ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ (DESIGN ) I / Α ΑΣΚΗΣΗ

1

2

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1.Εισαγωγή.....................................................................................................................4 2.Berlin Chair ως αντικείμενο μελέτης και πηγή έμπνευσης.......................4 2.1.Gerard Thomas (Gerrit) Rietveld............................................................4 2.2.Ντε Στυλ........................................................................................................4 2.3.Καρέκλες του Rietveld που έχουν προηγηθεί..................................5 2.4.Σκέψεις- Στόχοι- Προβληματισμοί του Δημιουργού......................6 2.5.Berlin Chair..................................................................................................6 2.6.Η μετατόπιση της σημασίας από το στοιχείο προς τη δομή......8 2.7.Σκέψεις του Δημιουργού..........................................................................9 2.8.Περιβάλλον-Που εντάχθηκε η καρέκλα.............................................10 2.9.Σχέδια της Berlin Chair............................................................................12 3.Ανασχεδιασμός.........................................................................................................14 3.1.Γενικά σχέδια ..............................................................................................14 3.2.Όψεις Αναρτημένης της κούνιας από το σκελετό..........................15 3.3.Πίνακας υλικών, Ισομετρικό Αξονομετρικό.......................................16 3.4.Κατασκευαστικά σχέδια...........................................................................17 3.5.Χρωματικές προτάσεις.............................................................................18 3.6.Το Αντικείμενο στο χώρο ....................................................................... 19 4.Αναφορές.....................................................................................................................20

3

4

1. Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας άσκησης αποτελεί ο ανασχεδιασμός ενός καθίσματος. Μελετάμε το πρόβλημα απόδοσης μορφής σε χρηστικά αντικείμενα, τα οποία υπηρετούν τις ανάγκες της καθημερινότητας. Το έργο που επιλέξαμε να μελετήσουμε είναι η Berlin Chair του Gerard Thomas (Gerrit) Rietveld. Αρχικά κάναμε μία έρευνα πάνω στο συνολικό έργο του δημιουργού και εντοπίσαμε τα βασικά χαρακτηριστικά της σκέψης του. Μελετήσαμε τη συγκεκριμένη καρέκλα, τα υλικά, τα χρώματα και την εργονομία της, πως σχεδιάστηκε, ποια ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά της, σε ποιους απευθυνόταν και σε ποιο χώρο εντάχθηκε. Στη συνέχεια αναδιαμορφώσαμε το κάθισμα αυτό με τον τρόπο που θεωρήσαμε καλύτερο. Μιας και πρόκειται για ένα ιδιαίτερα άβολο κάθισμα για πολλούς, αποφασίσαμε να το μετατρέψουμε σε κούνια, έτσι ώστε να γίνει πιο λειτουργικό γι’ αυτούς που δε θα επιθυμούσαν να καθίσουν απλά σε ένα άβολο κάθισμα. Πιστεύουμε επίσης ότι μία κούνια με αναφορά σε μία ιστορική καρέκλα θα έδινε κάτι ιδιαίτερο στην αισθητική μίας παιδικής χαράς και ταυτόχρονα θα ήταν ένας βιωματικός τρόπος για το παιδί να μάθει γι την ,ιστορικά σημαντική, καρέκλα στην οποία κάνει αναφορά η κούνια. Μιας και προορίζεται για εξωτερικό χώρο αλλάξαμε το υλικό της από ξύλο σε ανοξείδωτο χάλυβα καθώς επίσης προσαρμόσαμε τις διαστάσεις της έτσι ώστε να εξυπηρετούν τη λειτουργία της ως κούνια. Όπου ήταν δυνατό δεν αλλάξαμε τις αναλογίες της. Στη συνέχεια καταγράφονται κάποια από τα στοιχεία της μελέτης μας πάνω στη Berlin Chair και τον Gerard Thomas (Gerrit) Rietveld, παρατίθενται τα σχέδια της καρέκλας και τα σχέδια του ανασχεδιασμού της σε κούνια.

