Page 1

MAGAZINE DECEMBER ISSUE

Verwaarloosde gebouwen op de gevoelige plaat Koken met een stuk in je voeten Kan het? Arthur Fellig Kunst om voor te moorden


2


MAGAZINE BReaking Out Margo Conaerts Eindredactie

Edito

Ik ga ook op zoek naar zo een cape. Dan zie ik eruit als Sherlock Holmes. p10

Kaat Meys Eindredactie Zeemanstattoos blijven mij fascineren. Met een varken en een haan op je huid kwam je sowieso behouden thuis. p10

Diede Blockx Lay-out Niets dan lof voor deze ondernemers. Je moet het maar durven om zonder ervaring aan zo’n avontuur te starten. p6

Delphine Corsten Lay-out Beelitz-Heilstatten is veruit de meest indrukwekkend plek waar ik ooit geweest ben. Eat that Eiffeltoren! p12

Deze ochtend stapte ik de deur uit en het was weer zo ver. Terwijl ik sta te wachten aan het stoplicht stopt er een zwaar getunede auto met het raampje omlaag. Uit de boxen klinkt luide johnnymuziek en achter het stuur zit een jong kereltje met veel te veel gel in zijn haar. Als ik wil oversteken draait hij de volumeknop op luid en toetert nog eens om het af te maken, rot toch op! Ik werp een boze blik op hem en hij lacht me toe, alsof het doodnormaal is dat zijn technomuziek zo luid staat dat ik me in een discotheek waan. Ik heb nooit begrepen wat er zo graaf aan is om met een discobar over straat te rijden. Tot een van mijn super mannelijke vrienden het heel simpel uitlegde. Er bestaat een Bro code die alle mannen oproept zich als macho te gedragen. Natuurlijk hebben we met de redactie meteen de Bro code onder de loep genomen. Er staan een paar eervolle en nuttige regels in, maar het grootste deel van de code bestaat uit machostimulerende en -goedkeurende wetten. Dat verklaart wel het gedrag van ongeveer de helft van de mannelijke bevolking. Dus heren bij deze, neem de Bro code niet al te serieus, want dat schrikt vrouwen af. En vrouwen, til niet te zwaar aan dat machogedrag, ze weten nu eenmaal niet beter.

Sarah Broux Hoofdredactrice

Aysun Fotoredactie Fotografie is mijn ding, maar lijken fotograferen is mij een brug te ver. Al mag het resultaat er wel zijn. p20

3


I

N

H

O

U

D

Cover

12 Vervallen schoonheid 16 Dronken koken 20 Fotograaf van de dood

En ook nog

6

6 Jong en ambitieus 10 Tijdloze stijl 18 Het einde is nabij, niet voor jou 22 De redactie op schattenjacht 24 De code onder mannen

Zoals altijd

22

12 Opkomend talent: Cartoonist Frederik 25 Achter de schermen 26 Volgende week

12 4


De ultieme autogadgets

Door Sarah Broux

Geen slippertjes meer Je smartphone, gsm, sleutels en usb-sticks hoef je vanaf nu nooit meer op je knieën onder de autozetels te zoeken. Deze handige antislipmat houdt alle digitale apparaten op één plaats. Dit matje is heel gemakkelijk op je dashboard te bevestigen en verkrijgbaar in alle kleuren. De antislipmat is herbruikbaar, verplaatsbaar, afwasbaar, magisch en zelfs recycleerbaar. Voortaan kan je echt losgaan tijdens het driften. Over kop gaan is af te raden. - 1 euro Foto & product: Chinabuye.com

Het valse wimpereffect Hun slogan ‘Carlashes make you smile’ is inderdaad niet gelogen. Deze wimpers maken je auto ultravrouwelijk en stijlvol. En om het plaatje helemaal af te maken kan je een kristallen eyeliner bestellen die je onder de koplampen bevestigt. Een voordeel: met carlashes zal je auto niet snel gestolen worden. Foto & product: Carlashes.com

Voor je blonde vriendin

Dankzij deze GPS kan je altijd en overal je auto terug vinden. De Back&Track GPS is een kleine sleutelhanger met twee knoppen. De ene druk je in als je naast je geparkeerde auto staat en de andere om je auto terug te vinden. Heel handig op grote Ikea parkings. Het waar-staat-mijnautomysterie is zo opgelost! - 61,05 euro

Smells like bacon Deze grappige luchtverfrisser verspreidt een heerlijke bacongeur die doet wegdromen. Je hangt hem waar je wil en tovert zo elke saaie stinkende ruimte om tot een kamer met aroma van versgebakken spek. De bacon luchtverfrisser is bedoeld voor in de auto, maar in de slaapkamer of keuken kan je hem ook hangen. Hij ziet er uit als spek, ruikt naar spek, maar smaakt naar karton en chemicalien, niet opeten dus! - 2,28 euro Foto & product: Thinkgeek.com

Foto & product: Cnbc.com

Have a nice day Vertel al die vervelende bestuurders rondom jou wat je echt over hen denkt met de Drivemotion. Deze LED lamp heeft een tiental verschillende smileys en kan zestien verschillende berichtjes aan andere chauffeurs laten zien. Dankzij een zuignap is de Drivemotion gemakkelijk op je achterruit te bevestigen. Boodschappen als ‘slow down’, ‘help’ en ‘have a nice day’ zijn mogelijk, maar ook een smiley met hartjes als ogen indien de bestuurster achter je een lekkere griet blijkt te zijn. Aanschaffen die handel! - 22,90 euro Foto & product: Thinkgeek.com

Winterwarmte Nooit meer koude koffie met deze handige opwarmbare mok. In de auto kan je hem aansluiten op de sigarettenaansteker en thuis of op kantoor op de USB-poort van je computer. De mok is gemaakt van duurzaam roestvrij staal en kan maar liefst een halve liter van jouw favoriete warme drank op optimale temperatuur houden. Ook soep is mogelijk. Het perfecte hebbeding nu de winter er aan komt! - 11,45 euro Foto & product: Thinkgeek.com

