Issuu on Google+

25.05

2014

DE BRUSSELSE REGERING 25.05

2014

25.05

2014

25.05

2014

GEWIKT EN GEWOGEN P. 4-9

BRUSSELKIEST.BE

THE SUBS: CYBERBAND UIT DE COMFORTZONE En ook: BIFFF, Jazzeux, Fabuleus en Mauro Pawlowski.

03 04 14

ZAZIE MET LENTEKRIEBELS

ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL

Brussel Deze Week

MIDDENIN DEZE KRANT

Met de steun van de

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

BBDO WIL TOCH WEG

Cultuur > ‘VGC komt financieel engagement niet na’

Muntpunt zonder geld BRUSSEL – Een half jaar na de opening zit Muntpunt zonder geld. “De Vlaamse Gemeenschapscommissie komt haar financieel engagement niet na,” zeggen voorzitter en directeur in een opmerkelijke brief. De aankoop van boeken dreigt stil te vallen.

T

oen Muntpunt op 6 september 2013 ingehuldigd werd, kwamen de ministeriële excellenties woorden van lof tekort, ook die van de Vlaamse Gemeenschapscommissie. Er was op geen euro gezien voor de renovatie en inrichting van het pand. Amper zes maanden later is de sfeer omgeslagen. In een brief van 10 maart 2014, die een gunstige wind bij Brussel Deze Week deed belanden, slaan voorzitter van Muntpunt Gui Polspoel en algemeen directeur Ann Van Driessche alarm. De financiële toestand is dramatisch, zo blijkt uit de teneur van de brief. Niet omdat Muntpunt geconfronteerd wordt met onverwachte uit-

gaven, maar omdat het college van de VGC – en meer bepaald collegelid bevoegd voor Cultuur Bruno De Lille (Groen) – zijn engagementen niet nakomt. Wat is er gebeurd? Muntpunt moest bij zijn installatie al kiezen voor een afgeslankt informaticaplan, waarvoor anderhalf miljoen euro werd uitgetrokken. De Vlaamse Gemeenschap en de VGC engageerden zich om elk 700.000 euro te betalen. De Vlaamse Gemeenschap betaalde netjes, de VGC besliste eenzijdig om maar 600.000 euro neer te tellen. Schrijven Polspoel en Van Driessche: “Het plan moest opnieuw bekeken worden, we moesten inleveren op kwaliteit.” Maar daar

is het niet bij gebleven. Totnogtoe kwam er van de beloofde 600.000 maar 300.000 euro op de rekening van Muntpunt. Muntpunt wacht al maanden tevergeefs op een verklaring voor de inhouding. Een en ander heeft gevolgen voor de gebruikers van de bibliotheek: “Een aantal werken zijn niet uitgevoerd,

De aankoop van boeken dreigt stil te vallen

waardoor de IT-infrastructuur onvoldoende is om een kwaliteitsvolle dienstverlening te verzekeren. Het raadplegen van online boeken werd on hold gezet.” En er is meer. Muntpunt voelt zich

BRUSSEL - Reclamebureau BBDO wil toch weg uit de Molenbeekse maritiemwijk. De intentie om te verhuizen werd begin deze week aan het personeel meegedeeld.

bedot door de personeelsdotatie van de VGC. De bibliotheek heeft personeel moeten overnemen van de VGC, de Hoofdstedelijke Bibliotheek Brussel en Onthaal en Promotie Brussel (de voorlopers van Muntpunt), maar de volledige som die daarbij hoort is niet gevolgd. Muntpunt ontdekt dit nu pas. “De personeelsdotatie is niet transparant,” staat in de brief. Personeelskosten zijn er jaarlijks. Omdat 2013 een onvolledig jaar was, vraagt Muntpunt om 2014 als basis te nemen voor de personeelskosten. Nog meer dan de informaticainvesteringen hangen die als een zwaard van Damocles boven Muntpunt. Bert Schreurs, kabinetschef van Bruno De Lille, wil niet inhoudelijk op de alarmkreet reageren: “Het college gaat de zaak bekijken. We leggen eerstdaags een afspraak vast met Muntpunt om een vergelijk te vinden.” Danny Vileyn © JO VOETS

BBDO, gevestigd in een oud, verbouwd magazijn in de Scheldestraat, kwam drie jaar geleden in het nieuws toen het bedrijf aan de alarmbel trok vanwege de toegenomen agressie en onveiligheid in de wijk. BBDO dreigde ermee om Molenbeek te verlaten. Er waren geregeld inbraken, auto- en handtasdiefstallen, het personeel werd uitgescholden en ook fysiek bedreigd. Om de veiligheid van het 200-koppig personeel te garanderen moest het bedrijf maatregelen nemen: permanente bewaking, een pendeldienst naar het station en een parking voor het vrouwelijk personeel. Toen toenmalig burgemeester Philippe Moureaux (PS) de onveiligheid in zijn gemeente minimaliseerde, ontstond een heuse mediarel. Uiteindelijk besloot BBDO toch te blijven en zette het bureau zelfs enkele samenwerkingsprojecten met de buurt op. Omdat er nog geregeld incidenten zijn, maar ook om andere redenen, heeft de directie beslist om toch uit te kijken naar een andere locatie, in of buiten Brussel. Voorzitter Steven Cosijns wil geen commentaar geven op het aangekondigde vertrek. “Het is een interne aangelegenheid en er is nog niets concreet. We zitten hier zeker nog één en misschien zelfs twee jaar. Het is zeker niet zo dat we wegvluchten.” HUB

TEGEN VERSPILLING 5.000 monden voeden met groenten die normaal wegens vlekjes of rare vormen worden afgekeurd: de Unescoschool van Koekelberg hielp dinsdag een handje bij de actie Feed 5000 op de Grasmarkt.

ADVERTENTIE

Veni Vidi Villo? Ga snel naar pagina 9

N° 1320 VAN 3 TOT 10 APRIL 2014 ¦ WEEK 14: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE


BDW 1420 PAGINA 2 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

OPMERKELIJK © BART DEWAELE

Uitgelicht > ‘Voor de Franstaligen is dit geen feest’

Station Mouterijstraat.

NMBS INVESTEERT IN BRUSSEL BRUSSEL – De NMBS opent tegen 2016 de stopplaatsen Arcaden en Mouterij. In 2017 zouden de werkzaamheden aan het nieuwe station van Etterbeek moeten beginnen. In december van dit jaar gaat het nieuwe NMBS-vervoersplan van start. Heel wat zaken veranderen daardoor. De treinen die de Brusselse Noord-Zuidverbinding gebruiken zullen twee minuten extra krijgen om het traject door de drukste spoortunnel ter wereld te vervolmaken. Daardoor zouden de treinen stipter moeten rijden. Ook de benaming ‘L’ voor stoptreinen naar Brussel valt weg en wordt vanaf eind 2014 ‘GEN’, oftewel ‘Gewestelijk Expressnet’. Dat Gewestelijke Expressnet wordt al voor 65 procent in werking gesteld vanaf het einde van het jaar. Tegen 2016, wanneer de lijn Denderleeuw-Brussel op vier sporen is gebracht, moet dat 90 procent zijn. Opmerkelijk: de GEN-verbindingen die er dan zullen bij komen op die lijn zullen mogelijk het Zuidstation of het Weststation als eindhalte hebben. Een stijlbreuk bij de NMBS, dat er altijd voor koos om alle treinen die in Brussel eindigden ook door de Noord-Zuidverbinding te laten rijden. Wanneer de SchumanJosaphattunnel klaar is eind 2015 zullen het Luxemburg- en Schumanstation ook IC-treinen uit Charleroi en Dinant ontvangen, treinen die de NoordZuidverbinding ook niet zullen gebruiken en de luchthaven als eindstation hebben. De haltes Arcaden (Watermaal) en Mouterij (Elsene) – die jaren geleden al opgeleverd werden maar nooit gebruikt – zullen vanaf 2016 geopend worden. Op de lijn tussen Halle en Mechelen komen er dan vier treinen bij tijdens de spitsuren die deels via de S-J-tunnel zullen rijden. De werkzaamheden aan het station van Etterbeek – dat de NMBS graag ziet uitgroeien tot het vierde grootste station van het gewest – beginnen in 2017 en kosten 7,3 miljoen euro. Er komt een overstapstation met de MIVB. De MIVB verwachtte vorig jaar nog in een interne nota dat de NMBS het voortouw zou nemen in de bouw van dat overstapstation. Ook voor het Noord-en Zuidstation zijn er ingrijpende werkzaamheden gepland.  Christophe Degreef

Nederlandstaligen hebben nu eigen rechtbanken BRUSSEL – Met een feestelijke plechtigheid werden begin deze week de nieuwe Nederlandstalige rechtbanken in Brussel en het Nederlandstalig parket voor Halle-Vilvoorde geïnstalleerd. “Een historische dag,” zeiden alle aanwezige bewindslieden en magistraten.

D 

e rode loper lag maandag uit voor het feestje in het Brusselse Justitiepaleis waarop de fine fleur van de Vlaamse magistratuur en advocatuur aanwezig was. Er viel dan ook een heuse omwenteling te vieren. Sinds 1 april zijn de tweetalige rechtbanken in Brussel vervangen door Nederlandstalige en Franstalige rechtbanken. Ze blijven bevoegd voor het hele grondgebied Brussel-Halle-Vilvoorde en blijven op het Poelaertplein. Maar ieder zal er zijn eigen magistraten, griffie, budget en lokalen hebben. “Het moet leiden tot een efficiëntere rechtsbedeling in het arrondissement,” zei minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open VLD), die aanwezig was op de plechtigheid.

De ontdubbeling geldt voor de rechtbank van eerste aanleg, van koophandel, van arbeid en voor de politierechtbank. De vredegerechten en ook de hoven van beroep blijven tweetalig. “De ontdubbeling van de hoven van beroep is niet gepland en ook niet nodig,” aldus Beatrix Ceulemans, voorzitter van het Arbeidshof. “Wij werken efficiënt en hebben geen achterstand.” Het parket dan, de instantie die strafbare feiten opspoort en vervolgt. Dat was tot nu toe tweetalig en bevoegd voor gans BHV. Vanaf deze week bestaat er een tweetalig parket voor de negentien Brusselse gemeenten en een Nederlandstalig parket voor de 35 gemeenten van Halle-Vilvoorde. Tegen 2017 wil

de Regie der Gebouwen een gloednieuw gebouw klaar hebben. Vijf Franstalige magistraten van het parket Brussel zullen hun Nederlandstalige collega’s in Asse bijstaan voor de behandeling van de dossiers van Franstaligen uit de Rand. Ook is vastgelegd dat het parket in Brussel altijd een Franstalige procureur des konings zal hebben. Sinds maandag is dat de vroegere parketwoordvoer-

is dat beide procureurs hun eigen prioriteiten in de misdaadbestrijding kunnen bepalen. Het parket Halle-Vilvoorde zal met name accenten leggen op de lokale noden van de verstedelijkte Rand. “Ik denk aan woninginbraken, rondtrekkende bendes en de typische luchthavenproblematiek zoals de drugstrafiek,” zei Freyne. De hervorming van het gerechtelijk

“We hebben met onze Franstalige collega’s gesprekken moeten voeren over de verdeling van de lokalen en die verliepen niet altijd van een leien dakje” der Jean-Marc Meilleur, die Bruno Bulthé opvolgt. De Nederlandstalige Thierry Freyne is tot procureur van Halle-Vilvoorde benoemd. Het grote voordeel van de splitsing

arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is een gevolg van de zesde staatshervorming. Aan de hervorming gingen lange onderhandelingen vooraf, onder meer over de

DE WEEK IN BEELD DOOR IVAN PUT

Het Armoedeplatform en daklozen met maskers voeren actie tegen het gebrekkige opvangsysteem voor daklozen naar aanleiding van de afschaffing van meer dan zevenhonderd opvangplaatsen.

© IVAN PUT


WEEKOVERZICHT

BDW 1420 PAGINA 3 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

© ERFGOED.BE

WOENSDAG 26 MAART Waarde Brusselse woningen stagneert. Sinds 2007 is de gemiddelde waarde van eengezinswoningen en appartementen in Brussel ongeveer gelijk gebleven. Dat blijkt uit een rapport van de Belgische Unie van Landmeters-Experten (BUL). De prijs voor een woning via openbare verkoop of onderhandse verkoop kan wel afwijken tot 20 procent voor eengezinswoningen en tot 13 procent voor appartementen. De prijzen via onderhandse verkoop zijn systematisch gestegen.

DONDERDAG 27 MAART Tippelen verboden in Alhambrawijk. Vanaf 28 maart zijn prostituees niet langer welkom in de Alhambrawijk. Dat heeft Brussels burgemeester Yvan Mayeur (PS) beslist. De prostituees moeten verhuizen naar de Albert II-laan, de Antwerpselaan en de Boudewijnlaan. Eerdere maatregelen om de prostituees in de Alhambrawijk weg te krijgen hadden tot nu toe weinig effect.

VRIJDAG 28 MAART Meer elektriciteit, meer betalen. Vanaf 2018 zal elektriciteit duurder worden naarmate iemand meer verbruikt. Dat heeft de Brusselse regering beslist. Nu is de eerste schijf nog het duurst. Hoe hoger het verbruik, hoe lager de prijs. Die logica wordt door de nieuwe tarieven omgedraaid. De maatregel moet vooral de kleinere en vaak armere verbruikers minder doen betalen. In het Justitiepaleis was er afgelopen maandag een feestje waarop de fine fleur van de Vlaamse magistratuur en advocatuur aanwezig was.

verdeling van de magistraten. Aanvankelijk werd een verdeelsleutel van 80 procent Franstalige en 20 procent Nederlandstalige magistraten gehanteerd. Die verhouding werd na flinke discussies bijgesteld in het voordeel van de Nederlandstaligen. Maandag klonk er dan ook alleen nog bezorgdheid over de beschikbare ruimte en lokalen. Zo zal de Nederlandstalige correctionele rechtbank uitwijken naar de voormalige loketten van de post in het Justitiepaleis, maar die zijn nog niet

verbouwd. “We hebben met onze Franstalige collega’s gesprekken moeten voeren over de verdeling van de lokalen en die verliepen niet altijd van een leien dakje,” aldus Alfred Vanwinsen, de nieuwe voorzitter van de Nederlandstalig rechtbank van eerste aanleg. Turtelboom zei te hopen dat de hele hervorming hetzelfde effect zal hebben als de splitsing destijds van de universiteit van Leuven, namelijk het zuiveren van de communautaire lucht. Of dit meteen zal lukken is de vraag. Op de plechtigheid van

maandag bleven de Franstaligen alvast weg. “Ze waren nochtans uitgenodigd,” zei stafhouder Hugo Vandenberghe, die met de Nederlandse Orde van Advocaten het initiatief genomen had voor het Vlaamse feestje. “Ze vonden de aanwezigheid van minister Turtelboom ongepast. Voor hen is dit ook geen feest. Zij hebben ook nieuwe Franstalige rechtbanken maar die worden niet plechtig geïnstalleerd. Een gemiste kans.” Bettina Hubo

1.800 nieuwe woningen voor Josaphat. In de Josaphatzone tussen Schaarbeek en Evere komen 1.800 woningen, scholen en een sportzaal. Dat heeft de Brusselse regering beslist. De nieuwe wijk van 25 hectare moet in 2023 klaar zijn. Van de 1.800 woningen zullen er 486 sociale woningen zijn. De wijk zal ook een Franstalige en een Nederlandse school, twee crèches, een sportzaal en buurtwinkels bevatten. Er zijn ook plannen voor kantoren en een hotel. Gewest benoemt ‘Schoolfacilitator’. Het Brussels Gewest heeft Julie Lumen aangesteld als ‘Schoolfacilitator’. Lumen zal instaan voor de facilitering en coördinering van extra plaatsen in de Brusselse scholen. Ook is beslist om de duur van de procedures om stedenbouwkundige vergunningen toe te kennen terug te schroeven van 195 dagen naar maximaal 52 dagen. Vanaf nu zal het Gewest alle vergunningen afleveren.

ZONDAG 30 MAART Vijfduizend betogers voor zelfbeschikking. Ruim vijfduizend mensen van Europese burgerbewegingen, waaronder de Vlaamse Volksbeweging, betogen in Brussel. Ze willen dat de Europese instellingen het recht op zelfbeschikking erkennen. Ook Catalanen en Schotten nemen deel aan de protestmars.

MAANDAG 31 MAART

“ “ HET WOORD

Wat op de Ninoofsesteenweg is gebeurd, is niet typerend voor Brussel. Daarvoor was het te absurd” Fietser Michiel Geluykens overleeft een schot in zijn rug in Sint-Jans-Molenbeek maar is niet van plan om Brussel vaarwel te zeggen (in Humo).

Schilder Roger Somville is niet meer. De Brusselse schilder Roger Somville is in Ukkel op 90-jarige leeftijd overleden. De grote muurschildering Onze Tijd (Notre Temps) in het metrostation Hankar in Oudergem is van zijn hand. Somville combineerde realisme met neo-expressionisme en was een van de bekendste schilders uit Franstalig België. Hij leidde ook 38 jaar lang de Academie voor Schone Kunsten in Watermaal-Bosvoorde. Vrijdag 4 april vindt de uitvaartplechtigheid plaats in het crematorium van Ukkel. GAS-boetes in plaats van vervolging. Een aantal stedenbouwkundige overtredingen zijn niet meer strafbaar. Dat heeft het Brussels Parlement goedgekeurd. In de plaats komen GASboetes. Het gaat alleen over kleinere overtredingen.

Het gerecht heeft me gevraagd om de Gentse familie te contacteren” Historicus en parlementslid Paul De Ridder (N-VA) bemiddelt tussen het gerecht en de familie die het gestolen paneel ‘De Rechtvaardige Rechters’ in haar bezit heeft. Hij doet dit op vraag van de overleden grondwetsspecialist Robert Senelle (op Terzake).

Minister van Studentenaangelegenheden

Meer studentenkamers en goedkope studentenabonnementen voor het openbaar vervoer. Dat is een deel van het takenpakket dat een toekomstig minister van Studentenaangelegenheden zou moeten aanpakken. Tenminste, daarvoor pleit de VUB in haar Memorandum 2014-2019. De universiteit wil na de verkiezingen een minister met een coördinerende functie “om alles

wat met het hoger onderwijs in Brussel te maken heeft zo veel mogelijk te stroomlijnen.” Daarnaast vraagt de VUB een versoepeling van de taalregels, zodat meer lessen in het Engels mogelijk zijn. Ook wil de universiteit meer geld voor een nieuw leercentrum en de renovatie van het zwembad.  Mathieu Declercq

DINSDAG 1 APRIL Euroferia geannuleerd. Het cultuurfestival Euroferia gaat dit jaar niet door. Na Brussel weigert ook Dilbeek definitief het evenement te ontvangen. Euroferia zou plaatsvinden in Brussels Kart Expo in Groot-Bijgaarden. Vroeger vond Euroferia plaats aan het Atomium, maar volgens schepen van Handel Marion Lemesre (MR) was er te veel overlast voor de buurt. Eigen rechtbanken voor Nederlandstaligen. Nederlandstalige en Franstalige rechtbanken vervangen vanaf vandaag de tweetalige rechtbanken, een gevolg van de zesde staatshervorming. Ze blijven wel bevoegd voor het gebied Brussel-HalleVilvoorde maar ieder zal er zijn eigen magistraten, griffie, budget en lokalen hebben. De ontdubbeling geldt niet voor de vredegerechten en de hoven van beroep. 

Samengesteld door Mathieu Declercq

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP


BDW 1420 PAGINA 4 - DONDERDAG 3 APRIL 2014 25.05

2014

25.05

2014

25.05

2014

BRUSSELSE REGERING

Zes partijen op één lijn krijgen is geen vanzelfsprekendheid. Nochtans was dat de taak waar de Brusselse regering voor stond. Hoe hebben de ministers en staatssecretarissen het ervan afgebracht? BDW maakt de balans op met het regeerakkoord in het achterhoofd en laat ook parlementsleden aan het woord, van meerderheid en oppositie. Tot slot beoordelen we op dezelfde manier de Brusselse minister in de Vlaamse regering.

EVELYNE HUYTEBROECK (ECOLO), LEEFMILIEU

Met horten en stoten © MARC GYSENS

VINCENT DE WOLF (OPPOSITIE, MR) “Ik geef vier op tien. Dat is dus gebuisd. Het 4Gbeleid was lamentabel. Een jaar lang heeft ze zichzelf tegengesproken. Soepelere stralingsnormen waren blijkbaar niet mogelijk, stand still was het ordewoord. Uiteindelijk heeft ze toch bakzeil moeten halen. Hetzelfde met de vervuilde gronden. Huytebroeck heeft op het allerlaatste moment haar strenge beleid moeten versoepelen. En dan is er nog de Cobrace (Brussels klimaat- en luchtplan) dat 25.000 onder-

BRIGITTE DE PAUW (MEERDERHEID, CD&V ) “Huytebroeck heeft een ambitieus milieubeleid gevoerd maar had te weinig oog voor de realiteit. Ze voert een passiefnorm in vanaf 2015, maar houdt er geen rekening mee dat het bouwen dan duurder wordt. Zeker voor jongeren kan dat een drempel zijn. Stadsvlucht dreigt. Ze had zich daarom beter gefocust op het energiezuinig maken van het bestaande patrimonium.” “Er is verder ook een probleem met de energiepremies. Die zijn vaak

© MARC GYSENS

Huytebroeck begon de legislatuur met een pijnlijk incident. Het waterzuiveringsstation loosde ongezuiverd afvalwater in de Zenne. Een juridisch steekspel volgde dat uiteindelijk in het voordeel van Huytebroeck werd beslecht, maar de barslechte communicatie leverde de minister vanLeefmilieu wel heel wat imagoschade op. Huytebroeck kwam ook aan het einde van de legislatuur in de contramine terecht. Onder druk van de gsm-operatoren moesten de strenge Brusselse stralingsnormen uit 2009 worden teruggeschroefd. Het regeerakkoord beloofde een verbetering van de luchtkwaliteit. Daar is uiteindelijk weinig aan gedaan. De Europese commissie trekt zelfs naar de rechter omdat Brussel te vaak de normen voor fijn stof overschrijdt. Daar is Huytebroeck niet alleen verantwoordelijk voor. Vooral het transport is de boosdoener. Huytebroeck heeft binnen haar bevoegdheden één belangrijke mobiliteitsmaatregel genomen. Bedrijven zijn verplicht om het aantal ondergrondse parkeerplaatsen terug te dringen. Daardoor zullen op termijn 25.000 parkeerplaatsen voor het woonwerk-verkeer verdwijnen. Huytebroeck heeft vooral vooruitgang geboekt in haar energiebeleid. Door sensibilisering via ‘voorbeeldwoningen’ en door een stevig premiebeleid, is de energieconsumptie per inwoner tussen 1990 en 2011 met dertien procent gedaald, met vooral de laatste jaren een forse daling. Mooi is tot slot de vervollediging van de Groene Wandeling.  Steven Van Garsse

het gebrek aan empathisch vermogen van vele Franstaligen dan over haar Vlaams-zijn zelf. Wat voor Grouwels pleit, is dat onder haar voogdij de MIVB is uitgegroeid tot een goed transportbedrijf. Er werd vlot een nieuwe CEO gevonden en aangesteld. Trouwens: een stad met vele werven is een stad waar gewerkt wordt. Wat Brigitte Grouwels ook goed heeft gedaan, als bevoegd minister voor de Haven dan, is beseft dat er in de moderne stad ook industrie kan zijn. Dat creëert jobs voor laaggeschoolden. Bovendien is er onder Grouwels begonnen met de integratie van de Haven in de stad. Het stedelijke logistieke centrum dat er op SchaarbeekVorming komt om de stad te bevoorraden is een goed Christophe Degreef voorbeeld.

© MARC GYSENS

© IVAN PUT

G 

rouwels’ balans oogt op het eerste gezicht negatief. Grote werven zijn na vijf jaar nog altijd een werf, of werden niet gerealiseerd. Er zijn te weinig fietspaden. Het parkeeragentschap is nog altijd ‘opstartend’. Wat echter (te) vaak onder de mat wordt geveegd is dat Grouwels tegen machtige gemeenten moet opboksen die, hoewel ze vaak niet verantwoordelijk zijn, toch hun zeg moeten hebben bij elk fietspad dat er bij komt, en over elke parkeerplaats die wordt geschrapt. Die gemeenten stellen zich daarbij niet ondergeschikt op, wat nochtans de bedoeling zou moeten zijn. De gemeenten zijn in Brussel nog altijd oppermachtig. Maar Grouwels blijft zitten met de eindverantwoordelijkheid. Dat zij als ‘trop flamande’ wordt gezien zegt meer over

al tegen juni uitgeput. Huurders hebben er dan weer niets aan, zolangs de eigenaar ze niet aanwendt om de woning energiezuinig te maken.” “Nog twee kleine puntjes: wanneer geluidsnormen voor fuifzalen? Vlaanderen heeft die, Brussel blijft achter. En voor de uitrol van 4G heeft ze te lang de boot afgehouden. We zijn voor gezondheidsnormen, maar dan moeten ze wel realistisch zijn. Bij CD&V noemen we dat: verstandig groen.”



