα δοκοίη γνώμης έχειν. το μέντοι των έπι&υμιών έδτερήβ&αι τους γέροντας μηδέν νπ αυτών έτι παρενοχλονμένους , μέγιβτον δη τούτο καϊ πρεπωδέβτατον ηγούμαι δεδόβ&αι τοις άν&ρωποιςΙΟ δώρον υπό των δεών , κατά τινα της αυτών έκείνων φύΰεως όμοίωβιν. οϊ μεν γαρ "ου οίτον έ'δουΰ' οΰ πίνουβ' αΐ&οπα οίνον", οϊ δε τού περιττού και ένοχλούντος άπεχόμενοι κατ ούδεν της χρήΰεως αυ τού δέονται , της μεν ένδειας έκπεφευγότες το λνπη- 15 ρόν, τού δε αυτάρκους αντοΐς προβάγοντος την ηδονήν. καϊ γαρ το πεπαύβ&αι της κατά τά άφροδίβια ορμής τε καϊ ορέξεως, ω Ζεύ, μέγα όφελος φαίην άν και μανίας και λΰττης άπόρρευβιν, οπότε τής μεν ψυ χής τό άλόγιβτον δη κάί έπι%υμητικόν εϋδοι διαφυ- 20 γόν πονηρούς δεβπότας, τό δε λογιδτικόν άπολαύοι διά τής όψεως τής κατά τό κάλλος ηδονής, και γάρ δαυμάδεται τον τούτου κύριον 6 γέρων, καϊ προβιόντα κα&άπερ υίόν άβπάβεται και παιδεΰΰει κατά τον τοϋ Σωκράτους νόμον, ώβπερ Άλκιβιάδην έκεΐ- 25 νος, των δε περιττών και άκολάΰτων ούδε μεμνήβεται. καϊ όλως, ώ φίλε , ακόπηβον έπϊ πάντων πραγ μάτων αυτό δη τούτο , ώς αρα τό μεν έ&έλειν μετά βπουδής ούτινοβούν τυγχάνειν διαμαρτίας επομένης λύπην έπάγει, τό δε άπόνως καϊ άνενδεώς διακεΐο&αι 30 μίμηαίν τινα έμποιεΐ τής &είας βωφροβύνης. τοντί δε έτι βοι βαφέβτερον έξηγήβομαι, προς τά έγκλήματα


ΕΠΑΙΝΟΣ ΓΗΡΩ,Σ. ΡΙΕ.

73

τον γήρας , ά πεποίηΰαι μικρώ πρόβθεν, άποκρινόμενος. εΐ γαρ ήττον έβθίων ή πίνων 6 πρεββντης αφροδιβίων τε άπεχόμενος , ώβπερεϊ ίεροφάντης, άλύπως διάκειται και άνενδεώς, το προς ΰωτηρίαν χρή'ζοψον προΟαγόμενος, άπολείπων βοι τω νέω δι' άμα9ίαν και άγνοιαν τά νομιζόμενα είναι περιαπονδαβτα, μακάριζε τον των μεν ανθρώπειων κακών άπηλλαγμενον, άγοντα δε βχολην έπι τοις κατ άληθειαν καλοΐς κάγαθοΐς. οπότε δε πτωχόν δη λέγεις καΐ άνάΝπηρον και παρειμένον τον γέροντα, με'μνηβο ώς ταύτα δη τά παθήματα ού μόνον γήρως έργα, μνριάκις δε εκ τίνος τύχης επιπαραγίγνεται και τοίς νεοις. ταύτα δε τον μεν έν ακμή τής ηλικίας διάγοντα βαρέως οΐμαι ψέρειν, τον δε πρεΰβύτην επι δνΰμαϊς όντα τού βίον 15 και δνβτνχούντα ήττόν τις ήγήβεται βλάπτεβθαι εν φρονών. άλλά μην ταντι τά δοκούντά βοι δεινά πως είναι και άφνκτα κονφίξονβι μεν καϊ φίλων και οι κείων επικονρίαι , μάλιΰτα δε 6 κατά φιλοβοφίαν λό γος, ον δει πιβτεύειν τοίς μετιούβιν αντόν χειραγω20 γόν τε είναι και φύλακα καϊ πλούτον καϊ φως. καταγελάΰας δε μικρω πρόβ&εν τον είρημένον περϊ τής των γερόντων δνβμορφίας (ον γάρ επι κάλλει κριθηβόμενον το γήρας προς την νεότητα παρήγετο, ονδ' ώΰπερ νπό τίνων εμπόρων ή εραβτών μορφαί ίότινες έδοκιμάζοντο τώνδε), όμως ίνα μή δοκοίην τά πρόδηλα ταύτα νπολείπειν , νπομνήβω 6ε , ότι τό μεν νέον ωρα τις καϊ ακμή κατακοΰμεΐν εοικεν , τό τε τον βώματος άνθος λήγει άμα τω χρόνω' τό δε άλη&ες κάλλος, όπερ ίκ θείας κοινωνίας έβχε τήν άπορροην 30 και ήλθεν έπίτινας, τούτο δε ονδε πόνος ή λιμός ή άμέλειά τις, άλλά μην ονδ' 6 πολύς χρόνος δύναται άμανρώΰαι , ΰνγγενόμενον δ' ότωονν και βνντραφεν


74

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ουκ ώφ&η ποτέ %•άττον άπαλλαγεν της εκείνον ψυχής, ωβπερ δε ε'ν τινι άγα&η" γη φντόν άει%•αλοϋν άνίηβι τους καρπούς καϊ φυλάττει πολυχρονίους, ούτω δε καϊ παιδός αψάμενον αύξεται , καϊ μειρακίω βύνεβτι, και μάλλον έκτρεφόμενον δη καϊ κοβμούμενον υπό ο της ώρας νεανίβκω τε Συμπαρομαρτεί καϊ γηράβαντος ουκ απολείπεται,, αύτίκα έ'βτιν ίδεϊν τους πλείβτους γέροντας ου μόνον βεμνότητι κατά το Οχημα καϊ βαδίβματι πράω κοβμουμένους, ούδε φωνή, κα&άπερ που"θμηρός εϊπεν έπι των γερόντων, ηδεία καΙΙΟ τη των τεττίγων λειριοέββη χρωμε'νονς ' άλλα δη καϊ το ευπρεπές παραμένει αϋτοΐς, ώβτε και κατ άγοράν καί που εν δεάτροις όφ&έντες , οία δη εν αγέλη βοών καϊ ίππων οι δοκοϋντες άρχειν της αγέλης , το ευπρεπές παρέχουβι δήλον τοις απάντων όφϋ-αλμοΐς, 15 μάλιβτα δε έν τοις ίεροΐς ϋ•ύοντες έβτεφανωμένοι περιβλεπτότεροι των ιερών γίγνονται, ο τε νόμος αυ τούς εκείνους χειροτονεί τήΆ&ηνά, ως φηβι Ξενο φών ο φιλόβοφος , &αλλοφόρους. μέτειμι δΐ έκ τοϋ παρόντος λόγου, καίτοι πλέον 20 ί'βως τοϋ προβήκοντος ένδιατρίφας αύτω, έπϊ τον είρημένον υπό 6οΰ τελενταϊόν τε και ωβπερ ανανταγώνιβτον' έδόκει γάρ πως ούτος ένίους τών παρόν των ταράττειν άμα τε καϊ λυπεΐν, έπειδη καϊ προβτηβάμενος τοϋ παντός αγώνος καϊ της χλεύης τον περί 23 τοϋ θανάτου φόβον ηλπιΰας έκπλήζειν ούδεν ήττον κάμε τον αντιλέγοντά 6οι. άλλα μην το κοινόν τον θανάτου τέλος, καϊ ότι ουδείς έπ αύτώ νόμος η χρό νος υπό τών &εών γέγραπται, Ιαον οϊμαι ποιεί το πράγμα τοις τε νέοις καϊ τοΐ^ γέρουβιν' αλλ ο μενίΟ γέρων προλαβών τάγα%•ά καϊ πλείονι χρόνω διατρίψας έν αύτοίς, μένει μεν καϊ τω παρόντι βίω προ6ι•


ΕΠΑΙΝΟΣ ΓΗΡΩ,Σ. ΡΙΕ.

75

ονβης της τελευτης μεμνημένος ων τε εϊδεν ων τε μετέβχε κα&' ηδονήν, 6 δε έπϊ τοις &αρρεΐ δε ως έπ αυτά άφιγμένος ' 6 δε έν ακμή της ηλικίας τελευτη6ας (ανάγκη γαρ τελεντάν καΐ νέους) άπειρος τε των 5 ηδέων καϊ απλήρωτος έν τοις ομοίοις έ'δται. δοκεΐ δέ μοι εκάτερος αυτών έοικέναι τοις άγωνιξομένοις δρόμον η τοις πλέονβι ' καϊ 6 μεν διελ&ών το μέγα πέλα γος, οπερ είναι λέγω τον βίον, κατάρας επί τινα λι μένα τοϋ κυβερνητου κελεύδαντος απέβη της νεώς, 10 η που διαγωνιβάμενος έν τω δταδίω καϊ τοϋ ΰτεφάνου τυχών άποτάττεται τοις άγώβιν' ο δ' έτερος έν μέΰω τω πάρω της δαλάττης διεφ&άρη , μη διελ&ών τον προχείμενον αύτοϋ πλοϋν ΰπερ ου πολλάκις εϋζατο, η που τρέχων έν τω βταδίφ καταπεΰών άΰτεφάνωτος Ιόεζεκομίβ&η. 27

Αρχύτα Πυθαγορείου έκ τοϋπερί αν δρός άγ α&οϋ καϊ εύδαίμονος. Παραπληβίως δε καϊ γήρας έχει ποτΐ νεότατα, καϊ ποιεί ά μεν νεότας εγχειρητικός, το δε γήρας προΊΰνοατικώς. . καϊ μηδέποκα άφύλακτον αυτό αψίεμεν διανοίας, άλλα καϊ τίπράββει καϊ τί πέπραχεν έπιβκοπεϊ, ίνα τα μεν μέλλοντα τοις παρεόντεβι βτα&μευόμενος τα δ' ένεβτακότα τοις παρωχημένοις αυτός αϋταυτον διαρ&ροϋν δύνηται, πού μεν τον παροιχό2όμένον [χρόνον] τάν μνάμαν έφαρμόζων, ποτΐ δε τον παρεόντα τάν αία&αβιν, ποτΐ δε τον μέλλοντα τάν πρόνοιαν. Ιβη γάρ αεί μνάμα μεν αμιν τω παρεληλυ&ότος χρόνω, πρόνοια δε τω μέλλοντος , αΐβ&αβις δε τώ παρεόντος. διό δη δει τον ορθώς καϊ καλώς 30 βιοτεύεν μέλλοντα μη μόνον αίΰθατικόν καϊ μναμονευτικόν αλλά και προνοατικον ήμεν.


76

Ι&ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

28

Έκ τον Θεμιβτίου περί ψυχής. Καίτοι περί γε των γερόντων 6 Σοφοκλής εΐρηκε χαριεντως, βμικρά παλαιά βώματ' εννάζει ροπή." καταγωγή γαρ ίοιχεν ο γεροντικός %-άνατος, εκβολή δε και νανάγιόν εΰτιν ο των νέων ' εκπίπτει γαρ ή 5 ψνχή βία δνντριβομενον τον δώματος. 29

30

Παρμενίδου. Γήρας γίγνεβ&αι πάρα την τον &ερμον νπόλειψιν.

Πλάτωνος έκ τον πρώτον τής πολι τείας (ρ. 328). 10 '£1ς εν ίβ&ι , ότι έμοιγε όβον αϊ άλλαι αϊ κατά το βώμα ήδοναι άπομαραίνονται , τοβοντον ανζονται αί περί τονς λόγονς επι&νμίαι τε καϊ ήδοναί. μή ονν άλλως ποίει , αλλά τοΐαδέ τε τοις νεανίακοις ξννιδ&ι, καϊ δενρο παρ ημάς φοίτα, ως παρά φίλονς τε και Ια πάνν οικείους. Και μην, ήν δ' εγώ, ώ Κέφαλε, χαίρω γε διαλεγόμενος τοις αφόδρα πρεββνταις' δοκεΐ γάρ μοι χρήναι παρ' αυτών πυν&άνεα&αι ώβπερ τινά οδόν προεληλυ&ότων , ήν και ημάς ί'βως δεήβει πορενε6&αι , οποία τις έΰτι , τραχεία και χαλεπή ή ραδία και 20 εύπορος, καϊ δή και βοϋ ηδέως αν πυ&οίμην , ο τι 6οι φαίνεται τούτο , επειδή ενταν&α ήδη ει τής ηλι κίας, ο δή επί γήραος ονδώ φαβϊν είναι οί ποιηταί' ποτερον χαλεπον τον βίον , η πώς 6ν αντό εξαγγέλ λεις. Εγώ 6οι , £φη , νή τον Λία έρώ , ω Σώκρατες, 25 οϊόν γε μοι φαίνεται ' πολλάκις γάρ 6ννερχόμε%ά τί νες εις ταντό, παραπληΰίαν ηλικίαν έχοντες, διαβώξοντες τήν πάλαιαν παροιμίαν. οί ονν πλεϊβτοι ημών όλοφύρονται ξυνιόντες , τάς έν τή νεότητι ήδονάς ποδοϋντες, καϊ άναμιμνηβκόμενοι περί τε τά άφροδί- 30 σια καϊ περί πότους τε καϊ ευωχίας καϊ άλλα άττα α


ΨΟΓΟΣ ΓΗΡΪΙΣ ΡΙς.

77

τών τοιούτων εχεται , καϊ αγανακτονβιν ως μεγάλων τινών άπεβτερημενοι, καϊ τότε μεν εν ζώντες, ννν δ\ ουδέ ζώντες ' έ'νιοι δε καϊ τάς τών οικείων προπηλακίβεις τον γήρως οδύρονται , και έπϊ τοΰτο δη το βγήρας νμνονβιν, οβων κακών ύφίβιν αίτιον, έμοϊ δε δοκούβιν, ω Σώκρατες, οντοιον το αίτιον αίτιάϋ&αι. εΐ γαρ ην τούτο αίτιον, καν έγώ ταύτα έπεπόν&ειν ενεκά γε γήρως, καϊ οί άλλοι πάντες οβοι ενταύ&α ήλ&ον ηλικίας, ννν δε εγώ ήδη έντετύχηκα ονχ όντως ΙΟεχονβι καϊ άλλοις καϊ δη και Σοφοκλεΐ ποτέ τώ ποι ητή παρεγενομην ερωτώμενα νπό τίνος πώς ' έ'φη ω Σοφόκλεις έ'χεις προς τα άφροδίΰια ; ετι οΐός τε ει γυναιξί βνγγίγνεβ&αι ;" καϊος' εύφημε" ίφη"ω άν&ρωπε, άβμενέΰτατα μεντοι αντό άπεφνγον, ωΰπερ 15 λνττώντά τίνα καϊ άγριον δεοπότην άποφνγών." εν ονν μοι καϊ τότε εκείνος εδο%εν είπεΐν και ννν ονχ ήττον πανταπαβι γαρ των γε τοιοντων εν τω γηραι πολλή ειρήνη γίγνεται καϊ ελεν&ερία. επειδάν γαρ αϊ έπι&νμίαι πανΰωνται κατατείνουααι και χαλάβωβι, 20 πανταπαβι το τού Σοφοκλεονς γίγνεται, δεβποτών πανν πολλών έ'βτι και μαινόμενων απηλλάχ&αι. άλλα καϊ τούτων περί καϊ τών γε προς τους οικείους μία τις αιτία εβτϊν ον το γήρας, ω Σώκρατες, άλλ' 6 τρό πος τών ανθρώπων, έάν μεν γαρ κόβμιοι καϊ ενκο25 λοι ωβι , και το γήρας μετρίως έβτϊν έπίπονον ' ει δε μη, καϊ γήρας, ω Σώκρατες, καϊ νεότης χαλεπή τώ τοιοντω βνμβαίνει. ΨΟΓΟΣΓΗΡίΙΣ. ΡΙ?. 1 Μιμνέρμον. 30 Το πριν έών κάλλιβτος, έπήν παραμείψεται ωρη, ονδε πατήρ παιΰϊν τίμιος ούτε φίλος.


78

ΙίΙΛΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

2

Ενριπίδον Γλανκω. Φεΰ φεΰ, το γήρας ώς έχει πολλάς νόθους. Γέροντι δ' ονχ οϊόν τε μηκννειν χρόνον. Μάκρος γαρ αιών βνμφοράς πολλάς έχει. 3

ΕνριπίδονΆνδρομάχης(Βαβο1ι. 1249). £1ς δνβκολον το γήρας άν&ρώποις Ιφν.

Τον αυτοϋ ΑΙόλω. Φεν φεν, παλαιός αϊνος ώς καλώς έχει. γέροντες ονδεν έβμεν άλλο πλην όχλος καϊ βχήμ' , ονείρων δ' ερπομεν μιμήματα' νους δ' ουκ ίνεβτιν, οίόμεβ&α δ' ευ φρονεΐν.

5

4

Ευριπίδου ΟΙνομάοο. "Οβτις δ\ %-νητών βούλεται δνβώνυμον εις γήρας έλ&εΐν, ου λογίζεται καλώς• μάκρος γαρ αιών μνρίονς τίκτει πόνους.

10

5

Τον αντοϋ. £1 γήρας , οϊαν έλπίδ' ηδονής έχεις , καΐ πάς τις είς αε βονλεται βροτών μολεΐν ' λαβών δε πεΐραν, μεταμέλεια λαμβάνει, ώς ουδέν έβτι χείρον έν &νητώ γένει.

15

6

7 8

Εύριπίδου Μελανίππης. Τι δ άλλο ; φωνή καϊ βκιά γέρων άνηρ. Μενάνδρου. Όχληρόν 6 χρόνος 6 πολνς • ώ γήρας βαρύ,

ώς ούδεν άγα&όν, δνβχερή δε πόλλ' έχεις τοις ξώαι καϊ λυπηρά ' πάντες είς βε δε έλ&εΐν όμως εύχόμε&α καϊ βπονδάξομεν. 9

20

Τοϋ αντον Χαλκεΐα. Ονκ αν γένοιτ' έρώντος ά&λιώτερον

25


ΨΟΓΟΣ ΓΗΡίΙΣ. ΡΙς. ονδεν γέροντος, πλην έτερος γέρων έρών. ος γαρ άπολανειν βονλε&' ών απολείπεται δια τον χρόνον , πώς οντος ονκ ϊΰτ' άθλιος ; 10 Θεόγνιδος{\\1ά). 5 Ούτε γε μην πενίης &νμοφ&όρον ον μελεδαίνω , ούδ' ανδρών εχθρών, οι με λέγονΰι κακώς, αλλ ηβην έρατήν ολοφνρομαι, η μ' έπιλείπει, κλαίω δ' άργαλέον γήρας έπερχόμενον. 11 Τον α ν τ ο ϋ (527). 10 ίΐμοι εγών ήβης καΐ γηραος ονλομενοιο , τον μεν επερχομένου, τής δ' άπονιΰΰομενης. 12

Φερεκράτονς. £1 γήρας , ως έπαχ&ες αν&ρωποιΟΊν εί χαΐ πανταχή λνπηρόν, ον καθ ?ν μόνον. 15 ίν ω γαρ ονδϊν δννάμε&' ονδ' Ιοχνομεν, αύ τηνικαν&' ημάς προδιδάδκεις εν ψρονεϊν. 12* Εική μ' ίπηρας οντά τηλικοντονί πολλοίς έμαυτον έγκνλίααι πράγμαΰιν. ίγώ γάρ, ω άνδρες, ήνίκ' ην νεώτερος, Νίδόκονν μεν, έψρόνονν δ' ονδέν, άλλα πάντα μοι κατά χειρός ην τά πράγματ' έν&νμουμένψ ' νϋν δ' άρτι μοι το γήρας έντί&ηοΊ νονν. 13

Άντιψάνονς. Σψόδρ' έΰτιν ημών 6 βίος οίνω προΰφερής ' 25 όταν Τ] το λοιπόν μικρόν, όζος γίγνεται. 14

Άντιψάνονς. Προς γάρ το γήρας ως προς έργαατήριον άπαντα τάν&ρώπεια προαφοιτά κακά.

79


80

ΙΏ.ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

15

Τον αντον. Το γήρας ωσπερ βωμός έΰτι των κακών , πάντ έατ ίδεΐν εις τοντο καταπεφενγότα. 16

Αντιψάνονς. £ί γήρας, ως απαΰι τοις ζητοναί ο"ε ψέγειν άφορμάς παραδίδως τον πράγματος. Φιλήμονος. Σνρα , Σνρα. α τι έατι ; β ' πώς ημΐν έχεις ; α μηδέποτ έρωτα τοντ' , έπάν γέροντ' ί'δης η γρανν τιν' ' ΐβ&ι δ' εν&νς οτι κακώς έχει.

5

17

10

18

Ηρωδ ο ν μι μ ι αμβω ν. Εγω δε δραίνω γνιος ων, το γάρ γήρας ημέας κα&έλκει , κην 6κιή παραβτήκη. 19 Άλέξιδος Τιτ&ής. "Ηδη γάρ 6 βίος οί•μος έβπε'ραν άγει. 20

15

Μενάνδ ρον. Πικρον έβτι δρέμμ εν οικία γέρων.

21

Ήρώδον εκ Μολπεινον. Επην τον έξηκοβτόν ηλιον κάμψης , ώ Γρνλλε, Γρνλλε, &νήβκε καΐ τε'φρη γίνεν £»5 τνφλός ονπέκεινα τον βίον καμπτηρ.

20

22 Ηρώδον μιμιάμβων. "Ηδη γάρ ανγη της ξοης άπημβλννται.• 23_ 'Λντιφάνονς έζ'Επικλήρον. Ώ γήρας, ως άπαβιν άν&ρώποιΰιν ει ποΟ-εινόν, ώς ενδαιμον ει&' όταν παρής, άχ&ηρόν, ώς μοχ&ηρόν ■ εν λέγει τέ βε ουδείς, κακώς δε πάς τις, ος βοφός, λέγει.


ΨΟΓΟΣ ΓΗΡΩ,Σ.

Ρίς.

81

24

Ήρώδα μιμιάμβων. Γΰναι, τα λενχά των τριχών άπαμβλύνει τον νουν. 25 Χαιρήμονος. 5 Γέρων γαρ οργή πας ύπηρετεΐν κακός. 26 Άντιφάνους. Ουδείς τα πατρώα πω γέρων κατεδηδοκεν , αλλ' ούδε κατεμώρανεν, ονδ' έλύαατο πορνίδιον , οΰσ£ %υροκοπών ώφλεν δίκην. ΙΟοΰτω το γήρας ΰωφρονονν ουκ ευτυχεί. 27 Μενεκράτους Σαμίου. Γήρας έπαν μεν άπή, πάς εύχεται" ην δε ποτ ίλ&τι, μέμφεται" εατι δ' αεί κρεϊΰβον όφειλόμενον. 1δ28 Σοφοκλέους Σκυρίων. Ουδέν γαρ άλγος οίον ή πολλή ξοή. 29 Πάντ' έμπέφυκε τω μακρώ γηραι κακά, νους φρούδος, ίργ' αχρεία, φροντίδες κεναί. (δορίι. Γγ. 864 Ν.) 30

20

Σώφρονος. Ίο γαρ απεχ&όμενον γήρας άμε μαραΐνον ταρι χεύει. 31 Κράτητος. Ό γαρ χρόνος μ' ίκαμφε, τέκτων μεν σοφός, «πάντα δ' εργαζόμενος άα&ενέβτερα.

2532

Αιφίλου έκ Φρέατος. Σκαιός τεχνίτης έβτϊν ο χρόνος, ω ξένε. χαίρει μεταπλάττων πάντας έπϊ τα χείρονα.

33 Μίμνερμου Ναννούς. Τι&ωνώ μϊν εδωκεν ίχειν κακόν αφ&ιτον ο Ζευς, 30 γήρας, ο και &ανάτου ρίγιον άργαλέου. 8ΤΟΒ. ΓΙ.ΟΚ.

ιν.

".


82

1ΪΙΛΝΝ0Τ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

34

Μιμν έρμον Ν αννονς. Άλλ' όλιγοχρόνιον γίγνεται, ωβπερ 'όναρ, ηβη τιμήεββα " τό δ' άργαλέον καϊ άμορφον γήρας νπερ κεφαλής αντίχ νπερκρέμαται , έχ&ρόν όμως καϊ άτιμον, ο τ άγνωΰτον τι&εϊ άνδρα, 5 βλάπτει δ' όφ&αλμονς καϊ νόον άμφιχν&έν. 35

Απολλοδώρου Αακαίνης. Μη καταφρονεί, Φιλίν' , έ&ων γεροντικών, οΐς ίνοχος, είς το γήρας αν έλ&τ]ς, ίαει. άλλα μέγα τονΟ·' οΐ πατέρες ηλαττώμε&α ' νμείς μεν ώνειδίβατ , εάν τι μη ποιη 6 πατήρ προ&νμως"ον γέγονας αντος νέος·" τω δε πατρί προς τον νίόν, αν άγνωμονή, ουκ ίβτιν ειπείν "ου γέγονας αντος γέρων;" 36

Ενριπίδον Φοινίκι. £1 γήρας , οίον τοις ίχονβιν εϊ κακόν.

10

1^

37

Ενριπίδον Ανδρομάχης (728). Άνειμένον τι χρήμα πρεαβντών γένος και δνβφνλακτον δξν&νμίας νπο. 38

Ενριπίδον ΑΙόλον. Άλλ' η το γήρας την κνπριν χαίρειν έα, η τ άφροδίτη τοις γέρονβιν άχ&εται. 39

40

20

Σοφοκλής. Τον ξήν γαρ ούδεϊς ως 6 γηράΰκων έρα:

Ίϋοκράτονς έκτον Πανα&ηναΐχον(ρ.%α).2ο Άλλ' οντω το γήράς έβτι δνβάρεβτον καϊ μεμ-ψίμοιρον καϊ μικρολόγον, ωβτε πολλάκις ηδη την τε φύαιν την έμαντον κατεμεμψάμην , ης ούδεις άλλος καταπεφρόνηκε.


ΨΟΓΟΣ ΓΗΡΩ,Σ.

ΡΙς.

83

41

Δημοκρίτου. Γήρας ολόκληρος έβτι πηρωβις ' πάντ' ε*χει καΐ πάβι ένδέει.

42

5

Μητροδώρου. Ον μακαριεΐς τον γέροντα κα&' οβον γηράβκων τελεντα , άλλ' εΐ τοις άγα&οΐς ΰυμπεπληρωται ' ένεκα γαρ χρόνου πάντες έΰμίν άωροι. 43

Έρατοβ&ένους Κνρηναΐκοϋ. Έρατοβ&ενης της ηλικίας έ'φη τό μεν άκμάζον εαρ 10 είναι , τό #£ μετά την άκμην &ερος καΐ μετόπωρον, χειμώνα δε τό γήρας. 44

Φαβορί νου ίκ των περι γηρως. Πολύς τοι μόχ&ος έν μακρώ χρόνω.

45

15

Ηροδότου (III, 134). Αυξανομένου τοϋ ΰώματος βυναύί,ονται φρένες, γηράακοντος δε βυγγηράβκουβι και εις τά πρηγματα πάντα αμβλύνονται. 46

Κάτων ος. Κάτων γέροντι πονηρευομένω ίφη αν&ρωπε, τί 20τκί γηραι κακά πολλά ίχοντι την ίκ της πονηρίας αΐϋχύνην προβτί$ης" 47

Έκ των Αριστοτέλους χρειών. "Αλε\ις 6 των κωμωδιών ποιητής , ίπειδη τις αυ τόν όντα πρεββύτην εώρα μόλις πορευόμενον και Ί^ηρώτα τό τί ποιεί, ε"φη"κατά ΰχολην άπο&νήβκω. 48

Μητροκ λ έους. Μητροκλης τό γήρας τοϋ βίου έλεγε χειμώνα.

49

Ίούνκου έκ τοϋ περί γηρως. Έπειδη γάρ ορώ 0ε τάς μεν έπΐ της νεότητος καϊ


84

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ακμής ηδονάς καϊ άπολαύβεις αϊ πάΰιν ίργοις έπον ται, ονυελόντι δε ειπείν την άυ&ρώπειον ενδαιμονίαυ άπολιπόντα καΐ παραμειψάμενον κα&άπερ έπΐ νεώς κομιζόμενου ούριοδρομούβης, ίβτάμευον έπϊ τώ γήραι , καϊ αυτόν βαντού βραδύτερου τε καϊ δνβκι- 5 νητότερον γεγονότα και αεί γιγνόμενον τή τε ψυχή καϊ τω αώματι, έ&έλω παρά δον μα&εΐν, ηντινα γνώμην έχεις περί τε των γεγηρακότων και περί αντοϋ δη τον γήρως ' έμοϊ γάρ δύΰκολος 6 έν αύτω βίος καταφαίνεται δια την τών αία&ήοεων βτέρηβιν κατ 10 ολίγον αποΰβευυυμέυωυ. διόπερ ηδύ μεν ούδευ έτι παρακολου&εϊυ φαβι τοις γεγηρακόβιν , έπίπονα δε άπαντα είναι καϊ χαλεπά, αύτω τε τψ πάβχουτι την μεταβολήν περαιτέρω τούτων έυοχλεΐυ τον περί τον &ανάτου φόβον άει επόμενου αύτω κα&άπερ έπιβον- 15 λεύοντα ονυοδοιπόρον η βύνοικον, καϊ τούτον δε εκ τίνος ώμολογημένης και φνβικής ανάγκης, τών γάρ πρώτων ορων τού βίον κατά την προϊούοαν ήλικίαν νφ' εκάοτου ραδίως άπολειπομένων , όποτε παις μεν ό παις ούκέτι έοται, τό δε μειράκιον άνήρ γίνεται, ίο μετά δε τον άνδρα γήρας πρόβειβιν ' ανάγκη πονμετ αυτό μηδενός έτερον καταλειπομένον διάλνΰίν τε και χωριαμόν έπιγίγνεβ&αι τή 'φνχή καϊ τω οώματι, ο δή καλείται θάνατος, πολλά δε και άλλα ίν τω ζην πρεββύτη ανδρΐ χαλεπά παρομαρτεΐ και έπίπονα. 25 τότε μεν γάρ βννεχεΐς υόβοι και δίαιτα πάντως νοβώδης, εί καϊ μηδέν παρείη ιατρού δεόμενον, εκεί νον δη τον λεγόμενου ενδαίμονα είναι καταναλίσκει, κείται γάρ πον γήραι παρειμένος , άβιτός τε και άπα τος καϊ άνέραβτος , ονδενός μεν ^ύν ηδονή μετέχων, & τού δε λνπούυτος ακριβώς αίβ&ανόμενος ' είτε δε &αρρηαει προελ&εϊν εις την άγοράν, γέλωτα τοις


ΨΟΓΟΣ ΓΗΡΆΣ.

ΡΙς,

85

ύοώαι παρασκευάζει, βλέπων τε ούκ ακριβές καϊ βοώντων ουκ ακροώμενος, καϊ πειρώμενος εαυτόν διακομίζειν καταπίπτων βφαλλόμενος, %-λίβειν λεγό μενος καϊ αφανίζειν τον κοινον της πόλεως αε'ρα ' 5 οντε γαρ εις τον αριθμοί/ των φυλετών έν έκκληαία πάρων τάττεται, οΰτε μην αρχής οϊός τέ έβτι προΐΰταβ&αι, διά τε τα προειρημένα εμπόδια κυφός τε ων καϊ ρικνός και άμορφος καϊ αδύνατος τή τε ψυχή χατά την παροιμίαν παις πάλιν γεγονώς. ίν δ\ ποΙΟλέμω τί χρή καϊ λέγειν ως άατράτευτός τε καϊ γυ μνός απολείπεται , ου πεζός, οΰχ ίππεύς τεταγμένος, ονδ αυ νεως ίρε'της τις η επιβάτης, οτι δη καϊ το χα&έζεβ&αι αύτώ μάλλον δε καϊ το κεΐβ&αι πόνον έχει, ϋυμπεπλεγμένου αύτώ τοΰ θανάτου καϊ ήδη 15 αυτόν άγοντος εΐΰω των εαυτού &υρών. ει δε καϊ πενία πως άνδρϊ γεγηρακότι 1-υμπέΰοι, αυτός αν εκείνος ενζαιτο άπαλλαγήναι τέλεον τού βίου διά το απορον έπϊ πάΰιν, ούχ ήγεμόνος οδού τυγχάνων , ου τροφέως , ουκ έΰ&ήτα την αυτάρκη περικείμενος , ού Ι&βτε'γης εύπορων, ού τροφής, £6τι δε οπη καϊ ύδατος, ουκ έχων τον άρυΰόμενον ' οι δ\ όρώντες αυτόν , ει χαϊ φίλοι καϊ οίκεΐοι λέγοιντο , έπαχ&ες είναι νομίξουσι και 9-ε'αμα άλγεινόν τε καϊ λυπηρον καϊ πολυχρόνιον τα δε άλλα ειπείν, Ίλιάς κακών, τω δε νέω 25 πολλά μεν πλεονεκτήματα ίν τε τή ψυχή καν τω δώματι ίδωκεν 6 &εός άεϊ αύξόμενα, μέγε&ός τε καϊ αλκήν καϊ κάλλος καϊ χάριν έπαν&οϋβαν , νουν τε ηδη βέβαιον καϊ φρόνηΰιν καϊ λόγον των κατά την ψνχήν άγα&ών άγγελον ' πολλά δε έκ των έπιβτημών 30 τε καϊ τεχνών έκαρπώΰατο ' ει δε ίλθοι τι αυτω δνβτνχημα νόβου κομιξούΰης ή πενίας η αδο^ίας, οιός τέ έβτι διαφέρειν εκαΰτα καϊ ωβπερ άγα&ός ά&λη


ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

86

της νικά τό προβπΐπτον. άλλ' ου γάρ νεότητα βονλόμενος μακαρίβαι τοΰβδε τους λόγους έποιηβάμην' δήλα γάρ έβτιν, οϊμαι, και τνφλώ τά βυνόντα αύτη καλά τε καϊ άγα%·ά * καΐ μάλα ουκ άπο βκοποϋ τίνος δοκώ μοι είρηκέναι, α τινα τα γεγηρακότι ένοχλεΐν 5 έ"φην παρόντα τε και άφιβτάμενα αύτοϋ, καϊ όπόβα κοβμειν Ιοικε καϊ ώφελεΐν νέον. 50

Πλάτωνος πολιτείας πέμπτης (460 ά). Το ί' εφεξής διέλ&ωμεν ο πρου&έμε&α. έφαμεν γαρ δή έξ ακμαζόντων δεϊν τά ίκγονα γίγνεβ&αι. 10 Άλη&ή. *Αρ' ούν 0οι ξυνδοκεΐ μέτριος χρόνος ακμής τά εί'κοβι έτη γυναικί, άνδρϊ δε τά τριάκοντα; Τά ποία αυτών; έφη. Γυναικί μεν, ην δ' έγώ, άρζαμένη από είκοβιετίδος μέχρι τεββαρακονταετίδος τίκτειν τη πόλει' άνδρϊ δε έπειδάν την όζυτάτηνίό δρόμου άκμην παρη , τό από τούτου γεννάν τη πάλει, μέχρι πέντε και πεντηκονταέτους. Αμφοτέρων γονν, έφη , αύτη ακμή , δώματος τε καϊ φρονήβεως. Ο ΤΙ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΑΝΕΠΑΧΘΕΣ ΚΑΙ ΠΟΑΑΗΣ ΑΙΑΟ ΤΣ Α&ΙΟΝ ΗΣΤΝΕΣΙΣ ΑΠΕΡΤΑΖΕΤΑΙ. ΡΙΖ. 1

20

Έβ&λού γάρ ανδρός γήρας εύπροβήγορον.

2

Άναβαν δρίδου. Ου τοι τό γήρας έβτιν , ως οΐει , πάτερ , των φορτίων μέγιβτον' άλλ' ός αν φέρη άγνωμόνως αΰ&' , ουτός έβτιν αίτιος, βύ ί' ευκόλως ένίοτε κοιμίξειν ποίει , μεταλαμβάνων έπιδέζι' αυτού τον τρόπον, λύπην άφαιρών ηδονήν τε προβτι%-είς. λνπην δε ποιών, εΐ τι δυβκόλως έχει. . .

25

30


ΟΤΙ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΑΝΕΠΑΧΘΕΣ χ. τ. λ. 3

ΡΙΖ.

87

Σοφοκλέους Εριφύλη. Γήραι προβήκον βάζε την εύφημίαν.

4

Τον αυτού. Ουκ έβτι γήρας των βοφών , έν οϊς ό νους 5 &εία ί,ΰνεβτιν ήμερα τε&ραμμένος. 4* Προμη&ία γαρ κέρδος άν&ρώποις μέγα. 5

Άναζιμένους. Τοις γαρ άβτείοις πρεββνταις οΰον αϊ κατά. το βώμα ηδοναϊ άπομαραίνονται, τοβούτον αί περϊ τους 10 λόγους επι&υμίαι πάλιν αύξονται, και τοβοΰτω βεβαιότερον αυτοΐς παρέχει το λέγειν τί χρήβιμον τοις άλλοις και παρ' ετέρων αυτούς άκονειν' ωβτε τάς μεν απο των βρωτών καΐ ποτών και άφροδιβίων ηδονάς γινομένας Ιδεΐν έβτιν ούχ όντως εις το παραΙό χρήμα ευφραινούβας ως ϋβτερον λυποΰβας' η δε περί τους λόγους ηδονή καϊ μά&ηβις έν τε τω παραντίκα ευφραίνει καϊ προς τον άλλον βίον τους μαν&άνοντας διάγειν ήδέως παραβκευάζει. 6

20

Ξενοφώντος (ΡΙαΙ. Μογ. 784 β). Ξενοφών περί Άγηβιλάου φηβί "ποίας γαρ νεότητος ον κρεΐττον το έκείνον γήρας;" 7

Σωκράτονς. Ό μεν χειμών βκέπης, το δε γήρας άλνπίας δεΐται.

8 Μουβωνίου έκ τον τί άριβτον γήρως 2όέφόδιον. Αυ&ις δέ, έπεί πρεββύτης τις έπν&ετο τί αν εΐη γήρως έφόδιον αριβτον, ταντόν, εϊπεν , οπερ καϊ νεότητος, το ζην δδώ καϊ κατά φνβιν. τούτο δε μάλιβτ' άν ούτω μά&οις όποΐόν τίέβτιν, ει έννοήβαις 30τήν τού άν&ρώπον φύβιν ώς ου προς ήδονήν γέγο


88

ΙΛΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

νεν. ονδε γάρ ίππος ονδε κύων ονδε βονς, άπερ ατιμότερα πολύ άν&ρώπον εδτίν, ον προς ηδονην γεγονεν ' ονδε γαρ νομιβ&είη άν τνγχάνειν τον εαντον τέλονς ίππος εβ&ίων μεν καϊ πίνων χαΐ όχεύων άνέδην, πράττων δε μηδέν ων 'ίππω προβήκει' ονδε 5 γε κνων ηδόμενος μεν ώβπερ ο ίππος απάβας ηδονάς, πράττων δε μηδέν άφ' ων άγα&οϊ νομίζονται είναι κύνες' ονδε μην άλλο ζωον οτιούν ίργον μεν τον προβήκοντος αντω βτερόμενον ηδονών δε εμπιμπλάμενον ονδεν άν όντως ζην λέγοιτο κατά φύβιν,ΙΟ άλλ' ο τι άν μάλιβτα την άρετην εμφανίζη δι' ων πράττει κατά την εαντον φύβιν. άγει γάρ η εχάβτον φνΰις εκαβτον προς την άρετην την εκείνον ' ωβτε καϊ τον άν%·ρωπον είκος ονχ οταν εν ηδονή βιω, τότε κατά φνβιν βιονν, άλλ' οταν εν άρετη. τότε 15 γάρ καϊ έπαινεΐο&αι δικαίως νπάρχοι άν αντω, καϊ μέγα φρονείν εφ' αντω, καϊ ενελπιν καϊ &αρραλεον είναι., οϊς ενφροδύνην τε καϊ χαράν βεβαίαν επεδϋ-αι άναγκαΐον. κα&όλον δε άν&ρωπος μίμημα μεν ϋ·εον μόνον των έπιγείων έβτίν, έχείνω δε παραπλήσιας 20 ίχει τάς άρετάς' έπεί μηδ' έν &εοΐς μηδέν νπονοή6αι κρεΐττον εχομεν φρονηβεως καϊ δικαιοβννης , ε"τι δε άνδρείας καϊ βωφροβύνης. ωβπερ ονν ο &εός δια την παρονβίαν τούτων των άρετών άήττητος μεν ηδο νής αήττητος δε πλεονεξίας, κρείττων δ' έπι&νμίας^ό κρείττων δε φ&όνον καϊ ζηλοτνπίας, μεγαλόφρων δε καϊ ενεργετικος καϊ φιλάνθρωπος (τοιούτον γάρ έπινοούμεν τον &εόν), οντω καϊ το έκείνον μίμη μα τον αν&ρωπον ηγητεΌν, οταν εχη κατά φύβιν, ομοίως ε"χειν καϊ όντως ίχοντα είναι ζηλωτόν' ων 30 ί« ζηλωτός εν&ύς άν εΐη και ευδαίμων ον γάρ άλλονς γέ τινας η τονς ενδαίμονας ζηλούμεν. και μην


ΟΤΙ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΑΝΕΠΑΧΘΕΣ χ. τ. Ι.

ΡΙΖ.

89

ουκ αδύνατον γενέδθαι τοιούτον άνθρωπον' ον γαρ ίτέρωθέν πόθεν ταύτας έπινοήδαι τας άρετάς ίχομεν •η άτι αυτής της ανθρωπείας φύβεως, έντυχόντες «νθρώποις τοιοΐδδέ τιαιν , οίους 'όντας αυτούς θείους 5 και #£0£«Ϊ£Γ5 ώνόμαζον. εί μεν ούν τις τύχοι πρότε ρου έτι νέος ων παιδείας ορθής έπιμέλειαν πεποιημένος, καΐ τά μεν όδα μαθημάτων εχεται καλών μεμαδηκώς ούκένδεώς, τάδεάβχητά ηδχηκώς ίκανώς, ουτος αν έν γήραι ταΐς ενούδαις εαυττω χρώμενος αφορ10 μαΐς ξωη κατά φύβιν, καϊ άλύπως μεν φίροι την δτέρηβιν τών ηδονών τών έπϊνεότητος, άλύπως δ' εχοιτή παρούδη τον δώματος αδυναμία , δυβκολαίνοι δ' ουκ α,νούτε καταφρονούμενος υπότώνπληδίον οντ' άμελούμενος νπο τών , οικείων και φίλων, άτε προς ταϋτα Ιό πάντα άλεζιφάρμακον έχων καλόν έπϊ τη διάνοια τή ίαντον, την παιδείαν την ύπάρχουδαν. εί δε τις εϊη παιδείας μεν ένδεέδτερον μετεδχηκώς , προθνμίαν δε παρεχοιτο προς τα κρείττω, καϊ πείθεβθαι δύναιτο τοις εν λεγομένοις , ούτος αν εύ ποιοίη ζητών λόγων ΪΟαχούειν υποθετικών παρά τών πεποιημένων έργον εΐδέναι τίνα μεν βλαβερά τίνα δε ωφέλιμα ανθρώποις, χαϊ τίνα δη τρόπον τα μεν ^κφβν^οι τα δε κτώτο, καϊ πώς αν τά μη όντα μϊν κακά , δοκονντα δε , προδιόντα πράως δέχοιτο. τούτων μεν άκούων καϊ πει%>θόμενος (ως τό γε άκούειν άπειθώς αχερδέοτατον) διαθεΐτ' αν τό γήρας καλώς τά τε άλλα καϊ τον τοϋ θανάτου φόβον έζαιρεθείη αν, ος μάλιδτα θορυβεί τε καϊ πιέζει τους γέροντας , ωδπερ επιλεληδμένους οτι παντϊ θνητώ θάνατος οφείλεται, και τόγε αθλιω30 τατον ποιούν τον βίον τοις γέρονδιν αύτο τοΰτό έδτιν ο τοϋ θανάτου φόβος ' ωδπερ άμέλει καϊ ο ρητωρ Ιδοχράτης άνωμολογήδατο. φαβϊ γάρ εκείνον, έρωτή


90

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

βαντός τίνος όπως διάγει, ειπείν οτι όντως ωδπερ εκείνον τον ένενηκοντα μεν γεγονότα £τη, κακών δε ίαχατον νομίζοντα είναι τον θάνατον, και τοι πώς έκείνφ τι παιδείας μετην η γνώΰεως των άλη&ών κακών, ος νπελάμβανεν είναι κακόν το έί, ανάγκης $ έπόμενον βίω τω άρίβτω; ει γε άριβτος βίος ο τον άγα&ού ανδρός , πέρας δε καΐ τούτον θάνατος, ο δ ονν εΐπον , εί τούτο περιποιηΰαιτό τις έν γηραι , το προβδέχεβ&αι τον θάνατον άφόβως καϊ θαρραλέος, ον μικρόν αν προς το ζην άλνπως καϊ κατά φνβιν εΐη 10 πεποριΰμένος' κτηΰαιτο δ' αν τοϋτο βννών τοις ονχ όνόμαβι μόνον αλλ άλη&ώς φιλοβόφοις, αν γε χαϊ πεί&εΰ&αι &έλτ] αντοΐς. έγώ μεν ονν φημί γήρας έφόδιον είναι κράτιΰτον , ο δη καϊ αρχόμενος τον λόγον εΐπον, το ζην κατά φνβιν ά χρη πραττοντα χαΐΐό διανοονμενον: οντω γαρ αν και εν%•νμότατος εΐη ο γέρων καϊ έπαινετώτατος, ταύτα δε έ*χων ενπότμας καϊ εντίμως βιωη αν. εί δέ τις οΐεται μεγιβτον είναι παραμν&ιον τοις γερονΰι τον πλοντον καϊ τούτον αντοΐς παρέχειν άλνπως βιούν, κακώς οΐεται ' αλού-20 τος γάρ ηδονάς μεν οιός τε παρέχειν άν&ρώποις έβτι τάς άπό βίτων καϊ ποτών καϊ άφροδιδίων καϊ άλλον ο/*οΛ»ν , οντε δε εν&νμίαν οντε αλνπίαν ουδαμώς τω κεκτημένω παράβχοι αν. μάρτνρες δε πολλοί των πλονβίων λνπονμενοι καϊ ά&νμονντες καϊ άΰλίονς'ϋ νομίζοντες είναι αντονς. διόπερ ονδε επικούρησα γηρως καλόν ο πλούτος εΐη αν. 9

Ίοννκον έκ τού περϊ γη'ρως. Συ δε άκονε λόγον ονκ έμόν ούδε νεώτερον , έχ&έξ πον καϊ πρώην ενρε&έντα καϊ μόλις ενδοκιμηδαντα, 30 παλαιών δε ανδρών Οοφών τε&ανμα6μένον. διδα-


ΟΤΙ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΑΝΕΠΑΧΘΕΣ κ. τ. λ. Ρ1Ζ.

91

βκει γάρ ημάς, ότι πάντα δη βχεδόν τάέν άνθρώποις πράγματα τέλος ουκ αν εύρεθείη βέβαιον Εχοντα προς το αγαθόν η το χείρον, έπειδηπερ χρήοΊς μεταβάλλειν αντά έοικεν , ως είναι ποτε μεν καλά καϊ άγαθά προό ΰτάτον καϊ καθηγεμόνος αγαθού τυχόντα, ποτε δ' αν εαντά την έναντίαν ε"χειν δνναμιν νπ' ανδρός κακού παρειλημμένα. καϊ τα μεν 'άλλα έάβω, πλούτόν τε καϊ δόξαν και βτρατηγίαν καϊ πολιτείαν καϊ δνναμιν δώ ματος και κάλλος καϊ Ιβχνν λόγον καϊ πάντα όπόβα 10 & τό καλόν η το φανλον τελεντα καλώς η πονηρώς δρώμενα, έπ' αντην δε «ειράβομαι την προκειμένην νπόθεβιν τραπηναι διά τίνος βνντόμον καϊ ευθείας οδού. καϊ γαρ νεότης, ω ούτος, καϊ γήρας άμψω μεν καλά έΰτόν καϊ περιΰπονδαβτα καϊ ευκτά , άμφω δε Ιό χαλεπά καϊ αΐβχρά καϊ δνβκολα δειχθείη αν νπό τών ον δεόντως αντοϊς χρωμένων. αντίκα νέον άμαθη τε καϊ θραβνν, ετοιμον προς τό άδικεΐν ενρωΟτόν τε καϊ πλονβιον πλάττωμεν τω λόγω' βννέΰτω δε τούτω κατά την αντού εΙκόνα πρεββύτης πονηρός τον 20 τρόπον καϊ άναίΰχνντος καϊ εις ονδεν υπομένων έλαττούδθαι τοϋ νέου έπϊ τοις άμαρτημαβι. χί ούν; η νεότητα διά ταύτα μέμψαιτ 'άν τις η γήρας αίτιαΰαιτο , ονχϊ δε τον νέον αυτό δη τούτο καϊ τόν γέ ροντα, εΐάδικοΐεν, υπευθύνους είναι δόζει ; καϊ δη 25 καθάπερ έπϊ βκηνης η τινός αγοράς , έν η δεικνύουβιν οί θαυματοποιοί τά θαύματα, ηκέτω τις ημίν ετέρα εΐκών , τών προειρημένων μορφην Ιχονβα διά την προβούβαν ηλικίαν έκατέροις, τους δε τρόπους καϊ τά ηθη καϊ τά Εργα κατά τό έναντίον τών προει30 ρημένων ' άγαθός μϊν ό νέος ίβτω καϊ περϊ το ποιεϊν τάγαθόν προθυμότατος, ένάρετος δε ό πρεββύτης καϊ δυνατός έπιτελεΐν όπόβα λέγεται καϊ £βτιν έν αν


92

1Ώ.ΑΝΝ0Τ ΣΤ0ΒΑ10Τ

%ρώποις πλεονεκτήματα, έπϊ τοΐβδε ούν άμφοϊν περιβλεπτοιν οντοιν, τω γήραι καΐ τη νεότητι, τάς αί τιας της αρετής τοΐν άνδροΐν ανα&ήβομεν , ουχϊ δε εκατερω τά προβόντα δι εαυτόν είναι πιβτεΰδομεν; καί με νπόμεινον λέγοντα, άπερ ποτέ 'ήκουΰα ανδρός 5 φιλοοόφου διδάβκοντος ημάς αυτά ταϋτα' £λεγε δε περί τε ψυχής αν&ρώπου και δώματος, οτι αρα τα μεν &εΐα και μεγάλα καί οϊς εφε'δτηκε δαίμων τις η 9εός η τύχη , ταϋτα μεν καϊ ακόντων ημών κρατεί, τά δε ώβπερ κοινά ηδη καϊ βυνή&η τιβϊν αμαρτήματα 10 οί χρονοί. προβάγουβιν ίκοβσιν εκούβια. φράβω δ ετι βαφεβτερον απερ εϊπεν ' ί'χει δε ώδε. της ψυχής το μεν ειλικρινές καϊ κα&αρόν, ο δη Ο-εΐον εβτι καί είναι δοκεΐ, τοντο μεν £φη γεννωμενοις ημΐν βννεκπέμπεβ&αι, μηδενός αυτώ κοινωνοϋντος τών ταρατ-Ιό τόντων τε καϊ άφανιζόντων την έν αντώ φρόνηβιν ' έπειτα δε τρεφομένου καϊ ανζομένον τον δώματος παρακολου&εΐν τινας ηδονάς καϊ αδικίας τω %-είω πολεμοΰβας, αις βΰμμαχός τε καϊ βυνέρι&ος η νεότης γίνεται, υφ' ης βαδίζουβαι και κατακρνπτεβ&αι ίο- 20 κοϋβαι μονονονχϊ μάβτά,ι καϊ κεντροις, ώβπερ επϊ βκηνής αί τών τραγωδών Ευμενίδες, τον νέον έλαννονβιν, αϊ μεν έπί τινας έρωτας ον νενομιβμενονς ονδε τοις ϋ-εοίς φίλους , 'άλλαι δ\ έξοργίζουβί τε καϊ άνεγείρουβιν αυτόν έπϊ μανίαν καϊ %-υμόν άλόγιβτον, 25 πάντα τα δεινά χελεΰουβαι δράν , άπερ οΐμαι καλλααίξουβί τε καϊ έπιβκιάξουβιν ετε'ροις όνόμαβιν' εΐ μεν δυγατρός έρώη τις η μητρός, τον £ρωτα βυνήγορον παραλαμβάνουβαι, εΐ δε αλλότριου μεν τίνος, ουκ ί%όν δε όμως, τά τών Βοιωτών η τά τών ΙώνανίΟ νόμιμα ΟεμνΰνουΟιν , υπό κάλλους καϊ ηδονής περιαβτράπτεβ&αι λεγουβαι τον άνδρα, καϊ ότι"νέψ δεχε


ΟΤΙ ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΑΝΕΠΑΧΘΕΣ κ. τ. λ.

ΡΙΖ.

93

%άντ έπέοικεν" αϊ δε &ράοΌς έμποιούβαι καϊ άλογιβτίαν άνδρίαν ταύτα έκάλουν ' μέτριαι δε πως ενομίβ&ηΰαν αί φιλοίνους τε καϊ όψοφάγους καϊ αν φιλάργυρους ποιούβαι. καϊ δη βκοπηβατε , ώ παρόν&τες, ότι αΐδε αί μυρίαι βειρηνες αίτόν πλεΐβτον απά γονται λεών ωβπερ αίχμάλωτον , ου &αρρούβι προβελ&εΐν γέροντι ' άλλα. δη βύν τω βώματι ληγοντι καϊ μαραινομένω τά τε αίτια των αμαρτημάτων νπέ%ειβιν, η τε ψυχή αυτόν μελέτα ϊηδη, ωβπερ κα&' εαυ10 την γιγνομε'νη, τά μεν ανθρώπεια κακά φεύγεινβυνείναι δε βωφροβύνΐ]* τεκμήρια δε των είρημένων και πίβτεις έποιεΐτο τά τε έ'ργα παραλαμβάνων και παλαιά έξηγούμενος, ίί' ων £πει&ε το μεν νέον απαν βκιρτάν τε καϊ πεφυκέναι άκρατες εαυτόν και Ιόταράττεβ&αι, το δε πρεββύτερον και κατηρτυμένον δίκαιον τε είναι και ειλικρινές, ου παρέχον τοις λυποϋοιν άφορμάς ομοιον είναι &εω. έμνημόνευβε δε τραπεις επί την ελληνικην ίβτορίαν τοϋ πυλίου Νέβτορος, 6ν διά γνώμην καϊ γήρας των Συμπάντων 20 ηρώων προετίμηβεν Αγαμέμνων 6 τοϋ πολέμου βτρατηγός , ου δ' ημέρας μόνον άλλά και νύκτωρ παραγενόμενος έπϊτην έκείνου ναΰν, οπότε βυμβούλου δέοιτο, δέλων αύτω βυνεΐναι κατά τους κινδύνους Άχιλλέως μηνίοντος. ον γάρ τον νέον και άτρωτον 25 Αϊαντα ονδε μην Λιομηδην τον περιφανέβτατον διά το έπικαιόμενον αυτού τοις όπλοις &εΐον πνρ, άλλ' ουδε Μενέλεων τον άδελψόν, ώς εκείνον δη τον ύπερβαλόμενον γενεάς άν&ρώπων τάς επί ζωή νενομιβμένας πάντα έδόκει αυτψ τά κατά τους πολέμους 30 βοη&ήματα ειδέναι. καϊ τούτο δε Ελεγε ' τον Θεμιβτοκλέα τόνΆ&ηναίον νέον μεν όντα 6 πατήρ άπεκηρυ%εν ουκ ί&έλων νίόν ίχειν διά τάς έν τη νεότητι


94

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

άμαρτάδας ' πληβίον δε τον γήρας γιγνόμενον αυτόν εκείνον οι Α&ηναΙοι βτρατηγόν εΐλοντο εν τω περβικω πολεμώ , καϊ βυμβονλενοντί τε καΐ διακρίνοντι έπϊ το βαφέΰτατον τα τον Απόλλωνος μαντεία εΐαοντο άπολιπόντες την πάλιν ερήμην, καϊ προ&νμως ένί- 5 βαινον είς τάς νανς ηγουμένου Θεμιΰτοκλέονς, χαί δια τοϋτο έαώξοντο. τί γάρ με δει λέγειν την Άλχι/3ιάίου νεότητα καϊ το γήρας τον Νικίου ; ων ο μεν έπϊ Σικελίαν ήγεν αντονς, χαί εδυβτνχονν, ο δε βννεβονλενβε βωψρον'εΐν. ει γάρ έ&ελήσαιμι τούτωνΙΟ τε πέρι καϊ των ομοίων διηγεϊβ&αι, έπιλείψει με ί> βνμπας χρόνος, καϊ τα μεν ακοή μοι παραδοθέντα ώς δια βραχέων εΐπον, όντως έ'χει.

ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΤ ΚΑΙ Ω,Σ ΕΙΗ ΑΦΤΚΤΟΣ. ΡΙΗ. 1

15

Αΐΰχνλον Νιόβης.

Μόνος &εών γάρ θάνατος ον δώρων έρά ' οντ' αν τι &νων οντ' έπιβπένδων άνοις' όν βωμός έβτιν, ουδέ παιωνίζεται' μόνου δε πει&ω ίαιμονωι/ άποβτατεϊ. Όμηρου Ίλιάδος ί (406). Αηιΰτόϊ μεν γάρ τε βόες καϊ ΐφια μήλα κτητοί τε τρίποδες καϊ ίππων ξαν&ά χάρηνα ' ανδρός δε ψνχή πάλιν έλ&εΐν οντε ληιβτή ον& ελετη, έπεϊ αρ κεν αμείψεται ερκος οδόντων.

20

2

3

ΦιλήταΈρμον. Άτραπόν αδεω ήνναα, την οϋπω τις εναντίον ήλ&εν δδίτης.

25


ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΤ χ. τ. Ι.

ΡΙΗ.

4

Ήρίννης. Τοΰτό κεν είς άίδαν κενεά διανήχεται αχώ, ΰιγά δ' εν νεκύεοΌΊ, το δε βκότος 'όββε κατέρρει. 5

5

Σιμωνίδου. Πάντα γαρ μίαν ίκνεΐται δαβπλητα χάρυβδιν, αϊ μεγάλαι τ αρεταΐ καΐ 6 πλούτος. 6

Σιμών ίδ ου. Ο δ' αύ •9•άνατο5 ίκιχε και τον φυγόμαχον.

7

10

Σωτάδου. Πώς αναλύεται το βώμα πνεύματος φυγόντος. 8 Ευριπίδ ου ΑΙγέως. Κατ&ανείν δ' οφείλεται καϊ τώ κατ οίκους έκτος ήμένω πόνων. 9

15

Φωκυλίδον. Πάντες ΐΰοι νέκυες, ψυχών δε &εος βαΟιλεύει. κοινός χώρος απαβι, πένηΰί τε και βασιλίύσιν. 10

Μενάνδρου Κυβερνητου. Λ&αναδία δ ουκ εβτιν, ούδ' αν βυναγάγΐ)ς τα Ταντάλου ταλαντ εκείνα λεγόμενα. 20 άλλ' άπο&ανεΐ καΐ ταύτα καταλείψεις τινί. 11

Σοφοκλέους (ΟΚ. 961). Σμικρά παλαιά βώματ ευνάζει ροπή.

12

.Σοφοκλέους "Οΰτις δ\ &νητών θάνατον ορρωδεΐ λίαν, 25 μώρος πέφυκε ' τή τύχτ] μέλει τάδε. όταν δ' 6 καιρός τού δανεϊν έλ&ών τυχτ] , οΰί' αν προς αύλάς Ζηνος έκφύγοι μόλων. 13

Ανακρέοντος. Πολιοί μεν ήμιν ηδη

95


96

1&ΑΝΝ0Τ ΣΤ0ΒΑ10Τ

κρόταφοι, , κάρη δε λευκόν ' χαρίεββα δ' ουκ έ'&' ηβη πάρα' γηραλεοι δ οδόντες" γλυκερού δ' ουκ ετι πολλός βιότου χρόνος λέλειπται. δια ταΰτ' άναβταλυξω &αμά Τάρταρον δεδοικώς ■ Αίδεω γάρ έατι δεινός μυχός , αργαλεη δ' ες αυτόν κά&οδος ' καΐ γάρ ετοιμον καταβάντι μη άναβήναι. Εύριπίδου "Αλκηβτις (785). Βροτοΐς απαβι κατ&ανεΐν οφείλεται ' κούκ εϋτι &νητών οΰτις ε%επίβταται την ανριον μέλλουβαν εί βιώαεται.

ό

10

14

15

15

Αιφίλου. Θνητός πεφυκώς μη ευλαβοϋ τε&νηκέναι.

16

Άριβτοφάνους Πολυΐδου. Το γάρ φοβεΐβ&αι τον θάνατον ληρος πολύς ' πάοιν γάρ ήμΐν τοϋτ' οφείλεται πα&εϊν. 17

Μ

Ποαειδίππου έκ Μύρμηχος. ΤίΙν τοίς &εοΐς άν&ρωπος εύχεται τυχείν,

της εύ&αναβίας κρεϊττον ουδέν εύχεται. 18

Πλάτωνος έκχού Φαίδωνος (ρ. 77 ά). Ουκ ούν τούτο γε θάνατος ονομάζεται, λυβις χμ%> χωριβμός ψυχής από βώματος ; 19 Πορφυρίου των προς τά νοητά αφορ μών. "θ ίδηβεν η φύΰις , τούτο φύβις λύει , και ο ίδψ-


ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΤ κ. τ. λ. Ρ1Η.

97

σεν η ψυχή, τούτο ψυχή λύει. ίδησε δε φύσις μεν σώμα εν ψυχή, ψυχή δε αυτήν έν σώματι, φύσις μεν αρα λνει αώμα έκ ψυχής, ψυχή δε αυτήν λύει από σώματος. 520

Έκ τοΰ Επικτήτου έγχειριδ ίον (ο. 5). Ταράοοει τους αν&ρώπους ού τα πράγματα, αλλά τα περί τών πραγμάτων δόγματα. &άνατος ού φοβερον, έπεί καϊ Σωκράτει αν ήν' άλλα τό δόΙ•αι τον &ανατον είναι φοβερόν. όταν ουν έμποδιζώμε&α 10 [και σπαραττώμε&α], μηδεποτε άλλον αίτιώμε&α, «λλ' εαυτούς" τούτο δε έΰτι τα φαύλα δόγματα. 21

Έκτου Επίκτητου εγχειριδίου (ο. 7). Κα&άπερ έν πλω [τοΰ] πλοίου κα&ορμισ&έντος, (Ι έ^έλ&οις ύδρεύσαο&αι, οδού μεν πάρεργον καϊ Ιοχοχλίδιον άναλέζασ&αι και βολβιδάριον, τετάσ&αι δε [δει τήν διάνοιαν] έπι τό πλοΐον και βννεχώς έπιβτρέφεα&αι, μη τι ό κυβερνήτης καλή, καν καλί], πάντα άφεΐναι, ίνα μη δεδεμένος έμβληϋ•ΐ]ς ώς τα πρόβατα" ούτω καϊ έν τω βίω, έάν δίδωται όδοϋ % πάρεργον άντϊ βολβού και κοχλιού γυναικάριον καϊ παιδίον, ούδεν κωλύσει" έάν δε ο κυβερνήτης καλέση, τρέχε έπι τό πλοΐον, άφεις εκείνα [πάντα] μηδέ επιστρεφόμενος" αν δε %ς γέρων, μηδέ αποχω ρεί τοΰ πλοίου μακράν , μήποτε καλούντος έλλίπης. 2522 Αριστοτέλους. Αριστοτέλης έφη άφυκτον γαρ τό της πεπρωμένης ΐΰτϊ κακόν"

23

Λίλιανού ιστοριών (II, 35).

Γοργίας ο Λεοντϊνος επί τέρματι ών τού βίου καϊ ΖΟγιγηρακώς ευ μάλα υπό τίνος άσ&ενείας καταλη8ΤΟΒ. ΓΙ,ΟΚ. IV.

7


98

ΙΩ,ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

φ&είς, χατ' ολίγον είς νπνον νπολιβ&αίνων έ'κειτο' έπει δε τις αυτόν παρηλ&ε των έπνιηδείων ^πκϊκοπουί*βνθ5 χαϊ ηρετο ο τι πράττοι , ό Γοργίας άπεχρίνατο "ηδη με 6 νπνος άρχεται παρακατατί&εβ&αι ταδελφώ." 5 24

Σωκράτους. Χρή ψυχην λιπεΐν μηδ' ανιάζειν δακρΰοις και &ρήνοις ' το δε χρεών ανδρός αγα&ον φέρειν. 25

ΑΙβχίνου. Ουχ ο θάνατος δεινόν , άλλ' η περί την τελεντψ 10 νβρις φοβερά. 26

Μουΰωνίον. Τον άπο&ανεΐν ομοίως έπικεκλωΰμένου πάβιν, ου το βραδέως άλλα το εμφανώς άπο&ανεΐν μαχάριον. • 27 Άριμνήδτον. 15 Άρίμνηΰτος έρωτη&είς τί μέγιΰτον άγα&ον αν&ρώπω είπε "το καλώς άπο&ανεΐν." 28

Φαβωρίνον. "Οτι παραπλήοΊα τοις μετοικιξομενοις πάΰχομεν. καϊ γαρ έχείνων οι μεν ευγνώμονες ταχέως έζίαΰιν, 20 οί ί« μη βονλόμενοι προς βίαν. 29

Έχ των Άριύτοτέλους χρειών. Γοργίας ο ρητωρ ηδη λίαν γηραιός υπάρχων, ερατη&εϊς υπό τίνος εΐ ηδέως άποδνήβκοι , "ηκιατα" εΐπεν "ώοπερ δε εκ οαπρον καϊ ρέοντος αυνοιχιδίονίό άΰμένως άπαλλάττομαι." 30

Επικούρου. Ό &άνατος ούδεν προς ημάς" το γαρ διαλυ&εν άναιβ&ητεί) το δε άναίΰ&ητον ονδίν προς ημάς.


ΕΠΑΙΝΟΣ ΖΩ,ΗΣ. Ρ1Θ.

99

31

Έρμάρχον. Ευκαταφρόνητος 6 δάνατος' άπρακτον γαρ το ποι ούν τον πάβχοντος άνηρημένου. 32

5

Πορφνρίον έκ των προς τα νοητά αφορμών. Ό θάνατος διπλούς ' ο μεν ούν αυνεγνωβμένος, λυομένου τού βαίματος άπο της ψυχής , ο <ϊέ των φι λοσόφων, λυομένης της ψυχής άπο τού βώματος' χαί ον πάντως 6 έτερος τω ετέρω έπεται.

1033

Μητροδώρον. Προς μεν τά άλλα δυνατόν άΰφάλειαν πορίΰα6&αι, χάριν δε θανάτου πάντες άν&ρωποι πάλιν άτείχιβτον οίκοϋμέν.

ΕΠΑΙΝΟΣ ΖίΙΗΣ. ΡΙΘ. 161

Ενριπίδον έ% Άλκήβτιδος (672). Μάτην άρ' οί γέροντες εύχονται %-ανεΐν, γήρας ψέγοντες καΐ μακρόν χρόνον βίου ' ην δ' εγγύς ελ&γι θάνατος, ούβείς βονλεται δνηΰκειν , τό γήρας δ' ουκ ίτ' έ'στ' αυτοΐς βαρύ.

20 2

Εύριπίδου Όρέβτον (1523). Πας άνήρ , καν δούλος η τις , ήδεται το φώς ορών.

3

Εν τ αν τ ω (1034). Πάαιν γαρ οίκτρον ή φίλη ψνχη βροτοίς.

4

Εν ταντώ (1509). Πανταχού ζην ηδύ μάλλον ή &ανεΐν τοις 6ωφροΰιν.

5

Ενριπίδον Ιφιγένειας (Ααΐ. 1250). 7*


100

ΙΩ,ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΛ10Τ

Το φως τόδ' αν&ρώποιβιν ηδιβτον βλέπειν ' το νέρ&εν ουδέν μαίνεται δ' ος εύχεται δανεΐν ' κακώς ζην κρεΐββον η καλώς %-ανεϊν. 6

Σοφοκλέους Ίοβάτου. Τον άίδαν γαρ ούδε γήρας οίδεν φιλεΐν.

7

Τον αυτόν Άκριβίω. Τον ζην γαρ ουδείς ώς 6 γηράακων έρα.

8

ΕυριπίδουΊππολύτου. Τ£1 λαμπρός αίϋ-ηρ ημέρας &' αγνον φαος,

ώς ηδύ λεύββειν τοις τε πράββονβιν καλώς καϊ τοΐβι δυβτυχοΰβιν , ών πέφνκ έγω.

5

10

9

Εύριπίδου Μελεάγρω. Τερπνόν το φώς μοι τό8' υπό γην δ' αδον βκότος ούδ' ε£ς ονειρον ούδ' εις άν&ρώπους μολείν ' έγώ μεν ονν γεγώβα τηλικηδ όμως 15 άπέπτυβ' αυτό κοϋποτ' εύχομαι ϋ-ανεΐν. 10

Τον α ντον (Αίο. 301). Ψυχής γαρ ουδέν έβτι τιμιώτερον.

11

Όμηρου Όδυβσείας (λ' 488). Βουλοίμην κ' έπάρουρος έών δητενέμεν αλλω άνδρΐ παρ' άκληρω, ω μη βίοτος πολύς εϊη, η πάβιν νεκϋεββι καταφ&ιμένοιβιν ανάββειν. Σοφοκλέους Άκριβ ίου. Το ζην γάρ, ώ παϊ, παντός ηδιβτον γέρας. δανεΐν γαρ ουκ έ'ξίσπ τοις αύτοϊβι δις.

20

12

13

Ανκόφρονος εκ Πελοπιδών. 'Λλλ' ηνίκ αν μεν ζ πρόβω το κατ&ανεΐν, αδης πο&είται τοις δεδυβτυχηχόΰιν.

25


ΕΠΑΙΝΟΣ ΖΛΗΣ. ΡΙΘ.

101

όταν δ' έφερπτ] κνμα λοίΰ&ιον βίον, το ζην πο&οΰμεν ' ον γαρ ίατ' αντοϋ κόρος. 14

Απολλοδ ωρον έκ Αιαμαρτάνοντος. Οτε μειράκιον ην, τονς άώρονς ηλέονν, δ νννϊ δ', όταν γέροντος έκφοράν ΐδω, χλάω * προς έμε γαρ έδτι τοντ', εκείνο δ' ον. 1δ

Άλέζιδος έκ Τρανματίον. Τον γαρ νΰτατον τρέχων δίανλον τον βίον ζην βονλομαι. 1016

Έκ των Φαβωρίνον περί γη ρ ω ς, Θεόδωρος μεν γαρ 6 Κνρηναΐος ουδεμίαν ίκανην πρόφαβιν έφασκεν είναι τω βοψω προς την τον βίον κατάλυβιν, καϊ το άκόλου&ον όντως ηρώτα' το γαρ καταφρονοϋντα των ανθρώπειων βνμπτωμάτων 15 απωβτόν νπ' αντών έκ τον βίον γίγνεαθαι πώς ονχ νπεναντίον τω μόνον μίν το καλόν αγαθόν, μόνον δε αίαχρόν το κακόν είρηκότι ; 17

Σπενβίππον. Σπενβίππω παραλνθέντι τα βκελη Διογένης εξαΊΟγαγεΐν αυτόν τον βίον παρηνει, ο δε ον τοις βκέλε0ιν" ε,φη"ζώμεν, άλλα τω νω'.' 18

Εκ των Άρίβτωνος ομοιωμάτων. Πολλοί σοφοί γηραιοί φιλοζωονβι. και γαρ οί όψε γημαντες φιλοζωονβιν, ϊν' έκ&ρέψωβι τα τέκνα, κα\ 25 οντοι όψε αρετής έπήβολοι γενόμενοι έφίενται αντην έχθρέψαι. 19

Καρνεάδον. Καρνεάδης Άντιπάτρον αυτόν έζαγαγοντος γέρων ων δύο κυΑικα^ έκε'ραΰε, την μεν κώνειου την δε


102

1&ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

οίνομέλιτος , καϊ την τον κωνείον τοις λοιποϊς ΰτωιχοΐς εΙπών προπίνειντήντον οίνομέλιτος έί-έπιε, διαπαίξων την απονδην των εκονβίως εκλειπόντων τον βίον. ΕΠΑΙΝΟΣ ΘΑΝΑ ΤΟ Τ. ΡΚ.

5

1

Ενριπίδον Τρωάδων (630). "Ακονβον, ως βοι τέρψιν έμβαλώ φρενί' το μη γενέβ&αι τω δανεϊν ΐΰον λέγω. 2

Άριβτάρχον. £1 βάνατε, βωφρόνιβμα των άμεινόνων.

10

3

Έχ τον'Αλκιδάμαντος Μονΰείον. Αρχήν μεν μή ψνναι έπιχ&ονίοιβιν αριβτον , φνντα δ' όπως ωκιβτα πνλας αίδαο περήβαι. 4 Θεόγνιδος (425). Αρχήν μεν μή ψνναι έπιχ&ονίοιβιν αριβτον, μηδ' έβιδεϊν ανγάς οξέος ήελίον * φνντα δ' όπως ωκιβτα πνλας άίδαο περήβαι , καϊ κεΐβ&αι πολλήν γήν έπαμηβάμενον.