2. Berlin Chair ως αντικείμενο μελέτης και πηγή έμπνευσης 2.1. Gerard Thomas (Gerrit) Rietveld Ο Γκέριτ Τόμας Ρίτβελντ (Gerard Thomas (Gerrit) Rietveld, 24 Ιουνίου 1888 - 25 Ιουνίου 1964) ήταν Ολλανδός σχεδιαστής, αρχιτέκτονας και κατασκευαστής επίπλων. Ο Rietveld, γεννήθηκε στην Ουτρέχτη το 1888. Μέχρι και πριν το 1911, εργάστηκε στο ξυλουργικό εργαστήριο του πατέρα του. Επίσης για κάποια περίοδο της ζωής του εργάστηκε ως μαθητευόμενος σε ένα εργαστήριο κοσμημάτων και ως σχεδιαστής κοσμήματος στο στούντιο του J. Begeer (1906-1911). Το 1911 στην Ουτρέχτη ίδρυσε τη δική του εταιρεία κατασκευής επίπλων και γραφείων, την οποία και διατήρησε για οκτώ έτη. Την ίδια περίοδο, σπούδαζε σε νυκτερινή σχολή αρχιτεκτονική και σχέδιο, ενώ ταυτόχρονα συνεργαζόταν μαθητευόμενος με τον αρχιτέκτονα J. Klaarhamer. Το 1918, λίγο πριν την προσχώρηση του στην ομάδα του De Stijl, ο Rietveld κατασκευάζει το κάθισμα Κόκκινο- Μπλε, για το οποίο αργότερα σε συνέντευξη του λέει: Η επονομαζόμενη καρέκλα κόκκινο μπλε, η οποία αποτελείται από δύο λεπτές σανίδες και μία σειρά δοκίδες, δημιουργήθηκε με την πρόθεση να αποδείξω ότι ένα αισθητικό και χωρικό αντικείμενο μπορεί να κατασκευαστεί με γραμμικό υλικό φτιαγμένο από μηχανή. Έτσι έκοψα το κεντρικό μέρος της σανίδας στα δύο, και απέκτησα ένα κάθισμα και μία πλάτη. Στη συνέχεια με διαφορετικού μήκους δοκίδες κατασκεύασα την καρέκλα. Το κάθισμα Berlin του 1923, η καρέκλα-κάσα του 1934,η Steltman του 1963 είναι δομές γραμμικών ή και επιφανειακών στοιχείων, και μέσα από τις σχέσεις τα οριζόντια επίπεδα που οι ασύμμετρες δυναμικές τους τονίζουν άξονες- ορίζουσες του καρτεσιανού χώρου. (ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ-ΔΙΒΑΝΗ, χ.χ.)

5

2.2. Ντε Στιλ Καλλιτεχνικό κίνημα που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο περιοδικό, το οποίο εξέδιδε ο Ολλανδός ζωγράφος και αρχιτέκτονας Τ. Βαν Ντέσμπουργκ, μαζί με τους ζωγράφους Π.Μοντριάν, Μπ. βάν ντε Λέκ κ.α. Σκοπός του κινήματος ήταν να γεφυρώσει το χάσμα που υπήρχε μεταξύ της βιομηχανικής εποχής και της τέχνης. Έτσι αποτελεί το προμηνυμα της ιδεολογίας του Βauhaus. Οι νέες αισθητικές αξίες που προτείνει είναι: σαφής και απλή έκφραση, περιορισμός σε αφηρημένα γεωμετρικά σχήματα και στα βασικά χρώματα, το κίτρινο, το κόκκινο το μπλε, στρωμένα ισόμερα πάνω σε ουδέτερο κάμπο λευκό ή γκρι. (Λυδάκης & Βογιατζής, χ.χ.) O Shoenmaekers ήταν αυτός που περιόρισε τη χρωματική παλέτα στα βασικά χρώματα, γράφοντας για τη σημασία τους στο Het nieuwe Wereldbeeld: “ Τα τρία κύρια χρώματα είναι ουσιαστικά το κίτρινο, το μπλε και το κόκκινο. Είναι τα μοναδικά χρώματα που υπάρχουν... Το κίτρινο είναι η κίνηση της ακτίνας(κατακόρυφη κατακόρυφη)...το μπλε είναι το αντίθετο του κίτρινου(οριζόντια οριζόντια διάσταση)...και το κόκκινο είναι το χρώμα που ταιριάζει στο κίτρινο και το μπλέ. (Frampton, 2009) 2.3.Καρέκλες του Rietveld που έχουν προηγηθεί: (1908)-Καρέκλα του 1908 (1918)-Κάθισμα Κόκκινο-Μπλε (1919)-Καρέκλα με ψηλή πλάτη (1923)-Καρέκλα Piano, Militaire, Berlin (ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ-ΔΙΒΑΝΗ, χ.χ.)