5


Jong en ambitieus

Beginnende ondernemers aan het woord

“Onze naam was een pornosite” Naam: Kristof Nizet Leeftijd: 26 jaar Bedrijf: Katchoo Site: www.katchoo.be Hoe zijn jullie erop gekomen om regenlaarzen te verkopen? Ik wilde voor kerst een paar leuke regenlaarzen kopen voor mijn vriendin maar kon er geen vinden. Uiteindelijk moest ik naar het buitenland om een paar te bestellen. In mijn geboortedorp Boom vindt ook elk jaar het festival Tomorrowland plaats. Toen we met het idee van Katchoo zaten te spelen kwam er weer een editie aan waarbij ze veel regen voorspelden. Vrienden, familie en kennissen waren op zoek naar leuke regenlaarzen maar vonden er geen. Ik heb toen met mijn vriendin wat research gedaan en dan hebben we de knoop doorgehakt. Had jullie site meteen succes? Anderen mensen met een eigen zaak zeiden tegen ons “Je moet niet rekenen op familie en vrienden. Ze zijn altijd enthousiast maar als het erop neer komt, kopen ze niets.” We zijn op 1 december gestart en alles is vlot verlopen. De eerste dag hadden we al tweeduizend bezoekers. We zijn beiden heel actief op Twitter en Facebook en hebben zo ons netwerk warm gemaakt voor onze site. Ondervinden jullie veel moeilijkheden? We hebben heel veel geleerd in het eerste jaar. Soms was het financieel wel moeilijk. Dan kregen we een nieuwe stock binnen en tegelijkertijd duizenden facturen in de brievenbus met onverwachte kosten. Het is moeilijk om het allemaal bij te houden, maar het moet. Je mag je aandacht nooit laten verslappen. Je moet er klanten voortdurend aan doen herinneren dat je site bestaat door nieuwsbrieven, acties, … Wat zijn jullie plannen voor de toekomst? We willen heel graag uitbreiden, vooral in het buitenland. Daar zijn we nu mee bezig maar daar komen wel technische aanpassingen bij kijken. Regenlaarzen, dat is niet iets dat je elk jaar opnieuw koopt. Dus we gaan ons assortiment nog uitbreiden met nieuwe items. Bij de botten is het voordeel dat het een echte hype is. Het is begonnen in New York en Londen, daar lopen ze ook met regenlaarzen rond als het niet regent. Hoe kwamen jullie op de naam? We hadden heel veel opties. Uiteindelijk heeft een vriend ons uit de nood geholpen toen we op café zaten. “Waarom gaan jullie niet voor Katchoo?” en dat hebben we dan ook gedaan. Gelukkig maar, we wilden eerst onze site Gummi noemen maar dat is blijkbaar een Duitse pornosite. Toen hebben we ontdekt dat research bij de kleinste stappen belangrijk is. Ook bij de naam.

6

Door Margo Conaerts


- Reportage -

“Zelfs Kanye West is hier al langs geweest”

Door Kaat Meys

Naam: Maarten Schuermans (rechts op de foto) Leeftijd: 29 Bedrijf: Indoor Quadpark Site: www.indoorquadpark.com Hoe kwam je op het idee? Ik reed zelf al lang enduro, dat is in de vrije natuur rijden, in mijn geval met een motor. We wilden een plek creëren om dat regelmatig te doen maar dat vlotte niet zo. De overheid bleef maar tegenwerken en na een jaar was het duidelijk dat niemand daar zijn handen aan wilde verbranden. Mijn neef en ik hebben toen niet opgegeven en uiteindelijk kregen we een kans van de burgemeester van Hulshout. Wat gaf echt de doorslag? Gaandeweg ontdekten we ook dat de federale overheid allerlei steunmaatregelen heeft voor jonge ondernemers. Dat gaf ons een extra argument bij het zoeken naar fondsen. We wilden iets tegenover de haatcampagne zetten die nu tegen quad rijden gevoerd wordt. Uit een studie bleek ook dat in tijden van economische crisis

mensen minder geneigd zijn op reis te gaan in het buitenland en meer recreatie zoeken in het binnenland. Wat zijn de moeilijkheden? Het is niet makkelijk om mensen te overtuigen van jouw project. Het participatiefonds is gewend aan kant-en-klare projecten. Als iemand een frituur of een broodjeszaak wil opstarten, is alles al uitgedokterd. We hadden met heel wat verschillende instanties te maken en er moesten nog veel meer papieren in orde gebracht worden. Samenwerken met mensen is niet altijd vanzelfsprekend, soms worden er beloftes gemaakt die maar half of helemaal niet kunnen waargemaakt worden. Het heeft ons veel moeite en energie gekost Wat is jullie droom? Mijn grote droom is met zo weinig mogelijk mensen boven me te werken

en zo een beetje onafhankelijk te zijn van het hele systeem. Ik ben ook heel blij iets te doen wat ik graag doe en dat me na aan het hart ligt. Natuurlijk willen we graag dat het succesvol wordt. Onze inkomsten blijven stijgen en we wisten dat we drie jaar lang zwarte sneeuw zouden zien. Meest fantastische ervaring zover? Voorbije zomer kregen we ‘s avonds telefoon van een hotelbaas of we tijd hadden voor een gast, ’s ochtends kregen we bevestiging dat die ook echt zou komen. Kanye West stond voor onze deur en wilde quad rijden. We hebben ook allerlei vrijgezellenfeestjes waarbij mannen als dieren moeten quad rijden, als travestieten of op zelf gelaste fietsjes het parcours moeten bedwingen, tamelijk Jackass-achtige toestanden.

Foto indoorquadpark.com

7


- Reportage -

“Creatieve mensen zijn niet zo goed met geld” Naam: Melissa Milis Leeftijd: 25 jaar Bedrijf: Melissa Milis Fotography Site: melissamilis.com

Door Diede Blockx

Waarom fotografeer je voornamelijk huwelijken? Ik denk voor de uitdaging. Toen ik net begon was ik altijd enorm zenuwachtig om huwelijksreportages te maken, je hebt maar een dag en het moet dan ook meteen goed zijn. Maar nu vind ik dat net veel leuker dan een gewone familieshoot. Het klinkt misschien gek, maar op een huwelijk is iedereen veel losser en veel spontaner. Bij een familieshoot moet je op twee uur tijd proberen om ze los te krijgen en dat is soms wel moeilijk. Huwelijken zijn veel echter en dat vind ik zelf ook het leukst. Dan ben ik een vlieg aan de muur. Wat is het meest speciale wat je al gedaan hebt? Ik heb een koppel op Werchter gefotografeerd, dat was echt geweldig! Normaal gezien is het verschrikkelijk moeilijk om zoiets geregeld te krijgen. Maar zij hadden goede connecties en ze brachten dat allemaal in orde. We mochten dan foto’s trekken op het podium en op de wei nog voor de mensen arriveerden. Dus dat was zeker en vast uniek, maar er zijn nog wel een paar shoots die ik zal blijven onthouden. Zo heb ik eens een familieportret gemaakt waarbij de ouders en de kindjes elkaar mochten bekladden met verf. Enorm plezant en spontaan. Kreeg je ooit vreemde blikken omwille van je jonge leeftijd? Daar heb ik nog niets van gemerkt. Soms heb ik het daar zelf wel moeilijk mee. Bijvoorbeeld als ik huwelijksreportages moet maken van mensen die ouder dan mij zijn. Dat voelde vooral in het begin wat onwennig aan. Maar om het nu een struikelblok te noemen, zeker niet. Wat is je grote droom? Achter de schermen ben ik momenteel bezig aan een webshop volledig gericht op huwelijken. In Amerika heb je al zo’n sites die echt het totaalplaatje bieden: ze geven tips, ideeën voor locaties, ... Zo kan ik een ander soort huwelijk aanbieden dan een huwelijk in de kerk met een witte jurk. Misschien dat ik me dan qua fotografie, al dan niet tijdelijk, ook enkel nog stort op huwelijksreportages. Volgens mij wordt het een gat in de markt. Wat zou jij jonge ondernemers aanraden? Een cursus bedrijfsbeheer is zeker aan te raden, want creatieve mensen zijn niet zo goed met geld. Een zekere basis komt toch nog altijd van pas. Doe vooral wat je graag doet. Als je vol overgave met iets bezig bent dan straalt zoiets gewoon af op andere mensen.