15

5

Νεοπτόλεμος έν τω περί αβτεΐβ μών. £1 &άνατ', βί'θ' εΐης αντάγρετος , οφρ' αν έλοίμην%) πρώτιβτος ' και κ έχ&ρος έών πολύ φίλτατος είης. 6

Ενριπίδ ον Ηρακλείδων (593). ΕΙ τι δή κάτω χ&ονός ' εΐη γε μέντοι μηδέν ' ει γάρ εξομεν κάκεΐ μέριμνας οι δανονμενοι βροτών, ονκ οΐδ' οποί τιςτρέψεται' το γάρ &ανεΐν κακών με'^ιστον φάρμακον νομίζεται. 1

27οφοκλε'ον5 Φιλοκτήτον. Άλλ' Ίίβ&' 6 θάνατος λοΐΰ&ος (ατρός νόαων.

25


ΕΠΑΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚ. 8

103

Μενάνδρου Λ\ς ί\απατ ώντος. "Ον οι &εοι φιλοϋβιν , άπο&νήβκει νέος.

9

Αεων ίδ α. Εν&νμος ων ερεβαε την έπ' άιδος 5 άταρπόν έρπων ' ον γάρ έατι δναβατος , ουδέ ακαληνός ονδ ένίπλεως πλάνης, Ι&εΐα δ' τι μάλιατα καϊ κατακλινής απαβα κήκ μεμυχότων οδενεται. 10

Ενριπίδον Φιλοκτήτον. 10 "Λλις, ω βιοτά' πέραινε, πριν τίνα. ανντνχίαν η κτεάτεβΰιν έμοΐς η αώματι τώδε γενέα&αι. 11

Σωτάδου. Πάντων 6 λιμήν των μερόπων ό θάνατος εΟτιν.

12

15

Αίβχύλου. ^ %άνατε παιάν, μή μ' άτιμάαης μολεΐν ' μόνος γάρ εϊ βύ των άνηκέατων χαχών ιατρός , άλγος δ' ούδεν άπτεται, νεκρού. 13

2014

'Τψαίον. Νέος δ' άπόλλυ&' οντιν' αν ψιλή &εός. .Σοφοκλέους Τραχινίαις (1173).

Το δ' ην άρ' ούδεν άλλο, πλην δανεΐν έμέ' τοίς γάρ δανοϋαι μόχ&ος ον προΰγίγνεται. 15

Άατυδάμαντος Ναυπλίου. Χαΐρ' ' ει το χαίρειν Εατι που κάτω χ&ονός.", 25 δοκώ δ' ' οπού γάρ μή έατι λυπεΐα&αι βίω, Ιατιν το χαίρειν των -κακών λεληαμένω. 16

"ίωνοςΆγαμέμνονος. Κακών άπέατω θάνατος, ως ΐδη κακά.


104 17

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑ10Τ

Ενριπίδον. Το μη γενέβθαι κρεΐβΰον η φνναι /3ροΓθυ?.

18

Τον αντον Φρίξω. Τις δ οΐδεν ει ξήν τονθ' ο κέκληται θανεϊν, το ζην δε θνηοκειν έβτί; πλην όμως βροτόν νοβονΰιν οι βλέποντες, οι δ' όλωλότες ■ ονδεν νοβονβιν ονδε κέκτηνται κακά.

5

19

Άναξαγόρον. Αναξαγόρας δυο έλεγε διδαβκαλίας είναι θανάτου, τόν τε προ τον γενέβθαι χρόνον καϊ τον νπνον. 10 20

ΛημοκρΙτον. Ενιοι θνητής φνβιος διάλνΟιν ονκ είδότες άνθρω ποι} βννειδηβι δε της έν τω βίω κακοπρηγμοβννης τον της βιοτης χρόνον έν ταραχηβι καιφόβοισι ταλαιπωρέονβι, ψενδεα περί τον μετά την τελεντην μν-15 θοπλαβτέοντες χρόνον. 21 Ιονλίον έκ των είς τόν /4 ιόννβον καϊ την πατρίδα λεχθέντων. Φέρτερον ενκλέα μοϊραν έπ' άκλείη βιότοιο ενρέμεναι, αγαθόν δε θανεϊν τοιωδ' επί έργω. 20 22

Ενριπίδον. Εχρην μεν ημάς βνλλογον ποιονμένονς τόν ζώντα θρηνειν είς οβ'^ρχεται κακά, τον δ αν θανόντα καϊ πόνων πεπανμένον χαίροντας ενψημονντας έκπέμπειν δόμων.

25

23 Πλοντάρχον έκ τον ότι και γνναϊκκ παιδεντέον. Τροφώνιος καϊ Άγαμηδης ποιηβαντες έν ΛελφοΊί ναόν ητονν παρά τον Απόλλωνος τόν μιβθόν ό δε αντοΐς έ'φη δώβειν τη εβδόμη ημέρα, καϊ τη εβδόμη®


έπαινος ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚ.

105

άπέ&ανον. έτι δε Κλέοβις καΐ Βίτων, Κυδίππης της μητρός αυτών ευξαμένης τή Ηρα δούναι τοις παιβϊν όπερ αν εί'η κάλλιβτον , οπ εαυτούς νποξεΰί,αντες την μητέρα εις το ιερόν ανήγαγον, τον βίον παραχρήμα 5 κκτέβτρεψαν. εις ους χαί τις τοιόνδε επίγραμμα πεποίηχεν ' Οΐδε Βίτων Κλε'οβίς τ' ίπ\ ΰώμαΰιν οίχείοιΰιν ξεΰγλαν ζευζάμενοι μητέρα ην άγετην "Ηρας εις ίερόν ' λαοί δε μιν έξήλωβαν 10 ευτεκνίας παίδων ' η δε χαρεΐβα &εα εΐ>%ατο , παΐδε τυχεΐν τοΰ αρίΰτου δαίμονος αΐβης, οϋνεκ' έτίμηΰαν μητέρα την βφετέρην. αντοΰ δ' εύνηδέντε λίπον βίον έν νεότητι, ώς τόδ' αριΰτον έόν καΐ μακαριβτότατον. ΐ3[τό αυτό καϊ Ηρόδοτος εν τω πρώτω λόγω της [ΰτορίας. ] 24

Έχ της Νικολάου ε&ών βυναγωγής. Καυβιανοϊ τους μεν γεννωμένους Ο-ρηνοΰύι , τους δε τελευτήδαντας μακαρίξουβιν.

20 25

Θε μ ιΰτίου εκ τοϋ περί ψυχής. Οπου τον απο της βτοάς φιλόβοφον Άντίπατρον άπο&νηβκοντα λέγουβιν έν ευτυχήματος μέρει διακείβΟ-αι και την έκ Κιλικίας αύτω γενομένην είς Α%•ήνας εϋπλοιαν.

2526 Λημοβ&ένονς έν τω ύπερ τοϋ βτεψάνον (330, 2). Τίς γαρ ουκ οιδε των απάντων , οτι τοις μεν ζώβι πάβιν ϋπεβτί τις ή πλείων ή έλάττων φ&όνος , τους τε&νεώτας δε ούδε των έχ&ρών ουδείς άτιμήοει. 3027

Έρμου έκ των προς Άΰκληπιόν.


106

ΙΩ.ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΛΙΟΤ

Περϊ δε τον δανάτον νυν λεκτέον ' τους γάρ πολ λούς 6 θάνατος φοβεΐ ως κακόν μέγιδτον , αγνοία τον πράγματος, θάνατος γαρ γίγνεται διάλνδις καμόντος δώματος, καΐ γαρ τον άρο&μον πληρω&έντος των αρμών τον δώματος, αρι&μός γάρ έδτιν η αρ- 5 μογη τον δώματος. άποΟ·νηδκει δε το δώμα, οταν μηκέτι δννηται φερειν τον άν&ρωπον. καϊ τοντό έδτι θάνατος, διάλνδις δώματος καϊ άφανιδμός αΐδ&ήδεως δωματικης. 28

Θ εμιδτ ίον έκ τον περί ψυχής.

10

Ταντα τον Τίμωνος είπόντος, ύπολαβών 6 Πατροκλεας, Ό μεν λόγος, είπεν, ονχ -ήττον Ιδχνρός η πα λαιός, ίχειδ' όμως άπορίας. εΐ γαρ η δόξα της άφ&αρδίας παμπάλαιος έδτι, πώς αν πάλιν τό τον &ανάτον δεος πάντων πρεδβντατόν έδτι των φόβων ; εΐ 15 μη νη/Ιία καίπάντας ημϊν τοντοτονςάλλονς έγγεγέννηκεν. ον γάρ νεαρόν ονδε πρόδφατόν έδτι τό κλαίεδ&αι τον τε&νηκότα καϊ ταντα δη τά &ρηνώδη καϊ δνδφημα τών ονομάτων έπιλεγεδ&αι , τον ά&λιον καϊ τον οίκτρόν. Άλλ οντωμεν, ίφη ό Τίμων, λογιζό- 20 μενοι καϊ τά άφ&αρτα δο%άζονδι διανοείδ&αι φ&ειρομενοις. ότι μεν ονν τό μετηλλαχέναι καϊ με&ίδταδ&αι καϊ οΐχεδ&αι τον τε%·νηκότα δνδχερονς ονδενός απλώς, άμείψεως δέ τίνος η μεταβολής νπόνοιαν δίδωδιν, ονκ άδηλόν έδτιν. όποι δε αντη γίγνεται τοΓ<?25 μεταλλάττονδιν η μεταβολή, καϊ πότερον εις χείρον η βέλτιον, έκ τών άλλων ονομάτων δκοπώμεν. αντό τοίννν τό τον %·ανάτον πρώτον ονχ νπό γήν ε"οικεν ονδε κάτω μηννδαι χωρούν τό μετηλλαχός, άλλ' άνω φερόμενον καϊ &έον * οι δη καϊ λόγον ίχει κα&απερεϊ 30 κάμπης τινός άνείδης οίον έ%άττειν καϊ άνα&εΐν την


ΕΠΑΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚ.

107

■φυχήν αποπνέοντος τον ΰώματος , άναπνέουβαν αυ τήν καϊ άναψύχουβαν. ό'ρα δε το άντιχείμενον θανάτφ , την γένεΰιν, ως τουναντίον δηλοΐ , ροπήν τίνα κάτω χαϊ νεύβιν έπϊ γήν, εκείνου τοΰπερί την τελεν5 την πάλιν άναθέοντος ' χι καϊ γενέθλιον την ήμέραν καλοϋβιν, ως άθλων καϊ πόνων αρχήν γενομένην. μάλλον δ ΐΰως αφ ετέρας το αυτό βυξυγίας χατοψομεθα και βαφέΰτερον ' άπολύεβθαι γαρ τον αποθνή σκοντα καϊ την τελευτήν άπόλυβιν καλοϋβιν, άτε δεΙΟβμον τον οώματος' τοΰτο γαρ δε'μας όνομάζουΰιν, ως δεδεμένης υπ αυτοϋ της ψυχής ένταϋθα παρά φύβιν' ονδεν γάρ έν ω πέφυκεν είναι κατέχεται βία ' καϊ τω δεδέβθαι την τε βίανταύτην παραγαγόντες, ώνόμαβαν βίον ' ωβπερ οΐμαι την έβπέραν "Ομηρος εϋπερον. όθεν Ιόάντίφωνον τοϋ βίου όνομα γέγονε το άναπαυεβθαι τον θνήΰκοντα, μεγάλης καϊ παρά φύΰιν ανάγκης άπαλλαττόμενον. όντως κατά την εις το όλον μεταβολήν καϊ κατακόβμηβιν όλωλέναι την ψνχην λέγομεν έχει γεγονέ20ι/αι, ένταϋθα δε αγνοειν, πλην όταν έν τω τελευτάν ήδη γένηται ' τότε δε πάβχει πάθος οίον οίτελεταϊς μεγάλαις κατοργιαξόμενοι. διό και το ρήμα τω ρήματι καϊ το έργον τω έργω τον τελεντάν καϊ τελεΐβθαι προΰέοικε. πλάναι τά πρώτα καϊ περιδρομαι κοπώ25 δεις καϊ διά βχότους τίνες ύποπτοι πορεΐαι χαϊ ατελεΰτοι, είτα προ τοϋ τέλους αντον τά δεινά πάντα, φρίκη χαϊ τρόμος χαϊ Ιδρώς καϊ θάμβος ' έκ δε τού του φως τι θαυμάβιον άπήντηΰε , καϊ τόποι καθαροί καϊ λειμώνες ίδέζαντο, φωνάς καϊ χορείας καϊβεμνο30 τητας άχουΰμάτων ιερών χαϊ φαΰμάτων αγίων έχον τες" έν αϊς ο παντελής ήδη καϊ μεμυημένος ελεύθε ρος γεγονώς καϊ άφετος περιιών έΰτεφανωμένος


108

ΙΩ.ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΛΙΟΤ

οργιάζει , καϊ βννεβτιν οβίοις καϊ κα&αροϊς ανδράβι, τον άμύητον ένταύ&α των ζώντων άκάδαρτον εφό ρων 'όχλον εν βορβόρω πολλω καϊ ομίχλη πατονμενον νφΛ εαντού καϊ βννελαννόμενον , φόβω δε &ανάτον τοις κακοΐς, άπιβτία των έκεϊ αγα&ών , εμμένοντα" 5 έπεϊ τό γε παρά φύβιν την προς το βώμα τη ψνχή βνμπλοκήν είναι και βννερζιν έκεΐ&εν αν βννίδοις. Πό&εν; έφη 6 Πατροκλέας. "Οτι των περί ημάς πα&ών 6 νπνος ηδιβτόν έβτι. πρώτα μεν γάρ αΐβϋ-ηβιν άλγηδόνος πάβι ββένννβι διά την ηδονην πολλω τω 10 οίκείω κερανννμένην ' έπειτα των άλλων επι&νμιών κρατεί, καν ώβι 6φοδρόταται. καϊ γάρ προς ηδονην οι φιλοβώματοι δνβαναβχετούβιν έπιόντος αντοΐς τον κα&ενδειν, καϊ περιβολάς ερωμένων προίενται καταδαρ&άνοντες. καϊ τι δει ταύτα λέγειν; οπον καϊ 15 την άπο τον μαν&άνειν καϊ διαλέγεβ&αι καϊ φιλοβοφεΐν ηδονην καταλαμβάνων 6 νπνος αποκλείει της ψνχής, ωβπερ άπο ρεύματος λείον καϊ βα&έος νποφερομένης. ηδονή δε δη πάβα μεν ΐβως ονβίαν ίχει και φνΰιν αλγηδόνος απαλλαγήν , αντη δε και παν- 20 τάπαβιν. οϋίενοί γάρ ε%ω&εν οίον έπιτερπονς καϊ κινητικού προΰιόντος ηδόμε&α καταδαρ&άνοντες, αλλ έπίπονόν τίνα καϊ κοπώδη και βκληράν 'έοικεν έξαιρών νπνος διά&εβινηδιβτον είναι, αντη δ έβτινονχ ετέρα της προς το βώμα την ψνχήν βννδεονβης. χωρίζεται 25 γάρ η ψνχη έντώκα&ενδεινάνατρέχονβακαιβνλλεγομένη προς εαντην εκ τού διατετάβ&αι προς το βώμα και διεβπάρ&αι ταΐς αίβ&ήβεβι. καίτοι λέγονβί τίνες ως καταμίγννβι μάλλον 6 νπνος προς το βώμα την ψνχήν, ονκ δρ&ώς λέγοντες, άντιμαρτνρεΐ γάρ τηΆΟ αναιβϋ-ηβία καϊ -ψνχρότητι και βάρει και ώχροτητι το βώμα κατηγορούν της ψνχης έ'κλειψιν μεν όταν


ΕΠΑ1Ν0Σ ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚ.

109

τελευτήβΐ], μετάβταβιν δε όταν καθεύδτ]. καϊ τούτο εατι το την ήδονήν ποιούν, άπόλυΰις καϊ ανάπαυ λα της ψυχής, ώβπερ άχθος κατατιθέμενης και πά λιν άναλαμβανούαης καϊ υποδυόμενης, φεύγειν γαρ 5 εοιχε κομιδή το δώμα θνήβκουβα , δραπετεύειν δε χαταδαρθάνουΰα. διό θνήοχουδι μεν ενιοι μετά πό νων, καθεύδουΰι δε μετά ηδονής άπαντες, όπου μεν γαρ άπορρήγνυται παντάπαΰιν 6 δεΰμός, οπου ί' ενδίδωβι και χαλάται και γίγνεται μαλακώτερος, οίον ΐοάμμάτων άφιεμένων των αΐΰθήΰεων παραλυομένων χαϊ προΐεμένων των περί το δώμα της ψυχής ενταβιν. Εϊτα πώς, ειπεν ό Πατροκλέας, ού δυβφορούμεν ούδε άλγούμεν έγρηγορότες; Πώς δε, έ"φη 6 Τίμων, κειρομενων μεν αίβθάνεται κουφότητος ή κεφαλή καϊ ΙΌραβτώνης, κομώντων δε βαρύτητος αί'βθηΰιν ου πάνυ παρείχεν ; και λυθε'ντες μεν έκ δεαμών ήδονται, δεδεμενοι δε ουκ άλγούβι' καϊ φώς έπειβενεχθεν ε\αίφνης βυμποβίω θόρυβον καϊκρότον ύφ ηδο νής έποίηβε , πρότερον δε το άλαμπες έδόκει μη ένοΊϋχλεΐν μηδε λυπεΐν την 'όψιν. 2ι> γάρ αίτιον ώ φίλε τούτων απάντων, ότι τω παρά φύαιν τό κατά μικρόν ΰΰνηθες καϊ βύντροφον έποίει την αίΰθηβιν, ώΰτε μή πάνυ δυβχεραίνειν πάβχουβαν , άπαλλαγείβης δε χαϊ μεταβαλούβης είς την φΰβιν φαίνεται [γάρ] εύ%θύς τώ οίχείω τό άλλότριον καϊ τω ηδομένω τό λυ πούν ότι παρήν καϊ βαρύνον, ουτω δη καϊ την ψυχήν τή προς τα θνητά πάθη καϊ μέρη καϊ όργανα κοινω νία τό παρά φΰβιν και άλλότριον ού πάνυ δοκεΐ πιε'ξειν υπό μακράς βυνηθείας ' αίβθάνεται δε ραβτώνης 'ϊ&χαΐ κουφότητος μεθ' ηδονής άφιεμένη τών διά τού δώματος ένεργειών' εκείναις γάρ ένοχλεΐται, καϊ περί έκείνας έκπονεΐται, καϊ άπ' έκείνων βχολήςδεΐ


110

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ται καϊ άναπαύβεως ' α δε αντη κα&' αντην ενεργεί κατά φνβιν, το βκοπείν αεί τι και λογίζεβ&αι χαϊ μνημονεύειν χκϊ &εωρεΐν, προς ταντα ατρντός έβτι χαϊ άκόρεβτος. καϊ γαρ ο χάρος χόπος έν ήδοναΐς £οικεν είναι , τω μετά βωματός τι την ψνχην πάβχειν. 5 έπει προς γε τας αυτής ηδονάς ουκ απαγορεύει , βνμπεπλεγμένη δε, ωβπερ εΐρηται , τω αώματι ταντα. τω Όδνββεΐ πε'πον&εν. ώς γαρ εκείνος τω έρινεώ προβφύς εΐχετο, καΐ περιεπτνββεν ού πο&ών ονδε αγα πών εκείνον, αλλά δεδιώς νποκειμένην την χάρυ-Ιο βδιν' όντως εοικεν ηψνχη εχεβ&αικαϊπεριπεπλέχ&αι [τω βωματι] δι' εννοιαν ούδεμίαν αντον καϊ χάριν, αλλ ορρωδονδα τον δανάτον την άδηλότητα." κρύψαντες γάρ εχουαι &εοΙ βίον άν&ρώποιΰι" κατά τον 6οφόν Ηΰίοδον, ον δαρκίνοις τιβΐ δεβμοΐς προς το βώ- 15 μα την ψνχην κατατείναντες , άλλ' 'ένα δεβμον αντί] χαϊ μίαν φνλακην μηχανηαάμενοι καϊ περιβαλόντες, την άδηλότητα και άπιβτίαν των μετά την τελεντην " επεί την γε πει6%εϊβαν όσα άν&ρώπονς περιμένει τελεντηβαντας, κα&' Ήράκλειτον, ονδεν αν κατάβχοι. 20 29 Πλάτωνος έκ της Σωκρατικής απολο γίας (ρ. 40 ο). Λνοΐν γάρ δάτερόν έβτι το τε&νάναι' η γάρ οίον μηδέν είναι μηδέ αΐσ&ηβιν μηδεμίαν μηδενός εχειν τον τε&νεώτα , η κατά τά λεγόμενα μεταβολή τις τνγ- 25 χάνει ονοα καϊ μετοίκηβις τή ψυχή τον τόπον έν&ένδε εις άλλον τόπον, και είτε δη μηδεμία αΐβ&ηβίς εβτιν, άλλ' οίον νπνος, έπειδάν τις κα&ενδων μηδέ οναρ μηδέν ορά, &ανμάαιον κέρδος αν εΐη 6 θάνατος, εγώ γάρ οϊμαι, είτι έκλεζάμενον δέοι ταυ- 30 την την νύκτα, έν # οντω κατέδαρ&εν ώβτε μηδέ


έπαινος ΘΑΝΑΤΟΤ.

ΡΚ.

111

οναρ ίδεΐν, καϊ τάς αλλάς νύκτας τε καϊ ημέρας [τάς] τον βίον τον εαντον άντιπαρα&έντα ταύτχι ττ} ννκτί, δέοι βκεφάμενον [ειπείν] πόβας άμεινον καϊ ηδιον ημέρας καϊ νύκτας ταύτης της ννκτος βεβίωκεν έν δ τώ εαντον βΐφ , οΐμαι αν μη ότι Ιδιώτην τινα αλλά τον μέγαν βαβιλέα εναρι&μήτονς αν ενρεΐν αντόν ταύτας προς τάς αλλάς ημέρας καϊ νύκτας, εΐ ονν τοιούτον ό θάνατος έΰτι, κέρδος ίγωγε λέγω' καϊ γαρ ονδεν πλέον 6 πάς χρόνος φαίνεται οντω δη είναι 10η μία νύ% ' εϊ τ αν οίον άποδημησαι εΰτιν ο θάνατος έν&ένδε εις άλλον τόπον, και άλη&ή έΰτι τά λεγόμε να, ώς άρα έκεϊ είαΐν άπαντες οίτεδνεώτες, τί μείζον αγαθόν τούτον εϊη, ω άνδρες δικαβταί; εί γάρ τις άφικόμενος εις αδον απαλλαγείς τούτων των φα15 ακόντων δικαβτών είναι, ενρήβειτονς ώς άλη&ώς δικαατάς, οϊπερ καϊ λέγονται εκεί δικάξειν, Μίνως τε καϊ'Ραδάμαν&νς και Αιακός καϊ Τριπτόλεμος καϊ άλλοι οβοι των ήμι&εων δίκαιοι έγένοντο έν τω εαντών βίω , αρα φαύλη αν εΐη η αποδημία ; η αύ ΌρφεΙ 20 Ουγγενέβ&αι καϊ Μονβαίω καϊ Ήαιόδω καϊ Όμηρψ ; 30 Τά τε γάρ άλλα ευδαΐμονέβτεροί εΐβιν οί έκεϊ των έν&άδε καϊ ηδη τον λοιπόν χρόνον ά&άνατοί είβιν, εί'πέρ γε τά λεγόμενα άλη&η έβτιν (ί&. ρ. 41 ο). 31

Πλάτωνο ς έκτον Φαίδ ωνος (ρ. 84 ά). Βαβαί, ώ Σιμμία , η πον χαλεπώς αν τονς αλλονς άν&ρώπονς πείβαιμι , ώς ον ΰνμφοράν ηγούμαι την παρονβαν τύχην, οτε γε μηδ' υμάς δνναμαι πεί&ειν. άλλα φοβεΐα&ε μη δνακολώτερον [νυν] διάκειμαι η έν τώ πρόβ&εν βίω' καϊ ώς εοικε, των κύκνων δοκώ 30 φαυλότερος ύμΐν είναι την μαντικήν, οϊ έπειδάν αΐα&ωνται οτι δει αντονς άπο&ανεΐν, αδοντες καϊ έν 26


112

ΙΩ,ΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

τω πρόβθεν χρόνω, τότε δη πλεΐβτα και μάλιοτα αδουΰι , γεγηθότες ότι μέλλουβι παρά τον θεον άπιέναι, ουπέρ ειβι θεράποντες, οι δε βΐ/•9'ρωποι δια το αυτών δέος του θανάτου καί των κύκνων καταφεύδονται, καϊ φαοϊν αυτούς θρηνοϋντας τον θάνατον δ νπό λύπης έί,άδειν, καϊ ον λογίζονται δη ονδεν όρνεον άδει όταν πεινή η ριγοΐ η τίνα 'άλλην λνπην λνπηται, ούτε αυτή [η τε] αηδών καϊ [ό] έποψ, ον δη φαδι δια λύπην θρηνοϋντα αδειν. άλλ' ούτε ταϋτά μοι φαίνεται λυπούμενα αδειν ούτε οι κύκνοι," αλλ 10 άτε οίμαι τοϋ Απόλλωνος οντες μαντικοί τε είβι καϊ προειδότες τα εν αδον αγαθά αδουΰι, και τέρπονται έκείνην την ημέραν διαφερόντως η εν τω έμπροβθεν χρόνω. έγώ δε καϊ αυτός ηγούμαι ομόδουλός τε είναι των κύκνων καϊ ιερός τοϋ αυτού θεού, και ού χεΐ-Ιό ρον εκείνων την μαντικην έχειν παρά τοϋ δεβπότου αυτού, ονδε δυβθυμότερον αντών τοϋ βίον άπαλλάττεαθαι. 32

Έν ταυ τ ω (ρ. 117 Α). Καϊ γάρ άκηκοα ότι έν ευφημία χρη τελευτάν ' 20 άλλ' ήαυχίαν τε άγετε καϊ καρτερείτε.

33

Ηροδότου ίΰτορίας πέμπτης (4). ΤραυΰοΙ δε τα μεν άλλα πάντα κατά ταύτα τοΐοιν αλλοιΰι Θρηζιν έπιτελέουβι, κατά δε τον γινομενον αφίοι καϊ απογινόμενον ποιεϋβι τοιάίί ' τον μεν γι- 25 νόμενον περιιξόμενοι οι προβήκοντες όλοφύρονται, οβα μιν δει έπεί τ έγένετο άναπλήβαι, κακά άνηγεόμενοι τά ανθρωπήια πάντα πάθεα " τον δ' απογι νόμενον παίζοντες τε και ηδόμενοι γή κρύπτουβιν, έπιλέγοντες όβων κακών έζαπαλλαχθείς έατίν έν πάαη 30 ευδαιμονίτ].


ΣΤΓΚΡ1Σ1Σ ΖΩ,ΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΤ.

ΡΚΑ. 1 1 3

34

Πλάτωνος έχ τον Άξιόχον (ρ. 365 1)). Οτι το χοινον δη τοϋτο χαΐ προς πάντων θρυλοΰμενον, παρεπιδημίατίς εβτιν ό βίος ' χαϊ δει τού τον έπιδόντας , μονονονχΐ παιανίζοντας εις το χρεών 5 άπιεναι. 34 "Οτι ο θάνατος οντε προς τους ζώντας εβτιν ούτε προς τους μετηλλαχότας. Πώς φης ώ Σώχρατες; Οτι περί μεν τους ζώντας ουκ εβτιν , οι δε αποθα νόντες ουκ εΐοίν (ϋ). ρ. 369 \>).

10

ΣΤΓΚΡΙΣΙΣ ΖΆΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚΑ. 1

Σιμωνίδον. Πολλός γαρ ημΐν ες το τεθνάναι χρόνος , ζώμεν δ' αριθμώ παϋρα χαϊ κακώς έ'τεα. 2

16

Ευριπίδου Τρωάδων (628). Ου ταντόν ω παΐ τω βλέπειν το χατθανείν ' το μεν γαρ ουδέν, τώ δ ενειβιν ελπίδες. 3

Σοφοκλέους Ταντάλου. Χορός. Βιοτής μεν γαρ χρόνος έΰτϊ βραχύς ' κρυφθείς δ' υπό γης 20 κείται θνητός τον άπαντα χρόνον. 4

Άντιφάνους έχ Λ ιπλαβίων. Ουδείς πώποτε, ω δίβποτ , άπέθαν' άποθανεΐν πρόθυμος ων ■ τους γλιχομενους δε ζην καταβπα τοϋ βκελους 25 άκοντας ό Χάρων, επϊ το πορθμεΐόν τ άγει βιτιζομένονς και πάντ' έχοντας άφθόνως. 6 δε λιμός εβτιν άθαναβίας φάρμακον. 8Τ0Β. ΓΙ,ΟΚ. ΙΥ.

8


114

ΐαΑΝΜΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

5

Μενάνδρου Φιλαδέλφοις. 'ίΐς ηδύ τό ζην, εί με&' ων κρίντ) τις αν. . . 5" Τούτ' ίβτϊ τό ζην, ούχ εαυτώ ζην μόνον. 6

Μενάνδρου. Ήδύ τ' άπο&νήβκειν , οτω ζην μήπαρέβ&' ώς βού- 5 λεται.

7

Μενάνδρου'Τποβολιμαίου. Τοΰτον εύτυχέβτατον λέγω , οβτις δεωρήαας άλύπως , Παρμένων , τα βεμνα ταϋτ' άπηλ&εν ό&εν ήλ&εν ταχύ, · τον ηλιον τον κοινόν αδτρ' ύδωρ νέφη πύρ' ταύτα, καν εκατόν Ετη βίως, άεϊ όψει παρόντα, καν ένιαυτούς βφόδρ' ολίγους, βεμνότερα τούτων ί'τερα δ' ουκ όψει ποτέ. 7* Πανήγυριν νόμιβόν τιν' είναι τον χρόνον ' ον ψημι τούτον, την ίπιδημίαν ανω' όχλος αγορά κλέπται χυβεΐαι διατριβαί. αν πρώτον άπΐ^ς καταλύσεις , βελτίονα > εφόδι' ίχων άπήλ&ες, εχ&ρός ούδενί' ο προΰδιατρίβων δε κοπιάοας άπώλεβε , κακώς τε γηρών ένδεής του γίγνεται , ρεμβόμενος έχ&ρούς ηύρ' , έπεβουλεύ&η πο&έν, ουκ εύ&ανάτως άπηλ&εν έλ&ών είς χρόνον. 8

Φιλήμονος. Θανείν κράτιατόν εβτιν ην ζής ά&λίως.

9

Σοφοκλέους Πηλέως. Το μη γαρ είναι χρεϊββον η τό ζην κακώς.

10

Μενάνδρου. Οταν % γέρων τις ενδεής τε τον βίον . . .

10

15

20

25


ΣΤΓΚΡΙΣΙΣ ΖΩ.ΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΤ.

ΡΚΑ. 1 1 5

ονά' αν το δνήβχειν δεινόν, άλλ' έν τω καλώς εχάτερον αυτών την διάγνωβιν φέρει. 11

[Μενάνδρου]Έπίκληρος. ίΐβπερ τών χορών 5 ου πάντες αδονβ' , άλλ' άφωνοι δύο τίνες η τρεις παρεβτηκαβι πάντων έβχατοι ιίς τον άρι&μόν, χαϊ τοϋ&' ομοίως πως ίχει' χωράν κατε'χονσι, ζώΰι δ' οϊς έβτιν βίος. 12

Εύριπίδου Φοίνικος. Καίτοι ποτ εΐτιν' εΐβίδοιμ' ανά πτόλιν τνφλόν προηγητηρος έζηρτημένον άδημονοϋντα βνμφοραΐς έλοιδόρουν, ας δειλός εΐη θάνατον εκποδών έχων. χαι ννν λόγοιβι τοϊς έμοΐς έναντίως Ιόπίπτωχ' 6 τλημων. ω φιλόζωοι βροτοί, οι την έπιβτείχονααν ημέραν ίδεΐν πο&εϊτ ίχοντες μυρίων άχ&ος κακών. ούτως έρως βροτοΐβιν έγκειται βίου. το ζην γαρ ΐβμεν, τοϋ δανεΐνδ' απειρία ΪΟ πάς τις φοβείται φώς λιπεΐν τόδ' ηλίου. 10

13

ΑπολλοδώρουΆδ ελφών. Λπραγμόνως ζην ηδύ ' μακάριος βίος Χαϊ βεμνός, αν % με&' ετέρων άπραγμόνων' ίν δηρίοις δε καϊ πι&ήκοις οντά δει ^ είναι πί&ηχον, ω ταλαίπωρου βίου. 14

Απολλοδώρου έκ Κι&αρωδον. Ου πανταχού Φρνζ είμι ' τον ζην ην ορώ χρεΐττον το μη ζην, χρήσομαι τω κρείττονι. 15 *>

ΕνριπίδουΈρεχ&έως. Έγώ δε τους καλώς τε&νηκότας


116

1&ΑΝΝ0Τ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

ζην φημί μάλλον τον βλεπειν τους μη καλώς. 16

Α ίβ χύλον'ΐζίονος. Βίου πονηρού θάνατος ενκλεεβτερος.

17

Αίβχύλον. Ζωής πονηράς θάνατος ενπορώτερος. το μη γενέβ&αι δ' έβτϊν η πεψνκέναι κρεΐββον κακώς πάβχοντα. 18

Άριβτοφάνονς ΤαγηνιβταΙς. ΚαΙ μην πό&εν Πλούτων γ' αν ωνομάζετο, εί μή τα βελτιατ' έ"λαχεν ; ?ν ίε' ΰοι φράΰω , οΰφ τά κάτω κρείττω 'βτίν ων 6 Ζευς ίχει. οταν γάρ ίΰτάς , τον ταλάντου το ρε'πον κάτω βαδίζει , τό κενόν προς τον Λία. 18* Ου γάρ 'άν ποτε ούτως έβτεφανωμένοι προνκείμε&' , ονδ' άν βακκάρει κεχριμένοι εί μη καταβάντας εν&έως πίνειν ιδεί. δια ταύτα γάρ τοι και καλούνται μακάριοι, πάς γάρ λέγει τις " 6 μακαρίτης οίχεται." " κατεδαρ&εν ' ευδαίμων οτ' ουκ άνιάβεται." καΐ &ύομεν γ' αντοΐβι τοις έναγίβμαβιν ωβπερ &εοίβι , και χοάς γε χεόμενοι αΐτούμε&' αυτούς δεύρ' άνεϊναι τάγα&ά. 19

Μ ενάνδ ρου'Επίκληρος. Τί δ' αν εχοι νεκρός άγα&όν, οπον γ' οί ζώντες ίχομεν ονδε εν; 20

ΕύριπίδουΈκάβης (377). Θανών δ' άν είη μάλλον εντνχε'δτερος η ζών " τό γάρ ζην μη καλώς μέγας πόνος.


ΣΤΓΚΡΙΣ1Σ ΖίΙΗΣ ΚΑΙ &ΑΝΑΤΟΤ, ΡΚΑ.

117

21

Σοφοκλέους. "Οατις γαρ εν χαχοΐβιν ίμείρει βίον , η δειλός έβτιν ή δυΰάλγητος φρένας. 22

Σοφοκλέους ΑΙαντι (¥13). Αΐδχρόν γαρ άνδρα τοΰ μακρού χρήξειν βίου , κακοΐβιν οϋτις μηδέν έζαλλάββεται. τι γαρ παρ' ήμαρ ήμερα τέρπειν ε"χει, προβ&εϊβα κάνα&είβα τοΰ γε κατ&ανεΐν ; ουκ αν πριαίμην ουδενός λόγου βροτόν, ΙΟ όβτις κεναΐδιν έλπίβιν θερμαίνεται. άλλ' η καλώς ξην η καλώς τε&νηκέναι τον ευγενή χρή. πάντ' άκήκοας λόγον. 5

23 1ό24

ΑΙΰχΰλος ίν'Όπλαν κρίβει. Τι γαρ καλόν ξην βίον ος λύπας φέρει ; Ευριπίδου Πειρί&ου. Ουκ ούν το μη ξην κρεϊΰΰόν έδτ' η ξην κακώς ;

25

Ευριπίδου. Τους ξώντας ευ δράν' χατ&ανών δε πάς άνήρ γη καΐ βκιά, το μηδέν εις ουδέν ρέπει. 2θ26

Διογένους. Διογένης είπόντος τινός "χαλεπόν έατι το ξην "ουκ" ειπεν" άλλα το κακώς ξην. 27

Επικτήτου. Ψυχήν ΰώματος αναγκαιότερον Ιάβ&αι' τοΰ γαρ 2ό ξην κακώς τό τε&νάναι κρεϊββον. 28

Πύρρωνος. Πυρρών ίλεγε μηδέν διαφέρειν ξην η τε&νάναι. καίτις £φη προς αυτόν "τί ουν αύ ουκ αποθνήσκεις ; ο 9Γοχ" εΐπεν"Όύδεν διαφέρβ^."


118

ΐεΐΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

29

Έπικτήτον. Θανμαβτη η φνβις καϊ ως φηβϊν ο Ξενοφών φι λόζωος, το γοϋν βώμα το πάντων άηδέβτατον χαϊ φνπαρώτατον βτέργομεν καϊ δεραπεΰομεν ει γαρ Εδει πέντε μόνον ημέραις ΰεραπεΰβαι το τον γείτονοςί ΰώμα , ουκ αν νπεμείναμεν ' ορα γαρ οίον έβτιν εω&εν αναβτάντα τρίβειν τους οδόντας τους αλλότριους, και τι των αναγκαίων ποιήβαντα άπονίζειν εκείνα τα μέρη. τω οντι &ανμαδτόν έβτι φιλεϊν πράγμα φ τοβαϋτα λειτουργονμεν καθ' έκάΰτην ημέραν. νάττωΙΟ τοντονί τον δνλακον , είτα χενώ. τΐ τούτου βαρντερον ; άλλα &εώ δει με ύπηρετεΐν. δια τοντο μένω καϊ ανέχομαι λονων το δνβτηνον τοντο βωμάτιον, χορτάζων, βκέπων' οτε δε νεώτερος ην, και άλλο τι προβέταττέ μοι, καϊ όμως ήνειχόμην αντον. διάτίΙΌ ονν ονκ άνέχεβ&ε, όταν η δοΰβα ημΐν φνβις το βώμα αφαιρήται ; φιλώ , φηβίν , αυτό. ουκ ονν 6 ννν δη ίλεγον, χαϊ αντί) το φιλεϊν η φνβις βοι δέδωκεν; η δ' αντη λέγει "αφες αντό ηδη, καϊ μηκέτι πράγμα 30

Τον αντον. Έάν νέος τελεντα τον βίον .... εγκαλεί τοις 9εοίς ότι δέον αντον ηδη άναπεπανβ9αι πράγμα ε"χει , χαϊ ούδεν ήττον όταν προβίτι 6 θάνατος ζην βονλεται χαϊ πέμπει παρά τον Ιατρον και δεΐται αντον μηδέν απο-% λιπεϊν προ&νμίας καϊ επιμελείας. Ο-ανμαβτοί, έφη, άν&ρωποι μήτε ζήν &έλοντες μήτε άπο&νήβκειν. 31 Πλάτωνος• Τον πλείονος βίου, φανλοτέρον δέ, τον έλάββονα αμείνονα όντα πάνττ) πάντως προαιρετέον. 30 32

Τον αντον.


ΣΤΓΚΡΙΣΙΣ ΖΩ,ΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚΑ.

119

Ονχ αμεινον ζην τώ μοχ9ηρώ άν&ρώπω' κακώς αρ' αναγκάζεις ζην. 33

Πλ άτωνος (Αροΐ. υΐί.). Άλλα γαρ ηδη ώρα άπιέναι έμοϊ μεν άπο&ανον'αμενω, ύμΐν δε βιωβομένοις' οπότεροι δε ημών έρχον ται έπϊ αμεινον πράγμα, 'άδηλον παντϊ πλην η τω &εώ. 34

Απολλώνιος Κορνη λιανώ. Βραχύς 6 βίος άν&ρώπω ευ πράττοντι, δυβτυχονντι δε μακρός.

1035

Ίοννκον έκ τον περϊ γηρως. "Ος δ' ίοιχεν άΐη&ής είναι χαΐ αν έπίαης ώφεληΟειν τε χαΐ διδάξειν τά 'όντα νεανίβχονς τε χαϊ γέ ροντας χαϊ την αλλην ηλιχίαν, οδε μοι είρηβεται. πάντα μεν οβα γίγνεται καθ ηντινοϋν αΐτίαν ανάγχη 15 λνδήναι ' τό γαρ άίδιον χαϊ αφ%·αρτον μόνω τω δείω προβηχει, τό δε νπό τεχνίτου βυϋτάν εχ τίνος νλης προβδέχεται φ&οράν, οπότε χαϊ φυτοΐς άπαβι χαϊ λΐ%οις χαϊ οιδηρω μεταβολην Ιβμεν %υμβαίνονβαν ομοίαν δανάτω ' δενδροις μεν- χαϊ τοις έξ αυτών %ν20^045 βηπεδόνα, λί&οις δε διάλυβιν, βιδήρω δε Ιόν. φαβϊ δε χαϊ τον χόβμον αυτόν , διότι έγένετο , χατά γνώμην με'ντοι τοΰ ποιηβαντος &εον λελνβ&αι ποτε ίχ μέρους χαϊ αύ&ις λυ&ήβεβ&αι εις τε πϋρ χαϊ νδωρ. άν&ρώπω δε χαϊ τοις άλλοις ζφοις ημέροις τε χαϊ ααγρίοις έζιέναι τον βίον πάΰα άνάγχη. χαϊ αοϊ μεν ΐοως, μάλλον δε αλλω τινϊ τών αμύητων φιλοβοφίας, δοΐ-ει τό πράγμα χαλεπόν είναι δια τά προειρημένα ' εν δε ίΰ&ι , έζεταζόμενον αίρετώτερον φανεΐται της περιαπονδάοτον ζωης. ένταΰ&α μεν γαρ ένοχλεΐ τοϊς 30 αν&ρώποις ου βραχύς πόνος, ούδε λνπη χαϊ ταλαιπω ρία ζύντομος' άλλ' οΰδε τών προΰηχόντων είςΰώμ^


120

ΙΛΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

τος έπιμέλειαν εΰροια πάρεβτιν, ουδέ υγίεια βννεχής' ονδε μην αϊ δανμαζόμεναι παρά τιβιν ηδοναϊ κα&' εαντάς ειλικρινείς τε καϊ ράδιαι γίγνονται, τον μεν ανιώντος προκαταρχομένον και ωΰπερ απογεννώντος αϋτάς, τον δε οίκείον βραχεΐαν καΐ ολιγοχρό- 5 νιον έχοντος την τέρψιν ' πόλεμοι δε καϊ μάχαι καΐ πράξεις επίπονοι μακρόν αν εί'η λέγειν όποΐά έβτιν, εϊ τις έ&έλοι μαρτύρια ποιήβαβδαι τα. έργα έπϊ τοΐς λόγοις' ονδε γαρ επί δανάτοις οικείων καϊ φίλων οποία δρώβι πατέρες η μητέρες , καιρός επιτήδειος 6 10 παρών έξηγήβαβ&αι ' άλλ' ονδε τάς έπϊ τω πλοντεΐν μεταβολάς ονδε κινδύνους ους νπομένουβιν έκάβτοτε δια γης καϊ &αλάττης. έπϊ πάβι γαρ ο δαίμων τέτακται μεταποιεΐν ταγα&ά καϊ διώκειν αντειβάγων αυτοΐς τάς ανμφοράς. ο δ\ θάνατος άδηλον μεν Ιό εϊ φύϋιν έχει της άλη&ονς ζωής, τον ξήν υπό τίνων άποτε&νηκέναι λεγομένου ' οβα μί'ντοι άγα&α παρέ χει δεζάμενος ημάς άδεώς τε καϊ πιβτώς, άκούετε. τα μεν γάρ ένοχλονντα ταίς ψυχαΐς δώματα, μυρίων οντά κακών αίτια, έπιβτάς διέλνβεν, άποδιδονς αύτάΐν τοις βτοιχείοις καϊ προστι&εϊς άπερ έ£ αντών ώσπερ έδανείβατο ■ τάς δε ψνχάς άγει έπϊ τον άειδή τόπον, ίν&α δικαβταί τε καϊ άψενδεΐς 8εοϊ των τε δικαίων καϊ των αδίκων κά&ηνται κρίνοντες κατά μίαν ταττομένας εις τον προεληλν&ότα δήμον' αϊ τε άπαλ-%> λαττόμεναι τών δικαιωτηρίων τυχοΰβαι νίκης έπϊ πεδία ήλνβια καϊ τάς έκεΐΰε ενπα&είας εκπέμπονται, καϊ είβϊ φίλαι τε καϊ κοινωνοί δαιμόνων τε καϊ ηρώων, ους τέως άκοχ^ παραλαμβάνονται έ&αύμαζον, βτρατηγών τε καϊ βαβιλέων ουκ απολείπονται " τά<; ί£ χα- 30 λεπάς καϊ άδικους μεταβολή καταλαμβάνει , καϊ ονχέτι αφικνοννται ές το φως.


ΣΤΓΚΡ1ΣΙΣ ΖΛΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΤ. ΡΚΑ.

121

36

Πλάτανος έχ τον Γοργίον (492 β). Άλλα μεν δη χαί ως γε βύ λέγεις , δεινός ό βίος. ον γάρ τοι &αυμάζοιμ' αν, εΐ Ευριπίδης άλη&ή έν τοΐσδε λέγει λέγων ' δ τις δ' οϊδεν ει το ζην μέν Ιβτι χατ%ανεΙν , το χατ&ανεΐν δε ζην ; χαϊ ημείς δε τω οντι ΐαως τέ&ναμεν' ηδη γάρ του ιγωγε χαί ηχουβα των ΰοφών, ως νΰν ημείς τέδναμεν, χαϊ το μεν αώμά εΰτιν ημΐν βήμα, της δε ψυχής 10 τούτο, έν ω αϊ έπι&υμίαι εΐβί, τυγχάνει ον οίον άναπεί&εΰ&αι χαϊ μεταπίπτειν άνω χάτω, χα), τοϋτο άρα τις μυ&ολογών χυμψος άνήρ, ίβως Σικελικός τις •η Ιταλικός , παράγων τω ονόματι , δια το πι&ανόν τε χαί πιβτιχον ώνόμαβε πί&ον , τους δε ανόητους αμυΥζήτους' των δε ανόητων τοϋτο τής ψυχής, ου αί έπι&νμίαι εΐαί, το άκόλαβτον αύτοϋ χαϊ ου ϋτεγανόν; ως τετρημένος εΐη πί&ος , δια την απληβτίαν άπεικάβαξ. τουναντίον δη ουτός Οοι , ω Καλλίκλεις , ενδεί κνυται , ως των έν αδου το άειδες δη λέγων , ουτοί 20 ά&λιώτατοι εϊεν οί αμύητοι , χαϊ φοροΓίν είς τον τετρημένον πί%•ον ύδωρ έτέρω τοιούτω τετρημένω χοβχίνω ' το δε κόβκινον άρα λέγει , ως εφη ο προς έμε λέγων, την ψυχήν είναι ' την δε ψυχην κοβκίνω απείχαβε την των ανόητων, ως τετρημένην , ατε ον δν25 ναμένην βτέγειν δι' άπιβτίαν τε χαϊ λή&ην. 37

Ξενοφώντος έχ τής προς Σώτειραν

επιστολής. ΈμοΙ δε δοχεί, ώ Σώτειρα, ούτε ο θάνατος αίΰχρον ούτε τι χαλόν είναι. ορο5 ό*£ ζωής ούχ εϊς πάν των, άνιβάρι&μον ετών φέρων το μη ομοιοντής γε νέσεως τή ίΰχΰι η άρρωβτία. την δε πρόφαβιν ποτέ


122

,

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

μεν αίΰχράν ουΰαν έφέλκεβ&αι θάνατον, Όπου δε καλήν καϊ πρεπώδη. 38

Πλάτωνος έχ τοϋ'Λί,ιόχου (ρ. 365 β). "Οτι της βυγκρίβεως άπαξ διαλν&είβης χαΐ της ψυ χής είς τον οίχεϊον ίδρν&είβης τόπον , το υπολειφ&εν δ αώμα γεώδες όν χαϊ 'άλογον ούχ έοτιν ο άν&ρωπος. ημείς γάρ εόμίν ψυχή, ζώον ά&άνατον έν %νητώ καδειργμένον φρουρίω * το δε αχήνος τουτί προς κά κου περιήρμοβεν ή φύσις, ω τα μεν ήδοντα άμυχιαΐα καϊ πτηνά καϊ πλείοβιν όδύναις άναχεκραμένα, τά δ\ 10 αλγεινά ακραιφνή χαϊ πολυχρόνια καϊ των ηδόντων άμοιρα ' νόβους δε καϊ φλεγμονάς τών αΐβ&ητηρίων, έτι δε τάς εντός κακότητας , οϊς άναγκαβτώς άτε παρεβπαρμένη τοις πόροις ή ψυχή βυναλγοϋβα τον ονράνιον πο&εΐ καϊ. αύμφυλον αί&έρα καϊ διψά τής\5 εκεί διαίτης καϊ χορείας όριγνωμενη ' ώοτε η τοϋ ξήν απαλλαγή κακοϋ τινός ίβτιν είς αγαθόν μεταβολή. 39

Σωκράτους. Έν τω βίψ κα&άπερ έν θεάτρω άχρι τούτου δεΐ παραμένειν , άχρις ου την τών έργων &εαν έπιτεραή 20 είναι συμβαίνει. 40 ΓΗ()οίότον(νΐΙ^46). £1 βαΰιλεϋ , ως πολύ αλλήλων κεχωριΰμένα εργάϋαο νϋν τε καϊ όλίγω πρότερον μακαρίΰας γάρ ΰεωυτόν δακρύεις. ο δε είπεν Επήλθε γάρ με λογιβά-%> μενον χατοιχτεΐραι , ως βραχύς εΐη ό πάς ανθρώπι νος βίος, ει τούτων γε ιόντων τοσούτων , ουδείς ές έκατοδτόν έτος περιέσται. ο δε άμείβετο λίγων Ετερα τούτου παρά τήν ζωήν πεπόνθαμεν οικτρό τερα" έν γάρ ούτω βραχεί βίω ουδείς ούτως άνθρα-30


ΠΕΡΙ ΠΕΝΘΟΤΣ. ΡΚΒ.

123

πος έών ευδαίμων πέφυχεν, οϋτε τούτων οΰτετών άλλων , τω ου παραατήοεται πολλάκις και ουχί απαξ τε&νάναι μάλλον βούλεΰ&αι η ζην ' αϊ τε γαρ ανμφοραΐ προβπίπτουβαι και αϊ νούΰοι ϋυνταράααουΰαι χαΐ 5 βραχνν ιόντα μακρόν δοκεΐν είναι ποιεύαι τον βίον. ούτω 6 μεν &άνατος μοχ&ηρής έούοης τής ζωής κα ταφυγή αίρετωτάτη τω άν&ρώπω γέγονεν ' ο δε 9·εός γλυκύν γεύαας τον αιώνα φθονερός ίν αυτω ενρίακεται ίων.

10

ΠΕΡΙ ΠΕΝΘΟΤΣ.

ΡΚΒ.

1

Βακχυλίδ ου ύμνων. ΑΙαΙτέκος άμετερον, μείζον ή πεν&εΐν έφάνη κακόν, άφ&έγκτοιβιν Ιδον. 152

Αίβχύλου'Ηραχλειδών. Ου γάρ τι μείζον αλλο τούδε πείθομαι.

3 Σ 6 λωνος. Μηδέ μοι άκλαυβτος θάνατος μόλοι, άλλα φίλοιαι καλλείποιμι δανών 'άλγεα καϊ βτοναχάς. 204

Εύριπίδου Τρωάδ ων (604). '&$ ηδύ δάκρυα τοις κακώς πεπον&όβι, &ρήνων τ όδυρμοϊ μούαά &' η λύπας Ιχει. 5

Όμηρου Όδυββείας (δ' 197). _ Τούτό νυ χαΐ γέρας οϊον όιζυροΐοι βροτοΐβι, 25 κείραβ&αί τε χόμην βαλέειν τ από δάκρυ παρειών. 6

Τοϋ αυτού Ίλιάδος (ψ' 9). Πάτροχλον κλαίωμεν ' ο γαρ γέρας έατί θανόντων.


124

ΙΪΙΛΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

7

Εύριπίδου Αρχελάου. "Εΰτι [τι] και παρά δάκρυαι κείμενον ηδύ βροτοίς, όταν άνδρα ψίλον ΰτενάχη τις έν οίκω. 8

Εύριπίδου Οινόμαος. Άλλ' £βτι γαρ δη καν κακοΐΰιν ηδονή δνητοΐς, οδνρμοί δακρύων τ έπιρροαί' άλγηδόνας δε ταντα κουφίξει φρενών καϊ καρδίας ίλυβε τους άγαν πόνους. Εύριπίδου Φρίξω. Καϊ γαρ πέφυκε τοϋτ' έν άν&ρώπον φύβει ' ην καϊ δίκη &νηΰκη τις, ούχ ηββον πο&εϊ πάς τις δακρύειν τούς προβήκοντας φίλους.

5

9

Σοφοκλέους Τεύκρου. '£1ς άρ', ώ τέκνον, κενην έτερπόμην ΰου τέρψιν εύλογουμένου ώς ζώντος ' η δ' άρ' έν Οκότω λα&οΰβά με ξβαιν' έρινύς ηδοναΐς έψευθμένον.

10

10

Σοφοκλέους. Θανόντι κείνω βυν&ανεΐν ίρως μ' ίχει. "Ηξεις, έπείγου μηδέν, εις το μόρβιμον.

15

11

20

12

Φιλήμονος. Τί δη ποιείς πλέον ; ούδέν ' η λύπη δ' έχει ωΰπερ το δένδρον τούτο καρπόν τό δάκρυον. 13

Λημοβ&ένους έξ έπιστολών (ρ. 1485). Άλλ' έχει τινά τοις άδικουμένοις ρ"αθτώνην τό λέ- 25 γειν α πάβχουΰιν , ωαπερ τοις άλγοΰΰι τό βτένειν. 14

Σόλωνος. Σόλων άποβαλών υίόν έκλαιεν' είπόντος δέ τίνος


ΠΕΡΙ ΤΑΦΗΣ. ΡΚΓ.

125

προς αυτόν ως ούδΐν προϋργου ποιεί κλαίων "δι αυτό γάρ τοι τούτο" ίφη "κλαίω." 15

Όβρίμου υπέρ Πρωτογόνου. "Εΰτι δε άν&ρώποις και ϋ-ρήνων χάρις, και ταντην 5 εδωκεν ημΐν παραμυ&ίαν η φύβις έν ταΐς τνχαις. 16

Πλάτωνος νόμων ιβ' (ρ. 959 β). Αακρΰειν μ\ν τον τετελευτηκότα ίπιτάττειν η μη 'άμορφον, %ρηνεΐν δε και ί|ω της οικίας φωνην έξαγγέλλειν άπαγορεύειν , καΙ τον νεκρόν είς το φανερόν 10 προάγειν των οδών κωλύειν , και έν ταΐς όδοΐς πορευόμενον φ&έγγεβδαι και προ ημέρας έξω της πό λεως είναι. ΠΕΡΙ ΤΑΦΗΣ.

ΡΚΓ.

1

15

Εύριπίδου Πολυΐδω. Αν&ρώπων δε μαίνονται φρένες , δαπανάς όταν δανούΟι πέμπωΰιν κενάς. 2

Μενάνδρου Περιν&ίας. Ου πώποτ έζήλωβα πολυτελή νεκρόν ' είς τον Ιβον ο^κον τω βφόδρ' ίρχετ' ευτελεΐ.

203

Μοβχίωνος (Εαπρ. δηρρί. 533). Εάβατ' ηδη γή καλυφ&ήναι νεκρούς" ο&εν δ' εκαβτον είς το βώμ' άφίκετο, ένταύΟ• απελ&εΐν, πνεύμα μεν προς αί&έρα,

το βώμα δ' είς γην. οχίτί- γάρ κεκτημένα 25 ημέτερον αυτό πλην ένοικηβαι βίον ' κάπειτα την &ρέψαβαν αυτό δει λαβείν. 4

,

ΕυριπίδουΆνδρομέδας. Τό ζην αφέντες το κατά γην τιμώΰί ΟΌυ. Κενόν γ' ' όταν γάρ ξή τις, ευτυχεί, Κρέων.

. γ


126

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

5

Αάωνο ς έκ Λια&ηκών. Τών γαρ μετ' έμαυτόν εικόνων καΐ μνημάτων άεΐ καταφρονών ζών ίχειν τι βούλομαι. 6

Όμηρου Όδυαοείας (α' 291). Σήμα τε οι χεϋΰαι καϊ επί κτέρεα κτερεΐζαι.

δ

7

Τοϋ αύτοΰ'ίλιάδος (π' 674). "Οφρά ε ταρχνΰωοΊ καβίγνητοί τε ίται τε τΰμβω τε ατήλη τε' το γαρ γέρας έατί θανόντων. 8

Τοϋ αντοϋ (τ' 228). Άλλα χρή τον μεν χατα&άπτειν ος χε &άντ\βι , νηλέα &υμόν έχοντας, έπ' ηματι δακρΰΰαντας. 9

]ο

Θ ο ν κ υ δί δον (II, 43). Ανδρών γαρ επιφανών πάΰα γη τάφος.

10

Έκ της Αιλιανού Ουμμίκτου Ιατορίας. Ό Σωκράτης, έπεϊ το κώνειον έμελλε πίεο&αι,Ιό τών άμφϊ τον Κρίτωνα έρομένων αυτόν τίνα τρόπον ταφήναι δέλει "όπως αν ύμΐν" άπεκρίνατο "φ ρ~άβτον. 11

Διογένους. "Ελεγεν 6 Διογένης, οτι αν μεν χΰνες αυτόν βπα-20 ράζωαιν, 'Τρχανία έβται η ταφή, αν δε γϋπες, άπτέωνται' αν δε μηδεϊς προβέλ&τ], ό χρόνος καλλίω την δια τών πολυτελέστατων, ηλίου καϊ όμβρου. 12

Έκ της Νικολάου έ&ών βνναγωγής. Κΐοι τους άπο&ανόντας χατακαΰβαντες καϊ όβτο- 2ό λογηβαντες έν ολμω τα όατά καταπτίββουβιν , είτα έν&έντες ε(ς πλοΐον και κόοκινον λαβόντες άναπλέουοιν εις πέλαγος καϊ προς τον άνεμον έζοδιάζονϋιν, άχρις αν πάντα έκφυβη&ί} χαϊ αφανή γένηται.


ΠΕΡΙ ΤΛΦΉΣ. ΡΚΓ.

127

Ταύροι Σχυθιχόν έθνος τοις βασίλευαι τους £ννονβτάτους τών φίλων βυγχαταθάπτουβιν. 6 δε βαβιλενς αποθανόντος φίλον η μέρος η το όλον άποτίμνει ώτίον προς την άζίαν τον τελεντηβαντος. 5 Σινδοϊ τοβοντους Ιχθύς έπϊ τους τάφους έπιβάλλονβιν, οβους πολεμίους 6 θαπτόμενος άπεχτονώς ψ Κολχοϊ τους τελευτηβαντας ου θάπτουβιν , άλλα χρημνώβιν από δένδρων. 10 Φρύγες οΰ χατορΰττουβι τους ιερείς τελευτηβαν τας, άλλ' έπϊ λίθους δεχαπήχεας τιθέαβιν όρθον^. Πάνηβοι Λίβυες, όταν αυτοΐς βαβιλεύς άποθάνη, το μεν οώμα χατορΰττουβι , την δε χεφαλην άποχόψαντες χαι χρυβώβαντες άνατιθέαβιν έν ίερώ. 15 ΊνδοΙ βυγχαταχαίουβιν , όταν τελεντήβωβι, τών γυναιχών την προβφιλεβτάτην. αυτών δε εκείνων άγων μέγιβτος γίγνεται, βπονδαζόντων νιχηοαι εκάβτην τών φίλων. Το αντο και Ηρόδοτος έν πέμπτη ΐβτοριών παρά 20 Σχνθών τών ΰπερθεν Κρηβτωναίων γίγνεβθαι λέγει.

13

Ήροίότου ίβτορίας τρίτης (16).

Πέρβαι χαΐ Αιγύπτιοι ούχ οβιον ηγούνται τους νεκρούς καίειν ' Πέρβαι γαρ θεόν νομίζονβιν είναι το πύρ , δι6 ούδε δίκαιον είναι λέγουβι θεώ νέμειν 2όνεχρόν ανθρώπου" ΑΙγυπτίοιβι δ\ νενόμιβται το πυρ θηρίον είναι έμψυχον , πάντα δε αντο χατεβθίειν, τάπερ αν λάβη, πληβθεν δε αυτό της βορης βυναποθνήβκειν τώ χατεβθιομένω' ουκ ονν θηρίοιβι ουδαμώς βφιν νόμος έβτΐ τον νέκνν διδόναι ' καϊ δια 30 ταύτα ταριχεύουβιν , μη κείμενος υπό εύλέων καταβρωθψ


128

Ι&ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

14

Πλάτωνος νόμων δ' (ρ. 719 ά). Ονσης γαρ ταφής της μεν ύπερβεβλημένης της δι έλλειπούσης της δε μετρίας, τήν μίαν έλόμενος αν τήν μέσην ταύτην προστάττεις χαϊ έπήνεσας απλώς, έγώ δε, εΐ μεν γυνή μοι διαφέρουσα εΐη πλούτω και δ θάπτειν αυτήν διαχελεύοιτο έν τω ποιήματι, τον υπερβάλλοντα αν τάφον έπαινοίην ' φειδωλός δ' αν τις χαϊ πένης άνήρ τον χαταδεά ' μέτρον δε ούαίας κεκτημένος χαϊ μέτριος αύτος ων τον αύτον αν έπαινέσοι. 10 15

Ξενοφώντος έν τώ η (7,25) περΙτήςΚύρου παιδ είας. Το δ έμον σώμα ω παίδες, όταν τελευτήσω, μήτε έν χρνβώ &ψε μήτε έν άργνρώ μήτε έν άλλω μηδενί, -άλλ' ως τάχιστα τη γ% άπόδοτε. τι γαρ τούτου μα- 15 χαριώτερον ή το γη μιχ&ήναι , η πάντα μεν τα χαλά, πάντα δε τάγα&ά φύει τε χαϊ τρέφει; έγώ δε χαί άλλως φιλάνθρωπος έγενόμην χαϊ νυν ήδέως αν μοι δοχώ χοινωνήσαι τοϋ ευεργετονντος ανθρώπους.

ΠΑΡΗΓΟΡΙΚΑ. ΡΚ4.

20

1

Όμήρ ου'ίλιά δο ς ω (549). Ίσχεο, μηδ' άλίαστον όδύρεο σον κατά θυμόν. ου γάρ τι πρήξεις άχαχήμενος νίέος αΐνώς, ουδέ μιν ανστήσεις, πρίν χαϊ χαχον άλλο πά&τ]β9α. 2

Τοϋ αυτοΰ Ίλιάδοςτ' (225). 25 Γαστερι δ ου πως ίο'τι νέχυν πεν&ήσαι Αχαιούς.

3

Όμηρου (II. ω 46). Μέλλει μεν που τις χαϊ φίλτερον άλλον ολέσβαι,


ΠΑΡΗΓ0Ρ1ΚΑ. ΡΚΔ.

129

ι^ί καβίγνητον όμογάβτριον ηε καϊ νίον. αλλ' ήτοι κλαΰΰας χαϊ όδυρόμενος μεθέηκε' τλητόν γάρ μοΐραι θυμόν θέβαν ανθρωποιΰι. 4

δ

[ΌμήρουΊλ.ω' 602.] Και γάρ τ ηύκομος Νιόβη έμνήΰατο βίτου, τη περ δώδεκα παίδες ένι μεγάροιοιν ολοντο , ίξ μεν θυγατέρες 2£ δ' νίέες ήβώωντες. 5

Σιμωνίδον. Τον μεν θανόντος ουκ αν ενθυμοίμεθα , 10 £? τι φρονοΐμεν , πλεΐον ήμερης μιής• 6

Μενάνδρου. Έπϊ τοϋτ' έγενοντο πάντες, ένθάδ' ηζομεν. . . Ανθρωπίνως δει τάς τνχας φε'ρειν , ξένε. Τά κοινά κοινώς %$ηδεΖ φε'ρειν βνμπτωματα. 15 7

Ενριπίδον Ίνοϋς. Γίγνωβκε τάνθρώπεια μηδ' νπερμετρως 'άλγει ' χαχοΐς γάρ ου βύ πρόβκειβαι μόνη. 8

Ενριπίδου Πρωτεβίλαος. Πέπονθεν οία χαϊ αε καϊ πάντας μένει.

209 Θεόγνιδος (1029). Τόλμα, θυμέ, κακοϊβιν όμως 'άτλητα πεπονθώς' δειλών τοι κραδίη γίγνεται οξύτερη, μηδέ βΰ γ' άπρήκτοιΰιν έπ' ίργμαβιν άλγος άέξων έχθει, μηδ' άχθου, μηδέ φίλους ανία, 25 μηδ' εχθρούς ευφραίνε- θεών δ' είμαρμένα δώρα ουκ αν ρηιδίως θνητός άνηρ προφΰγοι. 10 Φιλητα παιγνίων. Έκ θυμοϋ κλαϋΰαί με τά μέτρια, και τιπροβηνες είπεϊν, μεμνηβθαίτ ουκ έ'τ' έόντος όμως. α 8ΤΟΒ. ΙΊ,ΟΒ. IV.


130

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

11 Φίλητά επιγραμμάτων. Ού κλαίω %είνων βε φιλαίτατε ' πολλά γάρ ίγνως καλά' κακών δ' αν βοι μοΐραν ενειμε &εός. 12

Ενφορίωνος. Τω και μέτρια μεν τις έπι φ&ιμένω άκάχοιτο, μέτρια και κλανβειεν' έπεϊ και πάμπαν άδακρνν μοΐραι έπημήναντο. 13

5

"Ομηρος Όδνβΰείας δ' (ί03). Αίψηρός δε κόρος κρνεροΐο γόοιο.

14

[Ίλιάδος ω 525]. "£1ς γάρ έπεκλώβαντο θίοι δειλοϊβι βροτοίβι ζώειν άχννμένονς , αυτοί δέ τ άκηδέες είβίν.

10

15

Στησιχόρου. Ατελέστατα γάρ και αμήχανα τους βάνοντας χλαίειν. Ιό 16 Εύριπίδου Μελανίππης. Τι τους βάνοντας ουκ έας τε&νηκέναι , καΐ τάκχυ&έντα βνλλέγεις άλγήματα ; 17

Σοφοκλέους έκ Σκυρίων. Αλλ' εΐ μεν ην κλαίουβιν Ιάβ&αι κακά χαΐ τον θανόντα δακρνοις άνιβτάναι , ο χρνβος ηββον κτήμα τοϋ κλαίειν άν ην. νυν δ , ω γεραιέ, ταϋτ' άνηνύτως ίχει, τον εν τάφω κρνφ&έντα προς το φως αγειν. χαμοί γάρ άν πατήρ γε δακρύων χάριν άνήκτ' άν είς φως. 18 Φιλήμονος Σαρδίον. ΕΙ τα δάκρυ ημΐν των κακών ην φάρμακου , αεί & ο κλαΰβας τοϋ πονεΐν έπαΰετο , ηλλαττόμεβ\)•' αν δάκρυα δόντες χρυβίον.

*

%

®


Τ1ΑΡΗΓ0ΡΙΚΛ.

ΡΚ4.

131

19

Τιμοκλέους. 7& 'τάν άκουβον , ην τι βοι δοκώ λέγειν ' άν&ρωπός έβτι ζφον έπίπονον φυβει , χαϊ πολλά λυπήρ' ό βίος έν εαυτω φέρει. 5 παραψνχάς ονν φροντίδων ανεύρετο ταύτας ' 6 γάρ νους των Ιδίων λη&ην λαβών προς άλλοτρίω τε ψυχαγωγήσεις πά&ει , με&' ηδονής άπήλ&ε παιδευ&είς & αμα. τους γάρ τραγωδούς πρώτον, ει βονλει, βχοπει 10 ως ώφελονΰι πάντας. ων μεν γάρ πένης, πτωχότερον αντον καταμα&ών τον Τηλεφον γενόμενου , οντω την πενίαν ραον φέρει, ο νοβών τι μανιχόν, Άλκμέων έοχέψατο. όφΰαλμια τις, εΐβί Φινεΐδαι τυφλοί. Ι'οτέ&νηχέ τω παις, η Νιόβη χεχοΰφιχεν. χωλός τις έβτι , τον Φιλοχτητην ορά. γέρων τις ατυχεί, χατέμα&εν τον Οίνέα. άπαντα γάρ τά μείζον η πέπον&έ τις άτνχηματ' άλλοις γεγονότ' εννοούμενος, 20τά<; αυτός αΰτοϋ βυμφοράς ήττον βτένει. 20

Εύριπίδου'Λλεζάνδρου. Παλαιά καινοΐς δαχρύοις ου χρη βτένειν.

21

Φιλιππ,ίδου. Ό κοινός Ιατρός αε δεραπεύβει χρόνος.

2522

Μενάνδρου. Πάντων ιατρός των αναγκαίων κακών χρόνος έβτίν , ουτοί καϊ βε νυν Ιάβεται. 23

Όμηρου (II. ω 128). Τέχνον έμόν, τέο μέχρις όδυρόμενος καϊ άχενων 30 βην έδεαι κραδίην ;


ί32

ΙΆΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

24

Πυ&αγό ρ ου. Φείδεο της ζωης, μη μιν χατα&υμοβορήβης.

25

Αιφίλου. Λύπης δε πάβης γίγνετ' Ιατρός χρόνος.

26 Φιλητα Αημητρος. Άλλ' ότ' επί χρόνος £λ&ϊ], ος έκ Αιός 'άλγεα πέββειν Ελλαχε καϊ πεν&έων φάρμακα μοννος Εχει,. 26" Φιλητα Αημητρος. Και γάρ τις μελέοιο κορεββάμενος κλαυ&μοϊο κηδεα δειλαίων εΐλεν από πραπίδων. 27

Άντιφάνους έζ'Λφροδιβίου. ΙΊεν&εΐν δε μετρίως τους προβηκοντας φίλους. ον γάρ τε&νάβιν, άλλα την αυτήν όδόν, ην πάβιν ίλϋ-εϊν ίβτ' άναγκαίως Ιχον, προεληλύ&αβιν ' είτα χημεϊς ΰβτερον είς ταύτό καταγωγεΐον αυτοίς ηζομεν, κοινή τον άλλον βυνδιατρίψοντες χρόνον. 28

Εύριπί δου Ανδρομάχης (1271). Παΰΰαι δε λύπης των τε&νηκότων ϋπερ. πάβιν γάρ άν&ρώποιβιν ηδε προς ϋ·εών ψήφος κέκρανται , κατϋ·ανεΐν τ οφείλεται. 29 Εύριπίδου Τημενίδαις. Τοις πάβιν άν&ρώποιβι κατ&ανεΐν μένει, κοινόν δ' Εχοντες αυτο κοινά πάβχομεν πάντες ' τό γάρ χρεών μείζον η τό μη χρεών. 30 Αρχιλόχου. Κηδεα μεν βτονόεντα Περίκλεες , ουδέ τις άβτών μεμφόμενος &αλίτ]ς τέρψεται ούδε πότοις. τοίους γάρ κατά κύμα πολυφλοίββοιο ϋ-αλάββης ίκλνβεν, οίδαλέους δ' άμφ' οδύνης Ιχομεν


ΠΑΡΗΓ0Ρ1ΚΑ.

Τ?ΚΔ.

133

πνεύμονας ' άλλά &εοΙ γαρ άνηχέΰτοιβι κακοΐβιν , ω φίλ' , έπϊ χρατερην τλημοβννην ε&εβαν φάρμαχον' άλλοτε δ' άλλος έχει τόδε' νυν μεν ες ημέας 5 έτράπε&' , αΐματόεν δ' ε'λχος άναβτένομεν. εζαντις δ' ετέρους έπαμείψεται ' άλλα τάχιβτα τλητε γνναιχεΐον πέν&ος άπωβάμενοι. 31

Πολναίνον. Επϊ τοις απο&νηδκονϋι μη λυπού , άναγχαΐον γάρ, ΙΟαλλ' έπϊ τοίς αΐΰχρώς τελευτώαιν. 32

Άμάα ιος. "Αμαΰις προς τινα τον νΐον άποβαλόντα εϊπεν " εΐ οτε μηδέπω ην ουκ έλύπον, μηδε νυν λυπη&ης, οτε ουκ ετ' έβτίν.' ϋ 33 Αιώνος εκ τον Χαριδήμον (ρ. 348 Ειηρ.). Τά μεν κα&' ημάς οντω γέγονεν , ώς έδοξε τω &εω. χρη δε μη γιγνομένων χαλεπόν ηγεΐβ&αι μηδε δυβχερώς φέρειν , ωβπερ έν δεινοίς ονοι. παραινούοι δε άλλοι τε βοφοί καΐ ονχ ηκιϋτα "Ομηρος λέγων μηδαμη 20 απόβλητα είναι άν&ρώποις &εών δώρα, καλώς όνομάζων τά δώρα τά έργα των &εών, ώς άπαντα άγα&ά 'όντα χαϊ έπ' άγα9·ώ γιγνόμενα. 34

Θεόκριτου. Θεόκριτος έν περιδείπνω τοϋ πεν&ούντος λαιμάρ%>γως έα&ίοντος "δάρρει βέλτιΟτε" εΙπεν'Όϋ αόΐ μόνω ταύτα γέγονεν. 35

Απολλώνιος Νουμηνίφ. Ου δρηνητέον οίων φίλων έΰτερή&ημεν, άλλά μνημονευτέον οτι μετά τών φίλων την καλλίΰτην βιοτην 30 έβιοτεύΰαμεν.