6

2.4.Σκέψεις- Στόχοι- Προβληματισμοί του Δημιουργού Η συνεχής αναζήτηση μορφών, σε σχέση με τις πιο πρωτοποριακές τεχνικές και μορφολογικές αντιλήψεις, διατρέχει όλο το έργο του Rietveld σε ότι αφορά το σχεδιασμό των καθισμάτων, όπου χειρίζεται προβλήματα όπως: - σύνθεση με απλά στοιχεία - τυποποίηση στοιχείων - απλοποίηση της συναρμολόγησης ώστε να μην απαιτεί εξειδικευμένη εργασία - εκμετάλλευση ειδικών επεξεργασιών των υλικών για την ικανοποίηση ανθρωπομετρικών και εργονομικών απαιτήσεων - ελαχιστοποίηση της μάζας σε σχέση με την αντοχή του υλικού - στατικότητα της δομής μέσω της γεωμετρίας της μορφής (ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ-ΔΙΒΑΝΗ, χ.χ.)

2.5.Berlin Chair Η ουδετεροποίηση της σημασίας των στοιχείων της μορφής επιτρέπει μία νέα διατύπωση του αντικειμένου

(1908)-Καρέκλα του 1908

(1918)-Κάθισμα Κόκκινο-Μπλε

Το 1923 εκτός από την καρέκλα Piano o Rietveld σχεδιάζει την Militaire και την Berlin. Και ενω με την την Piano και την Militaire στρέφεται προς την αναζήτηση νέων μορφών με απλοποιημένα, τυποποιημένα, βιομηχανικά επεξεργασμένα υλικά πειραματιζόμενος σε νέες σχέσεις μεταξύ των στοιχείων, στην οργάνωση της μορφής του καθίσματος Berlin η κατασκευαστική λογική και οι λειτουργικές απαιτήσεις ιεραρχούνται ως δευτερεύουσες. Με την Berlin ορίζεται ένας χώρος με την παράθεση επιπέδων που συντίθενται με σχέσεις κενού/πλήρους, φωτεινότητας, δυναμικής ισορροπίας. Η δομή που προκύπτει αναγνωρίζεται ως κάθισμα, καθώς η συγκεκριμένη διάταξη των μερών του συνόλου επιτρέπει την αναγωγή των μετρικών τους σχέσεων σε ανθρωπομετρικές και εργονομικές προδιαγραφές για τη λειτουργία “καθομαι”. Το κάθισμα είναι μία σύνθεση 8 ορθογωνικών, γραμμικών και επιφανειακών, στοιχείων, όπου, τόσο μορφολογικά όσο και στατικά, τα γραμμικά στοιχεία λειτουργούν ισότιμα με τις επίπεδες επιφάνειες, σε αντίθεση με τα καθίσματα αυτής της περιόδου όπου τα γραμμικά στοιχεία συγκροτούν το φέρον υποσύστημα. Η σύνθεση των στοιχείων είναι υπό γωνία εγγράφοντας ένα κυβικό χώρο.