8


- Reportage -

“Kurieus zijn is belangrijk in ons vakgebied”

Door Delphine Corsten

Naam: Peter Michiels, Sam van Steenwinckel, Jonas van Put en Debbie Sledsen Bedrijf: Kurieus Studeren allemaal Interieurarchitectuur Wat was de aanleiding om jullie bedrijfje te starten? Debbie: We zijn begonnen met een ontwerpwedstrijd, de opdracht was om een multifunctioneel tuinhuis te maken voor een bedrijf in Kortrijk. We werkten al vaker samen voor school dus dit leek ons ook wel een leuke uitdaging. Uiteindelijk wonnen we de wedstrijd en de samenwerking verliep goed. Ons ontwerp komt normaal zelfs op de markt. Het is leuk om te merken dat we toch allemaal ongeveer dezelfde visie hebben. We vullen elkaar ook aan waar nodig en durven zeker wel eens in discussie te gaan. We zijn niet te snel tevreden en dat is een van onze sterke punten. Valt het moeilijk te combineren met school? Debbie: Ja, je zit natuurlijk ook nog met al het schoolwerk, dan is het soms moeilijk om je volop te concentreren op andere projecten.

Peter: Ons schoolwerk gaat inderdaad voor, maar van die buitenschoolse projecten leer je meer. We moeten echt zelf op zoek gaan naar opdrachten want klanten komen ons niet spontaan opzoeken.

Wat is jullie droom? Peter: Een goed functionerend bedrijf maar dat lijkt nu nog een utopie. Ik zou heel graag mijn eigen baas zijn. Sam: We willen allemaal ons bedrijf officieel start en geregistreerd wordt.

Werken jullie aan alle projecten met vier? Peter: Nee, dat is vaak niet mogelijk. Onze meningen zijn soms uiteenlopend en dan is het makkelijker als je met twee aan een project werkt en de anderen ondertussen iets anders onderh anden nemen.. Debbie: Het is bovendien ook veel te moeilijk om met vier verschillende visies rekening te houden. Met twee werken gaat vaak vlotter. Sam: Sommige projecten verlopen eenvoudiger met twee, voor anderen hebben we meer meningen nodig om tot het beste resultaat te komen. Onder elk project komt wel de algemene naam, Kurieus.

Hoe kwamen jullie op de naam? Peter: Die werd beslist tijdens een brainstormsessie in de auto. Het was een soort van hersenspinsel op ‘Interior city’, dan kwamen we op ‘interiocity’ later ‘curiosity’ en dan zijn we trouw aan onze eigen taal op ‘kurieus’ gekomen, in het Antwerps. Hoe zit het met de financiële kant? Peter: Het geld dat we krijgen verdelen we op dit moment onder iedereen. Echte kosten hebben we voorlopig nog niet. We zijn ons aan het informeren over hoe we een wettig bedrijf moeten opstarten en al wat daar bij komt kijken. Dat is iets voor als we afgestudeerd zijn.

VLNR: Sam, Debbie, Jonas en Peter

9


Terug van nooit weggeweest Sommige trends zullen nooit verdwijnen. Oorspronkelijk hadden ze een functie, maar die is ondertussen ondergeschikt aan de mode. Hieronder vier voorbeelden van trends die ook je achterkleinkinderen nog zullen dragen. Door Margo Conaerts en Kaat Meys No shit, Sherlock

Like a sir

Superman is niet de enige held die de cape met trots droeg. Denk maar aan Zorro, Batman of de paus. In de middeleeuwen bestond de cape al. Naarmate kleding meer complex werd verdween de oorspronkelijke functie, maar het kledingstuk zelf doorstond de eeuwen. Capes zijn cirkelvormige kledingstukken, gedragen over de rest van de kleding heen. Bedoeling is dat het vooraan aan de hals vastgemaakt wordt en er uitsparingen zijn voor de armen. Dat laatste is ook meteen het grootste verschil met de poncho. Als het lijkt op een deken met een gat in, is het een poncho.

Een vestonneke, een colbert, een gilet of simpelweg een vest. Het gilet heeft vele gezichten en talloze benamingen. Het maakt onderdeel uit van een driedelig pak waarbij de gilet boven een hemd en onder een jasje wordt gedragen. Het is een typisch Britse uitvinding uit de zeventiende eeuw van Koning Charles II van Engeland. Gedurende de zeventiende en de achttiende eeuw droegen rijke heren opzichtige en kleurrijke gilets. Vanaf de negentiende eeuw werden ze niet alleen soberder maar ook korter en strakker. De belangrijkste functie van het gilet was het herbergen van de zakhorloge. Wanneer de polshorloge zijn intrede deed, verloor het kledingstuk zijn functie en populariteit. Het gilet raakt in de vergetelheid.

Politie en militairen gebruiken de cape functioneel. In waterdicht materiaal of in plastic beschermen ze het uniform tegen de regen. Maar de echte weldoener voor de cape is de Franse couturier Poiret, hij werd in 1898 aangenomen bij modehuis Doucet en maakte daar een rode cape. Hij katapulteerde het kledingstuk echt de populariteit in toen hij het ook voor de hoofdrolspeelster van een populair toneelstuk gebruikte. De cape is al eeuwenoud, de Grieken droegen ze en ook in de middeleeuwen droegen rijke mannen en vrouwen al de cape.

10

Dankzij disco en de film Annie Hall wint het gilet weer aan populariteit. En nu zijn het niet alleen mannen die aan de gilet gaan, ook vrouwen. Vanaf dan is het kledingstuk niet meer weg te denken uit de mode wereld. Tegenwoordig bestaan gilets in alle vormen, kleuren en maten. Voor mannen is het klassieke gilet nog steeds het populairst terwijl het bij vrouwen niet gek genoeg kan. Lederen gilets, gilets met pailletten, gilets met franjes, gilets met een ritssluiting, asymmetrische gilets, noem maar op, het bestaat!


- Mode -

Ahoy, sailor

Jeans Dean

De oudste tatoeages die gevonden zijn, staan op het lichaam van de gletsjermummie Ötzi, die vijfduizend jaar geleden leefde. Zijn tatoeages zijn inkervingen die met roet werden ingesmeerd. Het was een vorm van prehistorische acupunctuur waarmee hij behandeld zou zijn voor verschillende medische klachten. Helemaal terug van weggeweest zijn de zeemanstatoeages. Zeelui geloofden dat tatoeages bescherming boden. Een getatoeëerde windroos of zwaluw zorgden ervoor dat de drager niet zou verdwalen. Door hun tatoeages konden verdronken zeemannen geïdentificeerd worden. Het was ook vaak een overgangsritueel. Een oud vooroordeel wordt hier bevestigd: je bent pas een echte vent als je een tatoeage hebt.

