Skip to main content

augustus 1988 - De Hoogstraatse Maand

Page 3

Bijna 12 jaar geleden werd in ons land de grote fusie-operatie tussen steden en gemeenten uitgevoerd. Zo ontstonden een aantal, nieuwe grotere gemeenten samengesteld uit een aantal kerkdorpen. Toch hoor je nog steeds veel mensen spreken over de fusiegemeente of kortweg de fusie en over de deelgemeenten. Het klinkt zo een beetje of 'de fusie' onlangs werd uitgevoerd en de wonde nog niet echt genezen is. Waarschijnlijk zijn ondertussen de grootste frustraties toch ruim gecompenseerd met meer algemene voorzieningen en een grotere dienstverlening vanwege de gemeentelijke administratie. Misschien heeft het gehele gebeuren de behoefte aan de eigen dorpsidentiteit wel versterkt maar er zijn toch geen revoluties uitgebroken en we hebben ook niets gehoord over plaatselijke oorlogen. De veidsiagen blijven beperkt tot de zesjaarlijkse gemeenteraadsverkiezingen. Maar ondanks (of juist daardoor) alle modernismen leeft bij heel veel mensen, zeker bij de ouderen, een heimwee naar de eenvoud en rust van vroeger. Over dit alles en andere zaken hadden wij een gesprek met Adriaan Van Boxel, ere-gemeentesecretaris van Meerle. Dus toch weer een verhaal over die tijd van toen... Als men van Hoogstraten (via Minderhout en Meerle) naar Breda rijdt, verlaat men de dorpskern van Meerle met een tamelijk vinnige bocht. Op die plaats begint rechts van de weg een fietspad en stond vroeger een prachtige rij eiken tussen weg en fietspad. Precies aan dat beginpunt stond vroeger de boerderij van de familie Van Boxel. Aan de andere kant van de weg reed voor de Tweede Wereldoorlog de stoomtram van MeerselDreef naar Hoogstraten.

Kinderjaren Op het einde van de 18de eeuw kwamen de voorouders van Adriaan Van Boxel vanuit Nederland naar onze Noorderkempen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, in 1916, werd Adriaan geboren als oudste zoon van het landbouwersgezin Louis Van Boxel-Verheyen. Het gezin telde vier kinderen: twee jongens en twee meisjes. Toen hij vier jaar was werd hij getroffen door de kinderverlamming. Poliomyelitis was een ziekte die in de eerste helft van de 20ste eeuw nog tamelijk veel voorkwam. Sommige kinderen stierven, anderen hielden er een verlamming aan over. Adriaan moest vanaf toen met een verlamd been verder door het leven. Deze ziekte en de gevolgen bepaalden ook in grote mate zijn toekomst. Hij kon en mocht wel helpen op de boerderij, bijvoorbeeld met de maaimachine over de akker rijden, maar voor de echte hoerenstiel was hij niet geschikt Zijn hroer begon later een beetje verder een eigen bedrijf en de boerderij van zijn kinderjaren werd in 1959 verkocht en daarna afgebroken. Maar, zegt Adriaan, achteraf bekeken heb ik er toch geen spijt van dat ik geen boer kon worden.

mer bij jufrrouw Roos Vleugels. Deze ongehuwde dame had een 15-tal pensionairs en 's middags kwamen er wel 40 jongens bij haar aan huis eten. Ik heb goede herinneringen aan dat kosthuis. We hadden daar een strenge maar goede oppas en soms moesten we ook kleine karweien doen. Tijdens het schooljaar mochten we buiten de vakanties van Kerstmis en Pasen éénmaal per trimester naar huis: met Allerheiligen, vastenavond en met Pinksteren. Dankzij de tram (Buurtspoorwegen) waren de verplaatsingen met het openbaar vervoer erg gemakkelijk en ook voor die tijd goedkoop.

Klerk Onmiddellijk na mijn humaniora begon ik aan de studie van de 'bestuurlijke wetenschappen'. Het eerste jaar volgde ik aan de rijksschool (lyceum) in de Begijnenstraat te Turnhout. Ondertussen kreeg ik een plaats als klerk bij het provinciaal bestuur in Antwerpen. Daarom heb ik het tweede en derde jaar van de bestuurswetenschappen in Antwerpen

Studententijd Na mijn lagere school in Meerle, in 1930, ben ik naar het bisschoppelijke college van Herentals getrokken. Veel mensen kennen deze school uit De Witte (E. Claes) en de tv-reeks over De Heren van Zichem. Daar in Heren tals heb ik de Grieks-Latijnse humaniora gedaan. De shnnl had geen internaat en hijge volg waren alle leerlingen bij burgers 'op kot'. Samen met Frans De Roover deelde ik een ka-

De jonge secte lw'is.

Adriaan Van Boxel.

afgemaakt. Tijdens de week woonde ik toen in het home St. Joseph in de stad. In 1941, tijdens de allerlaatste zitting van de vooroorlogse gemeenteraad van Meerle, met als burgemeester Frans Jespers, oud-schoolhoofd, en secretaris Vermeulen, werd ik in Meerle benoemd. Toen de Duitse bezitting zich ook op bestuurlijk vlak begon te organiseren trad het oude gemeentebestuur terug. De heer A. Glenisson, oud-koloniaal ambtenaar, afkomstig van Turnhout, werd burgemeester van Meerle. Hij werkte voor de Zundertse steenbakkerij van zijn schoonvader, Dr. Rommens. Eigenlijk deed ik vanaf 1941 het secretariaat van de gemeente Meerle en in 1944 werd ik officieel bevestigd in het ambt dat ik bleef uitoefenen tot in 1977.

Gemeentesecretaris Na de bevrijding, in 1945 en 1946, werd het burgemeesterschap, het bestuur van de gemeente, tijdelijk overgenomen door twee oudschepenen, Adriaan Jacobs en Frans Backx. Maar omdat wij - burgemeester Glenisson en secretaris Van Boxel - in de oorlog 'braaf' waren geweest werden wij niet vervolgd en mochten we onze funkties terug opnemen. René Vanderhenst van Meersel-Dreef (geb. 1919) had tijdens en na dc oorlog op de dienst rantsoenering gewerkt en werd toen eerste klerk van de gemeente. Later volgde Jef Janssens (van 't Schoor), ex-rijkswachter, de garde Corneel Vlaminckx op als veldwachter van Meerle. Dit was de hele personeelsploeg van de gemeente. Het werk tijdens de oorlog was niet altijd aangenaam. De burgemeester was niet de echte baas, dat waren de Duitsers. Soms moesten we bij de mensen fietsen en vee gaan opeisen. Dat was niet gemakkelijk. Het werd nog erger toen we ook mensen moesten aanduiden die voor de Duitsers moesten gaan werken. De jaren 50 en 60 waren zeker een heel mooie tijd. In vergelijking met nu was er zeker minder werk en vooral minder druk van buitenaf. Met ons vieren, burgemeester Glenisson, die haast dagclijks op hct gcmccntehuis kwam, René Vanderhenst, Jef Janssens en ikzelf, vormden we con zeer goede ploeg die vele jaren in de beste verstandhouding met elkaar heeft gewerkt. Het gebeurde soms zelfs dat


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
augustus 1988 - De Hoogstraatse Maand by De Hoogstraatse Maand® - archief - Issuu