(1919)-Καρέκλα με ψηλή πλάτη

(1923)-Καρέκλα Piano

7

Και εδώ όπως και στο κάθισμα Κόκκινο- Μπλε δεν δηλώνεται μορφολογικά η μηχανική συναρμογή των στοιχείων. Υποβαθμίζεται η υλική υπόσταση τους, ταυτίζοντας έτσι το αντικείμενο με το εννοιολογικό σχήμα σύλληψής της μορφής του. Ταυτόχρονα όμως, -η ανομοιογένεια των διαστάσεων όλων των στοιχείων μεταξύ τους, -ο ορισμός μιας κλίμακας θεώρησης της ολικής σύνθεσης, μέσα από τον τονισμό του ομοιογενούς χαρακτήρα των στοιχείων, που συμβολίζει και την τεχνητή παραγωγή/ επεξεργασία/μετάπλαση της ύλης τους, καθώς και η μη συνεπίπεδες αρθρώσεις των στοιχείων διαλύουν τον στατικό όγκο. Τα κανονικά σχήματα των επιμέρους στοιχείων συνθέτουν οριοθετημένους τρισδιάστατους επιμέρους χώρους σε συνεχή αλληλοδιείσδυση. Ο εξωτερικός και εσωτερικός χώρος της δομής ενοποιείται. Το κενό είναι ενεργό τμήμα της σύνθεσης καθώς παραλαμβάνει τις δυναμικές τάσεις που δημιουργούν οι σχέσεις μεταξύ των ορθογώνιων σχημάτων διαφορετικών αναλογιών, αποκαθιστώντας την ισορροπία του συνόλου. αντικειμένου, την οποία ήδη οι σχεδιαστές του ρεύματος της Art Nouveau είχαν χειριστεί δισδιάστατα αντικαθιστώντας

(1923)-Κάθισμα Berlin

(1923)-Κάθισμα Militaire

τον διάκοσμο με τη σχέση κενού/πλήρους, και που την ξανάσυναντούμε στο περιγεγραμμένο κενό από το σκελετό του καθίσματος Κόκκινο Μπλε προδιαγράφει στην Berlin τις συντακτικές σχέσεις της μορφής ορίζοντας τον τρισδιάστατο χώρο. Βαμμένη σε μία τονική κλίμακα από το ανοιχτό γκρι ως το μαύρο, το κάθε στοιχείο της έχει ενιαίο τόνο. Το τονικό βάρος του κάθε στοιχείου, μαζί με τις διαστάσεις του και τις συντακτικές του σχέσεις, αποκαθιστά την ισορροπία στην ασύμμετρη δυναμική δομή. Αν η γεωμετρία των σχημάτων τονίζει τα όρια, οι τόνοι του γκρι δημιουργούν ασάφειας στην μορφή διαχέοντας τα περιγράμματα. Σε κάθε θεώρηση του αντικειμένου από διαφορετική οπτική γωνία, η αλληλοδιαδοχή των τόνων αυξάνει τις δυναμικές φυγές της κάθε εικόνας, που ορίζονται από τα τυπικής γεωμετρίας αλλά ασύμμετρα συντεθιμένα σχήματα. Παράλληλα οδηγεί στην επόμενη θεώρηση του αντικειμένου, διατηρώντας τη συνέχεια της εντύπωσης, διευρύνοντας το πεδίο των αντιληπτικών σχέσεων υποκειμένου/ αντικειμένου. (ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ-ΔΙΒΑΝΗ, χ.χ.)