Een spijkerbroek, een jeansbroek of jeans. Iedereen heeft er minstens drie in zijn klerenkast hangen. Levi Strauss is het brein achter deze geliefde uitvinding. Strauss was een fabrikant die kleding en stoffen vervaardigde. Toen hij de opdracht kreeg om broeken te maken voor goudzoekers kreeg hij het ingenieuze plan om zeildoeken te gebruiken. Deze stof was dikker en daarom handiger voor de goudzoekers waardoor de broek erg in de smaak viel. De jeansbroek was geboren. Of toch bijna. Toen Strauss door zijn zeildoeken heen was stapte hij over op een dikke katoensoort. Die soort werd ‘Serge de Nîmes’ genoemd wat al snel werd omgevormd tot denim. Strauss gebruikte een blauwe verfsoort ‘bleu de Gênes’ waaraan de broek haar naam en kleur te danken heeft.

Indrukwekkend zijn de tatoeages van de inwoners van Nieuw-Zeeland, de Maori. De lichaamsbedekkende symmetrische zwart-witpatronen vertellen het persoonlijke verhaal van de eigenaar. Status, afkomst en belangrijke gebeurtenissen in hun leven zijn erin verwerkt. Recordhouder meest getatoeëerde man is Lucky Diamond Rich. Zijn lichaam is 100% bedekt met tatoeages. Ook de binnenkant van zijn mond, oren en zelfs zijn voorhuid zijn getatoeëerd. Auwch!

In de Tweede Wereldoorlog droegen Amerikaanse soldaten een aangepast jeansmodel. Hierdoor werd de broek ook populair bij de Europeanen en de rest van de wereld. In 1965 opende Levi Strauss zijn eerste fabrieken op ons continent. Toen sterren als James Dean, Elvis en Marilyn Monroe naast het scherm jeansbroeken begonnen dragen, was het hek van de dam. Sindsdien was iedereen verslaafd aan de jeans. Elk kledingstuk wordt ooit eens in jeans gemaakt. Hoewel een onderbroek uit jeans misschien niet meteen aangenaam aanvoelt.

11


“Mijn cartoons zijn het beste als ik me ergens aan erger” CARTOONIST FREDERIK VEROVERT DE WERELD Door Margo Conaerts

De naam Frederik Van den Stock zal u misschien niet meteen herkennen. Maar bekende krantennamen als New York Times, Knack, De Standaard en De Morgen zeker wel. Cartoonist Frederik heeft voor alle vorige al mogen tekenen. “De meeste opdrachten worden in mijn schoot geworpen.” Vanaf deze week verschijnen mijn cartoons elke week in Knack. Bij hen heb ik echt het gevoel dat ze enthousiast over mij zijn en dat ze mijn input appreciëren. Ik mag van hen doen wat ik wil, als het maar over de actualiteit gaat. Ik stuur meestal een paar schetsen op en degene die ze goed vinden werk ik echt uit. Het zijn vaak cartoons over dingen waarover ik me kwaad maak. Het aanstellen van een schepen van Vlaamse zaken vind ik echt belachelijk. Mijn actuacartoons zijn het beste als ik mij ergens aan erger en waar ik een serieuze mening over heb. Dan is het natuurlijk ook makkelijker om er mee te lachen. Meestal zijn het de werkgevers die mij contacteren om iets te maken. Bij Knack zijn ze ook via

12

via bij mij terecht gekomen. De meeste van mijn opdrachten worden gewoon in mijn schoot geworpen.

(Inter)nationale doorbraak “Een paar weken geleden maakte ik een cartoon voor de New York Times. Ik had het heel druk maar tegen New York Times zeg je geen neen. Ik moest een illustratie maken bij een artikel over broers die altijd ruzie maken aan tafel. Ik ben ondertussen net begonnen aan een lang stripverhaal. Het is de bedoeling dat de strip in de rekken komt te liggen, maar het zal waarschijnlijk iets voor eind 2013 zijn. Het is een werk van lange adem. Ik heb met een uitgever gepraat en het scenario is af, dus hopelijk komt het in orde. Ik heb al eens een stripverhaal gemaakt voor De Morgen, dat wordt in februari gepubliceerd. Al is het wel maar een strip van twaalf pagina’s, toch ben ik er heel fier op. Het is voor het eerst dat ik fulltime bezig ben met tekenen en dat ik er ook echt mee rond kom.”


Verlaten maar niet vergeten Indrukwekkende plekjes achter de hoek

Door Diede Blockx en Kaat Meys

Je fotografeert graag en zoekt een nieuwe uitdaging. De mogelijkheden van het bosje achter je huis zijn uitgeput en je neefjes en nichtjes willen alleen nog maar voor de lens treden in ruil voor een nieuwe Nintendo. Natuurlijk hebben wij de oplossing. Verlaten ziekenhuizen, bestofte koffiekopjes met nog een bodempje suiker in alsof de drinker net het huis verlaten heeft, huizen waar de muizen op tafel dansen, fabriekshallen waar de motoren al een tijdje stilstaan, hoge inkomhallen waar glas-in loodramen onhoorbaar hun verhaal fluisteren. Foto’s Delphine Corsten en Diede Blockx Locatie: Beelitz

13


- Reportage Kasteel Gooreind Kroonluchters, parket, marmeren beelden, trapgewelven en ramen. Alles van waarde werd in de afgelopen twintig jaar uit kasteel Huger gestolen. Het laatste beetje roem en heerlijkheid dat het kasteel uit 1876 nog had, werd afgenomen door een aangestoken brand in het oudste deel van het prestigieuze gebouw. Het is niet voor niets dat de inwoners van Grobbendonk het verlaten kasteel inmiddels benoemd hebben tot ‘Gooreind’. Al kon het pand een heel andere toekomst hebben gehad. Na de dood van oprichter Frans Huger, een rijke scheepsreder, kwam het toen nog prachtige kasteel in handen van een

Naamse man van adel. Een helikopterplaats en uitgegraven grachten om in te varen, zijn nog maar een greep uit de man zijn wilde plannen. Het enige probleem : geld was niet zijn sterkste kant. De adelheer uit Namen verdween met de noorderzon en niet veel later bleek hij bankroet te zijn. Het kasteel werd verschillende malen doorverkocht, maar niemand keek er écht naar om. Satanliefhebbers en ghosthunters claimden het dan maar als het hunne en het prachtige kasteel van toen is nu niets meer dan een ruïne met hier en daar een met bloed besmeurde muur. Al is wel de ideale plek voor airsoft!