134

ΙίΙΑΝΝΟΤ ΣΤΟΒΑΙΟΤ

36

'Τπερίδον. Χαλεπον μεν ϊβως ίβύ τονς έν τοις τοιούτοις ον τάς πά&εΰι παραμν&εϊΰ&αι. τά γάρ πένδη ούτε λόγφ οντε νόμω κοιμίζεται , άλλ' η φνβις εκάΰτον καϊ φι λία προς τον τελεντήβαντα τον αριθμόν ίχει τον λν- 5 πεΐβ&αι. ομως δε χρή &αρρεΐν καϊ της λύπης παραιρεΐν είς το ενδεχόμενον και μεμνήβ&αι μη μόνον τον δανάτον των τετελεντηκότων , αλλά καϊ της αρετής ης καταλελοίπαβιν. ον γάρ &ρήνων ά\ια πεπόν&αβιν, άλλ' επαίνων μεγάλων πεποιήκαβιν. εΐ δε γήρ&ς\§ θνητού μη μετέβχον, αλλ ενδοζίαν αγήρατον είλήφαβιν ενδαίμονε'ς τε γεγόναβι κατά πάντα, οΰοι μ\ν γάρ αντών άπαιδες τετελεντήκαΟιν , οι παρά των Ελ λήνων ίπαινοι παίδες αυτών ά&άνατοι ϋβονται ' οβοι δε παΐδας καταλελοίπαβιν , η της πατρίδος έννοια 15 ίπίτροπος αντοίς των παίδων καταβτήβεται. προς δε τούτοις , εί μεν έβτι το άπο&ανείν ομοιον τω μη γενε6&αι , άπηλλαγμένοι είβϊ νόβων και λύπης καϊ των άλλων των προβπιπτόντων είς τον άν&ρώπινον βίον' εί δ' εδτιν αΐβ&ηΰις εν αδον καϊ έπιμέλεια παρά τον 20 ' δαιμονίον , ωΰπερ νπολαμβάνομεν , είκος τονς ταΐς τιμαις των δεών καταλνομέναις βοη&ήααντας πλεί στης κηδεμονίας νπό τον δαιμονίον τνγχάνειν. 37

Απολλώνιος Θεαιτήτω. Το λνπούμενον άλλοτρίοις κακοίς παραμνϋ-ον.

25

38

Ενΰεβίον. 'Λνιηρον τεν προΰπεαόντος έπειτα χαλεπαίνειν τοΐβι &εοίθι , μέζον κακόν εβτι ξητεειν. 39 .

Ενβεβίον. Άνιηροϋ τεν προΰπεΰόντος , εί τι τον παρεΰτεώτοςΆΟ


ΠΑΡΗΓΟΡΙΚΑ.

ΡΚΑ.

135

Ιβτι εΰρεειν με'ζον, επιλεγεο, και εύρων, οτι μη έχεΐνο άλλα τό μείον έχεις , άβπάζεο. 40

ΛιονυΰίονΆλικαρναβέως. Τοις δε άνθιΰταμενοις καϊ μη καταπίπτουΰι κον5 φότερα γίγνεται τά χαχά. 41

Σωκράτ ους. Πεττεία τινϊ έ"οικεν σ βίος, χαϊ δει ωβπερ ψηφόν τινα τίθεβθαι το βυμβαΐνον ' ου γαρ εβτιν άνωθεν βαλείν ουδέ άνα θέβθαι την ψήφον. 10 42 ΒενοφώντοςέκτήςπρόςΣώτειρανέπιβτολης. Άλλ' ούτε έπΐ θανάτψ προβηχει τοβοντον πέν θος εύρεΰθαι , έπιβταμενην οτι οδού άνθρωπίνης χρη νομίξειν αρχήν μεν γενεΰιν τέλος δε θάνατον, άπέ15 Θάνε δε, όπερ αν χαϊ ό μη θε'λων έπαθε ' το δε καλώς εχόντος τε ίργον και ά χρη παιδενθέντος. μακάριος ονν δη Γρνλλος καϊ οΰτις ου το μήκιβτον ελόμενος τον βίου, το δε μετά αρετής, καϊ ε( βραχνν οίεδωκεν αιώνα 6 θεός. 2043

Πλάτωνος έχ τον ι' πολιτείας (ρ. 603 ε). 'Λνήρ,ην δ' έγώ, επιεικής, τοιάΰδε τύχης μεταβχών, νίόν άπολεΰας η τι άλλο ων περί πλείΰτον ποιείται , έλέγομέν που καϊ τότε, οτι ραΟτα οί'βει τών άλλων. Πάνυ γε. Νϋν δΐ τόδε έπιβκεψώμεθα, πόΐότερυν ουδέν άχθε'ΰεται, η τούτο μεν άδύνατον, μετριάϋει δέ πως προς λΰπην. Ουτω μάλλον, ε"φη, τό γε αληθές. Το δε νϋν μοι περί αυτού είπε, πότερον αυτόν μάλλον οΐει τή λύπτ) μάχεβθαί τε και άντιτείνειν, όταν όράται υπό τών ομοίων, η όταν εν ερη30/«'α μόνος αυτός καθ' αυτόν γίγνηται; Πολύ που,


136

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

ϋφη, διοίβει, όταν όράται. Μονω&εΙς δέ γε,οιμαι, πολλά μεν τολμήβει φ&έγξαβ&αι , ά ει τις αντον άκονυί, αίβχύνοιτ' αν' πολλά δε ποιηθεί, α ουκ αν δέ&,αιτό τίνα (δεΐν δρώντα. Οντως έχει, έφη. Ονκ ονν το μεν άντιτείνειν διακελενόμενον, λόγος χαΐό νόμος έβτί' το δ' ελχον επί τάς λύπας, αντό το πά&ος ; Άλη%η. Εναντίας δϊ δη αγωγής γιγνομένης έν τω άν&ρώπω περί το αντό, αμα δύο έφαμεν δη άναγκάΐον είναι. Πώς δ' ού; Ονχ ονν το μεν έτερον τω νόμω ετοιμον πεί&εβ&αι, Τ] ο νόμος εξηγείται; Πώς; 10 Λέγει πον ο νόμος , ότι κάλλιβτον ότι μάλιβτα ηβνχίαν άγειν έν ταΐς ξνμφοραΐς χαϊ μη αγαναχτεΐν, ως οντε δήλον όντος τον ά^αΟ-οΰ τε και κακού των τοι ούτων οντε εις το πρόβ&εν ονδεν προβαϊνον τω χαλεπώς φέροντι ' οντε τι των ανθρωπίνων άξιον ον με- 15 γάλης βπονδης, ο τε δεί έν αντοΐς οτι τάχιβτα παραγίγνεβ&αι ημϊν , τούτω έμποδών γιγνόμενον το λνπεΐβ&αι. Τίνι , η δ' ός , λέγεις ; Τω βονλενεβ&αι , ην δ' έγώ, περί το γεγονός, και ωβπερ ένπτώβει κύβων προς τά πεπτωκότα τί&εβ&αι τά αντον πράγματα,1® οπον ο νονς αίρει βέλτιβτ αν έχειν , αλλά μη προβπταίβαντας κα&άπερ παΐδας έχομένονς τον πληγέν τος έν τω βοάν διατρίβειν ' αλλ αεί έ&ίζειν την ψνχην ότι τάχιβτα γίγνεβ&αι προς το ίάβ&αίτε καϊ έπανορ&ονν το πεβόν τε καϊ νοβήβαν ιατρική", θρηνωδίανϊο άφανίξοντα. Όρ&ότατά γ' αν ονν [τις, Ιφη,] προς τάς τνχας οντω προβφέροιτο. Ονκ ονν φαμϊν το μεν βέλτιβτον τούτω τώ λογιβμω έ&έλει επεβ&αι ; Λήλον δή. Το δ% προς τάς άναμνήβεις τε τον πά&ονς χαϊ προς τους όδνρμονς άγον καϊ άπλήΰτως ίχον αντών, 30 αρ' ονκ άλόγιβτον τε φήβομεν είναι καϊ άργόν καϊ δειλίας φίλον ; Φήβομεν ονν.


ΟΤΙ ΟΤ ΧΡΗ ΠΑΡΟΙΝΕΙΝ κ. τ. λ.

ΡΚΕ.

137

ΟΤΙ ΟΤ ΧΡΗ ΠΑΡ01ΝΕΙΝ ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΤΕΤΕΛΕΤΤΗΚΟΤΑΣ. ΡΚΕ. 1 52 3 4 105

Όμηρου Ίλιάδ ος ω' (54). Κωφην γάρ δη γαΐαν άεικίζει μενεαίνων. Ό μηρου'Οδυβΰείας %' (412). Ουχ οβίη φ%-ιμένοιβιν έπ άνδράΰιν εύχετάαβ&αι. Μόβχίωνος ίκ Φ εραίων. 'Κενον θανόντος ανδρός αίκίζειν βκιάν. Ζώντας χολάξειν , ον βάνοντας ευβεβες. Αρχιλόχου. Ου γαρ έΰ&λά κατ&ανοϋδι χερτομεΐν ίπ' άνδράΰιν.

6

ΕύριχίδουΆντιγόνης. Θάνατος γαρ άν%·ρώχοι6ι νεικε'ων τέλος ίχει ' τί γαρ τονδ' ίβτ\ μείζον εν βροτοίς ; Χότίς γάρ πετραΐον δχόχελον οΰτάζων δορί όδΰναιβι δώβει ; τις δ' άτιμάξων νέχυς , εΐ μηδέν αΐβ&άνοιντο των παθημάτων ; 7

ΑΙβχϋλου'Έχτορος. ΚαΙ τους βάνοντας εί θέλεις εΰεργετεΐν 20ίίτ' ουν χαχονργεΐν , άμψιδεζίως εχει, τω μητε χαίρειν μητε λυχεΐβ&αι ψ&ιτονς. ημών γε μέντοι νε'μεδίς έβ&' υπέρτερα, χαΐ τοϋ θανόντος η δίκη πράββει χότον. 8 /I ιονυβίου Σωτείρας. 25 Προς τον τελευτήβανΟ·1 εκαβτος, καν βφόδρα ξών εχ&ρος η τις, γίγνεται φίλος τότε. 9 Εύριπίδου Φοινιββών (1330). Τοις γάρ τε&νεώβι χρη τον ού τε&νηκότα τιμάς δίδοντα χ&όνιον εύβεβείν &εόν.


138

ΙΩ,ΑΝΝΟΤ ΣΤ0ΒΑ10Τ

10

Τιμοκλέους Συνεργικά. Τοις μεν τε&νεώσιν έ'λεος επιεικής ϋ-εός ' τοις ξώδι δ' έτερον άνοβιώτατος φ&όνος. 11 Σοφοκλέους Ααρισαίων. Χρή δε τω τε&νηκότι τον ξώντ έπαρκεΐν αυτόν ως &ανονμενον.

12

5

Μίμνερμου

12α . . . έκ Νεοπτόλεμου. δεινοί ^άρ ανδρί πάντες έσμεν εύκλεεϊ ζώντι φ&ονήσαι , κατ%•ανόντα ί' αΐνέσαι. 13

10

Σοφοκλέους Αΐαντι (1091). Μενέλαε , μή γνώμας νποΰτήβάς σοφάς εϊτ αυτός έν &ανοϋΰιν υβριστής γένη. 14 Μοσχίωνος. , Τι κέρδος ουκ ί'τ' οντάς αΐκίζειν νεκρούς ; 15 τι τήν άναυδον γαιαν νβρίζειν πλέον ; έπην γαρ η κρίνουσα καΐ τάς ήδονάς καΐ τάνιαρά φρούδος αΐσ&ησις φ&αρή, το σώμα κωφού τά\ιν είληφεν πέτρου. 15 Χείλωνος. 20 Τον τετελευτηκότα μη κακολογεί , άλλα μακάριζε. 16 Π λάτωνος πολιτ είας ε' (469<1.)• Άνελεύ&ερον δε ου δοκεΐ καϊ φιλοχρήματον VIκρον συλάν , καϊ γυναικείας τε και σμικράς διανοίας το πολέμιον νομίξειν το σώμα τούτε&νεώτος, «λο-25 πταμένου τού έχ&ρού, λελοιπότος δε ω επολέμει; η οί'ει τι διάφορον δράν τους τούτο ποιούντας των κ,ννών, αϊ τοις λί&οις οϊς αν βλη&ώσι χαλεπαίνονβι, τού βάλλοντος ουχ απτόμεναι ; Ουδέ σμικρόν, έφψ Εατέον άρα τάς νεκροσυλίας και τάς των αναιρέσεων 30 διακωλύσεις.


ΘΤ1 ΤΩ.Ν ΠΑΕΙΣΤίΙΝ κ. τ. λ. ΡΚς.

139

17

Τον αντοϋ (Ι⣧. Χϊί ρ. 926 β.). Εις τίνα γαρ ονν μοι καιρόν φαινόμενα τους έ'μπροβ&εν λόγους διεζελ&εϊν , ως άρα αϊ τών τελευτψάντων ψνχαϊ δνναμιν εχονβί τίνα τελεντηβαΰαι, 5?7 των κατ ανθρώπους πραγμάτων επιμελούνται, ταντα δε άλη&εΐς μεν, μακροί δε είβι περιέχοντες λόγοι, πιΰτενειν τε ταΐς άλλοις φημαις χρεών περί τα τοιαύτα , οντω πολλαϊβι και βφόδρα παλαιαϊς ονβαις " πιΰτενειν δ' αν τοι§ νομο&ετονβι ταν& όντως ΊΟεχιιν, άν περ μη παντάπαβιν άφρονες φαίνωνται, [ταύτη δε ει ταντ' έβτι κατά φν6ιν, πρώτον μεν τους άνω &εονς φοβείβ&ων, ο'ί τών ορφανών της έρημίας αία&ήβεις εχονΰιν ' είτα τάς τών κεκμηκότων ψνχάς, αϊς εΰτιν ίν τη φνβει τών αντών εκγόνων κηδεβ^αι 15 διαφερόντως] καΐ τιμώβί τε αντονς ευμενείς είναι καϊ ατιμάξονβι δνβμενεΐς. ΟΤΙ ΤΩ,Ν ΠΛΕΙΣΤΩΝ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ Η ΜΝΗΜΗ ΑΙΑΡΡΕΙ ΤΑΧΕίΙΣ. ΡΚ<Ζ• 1

Ενριπίδον. Τνμβω γαρ ονδεϊς πιβτός άν&ρώπων φίλος.

2

Πινδάρον. Θανόντων δε καϊ λόγοι φίλοι προδόται.

20

3

Σοφοκλεονς Αί'αντος (1266). Φεύ , τον θανόντος ώς ταχεία τις βροτοίς 11>%άρις διαρρεΐ και προίοίσ' αλίβκεται. 4

Άρχιλόχον. Ον τις αΐδοϊος μετ' άΰτών καίπερ ΐφ&ιμος &ανών γίνεται ' χάριν δε μάλλον τοΰ ξοοΰ διωκομεν ο[ ξοοι , κάκιδτα δ' αντώ τω δανόντι γίνεται.


140

ΓΝΪΙΜΑΙ

δ

Στηβιχόρον. θανόντος ανδρός πάα απόλλνταί ποτ άν&ρώπων χάρις. 6.1 Ενριπίδον Τημενίδαις. 'ίΐς βκαιός άνηρ και ξένοιϋιν άξενος και μνημόνευαν ονδεν ων έχρήν φίλου, βαάνιον άρ' ην δανονβιν άβφαλεΐς φίλοι, καν ομό&εν ωβι ' το γαρ ίχειν πλέον κρατεί της ευσέβειας ' η δ' έν όφ&αλμοΐς χάρις άπόλωλ', όταν τις έκ δόμων άνηρ δάνη. 8

5

10

Σοφοκλέους. Χρόνος δ' άμαυροϊ πάντα χεις λη&ην άγει.

ΓΝΩ,ΜΑΙ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΤ ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ ΜΑΑΑΚΩ,Σ ΚΑΙ ΤΠΤΙ£ΙΤΕΡ£ΙΣ ΑΙΑΚΕΙΜΕΝΟΤΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗΝ ίΙΦΕΑΕΙΑΝ ΠΑΡΕ-Μ ΧΟΤΣΑΙ, ΚΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ. 1 Άνιαρόν μεν, πώς γαρ ου; το μη επικονφίξειν ατυχίας ελέω καϊ αυμφορά δια το άν&ρώπινον άδοκήτως παραπιπτοναας , αλλ ονειδίζειν καϊ δριμυτέραν την οδύνην έργάζεβ%•αι , νπέκκαυμα τον πά&ονξ%> και της δίκης εις το ομογενές κα&εβτώτας. 2 Βέλτιον έπι ζνρον η όγκου βαίνειν μετά προλή ψεως διά το άβέβαιον καϊ άατά&μητον τον βίου. 3 Γή"ν ωβπερ έπαμηΰάμενοι άν&ρωποι , έπϊ το άβελγέβτερον προΐονβης της μοχ&ηρίας, κατέχεανϊό ίαιτοΓδ και τοις έχ&ροΐς γέλωτα ώφληΰαν , ως καϊ οί επιγενόμενοι όφλιΰκάνονβιν.


ΘΕ0ΚΤ1ΣΤ0Τ χ. τ. Κ.

141

4 Λεινη πέφνκεν η βννή&εια κόρον άπογεννηβαι, καϊ φνβιν έκ παράλληλου μεταποιήααι. 5 Ενπα&ονβι τοις φίλοις οι πολλοί ηδονται , δνβπαΟ-οναι δε εναρί&μητοι βνμπάαχονβι, χακώ το 5 κακόν παρηγορονντες. 6 Ζωην αμείψαβ&αι χειρίβτης την χρατίβτην έπιαονώτερον. 7 Ηλι&ιότητος ονχ ήττον η χενοβπονδίας το νπεκλΰειν το άνακεχωρηκός τον δνμοειδονς έν τοις πε10 ριπάτοις. 8 Θράβει μεν ονδεϊς ονδε'πω, πάνω δε καϊ γενναιότητι χαϊ επιείκεια άρετην έπεκτηβατο. 9 Ίατρεΰειν δεί τους αναφέροντας καΐ μη , μη πως οϊ μεν προς την αντην νόΰον οϊ δε την επί δανάτω 15 βαδίβωβι. 10 Κρατιβτον μη μάλλον υπ' αγχινοίας η αρετής ίγκαλλωπίζεΰ&αι. 1

1 1 Λίαν εν βεβηκότων ανδρών των άκλινες το της ψνχης όρ&ιον έν τοις δεινοίς διαφνλαττόντων. » 20 12 Μέγιβτον μεν χαϊ 9•εον μόνον το άνάλωτον, γενναίων δε το χαϊ μετά το νπό της αμαρτίας άρχ&ήναι έν τω παραχρήμα ανενεγκεΐν. 13 Νανν έζ ενός άγκνρίον, καϊ [τον βίον] έκ μιας ελπίδος προς τον λιμένα της απάθειας ον κα&ορμί25 ξομεν. 14 3ενον χρη πάντα τρόπον των γλαφνρών θεα μάτων τνγχάνειν χαϊ μετέωρον ϋκιατροψίας , μη πως νφ ηδονής αρ&έντα έπίΰημον δχεΐν την πονηρίαν. 15

Ον χαλεπόν τοΰοντον αντοΐς πληρωμαΰι κατά


142

ΓΝ&ΜΑ1 ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΤ χ. τ. λ.

δύναι ναϋν όσον υπέραντλον αύτον τοις πά&εβιν άπειρηκότα τω βυ&ω της απώλειας καταβαπτίΰαι. 16 Πάν ο τιμής τε και τιμωρίας κατά το ί'βον άφίβτηκεν, οϋπω αρετή. 17 'Ραβτωνης την άκμήν παραιρεΐβ&αι, κακίαξί ϋποπιμπλάβης και διωλύγιον τον ολιβ&ον παραβκευαξούβης. 18 Σαινόντων παραβίτων έπ άρρήτοις καΐ άνωνύμοις αίΰχρουργίαις και ως το πολύ καταγοητευόντων μή έπιατρέφεβ&αι. 10 19 Γό μεν δυβωπείβ&αι τάς των φίλων βυνονβίας είς δυβμένειαν άποτελευτώβας φυλάζαβ&αι ου ράδιον πρυ πολλοί συνιίίϊν έπηλνγαξόντων το άμύναβ&αι, το δε τάς των διαφόρων. 20 'Τψιτενείν, μή ΰπερφρονεϊν τών βωτηρίονίό οδών έπιλαμβανόμενον. 21 Φεύγειν δει πάντα τρόπον τάς ΰκολιάς και πρα νείς, τάς δε απότομους καΐ όρ&ίους τρίβους άβπάζεΰ&αι. 22

Χαλεπά τά καλά, τά δε κακά ου χαλεπά.

20

23 Ψυχήν οτι μάλιστα τής τοΰ ΰώματος βδελυρίας χωρίξειν, οπ πάΰα ανάγκη την τούτων βυμπά&ειαν άποικονομεΐΰ&αι. 24 "ίΐρας χρή άπεριμαχήτως ήρηκέναι ' το γάρ περιείναι αυτάς κινδυνεύει μή ουχί έπ ίΰχατον χαχον%> ώβπερ αύ κατά το εναντίον χωρήΰαι.


ΑΌΌΕΝΌΑ ΕΧ ΕϋΙΤ. ΕΕΟΒΕΝ.

1

Ιί ράκος. Αρκοϋ τοις ααντον καΐ μη διάρπαζε τά πλησίον · μηδ αν προΐιαο των βών ώς κατά: τοντο μειονεκτών (ρ. 75). 2 Κλειτάρχου. 5 Αγωνιζόμενος ΰπερ ον αδίκως ϋπραΙ-ας, δϊς αδικήσεις. 3 Χάρης τους απόρρητον λόγον εκφέροντας αδικεΐν ωετο καΐ προς ους ίκφέρονσι. μισόνμιν γαρ ον μόνον τονς έκλαλήβαντας, αλλά καΐ τονς άκονααντας α μη βονλόμε&α (ρ. 88). 4 Ήλιοδώρον (4, 5). 10 Πά&ος απαν το μεν οξέως γιγνωσκόμενον εΰβοή&ητον ,. το ϋ χρόνω παραπεμπόμενον έγγνς άνίατον (ρ. 163). 5 Ερασιστράτου. ΕΙ&ισμένοι δέ εΐαι καϊ οι Σκνθαι , οταν διά τινα καιρόν αναγκάζωνται άαιτεΐν , ζώναις πλατείαις την κοιλίαν βιασφίγ15 γειν, ώς της πείνης αντονς ήττον ένοχλοναης. σχεδόν καΐ οταν πλήρης η κοιλία η , διά τό κένωμα έν αντί) μηδέν είναι, διά τοντο ον πεινώβιν , οταν δε ανμπεπτωκνία Τ) , κένωμα ουκ Ιχει (ρ. 174). 6 Αρίστιππος ε*φη, πανταχόθεν ίση καϊ ομοία η εις αδην 20 οδός (ρ. 177). 7 Βροΰτον. Ά τλήμον άρετή, λόγος άρ' ησθα μόνος· έγώ δέ αε ώς έ'ργον Ιτίμων, ον δ' έδονλενες τύχη (ρ. 197). 8

25

Δημοκρίτου. Διηνεκής έπΐ πάαιν άνθρώποις η τον πλοντον έπιθνμία · μη κτηθεΐσα μεν γαρ τρνχει , χτηθεΐσα δε βασανίζει ταΐς φροντίαιν ; αποκτηθείσα δε ταΐς λύπαις (ρ. 205).


144 9

Τον αυτόν. Άδικείτω μοι πλούσιος, καΐ μη πένης, ι ραον ψέρειν γαρ κρειττόνων τυραννίδα (ρ. 208). 10 Λημοσ&ένονς. . Ουδέν ίατι της άκρασίας ίπωδυνώτερον (ρ. 222). 5 11 Αριστοτέλους. Ανδρειότερος εΐναί μοι δοκεΐ 6 τών έπι&υμιών η των πολε μίων κρατών καϊ γαρ χαλεπώτατόν έστι το εαυτόν νικήααι (ρ. 223).

ΑϋΟΕΝϋΑ ΕΧ ΟΟϋ. Α.

1

Αημοκρίτον. Μη δια φόβον άλλα δια το δέον χρεών άπέχεσ&αι αμαρτη μάτων. 2 Πν&ανάρον. Αν ένεκα ζην Ιδέλεις, τούτων χάριν καϊ άπο&ανείν μη κατόκνει. 3 Οΐ το από τών αισχρών ίργων κέρδος είς τάς καλάς άναλίακοντες λειτουργίας ομοιόν τι ποιοϋσι τοις από ιεροσυλίας εΰσεβοΰσι.


ΑΡΡΕΝϋΙΧ ΕΧ ΟΟΡ. Μ8. ΓΙ,ΟΚΕΝΤΙΝΟ

ΡΑΚΑΙ,Ι,ΕΙ,ΟβυΜ ΒΑΟΚΟΚυΜ Ι0ΑΝΝΙ8 ΒΑΜΑ80ΕΝΙ.

8ΤΟΒ. ΓΙ,ΟΚ. IV.

10


Ρτοίαηοηιπι βοηρίοπιπι ββηΐβηίΐ&Θ βχ Ιο&ηηΐδ ϋ»πιαδϋβηϊ ΡαταΙΙβΙίΒ ςιιαβ οοηϋηβηΙυΓ ϊη οοά. XXII. ρΐυΐβϊ VIII. 1)11)1. Ιι&αΓβηΐ. οΐιαιίαο. ϊη 4° ππη· εαβοηΐί XII. νβΐ XIII. βχοβΓρΐβθ, <ρι&β Βίοβαβί ΠογΙΙθ^ϊο νβΐ οοιτί£6η<1ο νβΐ ιΛβηοη Γβάάβηάο ηιαχπηβ βυηί ρΓοίαίτίΓαβ. 8ΑΚΤΙΙΙ8.

ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Α. ΠΕΡΙ ΝΕΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΕΠΕΤΑΙ ΑΤΤΗΙ. [αρ. 74Ι>] Κακόν τε 52, 1. Νέων γαρ 52, 6. ΝεΌςφιλ. 52, 7. $Νεότης52, 2. απαϊ (βίο) 52, 3. Νεανίας 52, 4. Το νέον 52, 8. Μη τούτο 52, 9. "Ηβης 52, 11. "Ηβη 52, 12. Πλάτωνος 52, 13. Πλάτωνος 52, 14. Χαλεπον 52, 15. Τά γαρ 52, 16. Αίε\ ί' 52, 18. Χρην δε καί νόμον 52, 17. 101

Σνμεών. Οντε πάνυ γήραι δαρρεΐν οντε νεότητα χρη παντάπαβιν άποδοκιμάζειν' Ινιγ'ρ, οΐμαι, και αωφρονεϊν την 1' νεότητα χαΐ τό γήρας πολλάκις τον καθή κοντος άμελεΐν ' άλλως καί κρεΐββον νεότης πολλάκις 15 δοχιμαβ&εΐβα καί μηδέν ίχειν φανλον έπεγνωβμένη η α Α ριΐπια οοάίείβ ρ»£Ϊηα υβηαβ αά ρ. 74. ηιιΐϋ ααοίοΓββ ρΓοίβηΐ ΓεοβηββηίιΐΓ , ηϊβϊ Ρΐιίΐο βΐ ΙοββρΗυβ ; ηαοπιπι ββηίβηίΪ3β ρΓαβίβπηϊβϊιπιιβ (ΙββοπββΓβ , ηιιυια ϊηίβΓ β&ΟΓΟβ ΐη Ιοίΐηηϊβ ϋαπίίίβεβηί βαοπβ ΡαπιΙΙεΚβ βάϊϋβ αάεβηββαηίαΐ'. 8ΑΚΤ1ϋ8. 6 νεότητι πι». 10*


148

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΒΤ18 1

πολυά τω μακρώ χρόνω βννεκτα&εϊβα καϊ μηδέν τι μέγα μηδέ λαμπρον καταπράίμβα • την μεν γαρ οδφ βαδίζονϋαν ένι και προς μέγα της αρετής άναβήναι, την δε καινότερόν τι δράβειν ό ' μάκρος ηδη χρόνος απαγορεύει, τι ψης ο την πολιάν ημίν προτεινόμενος 5 και δνβωπών απλώς τω μήκει της ηλικίας ; τιμάς το γήρας δια την βωφροβννην ; αλλά θαυμάζω μάλλον την βωφρονονβαν νεότητα ' η μεν γαρ έν τω λιμένι μένει καϊ διαφεύγει τον κΐνδννον , η δε εν τω πελαγει πολλοίς τοις πνενμαΰι μαχόμενη διαΰώξει το βχά- 10 φος. ά άλλως τε και των αγωνιζομένων μάλλον η τών ηρεμονντων οί βτέψανοι' αν δ' ονκ ά&λον αρετής ηγη την τιμήν, τω γηραι ταντην απλώς χαριξόμενος' ει μεν γαρ βνγχρονον αντην της ηλικίας έχει καϊ το καλόν , δέχομαι την προτίμηβιν καϊ πρεββενω μάλ- 15 λον έν τω γηραι την άρετην καταλνβαβαν η τω βφοδρώ της νεότητος έτι βαλευομένην' εΐ δ, ο μεν οδινει [ρ• 75] δια της ανωμαλίας και της αρετής εντόνως επιμελεί ται, ο δ ονδένα μόχ&ον υπέρ τον καλόν τή πολιά ΰννειΰήνεγκε, τί καταλιπών πόνονς β ε&ελονΰίονς 20 έργον τιμάς απλώς φνβεως ; 2

' Λίωνος τον 'Ρωμαίον. Τίς γαρ ποτέ και όρος ηλικίας τοΕ& γ άπαξ εκ μιιρακίων έζελ&ονβι προς το τα δέοντα φρονεΐν έπεβτι; τίς αρι&μος ετών προς το τα προβηκοντα πράττειν'2^ αποδέδεικται ; ονχ οβοι μεν α αν τή τε- φνβει καϊ ν§ τν%Ώ χρηβτγι χρηΰωνται , πάντα άπ' άρχης εν&νς α δει καϊ φρονονβι καϊ πράττουβιν; οι 5« έν τηδε τή ο μακρόν —χςόνον ιη8. ά άλλοι π»8. έ&(λονσίας πΐ8. / άΐωνος] ίωνος π»8. ρτ. τή πΐ8.

ε έ&ελοναίονς] §■ αν τή] £»


ε• 1

Ε Μ8. ΪΧΟΒ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

149

ηλικία βραχύν νουν έχοντες ούδ1 αν αυδίς ποτέ . . . ετη διέλ&οι, φρονιμώτεροι γένοιντο. άμείνων μίν γαρ αν τις αντος έαυτοϋ προϊούβης της ηλικίας νπαρξειεν , εννους δ έζ ανόητου και έ'μφρων ί\ 5 άφρονος ούδ' αν εις έκβαίη. μη μεντοι τους νέους ΐίς α&υμίαν ως κατεγνωδμένονς το μηδέν των δεόν των πράττειν δύναβ&αι έμβάλητε " παν γαρ τουναν τίον προτρέπεβ&αι αυτούς οφείλετε πάντα τα προΰψ,οντα αντοίς προ&ύμως ποιεΐν άΰκείν, ως καϊ τιμάς 10 και αρχάς και προ τοϋ γηρως ληψομε'νους ' έκ γαρ τούτου και τους πρακτικωτέρους βελτίους ποιηβετε, πρώτον μεν άνταγωνιΰτάς πολλούς άποδείξαντες, επειτ ένδειζάμενοι ως καϊ ταλλα πάντα και τάς ηγε μονίας μεν ουκ έξ άρι&μοΰ ετών άλλ' έ% αρετής εμ15 φυτού πάβι τοις πολίταις δώβετε. 3 "Εβτι που βΰνεβις νέων καϊ γερόντων άβυνεβία ' χρόνος γαρ ου διδάβκει φρόνηΰιν, άλλα φύβις και ορ%η δίαιτα. 4 ' Αιηρουν οί Πυ&αγόρειοι τάς ηλικίας τών άνϊΟ&ρώπων εις τέββαρα μέρη, παιδος νεανίβκου αν δρός καϊ γέροντος ' καϊ τούτων τών ηλικιών έκάβτην ομοίαν * ί'φαβαν είναι ταίς κατά τον ένιαντόν τών άρών μεταβολαΐς , το μεν έαρ τω παιδί δίδοντες, το δε &έρος τώ νεανίΰκω, το δε φ&ινόπωρον τω άνδρί, 25 τον ί£ χειμώνα τω ^ε'ροντι. 5

Γαΐου τοΰ Καίδαρος (ΡΙυΙ. ΑρορΙιΛ. ρ. 207 θ). Θορυβοΰντας δε τους εν ά'Ε,ιώματι νέους καταΰτεΐΙαι βουλόμενος, ώς ου ' προΰεϊχϋν, άλλ' έ&ορύβουν Η αντος ίαντώ ιηβ. « τιήρονν πΐ8. & ΐφ&αααν πιβ. Ι ποοαείχον —ί&οςνβονν] οωη ΡΙιιίατοΗο, ποοβεΐχε — ίΦοοΰ


150

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 I

" άκονβατε" είπε " νέοι γέροντος , ου νέον γέροντες ηκουβαν." 6 Ήρ οδώρον. Νέος έν πολυτελέΰι βρώμαβι καΐ ποτοίς, Ετι δε άφροδιβίοις άνατρεφόμενος λέλη&εν εαυτόν έν τω 5 &έρει την χλαΐναν κατατρίβων. 7

Σωκράτους. "Μόνω τω 3, 43.

8 Πλάτων παρεκελενετο τους νέους τρία ταύτα Βχειν, έπι μεν των γνωμών την βωφροαννην, έπι δε ίο της γλώββης βιγήν, έπΙ δε των οφ&αλμών αιδώ. 9 "Αιλιανού τού %■ ιε περί ζώων λογ. κεφ. ιξ (ΝΑ. IX, 10) οταν άποδνβψαι το γήρας κ. τ. λ. 10

Αιλιανού (ΝΑ. 9, 10). Αετός ξώον πλ. κ. τ. λ. [° Λόγος β'. ΠΕΡΙ ΤΠΝΟΤ.]

1

Ιό

Πυ&αγόρου. "Αγρυπνος — 1, 19.

[ρ. 79] 2 * Λιογένης τους ρήτορας τά δίκαια μεν έφη έβπονδακέναι λέγειν, πράττειν δε ουδαμώς. Αττικού 13, 25. "Αρχεβ&αι 44, 1. Μη νεΐκος 44,2. 20 ΚαΙ τους 44, 4. Ουκ έβτιν 44, 6. "Αρχοντες 44, 7. Παντελώς 44, 3. Το γαρ 44, 5. Καλόν 44, 8. Τόν τε νόμον 44, 12. 'Άδ' ώς 44, 13. Κρέββον 44, 14. • ντ ^ βει πιβ. τα Μόνψ] ω.·, πάνω τάβ. η Αίλιανοΰ] Χϊ πιβ. ο Λόγος β'. περί ΰπνου.] Τϊίηίαπ» Μι ηο, ηιΐ6ΐτΐίΐ<1πιο<1ιιιη είίαιη ΐΐΐαηα περί νηστείας άβ ηιβο αάάίάί; ηαιη ϊη ηβο ββοηηάα Ρ»Γ»11β1θΓππι ραι-Ιβ, αο ρΓ3βοϊρυβ α ρ. 75. οοϋοϊβ ιιβςιιβ α<1 ρ. 125. ηαΐΐαβ βαιιί Ιϊΐιιΐοηιπι ηβο οαρϊίαιη ϊηβοηρΙϊοηβΒ. 8ΑΒ.Τΐυ8. ρ Διογένης τους] Διογίν. Τους βί ηιοχ £φτ\ν πιβ.


6 1-3

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

151

Τους χατοιχοΰντας 44, 20. Φϋναι 44, 23. Ό δε Ανχ. 44, 24. Τούς βουλομένονς 44, 40. Παρά Ταρτηβίοις 44, 41. Περσών 44, 41. ΟΙ δε βαβ. 44, 42. Άγάδνρβοι 44, 43. 01 μεν ονν 44, 22. Λέζαβ&ε 44, 22. '^Πλάτωνος Τιμαίου —Μινώος — Νόμων β γ δ ε ζ Όια ιβ. [Λόγος γ'.] ΠΕΡΙ ΝΕΦίϊΝ ΟΜΙΧΛΗΣ ΪΕΤΩΝ ΔΡΟΣΟΤ ΧΙΟΝΟΣ[ρ· 90] ΧΑΛΑΖΗΣ. 10 1 ,Αναμμένης νέφη μεν γίνεβ&αι παχυν&έντος έπΐ πλεΐον τον αέρος, μάλλον δε έπιαυναχ%έντος έκ&λίβεβ&αι τους ομβρονς ' χιόνα δε έπειδάν το καταφεοόμενον υδωρ παγτ) ' χάλαζαν δε όταν ουμπεριληφΟ-ή τι ίω υγρώ πνευματικόν. 1δ 2 Αναξαγόρας νέφη μεν χαΐ χιόνα παραπληΰίως, χάλαζαν δ' οταν από των παγέντων νεφών προωβθ"η τινά προς την γήν ηδη ταίς καταφοραΐς άποψυχροΰ- [ρ.90ΐ>] μίνα. βτρογγνλονταί. . . 3 Μητρόδωρος από της ΰδατώδους αναφοράς έπι 20τοί αέρος βννίβταβ%αι τά νέφη. 4 Ξενοφάνης υπό της τον ηλίου θερμότητας ως άρχτικης αιτίας τάν τοις μεταρβίοις βυμβαΐνειν' άνελκομένου γαρ εκ της δαλάττης τοΰ ύγροϋ τό γλυκύ διά την λεπτομέρειαν διακρινόμενον νέφη τε αυνιϋοτάνειν όμιχλοΰμενον καϊ καταβτάζειν όμβρους υπό πιληΰεως και διατμίζειν τά πνεύματα, γράφει γαρ διαρρήδην "πηγή έβτι &άλαβ6α ύδατος." 5

Επίκουρου. Έπίκονρος από τών ατμών, βτρογ5 Πλάτωνος] ΡΙαίοηϊβ Ιοοα ηοη βχβοπρβίΐ 8&ι·1ϊιΐ8.


152

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ I

γνλαίνεβ&αι τήν χάλαξαν και τον νετόν από της μα κράς καταφοράς νποπεπλαβμένον. 6 Εμπεδοκλής έμπτωβιν φωτός εις νέφος . . . χαΐ πνεύμα μεν άποτελεΐν παραβάν τά νέφη, 'όμβρους δε διάχεαν, χάλαξαν δε πιλήβαν, χιόνας δε βνμπερι- 5 λαβόμενόν τι τον άερώδονς. 6° Έκ δε της νγράς καϊ άτμώδονς νετονς τε καΙ δρόβονς καϊ πάχνας όμίχλας τε καϊ νέφη καϊ χιόνας καϊ χαλάξας' νετονς μεν γίνεβ&αι της άναδιδομένης από της γης άτμίδος τοίς άνω τόποις βννιβταμένης κατά 10 πύκνωβιν καϊ τρεπομένης εις νδωρ, είτα φερομένης ά&ρόως έπι γήν δια την άπόλειψιν τον άναγαγόντος αντήν &ερμον, βκεδαβ&είβης δε εις μικρά μόρια χα— λείβ&αι ψεκάδας, προ τον δε μετεωριβ&ήναι βφόδρκ κατενεχ&είβης δια τήν τον άναγαγόντος αντήν πνρός 15 όλιγότητα προβονομάξεβ&αι δρόβον και πάχνην ' πάχνην μεν, όταν παγή πρϊν είς νδωρ βνγκρι%ήναι , γί νεβ&αι δε χειμώνας καϊ έν τόποις μάλλον χειμερινοΐς ' δρόβον δ', οταν τό βννιβτάμενον νγρόν ννκτωρ ψνχ%·εν άμα τοις όρ&ροις έπϊ γήν έπιφέρηται' διό καϊ 20 πλείβτην πίπτειν δρόβον καϊ πάχνην περί τά ελη καϊ τάς λίμνας καϊ τούς ποταμούς, καϊ μάλιβτα περι τονς έναύλονς καϊ κοίλονς των τόπων ' άνάγεβ&αί τε γάρ πλεΐβτον νγρόν από των τοιούτων χωρίων καϊ καταψύχεβ&αι μάλλον" τήν δ' ά&ρόαν άνάδοβιν λέγε- 25 β&αι της άτμίδος έπι μικρόν μεν παχνν&είβαν όμίχλην, οϊον άραιάν καϊ άγονον ύδατος νεφέλην, ώς αν προβννιβταμένην ταύτης καϊ προδιαλνομένην καϊ βημεΐον ονβαν ενδίας' τήν δε μετεωριβ&εΐβαν έπι πλεΖον καϊ βνγκρι&εΖβαν νεφέλην. πάντα δε περί 30 γήν ταύτα γίνεβ&αι διά τό μή πόρρω τήν άτμίδα με-


0. 3

Ε Μ8. ΚΙ,ΟΗ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

153

τεαρίξεβ&αι χατιβχύειν' ίν γούν τοις υψηλοτάτοις 'όρεβιν ούδεν γίνεβ&αι τούτων" αίτιον δ', ότι•μάλιΰτα ίκ των κοίλων ανάγεται, και εφύδρων η άτμϊς τόπων ' ωβτε κα&άπερ φορτίον πλείον φερονβαν ή ό χα&' εαυτήν την άνάγουβαν θερμότητα μη δύναο&αι μετεωρίξειν επί πολύν άγαν τόπον, άλλ' εγγύς ούΰαν ετι της γης με&ιεναι πάλιν ίπ' αυτήν, ίκ δ\ τον περί τα νέφη τόπου τρία φοιταν ΰώματα προς ημάς, νδωρ και χιόνα και χάλαξαν' ων δύο μεν αναλογίας 10 ϊχει προς άλληλα παρά το δια τάς αύτάς αιτίας γίνεβ&αι τοις κάτω , διαφέροντα τω μάλλον χαΐ ήττον χάι πλή&ει χαΐ όλιγότητι. χιόνα γάρ καϊ πάχνην <εϊναι ταυτόν χαϊ νετόν και δρόβον , άλλα το μεν πολύ το δ όλι^ον- Ττόν μεν γάρ νετον ίκ πολλής ατμίδος Ιϊγίνεβ&αι ψυχομενης , τήν δε δρόβον ί'ξ ολίγης, ίφή-[ρ. 91] μερον γάρ αυτής υπάρχειν τήν βύβταβιν' ομοίως χιόνα καϊ πάχνην ' χιόνα μ\ν γάρ είναι πήξιν νέφους, ατμίδος δε τήν πάχνην. διό και χωράς ή ώρας ψύ χρας βημεΐον γίνεβ&αι τήν χιόνα' χαλάξας δϊ κατά 20 τουναντίον ίν ταΐς εύδιεινοτέραις βυμβαίνειν χώραις η ωραις' &έρους γοϋν μάλιβτα χαϊ μετοπώρου γίνεβ&αι, χειμώνος δ' όλιγάκις χαϊ όταν ήττον η -ψύ χος ' είναι δε τήν χάλαξαν τού χαταφερομένου πή%ιν ίχ των νεφών νδατος. ίκ δ\ της ζηράς καϊ καπνω%$ονς πόρρω διατεινούβης χαϊ μετεωριξομενης, ως χαϊ διά τούτο πολλάκις διά τής ίπιφοράς των ουρα νίων ίμπίμπραβ&αι , των πρότερον είρημένων ί'καβτον άπυτελεΐβ&αι. "Ι 30

Χρυβίππον. Χρύβιππος Εφηβε τήν ομίχλην νέφος διακεχυμέτ τον] το πΐ8.


154

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 I

νον ή άέρα πάχος έχοντα, δρόβον δε ί'ξ ομίχλης καταφερόμενον ύγρόν , νετόν δε φοράν νδατος εκ νεφών, ομβρον δε λάβρου νδατος και πολλού εχ νεφών φο ράν, χάλαζαν δε νετον πεπηγότος διά&ρνψιν, χιόνα δε νέφος πεπηγός ή νέφους πήζιν , το δ' επί της γης 5 πεπηγος νδωρ κρνβταλλον , πάχνην δε δρόοον πεπηγνΐαν. 8

Άρριανού. Άρριανός φηβι την όμίχλην, η μεν προ νέφους %υνίβταται πριν έζαναβτήναι, έπιπολύ δ' από νέφους 10 έκχυ&έντος καΙ βκεδαβ&έντος ' γίγνεται δε ταύτα, εΐ μη κρατήβειεν αυτών ό ήλιος καΙ τα αλλα αβτρα οβα έν ούρανώ και αυτός ό ουρανός" από δε νεφελών, οβαι μεν μη 'άγαν πιλη&είβαι. βννέβτηβαν , ψεχάδες καταφέρονται έπι γην, χαΐ είς ταύτας διαλύονται ίο όμίχλαι τε καΙ νεφελών οβαι 3 μανώτεραι' οβαι δ\ έπι μέγα %νβτάβαι είς νδωρ ' μετέβαλον , νετονς έχ νεφών γεννώβι. και όμίχλαι μεν τό πολύ τη γη έπιιξάνονβιν , άτε δη κεχυμένης τε ίτι και άξνβτάτον της άτμίδος " αί νεφέλαι δε αίρονται εις τό ανω ' 20 ου μην νπερ εί'κοβίν γε από γης βταδίους ούδε ανται αναφέρονται ' οτι και των " όρων- οβα νπερ εί'κοβί γε από γης βταδίονς άνέχει ές εν&ύ (εβτι δε και εναρίΟ·μητα ταύτα Χ ε*ν γε τοϊς κα&' ήμας τόποις) οντε νόμενα ωφ%·η ποτέ ούτε καταπνεόμενα , ονδε νεφέληα νπερ αυτών η και έπ' αύτοΐς ίξάνονβα. άλλα της Οί της γε έπϊ τη άκρωρεία ν&ύεβ&αι οβα έβτϊ νόμος χαϊ Ήρακλεΐ καΙ Φιλοκτήτη είς μνήμην τού παλαιού πα θήματος, και την τέφραν έπϊ τη πυρκαΐα έν χώρα β μινώτιραι ιηβ. χ $ν γι] ίν τε πχβ.

I μετέβαλλαν ιάβ. η όρων Π18. 5/ Φνεβφαι] Ό·' νεαΦαι ηιβ.


ε. 3ΕΤ4

Ε Μ8. ΪΤ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

155

μενειν. είναι γαρ τον άνω υπέρ γης άε"ρα λεπτόν τε ηδη και κα&αρον και αύγοειδη, χαϊ δια ταύτα διαφορείβ&αι τους ατμούς όβοι πορρωτέρω υπεραναφέρονται " οΰη δε λεπτή άτμϊς μη έπϊ μέγα άρϋ-εΐΰα ίέβχεδάϋ&η αλλά ψυχ&ίΐβα χατηνέχ%η έπϊ γην, δρόβος γίγνεται' προς ηλίου δε έπιχαυ&εΐ0α έρυ&αίνεται η μελαίνεται, χαϊ τούτο μην φοινιάδα μεν το έρυ&ρον αυτού, έρυβίβην δε ο τι περ χαϊ μέλαν καλοϋβι ' παγεΐβα δε χαϊ πεΰοϋβα ίπϊ γην πάχνη γίγνεται ' 10 και εβτιν δ τι περ πάχνη προς δρόβον, τοντο χιών προς ύετόν. οτι χαϊ το νέφος ί,ννελδον μ\ν άνευ πή-[ν•ΐ$κ\ \εως εις υετον διακρίνεται, παγεν δϊ εις νιφετόν βυνάγεται. οτι πριν παντελώς ες ΰδωρ ξυβτηναι την νεφέλην, φ&άνει παγεν ές χιόνα, χαϊ η χρόα της ϊ'^ιόνος τεκμηριώβαι παρέχει, λευκή τε γαρ καΐ ανγοειδης έβτιν. οτι πριν τραπήναι ές ϋδοορ παγεΐΰα Κρύπτεται, οία δη ου ΰμικράν μοίραν τοϋ πνεύμα τος φωτοειδοϋς 'όντος αυνεπιλαμβάνουβα ' έν&εν τε άφρώ ές τα μάλιβτα την χρόαν έοικεν, οτι καϊ έν Χ)άφρφ πολύτι έ"νι πνεύματος" δηλοϋβι δε πομφόλυγες αϊ έπϊ των αφρών οία δη έπιξέουβαι. 9

Πλάτωνος έχ τοϋ Τιμαίου. Το πνρι μεμιγμένον— πάχνη λέγεται.

[Λόγος δ'.] 25 δβφΐϋιΐΓ ϊη πιβ. ηονυιη οαρτιί 8Ϊηβ ίίίιαίο : ροδί βχοβΓρία β 88. άο ρΓ&βοίριιβ β Εβ§ηιη Ιίβπδ η&βο Ββφΐυηίτιι•: Συνεβίου εκ τών επιβτολών. Τάς πι θήκους—Λίλιανοϋ τοϋ περί ζώων— Ταπί αΐΐαεί οεραί αηβρϊ^Γ&ρηιιιη, ίη ηαο, ροβί ρααοα φΐαβάαιη βχ 30 88. βί (αΓβ^οηο, οοοαππηΐ; ΐεία: Πατρίς 40, 1. "Ο&εν [ρ. 94] ; ιι> 40, 3. Βενιτείη 40, 6. άνδρι 40, 7. Μήποτε


156

' ΕΧΟΚΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙΒ I

40, 8. Φυγάδος 40, 9. Αίλιανον τον περί ξφων γ' λόγου κεφ. λς'. κ. τ. λ. [Λόγος ς'.] [ρ. 98ΐ)] Νοντιηι οίΐρυ.1;, ϊη φιο ροβί βχοβτρία β 88. Ηαβο: ΠροΟαρμόβεις ώδε καΐ Αιλιανού τού περί ζωων &' 5 λόγου κεφ. λβ'. Λέων όταν. [Λόγος ξ'.] [ρ. 991>] ΠΕΡΙ ΤΟΤ ΔΟΚΕΙΝ ΚΑΙ ΤΟΤ ΕΙΝΑΙ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΤ ΤίίΙ ΛΟΓΩΙ ΧΡΗ ΚΡΙΝΕΙΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡϋΠΟΝ ΑΛΛΑ ΤίϊΙ ΤΡΟΠίϋ· ΕΚΤΟΣ ΓΑΡ ΕΡΓΟϊ ΠΑΣ ΛΟΓΟΣ ίο περιττός. 1 Άΰτυδάμαντος ΖΆ λκ μαίωνος. (Ου) τον δοκεΐν μοί, της δ' αλη&είας μέλει. 2

Ενριπίδης Ίκέτιβιν (901). Τνδεως δ' ίπαινον εν βραχεί &ήϋω μέγαν * φιλότιμον η&ος , πλονβιον , φρόνημα δε ίν τοΐβιν 1-ργοις , ουχί τοις λόγοις £%ων.

Ιό

3

ΛΙΰχνλον Έπτά έπΐ Θήβας (598). Ον γαρ δοκεΐν αριβτος, άλλ' είναι " %-έλει, βα&εϊαν αλοχα δια φρενός καρπονμενος, έξ ης τα ίκεδνά βλαβτάνει βουλεύματα.

20

4 Ευήνου. Ήγονμαι ΰοφίας είναι μέρος ουκ έλάχιβτον όρ&ώς γινώβκειν οίος εκαβτος άνήρ. 5

'Σοφοκλέονς Οιδίποδος (ϋοΐ. 1143). Ον γαρ λόγοιβιν τον βίον απονδάζομεν λαμπρόν ποιεΐ6&αι μάλλον ή τοις δρωμένοις. ζ ΑΙκμαίονος πιβ. α &έλω πιβ. 6 δαινά πιβ. Ιβπυτια ϊη πιβ. »ηίβ αιΐ. ββη. ροβίίιιηι ββί.

25

ο Ιιοο


0. 3-7 6

Ε Μ$. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

157

Ό βίος ϊΰτ αλαζονείας δεόμενος.

7

Επιχάρμου. Προς δε τους πέλας πορεύου λαμπρον Ιμάτιον έχων, χαι φρονεΐν πολλοίβι δόξεις τυχόν ί'βως [ουδέν φρο5 νών]. 8

Φωκυλίδου. Πολλοί τοι δοκέοναι αβαόψρονες έμμεναι άνδρες,

βύνκόβμω βτείχοντες, έλαφρόνοοί περ εόντες. 9

10

Ευριπίδου. Πάς 6 κα&' εαυτόν τεχνολόγων θαυμάζεται, διακρινόμενος δε προς έτε'ρους έλέγχεται ΰποβολιμαίαν βΰνεβιν ημψιεβμένος. 10

Φιλημονος Άδελψοϊς. Ουκ άν λαλή τις μικρόν έβτι κόβμιος, Ι^ούδ' αν πορεΰηταί τις εις την γην βλέπων ό δ' ηλίκον μεν η φΰαις φέρει λαλών, μηδέν ποιών δ' άβχημον, ούτος κόβμιος. 11

Ευ ριπίδου Φοινίκι. " Οί πεΐραν ου δεδωκότες 20 μάλλον δοκοϋντες η πεφυκότες ΰοφοί.

·

12

Ευριπίδου Άντιόπ ψ 'Ός ά' εύγλωββία νικά, βοφοςμεν, αλλά γαρ τα πράγματα κρείββω νομίζω των λόγων αεί ποτε. 25 13

Ευριπίδου. (Ου) μη φρονηΟετ κ. τ. λ. 86, 4.

ά ΰαήφςονις] ΰώφςονβς πΐ8. βί ν. βος. ίΐαφςόνοί. ΙΠ8. Ά.

β Οί]


158

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ I

14

τίωνος. Έκ των λόγων μη κρίνε, Κλειτοφών , βοφόν η χρηβτόν άνδρα, τον βίον έζέταξ' άεί' πολλοί γαρ ευ λέγουβιν αδικίας χάριν, τα δ, έργ' έχουβι φαύλα χού φρονούβιν ευ.

&

15

^Ευριπίδου Παλαμήδι]. "Οβτις λέγει μεν ευ, τα δ' έργ' έφ' οΐς λέγει αίΰχρ' έβτϊν αυτού, τοϋτον ούχ αινώ ποτέ. 16

Σοφοκλέους (ΕΙβοΙ. 624). Συ τοι λέγεις νιν, ουκ έγώ' βύ γαρ ποιείς τουργον, τα δ' έργα τούς λόγους ευρίβκεται. 17

Ευριπίδου ®υέβτψ (Ου) πώποτ' έργου μάλλον είλόμην λόγους.

18

Τω λόγω μεν ευ διέρχει πάντα, τω δ' έργω χαχώς. 15 19 Μενάνδρου. Ούχ 6 λόγος αύ%ει την τέχνην περιββός ων, άλλ' αυτά. κοΰμεΐ την τέχνην τά πράγματα. 20

Ευριπίδου Πελιάβιν. 9Φ&είρου ' τό γαρ δραν ουκ έχων λόγους έχεις.

20

21

Μενάνδρου. Τί δ' όφελος (εύ) λαλοΰντος αν κακώς φρονη; 22 Ευριπίδου ΗΜηδείας (579).

[ρ. ιοο]

Πολλά πολλοίς είμϊ διάφορος βροτών έμοί γαρ οβτις άδικος ων βοφός λέγειν πέφυκε, πλείβτην ξημίαν όφλιβκάνει' / Ευριπίδους π>8. λ μηδ. πΐ8.

§· Φ&ίίςον] ρππίίΐ ΙίίίβΓβ άβββί πιβ.

25


Ε Μ8. ΙΧΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

159

γλωββΐ} γαρ αύχών 'τάδικ' ευ περιβτελεΐν, τολμά πανουργεΐν , Εβτι δ' ουκ άγαν βοφός. 23

Μενάνδρου. Ό μεν λόγος (βου) βυνέβεως πολλής γέμει, 5 τα δ, Εργα βύνεβιν ουκ Εχοντα φαίνεται. 24

'Ίΐοβειδίππον. Ουκ ίργον εβτϊν ευ λέγειν άλλ' ευ φρονεϊν ' πολλοί γαρ ευ λέγοντες ουκ Εχουβι νουν.

25 Εύριπίδου. 10 "Ηδη δε πολλών ηρέϋ·ην κριτής λόγων χαϊ πόλλ' 1 άμιλλη&έντα μαρτύρων ϋπο ταναντί' Εγνων βυμφοράς μιας πέρι. χαγώ μεν οΰτω "χωβτις Εβτ άνηρ βοφός λογίζομαι τάλη&ές, είς ανδρός φνβιν 15 βλέπων δίαιτάν &' ηντιν' ημερεύεται. 25" Καϊ τωδε "δηλώβαιμ' αν, εΐ βούλοιο βύ, ταλη&ές , ως Εγωγε καυτός άχ&ομαι, οϋτις λέγειν μεν εϋπρεπώς έπίβταται, τά δ' ίργα χείρω των λόγων παρέΰχετο. 20 26

Μενάνδρου. Ό μεν λόγος βου χαϊ κατ όρ&όν εύδρομεϊ, το δ' Εργον άλλην οϊμον Εκπορεύεται.

27

Σοφοκλέους Εριφύλη. Γλωϋβ' έν κενοΐΰιν άνδράβιν τιμήν Εχει, 25 οπον λόγοι ϋ&ένουβι των Εργων πλέον. % τ&β. τα βίτιαι — πεςιστέλλων — σοφόν. ΚοδιβιΛπου ιηβ. I άμιΐη&ίντα ιηβ. πι χώατις] «αϊ οατις πιβ. η δηΙωααιμ' ίν εΐ §. εν αν πιβ.


160

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΗΤΙ5 Ι

28

Μενάνδρου. Ό μη φρονών μεν πολλά δ' έφ' έχάβτον λαλών δείκνυβιν αυτόν τον τρόπον τοίς φημαβιν.

29

ΘεμιΟτίου έχ τον Μετριοπαθούς η Φι λοτέχνου (ρ. 261 ά). 5 "Οτι 6 λόγος έάν μη τω τρόπω " βύμφωνος ΐ], αλλό τριος γίνεται χαΐ ου τοϋ λέγοντος , ωβπερ έχεϊνος ον Θερβίτης έλεγε τοις Άχαιοίς, ον χεν έγώ δήδας άγάγω — Ρ ούτος γαρ Άχιλλέως χαΐ Λΐαντος ην' 6 κνφός δε 10 αυτόν ούδεν προαήχοντα νπεβάλετο. 30

Μύσωνος. Μΰΰων ο Χηνενς έφη δεΐν ουκ έχ των λόγων τας πράξεις χρίνειν, άλλ' έχ των πράξεων τους λόγους. 31

Θεοφράϋτον. 15 Ου τον βίον έχ της τοϋ λόγου δεινότητος πιβτώβομεν, αλλά τον λόγον έχ της περί τον βίον ευταξίας. 32

Λημοβ&ένους (ρ. 21, 19). Ός ('£1ς) άπας μεν λόγος, άν άπχι το έργον, μάταιόν τι φαίνεται χαΐ χενόν. 20 33

Δημοκρίτου. Πολλοί δρώντες τά αΐΰχιΰτα λόγους τους άρίατονς άακέουΟιν. 34

Απολλώνιος. γλαν . . .αλόν μάζα καϊ τρίβων μη κατ επιτήδευμα^ δοξαχοπικόν καλούμενον, άλλ' όταν τά πράγματα άγη προς αυτά ΰεμνώς φορούμενα. ο ονμ,φενος α\».

ρ Ι'τος πιβ.


ε•7

Ε Μ8. ΙΊ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑβϋ.

161

35

Πυ&αγόρου. Επιδείκνυβο μη*έν τοις λόγοις α φρονείς , άλλ' έν ι τοις εργοις α ποιείς. '• 36 Δημοκρίτου. 5 Εργα καί απρήΙ-ιας αρετής, ου λόγους ζηλεΰειν 'χρεών. 37

Σωκράτους. Σωκράτης έρωτη&είς τίνων μάλιβτα 6 λόγος ίΰχΰει, ων η πράζις" είπε " ουναχολου&εΐ τω λόγω."

1038

'Ι-ι&έου. \ί&εος ο Αθηναίος τους χρηβτούς μεν έν τοις λόγοις αχρηβτους δε κατά τον βίον ομοίους εφη είναι τοις άγα&οΐς ένυπνίοις. 39

15

Έκ τοϋ "Επίκτητου εγχειριδίου (ο. 46). Τά πρόβατα ου χόρτον φέροντα τοις ποιμεϋιν ' έπιδείκννβι πόαον εφαγεν, άλλα "πέψαντα την νομην ε(»α £%ω φέρει καί τυρόν καί ού μη τά θεωρήματα [ρ- ιοοι>] τοις Ιδιώταις " επιδείκνυε, άλλα τά άπ' αυτών πραχ&εντα έργα.

*40

Δημοκρίτου. Οντε λόγος έβ&λός φαΰλην πρήζιν άμαυρίδκει, οντε πρήζις άγα&ή λόγου βλαβφημίη λυμαίνεται.

41

/4ημο6%ενους'θλυν&ιακών (ρ. 32, 17). Το γάρ πράττειν τοΰ λέγειν καί χειροτονείν υβτε*βοι> ον χχι τάξει πρότερον τη δυνάμει καί χρεΐττόν Ιβτι. ϊ Λςήξας ιϊιβ. ΓίΛΟΓβ.

τ χζ/ινώ ιηβ.

ξί&ΒΟν βί ξί&ΙΟξ Π18. ρΓ.

κ 7ίέμιραντα π»8.

8ΤΟΒ. ΓΙ.ΟΕ. IV.

* Ό|ιβ•ί'ο«] 3Ϊο α οογί ΙΐΙΐβίίϊίννβΐν Π18.

χ ίχιδΒίτιννσιν πιβ.

11


162

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ I

42

Φαλάριδος (ΕρίβΙ. 92). "Ουδέ τούτο βυνιείς, ότι λόγο\ £ργου βκιά παρά τοις βοφοΐς πεπίβτευται. 43

Διογένους. Λιογένης λόγον τινά διέπει περϊ βωφροβύνης καϊ δ ίγκρατείας , καϊ ως έπηνουν αυτόν οι Αθηναίοι , ο δε " κάκιβτ' άπόλοιβθε" είπε " τοις ίργοις μοι άντιλεγοντες." 44

Πολυαίνον. "Οταν μεν γάρ τή βεμνότητι των λόγων καϊ η πείρα 10 των £ργων έπεται, τοντότοι χρη καλεΐν δόγμα φιλοβόφον · όταν δε ο μεν λόγος έπαγγελληται μεγάλα, 6 δε βίος πράττ% μηδε τούλάχιβτον, άρα ού κόμπος ταύτα καϊ τερατεία βοφιβτού καϊ μειρακίων άχοάς ίκπληττειν έαπονδακότος; 15 45

Έν ταντω πε\ϊ Λημοβθ ενονς. . . τοις λόγοις καλλωπιξόμενος , άλλα τοις Ιργοις υπερβάλλων τους λόγους, εΐγε δη βάοανον της αλη θείας είναι χρη νομίζειν, οταν τω λέγειν καϊ τό πράττειν επηται.% 46

Λυκίον έκ των Μονβωνίου πότερον Ιβχνρότερον £θος η λόγος. Αύθις ένεπεβε μεν ξητηβις πότερον άνυβιμώτερον προς κτηβιν άρετης £θος η λόγος, εΐ ό μϊν λόγος διδάβκοι ορθώς τί είη ποιητε'ον, τό δε ε'θος γίνοιτοΊ κατά τοιούτον λόγον Ζπράττειν έθιξομε'νων. τώ δε Μονβωνίω τό εθος έδόκει είναι άνυβιμώτερον, χκϊ βυνήγορον τή εαυτού δόϊβ ηρετο των παρόντων τινά 1 η8ε π>8. α οοΓΓβοίοΓβ ίη πΛηοβ.

ρΓ.

ζ πράττει ιηβ. ,


<:. 7

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

163

όντως ' δυοΐν όντοιν Ιατροΐν τοϋ μεν ικανού λέγειν ααϊ περϊ των Ιατρικών ωρα οτι εμπειρότατου , περί δε δεραπείαν των καμνόντων μηδέν τετριμμένου, τοΰ δ' είπεΐν μεν αδυνάτου, " δεραπεύειν δ' εΙ&ι<3μένου 5 «ατά τον λόγον τον Ιατρικόν, πότερον, έφη, μάλλον ελοιο αν παρεΐναί βοι νοβούντι; ο δε απεκρίνατο τον &εραπεύειν εΐ&ιΰμένον. καΐ ο ,Μουβώνιος' τι δέ; δυο ανδρών τοϋ μεν πεπλευκότος πολλάκις καϊ κυβερνήβαντος ήδη πλοία ικανά, τοϋ δε όλιγάχις μεν 10 πεπλενκότος χνβερνήβαντος δε μηδέποτε, έάν ού τος 6 μη κυβερνήΰας Ικανώτατον λέγτ) ον τρόπον χρη χνβερνάν , ο δ έτερος ένδεώς καϊ παντάπαοΊν αΰ&ενώς , ποτέρω αν πλέων χρηδαιο κυβερνήτη ; καϊ ός είπεν ότι τώ κυβερνήβαντι πολλάκις, πάλιν ο Μου15 βαίνιος ' μουΰικοϊν δε δυοΐν τοϋ μεν τους λόγους ίζιβταμένου τους μουβικούς καϊ λέγοντος αυτούς πι δανώτατον , 'άδειν δε καϊ κι&αρίξειν καϊ λυρίζειν αδυνατούντος , τοϋ δ% περϊ μεν τους λόγους όντος ψτονος, κι&αρίξοντος δϊ καλώς καϊ λνρίζοντος έτι 20 ί^ αδοντος, ποτέρω αν έπιτρέψαις έργον μουβικόν; η πότερον αν έϋ-έλοις γενέϋ&αι διδάβκαλον τών μουβιχών παιδός ουκ είδότος ; ο δε απεκρίνατο οτι τον ίν τοίς [έργοις] ίκανόν. τι ούν ; είπεν ο Μουβώνιος, [ρ- ιοί] ταύτα μεν ταύτη έχει " περϊ δε βωφροβύνης ή έγκρα%τε£ας τοϋ α χρη δύναβ&αι λέγειν ου πολύ κρεΐττον το εγκρατή γενέβ&αι καϊ βώφρονα περϊ τα πραττόμενα πάντα ; όννεχώρει κάνταύ&α 6 νεανίβκος ήττον καϊ φαυλότερον είναι τοϋ βωψρονείν έργω το λέγειν περϊ Οωφροβύνης ίκανώς. ό&εν ο Μουβωνιος βυναπταν Μτοΐς προειρημένοις , πώς ουν έπϊ τούτοις, έφη, το α ΰεςαπΒνσιιν πΐ8.

6 ανν&χάςει ιηβ.

,

11*


1 64

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤ18 1

τον εκάβτον λόγον έπίβταβ&αι πράγματος κρεΐττον αν εΐη *ον έ&ίζεβ&αι καϊ πράττειν τα πράγματα κατά την νφηγηοΊν την τον λόγον ; έπείπερ το μεν Ιθ»ί προς το δνναβ&αι πράττειν άγει, το δε ίπίβταΰ&αι λόγον τον πράγματος προς το δνναβ&αι λέγειν, ϋνν- Ό εργεί μεν γαρ καϊ τη πράξει ο λόγος διδάβκων όπως πρακτε'ον, καϊ εβτι τη τάζει πρότερος τον £&ονς' ον γαρ έ&ιΰ&ήναί τι καλόν οϊόν τε μη κατά λόγον έ&ιξόμενον' δννάμει μεντοι το ε&ος προτερεί τον λόγον, οτι έβτΐ κνριώτερον έπι τάς πράξεις 'άγειν τον αν- 10 &ρωπον ηπερ Ό λόγος. 47

Έκ τον Θεοδώρον των Τέλητος επίτο μης περί τον δοκεΐν καϊ τον είναι. ΚρεΙττον φαβι το δοκεΐν δίκαιον είναι τον είναι ' μη και το δοκεΐν άγα&όν είναι τον είναι κρείττονα 0 έβτιν; αμελεί, πότερον ονν δια το δοκεΐν άγα&οϊ νποκριταΐ είναι νποκρίνονται η δια το είναι; [δια το είναι.] κι&αρίζονοΊ δε πότερον δια το δοκεΐν αγα&ο\ η δια το είναι ; ίιά τό είναι, τα δ' άλλα πάντα απλώς δια τό δοκεΐν άγα&οι εν πράττονσιν η δια τό είναι ; 20 δια τό είναι, δι' ο δ' εν βιονβι κρεΐττον η δι ό μη' ωβτε κρεΐττον αψαίνοιτ αν τό άγα&όν είναι τον δο κεΐν" ο γαρ δίκαιος άγα&ός, ονχ 6 δοκών δίκαιος εί ναι, καϊ τί ποτέ ίπ\ των άλλων άγα&ών όβα δοκονβιν άν&ρωποι; μάλλον αν βονλοιο είναι έν αντοΐς χαι3 ίχειν αντά μάλλον η δοκεΐν εχειν ' εν&έως οράν αν βονλοιο η δοκεΐν οράν, νγιαίνειν μάλλον η δοκεΐν. Ιβχνειν μάλλον η δοκεΐν, ενπορος είναι, φίλονξ έχειν μάλλον η δοκεΐν ' επί των ψνχικών πάλιν, φρονεΐν μάλλον η δοκεΐν, άλνπος είναι μάλλον η& ο Ιατιν άμίλιι. πι».

ά φαίνονοα πιβ.


0.7

Ε Μ8. ΓΓ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

165

δοχεΐν , &αρο~αλέος είναι , άφοβος είναι , ανδρείος εί ναι μάλλον η δοκεΐν ' έπΧ της δικαιοσύνης δ^ ονχ έ"τι δίκαιος είναι μάλλον ή δοχεΐν ; άλλα χαΐ ανδρείος αν μάλλον βονλοίμην δοχεΐν η είναι" η ονχ 6 άνί$ρεΐος χαϊ άφοβος καΐ άλνπος, ονχ 6 δοκών; δια τί δε βούλει ανδρείος δοκείν είναι; τιμήΰονΰί με. χαϊ γαρ πρωτοδτάτην 6ε καταϋτήβονϋι καϊ μονομαχείν ' χελεύοΌνβι χαϊ ϊνα λάχης μηχανήΰονται καϊ λαχόντος επιχαρήόονται κα&άπερ τω Αϊαντι' είτα τί ΙΟοίίΐ πείβεβ&αι δειλός μεν ων κινδννεύων δε; καϊ ίάν αιχμάλωτος γένη δοκών ανδρείος είναι, πέδας εζεις μεγάλας καϊ χειροπέδας , χαϊ ον&είς βοι μη πιβτενβει, άλλα χαϊ / χατακεκλειβμένος ε*0η, καν βαβανίζωβί 6ε παλλάς λήψη , και λέγων την αλή&ειαν 15 οΰ μη πι6τεν%•ήβη, άλλα 9 δόζεις μωκάβ&αι διά το δοχεΐν καρτερικός ειναι' καϊ κελεύβονβί ΰε δέρειν χαϊ Η έπιτείνειν χαϊ παροπτήβαι. ορα πόβα λήψη δο- [ρ.ιοιι>] χών ανδρείος είναι χαΧ καρτερικός ' ϋν δε εκείνο μεν προφε'ρη, ταύτα δε αποκρύπτεις, ωβπερ οι ρήτορες. 2048

Πλάτωνος έχ της προς Άριβτόδωρον επιβτολής (ρ. 358). Ακούω Λίωνος έν τοις μάλιβτα εταΐρον είναι τέ βε νύν καΧ γεγονέναι διά παντός, το αοφώτατον η&ος των εις φιλοβοφίαν ' παρεχόμενον ' το γαρ βέβαιον 25καΙ πιβτόν καΧ νγάς τούτο έγώ φημι είναι την άληδινήν φιλοβοφίαν, τάς δε αλλάς τε και είς άλλα τεινοτί(ία§ (ϊθφί.'α5 τε και δεινότητας , κομ-ψότητας οίμαι προβαγορεύων ορ&ώς όνομάζειν. β ηελενουβι πιβ.

ϊ κατακίΗλασμένος πιβ.

ηιβ. βΐ πιοχ ν.ίλΐύαααι.

Η ΐπιπιίνιιν πιβ.

νιον Π18.

§• δόξης ί παςιχομί-


1 66

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΠ5 1

49

Λίβχίνου περί Λημοβ&ένους (ρ. 78, 29). Πλεΐβτον 8ε εκ πολιτείας είληφώς αργύρων έλάχιΰτα περιεποιήΰατο. νύν μέντοι το βαβιλικόν χρυβίον ' έπικέκλνκε την δαπάνην αυτόν , εβται δε ούδε τον&' ίκανόν' ονδεϊς γαρ πώποτε πλούτος τρόπον περί- 5 εγένετο , και το κεφάλαιον τον βίον ονκ εκ των Ιδίων προΰόδων πορίζεται, αλλ έκ των ημέτερων κινδύ νων, προς δε ενγνωμοβύνην καϊ λόγων δύναμιν πώς πέφνκε; δεινώς λέγειν, κακώς βιώναι. οντε γαρ κίχρηται καϊ τω αυτού βώματι καϊ παιδοποιία, ωοτεΙΟ μη βουλεύεσαι λέγειν α τούτω πέπρακται. ηδη γάρ ποτέ εΐδον μιΰη&έντας τους τα των πληΰίον αίβχρα λίαν ΰαφώς λέγοντα. έπειτα τί δνμβαίνει τ% πάλει ; οί μεν λόγοι καλοί, τα δε έργα φαύλα. Λόγος η '.

*ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΤ ΚΑΙ ΟΙΚΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΤ ΚΑΑΟΝ ΑΛΛΟΤΡΙΟΙΣ ΣΤΧΝΑΖΕΙΝ ΟΙΚΟΙΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΣΘΑΙ ΑΑΑΟΤΡΙ&Ν.

Ροβϊ Ιοοα β 88. Ιιαβο βεςπυηΐιιι•: Τούτον 85, 14. Καϊ μην 85, 20. Προ πάντων 85, 21. Κάί οΙκίαςΊΆ 85,22. Ούκούν 85, 23. ΕΙ βούλει 5, 111 — 115. "ίΐβπερ 3, 78. ΚελτοΙ τάς &νρας 44, 41. ρ. 224. ΑΙλιανοΰ τού π. ζωών λόγ. κεφ. λα'. Λόγος &'. [ρ. 104]

Οαρυί ηοντιπι 3,ηβρί§ι•£ΐρΗΐΐπι, 8βά βδΐ {ογΙ&ββθ περί 25

όλιγοβίων καϊ μακρόβιων. Ροδί ρατιοει 6 88. βί εχ ΡΙιΐΙοηΘ ΒβφΐϊΙιΐΓ Αιλιανού τού περί ζωών β'. λόγ& 1 1 οο οαραΐ &ηερΐ§Γαρ1ιηπι ββββ ιΐοοβί 8αιΊϊιΐ8 : ίη βίβηοΐκ» οηρϊΐιιιιι νβΓΟ φΐο<1 ρηιεΓιχηηι ββί Ηαΐο βεεαηάαβ Ρ&Γ&ΙΙβΙοπιπι ρίΐΓΐϊ βαιη Ιϊΐυΐιπιι ίηνβηΪΓί ΐ|ΐιοιη δΐιρί'α (1(ΐ<1ίιηιΐ5.


0.7-10

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΔδΟ.

167

1 Λόγος ι'. 1

Εύριπίδον. "Οβτις ί' ομιλών ηδεται χαχοϊς άνηρ ου πώποτ' ηρώτηβα, γιγνωΰχων οτι 5 τοιούτος έβτιν οΐβαερ ηδεται ξννών. 2

Εύριπίδον Βελλεροφόντη. Άνηρ δε χρηβτός χρηβτόν ου μιβεί ποτε, χαχω χαχος δε βνντέτηχεν ηδοναϊς' φιλεΐ δε δοΰμόφυλον άν&ρώπους 'άγειν. 103

Ενριπίδου Πελιάβιν. Ό γαρ %υνών χαχος μεν ην τύχη γεγώς, τοιονβδε τούς ξύνοντας έχπαιδεΰεται, χρηβτονς δ' ό χρηβτός ' άλλα τάς ομιλίας έβ&λάς διωκειν, ώ νέοι, βπουδάζετε.

154

Μενάνδρου. Ή των ομοίων αΐρεβις μάλιβτά πως την τον βίου οΰγχραβιν ομόνοιαν ποιεί. 5

206

7

Εύριπίδου Αντιγόνης. Νέοι νέοιβι βυννοβονβι τάφανή. Μενάνδρου Περικειρο μένη. " Ούτω πο&εινόν έβτιν όμότροπος φίλος. Μενάνδ ρου. Ουδείς έβτί μοι

I Οβρηί ηοναπι αηβρϊ^ΓαρΚαιη , βεά Γοιΐε ββί περί ομοιό τροπων καΐ ομοιογενών χαϊ ομοη&ων. ΡοβΙ ραιιοα β 88. ββηααηΙαΓ ρΓο&ηοπιιιι βοηρίοι-υπι ββηίβηΐΐββ. 8ΑΚΤΙϋ8. νεπιιη «αβρίεοτ Ιϊίαίαπι ίηίβββ , "Οτι ή ομοιότης των τρόπων φιΧ,ίαν απεργάζεται, αΐηιιε εχ 1ι. 1. Ιαΰυηαιη βιιρρίεηάαπι ϊη δίοΰαεϊ Εοΐ. ΕΛ. II, 33. πι τω ωβ.


168

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 Ι

αλλότριος αν η χρηβτός ' η φνβις μία πάντων, το 6 οίκεΐον βυνίβτηβιν " τρόπος. 8

9

Όμηρου (Οά. ρ' 218). °£1ς αΐεϊ τον ομοϊον άγει &εός ως τον ομοϊον.

Δημοκρίτου.

ό

Ομοφροβύνη φιλίην ποιέει. 10 Διογένης έρωτη&εϊς τί έβτι φίλος "μία ψυχή έν δυβϊ 6ώμαβί κειμένη." 11 ΕΙδότες οϋτε φιλίαν Ιδιώταις βεβαίαν γιγνομένην οϋτε κοινωνίαν πόλεβιν, εί μη μετά αρετής διω-10 κοΰβης ές αλλήλους γίγνοιτο, καΐ τάλλα ομοιότροποι εΐεν " έν γαρ τω Ρ διαλλάββοντι της γνώμης και αί διαφοραϊ των Εργων κα&ίβτανται (ΤΙιαογά. III, 10). 12

Αριστοτέλους. Ωιβπερ ο οίνος κίρναται τοις των πινόντων τρό-Ιί ποις , ούτω καΐ η φιλία τοίς των χρωμένων η&εβι. 13 Πυθαγόρας έρωτη&εις τί έβτι φίλος άπεκρίνατο "άλλος έγώ." 14 15

Την φιλίαν Εφη ίβότητα είναι. ίΙάμβλιχος Μακεδονίω περί ομονοίας-1®

Η ομόνοια, κα&άπερ αυτό το όνομα βούλεται ένδείκνυδ&αι , βυναγωγην όμοιου τοΰ νοΰ κοινωνίαν τε καϊ ε'νωβιν έν εαυτή βννείληφεν ' άφορμη&εΐβα δη ουν έντεϋϋ•εν έπϊ πόλεις καϊ οί'κου§ κοινου& τε ΰυλλόγους πάντας καϊ Ιδίους ηκουβα, φύβεις τε καϊ βνγ- Κ γενείας πάβας έπιπορεΰεται κοινάς τε καϊ Ιδίας ώβαυτως' Ετι δ\ περιέχει καϊ την ενός έκάβτου προς η βίος τρόπος πιβ. ο ίΐς πιβ. βί ιηοχ φίλην. λάσαοντι πιβ. ^ ΠαμβΧίων πιβ.

ρ Ακ-


0. 10-12

Κ Μ8. ΡΙ,ΟΕ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

169

ίαντον όμογνωμοβΰνην ' υφ' ένός μεν γάρ τις νοή- Ιν- 105] ματος καϊ μιας γνώμης κυβερνώμενος ομονοεί προς (αυτόν, διχογνωμονών δε προς εαυτόν καϊ ανόμοια λογιζόμενος διαβταδιάξει " και ό μεν επί της άεϊ αύότής επιμένων διανοήβεως όμοφροοΰνης εβτι πλήρης, ο ί' άβτατος τοις λογιΰμοϊς και άλλοτε επ' άλλης 6ό%ης φερόμενος άβτά&μητός εβτι και πολέμιος προς εαυτόν, φιλία δ' η μεν άπό έναντίων δεινή και αγρία χαι τό κοινόν ου πολλάκις έ'χουβα εν ημϊν, ή δ' εκ ΙΟτάν ομοίων ημερός τε και κοινή δια βίου. 16

Πλάτωνος εκ τοϋ Φαίδρου (ρ. 2551)). (Ον) γαρ δη ποτε εΐμαρται κακόν κακω φίλον' οΰδ' άγα&όν μη φίλον άγα%·ω είναι.

15

Λόγος ια'. Οαριιί ηοταπι αηβρί^τΕίρΙιηπ), Ββά. ββί περί οίνου καϊ χρήβεως αύτοϋ, ϊη φΐο βχοβΓρία ίαηίιπηπιοάο ΗαββηΐιΐΓ βχ 88. βί 88. ραΐπβιιβ. Γ Λόγος ιβ'.

ΑΙίτιά ο&ρτιί, ίίβιη Βΐηβ ίϋιιΐο, 8βά ββί £θΓί£ΐ88β[ρ.ΐ05ΐ)] ΊϋπερΙ όνειδιβμοϋ άγα&οΰ κατά Θεόν, και όνειδιβμοϋ επι κακοπραγία, και ότι οΰ δη βυμφέρον όνειδίξειν. Ροβί δθηίβηίί&β 8ίΐΙΪ8 ππιΐίαβ βαοΓοπιπι ΜΒΙίοηιιιι βί 88. ΡΡ. ςιιοπιιη ιι1ίϊιιΐΐΐ8 θβϊ ΟΙιγ^βοβϊοπιιιβ , ϋ& 86!5 1

Έτερων. 5 Μέλει μοι των τοιούτων ήττον η βατράχων των έν τοις τέλμαβιν (ΙαΙίβη. 357 ά). γ ΡοτΙβ Μο ΐηο. I. ΠΕΡΙ ΛΟΙΔΟΐΙΑΣ, ΡΙιοίίο II, 25. ι ελλιι π»8.


170

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ I

2 "ίΐβίζερ οι έν χαλκείω κατακτνποΰμενοι τάς άκοάς έν μελέτη γίγνονται των ψόφων, οντω και ημείς ταΐς πνκναϊς άπειλαϊς των παραλόγων δον λό γων ένε&ιβ&έντες ά&ορΰβητοι μένομεν (Ββδϋ. Ερ. 267). 3 Θεώ το πάν έπιτρέψας ούδεν αυτός φροντίζω 5 των βοφιβμάτων υμών. 4 Έπειδη απα\ περιεβαλόμην την λεοντην, ουκ άποδειλιατέον (ΡΙβΙο ΟτβΙ. 411 β). [ρ. 106] 5 ΟύδενΙ αν παράτό δίκαιον ναειχά&οιμι δείβας θάνατον (Αροΐ. 32 β). 10 6 Ονδεν αυτών χρη φροντίξειν, άλλ' όμόβε μάλ λον Ιέναι (ΕαΙΙιγρΙΐΓ. 3 ο). 7 ίΐν έγώ οΰτε μέγα οϋτε μικρόν πέρι έπαΐω (Αροΐ. 19ο). 8 "Αγαν η 6η δεινότης κατα&ραβΰνεται της ημετέ- 15 ρα5 άπλότητος. 9 Πάνυ κάρχαρον έπαφηκας ημίν τον κΰνα της λοιδορίας. 10 "Εβτι καϊ παρ' ημϊν αμύνης άκμη καϊ λόγος λΰων βοφίβματα. 20 11 Όπλιβ&έντες λόγων έλευ&ερία της άλη&είας κατά τό &εμιτόν προβτηβόμε&α. 12 Προς τάς μακράς Οου λοιδορίας και βραχύς έμοί καϊ βαφής άπόλογος. 13 ία (οϊδά) βτηλιτεΰειν παντός κωμωδού λαμπρό- 2ά τερον. 14

Αιλιανού. "Ονομα εΰτιν κ. τ. λ. (ΗϊβΙ. Αη. V, 35).


0.12-15

Ε Μ8. ΡΙ.ΟΕ. ΙΟΑΝ. ΌΑΜΑ80.

171

' Λόγος ιγ'. 'Λριβτείδον. Ύοντο δέ έΰτι τγ, μνήμη της αναγκαίας τελεντής ιαραμν&ιον , και τον " ϋωματος έκποδών γενομένου ϊΰάζεβ&αι τοννομα, οτι αντω τά εργα έζ ων είργάζετο ον ΰνντέ&νηκεν, άλλα και τοις της έχείνου δυνάμεως υπομνήματα ε(ς χείρας αφίζεται. 1

2

10

ΑΙλιανοϋ. 'Λπό (υπό) τω κ. τ. λ. (ΗΪ8ί. Αη. XIV, 23). Λόγος ιδ'. χ [ΠΕΡΙ ΟΡΚΟΤ.]

[ρ. ι<>7 &]

"Ορκον 27, 1. Ουκ 27, 2. "Ορκος 27, 3. "Οΰτις 27,4. Λέβποιν 27,5. "Ορκου 27, 6. Μάβτιγος 27, 7. ΓοΓδ27,9. ^/£ϊ27, 10. "Ορκον 27,11. "Ορκον 27, 12. 15 Οί 27, 13. Επερωτώντα Π, 14. ν Λόγος ιε'. [ΠΕΡΙ ΕΠΙΟΡΚΙΑΣ.] Ή γλώΰΰ' 28, 6. Ού γαρ 28, 10. Συγγνώμονας 28, 12. "Ορκοιβο 28, 1. Αφροδίσιος 28, 2. "Ορκο§ 20 ράρ 28, 5. Συγχέχυχε 28, 7. "Ορκον 28, 8. "£Ιμοβεν 28, 3. ί Οβριιί πονάω βίηβ Ιίΐπίο, 8β<1 ββί Λ{οΙ ονόματος χοηβτον χαΐ κακοί. Ροβί ρ»ϋο& β ΡΓονβΛπβ βΐ Εεοΐββΐαβίϊοο ββηιιίΙιιγ Άοιαηίδον κ. τ. Χ. 8ΑΚΤΙϋ8. ιι σώματος] αω ω». χ 0»ρηί ηονιιπι, ΓοτίΒββε περϊ ορών καΐ όρκων ον* άγα&ών καΐ ότι ον δει ίμμίνειν αντοΐς. Ροβί ηιιιΐΐ» β 88. ραίι-ϊϋιιβ βί εχ βαεηβ ΜΜίϊβ βχοβΓρίβ βεηουηΙιΐΓ ίβΐΗ : ΧοιρίΙΧον κ. τ. λ. βΑΚΤίυβ. ϋ ΟαρηΙ ηογιιπι βίηβ ίϊΐηΐο, ββά ίοΓίβ πιοϊ των τους ορν,ονς αθετούνταν καΐ ίπιορχονντων. 8ΑΚΤ1ϋ8.

[ρ.ιοβ]


172 1

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ8 1

τ Μ ενάνδ ρου.

ΓνναιχΙ δ' όβτις όρκον ομνύων άνηρ μηδέν ποιεί δίκαιον, ούτος εύβεβης. 2

Τιμο&έου. 6 πτερωτός Ιζός ομμάτων ίρως, ό Κύπριος κνναγός , η φρενών ακίς, ό μη τίνων &εοίβιν ορκίων δίκας. Δημοκρίτου. "Ορκους ους κ. τ. λ. 28, 9. Έκ &εον αγοράς. Καινούς π. κ. τ. λ. 28, 11. Χρηβμός. Γλαΰχ' έπικνδείδη 27, 14. Κλεάν&ης 28, 14. Χρώηπποϊ 10 28, 15. Έν τη Κύρου άναβάβει 28, 16. "Ανευ γάφ 28, 17. Ού γαρ άΰ. 28, 10. (Γβρβί.) "Ορκος δ' 28, 4. * Λόγος ις'. Αιλιανού τοϋ περι ζώων α' λόγου κεφ. ιδ'. Αϊ &ηλεις κόββυφοι .... 15 *' Λόγος ιζ'. 1 Λεύκιππος Δημόκριτος Επίκουρος κατά ειδώ λων "εί'βκριβιν οί'ονται τό όρατικόν βυμβαίνειν πά&ος, και κατά τίνων ακτινών εί'δκριδιν μετά την προς τό ύποκείμενον ενΰταΰιν πάλιν ύποβτρεφονβών 20 προς την όψιν (Ρΐαΐβιτη. ρίβε. ρΐιϊΐ. IV, 13). ζ αν πιβ. ο 0»ριιί ηονηπι ίοιΊβ περί ορφανών %αϊ χη ρών. ΡθβΙ ν&ΓΪίΙ β 810ΓΪ8 1Η(βΓΪ8 βί 88. ΡαΙηΙ)118 8βί}ϋϊίϋΓ Αίλιανον κ. τ. Χ. 8ΑΚΤΙΤΙ8. 6 Οβρηί ηονηπι ίοΓίβ περί οφ&αλμ,οϋ καΐ οράσεως. ΝηΙΙαβ Ηβϊο 830γογοπι οίοΐίοπιπι βεηίβηίΐιβ, ββά βίαίίπι ϊίβ ΐηοϊρϊηηί ρτο&ηοηιιη. βηοίοτηπι βχοβΓρί». 8ΑΕΤΐυ8. Ηϊηο βαρρίβηάυβ νίόΙβΙηΓ 8ίο1)Εΐειΐ8 ΡΗνβ. I, 44. Ρηοίϊο περί οράσεως χαΐ κατοπτρικών ίμφάσεων. ο εΐακρισιν] εις κρίσιν ιαβ.


0. 15-17

Ε Μ8. ΓΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

173

2

Τιμαγόρας εις τών παραχαρα%άντων έν βνχνοίς την Επικονρειον αΐρεβιν αντί των ειδώλων ταΐς απορροαϊς χρηται. 3 Στράτων χρώματα φηβιν άπο των αωμάτων φέ5 ρεβ&αι βνγχρωζοντ' αντοΐς τον μεταξύ αέρα. 4 Άριβταγόρας βχηματα βννδιατνπούντά πως αντοίς τον αέρα. 5 "ίππαρχος άφ' εκατέρον φηαί των οφ&αλμών αποτεινομένας [αχτίνας] τοις πέραΰιν αντών οιονεί 10 χειρών έπαφαϊς περικα&απτούβας τοις έκτος βώ(ΐαΰι την άντίληψιν αντών προς το ορατικον άναδιβόναι. 6 "Ενιοι καϊ Πν&αγόραν τη δόξ,η ταύττ] βννεπιγράφονβιν ατε δη βεβαιωτην των μα&ημάτων , καϊ 15 προς τούτω Παρμενίδην έμφαίνοντα ταντό δια των ποιημάτων. 7

Πλάτων βνναύγειαν κ. τ. λ. υΐ ΧΙΐν, ι.

8

ΆλκμαΙων κατά την τον διαφανούς άντίληψιν.

9 Άριβτοτέλης υΐ 8ΐο1). (Εοΐ. ρΐι. Ι, 44, 1) ηίβΐ ςυοά ομ. 20μ£ταξυ διεχούς. 10 Τών ι ακαδημαϊκών τίνες κατ ακτινών έκχνβιν μετά την προς το νποκείμενον ΕνΟταβιν πάλιν νποβτρεφονβών προς την όψιν. Ποβειδώνιος γούν αντην ονμφνοΊν ονομάζει. 2511 Εμπεδοκλής και προς το δια τών άκτίνων καϊ προς το διά τών ειδώλων ^έκδοχάς παρέχεται ' πλείά την Έπι-] το Έπι- πι», χάί Π18.

β άχαδημαίων πιβ.

/ Ιχδο-


174

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΉ8Ι

ους δε προς δευτέρ . . τάς γαρ απόρροιας αποδέ χεται. 12 Έβτίαιος 6 Περίν&ιος τοις είδώλοις τάς ακτί νας προβέμιζε προβαγορεύβας το γιγνόμενον άκτινείδωλον. 5 13 Εμπεδοκλής κατ απόρροιας τάς ΰννιβταμένας μεν έπϊ της επιφανείας τον κατόπτρου , πιλουμένας δε νπό τον έκκρινομε'νον από τον κατόπτρου πνράδους καΐ τον προκείμενον αέρα, εις ον φέρεται τα ρεύματα, ΰνντρέφοντος. 10 14 Λεύκιππος Δημόκριτος Επίκουρος τάς κατοπτρικάς έμφάϋεις γίνεβ&αι κατ ειδώλων ένβτάβεις, α τίνα φέρεβ&αι μεν άφ' ημών, βννίβταβ&αι δε έπϊ τον κατόπτρου χατ' άντεπιβτροφην. 15 01 από Πν&αγόρον καΐ των μαθηματικών κατ 15 άνάκλαβιν της όψεως, φέρεβ&αι μεν γάρ την όψιν [ρ.ιιοι>]τεταμένην ως έπϊ τον χαλκόν, έντνχονβαν δϊ πνκνψ καΐ λείω πληχ&εΐβαν νποβτρέφειν αντην έφ' εαντην, όμοιόν τι πάβχουβαν τή έκτάβει της χειρός καϊ τη έαϊ τον ωμον αντεπιστροφή. 20 Δύναται δέ τις πάβι τούτοις τοί^ κεφαλαίοις χρψ βαβ&αι έπϊ τον πώς όρώμεν (ΡΙιιΙβπΛϋβ άβ ρΐβο. ρΜ. IV, 14). 16 Σφαΐρος 6 βτωικός όρατόν είναι το βκότος' ίχ γάρ της υράοεως προχεϊβ&αί τίνα είς αντό 9 αύγην. 25 17 Οι ΰτωικοί ορατόν είναι το βκότος' ίκ γάρ της οράσεως προχεΐβ&αί τίνα έπ' αντό 9 αύγήν. καϊ ον §• αΰγην] βίο ΡΙηΙατοΚπβ, αντην πιβ. ΡΙαΙ&ΓοΗαΒ βυρτα ίί?


0. 17

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

175

ψεύδεται η όραβις, βλέπεται γαρ ταΐς άλη&είαις ότι ΙΰτΧ βχότος. 18 Χρύβιππος κχατά την βυνένταβιν [τα όντα] τοϋ μεταξύ αέρος οράν ημάς , ' νυγέντος μεν νπο τοϋ δ οπτικού πνεύματος , όπερ άπότον ηγεμονικού μέχρι της κόρης διήχει, κατά δε την προς τον παρακείμε νου αέρα έπιβολην εντείνοντας αυτόν κωνοειδώς, όταν η ομογενής 6 άηρ' προχέονται δε εκ της όψεως αχτίνες πνριναι, ουχΧ μέλαιναικαΧ ομιχλώδεις" δι10 όπερ όρατόν είναι το βχότος (ΡΙαΙβτοΙιιιβ 1. 1. IV, 15). 19

Πλάτωνος έκ τοϋ Τιμαίου (ρ. 4ό). Των δε οργάνων πρώτον μεν φωβφόρα βυνετεχτψαντο όμματα χ. τ. λ. ΕΙς το περί χρωμάτων (Εοΐ. ρΐϊγβ. II, 54, 3). [β. ιιΐ] 15 20 "Εβτι γένος ημΐν .... (ΡΙβΙο Τιω. ρ. 67). 21

Άριβτομβρότου περί όψεως. "Οψις χαΐ φάος καΐ άηρ φνβιχάν £χει βΰγκραβίν τε χαΐ βνγγένειαν ποτ άλλαλα . . . λαμπρώς όρη ' χαΐ άηρ πάς τώ λαμπρώ διορηται' βυμβέβαχε δε χαΧ τάν[ρ.ιιιι>] 20οψ4ί/ καί τον αέρα εΐμεν . . . αλλά τάν μεν όψιν μέ λαιναν χαι νγράν, τον δε αέρα ι μέλανα και άραιόν ενυπόκειται δε χαΐ τγ όψι καϊ τω αέρι χαΧ το δννάμι διαφανές, αλλά τα μεν όψι το βυγγενες φάος, τω δε αέρι τό από τώ άλίω. ότι δε α. όψις υγρά έ'αββα φάος 2ό Ιχει συγγενές, δείζαιτό χά τις εχ τώδε ' ™ πράτον μεν , τω διαφανέα χαΧ λαμπράν εΐμεν πάν γάρ τό διαΛ κατά την] την οπι. πΐ8. αυνένβτασιν πιβ. τις πΐ8. 6 κιςικείμενον Π8. Ι μέλαινα πιβ. τον πΐ8.

ί ννγινηι πςάτ-


176

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΒΤΙ5 1

φανες και λαμπρόν ουκ ανεν τίνος φάεος . . . έκ τάς οψιος η διά τίνος παρα&λίψιος η καϊ παρατρίφιος. 22

,Ανα%ιμένης κ. τ. λ. (8ΐο1>. Εοΐ. ρΐιγβ. I, 23).

Λόγος ιη'. ΠΕΡΙ ΟΣΦΡΗΣΕΩΝ. δ 1 Άλκμαίων έν τω εγκεφάλω είναι το ηγεμονικόν' τούτω ούν οβφραένεβ&αι ελκοντι διά των ανα πνοών τάς οΰμάς. 2 Εμπεδοκλής ταΐς άναπνοαΐς ταις άπο τον πνενμονος βννειοκρίνεβ&αι την όβμήν ' οταν γούν η 10 πνοη βαρεία γένηται , κατά παχντητα μη ΟνναιΟ&άνεΟ&αι, ως έπι των ρενματιζομενων (ΡΙυΙ. (1β ρΐβο. ρΜΙ. IV, 17). 3 'Λριβτοτε'λης όΰφραίνεβ&αι τον μεταξύ δώματος άναπιμπλαμένον τών όβφραντών. 1Ξ> 4 Πλάτωνος εκ τον Τιμαίον (ρ. 66). Περί τών μνκτηρων δνναμιν ονκ ίνι ' το γάρ τών όβμών πάν ημιγενές κ. τ. λ. [ρ.ιμίι]

" Λόγος ι&'. Αιλιανού τού περί ζώων ιδ' λόγ. κεφ. ις'. Κύρωνα δε αρα και Ιχ&ύς κ. τ. λ.

"Λόγος κ'. ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΤΝΗΣ. [Ρ. ιΐ6] ΈπΙ πολύ τοις όφ&αλμοΐς τον δώματος άντιβτηβας τούς της ψνχής άπήλ&ε τελενταΐον ήττη&εις και 25 η Νοναω εαριιί αηβρΪ£Γ3ρΙιυπι, ββά ίοιΐε περί όφ&αλμον καϊ οράσεως. Ροβί ββηίβηίίίΐκ 8ΐοΓ38 ΒβψιϊΙατ Αίλιανον ■Λ.τΛ. 8ΑΚΤΐυ8. ο Ο&ρυΙ ηονιιηι, ίοΓίβ περί παςδενίας *α<·


& 17-20

Ε Μ8. ΙΊ.ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

177

βέλος τή φνχη δεζάμενος άφροδίβιον, δικαβτήν δε τον λογιβμόν έπιβτήβας φυγή το πάθος έκόλαβε. το μεν βώμα κατεπόνει , την δε ψυχήν εις βωφροβύνην έρρώνννε, πάβας γυναικών μυραλοιφίας αποβτρε!>φόμενος, έρωτα και άφροδίτην καϊ πάντα τοιούτον θίαβον άτιμάξων, πολλή τε ρύμη πάρα την αρχήν πνενβας κατά της ϋαρκός ίββεβεν αυτής τάς επιθυ μίας , ού χαλινωβας τον ΐππον , αλλά βυμποδίβας καϊ χαμαΐ ρίψας καϊ ποιήβας άκίνητον' καϊ πρότερον[ρΛΐβ\>ΐ 10 μεν έγκράτειαν κατορθώβας υβτερον δ% άπάθειαν, καθάπερ λνττώντα κΰνα καϊ ϋυνεχώς έπιπηδώντα διεκρούβατο την έπιθυμίαν , καϊ μαινομένην κατέ στειλε την θάλατταν της ηδονής , καϊ έν άγρίοις κΰμαβιν ίπλευβε μετά γαλήνης , καϊ ταραττομε'νου τοϋ ϋ πελάγους &% ουρίας έφέρετο, και μέοΌν εβτώς της φνβικής καμίνου δίκην πηλού τους άνθρακας αυτής χατεπάτηβεν. [οΰτως] οΰ μόνον πυρός καϊ βελών αλλά καϊ πτερών γυμνώΰας τον έρωτα πραότητος καϊ ΰωφροβύνης ηκεν εις το ακροτατον. 20 2 Έρωτιώντας καϊ περιέργους οφθαλμούς ουκ έπέβαλλον άλλοτρίοις χάλλεβι , μέχρι καϊ ψιλής θέας το *φίλον ΰυντηρήδαντες. 3

. . ρον έχει καϊ κόρον τού ΰώφρονος τα φιλή ματα. 2ό Ούχ ο Αιόν. 2, 15. ή μάκαρ 5, 16. χαίρειν 5, 14. ως ήμερα 5, 13. ταμιεΐον 5, 19. άνθρώποιβι 5, 119. άνήρ 5, 120. τα αυτά 5, 136. χρημάτων 5, 118. τι ΰωφςοβννης »«1 γάμου βεμνοϋ. Ροκί δβηίβηίϊαβ β βαοηβ 1ΗΙβΓΪβ βί 88. Ρ&ΙΗΙ>ιιβ ΙββίίιΐΓ, ηιιΐΐο &υοίθΓΪ8 ηοπιΐηβ Βρρθ8ΐίο, πιςΐ σωφςοοννης. 8ΑΕΤΙϋ8. ρ ψίλον] ψιλον πνβ. 8ΤΟΒ. ΓΙ,ΟΚ. IV.

12


178

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ8Ι

[ρ. 117] ίέ 5, 128. Ιβήρων 5, 121. κρίτονοι 5, 50. παρδανείς 5, 51. σωφρόνων 5, 122. Μενέδημος 5, 123. οίίτω γαρ 5, 74. ε'ν βυμποβίω 5, 75. κν ηδονή 5, 76. τ?ίονήνδ,ΊΤ. δίκαιος 5, 78. 3ταζρό§ 5, 44. τρώτεξαν 5, 38. σωφροσύνη 5, 49. πρώτον 5, 79. κακόν 5, 80. δεΐά 5, 81. προς τον 5, 43. ο αύτος 5, 35. ό αυτός ΐλεγε 5, 37. ή αυτάρκεια 5, 37. Σωκράτης 5, 33. Ευρι πίδης 5, 82. ή Φωκ. 5, 47. ^/ίονυσίθ? 5, 46. δεινον 5, 41. . . ωμ,νι ψυχής 5, 4. προτρεπομένων 5, 36. θε'λων (Γελων) 5, 83. Δημήτριος 5, 59. όθεν 5, 60. 10 ακβο; 5, 61. εν ταυτω, ως 5, 62. ι; 5ε 5, 63. οτι 5,64. ο δ' 5, 65. καϊ η 5, 66. πρέββεις 5,48. ίΓρατι?5 5, 52. [δβφπιηίιΐΓ άβίηύβ βχοθΓρία φΐ&πι ρίππιπ» βχ ΡΙ&ίοιπΒ 8)αηρθ8Ϊο, ΡΜΙββο, ΟΗ&πηίάβ , Οογ^ϊ». αο άβίηάβ ρ. 1191). βχ Αβίί&ηο άβ ίΐηίηιαίίΐηικ , ϊη Ιό ψι&τΐΒ οΙααϋΙιΐΓ οειριιί. 8ΑΕΤΙΙΙ8.] Λόγος κα'. 1 ΠΕΡΙ παρρησίας. 1 Παρρηβία καϊ ανδρεία έΰτϊν όταν τις κινδύνου καϊ θανάτου κατατολμα , καϊ καταφρονή φιλίας καϊ 20 άπεχ&είας υπέρ των δοκούντων 9εώ. * 2 "Ακουε παρ ημών μετά παρρηβίας . . α πολλοί διαβάλλοντες ' νποτον&ορΰζουβιν. 3 . . μη βιωπήβω , τάχ' αν ουκ είς καλόν άπολανβαιμι της παρρηβίας. 25 5 0»ριιί ηονιιπι βηβρΐ§;ΓαρΗηιη , ΓοιΊβ περί παρρησίας *αΙ πώς δυνατόν εϋπαρρησίαστΰν τίνα γενία&αι. ΡοβΙ ββηίβηώβ β βηοΓΪβ ΙίΙίβιΊ» βί 88. ΡαίήΙ>ϋ3 ββηϋΐιηΙιΐΓ ίβίαβ ηπΐΐο &υ<:ΙοΓΪ8 ηοηιίιιο αρροβϋο ρ. 121 οϊγοη πιβάίαπι. 8ΑΚΤΙϋ8. ν νποτον&ορΐξονοιν ιηβ.


0.20. 21

Ε Μ8. Κί,ΟΗ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

179

4 Την προς &εον χαρίζεται παρρηβίαν η φυλακή των προβταγμάτων αυτού. 5 Οι παρρηβιαξόμενοι πλέον η ίλαττον τοϋ προβψνντοξ δόί,αν άλογίβτων πα&ών λαμβάνουβιν, οϊ μεν Όνβτερονβι δειλίας, οϊ δ' ύπερβάλλουβι θ-ραβντητος. 6

Ούτε μάχαιραν άμβλεΐαν οντε παρρηβίαν ατα-

κτον εχειν δει. 7 Λίδον παρρηβίαν τοις εν φρονονβιν, ίνα περί άν άμφιγνοεϊς εχ^ς τους βυνδοκιμαβοντας. 108

Μεγίβτη παρρηβία το μη ι/ομιξ«ν εχειν παρρη

βίαν. 9

Ού χρη βκοπονντα την ιδίαν φβφάλειαν νπο-

βτέλλεβ&αι. Ροδί Ιιιιηο ανί. ΓβρβίτιηίΐΐΓ ίη ιηβ. δβηίβηίϊαβ φι&β ΙδΒπρΓΕ Ιβ^ιιηίπΓ ο. 9, 1 — 13. φΐ»8 Η. 1. ϋβΓΕΓΪ ηοη οραβ βδΐ. 10 "ίΐβπερ των βρνχίων υδάτων τα μεν έν βα&ει κρύπτεται παντελώς , τα δε ... ατενοχωρονμενα και την έκρηζιν νπιβχνείται μεν ταΐς άκοαΐς, μέλλει δ έτι, 20οΰτω καΐ των περί &εοϋ φιλοβοφούντων οϊ μεν πάντΐ] κρύφιον καΐ λαν&άνουβαν ίχουβιν έν έαντοΐς (νβέβειαν , οϊ δε της ώδΐνος εγγύς οοΌι το μεν άαεβες φίν^ουβΊ την δ' εύΰέβειαν ού παρρηβιάξονται, είτε οικονομία τινί χρώμενοι παρά τον λόγον είτε δειλία 2δ προς τούτο καταφεύγουβιν , οϊ δε και δημοβιενονβι τον δηβανρον ού βτέγοντες την ώδΐνα της ενβεβείας, ούδε το μόνοι βώξεβ&αι βωτηρίαν νομίξοντες ει μη και άλλοις το καλόν νπερβλνβειε, με&' ων έγώ ταττοίμην και οϊ τίνες μετ' έμον. 8—13 Μ&χίπιηβ ρ. 74.

12*


180

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ I

11 Ένδεέβτερος εϊ παρρησίας καΐ τον δέοντος αΐβχνντηλότερος. 12 * Εΐπερ ην τι κέρδος εκ της προς τοιούτον αν[ρ.ΐ2ΐΐ)]ίρο; παρρηβίας, ούδενΐ αν αυτός παρεχώρηβα. Πότερα 13, 1. εκ Τημεν. 13, 8. έκ Τηλέφου 13, 10.5 φευ φεϋ 13, 12. έκ Λίκτυος 13, 13. αύτάρ 13, 15. 13

Έ% Αντιγόνης. "Ακουΰον ' οϋ γάρ οί κακώς πεπραγότες βύν ταΐς τΰχαιβι τούς λόγους απώλεσαν. 14

. . χω. Το γάρ πράγμ' αυτό μοι καλώς έχον καλούς παραβχεϋν τούς λόγους δυνήβεται. απλούς 34, 2. οταν γάρ 45, 5.

10

15

Λοΰλου τάδ' εΐπας μη λέγειν ά τις φρονεί (Εογ. Ρηοβη. 392). 1δ έμοί 13, 7.

16

Ουκ εύ λέγειν χρη μη 'πΐ τοις έργοις καλοΐς.

17

Ου γάρ καλόν τόδ', αλλά τη δίκη βαρν.

18 "Οβτις λέγειν μεν εύπρεπώς έπίβταται, τά δ, έργα χείρα των λόγων παρέβχετο. 19

Σοφοκλέους (Οβά. 0οί. 806). Γλώββη βύ δεινός' άνδρα ί' ουδέν' οΐδ' έγώ δίκαιον οΰτις * έ\ άπαντος εύ λέγει. 20

Έλευ&έρα γάρ γλώΰΰα τών έλευ&έρων. ι απ«ρ πι», ββά α Ά ςοΓΓβοΙΟΓβ. ΙίΙΙεΓα α ρ. πι. &1>ε8ΐ. τ I (ξάπαν πχβ.

20


ε. 21

Ε Μ8. ΓΙ,ΟΕ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

181

21

Έλεν&ερία Αιος όλβιον τεκος. όντως 13,2. ουδ' αν 13, 3. η γλώββα 13, 4. Χάρ βεϊ 13, 5. καϊ γαρ 13, 6. πρόχειρον 13, 11.

22 Περί μεγάλων [γάρ] πραγμάτων βκοπουμένοις δ εννουβτάτη ΰΰμβουλος η παρρηαία. 23

Παρρηδίαν δε παντός ώνοΰ χρυΰίου.

24

Ν ικοβτράτον. Λρ οϊβ&' οτι της πενίας οπλον έοτϊν η παρρηΰία ; ταντην εάν τις άπολέβτ], ΙΟτήν άβπίδ' άποβεβληκεν ούτος τον βίον. δώς (αιδώς) 13, 9. 25 Έδ&λοϋ πατρός παϊ, καυτός ων νε'ος ποτε γίώΰϋαν μεν άργόν χείρα δ' α εϊχον έργάτυν' ννν δ' εις £λεγχον έί,ιών ορώ βροτοΐς Ιό την γλώββαν ουχί ταργα πάν&' ηγονμενην (8ορ1ι. ΡΜ1. 96). 26

Άριβτοφάνονς (ΤΗββηη. 536). Την παροιμίαν έπαινώ την παλαιάν ' υπό λί&ω γάρ ϊΟπαντί πον Χχρη μη δάκτ] ρητωρ ά&ρεΐν. όμως 13, 14. Φιλόξενος 13, 16. ονδεν 13, 17. ωβπερ 13, 18. έπει αυτόν 13,19. Συμβούλευε 13,20. ίκ των Άρ. 13, 22. ωβπερ 13, 23. εκ των Λίωνος 25 13, 24. Διογένους 13, 25. 6 αυτός 13, 27. Λιογένης 13, 37. κρεββον 13, 26. οίκηιον 13, 40. Άντιπάτρω 13, 28. Πρεββϋτις 13, 29. Αημοκράτους 13, 30. ΪΛποκράτην 13,31. Λημοβ&ενης 13,32. τα αμαρτήματα χι Ιςγάτην ιΐχον πΐ8.

χ χςήνα τλβ.

.


1 82

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ8 1

13,33. οΰχοντω 13,34. ώβπερ 13,35. Λιονΰΰίος 13, 36. ψήβαντος 13, 39. Λάχαινα 13, 42. η παρρηβία 13, 44. ίχ&ρος 13, 45. της παρρηβίας 13, 46. οντε 13, 47. οί!τε ίχ 13, 48. &ίπι> 13, 49. έλεγχος 13, 50. συ/ρεί/ίί• 13, 21. Τιμό&εος 13, 38. Έκ τονό π. ψ. 13,43. [ρ. 122•)]

[Λόγος κβ'.]

Ο&ριιί αηβρψταρηιιιη, ίη <}αο ραιισα βχ βειογη, δοπρίιίΓα βί βχ Αβίίαηο ί&ηίππι «Ιβ β,ηίπιαίιβιιβ ΗαΙιβηΐιΐΓ. 8ΑΚΤΙϋ8. 10 [Ρ. ΐ23ΐ>]

[Λόγος χγ'.]

Αΐίικί ίίβιη &ηβρί£Γ3,ρηιιιη , ίοΓίβ περί μαντενμάτων , ίη φΐο , ρΓ&βίβΓ Ιοοα υ&τ'ιά άϊνϊηαππη ΒοπρίιιΓ&ηιιη βί Ιοη^ϊβΒΪιτι» βχοβΓρί» βχ Αβίί&ηο αί δΐιρπι, ηαΐΐιιβ αΐΐτχδ ββπρίοΓ οοοαιτίί. δΑΚΤΙϋδ. 13 [ρ- 1251.]

[Λόγος κδ'.]

Ο&ριιί αΐίικί, ίοΓίβ περί παρα&ήχης, ίη φΐο ρΓαβίβΓ ραιιβίΐ βχ βαβπβ 1ϊΐί.βΓΪ8 Ρηίΐοηβ βί Αβίί&ηο Η»60 ίαηίιιπι άαο ΙΐΕΟβηίιιι• : Πιτταχός έφη 9, 34. Πιαίδαις 44, 41 ρ. 225. Ηίο άβΒπιίί 8βοιιη(ΐ3, ΒβηίβηίίαΓαπι οοΐΐββίίο. Τθγίία, βιιΐ ρταβηιίίίίίιΐΓ οορίοδίΒδίπιιΐδ ίηιϊβχ ίίίυίοπιιη, ϊηοϊρΐί 3- ρ. 126. ΡηοΓα β&ρρ. XI ηιιΐΐαβ βχηΛβηΙ δοπρίοπαιη ρΓοίαηοηιηι δβηίοηίία,δ. 8ΑΚΤΙϋ8.

20


Ρ- Π 0. 12

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ΠΑΜΑ80.

183

ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Β'. I Λόγος ιβ'. 9 ΠΕΡΙ ΑΓΝΩΜΟΝΟΤΝΤ&Ν ΚΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΟΤΝΤίϊΝ. [ρ. 1431>) Ροδί ββηίβηϋαβ βοπρίιΐΓ&Θ βαηοίαβ 88. Βαβϋϋ Απι5ρΗϊ1οο1ιΐΐ 01ι^8θ8ίοιηϊ εί Τ1ιααπΐ£ΐίτΐΓ§ί Ιιαβο ΗαΙ»βΙ: δΑΚΤΙϋδ. Ετέρων. 1 Εννοια μϊν μητηρ ευταξίας, άγνωμοβΰνη δε λΰβις τάξεως. 10 2 Ουδενός των άλλων άδικονντων ίλαττον εις μΐβος άχαριβτία. ίβτι δ\ άχάριβτος ου ζ μόνον ος εν χα&ών δρα χακώς η λέγει, αλλά και ό βιωπών καΙίΡ·Ηί] άποχρνπτων τάς χάριτας' η γάρ ον βυνιεϊς άναί6&ητός έβτιν, η βυνιεϊς επιληβμων ών £πρεπεν εις 15 άπαντα μεμνηβ&αι τον χρόνον. 3 "Αν&ρωπος επιλήβμων ενεργεβίας πί&ος τετρημένος διαρρέων τάς χάριτας. 4 Άλγεινόν τφ πεποιηκότι καλώς η τοϋ πεπον&ότος άμνημοβννη. 20 5 Βοη&ών άπορεϊν άνάγκη τους χάριτος τίνος επιληβμονας. 6 Αεινον μη άμείβεβ&αι πειράα&αι τους ενεργέτας εΐ χαΐ μη πράγμαβιν άλλοις, εϋχαριατίαις γοϋν ϊ βιιβρϊεοΓ ββββ υΐΐίπιιιιη οβριιί Εο1ο§3ηιπι ΕίΚϊοβηιπι , βίνβ πιοϊ Βνχαοιβτίας, αρικί Ρ&οΙιαιη. ζ μόνος πι».


] 84

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤ18 Π

ταϊς δια λόγων τοϋτο γάρ η παντελώς άγνώμονο; η άναιβ&ήτου καϊ ανοήτον. 7 Αϊ χάριτες άμείβειν των πονηρών τάς γνωμας ου δύνανται. 8 Άχαριβτηοας αΚιβτότερος έφάνη τών Ναυπλίου 5 λιμένων. 9 "Ομηρα δεδωκώς φιλίας άπιβτότερος καϊ τών λεόντων έγένετο. 10 "Αγονοι χαρίτων εΐβϊ καϊ φιλοτιμιών επιλήσμο νες, ων ευ πά•9•οιεν έκλαν&ανόμενοι μετά την χρείαν. 10 11

Μενάνδρου. Άχάριβτος άνθρωπος μη νομιζέβ&ω φίλος ' μηδ' αυ πονηρός κατεχέτω χρηβτον τόπον. 12

Σοφοκλέους Οιδίποδος (Ύγτ.611). Φίλον γαρ έβ&λόν έκβαλεΐν ί'δον λέγω καϊ τον παρ' αυτόν βίοτον, όν πλεΐβτον φιλεί.

15

13

Τοϋ αυτόν Αϊαντος (522). Χάρις χάριν γάρ ίΰτιν η τίκτουβ αεί. ότου ί' άπορρεΐ μνηβτις ευ πεπον&ότος, ουκ αν "ρ/ι/οί.τ' £9• ουτο<? ευγενής άνηρ.

14

20

* Χάρις διαρρεί καϊ προδονβ άλίΰκεται (Λ. 1267).

15

Αναί,ανδ ρίδον. Ουχί παρά πολλοίς η χάρις τίκτει χάριν.

16

Σοφοκλέους. Αμνήμονος γάρ ανδρός όλλυται χάρις.

α γίνοιτί&' πιβ. 6 #άρι?] ΑηΕχαηίπίί ίπΙ)ΐπί πι», ίϊββίη. ββς. βορΗοοϋ, η. 16 ΤΙίβοοήίο, η. 17 Μεη&η(1ι•ο.

25


I. 12 17

Ε Μ8. ΪΧΟΚ. 10ΑΝ. ΌΑΜΑ80.

185

Θεόκριτου (ό, 38). Θρέψαι λνκιδείς, &ρέψαι κύνας ως τε φάγονται.

18

Μενάνδρον. ΟνχΙ την αντην έ'χει 5 διάνοιαν αϊτών εις εκαβτος καΙ λαβών. 19

Τον αντον. 'ΛεΙ δ' 6 0ω&είς έβτιν άχάριβτον φύΰει. "Λμ' ηλέηται και τέ&νηκεν η χάρις, ψ δεόμενος τότ ά&άνατον εζειν έ'φη. 1030 Ενριπίδον β Πελιάβιν. Έν τοΐβι μεν δεινοΐβιν ώς φίλοι φίλων, οταν δε πράζωβ' εν διω&οννται χάριν, αυτοί δι αντονς εντνχεϊν ηγούμενοι. , ] 21

15

Φιλημονος. "Οταν τις ημών άμέριμνον έχη βίον, ουκ επικαλείται την τύχην ενδαιμονών ' ίπην δε λύπαις περιπέβη καΙ πράγμαβιν, εν&νς προβάπτει τη τύχη την αΐτίαν.

22 Θεόγνιδος (955). Ί&Λειλονς εν έρδοντι ά δύω κακά' των τε γαρ αντον χηρώβεαι κτεάνων καΙ χάρις ονδεμία. 23 Διογένης έρωτη&εις τί τάχιβτα γηράβκει παρ' αν&ρώποις εϊπε "χάρις." 24 25

Αιλιανού (VII. IX, 18). Θεμιβτοκλης 6 Νεοκλέονς εαντον είκαζε ταΐς δρνβί, λέγων οτι καϊ έκείνας νπέρχονται οί άν&ρωποι καΙ δέονται αντών, εΐ νει, βτέγην την έκτων κλάδων ο Πιλειάαιν πιβ.

ά δνο πιβ.


186

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ II

πο&οϋντες' όταν δε ούβης ευδίας 'παρίωβι, τίλλουβιν αντάς καΐ περικνχλονοΊ ' καΐ αντός ούν ελεγεν υπό τον δήμου τα αντά πάβχειν. 25

Έκ της περί φιλίας έπιβτολής. 'Ω,ς με'ντοι λαμπρόν εβτιν εν ποιεΐν , όντως άμει- 5 πτέον, ίνα μη μόνον αχαριστίας οφλη τις δίκην, άλλα καϊ βλάβονς κοινού των εν πειβομένων εις αυτούς έτερων ανακοπή προς ενεργεβίαν. 26

Ίαμβλίχον Σωπάτρω. Φενκτή μεν ονν έΰτϊν η άχαριβτία δι' ίαυτην'ΙΟ * αχ%•ε0&είη $' αν τις προς αυτήν δικαιότερον, επειδή κωλύει τάγα&ον προΐέναι καϊ εκφαίνεβ&αι , την τε χωράν αυτών παντελώς ανατρέπει, καϊ χαταχλείει πως εις βτενόν τας ίξ,ω διαφαινομένας των καλών ενεργεβίας, άποβτερεΐ δε και το κοινον της [9•είας]Ιο βοη&είας πάβης ' δια ττοΰτο έΰτϊ πάνδεινον ' παντϊ δ' άνδρϊ παρακελεύομαι ενα λόγον όρ&όν κατέχειν ευ εργεσιών μετά φιλίας, δεύτερον ευχαρίστως τας ενεργεβίας παραλαμβάνειν καϊ προκαλεΐα&αι τας μείζονας ενποιίας δια της ευχαριστίας. 20 27 Θεμιστοκλής , διαβαλλόντων αυτόν έπ' έχχληαίας τινών ώς εις Ι'ι>α τους πολλούς ηδέως ακούοντας, "κοπιάν" έ*φη " μοι δοκείτε, άνδρες Ά&ηναΐοι , ευερ γετούμενοι." κόπος γαρ ως αλη&ώς ευεργεσίας χά ρος, δι όν συμβαίνει κοινότητος έπι&υμεΐν. 2ό 28

Έχ τών 'Τψαίου ύπο&ηκών περί τον εύεργετεΐν. Ονδένα μισήσεις ως άχάριστον, εαν ως άλη&ώς ε παςιαβι πιβ.

/ άχ&ιαϋ-ίίη] αχ. . . &ιίη ηιβ.


ε. 12

Ε Μ8. ΪΧΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑΒΟ.

187

%«ρίζη· Τονς μηδεμίαν ων άν εν πά%ωβιν ύπο βού χάριν έκτίνοντας άλλοι, λεγετωβαν άχαρίβτονς , βν δ' ανόητους, οτι τον καλλίβτον των άγα&ών ον βννι&ΰιν. 529 Είκότως οΐ νομο&έται μόνης άχαριβτίας δίκας ονχ ορίξουβιν , ώς τον μεν εν ποιούντος την μεγίβτην άμοιβην εν οϊς έ'τνχεν εν ποιών άπειληφότος , τον δε άχαρίβτον την αξίαν τίνοντος δίκην εν φ λανθάνει τω μεγίδτω κακώ βννεχόμενος άχαριβτία. 1030

Απολλώνιος Ήρωδιανω. Μη φεύγε δια τονς άβημάντονς χρήβιμος εϊναι τοις άγα&οΐς' Ικανοί γαρ οντοι καϊ τάς ύπερ έκείνων[ρΛΜ\>] χάριτας άποδούναι. 31

Ιό

Απολλώνιος Νονμηνίω. Ον παρά πολλοίς η χάρις τίκτει χάριν.

32

Ξενοφώντος Κνρον παιδεία (I, 2, 7). δικάζονται δε ούχ ηκιβτα άχαριβτίας' καϊ ον άν γνώβιν δννάμενον μϊν χάριν άποδονναι μη αποδί δοντα δέ, κολάξονβι τούτον ίβχνρώς' οΐονται γάρ τονς 20 άχαρίβτονς και περϊ &εονς αν μάλιβτα αμελώς ίχειν καϊ περί πατρίδα καϊ περί γονέας καϊ περί φίλους ' επεβ&αι δε δοκεΐ μάλιβτα τη άχαριβτία άναιβχνντία, καϊ γάρ αΐιτη δοκεΐ είναι μεγίβτη έπι πάντα τά αΐβχρά ηγεμών. 25 33

Σωκράτους. Άχάριβτον ενεργετεΐν καϊ 'νεκρόν μνρίξειν ίν ΐβω κείται.

34

Τον αντού. Ταντόν έβτιν οφιν έκτρέφειν και πονηρόν ενεργε$0 τείν ' ούδετερον γάρ η χάρις εννοιαν γεννά.


188

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤ15 II

35

Φιλιβτ ίωνος. Τη γή δανείζειν κρεΐττόν έβτιν η βροτοΐς, ήτις τοχονς δίδωβι μη λνπονμένη. δβφπιηίιΐΓ ο&ρίΐα άιιο (XIII. XIV.) βϊηβ Ιοοΐβ ρΓοίαηοπιπι. 5 Λόγος ιγ'. [ρ. 115]

3 ΠΕΡΙ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

1

Ενριπίδον Εκάβη (600). "Εχει γέ τοί τι χαϊ το ΰρεφ&ήναι καλώς δίδαζιν έβ&λον' τοΰτο ό*' ην τις εν μά&τ], οΐδεν τό γ' αίΰχρόν χανόνι τον καλόν μα&ών.

10

2

Τον αντον. Παις ων φνλάττον πραγμάτων αΐβχρών απο " ως ην τραφη τις μη χαχώς , αίβχννεται ανηρ γενόμενος αίαχρά δράνΧ' νέος δ' δταν χόλλ έζαμάρτ-η , την άμαρτίαν έχει εις γήρας αντοϊς τοις τρόποιβιν εμφντον. 3 Τον αντον ΚΊχετίδων (911).

15

Το γαρ τραφηναι μη καλώς αΙδώ φέρει ' αίβχννεται γαρ τάγά%•' άβκήβας ανηρ κακός κεκληβ&αι πας τις ' η δ' ενανδρία διδακτόν, εΐπερ καϊ βρέφη διδάβκεται λέγειν τ ακονειν &' ων μά&ηοΊς έν λόγω ' α δ' αν μά&η τις ταντα βώξεβ&αι φιλεϊ είς γήρας ' οντω παΐδας εν παιδεύετε. 4

20

25

Τον αντον Πελιάβιν. Ο γαρ %ννών κακός μεν ην τνχη γένος,

§• βυρρΙβαίιΐΓ Μηο ο. 31 Εοΐαςαπιπι βΙΙιϊοΜ-απ» χετίδ. πιβ. βί η. 4 ΠεΙειάοιν.

Λ οΐ-


0. 12. 15

Ε Μ8. ΓΙ,ΟΕ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

189

τοιοιλΐάί τους ξύνοντας εκπαιδεύεται, χρηβτούς δ' 6 χρηΰτός ' αλλά τας ομιλίας έΰ&λάς διώκειν, ω νέοι, βπουδάζετε. δ

Σοφοκλέους. Έπει πεπρακται παν το τον &εοΰ καλώς, χωρώμεν ηδη, παίδες, εις τα των βοφών διδαΰκαλεΐα μουβικης. παίδενμα γαρ προβλαμβάνειν δει καΐ κα&' ημεραν αεί, εως αν β'ξ^ 5 μαν&άνειν βελτίονα. 10 παις δ' ούν κακόν μεν δράν τι προΐκ' ' έπίΰταται, αυτός παρ' αντον μαν&άνων άνευ πόνον ' *τά χρηβτά δ' ονδ' αν τον διδάβκαλον λάβγι, εμνημόνενΰεν, αλλά κέκτηται μόλις. ταντ' ονν ι φνλαζώμεβ&α , και μοχ&ητε'ον, 5

1δ ω παίδες, ώς αν μητ' απαίδευτων βροτών δοκώμεν είναι , κάποδημοΰντος πατρός. . . 6

Έμπεδοκλέονς. Άλλ' 'άγε μν&ων κλν&ι, μά&ηβις γαρ φρενας ανξει.

207

Σοφοκλεονς ΑΙαντος (964). 01 γάρ κακοί γνώμαιβι ταγα&όν χεροΐν έχοντες ουκ ϊΰαοΊ πριν τις έκβάλτ]. 8

Εύριπίδον Ιππολύτου (916). 'ιΩ πόλλ' άμαρτάνοντες αν&ρωποι μάτην, 25 τι δη τεχναις μεν μνρίαις διδάβκετε, και πάντα μηχανάα&ε κάξενράβκετε, ?ν δ' ουκ έπίβταο&' ονδ' έ&ηράβαβ&έ πω, "φρονεΐν διδάβκειν οϊβιν ονκ έ'νεβτι νους. » £πίαταα&αι πιβ. Λ την — διδακτον πιβ. μί'άα πιβ. πι φςοντείν πιβ.

[ρ.ι«ΐ] Ι φνλαζιό-


190

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΉ8 II

9

Άντιφάνους. Το γαρ πεπαιδεΰβ&αι, μόνον αν τις τοϋτ' εχη, άλη&ές έβτι και το αδικημάτων μη λαμβάνειν τάς αξίας τιμωρίας, έλεεΐν δε πάντως. 10

',

Παροιμία. Μελέτη χρονκί&εΐα είς φΰοιν κα&ίΰταται.

11

Άλέξιδος. «?■ £1 παΐ, μέγιβτος έ'ρανός έβτί μοι το β\ &ρέψαι κατά τρόπον ' ον γαρ αυτός άπέλαβον παρά τον πατρός, δει τούτον άποδονναί με ΰοί. 12

13

'Λριβτοφάνους Νεφελών (961). Λέξω τοίννν την άρχαίαν παιδείαν ως " διέκειτο. Μενάνδρου.

[Μαν&άνειν '] ότου δ' αν έ'ργου τύγχανες άπειρος ων, το πυν&άνεδ&αι των κατειδότων καλόν. 14

15

Ευριπίδου 'Ρηΰω (206). Σοψοϋ παρ ανδρός χρη βοφόν τι μαν&άνειν.

15

Μενάνδρου. Πολύ κρεΐττον εβτιν 'έν καλώς μεμα&ηκέναι η πολλά φανλως περιβεβληβ&αι πράγματα. 16

10

20

Σοφοκλέους " Φ ϋ•ι ω τ ί δ ω ν.

Νέος πέφυκας ' πολλά καΐ μα&εΐν βε δει, και πόλλ' άκοϋβαι και διδάβκεβ%αι μακράν. η διέκειτο] ΡΙογ» Ιια6οΙ πιβ. ΡΙογ. ςη&β ηοη βχβοπρβίΐ 8»γ9 Ιϊιιβ. ο φοιωτ ηιβ.

5


ε. Μ

Ε Μ8. ΓΙ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδϋ.

16*

Αεί τι βούλον χρηβιμον προβμαν&άνειν.

191

17

Φιλημονος. Ήκουβα τούτων αυτός , ούδε φύεται, αντόματον άν%•ρώποιβιν , ω βέλτιβτε , νους, όωβπερ έν αγρφ Ρ&ύμος' έκ δε τον λέγειν τι και ετέρων ακούειν και &εωρηβαι κατά μικρόν αεί, φαβί, φύονται φρένες. 18

Μενάνδ ρον. "Οταν λέγης μεν πολλά, μαν&άνης δε μη, 10 το βόν διδάζας τούμόν ονκ εΐβει μα&ών. 19

Τοϋ αυτού Καρχηδονίφ. "Εργον έκ πολλού χρόνου άνοιαν ημέρα μεταβτηβαι μια. 20 15

Τοϋ αυτού Φιλαδέλφοις. Ου ράδιον άνοιαν έν μικρώ μεταβτηβαι χρόνω. 21

Ευριπίδου Μελεόγρω. 9Έκ γαρ πατρός καΐ μητρός ο(ϊτί£ εκπονεί βκληράς δίαιτας, οι γόνοι βελτίονες. 20 22 Ξενοκράτης νέον φιλοβοφεΐν βουλόμενον ηρετο εΐ γεγεωμέτρηκε' τού δ' άποφήβαντος, αλλ ει ηβτρονόμηκε ' καΐ τοΰτο άπειπόντος , αλλ ει τα των ποιητών άνέγνωκεν ο δε και τούτο εζαρνος ην' άλ λως δ\ ει γράμματα οΐδεν ' [ούδε] ταύτα £φη εκείνος 25 εΐδέναι. ' πόκος τοίνυν" είπεν ο Ξενοκράτης νπο γναφέως ού πλυνεται. ρ 9ΰμ,ιθί • Ιίγιιν τι καΙ πιβ.

? ε*] ε& πιβ.

[ρ• 1461


192

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΗΤΙ8 II

23

Αίβχίνου βωκρατικού. Οντός έδτι Μιλτιάδης ό Στηβαγόρον , ος παις μεν ών ηβκει ολύμπια καΐ κρείββων ην τους πόνους πόνων η παιδοτρίβης έπιτάοβων' έκεΖ δε μείζους παίδας αυτού καϊ πρεΰβυτέρους Τκατεμαχέΰατο, καϊό αγωνιζόμενος ΰπερ τοϋ δτεφάνου άκων νπό τού παιίοτ()^3ου έζήχ&η. έ'τι δε επίτροποι αυτού έγένοντο ούτε τάς αυτάς ηλικίας Εχοντες ούτε τους αυτούς τρό πους, καϊ τούτων απάντων ην κατήκοος. παιδαγω γός αύτώ ήκολού&ει ού πάνυ * όπουδαΐος , καϊ τούτω 10 ούδεν πώποτε ηναντιώ&η. ταύτα μεν παιδί όντι αύτώ έπιτετήδευται ' έπει δε μειράκιον ηρχετο γίγνεβ&αι, βιωπάν καλόν ηγηβατο είναι, βεβιώπηται αυτω μάλλον η τοις χαλκοΐς άνδριάβι. τού δώματος αυτω καλόν έδόκει είναι έπιμελεΐβ&αι , ίπιμεμέληται τον- 15 του, ''ώΰτ' έτι καϊ νύν των ήλικιωτών άριβτα έχει τό ϋωμα. 24

Εύριπίδον. Χορικού. "Οΰτις νέος ών μουβών αμελεί, τόν τε παρελ&όντ άπόλωλε χρόνον καϊ τόν μέλλοντα τέ&νηκε.

20

25

Φύβιν έχειν άριβτόν έβτι, δεύτερον δε [μανΟ-άνειν}.

26

Πλάτωνος νόμων ξ'. Αγνοείται παρά τοις πάΰιν ολίγου τό ΛοΓον κ. τ. λ. 25

27 Κράντωρ έλεγε μήτε δύναβ&αί τίνα τα μεγάλα προ των μικρών μυη&ήναι , μήτ' ουν έπϊ φιλοβοφίαν έλ&ε!ν πρίν εν τοις έγκυκλίοις διαπονη&ήναι. γ ■Λατίμ,αχεΰατο ιηβ.

« οπαιδαΐος πΐ8.

ί ωβτί τι πιβ.


0. 13

Ε Μ8. ΙΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑβϋ.

193

23 Αρκεβίλαος ορών τίνα νεανίΰκον φιλοσόφων λό γων χαταχονοντα πριν παιδεν&ήναι, "ον δει τονς της Αημητρος" Ιφη "καρπούς καλλίστους καϊ,τροφιμωτάτους οντάς εν&νς ίκ γενετής τοις παιβίν αρμο ί ζειν, το δε γάλα των τιτ&ών." 29 Αημοσ%ένης 6 ρήτωρ ιφη την μεν. ρίζαν της παιδείας είναι πικράν , τονς δε καρπούς γλυκείς. 30 Αριβτοτέλης ο περιπατητικός έρωτη&εϊς νπό τινος τί μάλιβτα δει αΟκεΐν τονς νε'ονς , είπε παιδείαν. 1031

Θεοφράστου. Αναγκαιότατη δ' ίπι γυναικών η των γραμμάτων δοχεΐ παίδενβις είναι καϊ αυτή μέχρι χρησίμον προς οίκονομίαν ' το δε έ%ακριβονμενον έπϊ πλέον αργότε ρος τε ποιεί προς τάλλα κα\ λάλονς καϊ περιέργους.

1532

Ίαμβλίχον εκ τον περί ψνχής. Η γαρ σννακολον&ονσα παντι τω βονλήματι τοΰ διδάοκοντος τών μαν&ανόντων, αυτ πασών εβτι μουσιχωτάτη τε και άρίβτη ακρόαοις.

33 ,Αντισθένης 6 σωκρατικός φιλόσοφος έρωτη&εϊς 20 νπό τίνος ποίος βτέφανος κάλλιστος έοτιν , είπεν ο από παιδείας." 34 "Ό αυτός ερωτηθείς τί άναγκαιότατον εί'η μά θημα, "το άπομα&είν" είπε "τα κακά." 35 *'Αριστοτέλης εφη την παιδείαν εύτυχοϋσι μεν Ίάκόβμον είναι, πταίααβι δε καταφνγήν έλεν&έριον. 36

Πλάτωνος (Ιβ££. ρ. 728ο). Ψυχής άν&ρώπω κτήμα ουκ Ιβτιν ευφυέστερον εις

ν νΜβ Μαχϊπιιιιη ρ. 208 8ΤΟΒ. γι,οκ. IV.

* Υΐάβ Μαχϊπιυιη ρ. 207, 39. 13


194

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΛΚΤΙδ II

τό φυγείν μεν τό κακόν, Ιχνεύύαι δε καϊ ελείν τά πάντων αριβτα καϊ ελόντα αν κοινή ί,ννοικεϊν τον έπίλοιπον βίον. 37

Τον αν τον (Μβηβχ. ρ. 246). Πάδα έπιδτήμη χωριζόμενη δικαιοβννης καϊ τήςϊ> άλλης αρετής πανουργία άλλ' ου βοφία φαίνεται. 38

Αιλιανού. Σωκράτης ο γενναίος ητιάτο των ν πάτερων έκείνονς , οδοί (μη) παιδεύβαντες αντών τους νίεΐς, είτα άποροΰμενοι ηγον έπϊ τάς αρχάς τονς νεανίβκους και 10 ίκρινον αυτούς άχαριδτίας, ότι ον τρέφονται ύπ αυ τών είπε γαρ αδύνατον ά%ιοϋν τους πατέρας, μη γάρ οίους τε είναι τονς μη μα&όντας τά δίκαια ποιεϊν αυτά. 39

Αντιφώντος. 15 Πρώτον, οϊμαι, των έν άν&ρώποις έΰτϊ παίδευβις' οταν γάρ τις πράγματος κάν οτονοϋν την αρ χήν όρ&ώς Ζ ποιηβηται, εικός χαΐ την τελευτην ορ&ώς γίγνεβ&αι ' χαΐ γάρ τη γη οϊον αν τις το βπε'ρμα έναρόβη, τοιαύτα και τά ίκφορα δει προβδοκάν , καϊ ίν 20 νεω βώματι οταν τις την παίδευβιν γενναίαν έναρόβη , ζη τούτο καϊ δάλλει διά παντός τοϋ βίου , κάϊ αυτό ούτε ομβρος ούτε ανομβρία άφαιρεϊται. 40

Τοϋ αυτού. Αναρχίας 5' ούδΐν κάκιον άν%·ρώποις' ταύτα γι- 25 νώβκοντες οΐ πρόβ&εν άνθρωποι από της πρώτης εΐ9·ιζον τους παΐδας αρχεβ&αι καϊ τό κελευόμενον ποιεϊν, ίνα μη έζανδρούμενοι είς μεγάλην μεταβολην Ιόντες έκπλήβΰοιντο. $ πατ(/ών η\Β. ποϊ ταοχ οία. μη.

ζ ποιήαιται πιβ.


ε• »

!

Ε Μ8. ΙΊ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

195

41 Οΐω τις αν το πλείβτον της ημέρας βυνή, τοιού τον ανάγκη γενέβ&αι καΐ αυτόν τους τρόπους. 42

Πλάτωνος πολιτείας ζ' (ρ. 5371)). Κόποι χαΐ ύπνοι μα&ήμααι πολέμιοι.

543

Έν ταυτω (ρ. 537ο). "Τάτε χύδην μα&ήματα έν τη παιδεία γενόμενα^ΛΚ^ τούτοις βυνακτέον είς όψιν οικειότητας τε αλλήλων τών μα&ηματων χαϊ της τον 'όντος φνβεως.

44

10

Σωκράτους. ΠανήγυρΙς έΰτι ψυχής η παιδεία ' πολλά γάρ έβτιν έν αυτή ψυχής θεάματα καΐ άκούβματα. 45

Τοϋ αυτού. Τοίς μεν ΰταδιοδρομούβιν επί τω τέρματι το βραβεΐον τής νίκης, το?5 ί£ φιλοπονήβαβιν έπι τού γή15 9»5 το πρωτεϊον τής φρονήβεως απόκειται. 46

Τού αυτού. Οντος Ιδων πλούβιον άπαίδευτον ίφη "ιδού κα.1 το χρνβούν άνδράαοδον."

47 20

Άριβτοτέλονς. "Ούτος έρωτη&εϊς τι τών ζωών χάλλιβτον ίφη αν&ρωπος την ψυχήν παιδεία χεκοβμημένοςΓ

48 Ο αυτός ονειδιζόμενος υπό τίνος οτι βαρβαρίζει Ιφη έγώ μεν τω λόγω , ύμεΐς 61 τω τρόπω." 49 Ου μικρόν ωφελεί το τα βέλτιβτα άκοΰειν υμάς 2ϊ <5ννε&ίζειν. α τοτί πΐ8. δ Μαχίιηαβ ρ. 207, 54. ά ΛΙαχΐπι. ί1)ϊ<3.

β Μ&χίπι. ίϊ>χ«3.

13*


Ϊ96

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ Π

50

Τον αύτοΰ. "Απαβα φΰβις βελτίων γίνεται παιδείαν προβλαβοϋβα την προβήκουδαν , πολύ δε μάλιβτα οβοις έ\ αρχής εύφνέβτερον των άλλων ίχειν υπήρξε ' τοίζ μεν γαρ αντών πολλω βελτίοβι γίγνεβ&αι , τοις δε 5 χαϊ των άλλων βνμβαίνει διενεγκεΐν. 51

Θουκυδίδου. Κράτιβτον δε είναι ίν τοις άναγκαίοις παιδενεβ&αι. 52

Ευχλείδου. Κ Ούτοι γαρ των άν&ρώπων τα χάλλιβτα μαν&ανονβιν οι τίνες χαϊ τα χάλλιβτα μιμούνται. 53

* Λημώναχτος 'Τψαίου χαϊ Σωκράτους. Τάς μεν πόλεις άνα&ήμαβι , τάς δε ψνχάς μα&ημαβι χοβμεΐν δει. 1: 54 Σωκράτης έρωτη&είς πώς αν τ^ς 'άγοι χαλώζ τους Ιδίους παΐδας, είπε, νέους μεν οντάς παιδενβας, άνδρας δε γενομένους διδάζας βνμπεριφέρι6%-αι τοίς άποβαίνουβι, χαι την οΰσι'αν διανείμαζ αΰτοίς, ίνα μή δια τοϋτο εχ&ροί γένωνται. -' 55

Ιβοχράτους προς Λημόν ιχον (ρ. 4ε). Τα μεν γαρ βώματα τοις βυμμέτροις πόνοις, η δ( ψυχή τοις βπουδαίοις λόγοις αυζεβ&αι πέφυχε. 56

Δημοκρίτου. Πάντων κάκιβτον ή εύπετείη παιδεΰβαι την νεο- -• τητα ' αυτή γάρ έβτι ή τίκτει τάς ήδονάς ταύτας έ* των η χαχότης γίνεται. ΐ Λημόνακτοξ πιβ•


ε. 13

Ε Μ8, ΪΧ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

1 97

57

Τον αντον. ι Εξωτικός μη πονέειν παίδες άνιέντες οντε γράμ ματα άν μά&οιεν οντε μονβικην οντε άγωνίην, ονδ' όπερ μάλιΰτα την άρετην βννέχει, το αΐδεεβ&αι' 5 μάλα γαρ εκ τοντων φιλέει γίνεβ&αι η αιδώς. 58

Τον αντον. Ή παιδεία εντνχονβι μεν έβτι κάΰμος, άτνχονοΊ <$£ καταφύγιον.

59

Τον αντον. Κρέόβων επ άρετην φανεεται προτροπή χρώμενος χαΐ λόγον πει&οΐ ηπερ νόμω καϊ άνάγκη. λά&ρΐ] μεν γαρ άμαρτέειν εΙκός τον είργμένον άδικίης νπό νό μου, τον δε ές το δέον ηγμενον πει&οϊ ονκ εικός οντε λάδρη οντε φανερώς ερδειν τι πλημμελές, διόπερ Ιάβυνεβι τε καϊ έπιΰτημτι όρ&οπρηγέων τις ανδρήιος άμα και εν&νγνωμος γίνεται. 10

60

Πλάτωνος έκ τον Θεάγονς (ρ. 121 ΐηίί.). Πάντα τά φντά κινδυνεύει τον αντον τρόπον χ. τ. λ. ΡΙιιγ» ηοη άεάϊΐ 8βΓΐία8.

2061

Λιογένονς. "Οταν άλλον τινός φροντίζης, τότ αμελείς δαύ του.

62 Πλάτων παρεκελενετο τοις μα&ηταΐς τρία ταντα Ιχειν, έν μεν τή γνώμτ] βωφροβννην, επί δε της Ίόγλώττης ΰιγην, έπϊ δε των οφ&αλμών αιδώ. 63 Κλεάν&ης εταίρου άπιεναι μέλλοντος και έρωτώντος πώς άν ηκιβτα άμαρτάνοι, εϊπεν ^"εί παρ' εκαΰτα ων πράττεις δοχοίης έμε παρείναι." / εΙ παρ'] ϊί'πίρ πΐ9.