(1934) Κάθισμα Zig Zag

(1963)-Κάθισμα Stelt-

8

2.6.Η μετατόπιση της σημασίας από το στοιχείο προς τη δομή Η μετατόπιση της σημασίας από το στοιχείο προς τη δομή, την βασική αξία που σηματοδοτεί τη Βιομηχανική παραγωγή, δίνει τη δυνατότητα ανάπτυξης και εξέλιξης της εν δυνάμει ιδέας που περιέχει κάθε στοιχείο: την δυνατότητα δημιουργίας δομών μέσα από τις διαφορές δυνατές οργανώσεις του στοιχείου, αποδεσμεύονται το αντικείμενό κάθισμα από τον κυρίαρχο τύπο που διατρέχει τις στυλιστικές εκφράσεις, ως αυτό που ο N.Pevsner αποκαλεί Modern Design. Η ενοποίηση του στοιχείου “πλάτη” και των στοιχείων “πίσω πόδια” ενός τυπικού καθίσματος σε ένα μονοκόμματο στοιχείο, όπως είναι το μεγάλο επίπεδο στην Berlin είναι ένας πρώτος τρόπος τέτοιας οργάνωσης. Στην συνέχεια, η ενοποίηση των στοιχείων μέσα από τις δυνατές τεχνικές οργανώσεις οδηγεί τον Rietveld στον επαναπροσδιορισμό των τυπικών συντακτικών σχέσεων τους, και στη δημιουργία υποσυστημάτων όπως βάση/ κάθισμα. Το κάθισμα Berlin, όπου όλα τα στοιχεία εξομοιώνονται ως παραλλαγές ενός στοιχείου και καλύπτουν όλες τις τεχνικές ,λειτουργικές, μορφολογικές συμπεριφορές του στοιχείου στη δομή ομοιόμορφα, το στοιχείο γίνεται κυρίαρχο και ταυτόχρονα αναιρείται με την πλήρη εναλλαξιμότητα του. Τα στοιχεία δεν είναι σημαίνουσες μορφές. Ουδετεροποιούνται καθώς απαλλάσσονται από τεχνικές, λειτουργικές και μορφολογικές σημασίες, και η σημασία μεταφέρεται στη δομή. (ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ-ΔΙΒΑΝΗ, χ.χ.)

9

2.7.Σκέψεις του Δημιουργού Ο Ρίτβελντ αισθάνθηκε ότι δεν θα πρέπει αυτός που χρησιμοποιεί μια καρέκλα να αποσύρεται κατά κάποιο τρόπο από τον κόσμο ή να βυθίζεται στις σκέψεις του. Σχετικά με αυτό το ζήτημα συνήθιζε να λέει: «Πρέπει να θυμόμαστε ότι και το “κάθομαι” είναι και αυτό ένα ρήμα», θέλοντας προφανώς να επισημάνει την ενεργητικότητα ακόμα και αυτής της πράξης. «Τι αισθανόμαστε όταν καθόμαστε στην αγαπημένη μας καρέκλα; Μας αρέσει επειδή μας στηρίζει ή επειδή μας παρηγορεί; Είμαστε σε κατάσταση εγρήγορσης ή υπνηλίας;» Στο βιβλίο του o Paul Overy για το De Stijl, αναφέρεται στον Ρίτβελντ και γράφει: Μία από τις λειτουργίες των καρεκλών του Ρίτβελντ, με τα σκληρά καθίσματα και τις σκληρές πλάτες τους, είναι να εστιάσει στις αισθήσεις μας, με σκοπό να μας καταστήσει άγρυπνους και σε εγρήγορση. Ο Ρίτβελντ δεν ενδιαφέρθηκε για τις συμβατικές ιδέες της άνεσης. Επιθυμούσε να κρατά τον καθήμενο φυσικά και διανοητικά «τονωμένο». Ωστόσο υπάρχει μια κριτική για αυτήν την καρέκλα όσον αφορά το πώς οι άνθρωποι βλέπουνε το θέμα της άνεσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται η άνετη καρέκλα είναι αυτή στην οποία κάποιος μπορεί να βυθιστεί, μία που θα καταπιεί τον καθήμενο με τα αναπαυτικά της μπράτσα. (Βικιπαίδεια, 2019)

Όπως και ο ‘Σκεπτόμενος’ του Auguste Rodin κάθεται πάνω σε μία, μάλλον άβολη, πέτρα.