JEF VAN DAMME (OPPOSITIE, SP.A)

BRIGITTE GROUWELS (CD&V), OPENBAAR VERVOER

Veel goede wil, (te) veel gemeenten

grondse parkeerplaatsen in kantoren schrapt. Dit is een streep door de rekening van de economie in Brussel. Wie geen ondergrondse parkeerplaatsen schrapt moet zwaar betalen. Dat is een aanval op het eigendomsrecht.” “Tot slot zijn de cijfers die Huytebroeck citeert niet altijd even correct. Ze zegt dat het energieverbruik met 25 procent is gedaald. Volgens Leefmilieu Brussel is het maar 10 procent. En slechts 2 procent is te verklaren door de energiepremies. De rest door de steeds duurdere energieprijzen.”  SVG

“Eigenlijk kan je Brigitte Grouwels minister van uitgestelde werken noemen,” zegt oppositielid Jef Van Damme. “Geen enkel groot project dat ons beloofd is werd gerealiseerd. De metrostations Rogier, KunstWet en Schuman zijn nog altijd een werf. Het premetrostation Beurs is nog altijd niet gerenoveerd. Voor de nieuwe tramlijnen die Grouwels vijf jaar geleden vooropstelde hetzelfde verhaal: er is nog altijd geen bouwvergunning voor tram 71 en tram 9.” “Ook zijn er weinig fietspaden bijgekomen,” vervolgt Van Damme. “Wat er nu ligt is weinig ambitieus en vaak geen volwaardig fietspad te noemen. Behalve het fietspad op de Slachthuizenlaan is er geen fietspad op de Kleine Ring bij gekomen. De beloofde revolutie is uitgebleven. Men zegt wel dat Grouwels vaak wordt tegengewerkt door de gemeenten, maar de meeste projecten van Grouwels betreffen gewestwegen waarover de gemeenten niets te zeggen hebben.” “De MIVB is een dubbel verhaal. Grouwels krijgt daar het voordeel van de twijfel. Maar de MIVB heeft dan ook een goede structuur, waardoor het een goed werkend bedrijf is. De metrostations blijven echter vaak te vuil en de prijzen voor tickets zijn de voorbije jaren de hoogte in gegaan. Grouwels heeft de slechte beslissing genomen om vervoer voor 65-plussers in

SVG


BDW 1420 PAGINA 5 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

GEWIKT EN GEWOGEN BENOÎT CEREXHE/CÉLINE FREMAULT (CDH), WERK EN ECONOMIE

Dweilen met de kraan open © MARC GYSENS

“Drie serieuze punten van kritiek. Eén: de begeleiding van de werkzoekenden is nog veel te beperkt. Er is maar één begeleider voor 350 werkzoekenden. Veel meer dan een dossier opmaken en de werkloze twee keer per jaar zien, kan die dan ook niet. Toegegeven, voor de jongeren is er nu het verplichte beroepscontract. Maar de grote meerderheid krijgt amper begeleiding.” “Twee: zowel Cerexhe als Frémault bleven veel geld pompen in geco’s, de gesubsidieerde contractuelen. Meer dan de helft van het werkbudget gaat ernaar toe. Via dit systeem worden jobs gecre-

ARNAUD PINXTEREN (MEERDERHEID, ECOLO) © MARC GYSENS

Toen Cerexhe aan zijn tweede ambtstermijn begon, telde Brussel 97.000 werklozen. Inmiddels zijn het er 112.000. Cerexhe had natuurlijk de pech dat het crisis was. En dat het gewest geconfronteerd wordt met een razendsnel groeiende bevolking. Een groot deel van de nieuwkomers is jong en slecht opgeleid. Het was dan ook dweilen met de kraan open voor de minister. Om de Brusselse werklozen aan het werk te krijgen, bleef Cerexhe taalcheques uitdelen. Hij sloot een samenwerkingsakkoord met Vlaanderen waardoor meer werkzoekenden in de Rand aan de slag gaan. Voorts voerde hij de verplichte begeleiding in. Maar die geldt voorlopig alleen voor jonge werklozen. Probleem is ook dat bij Actiris nog altijd te weinig begeleiders zijn. Actiris bleef overigens bijna twee jaar zonder directeur. De nieuwe directie, die in 2011 uiteindelijk benoemd werd, laat evenwel een nieuwe, efficiëntere wind waaien. Zo is er eindelijk samenwerking met Bruxelles-Formation. Het ondernemingsklimaat dan. De Brusselse bedrijven zijn blij met Cerexhes aandacht voor innovatie maar verwijten hem dat de fi scale druk nog altijd hoger is dan in de andere gewesten. Om de slabakkende handel in de stad te stimuleren, versterkte hij het agentschap Atrium. Tegelijkertijd steunde hij het plan voor een mega-shoppingcenter aan de rand van het gewest. Tamelijk paradoxaal, vinden de commerçanten. Céline Frémault, die Cerexhe vorig jaar verving, werkte zich 25.met 05 de promotie van het vrouwelijk onder meer in de kijker ondernemerschap. 2014 BettinaHubo

ELKE ROEX (OPPOSITIE, SP.A)

“Benoît Cerexhe heeft vooral inspanningen gedaan om de werklozen meer achter de broek te zitten. Hij heeft de druk op hen opgevoerd met de jongerengarantie, de extra begeleiding, het beroepscontract. Minder aandacht had hij voor jobcreatie. Wij vinden dat de Brusselse economie een heroriëntering behoeft. Het moet een stedelijke economie worden waar goederen en diensten voor en door Brusselaars geproduceerd worden. Ik denk aan recyclage, lokale voeding, toerisme, kortom zaken die niet makkelijk gedelokaliseerd kunnen worden en dus echt werk voor Brusselaars bieden. Cerexhe had op dit vlak niet echt vooruitstrevende ideeën.”

eerd, maar niet voor de meest kwetsbare werklozen. Veertig procent zijn hoogopgeleide vrouwen. Zo’n dure maatregel zou voorbehouden moeten blijven aan mensen die echt minimale kansen hebben op de arbeidsmarkt.” “Drie: beide ministers goochelen met cijfers rond jobcreatie. Zo luidde het dat er in de haven vijftienhonderd of misschien wel drieduizend banen zouden komen, maar daar is nog geen enkele job van gerealiseerd.” “Frémault heeft het beleid van Cerexhe niet fundamenteel veranderd, ze heeft alleen misschien wat vrouwelijke accenten gelegd.” “Mijn oordeel over beiden: niet gebuisd, maar ook HUB niet geslaagd.”

“Zijn opvolgster Céline Frémault heeft er wel meer oog voor. Ze is bezig met vrouwelijk ondernemerschap, met de creatie van een Zeus, een zone voor economische uitbouw aan het kanaal, met de alliantie werkgelegenheid-milieu.” “Ook handel verdient een heroriëntering, ook weer naar kleine winkels en lokale producenten. De kleine handelaars voelden zich de afgelopen jaren niet gehoord omdat teveel aandacht ging naar Neo en andere grote projecten.” “Ten slotte vind ik dat dat Cerexhe ook te weinig gewerkt heeft aan het tegengaan van racisme bij de aanwerving. Het is een belangrijke reden waarom de werkloosheid in Brussel zo hoog is.” HUB

25.05

2014

ADVERTENTIE

25.05

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

ALLES OVER DE

VERKIEZINGEN INDeBRUSSEL Brussel betalend te maken. taxisector heeft zij dan weer behoorlijk aangepakt.” Van Damme besluit dat Grouwels wel een goede mobiliteitsvisie heeft, maar dat ze binnen de reBrussel gering niet doorweegt. “Ze stelt zich nogal eenDeze Week zijdig op en wordt gepercipieerd als te ‘Vlaams’ en te weinig compromisbereid. In een regering met drie groenen kan het toch niet zo moeilijk zijn om goede projecten met visie door te duCD wen?” Met de steun van de

© MARC GYSENS

HERVÉ DOYEN (MEERDERHEID, CDH) “Mijn beoordeling van Brigitte Grouwels is positief,” zegt parlementslid Hervé Doyen, tevens burgemeester van de gemeente Jette. “De trams rijden en de MIVB is erop vooruitgegaan, wat nochtans niet vanzelfsprekend is in een stad waar de bevolking toeneemt. Oké, sommige projecten zoals tram 9 gaan niet snel genoeg, maar ze zijn wel opgestart. Tram 71 in Elsene is een uitstekend project. Ook het parkeerbeleid kan natuurlijk sneller, maar ter haar verdediging wil ik wel aanvoeren dat het in Brussel niet makkelijk is om te werken met al die gemeenten. Er moeten evenwichten zijn, zeker, maar er moet ook kunnen beslist worden.” “Waar ik me vaak aan gestoord heb, is aan de intentieprocessen tegenover Brigitte Grouwels. Die vind je vaak terug in sommige gemeenten waar zij projecten probeert uit te voeren. Zij zou ‘te Vlaams’ zijn. Ik wil daar niet in meestappen. Grouwels heeft altijd loyaal haar regeerakkoord uitgevoerd in samenspraak met de regering. Haar dus zogezegd Vlaams vinden is bête et méchant,” zegt Doyen. “Grouwels heeft projecten geërfd van haar voorganger Pascal Smet (SP.A) en die uitgevoerd. De oppositie daartegen was dan ook vaak heel erg politiek en niet inhoudelijk.”  CD


BDW 1420 PAGINA 6 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

© IVAN PUT

BRUNO DE LILLE (GROEN), MOBILITEIT EN OPENBAAR AMBT

Veel communicatie, weinig realisatie Staatssecretaris voor Mobiliteit en Gelijke Kansen Bruno De Lille startte in 2009 onder een ongunstig gesternte: velen hadden gehoopt dat er een akkoord zou komen tussen de partij van De Lille en de SP.A van Pascal Smet, toen uittredend Brussels minister van Openbare Werken en Mobiliteit. Dat akkoord kwam er niet, en meteen was de bres tussen rood en groen een feit. De SP.A werd veroordeeld tot vijf jaar oppositie, De Lille werd staatssecretaris en kreeg bevoegdheden toebedeeld van de christendemocrate Brigitte Grouwels, die de rol van Pascal Smet overnam. De Lille moest bijgevolg genoegen nemen met kleine bevoegdheden. Wat het verschil was tussen ‘Mobiliteit’ en ‘Vervoer’ was daarbij niet altijd duidelijk. De Lille was onder meer verantwoordelijk voor het fietsbeleid en stelde zich op als de excellentie die de NMBS probeerde te overtuigen van een Brussels Expressnet; een treinnet dat alleen Brussel bedient. Hij communiceerde veel en deed dat meestal erg bevlogen, maar realiseerde weinig. Hoewel in 2009 aangekondigd werd dat er meerdere autoloze zondagen zouden komen, voerde De Lille dat idee af en schafte hij de ‘kleine’ autoloze zondag in het stadscentrum af. Zijn alternatief ‘Cyclovia’ is nauwelijks bekend bij het brede publiek. Wat De Lille goed deed, was mogelijk maken dat het Franse bedrijf JCDecaux Villo uitbouwde tot een succesvol vervoermiddel in Brussel. Dwarsliggende gemeenten in de zogenaamde eerste en tweede kroon gingen overstag, zelfs de gemeenten bestuurd door de MR. Dat is een puike prestatie. Op het vlak van Gelijke Kansen richtte De Lille de aandacht onder meer op de welig tierende homofobie in Brussel. Maar wat aan hem zal blijven kleven is het incident met de Franse rapgroep Sexion d’Assaut, die openlijk moeilijkheden heeft met homoseksualiteit, maar toch vorig jaar mocht optreden op het door het Brussels Gewest CD gesubsidieerde Brussels Summer festival. 

© MARC GYSENS

VIVIANE TEITELBAUM (OPPOSITIE, MR) “Bruno De Lille krijgt van mij slechte punten voor zijn aanpak van de kilometerheffing voor automobilisten. Op zich is het geen slecht idee om automobilisten te doen betalen voor hun autogebruik, maar er moeten eerst voldoende openbare vervoersalternatieven en overstapparkings zijn. In een stad als Londen werkt de congestietaks alleen omdat er goed openbaar vervoer is. Als je zoiets echter nu zou invoeren dan zouden de lasten eenzijdig bij de automobilist komen te liggen.” “De Lille beloofde ook een masterplan over het gebruik van elektrische voertuigen, fietsen inbegrepen. Daar is niets van in huis gekomen. Jammer eigenlijk.”

© MARC GYSENS

CARLA DE JONGHE (MEERDERHEID, OPEN VLD) “De staatssecretaris voor Mobiliteit is zeer zichtbaar in de pers. Op die manier heeft hij de aandacht weten vestigen op enkele belangrijke problemen, zoals homofobie. Bruno De Lille heeft Gelijke Kansen op de agenda gezet in Brussel.” “Wat zijn werk als staatssecretaris bemoeilijkt heeft, is het feit dat hij niet zo veel bevoegdheden heeft. Hij zit vervat in een moeilijk relatie met Brigitte Grouwels, die bevoegdheden aan hem heeft toevertrouwd. Het is dus begrijpelijk dat De Lille voortvarend te werk is gegaan en vooral de communicatie heeft opgezocht. Maar

“Goede punten krijgt De Lille van mij dan weer voor de manier waarop hij het fietsdeelsysteem Villo heeft aangepakt. Dat systeem werkt goed, al is er nog verbetering nodig bij Villostations die ofwel vol ofwel leeg zijn, zodat het niet altijd een efficiënt vervoermiddel is.” “Op het gebied van gelijkheidsbeleid doet Bruno De Lille veel inspanningen. Hij vindt echter moeilijk steun bij zijn collega’s of bij de administratie van het gewest voor zijn initiatieven. De bewustmaking over gelijkheid tussen man en vrouw is bijgevolg niet erg geslaagd. Op die manier krijg je een weinig gediversifieerd publiek dat zich voor de genderproblematiek interesseert.” CD

dat heeft een schaduwkant, want bijvoorbeeld door het vroegtijdig uitlekken van een studie over de stadstol van twaalf euro heeft Bruno De Lille zijn standpunt moeten herzien.” “De Lille heeft veel studies besteld. Sommige daarvan waren ongelukkig, zoals de studie die vertelde dat het autoverkeer afgenomen was in Brussel. Als je naar de files in deze stad kijkt dan klopt dat natuurlijk niet. Ook daar besefte hij niet goed welke impact zijn communicatie zou hebben. Maar ondanks zijn kleine bevoegdheden is de staatssecretaris een loyale partner en een idealist die mensen hun gedrag wil veranderen.”  CD 

Een haast vlekkeloos parcours DIDIER GOSUIN (FDF, OPPOSITIE) © MARC GYSENS

Weg van de mediaandacht, is er op het departement Financiën en Begroting zeker vooruitgang geboekt, en dat ondanks het feit halverwege een ministerwissel werd doorgevoerd. Eind 2011 nam Guy Vanhengel de fakkel over van Jean-Luc Vanraes die de legislatuur als Financiënminister is begonnen. Het begrotingspad zoals in 2009 uitgetekend is scrupuleus gevolgd. Vanaf 2012 ging het Brussels Gewest het zelfs beter doen dan afgesproken, ondanks de financiële crisis en het Dexia-debacle waar ook het Brussels Gewest zwaar onder te lijden had. Twee jaar eerder dan afgesproken is de begroting in evenwicht. Dat was wellicht wel niet mogelijk geweest zonder de herfinanciering van Brussel. Vanhengel/Vanraes hebben verder de ‘verdriettaks’ afgeschaft (successierechten voor de langstlevende partner), het thesauriebeleid verdergezet en het fiscaal pact met de gemeenten verscherpt waardoor gemeenten economieonvriendelijke belastingen kunnen afbouwen. Moeizamer gaat het met de plannen om de eigen belastingen zélf te innen. De onroerende voorheffing, registratie- en successierechten en verkeersbelasting zijn gewestinkomsten maar worden door de FOD Financiën geïnd. Brussel wil dat voor de onroerende voorheffing zelf gaan doen maar die transfer komt er ten vroegste in 2016, ondanks de oprichting van een nieuwe belastingsdienst in 2012. Tot slot wil Guy Vanhengel ook al lang de gewestbelasting afschaffen. Die heeft hij ooit gehalveerd. Hij is er deze legislatuur opnieuw niet in geslaagd om die op nul te brengen.   Steven Van Garsse

“Op vlak van Begroting, zeker een voldoende, hoewel we niet mogen vergeten dat de Brussel verschillende jaren na elkaar de normen niet heeft gerespecteerd van de Hoge Raad voor Financiën.” “Daarnaast ook twee fundamentele punten van kritiek: dankzij de herfinanciering zit Brussel terug op de rails, maar er zijn geen middelen voor nieuw beleid. Twee: de schuld is verdubbeld tot drie miljard euro. Gelukkig zijn de rentetarieven laag, maar als die stijgen is dat een

PHILIPPE CLOSE (PS, MEERDERHEID) © MARC GYSENS

© BART DEWAELE

JEAN-LUC VANRAES / GUY VANHENGEL (OPEN VLD), BEGROTING EN FINANCIËN

“Het Brussels Gewest is een van de beste leerlingen van het land op vlak van Begroting. We hebben de ‘juiste financiering’ van het Brussels Gewest verkregen, maar ook los daarvan zijn de financiën gezond. Dat is zeker mede de verdienste van Guy Vanhengel en Jean-Luc Vanraes.” “Ook op het vlak van het imago van Brussel kunnen we vanuit de PS alleen maar tevreden zijn. Die portefeuille wordt verdeeld tussen de ministerpresident en de minister van Financiën. Bij Vanhengel ben je altijd aan het goede adres als het erover gaat om Brussel op de kaart te zetten. Het gaat dan meestal over de organisatie van sportieve eve-

zwaard van Damocles voor het Brussels Gewest.” “Over Financiën kunnen we minder tevreden zijn. Er zijn geen fundamentele hervormingen doorgevoerd. Het Brussels Gewest heeft sinds 2004 de bevoegdheid over onroerende voorheffing en de verkeersbelasting, maar daar is al tien jaar niets mee gedaan. De verkeersbelasting is een goed instrument om meer mensen op het openbaar vervoer te krijgen, maar verder dan een paar werkgroepen is deze regering niet gekomen. De onroerende voorheffing had dan weer een instrument kunnen zijn om het vastgoedbeleid vorm te geven. Ook hier bleef alles bij het oude.”  SVG

nementen, maar ook op vlak van toerisme heb ik goed met Guy Vanhengel kunnen samenwerken. Men vergeet wel eens dat Vanhengel administrateur-generaal met verlof is bij Toerisme Vlaanderen. Hij weet dus waar hij het over heeft.” “En dan is er nog de puike samenwerking met Jean-Luc Vanraes voor de oprichting van de Biertempel. Hij bracht me in contact met Sven Gatz (voormalig Open VLD parlementslid, nu directeur van de Vereniging van Belgische Brouwers) die ons het idee gaf om van het Beursgebouw een museum te maken waar bier en het brouwen van bier centraal staat.” SVG 


25.05

© BART DEWAELE

2014

25.05

2014

PASCAL SMET (SP.A), BRUSSELSE AANGELEGENHEDEN 25.05

Weinig zichtbaar Minister Pascal Smet (SP.A) stond afgelopen regeerperiode zo sterk in de kijker als Vlaams minister van Onderwijs, dat zijn bevoegdheid Brusselse aangelegenheden volledig ondergesneeuwd geraakte. Nochtans kan hij voor een grote zichtbaarheid beroep doen op het Vlaams-Brusselsfonds. Daar vloeit in principe elk jaar 10 miljoen euro naartoe (als compensatie voor het afgeschafte kijk- en luistergeld, svg) maar het fonds wordt nu meer als begrotingstechniek gebruikt, dan als impulsfonds voor nieuwe initiatieven. En het wordt ook de laatste jaren niet meer ‘volgestort’. Het fonds diende uiteindelijk vooral om Muntpunt te financieren. Tussen 2009 en 2013 ging maar liefst 82 procent van die middelen naar de erfpacht en verbouwing van Muntpunt. De opening van de ‘belevingsbibliotheek’ in september vorig jaar was dan ook de voornaamste realisatie deze regeerperiode. Maar daarmee bleef niet veel geld over voor wat anders. Andere initiatieven van belang waren de nieuwbouw voor het Huis van het Nederlands, de uitbreiding van het ABC-huis, de veralgemening van Brede School-coördinatoren voor de Brusselse gemeenten en de fusie van de Vlaams Brusselse media: tvbrussel, FM Brussel en Brussel Deze Week. Er werd verder deze legislatuur nog maar eens een aanzet gegeven tot een kerntakendebat tussen Vlaanderen en Vlaamse Gemeenschapscommissie, maar verder dan een lijvig rapport en een protocolakkoord over enkele kleinere puntjes zijn VGC en Vlaamse regering niet geraakt.  StevenVanGarsse

2014 BRUSSELKIEST.BE

ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL

PAUL DELVA (MEERDERHEID, CD&V ) “Smet heeft een goed parcours gereden. Het is niet eenvoudig om met deze bevoegdheid geweldig op te vallen, maar zijn beleidsbrieven legden de juiste klemtoon. Als ik er één item mag uitpikken: de 11-juli-viering die met de editie van vorig jaar een nieuwe elan heeft gekregen en waar hij een breed draagvlak voor heeft kunnen vinden.” “Moeilijker vond ik zijn weigering om de sociale economie als een gemeenschapsbevoegdheid te zien. Het klinkt misschien wat institutioneel, maar het is erg belangrijk. Volgens

ANN BRUSSEEL (OPPOSITIE, OPEN VLD ) “Spectaculair is het resultaat niet, maar voor de projecten die de band tussen Vlaanderen en Brussel aanhalen heeft Smet het zeker niet slecht gedaan.” “Ook Muntpunt is een geslaagd project. De samenwerking tussen Vlaanderen en de VGC heeft zijn vruchten afgeworpen.” “Maar een goede Vlaams minister voor Brussel is er ook één die een advocaat is, een lobbyist, voor de Vlaams-Brusselse belangen binnen de Vlaamse regering, en daar kwam Smet veel

ADVERTENTIE

Smet is sociale economie een zuivere gewestbevoegdheid. Hij is daar achteraf wel op teruggekomen, letterlijk, via een amendement. Dat siert hem dan weer.” “Tot slot was Smet een medestander in de vraag om het Nederlandstalig karakter van het onderwijs in Brussel te versterken. Hij heeft ook initiatieven in die zin genomen.” Brussel Deze Week

Met de steun van de



SVG

minder sterk uit de verf. Hij heeft onvoldoende kunnen wegen.” “Zo zijn de inspanningen op vlak van sport ondermaats, hiervoor geef ik 0 op 10. Voor onderwijs werd alleen het hoogstnoodzakelijke gedaan en ook op vlak van de kinderopvang waren de inspanningen niet voldoende. Daardoor is de Brusselnorm niet gehaald (doelpubliek van Vlaanderen in Brussel is 30 procent van de bevolking, svg). Het gevolg is dat de Vlaamse Gemeenschapscommissie een tour de force heeft moeten uithalen om de ergste nood te lenigen.  SVG


BDW 1420 PAGINA 8 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

EMIR KIR/RACHID MADRANE (PS), OPENBARE REINHEID

Maar een paar procentjes vooruit Het Brussels Gewest wil tegen 2020 50 procent van het afval recycleren. Dat doel is onder Emir Kir en zijn opvolger Rachid Madrane maar een paar procentjes dichterbij gekomen. Kir maakte in januari 2010 het sorteren verplicht, een belangrijke maatregel die aanvankelijk effect had: het aandeel gerecycleerd afval steeg prompt van 25 naar 28 procent. Maar toen viel het stil en vandaag zit Brussel nog steeds onder de 30 procent. Dit komt ook doordat enkele – meermaals aangekondigde – initiatieven om de berg restafval te verkleinen niet echt van de grond kwamen: de ophaling van keukenafval, de uitbreiding van het aantal containerparken, de bouw van een biogaseenheid in Vorst, die organische afval moet omvormen tot groene stroom. Ook is er nog geen plan om de witte zak duurder te maken dan de gekleurde om zo het sorteren te bevorderen. Wat Kir wel voor elkaar gekregen heeft? Sinds 2012 wordt in heel het gewest tuinafval opgehaald, de containerparken zijn nu elke dag open en het recyclagecentrum Ecopool begint voorzichtig vorm te krijgen. Madrane, die pas een goed jaar bezig is, beloofde opnieuw meer containerparken en een algemene gft-ophaling. En hij wil de slechte kwaliteit van de zakken aanpakken. De netheid ten slotte: de vuilniswagens doen trouw hun ronde, maar Brussel blijft een vuile stad, zo vinden velen. Met dank natuurlijk aan de viespeuken onder de Brusselaars. Volgens Kir valt het allemaal mee: vuil is een subjectief aanvoelen, zo zei hij in deze krant.

© MARC GYSENS

BEATRICE FRAITEUR (OPPOSITIE, FDF) “Ik ben niet te spreken over het afval- en netheidsbeleid van de afgelopen vijf jaar. De Brusselse straten liggen er vuil bij, de vuilnisbakken puilen uit. Waarom kan een stad als Parijs proper zijn en Brussel niet?” “Bovendien werden alle projecten van selectieve ophaling voortdurend uitgesteld. De biogascentrale bijvoorbeeld, daar was al sprake van in 2009. En hoeveel keer heeft men niet aangekondigd dat er containerparken zouden bijkomen? Ook werd gezegd dat, aangezien de Brusselaar nu thuis moet sorteren, er in de openbare ruimte sorteervuilnisbakken zouden komen. Behalve

© MARC GYSENS

ANNEMIE MAES (MEERDERHEID, GROEN)

Bettina Hubo

“Emir Kir heeft ervoor gezorgd dat het groenafval in heel het gewest wordt opgehaald. Ook zijn de containerparken nu zeven dagen op zeven open en kan je er met meer soorten afval terecht. Dat is een belangrijke uitbreiding. En binnenkort zullen de gemeentelijke containerparken voor alle Brusselaars worden opengesteld.” “Toch ben ik niet zo tevreden over het afval- en netheidsbeleid van Kir. Hij heeft het netheidsprobleem altijd geminimaliseerd. Zo zijn er nauwelijks publieke

aan twee, drie scholen, heb ik er geen gezien.” “Sinds vorig jaar worden de blauwe en gele zakken afwisselend om de week opgehaald, een hele slechte zaak. Het heeft het sorteren alleen maar moeilijker gemaakt. En Brussel loopt al zo achter op dat vlak. De zakken die verkeerd zijn buitengezet, blijven soms dagen op de stoep staan. Bovendien leidt het tot een stockageprobleem, zeker voor mensen die klein behuisd zijn. Grote families hebben al gauw twee, drie blauwe zakken, die ze dan maar op het balkon vooraan zetten. Ik heb gelukkig een tuintje maar daar staan soms ook drie blauwe en zes gele zakken.”   HUB

toiletten bijgekomen. En met ons voorstel voor een systeem van statiegeld voor blikjes heeft hij uiteindelijk niets gedaan. Terwijl overal in Brussel blikjes rondslingeren.” “Het netheidsprobleem kan je voor een stuk oplossen door de afvalverwerking beter te organiseren. Maar Kir heeft een andere visie op afval. Wij zien afval als een grondstof die gevaloriseerd kan worden. Kir gelooft daar niet in. Voor sorteren en recycleren heeft hij weinig aandacht.” “Madrane kwam er pas op het einde. Hem wil ik het voordeel van de twijfel geven.” HUB

CHRISTOS DOULKERIDIS (ECOLO), WONEN

Bouwen is lastiger dan gedacht



Danny Vileyn

© MARC GYSENS

FOUAD AHIDAR (OPPOSITIE, SP.A) “Het woonbeleid van deze regering is een flop, laat dat duidelijk zijn. Dat laten ook de cijfers zien. Het plan Dupuis dat tien jaar geleden opgestart werd – 5.000 nieuwe sociale en middenklassewoningen – is nu nog niet eens af, van het begin van een plan Doulkeridis is zelfs nog geen sprake. Wel zijn er een paar duizend private sociale woningen, beheerd door Sociale Verhuurkantoren. En ondertussen blijft de leegstand groot. Samen met Marie-Paule Quix heb ik tien jaar geleden leegstaand pand in de Unescozone, op minder dan 80 meter

MICHÈLE CARTHÉ (MEERDERHEID, PS) © MARC GYSENS

Nooit was er meer geld voor sociale woningen en toch wil de bouw maar niet vlotten. De wachtlijst voor een sociale woning is de voorbije vijf jaar zelfs met de helft toegenomen. En ondertussen heeft de regering nog eens 6.700 nieuwe sociale en middenklassewoningen aangekondigd. En zelfs daar is er geld voor. Toch heet het dat Christos Doulkeridis erin geslaagd is om meer dynamiek in de sector te brengen. Doulkeridis‘ voorganger Françoise Dupuis – naar wie het lopende plan genoemd werd – ging vaak als een olifant in een porseleinwinkel tekeer, het gevolg was veel tegenstand vanuit de gemeenten. Doulkeridis is erin geslaagd om die plooien grotendeels glad te strijken. De Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij (BGHM) kreeg meer middelen en meer mensen. Sinds vorig jaar heeft de regering ook een stok achter de deur: huisvestingsmaatschappijen die talmen kunnen hun geld kwijtgeraken. Ze krijgen nog twee keer twee jaar. Bouwen is een tijdrovende bezigheid, niet in het minst als de overheid als bouwheer optreedt. Afgaand op de traagheid kan de indruk ontstaan dat de kleur van de minister niets uitmaakt, het gaat in ieder geval te traag, zeker nu de verpaupering toeneemt. Nooit zal de overheid er echter in slagen om al wie recht heeft op een sociale huisvesting er ook een te geven. Een van de alternatieven zijn de Sociale Verhuurkantoren die private eigendommen beheren en tegen sociale tarieven verhuren. Daar zijn er deze legislatuur een duizendtal van bijgekomen.

