MEERSEL-DREEF het toen wellicht smalle karspoor kwamen de wandelaars steevast met gaten (scheuren) in hun kousen thuis. Historicus, en ondertussen ook Drevenier, Guy Muesen vindt het helemaal niet zo'n gekke verklaring. "De juiste waarheid hieromtrent kan je moeilijk met zekerheid achterhalen. Het verhaal houdt echter steek en zou dus wel degelijk kunnen kloppen." We hoorden overigens dat op het grondgebied Rijsbergen, aan de andere kant van de grens dus, het gehucht dat op de Scheurdekousweg aansluit, "De Bundert " wordt genoemd. Die benaming wijst blijkbaar ook op de aanwezigheid van doornige struiken.
Regenweer aan het strand We hebben dit jaal de Vakantieperiode 111c1 donker weer ingezet. De hele maand juli verdronk in het water. Strandweer was het dus duidelijk niet. Dat was ook al zo op het einde van juni. De basisschool 't Dreefke organiseerde toen haar jaarlijkse schoolfeest. Het moest een groot strandfeest worden. Juffen, meesters, kinderen en ouders hadden er alles aan gedaan om er een groots en plezierig evenement van te maken. Traditioneel kwam er heel wat volk opdagen. Maar heel veel goede wil en het enthousiasme van de organisatoren bleek niet echt opgewassen tegen het regenweer. Toch bleef iedereen zijn beste beentje voorzetten en werd er van gemaakt wat er nog van te maken viel. De fanfare zorgde voor de muzikale omlijsting. Vooral het optreden van de leerlingfanfaristen viel in goede aarde en kan alleen de promotie voor onze muziekvereniging ten goede komen. De kleuters en peuters voerden hun dansje uit tussen de regenbuien door. De speelplaats werd omgetoverd tot een grote kermis met tal van eenvoudige, maar vooral plezante attracties. Het hele opzet mocht als geslaagd beschouwd worden en verdiende gewoon beter weer.
De Geiten aan het spit: De Geiten, de mensen van het gebuurt Geiteneind te Meersel-Dreef, hadden de kermis nog maar juist verteerd of ze keuterden het vuur weer aan voor een barbecue. Op vrijdag 17 juli kon wie wilde, aanschuiven aan de rijkelijk gevulde tafels in "t Genoegen". Marie-Louise en Bert Snijders leenden hun zaak en hun inboedel voor één avond uit aan het gebuurt en slager Koen Buts bakte ze bruin op het houtskool. Een 50 geiten waren present en daar hebben ze geen spijt van gehad. Het eten was prima (van ondervinding) en Bert en Marie-Louise lieten het druiven- en gerstenat rijkelijk vloeien. In plaats van hoi was er nu de tijd om eens uitgebreid kennis te maken met elkaar, er is wat afgemekkerd (of zeggen ze dat zo niet van Geiten?). Welvoldaan en zeker wetend van dat nog te doen, trokken de Geiten in de vroege uurtjes weer huiswaarts.
Meersel op de fiets. Het gebuurt Meersel is een gebuurt met een actieve, springlevende werking. Op zondag 5 juli sprongen ze op de fiets voor een tocht van 60km. De aftrap was om lOu. hij de Meerselse St.-Luciakapel. De tocht verliep vlekkeloos op één lekke hand na, van pechvogel Christ Van Dun. Dc Meerselse firma Jacobs-Jansen sponsorde de tocht met hoofddeksels in de blauwwitte Meersel-Dreefse kleuren, alhoewel er voor verbranding niet direct te vrezen viel. De organisatoren waren Rien Aerts, Jeanne Goetschalckx, Anneke De Jongh en Thérèse Coppens, die op Meersel al meer op poten
hebben gezet. Zij en nog andere Meerselse vrijwilligsters gaven dezelfde week nog een grondige poetsbeurt aan de St.-Luciakapel ter gelegenheid van de jaarlijkse misviering met de kermis. De kapel staat de laatste tijd weer volop in de belangstelling, denken we maar aan de jaarlijkse tentoonstelling in mei maar ook wegens de doopvieringen die er plaats vinden, dit jaar al een tiental. Al deze huurtactiviteiten zorgen voor hechte vriendschapbanden, wie zei ook al weer dat een goede buur beter is dan een verre vriend...
Het gebuurtMeerel maakt zich op voor een 60km la,ige/'etstocltt, Thérèse Coppens wij .t alvast de goede weg.
Fanfare "Voor Eer en Deugd" viert afscheid van zijn dirigent en zijn drumband. Met het inzetten an Meersel-Dreel kermis, traditioneel op de zaterdag voor de tweede zondag van juli, dit jaar op de Vlaamse feestdag 11 juli, vierde onze fanfare met pijn in het hard het afscheid van hun drumband en zijn dirigent. In een vorig artikel kon u al lezen dat dirigent René Oprins in het najaar van '98 de grote plas gaat oversteken en met zijn vrouw naar Amerika emigreert. Waar ze bij hun dochter gaan wonen. Het vliegtuigticket is inmiddels besteld en in oktober is het dan zover. Het bestuur van de fanfare besliste al enkele jaren terug om de drumband te laten overgaan in de fanfare. Met het vertrek van René werd besloten om ook cle
drumband op te hellen. 1 e weinig leden en de te jeugdige leeftijd maakte zelfstandige optredens zo goed als onmogelijk. Daarmee zette de fanfare een punt achter zesentwintig jaar drumband, niet zonder René eerst nog eens in de bloemetjes te hebben gezet en de meisjes te hebben getrakteerd op een grote snoepzak. René werd door zijn pupillen verwend met een hele trommel vol cadeautjes, deze geste deed hem zienderogen deugd. Vanaf september kunnen de drumbandmeisjes die dat willen mee ingeschakeld worden in de slagwerksectie van de fanfare.
René Oprins en zijn drumband tijdens liiimt laatste activiteit met liet inzette,' t'aii i1eerselDreef kern,is. 36