10

2.8.Περιβάλλον-Που εντάχθηκε η καρέκλα Η Berlin Chair αποτελεί μέρος ενός συνόλου επίπλων που σχεδίασε ο Rietveld σε συνεργασία με τον ζωγράφο Vilmos Huszar (1884-1960), μέλος και αυτός του De Stijl, για μια έκθεση στο Βερολίνο το 1923. Το έργο τους, με τίτλο «Χωρική σύνθεση για μια έκθεση», περιελάμβανε ένα πρότυπο δωμάτιο. Αυτή η καρέκλα είναι ένα από τα έπιπλα του δωματίου και αντιπροσωπεύει την πρώτη ασύμμετρη καρέκλα του Rietveld. Το δωμάτιο περιλάμβανε και άλλες καρέκλες που ήταν μπροστά σπό την εποχή τους. Αυτή η συγκεκριμένη καρέκλα αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως καθημερινή επίπλωση στο σπίτι του Rietveld στην Ουτρέχτη. Από όλα τα έπιπλα που σχεδίασε, αυτή η καρέκλα μοιάζει περισσότερο με γλυπτό. Ο αφηρημένος φορμαλισμός της, επιτρέπει στο θεατή να την απολαμβάνει από κάθε γωνία.

(Australia, NGA National gallery of, χ.χ.) (ARCHITONIC, χ.χ.)

11

12

440

90

190

190

190

550

295

ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΨΗ

ΠΛΑΓΙΑ ΟΨΗ(ΔΕΞΙΑ)

ΠΛΑΓΙΑ ΟΨΗ(ΑΡΙΣΤΕΡΑ)

ΠΙΣΩ ΟΨΗ

90

550

30 30

450

445

20

30 30

195

575

480

500

730

750

60

75

1060

295

195

70

530

0

30 30

ΚΑΤΟΨΗ

2.9. ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ BERLIN CHAIR

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:10

13

ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ BERLIN CHAIR

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:10

14

46

52 109

109

35

343

170

112

243

155

166

335

79

525

170

109

317

13 2

450

4 7 5 ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΨΗ

ΠΛΑΓΙΑ ΟΨΗ(ΔΕΞΙΑ)

ΠΛΑΓΙΑ ΟΨΗ(ΑΡΙΣΤΕΡΑ)

ΠΙΣΩ ΟΨΗ

10

1 3

52

ΑΞΟΝΟΜΕΤΡΙΚΟ ΙΣΟΜΕΤΡΙΚΟ

17 17

259 317

256

12

17 17

112

40

305

6 9 8

17 17

ΚΑΤΟΨΗ

3.1. ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ: ΚΑΤΟΨΗ, ΟΨΕΙΣ, ΑΞΟΝΟΜΕΤΡΙΚΟ ΙΣΟΜΕΤΡΙΚΟ

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:10

15 89

1760

568 2100

568

109

450

155

166

335

79

525

170

109

46

1560

60

ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΨΗ

3.2.ΟΨΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΕΛΕΤΟ

1544 ΠΛΑΓΙΑ ΟΨΗ(ΔΕΞΙΑ)