“De voorbije legislatuur werden we geconfronteerd met een enorme stijging van de Brusselse bevolking. Het is geen geheim dat Brussel meer huurders dan huiseigenaars telt, dus moest er vooral voor die huurders een beleid uitgestippeld worden; en toch is er een wooncrisis.” “Staatssecretaris Doulkeridis heeft op enkele vlakken vooruitgang geboekt, zoals met het pilootproject over de omkadering van sociale huurders. Negatief daarbij is wel dat het allemaal lang geduurd heeft

van de Grote Markt aanggeklaagd, het staat nog altijd te verkommeren. Natuurlijk is er het recht op private eigendom, maar de overheid moet wel paal en perk durven te stellen aan verwaarlozing. Maar hoe wil je dat de overheid optreedt tegen private eigenaars als ze zelf vele duizenden sociale woningen meer dan een jaar laat leegstaan? De Ecoloministers zitten tien jaar in de regering en ze zijn van goede wil maar ze kunnen geen resultaten voorleggen. Er is altijd een reden om niets te doen, ik heb ze zelf nog een groot terrein in Molenbeek gesuggereerd, maar het is nog altijd een vuilnisbelt. Eén derde van de Brusselaars bevindt zich onder of tegen de armoedegrens aan, wonen is een mensenrecht, dat de volgende regering er nu eens werk van maakt.”  DV

en dat die omkadering er pas binnen enkele maanden effectief komt. Doulkeridis heeft ook vooruitgang geboekt in het beleid van de sociale verhuurkantoren. Tot daar de vooruitgang.” “Doulkeridis heeft echter weinig nieuwe sociale woningen gebouwd. Om een echte sociale woonpolitiek voeren moet je bouwen, liefst op grote terreinen zoals Schaarbeek-Vorming. Hij heeft nagelaten om het Gewestelijk Bestemmingsplan in werking te stellen en op die manier grote bouwprojecten in gang te zetten. Eigenlijk heeft Doulkeridis gewoon het beleid van zijn voorganger Dupuis uitgevoerd.”  DV


CHARLES PICQUÉ/RUDI VERVOORT (PS)

25.05

2014

Een late wissel van de wacht

25.05

2014

PAUL DE RIDDER (OPPOSITIE, N-VA) © MARC GYSENS

Charles Picqué (PS) was als minister-president gedurende vele jaren de incarnatie van Brussel, maar kondigde de voorbije vijf jaar meer dan eens zijn vertrek aan, en dat heeft het imago van de regering geen goed gedaan. De voorbije legislatuur wierp Picqué zich voluit op de demografi sche boom – scholen en crèches – en het voortbestaan van België en van het Brussels Gewest. Picqué heeft, en dat pleit voor hem, vaak tegen partijgenoten in, altijd veel aandacht geschonken aan veiligheid, ook toen er in het begin van deze legislatuur grote problemen waren in Molenbeek. Grote verdienste van de regering Picqué IV is wel de herfinanciering van Brussel: het gewest zal de centen de komende jaren hard nodig hebben om de nieuwe bevoegdheden waarvoor niet alle middelen meekomen te kunnen overnemen. Picqué heeft ook samen met minister van Financiën Jean-Luc Vanraes (Open VLD) het gewest door de financiële crisis geloodst. Omdat Franstaligen en Vlamingen tijdens de regeringsvorming elk apart een meerderheid vormen zijn Brusselse regeringen bijna altijd regeringen waarin de drie traditioneel politieke families vertegenwoordigd zijn. Zo ook Picqué IV: een regering met socialisten, christendemocraten, liberalen en ook nog eens de groenen. Picqué was (ook wel noodgedwongen) een pragmatisch bestuurder, een verzoener ook die de leden van zijn veelkleurige regering ruimte geeft. Dat zorgt weliswaar voor vrede in het huishouden, maar staat vaak ook ambitie en grootse projecten in de weg. Picqué is er ook altijd in geslaagd om de communautaire vrede te bewaren, dat is een prestatie. Met dank ook aan de Vlamingen die zich altijd heel soepel opgesteld hebben. Nochtans heeft Picqué meer dan eens de grenzen van zijn bevoegdheden afgetast wat tot conflicten met de Vlaamse regering heeft geleid. Toen Rudi Vervoort er in 2012 aankwam waren collegaparlementsleden en media kritisch. Maar zij vergisten zich, Vervoort trok met zijn ploeg naar Oostende en naar Spa en wist grote dossiers zoals het voetbalstadion op de rails te zetten. Vervoort is te kort aan de macht om zichtbare resultaten te boeken, die zijn voor de volgende legislatuur. Als hij de kans krijgt.  DannyVileyn

25.05

“Het grote falen van deze regering zijn het arbeidsmarktbeleid en de enorme werkloosheid, ik weet wel dat CDHministers (eerst Benoït Cerexhe, nu Céline Frémault) daarvoor bevoegd zijn, maar het is het falen van een ploeg onder leiding van eerst Charles Picqué en nu Rudi Vervoort. Nochtans weten we al lang waar het kalf gebonden ligt: het gaat over onderwijs, maar ook over vorming en taallessen Nederlands. En zo belanden we bij integratie. We vinden het zeer positief dat Charles Picqué zich – net zoals dat in Vlaanderen al het geval is – uitgesproken heeft voor verplichte inburgering, maar helaas is de concrete invoering naar de volgende legislatuur verschoven.” “En ten slotte is er de herfinanciering van Brussel in het kader van de zesde staatshervorming. Die staatshervorming gaat

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

ALLES OVER DE

gepaardVERKIEZINGEN met een interne stadshervorming, met de overIN BRUSSEL heveling van de bevoegdheden van de gemeenten naar het gewest. Het geld komt er, maar van die interne stadshervorming hebben we nog niet veel gezien.” DV Brussel Deze Week

Met de steun van de

YARON PEZSTAT (MEERDERHEID, ECOLO) © MARC GYSENS

© DIETER TELEMANS/ BART DEWAELE

BDW 1420 PAGINA 9 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

“Charles Picqué heeft de grote verdienste om de leden van zijn regering in volle vrijheid te laten werken en resultaten te boeken, hij was ook een goede coördinator. Dat was zeer belangrijk voor de Ecolo-ministers: de alliantie leefmilieu-werk-vorming is een transversale bevoegdheid die veel overleg vergt. Er is ook nooit zoveel geïnvesteerd in wonen en daar was concensus voor nodig en ook daar heeft Picqué het spel gespeeld.” “Picqué heeft ook een grote rol gespeeld inzake de constitutieve autonomie van het gewest en de intra-Brusselse hervorming, al moet ik hier wel aan toevoegen dat alle ministers en ook de MR en de SP.A vanuit de oppositie hun steentje hebben bijgedragen. Brussel heeft nieuwe bevoegdheden gekregen en is geherfinancierd. Charles Picqué en de regering hebben van de zesde

staatshervorming gebruik gemaakt om eindelijk de intra-Brusselse hervorming – waarvoor geen staatshervorming nodig was – op poten te zetten. Het is niet genoeg wat er gebeurd is, maar het is een mooi begin, het bewijs van een regeringsdynamiek.” “Rudi Vervoort heeft me in positieve zin verrast. Het was niet gemakkelijk om de fakkel over te nemen van de charismatische Charles Picqué. Hij is er bovendien in geslaagd om een aantal dossiers te deblokkeren. Denk maar aan het voetbalstadion, maar ook aan Neo. Ecolo heeft nog altijd bedenkingen bij de noodzaak van Neo, naar de vorm is er gekozen voor een publieke constructie met de stad Brussel en het gewest. Het is de eerste keer dat er een publiek project van die omvang door een Brusselse overheid op poten wordt gezet, dat vinden we positief. Vroeger waren het altijd projecten ofwel van de private sector, ofwel van de NMBS.” DV

ADVERTENTIE

BedAnKT Villo-FieTSeRS! Vijf miljoen Villo-fietsers is een succes. Als Brussels minister van Mobiliteit heb ik vanaf 2004 hard gevochten om in heel Brussel Villo’s te laten rijden. Ondanks felle weerstand is het toen gelukt. Vandaag rijden er 5000 Villo’s, zijn er 360 stations en zien we dagelijks Brusselaars op de fiets. Maar het werk is niet af. Om van Brussel een échte fietsstad te maken, is opnieuw meer ambitie nodig!

MeRCi, CHeRS AdePTeS dU Villo ! 5 millions de cyclistes Villo, un grand succès! En tant que ministre bruxellois de la Mobilité, je me suis battu sans relâche depuis 2004 afin d¹implanter les Villos dans tout Bruxelles.Malgré une opposition féroce, sp.a y est parvenu. Aujourd¹hui, plus de 5000 Villos circulent dans notre capital et nous voyons chaque jour davantage de Bruxellois à vélo. Mais le travail n¹est pas achevé. Pour faire de Bruxelles une véritable ville-yclistes, nous devons à nouveau nous montrer plus ambitieux !

PASCAL 100PRoCenTBRUSSelS.Be

JEF

SMeT

VAn dAMMe

Brusselaar in DE vlaamse regering

Brussels Parlementslid


BDW 1420 PAGINA 10 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Politiek > Griffier Daniël Buyle over 25 jaar Vlaamse Gemeenschapscommissie

‘We mogen nooit vergeten waar we vandaan komen’ BRUSSEL – De Vlaamse Gemeenschapscommissie bestaat 25 jaar. Dat wordt gevierd met een feestelijke zitting. “We mogen de comfortabele tak waarop we zitten niet afzagen,” waarschuwt griffier Daniël Buyle.

D 

aniël Buyle (1951) staat bij het grote – misschien wat oudere – publiek vooral bekend als de BRT-journalist die in de jaren 1980 op staande voet werd ontslagen. Hij had zich in een reportage en als politiek journalist al te kritisch uitgelaten. Wat minder geweten is, is dat Buyle van oorsprong een Vlaamse Brusselaar is. Hij is in Vorst geboren, en woonde vervolgens dertig jaar in Oudergem. En het scheelde niet veel of hij was Franstalig geworden. Buyle: “Ik herinner me mijn inschrijving in het eerste leerjaar. De broeder-marist, directeur van de school, een West-Vlaming nota bene, zei tegen mijn moeder: die jongen is pienter, zet hem maar in de Franstalige afdeling. Toen ik thuiskwam en fier mijn inschrijving liet zijn aan mijn vader, een bouwvakker, zei die: maar dat is in het Frans! Geen sprake van: hij gaat naar de Nederlandstalige afdeling.” “Het is tekenend voor de pioniersjaren van de Vlaamse Brusselaars in de jaren 1950 en 1960. Voor alles moest je op je strepen staan. Er was moed nodig om je als Vlaming in Brussel te manifesteren. De verfransingsmachine was volop aan de gang: om carrière te maken in de ambtenarij bijvoorbeeld was het Franstalig curriculum de aangewezen weg.”

Negentiende eeuw “Ik herinner me ook hoe er vanuit het Vlaamse verenigingsleven een soort pluralisme avant-la-lettre ontstond. Er werd een overkoepelende vereniging opgericht, het Forum, dat activiteiten organiseerde over de klassieke zuilen heen. Dat was vaak bij mensen thuis of in een parochiezaaltje. De gemeente stelde geen zaal ter beschikking. Later kwamen de socio-culturele raden, de campagnes voor het Nederlandstalig onderwijs, etc.” “Als je dat vergelijkt met de situatie van de Vlaamse Brusselaars vandaag, dan lijkt de periode waarin ik in Brussel ben opgegroeid bijna de negentiende eeuw. Vandaag kan je als Vlaamse Brusselaar terugvallen op een netwerk van crèches, scholen, bibs, gemeenschapscentra, cultuurhuizen, Vlaams-Brusselse media, etc.” En dan wordt u in het jaar 2000

Het is niet ondenkbaar dat de N-VA na de verkiezingen in het VGC-college zal zetelen, en dus in de Brusselse regering. Wordt dat de ultieme test voor de Brusselse democratie? Buyle: “Ja. Indien de Franstaligen een veto stellen tegen de N-VA of de alarmbelprocedure instellen, is dat het failliet van het Brussels model.”

griffier bij de raad van de VGC. U heeft die politieke instelling een ‘smoel’ gegeven. Buyle: “Het klopt zeker dat de VGC de laatste vijftien jaar aan politiek belang heeft gewonnen. In de beginjaren was de VGC het kleine broertje. Vandaag zijn we incontournable.” “Ik heb mee aan de kar getrokken om de Raad meer uitstraling te geven. Bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat de Raad een eigen gebouw kreeg, dat niet zomaar een mooi pand is maar tegelijk een vitrine van wat wij als Vlamingen in Brussel te bieden hebben.” Door de VGC zo duidelijk te positioneren zegt u ook: aan de macht van de Vlaamse Brusselaars valt niet te tornen. Buyle: “We mogen nooit vergeten waar we vandaan komen. De positie die de Vlaamse Brusselaar heeft verworven, is ons niet in de schoot geworpen. We hebben hiervoor moeten knokken.” “Dat we vandaag zo ver staan, komt omdat we ons nooit in een getto hebben laten opsluiten. De kleine Vlaamse gemeenschap heeft zich altijd opengesteld voor de andere gemeenschappen. Vlamingen zijn veel verstandiger omgegaan met migratie dan Franstaligen. Die zijn er altijd van uitgegaan dat iedereen die in Brussel woont van nature Franstalig is. Het Franstalig onderwijs bijvoorbeeld heeft nooit inspanningen gedaan om rekening te houden met de instroom van anderstaligen.” Een zwak punt in de Brusselse architectuur zijn de lokale besturen, waarin de Vlamingen weinig te zeggen hebben. In de schoot van de VGC-raad is een Conferentie van Vlaamse schepenen opgericht, waar u secretaris van bent. Levert die vergadering iets op? Buyle: “Zeker wel. De Conferentie van Vlaamse schepenen telt nu 26 leden, waarvan 3 OCMW-voorzitters. En alle gemeenten zijn vertegenwoordigd. We vonden al lang dat het lokale niveau beter ondersteund moest worden. In het beste geval kon de Vlaamse schepen vroeger rekenen op één ambtenaar.” “Tegelijk wil de VGC meer samenwerken met de lokale besturen. De Vlaamse schepenen zijn in dat pro-

met eerder jongere politici, die de Brusselse gemeenschap op de eerste plaats zet. Brussel wordt hier vooral als stad naar voorgeschoven. Hierover gaan de laatste tijd de meeste debatten in de Raad. Of het nu in verband is met onderwijs, kinderbijslag, stadsontwikkeling of cultuur.” “Ik heb wel bedenkingen bij die evolutie. De geesten in Vlaanderen en Brussel groeien uit elkaar. In Vlaanderen denken politici dat Brussel een verloren zaak is, omdat het aantal Vlamingen daalt. In Vlaams-Brussel is het bon ton geworden om Vlaanderen de rug toe te keren. Daarbij vergeet men dat Vlaanderen heel veel financiële inspanningen doet voor Brussel. Ik geloof niet dat dit een gezonde evolutie is: Vlaanderen en Brussel hebben elkaar nodig.”

Staan er nog veranderingen op til voor de VGC-raad? Buyle: “De Raad zal geen initiatief nemen, maar een aantal politieke partijen hebben wel plannen met de

“De positie die de Vlaamse Brusselaars hebben verworven, is ons niet in de schoot geworpen. We hebben hiervoor moeten knokken”

Daniel Buyle: “Als de Franstaligen een veto stellen tegen N-VA, is dat het failliet van het Brussels model.”

ces een heel belangrijke schakel.” “De Conferentie heeft ook al enkele keren stelling ingenomen. Bijvoorbeeld naar aanleiding van de interne Brusselse stadshervorming. Voor het eerst werd een delegatie van Vlaams-Brusselse schepenen gehoord in het Brussels parlement.” Dat de VGC volwassen is geworden heeft een onvermoed neveneffect. Vroeger trokken de Vlaamse Brusselaars aan één zeel. Vandaag is het debat heel levendig en zijn de tegenstellingen soms erg scherp. Buyle: “In de beginjaren van de VGC heerste inderdaad vooral eensgezindheid over de positie van de Vlamingen in Brussel. De band

© BART DEWAELE

Brussel-Vlaanderen werd geweldig onderstreept, de steun uit Vlaanderen erg gewaardeerd en aangemoedigd. Dat was het heersende discours van alle Vlaamse partijen in Brussel.” “Vandaag zijn de Vlaamse politici verdeeld. Er is een strekking die nog altijd het denken van de pioniers voortzet, weliswaar rekening houdend met het feit dat Brussel is uitgegroeid tot een kosmopolitische stad. Die strekking zet nog altijd de Vlaamse gemeenschap voorop.” “En dan is er een andere strekking,

Vlaamse Gemeenschapscommissie. De N-VA wil de VGC afschaffen, zodat de Vlaamse regering haar bevoegdheden in Brussel rechtstreeks uitoefent. Bij CD&V heeft Walter Vandenbossche het plan om de raad in het Vlaamse parlement te laten vergaderen. Bij Groen gaan er stemmen op om de VGC op termijn op te doeken, waarbij Brussel als derde gewest meer benadrukt wordt.” Bestaat de VGC nog over 25 jaar? Buyle: “(Denkt lang na) Ik weet het niet. Ik hoop dat, hetzij onder een andere naam, de Vlaamse Gemeenschap in de toekomst voldoende politieke instrumenten overhoudt in Brussel. Zoniet worden de Vlamingen overgeleverd aan de willekeur van een dominante groep (de Franstaligen, SVG), zoals dat in de jaren 1960 en 1970 het geval was.” 

Steven Van Garsse

Feestzitting van de VGC-raad op 3 april om 9u30 met gastsprekers Rudi Janssens, Patrick Deboosere, Machteld De Metsenaere en Paul Van Orshoven, Lombardstraat 69, www.raadvgc.be


ADVERTENTIE

BDW 1420 PAGINA 11 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Politiek > Verkiezingen voor Open VLD

Horeca en meer winkels © WIM BEDDEGENOODTS

BRUSSEL – Open VLD heeft vorige week zaterdag haar verkiezingslijsten gepresenteerd tijdens een congres. Opvallend is de niet-verkiesbare tweede opvolgersplaats van Brussels parlementslid Herman Mennekens. Die onthoudt zich van commentaar.

‘Metropolitaan’ Opmerkelijk is de tweede opvolgersplaats van Herman Mennekens, na Vlaams parlementslid Khadija Zamouri. “Ik voel me daar goed bij,” reageert Mennekens. Of hij stopt met politiek? “Dat heb ik niet gezegd.” Mennekens kwam vorig jaar na twee jaar afwezigheid opnieuw in het Brussels parlement nadat Guy Vanhengel de fakkel overnam van Jean-Luc

P-PRAAT U hebt de kop van het artikel links hiernaast gelezen, beste lezer, en dus is deze rubriek deze week uitzonderlijk klein. Wie zijn wij? De coalition laïque in de stad Brussel draait op volle toeren. Ze denken namelijk gesjoemel vastgesteld te hebben bij de lijst-islam, u weet wel, de sujetten die de sharia willen invoeren in Brussel omdat de duivel overal zit. De extremistische partij heeft de voorbije maanden namelijk mensen die niet bestonden hun handtekening laten zetten onder de

CHIEN ÉCRASÉ CHINA – Groot was de consternatie van uw commentator toen hij afgelopen maandag een Chinese vlag op het Koninklijk Paleis zag hangen. Waren de communisten binnengevallen? Had de PVDA de verkiezingen op voorhand gewonnen? Uw commentator spoedde zich naar de redactie om tezamen met de senior writer de champagne te ontkurken. Jammer genoeg betrof het het bezoek van de Chinese president. Had dus ook niets met panda’s te maken. Eenmaal op de redactie aangekomen kreeg uw commentator dan ook nog eens een oorvijg van de senior

12.02 >15.06 14

Herman Mennekens voelt zich goed op de tweede opvolgersplaats. Vanraes. Vanraes duwt de opvolgerslijst. De Jetse advocaat Thomas Ryckalts trekt de lijst voor de federale kamer. Volgens Ryckalts dient de Brusselse federale lijst de Brusselse lijst en de lijst voor het Vlaamse parlement, getrokken door Ann Brusseel. De kamerlijst zou ‘metropolitaan’ zijn, omdat vele kandidaten op de lijst in de Vlaamse Rand wonen. Lijstduwer is de Torhoutse Brusselaar Pieter Debou, kabinetsmedewerker van federaal minister van Justitie Annemie Turtelboom. Frank Dewael, de zoon van Patrick Dewael, is eerste opvolger. De Brusselse kok Albert Verdeyen, in 2011 ‘Brusselaar van het jaar’, duwt de opvolgerslijst.   Christophe Degreef

vraag om hen officieel te erkennen als partij. Volgens kwatongen zou ook de duivel zelf zijn bokkenpoot hebben geleverd zodat islam op 25 mei aan de verkiezingen mag deelnemen. Kwestie van een pervers pleziertje in dit tranendal te scheppen. Maar dat was dus buiten het waakzame oog van de vrijzinnigen gerekend. Als God niet alles ziet, dan wel MR en PS. En al zeker schepen van Burgerlijke Stand Alain Courtois. De partijvoorzitter van islam – de gezant van Allah op aarde – wast zijn handen in onschuld. “Mensen die op straat een handtekening zetten schrijven vaak onzin op,” zegt hij in Le Soir. Tot zover het vertrouwen in de kiezer. Gelukkig is er nog het boek.

100 ANS DE DESIGN 100 JAAR DESIGN DOOR 100 YEARS DESIGN BY D’ARCHITECTES BELGES BELGISCHE ARCHITECTEN BELGIAN ARCHITECTS Square de l’Atomiumsquare - 1020 Bruxelles-Brussel

ADVERTENTIE

THE BRUSSELS CONCERTBAND GASTVEDETTEN

Marijn Devalck The Triplettes DIRIGENT

Guido deRanter

GASTVEDETTEN

PRENSENTATIE

Marijn Devalck ZONDAG The Triplettes

Herman Mennekens. 15.00u

DIRIGENT

ANCIENNE BELGIQUE AB, Anspachlaan 110, 1000 Brussel.

11MEI2014

Guido De Ranter PRESENTATIE

ANCIENNE BELGIQUE AB, Anspachlaan 110, 1000 Brussel. INFO: 0497/599.555 hmennekens@bruparl.irisnet.be

Herman Mennekens

writer omdat het de ‘vermaledijde Maoïsten’ betrof. Ons oor doet nog altijd zeer. Roodgloeiend. UITNODIGING – De senior writer was slecht gezind, zo vernamen we, omdat hij niet uitgenodigd was op de speech van de Amerikaanse president Barack Obama vorige week in het Paleis voor Schone Kunsten, en Vlaams SP.A-parlementslid Yamila Idrissi wel. Die laatste liet vriend en vijand op twitter trots haar uitnodiging zien. “Nu krijgt ze haar museum aan het kanaal zeker,” viel er in bepaalde cynische kringen te horen. Onze bedenking was dan weer dat het adres op de uitnodiging in het Frans was. Uiteraard niemand die daar iets van zei in het Paleis der Zoete Dromen.

www.atomium.be/mobilia

www.designbysign.com

Open VLD Brussel wil meer jobs voor Brusselaars en een betere levenskwaliteit. Met enkele stadse voorstellen willen de VlaamsBrusselse liberalen de kiezer naar zich toe trekken. Zo werd er tijdens het verkiezingscongres afgelopen zaterdag gepleit voor langere openingstijden voor winkels en voor investeringen in de horeca die jobs moeten opleveren voor laaggeschoolden. Met dat laatste zetten de liberalen zich op één lijn met de PS. Voorts wil de Open VLD dat sociale huisvestingsmaatschappijen eerst hun bestaande eigendommen renoveren alvorens er nieuwe te bouwen. De lijst voor het Brussels parlement wordt getrokken door Brussels minister van Financiën Guy Vanhengel. Op de tweede plaats staat Brussels parlementslid en Brussels Mobiliteitsschepen Els Ampe. Haar collega-parlementslid Carla Dejonghe staat op drie. De lijst wordt geduwd door Brussels parlementslid René Coppens.

15 UUR

ZONDAG 11052014

Een organisatie van:

INKOM 15 EUR

Info: 0497/599.555

hmennekens@bruparl.irisnet.be

Met steun van:


BDW 1420 PAGINA 12 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

BDW REGIO

Deze week in de Fortstraat > Opleidingscentrum De Pianofabriek viert twintigste verjaardag

‘Gerenommeerd tot in West-Vlaanderen’ © BENJAMIN TOLLET

Cursisten van de opleiding assistent podiumtechnicus in volle voorbereiding van het festival. Links krijgen ze instructies van Jean-François Ruttens, docent geluidstechnieken, terwijl coördinator Pascal Verreth rechts afspraken maakt met een andere cursist.

SINT-GILLIS – Het opleidingscentrum van De Pianofabriek blaast dit jaar twintig kaarsjes uit. Vooral de opleiding tot assistent-podiumtechnicus is gerenommeerd. De cursisten leren er jaarlijks heel wat, van licht- en geluidstechniek tot audiovisuele en opnametechnieken. Deze zomer kunnen ze meteen al aan de slag op festivals.

I 

eder heeft zo wel zijn reden om in De Pianofabriek binnen te wandelen. Een concert bijwonen, coupé-décalé of dabkeh dansen, een glas drinken in de fair trade bar, creatief filmen, Afro-Braziliaanse percussie volgen, het kan er allemaal. Maar er is veel meer.