Opslagplaats versus gebedshuis Een immense opslagplaats doorbreekt de typische rijhuizen in de Markgravenstraat in Herentals. Een snelle blik langsheen de zware metalen schuifdeur vertelt al meteen dat het pand er minder goed aan toe is dan de buitenkant doet blijken. Stapels afval, een gapende leegte waar een dak hoort te zijn en een misplaatste caravan. Een plaats waar enkel krakers komen. Of dat zou je toch denken: enkele Afrikanen houden een gebedshuis open in een van de weinige intacte kamertjes van het gebouw, een wel zeer aparte locatie om de Heer te prijzen tussen al dat puin.

14

Honderd jaar geleden stockeerde het pand allerhande producten in de gigantische hal. Nu is, op de afvalberg op het gelijkvloers na, alles leeg en kan je perfect alle verdiepingen afwandelen die je een geweldige kijk geven op de grote hal. Geen krakers te bespeuren overdag, wel een zeer schattig grijs katje dat je hoort miauwen om aandacht op alle drie de verdiepingen. Op de enge gemolesteerde pop na die op een tafeltje in de hal prijkt, een zeer toffe locatie voor een eerste keer urbex


- Reportage Het Voddenkot Verscholen naast de spoorwegen van Herentals ligt het ‘Voddenkot’, een oude textielfabriek. Een doorn in het oog voor heel wat omwonenden, maar een geliefde plek onder Urbex-fotografen, junkies en hangjongeren. Het voormalige confectiebedrijf is tot op zo’n vijf meter volledig onzichtbaar voor de zeldzame voorbijgangers die zich tot aan het uiteinde van de parking van het station wagen. Het hoge struikgewas en de klimop hebben zich volledig meester gemaakt van de buitenkant van het verkrotte pand. Binnen is het niet veel beter: het dak is ingezakt, een van de buitenmuren is spoorloos verdwenen en van een vloer is er al hele

maal geen sprake meer. Een immens contrast met het gebouw zo’n honderd jaar geleden. Enkel de grote rieten manden op wieltjes die her en der verspreid liggen, herinneren nog aan de glorietijd van het gebouw waarin maar liefst 120 werknemers broeken en T-shirts herstelden en sorteerden. Inmiddels staat het gebouw na een reeks faillissementen al tientallen jaren leeg. Als je dit unieke stukje geschiedenis nog wil bekijken, moet je snel zijn. De stad denkt er namelijk over om het pand te slopen en als de bulldozers het over een jaar niet doen, dan doet de natuur ongetwijfeld de rest wel.

Ziekenhuiscomplex voor Nazi’s Dit hospitaal bevindt zich in Beelitz, Duitsland en werd gebouwd in 1898. Het gebouwencomplex was tijdens de Eerste Wereldoorlog een militair hospitaal, waar Hitler van een wonde aan zijn been herstelde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw gebruikt om gewonde Nazi’s op te lappen. Oorspronkelijk was het een sanatorium voor tuberculosepatiënten, een zeer besmettelijke longziekte. Het complex was gigantisch, het had zijn eigen postkantoor, restaurant, kinderopvang, bakker, slager, twee keukens en wasruimtes. De combinatie van de afgelegen locatie en vlotte bereikbaarheid was ideaal. In 1990 trok

die verlatenheid een ongewenste rare snuiter aan, Die Bestie von Beelitz. Deze seriemoordenaar vermoordde vrouwen door hen met roze ondergoed te wurgen en hen het daarna aan te trekken. Tegenwoordig is het er verlaten en het vergt een beetje creativiteit om het te betreden. Je kan ook een lokale Duitser aanspreken, die leidt je met veel plezier rond in het park. Vanbinnen zijn de ziekenhuizen helemaal leeggehaald, langs de buitenkant ogen ze nog even indrukwekkend, al zijn de ramen toegetimmerd en ligt er buiten een tapijt van glas. Zeker de moeite!

Urbex? Voor wie Urbex of Urban Exploring nog niet kent, het betekent simpelweg zoeken naar verwaarloosde gebouwen die door de jaren heen overgenomen zijn door natuur of verkrotting. Om er dan prachtige foto’s van te nemen. Het enige dat je nodig hebt is een camera, een lijstje met verlaten plaatsen en een stel ballen aan je lijf. Voor de dummies onder ons een aantal handige tips. 1. Bij 99,9% van de gebouwen is het verboden om ze te betreden. Let dus op dat je zeker niet gezien wordt. Er is namelijk altijd wel een te ijverige buurman in de buurt die de politie waarschuwen als vaste hobby beschouwt. 2.Moest de buurman je toch te slim af zijn en de politie duikt op, zorg dan dat je altijd een tweede, lege, SD-kaart op zak hebt. Zo speel je niet alle foto’s kwijt die je al gemaakt hebt. Want wees er maar zeker van dat je die als eerste moet afgeven. 3.Elektriciteit is niet iets waar je op moet rekenen in een verlaten kasteel uit de negentiende eeuw . Vergeet dus zeker geen zaklamp. 4. Vind je geen verlaten gebouwen of zoek je er nieuwe? Er zijn tal van forums op het internet. Maar als je denkt om de adresjes zomaar te krijgen, dan ben je mis. Urbex is een heel gesloten gemeenschap. Ruil dus of probeer de tips te ontrafelen. It’s all part of the adventure.

15


Drunken kitchen Kook je vlam in bed

je bent een avondje gaan stappen met wat vrienden en slaagt iemand aan de haak. Na lang flirten komt je verovering eindelijk mee naar huis voor een avondmutsje, maar jullie hebben allebei een laat hongertje gekregen. Jammer genoeg heb je niets meer in huis behalve de ingrediënten voor een pizza die je de volgende avond zou maken. Natuurlijk begin je er meteen aan en probeer je zo je catch te veroveren. De vraag is alleen: kan je dronken nog deftig een pizza bereiden? Zatte vrijwilliger Stefaan (20) testte het uit. Door Delphine Corsten

Terwijl jij kookt bied je je vlam natuurlijk eerst nog een glaasje wijn aan (en neemt er zelf ook nog een om jezelf moed in te drinken). Stap 1: deeg uitrollen Moeilijkheidsgraad: 3/5 hangt af van hoe lang het deeg al uit de koelkast is. Hoe langer, hoe moeilijker te rollen Duur: zo’n goede vijf minuten. Hopelijk is je vlam nog niet gaan lopen. Stap 2: gehakt bakken Moeilijkheidsgraad: 4/5 afhankelijk van je pan en je eigen stabiliteit Duur: normaal zo’n zeven minuten, nu het dubbele. Stefaan heeft iets te veel gedronken en moet het gehakt extra voorzichtig bakken om niet te knoeien. Stap 3: paprika’s in kleine gelijke blokjes snijden Moeilijkheidsgraad: 5/5 je zatte brein weet ineens niet meer zo goed hoe je juist een paprika ontleedt, laat staan in blokjes snijdt. Duur: vijf minuten en de blokjes zijn absoluut niet even groot, maar who cares? Stap 4: ajuin snijden Moeilijkheidsgraad: 4/5 een ajuin is vrij glibberig, zeker als je al wat gedronken hebt. Bovendien lijkt het alsof je ogen tien keer harder beginnen tranen dan normaal. Duur: Zo’n goede tien minuten, want Stefaan moest vijf keer stoppen door het wenen. Laten we hopen dat zijn vlam dat niet gezien heeft. Stap 5: tomatenconcentraat mengen met water en op het deeg smeren Moeilijkheidsgraad: 2/5 blijkbaar zowat het makkelijkste aan zelf pizza maken: morsen met tomatenpuree. Duur: nog geen twee minuten, gewoon mengen, kappen en verspreiden die handel! Stap 6: gehakt, ajuin en paprika op de pizza doen Moeilijkheidsgraad: 2/5 alles erop doen is redelijk eenvou-