198

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΗΤΙ5 Π

\ 64 Ο αυτός £φη τους απαίδευτους μόντ) τή μορφή των θηρίων διαφέρειν. 65

Δημοκρίτου. Η φύβις χαΐ η διδαχή παραπλήΰιόν έβτι * χαΐ γαρ η διδαχή μεταρρυβμοϊτόν άνθρωπον, μεταρρυΰμοϋβα 5 <$έ φυβιοποιέει. 66

Τοϋ αυτού. Τα μ\ν χαλά χρήματα τοις πόνοις η μάθηΰις έζεργάξεται, τα. δ' αίΰχρά άνευ πόνων αυτόματα χαρπούται ' χα\ γαρ ων οϋχ έ%•έλοντα πολλάκις έξείργει 10 τοιούτον είναι ' οΰτω μεγάλης τε της φυτικής έβτι. 67

Ήρ οδοί ρου. Νέος έν πολυτελεβι βρώμαβι χαϊ ποτοίς έ"τι δε άφροδιοΊοις άνατρεφόμενος λέληθεν εαυτόν εν τω θέρει την χλαΐναν χατατρίβων. 15 68

Άντιβθένους. Δεΐ τους μέλλοντας αγαθούς άνδρας γενήΰεβθαι το μεν βώμα γνμναβίοις άβχεΐν την δε ψυχήν παιδεύβει. , 69 Δημοσθένης Φιλιππιχων (ρ. 173, 22). 20 "Εβτι δ' ούδέποτ' , οΐμαι, δυνατόν μικρά χαϊ ψαϋλα πράττοντας μέγα χαϊ νεανιχόν φρόνημα λα βείν, ωβπερ ούδε λαμπρά χαϊ καλά πράττοντας μι κρόν χαϊ ταπεινόν φρονεϊν. όποια γάρ αν τά επιτη δεύματα των ανθρώπων η, τοιούτον ανάγκη καϊ τό 25 φρόνημα ίχειν. [Ρ.ΐ47]70

Ξενοφώντος. Κράτιΰτον μέν έατιν παρά της εαυτού φύβεως τό αγαθόν διδάβκεβθαι, δεύτερον δε παρά των αλη θώς αγαθών. 30


0. 1ϊ 71

Ε Μ8. ΓΊ,ΟΕ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

199

Δημοκρίτου. , Οντε τέχνη οντε βοφίη έφιχτόν, ην μη μά&Τ] τις.

72

Τον αντον. "Εΰτι χου νέων %ννεβις χαΐ γερόντων άζννεβίη' 5 χρόνος γαρ ον διδάΰχει φρονέειν, άλλ' ώραίη τροφή χαΐ φνΟις. 73

Τοϋ αντον. Ό άντιλογεόμενος χάΐ πολλά 9 λεβχηνενόμενος άφνής ές μά&ηβιν. 10 74 Διογένης άτοπον Ιφηβεν είναι ίπϊ μεν τον λνχνον έπιχεΐν Ελαιον ίνα έπΐ της τραπέζης ορώμεν, οπως δ} τη διάνοια φρονιμωτεροι γενόμενοι χατανοήβομεν τα τω βίω βέλτιΰτα, μηδέν έ%·έλειν αναλίβχειν. Ιό 75 Ό αντος έρωτηϋ-εις τί η γη βαδτάζει βαρύτατου, ιφη " αν&ρωπον άπαίδεντον." 76 Άντιΰ&ένης έρωτη&είς υπό τίνος τί διδάξει τον νίόν, είπεν "εΐ μΙν*&εοϊς μέλλει ΰυμβιονν, φιλόβοφον, εΐ δ% άν%·ρώποις, §ήτορα.' 20 77 Σόλων έπετίμα τινϊ χυβενοντι ' τον δε λέγοντος περί μιχρον παίζειν , "αλλά τό ί&ος ού μιχρόν" ε"φη. 78 'Τπερίδης 6 ρητωρ Ελεγε μη δννα0&αι χαλώς ζην μη μα&όντα χαλά τά έν τω βίω. 79 Σωχράτης έρωτη&εϊς τί έπιϋτημη ; Ιφη "έπιμέ25 Ιεια ψνχής." πό&εν δε μάλιστα χαχοί γίνονται; " έ% αγωγής χαχής χαΐ ομιλίας πονηρών" Ιφη. §· ΙισχηΙιυόμενοί π»8.

75 Μαχίιηυβ ρ. 209, 44.


200

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ II

80 Πλάτων είπε την παιδείαν τοις άν&ρώποις δεύ τερον ήλιον είναι. 81 Ζήνων έρωτη&είς πώς αν τις νέος έλάχιΰτα άμαρτάνοι, "εΐ προ οφθαλμών έχει," έφη "ους μάλιβτα τίμα χαΐ αίβχννεται. 5 82

Έκ της περί φιλίας" έπιΰτολης. Ή παιδεία καν μηδέν έτερον άγα&όν έχη , τό γε βνμφοιτάν αυτήν νυκτός και ημέρας έζω κακίας οΐξ αν η τις αιδώς, κα\ πολλοί βφάς αυτούς καΐ άλλους. 83

Έκ των Άρίβτωνος ομοιωμάτων. 10 Το κΰμινον, φαβί, δεϊ βπείρειν βλαβφημοϋντας, οϋτω γαρ καλόν φΰεβ&αι' και τους νέους χρή παιδεΰειν έπιβκωπτοντας , ούτω γαρ χρηβιμοι έβονται. 84

Πλάτωνος (1β££. VII ρ. 791 1)). Πάβα ψυχή δείμαβι βυνοϋβα έκ νέων μάλλον αν Ιό δια φόβων έ&ίξοιτο γίγνεΰ&αι ' τοΰτο δέ που πάς αν φαίη δειλίας ! άβκηΰιν άλλ' ουκ άνδρίας είναι, τό 5 «Ί εναντίας ανδρίας αν φαΐμεν έκ νέων ευ&υς επιτή δευμα είναι, το νικάν τα προβπίπτοντα ήμΐν δειματά τε καΐ φόβους. 20 85

Έκ των Άριΰτωνύμον τομαριών χαϊ Σωκράτους. Ταΐς μεν πόλεβι τα τείχη , ταΐς δε ψυχαΐς ο ί* παιδείας νους κόβμον και άβφάλειαν παρέχει. 86 Φιλόξενος 6 μουΰικός έρωτη&εις τίμάλιβτα βνν 23 εργεΐ παιδεία, είπε " χρόνος." 87

Διογένης έλεγε την των παίδων άγωγην έοιχεΛ τότε πϊβ.

{ άακηοις πιβ.

ί: Μ&χΐπι. ρ. 207, 43.


Ο. 13

Ε Μ8. ΪΤ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

201

ναι τοις των κεραμέων πλάβμαΰιν' ως γάρ εκείνοι απαλον μεν τον πηλόν οντά όπως 0-έλουθι βχηματίζονΰι καϊ ρυ&μίζουβι , οπτηδέντα δ' ούκέτι δύνανται πλαΰβειν, ούτω καϊ τους εν νεότητι μη διά πόνων 5 παιδαγωγηϋ-εντας , τελείους γενομένους άμεταπλάΰτους γίνεβ&αι. 88 Μόνιμος ο κυνικός φιλόβοφος εφη κρεΐττον εί ναι τυφλόν η απαίδευτον' τον μεν γάρ εις τον βό&ρον τον δ εις το βάρα&ρον ίμπίπτειν. 1089

Έκ των Δίωνος χρειών. Λδηναίοις έρομενοις όπως λώον αύτοΐς γίγνοιτο, εχρηΰεν η Πυ&ία ει το κάλλιβτον εις το δεζιόν ους των παίδων ΙντιΆΐναι βούλοιντο' ο[ δε τρήβαντες ες αυτό χρυδίον εβαλλον, άγνοηΰαντες οτι τον φιλό15 Οοφον λόγον εμηνυβε. 90

Δημοκρίτου. Φαύλων ομιλίη βυνεχης εζιν κακίης δυναέζει.

91

Πλάτωνος νόμων α' (ρ. 6411)). ΕΙ τούτο ούτως έρωτη&εντες εΐπομεν, ως ενός μεν 20 βραχύ τη πάλει γίγνοιτ' αν όφελος. ΡΙιιγβ ηοη βχβοπρβϊΐ δοΓίίϋδ.

92

Διογένους. Ή παιδεία όμοια έβτϊ χρυΰω βτεφάνω ' καϊ γάρ τιμήν £χει καϊ πολυτελειαν. 2593

Ίβοκράτους προς Δημόνικον (ρ. ΙΟβ). Πάντων μεν επιμελού των περί τον βίον, μάλιΰτα δε την βαυτού φρόνηδιν άδκει ' με'γιβτον γαρ ε'ν έλαχίβτω νους άγα&ός εν ανθρώπου ΰωματι. (ρ. 5 β) Ηγού των άκουβάντων πολλά πολλών είναι χρημά


202

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΗΤΙ3 II

των χρείττω ' τα μεν γάρ ταχέως απολείπεται , τα δ\ πάντα τον χρόνον παραμένει" αοφία γάρ μόνη των χτημάτων αθάνατος, (ρ. ]3&) "ίΐβπερ την μέλιββαν όρώμεν έφ' άπαντα μεν τα βλαβτήματα καθιζάνονΟαν, άφ' έχάβτον δϊ τα χρήσιμα λαμβάνονταν $ οντω 5 χρη χαΧ τους παιδείας όρεγομένονς μηδενός μεν απεί ρως έχειν, πανταχόθεν δε τα χρηβιμα ΰνλλέγειν. [ρ.ΐ47ΐ>](ρ. 6 ά) Μάλλον τήρει τάς των λόγων η τάς1 των χρη μάτων παραχαταθηχας. 94

/ίημοχρίτον. 10 Κρέϋβονές είβι αϊ των πεπαιδευμένων ελπίδες η ό των άμαθέων πλούτος. 95

Έχ των 'Λρίβτωνος ομοιωμάτων. Κυβερνήτης μεν ούτε έν μεγάλω πλοίω ούτε έν μιχρώ ναντιάΰει, οι δ' άπειροι εν άμφοϊν' όντως ό 15 μεν πεπαιδευμένος χαϊ έν πλούτω χαΐ έν πενία ου ταράττεται , 6 δ' απαίδευτος έν άμφοΐν. 96 Πν θ α γ ό ρ ο ν (ΡοηΛγι•. βρϊδί. &ά ΜβΓο. ο. 9). Άπαιδενβία πάντων των παθών μητηρ ' το δε πεπαιδενβθαι ονχ έν πολνμαθείας λόγων άναλήψει, ένΊ$ απαλλάξει δ\ των φνΰει παθών θεωρείται. 97 Βίων έλεγε χατά Ήβίοδον τρία γένη είναι μα θητών, χρνβονν άργυροι/ν χαλχονν' χρνβονν μεν το τών διδόντων χαϊ μανθανόντων , άργνρονν δε το των διδόντων χαϊ μη μανθανόντων, χαλχονν δε το 25 τών μανθανόντων μεν ον διδόντων δέ. 98 Σωκράτης παρήνει τοις νέοις πολλάκις έΰοπτρίζεβθαι , χαϊ τονς μϊν ευπρεπείς ομοιον ποιείν τω εΐδει χαϊ τον τρόπον, τονς δε άμόρφονς περιβτέλλειν το δνβειδες τή εντροπία. 30


Ε• »

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδα

2*03

99 Ό αυτός έρωτη&εϊς τι ήδιβτον ίν τω βίω , έφη παιδεία χαϊ αρετή χαϊ Ιατορία των αγνοουμένων." 100 Πιτταχός βυνεβούλευε προς το γήρας εφόδια ζαρατί&εΰ&αι παιδείαν ' ' γηροχομιχωτάτη γαρ αυτή 5 χαϊ ευκόλως ποιούβα ΰποφέρειν τάς τον γήρως δνβχολίας. 101 Σωκράτης Ξενοφώντα νέον όρων ευφυή ήρώτηβεν ει οίδεν οπού τής αγοράς οί Ιχ&νς εΐεν , τον δ είπόντος ναι, έξης ήρετο, τί δε, τα λάχανα; ως δ' 10 είπε χαϊ τούτο χαϊ τ'άλλα , επί χάβιν ήρετο εΐ οίδεν οπού οί καλοί χάγα&οΐ διατρίβουβι' Οιωπώντος δε ίπιπλήζας αυτόν χατέλιπεν, ο ίΙ διατραπεϊς άπ' εκείνου ^ρξατο φιλοβοφεΐν. 102 Σωκράτης προς τίνα πάντα εΐδέναι φάΰχοντα Ιό και πολνμά&ειαν ύπιβχνούμενον (ετύγχανε δε εις Άκαδήμειαν Ονγκατιών αυτω) έπιβτάς χωρίω πεφυτευμενω ηρετο αυτόν ου όοκεΐ αοι ο γεωργός αμε λής είναι μή χαταφυτεύβας πάβαν τήν γήν, αλλά διαλείμματα μεταξύ των δένδρων χαταλιπών ;' τον 20 δε είπόντος "χαϊ μήν ει μή τούτο έποίηβεν, ούδεν αν τούτων έτι έβίω, άλλ' υπ' αλλήλων άπωλετο, είτα ίφη ' βν έν τή βαντού ψυχή ουδέ μικρόν τόπον παραλιπων, άλλα δ' έπ' άλλοις μα&ήματα βωρενων οΐει τινά καρπόν έ% αυτών δρέψαβ&αι ;" 25103 Τον αυτόν. Ή παιδεία χα&άπερ ευδαίμων χωρά πάντα ταγα&ά φέρει. 104

Τψ μεν Όρέβττ] μαινόμένω τήν Ήλέχτραν ο

Ι γηρωκομιχωτάτη πιβ.

πι αυτοϋ Πίβ.

;


204

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ8 Π

μΰ&ος , τΫ[ δ\ των νέων ορμή την εύβουλίαν ο κατά φιλοβοφίαν λόγος παρίβτηβιν εις άντίληψιν. 105 Έν τω βίω κα&άπερ έν όδώ μακρά δει που καΐ ανάπαυΰιν εύβχήμονα είναι. 106 Πλείω τε εκαΰτα γίνεται καΐ ράονα και καλ- 5 λίονα, όταν εις ?ν κατά φύβιν καϊ έν καιρώ βχολην των άλλων 'άγων πράττη. 107 Ανο επιτηδεύματα η δυο τέχνας ακριβώς διαπονεΐ6&αι βχεδόν ουδεμία φνβις ίκανη των άν&ρω>πείων ' ούδ' αυ την μεν αυτός Ικανός άβκεΐν , την δϊ ίο άλλον άΰκονντα έπιτροπεύειν' τά γαρ εναντία άλ ληλα ταράττοντα δυβμά&ειαν παρέχει ( ΡΙβΙο Ι.β££. VIII ρ. 846). 108

Πολλά ό αυτός μιμεϊβ&αι ωβπερ %ν ου δυνατός.

109 "Οβα δ' αυ των μεγάλων δει διαπονεί6&αι κα- ιό λώς, περί τούτων δέδοκται πάβιν, καϊ πάλαι το ■ πρότερον έν βμικροΐς καϊ ράοβιν αυτά δεΐν μελετάν πρϊν έν αύτοίς τοις μεγίβτοις (ΡΙβίο 8ορ!ι. ρ. 1)8 ο). Ράον δ' έν τοις ^λάπτοίϊι μελέτη παντός πέρι μάλλον η περί τά μείξω (\ά. Ροΐ. ρ. 286 β). Κρεΐττον γάρ πον 20 βμικρόν ευ η πολύ μη Ικανώς κεραναι (ΐά. ΤΙιβββΙ. ρ. 187 β). 110 Πλάτωνος νόμων ζ' (ρ. 791). Ή μεν τρυφη δύβκολα και άκρόχολα καϊ ΰφόδρα από βμικρών κινούμενα τά των νέων η&η άπεργα-^ό ξεται κ. τ. λ. Ρίαπαια δβφίτιηίιΐΓ Εχοβηρία θχ Ρ1&Ιοηίβ 1ιίΙ)ΓΪ8 άβ Ιιβ^ιΒαδ,' άβ ΚθριΛΙΐοα, Ειιώ^ρΙίΓοηβ, Τΐπιαβο, τΐδφΐβ &ά ρ. 149. ιΛί ροδί νεΛ», μη τοίνυν βία, εϊπον, ώ άριΰτε, τους παΐδας έν τοις μα-


& 13

Ε Μδ. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδϋ.

205

9ημα<Ην, άλλα παίζοντας τρέφε, ίνα καΐ μάλλον οίος τε ης κα&οράν έφ' ω ί'καΰτος πέφνκε, 6Χ 1-ιΐΙ>. VII. Πολιτικών (Ιββιιπιρίίΐ ϋβ. ρΓοβθφΐίΙιιι• : 8ΑΕΤΙϋ8. 111 Ξενοκράτης, οπότε τις αύτώ αχολάξειν ηθεί>λεν ούδενος των εγκυκλίων μαθημάτων μετειληφώς, άπιθι ' είπε λαβάς ουκ έχεις προς φιλοΟοφίαν ' δεί γαρ προμεμαλάχθαι δια τούτων την ψνχήν.' 112 Ίβοκράτης τοις μαθηταϊς παρεκελεύετο μη πράγματα λέγειν αλλά πράγματα παρέχειν τοϊς 10 άκροωμένοις. 113 Άγηβίλαος ερωτηθείς τίνα χρη τους ελευθέ ρους παΐδας έκμανθάνειν "α αίβχρόν" εφη γέρον τας μη είδέναι." Ιό

114 Έκ των Σερηνου. Παρ' Ευκλείδη τις άρξάμενος γεωμετρεΐν ως το πρώτον θεώρημα εμαθεν, ηρετο τον Ευκλείδην τί δέ μοι πλέον έΰται ταϋτα μανθάνοντι ; ' καΐ ο Ευ κλείδης τον παΐδα καλέβας "δός" έ'φη "αύτώ τριώβολον, έπειδη δεί αύτώ έ$ ων μανθάνει κερδαίνειν.

20 11 5 " Μέναιχμον τον γεωμέτρην Αλέξανδρος ηί,ίου ΰνντόμως αύτώ παραδοϋναι την γεωμετρίαν' ο δε "ω βαβιλεϋ" είπε "κατά μεν την χώραν οδοί είβιν Ιδιωτικοί καϊ βαΰιλικαί, έν δε τη γεωμετρία πάβίν έβτιν οδός μία." 25116 Έκ τών Σερηνου. Ηράκλειτος μεν έλεγε πολυμάθειαν νουν μη έμαοιείν, Άνάξαρχος δε πολυμάθειαν κάρτα μεν ώφελεΐν κάρτα δε βλμπτειν. η πιβ. ΙαηΙαιη ίναίχμς.


206

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 Π

117 Ίαμβ λίχου Ευΰτα&ίω περί μουΰ ικης. 'Έν έχεΐνο είδότας, ως αϊτέ μεγάλαι φύβεις τά με γάλα καχά γεννώβι διαφϋ·αρεΐβαι, χαΐ τά κράτιΰτα έπιτηδεύματα πάντων ίΰτϊ βλαβερώτατα έπΐ το κα κόν ρέψαντα. 5 118 Γεωμέτρης τις τον Αιογένην άπαίδεντον χαϊ άμαθη έχάλει ' ο δε ΰυγγίνωβκέ μοι" ε'φη "μη μαθόντι α μηδε Χειρών τον Αχιλλέα έδίδαζε" [τουτέβτι γεωμετρεΐν]. 119

Έχ των Άριβτοί,ένου πυ&αγορικών 10 άποφάβ ε ων. "Εφαΰχον δε χαϊ τάς μα&ηβεις πάβας των τε ίπιβτημών χαϊ των τεχνών τάς μεν εκουΰίους ορθάς τε είναι χαϊ είς τέλος άφιχνείβ&αι , τάς δε άχονβίονς φαύλους τε χαϊ ατελείς γίνεβ&αι. Ιδ 120

Αρχύτα Πυθαγορείου έχ τοϋ περί παιδεύβ εως ηθικής. Φιλοβοφίαν φαντί ορεζιν εΐμεν τώ αναλαμβάνεν η βννέχεν 0 αύταυτόν έν άρετα πρακτικά" καττάν ί'φεΰιν τάς βοφίας δι' αυταυτάν ' ταύτας δ' άρχάν μεν 20 τάν ψύαιν προειδέμεν, μέβα δ\ τάν άβκηΰιν , τέρμα δε τάν εΐδηοΊν φέρεν. ευτυχές μεν ων εΐμεν φϋναι ευ τραφηναέ τε και άχθημεν χαττον ορθόν νόμον Ρ καθομόλογά τε τα φύβι Εθεα ' δεί δ' άβκηθήμεν υπό τε γενέτορας η έπιτρόπως παιδευτάς τε ΰώφρονας 25 γενέβθαι' καλόν δ\ το αύτον αυτώ προβτάΰϋεν τά αριβτα μηδε 2 ποτιδέεβθαι άνάγχας, ευπειθέα δ' ο αν ταντον Π18. ρ κα&ομ,ολογά τε «αϊ τά ηιβ. 5 ποτι9ειβ9αι αρο§Γ. Είπιβί. ιιοτιβινβ&αι 8ατί. ναοχ νψαγιαμίνοις Είπιβί. νφαγιομίνοις 8&τί.


0. 13

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ΌΑΜΑ80.

207

εΐμεν τοις ύφαγεομένοις τά άριΰτα πού πρά%ιν χαϊ είδηβιν ' 9 ταϊ γάρ εύφνίαι και ται χαλαΐ τροφαϊ πολ λάκις φ&άνοντι τάς διδαβκαλίας ές όρ&ότατα άγοιβαι, άποδέοντι δε μόνον λόγω άγεμόνος, τον έντί&ητιίρ·^^ 5 έπιβτάμα. δύο μεν ων ' έντί βίοι αντίπαλοι τοί των πρατήων άντιποιεύμενοι , πρακτικός τε χαϊ φιλόβοφος " πολύ δε χάρρων δοκέει εΐμεν 6 έ% αμφοτέρων κεχραμένος ποτΐ καιρώς τώς άρμόαδοντας Συντεταγ μένος χαθ·' εκατέραν διέζοδον. γεγόναμες γαρ ποτ 10 ένέργειαν νοεράν, αν χαλέομες πράξιν' τάς δε δια νοίας ά μεν πρακτικά έπϊτάν πολιτικάν φέρεται, ά δε έπιβταμονικά έπϊ τάν %·έαν των ΰυμπάντων , αυ τός δ' 6 ' κα&όλω νόος ταύτας τάς δύο δυνάμιας άμπέχων έπϊ τάν εύδαιμονίαν , τάν φαμες ένέργειαν άρεΙότάς έν ευτυχία εΐμεν, ούτε πρακτιχάν Ιαβαν μόνον ωβτε καΐ μη τάν έπιβτάμαν περιέχεν, ούτε δεωρητιχάν ώς άπρακτον εΐμεν ' ά γάρ τέλγος διάνοια πού δύο αρχάς έπικρατέας ρέπει, πο&' ας καΐ 6 άν&ρωπος πέφυκε , τάν τε " χοινανικάν\ χαϊ τάν είδημονιχάν ' 20 και γάρ αϊ χατά τοίας άντιλήψιας δοκέοντι χ άντι&λίβεν άλλάλας ταΐ άγωγαί, ται μεν γάρ πολιτικοί ν άφέλκοιδαι τάς θεωρίας, ταϊ δε &εωρητικαΙ από τάς πολιτείας μετάγοιβαι ές άΰυχίαν, αλλ1 ων τά πέρατα ΰυναψαμένα α φύβις άπέδειζεν έν τωυτω 25 άνωμένα ' ου γάρ άντιπα&έες έντϊ ταϊ άρεταί, άλλ' αρμονίας άπάΰας βνμφωνότεραι. αϊ δε χά τις έχ νέω γ δίο (ΙβΛί ρΓο ΙβοΙίοηβ ηιβίί τά γ. ενφνία κ. τα *αΧα τ<>οφα ε ι —άγοιαε. ί πΐΒ. αντιβίοι άντϊ πολίοΐ. < κα&όΧων &ρο§Γ. ΕΙπιβΙ. ιι χοιναν νίχαζ νιχαν ιηβ. Εΐιηβΐ. χ αντε&Χίβεν άλΧάΧοις αρ. Είπιβί. αντε&Χίβεν αΧΧάΧας 8&Η. ι/ αψέΧχοιαα—μετάγοιαα—αΧΧως τά αρ. Εΐηβΐ.


208

ΕΧΟΕΕΡΤΔ

ΡΑΚΤΙδ II

όρμαθείς αυτός αρμόΰδηται ές τάς αρχάς τάν αρετάν και τόν θείον νόμον τάς τώ κόϋμω αρμονίας , ίυροον βίον διαζεΐ' αϊ δέζκα αντος καθ' αντόν πλαζόμενος τνχΐ] αγε,μόνων καρρόνων, απενθννεν τον δρόμον δνναΰεΐται ποτΐ μακαριότατα, ωδπερ τοϊ εντνχε'οντεξ 5 έν πλοίω άννοντι τάν θάλαββαν δια τάς κνβερνατικάς ενπλοίας έφιέμενοι, όπερ έν βίω τάς ευδαι μονίας, αϊ δε μήτ' αντος νοέοι τά ποτίφορα μητ επιτρόπων τνχοι έμφρόνων , ούδεν όφελος χοραγίας άφθόνω ' άφροΰννα γαρ , αί'κα ές τάλλα ευτυχή , κα- 10 κοίαψων έβαεί έβτιν. έπεϊ δ έν άπαντι πράτον ανάγκα ΰκοπην μεν το τέλος (τούτο γάρ ποιέοντι κυ βερνάται μεν λιμένα νεώς ές όν καταχθηβονται προ τιθέμενοι, άνίοχοι δε τέρμα δρόμο, τοζόται δ\ και βφενδονάται βκοπόν ποθ' όν πάντα αρμόβδονται),1ο ανάγκα καΐ τα άρετά προκέεβθαί τίνα ωδπερ τέχναν τώ βίω βκοπόν η πρόθεσιν, ταύτα γάρ " όννμαίνα καθ' έκατέρων' τούτο δε φαμι είμεν τω μεν πρα κτικά το κράτιβτον , τώ δε βίω το τέληον αγαθόν, το λέγοντι τοϊ τάνθρώπεια βοψοϊ ενδαιμονίαν. ταν-ϊϋ ταν δε οντε καττάν άλάθειαν κρίνεν δύνανται τοϊ κακώς έχοντες, ούτε έλέαθαι Ιοχύοντι τοϊ μη έκδαλότατα όρέοντες αντάν' τίνουβι δε δίκας άφροβννας τοϊ άδονά το άριβτον δίδοντες, κολάζονται τοϊ ταν άναλγηβίαν πάντων προτιμώντες, * καθόλω δ εί-'25 πέν , άγχονται έν κακά ξάλα τοι έν ευπάθεια ΰωμάτων η έν φυχάς άλόγω καταβκενα άπολιπόντες ταν ενδαίμονα ξωάν' ϋυδε πολλόν από τούτων εντνχέατεροί έντι τοϊ έζαίροντες μεν το καλόν , ως κατταύτα τϊ μη λέγεν , ομότιμον δε αντώ τάν αδοναν και 30 % ν.αι τά».

ω α ηΐ5. άννμ, .

6 κα&άλα ΙΒ3.


0. 13

Ε Μ8. ΚΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ8ϋ. .

209

ταν άναλγηβίαν καϊ τάς ενπα&είας τάς πράτας καί φνβικάς καί άλόγως ορμάς η βώματος η ψνχάς αντέ χοντες" έκάτερα γαρ άδικέοντι, τάν μεν ψνχικάν ακρότατα και τα έργα αντάς κατάγοντες ές ίβότατα ϊχοττάν τώ βώματος 0 τεΧηότατα , τάν δε βωματικάν ιΰεξίαν ές νφος άντικα&ιβτάντες τα ψυχικά άδονα ' ίνεμεβή&η δε καϊ ά φνβις καί το -9·εΐον τα τούτων διακράβι ' ον γαρ φνλάββοντι τάν άζίαν τώ κάρρονος προς το χείρον " άλλ' άμές γε λέγομες δώμα μεν ςίμεν ΙΟφνχάς όργανον, νόον δε αγεμόνα τάς τε άλλας ψνχάς και τώ βκάνεος αντάς, τάν δ' ές τάλλα εντνχίαν φνβικάν όργανικάν τά νοερά ενεργεία ειμεν, αί'κα παντελής δννάμι τε καϊ χρόνω και χοραγία 121 Ιερωνύμου. /Ιενρο δη και βκεψώμε&α περί της των παίδων αγωγής τίνα τρόπον διειληφαΰιν οί πατέρες" ον γαρ μόνον έν τοις πρότερον αλλά καϊ έν τούτοις ενρηΟομεν αύτονς ον μικρά διαφωνονντας" οϊτινες πρώτον μεν βαρβάροις παραβάλλοντες παιδαγωγοΐς καϊ τον%τ<αν άκονειν κελεύβαντες Ικανώς έπιμελεΐοΌ·αι νομίξονΰιν, ωβπερ τον κατά πόδας άκολον&ήοΌντος, άλλ' οΰτοΰ καλώς ηγηΰομένον δεομένων των παιδιών, καϊ τον φνλάττοντος κα&άπερ ΰνβώτον μη πλανηΟ-ή, άλλ' ονχϊ . . . διό καϊ τον έκ τών εργατών άποδοκι- ίν· 25 μαΰ&έντα , τούτον έπϊ παιδαγωγία κατατάττονΟι , χα φνβει τιμιώτατα τοις εντελεβτάτοις δίδοντες" ό&εν καϊ Περικλής, οίκέτον ποτε πεβόντος από έλαίας καϊ το βχέλος 6νντρίψαντος, "νέε όρα" ί'φη παιδαγωγός πέφηνεν " ουκ άπι&άνως της νπονργίας την ατιμίαν 30 ΰχάψας. 15

ο τιλεώτατα πίδ. 8ΤΟΒ. ΙΊ,ΟΚ. IV.

14


210 122

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

-

ΡΑΚΤΙ8 Π

Έκ τής Ίαμ βλίχου έπιότολής Σωπάτρω περϊ παίδων αγωγής. Παντός ζώου καϊ ψυτοϋ η πρώτη βλάβτη καλώς όρμη&εΐβα προς την έκάβτου άρετήν κυριωτάτη πάβίν έβτι τέλος έπι&εΐναι το πρόβφορον. καϊ της τών 5 παίδων τοίννν ευεξίας η πρώτη βελτίβτη της φύΰεως πρόοδος όδώ πρόειβιν έπϊ την τελειότητα τεταγμένως, έφ' ηνπερ αυτήν προχωρεΐν άξιον ' ταυτην τοίνυν η όρ&η παιδεία δεόντως προοδηγεί, βπέρματα τών αρετών ηδη προκαταβαλλομένη , καϊ έν άπαλαΐς 10 έτι καϊ άβάτοις ψυχαΐς Φαυμαβτήν οίκείωΰιν έμποιοΰΰα προς την τών καλών έπιτήδευβιν. πρώτον μεν ονν δια τών αΐ6%ήβεων έν πατρι και μητρϊ και παιδαγωγώ καϊ διδαΰκάλω προτείνει παράδειγμα τών καλών έργων, Ίνα οί Φεώμενοι παίδες αυτά ζηλώβιίί> την προς αυτόν άφομοίωβιν ' έπειτα τοις έ&εβιν άγει καλώς καϊ έμποιεί τά βπουδαΐα ήϋ·η , μήπω δυναμέ νων αυτών λόγω λαμβάνειν, διά γε της βυνη&είας τών καλών τρέπουβα αυτών τάς ψυχάς προς τό βέλτιον. έπϊ δε τούτοις ΰνμφωνίαν ηδονής καϊ λύπης 20 προς τά καλά έργα παραδκευάζει , ώοτε μη μόνον πράττειν τά καλά έργα άλλα καϊ χαίρειν έπ αυτοϊς αυμμέτρως , μηδε άποφεύγειν μόνον τά αΐβχρά αλλά καϊ δυβχεραίνειν αυτά έγκαιρότατα. προάγουβι δε αύτοΐς ένταΰ&α , ο χρή ήγεΐδ&αι παντός τοΰ όρ&οϋ 25 βίου, την έπϊ τοίς αίϋχροΐς αΐΰχύνην καϊ έπϊ τοις χαλοίς φιλοτιμίαν έντί&ηΰι , δι ών απάγονται μεν πάντων τών αΐβχρών καϊ εύλάβειάν τινα προς αυτά κτώνται, έφίενται δε τών άγαϋ·ών και προς αυτά ΰύντονον όρμήν προβλαμβάνουβι. μετά δη ταϋταΆϋ προβτάγματά τινα νομο&ετητικά, μικρά μεν οντα τοις ρνααβι μεγάλην δέ τινα δύναμιν τοις τηλικούτοις


0. 13

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

21 1

παρεχόμενα , οίον το δεί καί ποτέ ου δει, και το μέ χρι πόβον , καί ποιόν τι το 'άριΰτόν έβτι μέτρον , καί τίνα τα τοιαύτα, βυμμετρίαν αυτοΐς έναρμόζει την προς άλλότριον λόγον βυνταττομένην , οίον τον νοό μο&έτου καϊ διδαβκάλου ' καϊ ποτέ δη κράτιβτόν έβτι τα οίκεϊα παραγγέλματα κάϊ νον&ετήματα φέροντα προς εκάβτην άρετην παραδιδόναι δεόντως , τα μεν εν κοιναις γνώμαις , τα δ έν έργων αΰκηβει , τα δ έν τη των λόγων μελέτη, τα δ' έν ταΐς ΰπο&ήκαις ΙΟπϊρΙ των πρακτέων η μη πρακτέων , τά δ' έν ταϊς της ξωης καταβκεναΐς. έπειδάν δ\ τούτων ένεκα ίζανώς έχωΰι, τοις λόγοις αντονς παιδεντέον , αρχό μενους απο των απλονβτέρων και γνωριμωτέρων, έπειτα προΐόντας όαημέραι και κατά βραχύ προς τους 15 της αιτίας άπολογιβμούς * 3*αΙ έπι τούτων το μεν δι ευκρίνειας έπιβτημονικής τελέως φνλακτέον έτι ατελέβι διανοίαις παρακατατί&εβ&αι , τό ί' ως έπος ει πείν καϊ δια πει&ούς εμμελές καϊ προβαγόμενον τη διάνοια των ακουόντων καταβλητέον είς αυτονς ως 20 οϊόν τ έβτΐ μάλι&τα ' γεγυμναβμένων δε αυτών ικα νός έν τούτοις, επί τω τέλει της είς άρετην αγωγής οι οροί των αρετών άφοριζέύ&ωβαν , καϊ της αιτίας η ακρότατη παραδιδόβ&ω &εωρία , τελειότης τε των λογιβμών και άναμάρτητος καϊ ανέλεγκτος έπιβτήμη, 'όβεβαιότης έντι&έΰ&ω της γνώβεως άλή&εια' η γάρ είς τοντο άγωγη της παιδείας τέλος έχει της των παί δων αγωγής το κράτιβτόν.

14"


'

212

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 Π

123

Μονβωνίον εκ τον ει παρ απ ληβίως παιδευτέον τάς θυγατέρας τοϊς νίοϊς. Λόγου δέ ποτέ τίνος έμπεβόντος ει την αντψ παιδείαν παιδεντέον τους νίέας καϊ τάς &υγατέρας,5 ίππους μεν, ίφη, καΐ χύνας ομοΰ ούδεν διαφέρον τος παιδεΰουβιν οϊ τε Ιππικοί καϊ ο( κυνηγετικοί τους άρρενας των θ•ηλειών , άλλ' αϊ τε κννες αί 9ήλειαι παραπληβίως τοίς αρρεβι διδάβκονται &ηράν, ίππους τ ε Φηλείας αν τις ' &έλη τα ίππων έργα άιιο- 10 τελεΐν καλώς, ου διάφορον των αρρένων διδαβκαλίαν διδαβκομένας ίδεΐν έβτιν' άν&ρώπους δε τους ■αρρενας έ%αίρετόν τι άρα δεηβει έχειν έν τη παιδεία και τροφή παρά τάς δηλείας , ωβπερ ουχί τάς αντας παραγίνεβ&αι δέον αρένας αμφοΐν ομοίως ανδρι χαι 16 γυναικί, η έπϊ τάς αντάς άρετάς μη δια των αυτών παιδευμάτων αλλά δι' ετέρων οίον τε ^ον έλ&εΐν. ότι δε ουκ άλλαι αρεταϊ ανδρός άλλαι δε γυναικός ράδιον μα&εΐν. αυτίκα φρονεϊν δει μεν τον άνδρα δεί δε καϊ την γυναίκα " η τί όφελος εί'η αν άφρονος ανδρός 20 η γυναικός ; είτα δικαίως βιονν ουδ έτερον ήττον %«.τέρου ' αλλ ο τε ανηρ ουκ αν εί'η πολίτης αγαΰος άδικος ων, η τε γυνή ουκ αν ρ οίκονομοίη χρηβτώς, ΐ) [ρ.ΐ50ΐ)]μ,ή δίκαιος άλλ' άδικος ουΰα πρώτον αδικήσει τον άνδρα, ώαπερ τήν'Εριφΰλην φαβί. βωφρονεϊν μϊν'Ά αν καλόν την γυναίκα , καλόν δ' ομοίως και τον άν δρα ' το γοϋν μοιχεΰειν τω μοιχεΰεβ&αι έπίβης κολάξουιίίν οι νομοί, καϊ λιχνεΐαι καϊ οίνοφλυγίαι και άλλα παραπλήβια κακά , άκολαβτήματα όντα καϊ χαά π>8. ΙπΙ. χονομίη.

ε ΐϊΐ8. &έΧω.

Τ πιβ. ονν.

§• πιβ. οΐ-


Ε Μ8. ΡΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑΒΟ.

213

ταιβχΰνοντα μεγάλος τους ενεχομένους αυτοΐς απο βαίνει την Οωφροουνην αναγχαιοτατην ουβαν ανΦρωπω παντϊ τω τε &ήλει χαϊ τω άρρενι ' δια γαρ βωφροβννης μόνης έκφεύγομεν άκολαβίαν, άλλως 50 ουδαμώς, την ανδρίαν φαίη τις αν Ι'βως /χοι/οΐί προαηχειν τοίς ανδράοιν ' έχει δε ουδέ τοίτο ταύτη, δει γαρ άνδρίζεβ&αι και την γυναίκα Α χαΐ κα%αρινειν δειλίας την γε άρίΰτην, ως μη&' υπό πόνου μη& υπο φόβου κάμπτηται ' εΐ δ\ μη , πώς έτι βωΙΟφρονηδει, έάν τις η φοβών η προαάγων πόνους βιάΰαα&αι δυνηται αυτήν ΰπομεΐναί 'τι των αίβχρών. 6ιϊ δε δη και αμυντικώς έχειν τας γυναίκας , ει μη νη Λία φαίνεΰ&αι μέλλουβι κακίους άλεκτορίδων καϊ άλλων ορνί&ων %-ηλειών, αϊ πολύ μείξοαι ζώοις έαυΙότών υπέρ των νέων διαμάχονται. πως ούν ουκ αν ανδρίας αϊ γυναίκες δέοιντο ; ότι δε καϊ αλκή τις δι οπλών μέτεβτιν αύταΐς , έδήλωΰε το 'Λμαζόνων γένος έ&νη πολλά δι όπλων καταΰτρεφάμενον' ωΰτ ει τι ένδεϊ προς τούτο ταϊς άλλαις γυναιξ,ίν, άναΰκηΰία 20 μάλλον ή το μη πεφυκέναι . . . άρετάς ανδρός καϊ γυ ναικός, ανάγκη πάΰα και τροφήν καϊ παιδείαν την αυ τήν προβήκειν άμφοϊν. παντϊ γαρ δη ξωω και φυτώ την έπιμέλειαν την προβαγομένην όρ&ώς έμποιεΐν χρη την έκείνω προβήκουβαν άρετήν. ή ει μεν έδει αυ25 λεΐν δύναβ&αι παραπληβίως άνδρα καϊ γυναίκα , καϊ εΐ τού& εχατέρω αυτοΐν άναγχαΐον ην προς τον βίον, αμφότερους αν έπ ΐβον την αύλητικήν τέχνην έζεδιδάδκομεν, καϊ εΐ κι&αρίζειν έδει έκάτερον. αμφότε ρους δε εΐ δει γενέοΌ-αι άγα&ούς την άν&ρώπω προβ5θήκον0αν άρετήν, καϊ φρονεΐν ομοίως δύναα&αι καϊ Η -λοΊ χα&αςενιιν] καϊ οπι. πιβ.

ϊ τι των] τι οπι. ηβ.


214

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΗΤΙδ Π

βωφρονεϊν , και άνδρίας μετέχειν καϊ δικαιοβύνης μηδέν ήττον &ατέρου ΰάτερον , ου παρομοίως έκάτερον παιδεύβομεν; ούδε την τέχνην, άφ' ης γένοιχ άν άν&ρωπος άγα&ός, έπ' ίβον αμφότερους διδάί,ομεν; άλλα χρη ούτω ποιείν καϊ οϋχ έτέρως. τί•ούν;!> χαί ταλαβίαν, ψηΰί τις ΐβως, άξιοίς βύ παραπληβίως έκμαν&άνειν ταίς γυναιξίν τους άνδρας, καϊ γνμναβτικην μετέρχεβ&αι τοις άνδράβιν ομοίως τάς γυναί κας ; τούτο μεν οϋκέτι αξιώσω εγώ ' ψημϊ δε οτι ονβηζ έν τω γένει τω άν&ρωπίνω της μεν ίβχυροτέραςΙΟ φύβεως της των αρρένων , της δ' άβ&ενεβτέρας της των &ηλειών, έκατέρα φύβει των έργων άπονεμψ τέον τα προοφορώτατα, καϊ τα μεν βαρύτερα τοις ίβχυροτέροις άποδοτέον, τα δε ελαφρότερα τοις άβ&ινεβτέροις ' δια τούτο ταλαβία μεν ταΐς γυναιξί μάλ- 15 'λον πρέκοι άν ηπερ άνδράβιν, ώβπερ καϊ οίκουρία, γυμναβτικη δε άνδράβι μάλλον η γυναιζίν, ώβπερ και ΰυραυλία ' είναι δ' οτε μέντοι καϊ άνδρες τίνες των ελαφρότερων έργων ένια και δοκοΰντων γυναι κείων μεταχειρ'ιβαιντ' άν εΐκότως, καϊ γυναίκες αν 20 των βκληροτέρων και δοκοΰντων μάλλον προβηχειν άνδράβιν έργάβαιντ αν, όταν η τα τού βωματος ού τως υφηγηται η τα της χρείας η τα τού καιρού, πάντα μεν γαρ ΐβως έν κοινώ κείται τα άν&ρώπεια έργα χαϊ έβτι κοινά ανδρών καϊ γυναικών , καϊ ουδέν άποτα- 25 κτόν εξ ανάγκης τω έτέρω , μη δη δε έπιτηδειότερα τά μεν τήδε τγ, φύβει τά δε ττ]δε " δι' ά τα μεν αν δρεία καλείται τά δε γυναικεία ' οβα μέντοι την άναφοράν έχει εις άρετην , ταύτα φαίη τις αν όρ&ώς έα ίβον έκατέρα προβηχειν φύβει, εΐγε χαί τάς άρετάςΜ & τω οιη. ιηβ.


Ο. 13

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

215

προβήκειν φαμεν ουδέν τοις ετέροις μάλλον η τοίς έτέροις. ο&εν είχότως οΐμαι καϊ παιδευτέον ο6α προς άρετην παραπληβίως τό τε &ηλυ καϊ το άρρεν καϊ άρζαμένους από νηπίων εν&νς διδακτέον, οτι τοϋτο 5 μεν άγα&όν τοντο δε κακόν {κακόν ταυτόν άμφοΐν), καϊ τοντο μεν ωφέλιμον τοντο δε βλαβερόν, καϊ τόδε μεν πρακτέον τόδε δε οΰ' έ% ων περιγίνεται φρόνηΟις τοις μαν&άνουβιν ομοίως κόραις καϊ κόρους, καν ονδεν διαφορωτερον τοις έτέροις ' είτα δε έμποιητέον ΙΟαίδώ προς άπαν αίβχρόν. ων έγγενομένων ανάγκη δώφρονας είναι και άνδρα καϊ γυναίκα, καϊ μην τον παιδενόμενον ορ&ώς, οΰτις αν ή, είτε άρρην είτε %ηλεια , έ&ιβτέον μεν άνέχεβ&αι πόνον , έϋ•ιβτέον δε μη φοβεϊβ&αι θάνατον, έ&ιϋτέον δε μη ταπεινοϋΰ&αι ΙΌ προς βνμφοράν μηδεμίαν' δι οΰων αν τις εί'η αν δρείος" άνδρίας δε μικρω πρότερον έδείγβ-η δεΐνΙνΛΜ] μετεΐναι καϊ γυναι%ίν. έτι τοίνυν πλεονεζίαν μεν ψενγειν ίοότητα δε τιμάν, καϊ ενποιεΐν μεν δέλειν κακοποιείν δ\ μη δέλειν άν&ρωπον οντά άν&ρώπονς, 20 εστί. μεν δίδαγμα κάλλιδτον καϊ δικαίους αποτελεί τους μαν&άνοντας' τι δε μάλλον άνδρα μεμαϋ-ηκέναι χρή ταϋτα η γυναίκα ; ει γαρ νη Αία πρέπει δικαίας είναι γυναίκας, καϊ ταϋτα δεί μεμα&ηκέναι άμψω τά γε χαιριωτατα καϊ μέγιβτα' ει γάρ τι που μικρόν 25ο μ^ν εΐβεται η δε ου, η άνάπαλιν η μεν εϊβεται ο #£ ου, τεχνίτου τίνος έχόμενον, ου τοϋτο διάψορον άποψαίνει την έκατέρον παιδείαν ' μόνον περϊ μηδενός των μεγίΰτων έτερος έτερα μεμα&ηκετω, άλλα ταυτά. αν δε τις έρωτα με τίς έπιΟτημη της παιδείας ταΰ30 της έπιβτατεϊ, λέί,ω προς αυτόν οτι ψιλοβοφίας άνευ Ι δίδαομα πι 8.


216

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚπδ π

ωβπερ άνήρ ουκ αν ουδείς, όντως ουδ" αν γυνή παιδενθείη ορθώς, καϊ ου τοΰτο βούλομαι λέγειν, ότι τρανότητα περί λόγους καϊ δεινότητα τίνα περιττήν χρη προβεΐναι ταίς γυναιζίν , είπερ φιλοοΌφήβουΰι και γυναίκες" ούδε γαρ έπ' ανδρών έγώ πάνυ τι δ τοΰτο επαινώ " άλλ' ότι ηθονς χρηβτότητα και καλο καγαθίαν τρόπον κτητέον ταΐς γνναι\ίν ' επειδή καϊ φιλοΰοφία καλοκαγαθίας έΰτϊν έπιτήδευβις καϊ ονδεν έτερον. 124 Θεοφράΰτον. 10 Αοκεϊ γαρ ή παιδεία, και τοΰτο πάντες όμολογονβιν, '" ήμερονν τάς ψνχάς άφαιρούβα το θηριώδες και άγνωμον, όθεν και τα ήθη κοινότερα καϊ υγρό τερα γίνεται" τοις μεν γαρ πολλοί^ ουκ αν τις Ιβας έπιτιμωη δια το μη ϊχειν έζονβίαν , όβοι δε τραφέν- 15 τες ελευθέρως καϊ χορηγίαν έχοντες ίκανην ώς εις οποιονούν βίον ελθεΐν άβκεπτοι περϊ τον άρίβτου τνγχάνονβι, τούτοις ήδη δίκαιον έγκαλεΐν. άτοπον γαρ ως αληθώς , " ει αίρέβεως αντοΐς διδομένης πά λιν μίν αν ελοιντο την ένδοζοτάτην καϊ φίλους και 20 οίκείους τονς άρίβτονς , βίον δε έί,όν ελέβθαι τον αριβτον , κατολιγωρήΰαντες τούτου προς το τυχόν τα εαυτών άποδιδοίηβαν , μηδέ είς αυτό το κρίνειν καϊ βκοπεΐν έλθόντες. άλλ' όδόν μεν βαδίξειν εΐ δέοι, άλλων πύθοιντ αν πολλάκις καϊ άναζητήβαιεν ηγε-'2Ό μόνα μεθ' ου ποιήβαιντο την κομιδήν άβφαλώς, νπερ δε τον βίου παντός το λεγόμενον δη τούτο κνβενοντες, ονδενϊ κοινωϋάμενοι προς τον χείριβτον, αν οντω τύχη, προβπίπτονβι. καϊ μην καϊ πολλώ γ ιη ήμερους ιηβ.

η ή αΐο'ίαΒως ώς αΰτοίς πιβ.


0. 13

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΕ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

217

0 έπιβφαλεβτέρα της διαιρέσεως η εκτροπή τω μη την όρ&ην βαδίξοντι ' καϊ γαρ αϊ βλάβαι μεγάλαι , και η αναβτροφη χαλεπή, μάλλον δε οχεδόν Ρ αδύνατος" ούτε γαρ ο χρόνος δίδωΰιν έξουΰίαν μετα%έβεως, Όον&' η φύβις δύναται μεταμαν&άνειν το βε'λτιον, όταν έντραφΐ] τοις χείροΰιν , άλλα προαιρείται καϊ 'έτερά γε προκρίνει βελτίω , καταζη δε όμως εν τοις εΐω&όβιν. άλλ' όπερ πολλάκις λέγεται, τοΰτο άλη&ες ? εοικεν είναι, διότι πάντες ηκιβτα περί εαυτών 10 βουλεύονται. 125

Μονβωνίου έκ τον οτι ου δει πολλαΐς 'αποδείξεβι προς £ν πράγμα χρηβαβ&αι. Λόγου δε ποτέ γενομένου περί αποδείξεων, "ας Ιόχρη ακούειν τους νέους παρά των φιλοβόφων προς κατάληψιν ων μαν&άνουΰιν , ίφη ο Μουβώνιος , ουχί παλλάς έφ' έκάϋτου πράγματος ζητεΐν αποδείξεις προοηκειν, άλλ' ανυΰίμους καϊ εναργείς, ούτε γάρ ιατρός εκείνος, £φη, επαινετός ό φάρμακα πολλά 20 προβφέρων τοίς ΐΌ^οϋσιν , άλλ' ο δι' ολίγων ων προβφέρει λόγου άξίως ώφελών' ούτε φιλόβοφος ο διά πολλών αποδείξεων διδάακων τους άκούοντας, άλλ' ο δι' ολίγων έπάγων αυτούς έφ' ο μέντοι βονλεται ' καϊ ό άκουβτης οΰωπερ αν % Ουνετώτερος, Ίότοβούτω μειόνων δεήβεται τών αποδείξεων , καϊ τοβούτω ϋ•άττον βυναινέβει τω κεφαλαίω τοϋ λόγου οντι γε νγιεΐ. οβτις * δ% πανταχού δεΐται αποδεί ξεως καϊ οποί; βαφή τά πράγματα ίβτιν, η διά πολ λών άποδείκνυβδαι βούλεται αυτώ τά δι ολίγων δυ ο ίπααφαΧεατέςα πιβ. (ΐο-Λεν πιβ.

γ όίί] α πιβ.

ρ άδννάτως π\3. « 5έ] δη ιηβ.

ς ΙΌιχεν]


218

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 II

νάμενα, παντάπαβιν άτοπος χαϊ δυβμαθής. θεούς μεν ονν είχός ουδεμίας αποδείξεως δεΐΰθαι προς ου δέν, ότι μήτε άβαφες μήτε άδηλόν εβτιν αϋτοΐς μηδέν, προς α μόνα δει των αποδείξεων " τους δε ανθρώ πους ανάγκη τα μη φανερά μηδ' αύτόθεν γνώριμα 5 δια των φανερών χαϊ προδήλων ξητεϊν άνευρίβχειν, όπερ έργον αποδείξεως έατιν. οίον οτι ηδονή ουχ έβτιν αγαθόν, αύτόθεν μεν ου δοχεΐ είναι γνώριμον, έπείπερ έργω προβχαλεΐται ημάς ως αγαθόν ούΰα η ηδονή' λαβόντος δε τίνος λήμμα γνώριμον το πάν 10 αγαθόν αίρετόν είναι, χαϊ προβλαβόντος έτερον γνώ ριμον τούτω το τινάς ηδονάς οΰχ αίρετόν είναι , άποδειχνύομεν τό μη αγαθόν είναι την ηδονην , διά των γνωρίμων τό μη γνώριμον. πάλιν ως 6 πόνος ουχ έδτι χαχόν , αύτόθεν μεν ον φαίνεται πιθανόν ' του- 15 ναντίον γάρ τούτου δοχεΐ πιθανώτερον , τό χαχόν είναι τον πόνον ' τεθέντος δ\ φανερού λήμματος τον [ρΛ$ιι>]πάν το χαχόν φευχτόν είναι, χαϊ προβτεθεντος αύτώ φανερωτέρου τοϋ πόνους πολλούς ουχ είναι φευχτονς, περαίνεται τό μη χαχόν είναι τον πόνον. τοι- 20 ουτου ί' όντος τοϋ γένους τούτης αποδείξεως, επειδή των ανθρώπων οϊ μεν οξύτεροι οϊ δ' άμβλύτεροί είδι, χαϊ οϊ μεν έν έθεβι χρείττοβιν οϊ δε έν χείροβι τεθραμμένοι, οί μεν ήθους η φύϋεως όντες χειρόνων πλειόνων δέοιντ' άν αποδείξεων χαϊ πραγματείας^ μείζονος, ωβτε δέξαΰθαι ταυτϊ τά δόγματα χαϊ τνπωθήναι χατά ταύτα , χαθάπερ οΐμαι χαϊ τά πονηρά των δωμάτων, οπόταν μέλλη χαλώς εξειν, πάνυ πολ λής επιμελείας δεΐται ' όδοι δε των νέων εύφυέβτεροιχαϊ αγωγής μετεδχηχότες χρείττονος , ούτοι ραονΜ τε χαϊ θάττον χαϊ δι' ολίγων αποδείξεων βυναινοϊεν α* τοις λεγομένοις ορθώς χαϊ άχολουθοίεν. ότι δ


0• ΰ

Ε Μ8. Γί,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ΒΑΜΔ80.

219

όντως ίχει ταύτα , γνοίημεν αν ραδίως, ει νοήβαιμεν μειράκιον ή νεανίαν, τον μεν εν τρυφή πάβτ] τε&ραμμίνον και το τε αώμα τε&ηλυμένον χαΐ την ψνχήν έχίελυμένον υπό έ&ών αγόντων είς μαλακίαν , ίτι δε δ νω&ή παρεχόμενον χαΐ δυβμα&ή την φύβιν , τον δε αν λακωνικώς πως ήγμένον καΐ τρνφάν ουκ εΐ&ιβρένον καΐ καρτερεΐν μεμελετηκότα καϊ των λεγομένων ορ&ώς ευήκοον οντά " είτα τους δυο τούτοις νεανίας ει %•εΙημεν άχούοντας φιλοβόφου λβ^οντοί περί &αΙΟνάτον περί πόνου περί πενίας περί των ομοίων ώς ου κακών όντων, πάλιν δ' αυ περί ζωής περί ηδο νής περί πλούτου περί παραπληβίων τούτοις ως ουκ αγα&ά εβτιν, αρά γε ομοίως άμψω προβήβονται τους λόγους, καϊ παραπληοίως έκάτερος πί&οιτο τοις λε ίο γομενοις; ουκ• εβτιν ειπείν, άλλ' ο μεν μόγις χαΐ βραδέως καϊ ώβπερ μοχλευόμενος υπό μυρίων λόγων τάχ' αν έπινεύβειεν , 6 νω&έβτερος , ο δ' αυ ταχέως καϊ ετοίμως δένεται τα λεγόμενα ώς οικεία καϊ προβήκοντα αυτώ , μήτε αποδείξεων δεόμενος πολλών 20 μήτε πραγματείας μείζονος, η ου τοιούτος παις εκεί νος 6 Λάκων , ος Κλεάν&ην τον φιλόβοφον ηρώτηβεν εΐ άγα&όν 6 πόνος έβτίν ; ούτω γαρ εκείνος φαίνεται φνβει πεφυκώς καλώς χαΐ τε&ραμμένος ευ προς αρετήν , ωβτε εγγιον είναι νομίζειν τον πόνον της ταγα25 &ού φύβεως ή της τοϋ κακού " ος γε, ως ομολογουμένου τού μη κακόν ύπάρχειν αυτόν, ει άγα&όν τυγχάνει ων έπυν&άνετο. ο&εν καϊ 6 Κλεάν&ης άγαβ&εϊς τού παιδός είπεν άρα προς αυτόν αίματος εις άγα&οίο , ' φίλον τεχος, οΓ αγορεύεις. 30 πώς ουν ό τοιούτος ου ραδίως έπείβ&η αν μήτε πε ι φίλος α>3.


220

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 II

νίαν μήτε θάνατον δεδιέναι μήτ' άλλο μηδέν των δοκούντων φοβερών, μηδ' αν διώχειν πλοντον η ξωην η ήδονήν ; ίνα δε έπϊ την αρχήν έπανέλ&ω τον λόγου , φημί δεΐν τον διδάΰκαλον τον φιλοΰοφεϊν μη λόγων πλή- δ &οφφ,ηδ' αποδείξεων ξητεΐν διεξιέναι προς τους μαν%-άνοντας, άλλα καιρίως περί έκάβτου λέγειν καϊ κα&ικνεΐβ&αι τήξ διανοίας τον άκούοντος,' καϊ . . . ΰτικά είναι λέγειν και άνατραπήναι μή ράδια, καϊ μάλιβτά γε τω παρεχειν αυτόν περί τε των χρηβι,μω- 10 τάτων λέγοντα και ομολογονμενα οϊς λέγει πράττοντα, τούτω μεταχειριξόμενον τους ακούοντας , τον δε μα&ητήν έντετάβ%•αι προς τά λεγόμενα, και βκοπεΐν μεν όπως μή λάΟ"Τ} ψευδός τι παραδεξάμενος , των δε άλη&ών μή μά Λία πολλάς ξητεΐν αποδείξεις ακονεινίϊ» άλλ' εναργείς , καϊ απερ αν πειβ&ή των παραινουμένων εαντω είναι καϊ άλη&ή, τούτοις έπακολον&εΐν εν τω βίω. ούτω γαρ μόνως £θται τις εκ φιλοδοφίας ωφελημένος, άν οϊς παραδέδεκται λόγοις ονβιν ύγιέΰι τά έργα παρέχηται βυνωδά. 20

126

Μουβωνίου έκ τοϋ ότι και γυναιξί φιλοβοφητέον. ΈπεΙ δ' έπΰ&ετό τις αυτοϋ ει καϊ γυναιξί φιλοβο φητέον, ούτω πως ήρξατο διδάβκειν ως φιλοβοφη τέον αυταΐς. λόγον μέν, ίφη, τον αυτόν είλήφαβιΐό πάρα &εών αί γυναίκες τοις άνδράβιν, ω τε χρώμε&α προς αλλήλους καϊ καϋ•' όν διανοούμενα περί εκάΰτον πράγματος, ει άγα&όν η κακόν έδτι καϊ καλόν η αίβχρόν. ομοίως δε καϊ " αίβ&ήβεις τάς αύτάς ίχει το &ήλυ τω άρρενι , όράν άκούειν οβφραίνεβ&αι καϊ 30 κ αΙο&ήβΒΐ ιηβ.


0. 13

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΕ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑ80.

221

τα άλλα. ομοίως δε καϊ μέρη σώματος τα αυτά υπάρ χει ίκατέρω , καΐ ονδεν ϋ-ατέρω πλέον, έτι δε όρεζις χαϊ οίκείωσις φύσει προς άρετήν ου μόνον γίνεται τοις άνδράβιν άλλα χαϊ γνναι%ίν ονδεν γαρ ήττον 5ανταί γε των ανδρών τοις μεν καλοΐς καΐ διχαίοις εργοις άρέσκεο&αι πεφύκασι , τα δε εναντία τούτων προβάλλεσ&αι. τούτων δε ταύτΐ] εχόντων, δια τί πρότερον τοις μεν άνδράβι προβήχοι αν ζητεΐν χαϊ βκοπεΐν όπως βιώσονται καλώς, όπερ το φιλοβοφεΐν 10 εστί, γνναιξϊ δε ου πρότερον; οτι άνδρας μεν προσ ήκει άγα&ονς είναι, γυναίκας δε ου; βχοπώμεν δεΙν-^Ά χαϊ κα& εν εχαΟτον τών προσηκόντων γυναικϊ τη εβομέντι άγα&ή ' φανεΐται γαρ το φιλοσοφίας τούτων έχαστον μάλιβτ αν αντί] περιγινόμενον. αντίκα δεϊ 15 οίκονομικην είναι την γυναίκα καΐ εκλογιβτικην τών οίκω ΰνμφερόντων καΐ άρχικην τών οίκετών. ταύτα δ' εγώ φημϊ τή φιλοσοφούση ύπάρζαι αν μάλιβτα ' Χ εί'γε έκαβτον μεν τούτων μέρος τον βίου εστίν, επι στήμη δε περί βίον ουχ ετέρα τις η φιλοσοφία έβτί, 20 χαϊ 6 φιλόσοφος , ώβπερ έλεγε Σωκράτης, τούτο δια τελεί σκοπών υ οττι τοι εν μεγάροισι κακόν τ άγα&όν τε τέτυ- ' κται. άλλα δει δη και σώφρονα είναι την γυναίκα, οιαν 25 κα&αρεύειν μεν αφροδισίων παρανόμων, χα&αρεύειν δε της περί τάς άλλας ηδονα.ς ακραΰίας, μη δουλευειν έπι&νμίαις , μηδέ φιλόνεικον είναι , μη πολντελή, μη καλλωπίοτριαν. ταύτα μεν έργα της σώφρονος έστι, χαϊ έτι προς τούτοις εκείνα , κρατεΐν μεν οργής , μη Μχρατεϊσ&αι δε υπό λύπης, κρείττονα δε πά&ους πανχ μάλιστ' αΐΐί γα (χαΰτον πιβ.

ι/ οτι — μίγάροις χλβ.


222

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ II

τός είναι, ταύτα δ' 6 φιλόβοφος παρεγγυά λόγος" 6 ί« μαθών αυτά και άβκήβας έμοί μεν δοκεΐ γενέβ&αι αν κοβμιώτατος , εί'τ' άνήρ εΐη είτε γννή. τί ονν; ταύτα μεν ταύτη έχει ' δικαία δ' ουκ αν εΐη γυνή φιλοβοφούδα, ούδ' αμεμπτος βίου κοινωνός , οϋδ' οΐ-'ο χονομίας άγα&ή δυνεργός, ούδ' ανδρός και τέκνων έπιμελής κηδεμών, ούδε φιλοκέρδειας ή πλεονεξίας πάντη κα&αρά ; και τίς αν μάλλον της φιλοδόφου τοι αύτη γένοιτο , ην γε ανάγκη κάβα , εί'περ εΐη το ΐδον φιλόβοφον, το μεν άδικεΐν τού άδικείδ%·αι χείρον νο-10 μίξειν όδωπερ αί'βχιον, το δε έλαττούβ&αι τού πλεονεκτεΐν κρεΐττον ύπολαμβάνειν , το δε καΐ τέκνα μάλλον αγαπάν η το ζην. της δ' έχούΰης οΰτω τίς άν εΐη γυνή δικαιότερα ; και μην και άνδρειοτέραν είναι προΰηκει γυναίκα της άπαιδεύτου την πεπαιδευμέ-Μ νην και την φιλόβοφον της ίδιώτιδος' ώς μήτε θα νάτου φόβφ μήτε όκνψ τω προς πόνον νπομεΐναί τι αίδχρόν, μηδε ύποπτήξαι μηδενι ότι ευγενής η ότι δυνατός ή ότι πλούδιος η και νή Αία ότι τύραννος, υπάρχει γαρ αύτη μεμελετηκέναι μέγα φρονεΐν, χαΙ%) τον μεν θάνατον ηγεΐδ&αι μη κακόν, την δε ξωην μη άγα&όν ' ώδαύτως δε και τον μεν πόνον μή έχτρέπεδ&αι, την δε άπονίαν μή διώκειν έ% άπαντος, ό&εν εικός είναι την γυναίκα ταύτην και αύτονργικήν καΐ κακόπα&ον^ οϊαν α μεν αν τέκη τρέφειν μα-ΐ> βτώ τω εαυτής, τω δε άνδρι ύπηρετεϊν χερβί ταΐς εαυτής, α δε δουλικά νομίζουβιν ένιοι, ταύτα άόχνως ποιείν. άρ ουκ αν ή τοιαύτη γυνή μέγα μεν όφελος εΐη τω γεγαμηκότι , κόδμος δε τοις προδήκουδι γέ νει, παράδειγμα δε χρηβτον ταΐς έπιδταμέναις αν- 30 την; αλλά νή Αία φαδί τίνες ότι αύ&άδεις α>5 έπϊ πολύ καΐ βραδείας είναι ανάγκη τάς προδιούδας τοίς


0. 1»

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

223

φιλοβόφοις γυναίκας, όταν άφέμεναι τον οίχονρείν εν μέβοις άναβτρέφωνται τοις άνδράβι χαϊ μελετώβι λόγους χαϊ βοφίξωνται χαϊ άναλΰωβι Ονλλογιβμούς, δέον οίκοι κα&ημένας ταλαβιονργεϊν. έγώ δε ονχ 5 όπως τάς γυναίκας τάς φιλοβοφούΰας άλλ' ονδε τους άνδρας άζιώοαιμ' αν άφεμένους των προσηκόντων έργων είναι προς λόγους μόνον ' άλλα και όβονς με ταχειρίζονται λόγους, των £ργων φημί δεΐν ένεκα μεταχειρίζεβ&αι αυτούς, ώβπερ γαρ Ιατρικού λόγου 10 τ όφελος ουδε'ν,' έάν μη προς υγίειαν φε'ρτ] βώματος άν&ρωπίνον, όντως ούδ' ει τίνα φιλόβοφος έχει η διδάβκει λόγον, ονδεν όφελος αύτοϋ, έάν μη φέρτ] προς άρετην ψυχής ανθρωπινής, προ παντός δε ΰχοπεΐν τον λόγον χρη, ω επεβΟ-αι τάς φιλοβοφούβας 15 ά%ιοϋμεν , εΐ δύναται &ραβείας ποιεϊν ο την αΙδώ μέγιβτον αποφαίνων αγαθόν, ει ζην ίταμωτερον εθίζει ό καταβτολην πλείβτην ύφηγούμενος , ει μη διδάβχει βωφρονεΐν ο κακόν αποδεικννς ίΰχατον την ακολαβίαν, ει μη προτρέπει οίκονομεΐν ο παριΰτάς αρετην 20 είναι την οίκονομικην, χαϊ βτέργειν δε χαϊ αΰτουργεϊν [ό των φιλοβόφων λόγος] παρακαλεί την γνναΐκα. 127

Ξενοφώντος έν δ' (7, 2) βωκρατιχών απομνημονευμάτων. 25 Γεωμετρίαν μέχρι μεν τούτου ίφη δεΐν μανθάνειν [ρ. 152 1>] κ. τ. λ. 128

Τοϋ αντον έκ της προς Άγηΰίλαον έπιβτολης. Άπέβτειλάς μοι δεόμενος παρά ΰε Ιέναι , φάΰχων

ζ ώφελος ηικ.


224

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ II

έ&έλειν περί τού υ[έος βυμβουλεύεβ&αι , οπη τε χα.1 όπως ζών τά λακωνικά ήθη καΐ ξενικών παιδευμάτων χοινωνήβει' κάμνω δε ου μετρίως κάγώ' καΐ γαρ της ηλικίας, ωβπερ οίοθα, πόρρω ήκω, και οί ιατροί ευθυμίας τι φροντίξουβιν , ως εμον βονλενο- δ μένου άλλο τι η ζωην δικαίαν αίρονμένον , θάνατον τε μέχρι μη αίοχρός ίβτι τιμώντος' άλλ' έΐ μεν βωβοίμεθα, άπερ άπέβτειλα, δια βτόματος και βυγγινομένων άκούβϊ] ημών ' ει δε τι τών εΐωθότων δ'ο*θί.το, καλόν τότε οΌι δίδαγμα εβτω η έπιβτολη φράξονβα 10 ΰπερ ων μαθεΐν ήβουλήθης. νόμος μεν προς το εΙκός άγων, ω Αγηβίλαε , ανθρώπου δόγμα πάντως, παν τός δε άμείνων ον Λυκούργος εύρε ' νόθα δε επί νόθοις θηρενειν κενός 6 πόνος, μηθεν ούν άνθρώπινον παίδευμα τω παιδί πρόβφερε , ίθι δε επί τον " δεν- 15 τερον μεν αναγεγραμμένον , πρώτον δε και μόνον έν θεοΐς κείμενον , ός ίβτι νους επιβτήμων κατά τα αυτά ώβαύτως 1%ων. πόθεν δε ώ γενναίε, φήβεις, ίβτι τούτον λαβείν; πάρα φιλοβόφων ανδρών, ονς θείους λέγων οβια πείβομαι. τούτων γάρ νόμος ου- 20 #εΙ§ άρζει γραφείς υπό φαύλων ανδρών δό%η ψευδεΐ έπικεχρωβμένος ' το ό*£ ξνγγενες της φύβεως άγει προς τα κρείττω μαθήματα , φεύί-η τε φωραθεϊς πα ρανόμων δίκην ' ον γάρ ανθρωπίνων νόμων ίραβτης άλώβΐ] ούδε ξενικών ίβη -επαινετής, θείων δε και 25 αιωνίων παντός πάντη άξιομαθεβτέρων είναι νομιζομένων. οδός μεν ουν ωδέ βοι δεδηλώβθω ' δύναμαι δε οΌί. άφηγήοαβθαι όβον αρετής έρωτα εμβάλλει, τά δε μείξω καΐ πλείω κρειττόνων αν εί'η. τροφή μϊν α Ηαβε νοχ δίντεςον ϊίβ ββί ϊηίπο&Ιβ βοιίρΐβ, ιιΐ νβΓ6»Γ Ιε^βηάβηβ βίΐ Ηα, αη μέτςον, αα αΐίΐιτ. 8ΑΚΤΙϋ8.


Ο 13

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

225

ονν έβτω βώματοζ ήπερ έν Λάκωβι, ψυχής δε νέας χαΐ άρτιφυοϋς λόγοι ωδάς έχοντες ανδρών έπ' αρετή τον βίον διενηνοχότων, παιδιαϊ δε άκοϋμοι ή μΰ&οι γοαών είαβάλλοντες φρόνημα ταπεινόν άπίτωϋαν' 5 το ίί πλέον εατω έν άνδράΰι ΰώφροαιν , έν&α όμοια οψίται ΐβα τε άκονβεται. πέφυκε δε πάντων μεν ζφων κρατεΐν το ε&ος , παντός δε μάλλον άν&ρώπου. χινδυνενομεν δε, ω Άγηβίλαε, μιμηταΐ είναι των λεγομένων τε καϊ δρωμένων. •0129 Πλάτωνος έκ τον Σοφιβτοϋ (ρ. 227 ά). Αΰο μεν είδη κακίας περί ψυχής ρητέον κ. τ. λ. 130 Ξενοφώντος (Ογηβ£. 12, 14). Παίδενβις γαρ καλή διδάΰκει χρήΰ&αι νόμοις κκϊ[ρ.ΐ53ΐ>] λέγειν περί τών δικαίων καϊ «κοΰίΐν κ. τ. λ. 15131 Πλουτάρχου. Όνείρω εοικεν ό τών απαίδευτων βίος κενάς έχων φανταβίας. 132 Ουτ' έν ίχ&ν6ι φωνήν οντ' έν άπαιδεντοις «ρετήν δει ζητείν. ^ 133 /Ιυβάρεβτοι οντες οί απαίδευτοι κα&άπερ έζ οίχιών τών προαιρέβεων καΟ-' ημέραν μετοικίζονται. 134 Οί μεν ξένοι έν ταΐς οδοΐς, οί δε απαίδευτοι ίν τοις πράγμαΰι διαπλανώνται . 135 "Ιφικράτης. α\4ντιβ%•ένης. 25 136 Άριΰτοτέλους. ' Νομίζειν. , . , Ι) ΡΙαΓββ 1)Γβνββ ββηίβηίΐαβ Ιιϊο ββ οιηΐβίβββ ίβΙβίιΐΓ 8«Γΐίιΐ8. ο ΡΙαΙβΓοΙι. II ρ. 187 Β. ά VI 8ίοΙ>. 3, 46. Μ»χίιηιΐ8 ο. 134. <}αί ιηιιΐΐα 1ιη1χ;1 β 9β<ι<1• β VI 8ίοΙ>. 3, 54. 6ΤΟΒ. ΙΊ^ΟΚ. IV.

15


226

ΕΧΟΕΒΡΤΑ

ΡΑΗΤΙ8 11

137 Λημώναχτος. Οι απαίδευτοι κα&άπερ οι άλιενόμενοι ίχ&ΰς έλχόμενοι βιγώοι. [ρ. ΐ54ΐ>] 138 Άρίβτιππος παρεχελεύετο τοίς νε'οις τοιαύτα εφόδια κτάο&αι , α τίνα αυτοίς χαϊ ναυαγήβαβι βνν- δ εκκολυμβήβει. 139 Σόλων όνειδιξόμενός ποτέ οτι δίκην Ιχων έμιΰ&ώΰατο ρήτορα, "χαϊ γαρ' Ιφη "όταν δεϊπνον £χω, μάγειρον μιβ&ονμαι." 140 Ό Λύκων την παιδείαν Ιλεγεν είναι ίιρονΙΙ αβυλον. 141 Εμπεδοκλής προς τον λέγοντα οτι ούδένα οοφόν εύρεΐν δύναμαι, "κατά λόγον" είπε, "τον γαρ ξητοϋντα αοφόν αυτόν πρότερον είναι δει βοφόν. 142 Άφυοϋς ποιητοΰ άκρόαϋιν ποιούμενου, Θεό-ΙΊ κριτυς ερωτώμενος υπ αυτοϋ ποΐά εδτι τα καλώς είρημένα, §φη "α παρέλιπες." 143 Ίέρων ό Σικελίας τύραννος, Ξενοφάνους τον Κολοφωνίου ποιητού ^ψεγοντος"θμηρον, ήρώτηβεν αυτόν "πόθους οίκέτας ε"χεις" τού δ' είπόντος ίικ>2( και τούτους μόγις τρε'φειν, ουκ αίβχύνει" εφη Ομηρον ψέγων, ος μετηλλαχώς πλείους η μυρίονς τρέφει ;" 144 Φιλόβοφος Ιχων δύο μα&ητάς, ενα μεν άφνή φιλόπονον δε, έτερον δε ευφυή άργόν δε, εΐπεν% "αμφότεροι άπόλοιβ&ε, οτι ΰύ μεν δελων ου δύνη, βύ δε δυνάμενος ου θέλεις." / γεγονότος πιβ.