Naast een Vlaams gemeenschapscentrum is De Pianofabriek ook een kunstenwerkplaats met artiesten in residentie en een opleidingscentrum met gerenommeerde opleidingen in de podiumtechnieken. Die veelheid aan functies onder eenzelfde dak maakt het misschien wat

onoverzichtelijk voor de gebruiker, maar het is zonder twijfel een troef om al die zaken in huis te hebben. “De mensen die bij ons de opleiding assistent-podiumtechnicus volgen, kunnen een handje toesteken als het gemeenschapscentrum een concert organiseert of als een artiest

in residentie een publieke voorstelling houdt,” vertelt Pascal Verreth, de coördinator van het opleidingscentrum van De Pianofabriek. “Wij hebben ook heel wat technisch materiaal dat door de andere werkingen gebruikt kan worden, en vice versa.” Verreth heeft redenen om tevreden te zijn. Zijn opleidingscentrum heeft een sterke reputatie tot ver buiten de gewestgrenzen en viert dit jaar zijn twintigste verjaardag. Afgelopen zaterdag werd dat gevierd met een festival op poten gezet door de cur-

sisten. “Ze organiseren alles zelf, van kop tot staart: uiteraard al wat techniek betreft, maar ze krijgen ook een budget voor programmatie, promotie en catering. Zo maken ze kennis met al wat gepaard gaat met de organisatie van theater of concerten.” Het festival is een soort eindwerk alvorens de cursisten twee maanden stage volgen in een theater, cultureel centrum of PA-firma. “De Pianofabriek is in september 1993 gestart met een project rond licht- en geluidstechnieken,” vertelt Pascal Verreth, die aan de wieg stond van een van de eerste opleidingen van die aard in België. “Dat is gekomen uit noodzaak: De Pianofabriek organiseerde concerten maar we vonden geen technicus die niet-Westerse muziek deftig kon versterken. Uiteindelijk kwamen we uit bij mensen uit die culturen die in Brussel wonen.” Zo is de opleiding tot assistentpodiumtechnicus van start gegaan, eerst met de steun van het Kansarmoedefonds en het Integratiefonds, later van de VDAB en Actiris. Doelpubliek zijn laaggeschoolde of werkzoekende mensen, al dan niet met een migratieachtergrond. “We hebben jaarlijks zo’n 150 kandidaten waaruit we er slechts achttien een plaats kunnen geven. Bij de selectie is er extra aandacht voor kansarmen. Het is belangrijk die mensen een kans te geven en bij ons kunnen ze ook hun sociaal netwerk uitbouwen.” Aangezien je met een Nederlandstalige opleiding in het hartje van de veeltalige Europese hoofdstad veel mensen uitsluit, heeft De Pianofabriek een voortraject voor anderstaligen op poten gezet. Dat stoomt anderstaligen op vier maanden tijd klaar voor de opleiding assistentpodiumtechnicus. “De opleiding is zeer intensief, vijf dagen per week, goed voor zo’n 1.300 uur vorming.

ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

Sint-Lambrechts-Woluwe > Gemeente wil lokale bibliotheek erkennen

Zestien jaar wachten op een bibliothecaris De Sint-Lambrechtsbibliotheek bestaat 65 jaar maar in tegenstelling tot de meeste andere lokale bibs in Brussel kreeg ze nooit een Vlaamse erkenning. Daar komt nu verandering in. De gemeente van FDF-burgemeester

Olivier Maingain heeft zopas beslist om bij de Vlaamse Gemeenschap een subsidie aan te vragen voor een personeelslid voor de bib. In september zal de gemeente dan op eigen kosten een bibliothecaris aanstellen die het subsidiedossier kan voorbereiden, zodat ze ten laatste

eind dit jaar een Vlaamse erkenning kan aanvragen. Dat is mooi nieuws voor de lokale bib die al 65 jaar bestaat, en al 16 jaar omgevormd is tot vzw met het oog op erkenning. Zolang al draait de bib op vrijwilligers, “en dat begint soms zwaar te wegen,” zegt

vzw-voorzitter Rita Vanheste. Die is blij met het nieuws, maar niettemin voorzichtig. Pas als de bibliothecaris is aangesteld, zal ze op twee oren slapen. Ondanks de moeilijke omstandigheden draait de bib wel goed. Er zijn bijna duizend lezers, er wordt


BDW 1420 PAGINA 13 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Het  voorproject  kan  met  zijn  400  vormingsuren alvast dienen als motivatietest.”

Intensief

massenhove  is  in  De  Pianofabriek  terechtgekomen  via  een  loopbaanbegeleiding van de VDAB. “Ik had al  tien jaar een vaste job maar was het  beu. Bij de VDAB zocht ik een job die  aanleunt  bij  mijn  grootste  hobby:  muziek.  Ik  kon  de  opleiding  gratis  volgen  en  toen  mijn  vrouw  mijn  career  change  steunde,  heb  ik  geen 

© BENLJAMIN TOLLET

  amidele Babatundé heeft eerst dat  B voortraject gevolgd alvorens aan de  opleiding  te  beginnen.  Als  acteur  en  danser  vindt  hij  het  boeiend  om  kennis  te  maken  met  de  technische  kant  van  het  podium.  Hij  is  zeven  jaar  geleden  uit  Nigeria  naar  Antwerpen  gekomen  om  kinesitherapie  te  studeren,  nu  gooit  hij  het  dus  over  een  andere  boeg.  Hij  kan  meespreken  over  de  intensiteit  van  de opleiding: “Als ik na een hele dag  opleiding thuiskom, ben ik doodop.  Ik zou graag meer tijd hebben om te  spelen met mijn kinderen. Toch kom  ik zeer graag naar de cursus, het is  hier  als  een  familie,  een  tweede  thuis,”  vertelt  Babatundé,  die  binnenkort  dichter  bij  huis  zijn  stage  zal  lopen,  in  de  ‘volksschouwburg’  De Roma. De  West-Vlaming  Frederik  Van-

“We hebben jaarlijks een doorstroming naar de arbeidsmarkt van 60 à 70 procent. Daarmee zitten we bijna aan de 70 procent die de VDAB oplegt”

seconde  getwijfeld,”  vertelt  Vanmassenhove  enthousiast.  “Ik  ben  zelf  muzikant  en  ken  verschillende  geluidstechnici  die  via  De  Pianofabriek gepasseerd zijn. Die opleiding  is echt gerenommeerd, tot in WestVlaanderen!” Zijn  Iron  Maiden  T-shirt  en  getatoeëerde  voorarmen  verklappen  zijn  muzikale  voorkeur.  “Ik  heb  jarenlang  internationaal  getoerd  met  een metalband. Nu speel ik met een  kleinere  groep  die  vooral  in  België  toert.  Eigenlijk  verdienen  we  daar  niets  aan,  het  geld  gaat  naar  de  vzw om de kosten te betalen, onder  meer  de  geluidstechnicus.  Hij  is  de  enige  die  na  een  tournée  naar  huis  gaat met geld in de zakken.” Volgens  Vanmassenhove  is  het  makkelijker  je  brood  te  verdienen  als  technicus  dan als muzikant, met uitzondering  van  groepen  die  echt  doorbreken.  Na  zijn  opleiding  zou  hij  graag  geluidstechnicus  van  een  band  worden.  Hij  kan  alvast  de  knepen  van  het  vak  leren  tijdens  zijn  stage  bij  een PA-fi rma in Koekelare. Jennifer Lerot is de enige vrouw van  de opleiding. De Schaarbeekse heeft  net  als  Vanmassenhove  al  een  carrière  achter  de  rug.  De  psychologe  van opleiding was tien jaar lang directrice van een crèche. “Ik ben geboeid door theater voor kinderen en  wilde  dichter  bij  het  podium  staan.  Zo  ben  ik  hier  terechtgekomen,”  vertelt  Lerot,  die  de  komende  twee  maanden  stage  loopt  bij  jeugdtheater Bronks. De motivatie druipt af van de cursisten  en  dat  zal  ook  nodig  zijn  als  ze  werk willen vinden in tijden van economische  recessie  en  besparingen  op  cultuur.  Coördinator  Verreth  is  optimistisch.  “We  hebben  jaarlijks  een  doorstroming  naar  de  arbeidsmarkt van 60 à 70 procent. Daarmee  zitten we bijna aan de 70 procent die  de  VDAB  oplegt.  Dat  zijn  niet  allemaal vaste contracten, in die sector  is er veel seizoensgebonden en interimarbeid, maar dat is ook werk.” Een eerste stap in het professionele  leven  wordt  wellicht  de  festivalzomer,  met  festivals  als  Zomer  van  Antwerpen,  de  Gentse  Feesten  en  Zomer aan Zee waar volgens Verreth  altijd cursisten aan de slag gaan. In  september begint dan het seizoen in  theaters  en  cultuurcentra.  Eén  cursist heeft alvast een vaste job: hij is  al aan de slag bij Bozar.

Jette > Wel overleg met jeugdorganisaties

GAS-leeftijd niet verlaagd De Jetse gemeenteraad heeft de minimumleeftijd voor GAS-boetes uiteindelijk niet verlaagd van 16 naar 14 jaar. Mogelijk komt de kwestie over enkele maanden opnieuw op de agenda. Normaal  gesproken  zou  de  Jetse  gemeenteraad  afgelopen  woensdag  beslissen  over  de  verlaging  van  de  leeftijd  voor  GAS-boetes.  In  het  te  stemmen  politiereglement  dat  vooraf  werd  rondgestuurd  naar  de  gemeenteraadsleden  stond  de  leeftijd  van  14  jaar  vermeld.  Vooral  MR  is  daar  voorstander  van.  Maar  na  heftig  verzet  van  de  jeugdorganisaties  en  ook  van  meerderheidspartij  Groen werd de verlaging opnieuw  geschrapt.  Tijdens  de  gemeenteraadszitting  beloofde  burgemeester  Doyen 

wel dat de schepenen van Nederlandstalige  en  Franstalige  Jeugd  een  overleg  zullen  organiseren  tussen  de  jeugdverenigingen  en  het  gemeentebestuur.  Na  dat  overleg komt de kwestie mogelijk  opnieuw  op  de  agenda.  Daarop  keurde  de  raad  het  politiereglement unaniem goed. Jette volgt hiermee het voorbeeld  van  Molenbeek,  waar  ook  een  overleg tussen de jeugdsector, de  politie en het gemeentebestuur is  opgestart.  Intussen  blijft  de  minimumleeftijd  voor  GAS-boetes  in  het  gros  van  de  Brusselse  gemeenten  op  16  jaar.  Alleen  Etterbeek,  Koekelberg  en  Sint-Agatha-Berchem  hebben  de  leeftijd  op  14  jaar  gebracht. Bettina Hubo

Oudergem > Cultuurbeleidscoördinator op komst

Samenwerken is de boodschap Een jaar na het aantreden van een Vlaamse schepen in Oudergem, heeft de gemeenteraad beslist dat er ook een cultuurbeleidscoördinator kan komen. De  FDF-gemeente  telt  net  iets  te  weinig inwoners voor een voltijdse cultuurambtenaar, maar schepen Dirk Hoornaert (LB) is tevreden dat de gemeente nog dit jaar  een  door  Vlaanderen  betaalde  halftijdse  cultuurbeleidscoördinator kan aanstellen.

Hij  of  zij  zal  ervoor  moeten  zorgen  dat  de  Vlaamse  partners  in  Oudergem  nog  beter  samenwerken.  “En  die  zijn  er  wel,”  zegt  schepen Dirk Hoornaert: “Het gemeenschapscentrum,  de  bib,  de  Brede  school,  Zoniënzorg  en  het  jeugdhuis.” Zij hebben zelfs al een  cultuurbeleidsplan opgesteld. Dat  zal in een later stadium ter goedkeuring  worden  voorgelegd  van  de gemeenteraad. Steven Van Garsse

ADVERTENTIE

bronks presents

Benjamin Tollet

© BRAM TACK

Docent Geert Dewaegeneer helt de cursisten om de PA te regelen. PA staat voor Public Address, de techniek om muziek te versterken naar het publiek toe.

Meer info op www.pianofabriek.be

met  scholen  samengewerkt  en  de  bib  heeft  14.000  boeken  op  de  rekken staan, met ook de meest recente  exemplaren. De  huisvesting  is  nog  een  heikel  punt. Nu zit de bib in de kelder van  het  gemeenschapscentrum  OpWeule  (foto).  De  gemeente  wil  de  bib onderbrengen in de Prinses Paolaschool,  maar  daarvoor  moet  het  schepencollege  eerst  de  renovatieplannen  goedkeuren  en  subsidies  verkrijgen bij de VGC. De verhuizing  is dus nog niet voor morgen. Steven Van Garsse

25-26 arpil 2014 starring Anneessens-Funck, SNI, Regina Pacis, BRONKS-Ambassadeurs, TINT, STUDIO BRONKS XL, Theater Artemis

jongeren nemen BRONKS voor 2 dagen over www.bronks.be like us on


BDW 1420 PAGINA 14 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Laken > Vlaamse regering trekt erkenning in

Schaarbeek > Burgemeester wil ‘propere kiescampagne’

Basisschool Radar moet dicht

Affiches verboden op gevels en aan balkon

LAKEN – Basisschool Radar, de onafhankelijke Freinetschool die vorig schooljaar openging, is haar erkenning kwijt en moet deze week sluiten. Voor de leerlingen is plaats gemaakt in twee scholen in de buurt. Afgelopen vrijdag besliste de Vlaamse regering om de erkenning van de school in te trekken. De Radar had eerder dit jaar een negatieve doorlichting gekregen van de onderwijsinspectie. Die doorlichting kwam er op last van Vlaams onderwijsminister Pascal Smet (SP.A) na herhaalde klachten van ouders over de kwaliteit van het onderwijs, de veiligheid en de hygiëne op het schooltje. Ook een aantal van de vele leerkrachten die in die korte tijd op de school passeerden, waren niet te spreken over het beleid.

De school moet nu dicht. Het kabinet-Smet heeft intussen extra middelen gegeven aan twee scholen in de buurt om de kinderen na de paasvakantie op te vangen: Sint-Pieters en Freinetschool Telescoop van het gemeenschapsonderwijs. “Wij plaatsen een verdieping op onze containerschool,” zegt directeur Jacky Goris van Scholengroep Brussel. “Er moet niet alleen plaats zijn voor de huidige leerlingen van Radar maar ook voor de kinderen die ingeschreven zijn voor september.” De ouders worden deze week door LOP-Brussel ingelicht over de gevolgen van de sluiting. Voor de directrice, die een vaste aanstelling heeft, moet binnen het vrije net een andere job worden gezocht. De Radar zat eerst in de Tivolistraat en sinds dit HUB schooljaar in de Prudent Bolsstraat.

Neder-over-Heembeek > VGC geeft groen licht

Pieter en Pauwel weer stapje dichterbij Het college van de VGC keurde zopas de bouw goed van het multifunctioneel centrum Pieter en Pauwel vlakbij de kerk in Heembeek. Het project wordt een combinatie van een gemeenschapscentrum, een Nederlandstalige bib, een lokaal dienstencentrum, een dagverzorgingscentrum en een centrale voor gehandicapten. Het bouwbudget wordt geraamd op 3,35 miljoen euro. Dat bedrag wordt bijeengebracht door

de VGC, stad Brussel en de vzw Ado Icarus, die respectievelijk eigenaar worden van het gemeenschapscentrum, de bib en het verzorgingsgedeelte. Ook krijgt het project geld uit de Vlaamse welzijnspot. Als ze een dossier indienen kunnen de initiatiefnemers bovendien rekenen op een bedrag van 650.000 euro uit het Vlaams-Brusselfonds.  HUB

Affiches aanplakken op gevels en balkons van woningen is in Schaarbeek verboden tot 25 mei. Dat heeft de gemeenteraad beslist. De Vlamingen zijn boos omdat ze te weinig aanplakruimte krijgen op de officiële panelen. Woensdag barstte een fel debat los in de gemeenteraad over de aanbreng van verkiezingsaffiches op private woningen. Burgemeester Clerfayt (FDF) benadrukte dat hij “een propere campagne wenst.” Aanplakken op gevels en aan balkons is verboden. Het gemeentebestuur vraagt verder aan de winkeliers in Schaarbeek om geen verkiezingsaffiches op te hangen, om de neutraliteit van hun zaak te bewaren. Niet meer dan een oproep, want de gemeente kan aanplakken op winkelruiten niet verbieden. Isabelle Durant (Ecolo) is blij met deze oproep. Volgens Durant zetten sommige politici winkeliers onder druk om hun affiches op te hangen. Volgens de burgemeester worden winkeliers door politici daar zelfs voor betaald.

Axel Bernard (PVDA) uitte tijdens diezelfde gemeenteraad zijn ontevredenheid over de ongelijke verdeling van de afficheruimte op de officiële aanplakborden. Bernard pleitte ervoor – luid aangemoedigd door een tiental betogers – dat elke partij evenveel plaats toebedeeld krijgt. Uiteindelijk keurde de gemeenteraad het voorstel goed om de aanplakruimte voor de kleinere, niet in het parlement vertegenwoordigde partijen op te trekken van 10 naar 22,5 procent. De PVDA haalt zo zijn slag thuis. De Vlaamse partijen zien door dit besluit hun aanplakruimte verminderen van 18 procent naar 15 procent. Zowel Bram Gilles als schepen Adelheid Byttebier, beiden zetelend voor Groen en deel van de meerderheid, onthielden zich. Dat deed ook Open VLD-gemeenteraadslid Quentin van de Hove (meerderheid). Zij vinden het onkies dat de Vlaamse partijen samen nauwelijks meer plaats krijgen dan elke gevestigde Franstalige partij apart. Byttebier betreurt deze “communautaire kramp.” MathieuDeclercq

ADVERTENTIE

25.05

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL Brussel Deze Week

Met de steun van de


© IVAN PUT

BDW 1420 PAGINA 15 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

In de hageltoren komt er een polyvalente theaterzaal, in de gewelfde kelders een heuse foyer.

Brussel-Stad > Zeven miljoen voor wijkinfrastructuur en school

Hageltoren heeft opnieuw toekomst In heel Europa zijn er maar twee meer waarvan één in Brussel: een hageltoren. De stad Brussel heeft 3,6 miljoen veil om de toren te vernieuwen en om de site opnieuw in te richten. Je ziet hem vanaf de Fabrieksstraat en de Onze-Lieve-Vrouw-vanVaakstraat: een toren met gaten, de hageltoren. Een toren waarin vele decennia lang jachtkogels gemaakt

werden. Een arbeider liet gesmolten lood vallen, de zwaartekracht en een koud bad deden de rest. De toren werd in 1832 opgetrokken en was in gebruik tot in de jaren 1940 of 1960.

“Historische bronnen spreken elkaar tegen,” zegt schepen van Wijkcontracten Ans Persoons (SP.A). De restauratie van de hageltoren is pas laat in het wijkcontract Bloemenhof geslopen, en dat heeft zijn redenen. De stad dreigde ermee om een paar verwaarloosde huizen in de buurt te onteigenen en daar was geld voor

uitgetrokken. Toen de privé-eigenaars besloten om hun panden op te knappen kwam er 3,6 miljoen euro vrij. Dreigen met onteigeningen in het kader van de wijkcontracten werkt dus. Historica Ans Persoons was onmiddellijk weg van de site en liet plannen uittekenen voor restauratie en hergebruik. Er komt een polyvalente theaterzaal waarvan de buurt, verenigingen en instellingen zoals het Kaaitheater en de scholen in de wijk – ook de toekomstige Nederlandstalige school aan de Zennestraat – gebruik zullen kunnen van maken. In de prachtig gewelfde kelders komt

Brussel-Stad > Nieuwe stadsschool in Zennestraat, uitbreiding ‘t Klavertje 4 op pauze

Nieuwbouw komt, uitbreiding gaat De Stad Brussel heeft haar oog laten vallen op een terrein in de Zennestraat voor een gloednieuwe Nederlandstalige basisschool. Dat moet meteen de eerste stadsschool binnen de Vijfhoek worden. De uitbreiding van ‘t Klavertje 4 in de Noordwijk zit dan weer in de koelkast. Een stedelijke basisschool in de Vijfhoek stond al lang op het programma, maar het dossier komt nu in een stroomversnelling. Het college van burgemeester en sche-

penen heeft de Grondregie van de Stad de opdracht gegeven om een terrein in de Zennestraat aan te kopen. Tegen 2018 moet daar een nieuwbouw staan die op termijn

plaats zal bieden aan 216 kinderen. Voor schepen van Nederlandstalige Aangelegenheden Ans Persoons (SP.A), die samen met onderwijsschepen Faouzia Hariche (PS) de zaak beheert, gaat het om een grote stap. “De grondprijs in de Vijfhoek is duur en terreinen zijn schaars,” zegt Persoons. “Maar als alles goed loopt wordt dit de eerste basis-

school van de Stad in het centrum.”

Extra plaatsen Het dossier moet wel nog enkele hordes nemen. Zo moet de eigenaar van de site het bod van de stad nog aanvaarden. Ook de onderhandelingen met Vlaams Minister Pascal Smet (SP.A) en VGCcollegelid Guy Vanhengel (Open

een foyer. De buurt gaat buiten de schooluren ook de sportzaal kunnen benutten. Omdat er naast wijkinfrastructuur ook nog vijf nieuwe klaslokalen en een leeszaal-bibliotheek komen voor de belendende school De Mot-Couvreur betaalt het departement Onderwijs ook 3,5 miljoen euro.  Danny Vileyn

De Mot-Couvreur houdt op zondag 27 april tussen 10 uur en 16 uur opendeurdag. De site is dan te bezoeken. Fabrieksstraat 54, 1000 Brussel

VLD) over de financiering lopen nog. Minder goed nieuws is er voor de geplande uitbreiding van ‘t Klavertje 4 in de Noordwijk. Daar zouden 144 plaatsen bijkomen. De Stad wou daarvoor een aanpalend terrein aankopen, maar kwam in een juridisch conflict terecht met een buurtbewoner. De juridische diensten van de Stad geven geen kans op een gunstige afloop voor het schooldossier. De uitbreidingspiste is daarom verlaten. De Stad bekijkt nu hoe ze de extra plaatsen binnen de bestaande gebouwen kan realiseren.  

Jelle Couder

ADVERTENTIE

03.04.2014 > 01.02.2015 MUSEUM VOOR HET KOSTUUM EN DE KANT Violetstraat 12 | 1000 Brussel T + 32 (0)2 213 44 50 www.museumvoorhetkostuumendekant.be


BDW 1420 PAGINA 16 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

25.05

2014

Het autobezit verder verminderen zou een van de grote politieke doelen moeten zijn, vindt Michel Hubert.

© BART DEWAELE

25.05

2014

Verkiezingskoorts > Michel Hubert over uitdagingen inzake mobiliteit 25.05

2014

Brusselse mobiliteit: uitvinding van de stad van morgen 25.05

2014

BRUSSEL – De verkiezingen naderen, de koorts stijgt. Maar waar kiezen we als Brusselaars eigenlijk voor? Met een reeks van vier opiniebijdragen maken vier experts elk op hun terrein duidelijk welke keuzes we de volgende vijf à tien jaar zullen maken op enkele cruciale beleidsdomeinen: mobiliteit, onderwijs, economie en huisvesting. Elke opiniebijdrage wordt anderhalve week later uitgediept en geïllustreerd met een Tematoer van Brukselbinnenstebuiten.

BDWOPINIE Brussel wil een aangenamere stad worden met gezondere lucht. Deze ambities hebben een grote invloed op het mobiliteitsbeleid en dus ook op de inrichting van de publieke ruimte. In een steeds densere stad wonen steeds meer mensen dicht op elkaar. Het is dan ook belangrijk dat de publieke ruimte een verblijfsruimte wordt die een verlengstuk vormt van de eigen woning. Reeds in de jaren 1980 werd deze eis naar voor geschoven en de recente ‘Pic Nic the Streets’-beweging formuleert dezelfde eis vandaag. Het principe werd ruim tien jaar geleden toegepast bij de heraanleg van het Flageyplein en sindsdien al behoorlijk wat in praktijk gebracht. De recente heraanleg van het Sint-Antoniusvoorplein in Vorst is een voorbeeld op kleine schaal, terwijl de herinrichting van het Kardinaal Mercierplein

voor het treinstation in Jette een toepassing op grotere schaal vormt. Vandaag gebruikt meer dan twee derde van de Brusselaars een combinatie van vervoersmiddelen, hetzij binnen één reistraject, hetzij op de verplaatsingen die ze binnen een week doen. Binnen die groep maakt slechts de helft gebruikt van de wagen. In de jaren 1960 zag men voetgangerszones vooral als commerciële ruimtes die uitsluitend met de auto moesten bereikbaar zijn. Vandaar de bouw van parkeergarages. Vandaag echter zijn steeds meer Brusselse gezinnen steeds minder gemotoriseerd. 35 procent heeft geen auto. Dat is 3 procent meer dan tien jaar geleden. Die gezinnen worden dus steeds meer ‘multimodaal’. Bijgevolg moet bij de herinrichting van straten en pleinen niet elke vroegere parkeerplaats vervangen worden door – minstens – een nieuwe. Het autobezit verder verminderen, zou een van de grote politieke doelen moeten zijn. Meteen zouden straten

MICHEL HUBERT:

“De inzet: alternatieve vervoersmiddelen toegankelijker maken voor intern-Brusselse verplaatsingen en verplaatsingen van en naar Brussel”

en pleinen niet verder verzadigd worden door geparkeerde wagens. Dat betekent niet dat we onszelf het gebruik van een auto moeten ontzeggen, wel dat we met veel minder mensen moeten zijn die één, laat

staan twee, wagen(s) bezitten. De beschikbare wagens zouden meer dan nu door verschillende mensen gebruikt moeten worden. Op zijn totale levensduur staat een wagen gedurende meer dan 95 procent van de tijd geparkeerd. We kunnen een auto dus beter laten renderen als we hem delen. Autodelen tussen particulieren wordt makkelijker dankzij nieuwe technologieën. Het is een samenwerkingspraktijk met toekomst. De Brusselse overheid zou dit moeten ondersteunen. Willen we de Brusselse lucht gezonder en de stad dus aangenamer maken, dan moeten we ook de concentratie fijn stof verminderen én de andere luchtverontreiniging aanpakken. Binnen de mobiliteit zijn er twee mogelijkheden: het aantal wagens in de stad verminderen en de vervuiling door motoren verlagen. Het gaat daarbij echter niet enkel over het autobezit van Brusselaars, maar ook over de verkeerstromen naar en van Brussel. We hebben de verdedigingsreacties gezien toen er nog maar geopperd werd om het gebruik van de weg met stadstol of kilometerheffing betalend te maken. De verlaging van de vervuiling door automotoren kan aangepakt worden door een regeling waarbij de federa-

le verkeersbelasting meer aangepast wordt aan het motortype. Enkele Duitse steden geven ons al een voorbeeld met maatregelen waarbij meer vervuilende voertuigen niet meer in de stad worden toegelaten. In Brussel worden dergelijke maatregelen nog niet ingevoerd; sommigen stellen dat daarmee de sociaal-economisch zwakkere groepen zouden gestraft worden. Daarover zegt Enrique Penalosa, de ex-burgemeester van Bogota: een welvarende stad is geen stad waar zelfs de armen met een wagen moeten rijden; wel een stad waar de rijken het openbaar vervoer gebruiken. De inzet is dus om de alternatieve vervoersmiddelen toegankelijker te maken, zowel voor intern-Brusselse verplaatsingen als voor verplaatsingen van en naar Brussel. De oorzaken van de huidige mobiliteitsproblemen liggen echter op een totaal ander vlak: de stedelijke verspreiding en de verspreiding van de bewoning, die trouwens enkel mogelijk werden door de grote toegankelijkheid van de auto. In het Gewestelijk Plan voor Duurzame Ontwikkeling (GPDO) wordt reeds een aanzet gegeven. Het vraagt om een concentratie van stadsprojecten rond verkeersknooppunten zodat Brussel een policentrische stad kan worden.