16


dig, al kan je morsen echt niet vermijden maar hé, daarvoor dient die tiensecondenregel toch, niet? Duur: een minuut, tenzij je alles ook nog van de grond wil rapen. Stap 7: pizza in de oven steken Moeilijkheidsgraad: 4/5 vooral als je de oven bent vergeten aan te zetten, shit. En zo’n bomvolle pizza in een klein oventje proppen staat garant voor een paar brandwonden, maar dit alles in de hoop om te scoren. Duur: pizza in de oven steken: twee minuten, wachten tot

hij klaar is: vijftien minuten. Conclusie: Hoewel de pizza wel echt heerlijk was en jullie er beiden ongetwijfeld van genoten hebben, tenzij je hem laat aanbranden, duurt het toch echt te lang als late night snack. Zeker als je nadien nog hoopt op wat actie in bed. Als je vlam na dat uur nog niet is gaan lopen, is hij/zij zeker in slaap gevallen in de zetel. Bestel dus liever een pizza of voorzie wat hapjes voor ’s nachts. Focus je skills op elkaar en ga samen nog een leuke nacht tegemoet. foto’s dooe Sarah Broux

Minimaliseer die kater Het feestje gisteren was waarschijnlijk episch, maar dat is je kater nu ook. Daarom geven we je graag enkele tips om zo goed mogelijk de dag door te komen. - Begin met een eitje. Rauw is het beste, maar gezien je waarschijnlijk geen twee uur boven de pot wil hangen, is een omelet ook goed. Eieren bevatten cysteïne, dat zorgt ervoor dat de giftige stoffen in je lichaam na een nachtje drinken beter worden afgebroken. - Watermeloen is een natuurlijke antioxidant door zijn overvloed aan vitamine C. Veel drinken betekent blijkbaar ook een groot verbruik van vitamine C. Te weinig fut om te kauwen? Mix de watermeloen met wat komkommer, leg je languit in de zetel of je bed en drinken die handel! - Hoe weinig zin je er ook in zal hebben, zalm helpt goed tegen je kater. De visolie helpt je maag om al die liters alcohol af te breken. - Probeer eens fruit te eten tijdens een wild avondje. Je snakt waarschijnlijk eerder naar goede frituursnacks of een durum, maar fruit breekt de alcohol sneller af terwijl die lekkere bitterballen het alcoholgehalte net verhogen. Zou het ook werken met appeljenever of een martini met een olijf in? - Wat drinken betreft zit je altijd goed bij liters en liters water. Ice tea green, cola en Aquarius zijn ook toppers.

17


Doomsday sterven is te mainstream, met deze tips overleef jij het einde van de wereld Door Delphine Corsten

Of de wereld op 21 december dit jaar vergaat of pas binnen enkele jaren, het is belangrijk dat je toch iets of wat voorbereid bent. Met deze drie scenario’s in het achterhoofd behoor jij misschien tot de overlevenden. Nucleaire ramp

Zombieapocalyps

Wat als alle paniek voor de uitbarstingen van de kerncentrales terecht is? Of misschien worden we wel platgebombardeerd door een nucleaire bom van een of ander pissed land. Om te voorkomen dat je sterft tijdens zo’n ramp doe je best het volgende:

Zeker belangrijk om je goed op voor te bereiden als je niet wil dat een of andere zombienozem je hersenen komt opeten, de zombieapocalyps..

- Blijf op de hoogte van de status van kerncentrales in de buurt. Het is leuk om weten dat er een ramp aankomt. - Moest er toch een uitbraak zijn, zorg er dan voor dat er zo veel mogelijk ruimte is tussen jou en de radioactieve lucht. Sluit jezelf bij voorkeur op in een soort van ondergrondse bunker zonder ramen en met een hermetisch afsluitbare deur. - Om de ruimte volledig af te sluiten zonder dat er giftige lucht binnen kan, gebruik je het best beton of zelfs boeken. - Indien je niet voorbereid was, pech! Al kan je ook dekking zoeken in een voorraadruimte zonder ramen. Hopelijk is die ruimte gemaakt uit beton of een ander stevig materiaal, dan zou je toch al iets veiliger moeten zitten. - Voor je de veilige ruimte betreedt, kan je best al je kleren uitdoen en jezelf spoelen. Zo is de kans kleiner dat er straling mee binnen komt. Voorzie wel reservekledij en voldoende voeding en drank voor minstens een maand. Je overlevingskansen zijn in dat geval best groot. Zondvloed De volgende ramp om je op voor te bereiden is een zondvloed. Met een rubberen bootje alleen kom je hoogstwaarschijnlijk niet ver, maar het is een begin. - Zorg dat je buiten je bootje ook een noodkit bijeen sprokkelt. Een slaapzak en voedsel en drank kan je ook best voorzien. Zeker als echt alles overstroomd is en je dus dagenlang moet ronddobberen. - Probeer hogerop te dobberen en ga op zoek naar anderen die zich even goed als jou hebben voorbereid. Samen kunnen jullie dan redding zoeken. - Andere mensen redden mag, maar hou er rekening mee dat jouw overlevingskansen verminderen als je je overlevingspakket moet delen. - Last but not least, voorzie een soort van peddel, anders kom je waarschijnlijk niet ver.

18

- Als je dorp wordt aangevallen door zombies, verzamel dan heel origineel in een grote supermarkt. Daar vind je namelijk alles wat je nodig hebt om te overleven. Kies het liefst zelfs voor een supermarkt in de buurt van een doe-hetzelfzaak, dan zijn er ook genoeg wapens om jezelf mee te verdedigen. - Zorg voor een gevarieerde groep. Stel dat jullie de enige overlevenden zijn. Dan is het dus de bedoeling dat jullie de mensheid verder zetten. Dat lukt altijd beter met een jeugdige groep dan met een bende vijftigers. - Indien je het wachten beu bent en ten aanval wil gaan, voorzie je dan van een grote tweeloop en voldoende kogels. Zombies haten het om aan flarden te worden geschoten. Het is bovendien ook de meest effectieve manier om er eens en voor altijd komaf mee te maken. Good luck.


Op welke manier gaat de wereld eindigen? Door Aysun Nebioglu

Evelien, 21 “Als wij de aarde zo blijven vervuilen, zullen we teveel broeikasgassen uitstoten waardoor de ozonlaag in de war geraakt. Dat kan serieuze gevolgen hebben, want het is de ozonlaag die ons beschermt tegen UV-stralingen. Als die verdwijnt zullen we niet meer beschermd worden tegen de zon en dan zal iedereen dus levend verbranden.”