0. 13

Ε Μ8. ΙΧΟΒ. ΙΟΑΝ. ΟΑΜΑβΟ.

227

145 Ο αύτος έλεγε "μεγάλους δεΐ λαμβάνειν μιβ&ους μα&ητών τους διδασκάλους, παρά μεν τών ευφυών οτι πολλά μαν&άνουΟι, παρά δε τών άφυών οτι πολύν κόπον παρέχουβιν." 5146 Ο αυτός ίρωτη&εϊς τί αύτω γέγονεν ίκ φιλοΰοφίας , Εψη "το άνεπιτάκτως ποιείν ά τίνες δια τον ΐ» τών νόμων φόβον ποιοϋϋιν" 147 Φιλιβτίωνος. Τά ΰπουδαΐα μελέτα, καΐ εάν τι παρηκμακως μαν9άνης, μη αισχύνου ' βελτιον γαρ όψιμα&ή καλεΐβ9αι η άμα&ή. 148 Ο μεν γεωργός την γην, 6 δε ψιλοΰοψών την φνχην εξημεροΐ. 149 Νεανίσκου έν Ο-εάτρω ίναβρυνομένου καΐ λε'> γοντος σοψδς είναι πολλοίς όμιλησας σοφοΐς, είπε τις οτι "κάγώ πολλοίς πλουαίοις ώμίλησα, αλλά πλού σιος ουκ είμί." 150 Ό αυτός Εφη ου καλόν πεπαιδευμε'νον 9 άπαιδεύτψ διαλέγεΟ&αι, ωΰπερ ούδε νήφοντα με&ύοντι. 151 ΟΙνοπίδης ορών μειράκιον πολλά βιβλία κτώμενον Εφη "μη τω κιβωτίω , αλλά τώ βτή&ει." 152 Ό αύτος Ελεγε τά βιβλία τών μεμα&ηκότων %εν υπομνήματα είναι, τών δε άμα&ών μνήματα. 153 ΑΣτίλπων, άλούσης αυτφ της πατρίδος ύπδ Δημητρίου τοΰ τυράννου καϊ διαρπαγείοης, αναχ&εϊς 'νζϊ τον βασιλέα καϊ έρωτη&είς ει τι δη αύτος άπώ£ άχαιδεντω] ίν ά%. ιηβ. . 208,46.

Λ ΣτίΙπνων ιηβ. ν. Μαχίπηιβ 15*


228

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 II

λεβε, "των μεν έμών ουδέν" ε*φη, "τον γάρ λόγον και την παιδείαν εχω , τά δε λοιπά διά τί μάλλον εμά και οϋχϊ τών πολιορκούνταν ;" 154

' Πρωταγόρας. . . .

155

* Βάββος. . . . Ταπί 6 αυτός κ. τ. λ. ηΐ Μκχίιτιιΐί 5 ρ. 208, 24. 156 Επικούρου. Ου προβποιεΐβ&αι δει φιλοβοφεΐν, άλλ' όντως φιλοβοφεΐν' ού γάρ προβδεόμε&α τοϋδοκεΐν ύγιαίνειν, αλλά τοϋ κατ άλή&ειαν ύγιαίνειν. 1» 157 ' Λημάδης . . . δβφΐΐΐηίιΐΓ ο&ρίίβ, 3. Ηβπι &ηβρΪ£Γαρ1ΐ3.; ίη ^ιχΐ^τΐδ ηιιΐΐαε ρΓοί&ηοηιιη βοπρίοπιπι ββηίβηίϊ&β, ΑβΗίΐηο άβ 3,ηϊπΐ9,1ί1)υ8 βχοβρίο.

[ρ. 1561)]

Λόγος ιζ'. [ί. ΠΕΡΙ ΦΙΑΑΔΕΑΦΙΑΣ.]

1

1 Αδελφός ΰπ' αδελφού βοηθούμενος , ώς πόλις οχυρά καΐ νψηλή' ίοχύει δε ώβπερ τε&εμελιωμενον βαβίλειον (ΡΓονβΓΐ). 18, 19). 2 Πάς ό άδελφόν πτωχόν μιβών φιλίας μακράν 3 έβτι (ϋ). 19, 7). 3 Κρεϊοϋον φίλος έγγύς η αδελφός μακράν οί κων (Ά. 27, 10). ώς 84, 1. δεινόν 84, 3. Άθψηβι 84, 7. Καλλία; 84, 8. ΟΙ 84, 6. Πλουτ. 84, 9. φιλάδελφον 84, 17·ί Κύνα 84, 18. Ίεροκλέους 84, 20. Μουβωνίου 84, 21. Ξενοφώντος 84, 24. »' 8ΐοΙ>. 29, 80.

& 8ίο1>. 29, 70.

ί 8ΐοΙ>. 29, 91.


0. 13-22

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑβϋ.

229

4

Πλουτάρχου (Μογ. ρ. 4795). Ο μεν Αρκαδικός μάντις δικαίως πόδα ξνλινον ζοοοεποιηβατο τοΰ οικείου βτερη&είς' αδελφός δε πολέμων αδελφώ και κτώμενος ό&νεϊον ££ αγοράς όειαϊρον ούδεν ίοικεν άλλο ποιεΐν η οάρκινον καΐ ΰνμφνες άποκόψας με'λος , άλλότριον προβτρίβεα&αι χαϊ προβαρμόττειν. 5 Έν τω ψιλεϊν τον άδελφόν μικρού τον περί Λιοβκοΰρων μύ&ον ου μϋ&ον ηλεγξε. 10 8βφΐτιηΙιΐΓ άιιο ΟΕρίία &ηορί§ΓίΐρΙΐΕΐ δίηβ ρΓθίαηο-[ρ.ΐ6β] πιπί βοπρίοΓαπι Ββηΐβηίϋβ. Λόγος χ'. "•ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΩΝ ΑΕΡΩΝ ΚΑΘ' ΗΜΕΡΑΝ ΔΙΑΦΟΡΑΣ. Ήμέραν 101, 15. έν εκ. 101, 17. υψηλοί 101, 18. Ιό ΑΙλιανοϋ τοΰ περί ζωών ιβ ' λόγου. δβφΐΐίιΐΓ οαρυΐ &ηβρί§Γαρ1ιιιπι βΐηβ ρΓοίαηοπιηι δβηΐβηίίΐΒ.

ι

Λόγος κβ'. "ΠΕΡΙ ΑΙΔΟΤΣ.

!0

βούλομαι 31 , 2. αιδώς 31, 1. ω πότνι' 31 , 3. αιδώς 31, 15. αΙδώς 31,4. πάς 31,5. αΐδοΐος 31, 13. αλλά 31, 14. ουδένα 31, 16. δοκεϊν 31, 17. αΐδοϋς 31, 6. φαΰλον 31, 7. Πυ&ιάς 31, 8. τοιαύτα 31, 9. αΐδοΰ 31, 10. μάλιατα 31, 11. Ζήνα 31, 12. Πλά^τωνος 31, 18. ιη ΟοπΗηβηίΜιιπι Ιιπηο Ιΐίαίιιιη β88β βαβρίοοΓ , βΐ ΓβάάβηΑναα βχ 8ΐοΙ>αβο ΠΕΡΙ ΤΓΙΕΙΑΣ. η Ιία βΙοΒαβαβ. 8<ιγΙίαβ <1βίβΓ3ί β οοηϊβοΙϋΓΕί πΐρι αίοχννης αγα&ής.


230

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΒ.ΤΙ8 II

Λόγος κγ'. ο ΠΕΡΙ αναίδειας.

.1621)] 1

Ευριπίδου. Ούτοι θράσος 32, 5. »

2 Αιδώς άτίώλεβ' αυτόν, έρρέτωχακή' πολλην γαρ αυτήν δειλός ων ίκτηΰαχο. 2" Κάγώ μετ ανδρών ηνίχ' ευτυχούν βίφ. 2^ Τοις γαρ κακώς πράβαουΰιν οΐ βεμνόϊ λόγοι κόβμον μεν αν δοίηβαν ' η δ' ερπραζία ξύν τοις άναιβχύντοιοΊν ωριβται βροτών. 3 *£1 «αϊ, το δεΐβ&αι τών πέλας δνητοΐς μέγα διδαβκαλεΐον της αναίδειας Ιφυ.

5

10

4

Ό μηρού (II. ω' 44). 'ίΐς Άχιλεύς Ιλεον μϊν άπώλεβεν, ούδε οί αιδώς γίνεται, ητ άνδρας μέγα δίνεται ηδ' όνίνηβιν. 5 Ρ ωκειών. 15 Αιδώς τοι %υνετοϊΰιν έπι βλεφάροιβι κάθεται, 9 ύβρις δ' «%υνέτοιβι ' βοφός δε κε τούτο δαείη. ηδη 32, 4. «περυ&ρια 32, 1. 05 32, 2. η μεγίΰτη 32, 7. ουκ ίβτ' 32, 3. απαντ' 32, 6. «μα 32, 8. επεβ&αι 32, 9. 20 6

Λημοβ&ένους (ρ. 17, 6). ΚαΙ έτι ή τών πραγμάτων αΐΰχύνη ούδεμιάς έλάττω ζημίας τοις γε βώφροβιν. Έγώ μεν οϊμαι τοις έλευ&εροις μεγίατην ανάγκην την ϋπό τών πραγμάτων αίβχΰνην είναι (ίΙ). ρ. 43, 5). 25 ο Οβραί »Ιϊιιά ίοΓίβ κερί αίαχννης πονηφας. 8ΑΒ.ΤΓϋ8. Οοητβηϊί οιπι 8ΐοΙ>»βϊ 32. ϋβϋ Ηϊηο πίρΐ άναιόείας. ρ ωκίΐών] Ιεπιιηα ιιί νίάβΙιΐΓ. ΑηΙβ ω βραΐίαπι ββββ ίη πιβ. ηιοηεΐ 8&Γ(ίιΐ3. 3 — Λ καΐ πιβ.


0. 23-25

Ε Μ8. ΙΤ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδϋ.

231

7

Θονχνδίδον (1,84). Πολέμιοι τε καϊ ενβονλοι δια το ενκοβμον γινόμε&α, το μεν οτι αιδώς βωφροΰύνης πλεΐΰτον μετέ χει , αΐΰχννης δε εύψυχία.

58 Οΐμαι δε δια την άναίδειαν μιβοϋαι χαϊ Βονΰιρϊται δεραπενταΐ τον Αιός τον 'όρνγα ' φαΟι γαρ Αι γύπτιοι ότι αποΰτραφείς προς την άνατολήν την τον ηλίου τα περιττά της εαυτόν τροφής έχ&λίβει (Αβίϊβη. Η. Α. Χ, 28). 10

Λόγος χδ'. Ο&ριαί 1>ΓβνΪ8βΐιηιιία ΐη ηαο ηυΐΐί ρΓοίαηί θοπρΐοΓ68 αά.£βΓΐιη1;ιΐΓ.

' Λόγος χε'. 1 Ιό

Έτερων. "'Λνδρός χαρακτηρ εκ λόγον γνωρίζεται.

[Ρ. ιβ3ΐ>]

2

Φωτίω πατρ ιάρχη. ' Κατόπτρω μεν εμφανίζεται ο τύπος της μορφής τοϋ ΰώματος, όμιλίαις δε χαϊ λόγοις το της ψνχής η&ος χαρακτηρίζεται. 20 3 Εικόνες οι Λο^οι των εν τη ψυχή τύπων, οΰαπερ ο νους κινούμενος ένεγράψατο. 4

Λόγος πολλάκις άγγελος δια&εδεως.

5 Στόμα μίν φωνής όργανον, φωνή δε ψνχής ΰκιά. τ ΛΙπκΙ εβριιί ;ιΐϊορΐ£πνρΙηιιιι, ίοΓίβ πιςίί αία&ήαεων. \ΐά. Εοΐ. ΡΗ?8. 42. ρ. 491. Ιη Κοο ροβΐ ρΐιιππίίΐ βχ βαοήβ ΙΪΙΙοπκ οΐ ρηίΓΪΙχι» ιΐοβυπιρία 8Ηΐ)ϋο!ιιιι1ιιι•Έτί'ρωι/ κ.τ.λ. 8 Μιιχηιι. ρ. 278 ρβη.

ί Μβχίιη. ρ. 277.


232 6

ν.

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ Π

Δημοκρίτου (8ΐοΙ). ΡΙογ. 5, 25). Φαύλων. . . .

7 ίΐβπερ των δένδρων τα καλούς φέροντα καρ[ρ. 164] πους προ των καρπών καϊ έκ των φύλλων δυνατόν ίβτι κατανοεΐν , ούτως έκ των λόγων προ των έργων 5 και οι πλεϊβτοι των άν&ρώπων διαγινώβκονται. 8 Οι βτωικοϊ ορίζονται ούτως την αΐβ&ηβιν * αίβ&ηβίς έβτιν αντίληψις [αίβ&ητού] δι' αίο&ητηρίου [η] κατάληψις. πολλαχώς δε λέγεται η αί'β&ηβις' η τε γάρ ε%ις και η δύναμις καϊ η ενέργεια καϊ η φαν- 10 ταβία καταληπτικά δι' αίβ%•ητηρίου γίνονται" καϊ αυτό το ήγεμονικόν, αφ' ου [βυνίοταταί]. πάλιν δ' αΐβ&ητηρια λέγονται τα πνεύματα τα νοερά, από τον ηγεμονικού επί τα όργανα τεταμένα. (ΡΙαΙβΓοΙιυδ ρΐαε. ρίπΐ. IV, 8) Ιό 9 Επίκουρος" το μόριόν έβτιν η αί'βδηβις, ήτις έβτϊ δύναμις, και το έπαίβ&ημα, όπερ έβτΐ το ενέρ γημα, ωβτε διχώς παρ' αύτω λέγεβ&αι, αΐβ&ηβιν μεν την δύναμιν, αίβ&ητόν δε το ενέργημα. (ΡΙοΙ. 1. 1.) 20 10 Πλάτων την αΐβ%ηβιν αποφαίνεται ψυχής καϊ θάματος κοινωνίαν προς τα εκτός ' η μεν γάρ δνναμις ψυχής , το δε όργανον δώματος ' άμφω δε " δια φανταβίας αντιληπτικά των έζω&εν (ΡΙαΙ. 1. 1.). λέγει δε έν Φιλήβω (ρ. 34 β) ωδε' το ί' έν ενϊ πά&ει τψϊϊ ■ψυχήν καϊ το δώμα κοινή γινόμενον κοινή καϊ κινεϊβ&αι , ταύτην δη την κίνηβιν όνομάξων αία&ηοΊν ονχ από τρόπου * φ&έγγοιο αν. άλη&έατατον λέγεις. κ διιν πι».

χ φενγοιο τλβ.


0. 25

Ε Μ8. Γί,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

233

11 Κατά τονς περιπατητικούς τετραχώς' εξ, ον το ηγεμονικόν, δι ον το όργανον και αισθητήρων, καθ ο η ενέργεια , και ον ένεκα το αίσθητόν. 12 Λεύκιππος Δημόκριτος, τάς αισθήσεις καϊ τάς δ νοηθείς έτεροιώβεις είναι τον δώματος. 13 Αριστοτέλης την αΐσθηβιν έτεροίωσιν αισθητού χαϊ μεβότητα . . . χοινήν δε αί'ΰθηβιν την των βννθέτων ειδών κριτικήν, εις ην παβαι σνμβάλλονσιν κι απλαΐ τας ιδίας εκάστη φαντασίας , εν Τ] το μεταΚβατικον άφ' έτερον εις έτερον, οίον οχήματος καΐ κινήσεως δώματος, ίν μεθορίω τον λογικού χαϊ τού αλόγον, μνήμης χαϊ νού μετέχονοα, διατείνονσα καϊ έπϊ τά άλογα τών ζώων , χαθό ποδην διανοίας αναλογίαν ίχει' κοινά δ' έστϊν όψεως μίν καϊ αφής ϊ'οβχήμα, όψεως δε και ακοής διάστημα , παθών δε κίνψις χαϊ μέγεθος καϊ αριθμός. 14 01 στωικοί τήνδε την κοινήν αΐσθηβιν εντός αφήν προβαγορεύονδι, χαθ' ην χαϊ ημών αυτών αν τιλαμβανόμεθα. 2015 Απελλής πλείονς αίσθήσεις είναι περί τά άλογα ξώα. 16 Δημόκριτος πλείονς μεν είναι τάς αισθήσεις τών αίσθητών , τώ δε μή αναλογίζειν τά αισθητά τω πλήθει λανθάνειν ' οί δε άλλοι παρίβονς. (Ρΐυΐβι-εΐιιιβ 25 ρΐβο. ρΐιίΐ. IV, 10)

17 Οί στωικοί σωμάτων τάς αισθήσεις από τών αρχαίων τών περί τά σώματα ασωμάτων λόγων, άπερ ηδη σχήματα προσαγορενονσι. 18

Λεύκιππος Δημόκριτος Έπίκονρος, την αϊσθη


234

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΗΤΙ8 II

σιν καϊ την νόησιν γίνεσθαι ειδώλων ε%ωθεν προσιόντων ' μηδενΐ γάρ έπιβάλλειν μηδετέραν χωρίς τον προσπίπτοντος (ΡΙιιΙβΓοΙιιιβ ρΐβο. ρΗϋ. IV, 8). 19 Οί άλλοι ειδών ή σχημάτων ετεροίωβιν ίν πάση τυπώσει απορροίαις πάντα μάλλον η είδώλοις. δ 20 Οί στωικοί πάσαν αίσθησιν είναι συγκατάθεσιν και κατάληψιν. 21 Οί 9 ακαδημαϊκοί μη είναι τάς αισθήσεις μήτε καταλήψεις μήτε συγκαταθέσεις. 22 Οί περιπατητικοί ουκ άνευ μεν συγκαταθέσεως 10 τας αισθήσεις, ου με'ντοι συγκαταθέσεις. 23 Πυθαγόρας Εμπεδοκλής Ξενοφάνης Παρμενί δης τ Ζήνων Μέλισσος Αναξαγόρας Δημόκριτος Μητρόδωρος Πρωταγόρας Πλάτων, ψευδείς είναι τάς αισθήσεις. 15 24 Οί από της Ακαδημίας υγιείς μέν, ότι δι' αυ τών οΐονται λαβείν άληθινάς φαντασίας, ού μην ακριβείς. 25 Αριστοτέλης την αίσθησιν μη πλανάσθαι περί τό ίδιον, περί δε τό συμβεβηκός. 20 26 Οί στωικοί τάς μεν αισθήσεις αληθείς, τών δε [νΛΜ\>]ψαντασιών τάς μεν άληθεΐς τάς δε ψευδείς. 27 Επίκουρος πάσαν αΐσθησιν καΐ πάσαν φαντασίαν αληθή, τών δε δο%ών τάς μεν αληθείς τάς δε ψευδείς, και ή μεν αίσθησις μοναχώς ψευδοποιείται 35 κατά νοητά, ή δε φαντασία διχώς [νοείται] ' καΐ γάρ αισθητών ίστι φαντασία καϊ νοητών. ι/ Άχαδημικοι ΙΠ8.

ζ ζίνων ΧΆΒ.


0. 25

Ε Μ8. ΙΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

235

28 Παρμενίδης Εμπεδοκλής *Αναξαγόρας Αημόκριτος Επίκουρος Ηρακλείδης, παρά τάς βνμμετρίας των πόρων τάς κατά μέρος αΐβ&ήβεις γίνεβ&αι , τον οικείου των αΐβ&ητών έκάβτου εκάβττι αναρμόττον5γο? (ΡΙηΙ. ρΐβο. ρΜΙ. IV, 9). 29 Οι περιπατητικοί παρά τάς δυνάμεις των αΐΰ&ητηρίων' οι μεν άλλοι φΰοει τα αίΰ&ητα, Λεύ κιππος δε Δημόκριτος και Διογένης νόμω, τοΰτΌ ί εβτΐ δόξΐ] καΙ πά&εβι τοίς ήμετέροις' μηδέν δ είναι ΙΟαλ^θ•^ μηδέ καταληπτον έκτος των πρώτων βτοιχείων ατόμων καΙ κενοϋ ' ταϋτα γάρ είναι μόνα φΰβει, τα δ' ίκ τούτων &έβει, και τάί,ει και βχηματι διαφέροντα αλλήλων βυμβεβηκότα. 30 Παρμενίδης Εμπεδοκλής , ελλείψει τροφής την ίόορεζιν ... οίτά άτομα καϊοίτά ομοιομερή καΙ οι τα αμερή καϊ τά έλάχιδτα πάντ' έν πάϋι τά αίβ%ητά άναμεμΐχ&αι , και μηδίν αυτών ειλικρινές ύπάρχειν' παρά δε την έπικράτειαν νομίζεΰ&αι τοΐον ή τοΐον και παρά τήν πολναύγειαν. 2031 Πυ&αγόρας Πλάτων, κα&αρον εκαβτον είναι τών αΙο~ϋ•ητών έ% έκάβτου βτοιχείον προβερχόμενον ' προς μεν ουν τήν οραϋιν το αί&ερώδες πεφυκέναι, προς δε τήν άκοήν το πνευματικόν, προς δε την οΰφρηβιν το πυρώδες , προς δε τήν γεϋβιν το νγρόν, 25 προς δε την αφήν το γεώδες. 32 Επίκουρος τών αΙβ%ητών ήδονάς ηδη καϊ τάς λύπας. 33 Οι περιπατητικοί τών νοητών" ου γαρ πάβι φαίνεταιτά αυτά ηδέα τε και λυπηρά, κα&άπερ λευκά 30 τε καϊ μέλανα.


236

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΒ Π

34 Χρύβιππος το μεν γενικόν ηδύ νοητόν, το δε είδικόν και προβπΐπτον ηδη αίΰΰητόν.

1

35 Εμπεδοκλής τάς ηδονάς γίνεβ&αι τοις μεν ομοίοις των ομοίων , κατά δε το έλλεϊπον προς την άναπλήρωβιν, ωΰτε τω έλλείποντι η 'όρεί-ις τον ομοίου ' δ τάς δ' άλγηδόνας τοις ίναντίοις, ήλλοτριώβ&αι γάρ προς άλληλα οβα διαφέρει κατά τε την βύγκριΰιν καϊ την των ΰτοιχείων κράβιν. 36 Αναξαγόρας πάβαν αϊβ&ηβιν μετά'πόνον. άλλοι έπιγίγνεβ&αι ητοι ηδονήν η πόνους βνμπεφνκέναι. 10 37 Οί ΰτωικόί τον βοψον αίϋ%η6ει καταληπτόν άπο τοϋ είδους τεκμηριωδως. 38

Οι άκαδημαΐκοϊ λόγων γνώριμον . . .

39

Επίκουρος 6οφω μόνω τον βοψόν . . .

40 Δημόκριτος τά νεκρά των βωμάτων αίβ&άνε- Ιό βϋ·αι. 41

Πλάτωνος έκ τοϋ Φαίδωνος (ρ. 606). 'ίΐς άτοπον, £φη, ω άνδρες, εοικεν είναι τοντο ο καλονβιν οί άν&ρωποι ηδύ κ. τ. λ. 8βο[ΐηιηΐτΐΓ άβίηάβ αΐία θϊπδάβιη ίκ τοϋ Θεαίτητου 20 βί τοϋ Τιμαίου.

42 Σιμύλον. ρ.ΐ65>] Πέντ' είβϊν άς άνθρωπος αίΰ9ηϋεις £χει' [άφην όραβιν " άκοην γενδιν οβ,φρηοΊν ' μία] τούτων άπαβών έβτι κνριωτάτη ακοή ' φαγών γάρ 6 ούδε εϊς έατϊν βοφός, α ΑΙ>ηηά»Γβ νϊάβίιΐΓ άκοήν.

6 ού^ν ίΓδ Ι'τι πΐ8.

25


<:. 25

Ε Μ8. ΪΊ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

237

ονδ αφάμενος ονδ' όβφρόμενος ονδ' είβιδών το λνβιτελές έκ τον δ' άκούειν μαν&άνειν τε τάγα&ά πολλοί φρόνιμοι γεγόναβι ' ταύτην γαρ μίαν 5 ο νους ' εαντω κατέλιπεν διδάβκαλον, αβπερ δικαΰτήν η κριτήν η κύριον. 43 Οι ατωικοϊ πέντε τάς είδικάς αίβ&ήΰεις , οραβιν ακοην 'όβφρηβιν γεύβιν άφήν. 44 Άριΰτοτέλης ε'κτην μεν ου λέγει , κοινήν δε αΐ10 β&ηβιν των βνν&έτων εΙδών κριτικήν , εις ην πάβαι βνμβάλλονβιν αϊ άπλαΐ τάς ιδίας εκάστη φανταβίας, έν η το μεταβατικον αφ έτερον προς έτερον οίονεΐ Οχήματος καΐ κινήΰεως (Εοΐ. ρίγδ. Ι, 43, ΐ). 45 Δημόκριτος πλείονς είναι αίδΟ-ήαεις περί τα 15 άλογα ζώα καϊ περί τους βοφονς καΐ περί τονς 0•εονς. 46 Αριστοτέλης, το δη αίβ&ητικόν , ο δη κοινώς απάντων ζωών ί'ίιον (αίβ&ηβει γαρ διαφέρειν το ξάον τον φυτού ) , πενταπλονν έοικέναι ' τούτο γαρ το μεν οραβιν, το δ ακοην, το δ' 'όβφρηβιν, το δε 20 γεύβιν , το δε αφήν ' νπάρχειν δέ τίνα καϊ βνν&ετον αίβ&ηβιν , έν η τό τε φανταβτικον πάν γίνεβ%•αι καϊ το μνημονεντικόν καϊ το δοζαβτικόν ' όπερ ονν ονδ' άμοιρον τον νού τυγχάνει, αΐβ&άνεβ&αι δε ημάς πα%ονβης τι της αΐβ&ήβεως. 2547

Πλάτωνος έκ τον Φαίδωνος (ρ. 96). Ό δ' εγκέφαλος έατιν 6 τάς αΐβ&ήβεις παρέχων τον άκουειν κάϊ οράν καϊ οβφραίνεβ&αι , έκ τούτων δε γίγνοιτο μνήμη καϊ δό%α, έκ δε μνήμης καϊ δόο ίαντών πιβ.


238

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 II

ξης λαβονβης το ήρεμεΐν κατά ταύτα γίγνεβ&αι έπιΰτήμην. 48

Εμπεδοκλής. Γαία μεν γάρ γαΐαν όπώπαμεν, νδατι δ' νδωρ, αί&έρι δ' αΐ&έρα δΐαν, άτάρ πνρΐ πυρ άίδηλον. 5 δβφΐϊίιΐΓ ίη πίδ. Αίτιον έΰτι δι' ο κ. τ. λ. ί. β. ε»ρ. 13. ΙλΪ). I. Εοΐ. Ρΐι^β. νΐάβ ρ. 127— 130. ϋβΐηάθ 49 Εμπεδοκλής την άκοήν γίνεβ&αι κατά την πρόκζνίπτωβιν πνεύματος τωχόνδρω, ονπερ φηΟΪν έί,ηρτή- 10 6&αι εντός τον ώτος κώδωνος δίκην αίωρονμενον καΐ τνπτόμενον (ΡΙιιΙ. ρΐβο. ρΐιΐΐ. IV, 16). 50 ΆλκμαΙων άκονειν ημάς τω κενω τω έντός τον ώτός' τούτο γάρ είναι το διηχούν κατά την τον πνεύ ματος είββολήν * πάντα γάρ τά κοίλα ηχεί (ΡΙαί. 1. 1.). 1δ 51 Αιογένης τον εν τη κεφαλή αέρος νπο της φω νής τνπτομένον καϊ κινονμένον (ΡΙαί. I. 1.). 52 Οί άπο Πλάτωνος πλήττεβ&αι τον έν τη κεφαλή αέρα ' τούτον δ' άναχλάβ&αι είς τά ηγεμονικά , καϊ γίνεβ&αι της άκοής την αί'β&ηβιν (ΡΙαί. 1. 1.). 20 53

Πλάτωνος έν Τιμαίω (ρ. 67). Το δε αίβ&ητον έν ημΐν μέρος έπιζητούβι το περί την άκοην, δι' ας αίτιας τά περί αντά βνμβαίνει πα θήματα λεκτέον κ. τ. λ. · Λ Λόγος κη'.

,] δίοβ&βί Εοΐ. ΕΛ. ο. 1. ΠΕΡΙ ΤίϊΝ ΤΑ ΘΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΤΟΝΤ&Ν κ. τ. λ. 1 — 19. ά Οβριιί ηονυπι βηβρίςηψίιιιπι, ίοΗβ πεςΐ τον άκατάληπτον

25


0. 25-30

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

239

Λόγος κ&'. δβφώτΐΓ ηονυπι ο&ρυί β,ηερί^Γ&ρΙπιιη , ββ<1 ββί περί άχηδίας χαΐ ά&υμίας, ΐη 0(ηο ηαΐΐα βχ ρΓοί&ηϊβ βοπρίθΓΪΙ»τΐ8 βχοβΓρί» αάίεπιηϋιτ. 8ΑΚΤΙϋ8. 5

Λόγος λ'. Αυτιά οαρτιΐ 8Ϊηβ ίΐίτιΐο, ββά £ογ1θ ίη8θΓΪ1)βηάαπΐ[ρ.ΐ70] περί άχτημοΰύνης χαΐ αυτάρκειας χαΐ όλιγοδείας. Ροβΐ 88. Ρίΐίηιηι ΒβηΙβηΙί&δ δίΛϋοϊιπιΙιιτ ΐβία: 8ΑΕΤΙϋ8. 1

10

Δημοκρίτου. ' Αυταρκείγι τροφής μικρά νύ% ουδέποτε γίνεται, [ρ. πι ι>]

2

Κλειτάρχου. ^Όφείλομεν εαυτούς έ&ίξειν άπ' ολίγων ζην , ίνα μηδέν αίβχρόν ένεκεν χρημάτων β πά&ωμεν. 3

154

Σωκράτης 5, 43. Μοβχίωνος. Η Βελτιόν έβτιν έν μικρά περιουβία βυβτελλόμενον

εύ&υμεΐν η μεγάλης τυγχάνοντα δυβτυχείν. 5 6 20

Δημοκρίτου 5, 38. Έκ των Επίκτητου καΙ Ίβοχράτους. Ή αυτάρκεια 5, 37.

7 'Όχύρωβον βαυτον τη αυτάρκεια" τούτο γαρ δυβάλωτόν έβτι χωρίον. ι

{(ναι τον Θίον καί τα ϊ'ργα αντον. Ιη Ιιοο ρΐιιππια ΙϋΐΗρηίιι ι• εχοβΓρία βχ άϊτίπϊβ ΙϊΙίβπβ βί 88. ΡαΙι-ίΙηικ, ({ΙπΙιιιη άβίηεβρβ ίκΙϋοίυηΙηΓ ϊβία: Άοιατάοχον κ. τ. Ι. 8ΑΕΤΙΙΙ8. β Μαχίπι. ρ. 45, 40. / Μαχίηι. ρ. 45, 42. §■ μά&αψεν πιβ. λ Μειχΐπι. ρ. 45, 48.

ί Μαχΐπι. ρ. 46, 3.


240

ΕΧΟΕΚΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ II

8 Ό αυτός έρωτη&εϊς τίς άν&ρωπος πλούβιος εΐΛεν ο αυτάρκης. 9 * Σωχράτει Εανδίππης της γυναικός επιτιμώβης διότι λιτώς παρεβκευάζετο υποδέζαΰ&αι φίλους, ' ω γύναι' εϊπεν "εί μεν ημέτεροι είβιν, ούδεν έκείνοις 5 μελήβει , ει δε αλλότριοι , ημϊν αέρι αυτών ούδεν μελήβει.' 10 Ευριπίδης ο ποιητής, έπεϊ όψωνούντος αυτού έπελάβετό τις λέγων οτι ^οφοκλ^ τούτο δια δούλου ποιεί, "τοιγαρούν Ιψη Σοφοκλής έο&ίει οψον οποίον 10 τω οίκεττ) αυτού άρέβχει, έγώ δ' όποιον αν έμοί." 11 ι Πλουτάρχου (Μογ. ρ. 461ε). Μήτε λίαν πολυτελώς μήτε άγαν εύτελώς πειρώ τά περί την εΰ&ήτα και δίαιταν χαϊ την ετε'ραν διαγωγήν το βώμα διοικεΐν το μεν γαρ φ&ονεϊβΟ-αι η Ιό γελάβ&αι ποιεί, το δε μιβεΐα&αι η έλεεΐβ&αι. 12 'Ε&ιβτεον το ΰώμα δι ευτέλειας προς ενκολίαν αύταρκες εαυτώ γινόμενον' οί γαρ ολίγων δεόμενοι πολλών ουκ άποτυγχάνονβι. [ι>. 172] Αιλιανού περί ζωών α λογ. κεφ. γ'. 6 Ιχ&ύς κ. τ. λ. 20 δβψπιηίητ πηιΐία βχ δίο^&βί Τϋ. 6. ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ. 8οί1. 22. 18. 19. 20. 21. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 9. 36. 49. 34. 35. 8. 61. 62. 10. 11. 55. 57. 12. 13. 14. 15. 16. 17.-38. 3. 4. 5. 52. 53. 1. 2. 6. 7. 39. 40. 41. 42. 47. 48. αάά. ουδείς ελεύθερος 026 εαυτού μη κρατών ' 50. 58. 59. 60. 54. 56. 65. Εύΰεβίου. Σωφροαύνην , τό περ δη καί αναγκαιότατον , πάρα & Μαχϊηι. ρ. 46, 5.

Ι Μαχίιη. ρ. 45, 50.


»

0. 30. 31

Ε Μ8. ΓΙ,ΟΒ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδα

241

τών \ννοικονβέων γυναικών άνδρες άπαιτέονβι και ώζ χςέββονες νποδεεβτέρων αρχειν άξιενβι ■ ταντα δε άζιενντες ονκ αίδέονται οκόβα εκαβτάτω έατϊ σωφροβννης και τών έν τη τον άρείονος έόντων μοίρη, 5 το εψ,μαρτανειν ταντα αντοι , ωβπερ ΰφιβι μοννοιΰιέζεόν, χαΐ μετά τον ίνεπιπλήκτον παρά βφέων παντελεως χαΐ άνεδην όντως πλημμελέοντες. 18, 36. 6, 37. 63. 64. . Λόγος λα'. [" ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΤΡΙΑΣ ΠΙΣΤΗΣ.]

10 1

Πν&αγόρον (ΡΙοπΙ. 34, 11). [ρ.ΐ78] Βέλτιον λί&ον βαλείν είχη ή λόγον. Αάλει α δεΐ χαϊ οτε δεΐ, καΐ ονχ αχονΰει ά μη δεί. , 2

0 Σιγάν την άλή&ειαν χρνβόν έβτι &άπτειν.

153

Έτερων. Φίλη η άλή&εια, χαϊ γαρ χαϊ αντην φιλεΐ την άλήδειαν η άλή&εια.

4 Ή άλή&εια δάχνει ψνχην νοβονβαν ωβπερ χαΙ[ρ.ΐ7βι>] μέλι ΰώμα τετρανματιβμένον. 205

Τοις λαν&άνειν βπονδάξονβι πιχρόν η άλή&εια.

6 Ύΐβπερ ον δννατόν όφ&αλμώ τε&ολωμενω λα βείν ακριβή τών όρωμενων κατάληψιν , όντως ούδε τε&ολοομ,ενη ψνχτι την κατανόηβιν της αλη&είας εβτι λαβείν. 57

"Ο,απερ 9, 51.

ηι μοννας Π18. η Ηαηο ίΐΐαίαιη {Ιβΰϊί 88Γΐϊπ8, άβββΐ ιω. νϊάβ 8ΐο1)&βί Ιΐί. 11. Μ&χϊιη. 45. ο Μ»χίπ». ρ. 69, 26. 8ΤΟΒ. ϊί,ΟΒ. IV. 16


242

ΕΧΟΡΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙ5 Ί1

8

Πλουτάρχου. Ρ Καϊ οδού καϊ άλη&είας χαλεπον άποπλανη&ηναι. ΈπΙ της εαυτοΰ γλώββης οίκοϋβαν έφερε την άλή&ειαν. άπλοϋς 11, 12. 11, 6. 12, 7. Ταπί [Οά. ρ' 14] 9 Ό ζείνος δ' είπερ μάλα μηνίει , άλγιον αύτφ ϋβΰεται ' η γαρ έμοί φίλ' άλη&έα μυ&ηβαβ&αι.

δ

10,

Σοφοκλέους. Ταλη&ες αεί πλείβτον Ιβχΰει λόγου, το γαρ 11, 9. τοις τοι 11, 13. πΜ δικαΐοις χρω. 11

Μενάνδρου. Ουδέν γαρ αΐβχρόν έβτι τάλη&ή λέγειν.

12

Αδύνατον ώς ίοικε τάλη&ες λα&εΐν.

13

Έάν έγώ φώ νϋν ίχειν βακτηρίαν χρυβην , τί μοι βεμνότερον εΰται το ί,ΰλον ;

14

'Λλη&ες είναι δει το ΰεμνόν, ου κενόν. Άε\ 11, 11. 11, 1. 11, 10. Άπλα 11, 8.

10

15

15

Πινδάρου (01. 10, 65). Ό τ έζελεγχων μόνος * άλά&ειαν ετητυμος χρόνος, τό τ εις άφανίς των πρόδω κατεφρόνηαεν. 2( 16 Ου τοι άπαΰα κερδίων φαίνουβα πρόβωπον άλά&ει ατρεκίς ' καίτοι βιγάν πολλάκις βοφώτατον άνδρϊ νοηβαι (Νβπι. 5, 30). 17 Μηπαρίεικαλά. νωμαδικαίωπηδαλίωβτρατόν.% άψευδεΐδε προς άκμονι χάλκευε γλώαβαν (Ρ^ΙΗ. 1, 1 67). άρχη 11, 3. Λυδία 11, 7. Άλή&εια 11, 2. ρ Μβχϊιτι. ρ. 69, 29.

? άλα&ίία πιβ.


Ζ. 81

Ε Μ8. ΓΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑδΟ.

243

18

Ίβοκράτους (Νίοοοί. ρ. 191)). Αιά παντός χρόνου την άλή&ειαν φαίνου προτι μών, ως πιβτοτέρους είναι τους βούς λόγους η τους άλλων όρκους.

5 19

Θουχυδίδου. Οι τα μη πιβτά δοκούντα είναι λέγοντες η άπαγγέλλοντες , ου μόνον ου πεί&ουβιν άλλα καϊ άφρονες δοκοϋοΊν. Πλάτων 11, 15. 'Τμεΐς 11, 16. Τότ' ουν 11, 17. [ρ"»] 1θ'Λλή9εια 11,18. Ψεΰδεβ&αι 11,20. 'Λλη&είην 11,21. Ψενδεΰ&αι 11, 22. ουκ ίατι δ. 11, 23. "Οτι 11, 24. Πυ&αγόρας 11, 25. ΪΓροίότου ίβτοριών γ'. [Ηοο Ιθπιιιιβ, πιαίθ ροΒίίπιη β8ί. ρβιϋηβί &ά &τί. 8βθ[. Έν&α 12, 23.] ΟΙ δε μά^-οι 11, 25. Άλήδεια 11, 14. 1520

Γ Πλουτάρχου. Το μ£ν Γίον ζυγω, το δ' άλη&ες τω έκ φιλοσοφίας λόγω κρίνεται.

21

Λίωνος τοΰ 'Ρωμαίου. "Εχει γάρ τι πικρόν 6 της άλη&είας λόγος, έπειδάνίρΛΗο*,] %)τις άκράτω παρρηβία χρώμενος μεγάλων άγα&ών προβδοκίαν ' άφαιρηται, τα δε προβηνη και ψευδή πεί&τ] τους άκοΰοντας. 22

Διογένους. * Το άλη&ες πικρόν έβτι καϊ άηδες τοίς άνοητοις, 25 το δ£ ψεύδος γλυκύ και προβηνές' ωΰπερ γε οΐμαι καϊ τοίς νοβούβι τα όμματα το μεν φως ανιαρον , το δε βκότος 'άλυπον καϊ φίλον , ούχ έών βλεπειν. τ" γ Μαχίιη. ρ. 69, 26. λον τλβ. πεί&ει.

β πιβ. άφαιςπται βί πιοχ

ί Μαχίπι. ρ. 69, 33.

16*


244

ΕΧΟΕΕΡΤΑ

ΡΑΚΤΙδ II

Ρθ8ί ο&ρΐία άτιο (λβ'. λγ'.) αηβρί^κιρίια, ίη φΐ&ιΐδ ηιιΐΐϊ ρι•ο£αηϊ βΟΓΪρίοΓββ αιΙΙβ^&ηΙιΐΓ, ΒβςαιιηίαΓ Ιιαβο βχοβΓρία : [ρ. «2]

Λόγος λδ'". 1 ΆριΟτοτέλης και Ηρακλείδης — άμπωτιν (Εοΐ. 5 ρΐιγβ. Ι, 33 (ΐη.). 2 ηνιος. 6 Μεββήνιος ηλίω καυτός την αΐτίαν άνατί&ηβι, χα&' ους μεν αν τόπους γενηται της γης πλημμυροϋντι τά πελάγη , «ξ ων ί ' αν χ τύχτ] παραποβτάς υποβυνελκοντι' ταύτα δε βυμβαίνειν παραΙΟ τάς έωας καϊ τάς μεΰημβρινάς έκκλίβεις. 3 Πν&εας ο Μαββαλιώτης τή πληρωθεί της βεληνης καϊ τή μειώβει, τάς έκατε'ρον τούτων αιτίας άνα• τί&ηβι. 4 Ποβειδωνιος ναό μεν της ΰελήνης κινεϊβ&αι τονς 15 άνεμους , υπό δε τούτων τά πελάγη , έν οϊς τά προειρημένα γίνεα&αι πά&η. δ

Πλάτων επί την — πελάγη (ΕοΙ. ρΐιγβ. Ι, 33 ϋη.).

6 Τίμαιος ο Τανρομενίτης τονς εμβάλλοντας πο ταμούς εις την ατλαντικήν διά της κελτικής ορεινής 20 αιτιάται προω&ονντας μεν ταΐς έφόδοις, νφελκοντας δε ταΐς αναπαύλαις. 7 Κράτης ο γραμματικός τον άντιβπαδμόν της &αλάττης αιτιάται. 8 Απολλόδωρος 6 Κερκυραίος τάς έκ τον ωκεανού 25 παλίρροιας.

,

μ Γ>β6βί ίηβοπρίίο ίη ιηβ., ββί ρΐΌουΙάΊιοίο β βίοβββΐ ΡΗνβ. •ε. 41. πώς ζμπωτις καϊ πλημμυςίς γίγνονται. χ τνχης ιηβ.


0. Μ-36

Ε Μ8. ΡΙ,ΟΚ. ΙΟΑΝ. ϋΑΜΑ80.

245

9 Σέλευκος ό μαθηματικός άντιγεγραφώς Κράτψι, χινών καυτός τηνγήν, άντιχόπτειν αυτής τω δίνω φηΰΐ την περιβτροφην της ΰεληνης ' τοΰ δε με ταξύ αμφοτέρων των δωμάτων άντιπεριβπωμένου 5 πνεύματος χαΐ εμπίπτοντος εις το άτλαντικόν πέλα γος, κατά λόγον αύτώ βυγχυμαίνεα&αι την %άλαβΰαν. δβφΐυηίιιτ άΙιά ο&ρίία ιΐιιο αηθρί§Γ£ΐρ1ΐ£ΐ (λε'. λς'.).ίρ•ΐΜ*>] Ρπιηιιιη ιπιΠατα Ιι&ββί δοπρίοΓβιη ρΓοίαηαπι. Ιη &1ίβΓο ροβί ρΐυηιηα βχοβΓρία β (ϋνϊηϊβ Ιϊβπβ βί 88. ΙΟραίιϊΙηΐδ ββφΐιιηΐιπ• ίβία: 1

Έχ των έπιβτολών Πλάτωνος (ρ. 335β). [Ρ.ΐ87ΐ>] Πεί&εβ&αι ν δε όντως αεί χρη τοις παλαιοΐς τε χαϊ

Ιεροϊς λόγοις, οι δη μηννουΰιν ημΐν α&άνατον την ψνχην είναι, διχαβτάς τε είναι χαϊ τίν.ειν τάς μεγί15 βτας τιμωρίας , όταν τις απαλλαγή τοΰ δώματος, διό χαϊ τα μεγάλα αμαρτήματα και αδικήματα βμικρότερον είναι χρη νομίζειν κακόν πάΰχειν η δράβαι. 2

" Πλουτάρχου. Τους μεν εύϋ•υς &ν β'ώ ματ ι καϊ δια δωμάτων χολα-

20 ξομενονς μεταχειρίζεται ποινή ταχεία πράω τινΧ τρόπω ν.κΐ παραλείποντι πολλά των κα&αρμών δεομένων, ων μείζον ίβτιν Ιργον η περί την κακίαν Ιατρεία" "τούτους δίκη μετά την τελευτην 6 &εός παραδίδωβιν. 25 3 Αϊδου τίνες ανοίγονται πΰλαι βα&είαι, καΙ[ρ•ΐ88] ποταμοί πυρός όμοΰ χαϊ βτυγός άπορρωγες άνακεράννυνται, καϊ βκότος έμπίπλαται πολυφαντάβτων ειδώλων χαλεπάς μεν 'όψεις οίκτράς δε φωνάς έπιφερόντων, δικαδται δε και κολαΰταΐ καϊ χάδματα ι) δέον ως πιβ.

ζ Πλούτωνος πι».

α τούτου πΐ8.


246

ΕΧΟΕΕΡΤΑ βίθ.

ΡΑΚΤΙ3 Π Ο. 36

καϊ * μυχοί μυρίων κακών γέροντες (ΡΙαΙβιτΙ). Μογ. ρ. 167 β). 4

Ζαλενκον. ' ίΐδ' ημΐν παρηγγέλ&ω πάβι τοις τοιούτοις πολίταις καϊ πολίτιΰι καϊ βυνοίκοις, μεμνήβ&αι &•εώνό ως 'όνχων καϊ δίκας έπιπεμποντων τοις αδίκοις, και τί&εβ&αι προ ομμάτων τον καιρόν τούτον έν ω γίνε ται το τέλος έκάβτω της απαλλαγής τον ζην' πάβι γαρ εμπίπτει μεταμέλεια τοις μέλλονΰι τελεντάν μεμνημένοις ων ηδικήκαβι, καϊ ορμή τον βούλεβΟ-αιΗ πάντα πεπράχ&αι δικαίως αϋτοΐς. 5

Άπολλωνίον (Ηγρβπάίβ βρηά 8ΐο1). ΡΙογ. 124,36). 6 Ει δ' ΐ-βτιν αΐβ&ηβις έν αδον καϊ επιμέλεια παρά τον δαιμονίον, ωΰπερ νπολαμβανομεν, είκος τους ταΐς τιμαΐς των &εών καταλνομέναις βοη&ήααντας πλεί- 15 βτης επιμελείας καϊ ύπο τον δαιμονίου τνγχάνειν. 6 μοιχοί ηΐ8. ο ονδ ημ,ίν παρηγγί?.9η πιβ. τιαϊ πιβ. β ονδ' πιβ.

«1 πυ'/.ν


Ο Κ I Ο Ν I 8

Α Ν Τ,Η Ο Ε Ο Ο Ν Ο Μ I Ο υ Μ.


ΕΚ ΤΟ Τ ΑΝΘΟΑΟΓΝίΙΜΙΚΟΤ Ω Ρ I Ω Ν Ο Σ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΤ ΚΑ1ΣΑΡΕΙΑΣ.

I. ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΤ ΚΑΙ ΦΡΟΝΗΣΕίϊΣ. 1

Έξ Αντιγόνης Ενριπίδον. Ουχ ίβτι πει&ονς ιερόν άλλο πλην λόγος, δ χαϊ βωμός αντής έΰτ' έν άν&ρώπον ψνβει. 2

Έχ τον'Ορέβτον (628) Ενριπίδον. Μη ννν πέραινε την δόχηοιν, άλλ' έμονς λόγονς άχονΰας πρόβ&ε βονλενον τάδε. 3

Ε\ Άλεζάνδρον. 10 Μιβώ βοψόν οντ έν λόγοιβιν, ές δ' όνηβιν ον βοφόν. 4

Έ% Εκάβης (226). Γίγνωβκε δ' άλκην και παρονβίαν κακών των βών " ΰοφόν τι καν χακοϊς α δει φρονεΐν. 15 5

Έκ της Ίνονς. Έπίβταμαι δε πόν& οσ' ευγενή χρεών, Οιγάν %·' οπον χρή καϊ λέγειν ΐν' άβφαλές, οράν ϋ·' α δεί με χονχ όρδν α μη πρέπει.

6

20

Έκ Παλαμήδονς. "Οβτις λέγει μεν εν τα δ' εργ' έφ' οϊς λέγει αί'βχρ' έβτιν αύτον, το ΰοφόν ουκ αινώ τάδε.


250

7

ΟΚΙΟΝΙ8

Έκ τον 'Ρηαου (206). , . Σοφον παρ ανδρός χρη Οοφύν τι μαν&άνειν.

8

Έκ Φαινιββών (52δ). Χρην δ αυτόν ούχ όπλοιαι τάς διαλλαγάς μητερ ποιεΐβ&αι ' πάν γαρ έζαιρεΐ λόγος, ο καΐ σίδηρος πολεμίων δράβειεν άν. Έπινίκιον (Νβπι. Ι, 26) Πινδάρου. Πράββει γαρ έ'ργον μεν 0%-ένος, βουλαΐ6ι δε φρην έββόμενον προΐδείν, βνγγενες οϊς έπεται.

ο

9

10

Έκ των Σκνρίων. Σοφοί δε βυγκρύπτουβιν οικείας βλάβας.

11

Έ% Άρρηφόρου Μενάνδρου. Άνδρος χαρακτηρ έκ λόγου γνωρίζεται.

12

Έκ Πωλουμένων. Ου πανταχού το φρόνιμον αρμόττει παρόν.

13

Έκ Λιός κακουμένου Πλάτωνος κωμι κού. Γλώττης άγα&ής ουκ έΰτ άμεινον ουδ\ εν.

14

Έκ τοΰ αυτοϋ δράματος. Η γλώττα δύναμιν τους λόγους έκτήδατο ' έκ των λόγων δ' αττ' αυτός έπι&υμεΐς έχεις. Έκ'Ραπιζομένης Μενάνδρου. Άρ' έ'βτιν άγα&ών πάβι πλείβτων ά\ία η βΰνεβις , άν ή προς τα βελτίω βοφη.

10

15

15

16

Όρέβτης (24δ) Ευριπίδου. Σΰ τοι διάφερε των κακών ' έζεΰτι γάρ ' καϊ μη μόνον λέγ', άλλα και φρόνει τάδε.

25


ΑΝΤΗΟΙ,ΟβΝΟΜΙΟυΜ.

251

17

Εκ τών Στρατιωτών Μ ενάνδρου. Ορών τι βούλευΰαι κατά βαντον γενόμενος ' το ϋνμφέρον γάρ ονχ όράται τω βοάν, εν τώ προς αυτόν δ' άναλογιομώ φαίνεται. 5 18

Έχ τών Κωνειαξομενων. Το γνώ&ι β αυτόν εΰτιν αν τα πράγματα είδης τα βαυτοϋ χα\ τι σοι ποιητέον. 19

Έχ τοΰ Γεωργού. ΕΙμΙ μεν άγροιχος , χαΰτός ουκ άλλως έρώ, 10 χαϊ τών χατ' άΰτυ πραγμάτων ου παντελώς έμπειρος " ο <Ϊ£ χρόνος τι μ' είδέναι ποιεί πλέον. 20

Έχ τών Βατράχων Άριβτοφάνους (533). Ταύτα μεν προς ανδρός έβτι Ιό νουν ξχοντος χαϊ φρε'νας χαϊ πολλά περιπεπλευχότος μεταχυλίνδειν αυτόν αεί προς τον ευ πράττοντα τοΐχον. 21

20

Έχ τών Όρνί&ων (1447) τοΰ αυτού Άριβτοφάνους. 'Τπό γάρ λόγων ό νους τε μετεωρίζεται επαίρεται τ άνθρωπος ' ούτω χαί 6 έγω άναπτερώβας βούλομαι χρηΰτοϊς λόγοις τρεψαι προς έργον νόμιμον.

25 22

Έχ τών Φωκυλίδου. Νυκτός βουλεύειν " νυκτός δε τοι οξύτερη φρην άνδράοΊν ' ηδυχίη δ' άρετήν διξημενω έβ&λη. 23

Έχ της ψ (315) Ίλιάδος. Μήτι τοι δρυτόμος μεγ' άμείνων ηε βίηφιν, Μμήτι δ' αυτέ κυβερνήτης ενι οί'νοπι πόντψ


252

οκιοΝίδ

νηα &οήν Ι&ννει βπερχομένην άνέμοιβιν, μητι δ' ηνίοχος περιγίνεται ηνιόχοιο. 24 Ήβιόδον (Ορ. 293). Ούτος μεν πανάριβτος 'ός αντός πάντα νοη0Τ], φρασοάμενος τά τ' έπειτα χαΐ εις τέλος έβτιν άμείνω ' δ έβ&λός δ' αν κάχεϊνος ος εν είπόντι πί&ηται' ος δέ κε μητ' αντος νοεί] μητ' άλλον άκονων έν &νμώ βάλληται , 6 δ' αντ' άχρηιος άνηρ. 25

Τον αντον. Νηπιος ος τά έτοιμα λιπών άνέτοιμα διώκει.

10

26

Έκ της παραινέβεως τον Ισοκράτους (αά ϋβπιοη. ρ. 5). "Α ποιείν αίσχρόν, ταντα νόμιζε μηδε λέγειν είναι καλόν. 27 Έκ της αντης (1.1.)· 15 Μηδέποτε μηδέν αίσχρον ποιηΰας έλπιζε λήσειν. Π. ΠΕΡΙ ΦΤΣΕ&Σ. 1 ι Αντιόπης Εν ριπίδον. "Απαντα τίκτει χ%ων πάλιν τε λαμβάνει. 2

Έκ τον'Ορέστου (126). τί2 φύσις έν άν&ρώποιΰιν ώς μέγ' εΐ κακόν.

3

Έπιχάρμον κωμικού. Φύσις άν&ρώπων άσκοϊ πεψναωμένοι.

20

3* Ανδρών δέγε ϋωφρονούντων ίδιον μη προληψει 25 δονλεύειν. 4

Ίσοκράτονς (βά Ώβιηοη. ρ. 5 Πη.). Χατανάλιΰκε την έν τω βίω σχολην εις την των λόγων φιληκοΐαν.


ΑΝΤΗΟΓ,ΟΟΝΟΜΙΟϋΜ.

253

III. ΠΕΡΙ ΕΤΣΕΒΕΙΑΣ.

1

Εχ τον Αρχελάου Ενριπίδον. Εκ τών δικαίων γάρ νόμοι τ' ανξήματα 5 μεγάλα φε'ρονΰι , πάντα δ αν&ρώποις . . τάδ έβτΐ χρήματ', ην τις ενβεβη &εόν. 2

Εκ τον αυτού δράματος. Μακάριος οβτις νουν έχων τιμά Ο-εον χαϊ κέρδος αντώ τούτο ποιείται μέγα.

103

Εξ Ιππολύτου ΰτεψανηφόρου (74). Σοι τόνδε πλεκτόν οτέφανον εξ ακήρατου λειμώνας, ώ δέβποινα, χοΰμήβας φέρω' εν&' οντε ποιμην άξιοι φέρβειν βοτα ούτ' ηλ&έ πω ϋίδηρος' άλλ' άκήρατον 15 μέλιβαα λειμών' έαρινον διέρχεται, αιδώς δε ποταμίαιβι χηπεύει δρόβοις. οβοις διδακτόν μηδέν, άλλα τη ψϋοει το βωφρονεΐν εί'ληχεν εις τα πάν&' ομώς, τούτοις δρέπεσ&αι, τοις κακοΐβι δ' ου &έμις. ΊΟαλλ', ώ φίλη δέβποινα, χρνβεας κόμης ανάδημα δέξαι χειρός ενβεβούς απο ' μόνω γάρ έδτι τοντ' έμοϊ γέρας βροτών. ΰοϊ καΙ ξύνειμι και λόγοις αμείβομαι, κλύων μεν αυδήν, όμμα δ' ονχ ορών το ΰόν' ^τέλος δ\ κάμψαιμ' ωβπερ ηρξάμην βίον. 4

Ήδιόδον έχ τών £ργων (285). Άνδρος δ' ενόρκου γενεη μετόπιο&εν άμείνων.

5 Έκ τών Θεόγνιδος ελεγείων (1170). Κνρνε, &εονς αίδού χαί δείδι&ι' τούτο γάρ άνδρα 30 εΐργει μήτε πα9εΐν μήτε λέγειν άαεβή.


254

0ΗΙ0ΝΙ8

6

Ισοκράτους παραινέσει (αά ϋβηιοη. ρ. 5). Τους μεν δεούς φοβού' τους δε γονείς τίμα• τους δε φίλους αισχύνου ' τοις δε νόμοις πεί&ου ' τάς ηδο- ' νάς &ήρευε τάς μετά δόξης ■ τέρψις γάρ συν τω καλώ μεν άριστον , άνευ δε τούτου κάκιβτον. 5 7

Λη,μοσ&ένους Φιλιππικών (ρ. 114 Κ). Το δ ευσεβές καϊ το δίκαιον αν τ έπϊ μικρού τις αν τ έπϊ μείζονος παραβαίνΐ], την αύτην ίχει δύναμιν.

IV. ΠΕΡΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ.

Έκ τού Ηνιόχου Μενάνδρου. Αλλα &εος ουδείς εις το προκόλπιον φέρει αργύρων, άλλ' έδωκεν εϋνονς γενόμενος, πόρνης βουλην έ'δειΙ-εν εύπορίας τινός' ην αν παρίας, μηκέτ' αίτιώ &εόν, ηδη δε τή ΰαυτοϋ ζυγομάχει μαλακία.

10

1

Έκ τοϋ Ίππόνου Σοφοκλέους. Σωτηρίας γάρ φάρμακ' ούχϊ πανταχού βλέψαι πάρεατιν, έν δε τή προμη&ία . . . καϊ τω λέγοντι και κλύοντι σύμμαχος.

15

2

3

4

20

Εύριπίδου Όρεστης (472). Εα ' το μέλλον ώς κακόν το μη εΐδέναι.

Εκτου κατ ατών σοφιστών Ισοκράτους

(ρ.291). Οΐμαι γάρ είναι πάσιν φανερόν οτι τα μέλλονται γινώακειν ου της ημετέρας φύσεως εστίν ' άλλα τοσού τον απέχομεν ταύτης της φρονήσεως, ώσ&' "Ομηρος ο μεγίστην έπϊ σοφία δόξαν είληφώς και τους 9εονς αεποίηκεν ίστιν οτε βουλευομένονς υπέρ εαυτών, ου


,

ΑΝΤΗ01,06ΝΟΜΙθυΜ.

255

την εκείνων γνώμην είδώς, άλλ' ημΐν ένδείί-αβ&αι βονλόμενος οτι τοις αν&ρώποις εν τι τούτο των αδυ νάτων έβτί. V. 5 ΠΕΡΙ ΘΕΟΤ. 1

Έχ τον Αρχελάου Εύριπίδου. Λοκεϊς τα. των &εών ξυνετά νικηαειν ποτε χαΐ την δίκην που μάκρ' άπωκίβ&αι βροτών ; ηδ' εδτιν έγγνς' οΰχ ορωμένη δ' ορά. 102

Έκ των Ίκε τίδων (736). 'Ω, Ζεΰ, τι δήτα τους ταλαίπωρους βροτούς φρονεΐν λέγονΰι ; αού γαρ ε%ψ>τήμε&α, δρώμεν δε τοιαύ&' αν βύ τυγχάνης %-έλων. 3

15

Έκ Μ ελανίππης δ εα μώτιδος Ενριπίίου. Σύν τω 8εω χρη τυύς βοφούς άναατρέφειν βουλεύματ' αεί προς το χρηβιμώτερον. 4

Έκ τον Φιλοκτήτον. Φεϋ μηποτ' εΐην άλλο πλην &εοΐς φίλος, 20 ως πάντ έχωβι, καν βραδννωαιν χρόνω. 5

Έχ τοϋ Ο Ινομάον. Έγώ μϊν εντ άν τους κακούς ορώ βροτών πίπτοντας, είναι φημϊ δαιμόνων γένος. 6 2ό 7

Έχ τον Θνεΰτον. Θεοΰ &ελοντος καν έπΐ ρΊπος πλε'οις.

Έχ τοϋ αυτού. Ουκ ε*6τιν οΰδεν χωρίς αν&ρώποις &εών. ΰπονδάζομεν δε πόλλ' υπ' ελπίδων μάτην πόνους έχοντες ούδεν είδότες βαφές.


256

ΟΚΙΟΝΙδ

8

Έκ των Ωρών. • Πάν εϋμαρες &εοΐο~ι κούδαμη μακράν.

9

Έκ τοΰ Ήρακλεΐΰκου Οατυρικης. Κρεΐΰβον δεοίς γάρ η βροτοΐς χάριν ψέρειν.

10

Έκ τοϋ α' Θυέβτου. Σοφός γάρ ουδείς πλην όν αν τιμά &εός. άλλ' είς &εους όρώντα καν «ξω δίκης χωρεΐν κελεΰϊ] , κεΐβ οδοιπαρεΐν χρεών ' αΐβχρον γάρ ονδϊν ων ΰφηγοννται &εοί.

δ

11

Κ

*

Έκ της Όμολογονβης. * * *

11* Έκ των Βίωνος βουκολικών. Πάντα &εοΰ γάρ ϋ•έλοντος ανΰοιμα πάντα βροτοΐβί ' έκ μακάρων γάρ ράβτα και ουκ άτέλεβτα γένοιτο. 12 Έκ τών Θεόγνιδος ελεγείων (141). 'Άν&ρωποι δε μάταια νομίζομεν είδότες ουδέν ' οϊ δε κατά οφέτερον πάντα τελοίσι νόον.

15

13

Έκ της ν' (242) Ίλιάδος. Ζευς δ' άρετην άνδρεββιν όφέλλει τε μινύ&ει τε, οππως κεν έ&έληΰιν ' ο γάρ κάρτιβτος απάντων. 20 14

Έκ τών Άράτου Φαινομένων (10). Αυτός γάρ τάδε βήματ' έν ουρανώ έβτήριζεν, 'άβτρα διακρίνας ' έακέψατο δ είς ένιαντον άβτέρας, οϊ κε μάλιβτα τετυγμένα βημαίνοιεν άνδράβιν ώράων , οφρ' έμπεδα πάντα φύωνται. 15

Έκ της ρ' Ίλιάδος (514). Άλλ' ^τοι μεν ταϋτα &εών έν γοΰναβι κείται.

16

Έκ της ρ' Ίλιάδος (Οάγββ. ρ' 48δ). Καί τε &εοΙ ξείνοιΰιν έοικότες άλλοδαποϊβιν

25


ΑΝΤΗΟΙ,ΟαΝΟΜΙϋυΜ.

257

παντοίοι τελέ&οντες έπιβτρωφώβι πόληας άν&ρώπων νβριν τε χαϊ εύνομίην έφορώντες. 17

Έχ τών Πυϋ-αγορικών. Ζεύ Κρονίδη, τα μεν έβ&λά χαΐ εύχομενοις χαϊ 5 ανεΰχτοις άμμι δίδον ' τα δε λνγρά χαϊ εύχομένοις άπερύκοις. VI. ΠΕΡΙ ΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΤΝΗΣ.

1

10

Έχ τον ΑΙγέως Ευριπίδου. Κρεΐββον δε πλούτου χαϊ βα&υβπόρου χ&ονός ανδρών δικαίων κάγα&ών ομιλίαι. 2 Έχ της'Εκάβης (844). Έβ&λού γαρ ανδρός τη δίκη &' νπηρετεΐν χαϊ τους κακούς δράν πανταχού κακώς αεί.

153

Έχ τού αυτού δ ράματος (1250). Ουκ αν δνναίμην ' άλλ' επεϊ τα μη χαλά πράββειν έτόλμας, τλή&ι χαϊ τα μη φίλα.

4

'Έχ τών Επιτρεπόντων Μενάνδρου. Μη καταφρονήβης τών &εών ' έν παντί δει 10 χαιρώ το δίκαιον έπικρατείν απανταχού, χαϊ τον παρατνγχάνοντα τούτου τού μέρους ίχειν πρόνοιαν κοιι/ον έβτι τώ βίω. 5

Έκ τών Λήμων Εύπόλιδος. Το γάρ δίκαιον πανταχού ψυλακτέον.

56

Έχ τού Ήρακλεΐβκου Σοφοκλέους. Τον δρώντα γάρ τι καΙ πα&εΐν οφείλεται. 7 Έκ της Φαίδρας. Ου γάρ δίκαιον άνδρα γενναΐον φρένας τέρπειν, όπου γε μη δίχαια τέρψεται. 6ΤΟΒ. ΓΕΟΕ. IV.

17


258

0ΕΙ0ΝΙ8

8

Έχ της Ηλέκτρας (1042). Άλλ' ίβτιν έν&α %ή δίκη βλάβην φέρει.

9

ΑΙαντος μαβτιγοφόρον (1225). !$νν τω δικαίω γαρ μέγ' Ιξεβτιν φρονεΐν.

Ήβιόδον (Ορ.276). Τόνδε γαρ άν&ρώποιΰι νόμον διέταξε Κρονίων, ίχ&νβι μεν και %ηρβ\ χαΐ οίωνοίς πετεηνοΐς εα&ειν αλλήλους, έπεϊ ον δίκη έβτι μετ' αντοϊς. άν&ρώποιβι δ' έδωκε δίκην, η πολλον άρίβτη γίνεται" εΐ γάρ τίς χ' έ&έλϊ] τα δίκαι άγορενειν γινώβκων , τω μέν τ ολβον διδοϊ ενρνοπα Ζενς. Τον αντον (282). Ός δέ κε μαρτνρίτ]0ιν εκών έπίορκον ομόΰβας ■φενβεται , έν δε δίκην βλάψας νηκεβτον άαα&ΐ], τοΰ δέτ' άμαυροτέρη γενεη μετόπιΰ&ε λέλειπται.

5

10

11

15

12

Έκ της ξ' (82) Όδνββείας. Ου μεν βχέτλια έργα &εοΙ μάκαρες φιλέονβιν, αλλά δίκην τίονΰι καϊ αί'ΰιμα έργ' ανθρώπων. 13

Ήβιόδον (0ρ. 240). Πολλάκι καϊ %νμπαΰα πόλις κακόν ανδρός άπηνρα. 20

14

Έκ τον Εν&νφρονος Πλάτωνος (ρ. 12 β). Τούτο τοίννν έμοιγε δοκεΐ, ώ Σώκρατες, το μέ ρος τον δίκαιον είναι ενΰεβές τε καϊ οβιον το περί την των &εών δεραπείαν' το δε περί την των αν θρώπων το λοιπόν είναι τον δίκαιον μέρος. 25 15

Έκ τον Κρίτωνος (ρ. 541)). Άλλ', ώ Σώκρατες, πει&όμενος τοις βοΐς τροφενϋιν μήτε παΐδας περί πλείονος ποιον μήτε το ζην μήτ' αλλο μηδέν προ τον δίκαιον.


ΑΝΤΗΟΙΟαΝΟΜΙϋϋΜ.

259

16

Ίβοκράτονς (ο. 8ορΙι. ρ. 295). ΚαΙ μηδεις οίέο&ω με λέγειν, ως £βτι διχαιοβύνη διδαχτόν " όλως μεν γαρ ουδεμίαν ηγούμαι τοιαντην τεχνην είναι, ήτις τοις χαχώς πεφνχόβι προς την οάρετην βωφροβννην αν έμποιηβειεν' ον μην άλλα βνμπαραβχενάβαι τε χαϊ βνναβχηβαι μάλιβτ' αν οιμαι την των πολιτιχών έπιμέλειαν. 17

Έχ τον περί ΰτεφάνον Λημοβ&ένους (ρ. 303 Ββΐΐΐί.)-

0

Θεά,Οαβ&ε τοίννν, ως ΰα&ρόν, ώς εοιχεν, εβτι φνβει πάν ο τι αν μη διχαίως ή πεπραγμένον. VII. ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ.

1

5

Έχ Μελεάγρου ΕύριπΙδου. Το τ . . χράτιβτον. χαν γννη χράτι . . η, τοντ ίβτιν αρετή ' το δ όνομα ον διαφέρει. 2

Έχ τον Έρεχ&εως. *Εν των πόνων γαρ τάγά&' αν%εται βροτοΐς. 6 ο ηδύς αΙων η χαχη τ ατολμία §οντ' οίκον οϋτε γαΐαν όρ&ώαειεν αν. 3

Έχ τονΆρχελάον. Όλίγοι γαρ έα&λοί χρείββονες πολλών χαχων.

4

Θνέβτον. Γνώμης γαρ ονδεν άρετη μονονμενη.

55

Έχ της 'Τψιπνλης. Προς τάς φνβεις χρη χαϊ τα πράγματα βχοπεΐν χαϊ τάς δίαιτας των χαχων τε χάγαδών, 17*


260

ΟΕΙΟΝΙ8

πει&ώ δε τοις μεν βώφροβιν πολλήν £χειν, τοις μη δικαίοις δ' ονδε βυμβάλλειν χρεών. 6

Έκ τον Ηνιόχου Μενάνδρου. Έλεεΐν δ ίχεΐνος Ι-μα&εν ευτυχών μόνος. Ό χρηβτός, ως Ιοικε, χαΐ χρηβτούς ποιεί. Μι έατίν αρετή τον άτοπον φεΰγειν αεί. 7

,Ευριπίδου (ΑικΙγομ. 77ό). Ή δ' αρετή και δανϋϋβι λάμπει. 8 Έκ τοϋ Γεωργού. (8βΗιώαΜν$: Ηοε Ιοοο πιβι•£ΐηϊ βδΟΓϊρΐιιηι 081 ββάβιη ηιβηιι : έκτων Επιτ ρεπόντων) Ουδέν δε πέπον&ας δεινόν άν μή προβποι-η.

9

Τοϋ αύτοϋ. Ούτος κράτιβτός έβτ' άνήρ, ω Γοργία, οβτις άδιχεΐβ&αι πλείβτ' έπίβτατ' έγκρατώς ' το δ' δζύ&υμον τυΰτο χαΐ λίαν πιχρόν δεΐγμ' έβτίν εΰ&υς πάΰι μικροψυχίας. 10

Σοφοκλέους'Ίωνος. Προς ανδρός ία&λον πάντα γενναίως φέρειν.

11

Έκ της Ηλέκτρας (1083). Ουδείς τών άγα&ών ζών κακώς εϋκλειαν αίβχϋναι &έλει. 12

Ήβιόδου (Ορ. 289). Της δ' αρετής ίδρωτα &εοΙ προπάροι&εν ί&ηχαν ά&άνατοι ' μάκρος δε και ορ&ιος οΐμος ές αυτήν καΐ τρηχύς το πρώτον ' έπήν δ' εις άκρον ϊχητκι^ φηιδίη δή Ιπειτα πέλει χαλεπή περ έονβα. 13

Ίβοχράτους (αά Όβηιοη. ρ. 3). Η δε τής αρετής χτήβις οϊς άν άκίβδηλος ταΐς δια-


ΑΝΤΗΟΙΟΟΝΟΜΙΟϋΜ.

261

νοίαις 0νναν%η&ή , μόνη μεν βνγγηράακει , πλούτου ί& χρείττων, χρηβιμωτέρα δ ευγενείας εβτί , τά μεν τοις άλλοις αδύνατα δυνατά κα&ιβτάβα, τά δε τώ πλη&ει φοβερά &αρααλε'ως υπομενουϋα , καν τον μεν Ζοκνον ψόγον, τον δε πόνον ίπαινον ηγουμένη. 14

Τοϋ αντον (ΝΐοοοΙ. ρ. 36). Χρή δε δοχιμάξειν τάς άρετάς ουκ εν ταΐς Ιδέαις ταΐς ανταΐς απάβας, αλλά την μεν δικαιοβύνην εν ταΐς άπορίαις, την δε βωφροβύνην ίν ταΐς δυνα!0 ΰτείαις , την δε χαρτερίαν ίν ταΐς τών νέων ηλικίαις. 15

Έχ τοϋ Μενωνος Πλάτωνος. Ουκ ίκ χρημάτων αρετή γίνεται , άλλ' εξ αρετής χρήματα και άλλα άγα&ά τοις άν&ρώποις. 16 6

Θουκυδίδου (2,53). Ανδρών γάρ επιφανών πάΰα γη τάφος. VIII. ΠΕΡΙ ΤΟΤ ΑΝΘΡ&ΠΙΝΟΤ ΒΙΟΤ.