Geparkeerde fiets Maar ook Vlamingen en Walen zullen meer geconcentreerde bebouwing moeten creëren als we het aantal autokilometers willen verminderen. Die concentratie moet meer zijn dan enkel overstapparkings rond de intermodale knooppunten als de GEN-stations en rond de toekomstige tramhaltes van het Brabantnet van de De Lijn. Meer dan ooit zullen mobiliteitsbeleid en ruimtelijk inrichtingsbeleid een standpunt moeten innemen. Ten slotte sluipt er ook een gevaar in de grote infrastructuurwerken die het aanbod van het openbaar vervoer moeten verbeteren, zoals de geplande metrolijn richting Schaarbeek en Evere. De uitvoering ervan duurt soms heel lang en ze zullen een zware impact hebben op de beschikbare budgetten. Ze zouden het ons financieel wel eens onmogelijk kunnen maken om andere oplossingen door te voeren die goedkoper en sneller maar ook radicaler zijn en die voorrang geven aan bovengrondse verplaatsingen. Het moet ook een prioriteit blijven om de bewegingsruimte voor voetgangers te verhogen. De meeste verplaatsingen in Brussel gebeuren immers te voet. En we moeten blijven investeren in fietsinfrastructuur, zowel voor de rijdende als voor de geparkeerde fiets. De stad van morgen uitvinden. Dat is wat het huidige mobiliteitsvraagstuk ons eigenlijk vraagt. Michel Hubert professor Université SaintLouis, directeur Brussels Studies

Geïnteresseerd of aangesproken? U kan mee met de Tematoer van Brukselbinnenstebuiten op zaterdag 12/04: ‘Verkiezingskoorts 1 – de verplaatsing’. Meer info en inschrijven op www.brukselbinnenstebuiten.be


BDW 1420 PAGINA 17 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

BRIEVEN VAN LEZERS   lezersbrieven@bdw.be

Iedereen gelijk voor de wet? Naar aanleiding van het artikel ‘Politici mogen afbeelding Atomium gebruiken’ (brusselnieuws.be, 07/03/14) wil ik graag het volgende kwijt. Als Brusselse fotoclub hadden we enkele jaren geleden avondopnamen van het Atomium gemaakt. Ze mochten wel op ons fotosalon tentoongesteld worden, maar er moest een bepaalde niet te onderschatten geldsom aan de vzw worden overgemaakt. Gevolg: we hebben de opnamen niet getoond. Vanwaar die plotse koerswijziging van de verantwoordelijken van het Atomium? Wij hadden hoegenaamd niet de bedoeling om munt te slaan uit de foto’s. Alleen het tonen van de artistieke benadering was de bedoeling. Moet kunst wijken voor politiek? Roger Certyn, Evere

Verkavelingsvlaanderen

© STEVEN GOFFIN

Ik deel voluit de opinie van ingenieur-architect Filip Canfyn over het belang en de waarde van stedelijk wonen (BDW 1418, p.14). Evenwel heb ik forse bedenkingen bij zijn argumentatie. Het is correct dat de woonbehoeften zowat gelijkmatig aangroeien met de stijging van de bevolking. Als migratie toeneemt, is de stijging van de bevolking en van de woonbehoeften daarvan het logische gevolg. Dit lijkt me een logische redenering. Dat ‘de’ Vlaming ‘massamigratie en welzijnszorg’ als ‘schuldige’ aanwijst voor stijgende woonbehoeften, is niet alleen een onbewezen stelling, ze is ook zuiver emotioneel. Er kan hier enkel sprake zijn van oorzaak en gevolg. Mocht een stijgend geboortecijfer de oorzaak zijn, dan blijft het gevolg ook een stijgende woonbehoefte. Wij moeten dit dus in een correcte analyse los zien van allerlei morele en ideologische overwegingen. De veralgemening naar ‘de’ Vlaming stoort mij ook. Vlaanderen is even veelzijdig als Brussel, Wallonië, België. Ook en zelfs als het over diversiteit in alle vormen, maten en gewichten, opinies, voorkeuren en gedragingen gaat. In de Vlaamse Rand rond Brussel zijn de eerste en grootste ruimteverslindende verkavelingen gecreëerd en ingenomen door rijke Brusselaars. Zeer tegen de zin van de sociaal weggedrukte lokale bevolking. (Ik ben zelf al 68 jaar ervaringsdeskundige op dit terrein). Waals-Brabant (voorbeelden: Waterloo en Eigenbrakel) lijdt evenzeer onder ruimtelijke verkwisting en verstedelijking. De fenomenen die de auteur beschrijft zijn bijgevolg allesbehalve exclusief Vlaams. Het ontgaat mij ook waarom ‘de’ Vlamingen (die de auteur als een aparte Verkavelingsmoloch blijkt te beschouwen) ook in eerste instantie verantwoordelijk of aansprakelijk zijn (de auteur gebruikt de term ‘schuldig’) voor het feit dat de woonproblematiek in Brussel niet op-

BDWOPINIE

gelost raakt. De cijfermatig aangetoonde migratie vanuit Brussel naar de Vlaamse Rand proberen zij willens nillens op te vangen. Zijn Brusselse politieke instellingen en leiders vrij te pleiten van alle zonden? Conclusie: mooi uitgangspunt, terechte bekommernis, verkeerde argumentatie. Roger Swalens, Halle 

Witloof Het verheugt mij nog iemand aan te treffen zoals mevrouw Maas van Braine-le-Comte (BDW 1417, p.15) die de ganse witloofteelt kent. Ikzelf (89 jaar) ben in Haren geboren, naast Evere. Als dochter van een landbouwer ken ik de witloofteelt van A tot Z en alles is perfect beschreven zoals Y. Maas het vertelt. Welke herinneringen voor mij! Ik zat ‘s avonds naast mijn vader (na zijn dagwerk) in de tuin om de witloofwortels in de groeven te leggen. Als licht was er een petroleumkan. Mijn moeder heeft zelfs bij de boeren geholpen om het witloof te kuisen alvorens in te pakken in dozen met blauw papier. Het is toch een zware taak, die teelt, want het vergt veel werk. De mensen beseffen het niet. Dank dat ik dit kon meedelen.  Joanna Steurs, Elsene 

Werkgelegenheid Hierbij deel ik mijn ironische ervaring als zestiger en werkzoekende Belg. In 2003 werd ik collectief ontslagen als 49-jarige bediende. Als inwoner van Brussel schreef ik mij in bij Actiris en de VDAB. Ik bleef niet bij de pakken zitten. Studeren, herscholingen en vacatures proberen in te vullen met verschillende interesses stonden op mijn dagelijkse lijst. Af en toe werd mijn zoekwerk naar werkgelegenheid beloond voor de moeite. Deze ervaringen waren van korte duur. Faillissementen, herstructureringen, interimjobs en vervangingscontacten bepaalden mijn werkervaringen op de arbeidsmarkt tot op heden. Het ironische hieraan is dat Actiris en de VDAB gedurende al die jaren geen enkele, maar dan ook geen enkele werkaanbieding aan mij presenteerden. Nu ben ik zestig jaar en twee maanden werkloos (na een vervangingscontact van zeven maanden). En Actiris komt pas nu met twee voorstellen van werkaanbiedingen af voor bedrijven in Wallonië. Bedankt Actiris en bedankt VDAB. Ik zal zelf wel blijven verderzoeken naar werkaanbiedingen tot mijn drieënzestigste. Want dan moet ik beginnen te vragen naar ‘mijn recht’ op het ‘wettelijk pensioen’ – nog zo’n FOD-obstakel. Wim Muylaert, Anderlecht

Xi Jinping Stuur China’s nummer 1 maar naar de panda’s, want in Brussel zal hij ’t Chinees paviljoen niet binnen mogen: te bouwvallig, meldt lezer Steven Goffin.

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

Macht, geen goede wil door Danny Vileyn De Schaarbeekse burgemeester Bernard Clerfayt (FDF) wil een propere campagne. Dat willen de inwoners van de Ezelsgemeente zelf, zegt hij. Clerfayt wil niet langer affiches aan balkons, dat soort vervuiling wil hij niet meer op straffe van boetes. Ook vraagt hij winkeliers om geen affiches aan hun vensters te hangen. Hij vraagt dit laatste vriendelijk, want verbieden kan hij niet. Daar valt allemaal iets voor te zeggen, al werpt de vraag zich op of het geen achterhoedegevecht is in tijden waarin je per gsm of online door heel de wereld lastiggevallen wordt. Voor de verkoop van onderbroeken bijvoorbeeld (“Welke maat hebt u meneer?” – al maanden aan een stuk). Of door politieke partijen die gebruik blijven maken van de bevolkingsregisters om potentiële kiezers te bestoken. Maar eigenlijk was dat niet eens de belangrijkste discussie op de jongste gemeenteraad van Schaarbeek. De extreemlinkse PVDA/PTB – één verkozene – wist met een rist supporters te bekomen dat de kleine partijen – zonder vertegenwoordiging in het parlement – meer plaats krijgen op de officiële aanplakborden. Die eis is niet eens onzinnig, ze is een discussie waard, maar dat de FDF-Ecolo-meerderheid zonder veel discussie door de knieën ging zegt veel over de schrik van FDF en groenen voor extreemlinks. En dan moest de aap nog uit de mouw komen. Omdat extreemlinks meer plaats krijgt op de officiële aanplakborden, krijgen de Vlaamse partijen, die sowieso al weinig krijgen, nog minder. Vijftien procent in plaats van achttien om precies te zijn. Schepen van Vlaamse Aangelegenheden Adelheid Byttebier (Groen) ‘betreurt’ in een schriftelijke mededeling de communautaire kramp van het college – en dus ook van haar Franstalige evenknie Ecolo – maar onthield zich vreemd genoeg bij de stemming. Meer kan Byttebier als schepen waarschijnlijk niet doen, anders krijgt ze haar dossiers er niet meer door. Maar dat ook haar partijgenoot Bram Gilles en Open VLD’er Quentin van den Hove zich vanop de banken van de gemeenteraad onthielden in plaats van tegen te stemmen is nog veel minder begrijpelijk. Het gaat om een princiepskwestie. Wat er in de Schaarbeekse gemeenteraad gebeurt is een relatief onbelangrijk dossier in wat ons te wachten staat op gewestelijk niveau mocht Brussel de band met Vlaanderen doorknippen. Of mocht de dubbele meerderheid of de gewaarborgde vertegenwoordiging afgeschaft worden. Dan zouden de Vlamingen afhangen van de goede wil van de Franstaligen. En, zoals geweten, gaat politiek over macht, niet over goede wil. Dat ook de Vlaamse Brusselaars dat blijven beseffen.

WAUTER MANNAERT


BDW 1420 PAGINA 18 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

VADROUILLE © MUSEUM VOOR NATUURWETENSCHAPPEN

DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

© TH. HUBIN / MUSEUM VOOR NATUURWETENSCHAPPEN

Museum > Is het een hagedis? Is het een slang? Het is een mosasauriër!

Bij de mosasauriërs in het krijt © TH. HUBIN / MUSEUM VOOR NATUURWETENSCHAPPEN

BRUSSEL - De mosasauriër kan wel wat pr gebruiken. Deze reusachtige maashagedis stond tijdens het krijttijdperk aan de top van de voedselketen en het Museum voor Natuurwetenschappen bezit de grootste verzameling fossielen ter wereld. Vanaf 2 april krijgt hij er een eigen zaal, en vergeleken met een haai van vandaag: respect.

D 

e bezoeker wordt verwelkomd door een schrikbarende muil met daar achteraan het 12,5 meter lange lijf van de Hainosaurus bernardi: “Langer dan de zaal zelf!” zegt bioloog en hoofd tentoonstellingen Gérard Cobut: “We moesten daarom zijn staart wat draaien, maar de dynamische houding duidt op de uitstekende zwemmer die hij was.” Deze mosasauriër is genoemd naar de vondst in 1885 in het Henegouwse Ciply bij Bergen, dat is niet zo ver van Bernissart? “Toeval,” zegt Cobut: “De Iguanodons van Bernissart leefden

135 miljoen jaar geleden, deze mosasauriër 65 miljoen jaar geleden, ze zullen elkaar niet ontmoet hebben. De laatste dinosauriërs, zoals de Tyrannosaurus rex en de Triceratops, leefden op aarde toen de mosasauriërs in zee de toppredatoren waren. De zeespiegel van Europa lag dan meer dan honderd meter hoger dan nu. Europa was, zoals de Caraïben vandaag, een mozaïek van eilanden met een subtropisch klimaat. De mosasauriër profiteerde als roofhagedis van de rijke biologische productie, typisch voor de kust, vooraleer hij de wereldzeeën veroverde.”

Gebarsten of beweeglijke schedel?


BDW 1420 PAGINA 19 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

© TH. HUBIN / MUSEUM VOOR NATUURWETENSCHAPPEN

Dat er hier zoveel fossielen aan de oppervlakte kwamen, is te danken aan de negentiendeeeuwse fosfaatontginning, bestemd voor de productie van kunstmest, in de kalkafzetting van het bovenkrijt (het maastrichtien). Bijna de ganse collectie van het museum is afkomstig uit de groeven van Ciply, hoewel de diersoort genoemd is naar het eerste exemplaar dat in 1766 in de Sint-Pietersberg nabij Maastricht werd gevonden, de Mosasaurus hoffmanni of maashagedis (Mosa is Maas in het Latijn). Het originele fossiel is te zien in het Muséum national d’histoire naturelle in Parijs: “Het Franse revolutionaire leger wilde het in 1794 stelen, maar kanunnik Godding, de grondeigenaar, liet het verstoppen. Naar het schijnt zou de vinder 600 flessen goede wijn beloofd zijn, waardoor het fossiel dan ook vlug teruggevonden werd...”

Vergelijkende anatomie

Waterkleuren Op een tablet kan je het avontuurlijke leven van Robert Garcet (1912-2001) volgen, die eigenaar was van een vuursteengroeve bij het Luikse Eben-Emael waar fossielen van mosasauriërs werden ontdekt. Je kan er nog altijd zijn eigenhandig gebouwde, fantastische toren Eben-Ezer gaan bekijken, met onder andere een mosasauriër als waterspuwer. De galerijen eronder zijn gesloten, fossieljagers gingen

“Bij fossiele zeereptielen rijpen de eieren in de buik, en een zeldzame vondst van mogelijk drie identieke, embryonale skeletjes lijkt dat ook voor de mosasauriërs te bevestigen”

Land- of waterrat? © TH. HUBIN / MUSEUM VOOR NATUURWETENSCHAPPEN

“Die poten, zou hij daarmee op wandel kunnen gegaan zijn? Die tanden, zouden die gediend hebben om algen te eten? Met verschillende suggestieve vragen en hypothesen wordt het publiek zelf aan het denken gezet. Er werd ook volop gegist bij het eerste exemplaar, sommigen dachten aan een krokodil, anderen aan een potvis. Veel hebben we te danken aan de Franse wetenschapper Georges Cuvier, die de botten van fossielen ging vergelijken met dieren van vandaag, en de mosasauriërs bij de reptielen determineerde. Argumenten die de mosasauriër bij de hagedissen of bij de slangen indelen houden allemaal steek, wij kiezen niet, we zijn dan ook geen school,” zegt Cobut vrolijk. “Op het eerste gezicht lijkt de fossiele schedel uit Zichen in Limburg in stukken gebarsten, maar er zaten gewoon heel veel botten aan vast, die onafhankelijk van de kaak konden bewegen. Dat hebben mosasauriërs gemeen met slangen, die ook een zeer beweeglijke schedel hebben. Vraag een bioloog niet wat het nut daarvan was, dat veronderstelt immers een schepper met een bedoeling. Wij spreken van efficiëntie. Samen met altijd terug aangroeiende tanden, bij sommige soorten ook op het verhemelte, was zo’n beweeglijke kaak bijzonder doeltreffend om een prooi klem te zetten.” Toch bewogen mosasauriërs zich niet kronkelend voort zoals een slang. Op een filmpje, gemaakt door het Weense Peyote 3D graphics & interactive solutions, zie je een mosasauriër zwemmen: “Enkele jaren geleden legde de Zweed Johan Lindgren een link tussen de staartwervels van de mosasauriër en die van de haai. Omdat ze op een gelijkaardige manier afbuigen, is het geloofwaardig dat ook de staart van de mosasauriër uitliep op een vin met nog een tweede, vlezige lob zonder wervels, wat een grote hulp was bij het zwemmen. Welke snelheid ze dan haalden? Als biologen het antwoord ook niet weten, antwoorden ze: zo snel als een haai.” Ook voor de voortplanting wordt naar andere dieren gekeken: “Hagedissen leggen hun eieren op het land, maar konden de kolossale mosasauriërs zich met deze roeispaantjes op het land hijsen? Bij fossiele zeereptielen rijpen de eieren in de buik, en een zeldzame vondst van mogelijk drie identieke, embryonale skeletjes lijkt dat ook voor de mosasauriërs te bevestigen.”

er met de skeletten van deze idealist vandoor. Zijn verhaal wilde Cobut per se in beelden brengen: “Garcet had er de smoel voor.” De zaal is verder niet overdreven technologisch, de energie ging liever naar ingrepen die een bezoek ook geschikt maken voor mensen met een beperking, zoals de juiste leeshoek voor rolstoelgebruikers, aangepaste typografie voor slechtzienden en commentaarstemmen. Wel kan u aan de hersenen van de mosasauriër voelen, en ze vergelijken met die van een kat, een struisvogel en een krokodil: “Van mosasauriërspecialisten zijn er op de hele wereld zo’n 20 à 30-tal, waarvan twee of drie hersenspecialisten. We stuurden een van hen, Michael J. Polcyn uit Texas, een medische scan van een van onze schedels en hij kon achterhalen welke botten ontbraken. Op basis van tweedimensionale foto’s was het dan mogelijk om de hersenen in 3D te printen. Hun reuk-

© NAAM FOTOGRAAF

Vervaarlijk of niet?

EVOLUTIES IN HET MUSEUM De tijdelijke doe-expo over de babydieren voor kinderen van 3 tot 8 jaar is tot 11 juni verlengd. Een dag later kan je al naar een nieuwe tijdelijke expo Hersenkronkels ‘voor jonge breinen en grijze cellen’ vanaf 10 jaar. Van 2 april tot 31 mei zetten de ornithologen van het museum een valkenobservatiepost neer bij de Sint-Goedeleen Sint-Michielskathedraal. Verwacht wordt dat de vier eieren van het koppel slechtvalken in de toren van de kathedraal rond 8 april uitgebroed worden. Alles kan ook online gevolgd worden via www.slechtvalken.be. Het museum zet zijn vernieuwing van de laatste jaren door, na de nieuwe Galerij van de Dinosauriërs (2007), de Galerij van de Evolutie (2009) en de zaal BiodiverCITY (2010), gaat in het voorjaar 2015 de Galerij van de Mens open. Wat is onze plaats in het dierenrijk, welke van onze aanpassingen bleken efficiënt?

orgaan moet vrij goed ontwikkeld geweest zijn, net zoals hun zicht, de ogen ter grootte van een ondertas bevatten een oogring, waarschijnlijk om de oogbol te beschermen tegen uitzetten bij hoge snelheid.” De zeedecors van Freya Vlerick, ingekleurd in mooie aquarelverf, doen terugverlangen naar De droom van de walvis (1987), een strip met Ragebol van Bom en Frank, die zich trouwens afspeelt in en rond het museum.

Ecologische niche Dat deze reptielen voor het water kozen terwijl ze uitgerust waren met longen en dus beter af op het land, doet de bioloog besluiten: “Er moet zich een gelegenheid hebben voorgedaan. Op het land hadden ze wellicht concurrentie van de dinosauriërs, terwijl die in de zee wegviel. Waarschijnlijk was het een ecologische niche. Ze pasten zich compleet aan het leven in zee aan, de voorpoten hingen bijna niet meer aan hun wervelkolom vast, ze dienden louter nog om te navigeren. Toen de zeespiegel weer daalde, door de toenemende afkoeling, in de hand gewerkt door de meteorietinslag in Yucatán aan de Golf van Mexico en vulkaanuitbarstingen waardoor stof de zon verduisterde, hadden ze zich zozeer gespecialiseerd in jagen op zee dat het hun ondergang werd. Afstammelingen lijken ze niet te hebben, terwijl de voorouders van onze haaien ten tijde van de mosasauriërs moeten geleefd hebben. Haaien overleefden misschien omdat ze ook aaseters zijn, er zijn skeletten van mosasauriërs gevonden met inkervingen zoals haaientanden die maken.” 

An Devroe

Museum voor Natuurwetenschappen, Vautierstraat 29, 1000 Brussel, www.natuurwetenschappen.be, gratis toegang tot het museum elke eerste woensdag van de maand vanaf 13 uur


BDW 1420 PAGINA 20 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

OP VADROUILLE MET NICK TRACHET (1) MET DE LIJNBUS NAAR KESTERHEIDE

De heuvel rook aangebrand ziet u in de verte ook Ninove liggen en de hoogten van Woestijn. De asfalt van de Kesterheide gaat noordwaarts over in een grindweg. Vandaag heerst hier stilte, maar ooit was het anders, zoals een grote betonnen plaat links op de grond getuigt. Dit is het (lege) graf van Staf de

“We zien helemaal aan de kim het Atomium, de basiliek van Koekelberg, het Justitiepaleis. Over de groene Waalse heuvelruggen in het zuidwesten piept de toren van Ronquières”

Het bolvormige Navocentrum Satcom werd gebouwd in de jaren 1970 en staat nu leeg, te verkommeren.

KESTERHEIDE – Sommige plekken zijn banaal tot men er is geweest, daarna laten ze u niet meer los. De Kesterheide is er zo één, de meest verborgen ‘vaut le voyage’ plek van het Pajottenland.

I 

ook een steengroeve aan de Westkant en gezien de grond niet deugt, mocht men er motorcrossen. De Edingsesteenweg is een kaarsrechte Romeinse heirbaan en Kester (castrum) had lang geleden een legerkamp dat vanop de heuvel de baan bewaakte.

Plots kunt u rechtsaf, de eigenlijke Kesterheide op. Boven aangekomen staan we stil voor een monumentaal waterreservoir en een ‘militair domein’ met de even ronde resten van de voorloper van die Startrekvoetbal daar beneden. Het zicht hier is a-dem-be-ne-mend. Dit is het hoogste punt van het Pajottenland, 112 meter boven de zeespiegel. We zien helemaal aan de kim het Atomium, de basiliek van Koekelberg, het Justitiepaleis. Over de groene © SASKIA VANDERSTICHELE

k kende de Kesterheide enkel van motorcross. Heel mijn leven heb ik affiches zien hangen die mij uitnodigden, maar wie bezoekt nu een motorcrossparcours, zeker wanneer er geen wedstrijd aan de gang is? We nemen bus 144 van De Lijn aan metrohalte COOVI, richting Leerbeek. Er rijdt er één per uur (om 20 na het uur). Normaliter duurt de rit zo’n 35 minuten via weidse landschappen van Negenmanneke, Sint-Laureins-Berchem en Kester. Idealiter stapt u af aan de laatste halte voor de stelplaats van Leerbeek (Sint-Pietersplein), vlakbij de kerk uit 1773. Langs de weg Asse-Edingen herken je de Kesterheide (of Kesterheuvel, Kesterberg) omdat er een telefonietoren bovenop staat. Het is een getuigenheuvel in de reeks die van Kassel in Frankrijk over Kemmel tot in het Hageland doorloopt. De top is van ijzerzandsteen en dus onvruchtbaar, daarom was erbovenop nooit landbouw. Er groeide heide. Er was

Kabelbaantjes Aan de overkant van de bushalte vertrekt een weg, de Kattestraat. We wandelen die straat in en een kleine 200 meter verder aan de linkerkant ligt de Heidestraat. Vanaf nu is het anderhalve kilometer bergop. We stappen door de bochtige straat, langs kneuterige huisjes en holle bermen, tot we een sciencefiction gebouw zien opdoemen. De Kersterheuvel was in de Koude Oorlog namelijk opnieuw van militair belang, deze keer voor de bescherming van Amerika tegen de Russen. Het bolvormige Navocentrum (Satcom) werd gebouwd in de jaren 1970 en staat nu leeg te verkommeren als een decor, Star Wars waardig.

© SASKIA VANDERSTICHELE

Waalse heuvelruggen in het zuidwesten piept de toren van Ronquières, ver beneden ons ligt het kasteel van Gaasbeek en Halle in de vallei van de Zenne. Neem zeker een verrekijker mee! Mocht deze plek in West-Vlaanderen liggen, het stond nu vol panoramische restaurants en kabelbaantjes, springkastelen, frietkoten en betalende parkings. Maar dit is het Pajottenland, hier heerst een laconieke rust. Voor de twee ronde monumenten staat een groot kruisbeeld en een ingetogen gedenktuin (Pervivo) ter nagedachtenis van kinderen die stierven aan een zeldzame stofwisselingsziekte.

Eeuwige erewacht

Pervivo, gedenktuin en kruisbeeld.

Wat verder langs dezelfde weg ontwaart u tussen de bomen links de ‘ijzeren man’, een geodetisch punt uit de negentiende eeuw. Ooit pronkte het als hoogste punt boven de Kesterheide en was het zichtbaar vanaf het belfort van Brussel. Nu zijn de bomen opgeschoten en hebben onverlaten er pseudo-antieke woningen voor neergeploft. Vroeger zou dat verboden zijn. Natuurpunt probeert nu de heide terug te halen, maar het zal niet makkelijk zijn om die huizen weg te krijgen. Vanaf hier

Clercq. De man werd aanvoerder van het Vlaams Nationaal Verbond, een extreemrechtse beweging die collaboreerde met de Duitsers. Hij organiseerde hier massabijeenkomsten (‘landdagen’) van 1920 tot 1942, het jaar van zijn dood. Er kwamen elk jaar duizenden mensen (al dan niet verplicht) luisteren naar ‘Den Leider’, beneden aan de heuvel werd er zelfs een speciaal tramstation voor aangelegd en vanaf 1943 stond er een ‘eeuwige’ erewacht rond zijn graf. Dat zou nog één jaar duren... Misschien is dat wel de reden waarom men zo zedig zwijgt over deze heuvel: hij rook aangebrand.

