HOOGSTRATEN
Mag bakkerij Faes plat? HOOGSTRATEN - Mogelijk is de oude bakkerij Faes er al niet meer wanneer dit nummer in de rekken ligt? Hoewel, misschien is er nog hoop, want op het moment dat we dit schrijven overweegt Erfgoed Hoogstraten nog of zij al dan niet naar de Raad van State trekken … In de voorbije jaren diende Erfgoed al twee keer bezwaar in tegen de afbraak van het pand. Maar maandag 19 juni besliste een nipte meerderheid binnen het College uiteindelijk dat de bakkerij toch weg mocht (bron: DHM augustus 2006). Een zoveelste aderlating voor ‘Monumentenstad Hoogstraten’. Want de bakkerij bezit niet alleen een erg charmant voorgeveltje, het vormt ook al jaar en dag een morfologische eenheid met het naastgelegen (en beschermde) pand ‘De Kroon’. Nochtans had er volgens specialisten perfect een volwaardige winkel- en woonruimte kunnen komen, met behoud van de voorkant … Voor Erfgoed Hoogstraten was de maat hiermee vol. Zij besloten in beroep te gaan bij het Provinciebestuur om de afbraak alsnog te verhinderen. Op dinsdag 29 augustus vond de hoorzitting van het beroep plaats in het Provinciehuis. Naast twee afgevaardigden van Erfgoed Hoogstraten, was ook de tegenpartij door twee mensen verte-
genwoordigd en kwam Schepen van Ruimtelijke Ordening Van Ammel namens het stadsbestuur. In de volgorde dat wij ze opnoemen, werden de partijen gehoord. “Doordat wij eerst moesten, kregen wij geen kans om enkele volstrekt onterechte argumenten van de tegenpartij te ontkrachten,” zo klinkt het bij Erfgoed. “We kregen zo onterecht het verwijt dat we veel herrie maakten om dat éne pandje, terwijl we in ons discours duidelijk hadden gesteld dat het ons in de eerste plaats om het totaalplaatje van de Vrijheid te doen is. Verder legde de tegenpartij te zeer de nadruk op het minder waardevolle interieur van het gebouw, terwijl het ons vooral om het behoud van de voorzijde te doen was.” Daarnaast had vzw Erfgoed ook haar bedenkingen bij de verklaringen van Schepen Van Ammel. “De schepen poneerde dat het College zich bij haar beslissing had laten leiden door de adviezen van Monumenten & Landschappen. Vreemd want deze adviezen stelden twee keer dat verbouwen en vergroten mocht, maar afbreken hoegenaamd niet, terwijl het collegebesluit slopen precies toestond.” Nu waren de adviezen van Monumenten & Landschappen voor het pand Faes weliswaar niet bindend, maar voor een zone die in het
oude Gewestplan werd ingekleurd als ‘cultureel, historisch en/of esthetisch waardevol’, worden deze in veel gemeenten wél gevolgd. Niet dus in Hoogstraten. Niet zolang men daar het begrip ‘burgerzin’ blijft vertalen als ‘geef de burger zijn zin’. Verdient onze stad niet beter?
16 In tijden waar afbraak zegeviert, willen wij de Vrijheid verkopen! Niet letterlijk, we willen ze u gewoon weer graag doen zien … Daartoe brengen we elke maand een detail in beeld dat u en ons charmeert. En dit deze maand dus voor de 16de keer. Niet dat het al veel geholpen heeft, want bouwlustigen lijken nog altijd carte blanche te krijgen in het Knokke van de Kempen. Niettemin doen we koppig voort. Misschien krijgen we de betonmaffia er wel niet mee klein, maar ‘baat het niet, dan schaadt het niet’. Deze maand hebben we het pand te gast met de mooie naam ‘Artis Amore’ De kunst van het liefhebben, in dit geval het liefhebben van een aardig stukje architectuur. Een brok Erfgoed ook. Sinds 2002 gelukkig als monument beschermd, hetgeen in Hoogstraten zowat de enige garantie is om niet gesloopt te worden. Het moet vast onderwerp van veel gesprekken zijn geweest, toen antiquair Jagenau de gevel van de toen ruim 160 jaar oude ‘Kleine Zwaan’ in 1906 verbouwde. Gebouwd als boerenhuis, was er sinds 1832 een brouwerij, werd het in 1906 dus een antiekzaak en in 1934 een hotel. Later werd het pand decennialang gebruikt als vaste stek voor Apotheek Van Pelt (nu De Meester). Binnenkort verhuist de apotheek naar ergens anders en zodoende staat Artis Amore nu te huur. Laat ons hopen dat de nieuwe gebruiker het ook zal liefhebben en in haar waarde zal laten. Want een deel
van Jagenau’s interieur is nog altijd aanwezig. Sinds kort schittert de gevel alvast weer als nooit tevoren. Dankzij eigenaar Van Pelt, die het hout- en ijzerwerk op zorgvuldige wijze liet opschilderen; Over die gevel kunnen we paginalang uitweiden. Over de zandstenen guirlandes. Over de smeedijzeren muurankers. Over de vensters met hun fijn houtwerk en hun holronde dagkanten. Over de gedetailleerd uitgewerkte kroonlijst op zandstenen consoles. Over de romantische erker met leistenen dak. Over de schitterende halfronde dakkapel met de knappe oculus, het gesculpteerde ‘kuifstuk’ en de centrale topcartouche met de inscriptie ‘Artis Amore 1736’. Over nog zoveel meer. Ga kijken en geniet!
www.totaalgarage.be
193
35