1

Εύριχίδου. Άεί τι καινον ήμερα παιδεύεται.

92

Έχ τον Αρχελάου Ενριπίδον. Πάλαι βχοπονμαι τάς τύχας τών βροτών ως εν μεταλλάββουβιν ' ος γάρ αν βφαλχι είς 6ρ&6ν έβτη, χω πρίν ευτυχών πίτνει.

3 >

Έχ της Ανδρομάχης (100). Χρή δ' ονποτ' είπείν ονδεν' ολβιον βροτών, πρίν άν θανόντος την τελενταίαν Ι'δης οπός περάΰας ήμέραν ή%ει κάτω.


262

0ΕΙ0ΝΙ8

4

Έχ της'Λλκηΰτιδος (799). Βροτοΐς άπαβι κατ&ανεϊν οφείλεται ' χούχ έβτι δνητών οβτις έ%επίβταται την ανριον μέλλονβαν εί βιώΰεται ' το της τύχης γαρ αφάνες οϊ προβηΰεται, χάβτ' ον διδαχτον ονδ' άλίβκεται τέχντ}" τοΰτ' ονν άκούβας χαϊ μα&ών έμον πάρα ευφραίνε βαντόν, πίνε, τον χα&' ημέραν βίον λογίξον βόν, τα δ' άλλα της τύχης. 5

Έκ τοΰ Πλοκίον. Ουκ έΰτιν ενρεΐν βίον άλνπον ουδενός.

6

Έχ τον Όρέατον (ίη.). Ουκ έβτιν ούδεν δεινον ωδ' είπείν έπος ούδε αά&ος ουδε βυμφορά δεήλατος, ης ονκ αν άραιτ' άχ&ος άν&ρώπον φύβις. 7

Έχ της Ηλέκτρας (365). Ονκ ίβτ' ακριβές ονδεν εις ενανδρίαν' ίχονβι γαρ ταραγμον αϊ φύβεις βροτών ' ηδη γαρ εϊδον άνδρα γενναίον πατρός το μηδέν 'όντα, χρηβτά δ' έκ κακών τέκνα. 8

Έξ'Ιφιγενείας της έν ΑνλΙδι (159). Θνατών δ' όλβιος ές τέλος ουδείς ονδ' ευδαίμων ονπω γαρ έφν τις άλυπος. 9

Έχ των Κυβερνητών. Οΐοι λαλοϋμεν 'όντες οί τριϋά&λιοι άπαντες οί φυβώντες έφ' έαντοΐς μέγα ' οντοι γαρ ονκ ΐβαβιν ανθρώπων φνΟιν. 9" Οντος μακάριος έν άγορα νομίζεται, έπάν δ' άνοίξτ) τάς &νρας, τριΰά&λιος.


ΑΝΤΗΟΓ,ΟΘΝΟΜΙΟϋΜ.

263

10

Ενπόλιδος. Ώς πολλά γ εν μαχρώ χρόνω γίνεται μεταλλαγέται πραγμάτων" μένει δε χρήμ' ονδεν έν ταντω ρν&μω. 11

5

Φανιεως. "Λν&ρωπος ων ήμαρτον ' ον &ανμαβτεον. 11α Μήποτ' έπαινήβης πριν αν είδης άνδρα βαψη-

νώς (ΤΗβο§η. 963).• Λημοβ&ενονς (ΙβρΙ. ρ. 472 Κ). Των γάρ άν&ρώπων οΐ πλειβτοι κτώνται μεν τά\§γα&ά τω καλώς βουλενεβ&αι χαΐ μηδενός καταφρονεΐν ' ψνλάττειν δε ουκ έ%•έλουβι τοις αύτοΐς τούτοις. 12

13

Πλάτωνος (Μβη. ρ. 97 Ε). ι ΚαΙ γάρ αί δόζαι αί άλη&είς οβον μ\ν χρόνον παραμένονδιν , καλόν το χρήμα και πάντα τάγα&ά έρ15 ^«ξονται ' πολνν δε χρόνον ουκ έΟ•έλονβι παραμένειν, άλλα δραπετενονΰιν εκ της ψυχής τον άν&ρώπον ώβτε ον πολλού α%ιαί είβιν εως αν τις αύτάς — 14

2015

(ΕϋΓ. Ηβο. 642.) ως εις το μηδέν ήκομεν, φρονήματος — (ίΐ). 663.)

'Εν κακοΐβι δε ον φάδιον βροτοϊβιν ενφημεϊν ϋτόμα. (βοΗιώατΙυ,Β : δίοοηιηίηο; ΐη ηιβΓ^ίηβ αάηοΙβΙιΐΓ : λείπει, β( 8βηβ ηοη ρηιιοα ββδβ νϊάβηίαι•, ςιιαβ βχοίάβηιηΐ. Ροβί 25 βρΒίίιιιη ναοααηι :) 16 17

(Η>. 814.) 'ΊΪ δήτα &νητοϊ ταλλα μεν μαθήματα

(ίΙ>. 831.) Έκ τον βκότονς τε των τε ννκτε'ρων /ϊροτοΓ^ 30 φίλτρων μεγίβτη γίνεται &νητοΐς χάρις.


264 18

0ΕΙ0ΝΙ8

(ίΙ>. 836.) Ει μοι γένοιτο φ&όγγος έν βραχίοΰιν.

19

(ϊΐ). 843.) 'Εβ&λον γαρ ανδρός τη δίκη &' ύπηρετεΐν χαϊ τους κακούς δράν πανταχού κακώς αεί. 20

(ίΙ>. 846.)

Λεινόν γε &νητοίς ως άπαντα Ουμπίτνει καϊ τάς άνάγκας οί νόμοι διώριβαν. 21

(ίΐ). 863.) Ουκ Ιϋτι &νητών οβτις £βτ' έλεύ&ερος ' η χρημάτων γαρ δούλος έΰτιν η τύχης.

22

(ίΙ>. 857.) Ουκ ϊβτιν ούδεν πιβτόν οντ ευδοξία οντ' αν καλώς πράΰβοντα μη πράζειν κακώς. 23

(Αίο. 313.) Ψυχής γαρ ούδεν έβτι τιμιώτερον.

24

(Ά. 1078.) 'Ραον παραινεΐν η πα&όντα καρτερεΐν. ΕΤΡΙΠΙΔΟΤ.

1 Φεύ μήποτ εΐην άλλο πλην &εοΙς φίλος ' ως πάντ' ίχωβι , καν βραδύνωβιν χρόνφ. 2 Ευ ί'σ9•' όταν τις ενβεβών &ύη &εοΐς, καν μικρά &ύη , τυγχάνει βωτηρίας. 3 4

Η πολλά και δύβγνωΰτα βουλενει &εός. (Ββοοίι. 1150.)

Το ΰωφρονεΐν δε καϊ οέβειν τά τών %•εών


ΑΝΤΗ0Ι-θαΝΟΜΙ<πΓΜ.

χάλλιβτον' οΐμαι δ' αυτό καϊ βοφώτατον δνητοίβιν είναι κτήμα τοΐβι χρωμένοις. 5

Ουκ έβτι τα %•εών αδικ', έν άνδρώποιβι δε

χαχοΐς νοβούντα βύγχυβιν πολλην έχει. 56

Θεοΐς άρέβκου ' πάν γαρ εκ &εών τέλος.

7 'Όβτις δε τους τεχόντας έν βίω βέβει, ο δ' έβτϊ καΐ ξών χαϊ δανών &εοΐς φίλος. 73 Οβτις δε τον φνβαντα μη τιμάν &έλτ], μη μοι /ενοιτο μήτε βυν&ύτης ποτέ, 10 μητ έν δαλάβΰτ] κοινόπλουν βτέλλοι βκάφος. 8 Ουκ έβτι μητρός ουδέν ηδιον τέκνοις ' έράτε μητρός παίδες, ώς ουκ έατ' έρως τοιούτος άλλος οβτις ηδέων έραν. 9

(ΗβΓβοΙ. 298.)

Ουκ έβτι παιοϊ τοϋδε κάλλιον γέρας η πατρός έβ&λοϋ καγα&οΰ πεφυκέναι. 10

Καϊ τοϊς τεκοϋΰιν άζίαν τιμήν νέμειν.

11 'Εγώδ', ο μεν μέγιβτον , αρζομαι λέγειν έχ τοϋδε πρώτον , πατρί πεί&εβ&αι χρεών 20 παΐδας , νομίξειν δ' αυτό τοΰτ' είναι δίκην. 12 ίΐς ηδύ πατέρα παιβίν ψιιον κυρεΐν χαϊ παΐδας είναι πατρί μη βτυγουμένους. . 13 Ηυ οίτεκόντες τοΰτο γιγνώβκωβ' , οτι νέοι ποτ ηβαν , ηπίως την τών τέκνων 25 οΐβονβι κΰπριν , οντες ον βκαιοϊ φΰΰιν. 14 Οΰτις πατήρ προς παΐδας έκβαΐνει πικρώς, τό γήρας ούτος έρματίξεται βαρύ.

265


266 15-

0ΕΙ0ΝΙ8 ΑΝΤΗΟΙιΟαΝΟΜΙΟϋΜ. (ΕΙβοΙ. 949.)

Μη μ,Οί το πρώτον βήμ έάν δράμγι καλώς νιχάν δοκείτω την δίκην, πρϊν αν τέλος γραμμής ΐκηται καϊ πέρας κάμψϊ] βίου. ' 16 Την τοι δίκην λέγουοΊ παΐδ είναι χρόνου εγγύς τε ναίειν της βροτών αμαρτίας.

5

1 7 Γνώμαις γαρ ανδρών εν μεν οικούνται πόλεις, ευ δ' οίκος, εί'ς τ αν πόλεμον Ιβχνει μέγα" βοφόν γαρ ?ν βούλευμα τάς πολλάς χέρας νίκα ' ούν οχλω δ' άμα&ία πλεϊβτον κακόν. 10 18

(Ηϊρροΐ. 916.)

£1 πόλλ' άμαρτάνοντες αν&ρωποι μάτην' τί δη τέχνας μεν μυρίας διδάβκετε καϊ πάντα μηχανάβ%•ε καζευρίβκετε, ?ν δ' ουκ έπίβταβ&' ουδ' εδηράβαϋδέ πω φρονείν διδάοκειν οΐβιν ουκ ϋνεβτι νους. 19

ΙΌ

Γνώμης γάρ ουδέν αρετή μονουμένη.

20 Ούτοι βροτοΐβι κέρδος άργυρος μόνος καϊ χρυβός έβτιν ' άλλα χάρετή μέγα νόμιβμα κείται παβιν , Τ] χρήβ&αι χρεών.

20

2 1 Ουκ ίβτιν αρετής κτήμα τιμιώτερον ' ου γάρ πέφυκε δοϋλον ούτε χρημάτων ούτ' ευγενείας ούτε &ωπείας όχλων ' αρετή δ' οβωπερ μάλλον αν χρήβ&αι Ο'έλ^ς, τοΰώδε μείζον αύζεται τελούμενη.

%

22 Νεανίαν γάρ οντά χρή τολμάν πονεϊν' ουδείς γάρ ων φά&υμος εύκλεής άνήρ ' άλλ' ο[ πόνοι τίκτονΰι την εύανδρίαν.


ίΊ,ΟΚΕΕΕΟΐυΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε. ΓΝΩΜΑΙ ΚΑΤ' ΕΚΑΟΓΗΝ ΕΚ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΤ, ΕΠΙΚΤΗΤΟΤ ΚΑΙ ΕΤΕΡΩΝ ΦΙΑΟΣΟΦΩΝ, ΠΟΙΗΤΩΝ ΚΑΙ ΡΗΤΟΡΩΝ. 51 Άρχέβ&ω ό περί τοϋ &εοϋ λόγος μάλλον η τα βιτία. 1

Συνεχεΰτερον νόει τον &εον η άνάπνει.

3

Θί05 ου ληπτός' εί δε ληπτός, ου &εός.

4 Βούλει γνωβ&ήναι παρά &εω, άγνοη&ητι μά]0λιβτα παρά άν&ρώποις. · 5 Έάν άεΐ μνημονενβης, οτι, ω έργάξη κατά ψυχήν η βωμα δέος παρέβτηκεν έφορος, έν πάβαις πράζεβιν ού μη άμαρτης, ί'ξεις δε τον &εόν βΰνοικον. 6 Θεώ όμοιον ίχει αν&ρωπος το ευ ποιεΐν, όταν 1δ τό ευ ποιεΐν μη καπηλεύηται. 7 Θεός δείται ονδενός' βοφός δε δεΐται μόνον δέον. 8 Θεοϋ ά\ιόν βε ποιηΰει το μηδέν άνάζιον αυτοΰ πράττειν. 20 9 Κρείττονες αί των πεπαιδευμένων έλπίδες η 6 των άμα&ών πλούτος. ' 10 Μηδέν άγαν. Αά&ε βιώβας. Έγγύα, πάρα δ' ατα. Ουδείς κομήτης οΰτις οϋ. Ουδείς όνος τω τέλματι.


268

ΓΙ,ΟΚΙΙ,ΕβίυΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

11 Γαμεΐν μέλλε, μη γάμει δε' γαμήβας γαρ μεταμελη&ήβη. 12

Μήτε γαμοκλοπέειν [έ&έλης], μητ' αρβενα χύπριν ορίνειν.

13 14

Έν πί&ω την χεραμείαν μαν&άνεις. 5 Τιμήβεις τον 9•εόν αριΰτα, όταν τω &εώ την

διάνοιαν ομοιωβης δι' άρετης' η γαρ άρετη την ψυ χην έλκει προς το ΰυγγενες. 1δ Οι αν&ρωποι τότε γίνονται βελτίους, όταν τω &εω προΰέρχωνται' όμοιον δε δείχννβι τω &εω το 10 εύεργετεϊν χαΐ άλη&ενειν. 16 Σοφός αν&ρωπος &εόν βεβόμενος γινώβκεται υπό τοϋ &εοϋ' διό ουκ έπιβτρέφεται , χαν υπό πάν των άγνοηται. 17 Τάς μεν πόλεις άνα&ήμαβι , τάς δε ψυχάς μα- 15 &ήμαΰι δεί χοβμεΐν. 18 Οντε ίππος ευγενής χρίνοιτο αν πολντέλειαν ημφιεβμένος , αλλ ο τη ψυχή λαμπρός, ούτε άνηρ πολυτίμητα κεκτημένος, άλλ' ό την ψυχήν γενναίος. 19 Έν μεν τοις έβόπτροις ό της όψεως, έν δε ταΐς20 όμιλίαις ό της ψυχής χαρακτηρ βλέπεται. 20

Ίαχύειν τη ψυχή αίροΰ μάλλον η τω ΰωματι.

21 Τε&νάναι πολύ χρεΐττον η δι άκραοίας την ψυχην άμαυρωααι. 22 'Τπεράνω της ααρχός μη γενόμενος την ψυχην 25 δάπτεις ίν τη ΰαρκί. 23 Άν%ρώποις αρμόδιον ψυχής μάλλον η βωματος λόγον ποιεΖϋ&αι.


ΕΊ,ΟΒΙΙ,ΕβίυΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

24

269

Αρετή έκάβτω ή οικεία τελειότης.

25 Βίας έρωτη&είς τί εί'η αν αφοβον εν τώ βίω, είπεν η άγα%ή βυνείδηΰις" . 26 Της αγνοουμένης αρετής ως τον κατορωρνγμέ5 νου χρυβίον η λαμπρότης ου φαίνεται. 27 Πας αν&ρωπος τόβου άξιος, όβον αί,ίαν γινώβκει βοφίαν. 28 Ο μεν γεωργός γήν , 6 δε φιλοβοφών την ψυχήν έξημεροΐ. 10 29 Φρόνηβις εύτυχίαν ως τα πολλά χαρίζεται , τύχη δε φρόνηΰιν ου ποιεί. 30 Έν μεν τω πολεμώ προς άβφάλειαν χρυβός κρείττων , έν δΐ τω ζην λογιβμός πλούτου. 31 Ή παιδεία ευτυχοϋβι μεν κόβμος, άτυχονβι δε 15 καταφυγιον. 32 Χρή την μίν ευΟεβειαν φανερώς ένδείκννΟ&αι, της δε άλη&είας &αρροΰντως προΐβταα&αι.' 33 Πλεϊβτον διαφέρει το νου&ετείν τον όνειδίζειν ' το μεν γαρ ήπιόν τε και φίλον, το δε βκληρόν τε χαι 20 νβριβτικόν ' καϊ το μεν διορ&οΐ τους άμαρτάνοντας, το δε μόνον εξελέγχει. 34 Κρειββον ίβχνόν είναι μετά βωφροβννης η εΰβαρχον μετά άκολαβίας. 35 Πατρός βωφροβύνη μέγιθτον τέκνοις παράγ25 γελμα. 36

Νόμοι άλη&έβτατοι οί δικαιότατοι.


270 37

ΕΧΟΒΙΙιΕΘΙΟΗ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε. Νόμω καϊ αρχοντι καϊ τω βοφωτέρω εί'κειν κό-

ΰμιον. 38 "Αριβτος κριτής ύπονοείβ&ω ό ταχέως μεν βυνιεϊς βραδέως δΐ κρίνων. 39 "Αριβτα αϊ πόλεις οίκοΐντ' αν , έάν οί μεν πολΐ- 5 ται τοις αρχουβι πεί&ωνται, οί δε άρχοντες τοις νόμοις. 40 "Αριβτος ήγεμών ό τον φίλον δωρεαΐς ΰυνέχων, τους δε εχ&ρονς δια των ενεργεΰιών φιλοτιμονμενος. 41 Ποθητός είναι μάλλον η φοβερός κατά τον βίον 10 αίροϋ' ον γαρ πάντες φοβούνται, ούτος πάντας φο βείται. 42 Αίροϋ μάλλον τους βυνόντας αίδεϊΰ&αι η φοβεΐβ&αι' αίδοί μεν γαρ προβεβτι βεβας, φόβω δε μΐβος. _ 15 43 Τον άρχοντα δει έχειν προς μεν τους καιρούς λογιβμόν, προς δε τους έναντίους τόλμαν, προς δε τους υποτεταγμένους εΰνοιαν. 44 ΜηδεΙς των φρονίμων τού αρχειν άλλοτριονβ&ω ' καΐ γαρ άΰεβες το άποΰπάν εαυτόν της των 20 δεομενων εύχαριβτίας , καϊ άγεννες το τοίς φαΰλοις παραχωρεΐν' ανόητων γαρ το αίρεΐΰ&αι κακώς αρχεβ&αι μάλλον η κακώς αρχειν. 45 Χρή τάς αρχάς ου ΰπονδή, άλλα κριθεί της αλη θείας γίνεβ&αι. 25 46 Παραδο%ότατόν έβτιν έν άν&ρώποις, έάν τις έξουβίας κυριεύβας εαυτόν γνωρίζτ]. 47

*£1ν τάς δόξας ξηλοΐς, τούτων μιμοϋ τάς πράξεις.


ΡΙίΟΕΙΙ,ΕβΙϋΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

271

48 Ανδριάντα μεν το βχημα, άνδρα δε η πράζις. κοβμεΐ. 49 Μικραι χάριτες έν καιρώ μέγιβταί εΐΰι τοις λαμβάνονβιν. ό 50

Ούδεν των έν τω βίω τάχιβτα γηράΰκει ως χάρις.

51 Ταύτόν έβτιν οφιν έκτρέφειν χαΐ πονηρον ενεργετειν ' έκατέρου γαρ η χάρις εϋνοιαν ου γεννά. 52 Τον μη δννάμενον γενναίως ένεγκεΐν άτνχίαν ΐα&ι μη δνναβ&αι έπιδεζίως ένεγκεΐν εντνχίαν. 10 53 "ίΐΰπερ οί έν ευδία πλέοντες καϊ τά προς τον χει μώνα ϊχουβιν έτοιμα, όντως οί έν εντνχία και τά προς την άτνχίαν έτοιμάζουβι βοηθήματα. 54 Και κυβερνήτης άγα&ός ενίοτε ναναγεΐ, καϊ άνηρ βπονδαϊος άτνχεϊ. 15 55 Ή τύχη έοικε φανλω άγωνο&έτή, πολλάκις γαρ τους μη νικηΰαντας βτεφανοΐ. 56 ΕΙ θέλεις λαμβάνειν, δίδου και τοις δεομένοις των ένόντων ΰοι ' ο γαρ μη διδούς δεομένοις ου ληψεται δεόμενος. 20 57

Ουδείς έλεύ9ερος 6 έαντοΰ μη κρατών.

58 Ουδέν ούτε ηδύ ούτε άηδες τή φύΰει ύφέβτηκε, πάντα δε τή βυνη&εία γίνεται. 59 Βίον αίροϋ τον άριβτον , τούτον γαρ ηδύν η 0υνηϋ·εια ποιεί., 25 60 Ούτε μάχαιραν άμβλεΐαν ούτε παρρηβίαν άπρακτον ε'χειν δει.


272

ϊχ,ΟΒίυιαιυΗ μοναοενβε.

61 Όδόν μεν λειοτάτην έχλέγεβθ•αι $εί, βίον 8ε τον άλυπότατον. 62

Λιμην μεν πλοίω όρμος , βίω δε άλυ%ία.

•63 Ταύτόν έβτι νεχρον Ιατρεύειν χαΐ γέροντα νουδετεΐν. 5 64

Γήρας χαΐ πενία δύο τραύματα δυβϋ-εράπευτα.

65

Κρεϊττόν έβτι ποδϊ ολιβ&άνειν η γλώΰΰη.

66

Αίρετώτερόν έβτι λί&ον είχη βαλείν η λόγον.

67 Βουλεύου πολλά προ τον λέγειν η πράττειν, ον γαρ άδεια άναχαλέβα0ϋ•αι τα λεχθέντα η πραχ&έντα. 10

68 "Ιππον μεν άρετην έν πολέμω , φίλου δε πίΰτιν έν ατυχία χρΐνε. 69 Έν ευτυχία φίλον εΰρεϊν εύπορώτατον, έν δε δυατυχία πάντων απορωτατον. 70 Παρόντας μεν τους φίλους δεϊ ευ ποιεΐν, απόν- Ιό τας δε ευλογεϊν. . 71 Πολλοί δοχοϋντες είναι φίλοι ούχ είβί, χαι ον δοχοϋντες είβί. 72 Πολλοί τους φίλους εκτρέπονται, οπόταν έζενπορίας εις ΰπάνιν περιπέβωβιν ' οι γαρ πλειβτοι τών 20 χρημάτων, ου τών εχόντων είβί φίλοι. 73 Αλέξανδρος έρωτη&είς, έν τίνι έχει τους %ηβαυρούς, δείξας τους φίλους εΐπεν, εντούτοις. 74

Φεύγειν δει χαχών φιλίαν χαΐ άγα&ών ίχ&ραν.

75 'Τπ' ούδενος δοχηβει φιλεΐΰ&αί τις μηδένα φι- 25 λών.


ΪΊ,ΟΚΙΙιΕβίυΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

273

76 Ίατρον και φίλον ου τον ΐδιώτην άλλα τον ώφεΙψώτερον δεΐ έκλεγεβ&αι. 77 Τοις μεν νοαοϋβιν Ιατρούς τοις δε δυβτυχοϋβι φίλους δεΐ αυμπαρεΐναι. δ 78

Μακάριος άνθρωπος 6 μηδενός έπι&υμών.

79 Αίροΰ πρότερον τάς έπι&υμίας κοΑάξί»/ η ταΐς ΐπι&νμίαις κολάζεβ&αι. 80

Παιδός , ουκ άνδρϊ ς το έπι&υμεΐν άμέτρως.

81 Θάνατος καϊ φ&ορά και πάντα άλλα δεινά προ Ιϋοφ&αλαών εβτω Οοι κα&' ημέραν, χαΐ ουδέποτε ούτε έν&υμήβΐ] ούτε άγαν επι&υμήοεις. 82 Μη τάχα επί βεαυτω μεγάλα φρονηϋ^ς , όταν τινά ηδονην προβιοΰδαν παραιτήβη ' πολλά γαρ λαν%άνομεν εαυτούς ου δεδαμακότες την επι&υμίαν. ^αλλ' ΰπ αυτής μάλλον ελεγχόμενοι. 83 Ήδονην ου πάβαν, άλλα την επί τω καλώ αιοεΐβ&αι δεΐ. 84 Φρονίμου μέν ίβτιν άντιτάββεβ&αι ταΐς ηδοναΐς. άφρονος δε δουλεύειν. 20 85 Ό κατά φύβιν πλούτος άρτω καϊ υδατι καϊ τ\ τνχοΰβχι τ°ύ θάματος βκε'πη βυμπεπληρωται , ο ί! περιττός κατά ψυχην άπέραντον ίχει καϊ τον της επιθυμίας /3α<>αι/ον. 86 "Οβα μεν έπι τη φύβει πάντες έβμεν πλοΰβιοι, 25 οβα δε έφ' ημΐν πάντες έβμεν πένητες. 87 Ουχ Ό πλούτων άλλ' 6 μη χρήζων πλούτου μα κάριος. 8ΤΟΒ. ΓΙ.ΟΚ. IV.


274

ΕΙ,ΟΕΙΙ,ΕαίυΜ ΜΟΝΑ0ΕΝ8Ε.

88 Ου το πενεβθαι αίβχρόν, άλλα το αίβχρώς ενπορείν. 89 Άπορήΰαι και της εφήμερου τροφής αμεινον η προς άκολαβίαν εύπορήβαι. 90 Ό τω κατά φύβιν άρκούμενος πλούτω τον ταό πολλά κεκτημένου, πλειόνων δε επιθυμούντος, πολύ έβτι πλουβιώτερος. 91 Πολλοί των ανθρώπων λυπούνται, ότι ου μόνον τά εαυτών αυτούς κακά δάκνει , άλλα καΐ τα των πελας αγαθά λυπεί. 10 92

Εαυτόν τιμωρείται πάς ο μετά λύπης βιών.

93 Τους μεν άφρονας ο χρόνος, τους δε φρόνιμους ό λόγος της λύπης άπαλλάττει. 94 Έπενδύεδθαι δει τω μεν θώρακι χιτώνα , τη σ*£ λύπτ] νουν. 1» 95 Τίόν άποβαλόντι τινϊ και πενθούντι φίλψ γρί φων τις παραμυθητικώς ειπεν "ει οτε ούδέπω ψ ουκ έλυποϋ, μηδέ νϋν, οτε ουκ έβτι, λυπηθής". 96 Συμφορά πάβα η αδιόρθωτος έβτιν η ευδιόρθωτος, κατ ονδετέραν δε λυπητέον. 20 97 "Α μη /3οιίλει κατ όργην μήτε άκούειν μήτε χα6χειν , ταύτα όργιξόμενος μήτε είπης μήτε πράξης. 98 Πειρώ πειθοΐ και λόγω μάλλον ή οργή τά ημαρτημενα διορθούβθαι. 99 Μανίαν Ιάται φάρμακον, όργην δε ούδεν άλλο 25 ή λόγος. 100

Ευκλείδης τού αδελφού είπόντος κατ οργηνον


ΪΊΟΒΙΓ,ΕβΙϋΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

275

πρότερον άπο&ανεΐβ&αι, εί μη άμυνεΐται αυτόν, άλλ' εγώ, £φη, ου πρότερον άπο&ανοϋμαι, εί μη 6ε φίλτατον ποιήβομαι. 101 Κρεΐββον άντ οργής μακρο9υμεΐν προ τον Όκακώς πράζαι, η εική μεταμελεΐβ&αι.

10

102

Κρεΐββον &εώ γαρ η βροτοΐς χάριν φε'ρειν.

\ 03

Σοφός γαρ ουδείς πλην ον αν τιμά &εός.

104

Προς τάς φύβεις χρή καΐ τά πράγματα βκοπεΐν.

105 Της αρετής ίδρωτα &εοΙ προπάροι9·εν ε&ηκαν ά&άνατοί ' μάκρος δε καϊ ορ&ιος οΐμος ες αυτήν, καΐ τρηχύς το πρώτον, ίπην ί' εις άκρον ΐκηται, ρηϊδίη δ ήπειτα πέλει χαλεπή περ έοϋβα. 106

'£1ς βεμνος ό βίος, ην τις αυτόν ζην μά&η.

107

Μήποτ' έπαινήβης, πρίν άν είδης άνδρα βαφηνε'ως.

15

108 Εί μεν &εοΙ β%·ένουβιν , ουκ έ'βτιν τύχη, εί δ' ου β&ενουβιν , ουδέν εβτιν η τύχη. ί09 Πέρας μεν γαρ άπαβιν άν&ρώποις έβτϊ τοΰ βίον θάνατος, καν έν οίκίβκψ τις αυτόν κα&είρζας 20 τηρη. 110

Ο χρηβτός έβτι πανταχού βωτήριος.

111 Ζηλούτε μη τους πλεΐβτα κεκτημένους, άλλα τονς μηδέν εαυτοΐς κακόν βυνειδότας' μετά γαρ τοι αύτης ψυχής ηδιον άν τις δύναιτο τον βίον διάγειν. 25 112 Παραδοτέον τοις νέοις τά μα&ήματα προς έ&ιβμ,ον της άβωμάτου φύβεως. 18*


276

ΚΙΟΒΙΙιΕαίϋΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

113 Άχαλίνων βτομάτων ανόμου τ άφροβύνης το τέλος δνβτνχία. 114 Σιγάν γε μέντοι πολλά πολλαχού καλόν. 115

Περιββά πράββειν ουκ έχει νουν ονδενα.

116 01 γαρ πνέοντες μ εγάλα τους κρείββους λόγους 5 πικρώς φερονβι των έλαββονων νπο. 117 Πάν ο τι, αν μέλλης έρεΐν , πρότερον έπιβκόπει τη γνώμη * πολλοίς γάρ η γλώττα προτρέχει της δια νοίας. 118 Παύροις άν&ρώπων άρετη καΐ κνδος όπηδεϊ' 1<> όλβιος ος τούτων αμφοτέρων έλαχεν. 1 19

ΛειναΙ γάρ αϊ γυναίκες ευρίβκειν τέχνας.

120 Πά6α γυνή φιλέει πλέον άνέρος, αίδομένη δε κεύ&ει κέντρον έρωτος έρωμανέουΰα καΐ αυτή. 121 Την ευγένειαν, ην &έλης άναβκοπεϊν, έν τοις καλώς φρονονβιν εύρηβεις βροτών.

13

122 Έγώγάρουτ' ει τις πενίαν προπηλακίζει νονν^ εχειν ηγούμαι, οϋτ' εί' τις έν άφθονος τραφείς ί» τούτω ϋεμνυνεται. 123 Τον έχ&ρον αεί προΰγέλα και προβαγόρενε'*1 δοκών γάρ είναι αύτώ φίλος ράον κακόν τι δραβεις124 Ή γάρ τελευταία χάρις καιρόν έχουοα, χα" έλάττων η , δύναται μείζον έγκλημα λύβαι. 125 126

Τού λαμβάνειν άπαντες ηττώνται βροτοί. Τών γάρ δυναΰτών πλείστος έν πάλει λόγος. ■

127

Μοχ&εΐν ανάγκη τους θέλοντας εύτυχεΐν.


ΙΊ,ΟΚΙΙ,ΕαΠΤΜ ΜΟΧΑΟΕΝ8Ε.

277

128 Μη μοι γένοιτο λυπρός ευδαίμων βίος, μηδ' όλβος όστις την έμην κνίζοι φρένα. 129

Φευ φευ το γήρας ως έχει πολλάς νόσους.

130

ζ/ούλον τον έα&λον τοϋνομ' ον διαφ&ερεΐ.

» 131 132

Τράπεζα χωρίς των λόγων φάτνη πέλει. Φεΰίοί δ' ούχ έρέει μάλα γαρ πεπνυμένος έατίν.

133 Εύλαβοϋ τάς διαβολάς, καν ψευδείς ωβιν οι γαρ πολλοί την άλη&ειαν άγνοοϋβι, προς δε την δό£αν άποβλέπουσιν. 10134

Βίου πονηρού ϋ-άνατος εύκλεέστερος.

13δ ζ/ια τί μίαν μεν γλώσβαν έχομεν, ωτα δε δύυ; οτί διπλασίονα δει άκούειν τοϋ λέγειν. 136 Πλάτων 6 φιλόσοφος τοις νέοις τρία ταύτα νπετί&ει, έπι μεν της γνώμης σωφροσύνην έχειν, Ι'οέπϊ δε της γλώσσης οιωπην, έπϊ δε των όφδαλμών αΙδω. 137

Έσϋ-λω γαρ άνδρι έσ&λά και διδοΐ &εός.

138 Κύρος ο βασιλεύς έρωτη&εις τί άναγκαιότατον είημά&ημα, το άπομα&εΐν, έφη, τα κακά. 20 139

Προς τάς τΰχας γαρ τάς φρένας κεκτημένα.

140 Μηδενϊ συμφοράν όνειδίσ^ς • κοινή γαρ η τύχη χαϊ το μέλλον άόρατον. 141

Ευλάβεια καλόν ε&ος τοις χρωμένοις.

142

Αλλων ίατρός αυτός ελκεσιν βρύων.

25 143

Οΰτω γαρ χρη κα&αρόν είναι τον βίον τού σώ-


278

ΪΊ,ΟΚΙΙ,ΕβίυΜ ΜΟΝΑ0ΕΝ8Ε.

φρονος ανδρός, ωβτε μη έπιδέχεβ&αι δόζαν αιτίας πονηράς. 144 Ουκ ε'βτιν έπιτήδευμα χρηβιμώτερον της πραότητος. 145 ΟΪτ' αϋτώ κακά τεΰχει άνήρ άλλω κακά τευχών ' 5 η δε κακή βουλή τψ βουλεΰβαντι κακ'ιβτη. 146

'ίΐς πανταχού γε πατρίς η βόβκουβα γή.

146* ΠατρΙς[γάρ έβτι πάβ', ϊν αν πράττΐ] τις ευ. \ 47

Μη μοι άνήρ εΐη γλώββγι φίλος, αλλά καϊ έργω.

1 48

Ουκ έβτιν ουδέν κρεΐββον η φίλος βαφής.

10

149 Αίρει την παρρηβίαν τό πένεβ&αι, πενία γάρ άνδρα ταπεινοί. 150

"Εξω γάρ οργής πάς άνηρ βοφώτερος.

151 Μη μοι βϋ' πεί&ειν δώρα καϊ &εούς λόγος, χρυβός δε κρεΐββον μυρίων λόγων βροτοΐς. 152

15

Ουκ έβτιν ουδέν κρεΐββον οικείου φίλου.

153 Πονηρόν μεν γάρ γυνή καν εϋμορφος καϊ δε άμορφίαν δυβτυχ^, διπλούν το κακόν.

έάν

154 Κάλλιβτόν έβτι μή πληβιάξειν ερωτι βαρκικω, ην δε αληβιάβΐ] τις, ταχέως μακρυνεβ&ω. 20 155 Αλέξανδρος 6 βαβιλεύς πληρώβας ποτΐ όβτέων πίνακα έπεμψε Λιογένει τω κυνικώ φιλοβόφω , δ ά« λαβών είπε κυνικόν μεν το βρώμα, ού βαβιλικόν δε \ «, ~ 99 το οωρον. 156

Ο αυτός παρακαλοΰμενος υπό τίνος τών φίλων 25


ϊΊ,ΟΗΙΙ,ΕαίϋΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

Ι

279

τεκνοποιηβαι, Εφη "μη αγωνιάτε, καταλείπω γαρ τέκνα τας των αγώνων νίκας." 157 Ο αυτός, έπεί Αντίπατρος αντώ πολλά κατά της μητρός Εγραψεν, "αγνοείς" Εφη "Αντίπατρε, ότι 5 μητρός 'έν δάκρυον πολλάς διαβολών επιβτολάς απα λείφει." 158 Ό αντός παράγγελμα ελαβεν οτι "εάν δύνη οδεΰβαι, μη πλεν6τ]ς." 159 Κα& εκάβτην ημεραν διατίϋ•ον γνναικι άπόρ10 ρητά. 160 Ο αντος &εαβάμενος γέροντα τάς τρίχας βάπτοντα, Εφη "μη τάς τρίχας άλλα τά γόνατα βάπτε." 161 Άνάχαρβις όνειδιζόμενος υπό τίνος Αττικού οτι Σχνϋ-ης εβτίν, "άλλ' ΕμοΙ μεν η πατρίς όνειδος, αν 15 δ£ της πατρίδος" Εφη. 162 Ό αντός έρωτη&εϊς τι εβτιν εν άν&ρώποις αγα θόν χαΐ φαϋλον, εφη η γλώββα." 163 Ο αυτός κρεΐττον είναι Εφη ε'να φίλον εχειν πολλον α\ιον η πολλούς μηδενός άί,ίονς. 20164 Άριβτοτελης έρωτη&εϊς πον κατοικονβιν αί Μονβαι, Εφη εν ταϊς ψνχαΐς τών φιλόπονων. 165 Ο αντός δεαβάμενος μειράκιον καλλωπιξόμενον, ονκ αΐβχννη" Εφη"οτι της φνβεως άνδρα αε ποιησάβης , βεαντόν τε&ήλνκας ; " 25166 Ο αντός έρωτη&εϊς τί έβτι ψνχρότατον; εφη, αν&ρωπος άναίβ&ητος. 167 Αϊβωπος ονειδιζόμενος ότι χαλεπψ; Εχει την όψιν, Εφη μη μον τώ εί'δει , αλλά τώ νώ πρόβεχε".


280

τι,ΟΗΐΐΛΕαιυΜ μοναοενβε.

168 Βίας ί'λεγεν άτνχή είναι τον άτυχίαν μη φέ ροντα , καϊ νόβον ψυχής το των αδυνάτων έράν. . 169 Ό αυτός ποτέ συμπλέων άσεβέσι, χειμαζόμενης της νεώς κάκείνων τους ϋ-εούς επικαλουμένων, βιγάτε , £φη , μη αίβ&ωνται υμάς έν&άδε πλέοντας. 5 170 Ό αυτός έρωτη&είς τί αν εϊη άριβτον έν τω βίω, είπε, συνείδησις. 171 Ό αυτός ίλεγε' δύο διδαβκαλίας δανάτον εί ναι , τόν τε προ τοϋ γενέσθαι χρόνον χαΐ τον ΰπνον. 172 Γοργίας ό §ήτωρ Ιλεγε' τους φιλοσοφίας {ώΊΟ άμελοΰντας , περί δε τα έγκύκλια μαθήματα γινόμε νους, ομοίους είναι τοις μνηατήρβιν, οι την Πηνελόπην έ&έλοντες ταίς δεραπαινίοΊν αύτης έμίγνυντο. 1 73 Ό αυτός τους ρήτορας ίφη ομοίους είναι βατράχοις' τους μεν γαρ έν ύδατι κελαδεϊν, τους όεϋ έν τή γί}.] 1 74 Διογένης δεασόμενος μειράκιον άσωτον τα. αατρωα δαπάνησαν καϊ έλαίαν καϊ άρτον έσ&ίον χαι ύδωρ πΐνον ίφη εί ούτως κατά γνώμην ήρίστας, ουκ αν ούτως κατ' ανάγκην έδείπνεις" 20 175 Ό αυτός δεαβάμενος νεανίβκον καλλωπιζόμενον εφη, εί μεν προς άνδρας, ατυχείς, εί δΐ προξ γυναίκας, αδικείς. 176 Διογένης έρωτη&εϊς διά τί το χρυβίον ωχρον έστιν, εφη, ότι πολλούς επίβουλους ί'χει. 25 177 Ο αυτός άκούαας υπό τίνος ότι ουκ ων φιλό σοφος προσποιείται είναι, είπε, κατά τοΰτο γονν χρείττων σου είμί, το γε βούλεσ&αι.


ΡΙ,ΟΚΙΓ,ΕβΙϋΜ ΜΟΝΑ0ΕΝ8Ε.

281

178 Ό αυτός %·εαβάμενος μειρόκιον εύμορφον και δια τούτο φιλούμενον εφη, ω βποΰδαβον τους τον ΰώματος έραΰτάς έπΐ την ψυχήν μεταγαγεΐν. 179 Ό αυτός ίφαβκεν ήδονήν άλη&ή είναι το την 5 ψνχην έν ίλαρότητι καΐ ηβνχία ίχειν, 'άνεν δ\ τούτον οντε τά Μηδον οντε τά Κροίβον χρήματα ωφέλιμα είναι, έάν δε τις η νπερ μικρού η ύπερ μεγάλου λνπήται, ουκ ευδαίμων αλλά κακοδαίμων. 180 Λιογένης άκούβας ώς κακόν το ζην, ούμενούν, 10 εφη, κακόν το ζην, άλλα το κακώς ζην. 181 Ό αυτός ερωτώμενος πώς αν τις άμΰναιτο τον εχ&ρόν , εΐπεν εΐ ΰΰγε καλός καϊ άγα&ός αύτώ γε99 νοιο. 182 Αημοβ&ενης Ό ρήτωρ πυ&ομε'νου τινός τίτόν Ιόνίόν μου διδάξω, εΐπεν, εΐ μεν μετά &εού μέλλυι ζην, φιλόβοψον, εί δε μετά άν&ρώπων, ρήτορα. 183 Ό αυτός έρωτη&εις πόβοι είβϊν Ά&ηναΐοι, οι μεν βπουδαϊοι ολίγοι, οΐ δε φαύλοι πολλοί, ίφη. 184 Ό αυτός Ιδών ά%·λητήν κακώς Αθηναίους ία20τρεύοντα εΐπεν, ευρες όδόν δι' ης πολλούς καταβαλεΐς. 185 Ό αυτός ίφη τον κόλακα ουτω διαφε'ρειν τού κόρακος, οτι ο μεν ζώντας ο #£ νεκρούς έα&ίει. 1 86 Δημήτριος έρωτη&εϊς τί δυβκολώτατον εν άν25 &ρώποις , "βιωπή" ίφη. 187 Ο αυτός φηβι μή δεΐν ζητεΐν τούς άν&ρώπους εί ίκ μεγάλων πόλεων είοιν, άλλ' εί μεγάλης πόλεως άξιοι.

9


282

ΙΊ,ΟΕΙΙ,ΕΟΙϋΜ ΜΟΝΑ0ΕΝ8Ε.

188 Ό αυτός την φιλαργυρίαν μητρόπολιν ίλεγι πάΰης κακίας. 189 Δημόκριτος ίδών φ&ονερόν λυπονμενον έ'φη " η τούτω μέγα κακόν βυμβέβηκεν η έτέρω μέγα άγα&όν. . 5 190 Διαγόρας εν τω πλεΐν ποτέ χειμαζόμενου τον ΰκάφους καΐ των δυνεπιβατών λεγόντων, οτι δια τον ανδρός τούτου άπολλύμε&α , δείζας πληβίον έτερον ϋκάφος κινδυνεΰον έφη, μήτι κάκείνοις Διαγόρας βυμπλεΐ; 10 191 Ό αυτός όνειδιξόμενος οτι δίκην £χων ρήτορα έμιΰ&ώαατο, £φη , και γαρ όταν δείπνον εχω , μάγειρον μιβ&οϋμαι. 192 Ό αυτός όνειδιξόμενος έπϊ τω βαρβαρίξειν έ"φη, εγώ μϊν τω λόγω , υμεΐς δε τω τρόπω. 15 193 Ό αυτός Ιφη' 'όΰτις φίλον λυπονμενον £φυγεν, ονδε τοΰ χαίροντος άπολαύειν εβτϊν άξιος. 194 Επίκουρος έρωτη&εϊς πότε δεί προϋομιλεϊν γυναικί, £φη , όταν βαυτον αβ&ενέοτερον &έλης γενέΰ&αι. 20 1 95

Ό αυτός την οί^ίιν ίεράν νόβον έ"λεγεν.

196 Ζήνων 6 φιλόβοφος, λεγόντων τινών ότι παρά δοξα λέγει, ειπεν "άλλ' ου παράνομα". 197 Ό αυτός ερωτη&είς τι έΰτι φίλος, άλλος οιοξ έγώ. 25 198 Ό αυτός Ιφη την μεν οραβιν από τοΰ αέρος λαμβάνειν το φώς, την δε ψυχήν από τών μαθημάτων.


ΡΙ,ΟΕΙΙ^ΕβΙϋΜ ΜΟΝΑ0ΕΝ8Ε.

283

199 Ηράκλειτος ίφη, οΐηβις προκοπής έγκοπη προ«οπής. 200 Ό αυτός την παιδείαν έτερον ηλιον είναι τοις πεπαιδευμενοις £λεγε. 5 201 Θεόφραβτος ίδάν βτρατόπεδον μέγα άβτρατηγψον Ιφη "πηλίκον &ηρίον κεφαλήν ουκ έχει." 202 Ο αυτός έλεγεν "όφείλομεν [εαυτούς έ&ίζειν από ολίγων ζην , ίνα μηδέν αίβχρόν ένεκα χρημάτων πράττωμεν" 10 203 Θεόκριτος 6 Χίος, άφυοϋς ποιητοΰ άκρόαβιν ποιούμενου , ερωτώμενος ϋπό αύτοϋ ποίά έβτι τά κα λώς εϊρημένα, έ"φη "α παρέλιπες! 204 Ό αυτός έρωτη&είς τί έβτι δύβκολον , έφη το εαυτόν γνώναι' καϊ τί δεΐον, τό μητε αρχήν μητε Ιϊτελευτην έχον" και πώς άριβτα καϊ δικαιότατα βιώβομεν, έάν α τοις άλλοις, εφη, έπιτιμώμεν, αύτοϊ μη ποιώμεν. 205 Ίβοκράτης είπόντος αύτώ τίνος ότι 6 δήμος νπό των ρητόρων αρπάζεται, "τί &αυμαβτόν , εΐ Κό20 ράκος έφευρόντος την ρητορικην οΐ άπ' έκείνου κό ρακες είβιν." 206 Ίβοκράτης 6 'Ρωμαϊκός έρωτη&είς δια τί μετά τεββαράκοντα έτη γράμματα μαν&άνει, έφη "οϋχ ίνα μάϋ·ω , άλλ' ίνα μη άπειρος άπο&άνω" . 2ό 207 Κλεόβουλος έρωτη&είς τίνα δει φυλάττεβ&αι, είπε τών μεν φίλων τον φ&όνον, τών δε έχ&ρών την έπιβονλην. 208

Καλλίας 6 τών Ά&ηνών βτρατηγός έρωτη&εϊς


284

■ΪΧΟΒΠ,ΕΟΠΤΜ ΜΟΝΑ0ΕΝ8Ε.

πώς περιίχονβιν οί νόμοι της πόλεως , ως $ αν βονληται Λημοα&ένης, είπεν , διορ&ονται γαρ λόγοις μόνον. 209 Καλλίμαχος άκούβας παρά τίνος ότι 6 δείνα επί £μον τάδε κακά βε έλοιδόρει, είπεν "εΐπερ μη ό βν ηδεως ηκουες, ούκ αν ίκεϊνος ϊλεγεΓ 210 Κύρος 6 βαβιλεύς δεαΰάμενός ποτέ γυναίκα ενμορφον καϊ των παρεβτώτων τινός είπόντος, οτι £ί-ε6τίβοι, εΐ δέλεις, χρήβαβϋ-αι βαΰιλεΐ όντι, εφη "άλλα βαΰιλεί μη βωφρονεΐν ονκ έ"ξεβτιν." 10 211 Ό αυτός ερωτώμενος τίνι καταλιμπάνεις το βαβίλειον , " τω δνναμενω" £φη. 212 Ό αυτός ερωτη&εις ποιος τών θανάτων εβτϊ χαλεπώτερος , ο έκ τών νόμων επαγόμενος" εφη. ■ 213 Αεωνίδης χωλόν έχων το ακελος έπι παράταζινίό προηγεν' είπόντων δί τίνων ότι πώς δύνη επί παρα τάξεως ατηναι ; "ου γάρ φευγόντων άλλα έβτώτων η χρεία" ίφη. 214 Αοιδορούμενος Ευριπίδης υπό φαλακρού ε*φη "βε μ\ν ούχ ύβρίβω, τάς δε τρίχας 0ου έπαινεβω, οπ20 κακόν κρανίον κατελιπον.' 215 Μένανδρος τον φθυνον πριόνα της ψυχής είπεν. 216 Ο αυτός έρωτη&εις τί έβτι κακόν διδαβκαλεΐον, είπε τύφος. » 217 Νικοκλής τους Ιατρούς ευτυχείς Ιλεγεν, ότι τας μεν επιτυχίας αυτών ό ^'λιο? ορα τάς δ% αποτυχίας η γη καλύπτει.


ϊΊ,ΟΒΙΙΈΟΐυΜ ΜΟΧΑ0ΕΝ8Ε.

285

218 Νεανίΰκον πολλά λαλοϋντος είπε τις ' ει τοβαύτα έφρόνεις οβα και λαλείς, ουκ αν τοβαϋτα ηβχημόνεις." 219 Νεανίβκου έναβρννομένου καΐ λέγοντος "πολλά 5 ωμίληαα βοφοίς , είπε τις κάγώ πολλοίς πλουβίοις, αλλά πλονβιος ονκ ειμί." 220 ΟΖενοκλής την πενίαν έλεγεν αύτοδιδάβκαλον είναι φιλοΰοφίας' α γάρ εκείνη τοΐί λόγοις πεί&ει, αυτή τοις έ'ρ^θί•5 αναγκάζει. 10221 Εενοκράτει χρημάτων κομιβ&έντων άπό'Λλε%άνδρου , έβτιάβας τους κομίβαντας κατά τον αυτού τρόπον, "απαγγείλατε ε"φη Λλεζάνδρω, ότι ίβτ αν οντω ξώ, ου δέομαι των πεντήκοντα ταλάντων.' τοβαντα γάρ ηβαν τα πεμφ&έντα. 15 222 ΟΙνοπίδης ορών μειράκιον πολλά βιβλία κτώ μενου , "μη τί} κιβωτώ, αλλά τω βτη&ει" εφη. 223 Ο αυτός είπε τά βιβλία τών μεν μεμα&ηκότων υπομνήματα είβι, τών δε άμα&ών μνήματα." 224 Πρωταγόρας έλεγε μηδέν είναι μήτε τε'χνην 20 ΐχνεν μελέτης μήτε μελέτην άνευ τέχνης. 225 Πλάτων εί ποτέ έώρα τινά αμαρτάνοντα, έπιβκεπτέον ίλεγε, μή ποτέ και εγώ τοιοΰτω περιπέβω. 226 Πλάτων ό ψιλόβοφος έρωτη&εϊς πώς αν 'άριβτα διοικώνται αί πόλεις, ειπεν " έάν οι φιλόβοφοι 25 βαβιλεΰβωβιν , η οι βαΰιλεΐς φιλοβοφήοωβιν" 227 Πλάτων έρωτη&είς "διά τί γέρων ων φιλάρ γυρος ει,' έφη κρεΐττόν έβτι μεταλλάζαντα τοις εχ&ροΐς καταλιπεΐν ή ξώντα τών έχϋ•ρών δεηϋ-ήναι." κατέγνω γάρ τών πολλών άφιλίας.


286

ΒΊ,ΟΚΙΙ,ΕβίυΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

228 Ο αυτός έφη , καλόν ουδαμώς τον πεπαιδενμένον εν απαιδεντοις διαλέγεβ&αι, ώβπερ ονδε νήφοντα [εν] με&νουβιν. 229 Ό αυτός τοϊς παιβΐ βννεβονλενεν αίδώ [μάλ λον] καταλιπείν η χρνβόν. 5 230 Ό αντος παρεκελενετο τοις νέοις τρία ταύτα έχειν, έπϊ μεν της γνώμης βωφροοννην, έπϊ δετής γλώττης βιγήν, έπϊ δε τον προβώπον α(δώ. 231 Πν&αγόρας διψήδας πολλάκις ίκ τον φρέατος ελάμβανε καϊ εξέχει εις γήν, κολάζων την έπι&νμίαν. 10 232 Ό αντος έ'λεγεν οτι ο πεπαιδενμένος τριών χρήζει , φνβεως μελέτης χρόνον. 233 Πλάτων τους πλονβίονς καϊ άπλήβτονς νδρωπιώβιν έλεγεν ομοιον^• οϊ μεν γαρ πεπληρωμένοι νδάτων διψώβιν, οι δε χρημάτων.

15

234 Ο αντος όργιζόμενος τώ οίκέττ] καϊ μέλλων αυ τόν μαβτιγούν, έπιβτατούντος βενοκράτον , εφη λαβών τοίτον μαβτίγωβον ' εγώ γαρ οργίζομαι, φαβι δ} αντόν χαΐ έπανατεινόμενον την βακτηρίαν τω παιδί εβτάναι χρόνον πολύν μετέωρον ταΰτην'20 έχοντα, καϊ την αΐτίαν έρωτώμενον φήβαι κολαξίΜ' τον εαντον προορμήοαντα %•υμόν. 235 Πν&αγόρας νεανίβκον ίδών ά&λητικόν οΐνψ καϊ κρεοφαγία βάρκα πολλήν νποτρέφοντα είπεν ώ δαιμόνιε, παύϋαι κα&' έαντού ποιών το δεβμωτήριον 25 οχνρον. 9

ΐ

99

236 Πλάτων έρωτη&εϊς τι ώφέληται έκ της φιλοβοφίας , έφη το αυτόν έν ενδία εβτώτα βλέπειν αλλονς χειμαζομένονς.


ϊτ,οκιι,ΕαιυΜ μοναοενβε.

287

237 Χρη πρίν γενέο%αι τά δνβχερή προνοηϋαι όπως μη γένηται, καϊ γενόμενα εν 9έβ&αι. 238 Ρωμύλος εγκαλούμενος ότι Λον^ροΓ^ άν&ρώποις βύνεβτιν, £φη "καϊ οί Ιατροί τοϊς νοβούβιν, άλλ' 5 νγιαίνουβιν." 239 Σωκράτης έρωτη&εϊς τι όφελος των ψευδόμε νων έκ τον ψεύδους, ίφη το καν άλη&ή λεγωβι μη ηβτεύεβ&αι. 240 Ο αυτός $φη , ηδιβτόν έβτιν έν τω βίω παιδεία 10 χαΐ άρετη καϊ ίβτορία των άγνοονμένων. 241 Ό αυτός ελεγεν εκείνον μόνον βαβιλέα είναι τον δυνάμενον αρχειν των οΙκείων πα&ών. 242 Ό αυτός έρωτη&εϊς υπό τινο^ πώς αν γένοιτο ζλούβιος, "ει των επιθυμιών" είπε" κρατήβεις" 1ϊ> 243 Ό αντος £φη , οί τα από κακών ίργων εις τάς χαλάς αναλίβκοντες λειτουργίας όμοιον ποιούσι τοις από [εροβνλίας ευβεβούβι. 244 Σωκράτης έρωτη&εϊς υπό τίνος ει κατααχεΐν δύναιτό τις λόγον απόρρητον , έ'φη όστις διαπνρον Ήΐαν&ρακα τη γλώοβη κατεχειν δυνήβεται. 245 Ό αυτός έρωτη&εϊς τίς 6οι πλουβιώτατος είναι δοκεΐ, είπεν "ό έλαχίότοις άρκούμενος , αυτάρκεια γαρ 4βτι φύβεως πλούτος." 246 Ό αντος £φη της αυτής αμαρτίας είναι το δι% ΰόναι οϊς μη δει καϊ το μη διδόναι οις δει. 247 Ό αύτος εφη "οποία η ψύβις τοϋ άνθρωπου ίθτί, τοιούτος καϊ 6 λόγος."


288

ρι,οκιΐιΕαιυΜ μοναοεκ8ε.

248 Ό αντος εβπονδαχότα τινά των γνωρίμων χαταμα&ών όπως αν αντω η είχών όμοια γένηται, ί!φη προς αυτόν "βν οπως μεν βοι ο λί&ος όμοιος γένη ται εοπονδακας , οπως δε μη αντος λί&ω όμοιος γε'ντ] ον φροντίζεις." 5 249 Ό αντος Ιδών τινα επί &έαν εΐ,ιούβαν, εϊπεν "ονχ ίνα &εάβη, γνναι, πορενη, αλλ' ίνα &εαϋ-τ}ς.'

ι

250 Ό αντος άπαγγείλαντος αντω τίνος ότι ό δεινά βε χαχώς ϋφη, "χαΐ τνπτέτω με" είπε "μη παρόντα" 251 Σόλων ερωτήσεις πώς δει φίλοις χρηβ&αι, 10 είπε παρούβι μεν εν χεχρήβ&αι, άπόντας δε ενλογεΐν. 252 Σόλων ερωτη&εις δια τί την τνχην χα&ημένην γράφονβιν, εϊπεν ' οτι ονχ ε'βτηχε! 253 Στρατόνιχος Ιατρόν χολαχενων ίλεγεν "επαινώ 15 0ου την εμπειρίαν , οτι ονχ -εας τονς άρρώβτονς χαταβαπηναι , τάχιον αντονς τον ζην άπαλλάττων." 254 Τονς μεν χενούς άβχονς το πνεύμα διίβτηβι, τονς δε άνοητονς το οΐημα. 255 Τόπων μεταβολαι οΰτε φρόνηΰιν διδάΰκονβιν 20 οντε άφροβννην αφαιρούνται. 256 'Τπερίδης ίφη ' δει τον άγα&όν επιδείχννβ&αι εν μεν τοις λόγοις α φρονεί, εν δε τοις έργοις α ποιεί. 257 Ό αντος έλεγε χαχών άν&ρώπων φενγειν φιλίαν χαϊ άγα&ών εχ&ραν. 2! 258 Φίλιππος ορών πλονβιον χαϊ απαίδεντον ίφηβε "πλούτος περιηργνρωμένος."


ίΧΟΒΙΙ-ΕβίυΜ ΜΟΝΑΟΕΝ8Ε.

289

259 Ό αυτός ίλεγε τον βαβιλέα δεϊν μνημονεύειν, οπ αν&ρωπος ων έξονβίαν εΐληφεν ίΰό&εον, ίνα προαιρήται μεν τα καλά, φρονή άί αν&ρωπινα. 260 Φιλόξενος παρήνει προτιμαν των γονέων τους 5 διδασκάλους, οτι οι μεν γονείς τοϋ ξήν μόνον, οί δε Ι διδάσκαλοι, τον καλώς ξήν αίτιοι γεγόναβιν. 261 Ό αυτός προς μειράκιον έρυ&ριαβαν £φη "&άρριι, τοιούτον γαρ ή αρετή Εχει το χρώμα" 262 Χρνβιππος ερωτηθείς " δια τί λιτός εΐ έχων 10 χρήματα πολλά•" είπε "το μέλλον ουκ είδως, ίνα έαν τι γένηται μη ζενίξωμαι.' 263 Χαβρίας καταλαβών έπϊ στρατοπέδου δυο φύ λακας άπέκτεινε κα&ενδοντας, ειπών "ους κατέλα βαν, τούτοις και κατέβαλον. 15 264 Χίλων φιλάργυρον ίδών έκφερόμενον ίφη "ού τος βίον άβίωτον βιώΰας έτέροις βίον κατέλιπε. 265 Ψυχήν δώματος άναγκαιότερον ίάβ&αι' τοϋ γαρ κακώς ξήν το τεϋ-νάναι κρεΐττον. 266 'ίΐρίων Ιδών νεανίαν φιλοπονοϋντα έ"φη"κάλ20λΐ6τον όψον τω γήρατι άρτύεις. 267 "£1βπερ οι κόρακες παρεδρεΰοντες βξορυπτουσι τους οφθαλμούς τών νεκρών, ούτως οί κόλακες τοϊς ίπαίνοις τους λογισμούς διαφθείρουβι τών ανθρώ πων. 25 268 Θεανώ έφη "κρεΐττον έβτιν ΐππω άχαλίνω εαυ τόν πιβτεΰειν ή ^υναικί αλογίβτω. 269

Θεανώ ίφη "περί ων λέγειν καλόν, περί τούτων

8ΤΟΒ. γι,οκ. ιν.'

19


290

ΕΧΟΕΚΡΤΑ νίΝϋΟΒΟΝΕΝδΙΑ.

βιωπάν αΐβχρόν, καί περί ων αΐβχρόν λέγειν, περί τούτων ΰιωπάν αμεινον. 270 Ή αύτη έρωτη&εΐβα τι έβτιν έρως, εψη πά&ος "-ψυχής βχολαξούθης" .

ΕΧΟΕΚΡΤΑ νΐΝϋΟΒΟΝΕΝ8ΙΑ.

δ

1 Ώριων 6 φιλόσοφος εΐρηχεν, όπερ βν μιβεΐς παρ ομοίων 6οι γενέβ&αι , τοντο £^5 ετέρους μη ποίει. 2 'ίΐρίων (δών νεανίαν φιλοπονοϋντα ίφη ' χάλλιβτον οψον τω γήρατι αρτνεις. 3 01 νόμοι ταϊς άράχναις έοίχαβι' και γαρ εκεί1- 10 ναις αν έμπέβτ\ κώνωψ η μνΐα, συνέχεται, εΐ δε βφη% η μέλιττα, διαρρή%αβα άποτρέχει' οντω καί εις τους νόμους έάν μεν έμπέβη ευτελής , συνέχεται , εάν ίε πλούβιος ή δυνατός , άπυτρέχει. 4 Κρεΐββον Ιβχνόν είναι μετά σωφροσύνης ή ιυ- 1» βαρχον μετά άχολαβίας. 5 01 μεν τραχείς ίπποι τοις χκλινοΓί , οι #« ο|£Γ? &υμοΙ τοϊς λογιβμοϊς δούλοι. 6

... άναγχαϊον μεν χτήμα , ουχ ηδν δέ.

7 "Ισον ίχει &εοϋ αν&ρωπος το εύεργετεΐν χαϊ το 20 άλη&εύειν. 8 Τον εύεργετοϋντά βε είς ψυχήν ώς ύπηρέτψ &εοϋ μετά &εον τίμα. 9

Τον εύεργετεΐν μηδέποτε άποστήστ].


ΕΧΟΕΚΡΤΑ "νίΝϋΟΒΟΝΕΝδΙΑ. 10

Τών ευεργετών μηδέποτε λή%ην ποιήΰτ].

11

Των εύτυχοϋντων άνταγωνιβτης φ&όνος.

12

Παιδός, ουκ ανδρός το άμέτρως έπι&υμεϊν.

13

Έπαινούμενος μη πάντα πίβτευε.

291

514 Ευγνώμων 6 μη λυπούμενος έφ' οϊς μη £χει, αλλά χαίρων έφ' οϊς έ"χει. 15 Τούς μεν άφρονας 6 χρόνος, τους δε φρόνιμους ό λόγος της λύπης άπαλλάττει. 16

Ανδρών δ' άπίατων ορκον εις ϋδωρ γράφε.

1017 Μικραϊ χάριτες έν καιρώ μέγιβταί είβι τοις λαμβάνουβιν. 18 Κρείττονες εΐβιν αιτών πεπαιδευμένων ελπίδες η 6 τών άμα9ών πλούτος. 19 Οί πεπαιδευμένοι τόβον διαφέρου&ι τών άπαιϊοδεύτων οβον &ε6ς τών άν&ρώπων. 20 Πολλοί δοκοϋντες είναι φίλοι ουκ είβί, και ου δοκούντες είΰί. βοφον ούν γινώβκειν εκαβτον. 21 Ταυτόν έβτι νεκρον Ιατρεύειν και γέροντα νουδετεΐν. 922 "ίππου μεν άρετην έν πολεμώ, φίλου δε πίβτιν εν ατυχία κρίνε. 23

Φίλους ηγού τούς εις ώφέλειάν βε ώφελούντας.

24 Οί άλη&ινοι φίλοι και τάς φιλίας ηδείας και τάς βνμφοράς έλαφροτέρας ποιούβι, τών μεν βυναπολανοντες, ων δε μεταλαμβάνοντες. 19*


292

ΕΧΟΕΚΡΤΑ νίΝϋΟΒΟΝΕΝδΙΑ.

25 "Εοικε των φιλάργυρων ό βίος νεκρού δείπνω' πάντα γαρ Εχει καΐ τον ευφραν&ηΰόμενον ουκ Εχει. 26

Λιμήν μεν πλοίου όρμος, βίου δε άλυπία.

11 Τήκεται 6 μεν βίδηρος πνρί, 6 δε λογιβμός έν πό&ω. 5 28 Οίμεν άμα&εϊς παίδες τα γράμματα, οίδε απαί δευτοι άνδρες τα πράγματα ού βυνιάβι. 29 Ούτε γυνή χωρίς ανδρός οϋτε έλπϊς χωρίς πό νου άγει τι χρήβιμον. 30

Γήρας και πενία δυο τραύματα δυβ&εράπευτα. 10

31 Το μεν πύρ άνεμος, τον δε Ερωτα ή βυνή&εια ίκκαίει. > 32 Πρωταγόρας Ελεγε μηδέν είναι μήτε τέχνην άνευ μελέτης μήτε μελετην άνευ τέχνης. 33

Διογένης. 15 Αρχήν μαθημάτων λαβών πρόκοπτε τη τού &εοϋ βουλψ 34 Θνητός υπάρχων, άν&ρωπε , σπούδαξε προ θα νάτου μή &ανεΐν. 35 Άνήρ βοφός καϊ πένης ού δυβχερής. Εχει γαρ 20 την βοφίαν άντι πλούτου πολλού. 36 Τον πλούβιον άνδρα καϊ άπαίδευτον νόμιζε τούτον είναι 'όνον χρυΰοχαλίνωτον , οί δε τούτου έγκωμιαβται άνδρες ευλαβείς καϊ ένδεεΐς. 37 "Ο μέλλεις πράττειν μή πρόλεγε ' αποτυχών γαρ 2 γελαα&ήβτ].


ΕΧΟΕΕΡΤΑ νϋΟ>ΟΒΟΝΕΝ8ΙΑ.

293

38 Σεκοϋνδος 6 φιλόβοφος έρωτη&είς τί έβτι γυνη πονηρά, έ"φη ' γυνη έβτι ϋυνεβτιώμενον &ηρίον , αυνιγειρομένη μέριμνα, αυμπλεχομένη άβέλγεια, βνντηρουμένη λέαινα, ίματιβμένη ίχιδνα, αυθαίρετος ϊμάχη, βυγκοιμωμένη άκραβία, καθημερινή ζημία, άμεοιμνίας έμπόδιον, οικίας χειμών, ανδρός άκρατους ναυάγιον, εϋμορφος εριννς, χεκοβμημένη ϋκνλλα, μοιχών καταβκενη, βίων άνάλωΰις, πολυτελής πό λεμος, ζωον πονηρόν, αναγκαίου κακόν" 10,39 "Εδει γαρ ημάς τω θεώ θΰειν, όταν γυνη κατορΰττηται τάφω, ούχ όταν γαμη. 40

Γυναίκα γαρ θάπτειν [άμεινον] η γαμείν.

41

Τυραννικόν τοϋτ' έβτι . . .

42

Γυνη θηρίων απάντων άγριωτε'ρα υπάρχει.

1543 Κρεΐββον γάρ εβτιν εις πϋρ η είς ϋδωρ πεβεΐν η είς γυναίκα μαχίμην και πονηράν. 44

Αντιφάνης. ΑΙ νέαι φιλίαι άναγκαΐαι μίν , αί δε παλαιαΐ αναγχαιότεραι. 2045

Σέξτου. Μη όνειδίβης τάς των φίλων ΰου χάριτας' έβτ} γαρ ώς ου δεδωκώς.

46 Μυβτηριον εν φιλία άχοΰβας, υβτερον εχθρός γενόμενος μη έκφηνης ' αδικείς γάρ ου τον έχθρον 25 αλλά την φιλίαν. 47 Ταών εις δεϊπνον παραβχευάζεβθαι μέλλων, 'απλώϋας τά πτερά εϊπεν ' ει μεν πολλών κρεών οράς με μετέχοντα , θϋβον , εί δε τη τών πτερών ποικιλία $'ΐ2>] φεΐβον ΰαρχός όλίγης κεκοβμημένης.


294

.

ΕΧΟΕΕΡΤΑ νίΝΟΟΒΟΝΕΝβΙΑ.

48 Αδύνατον έβτι τον όρ&ώς βιούντα καϊ όρ&ώζ φρονούντα περιπεδεΐν πταίβμαβιν αίβχύνης η πλάνη δαιμόνων, ωβπερ δε βκώληξ άναλίβκει το %ύλον οπού είβέρχεται, όντως καϊ ή αμαρτία μένουβα εν τω ποιήβαντι αυτήν. 5 49 Ό αυτός δεαβάμενος έπϊ &νραις ευπρεπούς γυ ναικός οίκοφ&όρον μειράκιον, ίφη' ω μειράχιον, βπούδαβον τους τον βώματος έραβτάς έπϊ την ψνχήν μεταγαγεΐν. 50 Απαίδευτου το άλλω έγκαλεϊν έφ' οις αυτοςΙΟ πράββη κακώςί 51 "Ανθρωπος μιαρολογών πολύ άλογώτερος των κτηνών υπάρχει ' ού γαρ της ανάγκης 6 μιβ&ός, άλλα προαιρέβεως. 52 "Οταν λοί.ίορ^ίΗ^ περί τίνος, αν&ρωπε, 0κο-ΐί πευΰον ακριβώς μη τι 6οι πέπρακται της λοιδορίάξ άξιον , ει δ ου πέπρακται , καπνόν και ανεμον την λοιδορίαν νόμιζε. 53 'Λνηρ έπίφ&ονος μέγα κακόν ' ει δε και το γείτων είναι κεκλήρωται, άπαραίτητον το δυστύχημα® καϊ τω δανάτω μόλις παυΰόμενον. 54 ΟΙ νέοι και ΰφριγώντες άκόλαβτοι καϊ τρυφώντές εΐβιν άκρατέβτεροι. 55 Τί δητα το κενόν τούτο δοζάριον τον πήλινον άακόν διεφύβηβεν ; 25 56 Όδίτου χείρες άκόλαβτοι καϊ γεωργικούς ιδρώ τας άδικεϊν ετοιμότατοι. 57

Πλάτων. Ει λύπης ε&ελήβεις κρατεΐν, περιπολεί τους τα


ΕΧΟΕΕΡΤΑ νΐΝϋΟΒΟΝΕΝ8ΙΔ.

295

φονς , και τού πά&ους ί'ζεις τό φάρμακον καϊ τάς μεγίβτας τών ανθρώπων ευδαιμονίας όψει περαι τέρω κόνεως μη κεκτημένας το φύοημα. 58

ό

Ίαοκράτης. Οϊ μεν τους φίλους παρόντας τιμώβιν , οι δε και μακράν άπόντας άγαπώΰι. 59 Τάς των φαύλων βυνη&είας ολίγος χρόνος διέλνβε , τας δε των απονδαίων φιλίας ουδέ ο πας αιών εξαλείψει.

!060 Ά ποιεϊν αίβχρόν, μηδέ νόμιζε λέγειν είναι χαλάν. 61

Σοφία μόνη των κτημάτων ά&άνατον.

62 Τό χρυβίον εν πυρι δοκιμάζεται, οί φίλοι δε εν ταϊς ατυχίαις διαγινώβκονται. 15 63 Κάλος δηβαυρος παρά άνδρϊ ΰπουδαίω χάρις οφειλομένη. 64

"Απορον έλπϊς μη λαβοΰαα την εκβαβιν.

65 Ό πλειόνων έρών καϊ των παρόντων άποβτερεΐται. 20 66 67

Το άκαιρον πανταχού λυπηρόν. Άρχη φιλίας έπαινος, έχθρας δε ψόγος.

68 Τό αφάνες έκ τού φανερού ταχίβτην έχει την διάγνωβιν. 69 Ό κακώς διανοη&εϊς περί τών οικείων ουδέποτε ^χαλώς βουλεύβεται περί τών αλλότριων. 70

Οι δίκαιοι τών αδίκων ει μηδέν άλλο πλεονε


296

ΌΙΟΤΑ ΒΕΡΤΕΜ ΒΑΡΙΕΝΤϋΜ.

κτοϋβιν, άλλ' ονν ελπίβι βπουδαίαις ύπερεχονβι πάντων. 71

ΑΙ λϋπαι ταΐς ηδοναΐς παραπεπηγαΰι.

72 ι

Μενάνδρου. Τνχην ίχεις άνθρωπε, μη μάτην τρέχης. «έ-ί' ουκ ίχεις, κά&ευδε' μη κενώς πόνει. 73

<^

δ

"Απαντες έβμεν είς το νου&ετεϊν αοφοί, αυτοί δ' άμαρτάνοντες ου βυνήκαμεν.

ϋΙΟΤΑ 8ΕΡΤΕΜ 8ΑΡΙΕΝΤϋΜ.

1

Σόλων 6 Αθηναίος. Θεόν βεβου " γονείς αίδοΰ ' φίλοις βοηθει ' μηδινϊ 10 φθάνει" αληθείας άντέχου' όρκω μη χρώ' νόμοις πείθου" νόει το δίκαιον" θυμοΰ κράτει" αρετψ επαίνεο " κακούς μίβει ' ηδονην φεΰγε τίκτουβαν λνπην καλοκαγαθίας όρέγου " φίλους μη ταχέως χτώ' μη άρχε προ τοΰ μαθεϊν άρχεβθαι " τοις πολίταις μη 15 θραβΰνου ' ίβχυΐ χρω προς πολεμίους, προς δε οΐκείους αΐβχύνη " ο αν μη Ιδης μη λάλει , ίδων δι ΰίγα. 2

Χίλων Ααμαγήτου Λακεδαιμόνιος. Γνώθι ϋαυτόν φρόνει θνητά" έγκράτειαν άβχιι' 2* αΐβχρά φεϋγε ' χρόνου φείδου ' δικαίως κτώ ' πλήδιι μη άρεακε" βοφίαν χτηβαι' ηθη δοκίμαζε" -ΰφορα μηδενα' διαβολην μίβει ' τω βίω μη έπαρθής" πίνων μη λάλει, διαμαρτηβτι γάρ" μη κακολογήβΤ)ς τον πληβίον, ει δε μη, άκοΰβη έφ' οίς λυπηθηβη" έπι ΐ»-3


ΒΙΟΤΑ 8ΕΡΤΕΜ 8ΑΡΙΕΝΤϋΜ.