Stevenisten We zakken af naar de baan NinoveHalle (Ninoofsesteenweg) en volgen die terug naar Leerbeek. Het dorp is arm aan horeca, maar tweehonderd meter voorbij het gevaarlijke kruispunt ligt links de Winnepenninckxstraat met het ‘fietsvriendelijke’ café Jona (hapjes, speeltuin, maandag gesloten). Tijd om de voeten te rusten en ook even te kijken naar het gebedshuis naast het café. Tijdens de eerste jaren van de negentiende eeuw kwamen priesters in opstand tegen de verzoening van de kerk met Napoleon. Hier noemde men ze ‘Stevenisten’ naar hun aanvoerder, vicaris-generaal Cornelis Stevens van Namen. Tot vandaag is hier een stevenistische groep actief. Een unicum. Voorbij het kerkje naar links komen we weer op de stelplaats, waar de bus om vijf na het uur weer naar Brussel vertrekt.  Nick Trachet www.brusselnieuws.be/ opvadrouille


BDW 1420 PAGINA 21 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

© SASKIA VANDERSTICHELE

Willem Ceuleers componeerde het lijdensverhaal volgens Mattheus.

Zang > Na Johannes, nu Mattheus

Passie in première BRUSSEL – Twee jaar geleden componeerde orgelist, bariton en componist Willem Ceuleers al een Johannespassie, nu heeft hij het lijdensverhaal van Christus volgens Matthaüs op toon gezet. Het werk gaat op palmzondag in pezmièez in de Lakense Sint-Lambertuskerk. Net  als    zijn  Johannespassie  is  het  een  werk  geworden  in  barokstijl.  Niet  de  late  barok  van  Bach,  maar  wel  de  vroege  barok  à  la  Heinrich  Schütz. Die is soberder en meer ingetogen.  Het  evangelie  moet  een  vertelling  blijven  en  dus  worden  de  recitatieven van de evangelist alleen  afgewisseld  met  dialogen,  reacties  van het ‘volk’ en enkele koralen, die  fungeren  als  rustpunt.  Lange  aria’s  zijn er niet. Het werk vraagt minimaal vier zangers en vier instrumenten, maar het  komt  volgens  de  componist  beter  tot  zijn  recht  in  een  royalere  bezet-

ting.  Daar    kiezen  Ceuleers  en  zijn  ensemble,  het  Antwerps  Collegium  Musicum,    dan  ook  voor  bij  deze  eerste opvoering. Voor  de  tekst  gebruikte  de  componist  opnieuw  een  vertaling  van  Jos  Keulers,  een  Nederlandse  priester  en theoloog die overleed in 1963. HUB Zondag 13 april 2014, 16 u Sint-Lambertuskerk, Sint-Lambertusplein, LakenTickets en info via Davidsfonds Laken, gertie.lindemans@skynet.be

ADVERTENTIE

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a Verzekerd verhuurbeheer a

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

nemen  voor  zijn  geluk.”  Meer  moet  dat  niet  zijn.  Wie  je  komt  bezoeken,  komt  in  de  eerste  plaats  voor  het  gezelschap,  niet  voor  het  eten.  Het  is  hartverwarmend  hoe  dankbaar  ‘eenzamen’  (studenten  op  Erasmus,  professionals  die  net  in  Brussel neerstreken, vers gescheiden  singles...) kunnen reageren wanneer  ze worden uitgenodigd om te komen  eten. Niet voor een formeel diner (en  die  kandelaar  in  het  midden  is  helemaal fout), maar gewoon voor dagelijkse kost. Achteraf staan ze erop  om de vaat te doen. Onder  vrienden  wordt  het  lol  trappen:  ik heb ooit nog een Schotse maaltijd georganiseerd  die  eindigde  met  Highland  Games  in  de  tuin.  Thema’s  doen  het  altijd  goed.  Iedereen  brengt,  bijvoorbeeld,  een  schotel  mee  die  de  naam draagt van een heilige: van Saint-Germain  (erwtensoep)  naar  Saint-Honoré  gebak  –  een  Saint-Emilion is er snel bij geschonken.  Let  op  het  aantal  genodigden:  “nooit  minder  dan  de gratiën (drie) of meer dan de muzen (negen)” zeggen de Fransen. Moderner is: nooit meer dan twaalf  BRUSSEL EN DE WERELD in  totaal.  De  meeste  mensen  hebben  geen  bestek  CULINAIR ONTDEKT voor meer dan twaalf, of geen plek aan tafel. Ook is  twaalf het redelijke maximum waar een huiskeuken  voor kan koken. Wij waren ooit deel van een eetgenootschap van zes koppels, elk van een andere nationaliteit.  Om  beurt  kookte  ieder  iets  uit  zijn  ‘nationale’  keuken.  Iedereen  bracht  zijn  eigen  borden  en bestek mee – dat was voor de kok met dienst een  verlossing op het einde van de avond – en we namen  al het vuil weer mee. Uitnodigen: een gezelschapsspel dat te weinig uit Nodig  nooit  mensen  uit  zonder  te  zeggen  wat  ze  de kast wordt gehaald. Ik pleit voor meer gaan gaan  krijgen.  Dat  voorkomt  teleurstellingen  met/ eten bij elkaar. Maar dan als daad van liefde, niet bij  vegetariërs  of  andere  ik-lust-dat-niets.  Of  vraag  uit prestatiedrang. het  hen  eerst.  En,  waarde  genodigde,  zeg  het  dan  ook!  Omgekeerd  kunt  u  vooraf  plannen  om  eens  Vlamingen,  zo  schrijft  men  wel  eens  in  blaadjes  iets klaar te maken wat men nauwelijks voor vier op  voor  expats,  zijn  stuurs  en  teruggetrokken,  men  tafel  kan  zetten  (een  kalfskop,  choezels,  een  gans,  komt er nauwelijks de voordeur voorbij. Bij expats,  een kist met 100 oesters) en in functie daarvan de  zeker die van de grote internationale organisaties,  gaat  dat  anders.  Men  is  jarenlang  ver  van  familie  en  oude  vrienden,  dus  zoekt  men  toenadering  tot  lotgenoten  en/of  locals.  Dat  zijn  dus,  naast  wat  clubbing,  etentjes  bij  elkaar  thuis.  In  groep  of  als  koppel. Ik heb het jarenlang mogen beleven. Nu  is  er,  als  ik   Knack  mag  geloven,  een  nieuwe  manier  van  ‘mensen  ontvangen’  ontstaan  onder  invloed  van  kooklessen  en  televisieprogramma’s.  Hier  gaat  het  om  showevenementen.  Men  nodigt  mensen  uit  voor  een  avondje  “kijk  eens  wat  ik  kan.”  Dat  is  zoals  vroeger  een  avondje  dia’s  bekeken  werden.  Jonge  mensen  kennen  dat  niet  meer,  maar dia’s waren foto’s die men op een scherm projecteerde, wat gebeurde met een projector (nu zegt  gasten  uitkiezen.  Van  iedere  vriend  zou  men  toch  men  ‘beamer’)  en  je  werd  een  avond  geëntertaind  moeten weten wat hij/zij lust?  met plaatjes van oorden waar je nooit was geweest  Zorg  voor  gerechten  die  geen  toezicht  nodig  heben  waar  je  zeker  nooit  meer  naartoe  wou  na  zo’n  ben  in  de  keuken  en  die  zomaar  op  tafel  kunnen,  avond.  Meer  dan  eens  sprong  de  lamp  of  smolten  waardoor je dus tijd hebt om aan de conversatie deel  de dia’s door een te hoge hitte in de projector. Dan  te nemen. Zonder chichi,  pot op toefel, zoals ze dat  zag  je  tante  Zoë  in  een  felle  gloed  wegbranden  op  in  het  Brussels  zeggen.  Vermijd  vooraf  geschikte  het strand van de Costa Brava of Nonkel Achilles in  gerechten  op  borden  als  de  pest,  het  is  gênant  en  gas opgaan op de hellingen van de Etna. Wraak kan  breekt de sfeer. Echte vrienden delen voedsel dat ligt  zoet zijn. Mijn vader lag meestal bij de vijfde dia al  op een schotel in het midden van de tafel: “Een bil,  Kevin?  Een  vleugeltje,  Noémie?”  Toon  dat  je  meer  te snurken, want het licht was uit. Showkeuken is vergelijkbaar. Je zit als gast te wach- om je gasten geeft dan om Heston Blumenthal. Zorg  ten,  moederziel  alleen,  omdat  de  gastheer  en/of  ervoor  dat  je  gasten  deelnemen  en  niet  alleen  toe-vrouw gevaarlijke toeren aan het uithalen is in de  schouwers  zijn.  Er  is  meer  nood  aan  vriendschap  keuken. Conversatie is onmogelijk, je gasten/gast- dan aan salamanders. heren  zie  je  niet  of  je  hoort  ze  achter  de  keuken- Voor de gasten: kom op tijd en zeg nooit af eens je de  deur vloeken waar het eten blijft tot het laatste à la  uitnodiging  hebt  aanvaard,  breng  inderdaad  bloeminute dessertje op borden is geschikt, net voor je  men of een fl es mee, maar niets dat het plan van de  weer  weg  moet,  want  samen  druppels  drinken  na  avond  kan  doorkruisen.  Spring  desnoods  bij  in  de  de  koffi e  is  niet  meer  van  deze  tijd.  In  plaats  van  keuken, dat breekt meteen elke vorm van stijfheid.  vrienden  te  ontmoeten,  zie  je  stresskuikens  heen  Voor  we  het  weten,  is  inviteren  weer  normaal  en  en  weer  hollen.  Ga  erbij  zitten  en  maak  van  invi- worden we er allemaal beter van. Smakelijk. teren (weer) een vriendenfeest, desnoods buiten op  terras of in de tuin. Het mooie seizoen komt eraan. nick.trachet@bdw.be Eten maken voor iemand is een daad van liefde. Ik  ben vergeten wie schreef: “iemand thuis ontvangen  De hele reeks nalezen? is  gedurende  enkele  uren  de  verantwoordelijkheid  www.brusselnieuws.be/trachet

Nick Trachet

Inviteren

“Onder vrienden wordt het lol trappen: ik heb ooit eens een Schotse maaltijd georganiseerd die eindigde met Highland Games in de tuin”


BDW 1420 PAGINA 22 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Erfgoed > De kunstschatten van de banken. Deel III: BNP Paribas Fortis

‘Kunst voor de ogen’ © SASKIA VANDERSTICHELE

BRUSSEL - Laatste in de rij van Brusselse bankzetels met veel kunst in huis, na ING en Belfius, is BNP Paribas Fortis, met zetel op de Warandeberg. “Noem het geen kunstcollectie, maar een kunstpatrimonium,” verduidelijkt Dominique Van Hove, die alle sierkunsten onder één noemer groepeert. Met bijna 1.000 plastische werken, uitgebreid met antieke meubels, klokken en lampen – samen 1.350 eenheden – wordt hier het Belgische ‘salongevoel’ gekoesterd.

T 

“Zou het niet mooi zijn als alle bankzetels eens samen hun kunst zouden exposeren?”

Dominique Van Hove bij een werk van Rik Wouters (1908). © SASKIA VANDERSTICHELE

wintig werken van oude Vlaamse meesters, als Jan Brueghel ‘de Fluwelen’, David Teniers, Abraham Govaerts en Jan Fyt. Een imposante reeks wandtapijten, vanaf de zestiende eeuw. En 386 schilderijen van na 1789, met vooral de 20ste eeuw in België als zwaargewicht, van Permeke, Wouters, Gailliard en Alechinsky tot Bury, Broodthaers en Panamarenko. Dat maakt zowat de fond-de-caisse uit van wat BNP Paribas Fortis bijeenkreeg na de fusies van ASLK, Generale Bank en de NMKN tot Fortis Bank in 2009. Drie jaar terug startte BNP Paribas Fortis met het definiëren van een kernverzameling, in het vooruitzicht van het publiek toegankelijk maken van het kunstpatrimonium. De eerste vrucht daarvan was reeds te zien tijdens het allereerste open huis op Monumentendag 2013. “De bank is vrij laat tot het besef gekomen dat ze in de loop der jaren een aanzienlijk artistiek patrimonium verzameld had,” aldus Dominique Van Hove, restaurateur en kunsthistorica en bij de bank bevoegd voor Arts Collection & Historical Archives, een dienst die ook draait op vrijgestelden van de Vereniging voor de Valorisatie van Bedrijfsarchieven (VVBA). “Er bestond geen traditie in aankooppolitiek voor kunst, en zeker niet in belegging in kunst, noch bij ASLK, noch bij de Generale Bank,” zegt Van Hove. De historische archieven en documenten, zoals van de zusterbedrijven van de Generale Maatschappij, horen samen met het oude machinepark, de 19 zilveren chocolade- en koffiekannen, 27 sierklokken, 40 lichtarmaturen en antiek meubilair bij het patrimonium. Van Hove: “De voornaamste reden van aankoop is altijd dezelfde gebleven: het verfraaien van ruimtes, zowel in de Brusselse gebouwen als regionaal. De inventaris werd door de cel Arts Collection opgesteld, en wordt steeds bijgewerkt dankzij o.a. de medewerking van Facility Management dat instaat voor de logistiek en het beheer van de gebouwen. In functie van de aankleding, renovatie of nieuwbouw van (vergader)zalen en bureaus, werden er aankopen geregeld ter decoratie. Kunst was integraal onderdeel van het interieur. Vandaar de grote verzameling gravures (343) van Brusselse gezichten en andere Belgische steden en veel topografische kaarten: stuk voor stuk gemakkelijk decorum.”

Chinees porselein Hoe dat alles onder één dak kwam, heeft zijn geschiedenis. De Generale Bank kocht vooral kleine etsen en wandtapijten, en zoals gezegd meubels, getuige de Lodewijk XV-de

salons. Al is het design bureelmeubilair van Jules Wabbes en Knoll (60 stuks) vandaag ook antiek. Thema van de kunstwerken was doorgaans de geschiedenis van België, Brussel of het Warandepark, waarlangs de bank panden had gekocht. Uniek is de wandtapijtengalerij waar vijf episodes hangen uit Het leven van Mozes (geweven tussen 1742 en 1763) naar kartons van Brusselaar Jan van Orley en vervaardigd in de manufactuur van de gebroeders Van der Borcht. In salon Lorraine hangen twee achttiende-eeuwse tapisserieën met het wapenschild van Frans van Lotharingen, partner van keizerin Maria Theresia van Oostenrijk. Maar ook Chinees porselein uit de K’ang-Hsi-periode en een achttiende-eeuws Japans kamerscherm in bladgoud zijn unica. “De kunst werd gekocht door de directie; aankopen of schenkingen van private verzamelingen waren er nooit,” stelt Van Hove. “Pas in de jaren 1980 werd een genummerde inventaris gemaakt.” “Bij de ASLK ging dat ook zo. De bank had een lijst kunstpatrimonium bij de inventaris interieurobjecten, deze eigen collectie stond los van de organisatie van ‘kunsttentoonstellingen en cultuursponsoring’ die werd georganiseerdvoor het grote publiek. Het was duidelijk geen collectie, vandaar geen kunstgericht aankoopbeheer.” Toch is het tweehonderdtal

Wandtapijt in het Hertogelijk Huis.

topwerken van Belgische artiesten of thema’s aangeschaft door ASLK vandaag dé kernschat van BNP Paribas Fortis. Het gaat om grote werken uit de Latemse School, met neo-impressionistische en expressionistische Belgen als Jean Brusselmans, Albert Saverijs, Gustave en Léon De Smet, George Morren, Edgard Tytgat,… Het laatste dat ASLK kocht was een beeld van Hilde Van Sumere. Van Hove: “Bij het oplijsten van de interieurs van het ASLKgebouw in de Broekstraat ontdekten we twee werken van Spilliaert. Van de NMKN is daar weinig aan toegevoegd.” Achteraf werd andere kunst gekocht: Olivier Strebelle, Rik Poot, Dogan Çakir en Karel Appel. Morgen wil BNP Paribas Fortis de uitdaging aangaan om alles wat verspreid ophangt, en deels ook in de kluis zit te revaloriseren. Systematisch worden werken uitgeleend, zoals Femme à la lecture aan het Musée Félicien Rops (Namen) of een Panamarenko in het MUHKA (Antwerpen). Een Magritte reist deze zomer naar Japan. Van Hove: “Vandaag wordt het accent op Belgische kunst gelegd en het organiseren van kleine tentoonstellingen, zoals De bank tijdens WOI in september 2014, moet de toegankelijkheid van de kunstcollectie vergroten. We integreren meer en meer moderne werken, als van Michel Mouffe, maar de aankopen zijn gestopt. Sedert 2013, wordt het accent gelegd op de actieve ondersteuning van de jonge Belgische hedendaagse kunstenaars, maar zonder systematische aankoop van hun creaties. Voor de YATA mogen we altijd rekenen op de medewerking van experten uit de kunstwereld.” “Verkopen doen we nooit, weg is voor altijd weg. In het vooruitzicht van de nieuwe zetel op de Warandeberg (2014-2021) evalueert de bank de verschillende mogelijkheden om kunst te integreren. Dan hopen we tentoonstellingsruimte te hebben om onze schatten te tonen. Zou het niet mooi zijn als alle bankzetels eens samen hun kunst zouden exposeren?” Jean-Marie Binst


BDW 1420 PAGINA 23 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Artists in residence Beirut in Santa Fé

Heilig geloof in naïeve aardrijkskunde

Dat verzameld werk van Beirut kan in de eerste plaats herkennen aan de wat cerebraal galmende stem van Condon, die zich uitstekend leent voor een dramatisch lamento, maar waar je helaas niet té lang naar kan luisteren. In de tweede plaats aan de kopers, want Condon speelt – naast een hele reeks andere instrumenten – vooral bugel en trompet. Ten derde aan de kosmopolitische klanken, die volksmuziek uit de Balkan, brassband en elektro incorporeren. En tot slot zijn er die geografische namen die opduiken op alle platen. Zach Condon is zelf een kosmopoliet. Op zijn zeventiende verliet hij de schoolbanken en trok hij van Amerika naar Europa dat hij kende van de films. Toch heeft Condons keuze voor bepaalde stadsnamen weinig met kennis van zaken te maken. Zo is er om te beginnen de groepsnaam Beirut zelf. De Libanese hoofdstad schijnt tegenwoordig een van de hipste steden van het Midden-Oosten te zijn, in de jaren 1970 en 1980 klonk er vooral de muziek van bommen en granaten, en de spanningen in de regio zijn nog af en toe voelbaar. Condon

© COMMONS.WIKIMEDIA.ORG

BRUSSEL – Stadsnamen hebben vaak een ondefinieerbare aantrekkingskracht. Het is poëzie die je gratis en voor niets van de wereldkaart kan plukken. Dat weet ook Zach Condon, de voorman van de Amerikaanse band Beirut, waarvan het verzameld werk leest als de index van een atlas.

Zach Condon, voorman van de Amerikaanse groep Beirut.

was zich daar niet echt van bewust en was er ook nog nooit geweest toen hij de groepsnaam koos. Als hij namen voor liedjes kiest, koestert Condon dezelfde naïviteit. Een verband tussen de titel en de inhoud van het nummer is er meestal niet, al was het maar omdat de titel dikwijls al bestond voor het nummer. Bij het begin van een nieuw nummer nam hij daarvoor dik-

wijls een kaart ter hand. Dat levert soms een vreemd soort aardrijkskunde op. Zo zit in de titel van Beiruts debuutalbum The Gulag Orkestar zowel de naam van de administratie die de strafkampen in de Sovjetunie organiseerde als het Servische woord voor ‘orkest’ vervat. Verder staan op die plaat songs met namen als Bratislava (in Slovakije), Postcards from Italy, en The Long Island Sound.

Dan vertoont het album The Flying Club Cup uit 2007 meer coherentie. Dat album heeft zijn naam van een ballonwedstrijd die in het begin van de twintigste eeuw in Parijs werd gehouden. Condon wilde elk nummer de naam van een Franse stad geven, maar uiteindelijk werden maar twee stadsnamen weerhouden. In Nantes weerklinkt een charmante tristesse. Condon dacht dan ook dat Nantes een trieste stad was, terwijl de havenstad net een citytripbestemming is geworden. Beirut doet dus meestal zomaar wat. Alleen op het recente album The Rip Tide spreekt Condon met iets meer kennis van zaken. Op dat album staat het onweerstaanbare Santa Fé, de stad waar Condon is opgegroeid. De specificiteit van de hoofdstad van New Mexico verklaart volgens Condon misschien zijn hang naar vreemde oorden. Hij verlangt naar steden die hij niet kent, omdat hij het gevoel heeft dat hij niet echt thuishoort in de stad die hij wél goed kent. Santa Fé werd gesticht door Spaanse veroveraars in de zeventiende eeuw, maar draagt ook nog de sporen van de veel oudere bevolking van native Americans die zich er ophielden. Ten slotte komen er ook veel toeristen die de inwoners van het centrum naar de periferie duwen. Het vers Sign me up Santa Fe and call your son is dan ook een oproep van Zach Condon om zich in zijn geboortestad thuis te mogen voelen.  Michaël Bellon

Muziek > Exclusieve aankondiging in de Sounds van een nieuwe cd en een oratorium in Brussel

‘Mijn volgende plaat is made in Belgium’

Al zorgt zijn Ye Ye Ye nog steeds elke keer voor volle dansvloeren, toch was Oryema van meet af aan vooral ook een uiterst geëngageerd artiest. Dat hij indertijd zijn geboorteland Uganda moest uitvluchten heeft daar natuurlijk alles mee te maken. Op zijn meest recente plaat (From The Heart, 2010) brak hij een lans voor de problematiek van de kindsoldaten in zijn thuisland. Toeval of niet, zijn blitzbezoek aan Brussel viel net op de dag dat de hoofdstad in rep en roer verkeerde voor de doortocht van Obama, de eerste Afro-Amerikaanse president van Amerika. “Ik was fier op hem en voor een gans volk toen hij verkozen werd en dacht meteen aan de fameuze speech van Mar-

© RÉGINE MARTZ

BRUSSEL – Begin jaren 1990 scoorde hij een wereldhit met ‘Ye YeYe’, hij werkte met Peter Gabriël en Brian Eno en trad op voor uitgelaten festivalmassa’s over heel de wereld tijdens een aantal Womad-tournees, maar vorige woensdagavond stond hij solo voor een exclusief miniconcert in jazzclub de Sounds. “Ik kom graag terug naar Brussel, hier begrepen ze meteen wat ik wilde uitdrukken met mijn muziek.”

Geoffrey Oryema was tegelijkertijd met Obama in Brussel.

tin Luther King, I have a dream.” Oryema was eigenlijk om zeer specifieke redenen in Brussel. “Mijn volgende plaat wordt een made in Belgium met producers en een label van bij jullie. De machine is in gang gezet. Normaal gezien hebben de op-

namen plaats in het najaar. Voor mij is het een aangenaam weerzien met heel wat mensen die ik hier leerde kennen. Meer dan elders geloofden jullie in mijn muziek.” Er was nog een andere reden voor Oryema’s aanwezigheid. Begin 2016

vindt in Bozar een nieuwe versie plaats van het Oratorium Ishango. Ishango is het vermaarde beentje dat in de helft van vorige eeuw gevonden werd in Congo door de Belgische geoloog-archeoloog Jean de Heinzelin. Dit meer dan twintigduizend jaar oude botje vol inkervingen wordt bewaard in het Brusselse Museum voor Natuurwetenschappen en wordt aanzien als de eerste ‘rekenmachine’. Initiatiefnemer Pascal Noël nodigt voor het oratorium niemand minder dan Barbara Hendrickx uit samen met onder andere Geoffrey Oryema. Deze laatste was ooit nog aan de slag als informaticus. “Ik werkte inderdaad een tijdje in die branche. Toen ik vanmorgen het botje in het museum zag, gaf dat wel een kick. Het deed mij denken aan het telsysteem met vingerkootjes dat nog steeds gebruikt wordt bij een aantal volkeren. Meteen rijpte het idee om een lied te schrijven over dit onderwerp met een tekst in het Swahili, de taal die ik ook ken en die men spreekt in het gebied Ishango.” Voor het exclusieve optreden in de Sounds nam Oryema niet plaats op het podium maar installeerde hij zich midden in de club omringd door de genodigden. Hij bracht wat men noemt een hartverwarmende pres-

tatie met aan zijn zijde saxofonist Fabrice Alleman, die bij de eerste versie van Ishango al een belangrijke rol speelde en er nu ook terug zal bij zijn. Er werd net niet op de tafels gedanst wat belooft voor de volgende twee Brusselse hoofdstukken in het internationale traject van Oryema, de nieuwe cd en het Oratorium Ishango januari 2016. 

Georges Tonla Briquet

ADVERTENTIE

AUTOBEDRIJF EUROPA NV met zetel te 9300 Aalst, Gentsesteenweg 87 KBO nr. 0400.271.884 Alle aandeelhouders worden verzocht de bijzondere algemene vergadering alsook de buitengewone algemene vergadering van AUTOBEDRIJF EUROPA NV bij te wonen die plaatsvindt in de kantoren van Van Maele & Couck geassocieerde notarissen, te 9300 Aalst, Vrijheidsstraat 53, op dinsdag 29 april 2014 om 16 uur, om over de volgende agenda’s te beraadslagen:

agenda bijzondere algemene vergadering: (1) Goedkeuring van de jaarrekening van het boekjaar 2012; (2) Bestemming van het resultaat van het boekjaar 2012; (3) Kwijting aan de bestuurders; (4) Ontslag en benoeming bestuurders; (5) Varia.

agenda buitengewone algemene vergadering: (1) Wijziging statuten; (2) Omzetting aandelen aan toonder in aandelen op naam; (3) Vernietiging van de gedrukte aandelen; (4) Varia. Om geldig te kunnen deelnemen aan de vergaderingen dienen de aandeelhouders zich te schikken naar de voorschriften in het Wetboek van Vennootschappen en de statuten. De aandeelhouders worden verwacht de vennootschap in te lichten over hun voornemen aan de vergadering deel te nemen, met opgave van het aantal aandelen, door neerlegging ervan op de maatschappelijke zetel van de vennootschap op donderdag 24 april 2014 tussen 14 uur en 15 uur. Een afschrift van de jaarrekening en ontwerp van nieuwe statuten voor de vennootschap zullen dan ter beschikking van de aandeelhouders zijn. De Raad van Bestuur


BDW 1420 PAGINA 24 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

Giulietta Laki: “Brussel heeft me van bij het eerste moment geïnspireerd. Het feit dat hier zo veel mensen leven, die van nergens en overal zijn komen aanspoelen, sprak me vanaf de eerste dag aan.”

© MARC GYSENS

Giulietta Laki werkt aan antropologische studie over Brussel

‘Ik houd van het onbestemde van deze stad’ BRUSSEL – Haar voornaam, Giulietta, is Italiaans. Haar achternaam, Laki, Hongaars. Haar nationaliteit – geloof het of niet – is de Duitse. Een plaatje dat perfect past in het bonte verhaal dat Brussel is. Brussel is de stad die Laki tracht te vatten in haar doctoraatsthesis in de antropologie.