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:10

16

ΠΙΝΑΚΑΣ ΥΛΙΚΩΝ α/α

σκίτσο

ονοματολογία

διαστάσεις σε mm

ίδια τεμάχια

υλικό

1

κάθισμα

305x259x12

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

2

πλάτη κούνιας

253x12x525

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

3

δεξί πλαινό κούνιας

89x12x335

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

4

αριστερό πλαινό κούνιας

317x12x170

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

5

κατακόρυφο συνδ. στοιχείο

343x17x17

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

6

χέρι

256x112x12

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

7

πίσω τραβέρσα

334x17x17

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

8

μπρ. τραβέρσα

252x17x35

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

9

προστατευτικό

252x17x35

1

Ανοξείδωτος Χάλυβας

50x4x280

1

καουτσούκ

50x5x5

1

μασίφ ανοξείδωτος χάλυβας

10x10x10

2

μασίφ ανοξείδωτος χάλυβας

13

ζώνη μεταλλική βέργα με εξωτερικές βόλτες μεταλλική υποδοχή με εσωτερικές βόλτες τετράγωνες διατ. στήριξη με εξωτερικές βόλτες

15x15x1437

4

μασίφ ανοξείδωτος χάλυβας

14

στήριξη στο σκελετό

305x259x2

2

ανοξ. στρατζαριστή λαμαρίνα

15

παξιμάδια

διάμετρος 15

4

Ανοξείδωτος Χάλυβας

10 11 12

3.3.ΠΙΝΑΚΑΣ ΥΛΙΚΩΝ

ΑΞΟΝΟΜΕΤΡΙΚΟ ΙΣΟΜΕΤΡΙΚΟ

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:20

17

12 11

ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ

ΕΝΩΜΕΝΑ

1:1

ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ

ΕΝΩΜΕΝΑ

1:5

14

3.4.ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:1, 1:5

18

S(X)ING S(W)ING

S(Y)ING

RAL 9005 Jet black RAL 7040 Window grey RAL 9003 Signal white RAL 3011 Brown red

3.5. ΧΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

RAL 9005 Jet black RAL 7040 Window grey RAL 9003 Signal white RAL 1026 Luminous yellow

RAL 9005 Jet black RAL 7040 Window grey RAL 9003 Signal white RAL 5002 Ultramarine blue

ΚΛΙΜΑΚΑ 1:10

19 19

3.6. ΤΟ ΑΝΤΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

20

Αναφορές ARCHITONIC. (χ.χ.). Berlin Chair by Rietveld by Rietveld. Ανάκτηση από ARCHITONIC ID 1023588: https://www.architonic.com/en/product/rietveld-by-rietveld-berlin-chair/1023588 Australia, NGA National gallery of. (χ.χ.). NGA 87.1127. Ανάκτηση από NGA National gallery of Australia: https://artsearch.nga.gov.au/detail.cfm?irn=67077 Canadian Centre for Architecture. (χ.χ.). Photograph of the Spatial Colour Composition exhibition model for the Unjuried Art Show, Berlin, Germany. Ανάκτηση από Canadian Centre for Architecture: https://www.cca.qc.ca/en/search/details/collection/object/360926 Frampton, K. (2009). De Stijl: η εξελιξη και η διάλυση του Νεοπλαστικισμού. Στο Μοντέρνα Αρχιτεκτονική, ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ (σσ. 134-139). Αθήνα: Θεμέλιο.

Grant, & Cramer. (χ.χ.). De Stijl, Part I: Total Purity. Ανάκτηση από Κhanacademy: https:// www.khanacademy.org/humanities/art-1010/cubism-early-abstraction/de-stijl/a/de-stijlpart-i-total-purity Opendesign. (χ.χ.). Berlin chair. Ανάκτηση από Opendesign: https://www.downloadopendesign.com/product/cc9e57b0963b9.html Rietveld Originals. (2004). BERLIN CHAIR. Ανάκτηση από https://rietveldoriginals.com/en/ collection/berlin-chair/ Λυδάκης, & Βογιατζής. (χ.χ.). Σύντομο Λεξικό Όρων της Ζωγραφικής. Αθήνα: Εκδοτικός οίκος “Μέλισσα”. ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ, Γ., & ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ-ΔΙΒΑΝΗ, Σ. (χ.χ.). Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ. ΑΘΗΝΑ: ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ.

21