297

δείπνα των φίλων βραδέως πορεΰου, επί δε τάς ατυ χίας ταχν' γάμους ευτελείς ποιου ' πρεΰβύτερον ΰέβου ' τον τα αλλότρια περιεργαζόμενον μίβει ' ζημίαν αίροΰ μάλλον η κέρδος αίαχρόν, το μεν γαρ απα| άλνπήδει, το δε άεί' άτυχοΰντι μη έπιγέλα' τραχύς ων ηαυχον ΰεαντόν πάρεχε, όπως αε αίΰχννωνται μάλλον η φοβώνται' δνμού κράτει' η γλώααά αου μη προτρεχέτω τον νον' μη βπενδε λαλών' μη λέ γων την χείρα κίνει, μανικόν γάρ' μηδέν άγαν. 10 3

Κλεόβουλος Αίνδιος. Πάν μέτρον άριΰτον' πίατιν φΰλαττε' μηδενός κατηγορεί ' είδος κόλαζε ' προόρα το μέλλον πλεονεζίαν φεϋγε' φοβοΰ την δίκην' καταλαλιαν μίαει' οίνοψλυγίαν φεϋγε' ΰνμπόϋια μη άγάπα' γάμει έκ ΧΌτών ομοίων, έάν δ' έκ των κρειττόνων γήμης•, δεΟπότας καϊ ου ΰυγγενεΐς κτήΰη. 4

Πιττακός "Τρρα Αέΰβιος. Φίλοις ευνόει' φοβοϋ τα αίδχρά' δίκην φεϋγε' πάΰιν αρέακειν %έλε ' τω κρατούντι πεί&ον ' κατά Ίϋδΰναμιν ευ ποίει' φιλοβοφίαν άΰκει' μηδένα λοι δορεί" τον βίον οικονομεί; καλός είναι οπεϋΰον' 6 μέλλεις ποιεΐν μη πρόλεγε, αποτυχών γαρ γελαο&ήΰη. 5

Θαλής Έξαμίον. Τους κρατοϋντας τίμα ' όμοιος βεαυτω γίνου. %έπαγγέλλου μηδέν ' πολίταις μη δραουνον' το παρόν ευ ποίει ' κακίας άπέχου ' δοκίμαζε πάντα ' δόξαν δίωκε * έπιμελοϋ τον βίον' είρηνην άγάπα' επαί νου παρά πάβι ' μη την όψιν άλλα τα επιτηδεύματα καλλώπιζε ' χαλεπόν εαυτόν γνώναι ' αργός μη ίβ&ι ΆΟμηδ' αν πλουτης' μη πάβι πίΰτευε' μέτρα χρω.


298

ΡΙΟΤΑ 8ΕΡΤΕΜ 8ΑΡΙΕΝΤΪΓΜ.

Περίανδρος Κνψελον Κορίν&ιος. Πρόνοιαν τίμα" επίταββε ύεαντω' παιδείας αντέχου' χαλούς εύ λεγε' χάριτας άποδίδου. 7

Βίας Τενταμίδον Πριηνενς. Έγγνα, πάρα δ' ατα ' λά&ε βιώβας ' πλοντον αδι- 5 χον φενγε ' δικαίως χτώ ' άλη&είας άντέχον ' παρόντας έλεγχε , ψι&υριβμούς μίβει.


ινόεχ τιτυι,οκυΜ.

Περί Αδικίας καί Φιλαργυπαρεχοΰαης την αίτίαν της ρίας ΤΗ. χ. γενέΰεως τοις αν&ρωποις, Περί Αόολεβχίας ΤΗ. χχχνι. και τί,ερί έρωτος τών κατά Περί ΑΙδονς ΤΗ. χχχι. το ΰώμα ηδονών ΤΗ. ιχιπ. Περί Ακολασίας ΤΗ. νι. Ψόγος Αφροδίτης, και οτι Περί Ακρααίας ΤΗ. χνιπ. φαύλος ο ε'ρως, χαί ποβων Περί Αλη&είας ΤΗ. χι. εί'η κακών γεγονως αίτιος Περί Αναίδειας ΤΗ. χχχπ. ΤΗ. ιχιν. Περί Άνδρίας ΤίΙ. νπ. Περί Αφροαννης ΤΗ. ιν. Περί Ανεξικακίας ΤΗ. χιχ. Τπο&ήχαι περί ΒαβιλείαςΊ'ύ. Περί Απορρήτων ΤΗ. χχι._ χχνιπ. Περί Αργίας ΤΗ. χχχ. Περί τον Βίου , οτι βραχνς Περί Αρετής, καί τίνα τρόκαι εντελής χαί φροντίδων πον χατα αρετην βιωτέον ανάμεατος ΤΗ. χονιπ. ΤΗ. ι. Περί Βραχνλογίας ΤΗ. χχχν. "Οτι κρείΰΰονες οι "Αρβενες "Οτι ονχ άγα&όν το Γαμεϊν των παίδαν, χαί ότι τονς ΤΗ. ιχνιιι. νό&ονς ονχ ελάττονας χρή Γαμικα παραγγέλματα ΤΗ. χρίνειν τών γνηβίων ΤΗ. ιχχιν. ιχχνπ. "Οτι εν τοίς Γαμοις τας τών Περί Αρχής καί τον όποιον ΰυναπτομένων ηλικίας χρη χρή είναι άρχοντα ΤΗ. ΰκοπεϊν ΤΗ. ιχχι. χχνι. "Οτι εν τοις Γάμοις ον την Περί Άβωτίας ΤΗ. χν. εύγένειαν , ονδε τον πλον"Οτι ον χρη επιχαίρειν τοις τον χρη βκοπεϊν, αλλα τον Άτνχονβι ΤΗ. οχπ. τρόπον ΤΗ. ιχχπ. "Οτι οί'Ατνχονντες χρήζονβι Οτι χαλλιβτον Γάμος ΤΗ. τών ανμπαβχόντων ΤΗ. χχνιι. εχιπ. "Οτι τοις μεν ίπωφελή τον Περί Αφροδίτης πανδήμου Γάμον, τοΐς δε αΰνμφορον


300

ΙΝΌΕΧ

ο τών ανναπτομενων απε τέλεσε τρόπος ΤίΙ. ι,χιχ. Περι Γεωργίας οτι άγα&ον Ί'Λ. ινι. Περί Γεωργίας εις το έναντίον Ί'Λ. ινιι. "Επαινος Γήρως Ί'Λ. οχν. Ψόγος Γ7ΐρως Ί'Λ. οχνι. Ότι το Γήρας ανεπαχ&ες καΐ πολλής αΐδοΰς άξιον η ΰύνεβις απεργάζεται Ί'Λ. οχVII. Περί τον Γνώ&ι βαυτόν Ί'Λ. - XXI. "Οτι χρη τονς Γονείς της κα&ηκουΰης τιμής καταξιοΰΟ&αιπαρατών τέκνων, και εϊ έν απαβιν αυτοΐς πειβτέον Ί'Λ. ιχχιχ. Περι Γραμμάτων Ί'Λ. ιχχχι. Περι Γραμμάτων εις το εναν τίον ΊΊΙ. ιχχχιι. Ψόγος Γυναικών Ί'Λ. ιχχιιι. Περι δειλίας Τϋ. νιη. Περι Αεαποτών και Αουλων Ί'Λ. υαι. Περι Αιαβολής Ί'Λ. χπι. Περι Αικαιοοΰνης Ί'Λ. ιχ. Περι των εν πόλεβι Αυνατών Ί'Λ. χιν. Περί Ανβγενείας Ί'Λ. χα Περι των παρ αξίαν Ανβτνχονντων ΊΛ. ονπ. Περί Εγκράτειας Ί'Λ. χνπ. Περί Ειρήνης Ί'Λ. ιν. Περι 'Έλπίδος Ί'Λ. οχ. Περι των παρ Ελπίδας Ί'Λ. ΟΧΙ. Περί Έπιορκίας Ί'Λ. χχνια.

"Οτι Ευγενείς οί κατ άριτην ζώντες, καν μη λαμπρών ωΰι γεγονοτες πάτερων, και αγα&οι τον τρόπον Ί'Λ. ιχχχνι. "Οτι Ευγενείς οί απο χρηβτών πατέρων η δυνατών η ενδό ξων γενόμενοι Ί'Λ. ιχχχνιπ. Οποίον χρη είναι τον Ευγενή ΊΛ. ιχχχιχ. Περί Ευδαιμονίας Ί'Λ. απ. Περί τοΰ Ευκαίρως λέγειν χχχιν. η των αν&ράΓ'ΟτιΊ'Λ. αβέβαιος πων Ενπραξία , μεταπιπτουΰης ραδίως της τύχης Ί'Λ. ον. Περί τών παρ αξίαν Ευτυχουντων Ί'Λ. ενι. "Οτι δει τάς μεν Ευτυχίας προφαίνειν, τάς δε ατυχίας κρνπτειν, και ορ&ώς κεχρήα&αι τοις παροϋΰι Ί'Λ. οιχ. "Επαινος Ζωής Ί'Λ. οχιχ. Συγκριαις Ζωής και Θανα■ του Ί'Λ. οχχι. Περι Ήαυχίας ΊΛ. ινιιι. Περι Θανάτου, και ώς εΐη άφυκτος Ί'Λ. οχνιπ. Επαινος Θάνατον Ί'Λ. εχχ. Οτι τών πλείΰτων μετα Θά νατον διαρρεΐ ταχέως η μνήμη Ί'Λ. οχχνι. Περι Θεών και της περι τον ονρανόν και κόΰμον φυ σιολογίας Ί'Λ, ιχχχ. Περι Ιατρών και ιατρικής ΊΛ. οιι.


τιτυΐιΟκυΜ. Περί Κακίας ΤΗ. π. Περί Κακοδαιμονίας ΤΗ. οιν. Τπερ Κάλλους ΤΗ. ιχν. Κατά Κάλλους ΤΗ. ιχνι. Περί Κολακείας ΤΗ. χιν. Περί Αή&ης ΤΗ. χχνι. Περί Λύπης ΤΗ. χοιχ. Περί Μνήμης ΤΗ. χχν. Περί Μνηΰτείας ΤΗ. ιχχ. θα κάλλιΰτον η Μοναρχία ΤΗ. οινπ. Περί Ναυτιλίας ΤΗ. ιιχ. ΓΖερι Νεότητος ΤίΙ. ιπ. Περί Νηπίων ΤΗ. ιχχνπι. Περί Νόμων καί Έ&ών ΤίΙ. χινι. Περί Νοβου καί της των κατ αντ^ν ανιαρών λύ σεως ΤίΙ. ο. Περί Ξένης ΤΗ. χι. Οικονομικός, περί γυναικός τε, καί περί της κατά τας οΙκίας επιμελείας, καί περί γυναικών παραγγέλματα Τι Ι. ιχχχν. Περί Όργής ΤίΙ. χχ. Περί'Όρκου ΤΪΙ. χχνπ. Ό« καλόν το ε'χειν Παΐδας ΤΗ. ιχχν. "Οτι ραον άλλον Παραινεΐν η εαυτόν ΤΗ. οχιν. Παρηγορικά ΤΗ. οχχιν. Περί Παρρησίας ΤΗ. χιιι. Οποίους τίνας χρη είναι τους Πατέρας περί τα τέκνα ΤΗ. ιχχχπι. Περί Πατρίδος ΤΗ. χχχιχ. Περί Πέν&ους ΤΗ. οχχιι. Πενίας έπαινος ΤΗ. χον.

301

Πενίας ψόγος ΤΗ. χονι. Σνγκριοις Πενίας καί Πλού του ΤΗ. χονπ. "Επαινος Πλούτου ΤΗ. χοι. Οσα Πλούτος ποιεί δια την των πλείβτων ανοιαν ΤΗ. ΧϋΙΓ.

Ψόγος Πλούτου ΤΗ. χειπ. "Οτι τα χρήματα άβλαβη ΰυμμέτρως και δικαίως ποριβ&έντα, καί οτι των μέβων ο Πλούτος ΤΗ. χοιν. Περί Πολέμου ΤΗ. ι. Περί Πολιτείας ΤΗ. χιπι. Όιι δει γενναίως φέρειν τα Προβπίπτοντα οντάς αν θρώπους καί κατ άρετην ξήν οφείλοντας ΤΗ. ονπι. Περί Σιωπής ΤΗ. χχχιπ. Περί Στρατηγών καί περί των κατά πόλεμον χρειών νπο&ήκαι ΤΗ. ιιν. Περί τοΰ Συνειδότος ΤΗ. χχιν. Περί Σωφροβυνης ΤΗ. ν. Περί Ταφής ΤΗ. οχχιπ. Οτι αΰυμφορον το εχειν Τέ κνα, καί άδηλον ει ίδια των ε'χειν νομιξοντων, καί μηδέ &ετον ποιεΐβ&αι ΤΗ. ιχχνι. "Οτι ουκ αεί τοις ευγενέβι καί χρηΰτοϊς των πατέρων εοικε τα Τέκνα ΤΗ.ιχχχνπ. Οτι ου χρη παροινεΐν εις τους Τετελεντηκότας ΤΗ. οχχν. 'Τπερ Τεχνών ΤΗ. ιχ. Περί Τεχνών εις το εναν τίον ΤΗ. ιχι.


302

ΐΝϋΕΧ τιτυι,οκυΜ.

Περί Τόλμης ΤΗ. υ. Ψόγος Τόλμης, ΰτρατιάς και Ιαχνος ΤΑ. να. Περί ψόγου της Τυραννίδος ΤΗ. χιιχ. Περϊ'Τγείας ΤΗ. ει. Περί 'Τπο'ψίας ΤΗ. χχη. Περί Φ&όνου ΤΗ. χχχνπι. Περί Φρονήοεως ΤΗ. ιιι.

"Οτι ν,άλλιΰτον η Φιλαδελφία ΤΗ. ιχχχιν. Περί Φιλαυτίας ΤΗ. χχπι. Περί Φειδωλίας ΤΗ. χνι. Περί Φιλοπονίας και Μελετης ΤΗ. χχιχ. Περί Χρηβτότητος ΤΠ.χχχνπ. Περί Ψευδούς ΤΗ. χπ.


I Ν ϋ Ε Χ ΑυΟΤΟΚΤΜ ετ ΕΕΜΜΑΤϋΜ*).

Α. Αθ3<1βππ<:Πν, 173 284(Ιο1ι.Ι>αιη. II, 25, 21. 24.) 236 ΑοΙηΙΙεβ Τβίϊαβ IV, 278 Αβϋ&ηιιβ II, 6 IV, 194 — ΝβΙιΐΓ. βηίπιβίϊπηι IV, 150 (ΙοΗ. Οβπι. I, 1 , 9. 10.) 155 156 166 (Ιιίδ) 170 171 172 176 178 182 (ΐβι·) 228 229 231 240 — νβπαβ ΙήδΙΟΓΪΒβ I, 254 281 316 339 III, 86(?)87 IV, 42 (108, 62. 63.) 44 97 126 185 ΑεβεΜηεβ IV, 98 ΑβδοΜηεδ ογηΙογ οοπΙγε Οίεδίρΐιυηΐεηι I, 69 II, 85 97 215 IV, 166 άβ Οεπιοδίΐιβηβ (ν. οοπΙγ» Οΐβδίρΐι.) οοηίπιIV, Τίιηβιοΐιιιτη 166 I, 131 246 — 8οοΓ&ΙίοΗ8 II, 34 IV, 192 Μϊΐιϊαάβ IV, 192? Αβδοΐι^υβ I, 69 70 97(4, 16 ? 16» ? 19 ?) 189 292 307 351 II, 3 (29, 21. 24.) 18 33 204 III, 230 IV, 69 116 — Α§3πιεππιοηε II, 50 IV, 63 — Απηοπιπι ίαάίείο I, 245 IV, 117 — ΟβΓίΙινίδ II, 308 — ΗεοΙΟΓβ IV, 137 — ΗβΓ3ο1ϊάΪ8 IV, 123

Αβδοΐι^ηβ Ιχίοηε IV, 116 277 — Νίο&ε I, 62 IV, 94 — ΡΗΠοοΙεΙε IV, 103 — Ρ1ιΐ7§ίΙ>ιΐ3 I, 97 — ΡΐΌπιείΙιεο νίηείο I, 307? II, 39 346 III, 109 — δερίεπι βά Τ1ιεΙ)38 I, 162 IV, 156 Αεβοριιβ I, 41 151 342 Π, 140 IV, 27 279 Α§3ΐ1ΐ3ΐοΙιί(Ιεδ 83πιίυ8 Πίτσι κων I, 172 Α^βΛο I, 71 11,5 29 47 48 49 216 311 316 III, 83 IV, 275 ? Α<*3ΐ1ιο 83πιϊϋδ πιοϊ ποταμών III, 245 Α^εδίΐΒαβ I, 176 192 11, 328 402 IV, 205 Α^ιβ I, 169 Α§πρρίηιΐ3 I, 164 II, 257 ? Α1θ38ϋδ III, 205 Α1οϊΜ3(ΐ68 I, 128 Αίοίάαπιβδ Μοναεΐον IV, 102 ΑΙοΐΜβο III, 249 250 IV, 173 170 238 Α1βχ3η<1βΓ εοιηίοιίδ III, 2 Α1βχ3Π(1βΓ ΓΠ3§ηυδ I, 110 170 318? II, 328 IV, 272 ΑΙβχίηιιβ II , 375 Αΐβχϊδ I, 148 II, 366 371 III, 16 43 44 83 182 198 240 242 IV, 22 32 83 190 — 'Ατ9ίβος II, 24 — 'ΛχαιΙδος II, 4

') ΟοηΓβοΙα» & Ρβπϋηίηάο Α6<:ΗβΓ3οηο βΐ Ιυΰϊ&ηο Μϋΐΐβι-ο.


304

ΙΝϋΕΧ

Α 16X19 Βρεττίας IV, 18 — Λημητρίον IV, 68 — 'ΈπικΧήρου IV, 80 — Θητευόντων I, 351 — Μιληαίων IV, 60 — Όλνν&ι'ων I, 352 — Σνναπο&νηβχόντων II, 348 — ΣυρακοσιΌν IV, 40 — Τίτΰης IV, 80 — Τρανματίον IV, 101 — Φιλοτραγωδον IV, 41 Αηΐϊδίδ IV, 133 ΑπιρΜβ I, 351 II, 31 — Άμπείονργοϋ Π, 351 IV, 15 — Έρί&ων II, 334 — Φιλαδέλφων ΙΙί, 242 ΑηΗοΙιβΓδίδ I, 67 295 298 III, 120 156 IV, 279 Μ. 161 — 163) ΑηΗΟΓβοιι ΠΙ, 185 190 IV, 95 Αηβηίϋδ III, 207 ? Αη8Χ8§0Γ8δ IV, 42 104 151 234 235 236 Αη»χ»ηάΓίιΐ88 I, 148 II, 2 76 371 III, 15 17 50 IV, 86 184 187 ΑηβχΒΓοΙιιιβ I, 166 II, 25 IV, 205 — περί βασιλείας I, 357 ? II, 35 Αηβχίΐβιιβ II, 253 Αηβχίΐβιΐδ Λνροποιοϋ II, 343 Απβχίιηεηεδ II, 52 (38, 44. 45.) 286 III, 84 210 IV, 87 151 176 Αηοη^ππ ροείβε I, 64? 69? 97 187 253 273 274 278 (17, 5. 6.) 354 II, 3 4 5 16 20 30 34 36 38 47 (38, 4. 5. 7.) 48 (ϊ1>. 16. 17.) 328 334 384 III, 36 68 82? 203 (96, 7. 8.) 204 210 210 IV, 2 3? 25 26 49 52 67 78 79 102 103 144 252 256 267 275 (ΓΙ. Μ. 108.) 276 (ί!>. 114. 121 ? 125.) 277 (ίΐ). 131. 137. 141 ? 142.) 278 (ίΐ). 144.151.) 291 293 (εχε.νϊηά. 39. 41.) Ληοπγωί ροεΐ3β οοηιίοί II, 3 47

344 (57, 7. 7β.) III, 15 19 ? 154 192 241 IV, 37» 157 (I. Ό. 1,7, 6. 9.) 192 231 272 275 291 Αηοηγππ ροείββ εΐβςίβεί II, 306 — ροεΐ8ε(?) Νεορίοΐεππιβ ΐν,138 — ροείβε ΐΓΒ^ίοί I, 8 69 97 113 (5,3.8. [10.]) 127 140 278 (17, 5. 6.) 307 310 354 11,3 38 47 (38, 2. 4. 6.) 48 (Ϊ1>. 16. 17.) 59 63 68 80 315 (54, 1. 2.) 392 III, 12 39 51 56 82 168 ? 209 IV, 25 83 86 143 158 159 180 (I. ϋ. 1,21, 14. 16—18. 20.) 190 191 230 (ί. Ό. II, 23, 2. 21». 3.) 276? ΐΓΛξ. (?) 'Ω,ραι IV, 256 (Φανιέως) IV, 263 — ρΓΟδββ βεπρίοπδ I, 12 (1, 34—36. 38.) 73 74(3, 29. 33.) 83 86 93 (3, 91. 92.) 103 (4, 58—62.) 104 (4,63—67.) 105 (4, 77. 80. 81.) 111 112 113 115 (5,29. 30.) [120] 194 (9, 40—46.) 195 (9, 47. 48.) 251 ? 272 312 357 ? II, 34 51 52 53 (38, 52—54.) 87 (43,43— 46.) 162—163 (44, 16—19.) 248 ? 258 ? III, 13 72 85? 103 185 210 (97,22. 223.) ΐν,38? 51 143 152 170 (I. Ό. I, 3, 8—13.) 176 177 (Ι.Ο. I, 20, 2. 3.) 178 (ίΐ). 21, 1—3.) 179 («>.4—7.) 183 (Λ. Π, 12, Ι Ο.) 184 (11>. 6—10.) 187 193 (Λ. 13, 35.)? 195 197 (Π).58.)? 203 204 (ίΙ>. 105.106.108.) 225 (Π). 132 — 136 ) 229 231 (Οι. 25, 3—5.) 232 239 240 (Ιήδ) 241 (Μ». 31, 2—6.) 244 252 267 (ΓΙ. Μ. 1. 2. 4. 6. 9.10.) 268 (ϊ1>. 11. 13. 15. 17—19. 21.23.) 269 (ίΙ>. 24. 26—36.) 270 (ίΐ). 37—47.) 271 (Λ. 48—55.57—60.) 272 (ίΐ). 61. 63—65. 67—70. 72. 74. 75.) 273 (Λ. 76—80.84—87.) 274


305

ΑϋΟΤΟΚϋΜ ΕΤ ΙιΕΜΜΑΤϋΜ. (Λ. 88-99.) 275 (ίΙ>. ΙΟΙ. 111. 112.) 276 (Π). 117. 122—124.) 277 (Λ. 133. 135. 140. 141 ? 143.) 278 (ί|). 149. 153. 154.) 285 (ϋ>. 218.) 287 288 (ίΐ). 254. 255.) 289 (ί!>. 265. 267.) 290 (Εχε. νίικί. 3—9.) 291 (ίΙ). 10—15. 17—24.) 292 (ίΙ>. 25—31. 34—37.) 293 (ΐ!>.40. 42. 43. 46. 47.) 294 (ίΐ). 50— 56.) 295 («>. 59. 61 — 70?) 296 ρίπίοβορίπ IV, 226? 227(1. ϋ. Η, 13,145. 146.) 234 Αη%οηαβ Ι, 164 II, 287 327 328 III, 163. ΑηΙίραίβΓ περϊγάμονίΐί, 11— 15 — περϊ γυναικός συμβιώσεως III, 32 ΑηΐίρΙιβηββ Ι, 61 188 234 273 316 346 351 352 II, 6 33 43 307 314 350 362 371 III, 19 37 44 45 50 (?) 53 82 120 173 184 197 206 242 ΐν,32 37 (108,29. 29η ?) 69 ? 79 (116, 13. 14.) 80(ί6.15.16.) 81 190 — Αφροδισίων IV, 132 — Διπλασίων IV, 113 — Εΰπλοίας III, 242 — Έφησίας II, 349 — Ήνιόχφ IV, 37 — Ιατρού III, 242 — Κναφέως II, 359 — Μελίττης II, 350 — Νεανίσκων III, 207 Αη(ίρΙιαιιβ8(?)Ρ1η1οοΙεΙβ IV, 69 Αηΐίρΐιβηεβ [ρπ>β.]? IV, 293 Αηΐίρΐιοη Ι, 119 146 184 237 275 276 311 314 II, 229 III, 21 231 232 IV, 16 194 (Ι. ϋ. II, 13,39.40.) 293 ? — άα εαεάε ΗβΓοιϋδ II, 215 Αηϋρΐιοιι ΡΗΗοοΙεΙε IV, 69 ΑηΙίβΛβηεβ 1, 12 76 145 183 237 268 (14,17.19.) 295 Π, 70 208 297 302 326 III, 117 IV, 8ΤΟΒ. ΪΊ,ΟΚ. IV."

193 (Ι. Ό. II, 13, 33. 34.) 198 199 225 Αηΐγΐΐαβ 111^263 (101, 27—29.) — περί της έν εκάστη των Ιτηαιών ωρών διαφοράς III, 258 — περϊ της κα&' ημέραν δια φοράς των αέρων ΙΙί, 256 — περί της κατά μήνα των α έρων διαφοράς III, 264 — περϊ τόπων καϊ των έν αντοΐς αέρων III, 259 — περί τών έν αέρι διαφορών III ,257 — τών §ξω&εν προσπιπτόν των βοηθημάτων III, 256 259 264 Αρείΐεβ IV, 27 233 ? Αρο1Ιο(1οπΐ8 οοιηίοιίδ Ι, 272 352 II , 5 (?) 214 IV, 25 38 — Αδελφών IV, 115 — Άποκαρτερών Ι, 273 — 'Λφανιζομενου II, 313 — Γάλακτος (Γαλάταις βη Γα λάτεια ?) III, 242 — Διαβόλου Ι, 148 — Διαμαρτάνοντος IV, 181 — Κιθαρωδού IV, 115 — Λακαίνης IV, 65 82 — Παιδίον II , 313 — Παίδων IV, 56 — Παραλογιξομένων ΙΙΓ, 241 ΑροΙΙοάοπιβ ΟγΓβηββαβ IV, 244 — Με§8ΐΓβηΒΐ8 III, 243

Αρο11ο<1οΐϋ8(?) 11,5 Αρο11οηκΙβ8 III, 1 2 Αροΐΐηηπιβ άδελφοΐς II, 54 — Άριστοκλεΐ Ι, 312 — γνωρίμοις 1 , 279 II, 32 40 — ^Ιαναώ II, 17 — ΔηΚφ Ι, 247 — Δημοκράτει Ι, 312 — Διονυσία» II, 347 — Δίωνι ΐί, 17 — Μδομένη Ι, 279 — Ευφράτη Ι, 140 Π, 41 — Ήρωδιανώ IV, 187

20


306

ΙΚϋΕΧ

ΑροΙΙοηίηβ Θεαιτήτφ IV, 134 — Κορνηλιανώ IV, 119 — Λνχφ III, 198 — Μαϋεδόνι I, 312 • Νονμηνίω IV, 133 187 — Σατνρω I, 344 Αροΐΐοηίιΐδ IV, 160 246? ΑπιΙηβ δίογοηϊιΐδ II , 315 ΑΓβΙηβ δοΐεηβίδ ΡΗββηοιηβιηβ II, 299 335 349 IV, 256 ΑΓοβδίΙβυ» II, 96 III, 116 117 200 IV, 192 ΑΓοΗβΙβυδ ρΐιγδίοαβ I, 243 Ατοΐιυΐβαβ πίρΐ ποταμών III, 246 ΑΓθΜ(1»ιιινΐ5 II, 302 314 Αι-οΜΙοοΙιαβ I, 309 II, 386 (64, II. 12.) III, 194 IV, 22 57 132 187 139 Αι·ο1ιίπιβ<1β8 II, 17 Αιχίπρραϋ II, 349 ΑΓοΙΐϊΐ88ΡγΐΙΐ8§οΓεα8 II, 134 ΠΙ, 260 — περί ανδρός άγα&ον καΐ εν• ' δαίμονος I, 29—36 (1 , 72— 81.) 85 IV, 75/ — περί μα&ημάτων II, 140 — περί νόμου καΙ δικαιοβΰνης II, 136—139 (43, 132.— 134.) 227 — περί παιδενβεως ή&ιχής I, 28 29 IV, 206 ΑπιηηοβΙϋδ IV, 98 ΑπΒίΒ^οι-ϋδ IV, 173 Αη8ΐ8Γο1ιυ3 II, 371 IV, 102 ΑπβΐΗΐββ I, 193 II, 59 (39, 28. 30.) 171 ΑπδΙίάβδ Περοιχών I, 173 ΑπδΙίρραβ I, 280 301 314 Π, 44 287 (49, 18. 22.) 345 375 III, 77 126 197 IV, 143 226 Αήδίοοίββ ΡβΓ&άοχοη II, 395 Απ81οπΛγοΙιι8 περί όψεως IV, 173 Αήδίοη I, 315 III, 3 104 117 118

ΑιϊδΙοη ομοιωμάτων I, 109 (4, 110. 111.) 261 263 111, 88 117 118 193 IV, 101 200 202 Απδ(οηγπ>ιΐ8 τομαριών I, 75 109 117 238 (10, 50. 51.) 267 317 342 11 , 51 192 221 243 IV, 14 31 59 200 Απδίορίιβηίδ Αο1ι»Γηβηδϊ1)Η8 II, 335 — ΑνίΒυβ IV, 251 — ΕοοΙβδΪΒζηδίδ I, 231 — Γεωργοίς II. 331 — Νηοοις II, 333 — Νϋ&ίΙιυδ II, 335 IV, 190 — Ράοβ II, 334 (65, 8. 66, 1.) — Ρΐυΐο IV, 278 — Πολνίδω III, 18 IV, 96 — Κβηίβ II, 84 IV, 291 — Ταγηνιοταίς IV, 116 (121, 18. 18 α.) — Τΐιβδίηορίιοηβζαδίβ IV, 181 Απδίορίιοη II, 205 — Βαβίον II, 205 — Ίατρον I, 148 Απδίοΐβίβδ I, 78 (3, 53 ? 54.) 105 238 311 312 313 314 348 II, 45 76 206 223 402 403 III, 193 231 IV, 97 144 168 173 176 193 (I. ϋ. II, 13, 30. 35.) 195 (ίΐ). 47—49.) 196 197 ? 225 233 234 237 (Ι.Ο. II, 25,44.46.) 244 279 (ΕΙ. Μ. 164—166.) 291 ? — χοιναι διατριβαί II, 51 207 — ιηίπιΐ). βπδοαίί. III, 246 24& (100, 22—24.) — περί ευγενείας III, 158 (86, 24. 25.) 166 — περί μνήμης I, 348 — ριοίΓβρΙϊοαβ 8<1 Τΐιβπιίδοηβπι 111, 201 — ΒΙιεΙοποβ II, 208 — Τορΐοίβ I, 71 — χρειών I, 132 166 (7, 30. 31.) II, 8 18 141 345 III, 190IV, 83 98


ΑυΟΤΟΚϋΜ ΕΤ ΙΕΜΜΑΤϋΜ. ' ΑπβΙοΙβΙεβροδΙβποΓ 1, 78(3,58.) — περί αρετής I, 4 ΑπβΙοχβηαβ Πν&αγορικών άποφάβιων I, 78 ? 129 130 241 II, 88 III, 88 (79, 45—48.) 250 IV, 206 Αιτϊ»ηιΐ8 I, 311 IV, 43 (108, 65. 66.) 154 (Ιήδ) — περί προνοίας IV, 45 — προς τον περί ουσίας III 108 — προτρεπτικών ομιλιών III, 211, Αδίγιΐβπιββ II, 38 III, 155 — Αίοπιβοηβ IV, 156 — Ν&υρϋο IV, 103 ΑΛβηϊβπδίιπη ϊανεηππι ίηηβ ίιιΓβηιΐί Γοππϋΐ8 II, 88 ΑιΗβηοάοΓαΒ II, 31 Αχίοηίοηδ 1 , 61 Β. Βίΐοοίιγίϊίΐββ επινίκων I, 233 II, 277 (98, 26. 27.) IV, 3 — παιάνων II, 332 — προαοδίων III, 227 IV, 37 40 — νμνων III, 123 — ΰπορχημάτων I, 245 ΒΕ8Ϊΐϊιΐ9 IV, 170 Β38808 IV, 228 (?) ΒβΛοη I, 148 — Αίτωλοϋ III, 226 IV, 23 Βία» I, 74 89 115 317 318 332" 346 II, 229 III, 139 IV, 269 289 (ΚΙ. Μ. 168—171.) 298 Βίοη I, 103 105 123 124 127 237 II, 53 216 406 III, 103 156 176 190 213 214 — (ΒθΓγβΐΙιβηίΙα?) IV, 26 202 226? 227 (I. I). II, 13, 145. 146.) ? 289 ? — 8τηγτη8βυ8 Βιιοοίίοοη II, 6 (29, 52. 53.) 80 346 370 373 —374 (63, 26-^28.) 388 389 (64,21. 22.) 400 IV, 58 256

307

ΒίοΙιΐδ Μβίββ ΙΠ, 80 Βπιΐιΐδ IV, 143 Βι-γβοη οικονομικού III, 139

03ΐ1ί38 IV, 283 03ΐ1ί0Γ8ΐί(ΐ88 1,800 Ρ}·ΐ1ΐ3£ΟΓ6118 περϊ οίκου ευδαιμονίας III, 28 140—144 (85, 16—18.) 03ΐ1ίηΐ3ο1ιαδ I, 354 II, 349 ( 69, 10. 11.ΧΠΙ, 80 204 IV, 65 284 — έπων (?) πρώτον IV, 69 — δεύτερον III, 110 — Η^πιηυδ ίη Ιονεπι IV, 3 03ΐϋηιΐ8 II, 307 ΟβΙΙίβιΗβηβδ 8γοατίΐΆΓαΙατικών III, 246 — Μακεβονικών I, 173 — μεταμορφώσεων I, 175 ΟβΓοίαιίδ II, 4 31 48 III, 183 (93, 8. 11.) — ΤβΓβο IV, 3 — Τγι·ο? IV, 3 03ΐ·ηβ8(1β8 III, 119 IV, 101 Οβίο Π, 28 IV, 83 283 ? — πιβίοΓ I, 153 (6, 54. 56.) 315 Π, 53 232 Οβρίιίδοάοπίδ II, 21 0βιτί<}88 I, 100 (4, 42. 43.) — μελιάμβων II, 346 ϋΐιβοπββ (Ι, 329 IV, 289 ΟΙΐίβΓβτηοη I, 71 97 (4, 14. 15.) 253 307 308 336 II, 213 III, 19 ? 84 85 (79, 30 ? 31.) 120 172 IV, 34 81 ΟΙιβΓεδ 1,277 278 11, 31 47 IV, 143 01ΐ8πΐ8ΐΐ8 II, 95 ΟΗβΓοηάβδ 0'3ΐ8η3βυβ προοίμια νόμων II, 180—184 Οιίΐο I, 87 116 317 332 11,254 III, 33 139 IV, 44 63 138 289 296 Οιοβηΐυδ Περσηΐδος I, 351 20*


308

ΙΝϋΕΧ

ΟΙίΓγΒεπϊΐιΐδ ΟοΓίηΙΙιΊηβ ίΤϊρΙ λοταμ,ών III, 245 — Περσικών II, 59 ΟΙΐΓΫβίρρϋΒ I, 81 164 281 294 356 II, 208 375 IV, 5 153 175 236 289 Οίηεββ I, 238 01β8βηβΙϋ8 III, 82 239 ΟΙβαηΛββ I, 106 147 (6, 19. 20.) 150 170 281 355 II, 31 77 III, 117 196 201 IV, 41 172 197 198 219 ΟΙβίΓοΙίϋβ I, 317 Οΐβπιβηβ Αΐεχίηάπηιιβ II, 35 01βο1)ΐι1α8 I, 74 86 115 ? III, 33 139 IV, 44 1 283 297 01βΟΒΐΓ3ΐΐ18 II, 35 ΟΗηίίΐβ ΤϋΓβηΙίηυβ ΡγΛα^ΟΓβαβ 1,22 — περι όΰιότητος καΐ εΰαεβείας I, 22 — ροείδΐ II, 381 ΟϋΙϊΓοΙιαβ II, 314 IV, 143 239 — περί Αλεξάνδρου II, 395 Οΐίΐοηαιιοΐιαβ I, 170 III, 118 233 IV, 3 ΟΙΗορΗοη Κΐιοιίίαβ Ινδικών III, 248 — ΊτοΛικών I, 242 Οοπποιιβ 8.ηοηνπιιΐ8 ν. Αηοηγηι. οοηι, ΟοΓΪβοϋδ 1, 170 ΟθΓηβΗ»ηιΐ8 κατά Βερονίκης I, ΜΙ ΟοΙγβ II, 257 ΟαηΙΟΓ III, 204 206 IV, 192 ΟπιΙββ I, 65 ? 67 ? 102 119 122 Γ 126 151 268 269 271 III, 60 201 213 214 215 234 — οοιηίοηβ III, 216 IV, 81 ·— — Ιξ Άντιφάνονςΐ IV, 69 — ογηίοιιβ III, 211 — §Γ8Π1Π18.1ίθ118 IV, 244 ΟΓϊίίηαβ Έΰνείδαις II, 312 — ΠΙοντοις IV, 4 ' Οίβρίηιιδ κατά 'άιονυαίου II, 247

ΟηΙϊββ I, 265 342 II, 2 III, 207 (Μΐο νεί Ι),ιιηίρριΐ8 κερί φρονήβεως καΐ ευτυχίας I, 83 84 &11ο1>α1ιΐ8 I, 128 0(ε8ΐ38 Οηΐάίυβ περί όρων III, 247 Ογπιβ IV, 277 284 (ΡΙ. Μ. 210212.)

ϋ ϊΐη ίρριΐδ ΡγΐΗίΐβοΓειιβ (νεί ΟίΙο) «ερϊ φουνήσεως και ευτυ χίας I, 83 84 ϋαιηοη II, 157 ϋίίποβ I, 165 ϋεπιβάεβ I, 114 II, 18 328 III, 62 IV, 228 ϋειηαΓϋιιβ Αρκαδικών II, 60 — τραγφδουμ,ένων II, 60 ΟεπιβΙπαδ ΡΙιβΙεΓειιβ I, 120 Η, 254 — — των επτά σοφών απο φθέγματα I, 86 ϋκηκΊΐΊΐϋ ροεία I, 61 — ρΓοΒϋίοιίδ I. 184 254 IV, 281 (ΚΙ. Μ. 186. 187.) 282 ϋβΓηοοΓβΙεβ 1, 262 341 II, 27 ? οΓ. ϋεπιοοπίϋβ ν. ρηβί. II ρ. ν ϋβΐϊΐοοπίιιβ I, 13 (1, 39. 40.) 66 74 (3, 34. 35.) 78 80 103 104 (4, 72 ? 73 ? 74—76. 78?79? 82?) 115 (5, 23. 24?) 117 (5, 38. 44.) 118 131 132 * 146 153 154 165 (7, 22. 26.) 166 180 193 (9, 31. 32.) 236 237 (10,43-45.) 240 (10,58. 65.) 241 (ίΐϊ. 66.69.) 253 261 263 267 274 (16, 16—18.) 275 281 284 (17, 38. 39.) 285 295 296 313 (20, 56. 62.) 340 355 II, 7 (29, 63. 64.) 8 (ί(>. 66. 67.) 17 27(?) 40 44 (37, 23. 26.) 52 (38, 46. 47.) 53 65 (40, 6. 7.) 85 (43, 33.34.) 86 87 (43, 43— 46.) 162 (4, 14. 15.) 163 (44, 17-1?)


ΔϋΟΤΟΚυΜ ΕΤ Ι,ΕΜΜΑΤϋΜ. 208 220 (46, 43. 44.) 221 (46,45—48.) 247 253 307 366 373 III, 32 58 (74,38. 39.) 77 (76, 13. 15. 16.) 78 111 121 122 157 180 181 196 "(94, 24. 25.) 210 (97, 23-25.) 211 231 (98, 58. 61.) 232 IV, 4 5 16 (104, 20. 21.) 17 42 43 (108, 67—70.) 58 (110, 18. 19.) 63 70 (115, 19. 21.) 83 104 143(?) 144 (Μβ) 149 160 161 (!οη. ϋ»πι. Ι, 7, 36. 40.) 168 172 (οίδ) 174 196 197 (ΙοΗ. ϋ. II, 13, 57. 58. 59.) 198 (ίο. 65. 66.) 199 (!Ι). 71 — 73.) 201 202 232 233 (ίο. 25, 12. 16. 18.) 234 235 (ίο. 28. 29.) 236 237 ? 239 (Ϊ6. 30, 1. 5.) 271 273 282 ϋεπιοηΒχ 1, 317 337 IV, 196 226 βεπιορίιίΐϋδ IV, 290 ϋβΐϊΐο8ΐη.βηβ8 Ι, 64 102 192 260 262 280 300 303 II, 18 46 78 141 207 (45, 22. 23. ϊ 302 IV, 144 193 281 (ΓΙ. Μ. 182— 185.) — βρίβΐιιΐίβ IV, 124 — οοηΐι-ίΐ Αρίιοοπιιι Αηάι-οΐίοηεπι II, 229II, 86

309

ϋβΠ)08ΐ1ΐ6ηβ9Ρ1)ί1ίρρίθ8(Γ8ΐ80 οί-

ΙεΙλ) IV, 198 — οοηΐΓβ Ρηοπηίοηειη II, 44 — άβ Ηη.οάίοηιιη ΙίοβΓίίΐΙβ Π, 325 — οοηΐΓϋ 8ΐερ1ι»ηιιπι II, 231 — <1β βγηΐβχί IV, 198 ϋετεγϋίάβδ Ι, 171 Ρβχίιηειίδ ? IV, 161 ϋϊ8?0Γ88 IV, 282 (Π. Μ. 190— 193.) ϋίοίίεβπΛιΐδ Μεδ8εΐΗυ.8? IV, 244 ϋίθ88θ§εοε8 II, 384 III, 70 71 ? 82 85 Οίάγιηυ.8 βρίΐοηιβ IV, 13 ϋίο II, 32 Οίο Αεαΰεπιίευβ Ι, 305 ϋίο 0»8δίυ8 IV, 140 245 Χ)\ο ΟΙίΓγβοβίοιηιΐΒ Λιογίνονς η πϊρϊ τνςαννίδος II , 288 Ευβοϊκού Ι, 63 —■ — Μιλαγκόμοι δεντίοφ (τή τάξΒΐ α) II, 402 ϋίο ΟΙκονομικοΰ II, 78 366 III, 62 (74, 59. 60.) 138 (85, 12. 13.) , — πβρί απιατίας Ι, 95 — πεοϊ ίουλϊΐαί Ι, 66 Η, 366 — Χαοιδημου IV, 143 — άβ οοΓοη» ϋίβΓβοηεδο Ι, 169 II,340 94 IV, 63 — χρειών Ι, 55 165 261 IV, 201 Ώΐοοίεβ III, 249 105 259 275 ϋίοόίοπιβ εοπιίεαδ III, 35 — ΕΐΌΐίοϊδ III, 168. — οοηΐΓ» ΙιβρΙίηβη Ι, 270 318 ϋϊοίεηεδ Ι, 12 81 (3, 62. 63.) 319 IV, 263 105 (4, 84. 86.) 110 117 124 ΝβββΓΗίη III, 3 125 126 145 (6, 3 — 5.) 150 — Οίγηίΐιίο» 1. II, 25 III, 176 (6, 33.38.) 153 (ίο. 52. 53.) 164 169 183 195 238 240 (10, IV, 31 230 2. Ι, 195 II, 238 245 IV, 59. 61. 63.) 261 (13,25.27.) 263 268 271 279 340 (22, 40. 31 241 3. Ι, 2«3 343 IV, 2 161 41.1343347 Π, 18 32 39 377 — Ρΐιίΐίρρίε» 1. II, 7 286 327 403 III, 87 104 121 157 168 IV, 230 180190199(95, 11. 12.) 200 2. Π, 89 140 287 210 245 IV, 5 (103,20. 21.) 3. Ι, 64 II, 351 IV, 254 44 58 117 126 150 162 168 -! 4. II, 91 94 (43, 68. 69.) 185 197 199 (Ι. ϋ. II, 13, 74.


310

ΙΝϋΕΧ

75.) 200 201 206 235 238 243 280 (174—177.) 281 (178 — 181.) 292 ϋίο^βαβδ ογηίεηδ IV, 278 (ΓΙ. Μ. 155. 156.) 279 («&. 157. 158. 159. 160.) ϋίο§εαβδ διατριβαΐς Ι, 260 (13, 18. 19.) Π, 288 ? ϋΐο^βηβί ΐΓβ^'ιοιίδ ϋ> 384 (?) III, 70? ϋίοηγδϊιΐδ οοπιίοιιβ Σωτείρας II, 21 IV, 137 Βίοηγβίαδ ΰπερ των παίδων II, 229 ϋίοηγδΐηβ ΗβϋοΛΓηίΐδδβηβΊβ Ι, 66 312(?)ΐν, 133 λόγων IV, 34 ΙΜοηγβϊιιβ . Η18Ϊ0Γ ΙγΓβηηυδ Ι, 81 Ι, 117 ΙΓ, 21 ΐΓ88ίοιΐ9 Π, 33 47(38, 2. 6.) 285 Αίοπιβοηβ III, 228 Ι,βα» IV, 18 61 _ ϋίοΙθ{$εηβ8Ργ11ΐ8§θΓειΐ8 περί βα σιλείας II, 260-265 (47, 61. 62.) περί δσιότητος Ι, 128 II, 103 134 ΙΜρΙήΙπβ 1 , 232 /10, 4. 5.) 253 270 316 343 345 354 II, 30 (33, 2? 3. 3β.) 42 ΠΙ, 19 79 83 123 173 198 204 221 IV, . 16 25 55 96 132 172 — Άδελφοίς IV, 35 — Ζωγράφου IV, 19 — Θησαυρού Ι, 253 — Φρέατος IV, 81 ϋΐιΐδ Ργ)1ΐ8{50Γβιΐ8 περί κάλλους II, 403 404 ΡοΓοΛβαδ Σικελικών II, 298 Β. Εερίιαηΐυδ Ργΐ1ΐ8§οΓ6υ8 περί βα σιλείας ΤΓ, 247 266—271 (48, 64—66.) Επιρβάοείεδ IV, 152 173 174 176

189 226 232 235 (Γ. ϋ. II, 25, 28. 30.) 236 238 (ίΐ). 48. 49.) Ερ8πιίηοη(ΐ8δ Ι, 118 II, 328 III, 21 ΕρίοΗΒΓπιιΐΒ Ι, 3 54 100 233 307 / (20, 8—10.) Π, 2 6 43 49 III, 17 25 (?) 58 114 (?) 163 (?) 170;(?) IV, 8 157 252 — Αυτομόλου ΙΓ, 346 ΕρϊοΙβΙηδ Ι 15 (1, 46 — 50. 51 ? 52. 54 — 57 ?) 65 86 106(4, 92. 93.) 107 (4 , 94. 95.) 133 — 138 (5, 84—117.) 153 154 (6, 59. 60.) 194 (9, 40—48.) 189 ? 315 II, 79(42, 14. 15 ?) 206 232—234 (46, 79—88.) 257?ΐν, 59(110, 22. 23.) 117 118(121, 29. 30.) 239 ? — απομνημονεύματα Ι, 154 II, 17 — Ιγχειριδίω Ι, 16 117 (5, 39. 40.)128 129 131280 302 318 352 11,34 37 III, 199 IV, 45 (108, 78. 79.) 97 (118, 20. 21.) 161 273' — περί φιλίας Ι, 302 313 (20, 60. 61.) IV, 41 ΕρίοιίΓϋδ Ι, 153 276 281 (17, 23. 24. 30.) 284 (17, 34. 35. 37.) II, 16 41375 III, 103 IV, 98 151 172 174 226 232 233 234 235 (Ι. Ό. II, 25, 28. 32.) 236 282 (ΕΙ. Μ. 194. 195.) ερΐβοάίαπι ΐΓ3§ίουπι IV, 25 ΕΓ8δΐδΐΓ»Ιυδ Οοιιβ Ι, 171 III, 249 IV, 143 ΕΓ8ΐοβ11ιεηβ3 Ογι-εηβίουϊ Ι, 291 III, 200 IV, 83 Επηηβ IV, 69 95 Ει•γχίπΐ8εΙιιΐ8 Ι, 146 ΕαΐΗΐΙιΐδ II, 365 Ειιοϋάε8 IV, 196 205 ΕυεΗάεδ εΓοΙϊεο Ι, 160 ΕυεϋόΙβΒ 8οθΓ8ΐϊου3 III, 125 127 ? IV, 274 Εικΐ8επιοηί<ΐ88 Π, 331 Εαεηπδ Ι, 9 306 II, 307 III, 116 IV, 156


ΔυΟΤΟΚϋΜ ΕΤ Γ,ΕΜΜΑΤυΜ. Ευρίιοπο III, 80 IV, 130 — ΡΜΙοεΙβΙβ II, 350 Ευρ1ΐΓ8ΐβ8 8γπιβ III, 243 ΕορΙίΓοη 1 , 148 — Λιδνμων Ι, 270 III, 223 — Θΐών κ/οραϊ Τ, 355 IV, 172 Ειιροϋ8 1,99 Η, 81 IV, 263 — Λήμ,οιςΙΙ, 36 IV, 257 ΕηπρκΙβ3 Ι, 2 (1, 6. 6β. 7.) 69 95 98 113(5, 2. 7.) 188 252 258 260 307 309 310 (20, 39. 40(?)) 335 336 342 355 II, 33 ? 39 55(39, 2 (?) 4.) 71 72 74 158 (?) 212 251 (48, 2.5?) 284 306 317 III, 2 22 23 34 38 53 54 76 84 88 89 109 163 (87, 8. 88, 1.) 165 166 169 185 240 (99, 4. 10.) IV, 1 19 24 36 37 (108, 23. 25.) 3949 64 78 104 118 139 143 157 188 192 (Γβΐϋο οίΐ.) 240 261 262 264 (Οι-.ϊΊ.Εαι•. 2. 3.) 265 (ί1).6. 7. 7 β. 10. 12 — 14.) 266 277 (ΚΙ. Μ. 142.) 284 296 — Αεδβο Ι, 161 11,33 55 243 244 III, 40 (73, 14. 16.) 155 IV, 59 95 257 — Αβοΐο Ι, 96 113 307 336 II, 36 55 81 83 204 300 316 369 400 III , 34 40 174 183 228 IV, 15 36 67 78 82 182 — ΑΙοεβΙίάε III, 18(68, 13. 14.) 24 IV, 60 67 96 99 100 262 — ΑΙοππιβπαΙΙ,83204(45,7?9. 12.) 364 III, 119 178 184 226 241 IV, 36 60 67 276 — ΑΙοηπιβοηβΙ, 183336(22, 8. 13.) 338 II, 285 364 (62, 20? 22.) III, 23 82 84 169 Ειιπρίάεβ (?) Αίεβϋβ Ι, 183 Ειιπρΐάεβ ΑΙεχ&ηάΓΟ Ι, 98 II, 49 77 363 (62, 14—16. 18. 19.) III, 25 153 155 184 206 IV, 23 36 49 60 65 131 249 — Αίορβ III, 40 54 84 IV, 265 — ΑηάΓοηιαοΙιβ Ι, 1 300 337 II, 306 311 III, 28 38 37 38 40

311

(73, 15. 17 — 19.) 50 54 55 (74,21—25) 61 68 72 241 IV, 15 20 60 62 82 132 260 261 276 278 ΕυήρκΙεβ Αηιΐι-οιηβιΐ» Ι, 114 II, 3 6 34 311 373 385 (64, 6. 7.) III, 2 79 109 174 228 240 IV, 21 23 59 62 64 125 266 — Αηΐϊ^οηβ II, 83 257 285 369 385 393 III, 2 79 162 169 184 IV, 15 34 35 137 167 180 249 — ΑηΙίορε 1 , 2 71 74 148 272 II, 23 25 38 233 251 316 336 345 362 363 366 369111, 27 28 3754 116 228 (98, 34. 36.) 229 240 IV, 20 157 252 266 — ΑγοΗεΙ&ο 1, 161 183 307 (20, 11. 12.) 309 II, 2(29, 13.14.) 4 5 33 244 304 305 306 311 316(54, 10. 11.) 363(62, 11. 13.) III, 84 164 (88, 3—5.) 173 (91, 16. 18.) 184 203 (96, 3. 4.) IV, 23 124 253 (Ογ.3, 1. 2.) 255259 (0γ. 7, 2. 3.) 261 266 — ΑηδβΙ, 293 336 II, 43 81 213 284 371 III , 43 80 IV, 20 — ΒβοοΜδ Ι, 97 98 114 118337 II, 38 (36, 9. 13.) 203 III, 53 IV, 60 78 264 276 — ΒβΠβΓορΗοηίβ Ι, 63 161 181 233 II, 48 49 316 317 (54, 14. 19.) III, 37 41 ? 170 203 206 229 244(100, 3. 4.) IV, 20 29 36 60 68 167 230 — ΒυβΐΓΪάβ Π," 336 (?) 364 (62, 20? 21.) — ΒιιΙβηβηο (?) II, 336 — ΟίΓγδίρρο Ι, 113 Π, 405 IV, 20 — ΟββρΚοηΙβ II, 28 331 III, 191 238 IV, 104 — Οεβδίδ II, 3 III, 36 50 81 ? 172 179 IV, 55 — Οειίδϋ III, 177 ?


312

ΙΝΡΕΧ

ΕαπρίιΙββ ϋαηαε Ι, 161 234 274 II, 385 III, 35 38 41 (73, 21. 22.) 54 70 78 81 171 174 179 207 — ΏίεΙγβ Ι, 2 59 II, 39 158 311 385 ΙΙί, 120 (83, 16—18.) 121 153 166 ? }70 183 191 IV, 29 180 — ΕΙβοίΓΛΐ, 74 II, 25 284 (?) III, 163 (88,9.10.) 172 192 203 206 (97,3. 4.) IV, 157 262 266 — ΕΓβοΜιβο Ι, 71 265 278 II, 2 3 158 306 316 317 350 III, 77 82 174 178 191 192 IV, 68 115 259 265 — ΕιίΓγβΙΙιεο II, 364 III, 79 179 229 — βίαυοο Ι, 335 Ιί, 203 IV, 78 — Ηβουΐιβι 1 , 187 259 II , 23 81 83 204 362 III, 24 39 164 174?ΐν,2123(105, 34. 35.) 116 180 188 249 257 (Οι•, β, 2. 3.) 263 (Ογ. 8, 14—17.) 264 (ΐΙ>. 18—24.) — Ηβίβη» II, 317 361 (62,1. 2.) III, 168 IV, 30 36 60 — Ηβηοϋάΐβ Ι, ρ. πι 162 ? 231 337 11,2 212 345 III, 81?82 164 179 IV, 22 32 102 265 — ΗβΓϋϊΐΙβ (?) Ι, 162 ΓιΐΓβηΐβ Ι, 98 162 ? 111,71 84 109 170 216 235 IV, 14 35 57 — Ηίρροίγΐο καλνπτομένω Ι, 114 253 II, 27 306 369 373 III, 4145 116 183 229 ? IV, 24 100 — Ηίρροίγίο ατιφανία Ι, 114 354 11,23 37 369 ΙΠ, 39 42 170 IV, 36 189 253 266 277 — Ηγρδίργίε Ι, 235 307 309 II, 6 IV, 35 58 259 275 278 — Ιηο Ι, 96 187 234 259 272 Π, 47 76 III, 18 41(73,24. 25(?))137 155 165(88,9.10.)

169 183 192 IV, 18 21 5& 57 62 64 129 137 249 ΕηπρϊςΙεβ Ιοηο II, 203 284 31» 362 III, 56 229 IV, 64 — ΙρΜςβηϊίΐ ΛηΓκΙβηβί Ι, 265 355 II, 27 345 III, 123 IV, 19 99 172 262 — ΙρΗίββηία ΤβυΓίο» 1 , 97 182 II, 2 III, 41 79 IV, 276 — Ιχΐοηβ Ι, 232 306 335 — ΙΛογπΗπο II, 2 — Με(1ββ Ι, 63 114 309 310 (20, 35. 36. 38.) II, 30 37 204 365 389 III, 39 41 42 (73, 32. 33.) 57 81 183 IV, 60 158 — Μβίβηίρρ» Π, 25 311 367 III, 24 25 27 (70, 1. 4.) 37 40 50 77 119 155 191 IV, 37 60 68 78 130 158 230 277 — Μ εΐαηϊρρα δεαμώτιϋι IV, 255 — ΜεΙββ^Γο Ι, 182 II, 362 386 III, 28 37 42 (73, 29. 31.) 54 70 162 221 IV, 25 100 117 191 259 — Οβάίροάβ 1, 1 162 II, 48 405 III, 1 (67, 1. 2.) 2 ? 25 42 IV, 24 (105, 44. 45.) 55 60 266 — Οεηεο III, 70 IV, 29 64 — Οβηοπίϊο II. 345 111,75 240 IV, 78 125 255 — ΟΓββΙβ Ι, 112 265 346 350 II, 203 213 III, 2 24 43 71 137 229 241 243 (100. 1. 2.) IV, 99 (119, 2—4.) 249 250 252 254 262 278 — Ρβίβπιβάβ Ι, 188 189? 11,316 III, 110 175 IV, 158 249 — Ρβίβο III, 170 183 IV, 68 — Ρείίωϊη Ι, 73 II, 285 III, 55 179 IV, 158 167 185 188 264 — Ρβηΐΐιβο ν. Βϋοοίι. II, 38 205 III, 53 — ΡΗϋβΛοηίβ II, 63 80 III, 182 IV, 278 — ΡΜΙοεΙείβ Ι, 308 II, 2 (29, 15. 16.) 63 350 IV, 103 25,") 264


ΑϋΟΤΟΕϋΜ ΕΤ ΙΛΕΜΜΑΤϋΜ.

313

(10, 28. 29.) 236 (10, 30— Ευπρίάββ Ρΐιοεηκ'ΐ; II, 48 82 III, 32 35 45 170 173 184 33. 36.) 247 (11, 21. 22.) 264 (13,44.45.) 274 275 285(16, IV, 82 116 157 159 167 — Ρΐιοβηίββίβ I, 245 II, 55 69 41. 42.) 301 344 (23, 15. 16.) 352 355 II, 7 26 41 51 (38, 73 79 244 (46, 3. 4.) 317 ΙΠ, 27 43 171 184 192 198 202 38. 39.) 54 58 97 141 (43, 142. 143.) 216 — 220 (46, 28 IV, 68 137 180 250 — ΡΗήχο I, 182 II, 80 367 III, — 41.) 315 (54, 16. 17.) III, 58 104 IV, 33 134 (124,38. 2 13 4& 57 191 IV, 104 124 39.) 240 — ΡίπΙΐιοο II, 43 IV. 117 ΕνιχΐΛβη8? IV, 161 — ΡΙ'ΐ9ΐ1ιβηβ II, 251 III, 184 — Ροΐγίάο I, 72 II, 360 III, 172 198 IV, 121 125 277 «. — ΡΓΟίββίΙϊο I, 114 300 III, 23 Οβΐιιβ κατά Αρτεμισίου III, 122 71 IV, 60 120 Ευπρίάίβ (?) Βΐΐίΰβπΐίηΐΐιγβ II, — κατά Αρτεμισίου παιίοφ&ορία$ IV, 16 (104, 17. 389 18.) , . Εηπρϋββ ΚΪΕ80 II, 316 IV, 190 — κατα Μουσαίου μοιχείας I, 250 246 ( — 8οίι·οηβ II, 213 — ΰπερ δεσποτών I, 81 — δογήίβ IV, 20 55 250 — 8ΛβηβΙ>068 II, 4 383 III, 18 — νπερ ΛουχΙΧλης III, 3 25 50 (73, 63. 64.) 41 137 — 8υρρ1ίοί1)νΐ8 1,1 II, 6 81 84 — νπίο Παύλου παιδος ιδίου ίν μανία άντ/οημίνου IV, 16 159 213 284 333 III, 137 208 IV. 21 29 30 49 58 125 (?) Οϊίιιβ 0ββ88Γ IV, 149. 6α1εηιΐ8 χαρακτηριαξόντων εΙς 156 188 255 Ίπποχράτην III, 253—256 — 8ϊ1βο II , 212 — Τβίβρίιο I. 259 339 II, 2 3 6 Οβίοηίδ ιιχογ I, 132 306 III, 184 207 IV, 180 276 61αιιοοη II, 351 — Τβπιβηί(ϋ8 I, 1 96 259 II, 55 6ογ8ο I, 16 76 299 304 317 III, 164 IV, 30 6οι·εΪ88 III , 260 IV, 97 98 280 (ΚΙ. Μ. 172. 173.) 132 140 (126, 6. 7.) 180 — Τβιηβηο II, 304 317 (54, 15. 16.) 336 ? — Τένν-η I, 63 II, 27 ? Ηβηη»)8ΐ Π, 330 — ΤΙιβββΌ I, 114 ? 188 Ηβ1ϊθ(1θΓϋ9 IV, 143 — Τ1ΐ68βο ν. Αβ^βο II, 203 — ΤΗγβδΙβ III, 159 179 226 IV, ΗβΙίθ(1θΓΐΐ3 ιατρικών δαυμάταν III, 244 158 255 (Ογ. 5, 6. 7.) 259 ΗβηίοοΗαβ οοωίοιιβ II, 83 266 — Τι-οββίη IV, 35 102 113 123 ΗβΓ8ο1ίάβ8 IV, 235 244 ΕυΓΥρΗ&πιυδ ΡγΐΚβ§οΓβϋ8 περί ΗβΓβοΓιΙυβ I, 92 (3, 81—84.) 103 130 138 (5, 119 120.) βίου IV, 10—12 286 296 IV, 17 110 205 283 Εοββίίίϋβ I, 39 108 (4, 100. 101. 102. 103?) 109 (Π). 104? (ΓΙ. Μ. 199 200.) 105 ?) 146 147(6,14—17.) 235 ΗβΓΠ18Γθ]ΐϋ8 IV, 99


314

ΙΝϋΕΧ

Η(.τπιε9 προς Άακλήπιον IV, 105 — προς Τάτ I, 248—251 III, 104 — "ΐαιδος προς ίΐρον (ττρϊσβείας!) I, 265 ΗβΓπιίρρυδ συναγωγής των κα λώς άναφωνη&έντων έξ Όμτίρον 1, 120 251 (11, 24.)? Ηειτηο<1οΙιΐ8 II, 352 III, 232 IV, 58 ? ΗβΓθίβ9 ΑΐΙίοιιβ μιμιάμβων III, 54 80 227 IV, 80 (116, 18. 22.) 81 — Μολπεινοΰ IV, 80 Ηει-οάοπίδ IV, 150 198 — άε ΗβΓοαΙβ IV, 150 ? ΗβΓοάοΙυδ I, 82 (3, 68. 69.) 166 171 236 237 255 306 311 (20 , 45. 46.) 334 341 343 (23, 11. 12.) 352—354 356 II, 30 54 79 86 (43, 38. 39.) 95 109 249 253 [289] 324 334 367 III, 57 232 (98 , 62. 64.) 235 236 IV, 26 (105, 53. 54.) 27—29 33 63 83 112 122 126 (123, 12. 13.) 172 (Ηβ) ΗεΓορΙιίΙιΐδ III, 2 ΗββϊοοΙιΐδ II, 228 Μν, 202 252 278 — 'Ααπίδι Ηρακλέους 1, 100 — Εργοις και ήαέραις I, 4 54 62 (2, 11. 13.) 63 96 97 233 (10, 10—12. 16.) II, 1 (29, 2—4.) 3 24 25 27 36 49 III, 23 24 28 35 43 44 (73, 49. 50.) 137 175 205 228 IV, 23 57 62 252 254 258 (0γ. 6, 10. II. 13.) 260 275 — Θεογονία I, 355 II, 244 252 (48, 10. 12.) III, 44 108 114 ΗεβΙίββϋδ Ρεπηίΐιίιΐδ IV, 174 Ηίει-αχ IV, 143 — περί δικαιοσύνης I, 120 184 197 (9, 56. 57.) 198 243 244 III, 190 195 I

ΗίεΓο IV, 289 ? 290 (Εχε. νίηά. 1. 2.)? ΗίεΓΟ ρΜ1ο3ορ!ιυδ? IV, 226 227 (I. ϋ. II, 13, 145. 146.) ΗίεΓΟ Ιγι-ϊηηυβ IV, 226 ΗϊεΓοοΙβδ εί ανγγενίοι χρηατέον III, 134—136 — οίκονομικοϋ III, 150—152 — περί γάμου III, 7 41 (67, 21. 22—24.) 72—74 ΗίεΓοοΙεδ (?) περί διχαιόαύνης I, 184 ΗίεΓΟοΙεδ περί φιλαδιλφίας III, 126 IV, 228 — πως χρηατέον τοις γονεΰβινίίΐ, 95—99 — πως πατρίδι χρηατέον I, 57 II, 61 62 63 Ηίβι-οηγπιυβ (Κΐιοάΐιΐδ ?) IV, 209 ΗίρρϊΓοΙιυδ I, 189 IV, 173 ^ ΗίρρβΓοΙιιΐδ οοπιίευδ Ζωγράφου II, 351 ΗίρρδΓεΙιυβ Ργ11ΐίΐ°;οΓβιΐ8 περί ιύ&υμίας IV, 46—48 ΗίρρϊΓοΙιυδ (ΓβΙβο β1(.) I, 188 ΗϊρροοΓΒίβδ I, 262 II, 260 III, 233 \.> ί> — έπιδημίαις III, 256 — ερίδΐ. 0.(1 ϋίοη. III, 58 ΗίρροάείΓηυδ Τΐιυπαβ Ργ11ΐ3{50· Γ8Π3 περϊ ευδαιμονίας IV, 6—10 περί πολιτείας II, 98 99—101 101—103 II, 233 Ηίρροαϊχ II, 5 III, 17 20 ? 36 ? Ηίρροΐΐιοοη ροεί» I, 338 II, 48 III, 2 229 ? ν. ρι-βε* νοί. III ρ. ιιι ει χχχιχ Ηΐρρο11ιοιΐ8 ροεί» III, 19 120 229» ν. ρηεί. νοί. III ρ. πι 81 ΧΧΧΙΧ Ηοπΐ8ΐ·υ9 I, 124 296 II , 225 ΠΙ, 250 — 1Π»(1θ3 I, 130 163 164 182 245 251 308 311 (20, 41.42.) 355 II, 28 243 (46, 1. 2.) 252


ΑυΟΤΟΚϋΜ ΕΤ ΕΕΜΜΑΤΙΒΙ. (49,8. 9.) 300 (50,4. 5.) 306 313 320 349 381 400 III, 11 57 118 227 230 (98, 50—52.) 238 IV, 1 14 15 72 ■ 74 92 93 94 123 126 "(123, 7. 8.) 128(124, 1—3.) 129 130 131 137 160 230 251 256 (0γ. 5, 13. 15.) Βοπιεπιβ Οάγδδβββ I, 120 252 293 II, 28 38 (36, 6. 7.) 189 235 251 348 401 III, 10 43 76 84 124 128 156 163 165 212 219 221 238 IV, 2 (103, 1. 1β.) 49 61 100 110 123 126 130 137 168 242 256 258 277 Η5ρεπ<1βδ I, 183 ΤΙ, 228 III, 57 (74. 33—36.) IV, 134 199 246 288 (ΚΙ. Μ. 256. 257.) ΗγρδίβΙΙδ ρ1ΐίΙθ8θρ1ΐ«8 III, 180 200 217 IV, 103 196 — ΰπο&ηκών περϊ τον εΰεργετεϊν IV, 186 Ι. ΙβηιΙϊΙίοΙίϋβ I, 278 II, 228 230 231 — ερίβίαΐα Α^ΓΪρρϊπι 11,231 — — &ά Ληβίοΐϊππι περϊ δι καιοσύνης I, 193 194 — βρίβΐιιΐ» βά ΑτεΙεη περϊ σω φροσύνης I, 145 ? — περί σωφροσύνης I, 121 (5, ΑΙ. 62.) 122 (5, 63. 66.) — 8(ΐΑδρ1ι&1ευιη περί φρονήσεως I, 79 — 3<1 Οβχίρρυηι περϊ διαλεκτι κής III, 113 — αά Ογδοοίίαπι II, 230 (46, ■ 74. 75.) — »(1 ΕυβΙϊίΙιϊαπι περϊ μουσι κής IV, 206 ■— αά Μβεβάοηίαιη περϊ ομο νοίας IV, 168 ι

315

ΐ3ΐη1)1ίο1ΐϋ8 ηά Οίγιτιρίαπι περι ανδρείας I, 167 — περϊ γάμου χρήσεως II, 46 III, 64 — 8(1 δοοΓΛΙβηι (?) περί αρε τής I, 17 — »(1 δορ&ίπιπ^Ι, 246 IV, 186 — περϊ αρετής I, 17 ? II, 28—46περϊ IV, διαλεκτικής 5 III, 114 115περϊ παίδων αγωγής IV, 210 — περϊ "ψυχής I, 350 IV, 193 — προτρεπτικών εις (προς") φιλοαοφίαν λόγων I, 16 17 66 151» II, 95 229 Ιοη I, 112 — Α^βπιεπιηοιιε IV, 103 ΙοβερΗιΐδ Εκ τής αλώσεως II, 55 79 ΙρΙιίοΓ8ΐε8 II , 328 329 330 III, 156 IV, 225 Ιδβειιβ II, 216 254 Ιδίάοπιβ I, 339 III, 170 ΙβοεΓ8ΐε8 I, 15 II, 34 40 258 (48, 49. 50? 51—57.) 259 IV, £05 239 ? 283 295 — 3(1 Βεηιοηίειιηι I, 119 268 346 352 II, 77 78 215 309 314 III, 86 180 183 193 (94, 18—20.) IV, 26 63 196 201 252 (Ογ. 1, 26. 27. 2, 4.) 254 260 295 — βάΝίεοεΙεπι II, 255—257(48, 28—41.) 259 288 — Βηβίπάε I, 101 — εοηΐΓβ 8ορ1ιί8ΐ38 I, 192 IV, 254 259 — Εα3δ0Γ8 II, 52 258 309 III, πρ. ■— Νικοκλή ή Κυπρίοις I, 14 118 346 347 Π, 51 93 244—247 (46, 9—18.) III, 193 IV, 243 261 — Ρβηβιΐιεηβίεο IV, 82 ΐ8θεΓ3ΐβ8 Κοηα»ηα3 ? IV, 283


316

ΙΝϋΕΧ

Ιαϋβπιιβ IV, 169 184 ? Ιυΐίοβ ίίϊ άιύνναον καΐ πα τρίδα III, 82 IV, 104 Ιυηεαβ ρΙιϊΙοβορΙιυβ πιρί γήρας IV, 71 — 75 83—88 90—94 119 ΐιιβ ίιΐΓβηάαπι ϊιινεηιιπι ΑΛεηϊεηβίοιη II, 88 I» Ιβοο I, 171 III, 38 Ιλιιιιιη-Ιιιι» II, 327 Ιβπιρίβ II, 17 Ιι3οη άια$τ[%ά>ν IV, 126 ΙαβιΐΒ II, 8 IV, 228 (?) Ιίβοηϊάβδ I, 169 Ι^βοηϊ(ΐ88 ροείβ IV, 103 284 Ιειιοϊρρυβ IV, 172 174 233(Ι.Ό. II, 25, 12. 18.) 235 ΙΛηηβ I, 114 IV, 56 Ιτίβγουπι ύίοΐυπι IV, 41 . Ιιγοϊαβ εχ Μαβοηίΐ πύτίρον Ισχνρότιρον £&ος ή λόγος IV, 162—164 Ι,γοοιι (Τπ>8<1βηδί8 ?) IV, 226 ΙιγβορΙίΓΟ ροεία ΠίΙοπίδων IV, 100 ίνι·υρΙπυ βορΗίδΙβ III, 158 Ι^οιιι·8υ8 I, 65 195 302 352 II, 36 44 330 III, 20 139 193 Ι^βίββ I, 64 254 II, 213 243 (46, 110. 111) III, 20 η. Μεΐίηηο Ι^εβΜ» ϊίδ 'Ράμην I, 103 Μεΐίββιιβ IV, 234 Μεοβεοΐιπίϋβ IV, 205 ΜεηβηάβΓ 1, 59 62 69 (3, 3. 4.) 70 (3, 11) 73 96 (4, 4. 6. 8.) 97 98 (4, 28. 29.) 100 (4, 35. 39.) 113 (5, 9. 11.) 148 161 188 (9, 9. 10. 12.) 232 (10, 3. 6.) 252 (12, 5. 8.) 253 270 (15, 1. 4.) 272 273

274 ? 292 (18, 4. 5.) 293 3