L 

aki is een telg van Berlijn, opgegroeid in de Italiaanse provincie Ligurië. In Italië omdat vader, een Duitser, en moeder, een Hongaarse, er hun droom hebben verwezenlijkt: het oprichten van een toneelschool, in de mooie geest van het collectief. “Daar zat ik dan, met een Duitse identiteitskaart en een voornaam die ik te danken heb aan het feit dat mijn ouders onvoorwaardelijke bewonderaars zijn van wijlen Giulietta Masina. Masina was bij leven en welzijn de muze en de vrouw van Italiës iconische cineast Federico Fellini. Ik miste Duitsland, maar toch hebben mijn ouders me een prachtige jeugd geschonken. Omringd door boeiende mensen,

Een Master in Europese Studies, optie Cultuur, werd geen succes. De stage die Laki heeft gelopen bij de Europese Commissie bleek evenmin op haar lijf geschreven. De stad waarvoor ze gekozen had daarentegen, wel.

Zin voor avontuur theaterattributen met elk hun verhaal.” Zelf op de planken staan is nooit Giulietta’s ambitie geweest. Toch heeft de omgeving, waar ze van kind tot jonge vrouw is geworden, onmiskenbaar zijn stempel gedrukt. “Waar ik van houd, is de grenzen van de maatschappij aftasten. Daarom ook heb ik studies Antropologie aangevat. Ik heb gekozen voor de academische wereld, ja. Maar dan wel met een artistieke insteek, als ik het zo mag noemen. Mijn studies hebben me ook van Italië naar Brussel geleid. Nu zowat acht jaar geleden. Mijn doel: verder studeren in een andere taal dan het Italiaans. Hetzij Frans, hetzij Engels.”

“Brussel heeft me van bij het eerste moment geïnspireerd. Het feit dat hier zo veel mensen leven, die van nergens en overal zijn komen aanspoelen, sprak me van dag één aan. Een thuisgevoel dat ik in Italië eigenlijk nooit heb gekend. Brussel heeft iets van onbestemd zijn, geen welomlijnde identiteit. Met een vleugje anarchie erbovenop. Het geeft een gevoel van vrijheid, van niet op de vingers te worden gekeken.” “Wat Brussel eveneens zo boeiend maakt, is dat het geen stad is die af is. Nog zo veel ruwe kantjes, die dienen afgerond. En in afwachting daarvan leeft het, bruist het. Misschien niet altijd even functioneel, maar de scherpe kantjes,

MOOIE TOEKOMSTMUZIEK Drie van Laki’s foto’s prijken op de tentoonstelling ‘Bruxelles plurielle’, die nog tot vrijdag loopt in het Frans Parlement in de Lombardstraat. Mooi. Maar er moet nog meer komen. “Waarom niet mijn foto’s en die van al die mensen die me geholpen hebben tentoonstellen in de openbare ruimte? Op verschillende plekken in de stad. Waar ze genomen zijn, maar ook elders. Om reacties uit te lokken van de mensen die ze zien en zo eventueel tot een discussie te komen.” Toekomstmuziek, mooie toekomstmuziek.


BDW 1420 PAGINA 25 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

“De stress van het schrijven, al mijn bevindingen en ondervindingen coherent op papier te zetten, die moet nog komen”

vankelijk heb ik van alles gedaan. Een beetje radio, me ook snel geëngageerd binnen de Opéra van de Marolles van Walter Hus. Zoveel dingen die binnen mijn bereik lagen, die toegankelijk waren. Misschien had het evenveel te maken met mijn leeftijd, een zekere zin voor avontuur, als met de stad. Wie zal het zeggen?”

Interessant spanningsveld Het idee academisch werk te leveren rond de manier waarop mensen zich trachten een deel van de stad toe te eigenen, is geleidelijk aan gegroeid. Zich toe-eigenen in de zin van hun stempel – hoe miniem ook – erop te drukken, zich er thuis te voelen. “Fascinerend aan Brussel is dat het een plek is waar je zo veel verschillende dingen kan zien, leren, trachten te vatten, te begrijpen. Al is het maar door straat in straat uit te flaneren. En jezelf vragen te stellen. Hoe komt het dat bepaalde dingen zich inschrijven in het urbanistische landschap? Mijn studie is allerminst een studie over de bevolking en de socio-economische samenstelling ervan. Wel over de belevenis van de stad door de mensen die er wonen. Een patrimonium dat iedereen gebruikt op zijn manier.” “Mijn uitgangspunt was en is in grote lijnen: Wat kan de belevenis van de stad ons leren? Bij het terreinwerk begon ik steeds meer interesse te krijgen in de notie ‘de stad bewonen’. Bewonen in de zin van samen opbouwen, te investeren. Het legt tegelijkertijd het accent op persoonlijke, intieme dingen, met de openbare ruimte als contrapunt. Publieke ruimte die gewoonlijk als neutraal en onpersoonlijk wordt beschouwd. Dat geeft een interessant spanningsveld, dat misschien bepaalde idee-

3 VRAGEN AAN BÉNÉDICTE WILLIOT

ën kan herdefiniëren door ze te toetsen aan de belevenis. Een constante in Laki’s werkwijze zijn foto’s. “Het staat me toe het ogenblik te vatten en er daarna op terug te komen. Mogelijk dingen te zien, die me op het moment zelf waren ontgaan. Mijn research is zoeken, aftasten. Daarbij maak ik ook gebruik van informatie door anderen. Soms zijn het groepen die op mijn vraag op observatiewandeling gaan. Die mensen nemen nota’s of foto’s. Of beide. Soms stuur ik slechts één iemand erop uit, die zijn eigen parcours kiest en me daarna zijn of haar bevindingen kenbaar maakt. De discussies achteraf zijn steeds leerzaam.” Het is een experimentele methodologie. Toetsen links en rechts. Dat het niet steeds even vlot verloopt, spreekt voor zich. “Zo heb ik me enkele maanden geleden gezet op een plein in Sint-Joost-ten-Node, waar ooit de bedding van de Maelbeek liep. Met voor mij een maquette van de buurt. Ik vroeg de mensen een object van bij hen thuis te brengen om het te integreren in de maquette. Het idee was een beeld te vormen van de relatie tussen de privé en de openbare ruimte. Meer dan vijf minuten van hun tijd gunden ze me echter niet. Voor ik goed besefte wat er gebeurde, had ik nog enkel de aandacht van kinderen. Maar geen erg, de bedoeling blijft door variërende belevenissen tot een basis van discussie te komen en er conclusies uit te trekken.” De eerste kiem van Laki’s onderzoek is zowat vijf jaar geleden jaar geleden gegroeid. Ongeveer twee jaar en een half is ze er nu mee bezig.

© BENJAMIN TOLLET

die neem ik er graag bij. Eens goed sakkeren en het is zo allemaal weer vergeten.” Brussel is ook het voorwerp van Laki’s doctoraatsthesis in Antroplogie, gesubsidieerd door het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek. Met als voorlopige werktitel Habiter l’espace publique. Rélations avec la ville à travers les objects et les paysages. Vrij vertaald “Wonen in de openbare ruimte. Relaties met de stad door objecten en landschappen.” “Zeggen dat het was wat ik echt wilde, toen ik hier aankwam, zou een brug te ver zijn. Aan-

Bénédicte Williot: “We willen werk maken van interculturaliteit.”

‘Een festival voor en door iedereen’ EVERE – Dit weekend slaan de Franstalige en Nederlandstalige gemeenschapscentra van Evere de handen in elkaar voor het Patchwork festival. Naast het artiestenparcours dat al sinds begin maart van Evere een grote kunstvitrine maakt, zet Patchwork de podiumkunsten in de kijker. “Diversiteit staat centraal. Dat begint bij de samenwerking van de twee grootste Belgische gemeenschappen: Franstaligen en Nederlandstaligen.”

Onmiskenbare verbondenheid “Nog anderhalf jaar heb ik de tijd om alles rond te krijgen. De stress van het schrijven, al mijn bevindingen en ondervindingen coherent op papier te zetten, die moet nog komen. Alhoewel, ik begin nu al spanning te voelen. Ik weet zelfs niet of ik na het schrijven zal kunnen zeggen: Mijn werk is af. De zenuwen spelen al eens op, toch besef ik ten volle dat wat ik nu mag doen een privilege is. Hoe hard het ook mag zijn, zolang in je hoekje te werken, op je eentje de dingen af te wegen. Wetende dat het na vier jaar einde verhaal is. Dat er dan een verlossende ja komt, of een neen. Onherroepelijk. Het is in mijn ogen geen erg efficiënt systeem, meer flexibiliteit in de tijd zou interessanter zijn – voor de vorser, voor het onderzoek. Maar tegelijkertijd ben ik dankbaar voor het systeem zoals het nu is.” “Dat vallen en opstaan erbij hoort, daar heb ik mee leren leven. Zolang ik maar kan ontdekken, trachten te begrijpen. We zullen wel zien wat er op mij afkomt. En ondertussen geniet ik met volle teugen van Brussel en heb ik geen plannen om daarin verandering te brengen. Ik heb hier een onderzoeksgebied dat meer dan boeiend is, mijn vriend, mijn kennissenkring. De verbondenheid is onmiskenbaar.” 

Patchwork wil vooral de diversiteit vieren? Bénédicte Williot: “Iedereen krijgt de kans om zich uit te drukken. Het moet niet cultuur met een grote C zijn, het gaat om cultuur in de brede zin van het woord. Een Afrikaanse dame wil komen koken? Welkom! We willen het creatieve en culturele potentieel van elkeen ontwikkelen via een artistiek en participatief festival. Om dat te bereiken hebben we heel wat ateliers rond podiumkunsten en beeldende kunsten georganiseerd.”

Karel Van der Auwera

De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

Een foto van Laki, van het triptiek ‘Passages’.

Een eerste aanzet tot meer samenwerking tussen Frans- en Nederlandstaligen in Evere? Williot: “Zeker en vast. We hebben het team van Everna leren kennen tijdens een vergadering voor de Zinneke Parade en het klikte meteen. Wij willen werk maken van interculturaliteit en dat begint bij de twee grootste Belgische gemeenschappen. De samenwerking met de nieuwe projectverantwoordelijke Gertjan De Boeck verloopt zeer vlot. Een van de drie soirées métissées heeft bij hen plaatsgevonden evenals het participatief atelier Zang van de Wereld dat op Patchwork voorgesteld wordt. We hebben al nieuwe samenwerkingen in petto!” Benjamin Tollet Meer info op www.lentrela.be/ patchwork-festival

VIDEOLUB KVCB HOUDT OPENDEUR. De Koninklijke Videoclub Brussel laat op 5 en 6 april zien hoe je een film schiet, monteert en afwerkt. De moderne technieken worden daarbij niet geschuwd. De toegang is gratis. Plaats van het gebeuren: Gemeenschapscentrum De Zeyp, Zeypstraat 47 te Ganshoren. Zaterdag van 13 uur tot 18 uur en zondag van 10 uur tot 17 uur. n ROSAS DANST NEGEN WEKEN LANG NEGEN UUR PER DAG. Het is de krant De Tijd die er vorig weekeinde mee uitpakte: in 2015 zet Anne Teresa De Keersmaeker voor de eerste keer een kunstproject neer. De dansers van Rosas treden negen weken lang negen uur per dag op in het Kunstencentrum Wiels. Ze worden begeleid door live muziek en er is publiek. Rosas werkt naast Wiels ook samen met De Munt. Er wordt verwacht dat de productie daarna naar enkele topmusea over heel de wereld reist. De Tijd weet dat er verregaande gesprekken zijn met MoMa in New York, Tate Modern in Londen en Haus DV der Kunst in Munchen. 

CULTUUR   KORT

© GIULIETTA LAKI

Het is dus vooral een toonmoment voor mensen uit de buurt die deelgenomen hebben aan jullie workshops? Williot: “Ja, het naaiatelier en het sierraden-atelier slaan de handen in elkaar voor de organisatie van een modeshow. De sierraden zullen ook verkocht worden op onze artisanale markt. Er komt een grote sculptuur uit hout en aarde, een patchwork geassembleerd uit stukken die door de deel-

nemers gemaakt worden. De winnaars van de drie soirées métissées zijn ook uitgenodigd: Abdulayé Conde brengt popsongs met reggae-invloeden, Tram 33 is een heerlijke bluesband en de Nederlandstalige rappers van Cage nodigen de Funky Kids uit om te breakdancen tijdens hun optreden. Een mooie geste van Cage, die de Funky Kids nipt versloegen tijdens een van de soirées métissées. Er zijn ook semi-professionele en professionele artiesten, zoals de afrobeatgroep World Squad die de Nigeriaanse stergistarist Oghene Kologbo (Fela Kuti) meebrengt gevolgd door een dansavond met dj Mukambo en Bruselo.”


BDW 1420 PAGINA 26 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

gen helemaal. Hij was een constante dreiging voor de tegenstand en scoorde een vijftiental goals. Nochtans is dat zijn grootste kwaliteit niet. Zijn atletisch en strategisch vermogen, het lezen van het spel: daardoor blinkt hij uit. Daarmee leidde hij Watducks naar twee opeenvolgende titels, en werd hij opgemerkt door de bondscoach. “In september 2012 ben ik voor de eerste keer opgeroepen voor de nationale A-ploeg. Ik was

“Mijn niet-selectie voor het Europees kampioenschap was de zwaarste klap in mijn carrière”

Tanguy Cosyns: “Bij Daring hangt een speciale sfeer, zeer familiaal. De mensen komen hier met plezier naartoe want het is altijd feest, zeker op zondag.”

© MARC GYSENS

Hockey > Tanguy Cosyns werpt zich op als leider bij Daring Molenbeek

‘Er komen mooie tijden aan’ BDWSPORT

SINT-JANS-MOLENBEEK – De kwalificatie van Daring Molenbeek voor de play-offs zet de opmars van de club stevig in de verf. Een van dé mannen in vorm is Tanguy Cosyns (22): kind van het huis en leider op het veld. De talentvolle Brusselaar schuwt het harde werk niet en doet er alles aan om België in juni te vertegenwoordigen op het wereldkampioenschap in Den Haag.

“Ik was nog geen vijf jaar oud toen ik hier langs het veld hockey speelde met mijn grootmoeder,” vertelt Cosyns. “Mijn broer trainde op het veld, maar ik was daar nog te jong voor. Ik ben dus zowat opgegroeid bij Daring. Logisch ook: zowel mijn vader als mijn moeder speelde hier bij de eerste ploeg. Vandaag is mijn pa trouwens voorzitter.” Cosyns doorliep al de jeugdreeksen en maakte deel uit van een getalenteerde generatie, die naar verluidt nog sterker is dan de huidige. Hij was nog maar zestien jaar oud toen hij bij de eerste ploeg aansloot. “De generatie van 1991 is inderdaad zeer sterk. De meeste van die spelers zijn op jonge leeftijd begonnen bij hun eerste ploeg. Ik was een van de eerste.” “Daring speelde toen nog niet in de eredivisie en dat was wel een voordeel voor mij. Daardoor werd ik meteen in de ploeg gedropt en kon ik veel verantwoordelijkheden nemen. Tegelijkertijd speelde ik ook nog bij de jeugdreeksen. Ik hou van het spelletje.” Zowel het niveau van Cosyns als dat van zijn ploeg groeide. Op zijn achttiende haalden ze

de barrages om naar de eredivisie te promoveren, maar het grotere en machtigere Ukkel Sport was te sterk. Toch legde het hem geen windeieren. “Dat jaar ben ik met onze junioren Belgisch kampioen geworden en met de nationale ploeg -18 hebben we de Europese titel behaald. Door al die goede resultaten en het uitblijven van de promotie, heb ik de beslissing genomen om de club te verlaten. Ik wou in de eredivisie spelen en moest deze stap zetten om te blijven groeien.” “Het was een moeilijke keuze. Ik verliet mijn familie om naar de grootste ploeg in België te trekken: Watducks. Ik wou vooruitgang boeken, dus koos ik voor de ploeg die toen net Belgisch kampioen was geworden.”  

Ontbolsterd onder Kina Het avontuur in Waterloo duurde vier jaar. Het talent van Cosyns ontbolsterde er helemaal en zijn karakter werd er echt gevormd. “Een maand na mijn aankomst heb ik een dipje gehad. Vooral mentaal dan, want er werd heel wat druk op mijn schouders gelegd. Dat de ploeg toen niet al te best draaide, was niet goed voor mij. Voor de eerste keer in mijn carrière viel ik soms naast de ploeg. Op menselijk vlak had ik het moeilijk, tot dan toe had ik nooit problemen gehad. Ik was de jongste, de nieuwste en dus de gemakkelijkste prooi. Maar ik heb het aanvaard en ben blijven vechten.” “De eerste twee seizoenen strandden we in de halve finales van de play-offs, tijdens mijn derde seizoen kregen we met Pascal Kina (de

NOG GEEN VASTE WAARDE Tanguy Cosyns zit in zijn derde jaar International Trade aan hogeschool EPHEC, waar hij een topsportstatuut heeft. “Uitgezonderd zaterdag train ik elke dag. We trainen nu wekelijks een paar dagen met de nationale ploeg. Dat is zowel in groep als specifiek, en daar horen ook analyses en presentaties bij. We trainen en leven als profs. Ik doe er alles aan om deel uit te maken van de groep die naar het WK in Den Haag gaat. Ik ben nog geen vaste waarde, maar de staf heeft al vertrouwen in mij uitgesproken. Ik wil met deze groep mee naar de Olympische Spelen in Rio en hoop ooit wereldkampioen te worden.”

huidige trainer van de nationale damesploeg, red.) een nieuwe coach. Dat was een geluk voor mij. Hij is zeer strikt en correct, hij heeft me geleerd om mezelf te overtreffen en meer van mezelf te verwachten. Zowel op menselijk als op sportief vlak heeft hij een belangrijk aandeel gehad in mijn ontwikkeling.” Dat seizoen ontplofte Cosyns naar eigen zeg-

achttien, vrij jong nog. Maar ik had veel vertrouwen in mezelf en draaide op volle toeren bij Watducks. Vorig jaar heb ik dan ook in Parijs en Rotterdam mogen deelnemen aan mijn eerste internationale tornooien met de Red Lions. De coach legde me veel druk op: ik moest renderen, altijd geconcentreerd zijn, op de details letten, ook naast het veld.” Niets leek een selectie voor het Europees kampioenschap in Boom van vorig jaar nog te kunnen dwarsbomen. Toch besliste de bondscoach daar anders over. Niet constant genoeg en mindere trainingen werden als redenen aangehaald. “Ik was er wat op voorbereid. Ik wist dat ik als jonge gast niet al de tornooien zou spelen. Toch was dit de zwaarste klap in mijn carrière. Als sportman moet je dat kunnen aanvaarden. Het motiveert me om er nog harder voor te gaan.”  

Zondag feestdag Afgelopen zomer zette de Brusselaar een nieuwe stap in zijn carrière. Hij besloot Watducks te verlaten en terug maakten al de Belgische topploegen hem het hof. Maar zijn hart klopt nu eenmaal voor Daring. “Ik ben van club veranderd omdat ik vooruitgang wou blijven boeken en meer verantwoordelijkheid wou nemen. Watducks is een machine met veel persoonlijkheden, het is niet evident om je er te laten gelden.” “Bij Daring vond ik wat ik zocht. Ik ben blij dat ik de club kan laten genieten van wat ze mij heeft geleerd. Daarbij heeft het zich goed ontwikkeld. Zowel op vlak van structuur, professionaliteit als de kwaliteit van de spelers. We hebben zowel Argentijnse als Spaanse internationals in de ploeg, en ook Belgische toppers willen nu wel komen.” “Heel wat mensen zeiden dat ik een groot risico nam. Maar ik wist wat Daring mij kon bijbrengen en omgekeerd. Het bewijs is er: na een slecht competitiebegin hebben we ons herpakt en ons zelfs kunnen plaatsen voor de play-offs. Op persoonlijk vlak voel ik dat ik nog vooruitgang boek. Ik heb nog meer ervaring, ben meer volwassen en slimmer geworden.” Daring speelt een beresterk seizoen en bekroonde dat met een plaats in de play-offs. Die stek bij de top vier willen ze de komende seizoenen verstevigen door talentvolle jeugd te laten doorgroeien en spelers aan te trekken die een toegevoegde waarde zijn. “Er komen mooie tijden aan voor Daring. De komende jaren kunnen we bovenaan het klassement meespelen en waarom niet eens kampioen spelen? Daarvoor moet je zeer sterk zijn en het slim aanpakken. Een Europees ticket zou dit seizoen zeer mooi zijn.” 

Tim Schoonjans


BDW 1420 PAGINA 27 - DONDERDAG 3 APRIL 2014

@BelgianRugby Final #IPNexiaPlate, 17-05-2014 @ Heysel/Heizel: @RugbyRSCA vs @rugbynamur Be there! #BelgianRugby #SupportYourRugbyClub and while you’re at it: Final #IPNexiaCup, 17-05 @ Heysel/Heizel: @boitsfortrugby vs @rugbysoignies #BelgianRugby #SupportYourRugbyClub

© STEPHANIE PAULISSEN

We hebben voor de gelegenheid twee tweets van de Belgische rugbybond samengevoegd waarin Brusselse rugbyclubs een hoofdrol spelen. Rugbyclub Bosvoorde nam het afgelopen weekend op tegen ASUB Waterloo om een plaatsje in de finale van de beker te bemachtigen. Het won de ‘classico’ op overtuigende wijze en bewees nog maar eens dat het in bloedvorm is. Anderlecht heeft dan weer een plaats in de finale van de IP Nexia Plate afgedwongen na een overwinning tegen Famenne. Afspraak op de Heizel! TS

Bruxelles Est Volley heeft ambitie

Bouwen aan sportieve piramide BRUSSEL – Onze Brusselse volleybalclubs zijn zich stilaan naar hogere regionen aan het werken. Zo spelen de dames van Barbar Elsene volgend seizoen in de hoogste klasse dankzij hun kampioenstitel, maar ook Bruxelles Est Volley (BEV) laat zich gelden. “Onze club is opgericht om een performante jeugdschool met een goede structuur op poten te zetten,” vertelt sportief manager Luc Pourbaix. “Bruxelles Est Volley is ontstaan uit een fusie van Espace Volley Bruxelles en Eveil Auderghem, en we zijn ondertussen aan ons vijfde seizoen bezig. We willen ervoor zorgen dat onze jeugdspelers binnen de club op alle niveaus een ploeg ter beschikking hebben om te kunnen doorgroeien. De afgelopen jaren zijn heel wat ploegen gepromoveerd waardoor onze sportieve piramide er steeds beter uitziet.” Bij BEV krijgt de jeugd ook effectief een kans. Dit seizoen werd de mannenploeg die uitkomt in derde nationale A bijvoorbeeld kampioen met twee zestienjarige spelers in hun rangen. Zij krijgen de kans om samen te spelen en te leren van ervaren spelers, om later eventueel door te groeien naar de ploeg die uitkomt in nationale één. “We kunnen onze jeugd steeds meer een stapsgewijze evolutie aanbieden. Er zijn zeker nog niveaus waar

SPORT KORT

Het is zeer moeilijk om nog een plaatsje te bemachtigen voor een van de sportstages die tijdens de paasvakantie georganiseerd worden. Het aanbod van de Vlaamse Gemeenschapscommissie zit bijvoorbeeld zo goed als vol, al kunt u zich wel inschrijven op wachtlijsten. De STAGES van basketbalclub EXCELSIOR Brussel zijn een mooi alternatief. De eerste vindt plaats van 7 tot 11 april en is voor kinderen onder de twaalf jaar, de stage die van 14 tot 18 april plaatsvindt is voor 12+. Meer informatie over de concrete programma’s en inschrijvingen vindt u op www.excelsiorbrussels.be. ■ Niet alleen de ketjes zijn de komende weken aan het feest, want in het kader van De Week van de Valpreventie wordt een GROOT DANSFEEST georganiseerd. Plaats van afspraak is gemeenschapscentrum De Maalbeek in Etterbeek, op donderdag 3 april vanaf half twee. Voor 2 euro (welkomstdrankje inbegrepen) kan er een hele namiddag lang geshaket worden. ■ Komende zondag worden er ook koppeltjes

we geen ploeg hebben, maar daar werken we aan. We hebben op vijf jaar tijd al veel neergezet, hoor. We werken hard aan het versterken van onze basis en onze structuur, hoe we daarna verder evolueren zien we dan wel.”

Schoolverplichtingen “Met onze 224 leden zijn we een van de grootste clubs van de Franstalige federatie. We zijn een opleidingsclub, de ambitie om het hoogste niveau te halen is niet ons eerste doel. Op dit moment is dat ook niet realistisch, maar dat kan het binnen een paar jaar wel worden.” Pourbaix houdt de voetjes dus goed op de grond. De samensmelting van de twee clubs heeft een goeddraaiende club opgeleverd die groeit en Brusselse jongeren een kans geeft om zowel op recreatief als op iets ambitieuzer niveau te volleyballen. Volgend jaar komt er op dat vlak nog een nieuwigheid bij. “We zullen onze jongeren de kans geven om hun huiswerk op de club af te werken. Tussen trainingen door kunnen ze hun schoolverplichtingen onder begeleiding uitvoeren. Dat is iets dat momenteel nog niet bestaat in Brussel. Het is een bewijs van onze ambitie om onze jeugdwerking nog verder te ontwikTS kelen.” Meer info op www.bruxellesestvolley.be

gevormd, maar dan op de fiets. Mensen die niet zelfstandig kunnen fietsen, kunnen dan deelnemen aan een van de TANDEMTOCHTEN van de VGC. De 55 kilometer lange tocht gaat om 10 uur van start in Anderlecht en trekt dan richting Gooik. De website www. vgc.be/sport geeft u meer informatie. ■ Wie de voetjes op de grond wil houden, kan bij de Brusselse Atletiek Vereniging terecht. Zij zijn deze week begonnen met een nieuwe START-TO-RUN SESSIE. Via opbouwende trainingen worden de deelnemers na verloop van tijd geoefende lopers en kunnen ze eventueel aansluiten bij de reguliere clubwerking. De trainingen vinden elke dinsdag van half zeven tot acht uur plaats op de piste van het Jesse Owensstadion in Neerpede. Meer informatie vindt u op www.brusselseav.be. ■ De EERSTE STAPPEN VAN HET BOKSEN worden deze vrijdag door de Brussels Boxing Academy aangeleerd aan de eerstejaarsstudenten van het Koninklijk Atheneum van Etterbeek. Er zullen dan zes initiaties van telkens één uur gegeven worden in de sportTS zalen van de VUB.