Nick, 18 “Ik heb op school geleerd dat de zon ooit gaat ontploffen en heel ons melkwegstelsel dan gaat verdwijnen. De mensheid wordt uitgeroeid en al het leven op aarde gaat uitsterven. Hopelijk hebben wij dan al iets uitgevonden zodat we ook naar een ander melkwegstelsel kunnen vluchten. Anders vrees ik dat we hopeloos verloren gaan zijn.” Lore, 22 “Volgens mij gaat de wereld vergaan door ontploffingen van kerncentrales. Die uit Japan zullen als eerste ontploffen. Dat komt er natuurlijk van als landen weigeren om de kerncentrales te sluiten. Ze zouden beter meer tijd en geld investeren in alternatieve energie. Dat is gezonder en veiliger.”

Thierry, 19 “Een mengeling van alle natuurrampen zorgt voor het einde van de wereld. Net zoals in de film 2012 verwacht ik tsunami’s, vulkaanuitbarstingen en overstromingen. Ik hoop dat België het overleeft, maar ook Australië mag van mij overblijven, want ocharme die kangoeroes. Al denk ik dat enkel de Verenigde Staten gaan overschieten. Volgens mij zijn ze stiekem al een ark aan het bouwen. Hoog tijd om naar de Verenigde Staten te verhuizen dus.” Stefanie, 20 “Ik denk dat de opwarming van de aarde ons gaat uitroeien. De ijskappen zijn al aan het smelten en daardoor gaan er overstromingen komen en zullen we allemaal verdrinken. Maar ik heb wel alle vertrouwen in onze technologie. Tegen dan zal er wel een oplossing gevonden zijn om te overleven, zoals drijvende eilanden ofzo. Ik heb gehoord dat ze momenteel in Nederland aan zo’n project werken.” Samir, 21 “De mensen gaan elkaar uitroeien door zware oorlog te voeren. En mislukte militaire experimenten zullen de mensen psychisch gestoord maken. Daarom gaan ze elkaar beginnen af te slachten en daarbij gaan ze allerlei wapens zoals tanks en kernbommen gebruiken. De enige die overblijft is God en de rest van de mensen leeft verder in de hemel.”

19


De één zijn dood, de ander zijn brood Arthur Fellig fotografeerde lijken voor zijn beroep Er zijn niet veel mensen die van moorden of tragische ongelukken kunnen leven. Arthur Fellig kon dat wel. Weegee The Famous noemde hij zichzelf. Het mysterie rond de fotograaf met een donker kantje was groot. Hoe slaagde hij er toch in om altijd als eerste aanwezig te zijn bij gruwelijke gebeurtenissen? Door Aysun Nebioglu

In de jaren dertig en veertig waren de mensen ervan overtuigd dat Fellig contact had met overledenen. De naam Weegee komt van het woord ouija, een communicatiemiddel met het hiernamaals. Wij weten wel beter, de geniale fotograaf was in het bezit van een politieradio. In de koffer van zijn auto had hij zelfs een doka geïnstalleerd. Zo kon hij zijn foto’s aan een snel tempo bezorgen aan de pers. Weegee vatte de uitdrukking hot off the press duidelijk serieus op. Weegees foto’s geven het angstaanjagende New York uit de jaren dertig en veertig weer. Daarbij gaat het niet alleen om het geweld bij gangsters, maar ook om auto-ongelukken, branden en overstromingen. De dramatische zwart-witfoto’s vormen de basis voor de hedendaagse tabloidfotojournalistiek.

20


Bovenstaande foto toont het levenloze lichaam van een meisje dat uit een auto gesprongen is. Weegee vereeuwigde haar tragische einde op foto. Enkele details zoals de politiewagen, de handtas van de overledene en het witte laken maken er een luguber geheel van. De man die onverschillig voorbijloopt creëert een extra vleugje mysterie. De fotograaf slaagt erin om iedereen mee te slepen in het dramatische verhaal, maar dan vanop een veilige afstand. Onderstaande foto toont het lichaam van de vermoorde gangster Dominick Didato. Deze foto heeft veel weg van een scène uit de film The Godfather. De beelden van Weegee zouden dan ook een bron van inspiratie geweest zijn voor de makers van de film. De fotograaf kende de onderwereld zeer goed, hij vertoefde in nachtclubs in de achterbuurten. Daardoor raakte hij in een mum van tijd op de plaatsen delict. Bovendien hoorden de zwaarste criminelen van die tijd, Bugsy Siegel en Lucky Luciano, tot zijn vriendenkring. Neem zelf een kijkje in de onderwereld van de jaren dertig en veertig. Het Fotomuseum in Antwerpen stelt de foto’s van Weegee The Famous tentoon tot 27 januari 2013. foto’s door Arthur Fellig

21


Geocaching, op zoek naar een schat De redactie op avontuur Door Sarah Broux

Dikke truien, warme gebreide sjaals, sportieve kleren en basketsloefkes, we zijn helemaal klaar om op schattenjacht te gaan. Tegenwoordig wordt het geocachen genoemd, maar dat is eigenlijk niet meer dan een hippe term voor het concept dat al jaren bestaat. Met de redactie gaan we niet enkel op zoek naar verborgen schatten, maar ook naar de avonturier in onszelf. We spreken met z’n allen om tien uur ’s ochtends af, een onmenselijk vroeg uur als je een vrije dag hebt, maar de avonturier in ons wil niet onderdoen. Samen zoeken we op internet een schat uit die niet te ver weg is, maar toch een hele uitdaging zal zijn. Na ongeveer een uur gekwetter van vijf enthousiaste vrouwen die steeds hoger boven elkaar uit proberen te komen zijn we er uit. N 51° 07.130 E 004° 26.018 zijn de coördinaten die we op de GPS invoeren terwijl we haastig de auto in springen. Starships were meant to fly… klinkt het luid door de boxen en de hele bende brult al even luid mee. Mensen op straat zien ons aan voor gekken, maar dat kan ons niets schelen, zolang we maar plezier hebben. Door bos en beek De auto is geparkeerd en het is nog een klein stukje te voet vooraleer we de zoekplaats bereikt hebben. Het is hier al zo bebost dat we de auto moeten achterlaten. Delphine heeft gelukkig de GPS bij de hand en leidt ons verder.

22

“Geen paniek, we moeten een paar meter rechtdoor en dan die beek over springen”. Eenmaal aangekomen bij de beek lijkt het niet zo’n gemakkelijke opgave. Hij is maar liefst een meter diep en ligt voor de helft vol modder, groen spul en hoogstwaarschijnlijk heel erg veel vieze beesten. “Misschien moeten we gewoon dat bruggetje daar nemen, mijn schoenen zijn echt niet waterdicht” aarzelt Margo. Omdat niemand zich nu al vuil wil maken kiezen we de gemakkelijke weg.