ESTAFETTE > KEN LAMBEETS

Ukkelaar wint Hel van het Noorden Met de Ronde van Vlaanderen nu zondag gaat de Heilige Week van het wielrennen van start. Sinds de parcoursverandering om commerciële redenen veranderde Vlaanderens mooiste in een veredeld criterium. Zo werd Parijs-Roubaix meer dan ooit het orgelpunt van het voorjaar. Waar de Ronde van Vlaanderen steeds meer een afwachtende koers werd, wordt er in de Helleklassieker altijd gekoerst, zelfs op honderd kilometer van de meet. Op het eerste gezicht lijkt Nord-Pas-deCalais niet meteen een aantrekkelijke streek om door te koersen, laat staan om koerscommentaar over te leveren, maar het tegendeel is waar. De regio met de vele terrils en mijnschachten heeft misschien een slechte naam, maar er worden wel degelijk inspanningen geleverd. Afgelopen zaterdag bracht ik samen met een vriend een bezoekje aan het gloednieuwe Louvre van Lens, opgetrokken met geld van Europa voor de ontwikkeling van regio’s. Een ware aanrader. Na een eresaluut aan het Canadian National Vimy Memorial ter ere van de 60.000 Canadese gesneuvelden in de Groote Oorlog, ging de dagtrip verder naar het bos van WallersArenberg, waar traditiegetrouw de voorselectie van de Helleklassieker plaatsvindt. De Frans-Poolse renner Jean Stablinski, die op zijn veertiende zelf in de mijn van Wallers werkte, beval de strook in 1968 aan bij de koersdirectie, die op dat moment op zoek was naar nieuwe stroken voor de koers. Een monument voor Stablinski siert de ingang van het bos. Op een zonnige lentedag is het bijzonder rustig in het beschermde bos. De slagbomen zijn gesloten. Enkele gezinnen laten hun hond uit. De kinderkoppen liggen er ver uit elkaar en er hebben heel wat verzakkingen plaatsgevonden; het is echt onvoorstelbaar dat een peloton met dunne koersbandjes aan hoge snelheid het bos induikt. Levensgevaarlijk. Enkele mountainbikers, nochtans voorzien van fietsen met hydraulische vering, sturen hun fiets over de ventweg.

Maar soit, in deze rubriek hebben we het over Brusselse sportgeschiedenis. Drie weken geleden schreef ik al over Emile Daems, die niet alleen Milaan–Sanremo maar ook Parijs-Roubaix op zijn palmares schreef. In 1989, exact vijfentwintig jaar geleden, won de in Ukkel geboren Jean-Marie Wampers de Helleklassieker. De grote favoriet die dag, Laurent Fignon, komt nog voor het bos van Wallers-Arenberg ten val. Hij zal later in de achtervolging nog eens tegen de grond smakken, en rijdt maar liefst vier keer lek. Geen man met staart op de voorposten vandaag. Iets voorbij de grens van de tweehonderd kilometer komt de beslissende kopgroep tot stand: Dirk Dewolf, Eddy Planckaert, Gilbert Duclos-Lasalle, Marc Madiot, JeanMarie Wampers en Edwig Van Hooydonck, de winnaar van de jongste Ronde van Vlaanderen, springen weg. De rest ziet hen niet meer terug. Op achttien kilometer van de meet, net op een moment dat Wampers met krampen te kampen heeft, demarreert Dirk Dewolf uit de kopgroep. Even later gaat Edwig Van Hooydonck in de tegenaanval. Wampers laat zich meedrijven met Eddy Bosberg, maar wanneer die stilvalt, zet hij de achtervolging alleen verder. Op twaalf kilometer van de meet haalt hij Dirk Dewolf in. De enige twee renners die nog geen pech hadden, rijden nu voorop. Ze slaan de handen in elkaar en rijden samen naar Roubaix. Op de wielerbaan strijden ze voor de overwinning. Wampers, twee dagen geleden dertig jaar geworden, zet van ver aan. Een moegestreden Dirk Dewolf staat niet meer op de foto. Na de Grote Prijs van Frankfurt in 1986 wint Jean-Marie Wampers, die vandaag in Halle woont, zijn tweede klassieker. Van Hooydonck eindigt een minuut later op de derde plaats en maakt het Belgische podium compleet. BDW-eindredacteur Ken Lambeets houdt van literatuur en van echte sporten

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 20 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 30 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Anne Burger, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Lisa Decrick: 02-226.45.41, 0474-67.03.84, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). VORMGEVING Peter Dhondt. REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Karel Van der Auwera, Bram Van de Velde, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE François Bettens (a.i.). Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).


© IVAN PUT

N°15 3 APRIL 2014

❆ ❆

Snoei voor de bloei Pittig weerpraatje met Frank Deboosere


ZAZIE MAGAZINE N° 15 - DONDERDAG 3 APRIL 2014 - PAGINA 2

Lente! De dag is weer even lang als de nacht, en wordt alsmaar langer. De bomen zijn gesnoeid, de bloemen en bladeren mogen komen. Wat doe jij zoal in de lente? Boomhutten bouwen in de tuin? Een avondwandelingetje maken? Het hok van de hond schilderen? Insecten spotten in de natte aarde? Jeugdbeweging JNM kent alles van buitenactiviteiten. Zazie bewoog even mee. Wie ook vaak de buitenlucht opsnuift, zijn natuurlijk de weermannen. In het interview op p. 6 lees je of weerman Frank Deboosere veel zon of aprilse grillen voorspelt.

LEKKERE LENTE

© ILAH

Alle suggesties en reacties of foto’s van jouw eerste zomersproeten mag je mailen naar zazie@bdw.be.

© IVAN PUT

DE GROENE JEUGDBEWEGING JNM ONDERHOUDT EEN APPELBOOMGAARD

De natuur is van de jeugd! In bomen klimmen, van heuvels afglijden, door en over prikkeldraad klimmen, fruitbomen snoeien en bijen spotten. De leden van de Jeugdbond voor Natuur en Milieu (JNM) zitten niet stil! Samen met de energieke piepers (=JNM’ers tussen 7 en 12 jaar) en ini’s (= de 12- tot 15-jarigen) zakt Zazie af naar hun boomgaard in Jette om de fruitbomen eens goed onder handen te nemen.

Z 

e noemen zichzelf een ‘beestige jeugdbeweging’. En na een namiddagje natuurhoppen moeten we het toegeven: dat zijn ze ook echt! JNM’ers staan erom bekend dat ze vrij zijn en genieten van de natuur. En ze organiseren al wel eens wilde braspartijtjes. Op het natuurmenu van vandaag staat fruitbomen snoeien. ‘Wij verzorgen deze boomgaard al enkele jaren,’ vertelt Mathias, de groene motor achter JNM Brussel. ‘Toen we hier voor de eerste keer kwamen, was het één grote wildernis. De bomen waren al zeker tien jaar niet meer gesnoeid, waardoor ze twee keer zo groot waren als nu.’

Door weer en wind

Visgraten en appelmoes

Ondertussen zijn zowel de takken van de bomen als de energieke JNM-bende klaar om te snoeien. Mathias tovert enorme snoeischaren en houtzagen tevoorschijn. Hij loopt van hot naar her om zijn leden in de bomen te zwieren en raad te geven. ‘Zorg er gewoon voor dat je elkaar niet snoeit!’ luidt zijn advies. Wel ja, kappertje spelen hoeft vandaag gelukkig niet. Maar bijen spotten bijvoorbeeld wel! De boomgaard van JNM Brussel biedt namelijk veel meer dan alleen fruitbomen voor vrolijk apengezwier. Er is een vijver vol waterdiertjes, een bijenkorf met druk bezige honingbijen, en zelfs een vossenhol!

Om er toch maar zeker van te zijn dat het snoeien correct gebeurt, heeft Mathias een heuse snoeiexpert uitgenodigd. Die vertelt de JNM’ers waar ze op moeten letten en wat ze vooral niet mogen doen: ‘Geen barbaarse praktijken zoals vorig jaar, oké? Snoeien is een rustige activiteit. Zorg dat de takken van de boom op een visgraat lijken, en zo zullen jullie volgend jaar een hele hoop appels hebben!’ Shana (16), een andere groene begeleidster van JNM, glundert. ‘In september organiseren we de appelpluk en zijn we een heel weekend zoet met het maken van appelmoes, confituur en andere lekkernijen.’ Mmmm... daar wil Zazie ook wel bij zijn!

Shana vertelt waarom ze zo dol is op JNM. ‘We zijn niet zomaar een jeugdbeweging. Bij JNM leer je omgaan met de natuur en alles en iedereen die er deel van uitmaakt. We organiseren wandeltochten en excursies, gaan op zoek naar speciale dieren en planten, en spelen knotsgekke natuurspelletjes.’ En wat doen JNM’ers als het slecht weer is? ‘Erop uit trekken natuurlijk! JNM gaat door weer en wind. Wanneer het net hevig geregend heeft, is de natuur net op haar mooist: vele diertjes komen dan boven de grond, en de bloemetjes gaan open.’

Kappertje spelen

© IVAN PUT


] SN O R R Y Y R ? OR

©

N IVA

PUT

[S

ZAZIE MAGAZINE N°15 - DONDERDAG 3 APRIL 2014 - PAGINA 3

NER N E K N E N A H DE SPRINK Groen, groener, groenst! Lily (8) is een echt groentje onder de groenen. Ze  komt nog maar enkele weken naar de JNM, samen  met haar zus Nina (10) en vriendin Roxanna (10).  Maar overtuigd is ze al: ‘Dit is écht leuk,’ zegt ze  al glunderend terwijl ze naast de zoemende bijen  staat. Heeft ze dan geen schrik van bijen? ‘Neen  hoor. Zolang je rustig blijft en niet te veel beweegt,  vallen ze je niet aan.’ Wijze raad van de prille  natuurprinses! 

Neuzen volgen Ook Stan (12) is een overtuigde JNM’er. ‘Dit is mijn  tweede JNM-jaar. Voordien ging ik naar de scouts.  Maar in vergelijking met JNM is dat echt een saaie 

bedoening!’ Wat maakt JNM dan zo speciaal voor  hem? ‘Hier ga je je neus achterna, snap je? Je gaat  op tocht en laat je leiden door de natuur. De natuur  is altijd al belangrijk geweest voor mij. Ik heb in de  tuin van mijn ouders een eigen perceeltje opgeëist  waar ik nu zelf aardbeien en aardappelen plant.’  Tasio (12), die hoog en droog in de boom zit, gaat  akkoord met Stan. ‘Zorg dragen voor de natuur  is wel het minste wat we kunnen doen. Mensen  hebben al veel te lang de aarde kapotgemaakt.’ Wat  doet hij dan allemaal voor het milieu? ‘Thuis kopen  we biologische producten en gebruiken we zo weinig  mogelijk de auto. En wat ik persoonlijk bijdraag aan  de natuur? Ik kom naar de JNM!’ Céline Vincent

Mathias leerde de JNM pas kennen toen hij 22 jaar was. Maar ook oud geleerd is goed gedaan! Hij is ondertussen helemaal verknocht aan de jeugdbeweging, en aan de natuur in Brussel. Ben je altijd ‘een groene’ geweest? Mathias (M): Ja. Nadenken over hoe je  als mens kan samenleven met dieren en  planten, vind ik belangrijk. Ondertussen ben  ik ook een sprinkhanenspecialist. Ik kan  de 27 soorten sprinkhanen in Vlaanderen  herkennen. Ze maken allemaal verschillende  geluiden.  Wat is de filosofie van de JNMjeugdbeweging? M: Wij geloven dat het belangrijk is om als  mens opnieuw contact te hebben met de  natuur. Doordat we die band wat hebben  laten verwateren, zitten we nu met grote  gevolgen zoals de klimaatcrisis.   Hoe herstel je contact met Moeder Aarde? M: Heel eenvoudig eigenlijk. Met de jongere  kinderen, zoals de piepers en de ini’s, doen we  veel spelletjes over bijvoorbeeld duurzame  energie of landbouw. Met de ouderen  babbelen we over milieuproblemen, leren we  aan natuurbeheer doen en voeren we actie  voor een beter milieu.  Hoe milieuvriendelijk is een JNM-kamp? M: We gaan altijd met de bus op kamp, ook  als het naar het buitenland is. We eten ook  geen dieren tijdens het kamp, enkel lekkere  groenteburgers! En we slapen natuurlijk in  tenten, om zo dicht mogelijk bij de aarde te  zijn.  Hoe gaat het met de natuur in Brussel? M: Best goed. We hebben geluk dat het aan  de rand van Brussel heel groen is. Er is ook  het indrukwekkende Zoniënwoud. Daar is de  natuur op haar best.

Om een mooie ‘visgraatboom’ te krijgen moeten de JNM’ers wel al eens apenstreken uithalen!

Zeggen activiteiten zoals ‘gekwaak in het moeras’, ‘beestig groen’ of ‘biologische pannenkoekenslag’ jou ook iets? Neem dan zeker een kijkje op www.jnm.be en ontdek de vele boeiende en beestige natuuractiviteiten van JNM in jouw buurt!


h t tp

://kikaendena

ch

td

ie

r

en

Kika leeft onde r de grond. In een kelder of grot. Daar heef t ze haar holletje gemaakt. ’s Avonds kom t ze naar bove n. Via riolen, komt ze op de pijpen en buizen meest vreem de plaatsen. ’s Nachts loopt ze door de sta Ze praat met d. dieren. Ze kijkt naar men Ze neemt foto ’s en schrijft op sen. . Dit is haar da gboek. Of beter: haar NACHTBOEK.

o .w

r dp r e s s .c o m /


ZAZIE MAGAZINE N°15 - DONDERDAG 3 APRIL 2014 - PAGINA 6

De leerlingen van COOVI doen een pittig weerpraatje met weerman Frank Deboosere

AFLEVERING

6

Wispelturig © BART DEWAELE

©2009 Turtle Industries ™

‘Er staat windkracht drie vandaag. Daar waaien jullie papieren van weg, hoor,’ waarschuwt weerman Frank Deboosere.

Zazies dikke winterjas hing de hele winter aan de kleerhaak. Is de aarde nu écht aan het opwarmen? Of krijgen we straks nog een vlokje sneeuw? Weerman Frank Deboosere kwam na zijn dagelijkse weerpraatje uit de VRT-weerstudio voor een uit derlijk interview met de leerlingen van COOVI. Tania: Waarom hebben we helemaal geen sneeuwmannen kunnen maken afgelopen winter? Frank (F): Ik zou het niet weten! Dat is toeval. Weet je dat tijdens vorige koude winters mensen niet meer geloofden in het broeikaseffect (=verschijnsel waardoor de aarde opwarmt)? Mensen mailden mij om te zeggen dat ze denken dat de ijstijd er opnieuw aankomt! Maar je moet alles over vele

jaren bekijken. Wetenschappers stellen wel vast dat de temperaturen op lange termijn stijgen. Madisson (M): Hoe zal onze planeet er dan binnen 100 jaar uitzien? F: Sommige onderzoekers schatten dat het binnen 100 jaar tot vijf graden warmer zal zijn. En dat het ‘s zomers een beetje droger en ‘s winters een beetje natter zal zijn. Maar het gevaar zal vooral

van de zee komen: het zeewater zal stijgen. België kan daartegen, want we hebben goede dijken. In ontwikkelingslanden zal het veel erger zijn. In Bangladesh bijvoorbeeld, een stad in een rivierdelta, wonen veel mensen. Daar zijn geen goede dijken. Gwendoline (G): Zullen er nog dieren en planten zijn in 2050? F: Zeker weten! De natuur past zich aan. We hebben al warme periodes meegemaakt, en in het verleden zijn ook al dieren uitgestorven. De grote vraag is of wij, mensen, ons zullen kunnen aanpassen. Yiannis: Maar is het niet gewoon leuk om hier ook palmbomen te planten? F: Opgelet, het zal hier warmer worden, maar niet


zonniger. Rond de Middellandse Zee zal het droger  worden. Misschien is de wijnbouw daar in gevaar.  Maar ja, wie weet kunnen we hier dan een goede  Cuvée d’Anderlecht (cuvée =wijn uit een vat) maken?  Maar we mogen ook niet doemdenken. We hebben  ooit twee Wereldoorlogen en een Koude Oorlog  overwonnen. We moeten gewoon goed met elkaar  praten. En wetenschappers zitten ook niet stil. Wie  weet zit onder jullie de nieuwe Einstein (=bekende  wetenschapper) die binnen 20 of 50 jaar de  oplossing vindt voor de klimaatopwarming!  M: Wat kunnen wij daar nu al tegen doen? F: Jullie kunnen vragen aan jullie ouders om zo  weinig mogelijk met de auto te rijden. Meer fi etsen  en wandelen is gezond. En ook de chauffage een  graadje lager zetten, kan geen kwaad.  Timothy: Is onze inbreng niet te verwaarlozen? F: Ja, maar vele kleintjes maken groot. Er zijn zeven  miljard mensen in de wereld. Je zou kunnen zeggen  dat de industrie het allemaal maar moet regelen.  Maar ik vind dat we allemaal moeten helpen.  Bram: We werken op school rond duurzame voeding. Is het effect daarvan groot genoeg? F: Ja, zeker! Geen paniek, we mogen frietjes blijven  eten, hoor. Maar producten vervangen, kan goed  zijn. Zo zullen we gauw met zijn allen insecten  en wormen eten. Ik denk dat ze heel lekker en  voedzaam zijn. En insecten zijn er genoeg!  G: Als in de supermarkt boontjes uit Kenia liggen, mogen we die dan niet kopen omdat het transport ervan voor te veel CO2 zorgt? Is het niet belangrijker dat we de economie van de derdewereldlanden steunen? F: Als ik iets koop, kijk ik altijd uit welk land het  komt. Maar het is geen simpel vraagstuk. Bloemen  komen bijvoorbeeld vaak uit Afrika. Als wij plots  die bloemen niet meer willen, kan die industrietak  in Afrika helemaal stilvallen. En als we in België  de bloemen zouden willen telen, zouden ze tot tien  keer meer kosten! Welke bloemen zou jij dan kopen  voor moederdag? Dat is een moeilijke vraag, hé.  Kim Verthé

MEER WETEN OVER HET PROJECT VAN DEZE KLAS? Ga naar www.klasindemedia.be! Een samenwerking tussen de Brusselse media (FM Brussel, tvbrussel, brusselnieuws.be en BDW) en Onderwijscentrum Brussel

Rula (12), de modemeid Crobtops. Lente of zomer, wat is het nu? In maart  was het in ieder geval al goed weer. De zon schijnt,  wat wil je nog meer? Een leuke outfi t  natuurlijk!  Iets  wat  je  deze  zomer  zeker  moet  hebben,  zijn  crobtops.  Dat  zijn  korte  topjes die meestal ook wat losjes zijn.  Ideaal  voor  goed  weer.  Je  kunt  ze  over  een topje dragen of combineren met een  shortje of salopette. Ze zitten ook heel comfortabel. Een aanrader  als je het mij vraagt. Veel plezier!

Mateo (9), de dierenvriend Oeraluil. Hallo. Ik ga jullie wat meer  informatie  geven  over  de  oeraluil.  Want  het  is  heel  uitzonderlijk  dat  je  in België een uil ziet. Er zijn wel uilen  maar die leven ‘s nachts (hier heb je  enkele voorbeelden: kerkuil, berguil,  bosuil). Daar zijn er niet zoveel van. Maar  in  Noord-Europa  leven  er  duizenden  oeraluilen  en  in  Azië  miljoenen. De oeraluil heeft zoals alle uilen zijn ogen vooraan.  En hij is mooi en krachtig. Daarom dus. En  nu  nog  meer  uitleg:  de  oeraluil  leeft  in  de  bossen  van  Noord-Europa en Azië. Hij is 58 tot 62 centimeter lang en heeft  een vleugelspanwijdte van 1,20 meter. Hij woont het liefst in  naald- en loofbossen. Als  het  paartijd  is,  blaffen  en  klakken  de  mannetjes  er  fl ink  op los om hun vrouwtje te versieren. Daarna is het tijd om te  broeden. Vader en moeder gaan op nestinspectie. Ik zie jullie  al kijken: ‘hé, nestinspectie??’ Vader en moeder gaan op zoek  naar een holle boom of een oud kraaiennest. Als het midden  van het nest maar een diepe kom heeft, dan is het goed. Als hij jaagt, stort de oeraluil zich naar beneden, bovenop 

Oumi (10), de keukenprinses Groentefeest. Wat  we vandaag maken,  is lekker en kan je  op elk moment van  de dag eten. Het is  een rauw schoteltje  met véél gezonde  groenten. Eerst  was  je  al  je  groenten. Daarna snij je ze in  de vorm van een neus, ogen, een mond,  tanden  of  wat  je  maar  kunt  bedenken.  De  sla  kan  je  het  best  zo  laten.  Je  kan  er  ook  slierten  van  snijden.  Dan  neem  je  een  paar  borden.  Leg  je  groenten  op  de  borden  en  maak  gezichten  zoals  jij  ze  wil.  Je  kan  gekke  gezichten  maken,  zoals de ogen op de plaats van de mond  en  de  mond  op  de  plaats  van  het  haar.  Als je liever een echt slaatje maakt, heb 

© WWW.HENKVANHARSKAMP.NL

weer

X-perts

Zazie-redacteurs vertellen over hun favoriete outfit, dier en recept van de maand: had jij nog wat vrije tijd op te vullen?

zijn prooi. Of hij vliegt heel laag  boven de grond en grijpt zijn  slachtoffer met zijn klauwen. De oeraluil neemt ook graag af  en toe een bad om de boel eens  grondig te poetsen. En hij houdt  van de zon.  Ik zou al lang een opgezette  uil willen hebben, om hem te  bestuderen in mijn kamer. Heb je  er één en wil je hem kwijt?  Laat het mij dan weten via  zazie@bdw.be. 

ik  een  lekkere  en  speciale  saus  voor  bij  eender  welke  groente. Ik maak dit het liefst  met wortelen klaar. Snij dan  je  wortelen  in  stukken  en  laat  ze  vijf  minuten  koken  zodat ze niet helemaal rauw  meer  zijn,  maar  toch  ook  niet zacht. Nadien kan je er  de  vinaigrette  over  gieten.  Versier  alles  met  enkele  geroosterde  sesamzaadjes  en een takje verse tijm. INGREDIËNTEN: Alle groenten die je maar vindt, bijvoorbeeld: paprika (de kleur mag je zelf kiezen), radijsjes, kerstomaatjes, wortel, ijsbergsla.

SPECIALE SLASAUS/ VINAIGRETTE: 1 eetlepel tamari (soort soyasaus), 2 eetlepels sesamolie, 2 eetlepels geroosterde sesamolie, 3 eetlepels rijstazijn, geroosterde sesamzaadjes, een beetje mierikswortel uit een tube, een klein beetje geraspte verse gemberwortel (indien je dit niet lust, laat je dit gewoon weg), 2 koffielepels water


© KENNY DEHAES

UIT–gestippeld

DRIE tips van Zazie om er deze maand APRIL met je ouders of vrienden op UIT te trekken:

NIEUWE OREN VOOR OUDE MUZIEK

5/4

Luister met nieuwe oren naar oude Marokkaanse muziek met jazzy klanken. Vóór het concert kan je deelnemen aan een workshop. Zo maak je kennis met de muziek en kan je tijdens het concert meedoen met de muzikanten van Gansan. Iedereen vanaf 6 jaar is welkom op 5 april, om 14u (workshop) en 15u (concert) in Flagey. Meer info op www.jeugdenmuziekbrussel.be.

IN DE HUID VAN DE SCHILDER

9/4 & 16/4 Kenny Dehaes is een spurtbom.

MOSA... WAT? MOSASAURIËRS!

WELKE VRAAG LIGT ER OP JE MAAG?

In Bozar loopt er een tentoonstelling met schilderijen van Michaël Borremans. Naast schilder is Michaël ook een beetje goochelaar en regisseur. Zoek via een leuk parcours naar de humor en de absurde verhalen die de schilder wil vertellen. Wanneer? Elke woensdag van de paasvakantie (9 en 16 april). Alles over de ontdekkingstochten voor het hele gezin vind je op www. bozar.be.

Elke maand polst Zazie bij een Bekende Brusselaar naar wat hij/zij wil vragen aan jullie, de Jeugd van Tegenwoordig. Deze keer is Kenny Dehaes aan de beurt.

Aprilmaand = koersmaand! Het zal weer spannend worden tijdens bijvoorbeeld de Ronde van Vlaanderen (op 6 april) of Parijs-Roubaix (13 april). Kenny Dehaes is zijn kuiten al aan het insmeren. Al sinds zijn geboorte kriebelt bij hem de wielermicrobe. Zijn allereerste kilometers reed Kenny bij wielerclub Cureghem Sportief. Nu fietst hij voor Lotto-Belisol. Ook zijn vader was wielrenner. ‘En mijn neef is motorcrosser. Toen we klein waren, hadden we een BMX en ravotten we daar uren mee op een speelplein.’ Kenny vraagt zich dus af:

DI-ZO

Het is geen aprilgrap. Het zijn geen dino’s. Het zijn mosasauriërs. Mosasauriërs zijn reusachtige zeehagedissen die in de tijd van de tyrannosauriërs de oceanen afschuimden. Het Museum voor Natuurwetenschappen toont sinds kort skeletten van deze indrukwekkende zeebeesten. Je kan ze elke dag, behalve op maandag, gaan bekijken in de galerij van de dino’s.

‘Is spelen op straat in deze tijden nog mogelijk zonder helm en harnas?’

ADVERTENTIE

© TERESA SDRALEVICH

Alle reacties mogen komen binnenrollen op zazie@bdw.be!

circusfeest

Zondag 13 april 2014 Gratis circusfeest voor alle leeftijden van 13u45 tot 17u40 Westrand - Cc Dilbeek Verrassende voorstellingen, wervelende workshops en spectaculaire shows

www.westrand.be Een organisatie van Westrand, Jeugddienst en Jeugdraad Dilbeek

HO,  

blijf even hangen hier! Wat zie/denk/voel jij bij deze tekening? Mail naar zazie@bdw.be of laat je mening los op facebook.com/ Zazie.jongerenkrant

Kunstenares Teresa Sdralevich maakt elke maand voor Zazie een posterzegel. Een miniposter dus, zoals ook een postzegel een piepkleine poster is. Je kan de posterzegels verzamelen en downloaden op www.brusselnieuws.be/ posterzegel

Zazie is een maandelijkse bijlage bij Brussel Deze Week en is gratis. Samenstelling: Kim Verthé (kim.verthe@bdw.be, 02-226.45.59). Vormgeving: Peter Dhondt. Tekeningen: Ilah, Teresa Sdralevich. Redactie: Kim Verthé. Eindredactie: Kim Verthé. Foto’s en cover: Ivan Put, Bart Dewaele. Vragensteller: Kenny Dehaes. X-perts: Rula, Mateo en Oumi. Contact met Zazie? zazie@bdw.be. Like! facebook.com/Zazie. jongerenkrant. Adverteren in Zazie? lisa.decrick@bdw.be. Neem een abonnement: abo@bdw.be. Verantwoordelijke uitgever: BDW, Anne Brumagne, Flageyplein 18, 1050 Brussel.

Volgende Zazie op 8 mei! www.brusselnieuws.be/zazie


BDW - editie 1420