“We moeten en zullen die schat vinden, al blijven we hier kamperen!” Wie zoekt, die vindt De komende vijf minuten wringen we ons door struiken, grachten en extreem hoog gras. Af en toe hoor je heel hard “auw” van iemand die weer een tak in haar gezicht gekregen heeft en een “sorry” van degene die niet oplette. We zoeken op de meest zotte plaatsen, in struiken die vol met spinnenwebben hangen, onder stenen waar een heleboel kleine beestjes huishouden en in uitgeholde boomstammen. We hebben zelfs een schop mee voor het geval de schat begraven ligt. No matter what, we moeten en zullen die schat vinden. Twee uur later zijn we nog steeds ijverig aan het zoeken,


maar zonder resultaat. “Hoe kan dat nu dat we die schat niet vinden! Zo moeilijk kan het toch niet zijn?” klinkt het gefrustreerd. En als een bende goudzoekers doorzoeken we nog een keer heel nauwkeurig het gebied. Bevroren en natte voeten, handen die niet meer kunnen bewegen door de kou en vervelende takken houden ons niet tegen. “Ohnee, ik zal ze is een poepje laten ruiken, de mensen die deze schat verborgen hebben” roept Diede. “Inderdaad”, pikt Kaat in, “ik vertrek hier niet zonder die schat, al moet ik blijven kamperen”.

“Bevroren en natte voeten, handen die niet meer kunnen bewegen door de kou en vervelende takken houden ons niet tegen.”

Minuscuul schatje Nog geen minuut later klinkt een luid geschreeuw. “Mannen, ge gaat het nooit geloven, maar ik denk dat ik de schat gevonden heb!” Heel enthousiast komt Margo aangelopen, al struikelend en bijna vallend over uitstekende boomstronken. “Kijk, dit doosje heb ik onder een boomstam gevonden.” En ze heeft gelijk, het is een minuscuul doosje van nog geen vijf centimeter breed, maar tot aan de rand gevuld met schatten. Niet echt waardevol in prijs, maar van groot belang voor ons. “Een ring en een tol en opspeldbadges met grappige tekstjes op, hoe schattig!” roept Diede. We beslissen om niets uit het doosje te halen, maar er wel een extra schat in te leggen. Het is spijtig dat we onze trofee niet mee naar huis mogen nemen, maar na een miljoen foto’s beslissen we dat we genoeg materiaal als aandenken hebben. Het doosje verstoppen we terug op dezelfde plaats. Voldaan en moe van al dat zoeken slenteren we terug naar de auto. Ook al zijn we helemaal uitgeput, geocaching is zeker een aanrader!

23


THE BRO CODE dé bijbel onder mannen

Volgens Barney Stinson, de womanizer uit “How I Met Your Mother”, ben je pas een zelfrespecterende vent als je de ultieme Bro-code volgt. De heilige bijbel voor mannen waarin alle regels zijn opgesomd om chicks te scoren of om je mede Bro’s te overtreffen. Al zijn sommige regels wel heel vergaand. Hoe haalbaar en juist is de Bro Code? Door Diede Blockx

Art. 95 – A Bro shall alert another Bro to the presence of a chesty woman. Such alerts may not always be administered verbally. “Deze klopt helemaal. De meeste mannen zullen onderling wel subtiel, of minder subtiel, teken doen als er een rondborstige dame voorbijkomt. De borsten worden liefst met een veelbetekenend gebaar uitgebeeld door de handen.” – Dennis, 23. Art. 98 – A Bro never lies to his Bros about the hotness of chicks at a given social venue of event. “Tenzij blijkt dat je keihard geilt op een griet die de andere Bro’s helemaal niks vinden, dan zeg je uiteraard dat je haar ook absoluut niet knap vindt. Uitzonderingen in eigen voordeel zijn dus altijd toegelaten!” – Niels, 25. Art. 100 – When pulling up to a stoplight, a Bro lowers his window so that all might enjoy his music selection. “Heel herkenbaar, ware het niet dat mijn zijruit naar de klote is en niet zomaar open en dicht gaat op commando.” – Simon, 21. Art. 110 – If a Bro discovers another Bro has forgotten to sign out, the Bro will sign out for him, but only after first sending a few angry comments to random contacts and then deleting all sent messages. “Wees daar maar zeker van. Vooral berichten gericht aan de moeder van het slachtoffer, hilarisch als het seksueel getint is.” – Jonas, 21. Art. 125 – If a Bro is driving ahead of another Bro in a Bro Train, he is required to attempt to lose him in traffic as a funny joke. “Samen cruisen is altijd leuk. Maar bewijzen dat uw pimpkar sneller is, is nog leuker.” – Tomas, 24. Art. 134 – A Bro is entitled to use a woman as his wingman “Enkel en alleen als die griet toegang geeft tot andere grieten. Ik vind een meisje als wingman anders echt wel not done. En dat loopt ook gegarandeerd slecht af. Vrouwen en mannen zijn nu eenmaal niet gemaakt om beste vrienden te zijn.” – Jan, 21. Art. 140 – A Bro reserves the right to simply walk away during the first five minutes of a date. “Een zeer arrogante Bro dan toch. Maar het kan, als de griet in kwestie zelf maar bitchy genoeg is of binnen de eerste vijf minuten al vertelt dat ze haar ex nog ongelooflijk graag ziet en terug wil.” – Nick, 25. Art. 146 – A Bro refrains from using too much detail when relating sexual exploits to his Bros. “Helemaal niet! Hoe vettiger, hoe prettiger lijkt mij. Al is het maar om de toehoorders te choqueren of in sommige gevallen zelfs jaloers te maken, denk bijvoorbeeld aan een threesome.” – Tom, 25. Art. 150 – No sex with your Bro’s ex “Wel als die ex heet genoeg is. Anders is er ook geen reden om erop te kruipen, toch?” – Maarten, 24.

24


ACHTER DE SCHERMEN Diede kan haar teleurstelling niet verbergen wanneer het ons niet lukt om de schat te vinden. Des te groter was de euforie achteraf!

Sneak peek op de eindredactie van wat het uiteindelijke magazine moet worden.

Tijd voor pauze en nieuwe energie mĂŠt een broodje... Terwijl anderen hard en zeer geconcentreerd doorwerken.

25


VOLGENDE MAAND:

Het tragikomische leven van een hipster Drugs: wat doen ze met je & hoe maak je ze zelf? 26

Uitgetest: zelfportretten onder invloed Foto: m.flikie.com

Bewerking: Delphine Corsten


FoMu

voor meer info: www.fotomuseum.be

Waalsekaai 47 2000 Antwerpen

FotoMuseum Provincie Antwerpen

Weegee - Murder is my business

Gert Jochems - S

19/11/2012 - 27/01/2013 Fotomuseum Antwerpen


You’ll get it when you taste it

28

Bro magazine nummer 2  

Groepsproject van het derde jaar journalistiek. Tweede editie van het lifestyle magazine BRO. Ik deed eveneens de lay-out en enkele artikels...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you